Skip to main content

Full text of "Hesychii Alexandrini lexicon"

See other formats 


Οοϋ^Ι^ 


Ήιίκ  ίκ  Ά  (3ί§ίΐ3ΐ  οορ^  οΓ  ά  Ιχ>οΚ  ιΐι^ι  \ν3κ  ρΓθκοΓνθ(3  Γογ  §οηοΓ3ΐίοηκ  οη  ΗΙ^γ^γ^  κΐιοΐνοκ  ΙίοΓοΓΟ  ίι  \ν3κ  οω-οΓιιΠ^  κο3ηηο(3  Ιί^  Οοο§1ο  3Κ  ρω-ι  οΓ  ά  ρΓοροι 

Ιο  ιη3ΐ:6  ϋιε  \νοΓΐ»1'5  Ιχ>οΙ:5  ϋϊκοϊνεΓΒΐιΙο  οηΐϊηο. 

Ιι  1ΐ35  κιίΓνϊνβϋ  1οη§  βηοιι^  ίοΓ  Λε  ςορ>τϊ§1ιΙ  Ιο  οχρϊτο  3ΐΐ(3  ΐΗο  Ιχ)ο1;  Ιο  οηΙΟΓ  ΐΗο  ριιΒΠς  »1οπΐ3Ϊη.  Α  ριιΙιΗς  »1οπΐ3Ϊη  Ιχ>οΙ:  ϊκ  οηε  (]ΐ3ΐ  \ν35  ηενβΓ  5ΐιΒ]οοι 

(ο  ςοργΓΪ§1ιΙ  ΟΓ  \ν1ΐ056 16§31  ςορ>τϊ§1ιΙ  Ιεηη  Ιιβκ  εχρϊταί.  \νΗοΙ1ιθΓ  3  Ιχ)ο1;  ϊκ  ϊη  ΐΗο  ριιΐιΐϊς  »1οπΐ3Ϊη  πΐΒγ  νΒτγ  ςοιιηΐτγ  Ιο  ςοιιηΐτ^.  ΡιιΒΗο  (3οπΐ3Ϊιι  Ιχ»οΚκ 

3Γ6  οιΐΓ  §3ΐ6\ν3γ5  Ιο  (1ΐ6  ρ35ΐ,  Γ6ρΓ656ηΙϊη§  3  \ν63ΐ(1ι  οΓ  ΙιϊκΙΟΓγ,  ςιιΐΐιικ  ίοιύ  ΐ3ΐο\νΐ6»1§6  (ΙΐΒΐ'κ  οΓίδο  (Ιϊίϊϊςιιΐΐ  Ιο  ϋϊκοονοΓ. 

Μ3γΙ:5,  ηοΐΒΐϊοηκ  ίΐηύ  ο(1ι6γ  ιηω^ϊηΒΐΪΒ  ρτεκεηΐ  ϊη  (Ιιε  0ΓΪ§ϊη3ΐ  νοίιιιηε  \νϊ11  3ρρε3Γ  ϊη  (Ιιϊκ  ήΐε  -  3  Γ6ΐηϊη»ΐ6Γ  οΓ  Ιΐιϊκ  Ιχ)οΚ'κ  Ιοη§  ιουΓηο^  Γγοιώ  ιΗο 

ρΐΐΒΙΪκΗΟΓ  Ιο  3  1ΪΒΓ3ΓΥ  311(3  Γιιΐ3ΐ1γ  Ιο  γοιι. 

υ83§6  §ΙΐΜ6ΐίη68 

(Ιΐοο§1ο  15  ρτοιιά  Ιο  ρ^τΙηοΓ  \νϊΙΙι  1ϊΙΐΓ3ηβΒ  Ιο  άϊ$ϊύ2β  ριιΙιΗς  »1οπΐ3Ϊη  πΐΒίεΓΪΒΐκ  ίΐηύ  π\ίΛ:&  Λέπι  \νϊ»ΐ6ΐγ  Βςςεκκϊΐιίε.  ΡιιΙιΗς  »1οπΐ3Ϊη  Ιχ)οΙ:κ  1>ε1οη§  ιο  ιΗο 
ρυΐίΐίο  311(3  \νο  3γο  πιογοΙ^  ΙΗοϊγ  οιΐ5(θ(3Ϊ3ηΒ.  ΝβνβΠΐιβΙεκκ,  Οιϊκ  λνοΓΐ:  ϊκ  «χρεηκϊνε,  κο  ϊη  ογ(36γ  (ο  Ιιεερ  ρΓονϊ(1ϊη§  Ιΐιϊκ  τεκοιιτί^,  \ν6  Ιΐβνε  Ι2ΐ:εη  κίορκ  ιο 
ρΓονοηι  3Βιικο  Β)-  0Ο1Ϊ11Ϊ1ΟΓ0Ϊ31 Ρ3ΓΙΪ0Κ,  ϊιιο1α(3ϊιι§  ρΐ3θϊιι§  Ιθ£;Ιιιιϊθ3ΐ  ΓοκίΓΪοΙϊοηκ  οη  3ΐιΙοΐϊΐ3ΐα3  ςιιοΓ^ϊιΐξ. 
\νο  3ΐκο  3κ1^  Ιΐΐ3ΐ  )Όυ: 

+  Μαίβ  ποη-ϋοηιηΐβΓϋϊαΙ  ιΐ5β  ο/ίΠεβΙεί  \νο  (3οκί§ηθ(3  Οοο§1ο  Βοοΐ^  5θ3ΓθΙι  Γογ  ιικο  Β^  ίιΐ(3ίνί(3ιΐ3ΐ5,  3ΐΐ(3  \νο  Γθ(}ΐιθ5ΐ  Ιΐΐ3ΐ  ^οιι  ιικο  ΐΗοκο  Γιΐοκ  Γογ 
ρεΓΚοηΒΐ,  ηοη-(Χ)ΐηιη6Γςϊ3ΐ  ριιτροκεκ. 

+  Κε/ΓαϊηβΌηι  ακίοιηαίεά  ^κεΓγϊη§  Όο  ηοΐ  56η(3  3ΐι1οιη3ΐθ(3  (^ιιογιοϊ  οΓ  3η^  κοΠ  Ιο  Οοο§1ο'5  κ^κίοπι:  ΙΓ  ^οιι  3γο  οοιΐ(3ιιοΙϊιι§  γοϊο^γοΙι  οη  ηΐ3θ1ιίηο 
ΐΓΒΠκΐΒΰοη,  ορΙΚ3ΐ  ς1ΐ3Γ3ς(6Γ  Γ6(Χ)§πϊ(ϊοη  ΟΓ  ο(1ΐ6Γ  3Γ635  \ν1ΐ6Γ6  3(Χ^55  (Ο  3  ΐ3ΐ§ο  3πιοιιηΙ  οΓ  ΙοχΙ  15  ΗοΙρΓιιΙ,  ρ1θ35θ  οοηΐ3θΙ  115.  \νο  οηοοιΐΓ3§ο  ιΗο 
1156  οΓ  ριιΙιΗς  (3οπΐ3ϊπ  πΐΒίεΓΪΒΐκ  Γογ  Λεκέ  ριίΓροκεκ  3η(3  πΐ3γ  1>ε  Βΐιΐε  Ιο  Ιιείρ. 

+  Μαϊπίαϊη  αίίηΙ>κίϊοηΎΙ\&  Οοο§,\&  "\ν3ΐ6ηη3Γΐ:"γοιι  κεε  οη  63ς1ι  ήΐε  ϊκ  εκκεηΙϊ^Ι  ΓθΓίηΓθΓηιίη§ροορΙθ3ΐίουΐ  ιΐιίκ  ρΓοίιχιΐ  3η(3  ΙιοΙρίη§  ώοηι  ί]ηά 
3(3(3ϊΙϊοη3ΐ  πΐ3ΐ6ΓΪ3ΐ5  (]ΐΓ0ΐι§1ι  Οοο^ΐε  ΒοοΙ:  863Γς1ι.  ΡΙβΒκε  ύο  ηοΐ  Γβπιονε  ϊ(. 

+  Κεερ  ίί  Ιβ^αΙ  \νΐΐ3ΐονοΓ  ^οιΐΓ  ιΐ50,  ΓοηιεπιΙιεΓ  (]ΐ3ΐ  γοιι  3Γ6  Γεκροηκϊΐιΐε  Γογ  εηκιΐΓϊη^  Ιΐΐ3ΐ  \ν1ΐ3ΐ  ^οιι  3Γ6  (3οϊη§  ϊκ  16§31.  ϋο  ηοΐ  Βκκιιπιε  (]ΐ3ΐ  ]ιΐ5ΐ 
Β(χ;3ΐΐ50  \νο  ΙκΗονο  3  Ιχ>ο1;  Ϊ5  ϊη  ΐΗο  ριιΐιΐϊς  (3οπΐ3Ϊη  Γογ  ιικβΓΚ  ϊη  Οίε  υηϊΐ6(3  8θ(65,  (1ΐ3ΐ  (Ιιε  \νοΓΐ:  ϊκ  βΙβο  ϊη  Λβ  ριιΐίΐϊς  (3οπΐ3Ϊη  Γογ  ιΐΒβΓΒ  ϊη  ο(1ι6γ 
οοιιηίποϊ.  \νΐιοΙΙιθΓ  3  Βοολ  ϊκ  κΐϊΐΐ  ϊη  (Χ)ργΓΪ§1ιΙ  νΒΓΪεκ  Γγοπι  (Χ)ΐιη(Γγ  Ιο  (Χ)ΐιη(Γγ,  ίΐηά  \νο  03ηΊ  οΓΓβΓ  §υϊ(33ης6  οη  \ν1ΐ6(]ΐ6Γ  3ηγ  κρεςϊίΐς  ιικο  οΓ 
3ηγ  κρεςΐής  13(Χ)1:  ϊκ  3ΐ1ο\ν6(3.  ΡΙεΒκε  ύο  ηοΐ  Βκκιιηιε  (]ΐ3ΐ  3  ΙιοοΙ:'5  3ρρε3Γ3ηοο  ίη  Οοο§1ο  ΒοοΚ  5ο3γοΙι  ηιο^ηκ  ίι  03η  Βο  ιικο(3  ίη  ^η^  ηι^ηηοΓ 
αηγ\ν1ΐ6Γ6  ϊη  (Ιιε  \νοΓΐ(3.  €ορ>τϊ§1ιΙ  ϊηΓΓϊη^εηιεηΐ  ΗβΙιϊΗ^  ς3η  1>ε  ς|ΐιϊΐ6  κενεΓε. 

ΑΙ)ου(  0οο^6  ΒοοΙί  ^^γοΗ 

(Ιΐοο§Ιο'κ  ηιίκκίοη  ίκ  ιο  θΓ§3ηίζο  ΐΗο  \νθΓΐ(3'κ  ίηΓοΓηι^ϋοη  3η(3  ιο  ηι^Ι^ο  ίι  υπίνοΓΚ^ΙΙ^  ^οοοκκίΐίΐο  3η(3  υκοΓυΙ.    Οοο§1ο  Βοοΐ^  3θ3ΓθΙι  ΗοΙρκ  [ΰ3(3θΓΚ 
(3ίκοονθΓ  Ιΐιο  \νθΓΐ(3'5  ΙχιοΚκ  \νΙιί1ο  Ιιο1ρίη§  3ΐιΐΗθΓΚ  ύηά  ριιΜίκΙιΟΓΚ  γοβοΗ  ηο\ν  3υ(3ίοηοοκ.  Υου  ο^η  κοβγοΗ  ΐΙΐΓθυ§Ιι  ΐΗο  ΓυΙΙ  ΐοχΐ  οΓ  ΐΐιίκ  ίχ)θ1^  οη  ΐΗο  \νοΙί 

^|||11I1Iρ://130ο]ΐΒ■^ίοο^ί16■^οτα/| 


^^^(^γ-Ζ6 


'>. 


ΗΈ8Τ0ΗΙΙ   ΑΙΈΧΑΝΟΕΙΝΙ 

1ΕΧΙ00Ν. 


^ΧμΡ'  ζ  ^ 


ί    ΟΕΟ   6    1888 


^■.Ή!.Α'.<^   ^ 


ν/•~ 


ΡΚΙΟΕΒΙΟΟ    ΚΙΤδΟΗΕΙΙΟ 


8. 


Ι. 

ΕΡΕΟβυβ  ΕΒΙΤΙ0ΝΙ8  ΡΕΙ0ΒΙ8. 

Α<ΙθΓηβη(Ιβ  Ιιβε  ΗββγοΙιϋ  βιΙΙΙΙοηβ  ιηΙηοΓβ  (ΐυΙΑ  βίΟοβΓβ  δΙυύυβΗπι,  ςυβσκιυιηι 
€1  ΙρΜ  ιηαΙ&(8  ΙΙΙιιΙ  ΙηβοΓίρΗο  1η(ϋθ8ΐ  6ΐ  ίβοίΐβ  βιΙββουΙυΓοβ  6886  βρβΓο,  ηυΙΙιυβ  η- 
Μοηββ  ιη6&8  Ιη  φιαϋΒΚοηίΙηίΒ  Ηϋ9%ΐ€ΐάαηί$  Γ6ΐ8ΐ38  83ΐΐ8  ρΓοϋανβΓο,  Ιαιηβη,  €υιη 

η€ΐρΐ6  Γ8ΐΙθηΐ8  06(106  νβΓίΙβΙΙβ  νίσΐ  ΐ8ηΐ3Πί1  6836  νΙ(ΐ6&ΐη,  υΐ,  ({036  ρΓβ68€ΓΐΙ>3ηΙ 
Ιρ886,  ΟΗΟ  €Γ6Α8ηΙυΓ,   1)80  6ΐΙ&ΐη   6ρΠθ{;Ι  00€88ΐθη6  υΐ8Γ,   ηΐ  4υ08(1   ϋβΓΐ   Ι)Γ6νΐ88ΐΐη6 

ρο88ΐΙ,  οοηβΙΠυπι  σιβυιη  3ρ6ΐΐ8Πίΐ.  Ιη  οοηίβδβο  68ΐ  ρΜΙοΙο^ορυπι,  (ΐυΙ  (ΐυΜβιη  ΓβοΙβ 
υΙΙ  ΗββγοΜο  Α1(ϋ€6ΓΐηΙ,  ρβΓβχΙ^ιιηα  6886  ηυιη6Γυπ).  Ν6(ΐυ6  \Λ  αιίΓυιη.  δείιΐ 
€ηΙιη  οροΓ(6ΐ,  ΐ|υΙ  β  Ι8ρ8ϋ  Ιη  Ιΐ80  Γ6  βϋπιοιίηιη  ρροεΠνΙ  8ϋ)Ι  68ν6Γ6  ν6ΐΗ,  6ΐ  (ΐυβΓυιη 
8)θ588ηιοι  οπιηΐηο  3ϋ(|υΐ8  υβυβ  6886  ρο88ΐΐ^  6ΐ  ηυβηϋο  4υϋ)ΐΐ8(ΐυ6  Π6631  ιιΙΙ,  ηβ 
ηο9ΐπιιη  υΐ  βΐυηΐ  οοο88ΐοη6ηι  ρ6ΐ8ίηπ$  6χ  ν6ΐ6Γυιη  βοΓίρΙοπιπι  Ιηοοιηιηούο  ,  ηυο8, 
6υιη  6ΐη&οϋΙ&Γ6  οοη&οιυρ,  Η68γοΙ)ΐ8ηΐ8  80Γ(1ΙΙ)ΐΐ8  ίθ6(ϋ88ΐιη6  ΙΐΗ|ΐιΙη&πΐϋ8.  Ηοε  Ι^ΙίαΓ 
αΙ  180(1601  (ΐ6Αΐ8€6Γ6η(  ρΙιϋοΙο^Ι ,  Ι1Ι)Γ8γΙο  ρ6Γ8υ88! ,  πΙ  Η68γοΙ)Ιί  (ΐ6ηυο  6(ΐ6η(Η  οιΐΐιΐ 

60ρΐ8αΐ   Γ806Γ61,     ¥61  ροΐΐυβ   ηοη   Η68γ€ΐ)Ι1,    86(1   ΟΙθ|?6ηΐ8Πΐ    8   ΙβΟΐΐγ^ΓβρΙΐΙ   ΑΙ6Χ80- 

Μίύ  αΙΙοηιοιςυβ  Ιη(6ΓροΙ&(οΓπηι   8οο688ΐοηΙΙ)υ8   ΠΙ)6Γ8οβΙ,    8(ϋ6€ΐ8    Ιβηιεη    €Γϋΐ€8 

80ρ6ΐΐ6ϋΙΙΐ6 ,  ?Ιθ888Γυθ1(|υ6  8ρυΐΐ8Γυηΐ  68ΐ6Γνί8  ίο  Ιθ)8  (108^06  ρ8^η8  000βΓ68ΐΐ8, 
ΐ8Πΐςυ6    Γ601   01θΐ68ΐΙθΓ6σΐ   ({0801   (ΗΠΙοΗΙΟΓεΟΙ   \\Α   \Ά\\Λ   8(ΙΠ)Ιηΐ8ΐΓ8886  ν1(ΐ60Γ,     ΙΙ(    ί8- 

(ϋΐυβ  €Γ6(ΐ8σι  εϋβσιουηο  Ιηΐ6Γ  ΟΙος6ηΐ8η68  Ιην6η1υπίΐ    ΙΗ  ηοηηπΙΙβ  8ΐ)  Η68γοΜο 

111818,     ςΐ18αΐ    ΙΐυΙΟ    16016Γ6    8(ΐ8ΐ^η8ΐ8    6886,     ((086    Οίο^επίβηο    6Γ8ηΙ    Γ6Πη(|116ηΑ8. 

ΙΙΐ8ΐ8  ν6Γο   8υηΙ   1)  ^Ιο8886  Ηοσΐ6ΐ1ο86,    (ΐυοΙ(ΐυοΙ    Ι^ηοΓβΙ  ΑροΗοοΙΙ  δορΙ)ΐ8ΐ86 

ΙβΧίΟΟΟ    2)  ρΓθν6Γΐ)ΙθΓυθ1   6ΧρΙΐ68(Ιθη68   ν6Γΐ)08ΐθΓ68   ({υβΡϋΟΙ   ουΟΙ   Ζ6ηθΙ)ΐ8ηΐ8  8ΡΡ60- 

(ΙΙ6Ι  1)08(1116  Βο(ΙΙ.  ν8(Ιο.  €οΐ8ΐ•  οΐ8η1Γ68(8  68ΐ  000860810  3)  6χ  8αιρΙΙοι11)υ8  ΑΜ- 

0ΐ8ΐ8ηΐ0Ι   ΐ6Χΐθΐ8  6Χ06Γρΐ8  811(11101    4)    ΓΐΓυ8ΐυΐ8    0000υΙΐ8    6Χ  0000188ΐΙθΟ  8ΐΙ(ΐυο  Ρο- 

Ι7<1β0€60  ροΓβΙοιΠΙ  Α6ΠΙ)8ΐ8.    ^υ^1)υ8  86θ6(ΙυοΙ,  ηυ86  Ιο  8ρο^Γ8ρΙ)αοι  8ΐ)  ΗοβγοΙιΙο 

ίβΟΐυΟΙ     8ΐ)     8Ι1Ι8    (160)001    068€ίθ     (Ιθϋ)08     ίην6θΐ8    8001    5)    Μθ6Γί(ΐ68     ΙβΟΐΟΟΙ     000 

οπιηΐ8  6)  6γ69οι1Ι  ΝβζΙβηζοηΙ  ςΙθ8886  8ΐΙ(]υ80)  0)0ΐΐ86,    8Π86(ΐυβ    8(1   ΡΗΙΙοοοοι 

Ιθ86ρΙ)θαΐ  Α^ΙΙ)ί801  8ΐ!θ8  Γ6Γ6Γ60()86  7)  §108886  ((086  (ϋΟΟΠίΟΓ  8εΓ!ρΐ0Γ8Γΐ86 
8)  ζ\.  Κ0018086  6ΐ  ΙηΓ6ΓΐθΓΐ8  6Γ866!ΐ8ΐ!8  ρ0Γΐ60ΐ8  9)  ρ6Γ0)8§η8  §Ιθ888Γ001 
Ευΐ1ρΜ68Γ0ηΐ  ρ8Γ8  68(106  6Χρ08ΐΙΙθ0ΟΟ)  Ιθ8ίρ!βθΐ!8  6ΐ  8€ΓΐρΙθΓ86  ΓβΙυΗ8ΐ6  000- 
8ρΙε08     10)    (Ι60ΐη06    Ι601018ΐ8    0010ΐ8    ΡΓΟΑΙ0Ο8!Ο8    €0ΓΓ0ρΐ8,     (|0801     ({086     ΥΜοΗ 


ρο88ΐηΙ  1ΙΙ)Γ3ΓΙΙ  6ΓΓ0ΓΐΙ)ΐΐ8  Ιιηριιΐ8η(ΐ8  6886.  Ηβιιο  ΙκΙΙϋΓ  ;Ιο888ηιιη  6οΙ1υνΙοη6ΐη, 
ουιη  ΑΙυΙΙυ8  Ιη  οβδίΓΐβ  Ρ3η)ρΙ)Η6ΐ8  ΙυΓΐ)&8  ^Κοβνβ  η6ίΐΒ8  ιΙυοβΓβιη,  8υιηιη8  βά- 
1ι1Ι)Ιΐ8  ΙυΑΙεΠ  86ν6Γϋβ(6  6χΙβΓΐηΙη8νΙ ,    ηοη    8θΙυιη    υϋΐουηηυβ  6οηΓυ8υ8  οπΙο  6Χ- 

Ρ0866Γ6ΐ,    86Α    611810   υΙ)Ι   11ΐ6Γ3Γυΐη   86Γΐ68  ΠΟΠ  ΙηΙβΓΓϋρΙβ    Γ6ρυ^8Γ6  νΙ()6Γ6ΐΐ1Γ:    υ( 

Ιβιη  8ροη(ΐ68ΐη  ιηϋ)1  Ιη  ΟΙο^βηΙαηο  ηοβίΓΐβ  Ιυ€υΙ)Γ8ΐΙοηϋ)α8  Γ65ΐΙΙυΙο  8υρ6Γ6886 
ρβΓρβυοβ,  ηυββ  8  ΡβιηρΗΙΙο  ηοη  δΐηΐ  ρροΓΰεΙβ;  ηυ8β  Αΐ6Χ8η(ΐΓΐηοΓυπ)  ΙηρβηΙο  8ΐηΙ 
ΙηιϋίΓηβ,  οπιηΐηο  ηυΙΐ8.  ^υο(1  ΙΙοβΐ  ΓοΓΐ88δβ  ΠοεεΙ  ρ6η(ΐ8ηΙ,  ηυίϋυβ  Ιιυουδςαβ  Ιη 
ΗβδγεΜο  ρποπιρίυπι  Ιη6ρΙΐ8Γυπι  δυαρυπ)  ρΓ868ΐ(1Ιυπ)  ρβΓβΙυπι  6Γ8ΐ,  ΙυβΙΙοΓββ  ιΐοείιΐ- 
086  Αΐ6Χ8η(ΐΓΐη86  868ΐ!πΐ8ΐοΓ68  60  πιβίορίδ  βυ^ΗΓΟΓ  ρ6η8υΓο$  6886  ηϋο  οΙΙΙυβ  ΙοΙβΙ- 
ΐ6Χ6ΓΐοΙ,  8ΠΐρΙΙυ8  68υ888πι   οοπ  6886,  611Γ  Ι&Πβ  ΟΙο£^6ηΐ8θ1  0468  8ΐ1)Ι  Ιο  (ΙηΜυοι 

ν6θΐ8ΐ.      ΑΟ     Γ60ΐ6     008    Ρ80ΐρΙ)Ιΐ608    8?Γ08    8ΐ)    Η68γεΙ)ΐ800    ΐ6ΓΠΐΙη8886     (1υ1)Ιΐ6Πΐα8 

ηυΙο  ^Γ8νΙϋ8  &Γςυπΐ60ΐυπι  ργοΓ6γγΙ  ηοη  ρο88ΐΙ  Ηοε  Ιρδο,  ηυοά  οαηι  Ιη  ίΙθ88ΐ8, 
ςυ88  Ιη8ΐΙΙεΐ88  ύΐείπιυδ,  ρίερυπι^υε  ΙεεΙΙο  βϋ  Ιαιρ6(1ί1ΐ88ΐπΐ8  6ΐ  ηυΙΙ)υ8νΐ8  βερΙρΙηΓΑβ 
νϋϋ8  Α6ΓοΓΠ)ί8,  Ιη  8ΐΐ6Γ8  ^Ιο888ΐ1!  ρ8Γΐ6  68,  ({υΒπι  ΟΙο£Γ6ηΐ8ηυπι  Ιη8εΓΐρ8ΐηιυ8 ,  6( 
ΐ6οΙΙο  ηιυΙΙο  8ΐ(  6χρ6<ϋΙΙοΓ  ηεο  88ρρΙιΐ8  βυΐ  ^ΓανΙυβ  8  Ιϋ)Γ8Γΐο  ροββυαι  ()8ϋι,  ηυ8ΐη 
Ιη  ορΙΙπιΐ8  ({ϋΐϋϋδηυβ  Ιϋ)Γΐ8  πΐ88.  υβα  νεηίΐ.    ΜΙΗ1  ηυΐϋεπι  Ι)86ο  γ68  Ι&ηΙΙ  πιοηΐ6α11 

6886  νΐ88  68(,  υΐ  86608  ((0801  ΙΟ  ρΓ06ε(1θ8ΐ  ίβεΙΟΙΟ  νΙΐΐ68  ,  010^601801101  91114601  & 
1ΗΐΓ8ΓΐθΓυθ1  6ΓΓ0ΓίΙ)υ8  ρΓΟ  ΥΙγΙΗ  ρ8Γΐ6  {ΐ6ί6θ46Γ601 ,  8υΙηυ6  8ΐαΐ1ΗθΓ601  Γ6Ι1Α6Γ6 
0ΐΐ6Γ6Γ,  86(1  Η68γ€ΐ)Ιθ  6108^06  Ιθΐ6Γρθΐ8(θΓΐ  Γ6ε6θΙΙθΓί  8008  6ΙΤ0Γ68  ΤβΙΙΟηϋβΓβαΐ 
8(1     00001     001068,     ΙΟΟΙ     06     ^ΟΙΑ     6Γ^8     Ιθ^6θΙθΐ3     βΓ86εθΙθΓ001     ΙδΙΟΓΟΟΙ     866115 

€00ΐαιηΐ6Γ60ΐ ,   Ιυοι   ηοο,    ηοΐά    ϋΐ8ΐ60ΐ    86Γ8   ΙυριΌΙβ,    Γ8εΙ11υ8  ρο886(   1οΐ6ΐΐ6β1. 

Η800  θΙ>  08088801  010^60180001  8(1  1ΙΙ)ΓΙ  Μ8Γθΐ8θΙ  Ο(ΐ601  6016θΑ8νΙ,  Ι60ΐΐ00ΐ8  (ϋ8€Γ6- 
Ρ801Ι&  Ιο  1θΐΐ8  ΟΙ8Γ^θϋ)υ8  8υ1)00ΐ8(8,  Η68νθ1)ΐ808  εθθΐΓ8  εΟΟΙ  001011)08  80ΐ1ρ1υπΐ6 
1060(118  6Χ  6108(1601  Η1)Γ1  30εΐ0Γΐΐ8(6  0υΓ8  6Χ8εΙΐ88ΐθ18  6ΧρΓ688ΐ,  Ιΐ8  180160  11( 
8β8εΓΐρ(0    ΙοεΟ     ΓΟβρεεΙΟ    Η68γεΙ)Ιυ01    6ΐί801    6016η(ΐ8ΐ0Γΐ8     νΐ801     ρΓ86ΐΓ601,     06906 

Α6  Οΐο^6θΐ8θο    Ιο  ρο8ΐ6Γθΐη    1)606  0)6Γΐΐ0Γ08  ε6ΐ8Γ60)  (Ι6  οιοΙ11(οΑΙη6  ^Ιθ88&ηιηι 

Ιο   θ(Γ608ΐθΟ68  8806    (10801    ^Γ8νΐ88ΐθ188    Ιη0ΟΓΓ6ηΐ!ϋΟ1.      ΝβΙΟ   6ΐ  ^108836  800(  €0111- 

ρ1θ8εοΐ36,   ({ΟβΓΟοι  801  8εΓΐρΙθΓ8  3ϋΐ  εχρΙΙοβΙΙο  68ΐ  (ΙυΙιϋβϋΙΠβ ,   060  ηιΙοοΓ  ουιο 

68Γυ01    δΙΙ   000)6Γ08,     η036 ,     (100(1     3ΓεΙ)6ΐγρί     8εΓΐρΐ0Γ3Ο)    6ν3θΜΙθΓ601     000     88118 

Ιοΐ6ΐΐ6ς6Γ6ΐ  Η68γε})Ιθ8,  3θΙ  Ιοεοοι  3ΐί6ουηι  οοευρ3ΓθοΙ,  3υ(  1)Ι8  ΐ6Γν6  (ΙΙν6Γ$6 
86Γΐρΐ36  ΓερεπΌοΙΟΓ,  Ιυαι  06  (ΙβδοοΙ  ηυΐίΐβοι  (Ιβ  ({ΟβΓοοι  8οεΙοΓ6  οΐ  άΐχΐ  3011)1^38. 
Ιίβηοβ  ΙεεΙοΓΟοι  οοπιοιο(1ο  6ϋ80ΐ  ίο  Ιιβο  γο  ρΓοβρΙειεοΑοηι  οιΙΙιΙ  6886  Γ3ΐ08 
^Ιθ88«ΐ8  ι\\ρΠε3ΐί0065([06  ϋο  δεΗρΙΟΓέΐ  80δρ6εΐ38   ϋΙ)ί(|ϋ6  ))θο  δί^ηο  ν   ηοΐ3νί,  6\ 

Πι^α  ΐ'6νοε3ΐα8  1)οε  ( ),  30ΐ1)ί§α38  (Ιεοΐςοϋ,  (|υ3πιηι  ρΐ6Γ3(?(ΐυο  3ϋΙ  Ευι1ρΙ(ΐ636 

8001  30ΐ  ρΓορΙοΓ  0Γ(ϋη60ΐ  1ιΐΓΐ)3ΐοοι  δθδρβε(36,  ίπΐ6ΓΓο@3ΐΙοηίδ  ηοΙοΐ3  (?)  ίοδί^οΐνΐ. 
Νοο)6Γθδ  υοείοΐδ  [  ]  ΙηεΙοδΟδ  ίη  Ιοευηι  ^Ιοδδβιυοι  ρΓΟδεΓίρίΒΓουι  δοίΤβοΙοδ  6886 
06010  000  νΙ()6ΐ.  06  δροΓϋδ  ίρδίδ  (ΐυϋ)θδ  δί^Ιϋοι  ΗΕδ  ρΓ3ε&χΙ  οΠιΠ  Ι)3ΐΐ60  ηιιο(1 
8(1(1801.  Ροΐ6Γβοι  (ΐυ!(ΐ60ΐ  6ΐΐ30ΐ  3(1(ϋΐ30)6ηΙ{8  ΗβδγεΙιΙοηΙδ  ΓβεεηΙΙοΓΟΟί^ΓβοιοΐΒΐΝ 
εοΓοηι  ίηΐ6Γροΐ3ΐΙοη6δ  εχίοιερε,  86(1  )βΙ)0Γΐδ  ρΓεΙίο  ηοη  δβΐίδ  (Ιίςηο  Ιβηιρυδ  16Γ6Γ6 
οοΐοΐ.    Ν301  ΑΓίδίΒΓεΙιί  λέξείς  Ηοαΐ6Γΐε36,  Ιο  ςοίΙ)αδ  ρΓορΓΐ3  ΗεδγοΙιϋ  νίΠοδ  66Γ- 


οΚοΓ,  βΙΙαιη  81ο  Γ&οΙΙϋιηβ  ρο88υηΙ  βΓϋΙ,  ςυβιη&άιηοάυηι  ^Ιθ88&6  ϋΙϋΠοββ,  &Ι)  ΙηΙβΓ- 
ροΙβΙΟΓβ  Βγζ&ηΙΙηο  ΙηΓβΓοΙαβ,  Ιβιη  ρΓΐ(ΐ6ηι  βΙ)  βΙΙΙδ  βυηΐ  ββοΓδΙσι  βύϋ&β,  ΕυΓίρΙ- 
ιΐ€3Γυιη  νβΓο  !η  βιηβηϋαηάΐβ  ροβί&β  ΓβϋαΙΙδ  ηϋΙΙβιη  οιηηίηο  6886  υΙΠΙΙαΐ6πι  Ιη 
φέαϋΒΚοηίΙηίΒ  ιη6  6νΙη66Γ6  ιηβηαΐη!•  δαΙΙβ  (ΙΙοΙυιη  ά6  ΙηδΙΙΙυΙΙ  ηο8ΐΓί  ρ&Γΐ6  &116Γ&, 
ιρίΑ  Μ  6(Γ6θΙϋθΐ  νοΙυ!ιηυ8,  υΐ  ΟΙο^^βοΙβηο  ηο1)ΐ8  υΙΙ  1ίε68(  ηοη  Ιηΐ6Γροΐ£ΐΙο,  Γ68ΐ&( 
αΙ  ρβΰοΐβ  6χροηβιη  άβ  3ΐΐ6πι  ϋϋιΐ  Αοΐ6,  ςυβ  ηβ  (ΐϋί8  βϋυΗ  @Ιθδ8θ3ΓβρΙ)ο  ηοβίΓΟ 
ρο83Η  8  ηοΐιΐβ  ρΓ86ε£ΐυΙυιη  6886  3γΙ)Ηγογ.  ΑΙ)υΙυηΙαΓ  νβΓο,  ορΙηοΓ,  ηυΙ  αά  βΐυβ 
Αϋ6ΐθΓΐΐ8ΐ6ΐη  ρΓονοοβηΙ  Ιη  6ΐη6η(1βηιϋ8  ροβΙΙβ  δΟΓίρΙοΓίϋυβηυβ  α  ΡβιηρΙιΙΙο  ηοη 
Γ€5ρ60ΐΐ8.  ΟυΜ  βηίπι  Ρβηρίιϋο  ευπι  ΑροΙΙοηΙο  ΗΙιοϋίο,  (]αΙ(1  €υαι  Αγ&Ιο  ΟρρΙβηο 
Ρ1η<Ι&Γ0  6ΐ,  υΚ  λΛ  1ηΓ6Γ{θΓ&  ΙθπιροΓ»  (ΐ6806η(1βπι,  ουπι  ΟΙοηγ8ΐο  Η£ΐΠοθΓη8886η8ΐ 
ν^Ι  Ρ1υΙαΓ6ΐιο?  ΝΙΙιΙΙο  Ι&πιβη  πιίαυ8  ρΙβΓΟδςυβ  νβΙβΓϋπι  βυοΙΟΓυπι  6<ΙΙ1ογ68  8ΐο 
υΙΙ  Ηββγοίιΐο  νΜβο,  ςυβδί  οηιηΐϋπι  6ϋΙυ8νΐ8  8εΓΐρΙοΓΐ8  3ΐο883Γυηι  δΗ  οοηεΙΗαϋυΙιιηι. 
ΙΐΑηαβ  ΙΐϋΙο  6ΐΐ3ηι  6ΓγογΙ  υΐ  Ιη  Ι)Γ6νΙ  οεευρΓβΓβηι,  ^Ιθ888Γυπι  ρ1υΓΐπ)8Γυπι  βαοΐο- 
ΓΐΙ»ΐ6ΐιι  €0  8^811x1,  ϋΐ  βεΓίρΙοΓϋοι  Γ68ρ6εΙοΓυπι  1οεο8  ΙηΐΓ8  1ΐ8ΠΐυΙθ8  8ρροη6Γ6ηΐ9 
φΐοηιιη,  βΙ  ηυΐβ  ίη<ϋε6Π)  εοωροδυειίΐ ,  ηοίαπι  1)8ΐ)6ΐ)ϋ  υηΙνβΓδυπι  νεΙεΓυπι  ροβίβ- 
πιαι  8Γΐ1ρΙοηιαΐ(ΐυ6  εοείυπι,  ηαοΓϋπι  πιοπαη)6ηΐ8  6ηΐ6η(ΐ8ΐυΓο  Ιρδ!  8Α  ΟΙος6ηΐ8ηΙ 
2α€ΐοι1ΐ8ΐ6Πΐ  ρΓονοε8Γ6  δΙΙ  (υΙΙδδΙπιυπι•  Ιη  βρροηεηύΐδ  8υ(6πι  Ιιοηηη  ΓοηΙΙυπι  ΙεδΙΙ- 
ηιοοϋ8  1ΐ8ηο  αιΜ  Ιε^εηι  δερίρδΙ,  υΐ  Ιιΐ8  ΙβηΙυπι  8ΓϋευΙΙδ  68  8(1ίεβΓ6Πΐ,  ηυοδ  ^1θ8- 
»Γϋΐιι  νΙε68  6χρΐ6Γ6  ε6Γΐο  8εΐΓ6πί  ηυη(ΐϋ8πι  ν6Γ0  8υΙ  (ΙυΙ>Ιΐ8ηΐ6Γ  8ρρίη^6Γ60ΐ,  ιιΐιΐ 
ΗίΟιΙ  όνομασίαν  ροΙΙυδ  ηυβπι  ^Ιο8δ8σι  8^ηοδεβΓ6  \1ϋ6Γ6Γ.  ^υοά  υηΐ  £^Ιθ888β  8ΐΙ- 
ςαοϋβαβ  ρ1υΓ8  8(1(ΙΙΙα  δυηΐ  δεΓίρΙοΓυσι  ΐ68ΐίπ)οηΐ8  (εοΙ.  503,  6,  1893.  586,  23, 
1767),  Ιιοε  δεΙΙο  ηοη  ΐ8αι  8πιΙ)ί^υΙ  6886  ίυϋΐεϋ  ηυΗοι  (ϋΠ^6ηΙί86  8εευΓ8ΐΙοΓΐ8  Ιη< 
ΑΙεΙαιη,  εαπι  οβΓίο  εεπΙΙυδ  δίΐ  8  ΟΙο^επίβηο  ΙοΙΙ(ΐ6Πΐ  6ΐυ8ϋ6ηι  νοε8ΐ)αΠ  6χρΙΙε8ΐΙοη68 
οοη8ΐ|;η8ϋΐ8  6886,  ηυοΐ  Ιη  ΓοηΙΙϋυδ  ΡβηιρΙιΠο  8ηΙΙ(|ΐιΙοΓϋ)υ8  Ι1ΙυδΐΓ8ΐ)3ηΙυΓ  δΐη^υΐο- 
πυη  δΟΓίρΙοΓϋπι  Ιοεί  τεδρεείί.  ΜΙηυδ  88η6  Γ6Γ6Γ6Ι)31  δρυΓΐ8Γυηι  ηυοηυε  ς1οδ83Γϋπι 
ίοηΐ68  Γ6ε1α8ΐ886,  Γ6ηαηεΐ8Γ6  Ι30ΐ6η  ηβ  ΙιυΙε  ηυΐϋβπι  οΓΠεΙο  νοίυΐ,  ηοη  Ι3η!  Μεο 
φΐο4  ίοηΐβδ  ηοηηιιΠοδ  8  πιε  ρρίπιο  ΓβεΙυδΟδ  βδδβ  £ΐθΓΐ3ΓβΓ,  (ΐυ3πι  ςυοά  δροηδΟΓε 
Βΐθ88αΐ86  ρ8ΐ6Γ3εΙο  δίωυΐ  ΙωροδΙοπΙδ  ΓΓ3ϋ(ΐ6Πΐ  ϋείε^  νΙϋεΓβηκ  Ργ8616Γ68  ^Ιοδδβ- 
πιηι  Ηοηΐ6Γΐε8Γυπι  6χρϋε8ΐίοη68  ΑΓΐ8ΐ;3ΓεΙΐ686  (ΙΙ^ηβο  νΙάβϋβηΙϋΓ,  ςυ36  8εευΓ3ΐΙυδ, 
φΐ8ΐη  Ιη  βΑΗΙοηβ  Α11)6Γΐίη8  Γ3ε1υπι  βδΐ,  3(1  δίη^υΐοδ  ΗοπιεΓΐ  νβΓδαδ  ΓβΓεΓΓεηΙϋΓ. 
8θΓΐ1)6ΐ)8Πΐ  Ι6η86  031.  Μ3Γ(.  3.  ΜΟ££(ΧΧΙΙΙΙ. 


II. 

ΑΙΐ6Γΐ  ΙιαΙο  βύϋΙοηΙ  ιιΙ>  ΗβΓίηβηηο  ΟαΙΠΙο  ρ8Γ&ΐ86  8(ϋ6οΙιηυ8  ΙηΑΙουΙυιη  |^09- 
88ηιιη  ρορϋΐ8Γΐυιη  6χ  6(ΙΗΙοη6  ιη8ΐθΓβ  ΓβρβΙϋαιη,  υΐ  ηοη  ιηο<Ιο  ρΜΙο1οι;οηιιιι 
οοιηιηοβίβ  εοηβυΙβΓβιηαδ ,  ηυΗ)υ8  Γβΐ  Γ8ΐηΠΐ8Γΐ8  &η?υ8ΐΙΐ8  8ΑΙΙυιη  8(1  οορΙθ8ΐθΓβ8 
ΙηΑΙθ68  ηο8ΐΓθ8  !η  (ΐυ8Γΐο  6(1ΗΙοηΐ8  8ηιρΠοιΐ8  νοίυιηΐηβ  Ιιιε1ΐ08ΐ08  ΙοΙβΓοΙυβΙ  οοηι- 
ρβΠυιη  Ι)8ΐ)6ΐηυ8,  86(1  6ΐΙ&ιη  βοΓϋΐη  88ΐΐ8ί806Γ6ΐηυ8  (Ι68Ι(16ΓΗ8,  (ΐυΙ  ΙΙηςυβΓυιη  Ιη(Ιο- 
ί€Γπΐ8η!(^Γυιη  8ΐϋ(11ο  0(χ;υρ8ΐΙ  (ΙΙβΙβεΙοΓϋπι  βΙΙβηι  βΓ8β(^Γυιη  υΙ)6Γ(8ΐ6ηι  8ΐη6  ηοηβ 
(1ΐ8ρ6η(ϋο  οοκηο8€€Γ6,  (ΐυβιη  ΙβΓ^βιη  ^Ιο888Γϋΐη  6ΐΙ)ο1ο&Γυιη  ιηβίβιΐβιη  ΙηΙβηϋοΓβ 
ουΓΑ  6  8ρ1δ8ίθΓ6  ^Ιθ88θίΓ&ρΙ)1  ρβπυ  €οη(ΐυΐΓ6Γ6  ουρίυηΐ.  Ηϋ^οηΐ8  νίβύϋτΐ  βιτοΓββ 
Γ648Γ^6Γ6  πυπο  ποπ  ΥΗΟ&Ι.  Α(1  οοιηιη6ηΐ8Ηοη6πι  ,,(Ι6  Η68γ6ΐιΠ  8(1  ΕυΙοΕίυοι 
6ρΐ8ΐοΙ&^^  8  νίΓΟ  8ΐι1)ΙΙΙΐ88ΐιηο  (]Ιο8ΰΐ88ΐ(ηοηα€  οοπδΟΓίρΙβπι  Γ68ροη(ϋ  1η  Α.  ΡΙβοΙ^βΙ- 
86η11  80081.  ρΙιΙΙοΙ.  6ΐ  ρ86(ΐ8^ο^•  1865  ί&8€.  VI  ρ.  749—764.  Οβ  (^ηβαΓΑ  ^Ιαβ 
ηαη(κ;.  6Γυ(Ι.  6οΙΙΙα£Γ.  1867  ρ.  401  —  446  Ιη86Γ(8  6ΐ  ()6  „ηυ868ΐ1οοΙΙ>ιΐ8  ΠοβγοΜβ- 
ηΐβ^'  ηαρ6ΓΓΐπΐ6  Αβοηυιη  Ιη  ρΜΙοΙο^Ι  8υρρΐ6Πΐ.  Υοΐ.  III  Γ88ε.  V  ρ.  451  —  623  νυΐ- 
^8118   ορροΓίυοΙοΓβ   ΐ6πιροΓ6    ΑΙο8ΐη    1η  6^111006  ΑΓΐ8ΐ8Γο1)1  Αρ1οηΐ8  ΗβΗοιΙοΗςιιβ 

081)801  ΐ6η86  χ  86x111.  Μοαεαυίγιι. 


Η^  ΤΧΙΟΣ 

γραμματικός  ααεβαναρετς 

ΕΤΑΟΓΙΩΙ 

ΤΩΙ  ΕΤΑΙΡΩΙ  ΧΑΙΡΕΙΝ 


«  ηάηωρ  ΙμοΙ  προΰφίϋΰτατβ  Ενλόγ$Β•  άίΧ  οί  μ^ν  %άς  Όμηρίχάς  μόνας,   ως 

^^ηιώη  χαΐ  Άπο3ίλων$ος  δ  τον  *Αρχ$βίον'  οί  δί  %άς  »ωμ$ηάς  Ιδίι^  ηαί  %άς  τρα- 

γ»ας,  οίς  Θέ(»ρ  χαΐ  Αίδνμος  χαϊ  Η$ρο$  %θίουτο$,  όμοΰ  δ^  ηάύας  τούτων  ονδί  εΙς• 

^<θ)ηνιανος  δί  τίς  μετά  τούτοις  γεγονάς^  άνηρ  ύηουδαίος  χαΐ  α>$λύχαλος,  τα  τ8 

"η^Μΐ^μίνα  β$βλία  χαϊ  ηάύας  τάς  ϋποράδην  ηαρά  ηά(ϊ$  χεψενας  ϋξας  ύννα- 

Υ^99,  ομοΌ  ηάΰας  χα3^  ίχΜτον  &τθί%8Ϊον  ανττέϋ•8ίχ§'  λέγω  δη  τάς  τ8  Όμηρ$χάς, 

χ^ίΐίΛμαιάς.   χαΐ  τραγίχάς,  τάς  ^  ηαρά   τοϊς  λνρίχοϊς  χαΐ  ηαρά  τοΤς  όψορα^ 

χ^φας•   ον   μην  αλλά  χαΐ  (τάς)  ηαρά  τοΧς  ΙατροΧς  τάς  τ%  ηαρά  τοίς  κίτορ^ο- 

Υ^όφοις.  ίίυλλήβδην  δί  όμοΰ  ούδεμίαν  λέξ$ν  [ω(ίτ€]  ηαρέλ^ηε.  οντί  των  ηαλαίων, 

^9  τύν  ίη   έχβίνον  γίγενημίνων.  ηροέ&ιιχε  δί  χατ   αρχήν  Βχάϋτης  λέξεως  τρ$ων 

η  τιάρων  (ίτοίχίΐων  τάξ^ν^  ίν'  ούτως  ενμαρΒ&τέραν  ίχο$  την  ΒυρΒΰ^ν  ης  ίη$ζητΒΐ 

^<^$Μ»ς  ο  τοΧς  βίβλ£ο$ς  Ιντυγχάν8$ν  ηροα^ρούμενος.  χα^  ηρός  τοντοίς,  οϋας  οίος  τε 

ΡΧΛ(ΐοίμίας  ενρεϊν,  ουδί  ταύτας  ηαραλίηών  ίη^ραψε  τά  βίβλία  Περίεργοηένήτας 

^^  ΧΟν^^ί*^^^^  ^ϋ  δΜχνοίί^'  ηγεΉο  γάρ,  οϊμα$,  μη  μόνο$ς  ηλονύίο$ς,  αλλά  χαΐ 

*  *^  χϊνηίίΛ  των  άν^ρώηων  χρηύίμενθε$ν  τε  χαΐ  άντΙ  δίδαΰχάλων  άρχέοε^ν  αντά, 

^^^ίνον  ηερφεργαϋάμενο^  ηανταχ69εν   άνευρεΧν  ταΰτα  δυνη&εϊεν   χαΐ  ίγχρατεϊς 

ορίύβ  γ$νέθ%^αί,     *Εηα$νώ  μίν  ϊγωγε  τον  άνδρα   χαΐ  της  φ^λοχαλίας   χαΐ  της 

^(^ς,   δτ$  χρηίίίμωτάτην  ηραγματείαν   χαΐ  τοϊς  απουδαίοίς  των  Φιλολόγων 

^^φύίμωτάτην  χορηγίαν  ηρός   άπασαν  ηΰαδείαν  ηροείλετο  ηαρέχείν.   έβονλόμην 

^^  αντόν  μήτε  τάς  ηλείους  των  ηαρο$μ*ων  ίρ$λως  χαί  ανεν  των  υπο&έύεων  τεϋ'εί- 

*^αί,  μήτε  τάς  ίζητημένας  των  λέξεων  ονχ  ίχονύας  τά  τε  των  χεχρημένων  όνο- 

Ι^α  χαί  τάς  των  βίβλίων  ίηίγραφάς  Ιν&α  φέρονται,  τάς  τε  ηολνΰημονς  αντων 

^α^δραμεΧν  χαΐ  άϋαφεΧς  ηαραλίηείν,  δέον  [δί]  χαΐ  ίν  ταύτα^ς  έχάύτης  διαφόρου 

Οίονοίας  την  ηαράΰταϋίν  άηο  της  των  χρηύαμένων  μνήμης  παραϋχεΧν.   άτίνα 

(ίνμηαντα  χαΐ  (της)  ηαρ  ήμων  ίηίμελείας  δεη&έντα  χαχά  δνναμ$ν  τετνχηχε  ηάΰης, 

Μοτέρω  χεσμένης  της  των  ψίλεηηιμητων  μέμψεως.    Ου  γαρ  όχνήαω  μετά  ηα^^η- 

(ίίας  είπεϊν,  δτ$  των  *Αρ^ταρ%ον  χαΐ  Αηηίωνος  χα$  ^Ηλιοδώρου  λέξεων  ενηορήσας, 

χαί  τά  βίβλία  ηρο{ΰ)&είς  ^^ογενίανον  ^   δ  ηρώτον  χαΐ  μέγίΰτον  νηάρχεί  ηλεονέ- 

χτήμα  δαύτος  χατά  τον  γραμματίχόν  'Ήρωδίανον)   αυτός  {δίί^  χείρί  γράφων  Ιγώ 

€0Β.    ηαρέλυίεν^  ΙηΙγράψας        \τας  ταύτι^  χρηοάμινος 


νπι 

μετά  ηά(ίης  όρ^ότητος  χαΐ  άχρίβεΰτάτης  γραφής  ^  Ιίξ*ν  μίν  οϋεμίαν  ηαρίΧ»ποψ 
ηΒψίνην  Ιν  (χντοΤς,  άλΙά  χαΐ  πλείύτας  ονχ  εύρων  ηροϋτέ^Βίχα.  ίχείνην  δ^  γράφαν 
άξίώαας,  ης  εδρ^ύκον  χαΐ  την  ό$ανο^αν  τέίος  ηερ^ίχονααν  ηαΐ  την  γράΰί^  μετά 
τοΰ  δαχίμον  ΰαφή^  ταίς  ηαροψία^ς  άποδίδωχα  τάς  νπο&έίίε^*  χαΐ  των  ηλείον(ίΗ 
ύημ)ων  ίίξεων  χαΐ  ύίκχνίως  είρημέναεν  ου  μόνον  αντων  των  χρηααμένε&ν  %ά 
ονόματα  χρο<ίγέγραφα,  άλλα  χαΐ  τάς  ίη^γραφάς,  πάντων  μίν  άηό  των  άνι$γράφων 
προύτίδ-είς^  ονδαμον  δί  ηονείν  παρα$τη<ίάμενος ,  ως  αν  μη  χαΐ  αυτός  μέμφ$ν 
όφλήύαίμ$  δίχαίως  τίνα,  χαΐ  οίς  ίγχαλώ  ^$ογεν$ανφ  πετττΜχώς  φανείην.  ΚαΙ 
ηληράαας  την  πραγματείαν ,  δύον  εΙς  άν&χωηίνην  ίλήλυ&ε  χρίϋιν  τέλος  γεγε^ 
νημένην,  εΐ  μη  ηού  τ$ς  η  (ίαφης  ουύα  Ιέξ^ς,  §  ουχ  άναγχαία  ηίχραλέλε$πτα$, 
άηέύτείλα  προς  την  οήν  ά^αμψίλεχτον  ψΛίαν^  ηεηεαίμίνος  μίν  εΙνα$  το  χτήμα 
μετά  δί  την  ΰήν  χαϊ  μειζόνων  άξίαν  ύπαρχουααν.  ενχομα$  δί  τφ  θεώ  ύωζόμέ^ον 
ΰε  χαί  νγ$αίνοντ»  %ρι^($ακί9αί  τοΧς  βίβλίο$ς. 

Ι/ίεΧ  είδέναί  τον  λέξνν  τινά  ζητουντα  ίν  τφ  λεξίχφ  τούτω,  δτ$,  εί  (ίνν&ετός 
Ι&τιν  ή  λίξις  ήν  ζητεϊ,  τεολλάχις  δΜ^ρων  αύτην  είς  τάς  ίξ  ων  (ίύγχεηα$  ευρίύχεε 
αυτής  την  ερμηνείαν  ϊν  τφ  άρχτ$χφ  αυτής  γράμματα  Μς  των  μερών  αυτής, 
οίον*  άν&ρωποείχελος  μίν,  ως  χεϊται  .έν  ύυνΐ^έΰε^,  ουχ  ίχε*,  έάν  δ^  δΜ/χς 
τήν  λέξιν  χαί  ζητήό^ς  ίν  τφ  ει\χω\^  εδρύίς  αν  μϊχελος'  δμοίος/  ως  εϊνα^  Ιτ^ν 
ηασαν  λέξιν  άν^ρώηω  δμο$ος.  χαί  έηΐ  ηολλων  λέξεων  τοΰτο  ποίών  ηολλαχες. 
ως  εϊρηταί,  εύρίύχεις  το  ζητούμενον.] 


^'  χό  ά  περισπάσουν   δηλοΖ  €ΐ9ε,  ώς  παρά 
ΚαΧίαμόχφ  (Γγ. €€€ΧΧΙΙΙ) *  απάντα  σ νν- 
άγαρας.  χαϊ  τό  ύ  άρ9•ρον^  ας  παρ*  'Ομή- 
ρψ  (ν  351) *    ά  δείλοί,   χαϊ  ^ίλούμενον 
στέρηβίν,  ώς   δχαν   λέγομεν  {άσ^εν^ς  τό) 
ανα^δρον,  χαϊ  τό  μέγα^  ώςτό  άχαν  ^ς  πέ- 
λαγος, χαϊ  τό  πολν^  ώς  (τό ')  έν  άξύλφ 
νλρ  (^1 155).  χαϊ  τό  όμον^  ώς  τό  αδελφός, 
όμϋύφον    γάρ    σημαΐνομεν.     δελφνς   δέ 
έντιν  ι)  ιιήτρα,  χαϊ  τό  χαχόν^  ώς  τό  άμή^ 
χβη,  άηϊ  τον   χαχομήχανε•   δασννόμενον 
^  νψιώίει,  άτινα  χαϊ  δσα.  χαϊ  άρθρα  ύπο- 
χοχταά   ουδετέρου    γένους    πληΟυντιχοΰ 
^^μον  πτώσεως  ευθείας 
α  Λ  (ΑΓ(|ιί1φ€ΐι.  (τ,  134)  *  έπϊ  τον  μεγάλου,  εστί 
^  ΜΪ  σχετλίαστιχόν  επιφώνημα^  δασυνθίν 
^  (ΡΙιΙ.  €0111.  ίΓ.  II  ρ.  618)  γέλωτα  δηλοΙ 

^άατον'  το  άβλαβες  (χ  5)  χαϊ  ευχερές,  ή 

β»ί«  ίτης.  [ή  απλήρωτο  ν] 
<|«?αχτοι  (δίοϋΐί)•  αβλαβείς 
"*?'^ί  (λ575)  •  ά^ραυστον,  Ισχνρόν,  πάνυ. 
ι  ^α^ύνη•  ύεΐα  χόπρος 
^  «  *  ^  ί  {άαδέρ  8ΐ.  νθ88ϋ)  αηδές  [10] 

/■']  Δάχωνες,  όντως 

,  '^9ΐΰΐοφάνης  έν  γλώσσαις  [12 — 15 

'^^τορ'  ά&ραυστον,  ύγίές  [Π] 

'^^έξ*  ού  τελεσ&ησόμενον 

^"^^^ίχρησίίΐμός- [20] 

^  »«ο•  είδος  ένωτίου  παρά  Άλχμάνι (Γγ.  118) 
^ί  ^Αριστοφάνης  (ρ.231Ν€ΐΐ.) 


άάπτους  (/1 567)*  απροσπέλαστους ,  ών  ού 

δύναται  τις  άχρασ^αι,  ή  απτόητους       [28] 
ά  άσ  αι*   πολλαχώς  χαϊ  άγαν  βλά'φαι 
άασάμην  (1116)  *  ίβλάβην,  (άτι^)  περιέπεσον 

[26] 
άάσ9ης'  έβλάβης  (φ  301  ?) 
άασίφρονι   (φ  302) *   βλαχρίφρονι,  φρενο- 

βλαβεΐ,  άάσαι  γάρ  τό  βλά^αι         [29.  80] 

άάσχεί'  βλάπτει^  φθείρει  [32.  38] 

10    άασχετόν  {Ε  892) *   άχατάσχετον,  «ίννπο- 

μόνητον 
<ί  α  τ  α  ι  (Γ  91)  •  άγαν  βλάπτει 
άατ[αλ]ε'  απλήρωτε  (Α  430) 
Ί"  άατοΐ'  βλάπτονσιν  [88] 

άατος•  άχόρεστος (Η68ίο^.Τ1ι«ο§;. 714 «Ι ΑΐΙιβ- 

ηίΦηβββ),  άχόρταστος  [40] 

άβ'  ό  Γορπιαΐος μήν 

άβα-  τροχός,  ή  βοή  [43.  44] 

άβαγνα'  ^όδα  Μακεδόνες 
20    •|•  άβάγητρον  λεπτόν  [47] 

άβάΟματα'  στρέμματα  {Κύπριοι)  [49] 

"Αβαι  (Ο Τ.  899)•  περϊ  τήνΦωχΙδα  τόπος•  ου 

μαντεΐον  Απόλλωνος  *ΑβαΙου,  Σοφοχλής 
άβαχήμων  άλαλος,  ασύνετος 
άβάχην  (δβρρίι.  Γγ.  72)*    αφελή,  άσύνετον, 

ήσύχιον,  άπειρον,  αδύνατον,  άχαχον 
άβάχης'  άβαξ,  άφωνος,  σιωπηρός,  χαϊ  όνομα 

άρχιτεχτονιχόν,  δ^  Σχύθαι  λέγουσιν  άνδρα 

χαλειν 
30    άβάχησαν(δ 249)  •  ήγνόησαν 
Ί*  άβαχι,  άγελαίσωνες 


€00.    τό  α  άρθρον         δασυνόμενωςί         2  συντε^ίν         5  άατον         19  άαμής,  χρή- 

^ος    21  άαν&α — ή  ^Αριστοφάνει      22   άάππους      25  λ  έπέσ     28  άασή φρονι,  βλα- 
^φρονι  —  αίαί      34  άάχετον,  άχατάχετον       39.  άατος'  χαλεπός  δυσχερής  ά,      50  Αϊ  β  α  ί 
ψωτιδάτϋυιον  —  ό  σαβαίου. 


^^άαθής'    ήμαρτες,    έβλάβης  14   άά&ιχτον'   άφ^αρτον,  άβλαβες  15  ά  α*  σύστημα 


εν 


νόατος  17  άάλιον  {Α  380  6*  άλιον)  •  άτεχτον  20  ά  αν  αίμα•  πολλαχή  χάρις  2Ζ  άας 
(Θ470)•  ε/ί  αύοιον  Βοιωτοί,  οί  όέ  τό  εΙς  τρίτην  (νίθ.  άες)  26  α  α  σα  το  (Ι  537)•  έβλάβηΐν] 
ψ  άάσα'ψο  (ασατο)  (Γ  95)•  έβλαιρας,  80  άασίφορος'  βλάβην  φέρων  32  άαστον 
ίΐναμάρτητον,  άβλαβες         88   άαστονα•  άνεύφραντον  38   άατον    επιβλαβές  (5^271)* 

ή  άνευ  άτης  •  ή  άπλήρωτον  40  άάτυλον  (1.  άσυλον)  •  άβλαβες  48  άβαχήμων  άλαλος 
44  άβαχήσαι•  άγνοήσαι  αμάραντων  (άμαρτεΐν)  47  άβά^  *  οιάσχαλος [Κύπριοι]  Α^'Άβα ν- 
τε;* ΕύβοεΧς  χαΧ  χολοσοί,  νεχροί  («ά  άλίβαντεςί) 

1 


άβάχτητοψ —  άβλεμές 


άβάχτητορ'    άνυιίφ^ονσν   (άβάχχητον — 

ΑάχωνΒςΙ) 
άβαχχον   χαϊ  ή^άβυχτον   τό  μή  μαχα- 

ριστόν  (άβάϋχτονί) 
άβάχχβυτον  λινονν ύφασμα κεριχίΐρίδιον 
*Αβάχ[ω]α[γχ]ίΡον'     Σικελών   μοΐρά  τις 

οντω  χαλονμένη 
ά  βάλΒ(€Μίη.ΟΟΟ€ί.\)'  δφελον,  εΧ»ε  [61] 
αβάλη'  άχρεϊορ  Λάχωνες^  οί  όέ  νω^ρόν 
άβαλις•  μοχ^ρά  έλαια 
άβάντα(σ)σιν    (ΗβΓβεΙβΦηβΜ) '     άναβάσιρ 

[65] 

Άβαντες  {Β  542)*  οΐ  Εύβοεΐς,  χαϊ  χολοσ- 

9θΙ^  νεχροί  {άλίβαντες  Ι) 
αβαξ'  ασύνετος  (τ.  85.115.135) 
άβαητος'  άστόμωτος 
άβάπτιστον     τρυηάνου    είδος    Ιατριχοΰ 

[70.  71] 
Άβαρβαρέη  (Ζ22)  *  όνομα  νύμφης,  ηολλά 

όέ  είδη  νυμφών 
άβαρής'  -^  ασύνετος 
αβαρις'  υ  ήχειρώτης  χαΐ  μή  ίχων  βάριν 
άβαριστάν  γνναιχιξομένην,  χα9αιρομένην 

χαταμηνίοις.  Κύπριοι 
άβαρχνα'  χόμα  τέ  Μαχεδόνες 
αβαρχνα'  λιμός 
*Αβαρνεύς'  Φωχ{α)έον  φυλή 
Ί-  άβάρνου  (άβαίνου ^^^^. Όέ,) *  στένε^ οίμω- 
^   ίε,  βόα 

*Αβ αρνος*  ηόλις  φωχ(α)εων 
άβαρταί'  ητηναί  Κύπριοι  [82.  88] 

άβαρύ'  όρίγανον  {τό  έν)  Μαχεδονίψ, 
Λβάς'  εύήΒης,  χαϊ  Ιερά  (Ιδία  λΙϊίίίηίΛ.)  νόσος 

»η^  ΤαραντΙνοις 
άβάσαΐ'  άριατησαι^  χαΧ  άρ9ηναι 
άβ  ασάνιστ ος*  Ί*  άτρωτος,  μη  χολαζόμε- 

νος^  άγύμναστος 
αβασάνιστα"  ανεξέταστα 
άβασανίστως  (Τΐιιιε^τ^. Ι  20, 1) *  δνσβασα- 

νίστως 
αβάσχαντα'  χωρϊς  βλάβης  [91] 

άβατον  άβι(β)αστον  [98] 

€00.    &9  άβάχω  άγχινοι        60  άβάλε 


10 


άβδέλυχτα  (Α6βε1ΐ7ΐ. (γ.  133) '  αμίαντα  [9&] 

άβδηλα*  άβατα 

1*  άβδης' μάστιξ παρ*Ίχχώναχτι (ίΓ.98) [Ν] 

άβδηρίτης'  βορέας  Ι^^Ι 

άβέβηλον'  χαΒαρόν 

+  άβεις'  Ιχεις  [ΙΟΙ] 

άβελίην  "ήλιαχόν  Παμφύλιοι 

άβέλιον'  ηλιον  Κρήτες 

άβελτερία'  αφροσύνη,  άνοια  [7] 

άβέλτερος    (Α1«χί^. (γ. Ι  ρ. 495) *    ανόητος^ 

μωρός,  ό  τό  βέλτιον  μι)  γιγνώσχων,  ήλΙΒιος 
άβέρβηλον  πολύ,  έηαχ&ές,   μέγα,  βαφα^ 

άχάριστον,  μάταιον 
άβηδόνα'  άηδόνα  [11] 

άβήρ'  οΐχημα  στοάς  Ιχον,  ταμεΐον  Αάχωνες 
Ι-  άβήρεί'  άδει  (ά»ύρει^) 
Ί*  άβηρονσΐ'  διδοΰσιν 
άβής'  αναίσχυντος,  ανόσιος,  ασύνετος,  ανόη- 
τος [1$] 
ή^  άβΙ•  νχό  Σχύ^αις  εϊρηται 
20    άβια'  ού  βιώσιμα  ^  βΙα»  ούχ  ίχοντα    [19] 
Ί*  άβιδα'  άνδρεΐον 
1-  άβιε-  ϊβαλλον  Σχύ^αι  [£Β] 

Άβίλλιον  οίνον 

άβίλταχα'  μνήμονα  Πέρσαι 

Άβίλυχί'  στήλη  έν  Αιβύη 

Άβιοι  (ΑΓΘ)•  μή  Ιχοντες  τόξα^  άπόλεμοι, 

ού  βίαιοι,  ούχ  άδιχοι,  χαϊ  όνομα  19νονς 

άβιόλη'  σπέρμα  έμφερίς 

άβιος'  πλούσιος '  ώς  Αντιφών   έν  άληΒεί^ 
30    άβίυχτον  έφ"  ού  ούχ  έγένετο  βοή  άηολ- 

λυαένου 
άβίωτΌν  (ΑΓ.ΡΙυ1.969)'  χαχόν,  έηδή^  όδν- 

νηρόν 
άβλαβύνιον  σειρά  πλεχομένη  παρ*  ΑΙγυ- 

ητίοις  έχ  βύβλων  {πρός')  χά^ρσιν  ονσα 
Ί*  άβ  λαδέως'  ήδέως 
άβλαξ'  λαμπρώς  (βίε)  Κύ:τριοι 
άβλαροΐ'  ξύλα  [3&] 

άβλαυτος'  άνυ:ιόδητος 
40    άβλεμές  (Νίοβηά.  Α16Χ.82)•  ασθενές,  άβλ^-^ 

πές,  φανλον 

64  άνάβασιν        67  άβατος  (άβαξος  €γτ.  Ότ.) 


68  άστομώτατος        74  βάριν 


μ 
89  άβ ασάχτως'   δνσβαστάχτως        97  υιπόναχτι        98  έρ 

^.  V 

ίΐ  στοάς        1&  άβιλύχη-στήλη        2»  άλη        ^  άβίηχτον        ΖΟ  άειδή         ΖΙ  βψ,ων        36 

άβλαντος'  ανυπόδητος  άβλέματοι•  άμ 

ΗΕδ.  61  άβαλαία'  συγγραφή,  ομολογία  65  *  'Αβαντα'  πόλις  πλησίον  Παρνασον^ 
^ν^α  Ιερόν  Απόλλαίνος  70  άβαγλεΐταΐ'  ταράσσεται^  χροτεΖ  71  άβαρβ αλαΐαΐ'  νύμφαι 
82  άβαρτος'  άπληστος,  οΐ  όέ  αμαργος  (ν.  μάργος  €ΐ  αΰγαρος)  83  άβαρτία*  απληστία 
91  άβαστυν  άχίνητον,  άπρόσιτον,  άβαστον  ^Ζ  άβ ατον  (ύΧΧ)'  άδιόδευτον,  άπέραντον 
95  άβδελον  ταπεινόν  $^  *  'Αβδιοϋ'  ερμηνεύεται  δούλος,  έξομολόγητος  100  *  α  /9  €  λ- 
λον  ταπεινόν  103  άβέλλεΐ'  στ(ρ)έφει  7  *  άβελ  (1158ηια€ΐ.ΧΧΐ8)•  πέν»ος  11  άβέσ- 
σει*  έπιχο^εϊ^  ΒορυβεΙ  16  άβήσση•  επινοεί  19  {άβιοι•)  ού  βίαιοι^  ούχ  άδιχοι^  χαΐ 
όνομα  19νονς       22  άβιν  έλάτην^  οΐ  όέ  πεύχην        85    άβλας*  ασύνετος^  άγνώμων 


αβρότητα  —  άγάηλυτα 


8 


αβρότητα    (Χβη.Ο^Γ.  VIII  8, 15)*   τρυφερό- 

τητι^  άπαλότητι, 
"ί*  άβροχίνη'  αμαρτωλή 
άβροτον  (ΑηεΙι.  Ργοπι.  2) *  άηάν^ρωπον 
άβρότονον  πόα  τ^ς  (βίε) 
άβρον  τες'  όφρνς  Μακεδόνες  (άβροτες  €γτ. 

Ότ.) 
άβρννα  (Ρ&ΗΙιβηίαβ Α1)ι. II ρ. 61  Ε) *    σνχά- 

μίνα 
άβρύνεταΐ'  κοσμείται  (βίο)  10 

άβρννόμενοί'  σεμνννόμενοι^  λαμηρννόμε- 

νοι  (βίε) 
άβρυτοί  (βρνττοΐί  άβρνττοί)*  έχίνων  Βίΐ" 

λαασίων  είδος  Ρ^^Ι 

άβρωμα•  στολής  γυναικείας  είδος    - 
αβρά  ς*  άν^ρως 

άβρωτος  (8ορ1ι.ίΓ.879Ι)•  ι!ί)?>ιθί  (ξηρός  1) 

[88—25] 
άβυδοκόμας  (ΑηβΙορΙι. ίη 0ΧΙΙ1) '  6  έηϊ τφ 

συκοφαντεΐν  κομών 
Άβύδεις  (1. Άβύλη) •  στήλη  Ηρακλέους 
Άβυδηνόν    έπιφόρημα'    άηό   τον   ύπ^ 

αυτών  συκοφαντεΐσ&αί  τους  ξένους 
άβυδόν  (άβυ&ον) '  βα&ύ 
άβύρβηλον  Λολύ^  μάταιον.   οΐ  όέ  δασύ 

καϊ  αυρφετώδες,  ή  άναΙσχυντο{ν),  έΛαχ&ές 
άβυρτακοηοιοϋ  (€οιη.το1.ΐνρ.539)*  του 

τρίμματα  καϊ  έμβάμματα  κατασκευάζοντος 

"Αβυσσος*    έν  "Αργεί  λίμνη  ούτω    κάλου-    30 

μένη 
ΆβυσταΙοΐ'  Αιβύων  ξ&νος 
άβω'  ηρωί  Αάκωνες 
*Αβώβας•  ό^Αδωνις  ύπό  ΠεργαΙων 
άβωρ*  βοη,  ώς  (ήωςί)  Αάκωνες 
άβώς*  αφ^ογγος  [39] 

άγάγας  (Α«ο1.)'  άντϊ  του  άγαγών 


20 


άγ αγον      άντϊ     τοϋ     άγαγε    {όδήγησορ^ 

φέρε) 
άγαγύρτην   άγύρτην 
άγάζει  (ΑμοΙι.  δαρρί.  1002  ?)•    αγανακτείς 

βαρέως  φέρει  [44] 

άγάξεται*  σέβεται 
Ί*  άγαζόμε^α'  ηλεονάζομεν 
άγαξόμενοΐ'  λιπαροϋντες 
άγα&ή  τύχη*  ή  Νέμεσις  καϊ  ή  θέμις 
άγ α&1δες•  σησαμίδες 
άγα^ιξομένη*  (συνεχώς)  άγαΜ  λέγουσα 
άγαθίς'  δέσμη,  (καϊ  εΙδός  τι)  {^άμ(μ)ατ^ι^ 

στήμονος 

άγ  α&  ο  δ  αι  μον  ισ  τ  αΙ(Εΐλά€ΐιη.Είϊί»111  β)  •οΙ 
όλιγοποτοΰντες 

άγα&οεργοί'οΐέκτών  Ιηπέων  έξιόν* 
τες  πέντε  έκαστου  ίτους,  ως  Ήρό^ 
δοτός  (Ι  67)  Ιστορεί,  οΰτω  παρά  Σπαρτιά^ 
ταΐί [54] 

άγ  άκοσμο  ν  τήλινον 

άγα&οϋ  δαίμονος  πόμα*  (Αγ.  Υββρ. 623) 
τό  μετά  τό  δείπνον  άκρ[ο]ατον  πινόμενον 
παρά  ΙΑ^ναίοις,  καϊ  τήν  βί  ήμέραν  όντως 
έκάλουν 

Άγά»ουσα(€Λ\Μϊη.{τ.€€€Χ€η)'  ή  Τήλος 
έκαλεΐτο  πρότερον 

*Αγα&ών{ε)ιον  αϋλησιν  τήν  μαλακην, 
Άγά&ων  γάρ  υ  τραγικός  ίπϊ  μαλακί^  ΟΜ- 
βάλλετο  [Μ] 

άγαΐ'  ήιόνες,  [σ]τρώματα,  τραύματα 

άγαιόμενον  (ν16?) 

άγαΐον  έπίφξ^ονον^  &αυμάσΐ09^  φ&ον€ρόν 

άγαΐς  (αγαις)'  ξηλώσεσιν  ΑΙσχύλος  θρ^σ- 
σαις  (Γγ.  80)  [64] 

άγακλεεΐς'  άγαν  ένδοξοι 

άγάκλυτα  (;^388)*  άγαν  ζνδοξα  ή  άγαν 
διαβεβοημένα  (βίο)  [41.  ββ] 


€0Β.  28  επιφώνημα  30  πολυμα  34  ^Αβισταΐοι  36  *Αβωβάς  —  Περσαίων  51 
δεσμεΐ  58  Σπαρτιάταις  , .  γαλαα  Εκάτη  ς '  —  ^χή'  αγαθόν  άνδρείον  —  συγγένεια, 
άγάμενοΐ'  9•αυμασαντες  55  αγα&όν  δ  ν  τήν  λίνον  5<  Αήλος  61.  62  άγ,  έπΙφΒονον 
^.,  φ&,  άγαΐον  έπίφ&ονον  άγαΖς• 

ΗΕ8.    219  άβρνστος   ή   άβροστος    ή    ό  βιβρωσκόμενος  2Ζ  άβρωμούντα^ 

σχοι(Να)'  [οΐ]  σύν  βρόμφ  πολλφ,  οίον  μετά  κραυγής  ^μιας.  ίνα  η  άντϊ  τοϋ  όμόβοομοι^ 
δπερ  οηλοΐ  τους  ομοφώνως  κεκραγότας,  ώς  έπϊ  του  άκοιτις  η  όαοκοιτις.  ή  πολύβρομοι^  ο  Ιστι 
ηολυτό!ΐραχοι,  βρόιιος  γάρ  έστι  ποια  κραυγή  κατά  αίμησιν,  καί  αυίαχοι  μετά  Ιατής  μεγάλης,  ώς 
αχανές  λέγεται  το  μεγάλως  κετηνός,  τοϋ  ϋ  πλεονάζοντος  24  "Αβυδος (Β9Ζό)'  πόλις  Τρωί" 
χών  Ελλησπόντου  25  *Αβυοο^εν  (^600)*  άπό  *Αβνδον.  όνομα  πόλεως  ΚαρΙας  82  (άβνσ^ 
αος)*  πέοας  ούκ  ίσχεν  ύδατα  άπειρα  ακατάληπτα,  ίστι  δ^  καϊ  99  άβωτος  (άβϋοτος)* 
αηδής    44  άγάξεσ^αι  (άΐατάσ^αι)•  βλάπτεσ^αι    47  ίηββΓ.  κάμνοντες  λνπούμενοι     9^  άγα- 

αΐ    έ 
9όν  {Α  181)*  άνδρείον,  νενναΐον       59  άγελαΐος*  Ιδιώτης,  άμα9ής       64  άγάκλειτοι  (Π 
463  ?)•  άγαν  Μοξοι  (βίο)    61  άγάχλειος  (17  738)*  άγαν  ειίκλεονς^  δ  έστιν  μεγάλως  ένδό^ΰυ 
(βίο)      68  άγαλάκτης'  όνομα 


^  -. 


■^ 


άγαλβάς  —  άγα(ίόη€ρηα$ 


10 


-)-  Λγαλβάς*  άχρατής^  οΐ  όέ  γ€λ$ς 
ΛγΛλαχτοσνρη•  ϋνγγένηα  [71.  72] 

Ί"  έγάλαατοζ•  άχόλαστος  [74] 

ά,γαλήτορα  (άγλαομήτορα)  *  παιδα  Τυρρηνοί 
ά,^άλλετα^•  (ΗίρροοΓ. III ρ.  179  Κ)  τέρκίται 

Τ^^^  [77] 

άγαΧΧ^άξεί'  λοώορ€Ϊται{ΤαραντΙνοί)\1%'\ 
άγαλΧίς    (Μο&ηΔ.  ίη  74,  31)  •    ύάχ^ν^ος  -ή 

ΒρυαΧΧίς  {%\ζ)  ή  άναγαλλίς        [81.  82] 
άγ  Λλμα  (^144)*  χάν  έφ'  φ  τις  άγάλλεται^    10 

^9Ζ  ώς  ή  ^ΌΡή^εια  τό  ξόανον  [84] 

άγΛλμΛΪος-  {Ιί^ς  αΙματίτης  €^πγΠ1.39) 
αγάλματα  πάτρια*  τά  των  Ευμενίδων 
άγαΧματίτης'  λι^οχόλλα 
άγαλμα  ς*  λοώορία  [89] 

1*  άγάλλιος(%)'  λοίδορος  [91  —  98] 

άγαμεμνόνκΐ'  &ρΙδαξ 
*Αγαμ€μνόν{€)ια  φρέατα*  Ιστοροϋσι  τόν 

^Αγαμέμνονα  ηερϊ  τήν  Αυλίδα  χαί  πολλά- 

10.5  της  Ελλάδος  φρέατα  όρνξαι.  Κλείδη-    20 

ρος  δ^  έν  τΐβ  ιβ'  της  Άτ&ίδος 

Ιγαμέμνονα'     τόν    αΐΒέρα    Μητρόδωρος 

'  Ααψ  άλληγοριχως 

^^^μητ  ο  ς  {^ορϊίοοί.  ίΓ.881)  *  άγαμος  ή^άβυξ 

^7αμΙου  ζημία  παρά  Σπαρτιάταίς 

*^ΪΛμΙμε)ία[ς]'   Ιν^α  αΐ  παρθένοι  έξετί- 
9^ηο  τφ  χήτει  τινές^  οΐ  όέ  πολίχνην 

«;β»•  χάνν^  πολν^  μεγάλως^  λίαν 

άγαν  α '  σαγηνη[ν]  Κύπρωι 

^7ΛναχτεΖν•  στένειν  παρά  Πλάτωνι  (ΡΙβΙ.    30 
ΡΗιβί.  ρ.  117  Π) 

^^ϊένεταί'  πραγματεύεται^  Χρή'^^^    [^^09] 


Ί*  άγάνιδα•  άτρίμας 

άγάνη μαΐ'  άσχάλ(λ)ω,  αγαναχτώ 

άγαν  ν  α*    άμαξα  {ίερά),    χαϊ  -ή  έν  ούρανφ 

άρκτος  [13—16] 

άγάννιφον  {Α  420)•    λίαν    χιονιξόμενον 

[18.  19] 
άγαν  ο  ν  τό  χατεαγός  άπό  άλλου 
άγανοφροσύνη (λ 203) •  άγα^ότης^  πραό- 

της^  φιλοφροαννη  [22] 

άγανόφρων  (Υ 467)•  άγαμος,  άγα^ά  φρο- 

νων^  χαϊ  προσηνής  ταΐς  φρεσίν  [Η] 

άγανώπιδος' πραείας, ενοφ&άλμον,  πραέα^ 

χαλώς  βλεπούαης 
άγάνωρ• ..,, 
(άγαπήνωρ    θ  114)•   άγαπητιχυς  τήν  άν^ 

δρείαν,  η   ύπό   της   ανδρείας  άγαπώμενος, 

^σην  όέ  χαϊ   όνομα   χύριον  του  Άγχαίου 

παιδός  (Β  609).  τινίς  δέ  φιλοξέ  (βίο)    [28] 
άγαπησμός•  άγάπησις 
άγαπτερέως  (Ηββίοά.  Γγ.) •  ασμένως^  προ* 

&ύμως,  ταχέως 
άγαριχόν    βοτάνη    τις    οΰτω  \χαλουμένη 

παρά  τοις  Ιατροΐς 
άγαρρίς*  ά^ροισις.  ή  πλήθος  Ί*  άγωγης 

[33—35] 
(άγάρροος  Β  845) *  άγαν  ^οώδης  [37—41] 
Ί"  άγα^ό ς•  σιωπςί,  Εύπρίοι 
άγασίς'   ο  φθόνος,  σφαίρα  (Ειοοη.) 
άγάσματα  (βορΗ. Γγ. 882) •  σεβάσματα 

+  άγάσοις*    μεβ^  ήδονης 

άγασόπερπαΐ'  οΐ   τους  τελώνας  μηννον- 

τες  τά  τέλη 


€00.    69    γελάς,   άγάλλεται*    τέρπεται  γαυριά  .  άγαλαχτοσύνη  75    ΤυρηνοΙ, 

γ^λλητόν  έφ\  87  λί^ου  χόλλα  99  θι6ρα{ατο  η  &ίδραξ  300  καϊ  δήμος  Ζ  άγάμετος 
4α;αμ/α;  5  πάνυ  μνώδης  πολύ  β  άγανα  17  χωριζόμενος  20  άγαν 6 ν  —  άλλου• 
*?'•*ΟΛΐδθί•^ — βλεπούσης.  άγανοφροσύνη  &  παρειάς  — πραείας  19  άγαπισμός 
•*•  36  ίχοντα   άγαν   ^οωδης        43  άγασσίς . . .  σφαί^ 

ΗΕ8.    71   {β.)γαλμα*Εχάτης*   τήν   χννα διά  τό  έχφέρεσθαι  τη  Εκάτη  κύνας  ή 

Λωτι  χαϊ  αυτήν  £νιοι  τωνοκέφαλαν  πλάττουσιν 72  άγάλαλα•  περιχειρίδιον     74  άγά- 

λβχτοί*  ύομόΒηλος         ^  77   άγαλλητόν   έφ'  φ    άν  τις  άγασ^είη  79  άναλλίαμα 

(ΙΧΧ)•  δόξασμα         81   άγαλμα*  ξόανον,  άφομοίωμα  ειδώλων  εΙκόνων  ^  ανδριάντων       82 

νβλακτβί*    σύγγονοι.  ηλικες^    ομογάλακτοι  84  άγαλματικός•    ακουστής    (άγάλματι 

'^ος  ακουστής  ί)        919  αγαλότ  ιμος•   λαμπρώς  τετιμημένος        91   άγαλλό  μένος  {Μίϋ)* 

*?^(λ)ιων^  χαίρων        92  άγάλαξ'  όμοτη&ος        93  άγαλλόμεναι  (Γ 222)*  σεμνυνόμεναι 

^  ^γαλματοφορεΐσ^αι    (ΡΗΠο    Ιαά.)*    καλλωπίξεσ^αι  95   άγαλμητόν   ασθενές 

^^γαλματοφόρος'  ώς  άγαλμα  έν  τη  'ψντη       97  άγάμενοι*  Βαυμασαντες       98  άγααέ- 

νοί(Ρ1ι^  ΡΗ&βά.  ρ.  89  Α)  Βαυμαστώς        9  άγαμος  (^άγμός)*  τόπος  όρος  κρημνώδες  (βνώοης) 

^^  άγανοΐς  (^Βί^)•  πραέσιν,  προσηνέσιν        14  άγανοΐσιν(ο  53  1)πραεΐς  (βίο)        15  άγα- 

^οιςίόντες  (Β  774)•  τοις  δόρασι  βάλλοντες  (βίο)  16  άγανέησιν  (Β  774)•  άκοντίοις 

18  άγαν  ευφροσύνη^  ποοσήνεια^  ποαότης         19  άγανέφρων    λίαν  φρόνιμος        22  άγα- 

νάχτησις'  μανία.  &υμος.  πόνος,  αΧγος,  λύπη        24  άγαγε'  όδήγησον,   φέ^ε         28   άγαπη» 

τόν  μονογενή,  (Ζ 401)  κεχαρισμένον  (Οβηββ.  ΧΧΙΙ2)    33  άγάροητος*  αχάριστος    34  άγαρ- 

θάπτει  τε•   ίφ0ορεν  35  άγάρροον  (3ί30)*  σφοδρόν  ρεύμα   Ιχοντα         37  άγαρος 

{άγγαρος)•  σχβνοφόρος,  φορτηγός        38  άγαροοί  (άγναροι)'  οΐ  έχ  διαγωγής  τι  πράττοντες 

ί$  άγάσσαΐ' (\.  άγάσασ&αι)*  ψ^σνεΧν        49  άγασσαμε^α    (Γ  224)*  ^θαυμασβ^κβν,   χατ€* 

χλάγημεν       41  άγασσάμενοΐ'  ^αυμάσαντες  (β  29),  φΒονήσαντ€ς  (7  639) 


11 


αγάς  —  αγε^ρομβν 


12 


*{■  άγάς'  ή  πτώσίς  τοΰ  αστραγάλου 

άγάσσασ&αΐ'  ^αυμάσαι  [49  —  &9] 

αγαστής*  βάσχανος 

άγάστορΒζ'  αδελφοί  δίδυμοι  [62•  63] 

άγα[σ]τά'  ά  άν  τις  άγάσαιτο^  οίον  αρεστά, 
Αισχύλος  ΦρυξΙ  (Γγ.  262) 

άγατάσ&αι'  βλάητεσ^αι 

άγάτημαι•  βέβλαμμαί 

άγαν  ο  ι*  προσφιλείς 

άγανοί'  λαμΛροί^  φωτεινοί.  Ινδοξοί,  ίπι- 
φανεΐς,  Ιστι  δ\  χαΐ  ί^ος  Σχν&ξ,κόν  *Αγανοϊ 
αΰτω  τίολούμενον^  ώς  δταν  λέγχ^  6  χοιη^ 
της'  χαϊ  *Αγαυών  Ιπ^ημολγων  (Ν Β) 

+  άταύλιος'  μην  (αγνιος) 

άγαν 6 ν  ( ^  634) *    λαμηρόν,  ^αυμαστόν 

[71.  «] 


άγαν  ρ  ι  ε*  άχέρρωγε  μεγάλως 

άγανρός•  αν&άδης^  χομψός.  χαχός        [76] 

αγγαρεία*  δουλεία 

άγγαρεύεται  (Μβηιηά.  Γγ.ΙΥ  ρ.201)'  έγ- 
γνάται^  ύηό  άγγαρεντων  χατέχεται 

άγγαρος'  εργάτης,  υπηρέτης,  άχ&οφόρος,  ή 
λέξις  δέ  Περσιχη,  σημαίνει  δέ  χα  Ι  τους  έχ 
διάδοχης  βασιλικούς  γραμματηφόρονς 

άγγατος'  τόείς άναδενδράδα  ξύλον  [81. 82) 

αγγελιαφόρος  (Ηβτοά.  III 118)*  ηρεσβεν- 

άγγελίην  {Δ  384)•  άγγελον 

άγγελίης  (Γ 206)  •   άγγελος,  χαϊ  αγγελία 

[86  —  92] 
άγγελιχή'  δρχησίς  τις  ηαροίνιος 


^Αγγελής*  δήμος  της  ΆττίΜης  Πανδιονίδος 
φνλής  [95] 

Άγγελον  (δορΙίΓο)  •  Σνραχονσιοι  τήν  "Αρτ•- 
μιν  λέγουσιν 

άγγελ{ος)  εσχον   'ήγελ(λ)ον 

άγγέριο  ς•  άγγελος 

άγγεράχομον  σταφνλήν  (ρτο  άγγορα  - 
χόμον  σταφυληχόμον) 

*Αγγίτας (ΗβΓοά.  VII 113) *  όνομα  Λοταμοΰ. 
10        χερϊ   (τό)  ΠαγγαΙον     ομοίως   χαϊ  'ή 

Άρτεμις  (βά  Άναΐτιςΐ) 
άγγλι&ες  (Νιο. ΤΗβΓ. 874) •  ^^  ύνήχεφαλή 

σννέστηχε  των  σχορόδων 
άγγοηήνια'  τά  των  μελιασών  χηρία 
άγγ  ο  ρ  α'  ^άξ,  σταφυλή 
άγγόρπης'    φ    τους    ελέφαντας   τνχτουσι 

σιδήρφ 
άγγ  ο  ς*  άγγεΧον.  χαϊ  ^ίζα  βατάνης 
άγγονρος{Ύ.  δοΐοη Γγ. 38) *  είδος κλαχονί'τος 

20    άγγριας'  λνΛΐρ]ας  (ν.  803.  788.  89) 
άγγρίζειν  νφαιρεΐσΒαι,  έρε&ίζειν 
Άγδιστις•  ή  αυτή  τή  μητρϊ  των  ^εων 
άγδυς'  άγγος  Ιχρητιχόν  [411] 

άγεα•  τεμένη  (άλσεα^)  [II] 

άγέεσσί'  τεμένεσι  [15] 

άγειν   χαϊ  φέρειν  (ΟβιηοβΙΙι.  304, 14)*  το 

ληστεύειν  χαϊ  άρπάξειν 
άγεινεΐν  άγειν  ίν  νηΐ  [18] 

άγείνεον  (ί?  784) *  ήγον,  τό  έχϊ  νέων  ('βίο) 

30        άγειν,  χαϊ  έν  ναυσί,  χνρίως  [29.  21] 

άγείρειν  σννάγειν,  σννα&ροίξειν 
άγείρομεν  (Α  142) •  ά&ροίσωμεν  [24] 


€0Β.    64  φρα       66  άγάτουαι  (ηοη  άγάτειμαι)        75  χομίροίχαχος        Π  άγαρρεία     78 
άαγαορενεται        93  άγγελίη  94  άγγελ ,'ης         97  άγγελλέσχων'  ήγγελον   («η   ρ  294  Ι> 

4βί  άγγλι&εύς        2  άγοπήνας         8  άγγοραράξ         4  άγγοπής   (οΓ.   όριτη)         7   άγγριάς  λνπράς 
(λνπηράς  €γτ.)        9  αύτΐβ         14  άγγέεσσι  (άλσεσιί)         17  άγειν  εν  άγειν        19  άγεινεός 

ΗΕδ.    ^9  άγασ&είς•  ^ανμασ^είς        59  άγάστονο ς  (Οτ9^.'ίί9ΛΛΙγ,^€)'  ηολνστέ- 
ναχτος,  στεναγμού  άξιος        51  άγάσατο(ηί)•  έφ^όνησεν        52   άγάσαιτο  (ΡηηοβΙΙι.  296, 


ίτρωσε  τφ  δόρατι'  63  ά  γ  άσε  ι  {ζει  βη  διατάσσει  ^)'  άγαν  τΰπτει  71  άγανότατον  (ο 
7^)*  μέγιστον  12  άγανρίαΐσ^μα  (ΐ6Γ6ΐη.  XXXI  2) *  £.ταρμα.  οΧησις  1^  άγαρρενεΐ' 
^  ύχομένει        81  άγγεα  (Β  471)•  άγγεϊα  (βίο)        ^Ζ  αγγελίας  {β  92)•  απαγγελίας,  σημαίνει 


σέβεσ^αι       92  αγγελία•  άγγελμα^  άχοή        95  άγγείλω•   άργείω    (ΑΙγιαλήων*    Αογείων) 


ράντων    (Β   438)•    οννα;^ροιζάντ9ν 


13 


άγβί%ης  —  άγηνο^ία 


14 


Ί"  άγείτης'  ΰ^ριστ)|;  (€ί.  άγιστης^  άγοίτης) 

ίίγελαέην  (Α  729)  *  άφετον,  νψομίνην 
άγελαΐοι,  Ιχ^ύες  (Η«Γθά.  II  93) •  πολλοί 

μιχροϊ  χαί  όμοΰ.  λί^οί'  εντελείς 
άγελαίος'    όχλήΐϊης.  Ιδιώτης  [10] 

-{-  άγελάααΐ'  χομίσαι  (άγλαΐσαΐ'  χοσμη- 

σαι) 
1*  άγελάσχον  άτψον 
άγελαστί  (Ρ1&(.  ΕαΟι^ιΙ.  278  Ε) -  άνευ  τοΰ    10 

γελάσαι 
Ύ  αγέλαστης-  έγχέλυς  (Αγ. Ι^βίβΙ.  36 1) 
αγέλαστου   άχαχίας 
αγέλαστος  ηέτρα'  έν  τζ  Άττιχ^^  έφ*  "ής 

έχα^σ9η  ή  άημήτηρ^  δτε  τήν  Κό^ν  ίζήτει 
αγέλαστους-  έφηβους  Κρήτες  [88.  39] 
^  γελεΙη(ς)  (Η^ίοά.  Τ1ι.  318) *    λαφυραγω- 

γον^  "ή  ήγουμένη{ς)    τοΰ  πολέμου.  Αθηνάς 

τ&  έαΐ^ετον 
ά  γ  έλη  μ  α  (άγεληδά  ?)  •  χατά  άγέλην  [42-46]    20 
αγέννητα-  στοιχεία. παρά  Έμπεδοχλεΐ (οιη. 
Η.  5ΐ6ίη.) 

^γίννήτων   (δορίι.   Τγ&€1ι.  61)*  δυσγενων 

(«] 

ά7€0*  ^χου.  άρχου  [51] 

ά  Χ  ^  ^  α  α  (αγέρδα  ?) '  άκίος.  όγχνη  [Μ] 

άγί^^η  (Χ 475)•  συνη&ροίσ»η  [55] 

^ϊ^ζ(^ήσ εταΐ'  σννα9ροίσ&ι}σεταί 
^7^(ίμύς•   ά&ροισις.  συναγωγή  9νσίας 

[58.  50]    30 

\  άγί^οσπον  σπάνιον 

^  ^Τ(ζοητος•    ύ    σπανίως    ευχόμενος,    ή 

νΐίξζτήφανος  [62—65] 

^ϊ^ρσιχύβηλίς  (ίτ.  XI  ρ.  61)•  Κρατίνος 

^  άραπέησιν  έπϊ  Αάμπωνος.  τδν  αυτόν 

^Τνρτψ  χαϊ  χυβηλιστήν  είπεν^   οίονεί  Μ- 

^  χαΐ  μάντιν,  Εύβηλιν  γαρ  έλεγον  τύν 


πέλεχυν  »..„δ&εν  χαί  Λύσιππος  έν  Βάχχαις 

τόν  αυτόν  {ώς)  άγνρτην  χωμφδεΐ 
αγέρωχοι   {Κ 430) *   οΐ  άγαν  Μοξοι  χαί 

Ιντιμοι.  η  υπερήφανοι,  ή  απαίδευτοι,  τιν^ς 

δέ  φασι   τους   'Ροδώυς    είρήσΒαι   άγερώ^ 

χους  (Β  654),  ση  νησιωται  δντες  έξω&εν 

έχ  της  ηπείρου  άγείροντες  όχήν  διεγίγνοντο 

(8ί€)ι  τουτέστι  τροφήν  έπεισαχτον 
άγ έρωχος'   γαΰρος^     πάνυ  τετιμημένος.  ή 

υπερήφανος  [69  —  73] 

Άγεσ(ί)λαος  (ΑββεΙι^Ι.  ίτ.  392  ΟαΙΙίιη.  ΙΜ. 

129)  •  ό  Πλούτων  [75.  76] 

•]•  άγεσήμων  οδός  λεπτή 
άγεσίφρων   τάς  όφρϋς  (φρένας)  έπαίρων 
Ί*  άγεστρατόν  χάλυντρον  [80] 

άγέτρια-  μαία  Ταραντΐνοι  [82] 

άγ έων  άγνισμάτων.  Ιερών,  μιασμάτων 
άγη{γ22Ί)•  &άμβος,  ίχπληξις 

μιάσμα(τα).  ίστι  δέ  χαί  αντί  τον  χατεάγη^ 

ώς  τό 
νυν  δέ  μοι  έν  χείρεσ{σ)ιν  αγη  ξίφος  (17801) 

ηαρά  όέ  τοις  τραγιχοΐς'  τιμή,  σεβασμός 
άγηλάζειν  σώζειν 
άγήλαι  (Εαη  ΒΙεά.  1027  Εαροΐ.  II  ρ.  468)• 

σεμνΰναι,  άνα&εΐναι,    χοαμήσαι,    χαί  εΙς 

άγ[έλ}ην  άγαγειν 
άγηλατειν  (8ορ1ι.  ΟΤ401)*    όιωχειν,  Λς 

άγος  έ^ελαύνειν,  φυγαδεύειν  (Νί€θΐηΑ€ΐι•  (γ. 

2).  τινές  δέ  ^απίξειν 
Ί"  άγηλ,'οιο'  λαφυραγωγοϋ 
Ί"  άγηλώαεναι*  χαίρουσαι 
άγήλω  (Ηβηηίρρ.  11  ρ.  383)•  χοσμήσω 
άγημα  (Χβηορίι. Γαο. XIII  β) *  τό  προϊόν  τοΰ 

βασιλέως  τάγμα  ελεφάντων  χαί  Ιππέατ»  χαί 

πεζών,  οΐ  δέ  των  άριστων  της  Μαχεδονιχης 

συντάξεως 
άγηνορία'    άνδρ{ε)1α.    χαί  ήνορέα,   παρά 


^  αΟΌ.  27  άγελαίαν  28  άγελαιοί  35  αγέλαστου  40  λαφνραγώγον  χαί  50  άγεο 
γ  ^ηρσιχυβήλις  —  άνδραπέτησιν  έπιλάμπονος  74  άγες,  λαός  ό  πλούτων  79  χάλυντρον 
ψονν  χοσμητήριον       84  χατεαγηναι        88  βίο        91  ίππων 


^^έραστοςίΑίί^)-  άτιμος,  άμοιρος  55  άγ ερ{9)εν{Ψ28Τ)•  συνη^ροίσ&ησαν  58  άγε•^ 
ρούατο' ήμέλησεν  ^9  άνέροντο  (Β  94)•  σννη&ροίζοντο  62  άγεούπτεΐ'  ^<ζορ^ 
ασπαστόν  ηγείται  63  άγεό^  αχάβος'  σταφνλή  64  αγερώσατο'  ή^έτησε.  διεχρεύσατο 
6>  άγεοώσσεΐ'  άγονπνεΐ,  αθετεί  69  άγενστοΐ'  άπειροι  70  άγ  ελαίαν*  χτηνώδη 

71  άγεΧαίον  δημωδονς  72  άγενεΐ•  άσ^ενεΙ  {άμενειί)  78  άγενώς'  άσ&ενώς  75 
ίγες-  άγε,  φέρε  {αγε9^  Μ  76)  76  άγεσ^αι  (Γ  404)•  άγαγειν  80  άγεται  (χ  40)•  φέρε- 
ται      91Ζ  άγετοί  (Β  7Β7)•  θαυμαστοί,  Μοξοι^  λαμπροί 


15 


αγι/νορίιΐ  —  αγχρινομβνα» 


16 


τόν  άνδρα,  χαταχρησηχως  όέ  χαϊ  έηί  τωρ 
άλογων  ζώων  τάσσεται,  τΙ  Ισχύς^  ώς  τό  * 
άγηνορίη  δέ  μιν  Ιχτα  {Μ  46) 

άγηνορίη'   ανδρεία  [94] 

*Αγηνόρ(ρ)ιος'  Πυθαγόρειος 

*Αγήνωρ  (Β  276)*  ύχερ-ήφανος,  αύ&άδης, 
ανδρείος  (1699).  χαϊ  όνομα  χΰριον  (£  425) 

άγήραον  άγήρατον,  μι)  γηράσχον,  άδιά- 
φ^ορον,  οίονεϊ  αφθ^αρτον^  άπαλαίωτον  [98] 

*}-  άγήρω{ων^Υ  άγήρατον•  μή  γηρών  (Ίϊιιιο.    10 
II  44) 

Άγήσανδρος-  υ'Άιδης  [&01— 4] 

άγητης'  ό  Ιερωμένος  (άΐτης'  6  ίρώμενος). 
άτιμος  (βά  άτίτης),  Ιν  όέ  τοϊς  Καρν(ε)Ιοις 
6  Ιερωμένος  του  θεοϋ  [6.  7] 

Άγήτορα'  όνομα  χύριον 

άγήτωρ'  υ  των  *ΑφροδΙτης  &υηλών  ηγού- 
μενος Ιερεύς  έν  Κύπρφ,  χαϊ  ή  εορτή  άγη- 
τόρ(ε)ια  [10] 

Άγιάδαι•  τόπος  έν  ΑαχεδαΙμονι,  χαϊ  οΐ  βα-    20 
σιλεΐς  όέ  οΰτω  χαλοϋνται   άηό  Άγιδος 

άγιάξειν'  άγια  ποιεΐν  τοϊς  νεχροιςχαϊ  χα- 
Θαίρειν.   τινίς   όέ  τό   τά  Ιερεΐα  9ύειν 

[513  —  17] 

+  άγιον  της  άγνοΰ  (άγνου)  τό  σχέρμα 

[19.  20] 

*Αγιγαιος•  "Αργαλος  χαλεΐται  παρά  Αάχα>^ 
σιν^  ό  Αμύχλαντος  νΙός 

άγΙοχα(άγείοχα  ΒοβοΙί)*  ήνεγχα 

άγιοχότων  (Ι.  άγειοχόντων)•  χομισάντων^ 
ένεγχάντων 

άγιστεΐν  σέβειν^  άγνεύειν 

άγιστεύεΐ'  σέβεται 

άγιστέων  ευσεβών  [27.  28] 

Ί"  άγιστής'  υβριστής  [30] 


ρια. 
ηοιεϊν 
35  άνα 


άγχάζοντο(^η22)'    ταΐς  άγχάλαις  ηερι- 

ελάμβανον  [32] 

(μγχαθεν  άνέχαθεν,  ΑΙαχύλος  Αγαμέμνο νι) 
άγχαλέεν  άναχαΧεΙ\]Μΐ\άγχαλέω•άναχαλω 
άγχαλιδαγωγοί'  άγχαλίδας  άγοντες 
άγχαλίδες•   αΐ  των  φρύγανων  δεσμαΐ,    ι] 

μερίδες 
άγχαλίδεσ(σ)ιν  (Σ655Χ503)•  άγχάλαις, 

χερσίν 
άγχαλίνας'  Αργειύΐ  τάς  άγχάλας 
άγχαλίς•  άχ&ος,  χαϊ  δρέηανον  Μαχεδόν(^ες) 
άγχαλίδας  ελχειν  αϊρειν  ξύλα  ώς  έρ^ 

γάται 
άγχαλον  (Ι.  άγχάλ(α)  ό  ν)  *  άνοιξον       [43] 
^  άγχαληίς ( Αββοΐι. Ργοοι.  1019 ?} * χρημνός. 

οί  όέ  βόθρον 
^'  άγχεχνβριχώς*  άνατετροφώς 
άγχεντέοντα*  ανατέλλοντα 
άγχεράτεσιν  (άγ  χράτεσφι)'  έπϊ  της  χε- 

φαλής  [48] 

•\  άγχής'  άντηχής  [50] 

άγχιστροφάγος'  φιλάργυρος        [52.  53] 
άγχλί{ν)ας'  άναχλίνας,  άνοίξας,  ώς  τό* 

άγχλίνας,  πρόσθεν  δϊ  σάχεα  σχέ&ον  {Δ  113) 
άγχλόν  σχολών  [56] 

άγχόλαι  (Ο/ρΓΗ ?) *  άγχωνες 
άγχοΖναί"    άγχάλαι^    Χ^^9^£•  ^σΐ    σχοινία 

Ιστοϋ  [59] 

άγχόνονς•  διαχόνους,  δούλους 
άγχοχτήρ'  σφϋρα  [62] 

άγχορυφώσα(ί)'    άνατι9εΐσα  τό  της  χ€- 

φαλής  έφαητόμενον  τήν  ίέρειαν  χαΒοσιοΰ- 

ται  τζ  &εφ 
άγχος*  νησον  ηολλά  άγχη  Ιχουσαν  [65. 66] 
άγχρινόμεναι*  άχοφαινόμεναι 

€00.    92  δέ  μια  έχτά  έν  τέγεα        97  άπαλώτατον        565  της  θεοΰ  χαϊ  ή  εορτή  Αγητό- 

η 
άγη'  9•        9  &υιχλών   (Η.  6.  Ο^υιλών)  —  Κύπρφ,  άγια•  τίμια        11  Ααχεδαιμονίψ.      12 
ΐν  χαϊ  χα&αίρειν  τοΐς  νεχροΐς  —  έσ9ίειν        31  άγχάξοιντο  — \βανεν        33  άναγχαλεΐται 
ίναγχαλω        36  άγχαλειδ\ϊίΐ9  άγονται        41  εΙς  έργατα        54  άνοίξας.  άγχλίνας'  ώς 


30 


άγκτηρ  —  αγλ[€]ίδία 


18 


β  ^  χ^ηρ'  δεσμός  [69] 

€ε  ^  χτ-ηρες•    οΐ  έν  τφ   τραχήλφ  τόποι^   δι* 
«10 ν  άγχεα&αι  συμβαίνει  [71] 

0^  ^^  χύλ^'  χφ  άχοντίφ 
οε  ^  χνλαί  (Αΐ6χ!ά.  ίν.  II ρ.  398)•  Ιμάντες  έν 

-χρηχΐύΐν 
οΐ  ^χνλη    (ΕαΓ.  Ογ.  1476)•    είχόνηον.    ή  τ^ 
^€αμχή   της   άγχώνος,  χαϊ  κοτηρίον   γένος 
'Β»θ€\ίγ\.  ίτ,  'Μ)   εΙς  χο(τ)τάβους.   οΐ  γάρ 
'πονς    χο(τ)τάβονς  ηροιέμενοι  τήν  δεξιάν    10 
χείρα  ήγχνλονν^  χνχλονντες  αυτήν  ώς  ένην 
^πρεηωδέστατα  ^    σεμνυνόμενοι    ώς   έφ*  ένϊ 
^ων    χολών,    οΐ    όέ     χαϊ     άγχυλισταϊ 
€ΜΧον{τ)ισταϊ  εϊρηνται,    ΔηλοΙ  δϊ  χαϊ  άπο- 
^Οίΐάδα 
^γχύλλεσ^^αΐ'  χάμχτεσ&αι 
χγ  χνλο μητεω  (Β 202) •  σχόλια  βονλενο- 

μένον 
άγχνλον  (Ζ  Ζ9)*  έηιχαμηές^  σχολιόν,  στρε- 

βλόν  20 

\  άγχνλομνόν  νοσερόν 
ά^χνΧους'  τους  ενχάμπτονς  [80] 

άγχυλοχεΐλαι  {Π 428) *  έπιχαμπή τά  ^άμ» 
ψη  Ιχσντες  [82.  8δ] 

άγχνλως'   άηοτόμως 

άγχύρα'  τό  αΐδοϊον^  παρά  Έδηχάρμφ.  Κύ• 
λ^ιοι  5έ  τό   τριωβολον.  %αϊ  τό  ναυτιχόν 
9Χίνος,  χαϊ  τήν  άσφάλειαν 
Λγχνραΐ'  μ,εταφοριχως  αΐ  άσφάλειαι.    Σο' 

ψΜλής  Φαίδρψ.  (ίτ,  619)  30 

β^'χυρα  (β1.  άγχύρισμα) '  έν  ι^  τα  συχαλαμ- 

βάνονσιν 
αγχύρις  (βίο)•    βοτάνη  τις 
^ν^υρίττει'  •|•  μεταμέλεται.  Κρήτες 
^ϊ^νρισμα•   σχήμα  των  έν  Λάλ•η 
αγανροβό  λφ  δείηνφ'  άγχνρόβολα  ΦοΙ- 
ί'ΐΧίί  τά  δείπνα,  &  παρεσχεναζον  τοις  τελώ- 


ναις  έχτός  των  λιμένων,  ίστι  δΐ  χαϊ  μισ^ς  • 
Ιπρασσον  γάρ  έν  τοις  λι/χ^σιν  ένόρμιον  χαϊ 
ένλιμένιον  ώς  αίσχυην  (ΑΙσχύλος) 

Ί"  άγχωλιάξων  (ΟΓβΙθπβοβ)  •  αλλόμενος 
τφ  έτέρφ  ποδΙ  [93  •] 

αγχών  της  χι&άρας  τά.  άνέχοντα,  οΐ  πή- 
χεις, άγχωνες  λέγονται 

Ι"  άγχωβόλος*  άλιενς 

άγλαά  (Ηοιη.)*  λαμπρά,  χαλά,  άν^ρά 

άγλαΐαι  {ρ  244) *  τρνφαΐ,  χαΧλοναΙ,  χόσμοι 

αγλάισμα  (Τηβ^ίΰί) *  χαλλονή,  χόσμος 
άγλαΐστή•  εύχτή.  τιμία  [600.  1] 

άγλαο^ηλές'  άπ{α)λόν. (άπαλο&ηλ,)  [3. 4] 
άγλαοί'  λαμπροί 

άγλαομητία ( —  όμηην) λαμπρόβονλον  [7] 
άγλαόν   γλαφνρόν.  Κρήτες  χαϊ  Κύπριοι 
άγλαόν  εδραν  (ΕιΐΓ.  ΑηιίΓΟίη.  135)*  λαμ- 

πράν  χα^έδραν  [10.  11] 

(^Α)γλαόπης•  ό  *Ασχληπιός.  Δάχωνες 
•)^  άγλαρόν   μωρόν 
άγλαοπίστον  λαμπροπίστου  (?) 
άγλαός{Ε1^)•  λαμπρός 
άγλαότιμον  λαμπρώς  τετιμημένον 
άγλαοφώτις'  βοτάνη 
άγλαηχόν  άλνχόν 
άγλαυρίδες*  "^ μνραι  παρά  Ά^τ^ναΙοις 
"Αγλανρο ς'  &υγάτηρ   Κέχροπος.    παρά   δέ 

*Αττιχοΐς  χαϊ  όμνΰσυσιν  χατ*  αντης.  ην  όέ 

Ιέρεια  της  *Α9ηνας 
άγλα{ν)σινον'   χαλόν,  Κρητες 
άγλάφορε'   άνάοτειε,   {Πάφιοί) 
άγλευχέρ'   αυλός,   Αάχα>νες 
άγλευχής  (ΚΙιίηΙΙιο) •  αηδής 
άγλεντ ά ς'  άρτος  άναλος 
άγλέφαρον   ελάχιστον 
άγλ[ε]1δία'  σχόροδα  [28] 


ΟΟϋ.  72  άγχνλαι  1Ζ  άγχνλεαι  —  χριπίσιν  74  άγχόνος  —εΙ  όέ  χαϊ  έγχυλι- 
οταί  75  άγχύλεσ^αι-  χάμπεσ&αι  76  βονλευομένφ  79  άχάμπονς  81  έχοντες. 
,  ό 

νν^ηη  τάς  τομάς,  άγ,      84  άποτόμως.  ποτέ ....   άγχώνος,  άγχνρα '  τό  85  τριόβολον^       90 

"νΐμάτων     91   άγχυροβαλό'   δειπνώ.   άγχυρόβολα  —  τελώναις  έχ —' ένλιμένι^    ^^  αγχών 
^^ϊε.,.νψηλοΐο  χαϊ  της  χι^άρας  όέ  τά  ά.  τους  π,         17  άγλαοφώτης  21  άγλασι,νόν' 

*βλΛ>       Μ  άγλαφόρε'    ασιτε,  Κρήτες 

ΗΕ8.    69   άγχταλίάζει    (άγχαλίζει)-   άγχει       71   άγχνλας   (Εχοά.  XXVI  4)•    όγχί- 
»β;(ον?),   σχενη.   ή   χαλεπάς  80    άγχνλότοξοι    (Κ   428)•    έπιχαμπή^  τά    τόξα   έχοντες 

^  άγχυλομήτης   {Δ  69)•    ό    δυνάμενος  περϊ   των    άγχύλων  χαϊ  σχολίων  ευ  βουλεύσασ&αι 
^άγχνλη-  χεϊρ    άπηγχνλομένη  χαϊ  συνεστραμμένη   είς  άπαχοταβισμόν,  ποτέ  δέ  άγχύλη  τό 

93  Λ  τό  τε  σννή&ως  λεγόμενον   χαϊ  -ή  τοϋ  τείχους  χαμπή*  παρ*άγχω 
ΰιρηλοΐο  (11702)  χαϊ  97  άγλααΐς-  λαμπραΐς  600    άγλαΐα 

ι   άγλαϊεΐσ^αι   (Κ  331)•  λαμπρύνεσϋαι,  χαλλωπΙξεσΒαι,  παρά  την 
εΐ'  βάλλει      4  άγλαΐσας-  λαμπρύνας      7  άλγαΐφη  (--ηφι) /αγλαΐ^ 


ο 
τον  άγχώνος 


ατός 

9ος  χαϊ  ή  'τεΐχ'εως  ύ-ψηλοΐο  (Π  Ί02)'χαϊ    '         97  άγ'λααΐς-  λαμπραΐς  600    άγλαΐ^, 

τφ  χάλλει  (εί.  607)  " 

αγλαίαν         3  άγλαΐζεΐ'  9αλλει      *±  αγ 

χάΧλει  (Ζ  51^  10.  άγλαόν  νδωρ   (Β  307)•  ή'  έν   Αύλίδί  πηγή 

χΚάσμασιν    28  άγλείτις*    οΐχέτης  (άγνίτης'  Ιχέτης) 


11  άγλάμασί' 

2 


19 


άγΐν  —  άγονομόχ&ος 


2• 


άγλν  δ  κύτηος  ύηΰ  Σχν&ών 

+  άγλνεσ^αι  {ΛΕΑΤΛΟΘΑΠ)*    βλάητε- 

όγλών*  άγλαός 

Ί"  άγλώστα    (άγχουσα^)'  ίντριμμα  γυναι- 

χεΐον 
άγλωσσεΐ'  δυσφημεί 
άγλωσσοί'  βάρβαροι,  χαΐ  σιωπηροί 
άγλωστΐναΐ'  γογγυλίδες 
άγλωττία  (ΑηΙίρΙιο)*  σιωπής  τ^σνχία 
άγμα'     σνντρψμα,     κάταγμα,     -]-   χλέμμα 

(χλάσμαΐ) 
άγμή'  εστία  (άτίμή'  ασιτία ί)        [39.40] 
Ί*  άγμείονες'  βονβανες  [42] 

άγμοί  (Νί€.  ΤΙιβΓ.  146) '    φαχίαι,  ηερι^^ραν' 

σεις,  άπο^^ώγες 
άγναΐον  χα^αρόν 
άγναιώτης'  έηϊ  ηοϊώ  χεχανμένος 
άγνα{μ)πτοπόλεμοΐ'   άνίχητοι 
άγναητον  Ιμάτιον  ούχ  εγναμμένον 
(£ί) )^νεΐ  (άγρεΐ^) •  λαμβάνει 
άγνεΐν'    αγειν.  Ερητες 
άγνεΐον  πηγάίον 
Ί"  άγνείοτε'  νανς  στρογγνλας 
άγνεν ειν  χα&αρενειν,  από  τε  αφροδισίων 

χαϊ  από  νεχρον 
άγν-ή*    χαλαρά  χαί  αμίαντος  ή  παρθένος, 

χαϊ  νήσος  (Ββΐυβ) 
άγνήχαμες'  ήγνοήχαμεν,  ΑΙολεϊς  (αγνή- 

χαμες*  ήγνίχαμεν,  Αάχωνες ?) 
Ί"  άγνήσοεί'  άγήοχε,  Αάχωνες 
άγνίσαΐ'  άποθνσαι . . .  Βονσίριδι  (ίτ,  316). 

χαϊ    διαφ&εΐραι,   Σοφοχλής  έν   ΙΛμφιαράφ 

(ίτ.  113) 
άγνιστηριον'  οΐ  άλες  [58] 

άγνίτης'  (Ιχέτης)  ό  όγνισ^εϊς  μνσονς,  ή  6 

χα^άρας  τινά,  τους  όέ  αυτού;  χαϊ  ίερείτας 

(ν.  ίφίτην)  τινίς  Ιλεγον,  χαϊ  τό  χα&αίρειν 

παρ*  αυτό  Ιερίξειν 
Ί*  άγνόδιμο  ς'   αγνοούσα  δίκαιον 


άγνοια*  άγνωσία,  άμα&ία  [62.  β8] 

άγνοιήσασ*  {υ  15) *  άγνοούμενον  (/όον) 
Ί"  άγνοδοχεΐς  ( — λεχεΐς) •  οΐ  ήΐ&εοι 
άγνοπολεΐσϋ'αΐ'  τό  ύπό  -^ήλιον  %έεσΒαι 
άγνος'   φυτόν  οϋτω  χαλούμενον 
άγνοτάτης'  χαΒαράς,  λαμπράς,  αμιάντου 
άγνοτάτω'  αγνότατοι,   αμίαντοι,  δυϊχώς 
*Αγνοϋ  χέρας'   ή  Κνίδος  πρότερον,    οΐ  όέ 

άχρωτήριον  αύτης,  τιν^ς  όέ  της  ΑΙγνπτου 
10    Άγνοϋς'  της  Άτταλίδος  φυλής  δήμος 

άγνΰ^ας•   λείας,  οΐ  δέ  τα;  ώας  των  Ιστών 
άγνυμενάων  (Π  769) •  χλωμένων,  συντρι- 

βομένων 
άγνύ  μενον  χλωμενον 
άγνυσ&αΐ'  συντρίβεσ^αι 
άγνύμενα   πηδάλια     (αγνότερος    πηδα- 
λίου ?) 
άγνυταΐ'   χλάται 

•^  άγνώ'  αγνός  ώ  (—  «ί  —  ίσω Ι)      [19.  80] 
20    άγνωμον  άνόητον,  άλόγιστον 

αγνώμονες*    άβουλοι    (ΜβηλοιΙ.    ίτ.    ίικ. 

ϋΟίΧνίΙ)  άσύγ{γ)νωστοι,  έναντιογνώμονες. 

(βορή,  00.  86)  άναίσΒητοι.  σύμψηφοι 
άγνωμόνως  (Β«ιη οβίΐι.  25,  18)  *  άνοήτως 
άγνώσσει•  δυσχεραίνει  [85.  86] 

άγνωστος*   μή  πει&όμενος 
άγνωτας  φίλους  [89.  90] 

Άγνωτες*  θεφ  (θέοίν  &η  ε  791)  φασϊτούς 

μετά  τόν  της  *Ιλίου  πλονν  Φαληροΐ  προ- 
30        σχόντας  χαϊ   άνΰίίρε&έντας   ύπό  Δημοφών- 

τος  ^  ταφηναι  [95.  93] 

-ί*  άγοιόμενος'   αγόμενος 
άγοις*  άπάγοίς 
Ί•  άγοίτης*  υβριστής 
•^  άγο ιτεύσας'   όχλενσας 
•|•  αγόμενος  (άτμενος)*   δούλος,  παρά  ^Αρ- 

χιλόχφ  (Γγ.  154)  [99] 

άγ  ό μφωτα'  ανάρμοστα 
άγον  έν  Πέργχι  τήν  Ιίρειαν  οϋτως  χαλονσιν 
40     άγονομόχ^ος•  ήμίονος 


τό 


€0Β.  43  παρα^ραύσεις  56  άγνήσαι  59  ίχέτης  «€0688ϋ  6Χ  628  Ιέρεια  —  παρά 
64  άγνοιήσας*  αγνοούμενος  71  άγνώς,  της  αίολίδος  71  δήμος,  άγνομενάων 
κτλ.  75  άγνύσ&αι*  συντρίβεσ^αι.  άγννστας•  λείας...  Ιστών,  άγνύμενα^  ^  77  άγνύ- 
ται  84  ουσχεραίρει  701  8ϊο  άγον  2  άγανναοχ^ος  €γτ.  Όν.  (α  τ*  άνύμοχ&ος  &η  ά 
γονύμοχ&οςί) 


ΗΕ8 .    39  άγμίεις*  παρα^ραϋσ^ς        40  άγμιχόν  (άμιχτον) '    αχρατον 


ρόν  (γαληρόν)*  ησυχον  58  άγνί&ες'  λΐαι  (λεΐαι)  62  άγνοιας  (ΙΙΙΕβθΓ.  IX  20^•  χα- 
^αρότητος  63  άγνοεΐν  τό  διαγινώσχειν,  χαϊ  τό  έν  άγνοί^  μή  τί&ους  Ηδών]  79  αγνυ- 
τον  {Μ  148)•  χτεάσσουσιν,  χλώσιν        80  άγνώμενα*  ^ρυπτόμενα         8δ  άγνοός  (άγνώς)' 


42  άγαη^ 
Χ  20^  •  χα- 
79  αγνυ- 


ό  μή  έπιγινωσχόμενος 
ρ.  451  ϋ)*  άνεπιστήμον 
231)•  ηγεμόνες         93 
γόιινν 


ος        ^α  άγνός'  χαϋ'αρός.  ή  άγνωστος        89  αγνώμονας  (ΡΙβΙ.  ηβρ.  V 
}μονας         ^  άγο β  ος  (άγγαρος)'   σχευοφόρος,   φορτηγός         92   άγοί   (Γ^ 
1)3  άγξαι  (Ρββίιη.  XXXI  12)•    χαλινώσαι        99   άγόμην  (β  363)•   ήγα- 


21 


αγονον  —  αγραφ$ου 


22 


άγονο V  πήγανον,  ή  πολνγονον    [7Μ — 6] 

άγόρ*  αετός.  Κνπριοί 

*Αγορά*  όνομα  τόηου^  τ}  Χψ,ένοζ*  θετταλοϊ 

6έ  χαϊ  τόν  λιμένα  άγοράν  χαλονσιν 
*Λγορ  ά  *Αργείων'   τόκος  *Α&ήνησιν  οΰτω 
χαλονμενος  [10 — 13] 

ύγοράζειν    χαϊ  έχϊ    του    «όνεΐα^αι  (Αχ. 

ΑοΙι.  720)  χαϊ  έπϊ  τον  διαβονλενεσ&αι 
^Αγοραία  Θέμις*   χαϊ  έχχλ'ψηαστιχή 
αγοραίοι  τέχναι*   -Ι*   αί  τον  ηωλεΐν  χαϊ 

άγοράζειν  έν  ηείρρ.  εΐδέναι 
Αγοραίος    Ζενς  (Ατ.    Ες(ΐ.   297)   Ά&ή- 

νψιν 
*ΑγοραΙον  Αιός  βωμός  (Ηβτοά.  Υ  46) 
*Α  γορά  Κερχώπων*  τόηος  ηληοίον  Ήλ4- 

αία; 

"Αγορά  Αύχειος  (δορίι.  ΕΙ.  6)•  έν  Άργει 

άγορανόμος   (Αγ.  ΑοΙι.  723) *    διχαστής  ο 

έν  %^  άγορψ  νέμω  ν  τό  δίχαιον  [22] 

αϊ  ο  ρ  οι  ς*   εκκλησίας  (ΟΓβΙίεβ),  η  ^χορείας 

αγοραίος  *Ε  ρ  μη  ς '  όντως   έλέγετο    •]•  δν- 

«ί.  καϊ   άφίδρντο   Κέβριδος  (Ύβριλώον) 

^^ξαντος^  ώς  μαρτυρεί  Φιλόχορος  έν  τρίτφ 

^ΐοράσματα    (β.  6.  ΟβηοβΙΙι.   916,   76)* 

αγαράχαι•  λέγει 

^νοραχνηείς-  άγαν  ^ορνβείς  [28] 

^ϊορξνειν  (β  15)•  λέγειν  έν  έχκλησίρ^ 
^ίνρίας  μέν  τό  δημηγορεΐν^  έν  άγορρ.  καϊ 
•^ροίσματι  λέγειν^  καΧ  έκκλησιάξειν.  κατά- 
Χρηαηχώς  καϊ  άπλως  λέγειν  [30 — 32] 

^ίορψ  εκκλησία,  αυτό  τό  άθροισμα,  καϊ  ό 
Ίοηος,  καϊ  ό  λόγος •  άγορ•η  δέ  τ'  άμεί- 
ϊβ  (^  400)  •  έν  δε  τφ  άγορενει{ν)  μέγα(ν) 
^μηγόρον  [39  -  38} 

^ϊορητότατος*   λογιωτατος 


άγορρίς  {άγορις ?) *    αγορά,  ά^ροισις 

άγορρίον  {άγοροι%)'  εκκλησία 

άγορος  (Εαη  £γ.  136)*  ά&ροισμα,  στρατός, 

ή  καϊ  δημηγόρος 
άγος*  άγνισμα^  ^σ^α[^].  Σοφοκλής  Φαίδρρ. 

(Γγ.  622) 
άγος    τιμιωτατον 
άγος  {Α  265) *   ήγεμων *   άηό  τον  άγειν  τά 

ηλή&η  καϊ  ήγεΐσ&αι  αντων^  οίονεϊ  αγωγός, 

10        καϊ  έν  Πέργχι  Ιέρεια  Αρτέμιδος  [46] 

άγος*  κλάσμα,  ^ραν{σ)μα :  αρχηγός        [48] 

άγοστός  (Α  4251)  •  τό  εντός  των  χειρών, 

ή  άγκών 
άγόστονς  (βίο) '  όλέκρανα,  οί  όέ  άκρα  χει- 
ρών, ή  πι{;ι;£ΐ;.  ή  αγκωνές  (βίο) 
άγονσι*    φέρουσιν  (Ι  72).   έπιτελοΰσιν,  ή 

άξιονβίν,  ή  ήγοννται 
Ί-  ανγονστω*  μαχαίριον    (άγκρούστφ* 

μαχαιρίφ)  [Μ] 

20    άγρα*  Βήρα 

"Αγραι*    χωρίον  Άττικόν  ίξω    τής  ηόλεως 

Ιερόν  Αημήτρας  — -  καϊ  στρατιώται  δέ  τίνες 

όντως  έκαλονντο  (ίηιο  *Αγράαι) 
άγρακόμας*  όρνις  τις  ύηό  Παμφύλων 

[57.  58] 
*Αγράνια*    εορτή    έν  "Αργεί  έπϊ   μιρ.  των 

Προίτου  θυγατέρων  [60.  61] 

άγραυλον*   νηαι^ρον^  καϊ  έρημον,    ή   έν 

άργφ  αύλιξόμενον.  ή  καπυρόν 
30    ή^  άγρανλά    (βίο)*    τά  έν^είρω   τόηφ  \χαϊ 

ηλήρη  άγρενμάτων 
-{*  άγ  ράμμα  άφεΐται•    έν  τχΙ  των  βόλων 

ηαιδιψ,  όντως  έλέγετο 
άγραφα  ά  οικήματα*  κερϊ  ών  νόμος  ου 

γέγραπται 
άγραφίον  (ΟβιηοβΙΙι.  1389,  19)  δίκη-  έηϊ 


ι 


ΟΟΒ.     14   άγοράζειν*   έν  άγορρ,  δίατρίβεσ&αι,   ίστι  δϊ   (β    ΜοβΓ.  ΑΙΙ.)        1δο;^ο- 
Ρβ /ο υ        19  κερκόκων         24    ΦιΧοχώρος        ζΙ  άγορατυτιείς         33  άγβρή  δέταμείνω  — 

^βψόρν  (βίο)        47  κλαΰσμα        56  δρνη        59  Άγρανία  —  μίαν 

2^     ΗΕ8.    704  άγονος*  άτεκνος   (Εχοθ.  ΧΧΙΠ  26)   άκαρπος,   άσπορος        5  άγοντα  (Φ 

*^)*  ήγούμενον        6  α  γ  οντάς*  φέροντας       Λ9  αγορά  ασ^αι  {Β  337)*  διαλέγεσ^αι        11 

*λοοίί  ^εων  (ύ.  &εών  αγορά)*  καϊ  ούτος  *Α&ήνησίν     12  άγοραίαν*  δικαιολογίαν    13  άγο- 

"β 40  1  (ΑοΙΙ.   Αρ.   XVII   5)*   οΐ  έν   άγορρ,  αναστρεφόμενοι        22  άγορενοντο*  έκηρνττοντο, 

^γοντο,  έκ  του  άγορενειν,  δ  έστι  λέγειν  28  άγοράων    {Β  275)*  δημιγγορών        30  άγό- 

Ο^νε  {Α  385)•  έδημτη^όρει,   ελεγεν         31   άγορ  ενέμεν   (ϋί  213)•  λέγειν         32   αγορεύων 

Μ  6)•  λέγων        34  άγορή&εν  (Β  264)*  από  αγοράς,  ή  εκκλησίας        Ζ^  άγορή  δε   (Α  54)* 

^^  τήν  έκκλησίαν  36  άγορήσατο  (Α  73)•  έξεκκλησιάσατο,  έδημηγόρηαεν         37   άγορη- 

^β£  (Γ  150)*   έκκλησιασταί        38  άγορήτης  (βίο)  (Α  248ν  οημηγόρος       46  άγος*  τόν  άγ- 

*©Ρα.  τό  όέ  άγϊς  τό  εντός  των  χειρών  καϊ  βραχιόνων,     ώς  (ψ)  άεϊ  εφ*  ημάς  αυτούς  επαγόμενα 

^^[Απολλόδωρος  όέ  τό  εντός  τοϋ  βραχίονος  μέρος       48  άγος  άσηιστάων  (11490)*  ήγεμών 

*®ρ  όηλιτων        53  άγ  ουσα[ν\  (Ζ  252)  •  πορευομένη[ν^        57   άγ  ράκαβο  ς*    σταφυλή      58 

^ΐραμνξειν  ( —  άμνξειν) *  καταξέσειν         60  άγρανλοι  (κ  410) •    οΐ  έν  άγρω  ννκτερεύοντες 

^άγραύλοΐο  (βίο:  Κ  155)*  έν  άγροίς  αύλιζομένου 

2  ♦ 


ι 


23 


αγρίί  —  ογρ*φ•η 


24 


των  χαταδίχασ9•έντων  χωμάτων  τφ  &ημθ' 
σίφ  χαΐ  πατά  χάριν  μη  εγγραφέντων  έλέ- 
γετο  [6Τ.  β8] 

άγρεί'  άγε  (Ξ  271),  λάμβανε,  φέρε  (^ί  612). 
αροσταχτιχόν  [70] 

άγρείταΐ'   λαμβάνεται,  ζωγρείται 

άγρέμονα'  τόν  χάμαχα,  άηό  τον  άγρειν 
χαϊ  λαμβάνειν,  'ή  λαμπάδα,  ή  δόρυ.  ΑΙσχύ- 
λος  5έ  Μνρμώόσιν  (Γγ.  137)  άγρέμονα  τόν 
-|•  έπιμήνιον  10 

Άγρεμόνες*  &ΐ}ρευταΙ,  ηορ^τιχοί.  Βοιω- 
τοί» ή  βηρευτιχοί,  χαϊ  τόπος  εν  ΑΙτωλίφ 

Αγρεταΐ'    σννα&ροισ9^ 

άγρεταΐ'  παρά  Κώοις  εννέα  χόραι  χατ* 
ένιαντόν  αίρούμενα^  προς  ^εραπείαν  της 
Α&ηνας 

άγρέταν  ηγεμόνα.  &εόν 

"Ι*  άγρετήματα'  τά  άγορευόμενα  των  παρ- 
ώνων. Δάχωνες 

άγ ρεύμα•   εύρημα   (Χβηορίι.  Μβη.  III  11,    20 
7).  τ 6  είλημμένον 

άγρεύματα*  ύχϋλα.  Ευριπίδης  *Ανδρθ' 
μέ^δ^  (τ.  155)  [80] 

Άγ ρενς'  ό  Πάν  παρά  *ΑΘηναΙοις,  ώς Άπολ' 
λόδωρος 

άγρευσ ις•  ενρεσις  [88.  84] 

άγρηνά*  δίχτυα 

«γρηνόν    διχτυοειδές,    δ  περιτί^ενται  οί 
βαχχενοντες    Διονύσω.    Έρατοσ&ένης     (Γγ. 
XXI Υ  ρ.  135  ΒΗ)  δ^αντδ  χαλεΐ  γρηνυν,    30 
ι]  γρηνον•  χαϊ  ίνδυμα 

άγρ.,σ^αΐ'  συνέπεσ^αι.  πεί&εσ&αι 

άγρησ&ωσι  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  827  Κ)*  συν- 
ειλη^ώσιν 

άγρήσχεταΐ'  πιχραίνεται  (αγγρίσχεταιΐ) 


άγρησσον    είπε   [γένος    τι  έν  'Πλώι   (βά 

791  ?) 
αγριάδες*  νύμφαι  (Ανιγριάδες ^) 
άγρίαξε'  άγριος  Ϊσ9ι 
άγρία{ι)νεν  (ΡΙβΙ.  Γβρ.  393  Ε  ?) *  ωργίσϋη 
άγρια  ι  α  τρου^οί'  στρου^οχάμηλοι   [95] 
(αγρία  μέλιττα'  Ήγησίας  ούτως  έπεχα- 

λείτο) 
άγριάμπελος'   ι)  βρυωνία  βοτάνη 
άγριάνια'  νεχνσια  παρά  Άργείοις. χαϊ άγω^ 

νες  έν  θήβαις  (1.  άγρίανα  τβΐ  άγριώνια) 
*Αγριάνες  (Τ1ιιΐ€.  II  96)•  τέλος  τι  της  χον- 

φης  συντάξεως  έχ  της  Άγριανιχης  χώρας 

{Π)αιόνων  [800.   1] 

άγριβρόξ'  όρίγανον 
άγρίδιον  χωμάριον,  χωρίον 
άγριες*  λϋπαι  [5] 

άγριεύς'  άγροΐχος 
Αγρίνιον  (ΡοΙ^Ιι.  V  7,  7)•  όρος  παρά  ΑΙ- 

τωλοΖς 
άγριοΐ'  αγρονόμοι•  χαϊ  οΐ  παιδερ<ισταϊ  όν- 
τως [9.  10] 
άγριοι  &εοί•  οΐ  Τιτάνες 
"Αγριοι  λιμένες*  τόπος  έν  Έρμιωνι  [13] 
άγ  ριον  γενιχως  έπϊ  ^ρίου ' 

συν  άγριον  άργιόδοντα  (1539) 

χαϊ  μεταφοριχώς,  έπί&ετον 
άγριον  αίχμητήν   (Ζ  97) 

χατ    ιδίαν  όέ  όνομα  χύριον,   ΟΙνέως  μίν 
άδελφοϋ,  πατρός  δί  Θερσίτου 
άγρ  ίου  βέβρωχας'   οίονεϊ  ζώου  άγριου. 

εΐώ&ασι  όέ   οΐ  βεβρωχότες  χασμάσ&αι 

[Ιβ  — 20] 
Αγρίφα'  Αθηνά  (Αγρίαχα) 
άγρίφη'  ύποδοχι}.    άμη,  σχάφη 


€0Ό.    72  άγρεμον  —  αΐρειν  χαϊ  λαμβάνειν  ήγουν  άγρεΰειν  —  μυρμη        74  άγοετά 
συνα&ροισΘν.   άγρευμα  χτλ,  άγ ρευσις'  χτλ.  άγρενματα'    χτλ.   άγρεταΐ'  παρά      8'* 
δίχτυα  χαϊ  ένδυμα        β6  γρήνον.  άγρ,.σ&αι      94  άγριας*  στρουθοχάμηλος      97  άγρια  μ 
ο 
πη   ή  βριον,,,         99   άγρίανες         808   χωρίον    παοά    ΑΙτωλοΐς        4  άγρίεες'  λυπαϊ    (ε 
407)        7  όρος,  άγρινοΐ'  άγ.        8  άγρινοι  —  παάερέται    ούτως  01.  806  άγριμέλισσα  (βίο 

ο, 
χτλ.        12  έρμώνι        14  σύν  —  αίγμητόν  —  χατιδίαν  —  πατρι       22  ύποχηάμης  σχαφή 


68   άγραρενεις 


ΗΕ8.    67  άγράΒ'^ν    (βίο)*   συνάγειν.  συμμίσγειν  {άγερέθειν%) 
περιέρχη        70  άγοειμάς  (Ε  765)•    άγε  δή,  όπως  δη        %(Ι  άγρενουσι  (ΡΓΟνβΓΐΓ.   V  22) 
χρατοΰσιν  88  άγ^ρεντεΐ*  υβρίζει         84  άγρήΒ^ετο•  -ή&έληαεν        95  άγρίαθεν  άγ 

χα^εν  (1.  Ατρι(δων  άγχ)α&εν)  ΑΙσχυλος  Άγαμέμνονι  (ν.  3)        800  Αγριαν.  αΓ..,  άχόντιο 

υ 

(ν.  άχόντων)         1  Αγριανλη'  δήμος  Άττιχής  (ϊι.  β.  Αγραύλη)        5  άγοιέλαιος  (Ερ. 

Κοιη.  XI   17)  •   άχαρπος        9  άγριό&υμος-  άγριόψυχος,   ^ριωδης         10  άγριον  (Τ  88)^I ^ 

βοταν-^- 
,  ^  ιθ€τ  ο^ 
δένδρον 


27 


αγχέμαχα  δήλα  —  αγωγή 


28 


^ΥΧ^ί^αχα  δήλα  (Χβη.  Ογτ.  Ι  2,  13  VII 
4,  7)•  τά  μή  βαλλόμενα  [84—86] 

^νΧ'ή9ν^'  ^νΤ^ί'  Σοφοκλής  ΙΑ^άμαντι  (Γγ.  6) 

άγχίαλος'   ηαρα^αλάύύιος 

άγχιβάτης•  6  πλησίον  βαίνων  {άγχίβας) 

άγχιβατεϊν*  εγγύς  βεβηχέναι 

άγχίβοιον  μέγα  (Τβίβοΐίά.  II  ρ.377ΑΜ.)* 
^ΤΤ^ς  βοής,  ή  έπϊ  τον  στενάξαι  [92] 

άγχίβλώς•  άρτι,  ηαρών  [94] 

*}-  *Αγχιαλιδάρ'  ηατριΛ  ίν  *Αργείφ  10 

+  ^Αγχιάλης  (βίο)•  ή  *Αττιχή.  άηό  Αγχιά- 
λου [97] 

άγχΙΒ^Βον  Ισό^εον^  9εΙον 

άγχί^ερ μον    γείτων    χαΧ  άγχίΒυρον  (ηά 
άγχιτέρμων  6ΐ  άγχί&αίρον)  [900.  1] 

άγχίμαστρον  άμφιεβμένα  [3] 

άγχίμολον  εγγύς  έληλυ^ς 

άγχίμολον  {Δ  629)*  σύνεγγυς^  ή μετ*  ολί- 
γον (ρ  336) 

άγχίνοια'  φρόνησι,ς^  σύνεσις.   ή  ταχύνοια•    20 
ι;  όξεΐα  γνώσις  (ΡΙιΙ.  ΟΙιβπηίά.  160  Α) 

άγχίνονς  (Χβη.  Ογτ.  Ι  4,  3)•  συνετός,  νη- 
φάλιος (βίο)  [8] 

άγχίξαί'  έγγίσαι,   Κρήτες 

ά  γχ  ίη  (λ)  ο  υ  ς  (π  ό  ρ  ο  ς) '  εύδιακόμιστος,  Ευ- 
ριπίδης ^Ιφιγενείφ  τ^  έν  Τανροις  (1325) 

άγχίπους*  χαΐ  6  παρεστώς    χαΧ  σύνεγγυς 

[12] 
<£}τχιατ6^α(5ορΙι.  ΑηΙ.1731)*  συγγένεια  [Η] 

άγχιστεύς*  συγγενής  30 

Ί"  άγχιστίδ,,<^  ομνύων*  εγγύς  των  βω- 
μών, ηαρά  Σόλωνι  [17 — 19] 
άγχιστιναι   {Ε  141)*  σύνεγγυς  αλλήλων 
(ιίο).  συνεχείς^  δ  έστι  πυχναΐ.  ή  άλλαι  έπ* 
άλλαις 


άγχίστροφος'  ίΰμετάβολος^ εύηερίατροφος 
άγχιτέρμονες'   οΐ  εγγύς  τοϋ  τέλονς 
άγχοάδην  άμβολάδην 
ΆγχοαΙ*  πηγαΧ  έπϊ  Μυσίας.  χαϊ  τόπος  έν 

ΒοιωτΙφ  [25] 

άγχόνη'  πνιγετός 
αγχόνης  άξια  (ΕοΓ.  Β&οοΗ.  246) 
άγχος*  προσφάτως  εγγύς    (βά  έναγχος).   "ή 

πνίγμα.  ή   πλησίον.  (&ά    άγχόσε),  ή    δόρυ 

(Εΐβί  ρΓΟ  Ιγχος) 
άγχοΰ'  εγγύς  (Β  172).  ι?  πνίγη^ 
Ί"  άγχονρης'  πένης 
άγχονρος'  δρ^ρος  Κύπριοι,  ή  φωσφόρος^ 

χαϊ  ομοίως  σύν  τφ  αυ 
άγχούρους'  γείτονας 
άγχονσα•  ή  χάλυξ  (Ρίθ8€.  ΙΥ  23) 
άγχουσα•  ^ίζα^  η  φνχοϋνται  γύναια    [85] 
άγχουσίζεταΐ'  έντρίβεται.  ταΐς  παρειαΖς^ 

οίονεϊ  φ(υ)χάρ(ιον)  [Ζ1] 

άγχραν   μύωπα.  Αοχροί 
{άγχρεμίρις*  άνάβηξις  ΗίρροοΓ.  Ι  ρ.  158) 
άγχρ[ιΙάνασ&αΐ'  περιαλεέψασ^ι,  ή  λοϋ- 

σασ&αι 
άγχώμαλοι  {Ίίχιιο.  III  49|  1) *  παρά  μικρόν 

ϊσαι 
άγχων  πνιγών,  δήμιος 
άγω'  απάγω  (Α  184).  μέλπω^  ςίδω 
άγω*  χυρίως  μέν  ^Ι  έμ^χων  τάσσεται* 
οίδ*  ήγον  μ^  Ι^-ήλα^   φέρον   δ*   εύήνορα 
οίνον  (6  222) 

καταχρηστικώς  δέ  χαϊ  έπϊ  άψυχων* 
άγω  δ*  αΧ^ωνα  σίδηρον  (α  184) 

άντϊ  του  φέρω 
άγωγεύς  (8ορ1ι.  (γ.  885)'  ό  Ιμάς  [45] 

αγωγή*  τρόπος,  αναστροφή,  απαγωγή,  οδός  * 


€0Ό.     87  άγχηρήνης        90άγχιβα»ειν  (οί.  900)        93  άγχιβαδώς  (ν.   911) 
902  (χείμαστρον  ήμφιεσαέναί)      10  εύδιαχόμιστος  χαϊ  ό  παρεστώς  χαΧ  σύνεγγυς        II  άγχί- 

σ 
πόρος*  εύδιαχόμιστος,  άγχίσως      20  άγχιστήνα^  συνεχές        24  βίο:  ηοη  μν       27  ^^£< 
31  όρ%ός  ή  δρ&ρος —  χαΧ  οΐ  σύν  αύτφ        &  άγχόρους        Ζ3.  Ζ^  άγχούσ        43   αΐ&ον 
—  φέρειν 

ΗΕδ.  84  αγχέμαχοι  (Π  272)•  οί  έγγύ^εν  μαχόμενοι  85  άγχει*  φέρει,  ηνίγ 
(ΤΙιβοοΓ.  V  106).  πλησιάζει  86  άγχηται*  πνίγηται  92  άγχιβα^ής  {ε  ϋΖ)-  ή  έγγ 
της  γης  ή  βαρεία  θάλασσα        ^άγχιδίαι*  έν  θαλασσή  δίαι       97  Αγχίαλος*  έγγ 


Οί  Ψαίοχες,  χαυ-οτι  τρίτοι  είσΐν  από  Ιίοσειόωνος  οι  βασιλείς,  ή  οτι  {^εοΐ  συνόιέτριρον  αντν* 
(οΐς).  ή  δτι  εύδαίμονες  χαϊ  Ισό&εοι  19  άγχιστήναι*  εγγύς  στήναι  25  άγχόμαλον 
ϊγγυς  έχον  τήν  ομαλότητα^  Ισόπεδον  85  άγχού*  άγχϊ^  ίγγνς  17  άγχού  δέ  {Β  172^ 
πλησίον  δέ       4&  άγώγημον*   ωφέλιμον 


31 


άδάηανον  —  άδηλίαν 


32 


άδάπανον  τό  ύδωρ 

άδαηάνως  (Εαη  Ογ.  1176)*  λ[£]ιτώ^ 

*}-  άδαητον  γυμνόν,  άδερμον 

άδαριξία•  εΙρήνη 

άδαρτος'  άμαστίγωτος 

+  άδας'  ηονηρός  [25] 

άδασμος'  ονδένα  δασμόν  ίχτελοΰσα^  οίον 

τελούσα  ένοίχιον,  ΑΙσχνλος  *ϊΙδα>νοΙς  (Γγ.  61) 
άδατος*  αδιαίρετος 

Λ  δ  αν  ω  ς  (86θ1.)*    ^γρι^γόρως  [29]     10 

άδαχ^{ίίχ\%\,  Γγ.  XI  ρ.  1120)•   χρ^,  χντ/θα 

τίεψαλήν.  ψηλαφ{ί 
άδδ  αΐ'  ^νμοί  ΰπό  Μαχεδόνων 
(άδδαλέον  ξηρόν ;  εί•  996) 
άδδανον  ξηρόν.  Αάχωνες 
άδδ  άν  τήν  χιννάβαριν   (τ.  τράδδα) 
\  άδδεε*  επείγον 
άόδην  (Ε  20Ζ)^_εΙς  χόρον  χαϊ  εΙς  ηλησμο- 

ρην^  τον  ενός  δ  ηλεονάζοντος 
Ί*  άδδηλος'  χόλπος  20 

άδδίξ  (ΑΓίβΙορΙι.   Γγ.   ΟΧΥΙΙΙ)•  μέτρον  τε- 

τραχοΙν(^χον)  [89  ^  41] 

άδέητος  {Κη\\γϊϊθ)*  άνενδεής 
άδεΐ'  άν^άται 
άδεια*  αφοβία.  -^  ευδία 
+  άδειή'  λνπεΐ 
άδήλητον  υγιές 
αδειμον  άφοβον 
άδειας*  άχά^αρτος.  Κύπριοι 
άδει  ρ  εν  (Εΐβί  ?)  •    Ιδειρεν  [61.  62]    30 

άδέχαστον      άδωροδόχητον, 
{άδέχαστος)•  ό  δεχάδας  μή  λαμβάνων  [65] 
άδεχατεντονς  (Αγ.  Ε<|<|•  301) *  ύν  δεχά- 

την  ούδεΙς  ίδωχεν  [67] 


[45.  46] 

[49—52] 

[55—59] 
[61.  62] 


*}-  άδελιφήρ  (φεόρί)'  αδελφός.  Αάχωνες 
άδελφιδοί  (Αγ.   Β^ζ.  ρ.   143)*    άδελχρον 

νΙοί 
άδελφιδονς*  6  τον  άδελφον  νΙός 
άδελφίξει  (Ιβοοτ.   Αβ^^η.  14)  *     άδελφόν 

χαλεΐ.  ή  τιμφ  άς  άδελφόν  (ΑροΠορΙι.  Γγ.  II 

ρ.  880) 
άδελφίξιας  (Ηίρροατ.  νοί.  III  ρ.  226  Κ)* 

χοινωνίας 
άδελφοί'  οί  έχ  της  αντης   δελφνος  γεγο- 

νότες.  Δελφύς  γάρ  ή  μήτρα  λέγεται 
άδεμάν  όταν.  Κρήτες 
άδενδρον  γη  μή  ίχοναα  δένδρα,   χαϊ  σι- 

διον  ζηρόν 
αδένες  (Ηίρροατ.  Ι  ρ. 492)*  συστ ροφοί  σαρ- 

χώδεις  περί  τήν  ^άχιν^  χαϊ  βο(ν)βώνες  [77] 
άδερχής•  ού  βλέπων,  ή  αφανής 
άδες•  -^ πόδες.  Ινιοι  όέ  αηδές  (Ιοβμ) 
άδέσμφ  φνλαχ^  {ΊΙίνίογά.  III  34,  3)*  τβ 

άνεν  δεσμών 
άδεταΐ'  πίμπλαται.  χοπιαται 
άδενχέα(ξ  273) *  πιχρά^ν) 
άδενχές'  άμορφον^  αηδές 
άδενχής'  χαμνός.  πιχρός.   άγνωστος     [85] 
άδενμε&α•  άηδιξόμε^α 
άδεντόν  (άδεύητον) *  χαλεπόν,  ή  {ού)  ουχ 

άν  τις  έπιδεη&εΐ'η  *  οί  όέ  {ά)δεντης  αντάρ- 

άδεως*   άφόβως  [89] 

άδήϊον*  άπόρθτ^τον^  άπολέμητον  [91] 

ή^  άδή'  ουρανός.  Μαχεδόνες  [93] 

άδηχότες  {Ε  98) •  άδτην  εχοντ-ες  χαϊ  κε- 

πληρωμένοι  νπνφ.  ή  άδημονήσαντες 
ά  δη  λίαν  άγνοιαν.  άφάνειαν 


λ' 


11  άδ άγος        7Ά  άδανης*  $γρήγορος  €γτ,  171^  ^ 


€0Ό.    ΤΖάδαρέξα        1^  ήδον : 

30   αδαχανχνάς*  χνη         34  άδδάν  τήν         36   άδδήν        38  αόόι^ι;  —  τετραχοί 
43  α6€ΐ*    ύμνεΐ  ή    άν\  4^  άδει.,   αργία   (τεοφηβ)   άφ|  6Λ  άδωροδόχητον   ό  οίχειδ 

69  άδελφιδοϊ        72  άδελφιξίας        76  αδένες  —   ηαρά  τ.  όάχην        83  άφοβον 
άνειχαστφ  οΐ  δέ  .δεντής  αντάρχητ.  άδενμε^α        92  άήρ  ΟχΓ.  212 

ΗΕ8.    25  αδασαν  (χ  ^Β)'  έβλαψαν     29  άδανρα.^  (ΕαΓ.  Ηίρροΐ.  165)*  αυτή  ή  ην 
39  άδε•  ήρεσε  άδε   ό*  *Έχτορι  μν^ον  (Μ  80)  40  άδεαζων  άναβοών,  άναστένων  (α 

αΐάξων)        41  άδεές  (θ  423)*  άφοβε,  »ρασεΐα        45  άδίαν    (δβρίβηΐ.  XII  11)*  έΐονσί 
άφοβον        46  άδει  δω  (Ρ  443)*  ω  δειλοί^  χαϊ  χαχοδαίμονες         4%  άοειής  (0  117*  αφοβ^ 
άδεής       50  ά  δειλεέ  (ξ  361)*  ά&λιε,  δεααιε       51  ά  δει    (^  816)*  ύ  δειλοί       52  άδ  ε 
μιοι  (Ρ  443)*  ω  δειλοί,  ω  δείλαιοι        55  άδεει'    ού  δοχεί.  ού  φοβείται       56  άδεΐν  ά 
λον^εΐν        57  άδεινάων  (Β 87)*  ά&ρόων.  ή  άπαλων        58  άδεινόν  (Σ  124)*  λεπτόν.  γ 
ρόν,  οίχτοόν        59  άδεινόν  χήο  (Π  481)*  πνχνήν  ψνχήν        61  άδειτον    ώμόν  (ά^  άδ 
ψητον),  αφανές  («Α  άΕίδετον)        62  άδειλον  άβέλτερον         65  άδεχτον    {ά^ία^αδεxτον 
άπιστον       67  άδελεΐ'  ήρεσεν  (άδε  δέ)         Αά   1075:  ήγονν    όοιάς   χέλνφος       77  άδεό 
(άδάίον)'  άπολέμητον.  ή  άορατον*  χαϊ  άοεός•  άόοατος        85  άοενχέΐ  (ό  489)*    άπεοιχότ- 
οίονεϊ  (ά^δοχεϊ,  αποοσδοχεΐ.  Ηλιόδωρος  δέ  φησιν  ανειχ(ά)στω        89  άδειριτόν  (ν  2) *  άμίΜ 
λαχτον.  ίονόν  (&ά  ανέψητον)      91  άδήχορες•  (Κ  98)  έχλελνμένοι^  παρειμένοι       93  αδη^ν^ 
διαπορεΐ  (άδει•  ένδεϊ^  απορεί) 


35 


άδ$όρ$ϋτον  -^  άδρυα 


36 


.   λος    ΦρνξΙ   (Γγ.  263).  δίοποί  γάρ  οί  της 

νεώς  φνλαχΒς 

άδιόρι,ατον•  ά(δια)χωριστον^  άναμίξ 

άδισχον  χυχ€ων<ι,  Μαχίδόνες  [β1] 

άδισμα  χαϊ  άδμα*  ^φκταα,  χαϊ  δόγμα 

άδίστονον  (η  2741)*  οίχτρόν  στένοντα 

άδμαΐνειν  ύγιαίνειν•  ζην 

λ 
άδμη'  αφανίζει  [ββ] 

άδμ-ήτην  (Κ  293)*  άδάμαστον  (ύ.  άλμήτ-    ίο 
την) 

Αδμήτου  χάρη  (ΟΓβΙίη.   £τ.  XII  ρ.  66)* 

Έχάτη*  τινές  όέ  τήν  Βενδϊν 
"Αδμήτου  Χόγον  (Αγ.  Υβιρρ.  1238)*  αχο- 

λιάν 
^Αδμήτου  μέλος•    τό  εΙς  Άδμητον  ^δό- 

μενον  ϋχολιόν 
άδμωλή•    άηορία.  ολιγωρία,   άγνοια  (Οβί- 

Ηη.  Γγ.  ΟΟΟΧΧΧνίΙΙ).  ^^χία  [72] 

άδνόν  άγνόν,  Ερήτες  [74]    20 

άδόχητον*  αίφνίδιον 
άδοχία'  άπροαδοχία  [77 — 81] 

άδόνητος•  ασάλευτος 
άδο  ξα•  παράδοξα^  χαϊ  {&)  ούχ  &ν  τις  έδό^ 

ξασεν.  Σοφοχλής  ^ΑχριαΙφ    (Γγ.  65) 
άδό  ^αστον  άνέλχιοτον,  Σοφοχλής  Εύρυ^ 

σάχει  (Γγ.  205) 
άδορον  ού  δεδαρμένον 
άδοροι  (ΑηΙίηΐΜΐι.  Γγ.  Ι.ΧΧνΐ)*  άσχοί,  χο- 

ρυχοι^  βλάχοι  )0 

άδος  ^Α88)'  χόρος^  ηλησμονή^  ηαρά  άεΐίνο^ 

λόχφ  όζος  («ά  άδος).  οΐ  όέ  χάματον 
άδόσιον  •  όμολογούμενον 
άδοσύνα•  ηδονή  (Ύ.άλοσύνα) 
αδούλευτος*  οΐχέτης ένϊ  δεδουλευχώς  χαϊ 

μή  0ξαλίμΛρα[χ]τος 


-^άδοτοΰσα*  άχουσα 

άδουσιασάμενοι•  όμολογησάμενοι 

Ί-  άδούσιη*  άνελώσιη.  ή  άναγχαία  ίκαφος 

ήμερα 
άδονσιον  άρεστόν.  σνμφωνον  [Μ] 

άδραιά•  αΙ^ρΙα.  Μαχεδόνες  [97] 

άδραχές'  άόρατον 
άδραχής'  τυφλή,  χαϊ  άδερχής 
άδράχις  (άραιαχις)•  ({λι/άχι; 
-^άδραχτον  Ιδιον 
Άδραμων  (Ευροΐ.  Γγ.   ΟΧΧΧΥ   €ηίΙη.   ΐτ. 

€Ι•ΧΙΙΙ) '  όΈρμων  ηαρά  Δυδοις.  χαΧ^Αδρα- 

μύτιον  *Ερμαίνος 
άδρανέοντ ος•  άσΒενοϋντος 
Αδράστεια  (Εντ. ΚΙιμ. 342) •  ή  Νέμεσις^  ήν 

ουχ  αν  τις  άηοδράσειεν   [5]   {άηδ)  Αδρά- 

στον,  δς  χρωτός  Ιερόν  Νεμέσεως  ίδρύσατο 
άδραστον  άπραχτον^  δ  ούχ  αν  τις  ηράξεαεν 
Αδράστου    δρόυς    {^Αδράστου    δρόρΜςί)' 

τόπος  παρά  Γρανιχόν 
άδράφαξις  (Ρ1ΐ€Γ€ΰΓ.  Χ  ρ.  285)-  λάχα»αν 

άγριον 
άδρεΐν  αύξεσ^αι  φυτόν 
άδρέπανον  άδρεπτον.  ^εοΐς  άναχείμίνθ9. 

Σοφοχλής  (Γγ.  888)  [11.  12] 

άδρί•  άνδρί.  Παμφύλιοι 
Αδριανό  ι  (ΑββοΙιιΙ.  Γγ.  681)•  ΕελτοΙ  οΐ 

παρά  τήν  Αδρίαν  περίοιχοι  [15] 

άδρόν  μέγα.  δαψίλές.  παχύ 
αδρός*  πολύς,  μέγας,  πλούσιος,  παχύς 
άδρόχωροι'   οί  άδράς  ίχοντες  χωράς 

(19-«] 
άδρυα•  οΐ  στύλοι  άροτρου^  δι*  άν  ό  Ιστο- 

βοευς  αρμόζεται 
άδρυα•  πλοία  μονόξυλα.  Εύπριοι.  λέγονται 

δέ  χαϊ  οί  έν  τω   άρότρφ   στύλοι.  Σιχελοϊ 


Α 


€0Β.   69  Αδμήτόν       88  άχρ>ισ        84  εύρυσά      80  άδοσύνη       00  δεδουπώς       94  έοα- 

Μ)  ολιγάχις  τυφλή        1  ΑδραστΙα  . . .  Αδραστϊς^  πρώτος  ίερεωΐβ 


στον        99  ολίγον  τυφλή        1200 


Νέμεσις        7  Α.  Ιδούσατο  δρόνς 
ροι        22  άδροϊστύλοι  —  άόροια 


αΐ 


8  άδράφεζους        14  χεντοϊ  —  αυδρίαν         18   άδροχώ — 


ΜΕ8.    61  α  δι;*   ώ;  *Αππίων,  αθρόοι,  ή    έσχάρα  66  άδμής•  αδάμαστος  παρ&^έν^  "^ 

(ξ  109)  72   άδρεΐτο•  έβαρύνετο  74    άοοχεΐ•  άδοχήτως  διαχείμενος    (β   βεΐιοϊ.     • 

489)      77  άδόχιμον  (Κοηι.   Ι  28) •   πονηρόν^   άπόβλητον^   άχρηστου  78   άοολέσχ^'^ 


($ίΓ&ΰ.  VII   15)•   φλυαρείς   ααχρολόγει    (εΐ    ΙβΓ  οοά.)  79  άδολες-  υγιές  (τΊά,  άδαΧ^ι 

80    άδονάν   (ΕϋΓ.  £1.    126)•    ήδον^)ν  81    άδοναίος     (Αϊδονήος)'     ύηό    τον    ςίδτ^Γ^ 

(Μθ8€ΐι.    ΙΥ    86)  Αά  88:     άδόσιον]    άχαυτον     (βΑ    άδάΐον)    ή  ^  ή     αδιαίρετου    (ΐ"^-^ 

άδαστον)  Αά   92:    άδουσιασάμενοι]    διελόμενοι    (βά    δασάμενοι)  95  άδουηηγ θ( 

άπρόχοποι  97   άδραια   (άδραστα)'    άπραχτα.  ούχ  έ(χ)δίδοασχον(τα)   ΗβΓθ4.  ΙΥ   14^ 

5  αδρανές*  άσ&ενές  II  Αδρή  στ  ία  {Β  828)*    όνομα  πόλεως  παρά  τόν  Έλλήσπαι^ 


τον  12    Αδρίστίνη    (Ε  412)•    τοΰ  Αδράστου   ^γάτηρ  15    αδροί   (ΙοΙ>.  XXI  ^^ 

9)*  πλούσιοι         19  άδρότερον  μείζον,  εύτραφέστεοον  20  άδρότης•  δύναμις,  μέγ^^  ' 

9ος  (τ.  τρ  άδρότητι)  21  άδρυν&έντος  (Εχοά.  II  10)*  μεγαλυν&έντος 


39 


άβίΗβΙίονς  —  άβλ16ϋ•ρ»ξ 


40 


άαχΒλιονς*  ταλαιπωρονί,  ^ύτ^λείς^  ούδε- 
νός  άξιους 

άΜίχές'    άηρίχϊς   άχονεις    (αά   άείες  ιη   ρ 
2161).  Εύπρίοι 

άειχές'  χαχόν.  σχληρόν.  απρεπές  (170  •Ι.) 
εύχαταφρόνητον  άηεοιχός 

άειχέστερα  (ΗβΓοά.  VII  13)*   άπεοιχότα 

άειχίζεΐ'    άηολλνει,    φθείρει,    αΐχίζεται^ 
υβρίζει.  χοΧάζει  {Ο  64) 

άείχία'  ατυχία,  χόλασις.  χαχία,   ΰβρις,  αΙ-    ^0 
χισμός.  αμαρτία,  χάχωσις.  λύμη 

άειχίσωσιν  ύβρίσωσιν  (Π  546).  ή  -^άπο- 
λύσωσιν 

άειχόρσωτοι•       άχαρποι    (χαρτοϊ)    άεί' 
χορσώσαό^αΐ'  χεΐραι  χεφαλήν 

άειχώς  (τ.  1.  δορίι•  ΕΙ.  102)*  άπρεπος,  χα- 
λεπός 

ά$ίλα  πεδία*  (Α,ΒΛΛγ],  ίη  325)    ανήλια. 
ΕΙλη  γαρ  τοΰ  ήλιου  αυγή 

άειλογία'  πολυλογία,  τό  έχάστοτε  διδόναι    20 
λόγον  χαϊ  άπολογίαν  (ΟοιηοβΙΙι.  341, 15)  [98] 

-^  άείλη- πνοή  [1300  —  2] 

άειναΰταΐ'  αρχής  όνομα  παρά  Μιλησίοίς 

Ί-  άεινέου ς'  ού  προστινεΐς.  βλαβερονς 

άεινεφεΐς'   τυφλώσεις 

Ί*  άείνη  (τ.  άηνά)•  δένδρον μεγαφόρον  (λέ- 
γεται άφ.)  τύ  δέ  αυτό   χαϊ  δεινές 

Λείοις•  άχούοις 

άειπών'  φίλησον,  τοΐς  βρεφεσι  Αάχα>νες 

ά  ει  ρ  α  ι-  βαατάσαι^  άραι  (θ  424)    [10 — 12]    30 

άείρας'  ίγείρας.  άρας  (ϋ  453).  χονφίσας 

άειρε'  φέρε,   πρόσφερε• 

μή  μοι  οίνον  άειρε  (Ζ  264) 

άείρειν  (Ηίρρθ€Γ.  Π  ρ.  764  ΚηοΗιι)*  προσ- 
φερειν 

οι 
€00.     8β    ταλεπώρους  89  άπεειχότα  94  άειχορσώσασθαι  90  αείλακε- 

δια        2Λ  άειρόν         26   ό&ώ  42  άειφροΰρος  43   άειφύγια  45   άέλλη- 

ο 
σχάσσα        ^1  άεχητί      55  άπό  άεινοσετί      57  ήδυπόδι      58  ή  ποδίνεμος       60  πετωμέναις 

ΗΕ8.  98  άειλογεΖς'  άεϊ  λαλείς,  άεϊ  προφέρεις  1300  άημέναι  (γ  176)*  πνεΰ- 
σαι  1  άειν  πνεΐν  2  άεινάων  άεννάων  (Μο6Γ.  ΑΙΙ.)  10  άεί'ρεεν  έγεΐραι  11<2€ΐ- 
ρ  αμέ  ν  ην  (Ψ  366  ?)  *  διεγειρομένην  11  άειράμενον  (Φ  327)  *  διεγειρόμενον  17  άε  ί- 
ροιστον   άεϊ  ^έον  20   άειρόμενος  (Φ  307)*  έπαιρόμενος  24  άείρων{λ  423)* 

χονφίζων  27  άεισεν  (φ  411)*  ησεν  28  άεΐσσον  ςίσσον  (ΕυΓ.  Τγο.  1086,  ηοη  613), 
εγγύς  (αο  άσσον)  32  άαεχαζομένη  (Ζ  458)*  μή  βουλομένη  33  άεχαζόμενος  (σ136)- 
αχα^ν  χαϊ  μή  βουλόμενος,  άναγχαζόμενος.  άνιώμενος  34  ά{ε)χήλια'  άχούαια.  χαλεπά  {Σ 

77),  α  ούχ  αν  τις  έχων  πάΘοι  [35  άέχητι•  άβουλί^  (Ο  721).  παρά  γνώμην  {Μ  8)]  βέλτιον 
δ'  αν  τις  άποδοίη  τά  τεταραγμένα  χαϊ  ούχ  είρηνιχά,  χατά  σ'^ρήσιν  τνς  ησυχίας  χαϊ  είρή- 
νης        3β  άεχοντάχεσϋ-αι  (Σ  240)*  μή  &έλοντα  άναχωρήσαι  87  αέχοντος'  άχοντος 

(Τ  273),  μή  βουλομένου  (^  301)  Β»  άεχών  αχών  {Δ  557),  μή  9έλων  (Ρ  666)  39  <2βΓ- 
ται•  υμνείται  (άείδεται^  ηοη  Ρίηά.  ΙβΙΙι.  Γ  27)  40  άειτον  (Φ  395)*  ταχύ  41  άειφό- 
ρος-  άειΘαλής  48   άελλαι    (Τ  Ζ7Τ)  '  άνεμοι^  πνοαί  Α^  άελλής  (Γ  ίΖ)*  συστροφή 

άνεμου  50  άελλήσας  (άθλήσας)•  χαχοπα&ήσας  51  άελλάων  (δορίι.  ΟΤ.  466)*  τα- 
χέων  Αά  53:  ήγουν  σνγγαμβροι  54  αελ^ρος•  νοσώδης  (ν.  χτ^οέσιαν)  56  άελλό- 
πους'  ταχύπους  58  αελλόπος  ^Ιρις  (Θ  409)*  ή  ταχύπο%)ς,  άφ'   ου  χαϊ  ποδήνεμοί 

β2  άελίς-  τάλαινα^  ά»λία       63  άελίσποντες  (Η  310)•  ούχ  έλπίζοντες 


Ί*  άείροις'  άπείροις  [17] 

άείρομαι•    άνω    αίρομαι,  Σοφοχλής  Τρα- 

χινίαις  (216) 
άειρομένας•   περιερχομένας  [20] 

Ί*  άείριδας'  χνχλους  τοΰ  όρμου 
άειρον  ά^(»ητον.  {ά)χαραίτητον.  έπϊ  χαχφ 

ώνομασμένον  (βά  σ  72) 
άειρός  (σ721)•  δυστυχής  [24] 

άείρω•   άνω  ώΒύ 

άειστήνγνά»ον{!ί\9χ.ηΐρ.Α21,ί)[η.η] 
άείσιτος•  ό  έφ*  έχάστχι  ήρ^ρφ  έν  τφ  πρυ- 

τανείφ  δείπνων 
άείστορες  (ΕυΓ.  Λη^Γ.  682)-   άπειρο$ 
άείσω  (ΕυΓ•  Η6Γ€.  ί.  681)*   ^α»,  υμνήσω 

[«-41] 
άείφρουρος•  άεϊ  διαμένων^  άει&αλής{Σο~ 

φοχλής  Τηλέφφ  ίν,  619) 
άειφυγία  (Ρ1«1.  ί^%ξ.,  Οβηι.)*  τό  εΙς  άεϊ 

φυγαδεύεσ^Μ 
άείχρηστος'  οίνος 
άέχασσα  {ϊ)οήοε)'  αχούσα 
1*  άεχασσεΖ'  στερείται  (οΓ.  άχά^εσ9αι) 
άέχητι  ( ^ί  8)  *  άχουσώτητι  [48 — 51] 

άέλον  εωλον,  Κρήτες 
άέλιοι•  οΐ  άδελφάς  γυναΐχας  ίσχηχότες  [54] 
άελλα'  συστροφή  άνεμου,    χαϊ  χοηορτός, 

άπό  (τοΰ)  άεΙν  ό  ίστι  πνεΧν  [56] 

άελλά  δω  ν  ΐππων  ταχέων,  Σοφοχλής  01- 

δίποδι  Τυραννώ  (466)  [58] 

άελλές  (Ολίΐίηι.  ίΓ.  ΕΧΧΧΥΙ  ?)*  ά^ρόον,  χαί 

όμόσε 
άελλήσΐ'  πετομέναις 
άελλήσι  &υμοΐς  (άελληαι^μοις  ΒείΆ,^' 

άνυποστόλοις  μετά  πα^^ησίας        [02•  63] 
άελλό^ριξ•  ποιχιλό^ριξ,   Ί*   ι^  πυρεωρούς 


41 


αΛλΙός  —  άζα 


42 


«αΐ  σνν€χ€ί£  ξχσυαα  τάς  τρίχας,  χαρά  η)» 
άέλλαν.  Σοφοκλής  Ίνάχφ  (Γγ.  270) 
άελλός•  μαινόμενος,  χαϊ  δρνεάρ  τι 
άελπέοντες   (Εϋτοά.   ΤΙΙ  168)•  μή  έλιτί- 
ζοντες 

άελχτοί'   δεινοί,  χαΐ  άαχτοι.  ΑΙσχνλος 
Πρωτεΐ  (Γγ.  209)  [69—73] 

άεμμα*  τόξον   (€«1Ηιη.  ΒΙιη.   10),  Ιμάτιον 
(ΟτβΙίϋβ)  Ρ5] 

άεν*  ίχνει  [77—79] 

+  άένδητος'  εχνει 
άε{ν\νάου    (Ηββίοά.   ορρ.  566  =  593) •  ιί<1 

ονσης.  άεϊ  ^εούσης 
άέντε  (β  526)*  πνέοντες 
άεντιον  ΑΙγύπτιον  σμυρνίον 
Λίξειν  (0«11ίιη.  Ιοτ.  95)•  αΰξειν 
έέξετο  (χ93)•  ηύξάνετο  [96—89] 

άεχτον  Ιαχνρόν,  α&ιχτον 
άεργηχότες'  άργοί^  άναχαυόμενοι 
άεργηλόν  άργόν 

Ί"  άέργνγον  χα&έδραν.  οΐ  όέ  Ί*  τάγηνα 
άέρδην   (Αβ8€ΐι.   Α;.  235)*    άνω,  ή  φορά- 
V  [95] 

άερέ&ονταΐ'  αίωροννται^  χρέμανται 
^ερήΐον  άμέτρητον.  χολύ^  άερωδες 
ί«ΡΤ??  (?Βηγ9Β\%)'άρχίς,βαστάσχις  [99—1401] 
ίζρία•  όμΙχλη^  χαρά  ΑΙτωλοΐς.   θάσον  τε 
φ  νήσον,   χαϊ  ΑΙγνχτον   (ΑββΰΗ.  δυρρί. 
75),  χσΐ  Αίβνην^  χσΐ  Κρήτην,  χαϊ  Σιχε^ 
Ιίαν  (θεσσαλίαν  ^)  ^    χαϊ  Αυ^ιοχΙαν,    χαϊ 
Κύχρον  όντως  έχάλρυν 
^ίζίδες'  μέλισααι   (οί.  έαρίδες) 
βίρχτον  (Ι,γΒ.   ογ.   VII  §  28)  ού  χεριειρ- 
ΐόμενον 

^ίζοβατεΐν   (ΡΙβΙ.    Αροΐ.    19   Ο)*   εΙς  τόν 
ϋρα  χεριχατεΐν 

€00.    66   άελπτόν —   αίφνήδιον 
^  άοίχητον        9^  άεργήν        2  ί^άσαον 


ά^ρόεν  μέλαν.  βα^.  μέγα  [7—9] 

άεροχέλαδοι•  χιτυοχάμχ[τ]αί 
αερολέσχης*   υψηλός  έν  τψ  λέγειν,  χομ^ 

ψηγόρος 
Αέροχες*    ί^νος^    Τροιξήνα  χατοιχοΰντες. 

χαϊ  έν  ΜαχεδονΙρ^  γένος  τι.  χαΐ  δρνεά  τίνα 

(ΑΓίβΙ.  ΗΑ.  ΥΙ  1,  3) 
+  άεροχός'  χοχλίας 

+  άερός  (λιρόςΐ)'  αναιδής  [15] 

10    άερσαν  τι)ν  δρόσον.  Κρήτες  [17] 

άερσίχους*  ταχνχους  [19] 

άέσαι   (ο  40)•     χοιμη^ναι.  χατά  στέρη- 

σιν  του  εσαι,  δ  έστιν  όρμησαι 
άέα[σ]αμεν  {γ   151) •   έχοψ,ή^μεν        [22] 
άεα{ο\ιφροανν{η)ιαιν  (ο  470)•  άνοίαις 
άεσ[ά\ίμαινα'   ή  τοις  χνενμασι  των  άνέ- 
:  μων  μαινόμενη,  ϋ-αλάσσης  δέ  τό  έχί^ε^ 

τον 
&εσ ις*  χόνος,  βλάβη 
20    άέσχοντο'  άνεχαύοντο^  έχοιμώντο 

^  άεται-  χόλις  (Ι  464  ?)  [28.  29] 

άετέα*     τά    τφ    αύτφ  Ιτει    γεννώμενα 

[31.  32] 
άετμα'  φλόξ 
άετμόν'  τό  χνενμα 
άετόννχες   ( — ωνυχον)•  βοτάνη 
αετός•  του   τροχοΰ  τό   χατά  τήν  χνήμην 

έχάστην  σιδ-ήριον.  χαϊ   χυμάτιον  τό[ν]  έν 

τοις  γείσοις.  χαϊ  βοτάνη  (Ρβιηρίιίΐιιβ)  τις  έν 
30        Αιβύη  φυομένη 

άετώσιον  (\\)γο.  Γγ.  60)*   λνχη  μεμιγαένον 

[38] 

άεφανέων  λαμπρών  (εΓ.  άέ) 

άεχήνες'  πένητες  [41] 

άζα•  άσβολος.   χόνις,   παλαιότης,   χόχρος  έν 

άγγείφ  νπομεΐνασα  (ΡΓ8χίρΙΐ8η68)  [43] 


74  τοξιί 
4   άέριπον 

ων        ων  ι 


80  άένδητος 
11  χομχΊΐγόρος 


%^  άεντϊί 
12  Τρύζηνα 


ΙΒάεστητόν      20  άέσσαΐ'  άήσαι,  χ.      30  τω   αύτω      36  τόν  χατά  τόν  χνήμον      42  άπο- 
μείνονσα 

ΗΕ8.    69  άελχές  (ε  408  — ^αν  άνέλχιστον      10  άελλεΐ'  φΐλ£(.  χολαχενει      71  άελ- 

λ ίν *  στρέφων,  όχτων,  χοιχίλων        η  άελχάοεα  (άργαλέα) *  δεινά      73  άελλωδ  ες*  μετά 

άνεμου  όμιχλωοους        75  άέμπεδον  (Ν  37) •  βέβαιον         77  άεννάασ&αι*  χαταντλεΐσ^αι 

(αίονα--)        Ί9άεννάοντα  (ν   109)*    άεϊ  ^έοντα         79  άένναος  (Ιοί).  XIX  25)*  διαρχής 

άεί.  1/  αεϊ  βάλλων  86  άέξων    αύξων    (Ρ  139)*    ή  έχων  (ω  231)  %7  άέοισί' 

χομίταις  88  άεχάσιον  (ε  397)*   ασμένως   χαίροντα  89  άεχταΐ'  άχονεται  (ν.  αετέ) 

95  άεργος•  αργός  (Ι  320) *  ή  χαχονργος        99  άερ^είς  (Β'  375)  *  μετεωρισθείς        14τΟΟ  άερ- 

9ε ν  -ήρθησαν   (θ  74).   άνέστησαν^  ωρμησαν         1  άέρ9η  (τ  540)*  έπήρ&η  7  άέρον  (τ 

421) •  άπεδερμάτονν  8  άέρος'  είδος  ιός,  χαϊ  δροβοι  9   άεροδ  εστέρα'    αφανεστέρα 

15  άεροβλεΐ'  τείνει  (είαροβλεΐ'  πίνει)       17  άερσίχοδες  (Γ  327)*  ταχνποδες  (Ψ"  475), 

ελαφροχοδες        19άες  (θ  470)*  τητόν  (τη)  ανριον.  Βοιωτοί         22άεσ\σ]ί^ρων  (Υ  183)• 

ματαιόφρων^  ό  χούφας  έχων  τάς  φρένας        28  άέτας'  πόρπας,  περόνας  (ενετάς)         29  άετβ* 

αχούσατε  (άΐετε)        31  άλήσαΐ'  στερήσαι      32  αετό*  έσίετο.  ό^ε/τνε^  (τ  478)        38  άεττα- 

λαίονσι  (ο  399)*  χαλεχοΐς  (άργ^^Χευγαλέοισι)         41  άέχοντο'   ωρμων         43  άξάλαι 

(λ  39)  *  νέαι  χαϊ  αχίΐλαί 


43 


άζάΐη  —  άηδορΒίον 


44 


[45—49] 


άξάΧη'  νήνεμος  γαλήνη 

άξάν^η'  έξηράνΒη 

Ί*  άξαη&'  κτισάνη 

άξαραπατΒΐς  (ΟΙββίβΒ   ΡΙιοΙ.  42,  21)*  οΐ 

είσαγγελεϊς  καρά  Πέρσαις 
Ί-  αξάτη'  ελευθερία 
άξαυτός'  Λολαιότης  χάί  χόνις  (άζα'  εύ- 

ρώς)  [55] 

άξειν   ατενάξειν  (δορίι.  ίτ.  890),    ι^  ^χ- 

κνείν  διΛ  στόματος  (ΝΙοοοΙιβΓ.  ίτ,  Π  ρ•  846) 
άξεινοί*  χνχνοι  ταΐς  ητέρυξιν  ώίολαμβά'- 

νοντες  αέρα  (τίά•  άζέσιμοί) 
ά  ξ  ει  ρ  ει  (άξει^)'  ξηραίνει^  αξαίνει 
αξειρον  άχοίχιλτον 
+  άζερος'  αγαθός 
άξείρον  άξωστου,  ή  9θλνξώστον 
*Αζειώται•  ί^ος  της  Τρωάδας.  Σοφοκλής 

Σννδείπνοις  (Γγ.  147) 
άξενα*  ηώγωνα.  Φρύγες 
άζενον  γενειώντα 

Ί*  άξετον  άηιστον.  Σικελοί  [66] 

^ξεο  (£  830)*  έντρέηον^   αΙσχύνου 
άζεσ&αι  (Τ1ΐ60|;η.  280)*  σέβεσ^αι 
άξέσιμοΐ'    χνχνοι    ταΖς  πτέρυξιν   έναηΟ' 

λαμβάνοντες  (τ.  άζεινοί) 
αζετο'  ένετρέπετο.  έξηραΐνετο^  ^ιλως.  ως* 
ή  μέν  τ*  άξομένη  χεΐται   ποταμοιο  παρ* 
δχ^ας  {Δ  487) 

χαΐ 
καταξήνασχε  (δϊ)  δαίμων   (λ  587) 
δασέως  όέ  αγιάζεται^  χαϊ   άγων  ήγειτο^ 
καϊ  έσέβετο' 

άλλα  γάρ  ού{δ^)  ^εόν  μέγαν  αξετο  (£431) 

[71—78] 
^ίν  ζ>η9θ.οία.  κονιορτός.  εύρώς  0^184)  [75] 
άζηλοι•    άτιμοι,  αμίμητοι  [77] 

ΆξηνΙα  (ΑβΒεΙιίη.  Οΐββ.  §  139)*   δήμος  Ίκ- 

ΛΟ&οωντίδος  φυλής 


άξήρις  (άξηλίς  Ροΐΐαζ)*  τοΰ  άρματίου  ξόλον 
+  μετά 

*Αξησία(βορ}ί,  (τ.  891)*  ή   Δημήτηρ   από 
του  αξαίνει»  τους  καρπούς 

άξήται•  οΐ  εγγύτατοι  τον  βασιλέως       [8Ζ] 

άξηχές  (ά  435)*  διηνεκές^ άδιάλεικτορ^  μιε- 
γαλόφωνον.  Ισχυρόν  (84] 

Ί*  άζήωρα'   ταχέα  (αά  ξωρά).  ίτυκνά 

άξομαΐ'  αίσχννομαι  (Ζ  267) 
10    άζοίμην    άγανακτοΐμχ.    ΕύρίΛί&ης  άίχτυϊ 
(Γγ.  350)  [8».  89] 

άξον  μέλαν.  ύψηλόν 

άίοξ'  ΰλη(Ύ.  άξος) 

άζυγα'  άξευκτον.  Αρχίλοχος  (ίτ.  156) 

*ίξνγες  (ΕαΓ.  Μο4•  673)*   άξευχτοι^  μονά- 
ζοντες [94] 

άξω•  ξηραίνω 

άζωλή'  άγανάκτησις 

άξωηες*  αί  ξηραϊ  έκ  τής  θεωρίας 
20    "Αζωρος•  ό  εύκρατος  οίνος,  καϊ  ό  κυβερνή- 
της τής  14ργοϋς 

άξωστος  &ω ραξ'  άνοηλος^  άστολος 

άξωτες'    οΐ  μή  εις  τά  συνεστώτα  παρόντες 

άζωτον  άβίωτον 

"Αζωτο ς  (ΗβΓο^.  II  157)*  Ι^ος  Συρίας  καΧ 
πόλις 

&η  (ξ  458)  *  Ιπνει^  έφύσα 

άηδέομεν  κοπιωμεν 

αηδές*  στυγνόν.  λυητηρόν 
30    άηδής'  κοπιώδης,  οκνηρός 

αηδή  σαι•  κοπιάσαι^  καμεΐν 

άηδόνα•  φδήν^    ενφροσύνην    (τ.   Ιηδόνεζ 

άηδόνα'   γλωσσίδα    μεταφορικός    Εύρατ 
δης  ΟΙδίποδι  (Γγ.  560).  καϊ  τους  αυλούς 
λωτίνας  άηδόνα  ς  που  Ιφη  (Γγ.  923) 

άηδονείον  ό  τόπος  έν&α  Ι*  ήδοναί^  έργ* 
στήριον  άηδόνων 


[1504.  5] 


€0Β.  61  άξάρα  Ογτ. Ότ• €ί. ά^άρα εί άττάρυμα      54  παλαιστής     57  άζηνοί  (γϊά.  άσβτ 

ω 


ω 
51  άξειροϋ  —  πολυζώστου,  άξενα     62  σύν  δείπν         64    άζενίε:^* 
67   αξεο  άζέω        74  εύρως       78  *Αζηνία  —  'Ιππο^εωτιδί      80  'Αξτ^^^ 
17  δικτύου  €ΐ  άγανακτοίμην       9Ζ  άζυγία       96  άξωλει•  αγαναχτώ '^ 
ιολα 


νοί)      ν^  άζειρόν      61 
65  άξετον  Ογτ,  Βγ.       6' 
σια       83  άζηλές       87  ... 
2503  εφησα        10  άήδολα 

ΗΕδ .    Α^  άζαλές'  πολύπνουν,  καϊ  όλιγόπνουν    ^  άζαλέασι(Α 494) • ξηράς    ^1  άξ 
λείην   (Η  239)•   ξηράν  48  άζαλέον  άγαν    ξέον,   &ερμόν,  ή  ξηρόν  ^^άξαλέο 

(Υ  491)-  ξηρον  &ί  άξαχεΖς'   οΐ  μέν   σκληρά  καϊ  χαλεπά,  παρά  τό  ξαλέον.  οΐ  όέ  άδι 

λειπτον  66  άζεο'  έντρέπου,  σέβου  (£  830),   εύλαβοΰ         11  άξεχές  (σ  Ζ)'  αδιάλειπτη- 

^  άξεχής  (Ο  25)*  οΐ  μϊν  σκληρός^  καΧ  χαλεπότητος       73  Άζ(εΟδα  (ο  £513)*  Αξέως  π• 
δός       75  άξαίαζάγαϊα  €γτ.  Βγ.)*    φθονερά         77  άζιμοι•  προαί  Οτϊά.  άζημοι)      82  ίίζ 
ν  ασκέ  (λ  587)•  έξηρανεν         %^  άζημοι•    πνοαί  (νίά.   άξμιοι)         88   άξομένη•    ί>?ρα«''"-^ 
μένκι  (Δ  487).  έντρεπομένη        80  άξόμενοι  (Α2ί)-  σεβόμενοι       94  άζυμα  (Ι•ΧΧ)*  τΛ  ^  ^^ 
παλαιάς  ξύμης^  δ  καλείται  προξνμη        1504  άγκε(ρΧ2^•  ήγαγεν (ΑΗΓΕ  =^ ΔΗΓΕ)    ^  άή 
λείαν^  λάφυρα  (ϋ  7)       11  ({ι^όο^ρ'  είδος  πετηνοΰ 


47 


ά&έρκίνος  —  ά9ρίον 


48 


ά^έριατος'  άφράντιστος 

Ί*  ά&ερ-ής'  δ  σίδηρος  άτειρής^  οτανθερ^^. 

^  ^Βριστίχός,  ή  ό  διά  λαμηρότητα  ά^ού- 

μένος  οξύς,  ή  (έπϊ)  άσταχνων 
ά^  εσμό  ς  βλάβη'  έφ*  'η  νόμος  ού  χεΐται 
ά&εσμος  δίχη'   άνομος 
ά&έσμως*  παρανόμως 
άξεστος  Έρινύς'  αχληρή,  "ήν  οιίχ  οΙόν 

τε  έξιΧά(σ)αα&αί  (^ΐ,  αΐνή^στος) 
ά^έαφατον  (Γ  4)*    ηολύ{ν   δυσ)ηαρα%ο^ 

λονΟτιτον,  χαΐ  δαον  ονδ*  άν  ^εδς  φατίσειεν 
'   δί*  ύηερβολήν  ηλΊ}»ονς  [80.  81] 

ά^έτως•  άΒέαμως,  ή  (ον)  ανγχατατε^ειμέ- 

νως,  ΑΙσχύλος  Προμη^εΙ  δεσμώτχι  (τ.  150) 
άΒηλον  (Αγ.  1^8.  881)-  μή  τεθηλαχός 
ά&ήλως  (α^λος  1)  *  άπνευστος,  άγάλΛχτος^ 

άγευστος  [85] 

άϋ'ηνόί'  είδος  ανλοΰ 
Αθηναία•  ή  9εός,  ή  όέ  γυνή Μεγα^ 

χλείδης 
*Α9ηναΐς'  ή  έλαια,  χαΐ  Ά^ήναί'  άστυ 


.     -91] 

άθ'ήρ*  έπιδορατίς,  μεταφοριχώς.  ΛΙαχίλος 
Νηρεΐσιν  (Γγ.  149) 

άΒ"ήρα  (ββοΐίΰβ)*  βρώμα  δίά  πυρών  χαΐ  γά- 
λακτος ήψημένον  ηαρ'  Μγυπτίοίς 

ά^ηρηλοιγόν  (Λ  128)*  τό  λεγόμενον 
ητνον,  οίον  άΒερολοιγόν,  τό  των  αγέρων 
όλο^ρευτιχόν,  *Α&έρες  δέ  τά  λεπτότατα 
τών  άσταχνων  μέρη  [95] 

ά&ηρό βρωτον  όργανον  τήν  τορύντγν^ 
ι}  τήν  άΒήραν  άναχινονσι.  Σοφοχλής'Οδνσ- 
αεί  άχαν&οπλήγί  (Γγ.  418) 

&9^ηρον  ά97}ρεντον 

ά^ήτεντος^'  ό  μηδενϊ  έπϊ  μια^  δονλεύων 


έ&ιγή'  ανέπαφα»  [1<Μ] 

ά^ιχτον   άίρηλάφτμον,  μιαρόν,   άχάΒαρ- 
τον,  (τ.  Ιφιχτον).  χαϊ  •ή  παρθένος  (Αητ. 
€001.  Γγ.  11  ρ.  276)  οντω  λέγεται 
άΒ'Ιχτ(^ονς    χ)όρας*    ανέπαφους    παρθέ- 
νους. "Ιων  ΕΰρντΙδαις  (Γγ.  11) 
ά^ίλοΐ'  χόγχου  ^αλασσίας  είδος  [4] 

ά&λα'  τά  έπα&λα.  αγώνες  [β] 

άθλεϊν  άγωνίξεσ^αί.  χαχοπα^εΐν  [β] 

10    ά&λήσαΐ'    χαχοπα^σαι^    χαμεϊν,    άγωνί- 
αασϋ'αί 
ά&λίος'  ταλαίπωρος 

ά9λΙων  άτιμων,  έπιπόνίον  [12] 

ά^λον  αγώνισμα,  Ιργον.  ίπα9λον  [14 — 16] 
ά&μονάξειν  (Α^μονηζεί)'    τό  εΙς  δήμσν 

άφιχνεΐσ^αι  της  Άττιχης 
^Α)»μ  ον  εύ  ς  (Κτ.  ?ζϋ.  190)  •  +  φυλή  της  *Ατ- 

4Ηδος  Ά^άς 
ά^όλωτον  χαΒαρόν  [20.  21] 

20    ά^ρας'  άρμα  'Ρόδωι  (ά^ρα*  σάρμαί) 
άΒραχτοΐ'  άτάραχτοι  (δορίιοοίββ ?)     [24] 
ά9ρανεντον       Ί-    άστρατον     {αστρωτον 
Β€ΐ£ΐ£.,    &σπαρτον%).  Ευριπίδης  ΟΙνεΐ  (Γγ• 
673) 

*    ά&ρονροι   (ά&άρνευτοι*    άΒου- 

ροι?),  άνόχεντοι 
Ί-  άΒράως'  απλώς 

άξ^ρεί'  βλέπε,  όρα^  νόει,  ϊδε        [29—22] 
άΒρήματα'    δώρα   πεμπόμενα    παρά   τών 
80        συγγενών  ταΐς  γαμουμέναις  παρΒένοις  παρά 
ΑεσβΙοις 
άθρήσαι  (τ  478)  •  άτενίσαι,  ΙδεΙν  [25] 

αΒρησον  (ΕυΓ.  Ι  Α 1416)*  Βεώρησον  {Ευ- 
ριπίδης 'Ιφιγενεί^  τ§  έν  Αύλίδι  ?)  £87 — 49] 
άθρόον  πολύ.  άχέραιον.  Αάχωνες 


€00.    74  άτηρής    75  ήν     79  φατήσειεν     82  σνγχατατεΒεψένος  ^  δεσμώτι      8β  ι 
μεγαχλείδι       ϋΒΆ&ήναι*  ή       9Ζ  ΝηρεΙ       99άΒηρά       9\  αΒηρήλοινον        96^ 

ά&ηράν — άχανΒοπλήγει       99  ά  9η  γη         1002  άνεπάφας  —  οίον   εύρντιδες 
15  €Γ.  άολλίζει        19  άΒόλοτον        86  Ιφιγένεια 


8β  αύλοΰ. 
1^  την 

18  ά&λον 


ΗΒ8.    ^  ά&ετεΐ(1  ΤΗΜββΙ.  IV 8)•  βίτιμά^ε^       81  ά&ετεΐται  (δτηιηβοΐι.  ΐΜβί.  XXI 


1600  άΒήτευτοΐ'  οί  μηδενϊ  έπϊ  μισΒφ   δοχίΧενειν  εϊρηντ/ιι      4  άΒινα*  ξύλα  χαταχανσιμα 

υ 
(τ.  1876)  6  άϋ'λέβεται  (1.  άΒέλβεται)-  διηγείται  8  άΒλεύων  (Ο  731)•  χοπιών.  ή  τόν 
μόχλον  άγαιρόμενος  12  άΒλοξ^έτης•  άγωνοΒέτης  14  &Βλος•  άφωνος  15  άΒλοί- 
ζει•  συνάγει  16  άξ^λοφόοους  (1124)*  άγωνίί^τάς  20  άΒραυστα'  άπρόσχοπα.  [Εύρι•- 
πίδης  Ιφιγένεια  τρ  έν  ΑνλίδιΠ)]  21  άϋ-ραυστον  Ιστνρόν,  υγιή,  άβλαβη  24  άΒραΐ' 
άπειλαί.  χαϊ  αναστάσεις  (τίά.  άραί,  άρειαί)  Ζ9  άθρει  δη  {Οτε%.  Νβζ.  VI  14  ρ.  221)*  νόει 
όή,  αχόπει  80  άΒρεΙ-  ορςί,  βλέπει  81  άΒρήσας  {Εητ.  ΙΤ.  1323)•  Ιδών  82  αΒρε- 
ΧΤΟ&*  άτάραχτοι  91^  ά&ρήσειεν  {Ε  11)•   σχοπήσειεν  91  ά9ρόα  {Χ27ί)'  όμοϋ 


ηάντα  88  αΒροιξε-  άνάν{ί)γε  (συνάγε) 

^  άξ^ρόο^'  όμοΰ  πάντες  (Β  438)•  ύ^χέρειοί 


89  άθροισμα  (1  Μ•0€.  II  13)•  πλή&ος 


49 


ά^ροο(  —  αίγβΐιιν 


50 


άφροος•  άφωνος^  αψοφος^  άΒραυς  ' 

ά9^ρόονς'  συνηγμένους 

άθ^ρόως•  αΙφνιδΙως^  ταχέως  (ΡμΙιβ.  Υ1  10 

•^ο1•  Α<|•ΐχ  σφοδρός,  άφώνως  (ιοίιοΐ.  Τ1ιιΐ€• 

111  104).  σννηγμένως,  όμον 
ά^νμία•  λυχη 

ά^νμων  λυϋονμ^νος  [47] 

ά^νρ'  μήν  παρά  ΑΙγχ^ητίοις  χαΐ  βοϋς  (ΡΙιο•- 

θί€Μ) 

ά^νρα'  ηαΐζει,  ^μ^μεί  (χαΐ)  άϋ-ύρμα^ 
τα  (Ο  363) •  παίγνια 

Ί*  άΒ'υρεν€σ9αί'  χαίξειν.  μιγνύειν^  σχιρ- 
τάν  [51] 

ά^νρόγλωσσος  (ΕαΓ.  Ογ.  903)-  βλάσ- 
φ[λ}ημος,  φλύαρος,  ά[φ]&υρόστομος 

ά^νρονόμος'  ύς  Ιτνχε  χρωμενος  τοΐς  νό- 
μοις 

ά&ύροντας•  παίζοντας  [^.  60] 

άθ'ωητος'  αζημίωτος 

(ά)^ώως'    αζημίως  [59] 

*Α&ώος  (8ορΙι.  ίτ.  2ΐ7)-  ό  έπΙ  τοΰ*Α»ω  τον 
όρους  Ιδρυμένος  άνδριάς^  ό  Ζευς  [61] 

ά»ώπΒυ[σ]τον  (ΒυΓ.  Αη^Γ.  459)-  άχολά- 
χη;[α}τον 

αΖ  *  ^ριλούμενον  μίν  χαϊ  περισπώμενον  ση- 
μαίνει τό  δφελον,  άντΙ  τοΰ  εΐ^β  (Β  371). 
δασννόμενον  δέ  αρ&ρον  Βηλυχόν  χαϊ  άνα- 
φορξχάν^  φ  χρηται  Όμηρος  άντϊ  τοΰ  αύ- 
ται, {Σ  421) ,  17  αϊτινες  (β  470)      [64.  65] 


αΐάξει  (Α6•€ΐι. Ρβη.  922 1  ΗΙρροα.Ι)-  ^ί^ρη^ 


νεί 


αίαζομένη'    θρηνούσα   (ΕαΓ.    Ιοη.  1205) 

Ί-  άχσύουσα  (Ζ  468)  [68] 

ΛΙάχειον  ού  φασιν  ΑΙαχδν οΐχήσαι (Αθή- 


[70. 11] 
[73—15] 

[80-88] 
[85] 


νησί  χαϊ  τδ  ΑΙαχοΰ  τέμενος) 
αίαχίξ'  χύλίξ 
Ί"  αίανόν  χαλεπόν^  αΐνόν 
ΑΙάντ εια•  εορτή  έν  Σαλαμΐνι 
10    ΑΙαντίς*  φυλή  Ά^ίνησιν 
Ί"  αΐαφοί'  αύτοϊ  άχούοντες 
αΐβάνη'  &ύρα 
αϊ  β  έτος  (βίο)  *  αετός.  Περγαίοι 
αΙβοΙ(Κτ.  Αυυ.   1342),   ώς  οΐμοι,   τΙ»ετΜ 
χαϊ  έπϊ  θαυμασμού  [88] 

αίγάδας•  αίγας.  Δωριείς  [91] 

Αιγαίον  Ί*  άμοτον  πέλαγος  (Ι Βατ. Τγ••  1) 

[Μ^9β] 

έ 
20    ΑΙγαίοις*  Ο^αλασσων  π  άγνίζουσιν 

ΑΙγαίών  έπιτεταμένως  ενάλιος  ^εός,  χαϊ 
τδ  περϊ  τάς  Κυχλάδας  πέλαγος  (Βατ.  Αίο. 
696).  οΐ  όέ  ο  Βριάρεως  (^Α  404),  χαϊ  ό  Πο- 
σειδών (ΟβΙΜιη.  Γγ.  €111) 

αίγαν  (αΐγάν)'  υποδημάτων  γένος 

{αίγανέας  (ι  166)  *  άχόντια,  έπϊ  τοΰ  αΐ- 
γείοις  Ιμασιν  ήγχυλώσ^αι 

αίγείην  χυνέην  {ω  231) *  τήν  έξ  αίγείου 
δέρματος  γενομένην  περιχεφαλαίαν) 


€00.    42.  43  ά^ρόος-^ά^ρους-  ά^όους  (τ.  ΑηβΙ.  ίτ.  ΙΧΧΙΧ  ρ.  1194)        47  λυπών- 


ται.  ά&ύρματα'  π,        48  ά^ύρ*  μήν  χαϊ  βοϋς  π.  *Α, 
010^  ^^  ά^υρόντας  56  πυγνύει  Ογτ,  Βγ. 


49  ά  ^ρει  —  ό^^μεΐ,  ά&υρεύ- 
58  (ί£οοι^         ο4  αίαι^  άχόντων 


^αίαχεΐον^  (  )  ηοβΐ  1664         72  αϊχνξ  (β•ά.  ιη»η.)        75  αΐάσας  €γτ,  171  αία- 

λίας'  οΐμοι  οΐμοι  τάς  σας  ΑΙΗβοββ.  78  ΑΙαντία  87  αίμετος  —  πηγαίος  90  αΐ- 

ο 
ϊίώΛς        93  άγριον.  αίγάνεα ήγχυλώσ^αι,  αίγανέης         99  ύποδηματώγεν.  ΑΙγί- 

ΗΒ8.    47  α^νμιοσ4(€ο1θ8•.  1121)*  λυπώνται     51  ά^υοοΰσι*  παΐζονσιν     55  βί^ν- 
ξόν  (Ο  364)*  παίζα»ν  56  ά^νσσει•  ,αι>'νι;€4.  ^αηίζει  (τ.  αΐ}Η)σσει)  59  ά^ώος*  χαϊ 

αναίτιος  (ς.   τ.)  61  Ά&ως*  δρος  έν  Μαχεδονίφ  64   αία  (Γ  243)*  Ιαχόν  τι  όνομα 

Λ  αία'  γη,  γσία,  χατ  άφαίρεσιν  τον  ν.  χαϊ,  ώς  τίνες,  χρήνη  έν  Παιονί^  (Β  850  Αηϋαιιοΐι. 
Γγ.  XXXI)  68  αΐάζω  (ΚαΓ.  Ογ.  80)*  αναβοώ,  στενάζω  70  αίαχεία*  νβριν,  οίονεϊ  αί^ 
ηία  71  ΑΙαχίδα  (Β  860)*  τον  Αίαχοΰ  έχγόνου^  Αχιλλέως  73  ΑΙαίη  (χ  136ν  ι|  νήσος, 
ήν  χατφχει  ή  Είρχτι.  χαϊ  αντή  ή  Κίρχη  ομώνυμος  *  Αίαίη  δολόεσσα  (ι  32)  η  έθνιχη,  άπδ  της 
τήοου.  τδ  όνομα  δε  πεποιημένον  παρά  τό  αΙ[ον]  αϊ  τους  &ρηνονντας  φ^έγγεσ&αι,  ήτοι  {διά 
τό)  τους  [ύπδ  των]  παρά  ταΐς  άλλαις  τρνγόσιν  (τοΐς  Ααιστρυγοσιν)  άναιρε&έντας  &ρηνεΐσ0•αι, 
ή  ^ά  τδ  άξίαν  είναι  σρηνσυ  τήν  των  μεταμορφουμένων  άπο&ηρίωσιν  1^  αίαν  (Β  860) * 
ταΐαν,  γην  75  αίαλλιάσας  (Εογ.  Ηβε.  182)*  οΐμοιοΐμοι  {(ΐίαλεάς'  οΐμοι  τάς  σα;  ΑΐΙι«- 
ηιβ.  αΐάσας  €γτ,  171)  77  α  ία  ν  αλιτρ,ός  (θ  361)*  άεϊ  αμαρτωλός      80  αίαντόν  αμαρ- 

τία ^Ι  Αίας  {Β  628)•  ό  Τελαμωνος  82  αΐάται  (Γ  134)•  χα^υαι  (ηά^νται)  83  α  Ι 
αι^λ  αία  &  (Εχοά.   ΧΧΧΥ1Ι1   16)*   τό   χαταχάλυμ{μ)α  85   αϊαχρ  (μά^)'   ματαίως,  ματαίως 

9Λ  αΐβον  χάταν(τ)ες,  πλάγιον  (ν,  άδιον)  91  Αίγα  ι  (θ  203)•  νήσος  (βίο)  προς  τη  Εύ- 

^οΐ^  Ιερόν  Ποσειδώνος  93  αίγαγρον  αίγα  άγριον  (Γ  24)  94  αίγανέης  (Π  689)  *  του 
^ό^ίτο;  9^  αίγανέησιν  Ιέντες  {Β  474)•  τοΓ;  δόρασι  βάλλοντες,  τοΐς  πάνυ  ύψουμένοις 
9%  αίγαρον  (Ηοιηβτ.) *  εΐ&ε  γάρ 


51 


Α{γ9$ραΖα  -—  αίγύη%ης 


α 


Λ1γ€ΐναϊα*  τά  φφκίχά  φορτία•  χαϊ  οΐ  ηι- 

Λράσχοντες    αυτά    ΑΙγν»{αι)οη£λαι    ϋίέ- 

ψσψτο 
ΑίγΒίναΐον  νόμιαμα  άργνροΰν^  μέγα 
ΑΙγβίναΖος  (Τϊίνίο.  \  Π) '  Ομοιος  όβοΧός 

(όβολός^  όμοίωςί) 
ΑΙγανητιχά  Ιργα*  τους  συμβεβιιχότας 

ανδριάντας 
αΙγΒίρας  (ΟιΙΙίη.  6βτ.  38)*  Μας  δένδρου 

[1107-9]    1• 
ΑίγΒίροτόμοι•    [α]1^γ$νεΐς  τίνες  ΆΒή- 

νησιν 
αίγες•  τά  χύματα,  άωριεΐς 
ΑΙγηίς•  φυλή  Αθήνησι 
Λίγιάδες     (Ηίρροοτ.   Ι  ρ.  216.   267  Κ)- 

ύμ(έν)ες.  χαϊ  έν  τφ   όφ^αλμφ   τάς  ύηο- 

λβύχους  οιίλάς  αίγιάδας  ίλεγον 
ΑΙγιάλεια'  ή  νυν  Αχαία 
ΑΙγιαλεΐς•    οί  μετά  Αγαμέμνονος  στρα- 

τευσάμενοι  ηράτερον  'Ιωνες^  ννν  6έ  Άχαιοϊ  -20 

έν  £4χνόι>4  (Εετού.  V  68) 
αίγιαλός    (£34)*    ό  παραθαλάσσιος    έν 
.  τόηφ  ψαμμωδει^  ή  ψηφίδας  Ιχα>ν 
{ΑΙγιαλήων  ΑργεΙων  Αηϋηιιοΐι•  Γγ.  Ι  Υ) 

[Π.  18] 
{αΙγΙδες•  χαταιγίδες  οί  άνε(ίοι)  ΑΙσχυλος 

(Οϊϊο.  693).  ό  δ*  αυτός  έν  Ήδωνοΐς  (Γγ.  62) 
..  χαί  τάς  νεβρίδας  οντω  λέγει 
αίγίξει•  χατίΐιγίζει.  διασπ^ 
αίγίζειν  διασπάν,  έχ  μ£ταφοράς,  παρ*  δ    ^ 

χαϊ  τό  αίγίξεσ&αι^  άηό  των  χαταιγίδων 
αίγίχερας  (ΗίρροοΓ.)  *  τηλις 
\  αίγ.λία'  δαχτυλίδια  [24] 

ΑΙγΙλιψ'  υψηλή   ηέτρα    {ΑββΰΗ.  δαρρί 

796).  χοΐ  Μόλις  (£  633).  χαϊ  Ιτέα  ύηό  θου- 
ρίων 
•^  αίγε^λούουρος•  χάραβος  (τ.  αίγίπυρος) 
Α1γιλ(ι)ως  (ΕγρεΜεη)•    άντϊ  του  ΑΙγι- 

λιέως,  Άττιχως  [28] 


αίγίλωψ  (ΤΙιβορΙΐΓ.  €?  Υ  16,  6)  *  πόα  τις 

έμφερής  στάχυϊ,  χαϊ  τό  περϊ  τόν  όφθαλ- 

μόν  πά&ος 
ΑΙγίνα  (Β  662)•   νήσος  της  Πελοπουνή^ 

σου 
αίγιόνομοΐ'   ξωα  οντω  χαλοόμενα      [υ] 
αίγίοχος  (Β  376)•   αίγώοΰχος^  4  τήν  αΙ- 

γίδα  έχων,  αίγϊς  δϊ  βπλον  [84] 

αίγίηυρος  (ΤΙΐ€οαΓ.  ΙΥ  26)  *    βοτάνης  εΐ^ 

δος.  ή  χάραβος  (ν\ύ.  αίγιλονουρος) 
αίγίς'    όξεΐα  πνοή    (ΡΙι€Γ€€Γ.)    χαΐ   ^  αΙ 
•  Αίβυασαι  φέρουσι  δοράν  (ΗβΓ0<1•  ΙΥ  189). 

χαϊ  ή  άπόστιλψις  των  ομμάτων  {εά  αίγλη  ?) 
αίγίζ•  δηλον  έξ  αίγοϋ,  χαϊ  τό  έχ  την  στεμ^ 

μάτα>ν  διαηεηλεγμένον    δίχτυον,    Νυμφό^ 

δωρος  όέ  χαϊ  τόν  θώραχα  αΙγίδα  λέγεοθαί 

φιησιν  4χό  Ααχώνων  [88] 

αίγίσχον  αίγα  έχτομίαν 
ΑΙγλάηρ•  ό  Ασχληηιός 
αίγλας•  άμφιδέας  χαϊ  ψέλια.  τά  κερί  τήν 

ύνιν  του  άροτρου 
αίγλη '  χλιόον,  Σοφοχλής  Τηρεί  (Γγ.  684). 

[;|τιτώρ]  χαϊ  πέδη  καρά  Έπιχάρμφ  έν  Βάχ• 

χαις  [48] 

αίγλη•  λαμπηδείν^  αυγή  (Οηϋηιη),    φώς^ 

λαμηρότης.  έστι  δε  χαϊ  βόλος  φαϋλος  χν- 

^ευτιχός 
αίγ,λήεντος  (Α  632)*  λαμπρού 
αίγλήεσσί'  λαμπροϊς 
Αίγλης    Χάριτες   (ΛηΙίιη.    Γγ.  Ι.ΧΧΧΥ) - 

πι&ανώς  έγενεαλόγησαν  τάς  Χάριτας  Αίγλης 

χαϊ  *Ηλίου^  έπεϊ  τάς  Χάριτας  λαμηράς  είναι 

δει 
ΑΙγλήτην   ίπί&ετον  Απόλλωνος 
Αίγοφάγος'  'Ήρα  έν  Σπάρτη 
^αίγυλίς-  λύγος  [51.82] 

αΙγυπ[τ]ιοϊσιν (Η 69)  *  αετών γένος^  γνπες 
•}•  αίγνπτης•  σνντης,  ό  χαλοβότης  (αίσυ- 

ή  τη  ς*  βότης) 


€00.  \7^  ΑΙγείνα4,ον  %  ΑΙγεινέος  β  Ιχριή  II  ΑΙγεις  ίΖαΙγια- 
λίδες  —  ύμες  —  αίγιαλίδας  14  Ι^ιχνννι  16  €ί.  άγγείλω  19  Αισχύλος ..,. λέγει  ροκί 
χαταιγίδοίν ;  ήδονη  —  νευρίδας  22  αίγίχεραν  τηλής  23  αίγλία  19  των  οφθαλ- 
μών ^  αίγΐνα^  9^  αίγίπυγος  89  έχτομέαν  της  Αχαΐας  ^Ι  αμφιλέας  Α2  αίγλη- 
χΐδων  46  αίγλησσέσι  4%αΙγλη'  τήν  40  αίγόφαγος  χήρα  50  αύγός  (αυλός 
νγν.  Βγ.)     μ  αίγύπτιον 

ΗΕ8.  1707  αΙγείρου  ^έα  (ΟΓβΙίη.  (τ,  ίηο.  ΧΧΧΥΙΙΙ)*  αίγειρος  ην  Αθήνησι  πλησίον 
ΰ  Ιερούς  έν^α  πρϊν  γενέσθαι  θέατρον  τά  ίχρία  έπήγνυον  (ν\ύ.  παρ*  αίγ,  &,)  %  αίγε'  αύ- 
',ι         Ο  Αίγεον   άλωτόν  πέλαγος  οΰτως  χαλονμενον  (ν.  Αίγαιον)  17  αίγίβοτος 


του 

ται      "  Ο  Αίγεον   άλωτόν  πέλαγος 

(6  606)  *  αίγας  βόσχειν  (ή)  τοέφειν  δ 

θωσανόεσσαν  {Ε  738)*  τό  οπλον 

λός  τόπος         28  Α Ιγίλιπα  τρηχ 

«ου         84  αίγειρος  (^  482)*   ε&ος  δένδρου       '  ^  88  Αίγιο  ν  (Β  674)*  πόλις  (της  *ΑχαΧας) 

48  αίγλαις'  λαμπηδόσι^  λαμπρότησιν         &1  αίγύλιος'  αίγύπτιος         58  αύγήν  (Δ  293)* 

ήδύ  (1.  λιγνν  ήδύν) 


δυναμένιΛν]^  έξ  ου  χαϊ  την  όοεινήν  λέγουσιν  18  αίγιδα 
^  του  Δώς  τό  χροσ(σ)ώδες  24  αίγίλιπος  (1 16)*  ύψη- 
χεϊαν  (Β  633)  32  αίγιόχοιο  (Α  202)^  αίγιδου- 


53 


Αίγνητί»  —  *Λί09»¥$ 


Μ 


-ΑΙγνητΙα  έμΛθλ'4'  ό  φωκος,  χαΐ  τά  ΙμΙ- 
#«ν  φ^^ίοψ  ώς  ΕιορυίΙδης  (Γγ.  924) 

ΛίγνΛτιάξων  χαχ<ηροχευόμ£Ρος 

Ί*  αΙψυΛτιαύμένος  χατάατασις*  σιΓ- 
τως  ίλίχΒη  ύη^  *Ιώνωρ 

ΑΪΤΌΜτος(ξΜ7.  258)*  6  ΝΒΪλος  ό  ιτοτα- 
μός,  άφ'  ο^  χαΐ  ή  χωρά  ύπό  των  νεωτί' 
ρ§ί9  ΑΙτνκτος  έχλή^  [Μ] 

αΐ^^νπτωσαι,  (Κη£ρ.  ιΑβιρ•  133)*  μ£λϊναι 

[«] 
«^^τβνιιγον*  ιτέ^α;  είδος  (τ.  αίγάνυχες) 

[64.  «] 

!^  £6  α  ν  (ΕοΓ.  ΑβιΙτ.  1192)  •  {Γν     [<^^ — '^Ο] 

*{-  «16 αα^*  δεϋκόττις  [72] 

«ίόιένι^;*  διατρίβαν.  ΤαραντΖνοι  [74] 

«&6β&ν  ιτρ^(  μυρρίνην  ί^ος  έν  τοις 

^νμκοσίοις  τόν  μή    δννάμενον    ςίσαι  δώ" 

φνης  χλώνα  ή  μνρρίνης  λαβάντα  ηρός  αιΙΜ^ρ 

(αυτόν)  ^δειν 

άίδίΐν  έΜΪ  των  άλεχτρυάνων  λέγονσΛ»  ϋτ- 

τίΜοί'  χοχ{χ)ύζβΐν  όέ  οΰ  φασιν  έπ*  αύτών^ 

Μλήν  μωχωμενοί  τίνα  ξένον,  Δηλοΐ  δέ  χαΧ 

Χίγεκ»ψ  όνομαζβΐν  [77] 

Μίδειν  (παΐ)  ΤεΧαμωνος  (ΒβΓ|;1(.   ΡΙ.0 

ρ.  1022)*  Ί^ν  τι  σχολιδν  γεγραμμένον  εΙς 

ΑΙαντα 

άιδεις  ίχων   ίσον  τφ  μάτην  λέγεας.  χαΐ 

ληρέΐς 

αΐδέσασ&αι  (ΟοΐΜΐΙι.  645)*    τδ  ένοχων 

άνταΙχαΧ]  φόνφ  άχονσΐφ  χαϊ  αεφυγαδενμέ- 

νσν  έφ'  ώρισμένψ  χρόνφ τον  τετε- 

λεντηχότος  έξβλάσ^αι,^  ώς  είληφότος  -ήδη 

τψωρίαν  [81] 

αΐδέαιμον  σεβάσιαον^  Ιντίμον 


αΐδεσιμώτατος'  α^σνς  αξμ^ς    [84.  88} 
άίδηλον  άδηλον,   αφανές  [87—89] 

άιδηφρων  (Εβγ.  ΑΙο.  669^*  αΙσχυντ{η}ρός 
άΐδιον  άεϊ  δν^  άεϊ  υπάρχον 
άΐδίων  (ΡΙβΙ.  Τίηι.  ρ.  37  Ο)*  αΙωνίων 
άΐδνον    μέλαν,    ή  άφανιστίχόν,    Δίγουαι 
δϊ  χαΧ  τόν  9^εανδν  χηλό  ν  άΐδνόν  (%{€) 
άΐδνή  (Αμ€1|.  Εοπι.  4161)*  αχοτεινή 
αΙδοΖον  αάχύνη  [96—99] 

19  αΐδοίος*  δΙχοΛος^ τίμιος^  [1801] αΐδοϋς  άξιος 

(Γ  172)  χαϊ  ^ϊ  τον  αΐδουμένου  δέ  χρήται 
το  Κέξει  Χ>μηρος  χαϊ  έπϊ  τον  Ιχέτου  * 
χαχός  δ*  αΐδοΐος  αλήτης    (ρ  678) 
αΐ  δον  μα  ι  (ΕιΐΓ..ΙΑ  848)*   αίαχύνομαι 
ΑΙδοϋς  (Αγ.  ΤΙΐΜίη.  1818)  βωμός*  *Α^ 
νησιν  έν  τη  άχροπόλει  ΑΙδονς  χαϊ  Φιλίας 
είσϊ  βωμοϊ  πρδς  τφ  Ιερφ  [4] 

άΐδοφοίται  (ΑΓίβΙορΙι.  ίη  Ι  ρ.  1005)*  οϊ 
λεητοϊ  χαϊ  Ιαχοοί,  χαϊ  εγγύς  θάνατον  6ντες 

20  άϊδρείη  (Η•198)•  άχειρίφ^    άμαΒί^  ηο- 

Χέμοιο 

άΐδροΐ'  αΙδριες.'Ίων  Τεύχρφ  (ίτ.  34)  [8.9] 

άΐδρντον  χ  αχό  ν*  Κρατίνος  (Σ)εριφίοις 
(Γγ.  III  ρ.  135)*  οίχοϋσιν  φενγοντες 
άΐδρντον  χαχδνάΧΧΌΐ{ς)' χαχοΐδρυ- 
τον^  ή  οίον  αΧΧοι  αντοίς  ούχ  αν  ίδρύσαιντο^ 
τήν  φνγήν,  ώς  εϊ  τις  άγαλμα  Ιδρύααιτο  [11] 

αΐδω'  τήν  τον  σώματος  αΙσχρότητα^  τά  αΐ- 
δοΖα  (Χ  75).  χαϊ  ή  σελήνη  παρά  Χαλδαίοις 
30        (8ά  αίδώ^  Ύΐά.  Άήδων) 

(2ιόον(Βθ6θ(ί)*   λέγων 

Άΐδωνέος'  τον  Άιδον 

Άΐδωνενς  (Υ  61)*   ό  ϋ^ός.  χαϊ  ό  τόπος 

*Αίδωνι  (Β  1901)*  τφ  "Αιδη  [17] 


€0ϋ•    56  έν  πολλής  δρωηας       61  αίγνπτιώσαι*  μεΧαΙναι         66  αϊδαν        75  άι- 

ην  Ίβ  άΐδειν  —  μωχόμεναι  79   αΐδεισέχων  Ισί^ν' τό  90  πεφνναδενμένφ 

Ο  8ριιη«Ι        1800  τ^μιο;  [ς;!.  1801]   αίδονς• —  Ιχέλον     Ζ  αΐδώς^  βωμός     &   αΐδοφολοι 

νΐ 


%  άΐδρη        7  άΐδροϊ  —  Ιων  τενχρω 


<6 


άΐδων$α  —  Αϊ&$η€ς 


56 


άΐδώρια•  θανάσιμα 
αΐόώσαα'  της  αυλής  τά  τοιχία    [10.  21] 
αΐ^ί'  ά€ΐ^  δίΛΛοντός^  αννεχός.  Ιση  δέ  χαΧ 
δι*  αΐωνος' 

^Βών  αίειγίνίτάων  (Β  400) 
χαί  τό  μετά   Ί-  χράνων.  χαϊ  τό  αννεχως^ 
χαΐ  κυχνώς  χαϊ  τδ  δι*  δλα^' 
αΙΛ  Τ0&   φίΧον  έστϊν^    έμ^ν  άχονόσφιν 
έόντα  (Α  541) 
χαϊ  τδ  χα9^  ωραν  τεταμένην  συμβαίνον       10 

μάΧα  \  χαϊ  βα»ύ  λήίσν^αΐίΐ  (&  134) 
χαΐ  τό  έν  βραχεί  χράνφ  συνεχές  * 
αΐεϊ  ό'  ήνίοχον  χονίης  ^α&άμιγγες  Ιβαλ- 
λον  (7  602) 
άίεΐ'  άχούει^  αίσ&άνεται  [Μ— 28] 

αϋν  (Α  290)*  διαπαντός^  έχ€Μί9'άνεσ^αι  (εΑ 

άΐεν)  άϊεν  (Φ  3381)   όέ*  ήχουεν 
αίετδν  χάν&αρος   μαιεύσομαι  (Κν, 
Εχι.  696)*  ηαροιμία,  τά  γάρ  βίά  του  αε- 
τού άφανίξουσιν    οΐ  χάν9^οι  χυλίοντες    20 

[»Ι] 
(αίετός)*  χαϊ  τδ  κτηνόν.  χαϊ  όροφος,  χαϊ 
τδ  έχϊ  τφ  γείσφ  χυμάτων  [Μ.  81] 

αΐξάεν  ευτραφές  βλάστημα 
αΐζαόν  τήν  μέστιν  ωραν 
αΐζασία•  άμπελος  ούτως  λεγομένη 
ή^  αΐξάων  όρων  ύψηλων 
αΐξ^οΐ  (Χ  681)*    νεανίσχοι^  οΐ  τφ  αΖματι 
ξέοντες.    ή  οΐ  άγαν  ^ερμοϊ  χαϊ  ^μωδεις 

[40]    30 
αίξηίων  νεανιών  (^.280?) 
άίξηλος-  άδηλος  (οί.  Β  318)  [48.  44] 

Ι-  αΐξόχροτον  ξηρασίαν  (βά  άξα^  άζη) 
+  αΐζϋχτή'  ή  γη 


Ί-  αΙηνά(άϊ»α)'  τά  μικρά  των  δίνδ^ν•  άλ- 
λοι δΐ  (ϋί.  άηνά) 

αΐηνές  (ΑΓ€ΐιί1θ€ΐι•   ίτ,  37)*  αΐώνισν^  βλα- 
βερδν 

αίης^αϋ  *1.)  •  γης^  γαίης 

Ί-  αΐήσυλον  άνομον^ού ^  χαχοχοιόν 

[&!.»] 

αίητον  {Σ  410)*  χνενστιχόν^  ή  πυρώδες. 
έχϊ  τον  Ηφαίστου 

αΐ^αί'  μέλαιναι,  χαΧ  χομφόλυγες 

α  19  α  λα  ι*  σποδός,  τδ  έχ  χαμίνου  μέλαν  [Μ] 

ΑΙ^αλίδαΐ'  δήμος  της  ΑεοντΙδος  φυλής 

αί^αλίδες*    τά  ίν  τφ  σίτφ  γινόμενα»  ^ 
τους  έχϊ  τφ  ΰδατι  στείλαγμούς  τον  έλαΐαο 

αΐ^αλόεν  {Β  α^Υ  χεχαυμένον.  λαμπρόν. 
έμχεχρτμίμένον 

αΐ^αλος'  ή  του  χυρδς  άχοφορά.  χαϊ  ή  έν 
τφ  όρόφφ  αΐ&άλη 

αΐ^αλώδης•   χαχνώδης,  σχοτώδης 

Ί*  αΐ^ερτητόν  έν^μητόν»  Ερήτες 

αΙ»ε(Χα)'  εϊ»ε 

α  19 ε IV  (Χβη.  ΑηβΙ)•  IV  7,  15)*    χαίειν 

[05.  68] 

αΐ&έρα*    έμπυρισμόν^    άχδ    τοΰ  αΙ&εσΒαι, 
Εύριχίδης  Τρωάσιν  (1079) 

α19έριος  ^ύμβος  (ΕιΐΓ.  (τ.  590)*  ουρα- 
νός [69.  70] 

αΐϋ-ερονόμων  (Αγ.  Αττ.  13931)*   των  έν 
νψει  τήν  νομήν  εχόντων  [72.  73] 

α  19  ή  ς  χέχλος'    Κρατίνος    ΚλεοβουλΙναις 

(Γγ.  IV) 

έχβάλλοντες  τους  α19ης  χέχλονς 
Α19ιχες  ^^ΐ.  Β  741)  *  19νος  χαρά  τήν  Θεσ- 
σαλίαν^  δ  έστιν  άολοχία 


€00•    22  αΐήτοι — άχδ  νόσφιν        29  αίον  όέ,  -ηχουον  δϊ         30  ωτα  42  αίξηλός 

46  άξνχτή  €γτ.  Βη  αίζνχη  Ε2Ι.  48  αΐήνες  50  άνεμον  57  α19αλιά  68  α19ε' 
εϊ9ε  μακάρι  (Γ6ΰ.)        67  ^πΐ        08  [οοά.  ^ί]  α19έρος  τύμβος        74  ΕλεοβουΧίνες 

ΗΕ8.  20  άϊδώτα^ον  τειχίονα  (αίσχίονα  ΡΙι8υογ.  8ά  Χ  75)  21  αϊ  ε  δέ(Φ  388)- 
ήχουε  δέ  24  αίειγενετάων  διαχαντός  όντων  (0  53),  ή  δια  χαντδς  ενεργούντων  χαϊ 
γενεσιουργούντων  2!^  άΐες  (ΕυΓ.  Μοά.  148)•  έπύ9ου,  έχοψή9ης  (εά  άΡεσας)  20  αίει- 
νέων  έρχο μενάων  (Β  88^*  διαχαντός  νεωατϊ  ερχομένων.  άΒρόως  γάρ  εΙσελ9ονσαι  έχϊ  λει- 
μωνα  άνθων  ή  άλλαχοΰ  κου  αΐ  μέλισσαι^  μικρόν  τι  της  χτήσεως  μετελ^ονσαι  διΧστωσιν^  άς 
ομοίως  χαϊ  δευτέραι  χετασ9έίσαι^  χαϊ  αΰ  χάλιν  τρίται^  είτα  τή  τάέει  άναχέτονται  χάλιν^  ώς 
δοκών  αύτάς  χατ*  ολίγον  άναχετομένας^  αρχήν  τής  χτήσεως  λαμβάνειν  27  αΐέσχοντ ο' 
χνλίζοντο  (ηύλ\^  ιΊά.  άέσχοντο)  28  αίεσχλος  (1.  αίσακος}"  κλάδος  δάψνης  31  αίετδς 
α19ων  (Ο  690)*  ό  ίν9ερ(β)φς^  χαϊ  χυρωδης^  χαϊ  ξαν9ός  33  αΐέω  (ε  76)*  τφ  έαντφ  (1.  έφ• 
τφ  έαυτοϋ)        84  αίεξαίρβτοι  (Β  227)*  αΐ  έχίλεκτοι        40  αίξήϊος  (Ρ  520)*  ακμάζων 

δι 
48  αίζηνεχές  (ϊ,  ίηνεκές)'    διηνεκές^  αΐώνιον  44  αίξητόν  {Σ  410  τ.  1.)*  χνενστικόν. 

ει  ι 

χαϊ  χυρωδες  51  αΐι^αι  (ι  139)*  άνεμοι  52  αΐ^*    όφιλες  {Α  415)*  εΐϋ'*  ωφειλες 

56  αί9άλη  (Εχοά.  IX  8)«  τέφρα,  αχοδός  65  α19έριον'  χαϊ  ούράνιον  60  α19έρος 
(Β  458)*  άερος^  ή  ύχ^ρ  τδν  'άίρα  δντος  09  α19εσ9αΐ'  χαίεσ9αι  70  α19εται•  καίεται 
λαμχρως  72  αΐ 9  η  νύμοι  χαϊ  ίτι.  έμοί  (Ε9η'  νόμοι  χαΐ  έ9ισμοί)  78  αί9ήρ{θ  252)*  ό 
ύχίρ  τά  νέφη  τόχος 


57 


αϊ9»¥α  —  αϊχϋΐ» 


«8 


(α!#«νβ*  ξύλα  ΜοτβχβύβψΛ) 

ΛΪ9ινοί  χακνόί'  ό  δριμύς  (Βν.  ίτ.  781, 

46) 
αΐ^ίνην  χαχΗτΙμην 
ΑΙ^ίΟΛία-  1^  ΣαμίΑρφίρη  (^λλθ4  η)» '^Ιρ• 

ΑΙ^ιοκί-ης  παΖδα•  τόν  Διόνυαον*  '^Ινα- 

χρέων  ((τ.  ΧΟΥΙ  Β;^.)•  ^^^^^^  ^^^  οΐνσν 
αΐ^ιοχιχόν  (ΗίρροΰΓ.  II  ρ•  321  £)*  άχα- 

%1α  (τ.  *ΑντΙγονον) 

ΑΙΒΙοιρ•  ό  Αέσβίος*  Ί*  μέλαν  ή  τό  χεράμί&ρ 

αίθ^μα•  δέλεαρ  (τ.  βλήρ) 

αΙΘόλιχας  (Ηίρροοτ.    Π  ρ.  161  10*  φλν- 

Χ!€αΙρας 
αΐ^ον  λαμαρόν^  κυ^^όν.  μέλαν  (^ά  αΐ^άν) 
Λΐ^ονα  (ΗΜίοά.  ορρ.  333=363) 
(α19οηά)'  μέλανα  ^  ή  %€ρμαντυίόν        [89] 
α19οηα  οίνον  {Α  4621  ΕυΓ.  (τ.  888)*  ^ερ- 

μανηχόν 
Λΐ9οηος  ($ορΙι•  Αί.  222)*  διακυραν.  μέλα- 

νος 
αΐ^ος  (Εατ.  8αρρ1.  2071)*  χανμα 
αΙ^Θύσχί  (1472)*  στοξί.  ή  λαμηρφ  [94] 
αΐ^ονβης  {Ω  238)*  της  ηρός  -ήλίον  άνΐ- 
νχοντα  τετραμμένης^  ή  της  ηρδς  ττ)ν  όύ- 
•IV•  άηό  τον  χαταί^ηα^ι  ύχό  ήλΙου  [96] 
αί^ρίΐ'  χείϋα^;» 

Λΐ^ρία-  €ΐΰδία  [99] 

αίθρια•    Κρατίνος  Αηλιάσιν    (ίτ.   II  1   ρ. 
34) 

Ύηιρβορέονς  (τψΜντας)  αΧ^ρια  στέφη• 
χά  γάρ  'Υπερβορέων  Ιερά  χατά  τι,να  ηά- 
χριον  ίγιστείαν  ούχ  ύκό  στέγην^  άλΧ  ύπαί- 
%ρΐΛ  διαφυλάττεται  [1901] 

α/θρινΟΓ*  ηρααϊνάν 
Λΐ9ριος  (Νί€.  ΤΙιβτ.  25)*  ύπό  τόν  αέρα 
Λΐ^ρος*  ψνχος  τό  όρϋ-ρινόν 
αΙθρφ(^318)'   τφ  έχ  της  αίθριας  πνεν- 

ρατι 
αίθνχμα*  σχίασμα,  χίνημα 


10 


αΐ^υια•  είδος  Λετεινοΰ 

αΐ&νια^  (ΕβρΙιΟΓ.  ίτ.  ΕΧΙΧΥΠ)*    ενάλιοι 

χορώναι 
α19νΙας  άν^ος*  βοτάνης  είδος 
Α 19  Ό  μα  ι '  βΐ  ή^χτρόν  χατοιχήσαντες  οΰτως 

ίχαλονντο 
Ί*  αΐ^ύνεσ^αι•   λαμβάνεα^αι.    αίρεϊα^αι• 

(αά  αΐννσ&αί).  άγαγέα^αι  χρατείν 
αΐ^ύσσει  (Β•€€ΐΐ7ΐ.  ίι.  27)*  ^υιίζει 

ει 
αΐ^νσσειν    άνααίειν.    Σίνωνι  Σοφοχλης 

(Γγ.  497) 
α19^νασ οντος*  όρμωντος 
αΐ^ων  λάμχων 
αΐί^φνα  {Α  548)*  κυράδη) 
αΐ^ωνας  {1 123) *  λαμπρούς 
αΐ^ώρ'  μέγα  (μέλανας  βη  σ  3721) 
α19'  ώς  (Η  157)•  εί9^  ούτως 
αΐ  χα  (Αγ.  Εςς.  201)*  έάν 
20    •|-  αΐχάζει*  χαλεΐ  {λαχάξει%) 

αΙχάλ{λ)ει  (Αγ.  Εςς.  211)•    σαίνει,  βο- 

χενει 
άΐχάς  {Ο  707)*  τάς  ορμάς ^  χαΧ  τάς  φοράς 
(α)Ιχαλος'  χόλαξ 
αϊχε  (Αγ.  Εςς.  219)•  §άν  χως 
αϊχε*  έάν.  τό  δ*  αυτό  δηλοι^  χάν  μ^τά  του 

ν  λέ/ηται.  οίον•  αίχεν^  αΐχέν  ηως  {Η 

81)•  έάν  [Ϊ7  — 80] 

άίχες•  όρμαΐ 
30    άΐχή•  ^ΐΛη,  χίνησις 

αΐχία*  πληγή,   ΰβρις,  βάσανος,  μάστιξ 

αίχιχα*  ΰβριχα 

α/χ^^βται(δορ1ι.  Αί.  ^)' μαστίζεται  (ξει^-) 

υβρίζεται 
αΐχίσμασί'   ηληγαΐς,  μάστιξιν 
αίχισμών  μαστιγών^  ηληγών 
αΐχ'ιων  βασάνων^  ηληγών 
Ί-  αίχλοι*  αΐ  γωνίαι  του  βέλους 
αίχνον  (ΑΙεοιβη  Γγ.  66) '  δεΐπνον 
40    αίχλος•   ό  έσπέριος .... 
Ί"  αίχολα'  αΙσχρά 


€0ϋ.  76  €Γ.  άΒινα  77  αΐ&ινες  79  ή  σαΒράχη  Μ  αΐ&ιοηεΐς  ^  οΙνον. 
^0(  τήν  "Αρτεμιν        81   φιλομόδης  ηόα    [1900]    αΙ&Ιοψ•      85  αΐ&οχας'    φυλαχταΐνας 

Η  88  αΙϋΌνα*  μέλανα^  ηυρώδη  (οΓ.  1916)  ή  Βερμαντιχόν        95  -ύηό  ήλιον        1900  ^Αιασιν 

^ΚίρμορΙοις  •\  αΙΘριαι  —  τίνος  ηατρεΖον  —  ύποστέγεΐν  —  ι5λ'  αΐ^ριον         4  ορΒ^ριον        5  α  ί  - 
^ρφ  —  χνέοντι        6  αί^ρυλα       16  €ί.  1888        24  .ιχάλος        25  αίχεον 

ΗΕ8.  89  αΙϋΌυμένου  (Ζ  182)*  χαιομένου  94  αΐ&ούσια'  χαιοΰσια  96  αΐ&ού- 
9τΐς'  λαμηούσαις  99  αΐ&ρη  (μ  75)*  αΐ&ρία.  αυγή.  ευδία,  αήρ  καθαρός,  Ιστι  δϊ.  χαϊ  όνομα 
^(ψνν  της  Πι(τ)&έως  θυγατρός  (Γ  144)  1901  αί&ριγενεΐς  (Ο  171?)•  εύδίαν  ποιούνται 
^αίχεν  Ζόέ|7  (^  98)•  έάν  &εάσηται  28  άϊχελίου  (5  84)•  ευτελούς^  εΰχαταφρονήτου 
»  αίχεπιθήναι  (Α  207)*  έάν  πεισ^ς       80  (α)Ιχεποθέ  {Α  128)*  έάν  αοτε 


59 


άίηνος  —■  α1ρηύα»{μ]ιρ 


6• 


άίχτος•  απρόσιτος 

-^  ΛΪχτή'  ή  ^ϋψά^  οΐ  δ^  4  άχτή  (Αμ€1ι• 
Οΐιο.  722) 

αΐχχούνα•  αΐύχύνη•  ΔάχωΡίς  [46] 

^Λιxως')  ύβριστίχως  (8ορΙι.  ΕΙ.  103),  χαλ^- 
ΛΦς  (ΡΙβΙο).  άχό  της  αΐχίας 

αίλινος•  ύμνος.  9^ήνος 

αϊλίΟί'  σύγγαμβροι  (τ.  άέλιοί)        [50.  51] 

αίΧούριος'  ^(ζα  τις  ούτω  χαλονμένη 

αίμα'  γένος^  σπέρμα* 

ταύτης  τοι  γενεής  τβ  χαΐ  αίματος  βΰχομοΑ 
είναι  (Ζ  211) 
χατά  μέΐ7  την  γενεήν  του  Λατρός  ^ωρσυ* 
μένον^  χατά  όέ  τό  αίμα  της  μητρός,  τό 
γάρ  χαταμήνιον  αίμα  τρ  χαταβολζ  της  γο- 
νής ηαγέν  χαϊ  σαρξ  γενόμενον  διαχλάττε" 
ται  ύηό  φύσεως,  ότέ  6έ  συνήθως  αυτό  τό 
αίμα^  Λς  τό* 

^έε  δ'  αίμαχαι^  ούταμένης  ώτειΧής{ΡΒβ) 
6  όέ  ΣοφοχΧής  έν  'Ηλέχτρ^  (1395)  τήν 
μάχαιραν  Ιφη  [54] 

^  αίμαλία-   άλλαντία  (ψ.  ΕΗ.  35,  4) 

αίμαχονρίαι  (Βθ6θϋ)*  τά  έναγίσματα 
των  χατοιχομένων  [57] 

αίμασιά  (σ  359  ω  224)*  τό  Ιχ  ιτολλον  λ^- 
0ων  λογάδων  ίξ^ροισμα*  "ΑχπΙων  άβασίΛ, 
έφ*  ήν  ούχ  Ιατιν  έμβήναι 

αίμασιαί'  ώς  φραγμοί  χλατεΐς  άκό  κλίν- 
0ου  0ριγχώδεις  [60] 

-]•  (  )  ένεορεί.  Σοφοχλής  Ί*  άμήλφ  (ίτ. 

203)  [62] 

αίματίτις  (ΗίρροΰΓ.  III  ρ.  343)*  ή  φλέφ. 
Ιδιαίτερον  όέ  αίμορροΐς.  χαϊ  (αά  αίματΐτις) 
6  η^ος  (ΤΙιβορΙΐΓ.  άβ  Ιβρίά.  37)  [64] 

αίματωηούς  (ΕαΓ.  Ογ.  256)*  αίμα  βλε- 
ηούσα{ς) 

αίματώσαΐ'  φονενσαι.  ή  φοινίξαι        [67] 

.     αίμαχάναΐ'  αίμάξαι 
\ 


αίμαχ^έντες•  τφ  αΧματι  χραΐ9Ηρτ€ς 

αίμηραί•  αίματώδεις 

αΙμ(ν)ίθ9(γΐα)*  σφάγισν 

αίμοβόρον  αίμα  έοΗηηος'  βορά  γάρ  4 
τροφιΙ 

αίμοί•  δρυμοί.  ΑΙσχύλος  ΛίτναΙαις  {ίτ•  55) 

αίμόχερχνα  (Ηίρροετ.  111  ρ.  534  10* 
•ήχοϋντα  [75] 

αίμονα  {Ε  49)*  έηιστήμονα^  ΙμΜειρον 

10  ΛΙμονά  τε  χρ(έ)Ιοντα  (Δ7!Ά^Υ  τόν  βα- 
σιλέα Αϊμονα 

ΑΙμονία  (€«11ίηι•  ίτ.  0Χ1Π)*  ι)  ββαααλ^α. 
χαΧ  ή  *Βφεαος  (βά  Σάμορνα) 

αίμορυγχιαν  (Ηβπηίρρ.  ίτ.  ΙΠ  ρ.  414)* 
χα9^μάχ0αι  τό  ρύγχος 

αϊμονς•  όβελίσχους 

αίμός'  τράχηλος  (λαιμός ί) 

αίμοφόρυχτα  (υ  348)*  αΖματι  μΛμολυσ- 
μένα  [8^ 

20    αίμύλα•  χροσηνη 

αΙμνλίοισι^α6%)'  σχη^ετοΐς^  χαϊ  προαψβ^- 
σιν 

αίμύλος•  αστείος,  συνετός,  οξύς  ίν  τφ 
λέγειν 

αΙμωδι^ν*  τό  τους  οδόντας  ναρχ^ν  ώεό 
οράσεως  ή  άχούσματος 

αίμώ^η'  -ήματώθη 

αίμωηοί'   αίματώδεις  [90] 

αΐναρέτη  (Π  31)*  [έχΐ  χαχφ  τήν  άρ^τήψ 
80        χεχτημένε 

αΐνέομεν  αΐνοϋμεν  [08 — 95] 

(αΙνέοντες)'   αίνοΰντες 

αΐνεχίχονρος'  έηϊ  χαχφ  βνη^ων 

αΐνέσαιμί'  άναχείσαιμι  [99] 

αΐνετά  νίχιον  (νειχείοντα) *  τόν  τά  επαί- 
νου άξια [8001—8] 

[α1]νή0εστος*  ούχ  εύλιτάνευτος 

αΙνήσαι[μ]εν*  χαταδέξαιντο  [8.  7] 


45  αΖχονόα       52  αίλοχ^^ο^       58  ταύτης  της  —  ότειλής        58  άΒοουσμα. 

59  0ριγχωδες,  άκτύων  — - έμβηναι      68  αίματίτης-^ αίμόρροις      65  αίματωηους 

ι       Ί^  αίμοίδρυμοι  —  αΐτιν  αΐ  77  Αΐμορα.   αίμοηοί'  αίματώδεις        4  Οί. 


ΟΟΒ. 

αίμασιαί 

70  αίμή ρα 

άξεστος    εΧ  άπόθεστος 

Η£δ.    46  άίχως'  (Χ  336)  αίχιστιχως        50  άΐλεΐν  0ωχεύειν  (ν.  άέλλεΐ)        51  αΙ- 
λότροηον    άλλοιότροΛον    (δ  ιάτροηον*    άλλότροηον^)  54    αίμαλέον    ασθενές 

57  αίμαπαν  ητύοντα  (Ψ  697)*  πολύ.  τό  γάρ  ολίγον  τφ  σιάλφ  λεπτύνεται  60  αίμ  α^ 
τώσασαι'Άρηας  (Ε  289)  *  αίματος  χορέσαι  τό  δόρυ,  ή  αϊματι  μολϋναι  χαί  χρωσαι  αυτό  * 
άση  γάρ  ή  ^υπαρία.  οΒεν  χαϊ  άσάμε^α^  έν  ^  τήν  άσην  μηνύ&οντε  62  αϊματι  ψοινόν 
(Π  159)*  πυρρόν  64  αίματό  εντα  (χ  405)*  αίματωμένα  91  αΙματόεσσα{Β  2^7)• 
αίματώοης  75  αίμίλιος*  δόλιος  83  αίμοιαίους'  χολαχευτιχοΐς  90  αΐνά  (Χ43ί)- 
δεινά^  χαχά         9^  αΐνεΐται  (0  9)*  συγχατατί^εται  94  αΐνειάω'  του  αΙωνίου  (άείνω) 

95  αΐνέοντες  (Α  290)*  διά  χαντός  99  αΐνέσιμοι*  χα&ήχοντες  2001  αΐνή  (^82)* 
δεινύ         2   αίνε IV  {Δ  15)*  δεινείν  8  αΐνίγματα'    ζητήματα,  ομοιώματα,  τεχμήοια 

6  αΐνήσωσιν  (μ  403)*  έΛαινέσωσι.  συγχαταΜνται  7  αΐνιγμα'  πρόβλημα  (Ρμιβι. 

ΧΙ•ΥΙΙΙ  4) ,  ζήτημα 


βι 


αΐ9$γ^μ0%ωδύς  —  Α1η$ν6ν 


62 


ίβ 


'ί! 


ι« 


αΙψίζομαί^Ν  174)*  ^υμάξω•  έπάίΡω.  Λ 
Λέ  Κάματος  δανί^σομοί^  χαταχλή^σομαι 

αίνίττίται  (Αγ.  Ρβο.  47) '   άσημης  λ^βι• 

άΜΌτ{μ)ίν€ται.  έπωημαΙνΗ 
αΐνιψχόμενος  (ΡΙ«Ι.  ΤΙιβββΙ.   194  €)•  δι* 

Λίνιγμάτων  ή  παραβολών  λάλων 
αΐ9έ^€9  αΐνως  (0  97)*  των  δεινών  ^«^ 

νόταχον  [14  —  17]    10 

αΐνόν  ίναγή.  δεινόν^  χαλεχόν  [19] 

αίνότοχος'  ό  4μϊ  χαχφ  τεχ^είς    [21.  22] 
αίνο  ν  (φ  110)*  επαίνου^  νμνον[ς\ 
αίννμενος  (&  429)*  άφαιρούμίΊΗίς^  λαμ•* 

βάνενν 
αΐνυται  (|144)*  αφαιρείται^  λαμβάνει  ΐρί\ 
αΐνώ'    ΜορΙημι.  παραιτούμαι•  χαΧ  έπαινω, 

Σοφαχλής  Αλχμέωνι  (&.  106) 
αϊνων  πτίσσων 
αΐνώς*  δεινός  (δ  697),  χαϊ  χαλεπώς  χαϊ    20 

λίαν  {Α  665),  ^  μάλιστα 
αΖ{  ούρανΙα  (ΟηΙιη.  ίτ.  XXI  ρ.  160)*  τά 

τ9ΰ  ληιχον  χυάμου    γένη^     φ  ίψήφιξσν 

χαλ  ί][βΐροτάνονν 
αΐξ  αίγα  ή  τήν  μάχαιρα(ν)•    παροι^ 

μΙα  έχϊ  των  μέλεάν  τι  έαυτοϊς  ποιούντων^ 

άπδ  Ιστορίας  τοιαύτης.  Κορίνθιοι  9νσΙαν 
ίύαΰντες  Ήρ^  αίγα  χρ  9εψ  ίΒνον.  των 
^^  ΊΚΟμΛσάνταιν  μισ&α»των  χρυψάντων  τήν 

μάχαιρανψ    χαϊ   σχψίτομένων Η^α    30 

άκέθβντα^  ή  εϋξ  τοΧς  ποσίν  άνασχαλαύ" 
ΰοσα  άνίφψβεν^  χαί  τήν  μέν  σχήψι»  αύ^ 


τόν  διήλεγξεν^  ίαυτιζ  όέ  τής  σφαγής  αΙτία 

γίγονεν,  δΦεν  (ή)  παροιμία  [12] 

αΙξωνεύ[σ]εσ9αι•  χατηγορειν 
ΑΙξωνΙδατρίγλην  (ΟηΙΙη.  Ιρ.141)'  δο- 

χοϋσι  χάλλισται  είναι  αΐ  ΑΙξωνιχαϊ  τρίγλβΛ 
-}*  ΑΙοδα'  παρά  ΔελφοΙς  γένος  τι  [86  —  18] 
αΙόλα(Β  2Β6)'  ποιχίλα,  ταχέα  (ΛοΙιββί  ίΓ. 

{ιΐ€.  46) 
αίολεύς'     ό   χαιχίας    άνεμος,    ό   Ειλ()ίων 

(Ειλλιχών)  [41  — 4β] 

α  Ιόλη   νύξ'  ήτοι  μέλαινα^  ή  ποιχίλη  δια 

τά  άστρα,  Σοφοχλής  ΤραχινΙαις  (93) 
αίολίδας'  ποικίλους,  ταχείς 
αίολίξειν  (9ορΙιθ€ΐ.  Γγ.  826)*  ποιχίλλειν 
ΑΙολΙη  (χ  ί)'  ή  τον  Αίολου  νήσος 
αΐόλιος*  χι^αρφδιχός  νόμος  οΰτω  χαλσύ- 

μένος 
ΑΙολΙωνες•  ΑΙολεΐς,  από  τον  Αίολου 
ΑΙολιχόν  ^έαμα*   άντϊ  του  ΑΙτωλιχόν^ 

παρά    θεοχρίτφ    (1 66).  ή   γάρ   Καλυδών 

ΑΙολΧς  έχαλεΐτο  [51.  62] 

α  Ιό  λ  ο  ς-  ποιχΙΧος.  ή  εύχΙνητος{Τν^^χ^ΐα^). 

από  (του)  αίολεΐν^  ό  έστι  χινείν 
Ί*  αίολοτίας'  ποιχίλ,..  [66.  Μ) 

άϊον  (Σ  222) '  ήχουον^  χαϊ  τ^σ&ανόμην  (Ο 

262)  [68— βΐ] 

(αίονςίν  Ηίρρθ€Γ8ΐΜ  II  ρ.  182  Κ)•    σμή- 

χειν»  λούειν 
Ί*  αίονλγός'  δεινός,  ιρευδής  (τ.  αίσύφιος; 

αίσυλουργός  Ι)  [64 — 67] 

{ά)ιπερ  (Αγ.  ΑοΙι.  730)*  ώσπερ 
ΑΙπινόν*  πόλις  Πελοποννήσου      [70•  71] 


60Β.     9  δεινήσσομαι         10   αΐνίξηταΐ'    ύποφή  1]    άσίμως  20  αΐνοτόχος 

έ  ε  ι 

ν*Αλμαίαίνι        81  ιιελων  τοις  —  άνέφτ^νεν        40  χαιχίας         44  ΤραχηνΙαις        48  αΐωλις 
"•^  Χί&αρωδιχως        49  ΑΙολΙονες        60  τον   αίολιχόν  —  θεόχρητι         6ο  ,Ιπερ 

ΗΕβ.  1^  Αίνό^εν  (Α  620)*  έπΙ  του  Αίνου.  Αίνος  δέ  πόλις  τής  θρφχίας  16  αΙνό- 
9εν*  ίχ  χαχων  16  α Ιν στόχος  {Α  4141)*  χαχή  γέννηαις  17  αίνόν  •  σημείου  αΐνότατε 
Κρονίδη  (Α  662)  χαϊ  δεινόν  Τρώων  δοιωΒησεται  Αχαιών  φύλοπις  αΐνή  (Ζ  1)  αλλ*  έμοϊ  ούχ 
έηεΰ^εν  οίον  τε  αΙνόν  δνειρον  ελ^έμεναι  (τ  668)  μέχρι  τήμφον  αίνου  (φ  110)        10  αίνων 

βαηυτάνως βαίνων  τι       21  αΐνότατον  (θ  519)*  δεινότατον         22  αΐνομόοοντα 

(αίνόαορον  (Χ  481)*  τήν...,)  26  αΐνύτω•  άφαιρεΐτω  (Λ^650;,  έμάν^ανεν  ^λάμβ^) 

α  άίξας  (Β  α.)*  όρμήσας  86  άϊόε'  τοις  εύρετιχοΐς  χαί  συνετοΐς  («ά  αίόλοις).  χορέσσαι 

α  άτονες-  αΙνιαΧοΙ (Ρ  2651)  88  αϊ  οΐ  (Α  228)•  αΐτινες  αύτφ  51  ΑΙολίδης  (Ζ  164)* 
όνομα  42  αίολίσας  (Ζ  270)•  ά&οοίσας  48  αίολλεΐ(υ  27)-  ποιχίλλεί,  στρέφει,  χινεί 
61  αίολο&ώριξ  (β  489)*  ποιχίλον  νωραχα  Ιχων  52  αίολόδωρον  (Οτε%,  Μλζίβηι.  Ατ- 
€ΙΒ.  III  6)'  ποιχίλον  δώρον  (βχων)  55  αίολοπώλονς  (Γ  185)*  ταχνπάλονς,  ή  ποιχιλο• 
πώλους»  αίολέΐν  γάο  τό  χινεΙν       Μ  αΙόν  (Ν  604)*  μάταιον      68  α  ίο  ν  (νϋ  άδιον,  ψάδρον) 


«3 


αΐηόλος  '-  αϊίί»α 


Μ 


αΐηόλος'  αίγονόμος,  κοιμήν  (Όηϊϊη»  ίτ, 

XX  ρ.  182)  των  αΙγων  (ρ  247) ΑΙ- 

ΛΟλία  όέ  αΐ  των  αίγων  άγέλαι,  χαΧ  χάιη;- 

λος  Λαρά  Κυπρίοις  [Κ] 

αίπος'    κάματος    (Ευη    Ρΐιοβη.    851    Αΐ€• 

500).  ή  υψηλός  τόπος,   ή  ύλώδης         [75] 
αΐηνν  ύψηλόν^  μέγαν,...    όλί^ρον  {ρ 

47).  χαϊ  χαλεπόν 
αΐηντάτην  ύ^^ηλοτά'πιν  [80] 

αΐηύτιον  ύψηλόν.  τόν  του  ΛΙπύτον  10 

ΑΙηντιον  ηαρά  τύμβον  (Β  604) 

ΑΙπντος  (Ηϋβίοιίυβ)  6έ  εΓ;  ίστι.  των  τοΰ 

Άρχάδος  παίδων,  ήρως   (ή)  βασιλεύς  Άρ^ 

χάδων 
αϊ  ρ  α*  σφύρα  (ΟβΙΙΙιη•  ίτ,  60ΧΧ1Χ)*   άξίνη 

αΙρά(ων  Ιργα)  [82] 

αίρας  (ΡΙι€Γ€ΟΓ.   Γγ.  ΧΥΙΙ  ρ.  345)-    άγριας 

βοτάνας 
αίρει*    εγείρει,   αυξει.  χονφίξει,  βαστάζει: 

χατά  χράτος  λαμβάνει  {Άά  αίρεϊ)  [85]    20 

αίρειν  μασχάλην  όντως  είώ&ασι  λέγειν 

άντϊ  τοΰ  όρχήσασ^ίΐι,  οί  δέ   τό  άγροιχι- 

χώς  όρχεΐσ&αι 
αΙρειν    τράπεζας  (ΕαΙ>ιι1ιιβ) *    παρατΜ- 

ναι 
α1ρει[ςγ     δοξάζεις,    ήγΐβ,    Ευριπίδης    Φι- 

λοχτητη  (Γγ.  799) 

αίρεσις  (ΤΗυεχά.  II  61)*  βούλησις 
Ί*  αίρέσομεν  έπιλέξομεν  [91 — 97] 

αίρετόν  έπι&νμητόν,  έχλεχτΙιχ}άν       [99]    80 
αίρη  σαμένων  βουλευσαμένων 
αίρήσαντας'  πορ^σαντας 


αίρήσασ^αι*  λαβείν,  βουλη^ήναι 
αίρ-ήσεται  (Εβγ.  ΗβηϋΙ•  57) -  ίχλέξεται 
αίρησάμην  έξελεξάμην  [21•5ι.  β] 

άίρο ς  (ό  Τ2)•   έπϊ  χαχψ  "Ιρος  ονομάσεις 

ίβ] 
αΙρόπι(ν)ον  (ΑτΙ•Ιορ1ι.  Γγ.  ΧΠ  ρ.  1145)- 

σχοτεινάν.  χαϊ  τό  χόσχινσν^   έν  φ  Μυρθί 

σή^ονται 

αίρονμαΐ'  Ί*  έπελεύσομαι.  ή  λαμβάνω,  ^ 

βονλομΛΐ  [II] 

αίρονμένοις•  βονλομένοις 
άϊρρον  άρρητον,    άΜπευτον,  άχολάχεν^ 

τον  [14] 

αίσα*  μοίρα 

λαχόντα  τε  ληίδος  αΙσα(ν  Σ  327) 

χαϊ  ή  πεπρωμένη* 
αίαα  γάρ  ην  άπολέσ^αι  (^  511) 

χαϊ  τό  χα^χον 
έπεί  με  χα^  αίσαν  ένείχεσ^ας,  Γ  59) 
αίσαχος'   6  της  δάφνης  χλάδος,  δν  κατέ- 
χοντες νμνονν  τους  &εούς  (ιίά.  αΐεσχλος) 
άΐσαντες'   αίσ^μενοι 
αίσάρων  (ΑηιΙοΙ. Ιι.  β. IX 24, 1) *  εν>ος  Ιέρα- 

χος 
άισείεις•  φστνχως  Ιχεις  \ΊΛ*1ί\ 

αίσ&άνεσ&αΐ'  χατανοεΐν 
αία^εσϋ'ε'  μάθετε  [24 — 27] 

αίσ^ήματα'  τά  τ^  όψει  γινόμενα  πάΒη 

[29.  80] 

αίσ&ον  σννες,  άχουσον,  γνω^ 
άΙσ»ων  (Π  468)*  έν  αίσ^ήσει  έχων 
αίσια•  γνήσια,  δεξιά,  άγα^ά 


€0ί>.  72  αΐπόλιαι  όέ  78  αίπντάπην  79  'Αοχάδον —ήρος  β.  88  αίρ"  εις  —  ήγή 
—  Φιλοχτήτω  2104  έχλεξάμην  7  αίρος  9  χόσχηνον  11  Ιπαιμένη  €θά•  1«8ΐ6  ΡβΙ&Ικ. 
έπιγομένη  ΑΙΗαηββ.        18  άϊρρόν        15  ενείχες        17  αϊσαντες       82  αίσ&ων 

ΗΕ3.  78  αίπορεΐαί  σου  (Ρβαίοι.  Ι.ΧΥΙ1  26)*  αΐ  οδοί  σου  75  αΐπύ'  τό  ύψη- 
λόν (Β  558).  χαϊ  χαλεπόν  {Ν  317).  χαΧ  πλήρες  (σχληρόν).  ή  πόλις  της  Πύλου  (Β  592) 
80  αϊρ*  όξνβαφον  (νιά.  άλιρ)  82  αίρασταί  (Γ31)'  αϊ  τίνες  δή-^άρχοντες  85  αΙρεΙ- 
τω  {Β  34)*    λαμβανέτω  91    αίρετιει  με  (Ο^η^ί,  XXX  20)-   προτιμοτέοαν  ήγήσεταί  με 

92  αίρε^έντας'  χατά  χ^άτος  ληφ&έντας  93  αίοετίζειν  αίρεΐσ^αι,  άρέσ^αι  9^  αί- 
οετίς  {^Λρι^ηϊ.  Υ1Ι1  4)*  αγαπονσα  (βίε),  άγαπωμένη  (βά  έταιρίς)  95  αίρονμένην  έπι- 
λεγομένην.  οΒεν  χαϊ  ό  αίρετιχός,  ό  άλλο  Τ4  παοά  την  άλή^ειαν  αίρούμενος  έχειν  96  αίρε- 
τιώ  (ΜβΙβεΙι.  111  17)*  προσλαμβάνω,  αίρω  αυτούς  προς  έμαυτόν  97  αϊ  ό  ν  ες*  αΙγιαλοΙ 
99  αίρετώτεραι  (ΡΓονβΓΐ).  ΧΥΙ  17)*  χαλλιώτεραι  2105  αίρήσωμεν  (Β  329)*  πορΒή- 
σωμεν,  έξερημώσωμεν  6  αίρήσομαΐ'  σχέψομαι^  βουλεύσομαι,  έχλέξομαι  (Ρΐιίΐίρρ.  Ι  22) 
8  αίοοντας  (έχ^αίοοντας) *  μισοϋντας  11  αίρομένη  (£ιιγ.  Ηβο.  105) -  έπαρ{α)μένη 
14  αίρντωνη  (Β  157)•  ακαταπόνητε  20  ΑΙαηπος  (ίΓ21)•  ποταμός,  χαϊ  όνομα  χύ- 
οιον  (Ζ  21)  21  αίσχί  (Ι  608)*  βουλήσει  (αΐσαΐ'  βούλει  ϋοά.)  24  άΐσ»α  (Υ  403)• 
ίξέπνει  25  αίσ&ησις•  νόησις  ^  26  αίσ&ήσεις'  παρά  τό  αΙσ^άνεαΒηι,  είσϊ  όέ  τοϋ  άν- 
θρωπου σώματος  αίσΒήσεις  πέντε•  δρασις,  όσφρησις,  άχοή,  γεϋσις  χαϊ  άφή,  αφή  δέ  λέγεται  ή 
διά  των  χεωών  αΧσΒησις  27  αΙσ^ητα•  ορατά,  τά  τή  αίσ^σει  ύποπίπτοντα,  τά  όρωμεν/ι, 
ΈσΒντα  οέ  Ιμάτιον  29  αΙσ^ητήρια  (ΗοΙ>Γ.  Υ  14)•  τά  μέλη,  δι  άν  αίσ&ανόμεθα  (Οιαιιβε. 
άβ  £<1.  ΟΓ^.  II  18)       80  αίσ^οίμην  (Ιοί».  ΧΧΠΙ  5)•  νοησίμην 


65 


αϊϋ»(μ)α  —  α{φν$δίως 


66 


αΙσι{μ)α'  είμαρμένα*  δίκαια^  χα9ΐί}Ηοντα (Ζ 

62)  [85  — βη 

αϊσίος   (ΤΙιβοεΓ.  Χ  ΥΠ  72)*  δεξιός,  χαλός. 

αγαθός,  ευμενής 
ΑΙαιμίδον  (Αίοοί  ίτ.  93  ΑΓ€ΐιί1.  Γγ.  8)• 

οΐχίας  γένος 
(αΙσ(ιμω)μάτων'  δαπανημάτων) 
αίσίως'  χαλώς.  δεξιός,  Ευριπίδης  Τημένφ 

(ίΓ.  747)  [42] 

Λίσμα'  ρ,αμα 
άϊσοί'  &εοϊ  ύχύ  Τυρρηνών 
άΐσον  άνισον 
Ί-  άΐσον  ε  ς'  φραγμοί 
\  άΐσόμενος'  φραξάμενος  [48 — 58] 

Ιϊστος  (α  242)*  αφανής,  ανιστόρητος 
άΐστω&εΐ ς*  αφανισθείς 
άΐβτωσας•   διαχέας  χαΐ  τήξας,    Σοφοχλής 

'Ρίξοτόμοις (Γγ.  491)  χόρον  (ά)ιστωσας 

ην  ρ  ι  [57.   68] 

Λίαυητήρι    (Ο  347)•    τφ   νεανί^    ό    δέ 

'Μων  τφ  βασιλεΐ  τφ  τηρουντι  τά  αϊσια^ 

^  έστ4  τά  δίχαια 

αίανλα  (Ε  403)*  χαχά^  αδιχα,  αμαρτήματα 

Α{ανμν(^)'    βασιλεύει^    ^^Ζ«•    Ευριπίδης 
Ιφείψ,  (19)  [62] 

ΛΪ^νμνηται  (θ  258)*  οΐ  τον  αγώνος  προ- 
9κ£τες.  'ή  νπηρέται.  ή  οί  νεανίαι 

Λΐΰύφιος•    δειλός,    ^ευδής^   άπατεών   (μΙ 
Ι^ίύφιος) 

αίοχεα  (Γ  242)•  ονείδη,  ύβρεις 

αίαχεας  (2Υ6221)•  αίσχύνας 

^  ^Ιοχητήρια*    των  Ιερών  [68] 

αΐβχία'   χείρονα 

'^^^χΜος'  αίσχρότης,  χαχότης,  χαχ^α (ΡΙβΙ. 


Ροΐ.  IV  ρ.  444  Ε),  λοιδορία.  μύσος.  αΙ- 
σχύνη  (σ  224) 

αισχρά'  μυσαρά,  χαχά.  Ευριπίδης  Τρω- 
άσιν  (11Τ7) 

αίσχροχερδής'  ^πι^^μητής  χαχών 

αίσχρονργίας  (ΕαΓ.  Β«€€ΐι•  1062)*  αΙ- 
σχράς  εργασίας  [74] 

Ί"  αίσχννετάειν  ( — ντάδην)•  χατ*  αίσχν- 
νην 
16    αίσχύνη'  έντροπή  [77.  78] 

Αισώπου  γελοίο  ν  (Αγ.  Υηρ.  566)*  ού- 
τως έλεγον  τους  Αίσωπου  μύθους,  χαϊ  έν 
τοις  διχαστηρίοις  χοινοΐς  Ιστιν  δτε  τοί; 
Αίσωπείοις  έχρώντο  μύ^οις  [86] 

άΐταν  Ιτερον  (ΤΙιβοεΓ.  XII  14) 

άΐτας-  έν  [88—85] 

αΐτητά'  τά  χατ^  Ιρανον  διδόμενα 
αΐτ ιαμάτων  έγχλημάτων 

20    αιτιατά•  τά  έχ  του  αίτιου  γινόμενα 

α ίτ ίζειν  (ρ  316)  *  αΐτεΐν  [90] 

ΑΙτίνη  (ΑΙτνη  1) *  πόλις  οΰτω  χαλουμένη 
αίτιον  χατ'  αρχήν  πραγματιχόν     [93.  94] 
αίτιο  ς '  ποιητής,  χτίστης 
ΑΙτνη  (€«Πίιη.  ΟΙβη.  66)*  όρος  Σιχελίας 
ΑΙτναΙον  χάνθαρον  (Αγ.  Ρβο.  73)*  τόν 

μέγαν 
ΑΙτναία  πώλος•  ή  Σιχελιχή,  ή  μεγάλη, 
άπό  μέρους.   Σοφοχλής   ΟΙδίποδι  έπϊ  Εο- 

30        Χωνφ    (312.  13)  [99] 

Ί-  άΐττεσ^αΐ'  διχάζειν,  ή  διχάζεσθαι 
άιττων  όρμων  [2202.  8] 

αίτώμαι•  αΐτιώμαι  [5] 

αιφνιδίως  (Τ1ιη€7<1.  II  63)  *  έξάηινα 


€00.^  41   τιμέ..  48   ^σμα,  αίσμάτων   δαπανημάτων.   άϊσαί'  44  τνοινών 

ϋανισον  άγνωστον  άΐσον  ε  ς  54  άΐστός  55  άιστοθείς  56  πνρ  70  μίσος  75  άι- 
οχόνη»  79  των  —  μύθων  {ον — ονλ)  82  αΐτας  92  πράγματα  97  αίτναί  98  αίτνέ- 
κώλος  —  ^  —  ήδύποδι 

ΗΕ8.     85  αίαιον  (ΟΖ7β)'  ομοίως  Ζβ  αίσιμον  δεξιόν.  μεμοιραμένον  (1245). 

άγα9όν.    συμφέρον,  χαϊ  τά  δμοια  87   αίσιμον  ήμαρ    (θ  72)*   ή   μεμοιραμένη  ήμερα 

42  αίσλαρίζαις  (Φ  214)*  άπρεπη  πράττεις         48  άΐσονταΐ'  διασίονται  (Ο  267).  χινοΰν- 

σ  ον 


νφβ  ένεγχεΖν  δυνααένοις        77  αίσχννεΐ'  αίχίζεται  (Ω  418).  λυ{μ)αίνεται.  αίσχος  περιτίθησις 
%  αίσχυντηλος'  αίσχυντηρός  (Μο6γ.  ΑΙΙ.)  80  άΐτα  (ι  139)•  πνοήν  83  αΐτία' 

κ^ασις ^  84  Αίται  (Ι  502)*    θυγατέρες   Α  ιό  ς,    ή  τοΐς  δεομένοις  βοη&οϋσαι 

»  αΐτή'  άπλήρωτον  (ΑΙτνη  1  άητον'ί)  90  αΐτης'  πτωχός  (προσαίτης)         98  αΐτήσας 

ϋντήσας)•   άπολαίσας        94   αιτιάται  (ΡΓον6Γΐ).  XIX  3)*  μέμφεται        99  αιτώ*  παραχαλώ 
(▼.  έξιώ)        2202  Αίτωλίον  (Ε  706)•  τόν  ΑΙτωλόνδε  (λέγει)  τω  γένει  8  άΐτυρον  (λί- 

7νρον)'  ϋαλον  (Εχοά.  XXVIII  19)  5  αϊτών  (&ΐ8ΐ(1ι«  ΥΙΙ  8)'^ζψών,  παραχαλών 

5 


67 


αϊφρονρος  —  άχαΐα 


68 


■^  αίφρονροί'  €ΜάΧη,  Σοφοκλής  (Γγ.  619) 

[β-ι•ΐ 

αίχμάξει•  Λολεμεΐ^  μάχετΰα 
αίχμαί'  ηόλεμοί  (Εατ.  Γγ.  16  ρ.  293) 

[18.  14] 
αίχμάσας'  άχοντίσας,  ηολεμήσας  [  1β — 21] 
αΙχμή{Ε296  Α  327)•  έπώορατίς^    6  σώη- 
ρος  των  δοράτων,  ή  /ξόΚβμος  [28.  24] 

αίχμίχποΐ'  ηολεμιχοϊ  ΐΛηεϊς  [26] 

αίχμόδετος•  αΙχμάλωτος,  Σοφοχλής  ΑΙχ- 

μαλύτισιν  (ίτ,  43) 
αΐψ  α'  εύ^έως^  ώχέως^  ταχέως  [29.  80] 

αΐ^α  λέλοίΛΒν  (βρίε.  ίηο.)*  ενί^ς  χατα- 

Χέλουϊεν 
αίψεα'  τά  μέλη,  οΐ  δέ  άψεα  [88] 

αίψηρά'  ταχέα^  χονφα.  χάν  σύν  τφ  λάβδα 
λέγηται  λαιψη ρά,  ΆρΙσταρχος  όέ  έπΙ  τω- 
λνσεν  δ*  άγορήν  αίψηρήν  (β  257) 
αντί  τον  αίψηρως^  ταχέως^  ύς  χαϊ  τό' 

βάσχ*  19ι  Ίρί  ταχεία  (β  399) 
άντϊ  τον  ταχέως,  χαί* 

τότε  μοι  χάνοι,  εύρεΐα  χ^ών  (Δ  182) 
άντϊ  τον  ευρέως 
Ί*  αίολιγγτί'  σχιΛ,  ολίγος  χράνος         [86] 
αΙών  ό  βίος  των  άν^ρώπων^  ό  της  ζωής 
χρόνος ' 

άνερ^  άη   αΙώνος  νέος  «όλβο  {Ο  725) 
Τινϊς  δϊ  των  νεωτέρων  τόν  να»τιαΙον  (βνε- 
λόν)   άπέδωχαν,    ώς    ^Ιίίποχράτης   (111   ρ. 
705  Κα€ΐιη)*  τόν  αΙωνά  τις  νοσήσας 
ίβδομαίος  άηέ^ανε,   ιτοτέ  όέ  χαϊ  έπϊ 
τον  μαχροΰ  χρόνον  νοείται,  χαΧ  ό  έν  παντί 
τφ  σώμαη  μυελός,  ΕνραιΙδης  όέ  Φιλοχτή- 
τη  (Γγ.  798)  α  ίων  α  τήν  ^νχήν  λέγει ' 
άκέκνευσεν  αίωνα 
ΑΙωρα'  εορτή  Α&ήνησιν^  ήν  οΐ  μίν  έηΐ  τη 


Μάλεω  Τυρρηνον  ^νγατρί  φασι•  οί  δέ  έαΐ 

Ελντβυμνηστρας  χαϊ  ΑΙγ{ίσ^ον)'  οΐ  όέ  ίπΐ 

Ήριγόνη  'Αλήτιδι  τη  Ίχαρίου 
αίωρονμενοΐ'  μετεωρίζόμενοι 
αίωρήσας'  έχχρεμάσας 
άχα  (Α€θΐ68)•  τό  όξύ.  χαϊ  άχρον  της  φά- 

λαγγος,  ή  μάχη  (βά  άΐχά) 
Αχαδημία   (Εαροΐ.  Γγ.  III  ρ.  437) •   λον- 

τρόν,  ή  ηόλις  (Ενηολιςί),  λέγεται  όέ  χυ- 
10        μνάσιον  ΑΒήνησιν^    άκό   Αχαδήμον   άνα- 

&έντος,   χαϊ  τόπος.  χαλεΙτΜ  γάρ  οΰτως  ^ 

Κεραμειχός 
άχαδήσαΐ'   λνηη&ήναι  (άχάχησ9αι) 
Ί*  άχάξεσ^αι•  άνιάζεσ^αι 
άχά&αρτον    μανιώδες.    Αχαιός   ΟΙδίποδι 

(Γγ.  28)  [46] 

άχά^εχτον  άχατάσχετον^  άχράτητον 
Ί*  άχά&εσ&αΐ'  άνιάσθαι.  στέρεσ9αι,  θΙ  όέ 

άχάζεσ^αι  (ζί,  άεχαβσεί) 
20    άχα^όν  (0Γ6ΐίε€)  •  άγα&όν 

άχα^οσίωτον   άχοσμον  [51] 

άχαινα'  μέτρον  τι,   ή  χέντρον,  έν  φ  άρο^ 

τριωντες  χεντοΰσι,   χαΧ  άχαν^α  [58] 

άχαχαλλίς  (ΕίαηΜΛ\η%  Α11ι•η.  XV  681  Ε)* 

άν^ος  ναρχίσσον,  Κρήτες  (ν.  χαχαλίς) 
άχάχητα  {Π  185)  *  ό  μηδενός  χαχον  αΧτιος, 

άντϊ  τον  άχαχητης  [56.  57] 

άχαχία'  βοτάνη 

■)-  άχ  αχ  ίαγ  ο  ς'  όμως  δυνάμενος  (άχι  δ  νός' 
30        δλως  αδύναμος) 

Ί*  άχαχίεις*  σχη^ίεις  (άβαχίζεΐ'  ασννε- 

τείί) 
Ί*  άχαχιεΐ'  συνιεΐ  [62] 

άχάχωτος'  άλυκος 
Ί*  άχαλαυρόπις*  χαλλίραδος 
άχαλά'  άφοφα^  ήσυχα 


000.    7  δ  16,  εΓ.  άείφρονρος        27  αίχμαλωτησιν        84  Ιρι  —  ταχέΐ       87  λιέος  δλεο  — 

ο 
των  όέ  τόν  νεωτέρον  νοτίαΐον  τόν  άηέδ,  —  σώματι  μέλ  —  ΦιλοχτΙτη  88   έχϊ  τημαλέον 

τνράννον  ^ειν  —  Κλυτεμνήστρας  —  *Ηριήνη  —  *ίχάρου  42  οΰτως  χεραμειχώς  55  άξιος 
(τ.  βεΐιοΐ.  €8ΐΙίιη.  Βίβη.  143)      65  άχαλα 

ΗΕδ .    8  αίχϋ-αλόησσαν  {Ο 753) •  τήν  άπρόσμηχτον  τή  &αλάσση,  ή  ομίχλη        9  άϊχ- 
^γναι{Ε  854)•  όρμηΒηναι  10   άϊχ&ήτην  {Ο  97)•  ωρμησαν,  δυΐχως  13  αίχμίον 

δόρυ  14  αίχμαλωτίξοντα  (Κοιη.  VII  23)*  εΙς  δοϋλον  άγοντα  μετά  βίας  16  αίχμα- 
λωτεύσας'  προνομεύσας  17   αίχμ\άλωτον•  αΙχμή  ληφθέντα,  τόν  έχ  πολέμου  λαμβανό- 

μενον  18   αίχμάς  (^  324)*   τάς   έπιδορατίδας,  τόν  σίδηρον   των  δοράτων        19  αίχμά- 

σον  σι  (Δ  324)  •  χαταστοχάζουσίν  20  αίχματα  (Φ  259)  •  έχέματα,  χωλύματα  21  αίχ- 
μητάων  (Α  152)*  των  ηολεμιχών  28  αίχμάς  δ*  αίχμάσσουαι  νεώτεροι  (^1324) 
24  αίχμητής  (Γ  179)*  μάχιμος  πολεμιστής  26  αίχμήτην  λόγχη,  δόρυ  29  αίφα 

χαϊ  ότρ  αλαίωσαι(ΤΖίΊ)•  ταχέως  πάνυ  80  αίφα  μεν  ( Ν  ίΒβ)•  ευθέως  άρ  ΖΖ  αΐ  ^βλλέ- 
ζουσαι  (Ιβββί.  XXXII 4) *  αΐ  άσί(ή)μως  λαλοΰσαι  86  αίολιχώς*  ποιχίλως  46  άχα&αί- 
ρετον  τό  μή  χ^ιρονμενον,   ή  άφανιζόμενον  51   άχέσσειν    άπο^εραπεύσειν   (άχεσιν 

—  άπευσιν)  53  αχέ  ρε  ο  ς•  άχαχος,  έλευ^έοιος,  ή  ασφαλής  56  άχάχαστον  άχαμπές 
^1  άχαχέμφατος'  χαχής  φήμης  άπηλλαγμένος  62  άχαχοΐμε^α  (ΠΙΟ)*  λνπούμε^α 


69 


ΙΑχαλανϋ'ίς  —  άχάνίον 


70 


Άχαλαν&Ις'  ταχίΖα  κύων^  όνομαχιχώς,  χα  Ι 

όρν€θν  μίχρόρ  (Αγ.  Αττ.  872)  [67] 

άχαλλές'  άμορφον  [09] 

άχαλόν  ησυχον^  ηραον^  μαλαχόν 
άχαλυφή  (8ορΙι.  ΡΗΠ.  1327)  χαί  άχάλν- 

φον  άστεγου,  νπαι^ρον 
άχάμαλα•  τήν  χάμηλον 
Άχάμαντα'  άχοηίασταν  (2  239)*  χαϊ  χύ- 

ριον  όνομα  ενός  των  ^Αντήνορος  νΙών  (Β 

823)  χαϊ  όρος  4ν  Κύηρφ  ούτως  χαλοΰμΒ- 

νο9φ    ίόνομάσθη    όέ  ώιό  ^Αχάμαντος,  τον 

Δημοφάντος  μϊν  άδελφοΰ,  νΙοΰ  δέ  Θησέως 
*Αχαμαντίς    (ΤΙιιιε^ά.    IV  118,  8) '  φνλι}, 

άπό  ^ίχάμαντος 
άχάμας  (ΕιΐΓ.  ίΓ.  597)*    άχοηίατος,  6  μή 

χάμνων 
άχάματον    ηολύ  (Φ  13),    χαΧ  άφ^ονον 

χολύ 
άχάματον  ην  ρ  {Ε  4)*  άπειρον  χνρ    [78] 
άχαμχτοι  δρόμοι    (Ηίρροεη    1  ρ.  663 

Καβίιη)*  οΐ  εύ0εΐς  χαϊ  άπλοΐ*   χάμηειοι  δί 

ύΐς  άχεδέδειχτο  χαμπή,  •ήν  ηεριέ^εον 
Λκαμχτος•  άχατάχλαατος,  άχαμπής     [81] 
[αχ αν ό ς]  άχαν^α•   ρος  είδος,  ίστι  όέ  χαϊ 

ή  ^χις  των  σφονδν(λ)βη9.  χαϊ  τον  Ιχ^ος 

(Αβ•€ΐΐ3τ1.  ίΓ.269).  Ενριηίδης  Τρωάσιν{αΊ) 

[83] 

Λχαν^αΐ'  άχανοι,  ^άχιες 

έηαν&ές  (ήενί)•  άχαν^ώδες 

Αχαν^ίας'  τέττιγος  είδος 

^xάν9ι[ν]ον^  ^άμνος,  χαϊ έχΐνος  (βάοίχαν- 
91ον)  [88] 

^χ ανθό 4*   λενχή,  -ή   (χαϊί)  μελάμφνλλος 

[90] 

^παν^όνωτος*  έχΐνος 

έχαν&ος•  χερίραμμα  ύφααμένον•  χαϊ  ζωον^ 
φντόν,  χαϊ  Λτηνόν 

έχα9»νλλίς(ΕνΛί}ΐ\.  Γγ. XIV ρ.  268)•  ατρον- 

9οϋ  γένος  (ΑηβΙ.  ΗΑ  VIII  ί,  4) 
Λχαχήλεντος'  άνό&εντος 


άχαρα•  τά  σχέλψ  Κρίίτες 

Ί"  άχάραν  άχαρη 

άχαρεί'  βραχεί•  ταχέως 

άχαρες•  τό  ηερϊ  τφ  μιχρφ  δΰΜτνλίδιον 

Ί*  άχαρέως-  ολοσχερώς 

άχαρης•  άντϊ  τον  άχαριαίον»  ενίοτε  δϊ  τδ 

βραχύ,  δ  οΰόέ  χεΐραι  οΐάν  τβ 
άχαριαία  ^ιχή  (^οχή)•  ολίγη,  μιχρά 
άχαριαΐον  τό  χρόσφατον,  ή   αναρχον,  ή 
10        άχέφαλον,  τό  βραχύ,  τό  όλΙγον 
άχαρνα•  δάφνη 
άχάρναξ•  λά/^ρα^  (Ι08€ΐιηβίά«Γ  ΑηβΙ.  ΗΑ 

ρ.  678) 
άχαρον  τνφλόν 

άχαρη ον  (ΡΙβΙ.  ΤΙπι.  91  €)*  άγονον 
+  άχαρσύας•  ό  άνίχητος 
άχαρτέρητος•  άννηομόνητος 
άχασχα  (ΟΓβΙίη.  ίΓ.  V  ρ.  88)-  ήσύχως,  μα- 

λαχώς,  βραδέως  [2810] 

20    ή^  άχασμένα•    άναηεηανμίνα.    -ήρμοσμένα 
άχαστόφρων'  σννετός  (οί.  Ν  116) 
άχαταγωνιστον  άήττητον 
άχαταγνώστως•  άνεηιλήητως 
άχαταιτίατον    άνέγχλητον,  άχατηγόρη- 

τον 
άχατάληχτον     άχανστον.    Λήγειν    γάρ 

έστι  τό  ηανειν 
άχατάλληΧον  άνάρμοστον,  άχατάατατον 

[18] 
30    {(£)χατάαειατον*  βέβαιον,  ίδραΧον,  άσά- 

Χεντον 
άχατασχεναστον    άφιλοχάλητον 
άχατεν[ά]ναστον•  άχοίμητον 
άχάτια•  υποδημάτων  είδος,  ή   τά  μεγάλα 

άρμενα 
άχάτιον  τό  έν  άχατίφ  Ιστίον.  ή  ό  διο- 

πεύα)ν  τήν  πόλιν  άρχων,  ή  ό  διχαστής,  ή 

ό  μέγας  Ιστός,  ή  ναΰς,  ήγονν  ηλοΐον.  Εστί 

όέ  χαΧ  φιάλη  (€ί.  άρμενον),   Ισως  διά  τό 
ΑΟ-       έοιχένΜ  στρογγνλψ  ηλοΐφ  [24.  2&] 


€00.    78  άχάμαντον  ^*Αντίν0ρος  —  έηϊ  *Αχ.         70  άχαμηιόδρομοι  ^  χάμηοι 

—  άποδέδειχτο        ,82  άχάν&αρος         84  άχάν^αια,  άχανοί         87  ^άμνος    χαϊ  έχΐνος 

ει  ό 

89  άχάν^α  —  μελάμφνλλον        *     94  άχαμπίλεντος         97  άχαοή  98  τω ^ηαρά 

2200  χ.ραιον  οίοτε        ίΖ02  άνάρχίον        9  άχάσχα        16  άχατάΧηητον        23  αντιον 

—  διοππενων 

ΗΕ8.    07   άχαλήφαι•   χνΐδαι  (Μοβτ.  ΑΗ.)         09 

τον,  πρψως  (ρέοντος  78  άχαμπής  (ΙοΙ).  XXVII  13  ΤΗ.,     _ 

εύ^ς  δρόμος,  ή  δρομενς  83  άκανία  ξνλίνον   (Ιβββί.  XXXIV  13?)  88  άχάνιον 

«χάνθιον        90  άκαν^άν  άγναπτον  (ηό   άχναφον)        2ΖΪ0  άχαστος  (άκέαστος)' ή  σφέν- 

δαμνος  1%  άχαταμάχητον  (βηιεηΧ.  Υ  20)•  άνίχητον,   άήττψον  ΙΛ  άχαχέατοι 

{Μ  179)*  λελνχημένοι,       2&  άχνχεδάταί(Ρ  637)*  λυχέΐται 

δ  • 


^  άχαλαζείταο(Ε  ^22)•  άκνμάν- 
ι.)•  σκληρός  81   άκαμπίας•  ό 


71 


άχαχείζεο  —  άκημων 


72 


άίίαζ[€]ίζεΌ(ΖΜβ)•  ίνάχη  γίνου,  λυχοΰ 
άχαχεΖν  σνϋχείν,  Χυχησαί  [28] 

άχαχμένον  Ινχος  (β  12)*     ήκονημένον 

δόρυ,  ίστομωμένον 
άχαχΰναί^ΚηΙηύηοΙϊ.  {τ.  €νΐΙΙ)*  άνι&σ^αι 

[Μ] 
άχεανες'  Ιχ^ες  ύκό  Ι4μηραχιωτων 
άχεανοί  (Ρ1ιβτ6€Γ.  Γγ.  XVII  ρ.  346)•  οΐ  μ^ 

τά  έν  τοις  φαχοΐς  στρογγυλά,   οΐ  όέ  σπέρ- 
μα ούχ    ίιρόμενον,  οΰδ^  διαιρούμενον 
άχέαστος'    άχλαστος,  (ή  σφένδαμνος  (τ. 

&χαστος)) 
άχέεσ^αι  (Ηίρροοτ.  άβ  ίηεί.  634^  13)'^β- 

ροΛβνειν 
άχεΧλεά'  Ιχλεψαν  οΐ  Ταραντΐνοι  (τ.  άχε* 

χέλλερεν) 
άχέλευ^'α*  άνοδο,  χαϊ  έν  &υτιχιο  σημεΐον, 

δταν  μή  •ζ  χέλευ9ος 
-^  άχέλευμνον  ού  βεβηχός  ασφαλώς,  οί 

όέ  τόν  σχληρόν  σίδηρον  [39  —  45] 

άχέοντε  {ξ  195)•  ήσυχάξοντες 
άχεόντως*  άιροφητϊ  χαϊ  ήσύχως 
άχέουσα  (Α  665) *  ήσυχάξουσα 
άχέουσι  (ΗίρροεΓ.  II  ρ.  115)•  ^ερακενουσί 
αχ  ερα'  Ινδυμά  τι  πολυτελές 
άχέραια  (Χβη.  Ογτ,ΎΙ  2, 11) '  σωα.  άβλαβη 
άχέραιον  άνεηίπληχτον  (Ενίτ.0τ,922γ 

χα&αρόν  άχαχον 
άχερδής'    βλαβερός,    ανωφελής    (^ί.   άχο- 

ραΧος)  [54] 

άχερσίλα'  μυρσίνη.  Σικελοί  [56] 

άχερσεχόμης  (Υ  39)•  6  άχαρτος  τάς  χο- 

μας,  έξ  ού   δηλοΰται  τό   άπεν&ές.  διό  χαϊ 


10 


20 


30 


Φοίβος  λέγεται  6  ^Απόλλων^  χαλαρός  Λ» 

παντός  πά9Όυς 
άχέσασ^αι  (ΗβΓοά. IV 90) •  ΙάσασΒΜ    [50] 
άχέσεων  άπο^εραπεύσεων 
άχεσιν  (ΗβΓοά.  IV  90.  109) '  Ιασιν         [62] 
άχέσμιον  Ιάσιμον 

άχεσμόν  ^εραηείαν,  Ιατρείαν        [65.  66] 
Αχεσταΐοιόχοι•  Σιχελιχά. οχήματα (δορίι. 

ίΓ.  606)  [6β] 

άχεστήρ  ιον  ήπητήριον 
άχεστρον    φάρμαχον,    Σοφοχλής    Παλα- 
μήδη (Γγ.  436)  [71] 
άχεστών  θεραπευτών  [76] 
άχέστωρ  (ΕαΓ.Α.ηά.  901)*  Ιατρός. ^εραπηηής 
άχεύεΐ'  τηρεΐ.  Κύπριοι  (ε  247  ?) 
άχεώμε&α  (Ν  115) *  &εραπεύωμεν 
άχέων  ήσυχάξων,  χαϊ  ήσυχάξουσα 
ήτοι  *Α9Ίίΐναίη  άχέων  ην  {ά  22) 

ή  έχπλαγεΐσα  [78] 

άχή'    αΙχμή   σώήρου,    ή  ησυχία,    ή  ϋ'ερα- 

πεία  (Ηίρροατ.  III  ρ.  285  Κ),  ή    Ιάματα 

{^ά  άχη)  [80.  81] 

άχηδέες'  άφρόντιδες  (ρ  319).  άταφοι,  άλυ- 

ποι  (Ο  526)  [86.  84] 

άχήδεσεν  (£  427) *  ήφροντίστησεν 
άχηδέστως    (Χ  465)*  ανηλεώς,  άφροντί- 

στως  (Ο  417)  [87] 

άχη  δι  ψ.  [ά]λυποΰσα  [89  —  91] 

άχήδωτος  (ευτος)'    χηδείαν  μή  έχων 
άχήλη[σ]τος  (χ 329) *  άπαραλόγιστος.  άχο- 

λάχευτος.  άμετάβολος  [94] 

άχήματα  (0  391)*  ίάματα 
άχήμων   έχχεχυμένος 


€00.    26  έναχϋ        29  άχαχίμενον 

ό 
όχέλλω  ::ζ  βλέπω)  68  βεβχχς  46    άχέοντες 

σννηί^ες , . ,  βοαχέων  64  αχ^^σμον   ((Λ.  προς  άχ.) 


62  άχεανές         66  άχεαναί        (36:   βά 


47  άχέοντος  —  ήσνχως. 
67  άχεσταιοιοχοι  69  ή 

άχεωνήν       %2  άχηδεεΐς    ^   ^άχηδέσεν 


πητήριον 

ΗΕ8.    28  άχαχήμενος  (£24)*    λυπούμενος  31  άχαχοΐτο  (Θ  207)*  λυποΐτο 

39  ^  χ  £  ν  ( ^  191)  •  άτινα  (αν)  40άχεΐσ^αι{  ΕαΓ.  Μβά.  199)  *  Ιάσ&αι.  παραιτεΐσθαι  41  άχει- 
νά•   χέντρον    βοών    αρότρου  ^άχαινα)  42   άχείνης'    άχοινώνητος  43    άχεΐον 

τό  φάρμαχον  [χαϊ  ετοίμον]  44  άχειωμένον  (ξ  383)*  ^άπτοντα.  χαϊ  Ιώμενον  σύνη&ες  όέ 
τφ  ποιητή,  του  μέτοου  ενεχα  χρήσΘαι  τοΐς  βραχέσιν  άντϊ  των  μαχρών,  χαϊ  τοις  μαχοοίς  άντϊ 
των  βραχέων  45  άχέοντο  (Χ  2)*  έ&εραπεύοντο,  ^ντο  54  άχερχές'  άπενεχ&ές 

56  άχερσεχόμος  (Υ*ό9)'  τήν  χόμην  μή  χειρόμενος  ^9  άχέσαιο  (ΕϋΓ.  Ηβε.  1067)•  ^^ιά- 
σαιο  62  άχέσ ματα  (Ο  394)*  Ιαματα  65  άχεσον  άπονον  (άχεσίπονον)  66  άχε- 
σταί  (^V  115)*  εύίατοι  68  άχέστρια'  ήπήτρια  (Μο€γ.  ΑΙΙ.)  71  άχεσταϊ  φρε- 

νεσ^λών  (^V115)*  μεταφοοιχώς,  εύΐατοι  χαϊ  εύχατάλλαχτοι*  λέγεται  δε  χαϊ  οχήματα  Σιχελιχά 
άπό  πόλεως  Σιχελίας  73  αχέοντο  (£  448)•  9'εραπεύοντο^  Ιώντο  78  άχέταί  (Ν  ίίΒ)' 
έπιατοι.  άχατάλλαχτοι        80  άχηδέα  (^  26)*  άταλεπώρητα  81  άχηχέδάται  (Ρ  637)• 

Λν^  χατέχεται        83  άχηδής'  αΙσχύνη,  νβοις,  αμέλεια      84  άχηδεΐς  (770)*  άφροντίστους 

87   άχηδής-   άταφος  (ί?  454).   άλυπος 


(ιστβΓ;).  αμελείς 
90  άχηδιστοι 
λητον  άΜίχτον) 


%^ »«•»/.  »^*«#ν«;»»         »•   ΜΑΐ/«/»|>     »,*^γ^9   ^•.  -πν-Μ/•  «»#»«/^«/»        89  άχηχές*  μέγα  (ταναηχές) 
90  άχηδιστοι  (Ζ  60)*  χηδίας  μή  τυχόντες  91  άχήδιτον  άθέλεχτον.  σχληρόν  {άχή- 

94  άχηλίδωτον{βν^\νοΧ,  VII  26)*  ασιτιλον,  χα^ρόν 


73 


ά»ήν  —  <ί«/*<7  ιτα^βΐ: 


74 


Λχήν  ήίη^χίαν 

άχήν  ίγένοντο  σιωχιρ  (Γ 95)*  άντϊ  χοϋ 

τΙανχοι  χαΐ  ίκχλαγέΐς^  ή  αχανείς 
άχήν  ήγ€ς'  ήσυχίαν  ηγες 
ίίχ'ήνιον  ήσυχων 
αχηράσιον  (ί  2(ίΒ)•  αφ^ρον^  άφ&ίίρτον^ 

άχέραιον,  χα^αρόν,  &€Ϊον,  άγνόν 
Ί-  άχ•ηραι•  άχρόταται 
^'  άχ-ήρΒα'  άβλαβη 

άχηρ^αία'  αφθαρσία  10 

άχήρια  (Οβίΐίαι.  Αρ.  41)*  άχέραια^  αωα 
^  « 1^  ρ  4  ο  4  -  άίρυχοί  {Η  ί  00).  άφθαρτοι  (μ  98). 

άνοσοι 
άχήρυχτον   άγνωστον  (Εύη  ΗβηοΙ.  89). 

αφανές  δέ  Σοφοχλής  θυέστχι  (Γγ.  241) 
άχήρνχτος  (8ορ1ι.  Τγ.  45) *  άνεΛίχηρύχευ- 

άχήρν(χ)τος  (Οβηι.  314,  16)*   μέγας  τις. 
άΐ^ιάλλαχτος 

Ιϋ^σχος*  τάλαρος  ^9 

έχί^τόν  (€γ€Ικ€)*  χράτιστον 

Λϋτίχεδόνες'  λνχαι 

άχηχβτβι*  αδημονεί  [14 — 15] 

ΛχιβδήΧεντος*  άχαχούργητος ^  άδολος 

^χίβδηλον   χα^αρόν,   άγνόν ,  οεητόν.   -ή 

Ηχιμον^  όχαρεγχείρητον ,  έχί  νομίσματος 

(ΡΙιΙ.  1.6^;.  XI  916  Ό) 
άχΐ^ας'  τον  βέλους  τα  ς  οξύτητας 
άχι^νόν  άοΒενές.  ευτελές 
έχιΐίνότερον  (σ  130)*  άσ^ενέστερον ^  τα-    30 

^ΛΜΦ^6τερον^  άΒλιώτερον  [21] 

(Αχιδωτόν)  δρμον*   έηϊ  της  χατασχευης 
έη^^ροπάζω*  άμβλυωπώ 
βχιχυί  {ι  515)•   άσί>ενής^  αδύνατος,  χατά 

ηύρησιν^  ήτοι  του  χινεΐν,  ή  της  χίχυος, 

ν  η;  χερϊ  τήν  χΐνησιν  λέγεται  Ισχύς  . . . 
^έχίμων  έτοιμων   (οΓ.  2343) 
^χιναγμός'  τιναγμός,  χΐνησις 


άχινάχης•  δόρυ,  Περσιχόν  ξίφος 

άχινος'  ηόα  τις  [29]* 

άχίονες'  αστήριχτοι 

άχιρή•  ασθενή,  ούχ  έντεταμένα  (οί.  χίρατν) 

άχιρί'  χαλόν 

άχιρίς'  λύχνος  (ο(.  χΖρις) 

άχιρός'  ό  βορράς  (€ίΓ€ίυ•?) 

άχιρως'  εύλαβώς,  άτρέμας 

"Αχϊς  (Εετοά.  III  117)•  ποταμός  Ασίας,  ή  έν 
Εατανχί  (Τ1ΐίθ€Γ.  Ι  69).  ή  6ηλον,  ή  βέλος 
σιδηρούν,  (Ηίρρθ€Γ.  111  ρ.  568  ϋΤ.)  ι^  τό 
σιδήριον  τον  βέλους  (βά  Άχης  "Λχις  άχ\$) 

άχίχητα  (Ρ•75)*  άχατάληητα  (ν.  άχίχητα) 

[89] 
άχιώτατοι  (Ηβ&ίοά.  ορρ.  435  =  405)*  Λση- 

χτοι,    Κίς  γάρ  ΒηρΙου  γένος 
άχχα&εν  άναΧ^εν  (άνωθεν) 

άχχαΐον  εύχαταφρόνητον 
ά,χαλανσίρ'  άχαν^λλίς,  ηαρά  Αάχωσιν 
άχχίζειν    γυναιχίξεα&αι.    ηροσηοιεΐα^αι, 

μωραίνειν  [40 — 55] 

άχχόρ'  άσχός.    Αάχωνες 
άχχός'  ίίαράμωρος,  (έχι)  λέγεται  δΐ  ηαώίοις, 

άς  μωροίς 
άχλάδας'  αμπέλους  άχλαδεύτους.    ΑΙολεΐς 
αχλεκτοΐ'    ού  παραλογιξόμενοι,   άλη&έΐς. 

Σοφοχλής  ΦαΙδρφ  (Γγ.  623) 
άχληΖδας,  αζνγας 
αχλητα'    τά    οΰπω    χλεϊξόμενα,    τά    των 

Βαχχίων 
άχμα'  νηστεία,  ένδεια 
άχμάζεΐ'  νε€τ^€ΐ,  νεωτερίζει,  αΰξει 
άχμαία•  άχμάζουσα,  Βάλλουσα 
άχμαιοτάταις*  νεωτάταις  [67] 

άχμαίων  οξέων 
άχμή*  νεότης.  ήλιχία 
άχμή  χαλεΐ  (Εογ.  Ηβο.  1042)*  χαιρός  χαλεΐ 


€0Β.     98  σιωπήν  13   αδημονεί  ρ  4]   χαϊ  άχώάται  2417    άχίβδιλον  —  νομίσ- 

ματα        23  άχιδρωνάζω'  άμβλυοπώ         24  άχιχνς  —  χιχννος  *—  Ισχουσι         27  (ίχινάχι^ 

άχ 
21  άχηρή       32  άχηρί  οΓ.  ΕΜ.  48,  50       43  άχάν^υλλι  (ΟΙοββλ  ΒοτώεηάΛ  άχαλαναίρ)       59  φαί- 
^ραις  άχληείδας        64  άχμαία 

ΗΕ8.  14  <2χ^  (ΙοΙ).  ΥΠΙ  11  ΤΙ)€θάοΙ.)'  φυτόν  τι  ϋ  άχιανώτ ερον  (σ  130)  άσ&ε- 
ήστεοον  21  άχίδωτον  (Ργοτ6γΙ).  XXV  18)*  βέλος  χωρϊς  σιδήρου,  [ή]  29  άχίμενοι 
(0  29)*   Ιωμενοι,   μεταφοριχως  άπό  τοϋ  Βεραπεύειν  37  άχίσιν   (Ιο5.  ΧΥΙ  10)*  όξύτησιν 

ΰ  άχίδις'  τά  σιδήρια  του  βέλους        45   άχχ ίξεταΐ'  οξύνεται        46  άχχισμός  (ΡΙιΠειη. 

{τ.  1  14  ρ.  4)*   ηροσποίησις   (ΜοβΓ.  Α1(.)  47   άχχελα  (ό  728)*    άδοξον         48  άχλεώς 

(Χ  304)•  άδόξως  49  ((2χΛε^;  ΰ  ΐΟΟ)*    άχλεεΐς,  άδοξοι         ^9  άχλήρω  (λ  490)*  έχοντι 

|ή  κλήρον  μηδέ  ονσίαν,  ήτοι  ητωχφ  51  {άχ)ληρεΙ  (II  ϋΐβοο.  XIV  8)•  ού  μετέχει  52  άχλη- 
^ον  άνωνυμον  ^  [άχ  λινή  ς*  ανυπόταχτος]  ^  άχλυδόνιστον  άτάραχον  55  βίχλο- 
9^χος  ...  χλόνος  γάρ  ή  ταραχή       67  άχμαϊς  (11  Μ&οο.  XII  22)*  όξύτησιν 


75 


άκμ^ΐΌ;  —  άαούΐήύας 


76 


άκμηνος'  &σιτος<^  νήσης  (Τ  816),  άγενστός 
άρτου  (Γ  163)  [11] 

αχ  μήτε  ς  (Π  41)*  μή  χάμνοντες^  άκοπίαστο^ 

άχμητί'  άχαματεί 

αχ  μη  τ  ο  ί'  άχοηίαστοι  |7•^] 

άχμοΘέτφ  (Σ  476)*  τφ  χοιλωματι^  έν  φ  ό 
άχμων  τίθεται 

άχμονα'  άλετρίβανον.   Ενχριοι 

*ΑχμονΙδης•  ό  Χάρ<ον,  χαϊ  ό  Ουρανός 
(ΑηΙίηκΰΗ.  ίτ.  ΧίΙΙ  Ο^ΙΠη.  ίν.  ΟΧίΥΙΙ). 
^Αχμρνος  γάρ  παις  (ΑΙοηβη.  ίν,  108) 

άχμων  άηαΘτΙς  (ΟβΙΗαι.  Οίβη.  146).  Ερανος, 
ουρανός  (αςιη^η).  ή  αίΐηιρον^  έφ*  φ  ό  χαλχεύς 
χαλχενει*  ίστι  ό^  χαϊ  γένος  άετον    [80.  81] 

{άχνακτον)•  άχόλαατον 

άχνηατις  (χ  161)*  τό  μέαον  της  ^άχεως^ 
όχερ   χνήσασ&αι  ζωον  αδυνατεί 

άχοάξχι*  άχούεις 

άχοαστή ρες'  αρχή  τις  παρά  Κεταπον- 
τΐοίς  [86] 

αχ  ο  ί  τι  ς '    ή  όμόχοιτις.   γυνή   σύγχοιτος 

[881 

άχόλαχοΐ'   οΐ  οΰχ  αν  χολαχευ&εΐεν 

άχολασία•  άχρασία,  ζλλεΐ'ψις  της  σωφρο- 
σύνης, ή  εΙς  τά  αφροδίσια  ,χαταφέρεια 
(ΡΙβΙ.  Τίιη.  ρ.  86  Ο) 

άχόλαατον  (ΡΙαΙ.  €οηι.  Γγ.  II  ρ.  648)*  θρα- 
σύ.  χαχόν,  ασελγές 

άχόΧου&ος'  ό  νεοίτερος  λ αΐ ς (Εηρο\,  €θΐη. 
ρ.  484).  &εράίΐων  όέ  ό  ηερί  τό  σώμα 

άχόλους  (ρ  222)  *  "φωμονς,  παρ*  δ  ή  τροφή 
άχόλους  ηοιεΐ  χαϊ  ήμερους  τους  φαγόντας 

[94  —  96] 

άχομ'  άχούσιον,  Σοφοχλής  ΟΙδίηοδι  Τυ- 
ράννφ  (ίιηο  ^Ι  Εολωνφ   977) 

άχαμ-φον  άπάνουργον^  άηλοΰν,  Αρχίλο- 
χος (Γγ.  157  οί.  ΕιΐΓ.  ίη  476) 

άχονφ•  ^γει^   οξύνει 


άχ(ο)νδος'  άχαρίς.  Εορδάς (βί. ΐί<{990() γάρ 

χάρις  εστίν 
άχονιτί  ΓΤΙια€7^  ΙΤ  73,   2)-  αμαχητί,  ή 

χωρϊς  χονίσεως 
Ί*  άχονήτως'  άχοηιάστως^  άχόνως    [2&Μ] 
άχοντίαι  (Νίο.  ΤΙι€γ.  491) *  δφεΐζ  τα^ές.  λέ- 

γουσιν  χαϊ  [ά]χοντίλοι 
άχοντιάς•    βοτάνη    τις  οϋτω  χαλουρίένη^ 

τους  χύνας  Βεραχευομένη  των  -|-  της  δά- 
^0        χης  δφεων 

άχοντίζεΐ'  άνω  φϋηει 

άχοντιχόν  φάρμαχον  οϋτω  χσΧονμενσψ 

άχόντιον  δοράτων,  μιχρά  λόγχη•  φάχιν 

όέ  ΛΙολεΐς  (οί.  αχαν^α),  χαϊ  στρατεύματος 

μέρος  ^Αγριάνων  Μαχεδόνες 
άχοχοΐ'  ατρόμητοι  (βά  άχλονοι),  άτρωτοι, 

άηληχτοι  [10.  11] 

άχοράζεσ^αι  (δίοαίί)*  άχροασ^αι      [13] 
Ί*  άχορραΐ  (άγωρβαί  Ογτ.  212)*  άχαν^αι 
20    άχόρετος    (ΑββοΙι.   Α^;.  1117)*    άπληστος^ 

άχόρεστος 
άχόρητος  (Η  1 17) *  άηλήρωτος.  άσωτος 
(^άχόρ.ητος   (Αγ.  ΝαΙ)1).  41)*    άχόσμητος 

άσάρωτος,    χορείν    γάρ   τό  σαΐρπν  χαρά 

^Αττιχοΐς) 

άχορνα  (ΤΙιβορΙΐΓ.  Ι  10,  6)  *  άχανΜδες φυ- 

τόν 
άχορνοί•  άττέλεβοι 

άχορον  ηόα  τις,  βοτάνη  [21] 

30  αχόρσωτον  άχτένιστον,  άχαρτον,  άξύλι- 
στον 

άχος'  υγεία,  Βεραηεία,  φάρμαχον.  χαϊ  "^ γε- 
νεά [24] 

άχοστή'  χριΒη  ηαρά  Ευπρίοις 

άχοστήσας  (Ζ  606) *  χριΒιάσας,  άδδηφα- 
γήσας,  χατά  τους  γλωσσογράφους,  άηό  τοΰ 
άχος  λαμβάνειν,  τί&ησι  όέ  τό  άχος  έχϊ 
της  άηοπαύσεως  τοϋτε  λιμοΰ  χαϊ  τής  δίψης 


€00.     83  άχνηστίς         87  όμοχοίτης  90  χαταφερεΐα  91  ασελγές  ύβοιστιχός 

<Ρ«•ονβΓΐ).  XX  1)        97  άχων  —  ήδύποδι      98  *ΑρχΙλοχος.  ουχ  εύδιαχείμενον.  άχονξ,     99  ^ί/α 
2501  άχονητί   βΐ  άχονήσεως  8  (^άχην  όέ   Καχεδόνες  —  άγριανών  αίολεΐς  ^       9   άχονοι 

15  άχόρευος  —  άχόρεστος  άράρωτος       18  άσωτος,  άχορνά      22  άχόρωδον       25  άχους  λ.  —  ^ει 
—  τόν  όέ   άδην 

.ΗΕ8.    71  άχμήν  ξτι  (ΜοβΓ.   ΑΙΙ.  6  Χβη.  ΑμΙ).  IV  3,  19)  η  άχμο^έτοις  (Χ 

410)*  τους  τόπους,  ένϋ'α  χεΐνται  οΐ    άχμονες  80  άχάαητον  {αχαμητον)'    άχατάχλα- 

στον        81  {αχναητον  άγναφον  ίμάτιον.  χαϊ  (Μο6Γ.  ΑΙΙ.)  ^  άχινίησιν   (β  213)" 

τ, 
«Ι  άγχάλαι  88  άχαλλαρίταο  (Η 422)*  κράως  ρέοντος  άχμσ  ^  9^  άχόμνιον  σι- 
μόν  95  άχομιαστεί  (φ  284) *  άμελία  96  άχόμης'  ούχ  εύδιάχονος  ούδϊ  πανούργος 
2503  άχοντες'  άχοντίζοντες  (όντια  Α  651).  μή  ^έλοντες  10  άχοντιστύν  (Ψ 622^ *  άχον- 
τισμόν  11  άχόντων  {ά  137)*  άχοντίων,  δοράτων  13  άχοραιος•  βλαβερός^  ανωφελής 
(οί.  άχερδής)  21  οι  χ  ο  ο  ι)  φ  α  (βζ  θΒθΐιΐΑβϋ€θ),  άναρί^μ•ητα^  χολλά  (τ.  άχριτα)  24  άχοσμα 
(Β  213)  •  άταχτα,  οίχρεπ^ 


η 


άη^ΟτίΙα  —  *ΑΜ(^ί» 


78 


ήίαν^  άηέοντό  ««  δίψορ  (Χ  2) 
ό  όέ  ^Αριστόνιχος^  έν  Αχα  (στάσεως)  γηό^ 
μ€9ος^  διό  έηιφέρ€ΐ' 

δαίμάν  οΛορρήξας  &είει  πεδίοιο  χροαί- 
νων  (Ζ  607) 
6  ηαϊ  βέλτιον  Βίριμαι,  τινές  δέ  άδψβ  κλη^ 
ρω^Βίς  [27] 

άχόστιλα'  ^Λχιστα 
άχοχον  άόργψον  [80 — 89] 

άχοΰ  (8ορΙι.  Τγ.  10^)*  ^ίράκευΒ  10 

άχονάξ€σ&αΐ'  αΙσ^ν€σ&αι  (β  — £,  ν  9) 

άχον€ΐν 
δχονρον   (η  64) '    μή  γεννήσαντα  χαΐδα 

άρρενα 
άχονσείον   (8ορΙι.  ίτ.  897)*   άχοιπίτίΜώς 

Ιχω9 
έχούσιος•  ό  μή  &έλωρ 
{άχουσίως^'  άηροαιρέτως  Εατ.  [46] 

1%ρα  (Χβη.  ΗβΙΚ  ΥΙ  1,  3)•  άχράκολις.  αρχή 

(ΤΙιβοοΓ.  XV  142),  ι;  τέλος  20 

άηράαντον  {Β  138)*  (ίτελβ^οτον 
άτι  ρ  αγ  εις  (Α68€ΐι.  Ργοοι.  803  ?)-  άπεχ^'εΐς 

[50] 
Λχράδαντον  άσειστον^  άσάλεντον 
άηραή  (β  421)*  άχρως  πνέοντα^  ούτε  σφο^ 

δρώς^  ούτε  έλλείπόντως 
+  άχραγές'  δυσχερές,  σχληρόν.  όξύχολον, 
ίχραΐ'  ή-χρόταλα  (άχρότατα) 
1*  άχραίας•  άχροις  [56] 

ί  άχραΐνεί,  άχρατεΐ  20 

^χραιφνές'  χα^αράν  (Ευτ.  Ηβ€.  637).  άλτ^- 

^^ραιφνέστερον  άλη^έστερον 
^χρα^φνής'  χαθαρός.  άχριβής,  άλτ^ς 

[61.  62] 


άχραμύλα  (ΤβΓβηΙίΔΐ)*  χοχλίας  (ά  χρα- 
δαμύλα-  ό  χ,)  [64] 

ή^  άχραινως•  έγχρατές,  άχρανον 

άχρασίας'  ανωμαλίας ^  καρά  τό  μή  συγ- 
χεχράσΒαι,  τό  μή  χατά  νόμους  (συνουσία-- 
ξειν  ΕΝ  62,  4)  [67.  68] 

άχρατές*  ασθενές,  ΕΰριηΙδης  Αίόλφ  (Γγ. 41) 

Αχρατος'  αμιγής,  άσυγχέραστος 

άχρατως  (ΡΙβΙ.  ΐ€ββ•  IV  710  Α)*  άνυπο- 
μονήτως 

άχραχολία  (οί.  ΗίρροΰΓ.  III  ρ.  647)*  ή 
ηρόχειρος  οργή 

Αχρέα'  ηαΐς  θήλεια.  Μαχεδόνες 

Άχρέα'  ή  ΆΘτγνά,  χαϊ  ή  Αφροδίτη 

άχρε μόνες'  βλαστοί,  χλάδοι 

άχρη  λόγχη*  χέρχος  (^ί,  Αγ.  Τΐιββηι.  239). 
1^  μιχρόν  (&ά  άχαρι) 

Ί*  άχρήμορον  άστεργές 

άχρήμονες'  χλάδόι^  χαΐ  βλαστοί,  ή  άχρέ- 
μονές  (βίε) 

άχρήηεδος•  ή  (γή)  αγαθή 

άχρής•  ό  διά  τίνα  ίχηληξιν  άφωνος  γενό- 
μενος 

ή^  άχρη9'ής'  άιρεχτος 

Αχρης  χόλιος  (Ζ  267)*  διαλελυμένως  της 
άχροηόλεως 

άχρηστη ς'  δούλος  [84] 

Ί*  άχρηστόλουχος*  δούλος  [86] 

ή•  άχρίξων  άχροις  ηοσϊν  έηιηορενόμενος. 
Ευριπίδης  ΟΙνεΙ  (Γγ.  674) 

*Λχρίφ*  ή  *Α9ηνά  έν  "Άργει^  έπί  τίνος  άχρας 
Ιδρυμένη^  άφ'  ής  χαϊ  Άχρίσιος  ώνομάσθη, 
Ιστι  δΐ  χαϊ  ή  "Ηρα  (Εατ,  Μβά.  1379)  χαΐ 
"Αρτεμις  χαϊ  Αφροδίτη  προσαγορευομένη  έν 
"Αργείς  χατά  τό  όμοιον  έπ'  άχρφ  Ιδρυμέναι 


€00.  42  άριρενα  ,  τόν  αϊν  ,,,,  ή  λέξις  ,  άχουσείων  ^  άχουστιών  48  άτε- 
Χαώτατον  49  αχ  ραγή  ς  αηαχ^ς  52  ηροεόντα  —  έΧλιηόντως  58  όξύχολον^  ασθενές 
%'1  άχραννίαιςλ  άχ ραίνει*  άχρατεί  [αΐ  ηρωται  65  άχρανον,  τό  μή  χατά  νόμους  66  συγ- 
χεχράσθΌΐ,  αχρατίαν'άχρασίαν  11  άχραχολεία  7Ζ  άχρεσχαΐς  ϋ  άχρέμονες  7^  άχρη^ 
λόγχη        82  διλλελυμένος  δ  έστι  δι-ηρημένος  της       87  σινβΐ       88  όχρίσιος 

ΗΕ8.  27  άχοσμον  (εχ  οηοσιβΒίίεο) *  ατοοηον^  αταχτον^  άμορφον  80  άχουάζεσθον 
(^I  343)*  τιμής  άξιοΰσθαι  (ε)  31  άχουεν  {η  ίί)*  ιίχουε  Ζ2  άχουέμεν  (€.  ο.  α  370)* 
άχούειν  88  άχουσα'  ηχούσα  (Α  396).  ή  μή  βουλομενη  84  άχονσαμεν  (Β  194)  ήχού- 
σααιν  85  άχουσμα'  φήμη  (Μο€Γ.  ΑΗ.)  86  άχουστήσας'  διδάξας  (άχουτίσαι* 
διοάξαι  Ρββίιη  66,  6.  76,  8)  Ζ1  άχουσίως  (ΙοΙ>.  XXXI  33  8ΐ.) '  ό  μή  θέλων,  παρά  ηροαί- 

δεσιν  88  άχουσ&ήσομαι  (Β^ζβηΙ.)*  αχούσα»  89  άχουστόν  ([.XX)*  μέγα.  παρά  τό 

χουεσΘ'αι  λαλητόν      ΡοβΙ  άρρενα  ^\,  42:  τόν  μέν  άχουρον  έόντα  (..•.)  άργνρότοξον  Ακόλ- 

λανα  ( )   μίαν  οϊεσ&αιδα  ληπόντα  των  αηους  ή  λέξις  46  άχοχρητον   άηλή- 

οωτον  ^  50  άχοχον*  αδρανή  56  άχραινίαις  (Ο  653.  4)*  αΐ  πρωται  προς  θαλάσσης 
61  άχράχιον  άχέραιον  (&ά  άχήρασιον),  ποόσφατον  (οί,  άχαριαΐον)  62  άχραέα'  οϋοιον 
^  άχραγον  άδιαρίπιστον  (αά  άχροτον)^  αστεργές  (Άά  αχρατον^  εί.  άχρήμορον  εΧ  Ειηρβάοεί• 
144)  ^      67  άχρατίαν    άχρασίαν   (ΡΙβΙ.  Ηβρ.  II  ρ.  63   δοΗη.)  68   άχρατή'   άηραχτα. 

ίχίξάτητα  (άχρότητα)      84  άχοήστις  (άχνηστις)*  ΰάχις^  χαϊ  άχρα      86  άχρητοι  (Β  341)* 
όχηριατοι^  άδιάχριτοι  (βά  άχριτοή,  αΐ  δι*  άχεράστου  οίνου  γινόμενα^  (θνσίαι) 


79 


άχρΙα$  —  άηζοηοζονς 


80 


άχρίαι    (ΗβΓοά.  ΥΙ  20?)'     τά  άχρα  χών 

ορίων 
άχριας  (ι  400)*  άχρας^  άχρωρ{έ)ίας 
άχρίβ€ΐα•  ή  άχρίβής  χατάλη^ρις 
άχριβές'  αχρον.  ΕύριηΙδης  ΦιΛοχτι}τ|7  ((τ. 

800)  [Μ] 

άχριβολογεΐται•     άχριβως   έξηάξει 

[95] 
άχρινόμος'  νλης  επιμελητής  καρά  Αάχο- 

σιν 
Ι  άχριον   Λοΐον 
Αχριαίας'  Κρόνος  παρά  ΦρνξΙν 
άχρίστι,ν•  χλέπτριαν  (πέπτριαν)  άλίτρίδίΐ. 

Φρνγες  ρβΟΟ] 

άχρίστι,ος*  ή  ίίΐάνω  τον  Ιστον  χαΒεζο- 

μένη.  Ιατι  όέ  ή  άτιμος  [2.  8] 

Ί*  άχριχαγών      ηολνγωνον    (χ  ρ  α  τ  α  4  - 

γών  ηολύγονονί) 
άχριτοβάταΐ'    αρχή  τις  ηαρά  *Εφεσίοις 

της  Αρτέμιδος  ^σιών  [6] 

άχριτόμν&ε  (Β  246)-    ηολλά  χαϊ  άδιά- 

στολα  χαϊ  αδιαχώριστα  λέγων^  δ  έστι  συγ^ 

χεχυμένα  χαϊ  άδιάταχτα,  ή  αδιανόητα  χαϊ 

άλογΰί•   χριτήριον   (γαρ)  τών   φρονίμων  ό 

λογισμός,  των  δέ  αφρόνων  τό  ηά^ος,  &λο• 

γον  καθ*  ίαυτό 
άχριτον      πολν .    χαϊ    άδιάστατον ,    χαϊ 

άδιαχώριστον  (Η  337) 
άχριτόφυλλον    (Β  868) *    ηολύφυλλον^ 

ού  διαχρίναι  τά  φύλλα  ούχ  Ιστιν 
άχριτόφωνοι{&  294 1) '  (βαρ)βαρόφωνοι, 

σνγχέχυται  γάρ  ή  των  βαρβάρων  φωνή 

[11.  12] 
άχρο&σ&αι  (ΡΙ&Ιο  Οογ^;.  488   €   βΐ  ΑιιΙί- 

ρϊιο)'   ύπαχούειν,  ύποτετάχ^Μ 
αχ  ροβόλαΐ'    αΐ  τον  ήλίον  βολαί 


άχροβελίδβς  (ΑΓ€ΐιΙρρ.  ίτ.  ΠΙ  ρ.  717)* 
άχρα  τον  όβελίτον,  ή  των  όβελίσχων 

άχροβολίξεί'  άχοντίζει ηόρρω Ιάν -^ λΐ&ύν 

{ά)χροβολίζεσ^αι  (•€ΐιο1.  ΑμφΙι•  δϋρΙ. 
158)  *  τό  έν  Λολέμφ  {ηρο)χατάρχεσ9αί  συμ- 
βολών 

άχροβολισμός  (Τ1ιυθ3τ4.  Υ1Ι25,  6)-  καρά 
τό  άχρως  βαλλόμενον 

άχροβόλοΐ'  άχοντισταΐ^  τοξόται 
10    άχροδίχαιοντό Ισχατον της δίχης [21. 22] 

άχρόδρνον  κλήρες  μέτρον  καρά  Ταραψ- 
τίνοις 

άχροξνγια'  τον  βοειχον  ζνγοΰ  τά  μέσα 

όχρο^άλνητα•  άχρόχανστα 

άχρο%ιγώς•  τό  λαβείν  τφ  άχρφ  τοϋ  δα-- 
χτνλον  τι  ι}  βραχύ  (ίμβραχν) 

άχρο&ινιάζειν  άχρο^ίνια  Μειν  χαί 
άπάρχεσ&αι  [28] 

άχρο&ίνιον  απαρχή  χαρηων»  ή  σχνλα, 
λάφνρα^  άπαρχαί  (ΤΙιαο.  Ι  132,  3  Κ«γ. 
Ρΐιοβη.  289)  [Μ] 

άχρο^ ωραχες'  {ήμι)μέΒνσοι 

άχρόχν{ε)φα•  ηρός  δρ^ρον  [38.  34] 

άχροχελαινιόων  (Φ  249)*  ό  τά  άχρα 
μέλανα  έχων  φαινόμενα  (διά)  τό  χλή0ος 
υδάτων,  άηαξ  όέ  εΙρηχΜ  ή  λέξις 

άχρόχομοι  {Δ  633)*....  τά  άχρα  της 
χεφαλής  χομωντες  [87] 

Αχρομνλη*  ή  γοννϊςμνλων^  ή  μύλος  αυτός 

άηρόηολις*  τό  άχρον  της  πόλεως 
άηρόπολον     Ιρημον    ίννομον   (έρημονό- 

μον^}  [42] 

άχροηόρονς    (γ  463)*  τού;   όβελΙσ*ον(ς) 

έιηθ€Τ4χο^.  διά  τό  ηερϊ  τό  άχρον  αυτών 

αείρεσ&αι  τά  κρέα 


20 


30 


η  ος 

€0ϋ.    92  ΦιλοχτΙτη       2601  ό -^ χα&εζομένη  ΙΖ  άχροβασ&αι  (€ί,  ΠΐΓ^ηίοΙι.  Β€ΐ(1(. 

366,28)           15  άχροβολίδες'    άχράτον  ό.  λί^ου  ή           16.  17  ίών.  χροβολίζεσ»αι 

—  συμβουλίων         24  ζνγοΰ  ήγο%η^  τά  μέσα  ζεύγλη  27  άχρο^ηνιάζειν  άχρο9ιγγάνειν 


29  άχρο^τήνιον  —  σκυ  «—  απαρ 
νείσμύλων        43  πόρεσ&αΐ 


35  άχροχελεμν Ιων  —  μεγάλα  —  τε  38  ήγον- 


83 


άχτημούνν^Ι  ^  ύλαί^βρίς 


84 


άχχημοσύνη•  Μβια 

14χχίς'  οΐκέτου  όνομα,  παρά  δέ   Συραχον- 

σίοις  οδηγός  (οί.  άητεΐνος),   ή  ναΰς 
άκτίτης  λί^ος•  άπό  της  ίν  Πελοποννή- 

αφ  Άπτης.  Σοφοκλής  ΆχριαΙφ  (Γγ.  66) 

[2701—8] 
άηχων*  αΙγιαλών 
άχτωρ*  6  άγωγενς^  Ιμάς^  αχοινίον 
άατωρεΐ'  τά  καρά  θάλασσαν  φνλάττη 
άκτώρια'  άητάς,  ή  φύλακας 
άπτωρονς'  γεωροϋς,  ή  φύλακας 
Ί*  άηνλον  αδοξον  (άχνδον) 
άπυηχήριοΐί*  φάρμακον  ηρδς  τό  μή  χνεϊν 

γυναιπέίον 
άκυρων   άγρυπνων 
άχύκλιος   (ΡΙβΙ.  «οη.    £γ.  ΙΧΙΙ  ρ.  696)* 

απαίδευτος 
άχυλεής'  αετός 
άπυλλόν  (άπυλον  ΕΜ  55,  1)*  τό  αΐδοΐον, 

ΑυδοΙ 
άχυλος  (χ  241  Τ1ι«ορ1ΐΓ.  III  16,  3)•  ό  της 

πρίνου  χαρηός»  βάλανος 

άηύμων  (Ειιγ.  ΑηάΓΟπι.  158)*  ατεΐρα^  άτε- 

χνος,  μή  γεννωχτα^  μή  ϊχουσα  χνημα 
άηύμων  (ΑμοΙι.  Α;.  566)*  ατάραχος      [18] 
Ί"  άχνντόν  άπρόσιτον  (οί.  αΐχτσν) 
άχυον   άτόχιον 
άκνπριν  αμιγή,  παρ&ένιον 
άχνρημα'  ατύχημα  (γ.  άμύρημα) 
άηυρής'  ατυχής  [Ϊ4]    30 

άκυροι*     άπειροι»  μακράν    οΰσαι,  χΰρο^ 

γάρ  τέλος 
άχυρολογεΐ'  'φευδολογεΐ  [27] 

άκυρωσαι•  ^ευδοποίήσαι 
άπυτος*  άτοκος^  στερϊφη  [80.  81] 

άχχαλίβαρ'   χράββατος.  Λάχανες  (άχχάν- 

^ρί) 
■Ι*  άχχημονικά'  καϊ  χαχοπαθήεντα 
άηωδώνιστον  (Αγ.  ΖγΒ.  185)*  άδοκίμα- 


στον,  χωδωνίααι  γάρ  τό  δοχψάσαι  λά- 

γεται 
άχωχάς'  οξύτητας 
άχωχή  {9.  0.  Β  ί^)'    ή  τής  έχώορατίδος 

ακμή 
άχων  μή  Βέλων,  ή  των  δοράτων  (Λάάχων) 
άχώπητον  άκαρασχεύαστον^  άπό τωνν$ων 

των  μή  έχουσών  κώπας.  ή  άνοπλον.  η  ώ^ 

π  η  γάρ  ή  λαβή  του  ξίφους  [39] 

10    άχωριαΓ   άχαν^αι  (ΰί.  άχορβαΐ) 

αλα'  θάλασσαν,  ή  •|•  οίνος  (οί.  Ε»ά.  Υ1  9). 

χόπρια  {ρ  455) 
άλαβα'  μέλαν   φ  γράφομεν 
άλάβαστος'  λήχχλθος 
άλάβαστρον  μυροΘήχη  λΐ&ος  (λΙ&ίΡοςή) 

ίρήφινος 
άλάβη'   λιγνύς.  σποδός,  χαρχίνος.  ύπό  δί 

Κυπρίων  μαρίλη 
άλάβη•  άν^ραχες 
20    άλάβητοΐ'  ^ρυβοι  (τ.  χαλαβεΐν) 
άλαβυτώ•  θορυβώ  (τ.  χωλάβει) 
άλαβώδες'  άν&ραχώδες.  κεχαπνισ/ιένος [50] 
Άλαβών  ποταμός  [52] 

άλαδε    μύσται  (0Γ8ΐίιι.  ίτ.  XV  ρ.  531)* 

ήμερα  τις  των  Ιά^νηαι  μυστηρίων 
άλα  δΐαν  {Α  141)*  θάλασσαν  (τήν  μεγά- 

λην) 
άλαζα'  αΙσχρά 
άλαζονεύεσ^αΐ'  ίρεύδεσ^αι.    ή  αίαχύ- 

νεσ^αι  ΤαραντΙνοι 
άλαζών  υπερήφανος,  ψεύστης.  ή  άπό  άλης 

ξών,  ό  έστιν  άλας  (ΗίρροεΓ.  Ι  ρ.  588  Ε) 

[58] 
άλα&έας  ώρας  (Ρίηιΐ.  Γγ.  VII  ρ.230Ββ^()* 

λέγει  γάρ,   ότι  χυχλισμφ   πάντα  ποιοΰσιν 

{φανερά) 
Άλαί  (ΟαΙΗοι.  Βίβη.  173;  Ειιγ.  Ι.  Τ.  1450)* 

δύο  δήμοι  τής  Άττιχής  [61] 

άλαι^ερές'  χλιαρόν.  ήλιο&ερές 


17  άχύμωνα*   άτάραχον  (Ειιγ.  ΙΤ.  14441) 


Ι    000.     2700  άχτήτις         15  άχϋ  . -  -^-^,-    > , 

19  άπρόσιτον,  άχυρή  ς,,,  ατύχημα.        20  άχυνον  (βίο)*  άτ.        21  α  χ  νίτρο  ν — παρ^^ένιον, 
άχυρα  ν  παλ,        25  οϋσαν        45  χαρχΐνος       51  Αλαβώς  (ν.  ΕοΙ).  ΡγοΙΙ.  ρ.  288)         58  άλα- 


δένυσται        57  έπϊ 


Μ'Αλαι 


ΗΕ8.    2701  άχτιστον  (Οτϋζ.  Νβζ.  Ατοβη.  III  42  ρ.  192  Ότ,)-  άποίητον         2  Άχτο- 

ρίονε  (Α  750)•    "Αχτορες   παΐδε  3   άχτοσννη   (άλυχτοσύνη) •  άπρέπεια.  άσχημοσύνη 

18  άχύμονος  (ηοη  Ρίηά.  ίΓ.  220)*  πολυχαμάτου  (αά  άχμονος).  ή  πολυχνμονος  24  άχυ^ 

ρόν  παλαιόν  (οΓ.  Ιξφ^ον)  27  άχυρόεντα*  ανάρμοστα,  άχυρα  80  άχύρματα'  άπο^ 
τεύγματα  31  άχχος*  ωμός  89  άχωλος'  άπους  50  άλάβαστρον  φωχάδιον,  ή 
χαννιον       52  άλα(δε)'  (Β  165)  ε^;  τήν  θάλασσαν         ύ%  άλαξονεύεται  (8<ρί€ΐιΙ.  II  16)* 

8 

4^9ριηφανεύετα^       61  άλαι&ρα'  άλευρα 


85 


άΐαίν^ν  —  άλγηδόνα 


86 


φαλαινών   [ΒιΐΓ ίρ.   Ογ.  53^] *  κλανόμενος) 
αλαιός'   6  Λολαιός,  άφρων»  ΑΙσχνλος   (ίη 

402) 
<2ΛαχβΕτα&*  )ηΙς  ΙνχΒριι.  οΐ  όέ  σφήχας 
άλάχητον  άφόφητον 
άλαχύσαι•  ά^ροϊσαι. 
-^  άλαχόσαι'  συνάγεται  [69] 

άλάλαγξ'  ι}  πλάνη 
αλαλάζει  (Α«8£ΐι.  Γγ.  66,7)•  έχινιοίίως  ήχεΐ 

[72-76]    10 
άλάλητα'  ξύλα  Λοταμόχλνστα  γομφώδη 
άλαλητά'  τ6&Όρνβημένα 
άλαλίαν    ΛονηρΙαν,    αταξίαν.    Σοφοχλής 

έκϊ  ΤαιναρΙοίς  (Γγ.  212) 
άλαλχεΖν  (ΓΟΟ)-  βοη&εϊν 
άλάλχχι  (Φ 250)•  άηαλεξήσχμ  /Τοτ^σ^ι 
άλαλχομενηίς  {Δ  8)*    -ή  άλάλχουσα  τφ 

έαντης  μένει,  δ  έστι  βοη&ονσα 
άλαλύχτημαι  {Κ91)•   τε^ορνβημαι.  άηό 

τον  χατά  διάνοιαν  άλάσθαι  20 

άλαλνσ^αΐ'  φοβεΐσ&αι,  {ά)λύειν  [β5] 

άλαμηές  (8ορΙι.  Τγ.  691)*  τό  μή  λάμπον 
άΐανές  (άδανέςΐ  άλα&έςί)-  αληθές 
^λανέο^'  ολοσχερώς,  Ταραντΐνοι  [89] 

ίΧαός  (θ  195)*  ό  τυφλός^  παρά  τό  άλασ&αι 

χατά  τήρ  πορείαν  (ςί.  χ^άλαός) 
ααοσχοπ\ε\ί'η'  τνφλωσις  των  οφθαλμών 
Λίαπαδνός  (Β  675) *  άσ&ενιίς.  εύχείρωτος. 

ίνανδρος 
ίΧαπαδνότεροι  {Δ  305) *  ασθενέστεροι       30 

[94^-96] 

Ιϊ,αρα'  τό  του  δόρατος  εΙς  τόν  αύλόν  της 

^χιδορατίδος  εμπίπτον  (8(1  έλάραι).  ή  χάρυα 

ΙΙοντιχά,  άφ*  ών  γίνεται  τά  δόρατα  (?.  άναρα) 

Λλαρνναΐ'  ^υπάναι 


Άλασάρνη  (Χ€0.  ΗβΙΙ  III  1,  4)•  ΚυοΙων 
δήμος 

άλασθαί'  πλανάσ&αι,  "Λλη  γάρ  ή  πλάνη 
(ΕιΐΓ.  Ηβΐ.  539) 

αλαστα  (Α68€ΐι.  Ρ6Γβ.  990)*  άτλητα^  άνε- 
πίληστα,  άτιμα•  δεινά,  ή  μιχρά  (μιαρά) 

ή^  άλαστενεϊ'  δυσπα&εΐ 

α  λα  στ  ε  (Ο&Ιϋιη^Ε.  Ρ.  87)•  σχέτλίΜ.  αμαρ- 
τωλέ [2804] 

άλαστήσας  (1ί163)•  δεινοπα^σας,  σχε- 
τλιάσας,  χαλεπΊγνας,  άγαναχτησας,  δυσφο- 
ρήσας 

άλάστοις•  άνεπιλήστοις.  χαλεποΐς,  δεινοΐς 

άλάστορες'  παλαμναΐοι,  οί  μιάσμασι  ένε^ 
χόμενοι,  ή  οί  μεγάλα  άμαρτάνοντες 

άλαστόρων  (8ορΙκ  Ττ.  1235) •  άσεβων,  των 
μιάσμασιν  ενεχομένων 

άλάστωρ-  πιχρός δαίμων  (Αββεΐι.  Ρϋπ. 354)• 

Ζευς 

άλάταΐ'  πλανάται,  ^έμβεται  (τ.  άλλάτΜ} 

[12.  13] 

άλανρίδας•  οχίζας 

άλαών  (δορίι.  00.  118)•  τυφλοί;  [16] 

άλαωπιν    σχοτεινήν,   ού  βλέπονσαν  (€ί. 

£ιηρ6(ΙοεΙ.  161)  [18—20] 

άλγάς'  άλγηδόνας 
ή^άλγ^'  χρνπτει  (ν.  2841) 
άλγεα'  αλγεινά  χαχά  (Ο 7)*  όδννας  (1321). 

πηματα  (Ι  άλγήματα) 
{ά)λγείη*  αρρώστια,  ή^  Αάχωνες 
άλγεσιΘνμόν  (Ευη  Ηίρροΐ.  1114)•   άνω- 

δυνον  τήν  ίρνχήν  [26] 

άλγηδόνα  (ΡΙβΙ.  βοΓ^^.  47&  €)•  πόνον 

28—32] 


/Ν 


ΟΟΡ.    63  (τ.  άλενων) 

σ 


65-  άλάχται         77  ποταμού  χλυστά  γομφόδι         78  άλάλτίτα 


Ν  παιενάροις       81  άπαλεξί       83  άλαλήχτημαι       90  τυφλό;  ή  μάταιος  (»ή  άλεός)        97  χά- 

Για         99  μώων         2Η0(ί  άλαστοΐς  7  χαχόν.   ή  άδιόλειπτον  {αά  £  57)  άλάστορες' 

ενεχομένων        11  πλανάται,  πηδςί 

ΗΕ8.    69   αλαλαγμός  (ΙΧΧ)'  έπινίχιος  νμνος,  ή  εύφημος  βοή        72  άλαλαχτήμε 
(Κ94)*  χατά  διάνοιαν  ταηάσσομαι        73  αλαλάξατε  (β.  €.  Ρβαίιη.  ΧΐΙΥΙ  1)*  άνυιρώσατε  τήν 

η'ν  74   άλαλημένος    (ν   333)*    πλανωμένος.    ή    άναγεγραμμένος    ί^ά   άληλιμμένος%) 

λάλ^ημαι    (Ψ  74)*    πεπλάνημαι  76    (ίλαλι^το   (ΕυΓ.   ΑηάΓ.   3061)*    έπεπλάνητα 

σ  σ 

85  «ίλαλχο^  (Φ  250)•   άπαλεξή,  βοη&ή  89  άλαμπάν  (άλλάμπαν)'  τον  ήλιον,  δτι  άυα* 

λόμηειν  94   άλαπά  ξοντ α  {Ε  166)*   ^ορ^ονντα  95   (£λαπά^αι.(Ι  136)*  πορ&ήσαι, 

έχχενωσαι  96  «ίλαπλο;;  ασθενής  2804  αλαστειν  (μσ<ττευ€*ι») *  έρεννάν         7  αλα- 


Τηρά  (ΙίΓβιη.  Χ  18,  XXX  12)*  λυ;η;οβ       29  άλγεινή'  (^398)  ;ίαλεπϊ/       30  αλγιον  (Σ278>- 
λνιηΐρότερον         61  άλγίστη  (Ψ  655)*  χαλεπή        32  άλ/ο;.  λονο;•  ^«ν^ο;  (Βιγαο.  ΧΧΥΙ  7) 

6  * 


87 


άλγννΒ$  —  άλ$ξ$άριις 


88 


άλγννεί'  Ιυπέί  (Τγ<|^ο{)•  βαρεί,  αφανίζει 

(βά  αχλύνει) 
αλγΌνοιχο'  λυκοίχο 
άΧγννονχαι,*  χατοΛονουνται 
άλδαΐνει•  ανξει,  άηό  της  άλσεως^  δ  ίστιν 

της  αυξήσεως  [87] 

άλδαίνεταΐ'  ηιμπλαταχ^  ανξει^  βλαστάνει 
ή^  άλδετα'  άτμητα  (€ί.  2883) 
αλέα  (Αγ.  £7».  641)*  θάλπος  (ΤΙιβορΙΐΓ.  €Ρ. 

V  6,  6)  10 

άλεάζειν    τζρύχτειν,    ή    ηροβάλλειν.    χαΐ 

έίργειν,  ^ερμαΐνείν  (ΗίρροαΓ8ΐβ8).  αφανίζει» 
άΧεάξω'  ά9ροΙξω  (άλί  — ) 
ή^  άλεάξων  διχαζόμενος  (άλιάζων  —  ξων) 
άλέασ&αι  (Ν  613)  *    φυλάξασ^αι,  άναχω» 

ρήσαι 
(άλεαίνοίμι  Αγ.  ΕοοΙ.  640)    άλεαινόίμην^ 

ΒερμαινοΙμην 
άΧεαρ'  άλεαρίαν.    [ή  πολνωρίαν]    [47.48] 
άΧέγεί[ν](π  307) -   φροντίζει  20 

ά λέγειν  (Λά  μάλέγειν)•  λόγον  μή  Ιχειν 
άΧεγεινοί'  αλγεινοί,  χαλεποί  (Κ402).  δνσ- 

χείρωτοι   (Ρ  76).   ι^  μή  δυνάμενοι  χωρϊς 

άλγηδόνος  ύπό  θνητού  δαμασ^ΐναι 
άλεγύνεται•     *]-    χαχοΰται^    ελαφροϋται^ 

έλαττονται  (οΓ.  άφελγύνουσα),  ή  φρόντιζε" 

ται  (— τε  α  374)  [58] 

άλεε'  φύλασσε  [56.  56] 

άλεεί'  άδιχεί 

άλεείνων  (ΓΖ2λΙ)'  ίχχλίνων    [59  —  61]    30 
άλεεινός'  χαυματηρός  [68] 

Ί*  άλεΐν  οΙχΗν 
άλέη  (Χ*  301)  '  άλυξις^  δ  έστιν  ίχχλιαις.  χαϊ 

^εραασία  (ρ  23) 
Ί*  άλεΖον  ΰδωρ  (Ηίρροοτ.»    ηοη   7  420)* 

άθροιστόν,  χαϊ  συλλεχτόν  [67] 


άλεΐ  λόγφ  (ΗίρροοΓ.  Ι  ρ.  387  ΙΓ?)*  ύνμ- 

παντι  λόγφ 
Ί*  άλεινόν  άσ&ενές,  λεητόν  (οί.  άλιννόν^ 

άδεινόν)  [79} 

άλειχήριον   γραφείον•  (άλειπτι^ριον 

γναφεΐον)  Κύπριοι 
άλείς*  ηληγείς  (Π ΑΟΖ) '  συστραφείςΙΦ&Ή). 

άρΒείς  (Χ  308) 
άλεισον  (Α  773) *  ηοτήοιον  τετορνευαένον 

[74-76] 
άλείτο'  άλη9ετω  [78—80] 

άλειφα'    στέαρ  (Ηββίοά.   ΤΗ.  653).   μύρον 

(ΟβΗίηι.  Γγ.  XII).  χρϊαμα.  ίλαιον  (Ηίρροοτ. 

II  ρ.  655.  710  Ε  «Ι.) 
άλείφιον*  φ  χρώνται  οΐ  άλεϊπται 
αλεχτα'  άτμητα   (τ.  2839)  [84.  85] 

άλεχτρος*  άχοΐμητος 
άλεχτορίς'  &ρϊξ  ή  άχό  της  χεφαλής  τρε* 

φομένη.  χαϊ  όρνις 
άλεχτρυόνες'  χοινως  οί  παλαιοί   χαϊ  τάς 

^λείας  δρνις  οΰτως  έχάλουν 

ή^  άλεμός'  χόμπος  [06] 

άλεντες  {Φ  534) -  συγχλεια^ντες  [92. 98] 
^  άλένθη-  νύ^  {άλάν^η  €γτ.  Όν.)  [95] 
άλεξαΙΒριον    ^ρμόν  σχέπασμα.    Σοφό- 

χλής  *Αμφιαράφ  (Γγ.  114) 
αλεξάνδρεια'  είδος  βοτάνης 
^Αλέξανδρος*  όνομα  βόλου,  χαϊ  7^ύρ^ον 
άλεξάνεμον  (]ξ  529) *  έσθήτα  παχεΐαν,  χαϊ 

εύπαγη  [2900.  1] 

άλέξησις'  βοήΒηαις,  χαϊ  άντίτισις 
άλεξήσουσαν  βοηΒήσουσαν 
άλεξητήριον  (Εχχτ,  ΗβΓΟ.  Γιιγ.  470)•  άχο- 

σοβητήριον,  Αλέξαι  γαρ  τό  βοηϋήσαι 
άλεξιάρης  (Νίο.    Τ1ι.    8611)*    επίκουρος^ 

άλεξίχαχος 


ΟΟϋ.  85  χαταποθοννται  44  \σ9αι  πηδησαι  (βο  αλασθαχ)  αν,  θερμαίνεσθαι  (βά  άλεά' 
ζεσ&αι)  1        52  άλεγύνιται  62  άλεηνός•  χαματινός         65  εγχλισις         68   άλειλόγφ  συν 

παντϊ         72  ΡοβΙ   πληγείς]  χρατη^εϊς  (βά  άλούς);  ροβΐ  αργείς]  φυλαχτείς  (λ))  άλεύω).  πηδήσας 

εια 
(^ί,  άλεΐται)        77  άλχθήτο  88  άρρηταί  97  άλεξάνδριος  2902  βοη&ησιχαιαντιτισις 

8  άλεξισοϋσαν*  βοηθούσαν        4  αλεξιτήρΊον  άποσοβηστηριον 

ΗΕ8.  Ζ7  άλδέσχοντος  (Ψ  599)'  αυξανομένου  ^7  άλεΐ'  άλήθει  Θάλεια* 
πορεία,  "ή  έλεφα  (άλημα)  58  άλεγίζω  (Α  180)*  επιστρέφομαι,  φροντίζω  55  άλεγει- 
V  η  *  σχληρά,   δεινή,  χαλεπή  (Α  398)  56  άλεγεινός  {Ν  569)  *  δεινός         59   άλεεινέω 

([ίν669)•  έξέχλινεν  60  άλεινός-  εύλαβούμενος  (βά  άλεζίνων)  61  άλεείνω  {ζ  273)• 
διαφύγω,  έχχλίνω  68  άλείαν  β^αλαττίαν  67  άλεΐναΐ'  τϊ  έπαλεΐιραι  τοίχφ  (βά  έπα- 
λΧναι)  70  άλειός  (Ι  267)•  πένης  74  Άλείσιον  (Β  617)•  πόλις'Ιλιδος  75  ιίλεί- 
τα&  (Ιβδβί.  XXXV  6  8αΙ  Φ  636)•  πηδήσαι('-ει)  76  άλείτην  (Γ  28)•  άμαρτωλόν  78  άλεί- 
ψατι  {ω  45)•  έλαίφ  79  άλειφοβίους  (οί,  3099)•  πένητας  80  άλεΐιραι  (ί?582)• 

ίλαΐφ  χρΐσαι  84  άλεχταίνει  (ΡΙ&(.  1.6^.  II  672  €)•  Ισχύει,  γαυρια,  μετεωρίζει  85  ά  λε- 
χτώ (1664)•  §χοιμή9η  90  άλέν  (7  420)•  συναθροισΘέν  92  άλέντων  (Φ  607)•  ή 
σχηηιλεισάντων  (σ&έντβ>ν),  ή  ά^ροια^έντων,  ή  συστρείράντων  (άφέντων)  93  άλενων  (οί• 

9Τ41)*  πλανώμενος         95  άλέξα/,  (Φ  321)•  έπιλέξαι  (τ.  ΰίλλέξαι)  2900  άλέξασ^αι- 

άμϋναι^  βοηθησαι  (Ο  665)         1  άλεξάμεναι^Α  690  ηοη  ΤΙιιιο.  Τ  771)•^  βοηθεΐν 


89 


άΙεξίΜαχος  —  άληνι^ς 


90 


ΛλίξΙχαχος•  'βαηΒός,    άχοτρ&ττ^χόί  «α- 
χού 
^λίξόμίνος'     βση&συμενος^     άμνρόμβ90ς 
α«ιι.  Αη85.  Ι  9,  7)  [8.  »] 

ΑΧ^όν  ^ρμόν.    ή  χλίΛρόν 
ύΧίός'  δίΛΛνρος 
άΧίόφρων  ααράφρων 
άΧΙκαδνον  άξίνχτον 
Μ9%σϋ^'  στέαη,  (ν.  ίλπος) 
άΧίζθΐβ(%Ί€)'  χόπρον  [16]    10 

ίΧέα^αι  χρός  ηνγ-ην  (Αγ.  Γ^τβ.  82)•  τ6 

έν  %ψ  άλλεσ^αι  ηροναν  τά  Ισχία 
ΑΧ99θνριον•  θαλαττιον  αΐδοΐον,  (Μ  βΰ- 
ψφωμοΰ  έλέγ€το,)  Ιση  όέ  «αΙ  κογχυλίον 
γέίος  (€ί.   όλο^ούριον)  [19] 

ιΙλβτ^/6«ί  (Αγ.  ^78181.642)*  γίγνονταΐ  η- 
ν^ηαρΒένοι^   αΐτινες  τά    εΙς    τάς  θυσίας 
9&Μβαηι  άλοϋσι.  χαΐ  ^ση  τοντο  έηίτιμον  [21] 
βλβτρ^ι^ονοτιν  (ι/  104)•  <ίλ7}θου<ην 
ΑΧίχρΙς  (ν  105  ΟβΙΠιη.  Γγ.  €€ΧΧΧΙΙ)•  μυ-    20 

όλ«τ•»...  (Αΐ€χί<).  Γγ.  IV  ρ.  477)•  οΐ  τοις 

ΙιύΧοίς  ίίη(τί)&έμ€νοι  {δνοί) 
Ι  έΧ$τώρια'    άσεβη,   ηονηρά.   ά^έμιστα, 

αμαρτήματα  [20.  27] 

αΧίνρα'  κυρίως  τάτοΰσίτοιτ  άλφιτα  δί 

ύ  τ£9  %ρι9ων  [29] 

άΧίνρόμαντις'  6  'Αηόλλων,  διά  τό  %αΙ 

^ίλΛνροις  μαντεν€α0αί 
ίΧίνρ^ν  τάφος,   Εύπρωι  (ν.  άριξος)  30 

ϋίνρου    »αϊ  ^όας   (ΑΓίβΙορΙι.   ίΓ.   Χ  ρ. 

962)•  ϊσως^  δτι,  τοϊς  νοσονσιν  όντως  •|•  όία- 

9ύΐτοΌσιν 


άλευροΰντίς•  πέμματος  γένος  παρά,  *Αρ• 

τιχλείδχί 
άλενρότησίς'  τηλία,  εΙς  -ήν  τά   άλευρα 

διασή&ουσίν  [35] 

Ί*  άλεϋσαΐ'  άδοξήσαί 
{ά)λεν σων  (8ορΙι.  Γγ.  899) *  φυλάξων 
άλευστα'  αόρατα,  ά&εώρητα  [39.  40] 

(α)λεφάτίσον  άλειψον  [42] 

άλεωρή'  φνλαχή,   άσφάληα  [44.  4&] 

ίάλεώσσω'  ματρ,ξω  οΓ.  2911) 
άλεύσσειν  μωραΐνειν 
άλη  (φ  284)*    πλάνη,  ά&ροισμα  (8ορΙι.  ΐτ, 

794)  [49] 

άληδόν  ΟξαπίνηςΕΊ^ροον,ΙΙ  ρ.  660  Κ)• 

ά&ρόως  εξαίφνης  [51] 

άλη&έα•  άψενδή,  ηαϊ  τά  (μη)  έπιλαν&ανό- 

μένα 
άλη&εΐς'    αΐ  μηδίν  ίπιΧαν^ανόμενοί^  ώς 

Πίνδαρος  (Πείσανδρος  ?) 
(ά)λ'ή&η-   έπλανή&η 
{ά)λη^'ής'  διηαία  (Μ  433).  η  μνήμων,  κατά 

στέ^σιν  της  λή^ς 
άλη^ίξεσ^αυ  (ΗβΓοά.  Ι  136)•  άληξ^εύειν 
άλή^ίνον  τό  χοπανιστηρίον 
άλη&οεηή*   άψευδή  [59] 

άλήϊος   (1125)*  ελλιπής  βοσι/ημάτων  (αί, 

άλειός)  [61] 

άληίς'  άτίλοπος.  απόρθητος 
άλημα•  έφ&όν  άλευρον 
αλημα'  όδουιορία  [65.  66] 

άλημώτων     άφυλάν,των     (άλήμπτων' 

εύφ.)  [68) 

άληνής'  [ΐαίνόμενος  [70] 


7   άλεξούμενος' 
13  άλεπαδνόν 


000.    6  άποστρεπτινός  χακοϋ,  άπαλεξονσα  τά  χαχά  (βΑ  ΙΓ  20) 
—  άμννσύμενος  1 1    ^ιάπυρος,    άλέοσσω*    ματαιΐζω.   άλεόφρων 

Ι'ί Μεό^  πνγλην  τώ  έν  19  άλεσάφ^Όνοί  ίπϊ  ευφημισμόν   έλέγετο  20  άλαι- 

πρ  ρ 

ΐρίαι — άπόπαν , ,  άλοΰσι        23  μνλο&ρός        24  μνροις        31  νν,         32  α  λεν         33  άλευ- 
οοδοϋντες  37   .λ  εν  σε  ΐ*   φνλάσσων,  άλύων  50  άληδόν  55  διχαία  ή  δίχαιος  ή 

96  Ιινόν        62  άλιής        64  άλημμα 

ας 
ΗΕ8.    8  άλεξόμεναΐ'  βοη^ειν        9  άλέταν   (αλεα?)•  συστροφή,  φυγή        16  (ίλε- 
Ηβάν*  έρευνάν  19   αλε^•  άφ&ονοι   (ν.  άφθονους)  21  άλετένης  (ά  92)•  χαλεπής 

Ι  ^1  ««.^««-/^^  /ν  •>«<^.   ^^^3Λ,^^    «,.ι /.£«'„ «,«^  27  άλεύατο  (Γ  360)•     έξέχλινεν 

'φεστάναι        39  ίίλεσάφ^ΟΓΟί•  ^πΐ  εύ- 
(μ  157)  •  έγχλίνονται        42  (Ι  Λ  ε  ώ  ρ  α  *  τά 


β^ά  τούτοις 

Ειρροατ.  27,  24) 

|ΐ£νον         51   άληβν  (άλοΐεν) 


44   άλεωρήν   άποστροφήν  (Ο   533).  χαταφυγήν    (Μ^ 57,  ηοη  Η6γο(1.  IX  6 

^^  άλεωρής  {Ω  1\^)'   (χφνγης  ^9  άληγ  οοονμενον  τηοπολογού- 

7 εν  (άλοΣεν)•    χαταγνωσθεΐεν        ^9  *Αλήϊον  (Ζ  201)•  όνομα  πεδίον,  ή  ούχ 

ώ  ώ 

Ιχ99  λήία,  τουτέστιν  σιτοφόρα  πεδία,  ή  χ  χ  (χωρία),  οΐ  όέ  έν   Αυχίςί  χαϊ  Ειλιχίφ  παιδίον 
{Μεδίον)  όνομαζόμενον   άποδεδώκασιν  άπδ   της  Βελλεροφόντου  πλάνης  61   άληκτο  ν  (Β 

452)•  άχαταπαυστον  (ν.   αλληχτον)        65  αλτ/μεν  α  ι  (£  823   Σ  76)•   συστραφήναι  (Π  714). 
ΜΧήηβηναι        66  άλ^μεΐαι•  πλανάσθαι^  68  άληλεμ[μ]ένη  70  άλήπεδα  (άΧί- 

*ώα)•  τά  πρδς  τ^  Βαλασσ^ΐί  πεδία,  διά  τό  αλμυρά  είναι  φύσεως  (ει) 


91 


άΐηαορον  —  άλίχίαν9ς 


92  ϊ 


άλήχορον  λευχόν  τό  άν&ο$ 
άληπτον  άχατάληπτον  [78] 

άληητότερα'  δύσληπτα  [75—17] 

άλήσ&ω'  γη  σπορίμη^  χτηνοτρόφος 
άλχίσίας'   σπονδάς,   άνοχάς,   άηό  τοΰ  μή 

ληίξεσ^αι 
άλήσιον  πάν  τό  άληλεσμένον 
άληστων  άλη&αργήτων 
(άλητενεσχον  (μ  330)*  έπλανωντο) 

[83.  84]    10 
Άλήτις'  έορη)  Ά&ήνησιν^  ή  νϋν  Έώρα  λε- 
γομένη, χαϊ  ημέρας  (ή  Μαίραςί)  δνομα^  ως 

Πλάτων  ό  Κωμίχός  (Γγ.  ίηε.  XV)  [86] 

άλητον  (Ηίρρθ€Γ.  III  ρ.  164  Κ)*  άλενρον 

[88] 
άλ9'α'  Θεραπεία 

άλ^αία  (ΤΙιβορΙΐΓ.  IX  15,  5)*  είδος  βοτάνης 
'Λλ^αία  (ΕιΐΓ.  Γγ.  519)•    ΟΙνέως  γννή^  Με- 

λεάγρου  μήτηρ  (Ι  555) 
άλ& αινεί  (Νίο.  Αΐβχ.556)*  Θεραχενει^  νγιαί-    20 

νει•  φάρμαχον  γάρ  άλ^ος  [93] 

άλ^ετο   {Ε  117)•  ύγι,άζετο.  ηαρά  τ^^ν  αλ- 

Θαίαν 
άλ&εύς'  Ιατρός 
άλΐ'  άλατί 
Άλί(α  ΑΓοΙιίρρ.  Γγ.   VI   ρ.  718)•    έν  Πελο- 

ηοννήαφ  των  αλιέων  χωρά 
άλία'  έν  φ  τρίβονται  οΐ  άλες^  ή  εις  δ  άχο- 

τί&ενται  [99] 

άλίάδας'  μιχρά  σχαφίδια  [3001]    30 

άλιαέες  (δ  361)•  άνεμοι^  οΐ  διά  Θαλάσσης 

πνέοντες  [3] 

Ιάλιαχτ-ήρ'   τόπος,  έν  φ  άΘροίζοντΜ  οί 

Σιχελοί,  Ταραντΐνοί 


άλίαν  (ΟβηοΒίΙι.  255,  20)•  έχχλησίαν      [β] 
άλίαν  Θαλαττίαν  [8.  9.] 

άλιάποδα*  τόν  χέηφον^  ^  Θαλάττ^ορ  δρ- 

νιν  {^Αχαιός  Γγ.  53) 
Αλίαρτος  (€«11ίιη.  £.  Ρ.  61)•  κόλις  Βοα»- 

τίας 
άλίας'  πρασίάς,  πλινΒείας 
άλίαστος*  άνέχχλιτος  (Β  797).  άμετάτρε- 

ατός,  ανελλιπής  (ΕαΓ.  Ηβε.  85).  άχώραστος 

Ι"! 

άλιβάατοις'  πορφνροϊς 

αλί  β  ας*   νεχρός.  η  βρονχος.  ή  ποταμός»  η 

δρος  (δξος  βη  8ορΗ.  Γγ.  900  ?)  καϊ  αλι,βές 
άλίβαντες  (Ρ1«1.  Γ€ρ.  111  387  €)•  οΐ  ναιροί. 

δίά  τό  §ηροϊ  είναί,  χαϊ  οίον  ύγρααίαν  τοβά 

μή  ζχειν  (εί.  άβαντες) 
άλιβδύεΐ'  αφανίζει 
άλιβδνσαΐ'  άφανίύαι 
άλίβροχον  ΘαλάσστΒ  βρεχόμενον  [21] 

άλίγχιον  χαΛόν,  άγαΘόν 
άλιδνεφεΐ'  άλονργεί 
άλιε  (ΑΙεββ.  ίΓ.  70  ΑΙιγ.)•  -/{λιε 
-[  άλι[ε]τρόν  άμαρτωλόν  (τ.  άνείρων)  [26] 
\  άλίξειν  άλείφεσ&αι 
άλιξα'  ή  λενχη  των  δένδρων.   Μακεδόνες 

[»Ι 

άλίζωνος'  Ισθμός,  παρά  τό  άλϊ  διεξωσΘαι 
άλίζωνταΐ'  ά&ροίζωνται  [32] 

ή^άλίη•  χάπρος,  Μαχεδόνες  [34.35] 

άλιήμα^Όν  παρά  τήν  αλα  χαϊ  η)ν  άμαΒσν 
άλιχάχχαβα'   ό   του  λωτοϋ  χαρπός,  χαΧ 

πόας  είδος 
Άλιχαύων  6  Ποσειδών,  Σώφρων 
άλιχίανες  (άλίχρατες)'  9•αλασσομιγεΐς  [40] 


€00.    79  άλησίας 


89  αλΘα'  Θερμασία  (αά  αλέα)  η  Θ.         91  ^ΑλΘέΛ 


87  άλητόν 

...  μήτηρ  .  άλΘειναι'  χ,        9^  π  τήν  άληΘείαν        95  Ιατρός  •  άλΘαίνεΐ'  αύξει  (βά  άλΐ^αί" 

ψει)  θ . . . άλΘος  .  άλί'  3002  πεσόντες  4  Σιχελοϊ  ,  άλιαίαν  έχχ.  Ταραντΐνοι  13  άλί ά- 
στο ς'   άτιμος   (αά  άλαστος)  άνέγχλητος        15  πορφνράν  δρνιν  Αχαιός  χαϊ  άλ,μάς  .  άλίβας, 

16  δρος  ,  άλίβαντες•  οί  18  άλιβατεΐ  23  άλιδνοφεί  *30  άλιξονος  —  άλίζεσ&αι  .  χαϊ 
ίΘνος  βαρβαριχόν  ,  άλίζονται        1  ά&ροίζονται        37  άλιχχάχαβα 

ΗΕ8.    73  άλήπτως*  άχαταγνώστως        75  άλήπτα^*  Ιερεύς  (λήτωρ)        76  άλήπτο- 
ρον  Ιερέα  (λητορα)  77   άλης   (κ  161)*  πλάνης  83  αλητεύω   (£126)•   χλανητεύω 

άλητενσεσχον  έπλανωντο 

81   αλήτης   (ρ   576)*   πλανήτης,  πλανώμενος  86   άλητεύοντες  (μ  330)•   πλανόμενοι 

88  άλήτωο'  Ιερεύς  (λητωρ)  93  άλΘεΐναι*  χαλεπήναι  99  άλιαία,  άλις   (Αλιδία* 

"Ηλις^  ΑΝΑΓΑΛΑΙΟλ)  3001  άλιδίως-  Ιχανώς,  μετρίως  8  άλίαι  χόρωνον  (ε  66.  67)• 
αΙΘυιαι  (\.  έναλίαι)  6  άλιάδων  (Σ  432)*  εναλίων         8  άλιάων  (Σ  432)*  των  εναλίων 

Θέων  9  άλιάχεντοΐ'  άσηαοι,  αδέσποτοι,  άναρχοι  (βά  άδιόπευτοι)  14  άλιάσΘη  (ό  838) * 
άπωχετο  21  άλιγγύΐον  (Ζ  401)•  όμοιον  26  άλιεύς  (μ  251)•  ό  όρμηευτής  29  Άλι- 
ζώνες  {Β  856)  *  εΘνος  Παφλαγωνίας  (βίε)      32  <ίΛ4£νσ(  (ω  419) *  ΘαλαττουργοΙς.  ή  ΙχΘν{ρ9η)• 

ιη 
οενταϊς         34  άληιος  (1267)•  ανελλιπής  βοσχήματος         85  άλίησι  (2  86)•  Θαλαττίαΐ4 
40  άλιχίνος  (Ν  278)  •  δυνατός 


»» 


άΙ§Μ6ς  —  άλίτύχαρηον 


94 


^ΚΛ,κός•  άλίχοί  καλοΰ9€αι  οΐ  τά  χρός  θ«Γ- 

Χασοαν  οίχοΰντες  μέρη  της  Π^λοηοννι^ου 

^X^.xν'ρxης^   φύλλα  μήχωνος  μετά  δξους 

Χια9&έντα.  ή  ύπότριμμα  έη  πλειόνων  χρεών 

(€£•  άβνρτάχη) 

ΙΧίμα'  θαλάσσια 

ίϊ,ιμενότητα  (Ιβη.  ΗβΠ.  ΙΥ  8,  7)*  Λιμένα 

μή  Ιχαντα  [45} 

ΙΧιμον   (Τ1ΐ€θρ1ΐΓ.  ΟΡ  Υ  15,  4)'  ηλησίον 

Μόσσης  γινομένη  10 

ΙΧιμνρηέντων   (Φ  190)*    εΙς  θάλασσαν 

^ίίντων^  ή  εΙς  θάλασσαν  τελευτωντατν 
1X^9 '  φίί^ιον,  μάταιον,  χενάν,  έλαφρόν  (τ. 

(Μς) 
άλϊναΐ'  έηάλεΐ'φαι  (1.  έηαλϊναι)  €ί.  2867 
ίϊιίΐή^ρας'    χνλίατρας,  λέγονσι   6έ  χαΐ 
ίξαλΐσαι  χόν    ΪΛηον    (Αγ.  Να1>1^.  32 
1(11•  θ€€.  851  Α)  χυλΧααι 
ίΧΙΐίΙ^Ίΐταΐ'  ττυλίηται 

βλ(90ον*  δρόμον  (αρμάτων)  20 

έΧίνιιν'   άλείφειν 
αΧί9θί'  έκαφρόδιτοι  (χλεινοί^) 
^έΧίννόν   άμνδρόν.   Κρητες 
ίΧιντος'  άμιλλα  (τ.   λίνδεα^αι) 
ίΧίοβόλη'  σύνοδος  ήλΧου  άμα*  Αάχωνες 

[581 
ιίλιαν  (Σ  141)*     9'αλάσαιον.  ή  μάταιον  {Δ 
26  ιΐ).  4  άχαρηον.  συνηρημένως  ώιό  τον 
έΧήΙον^  δ  Ιστι  άσιτον^  άσηορον         [60] 
έΧιχαρή  (8ορ1Ι.  ΕΙ.  451)-  αύχμηράν    [62]    30 
&ΧΙχλοα  (^ί26)*  τη  ^αλάσαη  έηιηλέοντα^ 
Λξ  'ΑΛολλόδωρος.  Εόμανος  όέ  τά  ύπό  τοΰ 
έΧός  έΜίαλεόμενα^     τουτέστιν   υποβρύχια^ 
(Λς  έχυκολάξει  ή  Θάλασσα 
ΛΧΙχλοια•  τη  Θαλασσή  πλενσόρίενα 
άΧιχόρφνρα  {ζ  5Ζ)'  άλουργη^  τουτέστιν 
έχ  Βαλασσίας  πορφύρας 


άλιρ•  όξύβαφον  (οί,  αΧρ) 

άλιρρόΘονς  (Αθ8€ΐι.  Ρ^Γβ.  367  ΕιΐΓ.  Ηίρρ. 

1205)*   κύματα  ^Όλάσσης 
άλις'  ίχανώς^  ηληρεστάτως,  αύταρκες,  Ιστι 

χαϊ  μετρίως^  ώς  Ευριπίδης  'Άλχήστιδι  (907) 

[β») 

άλίσας*  χαταλαβών,  συναΒροίσας  (ΗβΓοά. 
Ι  77),  σνναγαγών  (ΕαΓ.  ΗβΓε.  ί.  412) 

άλίσβη'  άπατη  [12—74] 

αλί;  δρνό ς'  παροιμία  έπϊ  των  πληρα>Θέν- 
των  φαύλου  τινός^  χάϊ  έπιποΘοΰνταηι  των 
ήμερων^  σίτου  χαϊ  οίνου 

άλισ&είσης'  ά&ρθίσ&είσης 

Ί*  άλισΘένειν  άσΘενεΐν  (ν.  βίλυσΘαίνειν) 

άλισΘέντες•  συναΘροισΘέντες 

άλισΘείς  (Ειηρβάοεί.  150  81.)*  σνναΘροίτ' 
σΘεΙς  [80] 

άλίσχεί'.  νιχ§. 

άλισχόμε&α  {Κε^άί,  Γγ.  135 ,  5) *  χαταλαμ- 
βανόμε»α  [83.  84] 

άλισχόμενοι  (Ηίρροα:.  III  ρ.  749)** κρα- 
τούμενοι 

<ΙΛ^σχοντα4*  χρατοννται  (Ηίρρο€Γ.  III  ρ. 
749).  λαμβάνονται,  φονεύονται 

Άλίσχος*  όνομα  παγχρατιαστοΰ  [88] 

άλίσπαρτον  τό  αλί  χατεσπαρμένόν  χα>* 
ρίον^  χαϊ  άλευρον [90] 

Ί*  ά  λ  ιστία*  άναπέπλησται 

άλίστρα*  παραποτάμιόν  άμ(μ)ώδες  χωρίον 

άλιτενές'  παράλιον,  ταπεινόν 

άλιτήμων  (Ο  157)•  αμαρτωλός      [95.96] 

άλιτίίριος  (ΡΙαΙ.  ΕρίβΙ.  ΥΠ  336  Β)*  άμαρ- 
τωλός,  πλανήτης,  Θανάτου  αίτιος  χαϊ  ένο- 
χος 

άλίτης'   Αμαρτωλός,    ξένος    (άλιτόξενος  1) 

[99  —  3Ι0:ί] 

άλιτόχαρπον  ματαιότεχνον 


000.    42  όοου;       44  (ίΑιμενα>τ^  (αη  ΤΙιαο.  II  25,  4)        46  παραπλησίον       41  άλι- 

ΐνρέοντων        48  χελιόν        50  άλινδέΘρας        51   άλίνδεΐταΐ'   χυλίεται        52  άλιν- 

099       (55  άχιννόν  =  άχιδνόνΤ)        59  αυτό  τον        61  άχμηρά        67  άλίρρώΘους        68  πλή' 

ζεστον  —  άλχίστιδι        70  άλίσας•  χονίσας  χνλίαας  (β  Μο6Γ.  ΑΚ.)  χατ,         89  άλιχτόνεπαρμέ- 

ην       92  άλιστρία  ^ 

ΗΕ8•  45  άλισμοϊς  χαϊ  άλιμοΐς'  βοτάναις  δενδροειδέσι  παρά  Θάλασσαν,  ί]  ξηροΐς 
ίάΛΟίς  (Ιβτβπι.  ΧΥΙΙ  6)  58  άλίοιο  (Α  538)•  Θαλαττίου  60  άλιον  βέλος  (Ε  18)•  μά- 
ταιον. αποαχτον  62  άλίπεδα'  τά  προς  τη  Θαλασσή  πεδία  (Νθ6Γ.  ΑΙΙ.)  69  άλιααΖα' 
ί^χνρά  (αλχαΐα)  72  άλισγημάτων  (ΑεΙ.  Αρ.  ΧΥ  20)•  της  μεταλήχρεως  των  μιαρών  Θυ- 
σιών 73  άλισγήΘη  (Όβηίβΐ  Ι  8  Τΐιβοά.)*  συνεστιάΘη  74  άλισγόνες'  μολύνοντες^ 
μιαίνσντες  ^  80  *Αλίσιον  (Β  617)•  πόλις  83  αλληλούια  (Εαβεΐ).  ίη  Ρβ.  €ΙΥ  1.  2)* 
σί9ενη  τόν  δντα^  ήγουν  τόν  χύριον  84  άλισίμιχτα*  ήλισμένα  88  άλισό.'  χρυαον 
Μοτήριον  περιφερές  (ά  λ  ε  ίσον)  90  άλίστατος  (ΕυΓ.  €γο\.  315)•  οοφώτατο^  95  α  λ  4- 
τνμένον  ήμαρμένον  (Ηββίοά.  δουΐ.  91  ?)  96  άλίτεσΘαι  {δ  378)•  άμαρτάνειν  99  άλι- 
τόβριος  (Οτε^.  Ν3Ζ.  XI Υ  94  ΒγοοΙι.)•    έχ  πλάνης  τρεφόμενος  (αλητοβόρος;  τ.  λιτοβόρος  εΐ 

έ 
^Χειφόβιος)     3100  ι2  λ  ^  τ  ο  μ  α  ι  (ί?  570  ?)  *  τιμώ  (πβω)     1  άλιτρόν  (ΤΙιβοοΓ.  Χ 17)  •  άμαρτωλόν^ 
άδιχσν      Ζ  άλιτροϊς*  άμαρτωλοΐς,  χατά  σνναίρεσιν  άλιτήρως  χαϊ  άλιτρός 


95 


άλιτροΰννι/  —  άλΐιιν 


96 


άλιτροσννη  (άλιτοφροσύνη  ΟΓ^ο)*  άμαρ^ 
τ(α,  χαϊ  άλι,τρία  Σοφοκλής  ΑΙχμαλίοχι^ 
σιν  (Γγ.  44)  λέγ€ί 
Ί*  άλιτραΐ'   οί  'άδίχα  διχάζοντας 
άλιτρίας'  αμαρτωλούς  [7] 

ΆλΙφηρα  (?ο\γ\ί.  VIII 26,  27)  •  χώμη  +  Θρφ- 

χηζ 
άλίφαλος'   γένος  δρυός  (άλίφλοιοςί  άλΙ" 

φελλοςΐ) 
Ί"  άλιφίλεΐς'  πτωχοί 
άλι,φ^'Βρώσαι  (8ορ1ΐΓθ  Γγ.  63)*  άφανίσαι^ 

άηολέααι, 
άλιφροσννη'  Ιχανή  φρόνησις 
άλι^'  ηίτρα  (γ.  λίιρ) 
\  άλίων  άλιφαέων.   άλιαίων 
άλίάσαί  («  104)*  ματαιωσαι^  μάταιον  ήγη- 

σασ&αί 
άλχα  (ΝΙΟΙί)'  άλυχα 
άλχαία  (Οί(ΐ3Ίη.    ρ.  71)*  χέρχος.   ουρά    ή 

τοϋ  λέοντος 
άλχαΐον  (ΕαΓ.  Ηβΐ.  1152)*  δπλον  ή  άλεξι- 

φάρμαχον  φντόν  (αά  άλχέα).  Ερατοσθένης 

(ίΓ.  ΧΙ.1Ι1  ρ.  233)    όέ  δνομα  ύναί  τίνος 

άν&ρωπον   χφμφδουμένον   (Ευροΐ.   ρ.  640 

ΑπΒίορΙι.  ρ.  1030) 
άλχαρ  (£644)*  άλέξημα^  βοήθημα  (Ηίρρο- 

€Γ&168) 

άλχή*  δνναμις.  Ισχύς,  ή  άλέξησις,  ή  μάχη• 

ΑΙσχύλος  ^Αγαμέμνονι  (107) 
άλχί{Ε  299)•   τη  άλχί^  άπό  ευθείας  τής  ή 

άΧξ.  ώς  ή  σαρξ 

άλχ^μος'   μάχιμος,  ανδρείος,  Ισχυρός  {Δ 

836),  θρασύς  [23] 

άλχιμώτατον  (Εατ.  8υρρ1. 163)*  γενναΖον, 

Ισχυρότατον 
άλχμαΐος'  νεανίσχος 
άλχμαρές'  άλχιμον 
ΆΧχμέωνα  (ΑηΙίρΙι.  €θΐη.  III  ρ•  106)*  τόν 

*Αλχμάνα 


ή^ΑλχΙδαι•  θεοί  τίνες  παρά  Ααχεδαιμονίοις, 

(χαϊ  δήμος  τις  (Λά  Ααχιάδαι) 
Άλχμεωνίδας•  Ά)θήνησίν,  άκ6  *Αλχ{μ)έ»' 

νος  του  χατά  Θησέα 
άλχτήρα    (£  485  β1.)*    βοηθάν,    ή  βση- 

θονντα 
άλχτήριον  άμυντήριον 
άλχυονίδες'  ήμέραι  τιν^ς  τόν  αριθμόν 

ιδ'  (8Ιιηοηί<1.  Αηβίοΐ.  ΗΑ  Υ  8,  2)  γαληνοί, 

10        ^ν  αίς  νοσσεύει  ή  άλχυών  ρΐ] 

άλχνόνιον  (Ηίρρ.  II  ρ. 854  Κ)*  βοτάνητις 

άλλά'  χάν.  ή  έηϊ  τάδε  (έπειτα  όέ  βεΐιοΐ.  ΡΙιΙ. 

ρ.  336  Βΐ£^>  [86] 

άλλα(γ)ήν'  άμοιβήν  [38.  69] 

άλλαγμα'  6  βαπτιζόμενος  (τ.  τηάλλαχτον) 
άλλα  δ  ή  (ΡΙβΙο)•   αλλ*  όλως.  δυσχεραίνον- 

τος  όέ  ή  λέξις  μή  δτι  ουχί 
άλλάθαρον  άλμυρόν.  Κρήτες 
άλλάμπαν  τόν  ήλων,  οΐ  όέ  -[έπιχειρίδισβ 
20        δαίμονα 

άλλανής'  ασφαλής.  Αάχωνες 

αλλ*  άναξ'  έξόδιον  χιθαρφδοΰ  τό  ή^χαθα- 

πάδον  χαϊ  τό  νΰν 
άλλάξ  (Ειηρβάοοί.) '  ένηλλαγμένως  [47 — 49] 
άλλ*  ή^άχρι  ΐξ εστίν  άντϊ  τοϋ  ^στο•  Μ^ 

νανδρος  (Γγ.  ΟΟΟΧΧΙΙ  ρ.  302)        [&1— Μ] 
άλλεπάλληλοΐ'  συνεχείς  [Μ.  57] 

άλληγορούμενον  τροπολογούμενον^  φυ^ 

σιολογσύμενον 
30    αλληγορία•  άλλο  τι  παρά  τό  άχονόμκνον 

υποδεικνύουσα 
άλληχτϊ  πράσσει  τι•  άνευ  χλήραν 
ά(λ)ληχτον  (ΟβΙΗιη. Ρίβιι.  149) *  άχατά^ν- 

στον  [β2] 

άλληλοδωδόταΐ'    άλληλοβόροι,   άλληλο^ 

φάγοι  (άλληλοδαΖται)  [64  ^§7] 

αλληλουχία•  αλλήλους  διαδέχ(εα)θαι  χβΐ 

συνέχειν  χαϊ  συγχροτεΐν 
άλλη  ν  λάχανον  Ιταλοί,  χαϊ  έπϊ  τον  "^έρ- 


000.  3104  αίχμαλώτησιν  18  άλχεόν  19  άλέξψα  20  ΑΙστύνην  32  άλ^ηΜ^ 
νίδες  33  όρνέου  χαϊ  δήμος  τις  άλχυόνιον  37  άλλά.ήν  43  άλλαμπάν  (ύ,  άλάμ- 
παν)  44  άλλανής  45  άλλάναξ,  έξύδιον  χιθαρωτοΰ  55  ιίλλε^τάλλι^λα  68  άλλη» 
λούχια 

ΗΕ8.  7  άλίφατα  (▼.  Όηοαπ^  οοΐ.  64)*  άλφιτα,  ή  άλευρα  23  άλχίδι•  δυνάμει 
33  άλχίων  είδος  όρνέου  36  άλλα  χαϊ  ίδς  (Α  116)*  αλλά  χαϊ  δμως  38  <ίλλά  χαχώς• 
(άλλα)  μεθ*  ύβρεως  (Α  25)  39  άλλ'  ανα  (Ζ  331)*  αλλ'  άνάστηθι  47  αλάτα&•  πλα- 
νάται 48  άλλα  τά  μέν  (Α  125)*  αλλ*  δσα  μέν  49  άλλα  τε  (Β  754)•  άλλα  δή  51  ι{λ- 
λάων  (Σ  432  ηοη  0<11ίπι.Β»η.  189)*  άλλων  52  άλλεγον  (7  253)•  συνέλεγον  53  άλΧ 
ίνεχα  (Α  94)•  άΧλά  χάριν  54  ι{λλ^£α4  (Φ  321)•  άναλέξαι,  συλλέξαι  56  <2λλ*  ίχ  τοι 
έρέω  (Α  304)•  άλλο  δή  σοι  τι  έρώ  57  βίλλι^  (^1120)*  άλλαχοϋ  62  άλλήλησι  χέχνψ- 
τα  ι  (£141)•  άλλήλαις  έπιβαίνουσιν  64  άλληλέγγυον  (Ουεβη;.  €θ1.  53)*  η  ίξ  αμφοτέρων 
πίστις  65  άλλήλοις  (Β  2901)•  άλλτ$λα4;  66  άλλήλοισιν  (Γ  9)*  (Ολι^λοι^  67  άλίτι- 
λούια•  αινείτε  τόν  δντα^  ήγουν  τόν  χνριορ  (Ε«•«1>.  ι4  Ρβ•  ΟΙΥ  1.  2) 


«7 


όλΧήσα§  —  άλογηίίας 


98 


χονντος  προχό  (αρκούντως  ηρύς  χόρον  <ά 
άδίψβ%  έξ  οΰ  άλλαντοχώλης         [70—14] 
^  άλλησαΐ'  άναστρέψαι 
άλλη  σννωρίς'  άλλη  χατάστασις 
-]-  άλληλίξειν  άλλως  χαϊ  άλλως  λέγαν 
άλλίχα  (ΟαΙΠιη.  (τ.  0ΧΙ1Χ)*  χλαμύδα  ηορ- 

ψνραν 
άλλογ{νο)Βΐν  μι)  έηιγι,νώσχην 
άλλογνωσας  (ΗβΓοά.  1  85)*  άγνόησας  10 

ίΧλόδημα  (Ηίρρθ€Γ•  Ι  ρ.  162 ?)'  απόδημα 

[82.  83] 

ίΧλίχα'  χλαμύδα,   ^μπόρπημα.   οΐ  όέ  πορ^ 

9^δα  χλαμύδας  άλληλοχΒΐρου[ς]  [85] 

•  λλι^'  χιτών  χίίρώωτός  καρά  Εύφορία>νι 

(ίΓ.  ΟΧΙΙ  ρ.   137) 
αΧογνώτων  (β  366)*  ζείνοίν 
άΧΧοδαίϊός    (Π  650)*    ξένος,    άπ'   άλλου 
Τ9Μον  δάπεδον  γάρ  τό   Ιδαφος,  ήγουν  ό 
χόχος  20 

άΧΧο^ρόους  (α  183)*  αλλοφώνους 
άΧΧάμος•  τυφλός  (άλαωπόςΐ)  [91] 

( )  *  άλλος  έξ  άλλου  γενόμενος  μετά- 

Φίΰχηματίζεσ&αι  [93] 

άΧΧάχοτα'     άχατόλληλα,    εναντία,    άχα- 

ϊάοτατα.   άλλοφυή.  έξηλλαγμένα,  (▼.  άλό- 

ητα)  Ιδιόχοτα,  ίξαλλα  [95—8207] 

άλΧοΜΒίρΙους*  αλλοφύλους 

έλΧοηρόσαλλε    {Ε  889)*    άλλοτε   άλλφ 

ψίλΒ  [10]    30 

άλΧάτριος  (£214)*  πολέμιος,  ξένος 


άλλος  ούτος   Ήραχλ^;*  ηαροψία  Μ, 

των  Ισχυρών 

άλλο  τί'  έν  έρωνί\αει  ΆττιχοΙ 
άλλοτροπησαι•  μετα^εϊναι  [15] 

άλλόφασις'  θόρυβος  ταραχοίδης 
άλλοφάσσειν    (Ηίρρο€Γ.    Ι    ρ.    112  Κ)' 
έτεροφρονεΐν,  ( —  χροεΐν  Β^νΐί.  368,   9)   ή 
ούχ  ύποφέρειν   βάρος  [18] 

άλλοφάτοίς'    ύπ*   άλλου   πεφατισμένοις, 

ή  άνηρημένοις 
άλλοφέρμονες'   άλλαχοϋ  τραφέντες    [21] 
άλλύεί'  αναλύει 
άλλως'  ματαίως,   άς  ίτυχεν  (Ηίρροατ.  Ι  ρ. 

613  Κ),  ή  άλλοίως.  ή  μάτην 
άλλω  ς  τ  ε*  μάλιστα,  χαϊ  χατ*  άλλον  τρόπον 
αλμα'  πήδημα,  χαϊ  ή  πρώτη  τοΰ  εμβρύου 
μεταβατιχή  χίνηοις  παρ*  'Ιπποχράτει  (γοΐ. 
II  ρ.  23  Κ) 
άλμάδες•  έχ  σινάπιος  γογγυλίδες 
-[  άλματνραΐ'   τά  παραθαλάσσια  χωρία 

[28—30] 
«Ιλμνρά  (ΤΗβοεηΙ.  XXIII  31)*   δάχρυα  χα- 
λεπά, πιχρά  [32] 
άλμυρίδες  (Αηβίορίι.  Γγ.  Υ1ΙΙ  ρ.  997)•  αί- 
γιαλοΐ.  χαϊ  τόπος  έν  τ^  *Αττιχη  παρά  τάς 
εσχατιάς,   ού  τους  νεχρούς  έίέβαλ{λ)ον 
αλμυρό  ν  (Ειιγ.  Τγο.  1)*  άλιχόν 
άλαξ'  Ληχυς,  *Α&αμάνων  (άλναξί) 
άλξίας*  πράξεις,  χαϊ  έχλή'ψεις       [37  —  39] 
άλογήσ ας  (ΗβΓοά.   III    125)*   χαταφρονη- 
σας,  όλιγωρήσας                                 [41.  42] 


€00.    69  ανλαντόπολις  70  χύριον.  άλλίχα*   χλ,  έμπόρπημα . . . .  μή   έχων  φυλ-ήν. 

άλληλάξαί'  αλλήλους....  άνέχρινεν.        76  ά^ησίνωρις       81  υπόδημα      86  αλλίξ      89  άλ" 
λοφ09ους        94  έξ  άλλων         19  άλλοπεφατισμένοις  20    άλλοφέρβονες        25  έμβρίου 

-^^Ιχποχράτη        26  ΡοβΙ  άλμάδες:  χολυμβάδες  έλαΐαι  (β  ΜοβΓ.  ΑΙΙ.  ρ.  51)   χαϊ —  συνάπιος 

ΗΚδ.    70   αλληλούια    (Αροΰ3ΐ•    XIX    1)*     αίνος   τω    δντι  &εω.    αΐνεΐτε    τόν   χύριον 

71  άλληλάξαί'  αλλήλους  έλάσαι  (αλαλάξατε,  άδδην  έλασαι  (Γ423)?)  72  άλληλί- 

ζεσθαί'  τδ  αλλήλους  έπιχειοίσαι  73  αλλήλων  θυνο μένων  (Ζ  3)*   έπ*  αλλήλων  εΙς 

Μδν  άχοντιξόντων  ΐ\  αλληλοϋχα'  τά   άντιπεπλεγμένα  82  άλλοειδής  (ν  194)• 

άλλοφανής  83  άλλον  έρώτα'   άνέχρινεν   (Ι.  άλλ*  άνερώτα'   ανάκρινε  Αγ.  1.^8.  484) 

85βλλ•  ίει  {Α  32)•  αλλά  πορεύου        91  άλλοίωσις  (Ρίβΐιη.   ίΧΧΥΙ  10)         93  άλλοθεν 

(Β  75)*    άλλαχόϋεν         95  άλλο*   αλλοΓον  96άλλοι^μενκ€  (5  244)•  άλλον  δή  τίνα 

97  αλλ*  ό  μέν  ό  μέν  άλλος        98  άλλ'  οί  μέν   οΐ  μ^ν  άλλοι         99  άλλοις  (Α  342  βΐ.)* 

τΰίς  άλλοις         3200  άλλο   προς   άλλο'  ευμετάβλητος  (άλλοΐφ  έπ*  άλλφ...  ΒβΙίΙί.  Αβ.  378, 

29)        1  άλλο  προς  άλλους'  ευμετάβλητους ^        2  αλλότριο;  φως    (Ε  214)•  πολέμιος 

ης  άνήρ        3  άλλοι  μέν  ^α•  άλλοι   μέν   δή    ίαλλοΐφ   έπ   άλλφ]  4  άλλουδίαλλος  (Α 

486)*    αλλαχον  άλλος  5  άλλο  ίου  ς   (π  Ιοί)*  άλλοωφανεΐς  6  άλοφρονέοντα 

(Ψ"  698)•  παραφρονοϋντα.  άλληγοροΰντα  7  αλλόφυλος*  έξ  άλλου  γένους^  μή  έχων  φυ- 

λήν         10  άλλος  όδίτης   (τ/»  274)•   αλλόφυλος  15   «  λλο  τό οτο  ν  (ΛΓ  322)  •  άντΙ  τον 

ολαν  σώμα        18  άλλοφον  (Κ  258)*  μή  έχουσαν  λόφοι».  Αόφος  εΙς  ΰ^ος   της  περικεφαλαίας 

Ικανηατεα  (έπανάστημα)  καλείται  21  άλλυδίς  άλλη  (Μ  461)•  μεταλλαγή  (μεταλλαγή^. 

άλλη  €θά.)  άλλου   έπ*  αλλο[υ]  άλλαχή         Χά  23:    ΡοεΙ   ή  μάτην:    άλλως  αν   φράζεσθαι  σαώ- 

σαιμ^  (Τ  401).  ίτέρως  δέ  βουλεύσασ^αι    σώσαι  τόν  ήνίοχον  ημών  28   άλμη'   ό   των 

ΙχΗων  ζωμός  (ΜοβΓ.  ΑΙΙ.  ρ.  69)  29  α  λ  μεν  ο  ς  (Ο  571)•  άλλόμενος  ΖΟ  άλαήτην 

άϊάμαστον  (άδμήτην  Κ  293)  32   άλ μείον   άνδοεΐον  37    άλ^εων  τειχέων  (ΕϋΓ. 

Τγο.  956.  67)  38  αλο^'εΓται*  μωραίνει  39  αλογη&ήναι  (ΙΙΜ^ιοο.  XII  24)•  μωραν- 

&ηνα^  41  άλογία'  παρακοή  42  άλογήσει    (Ο  162)•  άφροντιστήσει.  λόγον  ουκ  έξει 

7 


99 


άΐογήόαντβς  —  άλΰίνιι 


100 


άΐογήσαντίς  (ΗβΓΟά.  III  46.116)*  χατα- 

φρονήσαντες  [44  —  46] 

αλογί(ον)  δίχην  ήν  φεύγοναιν  οΐ  αρ- 

χοντες  λόγον  ού  δόντες  των  της  άρχης  δίΟί- 

χημάτων  (ΕυροΙ.  Γγ.  XXIV  ρ.  557) 
■[  άλογχεΖν'   Άλογους   {ΔολογχΙξειν 

Δολόγχουςλ)    μιμεΐσ&αί,    δ    έστιν    ί^ος 

Θρ^χών 
-Ι*  ^ά)λογχόν'  δόρυ  τό  άσίδηρον  (σιδήριον 

θρςίχιχως  Ε  Η.  70,  36;  ▼.  άλοχος)  10 

άλογα'  άρρητα.  Σοφοχλης  Θυέστρ  (Γγ.  242; 

άλόγφ*  άρρήτφ) 
αλόη*  πόας  είδος,  χαϊ  ό  χυλός  αυτής      [52] 
άλοϊα  (Ι  568)*  ιτυητεν.  αφ*  ού  χαΧ  υ  ηα- 

χροτύπτης  ηατραλοίας  [54] 

άλοΐεν  (Χ6ΙΙ.  Η6ΐΙ.  1Υ  8,  4)•  ληφ^εϊεν 
άλοίημεν  ληφ&είημεν  (Ζ  253!)  [57] 

αλοιμός'  χρίσμα  τοίχων.   Σοφοχλής  Ιάχρί- 

ύίφ  (Γγ.  67) 
άλοιταί'  χοιναΧ  όμαρτωλαϊ  ηοιναί  20 

άλοιτήεασαν  χοινήν,  άνανδρον 
(άλοιτόν  Ι^γοοψΙί,   136) '    φονέα  η   αμαρ- 
τωλό ν 
αλοιφή   (Ρ  392)•    ηιμελή.  ο   ίστι,  λίχος. 

χρίσις  [63.  64] 

αλοχας*  αϋλαχας,  διόδους,  βο^νους.  ή  γλυ» 

φάς  δέλτου 
(^άλοχίζειν   άροτριφν  Αγ.  Τββρ.  850) 

[67.  68] 
άλόντα'  χλααέντα,  δίοπεσόντα  [70]    30 

άλοζ'  αΰλαξ 
άλοίζεύεΐ'  άνίχνεύεί(έλλθίζΐεύει{Ί]ΐΒθ€Τ. 

ι  42)  •  αλιεύει  Ο^γ.  Βγ.) 
Άλόπη  (Β  682)  •  ηόλις  έν  Άργει,  χαϊ  χρήνη 

στ 
εΟΒ.    47  άλογΐ  δίχην        50  Θυέ        53  άλλοία        55  ληφ&οΐειν        56  άλλοθι;- 

οΐ 
μεν        57  άλλοΐεν         58  άλοιμα  — τεΙχων        60  άνανδρον  φονέα  γρήσις.  αλοιφή*  — 
—  λίπος  ή  άμαρτωλόν  65  αΐδοϋς  βωμός,  ή  γλ\  73  Έλενσίνη  74  άλέπιστον   [3266] 

άλορόα         81  ϋδωρ         84  άλουα'   χηποι.  άλουγρά  —  Κύπριοι         88  άλουργυ ρίδες 
1  χα^εδροι  —  λιμένες 

ΗΕ8.    44    άλογίσ αντες'   τα  των   αλόγων  φρονήσαντες  45  αλόγιστος*   παρά- 

φρων       46  άλογο ς'  μωρός       52  άλλοιςί  (Οβηίβΐ  II  21)*  μεταποιεί      54  άλλοία'  αττιχώς. 

ε 
άφ*  ον  χαϊ  ό  πατροτύπτης  χαϊ  μητροτύπτης  πατραλοίας  χαϊ  μητραλοίας  λ'        57  άλοΐεν 
άν   (Λβδοΐι.  Α^.  340)*   ληφ&εΐεν  αν  63   άλοι  πηλοί  {η  328  άλα  πηδώ)  64   άλλοΐεν 

(Φ  335)•  ^κ  της  θαλάσσης      67  άλοά'  τύπτει      68  άλόχοτα•  'ψενδή.  ίξι, 


έν  *Έλενσινι^  ήτις  Φιλότης  (ν,  Φίλωψ)  έχφ- 

λεΐζο 
άλοπον  (Αγ.  Εχβ.  736.  7)*  όλέπιστον 
άλορόα•   αρουρα^  χαϊ  γεωργία  παρά  Μ» 

λασσαν  [76  —  80] 

άλοαύδνης  (Υ 207  δ  401)-  της  θαλάσσης, 

Ηλιόδωρος  [82] 

άλοσχνόον  (ζ  226)•  χουν  τό  λεπτότατάν 

φησι  •  τοιούτος  όέ  ό  αφρός,  αέρος,  τό  πλά' 

στον   χαϊ  πνεύματος  μάλλον  ήπερ  νδατος 

ίχον.  ή  τόν  έπϊ  της  επιφανείας  της  ^α• 

λάσσης  άφρόν 
άλουά*  χι}πω.  Κύπριοι 
άλουργ ά'  τά  έχ  της  θαλάσσης  πορφυρά 

[86.87] 
άλουργίδες'  πορφνρίδες 
άλονς*   πιασ&είς,  ληφθείς   (8ορ1ιοε1.  ΡΙιΙΙ 

1337) 
άλοΰσα'  ληφθείσα,  χειρω&εΐσα  (Εαπ  Ι•1. 

1257) 
άλουσία  (Τγ9^.  Οοιη.)•  τυ μή  λονεσ^αί,  χαϊ 

άλουτεΐν  (ΗίρροΰΓ.)  ομοίως 
ή^  άλλόφυξον  έν  άμηχανί^  ήσαν 
άλόχευτον  άγέννητον 
άλοχος'  εύνή('ϊ)  γαμετή 
άλοχος'  δόρυ  άσίδηρον  (ν.  άλογχόν) 
άλόχου   {Α  114)•   γυναιχός  γαμέτης 

[97-- 8300] 
άλσεα•   τεμένη,   (ν,  άγεα)   οΐ  χάβυδροι  χαϊ 

σύμφυτοι  λειμώνες   (ν.  άρσεα),   χαϊ  τόποι 

χατάδενδροι,  πρύς  άλσιν  χαϊ  αύξησιν  των 

φυτών  δντες  επιτήδειοι  [2.  8] 

"^  άλσείαν   πορείαν   (ν.  ασέλγεια  €(  άλεία) 
άλαίνη (ΤΙιβορΙι. ΗΡ.  IX  13, 3) *  βοτάνης είδος 


ες-   πορφχροϋν  (ΜοβΓ.  ΑΠ.)  97  άλόχφ  {Α  546)*   γιναιγϊ  γαμετχί  98  άλοώ  (ε  377)• 

λανώ  1ΗΥ  άλοώ  ν  πλανών  (βά  αλόων  ί).  χαϊ  τύπτων  (Ι  ΡθγβΙΙ.  XXI  20)  3300  άλπα- 

αΐον  (5  203)•    άγαπητόν   (δάτίταλλον'  ήγαπάτην)  2   αλσο;  (ΡβΒίιη.)*   σννδενδρος 

}πος        3  άλα  ο  (Π  751)•  ώομ,ησεν 


βίλαη 

λ 

τόπος 


101 


ο?Α.•0Γ«9  —  άλφίνίίΐ^ 


102 


άλ,.σιν  νεί'  τοΰτο  ίπϊ  της  άγαν  εύθηνίας 
ΜΒετο  [7] 

άλτηρεία'  άφή  της  χειρός  [9—18] 

*Αλύβας'  δρος  παρά  Σοφοχλεΐ  (Γγ.  900;   τ. 
άλφας),  ^ί  πόλις  έν  Ίταλί^  {ω  304).  οΐ  δέ 
ΧΙμνη  (ΗβΠβηίευβ) 
Άλν§'η{ς  Β 857) •  ηόλις  Τρωϊχή 
οίλνγος'  άνευ  μάστιγος 
άλνδοιμον  πιχρύν  καρά  Σωφροη 
άλνδμαΐνείν* 

ίΧνειν  άπορεΐν,  αχό  (του)   τήν  λνσιν  μή 
εύρίσχειν,  ώς  δέ  χα  Ι  αυτό  τό  άπορεΐν  άηό 
του  χόρον  μή  εύρίσχειν,    δηλοΐ  δέ   χαϊ  τό• 
ΐαίρειν,  χαϊ  διαχίϊσ^αι  (γ.  βεΐιοΐ.  δορίι.  Ε1• 
135) 
ίλυ^α'   άλυπορ  (άλνσσον) 
αΧυχη'  ίάν  μϊν  τό  ά  δασύνηται,  ή  Βάλαα^ 
00,  ίάν  δέ  ιριλοϋται^  •)•  λύχους  μι)  Ιχουσα 
οΪΌχόν  άΧμυρόν  (ΑΓΪβΙορΙι.ίΓ.ΧΙΙΙ  ρ.679)* 
χλια^όν.   οΐ  δέ   9ερμόν  (βΔ  άλυχρόν,  Βα- 
Χνχρόν) 
άΧνχτάζει'  φοβείται  (οΓ.    ΗβΓοά.  IX  70). 

αχορεί  λνσιν  μή  εύρίσχει 
άΧνχταίνειν  χλαίειν,  λνηεισϋΌΐ^  δυσφο- 

ίΧνχτίΐ'   ύλαχτει,  Ερήτες 
άλυτιτησας'   άπειλήσας,   Βορνβήσας 
άΧνχτοσύνη'  άχοσμία 
^Χνχτρόν  εύδινόν  29  —  32] 

^Xνxτοπέδη  (Ηβδίοά.  Τ1ι.   521)•    δεσμού 

Λί  άναφεύχτου 
αλυί  (ΗίρροοΓ.  1Π  ρ.  769)•  απορία,  ηλάνος, 

ίΧάβη 
^Ινα^ενίει  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  269)•  άσ^ε- 

ηΐ^  άνιάται 
άΧνσίδετος'  άλύσει  δεδεμένος 
άλνσιον  (Μβηβηά.  Γγ.  111  ρ.  145)•  το  περί  τόν 

τράχηλον  πλόχιον 


αλυσιτελές•  άσύμφορσν^  ανωφελές  (ΡΙ<(. 

€τΛ\γ\,  ΑΠ  Ό) 
άλυ σχάζω    (Ζ  413) '  ηλανώμαι.  έχχλίνω, 

έχφενγω 
άλυ σχάζε IV  (0Γ3ΐίη.ρ.99)*  άποδιδράσχειν 
άλύσσοντες{ΧΊ^)'  άδημονοϋντες^  ή δυσ- 

φοροϋντες,  η   άγαν  λυσσώντες^   χαϊ  έμμα- 

νώς  έχοντες 

άλύσσειν  τρέμειν 

10•    "Ι•  άλυ  στο  ν  στρνβλίον 

άλυσπα9 είχι'  χαχοπαΒεί^  (δνσπαΒεί^) 
άλυστάξουσα'  άλύουσα 
άλυσταίνειν  άσΒενειν,  άδυνατεΐν 
■|•  αλυτατα^•  παρατηρεί 
■}•  άλυστινόν  δεινόν  (άλύστηνον  ΕΜ•  70, 

46  βχ  ΕυΓ.  Εετ3€\.  77  ?)  [49] 

άλυτο  ν   ακατάλυτοι»,    άχατάπαυστον.  Σο- 

φοχλής  Ίνεΐ  (Γγ.  298) 
άλυχά'  αδημονία,   αηδία 
20    άλυχήν   άσην.  χάσμησιν  (Ηιρροοτ.  III  ρ. 

763) 
άλύω   (Εατ.   Ηίρροΐ.  1182)•   αδημονώ,  (ύ, 

λύει),   άΒυμω 
άλφα'  βους  χεφαλή,  ΦοΙνιχες 
■}•  άλφάδιον  ίχ^ρόν  (τ.  άφάδειος) 
άλφάνεΐ'  εύρίσχει.   χαϊ  άλφαΐνει    (Αγ. 

ΤΙΐθβιη.   Γγ.  XIII  ρ.   1084  ΒΙβηαηά.  ρ.  178) 

τδ  αυτό  δηλοΐ  [57.  58] 

άλφη*  τιμή,   ώνή,  εΰρεσις 
30    άλφηστ αϊ    (δορΙι.  ΡΙιίΙ.   709)*    άνΒρωποι. 

βασιλείς,  Ιντιμοι 
άλφηστής  (δορΙίΓοη.  Γγ.  22  ΑΙΐΓ.)•  ΙχΒύος 

είδος,  χαϊ  Ιντιμος  [62 — 64] 

άλφηστ'ησι  (α  319)•    τοις  εύρετιχοΐς,  χαΐ 

συνετοϊς 
(άλφί'  τοντο   άπότρωχτόν   έστιν,  ΕρίοΙίΑΓ- 

ιηυ9,  ΑιιΙίιη3€Η.  (ν,  Ι,ΧΧνί  ρ.  86) 
άλφινία'  ή  λεύχη,  Περραιβοί  ( — βίσιΐ) 


(^ 


€0Ρ.    ^  άλσεινενει      14  πόλις,  οΐ  δέ  λίμνη,  έν  ΊταΧίρ,  χαϊ  έν  Τροίς^        20  άλύζα 
V.  Βίθ8€.  III  105)        ΡοβΙ  21:  άλυχτάζει  άλνχόν  —  Βερμίν         23  χρνπτεται  (&α  τ^λασχάζει) 
φοβείται  24    άλυχτεΐν  51    άλυ  χα  —  άχηδία  52    άσην  53   άΒυμώ 

Φοίνιχες  54  χεφαλή  άλφάδιον  ^^  άλφαδεί  —  άλφαίνει  άλφαίει  τό  58  <£  λ  φ  €- 
ΰίβιοι,  αΐ  βίους  60  άφισταϊ  ϋΐ  άλφηστ ί ς  63  ποταμός  χαϊ  πόλις.  65  συνε- 
τοΐς,  άλφιτ αμοιβοϊ  χτλ,  άλφιν/α  κτλ.  77  λευκτ)  περρεβοϊ    (εί.  άφελλίαι) 

ΗΕ8.    7  άλτεΐ*  απορεί  (άλύει)         9  άλσαλος'  άλατος,   θαλάσσης  10  α  λ  το   {Α 

532)•  ήλατο,  έπήδησε  11  άλτο*  πολν,  έλαφρόν  (βά  άητον  βΐ  άλιον)  12  άλτο  χαμαζε 
(Γ  29)•  έπτίδηαε  χαμαί  η  άλτ  ο  ς  χαϊ  άλτρ  ό  ς'  μισ&ός  (Ρίικί.  01.  XI  28.  29)  29  ά  λύ- 
νε ΐ'  φύει  (Βαλύνει)  ΖΟ  άλυξαν  (χίτ  328)•  έξέφυγον  31  άλύξαι  (θ  243)•  εκκλΓναι, 
έχφυγεϊν  32  ίίλυουίτα•  αδημονούσα  (Ε  352).  ή  χαίρουσα,  χαϊ  διαχεομένη  (Οβίΐίιη.  Ρρ1.205) 

49  αλυτον  ;^λισρόι»    (άλεόν)  57    άλφαιβοραϊ   (Σ   593)•  αί  πολλάς  βόας  εύρίσχουσαι 

από   εδνων  ^^  άλφεσίβοιαι   {Σ   593)*  βόας  άλφαίνουσαι  62    άλφεΐν  εύρίσχειν. 

εμ 
διδάναι      63  Άλφειός'  ποταμός  της'Ηλιδος  (Ε  545)        64   άλφισταί'  άμυιται,  ίντιμοι 


103 


άΧψίχαμοίβοί  —  &μα9ος 


104 


άλφιταμοίβοί  (Αηιίορίι•)*  άλφιτοηώλαί 

[β»] 

άλφιτόμάντις'  άλφίτοις  μανηυομένη 
άλφιτόκωλίν  (Κτ.  Εοοί.  686)*  στοάν^  έν 

^  τά  άλφιχα  έκωλεΐτο 
άΚφιτοατιόκοι,'  άλχριτομάντπς 
άλφίτον  άχτή  (Α  640  |  429)•  τό  βέλτι- 

στον  χαϊ  χράηστον  τον  άλφίτου 
άλφιτόχρως   (Αηβίορίι.    Γγ.  Χ   ρ.  1161) ' 

λενχή,  πολιάς  ώς  άλφίτα 
άλφοί  (ο  453)  *  ενροι 
άλφονς*  λενχονς  (ΡΙβΙ.  Τιη.  85ΑΤΚ6θρ1ιη 

1X9,4)  77-79] 

άλχηρής  ϋηνος'  άηδής^  ονχ  ίχων  χαράς 

(ό•  άχήρης)  [81] 

άλώ'  ληφΒώ  (Α  4051).   ιτιασ^ω 
άλω  α  (ϋβσιοβΙΗ.  1385,  2)'   εορτή  Ά^νησιν 
άλωός  {Ε  499) *  τάς  άλως.  άλωνίας  [85. 86] 
άλώβητον  αβλαβές  (τ.  άδιαλωβητον)  [88] 
άλω  ή  ς  (λ  193)*   άλωνίας  άμπελοφντον 
άλω  μ  Β  ^α  (ΑμοΙι.  ΟΙι.  132)*  ηλανώμφα 

[91] 
άλω  ναι*  άπολέσ^αι   (Μ  172),    άπο^ανεΐν. 

σννδε^ναξ,,  ληφ&ήναί    (δορΗ.  Ρΐιίΐ.  1440) 
άλωνάχη'  άνάλωμα,  Χαλχώεΐς 
άλώνητος'  τονς  άλας  λαμβάνοντες  οΐ  Θρςί' 

χες  άνδράχοδα  έδίδοσαν,  οί  δέ  ενωνος^  όλΐ^ 

γου  ϋξίος 
άλωνίξουσα*   έν  άλωσι  διάγουσα  (αι)λ  — 

βιίλ— )  [96] 

άλωκέχεως'    άμπελος    οντω    χαλονμένη^ 

χαϊ  6  άίί  αΰτης  οίνος 
ΆλωΛεχή(ς)•  δήμος  ^ΑντιοχΙδος  φυλής 
άλωκεχίαι•  αί των  άλωπέχων  χαταδύσεις. 

(χαϊ  αλωπεκές  (ιαι  ζοά.),  δπερ  έστϊ  έν  σώ» 

μάτι  κάΒος  γενόμενον) 


άλωπεχίδες  (Χβη.  Ο^τη•  III  1)*  Μας  χν- 
νών 

άλωκεχίζειν  (Αγ.  Υββρ.  1241)*  άχαταν 

άλώκηξ*  δρχησίς  τις  -^  μώμων,  ώς  Σοψο- 
χλήζ  (Γγ.  383) 

άλωηός'  άλωπεχώδης,  ηανοϋργος•  Σοφο^ 
χλής  Θυέστχί  (Γγ.  243)  Ίνάχφ^  (Γγ.  271).  ϋΐ 
όέ  αφανής  χαϊ  χατά  τήν  χρόσοψιν 

•[  άλωηά*  ή  άλώπηξ 
10    άλως•  ή  του  ήλιου  ή   σελήνης  περιφέρεια. 
Αισχύλος  (86ρΙ.  489)  περιφέρεια  τής  άσπί- 
δος  χαϊ  χύχλος  [6] 

άλώσεται  (δορίι.  00  ί0β5)'  ληφ^σεται. 
πολεμη^σεται 

άλώσιμα  (Χβαορίι•  Αη&1>.  ¥2,3)*  κατα- 
ληπτά 

άλώσιμον  (ΤΙιαεγά.  1Υ  9,  3)*  ληφΒτίναι 
δυνάμενον 

άλωσιν  φόνον,  πόρθησιν  (δορλ.  Ρΐιίΐ•  61) 
20  [11] 

άλω  στ  ο  ΐ'   άρ{ρ)αφοι 

άλωτόν  (δορΙι.   ΟΤ.   111) '  ληπτόν 

άλωφονς'  λευκούς  (άλφούςΐ)        [15—18] 

άμα  δρυ  α  (δβίβυευβ  ΑΙΙι.  II  50  Α)*  χοχ(χ)ν- 
μήλα.  Σικυώνιοι  [20] 

άμαδρυάδες'  βάλανοι 

άμαξαχάραν  πολεμεΐν.  Πέρσαι 

άμαζανίδες'  αΐ  μηλέαι 

Αμαξών  μία(ώ'  ή   μήτηρ)  των  *Αμα{»• 
30        νων 

άμα&αΐνει  (ΡΙβΙο)*  αμαθής  έστι 

άμά&ειν  Θερίξειν 

άμαΟ'ής'  σχαιός  [28] 

άμα&ος'  ή  μεσόγειος  άμμος,  ή  όέ  παρά 
Βαλάσσχί  ιράμμος  λέγεται  καϊ  ^άμ\μ\α^ς 


ΟΟΌ.    71   άλφίτων  στοά  —  έπωδεΐται  ^2  ]σκόπαι  74  άλφιτόχρω;  —  πολιά, 

άλφιτοϋται  άπότρωκτός  Ιστιν^  ώς  άλφιτα.  άφίτου  ακτή  %Ζ  άλωά  9ϋ  ένδεϋ'ήναι 
94  άλώνητες  3402  τις  χαϊ  άλωπεχίαι  μώμων  ώς  Σοφοκλής,  δπερ  —  γενόμενον  3  θυέ- 
στρ  Ίνάχφ  (βίο).  *Ινάχφ  αά  3402  τβίβΓΟ  10  φ^όνον  2(ί  άμα&εΐν  27  σκαιός  βίαιος 
29  μεσόγιλος 

ΗΕδ.  69  αλφιτον  (ΙΛΧ)*  τό  από  νέας  χρι^ς  ή  σίτου  πεφυρμένον  άλευρον  77  <ίλ- 
φός  (1<6νϋ.  XIII  39)*  λεκήτις  (παραλλαγή)  έν  τφ  σώματι  78  αλοιφή*  χρίσις  79  Αλ- 
φαίοις   (Κ^{.  ΑροβΙ.  Ι   13)•  μά^ησις  ζωής  81   άλφή'   ή  Τίμή,   καϊ  άλφα  τό  στοιχεΐον 

ο5  άλωή'  ή  άλω;,  καϊ  άμπελόφυτος  χώρα.  χαϊ  ή  σιτοφόρος.  χαϊ  ό  κήπος,  καϊ  τά  σύμφυτα 
των  χωρίων,  ή   άρουρα   (ζ  293  γ;  122)  88  άλώσσεσοί'  παράδεισοι  91  άλώμενος 

(Β  667)•  πλανώμενος  96   άλώς'  χρατη^ιΐς        8406  αλώσεως  (ΙβΓβιη.  Ι*  46)•  ^^τωλ€^α;, 

θανάτου  11  αλώσω  (ΕυΓ.  Ογ.  1165)*  άνταναλώσω  15  άλω  (^ί  405)  -  αποθάνω  16  άλω- 
σομένηνάπολουμένην  17  άμ*  (ΗοιηβΓ.)*  άμα,  όμοΰ  18  άμα  (3Ιθ6Γ.  ΑΙΙ.  273)•  όμου, 
έν  τφ  αί$τφ  χρόνφ.  καϊ  έκ  διαφόρων  τόπον  χαϊ  εΙς  §να  τόπον,  καϊ  όμόσε  20  άμάδην  (Χ 
310)•  άπαλήν  28  άμά&οιο  (Ε  587)•  ή  χατά  τό  πεδίον  χόνις  δΟ  άμαδύνας  (Μ  32)• 
άφανίσας 


105 


Δμα9ύν»»  «—  άμάρι/ύ* 


106 


άμα^ύν9ί  (1 598) *  άμα^ον  ΛοαΖφ  άψανί^ 

ζεί^  χαί  φ&€(ρ€ΐ  (ΑββΰΗ.  Ειιιη•  937) 
άμαιμαχέτην    (Ζ   179)*     άχαταμάχητον* 

μ^γάλην,  χαλεπήν 
Λ  μ  αχ  ι  [ς]  '  άπαξ,  Κρήτης  [84] 

άμάχιον   αβαξ.  Αάχωνες 
ίμαλα'  τήν  νανν^  άχό  τον  αμάν  τήν  αΧα• 

ΑΙσχύλος  Πρωπΐ  Σατυριχφ  (ίη  210) 
άμαλδϋναι  (Μ  18)*  αφανίααί 
άμαλδν(νο)μ€ν*     άφανίζομε»^    μαραίνο»    10 

μχρ  [39] 

άμαλτί(  (Χ  310)-  απαλής  νέα  (Μβεβάοηββ) 
άμαλΒφίχτονς'  σίδηρους,  σχληρονς,  άμα» 

Χάχτονς 
*ΑμαλΒ'€ίας  χέρας  (ΑηΙιρλβη.  Γγ.Ι  ρ•δ7)' 
κ6  ηάντα>ν   έηίτνγχάνειν,   έηειδι)   οί  εϋχό^ 
|»νθ4  τ^  ούρανίφ   αίγϊ  ίπιτνγχάνονσιν  ή 
όη  *Ερμης  Ήραχλεΐ  ^δωχε  τό  χέρας^  δχαν 
ύς  Γηρνόνον  βονς  ^μελλεν  έλΛννει,ν 
ύμαλ^ενεΐ'  πληθύνει,  πλοντίζεί,  ή  τρέφει    20 
«μαλλοΐ*  αφανίζει.  Ί*  δηλοΐ 
άμαΧόν  άχαλόν.  ασθενή,  Ευριπίδης  Ήρα* 

ύίΙΙ^ς  (75) 
ΛμαΧλοδετήρες  (Σ  ΒΒΖ)'  οΐ  τάς  βμαλ- 

λβ;  6εσμενοντες 
άμαΧΧόν'  Ισχνρόν  (άμάλ&αχτον) 
άμάΧΧίον    σχοινίον^    έν  φ  τάς  άμάλλας 

^μενονσιν 
ίμαΧΧα{ι)'   δράγματα,  δέσμη  των    άατα- 
χύον.    Σοφοχλής    Τριπτολέμφ     (Γγ.    546)    30 
άμάΧη,    δραγματα    ρ\    ως  φησι  "Ιστρος, 
ΦίΧητας  δί  ίστορεΐ  έχ  σ\  χαϊ  ^Όμηρος  χρη- 
«ι  νβ  λέξει 
αμαΧλος'  πέρδιξ.  Πολνρρήνιοι 
αμαΧ[λ]οΐ'  φντά  σιχύων  ,  ή  των  ομοίων 
αμαλως  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  177.  218.  484  Κ)* 

μετρίως,  ενχόλως.  ασθενώς,  άπ(ά)λως 
άμαμαξύς   (83ρρ1ιο  Γγ.   150  ΕρίεΙιβηη.  Γγ. 
15)•    άμπελος,  ή  γένος  σταφυλής,  είρηται 
ίέ  χαϊ  έπϊ  χωλον  τίνος,  δύο  βαχτηρίαις  ύπό    40 


τάς  βασχάλας  έρειδομένου,  χαϊ  ίχχρεμάμε- 

νον  έχοντος  τόν  πόδα  ώς  βότρυν  (οί,  (2μα- 

ρυγχυσέα) 
άμαμηλίς  (ΗίρροΰΓ.  II  ρ.  671)*   άπίου  γέ^ 

νος,  ή  μήλου,  ή  μεσπίλου 
άμαμίξαί'   άποπνΧξαι  (τ•   ήμάλλιξε,    άμ- 

μιύξαι)  [56  -  58] 

αμάν  αν  άμαξαν 
άμανδαλοΐ'  αφανίζει,   βλάπτει 
άμάνορες*  δοθιήνες,  Ήλεΐοι 
"Αμαντοι   (— τε^  ΕΜ.)*    έθνος  Ήπειρβοτι- 

χόν 
•|•  άμαξαχάρινον  ( — χάρριον)'   άμαξα 
*Αμαξ αντιά'  δήμος  τής  '1πποθοω(ν)τίδος 

φυλής  [65] 

άμαξεύς•  ξευγηλάτης 
άμαξήποδες•  τής  ύπερτερίας  τά  εϊδη  τά 

(είλητά,)  τοις  άξοσι  προστιθέμενα  στρεφΟ' 

μένοις  περί  αυτά 
άμαξίς*   γένος  σταφυλής  άπδ  άναδενδρά^ 

δος  (βά  άμαμαξύς),  χαϊ  τό  μιχρόν  άμάξιον 

*Αττιχοϊ  οΰτως  ηαλοΰσιν 
άμαξιτόν  (Χ  146)•   όδόν  δημοσίαν,  άμά- 

ξαις  διαπορευτήν  όδόν 
άμα  ρ  (ΊτηροΙ)*  ήμαρ,  ή  ήμερα 
άμάραχος  (ΤΙιβορΙΐΓ.  IX  7,  3)•  γένος  μύ- 
ρου,   άπό    φυτού    άμάραχος    χαλουμένον 

[ϋονηια) 
άμόραν(τϊϊϋθ€τ.  XXVII  52)•  αύλακα    [78] 
αμάραντος*     είδος  φυτοΰ,   αφ*   οΰ   στέ- 
φανοι πλέχονται 
άμαράσαΐ'   αΐ  συς,    οΐ  6έ   χύνας  (?.  μα- 

ράσσαι)  [76] 

άμάρευμα'   αθροίσματα   βορβόρου 
άμαρενων   διοδεύων 
άμάρη'  ή  έν  τοϊς  χήποις  ύδρορρόη.  παρά 

τό  άμα  χαϊ  Ισως  χαϊ  όμαλώς  ^είν,  [ή]  οίον 

άμαρόη  τις  ούσα  (ΟΓβ^.  Νβζ.  XI Υ   124  ρ. 

91  ϋΓΟηΐΕ.)  [80] 

άμάρησί'  πόροις  [82] 


€00.     82  άμεμάχητον        86  Σατύρι         40  νέα,εΐ  όξύνοιτο,  ή  δραγματα  παροξυνόμε- 
δ 
45  Ήραχλεΐ  δηλοΐ  48  δεσαεύουσιν,  ήτοι   δραγματα  49  δέσμει  —   Φιλίτας 

90  πολλορήνίοι  52  άμάλλως,,,  απλώς,  άχάμηλος'  άπίου  53  '1,^%^\ϊλ\\\τ  ρθ8ΐ  %\,  3457 
58  θερίζειν,  άπό  τοΰ  άμα  άνέχειν  64  *Αμαξαντία  66  άμαζεύς  67  άμαξίποδες  —  άξωσι 
β.  69  =  69.  68        79  άμαρή  —  άμαρ  6ν  τις 

ΗΕ8.     84  άμάλαΐ'  αί  δεσμαϊ  των  δραγμάτων  89  άμαλεχνδ  αλός  (ΕυΓ.   Ηβο. 

928  ϋί.  Ογ.  185)•  θόρυβος  56  άμαλάττεΐ'  άπολλύει,  πορθεί  (ηοη  άμαλάπτει)  57  άμα- 
λαυρεΐ'   μαραίνει,   σήπει,   φθείρει   (άμαλδύνει    (ΗίρροεΓ.   Ι   ρ.    Ζ9ί)  άμαυροΐ)  58  (£μάν 

ΟΙοβΓ.  ΑΙ(.).  θερίζειν  65  άμαξάων  (Η^2^)'  αμαξών  73  άμαράντινον  (Ι  ΡβίΓ.  V 
ί)•  άσηπτον  76  άμαρεΐν  άκολουθεΐν,  πείθεσθαι,  άμαρτάνειν  (φ  155)  80  άμαρίς  (Φ 
259)•  ύδρορής  οχετός        82  άμάη*  Έβραϊστί.  βαβαϊ  Συριστί.  ^ΕΧληνιστϊ  σύγχυσις 


107 


άμαρία  '—  άμβλύύύβ* 


108 


'{'  άμαρία'  όμοϋ  ηαραγώγως 

άμαρτάδας  (ΗβΓοά.  Υ111  110,  1)*  αμαρ- 
τίας [85] 

άμαρτη'  αμα^  χατ'  ίχαχολού^ησξ,ν,  ώς^Ομη- 
ρος  χρήται  {Ε  656)  [87.  88] 

άμαρτεΐν  άχολου9εΐν,  Ενρυίίδης  Ση^ί- 
ρωνί  (Γγ.  681).  Σοφοκλής  όέ  έν  Φίλοητήτρ 
(?.  240)   ίπϊ  τοϋ   άποτνχΗΡ  [90] 

άμαρτη  σεο^αι  (&  512)*  6^  άμαρτίαν 
στερηθήναι  10 

άμαρτήσαντες  (Φ  188)  •  συντνχόντες^ 
όμοϋ  γενόμενοί.  ή  όμοϋ  ηροέμενοι^  δ  έστι 
έχπέμ^αντες 

άμαρτοεπής  (^824)*  άμαρτάνων  έν  τφ 
λέγειν 

άμάρτοίς  (δορίι.  Αί.  155) *  άποτύχοίς 

άμα  ρτωλόν  πανονργον^  Ι^οχ^ρόν^  αίμύ' 
λον 

άμαρτών  άχολουΒώυ.  άγνοήαας  { — ων) 

άμάρνγγες*  ακτίνες^  λαμπηδόνες,  όψεις        20 

[98] 

άμαρΰγματα  (Ηθβίοά.  ΕΜ.  77,  32)•  λαμ- 
πηδόνες [3500] 

Άμαρύσια'  εορτή  *Α9ήνησι 

+  άμαρνς'  άπλετος,  πολύς  (ύ,  άμύχαρις) 

άμαρνσσε  ΐ'  στίλβει,  λάμπει 

άμαρνσσων  (1ι.  Ηοιη.  111  278.  ΑΙ 5)*  λάμ- 
χων,  άστράπτων 

+  άμαρνχαρ•   άπ    αρχής  (ν.  άμμαχρν) 

+  άμαρνττα'  τους   οφθαλμούς  {άμάρυγ-    30 
νας) 

άμάς  (Ν  96)*  ημετέρας,  Δωριχως 

άμάσ&αΐ'  έφέλχεσ&αι  την  ρ]ν 

άμασυχάδες'  αΐ  συν  τοις  συκοίς  γινόμε- 
ναι  απιοι 

άματίζει  (€^ρΓίί?)*  άναφυρ^ 

άματίς*  άπαξ,  ΤαραντΙνοι 

άμάτορος  (Εαη  Ρΐιοεη.  666)*  μητέρα  μη 
έχονσης  [13] 


άματροχ$Ϊ9*  των  άρμάταιν  σννάψΒσίς 
άματ ροχίας'    τάς  χαράξεις  των  τροχών 

(Οβίΐίιη.  ίΓ.  εΧΧΧν  2).  χαϊ  ομοδρομίας  (Ψ 

422) 
άματροχόωντα  (ο  450)*   άμα  συνεχτρέ- 

χοντα 
άμαυρίβ  γλωαατα'  ήαύχως 
άμανροΐ'    αναιρείς    μαραίνει    (Εαη   Ηίρρ. 

816) 
άμανρονμενοΐ'  σχοηζομενοι 
άμανρώσας*  σχοτώσας  [XI] 

άμαχητηρία'   είδος  άχάν^ς  (άμυχτηρία) 
άμαχο  ν  άχαταμάχητον,  άχαταγώνιστον 
άμβαινα'   άναδενδράς   (ν.  Χβη.  θ€€.   XIX 

18)  [»] 

άμβασιν  άνάβασιν  (οΓ.  δορΙι.  00.  1070) 
άμάσεταΐ'  από  τής  άμήσεως,  οίονεϊ  σφά' 

ξαι.  Σοφοκλής  Τρα:ίλω  (Γγ.  562)     [28.  29] 
άμβατός{Ζ^Ζ^λ 315) •  αναβατός,  χροσβα- 

τός 
^άμβές•  δύσχολον,  ή  άβλαβες 
άμβη  (Ηίρροεη   III  ρ.  265)*   ή  τής  Ιτυος 

όφρϋς  των  χνλλων  ασπίδων 
άμβιχα*  χύτραν,  χάδον  [84] 

άμβ{λ)αχεΐν•  άμαρτεΐν  [36] 

άμβλήδην  (Χ 476) *  άναβολάδην,  άχό  προ- 
οιμίου, 7/  μετά  όλολνγμοϋ  άναβάλλων    [38] 
•}•  άμβλύσχεί'     έξαμβλοΐ,   χυρίως  όέ  έκϊ 

αμπέλου,  χαϊ  έχτιτρώσχει,  Σοφοχλής  'Λν- 

δρομέδη  (Γγ.   127) 
αμβλύ*   βραδν 
άμβλντερον  (ΡΙβΙ.  ΡοΗΙ.   273  Β)*    άχνη- 

ρότερον 
άμβ λυωπεΐ'  τυφλωττει 
άμβλνώττοντες  (?.  1.  ΡΙβΙ,  ΟπΙ.  121  Α) ' 

τνφλωττοντες 
άμβλώνες'  χαλβάνη.  Διονύσιος    [45 — 47] 
άμβλωπή*  τυφλή 
άμβλώσσει  (Νίο.  Τ1ι€γ.  33)*  άμβλυωπεΐ 


000.    89  δόρατα,  Ευριπίδης  Σχείρωνι         00  άχολουΘεΐν,  Σοφοχλής         97  άμαρνγγίς 
8501  άμαρυσία  9  αΐ  μϊν  24  άνάδενδρα  27  τροίλψ,    ΟθΓΓί§;ϋηΙ   άμης   €(  σφάζει 

μδ 
83  χύτρας  χαδον        30  έξαπλοΐ  —  *Ανδρο         41  άμολύτερον         48  άμβλώπη  (ωπις  ?) 

ΗΕδ.    85  άμαρτεν  (2^518)*  άπέτυχεν,  έ\ρενσ9η         87  άμαρτήσαι  (ι  512)•   στερη- 

^ναι        88  άμαρτητήν  (Ε  656)•  όμοϋ  προήχοντα  δόρατα         90  άμαρτή  δην  (2^^684)• 
λ..^,".         οα  *^..„ ^  ^  ίχπ•  α'ΐηχ,  λ,.^..^  «.'.,..«,.        ο^ηιι  ^..-  -  ... 


(ϋυ€3η^.  0.  57)•  έπιτηδεύων  παρεχβάλλει(ν)    τινά   τής   αυτού   εξουσίας  36  άμβλάχημα 

(Ας.  Ββηίβΐ  VI  3)*  άμάοτηιια  38  άμβλο^ ρίδιον    άαβλωμα.  βρέφος,  εχτρωμα  (ν.  α^λ.) 

45  άμβλώσσειν  ώμοτο'χεΐν   (>Ιθ6Γ.   ΑΙΙ.  ρ.  62  β  Ρΐ3(.   ΤΙιβββΙ.   149  Ώ)  46  {ά)μβλα^ 

&ρίδια'  τά  έξηπλωμένα  Ιμβρυα       47  ά  μόλο  μα '  ΙατρωμΛ 


109 


άμβοΧάδην  —  άμβνα» 


110 


άμβολάδην  άναβολζ  χρωμενος.  άναξέωρ. 

άναβάλλων  (Φ  364  ΗβΓοά.  IV  181) 
αμβος'  ή  επίγειος  -}*  πλάστη 
άμβρίζειν  ^εραπενειν  έν    τοΐς    Ιεροΐς 

[53.  54] 
άμβροσίψ  &εία  (Σ  268),   χαΐ  ά&άνατος» 
χαΐ  η  τών  Βεών  τροφή  ή  χαλαρά  χαϊ  ά&ά" 
νατος  χαϊ  άφ&αρτος  σημαίνεται.  Κορίνθιοι 
6έ  τ6  χρίνον   (Νκβηά.  Γγ.  126  Οδ  ) 
άμβροσίου  {Ε  338)•  ^είον  [57  —  61] 

άμβροτεΐν  άμαρτεΐν,   άποτυχεΐν  βροτοΰ, 
6  ίστι   ανθρώπου,    χαϊ  χρύπτειν  (ΕΜ.  80, 
30) 
αμβροτίξας'  απαρνημένος,   Αάχωνες 
(ίμβροτοΐ'  ά&άνατοι,  θεΓοι,  άμοιροι  βρό- 
χου ΕΜ.  ϋΟ,  27)  [65] 
^έμβρνχαί'  αί  τών  χειρών  έμβολαί 
Ιμ^ρνττοΐ'  είδος  έχίνων  θαλασσίων»  *Αρι^ 
ηατέλης   (Η Λ.  IV  5,  2)   όέ  αυτού;  βρύτ- 
ίονς  χαλεΐ  (ν.  αβρντοί) 
*Αμβώνιον'  χωρίον  της  Ζελείας  (Άμβων 

'ίβ»  ΚαινεΙ  χ.1) 
&μ§ονες  (Αγ.  Β^ζ.  ρ.  186  ΝεΙε.)*  αί  προσ- 
ηαβάσεις  τών  ορών,   Αίαχύλος  Εερχνωνι 
χαΐ  Σισύφφ  (Γι*.  98) 
άμίγαρτ ον•  άφ9όνητον  (Β  420),  άζήλω^ 
«Μ.  ή  πολνν^  ή  μέγα{ν).  ώς  τό  * 

αμέγαρτε  σνβώτα  (ρ  219) 
^  ούχ  αν  τις  φ^ονήσειεν. 
άμίΗσος'  βοτάνη.  χαΐ λ^θο;  (ΕζοιΙ XXVIII 
^  19!) 
άμιίβεταΐ'  παραιτείται,  Ευριπίδης  Άνδρο- 

μΙΙ^  (Γγ.  156) 
ίμαβοντα  (Ρΐ3(.  8ορΙι.  224  Β)*   (ίλ(λ)ασ- 

(ΐοντα 
άμζίβου  (β.  ο.  Α^δείι.  δυρρί.  249)*  άνταπο- 
^αν  (λόγον)  [75] 


άμειδές'  στνγνόν^  άγέΧαστον  [97] 

άμείδητον  άγέλαατον 
άμείλιχτον  (Φ  98)•  πιχράν,  ού  προσηνή 

[80] 
άμείλιχτον  (Ειιπρ.  Μβίβηίρρ.)*   άμιχτον. 

άπάν9ρωπον,  σχληρον  {Α  137).  χαϊ  πιχρόν^ 

ού  προσηνή 
άμείλιχος  (Ι  158)•    άπροσηνής.   άπει^ς. 

σχληρός.  πίης  (πιχρόςΐ)  [83] 

10    άμ(ε)ίνασις'  ήδύοσμον  {Περγαΐοι  ΕΜ.  82, 

50)  [85—87] 

ή^άμερεΐν  άμελεΐν  (άφελεΐν) 
άμείρεσ&αΐ'  στερεΐσ^αι 
άμείρον{τ)ες'  στερίσχοντες,  αφαιρούμενοι 
άμεΐς*  ενυήσεις  (ουρήσεις '^) 
άμειφ^ήσεταΐ'  άλλαγήσεται  [93] 

αμει^εν  ήλλαξεν 

άμειιριχοσμίη  (ΟβσιοεΓΠυβ)•  μεταχόσμησις 

άμεΐίριρνσμεΐν  (ΒβιηοοπΙαβ)•  άλ(λ)άσσειν 

20        τήν  σύγχρισιν  (^ύΒμισιν),  ή  μεταμορφον- 

σ9αι 
άμειιρίχροον  μεταβάλλοντα  .... 
άμει-φόμε^α'  άνταποδώσομεν  [90] 

άμέλγεί'  έπισπάται  τό  γάλα 
άμέλδειν  τηχειν,  [3602] 

ά μέλει*   διό,  απλώς  (χαλως).  οΰτως   ούν, 

τοιγαροΰν 
αμέλεια"  χαταφρόνησις  [5] 

άμελίον  δίχη*  ξημίου('ί) 
30    άμελ{λ)ητί'  ταχέως,  μελ{λ)'ήσεως  χωρίς 
αμελούσαν  αχούσαν,  ή  άνελούσαν 
'Αμελού ς  γωνία*  χωρίον  Αιβνης         [10] 
άμέμπτονς   (ΟβιηοβΙΙι.    300,   17)•   άχατα- 

γνωστούς 
άμεμφώς'  άμέμπτως  (ΡΙβΙ.  Εβ^^.  VI 751 0) • 

άφεώώς  (Χβη.  ΗρΙΙ.  III  1,  10) 
α  μ  εν  α  ι  (Φ  70)•  πληρω&ήναι 


€0ϋ.    55  τροφή  βαρυτόνως  , . .  στέρησιν  ή  χαλαρά      67  αυτός  δέ      68  χώ  της      69  χερ- 

9 

τιύ^ηι        70  δν  ούχ         79  πιχρόν         95  άμειψιχής,  μή         96  άμειψίρωμεν        97  άμείίριχρον 
ΜΙ  τίχτειν  (οί,  μέλδειν)  στερίσχειν  (βά  άμέρδειν)        12  άμέμφώς 

ΗΕ8.    53  αμβροσία  (δβρίβηΐ.  XIX  20)*  &εία,  θαυμάσια  τροφή,  ή  μάννα        Μ  άμ- 
βρόσιον  ευώδες,  ηδύ        57   άμβρότιγνον   άχοιρον   {βρότου.)   βαρυτόνως  γάρ  ό  βρότος 

— ον 
ϊόν  άνον  (λύ9ρον  από)  φώς  ού  (Ι.  φόνου),  χατά  στέρησιν,  58  άμβροτα  {Ρ  194)•  ΟεΓα, 
α&άνατα  59  άμβροτα  τεύχεα  (Ρ  202)•  &εΐα  όπλα  60  άμβροτος-  άφθαρτος  (ί?  460), 
^ΐος,  ά&άνα^ος  (Υ  358)  61  Αμβρόσιος  (Β  19)•  &€Ϊος,  ά&άνατος.  ηδύς.  χαϊ  όνομα  χύοιον 
55  άμ  β  ρ  οτ  ε '  ή^  χαινεΐ  αποτυγχάνει  75  αμείβων  (Α  5ίβ)•  άλ(λ)άοσων  97  άμειδή- 
τοις  (δβρίβηΐ.  XVII  4)•  σχυ^ρωποΐς,   Μειδιαν  γάρ  έστι  τό  γελάν  80   άμειλέοις'  ά&λίοις 

{ά,  μελαίοις)  88  ά  μ  είναι  (Φ  70)•  πληρω&ήναι  85  άμεινον  χάλλων  (ί?  52),  βέλτιον 
(^217),  χρείσσον  {Α  116)  86  άμείνονα  (Β  239)•  βελτίονα  87  άμιλλώμενος'  [ορίζων. 
1]  έρίξοίν  93  άμείιρασ&αι  (ψ ^89)'  άποχρίνασ&αι  99  άμεΘόδευτος•  άτίχναστος 
3β92  αμελ[δ\ήσαΐ'  άφροντιστήσαι  5  άμέλατον  τό  Ισον  10  άμεμαχέτην  (Ζ  179)* 
άχαταμάχητον 


111 


άμβνβΧς  —  άμήχανον 


112 


άμΒνεΐς'  άσΒενεΐς 

άμενηνωσεν  (Ν  562) *    ασθενή  έκοΙηοίΡ, 

Ηλιόδωρος  όέ  έχϊ  των  νεκύων  άμενηνά 

χάρηνα   (χ  521)   τά  άδίανόητα    άπέδίο- 

χεν 
•[  άμενητά•  υμένα,  ΑΙολεΐς  [17 — 20] 

άμέρας'  ημέρας 

άμεργομένη'  δρασσομένη,  ύφαιροΰσα 
•[  άμεργόν  έί*  ή  ειμαρμένη,  Κρήτες  (τ. ^υ- 

μαμοργάς) 
άμερδεν   (^340)*    ήμανρονίν],    Ιβλαητεν 
άμέρδεαι  {φ  290) '  ατερίσχει         [26  —  81] 
ά  μέρεια'  τριαχάδες  δέχα  (ν.  μέρεια) 
άμέριον  Ιργον   τδ  ήμερήσιον,  Λάχωνες 

[341 
'\  άμερνός'  άπειρος 
άμεροχοίτης'    ό  χαλλιωνυμος  Ιχ9νς.   ή 

μνρον  37.  38] 

άμερσίφρων*  βλαβερά 
άμε  ρ  α  εν  ({^  64)  *   άμοιρον   έχοίτμτεν.  έστέ- 

ρησεν  [41] 

άμερφές  (Βοβοϋ  Ι  ?)  *  αίσχρόν  [43] 

άμέσω'  ώμοπλάται 
αμετάθετος•  άτρεπτος^  άχίνητος 

ον  ον 

άμεταποίητος•  άμετάΒετος 

άμετα{σ)τρεητΙ    (ΡΙαΙ.  Ροΐ.   Χ  620  £)* 

δίχα  τοΰ  μεταστραφήναι 
αμεταχείριστα*  δνσληπτα 
Ί*  άμετέναΐ'   άηοδοϋναι 
άμετρα•  χέρατα  χ',  χεράμια  μα\  χόες  δ' 
άμετρίαν  ύπερβολήν  [52  —  54] 

άμετρον  (Χεη.  ΑηβΙ).  III  2,  10)*  άμετρη- 

τον,  άπειρον 


άμεύσασθαι*   άμεΙβΕ09αι.    διελ^εϋν,    «β- 

ραιώσαα^αι 
άμενσιεπής (Ρίηά&Γυβ) *  διαλλάσσονσα χάί 

αμειβομένη  τοις  λόγοις 
άμη  (Χβη.  Ο^γ.  VI  2, 11)•  σιδηρούν  σχενος. 

%αϊ  σχάφη,  εΙς  ήν  έβάλλοντο  έρίφων  κό* 

δες  προς  τό  μή  βαίνειν  [50 — 62] 

ά  μή  ^έμις    (Ευη  Η€Γ€.   ί.  1341)•    ά  μή 

πρέπει 
10    άμήχωα'  δεινά,  Ταραντΐνοι 

άμήλι(χον)'  άπολάπεντον,  Κρητες 

•|•  άμημένοΐ'  σιτον  σνλλέγοντες  (γ,  άμοϋ- 

σιν) 
αμήν  (δΠβηαβ  Αίλ.  ΧΙΥ  645  Α)•   πλαχ^νν- 

τος  είδος 
άμηνίτως'  άμέμπτως,  ^Αχαιός  *Αλχμέω9ΐ 
άμ  ήοι  (Η  331,  ΗίρροΰΓ.  III  ρ.  580  ?)*  αμα 

άμηροΐ'  όμηροι 
20    άμήρντον•άφ&αρτον^άτελ^7^τ7μον,αολύ„„ 

(ύ,  3641) 
άμη  σαι•  &ερΙσαι 

άμησάμενος  (ι  247) *  σνναγαγών,  θ^ρίοας 
άμη  σ  άντε  ς  (Ω  451) '     Βερίσαντες,  άπατε- 

μόντες  (φ  301) 
άμήτορας•  χιθαριστάς  Κρήτες      [76 — 18) 
άμήτορες  (Νίΰ.   ΤΙιβΓ.   134)*    μή  έχοντες 

μητέρα 
άμητός'  αερισμός 
30    άμητος  (Τ  223)•  ό  χαιρός 

{άμήτωρ•  . χαχομ-ήτωρ   Σοφοχλής  Ήλέχτρ^ί 

1154) 
άμήχανον  άπορον,  προς  δν  μηχανην  ούχ 

ίστιν  εύρεΐν,  ή  δυσχερές,  ή  ίνδεές 


ΟΟϋ.  25  άμέρδειν  στερίσχειν  32  άμερία  33  ήμερήσιον,  άμέρμερα'  πολλά 
Αάχωνες  45  Ιη  €γτ,  Βγ.  άμεταχένητος•  άτρεπτος  άχλινης  50  άχεοα  άχε^μια  αα- 
χόεσα        ^6  περεώσασΰ'αι         ^Β  άμι)         ^  άμη  λ  ι        67  αμήν  68  Αχαιοί  α  μ  α,  ημέ- 

ραιάλχαιώνι  αμήοι        70   δμοιροι         1^  άμήσαντα'   \τα   \τα        Ί^  άμητορίδας*  χα^α- 
ριστάς  Ε.  ή  χι&αριστάς 

ΗΕ8.  17  άμενηνά  (χ  521.  536)•  άσ9ενή,  χατά  στέρησιν  της  δυνάμεως,  μένος  γάρ  ή 
δύναμις,  ή  άψυχα  18  άμενηνών  {Ονε^,  Κβζ.  Αγο.  II  74  ρ.  192)•  ασθενών  19  ά  με  ν  η- 
ν ό  ν  ασθενές  20  άμένησος  (Ε  981)  '  άδυνάμενος  26  άμε  ρ  ει  (III  Μ3€0.  VI  29)* 
άμερίστφ,  βραχυτάτφ  (ταχ,  οοά.)  27  άμερεινοϋ  {Οτε%,  Νβζ.  XVIII  17  ρ.  227  Βγ.)  •  απο- 
τυχόντος του  νον  (άμερσινόου)  28  άμερεφές  (οΓ.  Α  45)•  τό  άμφοτέροθεν  (έστεγασμέ- 
νον)  29  άμέργεί'  αποστερεί  (άαέρσει)  30  άμερθείς  (Χ  58)•  στερηθείς  31  άμερ^ 
θή'  στερηθη  ^  34  άμέρμεοα  (Κ  289  Φ217)^  πολλά  37  άμερής-  τυφλός  38  άμέρ- 
σαι  (Π  53)•  άποστερήσαι,  συλλήσαι  41  άμέρυτος'  •\^  άναπόσχετος,  ατελεύτητος  (άμήρυτος) 
43  άμέσαΐ'  άμαυρώσαι  (ίΛιοοΙ.  Οανίά.  βΔ  ΟΓβ^.  Νβζ.  ρ.  41).  άμοιρον  ποιήσαι  52  άμ€^ 
τροεπής  {Β  212)•  φλύαρος,  άμετρος  ίν  τφ  λέγειν  53  άμετουσ  ίαστον  αμέτοχο» 
54  άμέτοχον  άμεταληπτον  59  άμήγε•  άμηγέτω  60  άμητος'  ό  χαιρός  τον  θερισμοϋ 
61  άμητός•  ό  θερισμός  62  άμη  γ  έπη•  άμηγέποι.  δποι  ποτέ  (ΜοβΓ.  ΑΗ.)  76  άμη-- 
τες'  πλαχοϋντος,  είδος  (ΜοβΓ.  ΑΙΙ.)  Π  ά  μη  τ  ή  ρ  ε  ς  {Α  ^1)  •  ^ερισταί  79  άμητόν 
άποίητον 


113 


αμηχαν§  —  αμνημονΒΛ 


114 


άμήχαν€  (Ο  14)*  άπροσμάχηη       [85.  8^ 
αμια(ι)  (ΕρίεΙίΑπη.  Γγ.  30  ΑγιβΙ.   ΗΑ  Ι  1, 

ίΟ)\ίχ&ύες 
Ι  άμιερεΐ'  ί^είξεί  [89.  90] 

ά μικρόν  (δίιηοηίύ.  Γγ.  228)•  άριΒμόν 
\άμι^α*   έδεσμα  ηοών^   χαϊ  άρτνμα^   ώς 

Άναχρεων  (Γγ.  139;  ▼.  άμμαμη^όδης) 
ίμιθρείν  (οί.  ΟβΠίιη.  6(1.87)*  άρξ,ΰμεΐν 
\άμΙ&ίος•  μυλών 
άμιχοριστος'  άρτος,   Ταραντΐνοι  (ψ.  άμ- 

μισχόμιστον) 
^αμιχτήσας*  αΐτήσας  (διαστάς ?).  χωρία ά- 

μένος 
άμιλλα•  φΟονειχΙα  (ΡΙβΙ.  1.6;;.  ¥111834  Ο). 

ηοΚεμος»  άγων 
(Ιμιλλάν   τύ  έρίξειν.  χαϊ  Βίς  τάχος  γρά- 

φαν 
ύμιλλάσ^αί'  φίλονειχησαι,  άγωνίζεσ^αι 
ίμίλλαχα[ν]'  οίνον   Θηβαίοι 
αμαΧαται  (Ρΐβ!.  Ι^.  208  Α)-  ερίζει 
ομαλότεροι•  έχϊ  ηλέον  έρίζοντες 
«μϋλυχα'  δρέπανον  Ήλεΐοι 
Λμιλλωμ€&α•  φιλονειχοΰμεν 
^μιλλωμενος  (Ρΐαΐ.  Ιβ;;.  V  731  Α)-  ίρΐ- 
ζ(η  [3706.  7] 

*ΛμιναΙον•  δι*  ενός  ν  τόν  οίνον  λέγει,  ή 

7Λζ  Πενχετία  *ΑμιναΙα  λέγεται 
^μϊΐαι•  ούρήσαι,  η   Ί>  ήχήσαι  (λΑ  μνξαι). 

ή  όμίξαι 
^μιηποι  (ΤΙιαο.  Χβη.)*  δύο  Ιπηοι  συνεζεν- 

ΐμίνοι [11] 

«Μ^ί!  αταμνίον 
^μίοαρος'  οχόρεστος  (1) 
αμιτρα'  μιχρά,   Κρήτες 
^μι{τ)ροχΙτωνας  (ΙΙ419)•  άζώστους έχον- 
τας τους  χιτώνας 
Λμι,χ^αλόεσσα  {Ο  753)*  άηροσόρμιστος 
Ιχ  ^αλάσσης^  χαΧ  δύσ όρμος  [17] 

Λμμα•  δεσμός 


άμμά^ω'  μεταμέλωμαι 

άμμαλλής'  άνοστία{ί^ 

Άμμαλώ'  έορτι)  αγομένη  άιί 

•^ άμμαχρν•  το  άηαρχης  ....  (?.  άμαρνχαρ) 

άμμαμη^άδης   (ΑιιβΰΓ.  Γγ.  139)*   ήδυσμά 

τι  σχευαστόν  διά  χρεών  εΙς  μιχρά  χεχομ- 

μένων  -|-  δι  άρτνμάτων  (ν.  άμι&α) 
άμμάξαι•  αίωρήσαι^  χαϊ  χρεμάσαι  (ν.  βμα- 

μο-^ύς),  ή  άποπηξαι 
10    Άμμάς'  ή  τροφός  Αρτέμιδος,  χαϊ  ή  μήτηρ, 

χαϊ  ή  'Ρέα,  χαϊ  ή  άημ-ήτηρ, 
άμματίζεΐ'  περιηλέχει^  δεσμεύει 
άμμε'  ημάς  οίομαι  (Α  59) 
άμμεδαηάν  τήν  έγχώριον 
αμμες'  ήμεΐς  (Φ  432)  ημάς  (ν.  1.  Τ1ι«0€Γ. 

29,2) 
(άμμέων)•  ημών  (Α1θΑ€.  Γγ.  67  ΑΙΐΓ.) 
άμμια'  μήτηρ,  τροφός  (άμμία  ΕΜ.)       [32] 
άμμιάξαι*  άποπνίξαι  (?.  άμαμίξαι) 
20    άμμιρός'  ηεπληρωμένος  [35] 

άμμισχόμιστον   συγχομιστόν  άρτον  (ν. 

άμιχόνιστον)  [37 — 89] 

άμμορίην  (υ  76) *  τόν  χαχτ/ν  μοίραν ,  χα- 

χομοιρίαν 
άμμορον  δύσμορον^  χαχόμορον 
χαϊ  Ιμ  άμμορον  (Ζ  408) 

χαΐ  άμέτοχον,  ώς  τό' 
οίη  δ*  άμμορός  έστι  λοετρών  (Σ  489)  [42] 
ΙΑμμούς*  ό  Ζευς,  Αριστοτέλης  (Γγ.  206  6ά. 
30       ΙΙϋ1ΐ6Γ) 

Αμμων, ,'  εορτή  ΑΒήνησιν  αγομένη,  '^χαϊ 

όφεις,  [45] 

άμμωχεΐν  άργεΐν  (ν.  σμώχειν) 
άμνάδας•  -|-  παρθένους,  ή  πρόβατα  (Ίϊϊ€θ€Τ, 

ΥΙ1Ι  35  6ΐ  ΕΧΧ) 
άμνάμονς  (1.3Τ€θρΙΐΓθ)  •  τους  εγγονούς 
άμνάμων    νΙοΰ  νιός^   {απόγονος,    Κυρηγ- 

ναΐοι) 
άμνημόνει'  έπελά&ετο 


ΟΟΌ,   9β  άμιητίσας  —  χωρισάμενος      (22  άμμαρνχάσ&αι'ί)      2^άμμάξαΐ'  ίωρεΐσ^αι, 
χαΐ  χρεμάσ&αι      27  άμμες*  ήμάς^  ή  ήμεΐς,  ήήμΐν,  ή  οϊομαι      28  α  μ  με,  λάγην  έγχ.      33  ο^μ- 

τλ 
μία,  χαΐ      40  άμμοιρίαν      41  έμιιάμορον      43  άριστο       44  δφεις  Ενρτηναΐοι,  Άμμωνος' 
υιός  απόγονος,  άμμωχεΐν        49  αμναμός        ^0  άμνημονεΐ  (ΌβιηοΒίΙι.  69,  3) 


β  {ά)μιλλάσ&αΐ'  είρτμαι  ώς  ψίλονειχήσαι  37  άμοιβάς  (Ιβββί.  1  23  8^ιη.)*  τιμωρίας, 
εκτίσεις  38  άμοιβοί  {Ν  793) •  οί  διαδεχόμενοι  τους  προεστρατενχότας  89  αμμοιρον 
άμέτοχον.   ά&άνατον         42  άμμος  (Κ.ΧΧ)  •   ίράμμος  (ν.  ΜοβΓ.  ΑΙΙ.)  45  "Αμμων  ο  ς  νίός 

(ψ,  άναβέβρυχεν) 

8 


115 


άμνήν  —  άμττΒλίοΛ 


116 


άμνήν  Ο^ερίξειν  [62  —  55] 

"Αμνησία  (ΙΆμνισίΛς)-  ή  ΕΙλεΙ^ια 

άμνήστεντος  γυνή•  ή  ηαλλαχή.  Ευρι- 
πίδης Φοίνί(•κι  (γ.  815) 

άμνίον  τόν  υμένα  τοΰ  σώματος 

-)-  αμνό  α  {άμνίς)*  κρόβατον,  οί  όέ  αμνός 
(άμνάς)  [βΟ] 

άμνοϊ  τους  τρόπους  (Αγ.  Ρα€.  936)* 
Άράοί  χαΐ  μαλαχοί 

άμνοχόλίίς•  ηοψήν  [68]     10 

άμογητί{Α  637) *  άν^  τιαιιοπα&εΐας^  χω- 
ρίς μόχθου  (τ.  άβοητί) 

άμόγφ'  άχοηιάστφ 

άμό&εν  (α  10)  *  από  τίνος  μέρους,  οπόθεν 
θέλεις- 

των  άμό^εν  γε  &εΑ  &ύγατερ  Διός  εΙπέ 
δηλοΙ  δέ  χαϊ  τό   μηδαμως  χατά  μηδένα 
τρόπον 

άμοι,βηδίς  {Σ  506  σ  310)*  εναλλάξ,  ανά 
μέρος  20 

άμοιβηδόν  (ΑηβΙβΓΰλ.  Σ  506) '  εφεξής 

άμοιγ έποι*  εΙς  τίνα  τόπον 

αμοίος'  χαχός.  Σιχελοί 

άμοιρεί'  έστέρητοί 

άμοιροΐ'  άχωροι,  άχληροι  [73.  74] 

άμοιρων  άστοχων 

άμολγάξεί'  μεσημβρίζει 

άμολγόν    νύχτα'      Ευριπίδης    14λχμήνχί 
(ΕυΓ.  Γγ.  105),   ζοφεράν  χαϊ  σχοτεινήν,  οΐ 
δέ  μέρος  τής  νυχτός,  χα&'  δ   άμέλγουσιν    30 
(εί.  Αββΰλ3τ1.  Γγ.  67,  6)  [78] 

άμολγψ  {ΟΖ'ϋ)*  τφ  μεσονυχτίφ,  ήτοι  έν 
έχείνχί  τ|7  ωρ^  ίν  ^  άμέλγουσιν  {80—82] 

άμόμηλις  (ΛβΙΙιΗιιβ  ΑΙΙι.  XIV 650 Ο)•  άπιος. 
άχράς 

α>όρα  (Ρ1ια«(88  ΑΐΙι.  XI Υ  646  Ρ)*  σεμίδαλις 
έφ&ή  σύν  μέλιτι.  άμοργίτας  (βίτας  δί- 
€αΗ)*  πλαχοϋντας 

άμορβεύσασ^αΐ'  όδοιπορήσαι,  όρμήσαι 


άμορβεύων  άχολουθων,  άπαλλαττόμίνος 
άμοργίς  (μΙιοΙ.  ΡΙ&Ι.  ΕρίβΙ.  XIII  363  Α)• 

χαλάμη  τις,  έξ  ή  ς  Ινδυμα  γίνεται,  ή  ύφασμα, 

ή  χιτών 
άμοργμα'  σύλλεγμα,  άρτυμα 
Ί*  άμοργιδα•  έξεσβιχυΐα  τό  γάλα 
άμόρξαι*  άποψήσαι•  ή  όμόρξαι 
άμόρρωτον  (άμορτον) *  ά^άνατον 
άμορφννειν  (Αηϋιη&€ΐι.  (τ.  Ο VIII)*  4ίύ  δε- 
όντως πράττειν 
άμό ρφωτον  άδιατύπωτον.  Σοφοιιλής Θυ- 

έστχι  τφ  έν  ΙΙιχνώνι  (Γγ.  228) 
άμοτον  άπλήρωτον  (Ε  518).  πολύ 
Ί*  άμοϋσΐ'  ^ερίζουσιν  (ΤΙίθορΙιτ.  IX  11,  9) 
άμουσον  άπαίδευτον 
άμουχα  (άμουσχρά) '  χα^αρεύουσα.  Λάχω- 

νες 
άμόωλον    άγγεΐον  είλιχρινές 
άμόωμφος*  άπιστος 
άμπαδίην  φανερός 
άμπάξονται  (Ε&εοηββ)*  αναπαύονται 
(άμπαιανίσαΐ'  άνιερωσαι  (γ.  1ΐ0€)) 
άμπαιδες'    οί  των  παίδων  έπιμελούμενοι 

παρά  Αάχωσιν 
άμπαλίνωρον    (ορρον'ϊ)"    τδ   άναχάμψαι 

πάλιν  τήν  αυτήν  όδόν  (Οοιη.γοί.  III  ρ.  296 1) 
άμπάξαί'  παϋσαι,  Αάχωνες 
•(-  άμπαυλις ( — λα ί)'  ή  τά πράγματα  (δια)- 

φέρουσα  (γ.  άνάπαυλις),  [7] 

άμπαυστόν  άναπαυστόν  (ς.  τ.) 
άμπείρας  (ΕιΐΓ.  ΗΙιμ.  514) '  διχάσας 
άμπειρος'  έμπειρος  (χαμπειρος) 
άμπελο πρασον  πόα  τις.  έστι  όέ  χαΐβο' 

τάνη 
Άμπελος'  ή   μηχανή,    χαϊ  άχρα  Μυχάλης 

Κυρηναίας  όέ  αΙγιαλός.   χαϊ  πόλις  Θρφχης. 

χαϊ  ή  έήΐηελος 
-{•  άμπελίοΐ'    άμπελίδα.    φυτόν    τι    οΰτω 

κατά  στελέχη  τής  αμπέλου  [14] 


ΟΟΌ.^Ιάμνεΐν        56  ι^λιθνια        58.57  =  57.58         61  άμνοιτούς,       αΖ  άμνο- 

δ 
χόπος        65  άμώγω        66  τό  μοναχός  χαϊ        67  άμοιβά        69  τόπον,  ή  χα^'  ενα  τρόπον 
^ά  άμηγέποι)  11  άμοιροΐ'  έστερεΐται     ^      75  άμοιρων  άστοχων  ΊΊ  άλημήνηψ 

ο^  άπιοσάχρας       Μ  άμο ργ ίτ ας       90  άμοργέαι        ^  άμορφυγεΐν        5806  αμ- 
παυλίς        8  [παιστόν  ]){λ        12  μνχαλις  ήγουν  όρους  Κυρηναΐοι 

ΗΕ9.    52  άμνημύονες'  ά&υμοΰντες  (1.  μνημνοντες)  53  άμνήνοσεν  (Ν 562) - 

άσ&ενή  έποίησεν  54  άμνησιχαχία•  τό  μή  αιμνήσχεσ&αι  χαχών         55  άμνησ[τε]£α' 

τό  μή  {μι)μνήσχεσξ^αι        60  αμνό  ν  μάλλον,  ή  το  άρτι  τεχ^ίν  ποόβατον  68  άμοιβαΐ• 

χάοιτες.   χαϊ  ^τιμωρίαι,   ανταποδόσεις,  χαϊ  έχτίσεις.  χρέα  73  αμοιρήσαι'  άποτυχεΐν  (τ. 

6530)        74  άμοιρος  (βΒΌΧΒΏί.  II  9)•  έχτός,  άνευ  1^  άμολγοί'  οί  άμέλγοντες  τά  δη- 

μοσία (μολγοί  £Γ8ΐ09ΐ1ι.  ρ.  209)    ^  άμόργη'  τρυγία  ελαίου,  Ιλύς     81  άμοργινά'  λεπτού- 
ί)η  (ύζ)  ενδύματα  (ΜοβΓ.  ΑΙ!.)  %2  άμορος  (1  489)-   αμέτοχος         5807  άμπεδίον  {Ψ 

64)•  κατά  πεδίον       14  άμπελόεσσαν  (Γ  184)•  αμπέλους  έχουσαν 


117 


όμηβρί^ς  —  άμυνίας 


118 


οίμ«βρ<•ί*  διαμιιάξ  (ΡΙιΐΙγΙΙ.  &.  ΙΠ  ρ. 862) 

[16] 
ά μηέσαί'  άμφιέύοι  ΑάχωνΒς 
άμηέτααον  (Εογ.  Ρΐιοβη.  296  βΐ.)*   <2να- 
χιίλν^βν  [19.  20] 

α.μηέ%ει.ν  ΛΒριβάλλ€σ&ιη 
αμχεχές*  Ινόνμα,  άηό  τον  άμίίέχειν    [28] 
αμκίχόμενος'  περιβαλλόμενος 
αμπέχονον  (Αηβίορίι.  ΐτ.  ΥΙ  ρ.  1079)*  συμ- 

μετρον  περίβλημα 
αμηηρον  ηεπηρωμένον 
ίμ%ίουρο9'    πυλώνα   ΤαραντΙνοι   (άμπί- 

ΛμΜίστάτηρ'  εξεταστής 
άμηιστάσϋ'αΐ'  έξετάζειν  (ύ.  άμφίστ.) 
έμηίσχείν   (ΕαΓ.  δαρρΐ•  165  1)*    ηεριβα- 

λιιν 
ίμκιαχνονμενον  περφαλλόμενον 
«μχ^τιαρ*     παραταττομένη    (άμπιττάρ 

-\άμ£νος) 
άμχλαχεΐν   άμαρτεΐν 
άμκΐάχημα  (Ειιη  Ρ1ΐ0€η.   23  81.)*  άμάρ^ 

τάμα  [89] 

έμχία κή ματα'  αμαρτήματα 
Λμκλαχών  αποτυχών  (Εατ.  ΙΑ  124).  άμαρ- 

ίάνον  [42] 

αμ^νυτο  (Χ  α^)'  άνέπνενσεν  [44] 

Ι  ίμχ οίχοίτις'  έν  Συραχσύσαις  αρχή 
^μχ^αχόν  μαχρό&εν 
^μΛ(^εύεΐ9'    προτονίξειν,  ελχειν  (οί,  Οβί-    30. 

ϋη.  ίΓ.  ΟΟΧΧΧΙΥ).  άμαξηλατείν 
^μηρενωμεν  ελχωμεν 
ίμχρον  τό  τεταμένον  σχοινίον,  φ  έχρώντο 

αηϊ  (υμοϋ 
Λμχνχα^  χεχρύφαλον  {Χ  Ιβ9)'  χόσμον 

γιηοίχών  [51] 

ίμηυχες'  τά.  διαδήματα  ή  χαλινοί:  ή  τρο- 

000.    17  Ρθ8(  Αάκωνες  ΐ6κβΙ>&(αΓ  3802 


20 


Η  Μοραβαλέιν  ^  άμπισχά.μενον 


χοί.  όντως  Σοφοχλης  έν  Φιλοχτήτχί  (678). 

διά  τό  τίυχλοτερές 
άμπνχτήρια'     τά    φάλαρα.    Σοφοκλής 

ΟΙδίποδι  έν  Κολωνφ  (1069) 
άμπωτις*  άνάπανσις.  ξηρασία,   δπον  άνα- 

ποδίζει  τό   ΰδωρ   χαϊ  πάλιν  άρχεται  (Ηβ- 

Γοά.  VII  198  VIII  129)  [55] 

αμυγδαλή•  τό  δένδρον.  χαϊ  τά  τραγηματα 

(8  Δ  άμνγδάλη) 
[26—29]    10    άμνγμασί'  σχίσμασιν  (58  —  60] 

άμνδις  (Ι  6)*  άμα,  όμον 
άμνδρά  (ΤλβΜΐ.  495  Α)*    τά  ασθενέστερα 
άιινδρός'  σκοτεινός  [64] 

αμυδρότερα  (ΡΙ&Ι.  Τίιη.  72  Β)'   άμανρό- 

τερα,  ασθενέστερα 
αμύητος  (Ρΐ8ΐ.  ΡΙΐΗβΔ.  69  €)-  βέβηλος.,., 
αμύθητοι•  αναρίθμητοι^  πολλοί- 
άμνθήτον  άνεχδιηγήτον 
άμνχαρις•  πλήθος^  άθροισμα,   πλούσιον, 

πολύ 
άμνχαλαί•  αΐ  ακίδες  τών  βελών  παρά  τό 

άμύσσειν  (άιινχάλαι  ΕΜ.) 
άμνχλαΐδες•  είδος  υποδήματος  πολυτελούς 

Ααχαρνιχοΰ.  Εαϊ  πόλις  Άμύκλαι 
άμυκλίς'  γλυκύς,  ήδνς 
άμνκταν  γλυχύν.  οΐ  όέ  άμικτον 
άμυλα•  μήτρα  (Ιτρια) 
αμύλου ς•  πλακούντας  [76.  77] 
άμυμος  (ΑβοΙ) *    αγαθός,  άμώμητος,  άμεμ- 

πτος,  καΧ  άμύμων 
άμυνάθειν  (ΤΓ8|^ί€ί) *   άμύνειν,  βοηθεΖν 
άμΰναι•  έκδιχήσαι,  τιμωρία  [81] 

Άμυνανδρί{δ)αι•    γένος,     έξ    ου    ίερεΐς 

Άθήνησιν 
άμύνανδρος'  δυνάμενος  άνδρας  άμύνεσθαι 
άμυνίας    (Αγ.    Εης.    570)*     ό   αμυντικός, 

παρά  τό  άμύνειν  [85 — 89] 

2&  άμπεχανόν        ΖΟ'άμπηρόν        83  8ίο 

σμ 
^  άμπρόν  50  άμπυκας'    κρύφαλον.κο 


ΧΛ» 


79  άμυναθεΐν 
19  άμπεπαλών 


'^ηοιξί     .52  08Τ6  άνάποσις  8€ΗΙ>38    57  άμύγμασιν  (βίο)         78  άμυγος 

• 

ΗΕ9.  1β  άμπέπαλον  {Γ  Ζ^)•  διασείσας  (άνασείσας),  κινησας 
(Γ 355) *  χραδάνας.  σείσας  20  άμπευσις•  άνάιψνξις  (άμπαυσις)  28  άμπειχε  (ξ  225) 
χαραχέχυτο,  κατείχε  26  άμπεχόνην  (ΡΙαΙ.  €1ΐ8ηηίά.  173  Β)*  λεπτόν  ίμάτιον  Ζ7  άμπε- 
χόνιον  δμοιον  (Ηο6Γ.  ΑΙΙ.)  28  άμπειληδιον  πηλίον  (παλλίονί  βα  λ'ήδιον)  29  άμ- 
χέψει  (ο  83)*    άποπέμιρει  89  άμπλακίχ^σιν  (ΕαιρβάοοΙ.,  Ογ6^.   Νβζ.  Ι^ΥΠΙ  47.  104)* 

έμαοτήμΛΟΐν  ^  άμπνύνθη  (Ε  697)*  άνεσωφρονίσθη  \^  άμπνννθη  (5  436)•  άνε- 
χιατηθη.  άνεσωφρονίσθη  51  άαπυξ'  χαλινός,  τριχόδεσμος  58  άμυτή μων  αμαρτωλός 
(βλιτήρίων)  5^  άμυβαδόν  {Σ  506)*  εφεξής  ^  "Αμυτρον  πόλις  της  Θράκης  άμντρον 
41  άμιδ  άναι  {Μ.  18)*  κούχραι  64  άμυ[δ\ροΐ'  τόποι  οΐ  κάθνδροι  καϊ  άγαν  εοντες.  παρά 
τό  αυρείν,  ο  έστι  ^είν  «6  άμυλο  ς  (δ^π&ιη.  ΕχοΔ.  XVI  31)  *  βρώμα  τό  έκ  πυρον  77  άμυλ- 
Ιίδωτον    χ^τώνος    είδος    (άλυσιδωτον)  81  άμϋναι•   άπαλεξήσαι   βοηθησαι  {Ι  576) 


άμννει  Π  265)*  βοηθεί 
88  άμννον  {Α  456) 


86 


ΐ^ 


άμννεν   (Ξ  71)•   βοήθησεν        87  άμυνίων  άμώμητος 
89  άμυνόμος  (Π  622) *   τιμωρούμενος 

8  * 


119 


άμύνον  —  άμφέαΒ* 


120 


άμύνου  (ιηοηο$(.  152)*  άχοδίδου 
άμνντήριον  ζίφος  δίστομον•  ή  τι  των 

πληττόντων 
άμνντορας  (β  326)•  βοηθούς         [98.  94] 
έ1μι5|(Νί€.  ΤΙιβΓ.  131)•   άμνχί 
άμνξα*  ίξυσ{α).  ε(α)Λάραξα 
άμνξαί'  χαταμνξαι^   χαταξνσαι,:  στενάξαι 

(ίά  μνξαι) 
+  άμνξανος'  άνόσως 

ιί  μ  ΰ  έ  €  ι  ί  (^  243)  •   χαταξέσείς      [3900 — 2]    10 
άμνρο  ί'  τόποί  οΐ  χά^νγροί,  χαϊ  άγαν  ρέον- 
τες. άΛΟ  τοΰ  μνρην  (ν.  3864)  [4] 
άμνρτόν  Ιμάηον  Κρητες 
άμύς*  ό^ΜΟϋ σύ» α νΓίρ^ΟβΠίιη.ίΓ.ΟΟΧνΠ)  [7] 
άμύσσειν  ξέει,ν.  σπαράττείν.  λυπεΐν 
άμυσσος'  χήτος,  Αάχωνες                     [10] 
άμνστία'  μέτρον  τι  (άμνστί'  άμετρΠ) 
άμυστις   (ΕϋΓ.  ΚΙΐΜ.  419)•   •π)ν  άηνευατϊ 
χαϊ  άθρόαν  ηόσιν  Τίμαρχος  φησιν  οΰτως 
λέγεσ^αι  20 
άμυ{α)χι)να(,*  χα9•αραι^  άγνίσαι 
-^  άμύσχαια'  οΐνάν^η.  ή  άναδενδράς    [16] 
άμνσχρόν  χα&αρόν^  άγνόν,  όλόχροον 
άμυττέτωσαν  χνιζέτωσαν,  σπαραττέτωσαν 
άμνχ-ή'  έπίπόλαων  ελχος 
-^  άμνχονσης'  στνφονσης  επιτιλίον 
άμφαγ αηαξόμενος  (Π  192)•   ύπερβαλ- 
λόντως  ηεριαγαπώ μένος  χαϊ  ηεριαγαπαξό' 
μένος 
άμφαγαπώντες  (Ηεβίοά.  ορρ.  58)*  άσπα-    80 

ξόμενοι  [22] 

άμφαδίην  ΓΗ196)•  φανερώς.  αναφανδόν 
άμφαδόν  (Η  243)  •  φανερός 
άμφαειχής'  χνχλφ  σειομένης  (άμφάίχος) 
Ί*  άμφαης*   πρόοχολος,   η^ρισχελης,    οίχος 
αερίσχεπτος 


άμφ'  ΆχΙριος  ^οάς  (ΑγΛΠ.  Γγ,  20)•  'Αχι- 

ρις  ποταμός 
ή^άμφαχλής'  άξίνη  (υ.  άμφιγεν^ς)        [29] 
άμφαΧλάξαί'   διαμφοδήσαι.   οΐ   6έ  όμον 

βαδίζοντας  έφ'  ετέρας  όδοϋ  χωρίσ&ήναι 
άμφ*  άλητα  (δορΙίΓΟ  ίη  ΑηβοΗ.  ΡβΓ.  IV  179, 

16)  •  περϊ  τά  άλευρα,  Ί*  άμφάνα  μάλιστα 
άμφαξονεΐν  τά  γόνατα  περιχλασ9€Λ,  χαϊ 

μι}  εύτονεΐν  (Ριιυββη.  ΑΙ!,  ρ.  20) 
•^άφαρμένη'  δίχελλα,  Αάχωνες 

Β 

ή^άμφαρής'  πωρωμένη ,  χατολιγωρονμένη, 
χαϊ  γυμνός  (αά  άφαρης)^  επιφανής 

άμφαρίστερος  (ΑτίβΙορΙκ  Γγ.  XXV  ρ.  1156)* 
άμφοτέρωΒεν  αριστερός,  ούχ  αίσιος,  ού 
δεξιός,  ενάντιος  τω  περιδεξίω  \Ζβ\ 

άμφασία  (Ρ  693)•  άλογία,  αφωνία^  άγρν- 

άμφασμα*  ιραιστά^  οϊνφ  χαϊ  έλαίφ  βεβρεγ^ 
μένα  εν  9υαίαις.  Συραχούσιοι         [39 — 41] 

άμφαφ^ς'  ψηλαφ^ίς 

άμφαφοφεν  φηλαφήσειεν 

άμφαφόωντα  (ΑροΙΙ.  Ιρχ.  26,  5)*  διά  χει- 
ρός έχοντα  χαϊ  περιψηλαφώντα 

άμφέ&ετο  (φ  431)•  περιέΒετο 

άμφειχάς  (€.  Ι.  η.  2148)•  ί]  περϊ  είχάδα 
(οί.  άμφϊχ,) 

άμφεχάλυίρεν  (£ 68) •  περιεσχέηασεν,  πε- 
ριέσχεν 

άμφεχτ έον  περιβλητέον 

άμφελαΐς•  μάζα  ελαίου  πλήρης 

άμφελάσασα'  περιεγείρασα,  χινήσασα 

άμφελάχαινε  (ω  242) •  περιέσχαπτεν^  πε- 
ριέσχαλλε^  περιωρυσσεν  [&2 — 54] 

άμφέπει  (ΕϋΓ.  ΡΙιοβη.  151)•  περιέχει,  θερα- 
πεύει. παραχολουθεΖ  [56] 


ϋΟΌ,  91  ξίφος  δ.  7/  βάχλον  8  ζέειν  12  άμυστϊς,  τήν  άμυστίν  13  άμαχη- 
ναι  —  άγνησαι  1^  άμφαδών  25  χυχλωα\  27  άαφαχάριος  ρόας  ΖΟ  βαδίζοντες 
τάς  ΖΙ  άμφάλητα  '62  άμφαζονεΐν  Ζ^  άμφαριστερυς  —  περιδεξιφ  49  άφελ- 
λαίς       51  περίέσχαλλε 

ΗΕδ.  93  άμύντωρ'  βοηθός  (Ν ^8^)^  έπίχουρος.  έχαλεΐτο  όέ  χαϊ  ό  τοΰ  Φοίνιχος  πατΛρ 
Άαύντωρ  (1448)  94  άμυνει*  άνταποδόσει  3900  {αμύ  ξεις)*  σπαράξεις  τήν  ψνχη9 

υ 
1  άμοιρεΐν  μη  εχειν  μέρος        2  άμυρημα'  ατύχημα  (ν,  άχύρημα) 


άνιώμενος  (^243) 

ο 
4  άμυοοιραιν 
ίξεσεν,  εσπόραξεν 


6  μή  μυσαττόμενος  το  ^αίνεσθαι  (βί  άμυσχρός)  1   άμύς  σ^  (Τ  284)• 

10  άμυστήν  (ΕϋΓ. Ο^χΐ. 417?)•  τήν  συνεχή  πόσιν  15  {ά)μύσχεσθαΐ' 
τό  ξέειν  τάς  σάρχας  τοις  ονυξιν  22  άμφαγέοοντο  (Σ  37)•  περιη&ροίξοντο  29  άμφάλα 
{Α  409)  •  παρά  τήν  θάλασσαν  36  άμφάς^  ά[σ]π  αξό  μεν  ος  {Π  192)  •  πάνυ  φιλοφρονον- 
μένος  39  αμψαυγεΐ'  άντιλάμπει  (Ευτ.  Ογ.  1519  Ειπρεάοοί.  151)  40  άμφαϋον  (1^160)• 
περιήχουν  '  41  άμφ*  αντούς'  έπ*  {βίο)  αυτούς  (βη  Χβη.  €^γ.  V  1,  13 ?)  52  άφέμενον 
τό  εν  μάχαις  χαϊ  λοιδορίαις  άφίστααθαι ^  χαϊ  μεγαλοψυχεΐν  Ααχώνων  (?.  άφέμενον;  ΑββεΙι. 
Κ%,  413)  ^"^  άμφενέμοντο  (11521  €€(.)'  οίχοϋσαν^  Ιοιοιχοϋσαν  54  άμφεπεν  (17 124)* 
&ήργει       6^  άμφεπένοντο*  ένήργονν  (^^656).  άηέφερορ  (Γ 278).  ήσθιον  (7184) 


121 


άμφέπίβον  —  άμφ»δΒξίθίς 


122 


άμφέΜλΒον  η^ριέπλίον  [^  59] 

άμφερίίξεται*   ηεηισχισΒήσεται 
άμφέρετο'   άνεφέρίτο 
άμφερχή  πΐ&ον    τόν   ηάντο9εν  χύχλφ 

περιειργόμενον,  ^Αχαιός  ΠειρΙΒφ  (Γγ.  34) 
+  άμφαιχτηρ'     χιτών    δυιλοΰς    (▼.   άμ- 

φιεχτ:.)  [Μ.  65] 

-|-  ά  μφεωρία*   Λερισσενομένη  (περίσιωμέ- 

νοί  ΟγΓ.  Ο  Γ.) 
+  άμφενώτας*  6  ΙΓ())/Γ4κϋί  χιτών  (οΓ.  άμ^    10 

φινώτους) 
άμφηχες'  λέγεται  έξ  έχατέρου  μέρους  τ?χο- 

νημένον  βέλος,  ή  χεραννός  (Αΰβεΐι.  Ργοπι. 

1014)  ή  ξίφος 
άμφή λν&εν    περιήλΒεν,   περιήχησεν.  χε- 

ριέλαβεν    άμφοτέρωΒεν  -{-   όρμους   άμφια• 

ρέας 
-^  άμφήν  αύλήν  (νίά.  3974) 
άμφήρεις*  νήες  αμφοτέρωΒεν  -|-  όρώμεναι^ 

7/  έρεσσόμεναι  20 

άμφηρεφής'  άμφίστεγος,  ηλήρης  [73.  74] 
{άμφηρ  ιχόν    ακάτιο  ν    (ΤΙ)ΐιε•    IV  67) 

λχ^στριχόν^  έν  ω  ^Ις  έλαύνει  δύο  χώπας) 
άμφήριστον  (Ψ  382)  •  άμφοτέρω&εν  ίξι- 

ϋούμενον,  άμφίλογον,  άμφιβαλλόμενον  (€8ΐ- 

Ιίσι.  Ιου.  5)  παρά  τό  άμφω  χαϊ  έρώ  τό 

λέγω  ^ι]μα 
"Ι*  άμφής'  οϊνου  άν&ος.  οΐ  δέ  μέλανα  οίνον 
άμφια  λ  ω  (α  386)*    [υπό]  ^αλάσσχ^  περιε» 

χομέί'χί  ηάντο&εν  30 

άμφϊ  άναχτα  (Λπδίορίι.  Γγ.   XX   ρ.  695) ' 

αρχή  νόμου  χι&αρφδιχοΰ 


άμφίας  (Νί€08ΐΓ&1.  ΟΟΗΙ.  III  ρ.  285)*  γένος 

οϊνου  81 — 86] 

άμφίβασις  {Ε  623)  *   %πίρ   νεχροΰ  μάχη  • 

ηεριβάντες  γαρ  τόν   νεχρι)ν   έμάχοντο  ηερΧ 

τοΰ  σώματος^   ϊνα  μή   σxυλευ9'^  *   ώιό  όέ 

των  αλόγων  ζώων  η  μεταφορά 
άμφιβατεΐν  άμφιπβητεΐν  [89] 

αμφίβια  ζώα*  τα  ένυδρα  χαϊ  χεροαία 
άμφίβιον   έν  γ^  χαϊ  νδατι  ξήν  δυνάμε* 

νον 
άμφί βλήμα  (Τμ^ιοι)  * άναβόλαιον [93—96] 
αμφίβολοι*    έχατέρω&εν    περιβαλλόμενοι, 

ύς  Θουκυδίδης  (IV  36,  3)  [98] 

άμφιβρότης  (Β389)•  [περϊ]  δλον  τόν  βρό- 

τόν  ίΐεοιεχούσης 
άμφίβωτος'  περιβόητος,  "Ιων  Τευχρφ  (Γγ. 

3δ)  [4001—4] 

*Αμφιγένεία  (Β  593) •  πόλις  της  Πύλου 
άμφιγενύς'  άξίνη  (άμφιγεν^ς) 
άμφιγνοεΐν    τό   μή   άχριβως   γινωσχειν 

(ΟοΓοΙΙιοϋδ) 
άμφίγονος*   υΙός  ο  έχ  προτέρας  γυναιχός 
άμφιγυιώσαΐ'  άχρωτηριάσαι,  η  έχατέρω- 

Βεν  εΙς  γήν  πήξαι  (8(1  — γυωααι)    [10 — 12} 
άμφιδέαι  (ΑΓί&ΙορΙι.  VI  ρ.  1079)  *  ^^^(Λ)^^!. 

χρίχοι.  δαχτύλιοι 
άμφιδεδίνηται  (Ψ"  562)•    χύχλφ  περί- 

χειται 
άμφιδεές'  περιδεές  [16.  17] 

άμφιδ  εχάτη'   ή  μετά   είχάδα   (δεχάτην) 

ήμέρα^  παρά  Άρχάοιν 
άμφιδεξίοις  χερσί*  ταΐς  των  το|(ογ)©ρ. 


ΟΟϋ.    60   Ερ^β1)3(υΓ  ροβΐ  3963:   άμφερήαεται  62   άμφερχήπιΒον  —  *41^^^ 

67  χριτιχόί  68  άμφιχίς  όέ  69  άμφίλυΒεν  —  ^π|  75  άμφήριχα  —  εΐαελαύνει 
77  οΙνον  [4136]  ά  μφ  ιήλω  78  ά  μφιαλώ  —  Βαλάσση  79  άμφιάναχτα  Αη(6  87 
1βΚβί»3ΐ"Γ  3975  97  παραβαλλ\  4000    άμφιβώτης  —  υΙών  7   άμφιγνό,ν 

13  άμφιδεαϊ 

ΗΕδ.    58  άμφέπτατο  (Β  315)•  περιεπέτατο         59  άμφερέε&ρα  (Β  461)  '    πεςϊ  τά 
όεΐ^ρα  64   άμφέχυτ ο    (Β  41)*   περιεχέχυτο  65  άμφέχανε  (Ψ"  79)*  περιεκαλυίρε 

(έχαιρε  1)        73  άμφ  ιρεφέα  (^45)'  άμφηρεφη,  αμφοτέρω&εν  υρυφωμένην  (έρεφο])^  υ  εστίν 


αμφότερους    τους   πόδας    χωλούς   έχοντες  4   άμφϊγυναιχΐ    (Γ  157)•    περϊ    γυναΐχός 

10   άμφιδ  ασίαν    (Ο   309)*    ί<$    έχατέρου    μέρους  χροσοούς  έχουσαν,   ή   χυχλόϋεν    δασείαν 


11  άμφιδ  ενηε  ς  (Β  333)*  περϊ  τά  πλοία        12  άμφϊ  δέ'  περϊ 
ατίτόν  δέ  <▼.  Μ  396)        Π  άμφιδέδεε  (Ζ  329)•  χνχλφ  άνω  χέχ 


δέ 
χέχαυταί 


16  άμφεδεέ•   ηερι 


123 


άμφ$όίξ»ον  —  αμφίκαν<{%»ς 


124 


δίά  τό  έχατέραν  χεΐρα  ίνεργέίν  4ν  τφ  τό- 
ξευαν. ΑΙσχύλος  Τηλέφφ  (Γγ.  236) 

άμφιδέξιον  (^ΐ.  ΗίρροοΓ.  III  761)*  τή9 
έχατέροίς  μέρεσι  της  μήτρας  άρρεν  χαΐ 
&ηλυ  γενναν  δνναμίνην  Ιηηον 

άμφίδέραια'  ^έλ(λ)ία 

άμφιδήριτος  (Τ1ιαο3Τ<1•  ΙΥ  131)•  άμφισβη- 
τήσι(βος) 

ή^άμφιδήτιοΐ'  ύς  χρίχοι  διάχενοι,  ηαρά 
άημοχρίτφ  (ρ.  420  ΜαΙΙιεΗ) 

άμφίδήσασ^αί'  νχοδήσοΜ^ΟΛ 

άμφίδοξοί  μν^οΐ'  οί δίχογνωμονο(ν)μ€νοί 

άμφίδονλος*  έξ  αμφοτέρων  των  γονέων 
δούλος 

άμφίδοχμοι  (Χβηορίι.  β^.  ΙΥ  4)*  λΐ&οι 
μέγε^Ός  Ιχοντες 

άμφιδράνες  (δραχέςΐ)'  Ιμάτιον  δυιρόσω- 
Λον  έν  τφ  ηεηοιχΟ^αι,  «ι)ν  αύνί^ν  ίχει, 
έηιφάνειαν 

έμφίδρόμια  (Αγ. Ε}^»• 757) '  ήμερα  αγομένη 
(έηϊ)  τοις  ηαώίοις^  έν  ή  τό  βρέφος  χερϊ 
τήν  έστίαν  ίφερον  τρέχοντες  χνχλφ,  χαϊ 
έηετί^εσαν  αύτφ  όνομα,  δτε  ύηό  των  οί- 
χείων  χαϊ  φίλων  δώρα  έπέμηετο  (ΡΙβΙ. 
Τ1ΐ6&6(.  160  Ε) 

άμφίδρομος'  Μσχύλος  Σεμέλχ^  (Γγ.  218) 
Ιηλααε  δαίμονα,  χαϊ  ηερϊ  τά  άμφώρόμΐΛ 

τ) 
ωδει  έλεγες  τόν  γενέ^λιον.  δηλοΐ  όέ  χαϊ  έξ 

έχατέρου  μέρους  ^εώμενον,  ή  προηγούμε- 

νον,    ή   όρμάν   δυνάμενον,    ώς  ΑΙαχύλος 

Ήδωνοΐς  {(τ.  63) 

ή^  άμφίδρυτί•  δένδρον  άχής  {δρυπίς ?) 

άμφιδρυφής  (Β  700)*  άμφοτέρω&εν  χα- 

τεξεσμένη  χαϊ  περιεσπαραγμένη  τό  πρόσω- 

ηον  δίά  τό   τοϋ  ανδρός  ηέν^ος*   δρύίΙ>αι 

γάρ  τό  ξέσαι  [83] 

άμφίδυμοι  (ό  487)*  δυιλοί  έξ  έχατέρου 

μέρους  είσπλουν  ίχοντες 


άμφίδνμος(Φαίαξα{\\ϊΆΧί:αχν9ΐγα 
έχατέρου  μέρους  είσδυσι»  έχων 

άμφιδύς  (ν.  βεΐιοΐ.  8ορΙι.  Τγ•  605.  8)*  έν- 
δυσάμενος 

άμφίδυσις'  έπί^ετον  φιάλης  ηαρά  *Ανα- 
ξανδρίδη  (Γγ.  XXV  ρ.  202) 

άμφιδώ'  φά(σ)γανον  ζωόν  τι,  πολύ- 
ηουν,  (σ)χολΟΛενδρα  χαλ(ρύμβνον)        [99] 

άμφιελίοσας  (Β165)*  άμφοτέρω&εν  έλαυ- 
10       νομένας  [41] 

άμφίεχτ,\,  χιτών  διηλοϋς  (τ.  άμφαιχτηρ) 

άμφιελόν  άφ&ονον  (άφνειόν) 

ή^ άμφίέκουσα'  περιέχουσα  [46] 

άμφιέποντες  (γ  118) *  κερϊ  Ιργον  ηοΐύύ- 
μενοι,  χαϊ  ασχολούμενοι•  ή  ηερϊ  τόν  αύτόΐβ 
ηονούμενοι  (Γ  392)  [47—49] 

άμφιετιζομένας'  τάς  χατ*  ένιαυτόν  ίκ- 
ριερχομένας  [&1.  &2] 

αμφιθαλής  (Χ  496)  *  έπ*  άμφοτέροις  τοις 
20        γονεϋσι  βάλλων,  ή  έφ'  φ  αμφότεροι  Μλ- 
λουαιν  οί  γονείς 

άμφι&έ[ο]ντες'  κερφάλλοντε.  δυϊχώς 

άμφι^ετος  φιάλη  (7616)•  έχατέρω^εν 
τί&εσ&αι  δυναμένη,  ή  άμφοτέρω^εν  Τ€το- 
ρευμένη,  ή  χύχλον  ίχουσα,  {ή)  πυ&μένα 
άνευ  ωτορν,  ή  διά  μέγε&ος  άμφοτέραις  ταις 
χερσϊν  αίρουμένη  χαϊ  τιθεμένη  (ΑηϋηίΑοΙι• 
ίΓ.  20)  [56.  67] 

άμφι»η  (Εογ.  Μθά.  787)*  έηιΒη 
30    άμφί^υρος    (δορΗ.  ΡΜΙ.   159)*    οΐχία 
έχουσα  άμφοτέρω^εν  ϋνρας 

άμφιχ αλύπτειν  σχέηειν 

άμφϊ  χάρη  χεχοηώς  (ρ  231)*  ηερϊ  τήν 
χεφαλήν  χόκτων  χαϊ  τύχτων.  δχερ  ^στί 
χονδύλους  διδούς,  ή  άμφ(οτέρω&εν  τάς) 
χεφαλάς  έχων,  λέγεται  όέ  ύποπόδιον    [62] 

άμφιχάς(€.  1.2448)*  υστέρα   {δεχάτη) 

[64] 

άμφίχαυστις  (ΟΓβϋη.  Γγ.   XXX  ρ.  186)* 


€00.    18  άμφιδεμάτη         21  άμφιδέξια        22  άμφιδήρητος       29  άμφι- 
λ  δ 

δρομία       80  σεμέ  —  ήδωνές       84  είσπλέον       85  εΙς  δύσιν        87  άναξανδρί       88  άμφι- 

ο 
δϊσφάγανον  —  ηολύ  ηρ         40  άμφιελισσός         50  άμφιεταξομένας         55  φίλη 
61   άμφιχεφαλάς         ^  άμφιχ,         ΡοβΙ  64  ΐ6β;6ΐ)&ηΙηΓ  ^Κ  4071.  75,  ροβΐ  4065  :  4073.  74 
65  άμφίχλυστ,  ή 


ΗΕ8.    88 

ουςαειρόμενος 


άμψίδρυφοι  (Λ  393)•   ηέν^ος  έχουσαι 
(0241)    ^Ι  άμφιελιωσας(Βί^^)'  οΰτα 


89  άμφιεγίνωσχεν,  έτέ- 
ούτως    4^άμφιέηον(Ω  804)  περιέχον 


«11    αμψίχτ^τοις  \\ιτν^.  ι^αζ.  Λτζ.  τιι  ±υ*)'  ευμεταπτωτοις  όλ  αμφιχαΑυψη  {ί^ 

έσω  ηαραδέξηται        64  άμφιχ  έ ς  ξίφος  (#τ80)*  δίστομον  χαΧ  εκατέρωθεν  ήχονημένον 


125 


άμψΛηβΙβμνίς  —  άμφίηαύτθ¥ 


126 


ή  ηρώτη  των  άσταχϋων  ίχφνσις.  λέγεται 

6έ  χαϊ  χανστίς 
άμφιχΒλ£μνίς'  χατ    ωμών  ηεριχρεμάσας 

Ισορρόχως 
άμφιχέλεμνον    άμφιβαρές.    οί  δέ  τόν 

βασταζόμενον  νηό  &ύο  άν&ρωηων  δίφρσν^ 

άλλοι  όέ  άμφίχοίλον  [68.  ΟΦ] 

+  άμφίχεστον    κεριχμητόν,   ή  ηεριγρα- 

φόμενον 
(άμφιχεν^ων  ηεριχρύπτα»ν) 
άμφιχίφαλος'  χλίνη.  έχατέρω&εν  ίχονσα 

άνάχλιντρον 
{άμφίχορος'  6  μέσος  τριών  αδελφών) 
{άμφίχουρον  άμφοτέρω&εν  χεχαρμένον) 
(άμφίχρημνον  (ΕαΓ.  ΒβοοΙι•  1049)*   εκα- 
τέρωθεν έπιχννδννον) 
άμφιχτύονες•  κερίοιχοι  Δελφών  συναγό- 
μενοι έηο.,,.λέαν  ηυλαγόροι  χαϊ  ίερομνή- 

μονες  [Π.  18] 

άμφιχνΛελ{λ)ον  (Α  584)*  περιφερές  #το- 

τηριον 
άμφιλαφ^ς'  πολύ,  δαψιλές^  χαΐ  μέγα.  καν» 

ταχάθεν  ηλήρες,  χατάσχιον    (ΟαΙΙϊβι•  €€γ. 

27) 
άμφιλαφη'  μέγα(ν%  δα-ψιλή 
Ύ  άμφιλασ^είς*   περιελασθείς 
άμφιλάφ,ιαν  σνγχρότησιν,  ώφέλειαν 
-Ι*  άμφιλάων  κεριχνχλονντατν 
άμφίλεχτος  (ΕυΓ.  ΡΙιοβιι.  6(Κ))*  άμφίβο* 

λος 
άμφιλέξαντες'  άμφισβητήσαντες 
άμφίλινα  χρονπαλα'  ΣοφοχλΊ}ς  ΑΙχμα- 

λωτίσι  {ίτ.  41) 
ηατήρ  δϊ  Ί-  χρυσδύς  άμφίλινα  χρούκαλα 
άμφιλίτην  (ΑββοΙι.   δβρί.  101  ?)*   τήν  λι- 

τανευτήν  [89.  90] 

άμφιλνχη  ννξ  (ΰ433)*  ό  ήμεΐς  λνχόφως 

λέγομεν'  λνγη  γάρ  ή  σχοτία  χατ*  έλλειφιν 

αύγης  λέγεται 
άμφιμάσασ&αι  (υ  152)*    χεριψήσασθαι, 

περιχα^άραι.  άπομάξμι 


έμφίμαστα•  "ψαιστά.  (αλφιτα  μέλιη  δε- 

δευμένα,  Αάχωνες) 
άμφιμάτορα  δνσμορον  χαχοθάνατον. 
{άμφιμάτωρ)•    άμφω  τους  γονείς  ή  έχων, 

ή  άηοβαλλόμενος 
Ί*  άμφιβάλλος*   ένιοι  τόν  έν  τοις  ΙστοΙς 

χαΐρον  άποδιδόασιν,  χαΖρον  δέ  τόν  μίτον 

έλεγον 
άμφ ιμάσχαλος'  χιτών  χειριδωτός  έλεν- 
10       θέρων,  ώς  Πλάτων  (Οοιη.ίΓ.  ΧΧΥΙ  ρ.  089), 

δυο  χειρίδας  έχων,  άς  μασχάλας   Ιτι  χαϊ 

νυν  λέγουσιν  (ΓοΓίβ  6Χ  Μοβηιΐβ) 
άμφιμέμυχε  (χ  227) '  ηερι-ηχεί.  μνχαται 
άμφιμήτωρ•    όμοηάτριος,  άλλ*  οΰχ  όμο- 

μητριός  (»^Μ,  Ι,γοορϊίτ,  19) 
άμφιμήτορες'    οί  έχ    πολλών    μητέρων 

γεγονότες  αδελφοί.  Μσχύλος  Ήραχλείδαις 

(ίΓ.  71) 
άμφιμήτρια'    τά    μετά  τήν  τρόπιν  της 
20        νεώς  έξ  έχατέρου  μέρους  έηιτιθέμενα 

άμφιμή(τ)ριον  τό  σημαντιχόν  των  ηερϊ 

τήν  μήτραν  καθων.   *Ιηκοχράτης    (III   ρ. 

627  Κ) 
άμφιμιγές•  πολυμιγές'  ή  ηολυσύγχρατον. 

χαϊ  (άμφίμιτονί)  σηαρτίον,    ηρος  ό  τόν 

μίτον  αΐ  γυναΐχες  κροσάγουσιν  [4104] 

*Αμφιμυσίων'   Δημήτρια  ζωα  (άμφϊ  Μύ- 

σαιον) 
ή^  Άμφιμυσίων  ή  άημήτηρ 
30    άμφινειχή ς'  χεριμάχητος.  εναντίους  έχων 

λόγους.  Σοφοχλής  ΤραχινΙαις  (104  ?  524  ?) 
άμφινωτίξοντα'   ηροσπελάξοντα,  ηροσ- 

φερόμενον 
άμφινώτους  χιτώνας,  Ερητες  (ψ.  άμ^ 

φενώτας,  άμφωτος) 
άμφίον  ένδυμα.  Σοφοχλής  Μ<όμφ  (Γη  524) 
*Αμφιονϊς  χιθάρα  (βη  Ευη  Ρΐιοβη.  831) 
άμφιορχία'  δταν  οΐ  διχαζόμενοι  άλλήλοις 

όμνυωσιν 
^0    άμφίηαστον  -^  άλφίτοις  άναδεδενμένοις 

έλαΐφ 


€00.  66  άμφιχέλαυνίς'  χατωμένων  χεριχρέμασισ  Ισόρροηος  ^  67  άνφίξυλον 
72  άμφιχελός —  ανωχλητί  81  άμφιλαφή  86  \λήξαντες  87  \λώτησι  92  \μά- 
σεσθαι  9^.  9^  άμφιμάντο  ρα,..  άΛοβελλομενος,  άμφιμάντορα'  αλφιτα...  Αάχωνες 
άμφιβάλλος        96  χαιρόν  1)18        97  χειρίδωτος        4100  ήραχλίδ,.         2  μητέρα        Ί  άμ- 

φίνηχες —  \ητοι       9  άμφινοτ\        9  χ,  ή  φελώνας  Κρ.  φελώνιγν  λέγουσιν         |11  άμφιονή 
12  \ήλους 

ΗΕ8.  68  άμφιχαλύπτει  (Β  262)•  περ&^ε^  ^9  άμωιχέας  (ξ  ί2)' περισχίσας. 
ηεριχόιρας  77   άμφίχρανον    (ΕαΓ.  ύετο.  ί.  1274)•  άμφοτερωθεν  έχον  (ουσαν)  κεφάλας 

78    άμφιχώμφ    (Ρ   677)•    φυλλώδει  89   (2μφ6λ(;ι:7)    (Λββΰΐι.  Α$.  686   δορΙ).  Τγ.    104)• 

Λεριμάχητον         90  άμφιλυχή'  όρθρος,  τό  λεγόμενον  λυχόφως        4104  άμφιμέλαινα  {Α 
103)•  βαθεϊα.  συνετή 


129 


αμφ$φόν  —  άναβίβάζων 


130 


άμφι,φων  (Οοηίο.  IV  ρ.  21.  387)*  πλα- 
χους  ηοιός  *Αρτέμώι,  μετά  δφδων  ηροαφε- 
ρόμ€νος 

'ί  μφιχαν  όντες'  χαταπιορτες 

άμφι,χυ^είς  (λ  211)•   ηζρυιΧα%εΙς 

άμφίχυτον  (  Υ 1 4.5)  •  3Τ(ριχεχωσμένορ  Ιξω* 
&εν  χαϊ  εσω^ίν^  ώστε  ηροβάαεις  εχειν  φα- 
νεράς  [19] 

αμφοΐν  των  δύο,  καϊ  τοις  δνσίν.  έπ*  αμ- 
φοτέρων 10 

-}•  άμφόνη*  άκρατης,  αμαρτωλός,  μή  δννα^ 
μένη  νηστενσαι  (ν,  άμφώτιξ)  [82.  83] 

α μφορείφ'  φορτίφ  (\ρεΐ'  φ  φορτία  ...) 

[85.  86] 

4ίμφότερα'  δύο 

άμφονδις•  περϊ  τό  Ιδαφος,  6  δϊ  'Πλιόδω^ 
ρος  αμφοτέραις  ταϊς  χερσίν  εΙς  τό  οΰδος 
όίΜτων  [89  —  91] 

4ίμφναχχί•  τ^  χειρϊ  χυτρω9•εί(Γη.  ενίοι  όέ 
τό  λεΐχνον  [95]    20 

€£ μφωβολα'  ή  δίά  των  σπλαγχτων μαντεία 

άμφω  μίν  ήστην  (ΤΙιβοα:.  VIII  3?)•  αμ- 
φότεροι μϊν  (ν^τ)ήρχον  [9β] 

άμφωδων  (Ι<^€ορΙΐΓ•  1401)*  όνος,  έπεϊ  χαϊ 
χατά  των  άνω  χαϊ  χάτω  οδόντας  έχει,  με- 
ρικώς [98] 

άμφώμοις'  άναβλημασιν.  άναθημασιν 

άμφωμοα  ία'  όταν  των  διχαζομένων  6  μέν 
προομόα-ζΐ,  ό  δί  έπομόσχί,  λέγεται  δέ  χαϊ 
άυφορχία  80 

άμφωξις'  νδρειον  ξύλινον  άγροιχιχόν,  εΙς 
δ  χαϊ  άμέλγουσιν  {άμφωτίς  ΑΙΙι.  XI  783  ϋ) 

άμφωτος'    χιτώνος    είδος   (άμφώτας  ΕΗ) 

[4203.  4] 

Ύ  άμφώτιξ  ή  άμφωννξ'  γαστρίμαργος, 
άχραζής  (ν.  άμφόνη) 


άμφώτιδες  (Αββεΐι^ΐ.   Γγ.   97)*   ας  εχονσιν 

οΐ  παλαισταϊ  περϊ  τοις  ώσίν 
άμφώτις'  σχεπαστηοιον  (ωτός)  [8] 

άμωμο  ν    έν  ταΐς  όνομασίαις,  ό  λιβανωτός 

[10.  II] 
άμωνας  (δβρρΗο)*   τάς  ανεμώνης,  ΑΙολεις 
-^  άμωρος'  πλαχοΰντος  είδυς  (άμόηας)  [14] 
άμώντων  Βεριζόντων 
άμώαας•  χρεμάαας,    Ταραντΐνοι 
άμωαγεπω ς   (Αγ.   ΤΙιμπι.  429)  *    οπωσδή- 
ποτε, χαϊ  εκ  παντός  τρόπου 
άνά'  ανά  (Ε  599).  χατά   (Α  10).   περί.  έηί 

(£352).  χαϊ  άνω,  προθέσεις,  τό  δ^  αν  χαϊ 

σρνδ{εσμος) 
άνα'  άνάστη^ι  (Σ  178).  άναξ  (Π  233).  βα- 

σιλεϋ 
άναβάδην    (€οιηίεί)    πόδα'     χα&έζεσ9αι 

άνάβατα  χαϊ  μετέωρα  [21] 

άναβαίνεΐ'  χατέχει 
άναβαλλίδ  ες'  ταινία{ι),  ή  σφαΐρα{ι) 
άναβαλλαγ  όρας'    φάρμαχόν  τι^   χαϊ  λί- 

^ος  έν  Σάμω   (άνά  βΓίμ   αγοράς 'ί)         [25] 
άναβασμο  ί•   όναβα^αοί  [27] 

άναβεβρασμένη'   άναχεχινημένη  (βο.  γη) 
άναβέβρυχεν    (Ρ  54)•    αναβάλλει,   άνα* 

πηδψ,  αναβλύζει,  άναβρύεΐ'  {πεποίηται  δέ) 

[:^0   31] 
(άναβήμεναι  (α   210)*    "Ομηρος  τον  έπϊ 

τήν  Τροίαν  πλουν    άνάβασιν   λέγει,    δηλοΐ 

δ^  χαϊ  τό   άναχωρήσαι) 
άναβησομαι*    έπανελεύσομαι  έπϊ    τά    εξ 

άρρϊς 
άναβησάμενοι   (ο  475)*     άναβιβάσαντες 

έπϊ  την  ναΰν 
άναβιβάξων   (Χβη.  €}Τ,  VI   3,    1)•    ανα- 
φερών [36] 


..ν 
α 


000.    75  άμφιφοων  —  ποΖ         78  έχων         88  -ήσιόδος         92  άμφίσχ-η  —  δεΐπνον 
94  ά  μφόβολα  95  ά  μφ  ω  μενηστήν  — ήρχον  97  όνομα         4201  προμόπει  —  έπο- 

μόσει,        ^  η  ά\άμφωννξ         ΙΗ  αν         23    άναΰαλλίδα'   τήν   ύά 


τ}  α,        29  αναβάλλει  [4230]  αναπηδά 


βαλλίόα'   τήν   ΰάχιν&ον,   (βά   άναγαλλίς)    τ. 
31   νπερτε^εϊς  πεποίηται  όέ 


ΗΕδ.  79  άμφοδα  (οί.  ΙίΓβιη.  XVII  27)*  αί  ^ΰμαι  άγυιαί.  δίοδοι  (ίχ  οηοιΠΒδΙ.)  82  ά μ- 
φονον  (/ι  298;•  περϊ  τον  φόνον  8^5  άμφορεαφ  όρου  ς  (ΛΓίκΙορΙι.  Γγ  VI  ρ.  1072)•  τυύς 
μια9φ  τα  χεράμια  φέηοντας  (31ογγ.  ρ.  62)  85  άμφ*  δστεόφιν  [μ  45)•   περϊ  τοις  υατοίς 

8β  άμφοτ  έρωσε  {^Λ  6)•  £/»,•  έχάτερον  μέρος  ^9  άμψον  ρυισιν  {Μ  4*21)•  περϊ  όρων  γης 
90    ζΐμφράααατο   (τ  391)•    έγνωριοεν  91    άμφι  οαρχανές'  όμαλόν  93  αμφω' 

αμφότεροι  96  άμφωδιέα^ην  (^501)*  αμφότεροι  έπεβάλλοντο,  ή  προεχ}υμοϋντο  9Η  άμ- 
φ ώμο  ς'  έν  ταΐς  όνυμαηίαι;  ό  λιβανωτός  (οΓ.  άμωμον,  οΐμός)  4203  άμφω  χ  ει  ρ  ε  {Δ  523)* 
άμφω  τάς  χείρας  4  άμφωτον  (χ  10)•  δίωτον,  έχατέρω&εν  ώτα  έχον  ί>  άμώεν  (135)* 
άμώοιεν,  Βερίζοιεν         10  Αμώς-  προφήτου  γένος.    Αμώς   (ί-ϋϋ.    111  25)  ερμηνεύεται  ρέωοις,  τ} 

ίί^χύς  (Υ^^)  Η  άμώμητος-  άμωμος,  άχύογος  άγαμος  ή  σώματι  ή  ^νχ^  14  άμωμος 
(βχ  οηοπΐ9.Ηΐίΰο)*  άυεμπτος.  χαθαρός.  ά^εχτος  (ν,  άιρεχτος)  21  άναβάλλετο  (α  155(^262)• 
ηροοιμιαζ^το  25  ανάβαλλε  (γ  584)•  άναβολήν  διδου,  χαϊ  άναβάλλου        27  αναβάτης 

(1^31.  XXI  9)•  ίππος  όχεχττής  (ίππου)        30  ,μμών  υίοί'  μίΙ^'  ημών  λαός  (Β&βίΐ.  Μ.  ίπ  Ιβββί. 


XI  ρ.  253)         31  άναβεβλημένος   (Ι    Βββ;^.  XXVIII  14?)•  νπερτε&είς  (?) 
σις  (II  Μβΰο.  VII  9)*  άνανέωσις  ζωής 


36  άναβίω- 


131 


άναβκόβχββ^α»  —  άναδείγμίχχα 


182 


άναβιωσχεσ^αι  (ΡΙ&Ιο  8&€ρίαι)'  άναζην 

188] 
άναβλνες'  πηγαί 
άναβλνεί  (Ηίρροοτ.  Ι  ρ.  ^0•  II  ρ.  720)* 

άναξεΐ.  άναβρύει 
αναβλύζουσα*  άναβρνονσα 
{άναβλνστωνήσαι  (Ευροΐ.  Γγ.  XII ρ.  464) * 

άναβλνσαί) 
άναβο&ρενοναιν  άνασχάκτουαι 
άναβόλιμοξ,'   δίχαί,  αΐ  δξ,ά  χερίστασιν  εΙς 

ύπέρ^εσιν  έμΛίητουσιν 
άνά  βουνό  ν  άνά  βουνίον,  -|>  άνόρρσνν 

[46—48] 
άναβρωσκων  χατεσ^ίων  ,Ι&Ο] 

(ά)νάβωνες'  βα&μοΰ  είδος  [52.  53] 

άναγαργαρισμός'  διάχυαις 
άναγαγγανεύουσιν  άναβοώσιν  (τ.  ι2να- 

χραγγαίνειν) 
άναγαλλίς'  πόα  τις.  λέγεται  δ^  χαΐ  άρρε^ 

νιχώς^ί) 
ανάγε IV  (θ.  ΰ.  ΗβΓού.  II  122) '  άγειν,    [58] 
άνάγεσ^αι  (β.  ο.  Χ€η.  ΗβΠ.  Ι  1|  8) *  άνέρ- 

χεσ&αί  [60] 

άνάγεταί'  οδηγείται 
{άναγέτρια'  ^  ταϊς  τιχτούσαις  υπηρετούσα 

γυνή  παρά  ΤαραντΙνοις  οΰτω  λεγομένη^  ήν 

'Αττιχοϊ  μαΐαν  χαλονσιν) 
{άναγηρύεταιΐ)*    αναγγέλλει,    κηρύσσει, 

λέγει 
άναγής'  χαλαρός 
•^  άναγχαίνισμα•  άναχίνημα  (τ.  άνασχέ- 

νισμα) 
άναγινώσχειν  άναγνωρίζειν^  πεΙΒειν  (Ιο* 

ηββ) 
άναγχαί^  (€8ΐΠιη.  Οφγ.  62)*  ^^  ανάγκης 
άναγχαία(η)  (τ  73  Ζ  85)•  άνόγχη 
αναγκαίοι  πολεμισταΐ  (ο  499)*  κατά 


ανάγκην    ηολεμικοϊ   γεγονότες^      γέροντες 

δντες,  ο  τε  Λαέρτης  καϊ  ό  Δόλιος 
άναγκαΐον  (Ι8λ6.  ρ.  167  Χ€η.  ΗβΗ.  Τ  4)' 

τδ  δεσαωτήριον 
ανάγκη  <Απ8ΐορ1ι.  Γγ.  ΧΕΙΙΙ  ρ.  1186)  -  η  δι- 

καστιχή  κλεψύδρα 
άναγκομόναρχος'  ό  τύραννος 
άναγκο  φαγείν    προς    ανάγκην   έσθίειν, 

όπερ  ά^ληταϊ  πάσχουσιν 
10    άν  αγνού  ση  {τ  250)  *  άναγνωριαάση 

άνάγνωσις  (ΗβΓοά.  Ι  116)*  άναγνωρισμός 
άναγνώναι  (ΗίρροοΓ.  III  ρ.  136) *  άναχεισαι 
άναγνωστήριον  άναλογεων  [78.  79] 
άνάγου'  άνάχλευσον  [81] 

άνάγραπτον  φανερώς  γεγραμμένον 
άνάγρετον'  άνυπόστροφον  [84] 

Άναγυράσιος  (▼.  ΡΙβΙ.  €θΐη.  Γγ.  111  ρ. 668)' 

δήμος  της  Αττικής.  Ινθα  καϊ  φυτδν  δύσω- 

δες  φύεται 
1Ζ0    άνάγυρον  κινεΐν  (Ατ.  Τ,γ^ΐΒίτ.  68)*  ιτα- 

ροιμία '  Κινήσω  τόν  άνάγυρον,  διά  τό  δνσ- 

ώδες  φυτόν  αύτά&ι  φύεσαι  [87] 

άναγωγή'   ή  των  πρα&έντων  άνδραχόδων 

άνάδοσις,  έχόντοίν  αΐτίαν  τινά,  (κΙιοΙ.  Ρ1•Ι. 

Ι.β§;^.  236,  3  ΒΙίΙί)  ή  6  έκ  της  Ελλάδος 

εΙς  τήν  ΤροΙαν  απόπλους,  καϊ  ό  του  ναν- 

στά&μου  έπϊ  ττ^ς  Ίλιοδώρον 
τίνάγωγος'  υβριστής,  ό  (μή)  τής  δεούσης 

αγωγής  τετυχηκώς 
90    ανάγωγους•  έχλελυμένους 

άναδαιμονίζειν  τό   έκ   δευτέρου  χλη^ 

ρονσ&αι  [92] 

άναδάστως*  άνωμάλως  (άγχωμάλως ί)  Ιχων 

τις  του  σώματος  [94] 

άνα'δείγματα   (ΡοΠ.   V  92)•    ήνίας  περϊ 

τραχήλοις  (βο.  ρΓ86θοηιιιη).   καϊ  τά  έν  ταΐς 

τραγιχαΐς  σκηναΐς  είδωλα  δεικνύμενα 


€0Ό.  42  €ί.  4255,  υΙ)ί  €0^.  άναβλυστανείται  44  δίκαιαι  διά  45  άναβουνόν, 
άναβοννιον.  άνόρρουν  (αν*  όφρΰνΐ)  51  ,ναβω  δες  54  άναγαγ γ  αλισ μός%  ΡοβΙ 
55  ΐ6^6ΐ)8ΐυΓ  4232.  4242  56  άνάγαλλις  51    άγειν^  πεί^ειν  άναγινώσχειν,   άναγής' 

62  €ί.  4286  67  αναγκαία  74  \γνό.ση  76  άναπέσει  82  άναγραπτόν  83  άνα- 
γρετόν  86  κινή  —  φύεσϋ'αι.  άναγ^τρία•  ή  ,,,  καλονσιν.  άνάγχρειρις'  άνάβυξις 
(▼.  β1.  938»  4725)        99  ανάγωγος       90  Ι^ον; 

ΗΕδ.  38  άνάβλησις'  αναβολή  (Ω  655).  ύπέρ&εσις  (Β  380  ηοη  ΟβΠίιη.  ΑροΙΙ.  46) 
46   άνάβρ  εχε   (Τ  13)*    ήχησε,   ποιόν  ήχον   άπετέλεαεν  47  άναβρόξειεν  (μ  240)•  ή 

άναοοφήσπεν,  άναβροχ^σειεν.  άναρ{ρ)οφήσειεν,  άναπιόει.  Ιστι  δϊ  των  πεποιημένων  Α^  ανα» 
βρόξειν  (μ  240)  *  άναροφήσειν  Μ  άνάβροχεν  (λ  586)  *  άνάπο^εν.  ^οφη^έν  52  άνά- 
γαιον'  ανά  τήν  γήν  53  άναναργάρω,  άκρω  (£352)*  Γάργαρον  άκρωτήριον  58  άνα~ 
γής'  ό  εναγής,  ή  βέβηλος  60  αναγεστ'ρϊς*  μάζας.  Ταραντΐνοι  (ν.  άγέτρια)  78  άναγογώ 
πώς*  άταχτψ  πως         79   άνάγοντ ο  {Α  478)*  άνέπλεον  81   άν άγουνον  (α  193)•  άνά 

τήν  γόνιμον  γήν  84   άναγρον  ή  ανιγρον  εναγές  (οι.  άνιγρόν)         87   άνάγχρε^ις 

να 
(ΗίρροΰΓ.  Ι  ρ.  158  Κ)*  άνάβηξις  (άγχρεμιρις)         92  άναδάσασ&αι  (Τ1ια€]τά.  Υ  4,  1)•  άρα- 
μερίσασ»αι  (6  Μοβτ.  Αϋ.)        94  α  να  όέ  (0  100)*  ανέστη  δ^ 


133 


άναδ$ίμα<ΐ9α»  —  άνα9«»νξας 


134 


άναδείμασ^αΐ'  άνοιχοδομήσϋΛ 

άναδείσ^αΐ'  άναδήσαα^αι, 

άναδέσμη  (Χ  469)*  μίτρα^  διάδημα,  οΐ  δ^ 

ΒΪδος  κόσμου  έηϊ  χεφΰίλής  [09—4309] 

άναδέρΒίν  γυμνοϋν 

άναδενειιν  φυράν  [9] 

άνάδημα'  στέμμα ^  φ  τους  ΐΒρονΙηας  άνα* 

δ^σμοΰσιν 
άναδήσαΐ'  ταινιωσαι 
άνάδιχοι  (Ρΐ8ΐ.  1^%%.  IX  9370)*   οΰτως 

έΧέγοντο  δίχοί  εΙς  άχεραίαν  έγχα^ιστάμ»* 

ναι,    ήτοι   διά  ηολιτιχήν   αΐτίαν^  ή  των 

μαρτύρων  άλόντων  ίρευδοχαττ^γόρων  (Οοη. 

1018,  26) 
άναδινίω  (ΟοΓ.  ΒοβοΙ.)*  Λεριπατω        [10]. 
άναδινήσας'  άναχινήσας 
άναδονμενος  (ΧβΒ.  Ηβΐΐ.  ¥1,9)•    άνα- 

δεσμούμενος 
άναδοιδνχίζειν  άναταράσσειν 
ανάδοχος  χαϊ  άναδοχεύς*   δίχως  έλέ" 

γίτο  (▼.  άνδοχενς) 
άναδραμεΖν    άναβήναι,   αυτός  (ό  αυτός 

Ίχέτισινί) 
άναδράσαΐ'  άναηράξαι 
άναδρομαί'  αυξήσεις,  βλαστήσεις.  Εν'ρι- 

χί&ης  (Ιχέτισιν  (Γγ.  850)]  Ύιριπίλχι  (766) 
άναδρύιρεί'  άναξανει 
-^  άναδρύγματα'  θυ,ιιατα  (άναρρνματα ?) 
άναδνεσ^αΐ'  άναβάλλεσ&αι»  άΛα»&εΐσ&<ιι. 

μή  βονλεσ^αι  [21] 

αναδυμένοι*  άναβάλλεσ^αι 
άναδϋναι•  έχχλΧναι   {Η  117).   άναφυγείν, 

άναχωρήσαι  (ΑηΙίρΙι.  €θΐη.  111  ρ.  7).  ή  άνα- 

ψήξασ^αι  (ί)^  ή  άνα[π]νεΰσαι 


10* 


αναδύομαι  (Χθο.  δ^πφ.  V,  2)*  φεύγω, 
άνανεύω.  υποχωρώ-  [25] 

άνάεδνον  (1 146)*  άηροιχον,  χωρϊς  Ιδναηβ. 
Έδνα  δέ  έατι  τά  πρό  των  γάμων  ταΐς  γα- 
μεΐσθαχ  μελλούσαις  ηαρά  των  μνηστήροίν 
διδόμενα  δώρα  [27] 

άναζεύξας  (ΤΙιυο.  VIII  108,  3)•  ύποστρέ- 
ίρας.  έ%  μεταφοράς  αρμάτων  [29] 

άναζυγοϋν  τό  άνοίγειν  χιβωτόν.  λέγεται 
όέ  χαϊ  έπϊ  του  άναφωνιΐν  [31] 

άναζω ηνρή σαι•  άνανεώσαι.  άνεγεΐραι. 
ξωώσαι  [33-85] 

άνα^εΐς'  ανατρέχεις,  ίπι&έμενος  (&ά  \είς) 

άνα^έσ&αι  (ΡΙβΙ.  Οογ^.  461  Ό)'  ομόλογη- 
σαι.  έπϊ  τών  πεσσών  ίλέγετο*  οί  γαρ  παί- 
ζοντες %αΧ  τάς  ίρήφους  δώρω  αυτών 

άνα^ήχη'  άνά&εσις 

άνα^ηλήσαν  άναβλαστησαν  [40] 

ανάθημα*  χόσμημα  [42.  43] 

20"   {όνα^ολοΐ')  αναταράσσει 

άνα^όλωσις  (ΡΙ&Ι.  1,^ζ%.  VII  824)*  μο- 
λυσμός 

άναΒορεΐν*  (Χβη.  Ι.&0.  II  3) 

άνα^ορόντες*  άναπηδώντες 

άνα&ρήσας'  άναβλέιρας  [49] 

άνα&ύειν  (^άν)'  άνασχιρτάν.  χαϊ  αϋ^ις 
έξ  αρχής  άνανεάζειν 


ανω 


άνα^υήαασα*  άνασχιρνήσασα 
80    αναθυμιάσεις  (ςί.  Τΐιεορίιτ.  €.  V  12,  3)* 
άναδόσεις.  ατμοί,  χαπνοί 
άνα&ύοντες'  άνιερουντες  παραβαίνοντες 
άνα^ώ'  προσφέρω 
άναί^ωνξας•  άναβοήσας  [50.  57] 


€00.     9%  μήτρα       ^ίΟ^  δίκαια --' άλλον  τών        11  άναδηνήσας      19  άναδεδοι- 

ηαξειν  1β  άναπράξαι  17  ύ^φοπν  18  άναξηράνει  20  άπο&εΐσ^αι  26  άναέδνων  — 
19ναίν  —  μέλλουσιν  36  ύπο^έμενος  37  άναγέσ&αι  —  πεσών  — πέζοντες  39  \λάσαν 
43  άρμενα,    άνα^όλωσις'    μ.  άναθορεί•    αναταράσσει  άνα^οροϋντες'  53  άναι- 

ρονντες 

ΗΕδ.    99  άν  αδή  σο  μα  ΐ'  στεφανώσω        4300  άναδεβόας,  ό  λεώς  (ΕυΓ.  Τγο.  622)* 
άνεβόησε  όέ  ό  λαός  1  αναδέδραμεν   («412  χ  4)*   ανω  ίδραμεν^   χαϊ  εΙς  ΰψος  άνήλ&εν. 

ή  ίχώρηαεν  εις  τούπίσω  2   άναδέρω'   [ύπερτί9ηαι.   (ηά  αναφέρω)   ή]  απολύω   (ν.  άπο- 

λύγματος,   άπόνοιμον)  5   άναδέφλυε  (Φ  361)*    άνέβαλλεν  10   άνίαχεο   (ίί  110)• 

άνασχου  δέ  21  αναδύει  (ι  377)  *  μεταβουλεύει  25  άν. δωδωναίε  (11233)*  βασίλευεδω- 
δήνητιμώμεναι  27  άνάειρεν  (7  614.  725)-  έπήρεν,  άνίβάστασεν  29  άναζυγαΐ  (ίΧΧ)* 
αναλύσεις,  άναστροφαί  [Αά  30:  ξύγαστρον  άναζυγοϋντες*  άνοίγοντες]  31  άναξω- 
κυρ  ει  ν  (11  ΤίσιοΙΙ).  16)*  άνεγεΐραι  33  άνα^έην  (ιΞ326)-  βασιλίσσης  34  άνα&εμα- 
(τ ισ μένος)    (Νιιιη.   XVIII  4)*    επάρατος,    άχοινώνητος  35   άνα&εΐναι   (τό   φυρτίον)' 

έχι&εΖναι  (31ο«Γ.  ΑΙΙ.)  40  άνα&ελήσει  (Α  236)*  άνω  βλαστήσει         42   αναθήματα 

όαιτός  (α  152  ηοη  Ηεηηίρρ.  1  21  ρ.  408)*  χαϊ  κοσμήματα  της  ευωχίας  43  άναϋ-ήστία 
(^  480)*  άρμενα  49  ανα^ρώσκων  (^140)*  άναπηδών  66  άναιεστιόν  μηχέτι 
Μιόμενον  (άνέδεστονί)       57  άναιδέος  (ΛΊ39)*  αναίσχυντου 

9  ♦ 


185 


άναίδβίας  —  άναχτορίηϋ» 


136 


αναίδειας  φάρος'  ■{-  ηίων.  Σοφοηλής 
Ίνάχω  (Γγ.  272).  παρά  τό' 

χλαΐνάν  τ  ι}δέ  χιτώνα  τά  τ*  αΙδώ  άμφι- 
χαλνπτει  (Β  202)  [59] 

αναιδής•   σχληηός.   αναίσχυντος,   μ^ταφο- 

ριχώς  γαρ  τον  λίΰον  αναιδ»]  λέ^ει  "Ομηρος ' 

λάας  αναιδής  (λ  598)  [«1] 

-^-άναιή-  τροφός,  τιϋήνη  (ν.  βοΗοΙ.  Κίο. 
ΑΙρχ.  419  €ΐ  αμμία) 

άναι9να{α)ω•  άνασείω,  Σοφοκλής  ΣΙνοίνι    10 
(Γγ.  497)  [04] 

άναίχλεια'  άδειπνα  (Όοήο,) 

άνάιμαχτί'  άνευ  αίματος  [67] 

άναιμόδίζον  ή  άνδράχνη 

άναίμων  αναίμακτων  (ΑΐΙίο.) 

άναΐνο μαι  (θ  212)*  αρνούμαι 

άναΐξα  ς  (φ  119)*  ανορμήσας 

(. )  •  άνήλϋ^εν,  άνήγαγεν 

άναιρον  δνειρον,  Κρήτες  (τ.  άναρ) 

άναιρεΐν    κρύπτειν,  το  εν  γαστρϊ  συλλα-    20 
βεϊν  (ΙΙβΓοί.  111 108  VI  69).  το  τεχ&^ν  ανα- 
τρεφειν,    καϊ  κνίσκειν.  καϊ  άμέλγεσ&αι  (?. 
άναρεϊν) 

άναίρεσις'  ή  της  κάρας  έκτομή,  καϊ  δλλως 
^ανατώσαι.  καϊ  ή  τινός  τι  άφαίρεσις.  λαμ- 
βάνεται δ^  καϊ  £πΙ  ανατροπής  (Οβοι.  385,  3) 

άναιρέτη ς'  φονευτής»  έκτομενς 

αναιρώ '  φονεύω 

άναισιμοϋν  (ΗβΓοά.)*  δαπανάν,  άναλί- 
σκειν  30 

άναισιμωματα  (ΗβΓοά.  Υ  31?)*  άναλώ- 
ματα  [80] 

άνακαίεν  (Ηγγο(1.  VIII  19)•  άνάπτειν 

άν  ακάλυπτη  ρ  ι  ον•  δτε  την  ννμφην  πρώ- 
τον έξάγουαιν  τχ}  τρίτχΐ  ήμ^ρ^ 

άνακαμψέρως*  φυτόν  τι,  δ  καϊ  άρ9^ν 
άπό  γης  ζχί 

άνακαμιρίπνοος  ό  καικίας  καλούμε- 
νος (ΑγιβΙοΙ.  <16  ηιυηάο) 


άνάκανδα'  έν  νπερωψ,  Λάκωνες 
*Ανακας'   τους  Διοακόρους»  ή  άνωθεν ^   εν 

νψει,  άνω  (»ά  άνακάς) 
άν  ακεκ  αλυμ(β)ένως'     άκαταχαλύχτως* 

φανερώς 
*ΑνακεΙοις•   Διοσκόρων  εορτή  τά  *Ανάχεια 
άνάκης•  όρνεόν  τι  *Ινδικόν,  όμοιον  τράρψ 
-^  άνακήσαι'  ήαυχάααι  (91 — •θ] 

ανακλάσεις•  περιατροφάς 
άνακλέπτεσ&αΐ'  άναχωρεΐν 
άν  χκλισιν  άνάπαυσιν 
ή^άνακνίδεσι•  τ^  όσφύϊ  [98] 

άνάκλισις•  τόπος  τις  ίν  τ^  νηί        [4400] 
άνάκλιτον  άνακεκλιμένον  [2.  3] 

άνακογχνλίσαι  (ΡΙβΙ.  δ^ιηρ.  185 Β) *  άνα- 

γαργαρίααι 
άνακομιδή•  αναγωγή 
άνακ ομίσαι  (ΗίρροεΓ.  II  ρ.  421) '  9€ρα- 

πενααι,  άνενίγκαι 
άνακραγγ αίνειν  κράξαν 
άνακραδεύεΐ'  αείει,  σαλεύει  (άει Οτ^%, Νιζ. 

XIV  8  ρ  78) 
άνακρα9 έντες'  άνακερασ^έντες 
άνακράτος  { Χ(?η.) *  Ισχυρώς,  εν  χεφαλαΐφ^ 

ή  κατά  την  κεφαλήν,  ή  παντελώς 
άνακρινόμενο  ς•  εξεταζόμενος 
ανακρούεται•  αναχαιτίζει  (ιί.  Ιιοο  «Ι  προ- 

ανακρούεται) 
άνακρουσία•  παιδιας  είδος  επϊ  σφαίρας 
άνάκρουσις•  εν  ναυμαχίρ,  έλέγετο  έπϊ  τον 

πρύμναν  κρούειν  [15] 

άνακταταΐ'  άπ*  αρχής  κτάται 
άνακτητικόν  γλήχων  [18] 

άνακτορία  (εί.  ΟαΙΠοι.  Ιγ.  ΟΟΥΠΙ) •   βαβι- 

λεία,  δεσποτεία 
άνακτορίησί'  ταΐς δεσποτικαΐς ή βασιλιχαίς 

ύπηρεσίαις.  ο  όέ  Ηλιόδωρος  ταΐς  άπό  λείας• 
δειπνήσας  άμ*  ΰεσσιν  άνακτορί^αιν  έχέ- 

σ&ω  (ο  397) 


€00.    58  χλαινέτηδεχιτώνατ         60  λάας         63  σίνωμη         71  άνοίξας        75  τίνος  τϊ 

περί 
76  |€Τ7/^        78  \ίμουν        Ρθ8ΐ  81  1«Κ6ΐ>8ηΙυτ  4387.  88        83  \ερώς      %^  ανάγκης      94  ίπιστ\ 
99  άνάκλησις     4403  άνάκοιν     4  \λίσασ^αι,  Ειιροΐ. Γγ.  V ρ. 534      13  παιδείας     ΖΟ'ο^ο- 
λείαις  —  άμύεαιν 


οι 


ΠΕδ.    59   άναίδεστον  άμυρον,  άτιυον 


64  άναίλειπος  (ΤΙι^ογγ.  IV  56?)•   ανυπόδητος  (γ,  ανελλιπούς)  67 

342).  καϊ  άναιμωτί  (Ρ  363)  80  αναίτιος•   άί^ώος,  ανέγκλητος  <1 

91   άνακηκίει   (]ν  705,   ηοη   ΡΙβΙ.   ΡΙΐ8β(ΐΓ.  251  Β)*  αναφέρεται  92 


τέμνει        93 
κ  λίνα  ι  (Ε 


61    άναίδειαν  (Α  149)*  άναισχνντίαν 

67    καϊ  άναίμονες  (Β 

Υ  297  ΕυΓ.  ΑΙβά.  730) 

άνακειρεί•  όπο- 


ανακεφαλαιονταί  (Κοιη.  XIII  9)*  ουμπληρούται,  επαναλαμβάνει        98  ο  να- 
751)*  άνυΐξαι        4400  *Ανάκ(ε)ι,ον•  τό  Διοσκούρ{ε)ιον.  (Μο6γ.  ΑΙΙ.)  καϊ  εορτή 

α 

*ΑΒήνησιν  (βά  ^Ανάκεια)         2   άνικμος*  άνυγοος.  ξηρά  (γ.  άνικμος)         3  Άνακοΐν  τοίν 
Διοσκόροιν  (βχ  ΑΙΙίείβΙίβ)      15  ανακτά  {Α  444)•  βοαύέα      18  ανακτος  {Α  629)*  βασιλέως 


137 


ά{να)ηνύρ$ον  — -  άναμ€νρηίί»$μ$ 


138 


10 


ά(να)χτόρίον  (ΗβΓοΑ. IX 65) *  Ιίρόν  (άνά• 

χτορον  τό  της  Δήμητρας*  δ  τίνες  μέψα^ 

ρον   χαλονσιν,    οηου    τά  ανάκτορα  τ^β- 

ταΟ 
άναατόρων  ναών  (ΕοΓ.  θ.  ο.  ΙΤ.  41).  ι|^ 

οίχων.  βασιλέοίν 
άναχτοτελεσταΐ•  οΐ  τάς  τελετάς  ίκιτί" 

Χούντες  των  Ιερών 
άτάχτωρ  (Ευπ.   ΙΤ  1414)"  Βεός,  βασιλεύς 

(ΛΜ£ΐι.  εΐιο   357)  [25] 

ά  ναχυίσκειν 

άναχνχλει  (ΕυΓ.  Ογ.  231)*  άναρχου 
άναχυχώύαι  (ΑοΙίιηιεΙι.  Γγ.  1.ΧΧΧνΐΙΙ)« 

άνατρε^αι 
άναχνριάσαι•  άνασχίρτήσαι,  άναπηδήσαι 

(▼.  4623) 
άναχωδώνισον  (ΑηβΙ.   ίη  Χ   ρ.  1073)* 

Λνάοεισον 
άναχωνάν  (Ι.8εοη.)*  άναστρέφειν 
άναηώ  ς'  ίπιμελώς^  πεφροντισμένως (Ηατοά.    20 

Ι  24  8ΐη) 
"{■  άναχνντεΐν  ^ίγχειν 
άναχωχεϊν  (ΙΙίρρθ€Γ.  Ι   ρ.  490)*  άναχαπ 

ρεΐν  {ποι^ΐν) 
αναχωχεΰειν  (βΰΐι.  βορΗ.  ΕΙ.  732)*   δταν 

χεψώνος  δντος  έν  ηίλάγει,  στείλαντες  τά 

άρμενα  αύτον  σαλεύωσιν 
άναχωχή'    άναχώ(ΐησίς    διά  των  νεών.  ^1 

άνάΛαυοις  (ΤΙιυο.  1  66) 
ανακωχής  (Τΐιιιο.   Ι  40,  1)•  της  άναπαν* 

σεως 
άναχωχήσαντες'    άναχωρήσαντες,  ή  με^ 

χεωρως  χατεχοντίς   τας  νανς   (ΗβΓοά.    VI 

116) 
άναλαβοϋ'   στρέφου  εΙς  τονπίσω 
άναλαχάτοίο   (ΜαΙγο  ΑΙΙι.   IV  ρ.  183  8)* 

ου  προς  ήλαχάττιν  εργαζομένης 
άναΧαμβάνειν  ^ένον  δαπνίξειν.  φίλο- 
φρονίΐσ&αι  (ΡΙβΙ.  βρίδΐ.  VII  ρ.  329  V) 

ύνάλγητοΐ'  ανηλεείς,  ή  αμέριμνοι 

άναλδές    (ΗίρροοΓ.  1  ρ.   6521)*    άνανξές^ 
ατροφον 

^άναλεΖ•  σχολάζει.  Ταραντΐνοι 

αναλέ]^ειν'  άνοιχοδομειν,  άναγινώσχειν 


30 


40 


άναλελά{μ)φ^αι    (Ηίρρθ€Γ.  III  ρ.  56)* 

άνειλήφ^αι 
άνάλημμα'  μέρος  τι  τον  ηηατος.  ή  ν^ωμα 

[4β] 
άνσλ&ές  (ΗίρροοΓ.    III    ρ.   242)*    άνίατον. 

άνυγίαστον:  άναίσΒητον  (Λά  άναλγές^) 
άναλίγχίον  άνόμοιον 
Ί*  άναλχατάλλα*   άνοσον  ίίάτω 
άναλχές  (ΗίρροοΓ.   Ι  ρ.   553) '    άδύναμον^ 

ασθενές 
άναλχής  (8ορΙι.  ΕΙ.  301)*  άνανδρος,  ασθε- 
νής [541 
άναλλοίωτον  ΓΤΙιβορΙΐΓ.  0.  IV  12,2)•  άτρε- 

πτον^  τό  μη  άλλοιούμενον,  δ  έστι  άλλο  έξ 

άλλον  γ  IV  ό  μ  ενόν 
άναλογάδην  κατ*  άναλογίαν  [57] 

αναλόγως*  Ισως  [59] 

αν  αλτ  ο  ν  άνανξές  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  575).  ή 

άΗλήρωτον  (ρ  228  ΟηΙίη.  (τ.  ΟΙ,Χν).  χαρ& 

τό  άλις,  τοντέστιν  ίχανόν  (▼.  άνατλος) 
•|•  άναλνξων   άνανύττων 
άναλνσαΐ'    τό  βεβλαμμένον  τινά  δι'  ίπφ- 

δης  άπαλλάξαι  (εΓ.  Μβηβηθ.  Γγ.  IV  ρ.  129) 
άναλυσάμενος*  άναχομίσας 
άνάλνσις'  ανατροπή  (ηοη  δορίι.  ΕΙ.  142) 
αναλφάβητος    (ΡΙιίΙ^ΙΙ.    Γγ.   II   ρ.   857)* 

άπαΐδεντος  [60] 

άναλώσαΐ'  άφανίσαι,  Ποιμέσιν  (Γγ.  470) 
άνάλωτος'  απόρθητος   Ισχνρός 
άναμά&ω*  έξ  αρχής  μά9ω 
άναμαιμάε ι  {Υ  490) *   αναφαίνεται,  άνα* 

φέγγει,  άναξεΐ 
άναμάξεις    (τ   92)*   έναποιρήσεις.   έναηο- 

τντώσεις.  αναδείξεις 
άναμασχαλιστήρ  (ΡΙιίΗρρίά.  Ι  ρ.  467)  * 

είδος  γυναιχείον  χόσμον 
άναμασσόμενος'   άνειληφώς 
άν  αμαστενων   αναζητών 
άναμά  ττεσ&αΐ'  άναφνράν 
άναμέλποντ ες*    άννμνονντες 
άνά  μέρος  (ΕυΓΪρίά.  ΡΙιοβη.)*  έν  μέρει 
άνά  μέσον  (ΑηΙίρΙι.  Γγ.  II  ρ.  6)*  ^ν  μέσφ 
άναμετρήσαιμι(μ  428)  *  διέλ^οιμι,  ηλεν- 

σαιμχ 


23  \τελενταί  —  τελευτός 


26   ην  αχτίσχειν*  άναπηδάν  άναχνχλη' 

. τίθεται»   άναχοδήν  ισ ον 


οοπ. 

β  \ητώσαι  29  άναχνρτάσαι  —  Ι δήσαι.   άνάχτοουν   ,τΙ\ 

^}  Λναχονεΐν  35  εαυτούς  40  ανάλαχατα  —  ίργαζόμενος  43  β  γ  α  λ  ό  ο  ^  — 

^νυ^είαατον  («<Ι  άναλ&ές)  45  άναλγεΐν  4!>  άνίααον  55  άτριπτον  —  άλλοιωμενον 
^  ά.  α.  τουτέστιν  ίχανόν.  ή  ά.  π.  την  αλοιν  €ώ  \βιτος  67  ποιμένεσιν  75  ποιμένεοιν 
Ϊ5  άναφνράν.  άνάματτοι  (4183)  •  άματα  μη  έχοντες.  άναμ\      77  άναμέρος      78  άναμέσον 

ΗΕδ.    25  άναχτόρη'  δεσποσ'ύνη     48  άναλήσαΐ'  άνατρέιραι (άναλνσαι)    54  ά ν ά λ- 
«46α    (Ο    62)•    άσΒενή  57   άναλογίαν     (Εοιη.  ΧΙΪ  6)•    χατά    μέτρ[ι]ον  ή   χανόνα 

5•  Λνάλογος'  Ισχυρός  (άνάλωτος)       66  {ά)νάλωμα'  ίξοδος  (ίιηο  έξοδος*  άν.) 


139 


άναμηΐωϋα»  —  άναηβφλαύμίνον 


140 


άναμηλωσαΐ'  μηλχί  άναγλνφΜ 

άναμίλλητον   άφιλονεΐίτητον,  χαϊ  άναμ- 
φίλΒχτον 

άναμίξ'    όναμεμιγμένως    (ΗβΓοά.  Ηίρρο€Γ. 
ΤΙιυο.  Χθη.) 

άνάμματοΐ'  (Χθο.  €γη,  II  δ)   άμματα  μή 
Ιχοντες 

άναμνησίς'  ύπόμνησις 

^,ναμονή'  μαχροθυμία 

άναμορμνρεσχεν  (μ  238)*   άνέζει.  άνζ-    10 
τάραττευ 

άναμύειν  άναβλέπειν 

άναμνλλάναί*  άνανενσαι^  άρνησασ&αι 

-^άναμυρησάμενος'  χρηματισάμενος 

άναμφίλέχτως'  άνενδοίάστως 

άναμφήρι,στον  αναμφίβολου  (τ.  άναφή- 
ριτον) 

αν  αν  ανυσιν  [98] 

-^άνανί^ες'   ούχ  εύάρεατον,  ή  άλη&ές  (τ. 
άλανές)  20 

άνανενεί  (ΡΙ&Ι.  Γβρ.  661  €)'    ού  συντίθε- 
ται ηρός  τι  [Οβ — ^98] 

άναντί\ξας'  άναπλεΰσας  (▼.  άνήξεις) 

-^άνανήσαΐ'  σφάξαι  (άμήσαι) 

-^  άνανέσαΐ'  χαταστήααι,  Ερήτες 

άνάνιος  (Ηίρρθ€Γ8ΐ68)'  άβλαβης,  ή  υπερή- 
φανος. •ή  άλνΛος 

άνανομ-ήν  άναδασμόν.  Άνανέμειν  γάρ  τό 
μερίζειν.  Ευριπίδης  Τημένφ  {ίτ.  748) 

άναντα'  Σοφοχλής  [δί]  Ίνάχφ  (ίτ,  273)  τ^    30 
μή  χεχομμένα,  παρά  τό   αΐνειν^   δ  έστι 
χαταχόπτοντα  πτίσσειν  («ά  άνάντα) 

άνανταγώνιστος'  αήττητος 

άναντες  (ΡΙ&Ι.  Χβη.)*    άνωφερές^  ύψηλόν, 
ανισον 

αναντιρρήτως*  αναμφιβόλως 

άναξαίνειν  άναχινείν 

άναξ'  βασιλεύς  {Α  7),  άρχουν,  δεσπότης 


άναξίαν   βασιλείαν,   ΑΙσχύλος  -^λιανοΙοΑς 

(ίτ,  9) 
*Αναξιδώρα•  ή  άνάγουσα  χαϊ  άνιέΐσα  τους 

χαρπονς  έχ  γης  Δημήτηρ  (ν.  άνησώ,) 
άναξνρίδες'   βαρβαριχά  ενδύματα  ποδύν 

(ΗίρροοΓ.  Ι  ρ.  663),  υποδήματα  βαθέα^  ή 

βασιλιχά  (ΗβΓοά.  1  71)  [13] 

άνάπαιστα'  χυρίως  τά  έν  ταΖς  καραβάσεσι 

των   χορών   ςίσματα*    χαϊ    Ιδίως   τά   των 

^υ9μων 
άναπαιστρίδες'  σφΰραι^  καρά  τοϊς  χαλ- 

χεϋσιν  (σφαϊραι  —  χαλχώεϋΰΐν) 
άνόπαλιν  έχ  τον  εναντίου  πάλι» 
'^άνάπαπλον*     άνοίμωξον     (άναχαχαία- 

σον^) 
άναπατάξασ&αΐ'  άναχρούσασϋηι  ^σμα 
"^άναπαντοΰσιν  άναχύπτουσιν         [20] 
άνάπαυλαν  ($ορΙι.  ΕΙ.  873)*  άνάχαυσιρ 
-^  άνάπαυλις•  άνάπαυσις,  χατάπανσις  (?. 

αμπαυλις) 
άναπαυστόν  τό  μηχώνιον  (τ.  άμΜαυστον) 

[2Λ] 
άνάπειρα'  ^υθμός  αύλητιχός 
άναπειρασθαι  (Η6Γ0(Ι.  Υ1  12)*  μίλεταν 

άναπελάσας•  άναρρωσθείς 
άναπεμπάξεί'  άνά  πέμπε  αριθμεί 
άναπεμπάξεσθαι  (?\ΒΪ.Ι.γ%.272¥)'  έπα- 

ναλαμβάνειν  τά  προειρημένα 
(άναπεμπαζόμενον   έν  αναπολήσει  γν- 

νόμενον) 
άν απεμπάσαι•    άνασχέιρ(ασ9')αι.    άναρί" 

θμήσαι  [ΖΖ,  <4] 

άν[απ]επτοημένοι*   τάς  διανοίας  άνατε- 

τραμμένοι  (οί.  ΟβπηοβίΗ.  411,  3) 
άναπεπτωχώς'  άναπεσών 
άναπετάσωμεν  άπλωσωμεν 
άναπεφλασμένον     άνατεταμένον  Ιχων 


000.  80  μή  81  άναμήλλιχτον  άφιλονείχιστον  83  Οί.  4476  86  \ρισχεν' 
άνέζη  88  \μελλάναι  90  άνεφιλέχτως'  άνενδυ\  92  άνηαιν  4502  ύπερύ\  Ζ  άνα- 
νομεΐν  —  |Γεμ€Γι^  4  χεχωλυμένα  —  αΐνεΐν  —  πησιν  8  \ξένειν  12  άναξυρίδες' 

φιμινάλια,  βοαχία^  β,  ίνδυμα  14  άναπαιστά  —  χοίρων  άϊαματα  20  άναπάσαΐ'  χα- 
ταπάσαι        28  μή  χώνιον        81  άναπομπ\  —  απολύσει        85  οί,  ΒβΚΙί.  Αβ  216,  11 

ΗΕ9.    93  άνανδρος^  ασθενής  (τ.  άναλχής)  96   άνάνευσις  (Ρββίιη.  Ι.ΧΧΙΙ  4)*  άνα- 

βίωσις,  άνάπουαις.  ανάνηψις  97  άνανεύων  ΓΝυιη.  XXX  6)*  παραιτούμενος  98  άνανή- 
ξασθαι   (ΡΗΠο  Ιυά.  1  ρ.  696,  4)•   άναχολυμβήσαι  Αά  4604:   άνωφερή  (7116),  ύψηλόν, 

τιν^ς  δέ  τά  μή  βεβρ^γμένα  (9ά  άδίαντα)  18   άνά,  ον λάμων  άνδοών  (Δ  251)*   χατά  τό 

άθροισμα  των  ανδρών  20  άνά  πάσαν  (Ε^τοά,  II  37)*  χατά  πάσαν  (βίο  €>τ.  63)  24  άνά- 
παυστα'  άνεχλάλητα,  άργητα,  ίχδηλα  (λ  274).  έξάχουστα  27  άν  άπειρος  (οί,  Ευά^ιη.  Εΐΐι. 
β  3;*  πηρός,  τυφλός,  νοσωοης  88  αναπεποιημένης  ^Εβτϋ.  ΧΧΙ11  13)*   άναζυμα^θεΐσαν 

Ίά   Νυιη.  VIII  9),  άναπεφυραμένης  84  άναπεπταμίνον   {Μ  132) '    άνεφγμένον  (ας 

^3ΓΓ.  171) 


8 


141 


άναη8φοίνη*$ν  —  άναρο»(β)δβν 


112 


τό   αΐδοΐον.    *Αναφ(λ)αν    γάρ    λέγονσιν 

*^ττξ,xοϊ  (Αγ.  1.^8.  1101)  τό  άναμαλάσσείν 

τά  αΙδοΐα 
άναπεφοίτηχεν  άνηλ^εν 
άναηηγ άξεί'  άναδίδωσιν 
άναπήξαί'   αναπεΐραι 
αναηήροίς'  τνφλοϊς 
άναπίμπλασ^αί  (Ρ1ι(.  Ηίρρ.  η.  291  Α) ' 

ηληροΰσ^ι 
άναχίτνάα^αί  (βίο)*  άνοίξαι 
άνάηλασ μα*  ιρεν{σ)μα 
άνάηλεως'  μεστός,  χλήρης 
άνάηλοον  (ΗίρροεΓ.   Ιοο.  Ιη€.)'  (τδ  χον- 

φον)  χαΐ  Ιχον  ενρυχωρίαν 
άναηνώ'  άνχνέω^  χαϊ  άναηνενω 
άνα    χόδα    (ΕαΓ.    Ογ.  171)*     ίμηαλιν^ 

οπίσω 
άναηοδίζειν  (Η«Γθά.  Υ  92,  6)*  τδ  άηρι- 

βως  έξετάξειν  χαΐ  συγχρονειν,  Ώοδίξειν 

γάρ  τό  μετρεΐν 
άναχοδίσμός'   έΛαναλνσις 
άναίίόδραστον  αφενχτον,  άχραχτον  (▼• 

αδραστον),  φευγειν  μτ}  δυνάμενου 
άνάηοινος•  αλύτρωτος  (Α  99).  μάταιος 
(άνάποινος*    άνευ  λύτρων,  ΚνρηναΙοι  δέ 

ματίΐίως) 
αναπολεί  (οί.  βορίι.  ΡΜ1.  1238)*  μνημο- 

νεύει.  -^  Αάχωνες 
άναπόλαυστος'  άγενστος  [&7] 

αναΛολεΐ'    αναπτύσσει,  (βο•   φορβήν) 

[»»] 

ύναπρη  σαί•   άναφνσήσαι   (β  81).  *{-  άνα- 
ηελύψαί,  άνενέγχαι  [Η1] 

Ι^άητείν  ηερι,τι^έναι  (ΕαΓ.  ΒβοοΙι.  176 ?) 
^τάπτετα^^  φλέγεται, 
άναχτερώσ ω*  μετέωρον  ποίήσω 
Λναχτητω'   άναπετασ&ήτω  [66] 

ίνακτος'  άληπτος,  άπιαστος 


άναπτύσσειν  τό  χέρας  (Χβη.  Αη&Ι».  Ι 
10,9) 

άναητνχαΐ  (ΕαΓ.  Ηίρροΐ.  601) *  άνατολαί. 
αχτίνες 

{ά)ναητύξαντες  (Εογ.  1Τ.  1286)*  άνα- 
χαλύ^αντες  [11] 

άνάπυστα  (ΗθΓοά.  ΥΙ  64)*  φανερά,  άνη- 
χοα.  άναφανδά 

{άνάπυστα  (λ 274) *  άνεχλάλητα χαϊ άνεξά- 
10        χονστα.  ό    όέ   Ηλιόδωρος   άνάγγελτα^   Ιχ- 
δήλα.  χαϊ  έξάχονστα.  χαϊ  άρρητα,  χαϊ  έζ- 
άγγελτα) 

&ναρ  (ΟπβΙββ)*  δναρ  [75] 

άναρα^αγήσαι•  άνα^οφησαι.  άναπηδή- 
σαι 

άναραΐσαΐ'  παύσαα^αι  όδυνασ^αί  (τ. ένά- 
ραι) 

άνάρβηλα'   τά   μή  έξεσμένα.  Αρβήλοις 

γάρ  τά  δέρματα  {^έονσιν)  [79] 

20    άνάρημα'  χήρυγμα  [81] 

&ναρ&ρα  (?.  1.  ΗίρροΰΓ.  Ι  ρ.  558)-  ατύ- 
πωτα, αμέριστα  χατ  άρ%ρα  (ΡΙ&Ι.  Τίηι. 
75  Α) 

άναρ^ρος'  άτονος,  άσ&ενης.  Ευριπίδης 
ΟΙδίποδι  (Γγ.  661,  Ογ.  227)  [84] 

άναρί&μιον  έχ^ρόν 

άναριπίζειν  ταράσσειν,  έχσείειν 

άναρίτης  (ΙΙιχο.  Γγ.  22)*   ξώον   χοχλιώδες 
[88]  έν  πέτραις 
30    άναρχτον  άννπόταχτον^  (ον)  ονδεϊς  τίρξε. 
Σοφοχλής  ΑΙ^ίο^ρι  (Γγ.  27)  [90] 

άναροδανισ^ήναΐ'  άναβλη^ήναι 

άναροι(β)δεΐ'  αναρροφεί.  Αισχύλος  Σα- 
λαμινίαις  (Γγ.  213)  άντϊ  τον  άναπνεΐν.  "Ομη- 
ρος {μ  105)  δέ  άναπίνει  χαϊ  άναρο- 
φεΖ  μετά  ποιον  ήχου.  χαϊ  Σοφοχλής  έν 
Νανσιχάψ.  (Γγ.  404)  άντϊ  του  άναρ{ρ)ί- 
πτει 


€00.    40  άνεγεΐραι        44  άναπητνάσ^αΐ'  —  ή  άνοιμώξαι         47  άναπλοϋν  ^- έχων 
^^  ανάποδες       ^  άναποδείξειν         58   €Γ.  4575  ΡοβΙ  4554   Ιβ^^ΙιιΙαΓ   άνάπαυστα   χτλ. 

(τ.  4573)  Μ  άναπρίσαι  ^  περι&εΐναι         64  ποιήσω,   άναπτησιοχέρας  (ν.   4568), 

ΐ  Ιητίνος  (Α^^9).  άναπτήτω'  ^7  άπίαστος.  άναπτνχαϊ'   άνατολαϊ*    άναπτύξαντες 

^^  άνάπτυστα  (άνάπτυχτα   δ(υΓζ)  73   €Γ.    4554  74   οναρ.    ή  ηχούσα,  άν  άπννο ς*  ..• 

μβταώ»ί  (ν.  4553)  78   άναράβηλα  —   άρβηλοι  &Ι   άνώρημα  84   χάταρ^ρα 

β•  ήρξαι        92  Σαλαμΐνες  —  άναροφήματα  ποιούν  ήχον  —  νανσϊ  χαϊ 

ΗΕ8.    57   άναποδίζονσαν   έπαναλύονσαν  59    άναπότριπτον  (Οχηΐΐ.  Ιββίί. 

Ι  4  ρ.  6)•  άνεξάλειπτον  61  άναπρόΘνρον  τετρ  αμμένον  (Γ  212)•  είί   τό  πρόθυρον 

βΧέίΐων.  τοιούτον  γάρ  τό  σχήμα  τής  των  νίχρών  ποο^έσεως  66  άν  απίομένας'  άναπε- 
^αα&είσας  (άναπταμένας)  71  άνάπτω  (ΕζεοΙι.  ΧΧ  47)•  ανεγείρω  75  Ι*  άνάραχτος' 
^μόσιος        79  άναρή'    χΰονσα  81    άναρεΐν   άμέλγεσ&αι.    χνΐσχεσ&αι  (▼.   άναιρεΐν 

Λ  έναρεϊν)  84  άναροιξοΐ   (Α  191)*    φονεύει  88  άν αριχάσθαί'    άναβαίνειν 

^οβΤ'  Α<(.)  90  άναρχτή'  άνυπότροπον 


143 


άνα^ός  —  άναιίτρέψαν 


144 


Λ 


άναρός'    άγγελος.    Ταραντΐνοι,  (οΓ,  άατάν- 

6η!)  (941 

άναρρη^ηναΐ'  άναχηρυχ^ηναί 
άναρρήσεως  (Οβιη   244,  21)*  ανακηρύξεως 
αν  α  ρ  ρύ  ει  (Ευροΐ.  Γγ.ΧΧΧΥΙ  ρ.576)*  σφάζει, 

&ύει 
άνάρρνσιν  (Λγ.   ΡβΓ.  890)*  τήν  τελετήν 

[!ΜΙ] 
άναρρνττε  ιν    διδάσχειν,    άναδιδάσχειν 

(ΟΓαϋη.  II  1  ρ   36  ?) 
άνάρσιοι  (χ  459)*    ανάρμοστοι,   πολέμιοι 

{Ω  365).  αχό  του  μι)  συυηρμόσ9[ήν]αι  τοις 

ή^εσιν 
άνάρσιον    (ΗβΓΟίΙ.   IX   110)*   άβάσταχτον, 

άχαταφόρητον.    άδιχον,    ανάρμοστου  (βεΐι• 

ΙχΰορΙι.  1141) 
άναρτησαι   (?.  ΕϋΓ.  Αη^Γ.  412)•   άναχρε- 

μάσαι 
άναρνστηρα'  ίν  φ  ό  οίνος  άνιμαται 
άναρχο  ν  τ<)  ^7)  Ιχον  αρχήν 
άνά  (}ώγας  μεγάροιο  (χ  ί4Ζ)'  τάς  της 

οΐχίας    διόδους   εν   τοϊς    ύηερφοις    οϊχοίς. 

Ύώγας  δϊ  οίον  ψήγματα  χαϊ  ανοίγματα 
'^άνασαβρώσαΐ'  εΙς  όρογήν  ίμχλήξαι 
άνασείεις  (Οοπα^ΙΙ  2  ρ.  836)*  άναπεΚ^εις 
άν  ασειράξεί'  άναχρούειν  ηοιεΐ.  Ευριπίδης 

*Ιππολύτφ  στεφανηφόρφ  (237) 
άνασειράζουσιν   άν^έλχονσιν^  άναχό- 

πτουσιν 
άνασειράζων  άγχων^  άς  άπό  της  σειράς• 

εΙς  τά  οπίσω  ελχων 
άνασεσιλλιάσ&αΐ'  εστεμμένος  Ιχειν  τάς 

τρίχας.  *Ανάσιλλος  '\ στέφανος 
άνασεσυρ μένη'    ή    συρόμενον    Ιμάτιον 

έπαίρουσα^  χαι  μέρος  γυμνοΰσα  [46 1 4] 

άνάσιλλον  τρίχωμα  τό  άπό  του  μετώπου 

έπϊ  χορυφήν  (ξχν)εστρα{β)μένον 


ά(να)αιμονν•  τό  τά  ζωα  προς  όχείαν  όρ- 

μωντα  όσφραίνεσ^αι,    [δηλοΐ  δέ  χαί  άνα- 

λίσχειν] 
άνασχαλεύοντες'  άναχινοϋντες.  ι}  έρεν- 

νώντες  [18] 

άνασχευ άζει{ν)'  μετατι^έναι 
άνασχευαξόμενοι  (Τΐιυο.  1  18?)*  μετοι- 

χιζόμενοι  [21] 

άνασχινδυλεύσεσ&αι   (Ρΐ9ΐ.  Εβρ.  II  ρ. 
10        3ί^2  \)'  άνασχολοπισ3ήναι  [23] 

άνασχολοπίσει'  άνασταυρώσει 
άνασχολύίρας'  γυμνώσας 
άνασοβεΖ'  άναηινεΐ.  [Ταραντΐνοι 
-^  άνασ εΐν  άναφέρεσ^αι 
άνασπ^'  έπαίρει  (βο.  αΐδοΐον).  έχριξοι  (Δτί- 

8ΐοΙ.  ΗΛ.  II  1) 
άνασπάζουσιν  άνασπαράσσονσιν 
άνασπάς'  (φυ)τόν  άνεσπασμένον  (τ. παρα- 

σπάς) 
20    άνα(σ)πάσω  (Ευη  Β&οοΗ.  949)*  έχβαλω 

[^2^40] 
ανάστατους  (ΗβΓοά.  III  93?)*  χατεστραμ- 

μένους 
άνασσντφ'  τφ  άνασεσει(σ)μένφ 
ανάστατα  έποίεε  (ΕΙβΓοά.  Ι  177) 
άναατάτ αΐ'  πλαχοΰντος  γένος 
άναστατήρια'  Ονσίαι  έπϊ  αναρρώσει  (έχ) 

νόσου 
άναστέλλω'  χωλυω,  άναφράσ(σ)ω 
20    άναστήσειεν  (Α  191)*  ανάστατους  ποιή- 

σειεν  |48] 

άναστήσειν  (οί.  ΑροΙΙ.  ΕΗ.  Ι  1349)•  άνά- 

στατα  ποιήσειν,  αναστατώοειν 
άναστίδωνος'    άνατεταμένος  (άναστν- 

δόν  — ©ί?>  [&1-53] 

άναστρέφειν  (β.  €.  Ευη  ίν.  493)•  άνατρέ- 

ΛΒΐν  [55] 


€00.  08  άνάρρησ  IV  —  τΐΛενη)^  4602  άχαταφρόνητον  4  άνημαται  ^  άν  α- 
ρωγά ς  —  ^ώγας  8  άνασείοις,  άν<ιπα9εΐς  10  άνα^έλγουσιν  \'6  ή  15  άνάαι- 
μον  —  δΐυί  17  \χινωντες  18  Η.  €.  άγχίνημα  24  \πήαει  20  άναταρ\  30  άνα- 
σπάσιον  άν.  4•ί  έποίει.  έ^αυμάζετο  44  ανάστατοι  (ήεά  εΓ.  ΡβυΒίη.  £α8ΐ8ΐ1ι.  1165,  11 
45  \ήριαι        49  άιαστάντα  —  άναστώοίν 


ΗΕδ.     94    άνάρρησις'    ποοαναχήρυξις^    πρόροησις^    προαγόρευσις    (λο  προανάρρησις) 
99  άναρρίπτειν    (η   328)•    [δ40^σχ€ΐΐ']  [ρ.    10 Β   (άνασείεΐ' )    άνερεΒίζει   9ύ    ίυο. 

XXIII  5  *4614  άν  ασίνδης'  άναπήδησις  (ηβΐυιη  6  4583.  84)  18  άναχένισμα'  άνα- 
χίνημα  (ν.  άναγχαίνισμα)  1\  άναα  χηπτρω  {Α  15)•  άμα  τη  βασιλιχη  ^άβδω  23  άνα- 
σχιρτήσαι•   άναπηδησαι   (νί(1.   4129)  ύί  άνάσαι*   γηρασαι.   (γΓ.    ένάα^αι)  άναδο^ηναι 

33  άνασσα  (ζ  149)•  δέσποινα  84  άνάσσεσ^αι*  παρώσαι  γηράσαι.  (ν,  έναίσασ^αι)  αΰ- 
λωσαι  35   άνασσεν    (Α   252)•    έβασίλευσεν  3ι$   άνάσαεις    (Α  38)*    βασιλεύεις 

37  άνασσέμεν  {Β  643)•  χελεύειν  38  ά  ν  άσσων  (Ζ  397»*  βασιλεύων  3!Ι  άρασταδόν 
(1671)•   άνιστάμενος         40  άναστατοΰντας  {0Β\Βί.  V  121)•  άνατ^έπτοντας  48  ανά•- 

στημα   (ίΧΧ)  •    ΰφωυ,α  51    άνατειχειουμένης  {9θζ\ίβ.)'  άναπλαττομένης  (άναστοιχ,) 

52  ανάστημα  (Β250)*  διάστόματος  53  άνάστρατον  {ΑίΟ)'  χατά στράτευμα  55  ανα- 
στρεφόμενος (Εε6€Κ.  III  16)•  περιερχόμενος 


145 


άναϋχζίφην  —  άναχα»νί</ανν* 


146 


αναστρέφων  ύρνούμενος,    Σοφοκλής  (Γγ• 

ίηΰ«  909) 
άναστροφάδην   (οΓβΙΟΓββ) *    άνεστρίψμέ' 

νως  [58] 

άναστνιραι  (Οοιη.  βη.  Γγ.  ΟεΟΧΥΙ)*  έκάραι 

τό  αΐόοΐον^  ή  στχ)γνάααι,  Σοφοκλής  Μώμφ 

(ίΓ.  385) 
άναστνφελιζομένη•  άνερείδομένη    [61] 
άνασϋραΐ'   άποκαλνψαι,    ή  *{-  περιποιήσαι 

(εΐσ»αι  »ά  4668)  10 

άνασνροίμε&α'   τό  πολύ   άργύριον  ή  τί 

άλλο  λαμβάνειν  σϋραι  Ιλεγον  *Αττι,χοΧ  με- 

ταφοριχώς^  άηό  των  τάς  ^σωτήνας  άρον" 

των 
άνασφαδάζειν  άναπηδάν^   άνάλλεσ&αι^ 

λαχτίζειν 
ανασφήλας  (εί.  ΑχίοεΗ.  364  €)'   ύγίάνας• 

άνανήφας.  άναστάς.  άνελ&ών 
άνασφ  ο  δάξ  αι    (Λεοΐββ^)*    άναπηδήσαι, 

^ελάσαι  (έξαλέσ&αιΊ)  [67]    20 

άνασχών  άνατείνας  (^Α  Α50  9\.).  αύξήσας. 

άναφήνας  {Β  499)  [69] 

άνατεΒ^υμιασμένος'    -{-  άναηεηΐϋμένος 

{ — πρησμένος),  άναΐίεχανμένος  [71] 

ανατεΐνασ^αι  (ϋ^πιοβΙΙι.  389,  1)*    άπει- 

λήσαί 
άνατέξεταί'  αναγεννήσει  [74] 

ανατί    {Ίτζζίοϊ,   Ιβββυβ)*    άνευ    άτης    χαΐ 

βλάβης 
άνατιμήσας'  νπερβαλλόμενος  τή  τιμή  30 

ε 
άνατοιχήσαΐ'    •)•   π  τοϊχον   περιπατήσαι 

(ΕιιΙιιιΙ.  ίΓ.  V  ρ.  229) 

ανατος  (δορίι.    00.   786)•    άβλαβης 

[79  —  84] 

ένατρέπειν  άναστρέφειν  (([,  ▼.) 


+  άνατρέχειεν  {?ο\γ\ί.  II  13,  Αί)\μετα- 
πλάσειεν  [87] 

άνατύπωσίς'  τύπωσις 

άνανδατον  ($ορΙι.  Αί.  705)*  άνεξήγητον, 
άλεχτον 

άναυδ έα'  άρρητα,  άφωνα  [91] 

Ιάνανρον  όνομα  ποταμών  (τίά.  ΕΜ.  100, 
57)  [93.  94] 

άναντα*  -^ ηπειρωτικά,  Ταραντΐνοι  παρα- 
χρήμα (υ  ι  πάραυτα)  λέγουσιν 

αναφαίρετων  αμετακλήτων, μηκέτι αφαι- 
ρουμένων [97  -^  99] 

άναφ ενγέτω'  πάλιν  φενγέτω 

άναφής  (ΡΙβΙο  ΡΗαβάΓ.  247  €)*  άφανστος, 
ο  μή  ψηλαφώμενος 

άν  αφή  ναι  (δ  254)*  φανερώΰαι     [4703.  4] 

άναφλά'  λάχανον  •\•  φέρει  αν^ος  (φεραν- 
^^ί),  ί^ς  ή  μαλάχη  καΐ  τό  άνη&ον  (τ.  άν- 
ΟρΙσ^ιον) 

άναφλάν  (Απ8ΐορΙι.  Γγ.  IX  ρ.  956)*  χειρο^ 
τριβεΐν  αΐδοΐον,  οί  6έ  στνειν,  ή  μαλάττειν 

άναφοιβάσας'  άναχα^άρας  [8.  9] 

άνάφορον  (Αγ.  ΕοοΙ.  833)  •  τό  των  εργα- 
τών ξνλον  (Βά  τάνάφορον) 

άναφράξ άντε ς'  άναπτύξαντες^  άναπετά- 
ααντες 

άναφρονέων  αναλογιζόμενος 

άναφΰναι  (ΗβΓοά.  ΤΙι^ορΙΐΓ.)  *  άναφανήναι 

αναφυομένων    αναφαινομένων 

άν  αφώνημα'   άνειμένη  βοή 

άναχαιτίζειν  άπειΘεΐν.  άναχαλινοϋν 

( )  '     ανακρούεται.    (νίΐΙ•  Ιιοο) 

άναποδίξει•  κυρίως  όέ  επΙ  των  ίππων,  Σο- 
φοκλής Ελένης  απαιτήσει  (Γγ.  181) 

{άναχαιτίσαντι'  άνορμήσαντι.  {ά)πο- 
στρέίραντι•     άνακρούσαντι.     (^άνα)χαλινώ- 


€00.    59  μωμώ  66   άνασφοδήξαι  73  \νήσαι        77  άνατοιχάσαι        89  άναύ- 

α 
^αχτον  (1ι.  β.  — Οϊ/τον)•  άνεξίγητον        10  ίργων        15  άνημένη        16  άναπί^ειν      17  άπαι- 
Τίίσες.  *Ανάχαρσις' 

ΗΕ8.  58  αναστροφής  (ΗρΙ)Γ.  XIII  7)•  ζωής  61  άναστρωφων  (φ39Ι)*  άνα- 
9ΐΐ^φων  67  αρασ^^εμίΓαι  (Ω  301)•  άνασχεΐν  69  άνατάξασ^αι  (Ι,ιιο.  1  1)•  εύτρε- 
ίίηΰασ9αι  71  άνατεΐλαι  (ίΧΧΐβΓ)•  άν^ήααι  74  (ί νατ^ταλχ€ν  (ΗβΙ)Γ.  VII 14)•  άνέτειλεν 
^9  άνατιναγμός  (ΝβΙιυηι  11  ΙΟ)•  μετάστασις,  μετακίνησις  80  άνατ  ιτήσ  αν  τε  ς  {θ  Ζ^)^ 
^Ί}ρωσαντες  (ν.  άνεπίπλη)         81    <ίνατλϊ/να4•   ύπομεΐναι  82  ανατλα;  (π  205)•    νπο- 

βίίνας.  οϋ'βν  τλήμων   ό   πολλά   πα^ών    ή   πάβχων  88   άνατλος'    άκρατης   (άναλτος) 

^  άνατομίαν  ανατολήν  87  άν  ατροπής'  άντϊ  τοϋ  ήχου,  "Ομηρος  (ΑροΙΙ.    Ιοχ.  34,  2; 

91  άναυδος  (ε  456)*  άφωνος  9'ό   άναύροις  (Ογ^^.  Νβζ.   1<νΐΙΙ    5  ρ.  35)*  δίχα  άνεμου 

^  άνά  τ  υχό  ν  τ α•  κατά  τά  γινόμενα  97  άναφαίν ειν  (ό  159)  •  λί;;ε4ν  98  άναφ  αλαν- 
^  ω  ματ  ι  (Ι^^νίΙ.  XIII  41)•  φαλακρώματι  99  άναφανδ  όν  {Π  178);  φανερός  [άναφωτά.] 
«ναφανδά  4703  άν  αμφ  ήριτον  άμαχον  (άδήριτον)  4  άναφλύει  (Φ  361  ?)  *  άναζεΐ 
^,^^^Ψορα    (Ρ^^^^    Ι«  20) '   δέησις,  παράκλησις  9    άναφορεΖς  (Εχοά.   ΧΧΥ  13)*  οί 

βρ<ΤβΓΓ£^^  ^^  4ί$;αβαστάζοντες 

10 


147 


Άνάχαρύίς  —  άνδρηΙάταΦ 


148 


σαντί,  άναποδίσαντ^  άΛΒί^σαντι  (βχ  οηο- 

01881100  1)) 

*Ανάχαρσις'  Ιχ&ϋ$  ποιος,  χάί  όνομα  χν- 
ρων  (Μβηβηά.  ΙΤ  ρ.  229)  [20.  21] 

Ί*  άναχ€ΐοΐ'  οίχείοϋται,  [28] 

άναχοαί'  ηοροί 

{άνάχρεμψις  φίρροϋΓ.  Ι  ρ.  158  Κ)•  ανά- 
βηξίς:  ν.  4287)  [26.  27] 

άναίραΟ^άλλων  ψηλαφων,  βαστζίζων 

άνάιραι*  άνα&εϊναί.  χοσμήσαί 

άνα^ΰξαί'  άνεμίσοί  [31 — 38] 

άναψύχονσα'  ξηραΐνουσα.  φυιέζουσα.  Σο- 
φοκλής (Γγ.  910)  [35] 

άνά^ω'  άνα&ησω 

αν  δ  α*  αντη.  Εύηριοι 

άνδάνει  (ΙΙίρροοΓ.  II  ρ.  27  Κ)*  άρέσχΒί 

άνδάνον  άρέσχον,  ευάρεστον 

άνδάνοντα  (β.  ο.  ΕϋΓ.  Αίο.  1111)•  άρέ- 
σχοντα  [42] 

άνόας'  βορέίΐς  ύηό  Τνρρηνών  [44] 

άνδειράδες'  πρασιαΐ,  όχετοϊ  ταφρώδεις. 

άνδεργμα'  ό  4ηϊ  της  ψραγιχης  σχηνης  ηα- 
ραγόμενος  ηαράχοτος 

άνδηρον  (Η^ρβπάοβ)*  άχρον^  ή  τά  χείλη 
των  ηοταμάν 

άνδίχε'  άνάρ(ρ)ίΐρον.  ΔιχεΙν  γάρ  τδ  ^Ι- 
Λτειν *  δ&εν  χάί  ό  δίσχος  άπό  του  ^ϋιτε- 
σθαι.  χαΐ  τ  δ  δίχτυο  ν  τδ  διχούμενον  εΙς 
τήν  θάλασσαν 

άνδίχτης  (ΟβΙΗαι.  Γγ.  ΟΟΧΧΧΙΙΙ)•  τδ  άνα- 
ριητόμενον  της  μυάγρας  ξύλον 

άνδινος*  περίπατος 

άνδιχά'  ό  βόλος*  δίχη  ή  έξ  ύπαρχής  διχα- 
ξομένη  παρά  Ταραντίνοις  (ιά  άνδίχα) 

{52—54] 

άνδοχάδην  έχ  διαδοχής 


άνδοχεύς'  ανάδοχος  (\\ά.  Ιιοο) 

Άνδοχίδου  Ερμής  (ΑβκΗίη.  Τιη.  §  125) * 
επειδή  πρό  τής  οίηίας  τής  Άνδοχίδου  εΐατή- 
χει  6  Ερμής,  άνά&ημα  φυλής  (ΛΙγηυδος) 

άνδρα  (ΛΓΰΗίΙοΰΙι.  Γγ.  123)*    τδ[ν]  άνδρεϊον 

άνδραγα^ίαν  (βίε)*  χαλοχαγα^ία.  Ικαινος 

άνδραγα^ίζεται  (ΤΙιυο.  II  63,  1)•   άνή- 
δεται  τφ  άγα^φ 
10    ά{ν)δράγρια    {Ξ  509)*    σχνλα,    τά    των 
πυιτόντων   έν   τφ   πολέμφ   ανδρών   όπλα, 
άγρεύματα  οντά  (Νί€βη<1.  Γγ.  128) 

άνδραχάς  {ν  14  ΟΓβΙίη.  ίΓ.  V  ρ.  30)*  χατ' 
άνδρα  ενα  ίχαατον,  έπιρρηματιχώς,  ώς  ει- 
πείν χα^*  ενα,  ή  χατ  άνδρα,  οΐ  δέ  μερίδες, 
μοΐραι  [β8--65] 

άνδρα]^χος'  δήμιος 

άνδραποδίξει•   αιχμαλωτίζει,  βιάζει,  χαϊ 
ύπεραίρει 
20    άνδραποδιαμό ς*  αιχμαλωσία 

άνδραποδ(ωδεις'  άν)άστατοι,  δονλοπρε^ 
πεις 

άνδρας  γράφει  ν  τό  Ιν  δώασχάλου  τά 
ποΛ,δία  ονόματα  γράφειν 

άνδραποδοχάπηλον  (Ιβιβιιβ  βρ•  ΗίΓρ.)* 
άνδραπόδοίν  αεταβολέα 

άνδρ*  άφάσσειν '  χατ*  άνδρα  έφάπτεσΒαι 

'\'  άνδραφυστεΐν    φεΰγειν,  ή  έπί  φόνφ 
δίώχειν 
30    άνδραχ&έσι{χ  121)*  τοις  δυναμένοις  χαϊ 
άνδράσιν  άχ&ος  ποιήσαι 

άνδρε4α*  ίσχνς.  χαϊ  τά  συσσίτια  Κρητών 
(8(1  ανδρεία  Κήαίοϊ.  Ροΐ.  II  8)         [76.  77] 

άνδρεών  (ΗβΓθ4.  Ι  34) *  ο  μέγας  οίχος 

άνδρηλάταΐ'  χατί'ο'οροι.  χαϊ  έπϊ  φόνφ 
διώχοντες  [80.  81] 


€00.  23  χειρός,  άναχαιτίσαντί'  -^  άναποδήσαντι.  άναπίσαντι.  άναχοαί  43  άν- 
δασβορέας  47  άνδειρον  49  δίχην  —  υπό  50  άνοινός'  περϊ  παντός  51  άνδι- 
χλόβολος  57  είστήχατο  62  άνδραχας  66  άνδραχοι  ϋ9  άνδραποδέσταταΐ' 
δουλ\        71  μετάβολον        72    άνδραφασάειν        79    άνδρηάται 

ΗΕδ.  20  άναχασάμενος  (ΰ  264)  *  άναποδίσσς  21  άναχασαμένη  (Φ403)*  άνα- 
χωρήσαοα,  χωλύσασα  23  άναχεΐρα  (II  δ8ΐοιη.  XV  2)•  εγγύς  τής  χειρός  26  άναχρήσιΐί' 
ανατεμή  (άναοήσαι^'  άνατέμχι%)  27  άνάχυσιν  φυρμόν.  βλαχ{ε)ίαν  (ΙΡβίΓ.  ΐν4)  31  α»ά- 
ιρυξις   (Εχοά.   VIII   15)*    άνάπαυαις   (ν.  άμπευσις)  2»2   άναχρύχειν   {δ  568)*   ^4Λΐ£ειν 

83  αναφυχήν  παραμυ^ίαν  85  άνα'ψύχοντα  (£795?)*  αναπνέοντα  ΡοβΙ  86:  προς 

τήν  του  άνεμου  πνοήν         37  άναίρυχήναΐ'  άναπαύσαα^αι  (ρχ  βΐΐίείδΐίβ)  42  αν 6*  άρέ- 

βαινεν  (Γ  311)•  άνέβη  δέ  44  αν  8  αυτήν  (^  143)•  χαϊ  αυτήν  52  άνδιχα  (71412)• 
διχώς,  εΙς  δύο  μέρη  53  άνδιάχων  (£  798)  *  άνατείνοίν  54  άνδοχάνας  (ξ  474) •  δοχούς 
δέ{})  Ρο»1  58:  χαϊ  τήν  χαταχοινωνίαν  τής  γυναιχός  ύπολαμβάνει.  63  άνδρ  από  δη  τ  ο  ι" 
οΐ  σύν  άνδραπόδοις  άποοημοϋντες  64  άνδραπόδεαι  (Ιί  475) *   τοΧς  αίχμαλώτοις,  τοΐς 

δούλοις  65  άνδραποδίξεσ&αΐ'  τδ  βιάξεαΟ'αι.  χάί  τδ  σύνηθες  76  άνδρε  δύω  (χ  102)  * 
άνδρες  (ας)  δύο  77  ανδρείων  (ίΧΧ) •  γενναίων  80  άνδρείχελον  («€€ΐ.) •  άνδρϊ  ομοιον» 
ανθρώπου  (βίε)  δμοιον        81  Άνδρεάς  (ΜβΙΙΙι.  Χ  2) *  δύναμις  ευπρεπής,  ή  ύποχριναμένη 


149 


Λνδ'ρ{8)$χ€λαν  —  άνϋην 


150 


άνδρ{β)ίκελον  (Ρΐβΐ.  Εβρ.  ΤΙ  δ(^  Β) •  χρώ- 
ματος είδος,  χαϊ  τό  όμο%ον  ....      [83.  84] 
άνδρόβασμος  (ΟΓβΙββ)*  στενή  οδός 
ανδρόγυνος*  6  ερμαφρόδιτος,  χαϊ  6 άύ&ε- 
νής  (Α6§€ΐιίη.  ρ.  45,  6),  ήγουν  6  ανίσχυρος 
ανδροδμής'  ύπανδρος  γυνή 
άνδροδόμων  τρίχλίνων 
άνδροχάδες'  πόα  τις  (άνδρόααχες) 
άνδροχάς  (Αβοΐββΐ)*  μερίς 
Άν  δροχλεΐδαΐ'  γένος  ΆΒήνησκν  10 

άνδροχμήτφ  {Λ  371)*  ίν  φ  άνήρ  άχο^α- 

νών  χεΖται»  ή  υπό  ανδρός  οίχοδομη^έντι 
άνδροχόβαλος'  χαχοϋργος,  πανούργος 
άνδροχόνοΐ'  άνδροφόνοι  [95.  96] 

άνδροχτύνοιο'  άνδροχτόνου    (Επγ.  Ο/εΙ. 

22  €ΐ  \Τ9ζ,  80€8ρ.  290  ?) 
{ανδρόλημον    (ΑββεΙι.    Α;.  10)    ανδρός 

εχουσαν  (^ζον1)  λήμα) 
άνδρολη[μ]φία  (ΟβηοβΙΙι.  647,2^)* 

ένεχύραξον  γάρ  τους  έχοντας  άνδροφόνους    20 
άνδρολογεΐ  (Α(Ηΰί)*  στρατολογεί 
άνδρομανής'  έπιμεμηνυΐα  τοις  άνδράσιν 

[4802] 
άνδρομέοι{ο)  (Ρ  671)*  άν&ρωπίνου     [4] 
άνδρόμεον  Ιμάτιον.  Κρήτες 
άνδρομτίτόν  σνσπαστόν  εγχειρίδιον  τρα- 

χιχόν.    χα\    άνδρομηρόν     (παράμηρον) 

ανδρόπαις'  άνδρούμενος  ήδη   πως,  ή  αν- 

δρός  φρόνησιν  ίχοντες  (Ι^χον  παις).  Σοφό-    30 

χλής  Τρωΐλφ  (Γγ.  557) 
ανδροσά&ης    (β\.    \^ων}'   ανδρός  αΐδοΐον 

τ\  μεγάλα  αΙδοΐα  Ιχων  [10] 

ανδρός  πορφυρέως'  χογχυλεντής,  άνα- 

Χέγ<αν  τάς  χόγχ[λ]ους 
ανδρότητα  {Χ  363)•  άνδρείαν 


άνδρόφιγγες  (Ηβτοά.  II  175)*  σύν&ετον 
σώμα  έξ  ανδρός  χαϊ  ή;^  γυναικός,  ύπό  δη- 
μούργου  γεγονός  [14.  15] 

άνδ  ρώδους'   ανδρός  επαινετού 

άνδ(ΗΒ&εΐσα'  άνδρϊ  συνοιχήσασα,  διαχο- 
ρη&εΐσα 

άνδ^ρώσασ^αι•  συγγενέοΒαι 

*  ώμότερον 

άνδύεταΐ'  άνα[βαίνει\δύ8ται,  ύπεχχλίνει• 
μεταφοριχώς  άπό  των  άφηνίων  υποζυγίων, 
χαϊ  ούχ  έλχόντων 

άνεβάλλετο  (α  155)*  άνεχρούετο.  ανήρ- 
χετο 

άνίβαλλεν   άναβολήν  έδίδου 

άνεβίω,.,•  άνέξησεν,  ανέστη 

ύνεβλύζετο'  άνεδίδοτο  [25] 

άνέβραχεν  (φ  48)•  ήχησεν 

άνεγχαλύπτοις'  μή  χεχαλυ(μ)μένοις 

[28  —  80] 

άνεγμα•  αίνιγμα.  Ταραντΐνοι,  χαϊ  έχβολ-^ 
τοΰ  ενός  Γ,  χαϊ  τροπι^  τοϋ  δευτέρου  εΙς 
€  "ψιλόν 

άνέγναμφαν  (ξ  348)•  ανέλυσαν,  άνέ- 
χαμψαν,  ανετράπησαν 

άνεγνάμφ&η  (0  259)*  άνεχάμφθη 

άνέγνω  (α  216)*   έπέγνω 

άνεδάρδανε'  άνεμόλυνε, Δαρδαίνει γάρ 
μολύνει  [86] 

άνεδείματο•  άνφχοδόμησεν 

άνεδέξατο'  ύπέσχετο  (οί.  Ββηοβίΐι.  925, 
13).  ώμολόγησεν  [89] 

άνέδην  ΑΙσχυλος * 

φευγειν  άνέδην  δια  χνμ!  αλιοΐ'($αρρ1.15) 
χατά.  στέρησιν  τοΰ  Ισαι,  δ  έστι  Ιδρΰσαι, 
άναατάτους  γενομένας,  έχ  τον  έδάφου{ς) 
άνεστηχυίας,  άλλοι  όέ  έχχεχυμένως 


€00.    85  άνδροβάμων   €γ6(.   ίηβΟΓ.   η.  2570,  3^ 


δ  ή 
87  άνδρομις 


91  άνδρό- 


^^ίΐδαι  —  άθηνίησι  4801  άνδρομανης  6  άνδ  ρ  ό  μητ  ο  ν  ^-  άνδρομηρόν,  άν- 

^^ολήμην  ...  λήμα,  άνδρόμενον      11  άνδροπορφνρενς*  άνδροχογχ,       13  άνδρ^ο- 
^^τες  («η  Εηρβ^οεί.  259 ?)  17  συνοιχίσασα  20  ύπεγχλ.    ά&ηνιδών  ύποξυγόν  χαϊ  ού- 

^άόντων  2Η  άνέβρεχεν  31   ανεγχα  32   άνέγχαψαν  —  άνέχα^αν  40   χυμάλιον  ή 

^η^χυμένως  —  τοΰ  εσ 


1^  άνδ  ρ  οφ  όνο  10  (Α  242)•  άνδροφονου 

^^ ίνδροχμητωρ  {Α  371)• άνήρ  άπο&ανών 25  άνεβοΐ'  ώσπερ  δώδεχα  ετών 

^ηες  (άνηβοι)  28  άνέγγνος'  άπιστος  (άνεχέγγυος)  29  άνεγχλήτους  (Ι  €οτ,  Ι  8)• 

^κυ^&ύνονς        30  άνεγχώρητον   {Οτβ^.  Νβζ.)•   άμηχανον        36   άνεδέγμε&α   {ρ  563)* 


Λρωροί*  άνδοοπρόσωπον   (ν.   άψτιπρόσωπος) 
^^άνδροχμ ^Λη^4\.  »    ί.    » —  γ 

^ηες  (άνηβοι) 

'ίκιΜνονς  ,  ^ 

^Λ^μείναμεν        39  άνεδέματο-  άνεβίωσεν 


10 


151 


άνβζηνάαχίτο  —  άνίλίντβτα» 


162 


* 

{άνεξην  άσκετο'   έξηνάσχετο,  άνεξηραί- 

νετο)  γ.  4942 
άνε^ολοϋτο   (ΡΙιβΓβοτ.  ίν.  VIII  ρ.  314) • 

άνεταράσσετο 
^άνε&νραξεν*  άνεΘνμώθη  [44— 4β] 

άνέ&ορεν  άνεπή^ησεν  [40] 

άνειχάααα^ε  (ΟΓβΙίη•  Γγ. XIII  ρ.  62)  *  άνα- 

σχωίρατε  σχώμμα  [52.  53] 

άνειλεέ&νι,αν   άτοχον.  ΕνρίΛίύης  *Ιον4 

(Γγ.  453)  [55—50]    10 

άν εΐλεν  έφόνενσεν 
άνεΐλεν  ή;"  ίχ^ρο5 ς•  ίχρησεν 
άνειλη^έντες  (ΤΙιαο.  VII  81,  4)•  άνω  εί- 

λη^έντες 
άνειληφότων  λαβόντων 
άνειμένον  άπολελνμένον^  έχλελνμένον  [65] 
άνεΐμονες'  μή  Ιχοντες  Ιμάτια  [67] 

άνεΐν    άναχα^αίρειν.    *{-  άνοΛανειν.   οί  όέ 

Ί"  άνοΛλεΐν  χρι&άς  βεβρεγμένας   " 
άνεΐναΐ'  άφεΐναι  [άνίέναι.  στρέφειν.  άνα^    20 

σείειν 
'\ άνείμαα^Ός'  άφ&ορος.  άπληατος      [71] 
άνεΐηεν  (Λγ.  Κζ\ί,  11)*  έχήρνξεν,  δίά  χή- 

ρνχος  εΪΛεν  (Χβη.  ΗβΠ.  III  1,  20) 

άνείρε  (ΡΙβΙο  Οοιη. Γγ. XXII ρ. 687) •  ( 

)•  έρώτησον,  πν^ον 

•^άνείρεσίαν  ονσίαν Λολλήν  (άηείρεσίην  1) 
-^άνείρετον  αηαραίτητον  (ν.  άείρόν) 
άνειρηχασιν  χεχρη(σ)τηριάχασίν 
άνεΐρπεν  έβάδιζεν  30 

άνεΖρφ'  ύ (ΕυΓ. ΡΗοβη.  1178) •  έβάδίζεν 

άνείρων  [80]  άναπείρων 
άνείς'  άφείς,  έάσας 


άνεΐσ&αι,'  άφεΐα&αι  [8<•  84] 

άνίχαξ^εν   μαχρό^εν.   ήτοι  έχ  αολλον•  ή 

άη   αρχής,   Έχάς  δε  έστι  μαχρόν 
-^ άνέχαιρεν  άνεβάλλετο,  ανήρχετο^  άνε^ 

φέρετο 
άνεχαλαμήσατο'  άνε^ριαεν 
άνεχαλέσ ατο'  άπέστρε'φεν 
άνεχδιήγητον  άνεχλάλητον,  άρρητον 
άνεχήχιεν  (Η 262)*  ανετηίδα.  άνεβάλλετο^ 

άνεφέρετο 
άνεχολνμβή&η'  έχ  βυ&οϋ  άνηνέχθη 

[02.  03] 
άνεχνάδαλλον   άνέχνων.  ίχνιζον^  ώς  οΐ 

όρτνγοΛώλαι 
'^άνεχλητ.\  έξαίρεσιν  ποιείσ^αι^  χαρά  'Ρο- 

δίοις 
άνεχρονσ ατο'  ίχι^άρισεν 
άνέχτημαι•  άνείληφα,  Σοφοχλής  Κρεονσχί 

(Γγ.  330)  [99] 

ανεχτότερων  ελαφρότερων,  ήμερωτέρα»ν 

[4901] 
άνεχνμβαλίαζον  (71379)•    άνετρέχοντο 

έπϊ  χεφαλήν,   παρά   τό   χνμβαχος.   ή  ηχον 

άποτελεΐσ&αι,  χαρά  των  χνμβάλων  (?.  άνα- 

τροπής) 
άνέχφ  ραστον  άνερμήνεντον 
άνεχώχνσεν   (ΗίρροΰΓ.  III   ρ.  796)*   άνε- 

στέναξεν 
άνελέσΌ'αι  (Ειηρβάοεί.  17)*  έξελέσ^αι 
άνελεν&έρω ς'   (τό)   έχτός  τής  αληθείας 

ποιεΐν  τι 
άν ελίξεις'  άνοίξας  [8.  9] 

άνελίττεταΐ'  άποτνλίττεται 


€0Ό.    41   άνεξινάσχετο'  έξινάσχετο  50  άνή,  άνείλατο  .,..  άνασείειν,  άνει- 

χάσασθ-αι   ....    άναρίχασ&αι.   •\  άνείμασΟΌς*  51   άνασχώιραί,   άνέ€  ργεν    σχώμμα 

πδ 

54  άνειλει^ϋ,  άνάτοχον,  ενρι  Ιωνι  68  άνεΐν  73  άνεΐρε'  ερώ\  Ίΰάνίΐηφι  80  αι^^ι- 
ρών  %^  ανεχή  χιδεν  93  άνεχλάσ&η.  άνεχχόρΒί'  (.  έσάρον.  άνεκν\  94  άνέχνωνεν 
97  \ιζον        98  χρεονσιν        4904  \χησεν 

ΗΕ8.    44  ά  νέε  ρ  γ  εν  (Γ77ν  ίχώλνεν,  άνέχοπτεν     45  άνέξενγον  ωδενον     46  ανέη- 
χεν  (ΪΒ882)•  άνέπεισεν  47  (αν)ε9έμην  (ΟβΙβϊ,  Π  2)'  ώμολόγηοα         48  άνε^ήαεταΐ' 

λνπη&ησεται  50   άνείη  (Β  34)•  άψη.  άνή  52   ανεέργειν{Ρ  752)•  [άνοίγειν^  άνέ- 

ατελλεν,  άπεχώλνεν  53  άψιεμένη'  άνελχονσα,  χαϊ  άναχαλωσα  τόν  πέπλον,  χαϊ  τόν  μασΘ^όν 
δειχννονσα,   χαϊ  έχ  τον  αυχένος   (ενίον)  προβάλλουσα  (ί  80)  χόλπον   άνιεμένη  (ν.  1ΐ0€) 

55  άνειλνπω'  άνέβαινεν  (ν.  5255)  56  άνείχεσ^αΐ'  συντρίφεσ^αι  χαϊ  αλλήλους  τοις 
δόρασι  τνπτειν  (^ί,  άνίλλεσ^αι)  5ι  άψεΐσαΐ'  έρευνι^σαι,  ζητησαι  (άνελίξαι)  58  άνειλύ- 
σπασ&αΐ'  άναρίχασθαι (?. 5254)  59  άνείλατο'  άνέλαβεν,  επανεχαλέσατο  65  άν[ε]ιμώ- 
μενος'  άψτλωψ,  αναφερών  (ν.  5257)  67  άνείμονος  (γ  348)•  γυμνού  71  άνεινως 
(Τ  314)  •  οίχτρώς  (4930)  Αά  80  αμαρτωλών  (»ά  ΑΑΙΕΤΡΩΝ  ς.  ν.)  ^  ανεισιν  {Χ  492)  • 
ανέρχεται  84  ανείται  (Ιβββί.  III  8)•  άπολέλνταχ  92  άνέχνα-φ αν  (<$  348)•  ανέλυσαν^ 
άνέχαμιραν  .93  άνεχάμφ&η  (17  259)•  άνεχλάσ^  99  ανεχτό  ν  (ν  83)•  φορητόν,  ύχο- 
μονητιχόν  4901  άνέχτως  (θ  355) *  πρφως,  έηιειχως  8  ανελλιπούς  (βοΙι.  ΤΗθοα*•  IV 
56)*  6  τοις  ποσϊ  μή  άλόμενος,  ήτοι  χωλός  (ψ*  άναίλιπος)  9  άνέλεπτον  χαϊ  άνέχλητον 
τό  ύγιώς  χαϊ  όρ&ώς  Ιχον  (τ.  άνεηυίλήχτως) 


153 


άί^βΐθίμην  —  άν$η$χάδιιν 


154 


άνελοίμην  (σ  357)*  άναλάβοιμι,  έχΒ^ρέ^ 
ιραιμι  [12] 

άνέλω'  φονεν(σ)ω  [14] 

άνεμέσητον  ( ΑΙΙίοί) *  αμεμπτον 

ανέμη  τ  α  (Α(Ιίεί)*  αμέριστα  [47.  18] 

Ι^νεμοκοΐταί'  οΐ  ανέμους  χοιμίζοντες,  γέ" 
νος  όέ  τοιούτον  φασα>  ύκάρχειν  έν  ΙΓο- 
ρίν^φ 

γ  άνεμνμάχ&η'  νηείδετο 

άνεμώλια'  μάταια^  άκαιρα,  άπό  τον  μετά    10 
των  ανέμων  μολίσχειν    χαϊ  φέρεσ^αι  τά 
τοιαντα 

άνεμώνψ  μάξης  εϊδος.  χαϊ  φίλημα,  χαϊ  ή 
μήχων,  χαϊ  τό  άν&ος.  χαϊ  ηάν  φχηόν  τα•- 
χέως  ύπό  ανέμων  φ9ειρόμενον  χαϊ  μάταιον 
χαΧ  άνεμάδες  [23 — 25] 

άνεμώτας*  δνος  άφετος,  Ιερός^  τοις  άνέ' 
μοις  δομένος  έν  Ταραντίνοις 

ανένδοτο  ν   άκλιτον,   άχατάστρεητον 

[28.  20]    20 

άνενείχατο  (Γ  314)*  έστέναξεν  έχ  βά- 
θους [31] 

άν8νε(ι)χ&είς'  άναβιώσας  [33] 

άνέντονον   Ιμάτων.  Λάχωνες    [35 — 37] 

άνε  ζαηάτητος'  μή  άπατώμενος^  ή  χλευ- 
αξόμενος 

άνεξέλεγχτος'  αβασάνιστος 

άνέξεταΐ'  νπομενεΐ  [41] 

άνεξ ίχαχος'  υποφέρων  χαχά 

άνεξιχώμη'  ης  ονχ  άνάσχοιτο  ολη  χώμη,    30 
παρά  Κρατίνω  (ίτ.  ίηο.  ΕΙΥ) 

άνεξίτητον  ανεξέλευστον,  •{•  άσάλεντον, 
άδιάβατον,  μή  έχον  εξοδον  [45.  40] 


άνεοί'  ήσυχοι^  άφωνοι  (άνεωΐ) 
άνεοστασίη  (ΑροΙΙ.  Κ1ι.  11  76?)*   θάμ- 
βος 
ανεπάγγελτοι  (ΟΓβΙίη.  Γγ.  IV  ρ.  39)*  οίς 

ού  ηαρηγγέλη  έχϊ  δευινον  έλ&εΐν.  άχλητοί 
άνεπάλλετο'   άνεχινεΐτο 
άνεηάταξεν  (δίουΐί)*  ^|  νπνον  άνέβλείρεν 
άνεπάφλαξον'   άνεκάχλαζον 
ανέπαφος  (ΜβηαηιΙβΓ) *  άψηλάφητος    [54] 
άνεπή  ς'  άφωνος  [56] 

άνεπιχόητα'  ασύνετα 
αν  επικό  ρρ  ι  (σ)  τος*   •{•  άπιστος,   άνύβρι- 

στος 
άνεπίληπτον{Έ,^τ.  Ογ.  922  τ.  1.)*  άμεμ- 

πτον.  άκατάγνωατον  (▼.  ακέραιος) 
άνεπιλόγιστον     τό  μή    διά    λογισμού 

συνιστώμενον 
άνεπίπλη*  άνεπλήρον 
άνεπιπλήχτοις     (ΕυροΙ.    Γγ.    ΟΧΧΧΙΧ)* 

άμέμπτοις 
άνεπιπλήχτω ς*  άμέμπτως.  εύσεβως. ύγιώς 

έχων 
άνεπιστάτητον  άφύλαχτον^    άνεπίσχο- 

πον  [65] 

άνεπιτήδεντον    άμελέτητον^  μή  σπον- 

δαζόμενον  εις  τέχνην  ή  μά^σιν  [67] 

άνεπιτ ίμητοι    μισθώσεις     (€•   Ι•  η. 

103,  7)  •  αίς  νποτ{ί)μήβεις  ου  δίδονται  έπϊ 

βλάβχι  χαϊ  άφορί^ 
άνεπίτμητος  απολογία•  ή  μή  έχονσά 

τι  άπότομον  (άνεπιτίμητο ς  —  έπίτι- 

μον)  [ΤΟ] 

άνεπιχάδην   ονκέτι  χωρούν 


€00.    16  \  σίτο  ι  26  άνεμντας   ΕΜ  103,  33. 

32  άνενεχ^είς        41  άνεζιπή ιιων  άνεξίκακος  €γν.  Όν. 
52  άνεκόχλαξον  57  άνεΛίνοητα 


δνοαα   άφεκτός  30  άνενέγκατο 

ΡόβΙ  42  ΐ6β;6ΐ)3ΐυΓ  4841        49  \γελη 


ΗΕ8.     12  άνέλοιο  (τ  22)•  λάβοις  14  άνελών  (Ψ  551)  •  άναλαβων         17  άνε- 

μιαίων  (?\βΧ.  ΤΗβββΙ.  151  £,  Οοιη.  111  ρ.  274)*  έκ  των  άνεμων,   [18]   ύπηνέμιον   δ   καλονσιν 

ψόν  (ΜοβΓ.  Α(1.)  18   άνεμνον   (Α  171)*    άνέμενον,   ανέμων  23  ^Ανεμωρία    (Β 

521)•   πόλις  της   Φωκίδος         24  άνεμ  οσκεπέων   των  προς  άνέμου[ς]  σκέπην  επιτηδείων 

χλαμύδοίν         25  άνεμοτρεφέ ς'    τό  νπό   τον    ανέμου  τρεφόμενον,  τνπτυμενον  καϊ  κινούμε- 

♦ο»,  οίονεϊ  στερεόν  καϊ  εύτονον.  έστι  δε  πάλιν  άνεμοτρεφϊς  έγχο  ς    {Α  256)  στερρόν  δόρυ 

2Β  άνένδεκτον    (Ι.αο.    XVII    1)*    άπαράδεκτον  29   άνενοο  ι  ά  στω  ς  '    αναμφιβόλως. 

άί^ιστάκτως  (βχ  οηοιη.)  31    άνενέργητος'  μή  έργασ&είς,  είτε  (Ι.  ήγουν)  έλ^ών  εις  ένερ- 

ρίας        33  άνενήνοΒ^εν  (ρ  270)•  άνήγεν,  ή  άνέβη         35  άνενετ εΐ  (Ι61^)'  αρνείται,  από 

τον  άνω  νεύειν.  ή  απαρνείται  3ίί  αν εμοτραφ  έ ς  (Ο  625)•    εϋτονον.   ύπό   άνέιιον  γεγυ^ 

μνασμένον  37   άνένευεν  (Ζ  311).  άνένευσεν  {Π  250).   όνέντες  (Ε  761)   όέ  άπήμο- 

»ί?  αφέντες  41  ενδέχεται•  μακρο^υμεΖ  (βά  ανέχεται)  45  ανεξιχνίαστος  (Οτϋζ. 

Νίζ.)•  ακατάληπτος  4ίί  ανέχομαι  (τ  27)•  υπομένω  54  άνέπαλτο  (θ  ^^)'  άνη- 

λατο  (Ογ65•  Ν3Ζ.  Χτο.  VI  31  ρ.  204  Όν.)  66    άνεπίδεκτον   {Οϊ^%.  Νβζ.)•   όλως  μή  έπι- 

^χόμενον        65  άνεπιστ ρέπτως  (31300.  III  1,  20)•  μή  ύποστρέφων  (ουσαι)         67  άνεπι- 

ίούλευτον  (Ίϊιηο.  III  37?)•  άσύλητον         70  άνεπίφα(ν)τ ον  (ΡΙιίΙο  Ιϋά.)*    άπροβδόκη- 

^09.  χαϊ  αμιγές 


155 


άν8η»%βϊ(ΐη%ο*  —  άνέφΧνεν 


156 


άψεχίχείρητοί'  άνΒΛίβονλενται   [73.  74] 
άψ£π(ό)λησα•  άνεμνήσΰην  [76.  77] 

άνεητερωμένος'  μετεωρισμένος  (8ίο)ι  χαΐ 

χεχονφισμένος 
άψείίτνξάτηρ  ' άψέχτνξαψ  δνΐηως  [80—88] 
άνερε(ι)ιράμενοΐ'  άναρπάσαντες 
άν  έρεητομένη*  χορταξομένη   (▼.  άνηρί- 

Λτεσ9•αί),  άναλίσκονσα 
(άνερίναστος•   ΗβΓΟίίρρ.  ίΓ.   IX  ρ.  406; 

▼ίά.  άνηρίναστος)  [87]    10 

άρερμάτι,στα'   αστήριχτα^    •{-  άηόφραχτα 

(άκοφόρτιστα) 
ανερμάτιστος  νανς' 
αν  έρπει  (€8ΐΙίιιι.  ΑροΙΙ.  111)*  ανέρχεται 
άνερηνσαι  (Αγ.  Ρβο.  686)*  άναχωρησαι 
άνερρίηιζον  (Αηΐίρΐι.  οοιη.  II  16  ρ.  117)* 

άνήγειρον.  άνεχίνονν 
(άνερριπίσ&η'   άνεχινή^  (χαΐ  έξεχάη)  ) 
'άνέρρι-φαν  (χ  130)*  άνεβάλοντο,   άνελαν- 

νοντες  εντόνως  ηλασαν  20 

ανερροΐβδησεν   {μ  236.  431)•    άνέηιεν^ 

άνερρόφησεν 
άνερρωσ^ημεν   άνελάβομεν^  νγιεΐς  γε- 

γόναμεν  [97  —  99] 

-]-  άνέρσεΐ'    αναρτήσει»  χρεμάσει  (ΤΗυο.  Ι 

6,  3)  [5001] 

άνέσαιμι  {Β 209) *  ά{να)ηείσαιμΛ,  χαϊ  ηα- 

ρορμήσαιμι  [3  —  5] 

άνεσ&αΐ'  ανξάνεσ&αι  (?.  ηροσάνων).  οΐ  όέ 

φ&[ε]ίνειν  [7]    30 

άνεσ&ίων  (ί.  1.  Οβσιοηίο.  οοιη.  Ι Υ  ρ.  670)* 

•\•  μηχέτι  έσ&ιομένων 


άψβσχολόκισαν'  άνεστανρωααν 
άνεσχολοΛίσ&η    (Ίϊίη^γά,   Ι    110,   11)* 

άνεσταυρώ9η 
άνεσηάχασιν  (Μβηβηά.  Γγ.  ΤΙΙ  ρ•  199)* 

εύρήχασιν^  είλήφασιν 
άνέβηερον'  άσχότεινον  [28  —  17] 

άνεστέλλοντο  (Τ1ιυ€.  11198)*  ^πεχώρουν 

[10] 
ανέστιοι*   άοιχοι.  Έστέα  γαρ  ή  οΐχία 
άνεσύρατο  (ΟΓρΙιβυβ  Οίηη.  ΑΙ.  ΡγοΙ.  ρ• 

17[6])  *  ανω  τα  ιμάτια  £σνρεν 
άνέσφηλεν  (Νίοοί.  Β8ΐη880.  ρ.  256)*    άνέ- 

ξησεν  [28 — 2&] 

άνετα  ι  (Κ  251)  *  (χατ)ανυεται^  χαταναλοΰ- 

ται  (ΕΜ.  104,  38)  [Χΐ.  28] 

άνέτρεχον  έν  σνν^χχί  οΰχέτι  Ιμβνον 

άνετώς*  άνατετα[Χ\μένως,  Σοφοχλής  Τνμ- 

πανισταΐς  (Γγ.  578)  [32] 

άνεν{»ε  Χ  88)-  χωρίς  [34.  85] 

άνεύ&ννον   άξήμ ιον,  άνέγχλητον 
άνευ  πρυτανείων  δίχαι  τινές,    αϊ  δίχα 

τοΰ  τε&ήναι  ηρυτάνει{α)   έχρίνοντο      [38] 
άνευροι*  έξερευνηαοι 
άνευρυνει    (οί.  ΗίρροΰΓ.   264,   14  Ρο««)* 

έξαπλοΐ 
άνευφημήσει'     άνοιμωξει,    χατά     αντί- 

φρασιν.  Σοφοχλής  ΤραχινΙαις  (783)      [42] 
άνέφιχτον   άχατάληπτον,  αδύνατον 
άνεφί(χ)τ  ου'  ασυγχώρητου  (άνεγχω^-) 
άνέφλυεν  (Φ 361) *  άνέβλυξεν,  άνέζει,  άνέ- 

βαλλεν 


€00.  79  δυϊχώ  85  άνερ\  ;|^ωρί^|    άναλίσχουσα.  άνεριηίσ&η'  άνεχινήθη  άνερ- 

Ι^αντο'  95|σαΐ'  ^^ί09  άνεσχολόπησαν  άνέστρωσαν  10  ανεστρώ&η  11  £ν- 
ρίχασιν        26  άννεται  χαϊ  άναλοϋται        ^.\πλεΐ        45  άνέξη 

ΗΕδ.  ΊΖ  άνεπήδησεν  (δίΓοο.  ΧΙΥΙ  5  ΧΙΥΙΙΙ  26)*  άνέχα^ιιρεν,  άνέλυσεν  74  άνέ- 
ανεον  (Α  2>21)'  άνεχτωντο  76  άνεηταμένας  {Μ  122)*  ανοΛεπετασμένας,  άνεψγμένας 
77  άνεπταμένη'  άνεφγμένη  (ΡοΠυο.  IX  19:   τ.    άνιπταμένη)  80   άνερ(ΩΤ2^)'   άνήρ, 

χλητιχώς  81  άνέο  ας  {Α2^2)'  άνδρας  82  άνέρες  (Ε  5'Ζ^)'  άνδρες  ΒΖάνέρεξα  (Εατ. 
ΑηάΓ.  837)*  έπραξα  (\.  αν  ίρεξ*  ά)  87  άνερί^ραντο  (Υ234)*  άφήρπασαν  ΡοβΙ  89:  χούφη 
σαβούρας  (Βυολης;.  €θ1.  1315)  97  άνέρυσαν  {Α  459) *  είς  τούπίσω  Ιχλασαν  (τ.  έηαναρύετοΛ) 
98  άνερύσχος*  άνθους  είδος  (?.  άνΟ'ρυσχος)  99  άνεοχομένφ  (^392  βΙ.)•  ύηοστρέ- 
φοντι  5001  άνες    (Ρββίσι.    XXXVIII   18  δίΓβο.    ΧΧΧΙ11  30)*    αφες,   άπόλυσον,  ηαύσον 

ίάνέσαντες'  άναχα&ησαντες  (Ν  651) :  άνοίξαντες  (Φ  521)  :  άναλαμβάνοντες        4   άνεσις' 

^  άνέσει  (σ265)*  σώσει,  αναπέμπει,  χαϊ  έπανάλφριν  (λυσιν)  ποιήσει  εΙς  τήν 

οι 
7   άνεσ ίτων'    άμέμπτων    (άνεμεσήτων)  13   άνέσπητο*    άνέρχοιτο    {αμ 

14  {άνέσσυτο  Α  548)*  άνεπήδησεν         15  ανεστάλη  (ΝβΗυιη  Ι  5)*  έσείσ^^ 
16  ανεστάλησαν  (1  Μβοο.  VII  24)*  έχρνβησαν         17   άνέσταν   (Α  583)- 
19  άνεστενάχιξεν  (Κ  9)•   άνέστενεν  23  άνέσχεν  έχράτησεν  (δίηε. 

ΧίΥΙίΙ  3).  άνω  Ισχεν  {χ  297).  έπήρεν,  ΰιρωσεν  24  άνεσχί&εν  (ίΓ461)•  άνέσχεν.  άνέτει- 
νεν  (Ιί  412)  25  άνέσχον  άνάστασιν  έποίουν  27  άνέτειλεν  (Ε  777)*  άνεβλάστησεν 
28  άνίειίέτχισι  (5  180) *  πόρπαις  ή  φίβλαις  Ζ^  άνετράπετο  (Ζ  64) *  ανετράπη,  ίπε- 
σεν  ύπτιος         32  άνευ*  άνευ&εν         34  άνευ'  δίχα  35  ανεύρετου  (ΑεΙΙ.  Αρ.  ΧΧΥ1Ι 

12)*  άχρηστου  38  άνευρόντες  (Αοϋ.  Αρ.  XXI  4)*  εύρόντες  42  άνέφαινον  (σ  310)^ 
άνέχΜον 


αναπανσις 

οΐχίαν 
εσποηο) 
μετεχινή^ 
άνέστησαν 


157 


άνίφν  —  άνήψν$ν 


158 


άνέφυ'  αψήλ^εψ  [47] 

άψέχαζεψ•  άρεχόδιζεψ 
(άψεχάξετο'  17  710)  ανερόρει  [Μ] 

άνεχαίτισεν  (ΟβααοβΙΙι.  20,  27  Εατ.  ΗΙρρ. 

1235)  *  ηπείθΎ^σεν,  άρεχρούετο,  άνέτρεψερ 
άνέχει    (κΐι.  ΤΙιαο.  1Υ  53,  3)*    άρατε{εί9η 

χαΐ  άναπέπ)ταται 
άνέχειν  ανεσιν  ίχειν  (γ.  βεΐιοΐ. 8ορ1ι. ΟΤ.  174) 
άνέχεσ&αι,  (ρ  13) *  άναδέχεσ^αι ,  χαϊ  τρέ- 
φει» 10 
άνέχχισι  (τ  111)*   ανζει  χαϊ  ανω  Εχει,  χαϊ 

μή  χαταβάλλει 
άνέχομαΐ'  ηαταδέχομα^  (τ•  ούχ  ανέχομαι) 

[&7.  58] 
άνέχουσιν  [ά\χρατοϋσι,ν  (?.  άν&έξομαι) 
•^  άνέχραξεν    άνέχριμητεν    '\  άνι^ρ^ι   δ* 

ένεχούφίζεν 
άνεχριίσαντο   (▼.  1.  Τΐιυο^ά.   Ι  126,  7)* 

δίέφ^ιραν 
άνέχω-  χωλύω  (€ί.  ΤΗαΰ.  ΤΙ  86)  [63]    2σ 

άνε^αινυγμένως'  έσπονδασμένως 
άνε^ιαδοϋς  (ΡΙιβΓβοΓ.  ίΓ.  ΧΧΥ11Ι  ρ.  348)- 

έχ  του  άνεψίοΰ  γεγονώς,  ή  της  ανεψιάς 
άνε^ιότης   (δοΐοη)*    ή  μέχρι  άνε^ιαδων 

συγγένεια  [67] 

άνέιρυξα  (Οίρΐιίΐ.  Γγ.  Ι  ρ.  415)*  άνεχαυσά- 

μιρ  [69.  70] 

αν  ε  φ  (Β  323)*  άφα>νοι.  ένεοί^  χα\  έχηλήξει 

ιίαυχοι 
άνέφγον  (Αιηίρβ.  €θΐη.  Γγ.  II  ρ.  706)  *  άνωιγον    30 
άνη  (ΑββεΙι.  δβρί.  713)*  άνυσις^  χαϊ  ηράξις 
άνηβ^  (Βυτ.  Ιοη.  1465)*  έχ  δευτέρου  άν&εΐ. 

νεάζει 
άνη{βη)τηρΙαν  (ΕυΓ.  ΑηάΓ.  652)*   -{-πάν 

άνελών  νεότητος 
άν-ηβος'   ό  μήπω  {έπι)φ&άσας  τήν  όφε{^)- 

Χουοαν  ήλιχίαν,  τουτέστιν  δωδεχαέτης.   ή 

βόλον  όνομα  (γ.  άνεβος) 


{άνη  β  ω  ν)•  άνανεάζων  [78] 

άνήγγειλεν  είπεν,  άπήγγειλεν 
άνη  γ  ε  ς*  άνω  ηξας.  άνηξας 
άνηγμένον  ηύξημένον^  έξειργασμένον 

[82-84] 
άνηχα'  άφήχα,  άνέπειαα 
άνηχεν  εΐασεν^  άηέλυσεν^  έρρύσατο.  έξή' 

γαγεν.  ηαρώρμησεν  {Η  152) 
άηχές'    ή^ άήχον,    Σοφοχλής   ΑΙχμαλωτίσιν 

(Γγ.  45) 
άνήχεστον  (Ε  394)  •  άνίατον  [89] 

άνηχέστου    (δορί.    Αί.   62)*     ά^εραηευ- 

του 
άνηχέστων  (ΗίρροοΓ. III  ρ. 230) '  ανιάτων, 

άνυπομονήτων   (Οοιη.  ίηο.  ίτ,  ΟΟΙ.ΧΧΧΤΙΙ) 
άνηχίδωτοΐ'   άνευ  άχίδος,   ΑΙσχύλος  Ψυ- 

χοστασί^  (Γγ.  2Τ3)  [93] 

άνηλεγές•  άφρόντιστον 
ανηλεές  (ΟβΙΙίιη.  Οβί.  106) '  οϊχτιστον.  ώμόν 
ανηλεώς  {?\λϊ.  Ι.ε^^.  111  ρ.  697  Ό)*  άνοΐ- 

χτως,  άσπλάγχνως  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  412) 
ανήλιο  ν  [3<1  97]  τό  μή  έχον  ήλιον 
άνηλόχισμαΐ'  άνέσχισμαι  [99] 

άνήλυσιν  άνοδον 

άνη , μένος*  έζηρτισμένος.  ήτοιμασμένος 
ανήμερων  άγριων 
άνήμυχτος'  άχάραχτος 
άνην  (Οβίΐίιη.  Ιο?.  90)  *  άνυσιν.  ή  δεινήν  (&4 

αΐνήν)  [5.  6] 

άνηνέχ&η  (ΤΗβοροιηρ.  €θΐη.  ίΓ.  XII  ρ.  819)* 

άνηνεγχεν.    έξ    αφωνίας    χαϊ    λειηοψυχίας 

έφ&έγξατο 
-^  άνηνε^υΐαν  άναφέρουσαν  (▼.  χατηνοχα) 

[9] 

{άνήνιον  άδούλευτον)  [11] 

άνήνορα  (χ  301)•  αδύνατον,  άνανδρον 

άνήνυεν    έτέλει,    έξεηόνει    (δορίι.    ΡΙιίΙ. 

11451)  [14] 


€00.    48  άνεηέδιξεν  άνεχώρει 
75  χάν  άνανεάζων  (ΎΪάϋ  ΒίΙΛί.  402,  4) 


υ 


Μβίηβΐί^)        4  άνήν  άνησιν 


55  άνεχήσει        71  άνευ        72  άνώγιον        73  άνή 
92  \δοτοι        98  άναΐσχυσμαι      (5100  άνήμεσεν  χόρω 


άνεφυσίαξεν   άπέ&ανεν 


159 


άνήννχα  —  «ν9βχα* 


160 


άνιΙ^νντα'  άπραχτα.  δνσχολα.  άχατόρΒωτα. 

μή  άννόμ^να 
άνήνωρ'  φ   (άρσενα^)   τέχνα   ού   γίνεται. 

άτΒχνος 
άνήξείς  (Αβοΐββ'  άνα)χολνμβήσ€ΐς 
άνηηελίη'  ασθένεια  [19] 

άνήπταί'  άνάχειται.  άνιερονται  [21] 

άνη  ρεοί(\ϊ.  βεε.)  *  χρίχοι,  δί    ών  οΐ  χάλοί 

διαδέχονται  (τ.  άειρίδες) 
άνη  ρ  ε  ς*  τό[ν]  (ούχ)  άρεατόν  [24]     10 

άνήρης'   άνδρώδης,   Αισχύλος  Σαλαμινίαις 
(ίΓ.  214)  [26] 

άνηρη μεΒα'  Ί}ρωτ'ήθημεν  [28] 

άνήρ  ιστ  α'  ανί'ριστα.  •{•  άηλαστα  [30] 

άνηρίναστος  (Ηβηηίρρ.  Γγ.  IX  ρ.  406)* 
έρινεον  της  σνχης  ηεριάπτονται  δλνν0οι^ 
άγριας  ονσης,  ύηέρ  τοϋ  τελεσφορησαι  χαϊ 
τήν  Ί)μέραν.  χαϊ  τό  μέν  έρινόξειν  λέγε- 
ται, οΐ  δέ  μαλαχός,  χαϊ  άγονος  [32.  33] 
άνήρρησα  (Ευροΐ.   Γγ.   XXVII »)  *  άνελεξά-    20 

μην  έμαντόν  •{•  έχ  τόπον 
άνήρνσαν  άνήντλησαν  [36.  37] 

άνήσειν  άφήσειν  [39.  40] 

άνησιδώρα   (Λ11ΐ6ηίβη868)*    ή   γη.  διά  τό 
τους  χαρπούς  άνιέναι  [42] 

αν  η  στις  (ΟΓβΙίη.  Γγ.  III  ρ.  38)•    αντί  του 
νηστις.   προσχειμένου  τοϋ  ά,  ώς    άσταφίς 

[44.  45] 
αντ/φατο  (ΕιΐΓ.  ΡΙιοβη.  572)•  ηροσέ^χεν, 

άνέ&ηχεν.  προσήνεγχεν  [47]    30 

άνθ{ε)α'  φάρμαχα  ποιχίλα 
"Αν&ειαι-  ^Ωραι  [50] 

(Άνθεια)*   Αφροδίτη  παρά   Κνωσίοις  (ίιηο 

81}ϊ€η€ΐ)0€α) 
άν^είλαντο   (ΤΙιυο.   VI  1031)•    ηροέχρι- 
ναν,  έπελάβοντο  [53] 


άνθελέσθαι  (ηοη  ΕυΓ.  ΙΑ. 482)•  χειροτο- 

νησαι 
άν&έλχει    (ΡΙβΙ.  Γβρ.   IV  439  Β)*    άντε- 

κισπ^ .  • . 
άνθελομένην   προχρίνασαν 
αν  θέμα  (ΟβΙΠιη.   «ρ.   V   2)*    ανάθεμα,  ηαϊ 

μάζα  τις  (ΡοΠ.  VI  76)  [58.  59] 

(άνθέμιον)*  γραμμή  τις  ελικοειδής  έν  τοΙς 

χίοσι  (€.  1.  η.  160,  4).  χαϊ  τόπος  ^Αθήντμην 

έν  η7    άχροπόλει 
άνθεμίς*  •ή  ύπ*  ένίοίν  άμάραχος  πόα 
άνθεμόεντα  (Ψ  θ85  βΐ.)*  εΰ  πεποιχιλμέ- 

νον  άν&ηματιχόν  [63] 

άνθεμόεσσα  (Ηββίοά.  Τ1ΐ€0£^.  878) *  υψηλά 

άνθη  έχουσα 
^Ανθεμονς'  πόλις  (Τ1ιυ€. II 99  ι1.) :  -{- χωρά, 

ποταμός 
Άν  θ  ε  μου  σία*   τάγμα   τι  παρά  Μαχεδόσιν 

έξ  Άν^εμοϋντος    πόλεως  Μαχεδονίας 
άνθεμώδη  (ΕυΓ.  Ββεοΐι. 462)  *  άν^ος  έχοντα 
άν&έξεταΐ'  άντιλήψεται,   -^ή  λίει 
άνθέξ ομαι'   χρατώ 
άνθερεών  (Α  501  βΐ.)*    6  ύπό  τό  γέψεων 

τόπος,  άφ*  ού  μέρους  ό  πώγων    άρχεται 

(άνθέριχος  Η6Γθά.ΐνΐ9θ8ΐ.)*  χαϊ  6  άσφό- 
δελον  χαρπός  (βΙ.  χαυλός).  χαϊ  βοτάνης  εί- 
δος (€Γ8ΐίη.  Γγ.  ΟΧΧΧν  ρ.  215) 

άν^εσι  μήλων  (ί  538)•  τοις  άχροδ^ύοις. 
από  Ί*  μεταφοράς  των  μήλων,  πάς  χαρπός 
δένδρου  μήλον  λέγεται 

Ανθεστήρια  (Οοιη.  αηοη.  IV  ρ.  676)*  τά 
Αιονύσια 

άνθεστηριάδας'  τάς  έχουσας  ωραν  γά- 
μου. 'Ρόδιοι 

άνθεταΐ'  ελεύθεροι  παρά  ΤαραντΙνοις 


000.    16  £2^7/ ρ  Φ  ρ  21   έξειλήφθη  31  Βίο^βηίβηυβ   Ικιυά  όυΐιίβ   ροβαβΓβΙ    άνερ- 

ίναστος  εΐ  βίηβ  6χρ1ίθ8Μοηθ  (▼.  4986)  31  έρίναι  ού — τελεσφρονήσαντος — ^ιναζειν  34  \ρηξα 
48  άνηστις  49  άνθεΐαι  ^Αν»εια^  ή  "Ηρα  ΕΜ  108,  47)  60  ;'άρ  μή  τιςέν  λιχοειδέσι  έν 
61  άνθέμης  62  άν^ματιχόν  ροβΐ  εύώδη(ίΐ)  65  Άν^έ  μου  ς  —  ποταμούς;  χωρίον  ΕΜ. 
108,50         66  άθυμοϋντος  68  ή  λίει    άνθερεών   άνθέξοααΐ'  71.    72   προβολαϊ.   χαϊ 

άσφοδέλου —  είδος,   χαϊ  τα  78    άνθεσιμήλων    τήν   άχροδροίοις  —  μήλων  τοις  άχρο- 

δρίοις        75   (Ββΐίΐί.  1«χ.  215,  17) 

ΗΕ8.  19  -^  άνήπλησσον  (7^325)  άνήγαγον  21  άνηρέθη  (Ογ€^.  Νβζ.)•  έξηλείφθη 
(β€.  αμάρτημα)  24  άνήρει  (Ψ*  724)•  χουφίξει  (Ι.  χονφιξε^  26  άνήρετο  (Φ  508)•  ήρώτη- 
σεν  (ϋί.  ΟβΙΓιηι.  βρ.  Ι  1)  28  άνηρήΠίαντο  (Υ234)•  ανήρπαααν  30  άνηρίπτεσϋ-αι* 
χωρίζεαθ'αι  (ν.  άνερεπτομένη)  32  άνή  ρτησ  αν  άνεχαίνισαν  33  ά  νήρο  τ  α  (ι  109)  •  ούχ 
ηροτριωαένα,  άγεώργητα  36  άνήρ  οτ  ον  μή  άροτριωμένον  37  άνήοει  (Β  276)*  άνα- 
πείσει.  αφήσει  39  άνήσω  {ΙΛΧ)'  άφήαω  46  άνησιν  ανέρχεται  (άνεισιν)  42  άνα- 
χαίας'  χάσμη  (βίΙ  χάνα)  44  άνήφ^ω  (μ  51.  162)•  έξήφθω,  δίδέα9ω  45  άνηκαν 
ίδησαν  (μ  179).   άνέθηχαν  (γ  274)         47  άνήωχμον  (θ  89)  •  χατά  τήν  ταραχήν  Μ  "Αν- 

θεί α'  πόλις  τοϋ  (δίο)  Πελοποννήσου  (ί  151).  χαϊ  53  άνθ-έχαστ ον  (Θ  233)*  έζεναντίας 
ίχαστον        58  άνθήμασιν  έξανθήυασιν         59   άνθέμιον    τό  έχλεχτόν  χρυσίον  (Εοοίββ. 

XII  6).  ή  68 (Β  467  γ  440)•  ανθοφορώ,  αν^ρφ,  ή  εύωδη  71  άν(^έρίχας 

τά  των  σταχυών  άηρα  {Υ  227).  χαϊ  αί  προβολαϊ,  χαϊ  τά  έν  τοΙς  στ[ρ]αχυσι  κέντρα 


161 


αν9ιΙ  —  άνίί^α 


162 


άν^η*  τά  χρΐόματα 

Άν&ηδών  (ΒβΓ^^Ιί.  Ι,γτ.  ίτ.  25  ρ.  1048)•  ή 

μέλισσα  {μισπίλη  ΤΗβορΙιτ.   111  12,  5).  χαΐ 

ηόλις  Παλαιστίνης 
άν^ήλη'  ηώγων 

Ί*  άν^ηληκυρος  [81] 

άν^-ήλια'  π€ριδέρματα 
άν&ήλιον  της  αελήνης  [84] 

^^  άνθήμερον  σήμερον  ήμερα,   Σοφοηλής 

Δανά^  (Γγ.  172)  10 

άν^ιιρημένος'  αντιλαμβανόμενος 
άν&ηρόν  η)ν  σα(ν)δαράχην 
αν ^ Ινας  ( Αίαηαη ί)  '   ό  προσφάτως  συντε- 

Κείμενος  τυρός 
άν&ίνης  οίνος  (Ηίρροετ.  II  ρ.  450)*  ήόν- 

σμίνος  άπό  βοτάνων 
άν^ινόν  άν&ηρόν,  βαητόν 
άν^ικηασία  (Χβη.  ΗίρρβΓεΙι.  Ι  20)*    των 

ίχχεων  άσκησίς^  χαϊ  αγώνες  αυτών 
άν^οβοσχόν  άν&οτρόφον,  Σοφοχλής  ΑΙ-    20 

^ίοψι  (ίΓ.  28)  [)»8] 

άν&ολχόν*  άντίρροηον,  έτεροχλινές 
άν&ΟΜωλεΐν  οίνοπωλεΐν.  φαρμαχοηωλειν 
άν&ορισ&ήσεταΐ'  άντιτε&ησεται 
άν&ος'  βλάστησις 
άν&οσμίας  (ΑηβΙορΗ.  ίΓ.  11  ρ.  1076) *  οίνος 

άν&ος  ίχων 
άν&ονσα'  -^ βλαστήσασα  [5200.  1] 

άν&ράχιον   τό  μίχρόν  τρυζόδιον   (Αΐβχίβ 

€0111.  III  ρ.  443).  χαϊ  λΐ^ος  τίμιος  ό  έν  δα--    30 

χτνλίφ   (ΤΙΐ6θρ1ΐΓ.  Γγ.  2   άβ  ΙβρίιΙ.  33)    χαϊ 

γντροκόδίον,  χαϊ  ηασα  μιχρά  χάμινος 
-^  άν^ρεί'  χρνπτει 
άν&ρηδών  ή  τεν^ρηδών 
άν&ρήνη•    είδος    μελίσσης.    ^Αριστοφάνης 

(ΝιιΙ»1».  947),  παρ   φ  (Υββρ.  1080)  χαϊ  άν 
"    Ο^ρήνια  τά  μελισσεΐα 
άν^ρήνιον  (Αηοη.  εοιη.  €€1Χ  ρ.  655)*  τό 

των  μελισσών  πλάσμα 


άν^ρίσχιον  λάχανον  Ιχσν  άν^ος^  ώς  ανή- 
κον, -ή  τό  άννησον  (0γ€(6ΙΙ868) 

(άν^ρυσχος'  άν&ονς  είδος) 

άν^ρώηω  (βίο)*  ή  γυνή  παρά  Αάχωσιν 

ανθρώπειους  ημέρας*  τάς  αποφράδας, 
'Ρόδιοι 

άν&ρωσχε'  άνω  ^ρώσχε^  όρχοΰ,  Σοφοχλής 
Μώμφ  (ίΓ.  386) 

άνθυπόμνυσ^αι  (Οβιη.  1174, 8) *  τό  άνα^ 
βάλλεσθαι  δίχην^  ή  χειροτονίαν  μεθ'  δρχου 

άν&υπούργησιν  (ζί,  δορίι.  ίΓ.  314)*  άν- 
τενεργέτημα 

άνθυποφορά'  άνταπόχρισις^  άνΒυφαΙρεσις 

άν(&)υφεστώτα'  άντιχαθεστώτα         [16] 

άνΘ^ώπλισαν  ωπλισαν  ( — αντο ?  Χβη.  Ηβΐΐ. 
VI  5,  7) 

άνθωπλισμέψοι  (Εατ.  8υρρ1.  666) *  άντι- 
τεταγμένοι 

άνίαζεν  {δ  460)*  ήνιατο 

ανιαρό  ν  (β.  ο.  ΕαΓ.  Μβά.  1095)*  λυπηρόν. 
μοχ9ηρόν 

(ίν&ασιν*  αναδιδόασιν  [22] 

ανίατο  ν  ά&εράπευτον 

άνίαχεν'  άνεβόησεν 

άνιγρόν  άχάθα^ον,  φαϋλον,  χαχόν  (Νίο. 
ΑΙ.  627).  δυσώδες,  άσεβες 

(ανιγροϋ'  χαλεπού^  λυπηρού)        [27•— 82] 

α VI ό 4 τ ^  (ΡΙβΙο  Ι.€ζ%,  IV  ρ.  718  Ε) *  άνιδρωτί 

άνιεμένη  {Χ  80) *  άνέλχουσα  χαϊ  άναχα- 
λώσα  τόν  πέπλον^  χαΐ  τόν  μασ^όν  δει- 
χννουσα,  χαϊ  έχ  του  αύχένος  (ενίου)  προ- 
βάλλουσα 

άνιεμένους  (β  300)*  έχ  τών  χάτω  μερών 
έπϊ  τά  άνω  ?λχοντας^  χαϊ  έχδέροντας  χά- 
τωθεΐβ  άρξαμένους.  ή  διά  πυρός  Ί*  ι;  ερω- 
μένους 

άνιέναΐ'  δέρειν{%) 

άνιέντα  (άνένταΐ)'  ένδόντα 

ανίερα•  χαχά^  βέβηλα 


ΌΟΌ,    78  Παλαιστίνης,  άν&ηλά•  περώέρμα,  άνθήλη•  ηώγων  ή  περίδερμα  άν^ηλή- 

ή 
πυρός•  άν^εΐ.  άν^σει.  άν^ήλιον  της  85  δανα  88  άν^ήνας•  ό  πρόσφατος  συν- 
τε»η\  89  άνθινο;  91  [^ασ^ον  ^\βόσχον  94  άνθοΛχον  5201  α ν^ο- 
χουδεδή•  άνθ^*  ου  2  \πώλιον  4  τεμ&ρ\  5  Αρίσταρχος  9  ά&ήνιον  II  άνα}9ρωσχΒ 
άρχους  —  χωμω  12  άν^υπο μνήσται  17  ώπλησαν  18  \πλησμένοι  19  άνίαζον 
άνιάσ^αι       21  άνίασιν        2^  άνίσχεν         26  €ί.  ρο8(  5267         33  δεΚιοΙ.  ΡΙαΙ.  ρ.  451  ΒβΚΙί. 

ΗΕδ.    Αά  78  πόλις]  Βοιωτίας  (Β  508)  χαϊ  81  ανξ^εΐ'    άν^σει  (Μθ6Γ.  ΑΙΙ.  ρ.  4) 

84  ανθ'  ημέρας  (Τ  168)*   δι   όλης  της  ημέρας      93  άν&ολεΐν  άν^ολογεΐν      Αά  98  οίνος] 

βάλλου 

ίίΦ^.,_.,.  _^,_,„_,  __ ^ ^     

οΖ^€ΐν?)        32  άνιγροδέτης'  βυρσοδέψης  (ό  γρινοδέψης) 

11 


163 


άνίβροΰΐί9•α*  —  άνΰΧβονς 


164 


άν^ερονσ&α^•  €ΐς  ΟνύΙαψ  οίρίνεσ^αί 

[40-42] 
άνίερώσαντες'  άνα&έντες  [44] 

άνίηρ'  βοτάνη  τις 
άνίησιν  έ^,  απολύει^  άναπανεί 
άνίησιν  ένδίδωσιν,  αναβάλλει,  (μ  105) 
άνι^ί'  άνελ»ε  [49] 

άνιοίλωμενον  άναχα^αιρόμενον  (οί.  Ρΐβϊ. 

Τίιη.  ρ.  52  Ε) 
άνίχμος'  ξηρά.  Ικμάδα^   δ  έστιν  ύγρασίαν^ 

μή  έχουσα 
άνΙλ{λ)εσ&αί'  σνστρέφεσ&αί  (καΐ  αλλή- 
λους τοις  δόρασι  τνπτειν) 
(άνιλνσηάσ&αι'   άναριχκσ&Μ  (τ.  4855. 

69) 
άνιλυαηώ•  ανέβαινες) 
άνιμάταΐ'  πιηΐζει 

{άνιμώμενος•  άντλών^  αναφερών)  τ.  4865 
άνιος*  Ί"  άνατεηείς  [59 — 62] 

ανιόντος*  ανερχομένου^  ανατέλλοντος  (θ 

538)  [64—66] 

ϋΐνιπτόηοδες  (ΙΙ235)'  δι*  άγνείαν  χρείαν 

μή  ίχοντες  νίητεα^αι  [68] 

άνιαοφυές*  άνόμοιον  [70.  71] 

άνίαχει{Κζ%^λί,  Α^.  93)*  ανατέλλει 
άνίσχουσαν    άναδύουσαν.   άνατέλλονσαν 
άνίσχων  (ΕαΓ.  ίΓ.  771)•  ανατέλλων 
άνισωσαΐ'    τό    Ισον  ηιεΐν  τους  ύστερον 

έλ&όντας  [76] 

άνΐ^ανον  (δΐ68ί€ΐι.  Γγ.  76)*  ού  βεβλαμμέ- 

νον,  οΐ  δέ  ήλιχίας  τάξιν 
άνιωμένονς  (Χβη.  ΜβιηοΓ.  III  9,  8)*  λυ- 

ηονμένονς^  δαχνομένους  [79] 

άν  ν  είτα  ι  (χ  192)  *  άνατέλ(λ)εί.  αναφέρεται 
άνν έμειν  (ΕρίοΙι&πηαδ) *  άναγινώσχειν 


άννησοειδές•    τιώνειον    (βοΐιοΐ.   Νιο.    ΑΙ. 
186) 

άννίς'  μητρός  ή  πατρός  μήτηρ    (ν.  νάννη) 

άννωδεως*  τρυφερός,  σοβαρως 

άννωμα'  Βρυητόμενα,  Ταραντΐνοι 

άννέφελος 

( )  άννέφελος  (^45) 

τοχηέστιν  αΐ&ρία  [87] 

10  άνοδος  (Χβη.  Αη.  Π  1,  1) *  άνάβασις,  ή  εν- 
δέκατη τοΰ  Πυανεψιωνος^  δτε  αί  γυναί- 
κες ανέρχονται  είς  θεσμοφόρια,  οΰτω  κα- 
λείται (9οϊί.  Αγ.  ΤΗββιη.  80) 

άνόδοντος  (ΡΙιβΓβ€Γ.  ίτ. IX  ρ. 285 ?) •  οδόν- 
τας ούχ  έχων 

+  άνόζεστα'  τα  μή  έζεσμένα  (άηόξεσταί) 

ρΐ] 

άνοηταΐνει  (Αϋίΰί) *  μωραίνει 
ανόητος*  μωρός,  ηλίθιος,  ασύνετος,  άφρων 
20    ανόθευτος*  γνήσ%ος 

•)•  άνό^ηρον  νωβ^όν  [96] 

Ί*  ανοικτές  (Επγ.  Τγο.  782) *  άταλαιπωρη- 

τον  (ος  —  ος) 
ανοιχτώ  ς  (Εογ.  Τγο.  751)  •  ανηλεώς,  άτα- 

λαυιωρήτως 
άνοιμώζοντα*  άναστενάξοντα 
άνοιμώξαί'  στενάξαι,  όλολύξαι        [5801] 
άνοίτο  (Σ  473) •  άννοιτο.  τελειοΖτο  (τ.  άνε- 

ται) 
30    άνόχαιον  (Χβη.  Αηβΐ).  Υ  4,  16)*  ύηερφον, 

γράφεται  χαϊ  άνώγεων  [4] 

άνοχωχή    (ΤΙιαε.  Ι   66  8ΐ.)*     άναχώρησις, 

ανοχή  [6.  7] 

άνόλβους '    άπορους,   ανόητους,   χαχοδαί- 

μονας 


€00.  50  ΚβεΙίυβ  άνιχμ\  οί.  άπιχμώντο  €(  άφιχλώντο  51  Ιχμάμα  52  συντρέφεσ&αι 
(ν.  άνειλεσ&αι)  (65  ηετόμενος  Ογτ,  63.  171)  ΡοβΙ  67  άνίργου*  (οίΒΤζ.  άνίγρου  8  ρΓ.  πι.) 
χαλεηον  λυπηρού  75  ποιείν ;  οί.  Β«1(1ί.  Ιβχ.  80,  9  (77  άνί\ραλλον  ΕΜ.  Ο^γ.)  81  άννε- 
μείν  84  άβαρως  88  πιανετίωνος  —  &εσμοφορίαν  5303  άνόχ εον  ^  άνοιχή•  τόν 
ΕΜ  110,  55       9  €ί.  5646 

ΗΕ8.  40  άνιερώσαι*  άναπαιωνίσαι  (τ.  όμπαιανίσαι)  41  άνί&ω  (0377)*  ανά  τό 
όρ^όν  42  άνίεσ&αι'  τό  άπολύεσ&αι,  συγχωρεϊσ%αι,  χονφίξεσ^αι  44  άνιη^έντα  (Β 
291)*  λυπη&έντα  Αά  46  αναπαύει]  ένδιδεΙ  49  άνήχεστον  άνίατον  59  ανιαάσθα** 
άντλεΐν  (ΜοβΓ.  ΑΙΙ.;  €ί.  αποΛΑάσθαι)  60  άνιμέναι•  έχλελυμέναι  (άνει,)  61  ανίξειαν 
\Δ  114) •  όρμήσειαν  62  ανιόντα  (Ζ  480) •  ύποστρέψοντα  64  άνιπταμένη*  ήνεφγμένη 
άναπεπταμένη)  65  άνιπτάμεν ος•  άναπετασ9είς  (άναπτάμενος)  66  άνίπτο ισιν  (Ζ 
ί66)*  άνίπτοις         68  άνίσεΐ'    αναφέρει  (άνοίσει)  70   άνιστάμενος{Α  58)•    άναστάς 

71  άνίστη  {Ω  515)•  ήγειρεν,  οΙονεΙ  (ΕυΓ.  Ιοη.  1129)  άναστάς  76  άνιχνεύων  (Χ  192)• 
αναζητών  τά  Ιχνη  79  άνίωγμον  (Θ89ν  χατά  την  δίωξιν,  ή  τήν  ταραχήν  87  άνόχμους 
{Σ  546)•   χατά  τάς  έπϊ  στίχον  φυτείας,  την  σχιζομένην  αυλαχα  91   άνοήμων  (Β  278)• 

ανους,  άφρων  Αά  93  άνοντος]  ή  ανύοντος,  τ}  όρώντος  96  άνείας  (ΕυΓ.  Ηεο.  640)• 
μωρίας         5301  άνοια  ω  (ΊοΙ>.  VII  13)  •  αναφέρω.  άνα(βι)βάσω  4  -(-άνοχτ^δεολί^^'ον 

(βοΐιοΐ.  II.  ^  97)  *  τόν  ^αρά  το  £^χό;  •{- ε^ρι^μενον  6  άνόλεϋ^ρον  (Ρΐ8(.  ΡΙι&βά.  88 Β) •  άΒάνα- 
τον,   άχίνδυνον.   "Ολεθρος  γάρ  ό  9'άνατος  χαι  ό  χίνδυνος  7   άνάλχητον   ύφ*  ού  τι 

άνέλχητον 


165 


ανολόφνχτον  —  άνιαναγνώνα* 


166 


(ανολόφνχτον  άΐ^άχρντον)       [1θ — 13] 

άνομένφ'  -|-  άρνονμένφ 

άνο μολογ Ιαί'  αΐ  δί,ά  λόγων  αυγηατα^ί- 

σεις  [16] 

άνομον  τό  μή  νηοχΒίμενον  νόμφ,  ααρά-  • 

νομον,  Λρό  τοϋ  νόμου 
άνομος  γνώμη'  ή  έξω  μάλλον  νόμου 
άνονδόκω ς•   άνωϋ'εν 
άνό{ν)ητον  (Εατ.  Ογ.  1520.  ΐτ.  390) '  άνα^ 

φελή,  άχερδον  10 

(άνοντος  Ατ.  Υββρ.  369)•  ή  άνυοντος.  ή 

δρωντος  (ν.  άντος) 
άνοπαΐα{α  320)*  όρνιου  όνομα  χαΐ  είδος, 

ή  ανά   τήν  όπήν  της  &ύραςγ  ή   ανά  τήν 

9υρίδα.  'ή  άφωνος  [28] 

άνορ'  νοΰς^  ύηό  Σχυ&ων 
άνοργάζειν  άναχινεΐν, 
άνοργίας'  άμυησίας 
άνόρεος  πόλεμος*  ανδρείος,  ό  προς  τους 

άνδρας,  Σοφοκλής  Ναυπλίψ  (Γγ.  400)     [28]    20 
άνό ρουσεν  (1 193) *  άνώρμησεν 
άνορταλίζειν  [(ίίτ,  Ες^.  1344)•   (άν)άλ'' 

λεσ&αίγ  εντεύθεν  χαϊ  οί  νεοττοϊ  όρτάλί- 

χ  ο  ι,  %αϊ  τό  τα  παιδία  ταΖς  χερσίν  άναπάλ•- 

λείν 
Ί*  άνοσάμιχτον  ολιγόρ(ρ)υτον  ΰδωρ 
ανόσια*  βέβηλα,  αδιχα,  άνομα  [33] 

ανόσιου ργη9έν των  άνοσίως  έργοχι^έν- 

των 
άνόστεος  (Ηββίοά.  ορρ.  622  =  524)•  ό  ^α-    30 

Χάσσιος  πολύπους.  σχώληξ 
άνοστοι  {ω  ^28^  ΕΜ.  112,  5)•  μή  επιστρέ- 
φοντες, ό&εν  ήλ^ον 
άνοσχήν  άνανδρος 
άνοτότυχτον  άϋρήνητον 
-^  άνούλεγοί'  άνώλεΒροι 


άνουροΐ'  άβρεχτοι,  ύιρηλοί 

ή^  άνου'  άνω.  "Ιωνες 

άνους'  ασύνετος  [43] 

(αν  οϋς  Ιχων  άνω  τό  ους  ίχων.)  ΑΙσχύ^ 

λος  Λυχούργφ  (Γγ.  122)  [4δ] 

(άνοχή'  ανατολή) 
άνοχ.' .ου*  άνατολιχοϋ 
άνοχλίζων  άναμοχλευων 
άνο•φίην•  τό  μή  βλέπειν  [50] 

άνσατον  α^ασ^αι.   σχηίάιραι*   Κρήτες  (τ. 

ένσευδηάιραι) 
άνσατήρ'  βουβών.  Αάχωνες 
άνσερίσασ&αΐ'   τό   μόνον  προς  τό  πυρ 

στήναι.  Αάχωνες  [54 — 57] 

ΆνταγορΙδας'  γένος  Άθήνησιν 
άντ^δεί'  έναντιοΰται  [βΟ] 

άνταίας'  πολέμιας,  έχθρας.  Σοφοχλής  ΰο- 

λυείδφ  ψ.  219) 
άνταίαν  ίχτοπον,  χαλεπήν,  Σοφοχλής  τι- 

σίω  (Γγ.  63) 
άνταία-  εναντία  (ή  άντία).  Ιχέσιος,  ΑΙσχύ- 

λος  Σεμέλχί  {ίτ.  367).  σημαίνει  όέ  χαϊ  δαί- 
μονα, χαϊ  τήν  *Εχάτην  δέ  Άνταίαν  λέγουσιν^ 

άπό  τοϋ  έπιπέμπειν  αυτά 
άντ αίρουσ ιν    άντιλέγουσι•     Σοφοχλής 

θυέστη  (Γγ.  244) 
ή^  άνταχάς'  σήμερον 

άνταχαΐοι  (ΗβΓοά.  Ι Υ  53)  *  Ιχ^ς  τίητώδεις 
ή^  άνταχές'  σημεΐον  [68] 

•^  άνταλλαγήν    ( — γήν) '    άναπαύσασ^Οί. 

Ερήτες 
ή^  άνταλλές*  ταύτης  της  ημέρας  [71] 

άνταμιλλασ&αΐ'  άντερίζειν 
άντ  αν  άντιάζειν,  ίχετεύειν 
άνταναγνωναι  (ΟΓ&Ιίη. ΧΙ^ΙΥρ.  190)*  άν- 

τιβάλλειν  βιβλίον  Ρ5— 77] 


€00.    13  άν'  ομιλον  Ογτ.  171  21  όρώντος  (τ.  5293)  25  άναχινεΐν ,  άνάλλε- 

σ^αι  χαϊ  τό  τά  π.  τ.  χ.  άναβάλλειν.  άνοργίας'         30  αλλεσ^αι  ....  όρτάλιχοι.  άνοσάμι- 

Υ 
χτον         ΡοδΙ  36  ΟΓάο  βτβΐ  Ιιίε  άνου*  άνω  ....  Αυχούρ.   άνοσχήν  ....  υψηλοί,  άνοχή' 
38  άνότευχτον  (ηοΐυί  άνόχευτον  ά^άρνευτον)        44  βοΐιοΐ.  δορίι•  00.  674         49  άνο- 
-ψοφίην       58  Α^νήϊσιν       59  άντ^δεται       64  άντεροϋσιν       66  άνταχεοί 

ΗΕ8.  10  άνομβρεΐ'  αναβάλλει  (ΕΧΧ)  11  άνομεν  (Οτε%.  Νβζ.  Κτο.  Υ  70  ρ.  203, 
Ότ.)'  πορευθώ  μεν  12  άνώμαλον  τραχείαν  13  άνώμαλον  (Γ  449)*  χατά  τό  πλήθος: 
ή  Ιχφυλον  (βά  άνώμαλον)  16  άνό&ως  (Ρΐιίΐο  Ιυά  II  ρ.  461,  Ί)•  γνησίως  2Ζ  άνόπιν 
(Γβεβηβ) *  εΙς  τονπίσω  28  άνορονσαΐ'  όρμήσαι.  -|• χατάγουσαι  33  άνόσ(τ^ιμος  {δ  182)  • 
{ω)νοστήσαι  ούκ  ή  ν  4Ζ  άνοντατος  (/ί  640)•  άτρωτος  έχ  χειρός  45   άνοχή'  μαχρο- 

^υμία,  παρά  τό  άνέχειν ,  χαϊ  άνέχεσ&αι,  (ν.  ροβΐ  άνέξεται)  ή  χε^ριτι  ΓΒοιη.  III  26)  ζ»0  άν- 

στάντες  δέ  (Β  398)  •  άναστάντες  δε  ^^  ανστήτην  (Α  305)  *  άνέστησαν,  δυΐχώς  55  α  ν  - 
στησον  (Κ  176)*  άνάστησον  56  άντα'  έξεναντίας  (ίν404),  χατά  πρόσωπον  57  αντα- 
γονής^  τίς'  αντίπαλος  60  άνται  (ι  139)•  άνεμοι  68  αντάλλαγμα*  άντόμοων  (ΕιΐΓ. 
Ογ.  1157  βΐ  ζ\.  83€Γ.)  71  άντάμεΐ'ψιν  (Ρββίιη.  0ΧΥΙΙ1  11)•  άνταπόδοσιν  75  άντ  αν  αι- 
ρετή (Ρ83ΐιη.  ΓΧΧΠ  7)  •  άφανια&ή  76  άνταναίρεται  (Ρββίιη.  Χ  6)•  αφαιρείται  ^1  άν- 
ταναχλωμένη  (δβρίβηϊ.  XVII  19)•  χατ  άνάχλησιν  (βίο)  διά  (βΐ.  άπό)  τίνος  μεταγομένη. 
γίνεται  6έ  τούτο  έπϊ  φαηηίς,  ήν  χαλούσιν  ήχώ.  χαϊ  έπϊ  φωτός,  ή  άντιηίητουσιν  (βίε) 

11  • 


167 


άντανβλέύ&αί  —  άντίβαρν»»ί 


168 


άντανελέσ&αΐ'  άνηλαβεΐν  χείρονα 
άντανελών  έχχοπών  (όπτωνί)  αφελών 

[801 
άνταξ'  έν  μέρε^  (ν.  ύηαντάξ) 
άντάξιον  Ισον  χατά  τήν  άξίαν  [83] 

άνταρ'    αετός  υπό    Τνρρηνών,    Εύφορίων 

όέ  δίασμα  [βλ  86] 

άντάσ&αί'  σννανταψ 
άντεγρά^ατο  (ΟβιηοβΙΙι.  1041,  6)  *   άντε- 

διχάσατο  [89.  90]    10 

•{•άντετονς*    του   αύτον  έτους.    Αάχωνες 

(σατανείους) 
ή^άντεϊν  ό  έναντΙος  τρ  άγωγζ 
άντείχοντο'  χατέσχον  [94] 

άντεχχομίεΐ'    [άντευξεΖ]    άντεχ(χ)ομίσει 

[άντεχφέρει] 
άντέχτίΟίς'  άνταηόδοαις 
άντεμβριάζειν  άντεξετάζειν 
άντεμμάαασ&αΐ'  άνταποδονναι,  έΛίπλή- 

ξαί,  Ευριπίδης  ηολίασνν  (Γγ.  614)  20 

άντεμφ  ανίξων  άντιδειχνυς 
άντεξάγοντες•  άντεχφέροντες 
άντεξάγω'  άντεχφέρω,  ή^ άντιστήχο  (σηχώ 

8Α  άντεξίσάζωΐ) 
άντεξετάζω'  άντερωτω 
άντεπ'}^ει•  άντεπηρχετο 
άντέηι,ητεν'  έναντιοντο 
άντεηοίσόμε&α•  άντεηενέγχω..• 
άντ εραστής  (Αγ.  Εςΐ}.  733) *  ό  άντερων 
άντερίσεις'  άττεΐιτρς,  άντίζηλώσεις  30 

άντέσχεν  ύπέμεινεν 
άντεσ^αΐ'   ηοτ^  μίν  λιτανεύειν  «οτέ  όέ 

έξεναντίας  παραγίνεσ&αι  (Ο  698),  ι^  ιταρα- 

γίνεσ&α^  προς  λίτανείαν 
άντέσο'    άντί{α)σοψ^   άντιχρνς  έλ&έ   (άν- 

τεσο  1) 
ή^  άντεταιώ ς'  άναγεγραμμίνως  [5412] 

αντέχεται•  αντιλαμβάνεται,  φροντίζει,  πε- 
ριποιείται [14] 


αντήλιοι*  ^εοϊ  οΐ  πρό  των  πυλών  Ιδρυ- 
μένοι, Ευριπίδης  Μελεάγρφ  (Γγ.  542) 

αντήλιος*  ό  ίσος  χαϊ  όμοιος  ήλίφ  φαινό- 
μενος, χαταχρηστιχώς  όέ  ό  άντιχρύ  ήλΙου 
Ιδρυμένος  βωμός  ή  &εός  (ΕοΓ.  Ιοη.  1550) 

[17] 

άντήρεις'  αντιθέτους Σοφοχλής 

Ήλέχτρ^  (88) άπό  των  έρεσσόντων^ 

όταν  χατ*  Ισον  έλαύνωσι^  χαϊ  μή  έπϊ  Πά- 
τερα περιω&ήται  ή  νανς 

άντηρέται'  ίσον,  έπϊ  τών  εξίσου  έρεσσόν- 
τ©ν,  ήγουν  χωπηλατούντων 

άντήρη  (Εογ.  Τγο.  221)*  άντωπίαν^  άντίον^ 
τ6{ν)  έξεναντίας  άντιπαραταττόμενον  (ΕιΐΓ. 
ΡΗοβη.  754) 

άντηρίδες  (ΤΙιαο.  VII  36,  2)•  τά  άντερεί- 
δοντα  ξύλα,  ή  λίθινα  χατασχευάσματα 

άντήριος'  στήμων,  χαϊ  χανών  ό  προσκεί- 
μενος νρ  θι;ρ(ΐ,    δν  Ινιοι  χαλυπτηρά  φασι 

•      [23.  24] 

άντήσαι  (δορίι.  00.1445)*  τυχείν,  άντιάσαι 

άντησεΐ'  λιτανείαις,  άντήσεσιν 

άντήσεις'  ίχεσίαι,  λιτανεΐαι^  Ιχετεΐαι 

.ντι,,  πρό&εσις 

άντιάαν  (Ν 215) *  μεταλαβεΐν 

άντιάζεΐ'  άπαντςί,  συναπαντςί 

άντ  ιά  ξ  ων  (δορΗ.  ΟΤ.  192)•  απαντών 

άντιάσ ας'  μεταλαβών,  ή  συντυχήσας.  ή 
Ιλεως  γενόμενος  (Α  67) 

άντιάσειεν  (μ  88)*  έπιτυχοι  [84.  85] 

άντιάνειραι  (Γ  189)•  Άρίαταρχος  Ισαν- 
δροΐ'  τό  δέ  έπίθετον  τών  Αμαζόνων,  ήτοι 
όιότι  άνδράσιν  ήναντιοΰντο^  ού  &έλουσαι 
αύτοϊς  συνευνασ&ήναι 

αντιβαίνων  άν&ιστάμενος 

άντιβάλανος'  ή  χιχχίς 

άντιβάλλει•  αντιστρέφει,  ή  διαβάλλει,  ή 
διορ&οϊ,  ή  επιστρέφει  [40] 

άντιβαρνιχί'  ή  χασσία  [42] 


μεταβάλλων         83  έπιτύχοιεν  ή  έπιτυχοι         34   μεταβάλλη\ 

ΗΕδ.  80  άνταντάν  έπίβουλον.  άντίδιχον  (άνταίαν)  83  άντάποτος'  συνδεδε- 
μένος (άντυγωτός)  85  αντάρτης  (Γβοβηβ)•  τύραννος,  αντιβαίνων  βασιλεΐ  86  άντάς' 
(Β  254)•  πνοάς  89  άντατισχόμενος  {ω  181)•  έξεναντίας  τιτρωσχόμενος  90  άντε- 
βόλησα'  άηήντησα  94  άντεδύσατο  (^496)*  ανέδυ,  άνέβη  5412  άντεφέροντο 
{Ε  701)•  έναντιοϋντο,  άντέπραττον  14  άντετόρησε  (Ε  337)•  διεπερόνησε,  διέτρησε.  διέ- 
πρησεν  11  αν  την  έξεναντίας  (Α  187),  εναντίον,  φανερώς  28  άντήδης'  Ιχετευτιχως 
(ηδίς  ΤΗ6θ|^ηο8Ϊ.  163,  26)  24  άντή'  δώρον  ίχέσιον  Αά  28:  ^  άντίον  γυναιχείου  Ιστον 
(II  Κβ^ι:.  XXI  19)  84  άντιάσητον  (1ί356)•  μεταλάβητον  85  άντιάουσαν  (Α  31)• 
υποστρωννύουσαν  40  άντιβάλμους  (ΕαΓ.  ΙΤ.  179)•  αντίστροφους  (οΓ.  5572)  42  α ι^- 
τίαιον  (Γ20)•  εναντίον  αλλήλων 


168 


άντίβίος  —  άνν»η»φά<ίχε$ 


170 


άντίβιος*  ίξ  εναντίας 

άντίβοιον  Ισόβοιον,  άντϊ  βοός  χα^αγια" 

ξόμενον,  Σοφοχλής  Μελεάγρφ  (Γγ.  368)  [45] 
άντιβολεϊν  σνναντάν,  καϊ  Ιχετενειν 
άντιβοληρ'  στρωτήρ  μιχρός.  Αόχ<ονες 
άντιβολήσαί  (^342)*  μεταλαβεΐν.  σνναν- 

τήσαι 
άντιβολώ'  χαραχαλώ 
Ιί4ντιγόν(ε)ίον  βοτάνη,  χαϊ  αν&ος 
*Αντιγόν{ε)ιος'  βόλος  τις  όντως  έχαλεΖτο    10 
άντίγονον  άχαχία  (τ.  αΐ&ιοπιχόν) 
άντίγράφεσ&αι  (Ιβββ.  ρ.  61,  27)'  Άττίτ• 

χοϊ  τό  άντυίοιεΐσ&αί  χλήρουγ  ή  άντιχαττι^ 

γορεΐν 
αντιγραφή  (ΡΙβΙ.  Αροΐ.  ρ.  27  €)•  [τφ]  ίν 

Ισψ  τρ  άντωμοαί^  σημαίνει  6έ  χαϊ  τό  αν* 

τΐΛΟΐεΐσ&αι 
άντιδιαπλέχειν  (Α68€ΐιίη.  ρ.  67,  41)*  άν* 

τιμηχανάα^αι 
άντιδιαιρεΐται'  άντιμερίξεται  20 

αντιδιαστέλλεται•  άντιβάλλει^  άντώιί- 

στησιν 
άντιδιχεΐν  ίν  δίχχι  άντιβαΐνειν 
άντίδίχος    (Αββοΐι.    Α;.   41)*    άντίΛολος^ 

έχΒρός,  ενάντιος 
αντίδ οξος•  εναντίας  χατά  τήν  δόξαν 
άντίδοσις'  ή  μετάλψρις 

αντιζήλου*  ( 

.) '  στρογγνλον^  στραγγαλιώδη  Ιν  χυ- 

χλφ  30 

άντίξυγα'  Ισόξυγα 
όντί^εον  {Α  264)-  Ισό&εον 
άντί^εσις'  άντιλογία.  έρώτησις     [67.  68] 
άντιχα^εστώσ ας'  άντιχειμένας 
άντίχαινον  Ισόχαινον 
άντιχάρδιον  τόπος  ό  μετά  τήν  χλεΖδα 

(6  Καίο  ρ.  28  €1.)  [72] 


•^  άντιχαταλαβεΐν  τό  άντιλαχεϊν  δίχην 
άντίχειται•  ενάντιος  χεΐται  [75] 

άντιχρύ'  χατέναντι^  έξ  εναντίας  (Γ  359) 
άντιχρυς*  φανερώς.  [απέναντι,  άντιχρνς] 
άντιχυριχόν'  ό  έλ{λ)έβορος 
άντιχνων  αλώπηξ 
άντιλαβαί'    (δια)λογιχαϊ   ζήσεις   έξ  ήμι- 

στιχίων  λεγόμεναι  κατά  μίχρόν  παρά  τρα- 

γιχοΐς,  ή^Ίπποχράτης  (&ά  άντίληίρις) 
αντιλαβεύς'   ό  πόρπαξ  της  τοϋ  όπλίτου 

άσπίδος  (?.  γόλαια  βΐ  άντοχζύς) 
{ά)ντιλάξυσ&αι  (ΚϋΓ.   Ογ.  753)•    άντι- 

λαβέσ&αι 
αντιλαμβάνεται•  βοη^εΖ,  ή  χωλνει 
ή;• άντιλαοί'  των  άρτων  χλάσματα         [85] 
άντιλαχεϊν   (Οβιη.  543,14)*   τό   δίχη{ν) 

έπϊ  διαιτητού  λαχόντα  ερήμην  δφλειν,  χαϊ 

πάλιν  περϊ  τά  αυτά  διχάξεσ9αι  [87] 

άντιλογιχός  (Αγ.  ΝυΙ)1).  1173  «1ϋ)•  άντι- 

λογητιχός  [89] 

άντίμηνα'  χατά  μήνα 
άντιμισ&ωτός'  ό  άντ'  αύτοϋ  υπηρετών 

[92—94] 
αντίξοοι•  ενάντιοι,  αντίπαλοι  [96] 

άντιόφρων  εναντίον  φρονών 
άντίπαις  (8ορΙι.  ίΓ.  530)*  νέος  παις 
άντίπαλον  εναντίον,  έχ&ρόν.  θουχνδίδης 

(II  61)  [5504] 

άντιπαρεξάγει•  αντιτάσσει 
ή^  αντίπερα  (ιπέραν'ί)•  τό  ίν  τω  πέρψ,  ή 

άντιχρν,  πέρα  τής  θαλάσσης,  ί}  εναντίον 
άντιπελαργεΐν  άντι[ο]τρέφειν  [8] 

άντιπεφνχότων'    έναντίως  πεφνχότα)ν 

[10] 
άντίπηγα*  χίστην,  Ευριπίδης  "Ιωνι  (1338). 

[«1 

άντιπιφάσχει•  άνταποδίδωσιν  (λόγον) 


€0ϋ.  48  άντηβολήσαι•  μεταβάλλειν  53  χλήρον,  Ργ36(6Γ63  1)ί3  βΟΓίρΙβ  βυηΐ  άντι-- 
ποιεΐσθ-αι  χλ.  ή  άχτιχατηγορεΐν.  54  χαϊ  τό  έν  ϊσω  τό  άντ,  55  άντία,  πλέχειν  ^  άν^ 
Γ40/χ£ΐν  —  άντιμένειν  62.  3  άντ ιξήλου  —  στραγγαλώδη  71  άντιχαραών  —  χλεαόα 
76  αντιχον         78  άντιχνοιχον,  υΐ  Κυίαβ  ρ.  28  ΜβΙΐΗ.  80  €|6£ϋστ^;|τωΐ7         (2  .ντιλαξνσ&αι 

82  βε.  Ιχετου  Βαοΐιιη.  Α6.  II  90,  34  86  έπιδιαίτητον         90  αντϊ,  μήνα         5506  τώ  έν  τφ 

7  άντιπεραλαχεϊν        11  Ιωνι  ήγουν  άγγεΐον 

ΗΕ8.    45  άντίβοίΐον  (Η  ίΟ,  5ί)•   έξεναντίας  πολεμονντες  67  άντί&ετα  {Ιο\). 

2ΧΧΙΙ  3)•  εναντία ^^άντι&όντων  (Ψ"  643)•  νπαντωντων         72  άντιχαση- 

γνήτου  (^516)•  Ισος  τω  αδελφό  75  άντιχένσωρ'  ό  τους  νόμους  μεμαθηχώς  85  άν- 
Ύίχρνδ,  άπόφημί{Η2^2)'  φανερώς λέξω  87  άντιλήπτωρ  (?8Λ\ΙΖ)'  άντιλαμβανόιιενος• 
-ύπερασπίοτής.  βοηθός         89  άντίλντρον  (1  Τίιη.  II  6)*  άντίδοτον  92  άντίνη'  αντίΜ 


175 


άνώϊύχον  —  άοΧα 


176 


άψοϊστον  (Φ 39)*  άνόητορ,  άηροσδόκητον 
άνωχισμένος'   έν  τοις  άνοτάτοις  γενη- 

ΟΉς^  άνω  οίχών 
αν  ω  κοιλία  (Ηίρρθ€Γ.  Ι  ρ.  528)*  ηαρά  τοις 

Ιατροΐς  λέγεται  ή  τά  ποτά  χαΐ  τά  σιτία 

δεχόμενη 
άνωχται'  κελεύεται  [46] 

ανώμαλα  δάσσειν  άνωμάλως  μερίξειν 
ανωμαλία-   ϋ  ϋ  ϋ     . 
άνωμαλοχράς•  άνωμάλως  χεχραμένη,   οί    10 

όέ  -|•  δεδεμένως 
αν  ω  ν  άνύων 

ανώνυμος  (ΕυΓ.  Ηίρρ.  1)*  άδοξος 
ανωνύμους-  άδοξους 
άνωξις'  βούλευσις 
άνώπιστον    άόρατον.  Ί*  άπάραχτον,  άν6' 

ηίατροφον 
αν  ω  ποταμών  παροιμία  έπϊ  των  ίπ  εναν- 
τία γινομένων,  χέχρηνται  χαϊ  ΑΙσχύλος  (Γγ. 

326)  χαϊ  Ευριπίδης  (ΜβΑ.  410)  20 

ή^  άνωρέας-  ούχ  απολυμένους  (βίο)         [57] 
•^  άνωστόν  έγχλητόν  [59 — 62] 

ανωχμον  χελευστιχόν  (προσταχτιχόν)  [64] 
ά  ξ  αν  τ  ε  (Ζ  40)  *  χατάξαντες  [66] 

άξενοΐ'  οΐ  μή  έχοντες  τόν  ξενιοΰντα 
άξενος'  άνεπίμιχτσς  (πολύξενος) 
άξεσ&αΐ'   άγαγέσ&αι   (φ  3161).   αφ[α]/££- 

σ^αι.  παραγενέσ&αι 

V 
άξεστους*  τραχείας,  Σοφοχλής αιών  (Γγ. 299)    30 

άξία'  τιμή,  χαΒηχον,  αξίωμα  (ΟβιηοβΙΙι•  1477, 

20) 
άξιαπηγητότατον  (ΗβΓοά.  1199)*  άξιο- 

λογώτατον^  άξιον  ύφηγήσεως 
αξιέπαινος*  επαινετός 
άξιεπαινότατος*  άξιος  επαίνου 
άξιέραστον  άγαπάσ^αι  άξιον ^  άξιεπι^- 

μητον,  έπέραστον 


άξίνη  (Ιβιβί.  Χ  15?)'  δίστομος  ηέλεχυς 
άξιοι  ς*  βούλεΐγ  προαιρεΐ  [78] 

άξιομανεΐς'  δυνατώτεροι 
αξιόμαχοι  (ΤΙιυο.  V  60) *  Ιχανοϊ  μάχεα9^αι 
αξιομνημόνευτος*  άξιος  μνημονεύ§9Θαι 
άξιον*  ευοίνον  (βοΐιοΐ.  Αγ.  Ε^ς.  645) 
αξιόπιστος  (β.  ο,  Ββηιοβϋι.  10,  4)*  άξίό- 

χρεως  [84-86] 

άξιούμενος*  παραχαλούμενος  (ΑηΙί&ΙΙ.  80, 

21) 
άξιων*  παραχαλών,  ί)  άξιον  ηγούμενος  [89] 
άξονα*  ξύλον  τό  τους  τροχούς  φέρον 
άξοον*  άτμητον 

{άξοος*  άδιάγλυφος  ΟβΙΠιη.  ίτ.  ΟΥ  2) 
άξος*  ύλη  παρά  Μαχεδόσιν  (ν.  άζοξ) 
άξύλιστον*  άχοπον 
άξυλον*  πολνν^  δ&εν  ονΟ£ΐ;  ξυλοφορ^Ι,  η 

Ιερόν  τόπον 
άξύλω  νλη   (Α  155)*   πολυξύλφ.  ή  έξ  ής 

ουδείς  πω  έξυλεύσατο 
άξύ(μ)βλητον*   δ  μηδενϊ  άπαντάν  δυνα- 
τόν,   ή  άσυνάντητον.  Σοφοχλής  Αημνίαις 

(Γγ.  354) 
άξυνος'  άχοινώνητος 
άξυγγενές*  άλλότριον  χατά  γένος 
άξυνέτου*  ασύνετου^  άνοήτου^  άφρορος 
άξυρές*  άξυρον,   άστομον.  άτομον,  αμβλύ 

[5702] 
άξων   τό   διά  των  τροχών  διήχον  ξύλον^ 

ηερϊ  δ  στρέφονται 
άοζοι*    μάγειροι,    ύπηρέται^    ^εράκοντες. 

άχόλου&οί.  Καλλίμαχος  (Οβί.  249) 
άόζεον*  έ&εράπευον 
άοζήαω•  διαχονήσω,  υπουργήσω.  Αισχύλος 

Έλευσινίοις  (Γγ.  53)  [7] 

άοια'    δένδρα  χοπτόμενα  χαϊ  ανατιθέμενα 

τη  Αφροδίτη  ^    ώς   Ιστορεί  Ί*  Κάσσανδρος 

(Μκ— 1),  προς  ταΐς  είσόδοις  [9] 


€00.    40  βρίχχος  (ν.  βρίγχος,  ουρανοσχόπος)  41   άνυπομονήτως 

44  άνωχολιά         Ρθ5ΐ  46  ΐ6^βΙ)8ΐυΓ  ,νωλόφυχτον*  άδάχρυτον  (τ.  5309) 
λαδάσσειν      49  άνωμαλοχρώς  —  χεχαρμένη  (ν.  ΤΙιβορΗΓ.  ΟΡ.  VI  17,  11) 
χατεάξαντες         12  άξιοπηγητώτ ατον         74  \νέτατος;  \νέστατος  Ογτ»  Υοβί. 
^μητον,  άπέραστον        80  \ομάχοι         88  Οί.  ΙΙΙριβη.  ΟΙγηΙΙι.  111  ρ.  29  (42  Β) 
9α  άξυλ^ύσατο  97  άπαντ^  ή  5704  άοξοί  (ΟΠΙβΓοΙι.  ΑΛ.  VI  267  0) 

β  άοξήσω  —  έλευσινίαις 


48   νενέσ&αι 

47  ανωμα- 

65  άξαντες• 

75  άξιεπε- 

92  Οί.  5726 

5  άόξεον 


ΗΕδ.    46   άνώλεως(υ  24)*  ισχυρός  (υ.  νωλεμές)  57  άνω&ον  όξύν  (άνω  θοόν) 

59  άνώσ  αντες  (ο  552)**  άναατρέψαντες  60  άνω  ψ  υ  ου  σα  (ΙΙβΙΐΓ.  XII 5)  *  άναβλαστάνουσα 
61  άνώχ&ει  (2Γ67)•  παραχελεύω  6^  άνώχ&ω  (Α  189)•  χελευέτω  64  άξαι*  χλάσοί 
{άξαι  Φ178)  α^άξέμελαι  (Ψ"50)•  ένεγχεΐν  78  άξιόλεπτον  (Ο^γΠΙ.  ίη  Ιβββί.  €.  Ι  ρ.  21)  • 
έπαινετόν  84   άξιόχρεως*   αξιόπιστος  85   άξιο χρέως*   Ιχανώς  (ν.  ούχ  άξωχρεως; 

ΕοΓ.  Ογ.  597)  ^α*Αξιος  (Β  849)•  ποταμός  Παιονίας  ^  Αξιώται  {ί-^'  δορίι.  (τ.  147)• 
ί&νος  Τρωάδος  (ν.  1462)  5702  άξω  (ΑίΖ9  ρ  250)*  άγάγω,  φέρω  7  άοί'  νέοι,  άείμνητοι 
(Ζ  357)        9  άοιγον*  τόν  όλέθριον  (λοιγόν) 


177 


άο§δάί»ν  —  άηα$δβναία 


178 


άοιδάον  (ΟιΙΙίιη.  Οβί.  &) ■    φδων.  φβινύν 

άοΐδιμος  (ΤΙιβοοΓ.  XIII  9)*  ά€ίμνη(σ)τος» 
δίοβόητος,  άεϊ  φδόμενος,  εύχλεής,  ονομα- 
στός (€8ΐΗιη.  ίΓ.  XI. Υ)  [13] 

άοιδοΐ'  χεριβάητοί,  ονομαστοί,  ή  εύνονχοί 

άοιδοΛολος*  ηερϊ  τάς  φδάς  αναστρεφό- 
μενος 

αοιδός•    φδός,  χιΒαρφδός,  χαϊ  ό  ηοιητής, 
χαϊ  ό  ^ρηνφδός  (ΕυΓ.  ΗβΓ€.  ί.  110).   ό   εν-    10 
νονχος^   σηάδων  {γ  267)  [17] 

άοιμον  άρρητον 

άοιμος•  άπορος,  -ή  άλη^ς  "ή  άηρόστνχος 

άοινα*  ίερά,  τά  χαϊ  νηφάλια  (Λβιείι. 
Εαη.  107)  [21] 

άολλέες  {Ε  498  8ΐ.)'  ά&ρόως,  όμον  πάντες 

άολλίζεΐ'  συνάγει  (ν.  ά&λοίξει) 

άοΧΧίσασα  (Ζ  270)•  ά»ροίσασα     [85^  26] 

άοπος'  άφα>νος. 

{άοπτο ς  ΚίίΧ\^\ίθ')  αόρατος  [29 — 81]    20 

Λορες  (ρ  222)*  γνναίχες  λέγονται  χαϊ  τρί- 
ποδες [λδ] 

αορίστως  (Ρ1&Ι.  1*9%%.  XI  ρ.  916  Β)*  απο- 
λύτως {85] 

-^  άορον  μοχλόν.  πυλώνα,  ^ρωρόν  (&ά 
Ιωρόν),  Κύπριοι 

Άορνος    (8ορ1ι.  Γγ.  678)*    λιμήν  ή  λίμνη 

[88] 

άορτενς•  φορεύς  τοϋ  ξίφους 

αορτή   (Οοηιίοί  V  1  ρ.  189)•  ύπό  Μαχεδό-    30 
νων  άγγος  δερμάτινον  Ιματίων 

αορτή  ρ  ε  σ{σ)  IV  {Α  31)*  οΐ  άναφορεΐς  τον 
ξίφους,  ή  οΐ  χρίχοι  της  &ήχης  [42] 

άος  (Βοη  ΛββοΙι.  δαρρί.  781) *  πνεύμα:  ή  Ιαμα 
(ή  άημα) 

άοσσητήρ  (Ζ  333)•  βοτ^ός  [45] 


άονματα'    τά  των   πτισσομένων  χριθον 

άχυρα.  Κύπριοι  (ίηιο  λούματα) 
άουτ  ο  ν  άνήχοον  [48.  49] 

άοιΡ'  άνόφΒαλμος, 
άπαβοιδωρ•  έχμελως,  Αάχωνες 
άπαγ(αγ)ών•  αφελών 
άπαγε  (Ειιγ.  Ρΐιοβη.  1733)  -  παΰσαι,  αναχωρεί 
απάγει•  αναχωρεί 
άπάγεσ&αΐ'  εΙς  θάνατον  ξλχεσ9αι 
άπάγελος'  6 μηδέπω  συναγελαξόμενος παΖς, 

ό  μέχρι  ετών  έπταχαίδεχα,   Κρήτες  (ΑτίβΙ. 

Βγχ.  ρ.  95) 
άπαγχωνισάμενοι•  έχτείναντες  τους  άγ- 

χώνας 
ήί  απ άγ  λ  αύται•  διόλου  χατάνχ>ται        [50] 
απαγορεύει•  χάμνει  (1.^8188  βΓΟίίοο).  δια- 
λέγεται, χωλύει,  αποφαίνεται  [81] 
άπαγρε[ν'\9είς•  αφαιρεθείς 
άπαγρος•  άτυχης  περϊ  τάς  άγρας 
απαγωγή•   ή  των  χαχοϋργων  προς  τους 

ενδεχα  (ΒβιηοβΙΙι.  735)  παράδοσις.  ή  άπαι- 

τησις,  άποχομιδή  (ΑΙΙίοί) 
άπψ,δον  απρεπές,  ούχ  άρμόζον 
άπφδοντα•    αλλότρια   (ν.   ούχ  άπφδοντα) 

[βΤ] 
άπα&ής•    ανάλγητος,    αβλαβής,    άτρωτος. 

οχληρός 

•^  άπαιάζει•  πέσθαι,  παραλελύσθαι 

άπ  αΙγείρων  *Ανδροχλέα  τόν  άπ'  αι- 
γείρων (€Γ8ΐίηί  ?)  άντϊ  του  συχοφάντην : 
επειδή  δέ  έχ  της  έν  τη  άγορςί  αίγείρον  τά 
πινάχια  έξήπτον  [τουτέστιν  έξήρτατν],  οί 
έσχατοι 

ο^πάιόειν*  τό  μή  λέγειν  προσόμοια 

{ά)παιδευσία'  άγυμνασία 


€00.    16   εννοϋχοσποδών  (ν.  δοΐδος)  20  άοιμα  —  τά  χενηφάλια  22  πάντα 

Ιχων.  άόξοος•  άδιάγλυφος  (τ.  6692)  άοπος•        86  Κύπριοι.  άορο•ς•  άϋπνος  Μη&υμναΐοι 
(τ.  άωοος  6ΐ  μιννώριος)  87   ά  όριο  ς         40  άόρτης•  ^ιφιστι^^  (8ά  άορτήρ)  ύ,  Μ.  άγγος 

αγγος  οερμάτειον  Ιμάτιον    '  46  πτυσσ\        51  άπαοΐδορ•  έμμελως       58  παΰσε  (8υρΓ88ΰΓ.  αϊ) 

57  έντείναντες         64  ένδιχαστηρίφ  παράδοσις  —  άποσχο"  70  άπαιγείρων  \)\»  —  συχο- 

φαντεΐν  —  έχτισε  τη  ά,        ΊΧ  απαιδεΐν 

ΗΕδ.  11  άοιδή  (α  159}*  φδή,  φαινή  18  άοιδίαα  (κ 227)•  αΐδεΐ,  νμνεϊ  17  αοι- 
δούς {ΩΊΟτΖ)•  όμοιους  21  ασχη^ής'  ύνιής  (ν.  άγχηΒής)  25  άολλισθήναι  (0588)• 
σννα^ροίσθήναι         26  άολλόπους  (θ  409)*  ταχείς  πόδας  Ιχων  29  άορ  (ι5  385)*  ξίφος, 

μάχαιρα  30  άορ  ας  (ρ  222)*  ^^φτ^,  άρσενιχως  (οί,  Ευη  Τγο.  831)  ΖΙ  άορι  {Φ  179  8ΐ.)* 
τφ  ξίφει  83  άόρατον  μή  θεωοονμενον  85  άόρχτους  (Η  216)•  ομιλίας  88  άορ- 
τανυηχές  (2  385)*  ξίφος  έχτεταμένον  42  άόρων  (1327)*  γυναιχών  45  ά  ο  στο  ν 

άοιστον  (λφστον)  48  {άουτ  ο  ν  Σ  536)*  ατρωτον  49  άοιρούς•  τάς  μαχροτάτας  πέτρας, 
οΐ  δέ  μεγίστας.  άλλοι  άφυλάχτους  (άόρνους;  αώρους)  59  άπαγγή'  φανερόν  ποιώ  (τ.  άπο- 
γνμνώ)  61  άπαγόρευσις  (ηοτίείυηι)•  άπόφασις  67  άπαειρόμενον  (Φ  563)*  άπαί- 
ροντα 

12 


179 


άηαί08ντον  —  άηαξοί 


1Μ 


άΛαΙδεντον  (Ευτ.  €3Γο1.  493)*  άμα&ή 
άχαίδοτρίβητος'  άγνμναστος  [75] 

άπαίδοίωταί  (Αβοΐββ)*   άΛηναιαχνΡτηχε, 

τέτμητα^ 
άπαΐξαι•  άπελ^εΐν,  ώίοχωρησαί  [78] 

άπαίόλη'    απάτη,   άποστέρησις.   ΑΙσχνλος 

Περραφίσιν  (Γγ.  180)  -  [80] 

άηαίόλημα'  ώΐοκά&αρμΛ.  ή  ά[Λθ\ηάτημα 

ή  άποχλάνημα,  Σοφοκλής  (Γγ.  912) 
άηαίόλησίς   μια^οϋ'    άποστέρησις   μι- 

α9ον^   ώς  στερονντας  των  μια^ων   τους 

ύπουργοΰντας 
άη αίρει-  όδενει  (ΑββΰΙι.   ίΓ.  406  Ατ.  ΕοοΙ. 

818),  αποδημείς  αναχωρεί 
άηαΙροντα\ι]'  άηοδημονντα[ι] 
άηαίς  (β.  ο.  8ορ1ι.  Γγ.  4)•  μή  Ιχων  τέχνσν 

[86] 

(άπαίσι,ον'  δύσφημον) 
άχαιτίξοντες  (β  78)•  απαιτούντες 
άπαιώνιστον  δύσφημον,  Ευριπίδης  'Αλκ• 

μέωνι  (τφ)  διά  Κορίν&ον  (Γγ.  78) 
άπάχρας  μάχη'   ή   ενός  προς  ίνα  μάχη• 

Αάκωνες 
άπαχταΐνων*  ό  χινεΐσ^αι  μή  δυνάμενος 
άπάλαμνος  (Ε  597) *  ασθενής,  αμήχανος 
(^άπαλασίξαί'  όμόσαι,  Λάχωνες) 
\  άπαλαύίινα'  εΙς  αυτόν  χαταστρέφοντα 

[941 
άπαλέξασ&αΐ'    άποφυλάξασ&αι.    Σοφό- 

χλής  'Ιππόνφ  (Γγ.  282) 
άπαλεξήσειν  (ρ  364)*  βοη^ήσην 
άπαλεξίχαχον  -^ ά^εράπευτον 

άπαλθ^ήσεσ&αΐ' 

άπαλ&ήσεσ&ον  (θ  405)*  δυΐχως.  άποΒε- 

ραπενονται^  ή  ^εραπεύουσιν         [&801 — &] 


10 


20 


άπαλλάξαιμί'  άήοστήσαιμι 
-^άπαλλητόν  (ν.  άπόπληχτον) '  &αυμαστόν^ 

ίξαλλον^  πολύ  παρηλλαγμένον 
άπ*  άλλων  (Βορίι.  ΡΗΠοοΙ.  183)•  μ^νον   [•] 
\άπαλοβραχία'  άπαλοαν^  άπαλώς^άλ- 

λοντα 
-^  άπάλιον  θΰμα  δελφάχιον 
άπαλον*  ανοχή  άηό  τοΰ  παλαΐεν 
άπάλοις  (δαρρίι•  Γγ.  54)•  μιχροΐς 
απαλό  ς '  μιχρός  [1^—17] 

άπαμβραχοϋ'  άνδρίζου,  χαρτέρει  (ν.  έζαμ- 

βραχοϋται) 
άιταμε^ρεται  (Ρ2Ηβ5ίο(ΙΤ1ι.801)*    αφαι- 
ρείται 
άπαμήσεταΐ'  άπο^ερίσει 
άπαμΰναι  (ΗβΓΟά.  IX  90)*  άποτρέψαι 
άπαμυνταΐ'  βοη^ί  [Κ] 

απαμφιει  (Μβηλοά.  Γγ.  IX  ρ.  171)*  μο- 
γυμνωσει  [26,  26] 

απ  αν  αν  χαλεΐν 

απ  αν  ε  ι*  χαλεΐ  (ν.  βαπαΐνει)  [29] 

άπάνεσον  χάλεσον,  Δάχωνες         [31.  82] 

άπανηνάμενοι*  άπαρνησάμενοι 

άπαν&ραχίδες  (Αγ.   Α€ΐι.  670  έπ—}*  οΐ 

προς  όπτησιν  επιτήδειοι  Ιχ^ες,   χαϊ  πέμ- 

ματος  είδος    άπαν^ραχίς    {βη —   ΟΙθ€ΐ. 

€λΓ3Τ8ΐ.  ΑΙΙι.  111  110  Β) 

άηάν{βρωπ)ος'  σκληρός,  ανόητος,  άφρων. 

ν 
άνελεήμων.  Σοφοκλής  (Γγ.  913)  άπανί.,. 

[66.  67] 

άπαντλοίην  άν  (Κητ.  Αΐ€.  365)*  έπιχου- 

φισαιμι  αν 

άπαξ IX) ΐ'  ούκ  άξιοΐ,  υπερηφανεύεται 

•^άπαξοί'  μοναχοί  [41] 


600.  76  άπαιναισχύντηχε  88  \ντα  1)18  89  άλλο:  χαϊ  διά  άκορίν  άπαιώσιον  δ. 
91  άπαχτένων  5808  άπαλλον  9  απαντλεΐν.  άπαλοΐξαί'  ^?•  άτταλασίξαι)  όμόσαι.  Λε- 
χώνες, άπαλοβραχέα  ( — κραδέα^)  11  €Γ.  άπόλιον  13  απαλοί;  22  άπαμυντοί 
32  Ρογ(6  πανιζόμενοΐ'  ξαινόμενοι  (ΐ€χΗ  €Γ.  Απ&Ι.  ΗΑ  V  19  ΤΙιβορΙΐΓ.  Τ1ΙΙ  10,  3) 

ΗΕ8.  75  άπαιννμενον  (Α  582)•  άψαιρο(ύ)μενον  78  άπαίξας  (Φ  234)-  άποχω- 
ρήσας  80  άπαιολΤ ,  παραλογίζεσ&αι  %^ί*Απαις  (Β  828)•  όνομα  πόλεως  95  άπαλα- 
στήσασα  (α  252)•  σχετλιάσασα  5801  {ά)παλεΐν  όμελεΐν  (ν.  γαπελείν)  2  άπαλέντες' 
άμελοϋντες  (άπαμέλεντες^)        3  άλλαχες'  Ιερών  ηοινωνοί  (γ.  άπέΚλακες)        4  άπάλλαξις 

ίΐοηββ)*    απαλλαγή  5   άπαλλαίίοντες'    απαλλακτικός   έχοντες    (ΤΗυο.   Ι    95    «ρ. 

Ιθ€Γ.  ΑΙΙ.)  9  άπαλλασ&αΐ'  άπαντλεΐν  (ΑΝΙΜΑΟΘΑΙ)  15   (απαλός)•  τρυφ€ρύς 

(06υ(6Γ.  ΧΧΥΙΙΙ  45)  16  άπαμείβομαΐ'   ανταποκρίνομαι  17   άπαμειβόμενος 

{Α  84)*   άνταποχρινόαενος  23  άπαμφιάα αντες  (ΡΚίΙο  Ι  ρ.  608,  37)•    άποδύσαντζς 

25  άπαν*  δλον        απαντα' 26  άπαναίνου'  άποστρέφου  (1ο5.  V  17  8ίΓ«ΰ.  ΙΥ  4) 

29  άπανάστασις  (6γ68;.  Νβι.  Ογ.  Χ  ρ.  175) '   αποικία  31  άπάνευ^εν  μαχρό9^ν^ 

άποΒεν,  προσωτέρω  82  άπανιξόμενοΐ'  ίηοαινόμενοι    ^      36  άπαντίξορα*  έναντίΛ 

{αντίξοα)         37  άπαντινά•  άνέντροπα.  έχτετημένα         41  άπαξ  (μ  22)•  επίρρημα  άρι^η- 
τιχόν 


181 


άηαξον  —  άηανλβίιί^α» 


182 


άπαξ  Ο  ν    οΛορρίχισορ  (άπαΐ^ξονί) 

[43— Μ] 

άχάρας'  Ί* σχε^άμενος.  όρμ-ήσας  (Ειιτ*  Ηβΐ. 

1671  8ΐ.) 
(ά)«αράσσεταΐ'  άπο>ιατάγνντα^  [53] 

άπαράτ^λτα'  άηαράλεχτα  [55] 

άπαράχυτος  οίνος   (Οβίβη.  τοί.  XIII  ρ. 

721  £)  *  φ  ου  προστέ&ειταί  θάλασσα 
άηάρβατον'  πιστόν 

άπάργματα'  άπαρχαΐ  [59}    10 

άπα  ρε  ς  (Οογϊμ)*  υγιές,  άπηρωτον  [61] 

άηαρ^ένεντος'   άχέραως,   χα&αρά,   Σο- 

φοιιλής  ^Ιπηόνω  (Γγ.  283) 
άπαρ^ένευτα*    ού   πρέποντα  ηαρ^ένοίς. 

Ίψίγενεί^  τρ  έν  Αύλίδί  (993) 
άπα  ρίνη    (ΤΙιβορΗΓ.  VII  14,  2)'    φντάρίάν 

71.  Ινιοί  όέ  όροβάγχην 
απαρχή"  αρμόζοντα,  αντάρχη  (τ.  άρτάχης) 
άπαρχίας  (ΑηβΙοΙ.  άβ  ιηαηά.  ΙΥ13)*  ούτως 

άνεμος  30 

Ί-αίταρχτεΓν*  άηοτνχεϊν  (?.  (£φαχ£ΐν)  [68] 
άπαρτήοαί'  χωρίσαι^  διαστησαι 
άπαρτί•  άπηρτισμένως.  άχρφώς,  ΑΙσχύλος 

Ά&άμανχί  (Γγ.  2) 
απαρτία  (απαρτία  1)'  τά  Επιπλα 
άηαρτίαν  μετάβασιν.  άποσχενήν  (Ηίρροη- 

λοί.  ίΓ.  25) 
απαρτίζει•  τέλειοι  (ηοη  Αββεΐι.  δβρί.  374) 
άπαρτιχός•  προς  άπαρσιν  χαϊ  άποδημίαν 

έτοιμος  30 

άπαρτιλογία   (ΗβΓοά.    Αηΐίρΐιο    Ε^βίλβ)" 

αχηρτισμένη  ψήφος 
άπαρτνειν  άποχηρνσσειν,  Ταραντΐνοι 


άχαρτΰναι•  τάξαι 
άπαρνόμενον  άφαιρονμενον^ 
άπάρχεσ^αΐ'  μεταδιδόναι  [80 — 82] 

^απας,  χαλχή   (ν.  ΡΙβΙ.  ^^8ι^1.  ρ.  389  Ε) 

λαμπρ  ο  Ερήτβς 
ή^ άπασιτόν  τό  δεσμοτήριον 
άπασχαρίζειη  (ΑτίβΚορΙι.  Γγ. ΧΥΙΙΙ ρ.  1164) * 

σπαίρειν 

ται 
ή^ άπασσέιον  παμποίχιλον,  οΐ  όέ  λινονν 

χιτώνα*  οΐ  όέ  μαλλωτόν 
άπαστί"  άγενοτί 
{άπαστίας•  διαγωγής  .... 
&παστος{Τ  346) *  άγ^<ηος)  [90.  91] 

άπατφ•  πλαν^.  φεναχίζει 
άπάτερ^εν  {β  445) *  άπο^εν^  ή  χωρίς 
άπατη•  ψευδός 
άπατηλόν  (Α  526)*  "ψευδές,  άπατηχίΜόν, 

παραλογιστιχόν 
άπάτητον  τό  άνωμάλως σνγχείμενον,  παρά 

ΑημοχρΙτφ  (ρ.  420  ΜυΙΙ.) 
Άπατου  ρ  ια'  εορτή  Α^νησιν  έπϊ  ημέρας 

τεσσάρας^  άν  ή  πρώτη  δόρπεια  χαλεΐται^ 

ή  δευτέρα  άνάρρνσις,  ή  τρίτη  χου- 

ρεώτις,  ή  τετάρτη  Ιπιβδα 
-^  άπατουργόν  χωλυτιχάν  [99] 

άπαυγέος•  λαμπρού ^  φαηεινοΰ  (τ.  όιαν- 

^ές) 
άπαυδώ  (Οοιη.  Τγ38;.)'  απαγορεύω 
άπαυ^αδιάζοντας'  μέγα  φρονοΰντας 

[5903] 
άπαυλεισ^αι•    τό    μή    προαυλεΐν   χατά 

τρόπον 


€0Β•    54  άπαράντινα•  απαράλλαχτα      57  άπαράβατον*  άπιστον      60  άπλήραηον 

ω 
62  άπαρ&Ινεντος*  Ιππόν       64  όροβάχχην       69  ,παντήύαι*  χωρήσαι       70  άπαρτιά' 
τ'  ^        φ 

άπα^\  ά&αμαν  72  απαρτίας  78  άπαρύμενον  (εί.  άπαινύμενον)         81  χς  π  χς 

ΡοβΙ  83  1θ^'6ΐ>3η(ΐ]Γ  88.  89  85  άπαπαρίζειν  έπαίρειν  86  λινόν  92  άπατα•  πλάνα 
φενάχιζε  (Ειηρβάοΰΐ.  90  δίζ.)  ^^Γ.  171  96  άπατητόν  97  δορπία  —  χρουρεωτις  5900  |αν- 
γεος  — ός  — ός 


ΗΕ8.    43  άπατάλη'  άπαντήτρια  [ήγουν  απατηλή•  άπατήτρια]  άλαζών,  (ν.  ΤΗβιηίΒΐ. 


άνεμποδίστως  50  άπαραποιήτω ς•  άπλάστως  53  άπαράσιμον  ασινέστατον,  άπα^ 
οαχάραχτον.  άπαραλόγιστον ,  άφενδές^  άλη&ές  55    άπάρατον   άπενχτόν.  άπέραντον  (βά 

επάρατου  εΧ  βά  άπέρατον)  59  άπαρεμψάτως•  άνευ  δηλώσεως  [ή]  προσώπου  61  άπα- 
ρέσ ασ^αι•  εΙς  άρέσκειαν  άγαγείν  68  απαρ&ήναι•  άρ&ήναι  Αά  69  πληρωσαι  (ΧϊΊβϊοϊ. 
ήε  β^βη.  3η.  V  1)  Αά  72  τέλος,  άπαρτισμόν  (ΓΧΧ)  80   απαρχή•  προσφορά,  άφαίρεμα 

(ΙΧΧ)  81   απαρχή  Χριστός  (1  υοΓ.  XV  20)•  πρώτος  Χριστός         82  απ  άρχο  υ  (ΡΓον. 

III  9)*  τάς  άπαρχάς  πρόσφερε  90  άπαστεΰων  ψευδόμενος  (άπατεύων)  91  άπασταχώς• 
άμαρτών  Αά  94  πλάνη  (6  5Ιο€γ.  ΑΙΚ.  99  απαύγασμα  (Η€ΐ)Γ.  13)*  ήλιου  φέγγος  5903  άπ' 
αντοφίν  (Α  44)*  απ^  αΰτων,  η  απ'  αύτοϋ 

12* 


183 


άηαΰΐία  —  άπεχαίνντο 


184 


άχαύλια    χαϊ   έπανλία   δίχως    λέγεται 

ήμέρα^  ίν  χΙ έηανλί^αι  τφ  αν- 

δρϊ  ή  νύμφη 
άχαυλον  άηόχοιτον  [7 — ^9] 

άη  αφίν ί,ον   ΑάχωνΒς  χάρδοΛον  λί&Ιντ^ν^ 

έν  'ρ  ή^  μένονσιν,  ήν  κτητϊ  χαλοΰμεν 
αΛαφίσχΒίν  (λ 217)*  άηαταν,  άφαιρεΐσ^αί, 
ά  η  αφ  6  ς*  ίποιρ  τό  δρνεον 
άηαφονλιστορ'  σταφυλϊνος.  Αάχωνες (άτ- 

ταφούλίττορ  1) 
άκάφω'  απατήσω 
άηέβη'  συνέβη  (ΤΗηο.  17  39).  ίγένετο  (Εατ. 

ΜβΑ.  1119).  {άπφω^  άπέ»ανε9^) 
άηέβλισεν  (Αγ.  Αν  τ.  498)  *  οΛεχίασεν 

[Π-19] 
άχεγγυαλίζειν  άηοχα9ίσταν 
άηεγένετο  (ΑηΙίρΙιο  βΐ  ΤΙιυε^ά.)*  άχέΒανεν 
απεγνωσμένος*  άνέληι,στος  [2(8.  24] 

άηεδίξει,ν  (ΟΠά^ιηυ») '  όμαλίζειν 
άηεδιχάσ^η'  ή^  χατεδιχάσ^ 
(άηεδίσαί'  όμαλίσαι^  έδαφίσαί 
άηεδόεν  όμαλόν 
άπεδόεσσα'  Ισόχ^δος^  ομαλή) 
άπεδον  (Τ1ια€.  Υ11  78)*   όμαλόν.  Ισόπεδον, 

έηίπεδον  [81—34] 

άπέδρα  (Ογ&Ιιιι  Γγ.  II  ρ.  62?)*  άπέφυγεν 

[86-88] 
άχέξ^ρι,ξεν  (Ευη  Ογ.  128)*  άαέχειρεν.  άπέ- 

χοιρεν  (ΑκΙιίΙ.  ίΓ.  137)  [40] 

άΛεί'  άπι^ι,  άπελθε,  βάδιζε  [42] 

απειλεί  (ΡΙβΙ.  Ε€^^.  ΧΠ  919  €)•  αντιλέγει, 
άηει&ής'  ανυπόταχτος,  άπιστος,  Σοφοχλής 

ΑΙχμαλωτΙσιν  (Γγ.  16)  [45] 


άπειχάσματα  (ΡΙβ*.  ΟΓβΙ^Κ 420 0) •  ομοιώ- 
ματα («η  Ι.ΧΧ?) 
άηειχός'  άτοπον,  ού  πρέπον 
άπειλή'  οργή  (βη  Ι.ΧΧ1) 

απειλείται*  

άπείπατο  (ΗβΓοά.  1205)*  ήρνήσατο  [51.&2} 
άπείπαντο  (ΗβΓοά. VI 100)*  παργτήσαντο, 

άπετάξαντο 
άπείπεταΐ'  αποτάσσεται,  απαρνείται 
10    άπειραίη'  ήπειρωτιχή 

άπειράχις  (ΑγιβΙοΙ.  άβ  Χοηορίι.  2  ρ.  975, 

26)*  πολλάχις.  πλειστάχις 
άπεΐργον  έχώλυον 
άπειρηχότων  άπειπαμένατν 
άπειρημένοΐ'  απεγνωσμένοι  [00] 

Ί* (2 πειρήδιον  πολύ,  άπειρον  πλή&ος  (άπει- 

ρίδιον%)  [02-65] 

άκείρξεν  (δορΗ.  Αι.  1280)*  ίχωλνσεν 
άπειρον  πολύ,  άγευστον,  περιφερές  (ΑΙ- 
20        Ικί),  στρογγύλον,  δια  τό  μήτε  άρχήνμήτε 

πέρας  Ιχειν 
άπείρονα  (δ  510  &!.)*  πέρας  μή  Ιχοντα  (τ. 

άπέρονα) 
άπείρονας'    άπειράτους,    Σοφοχλής    θυέ- 

στη  (Γγ.  245) 
άπείρου'  άγνωτου.  μεγάλου 
άπείρψ'  πολλή  [72] 

άπειρων   μεγάλων,   αναρίθμητων ,   πέρας 

μή  εχόντων  [74] 

30    αχεισιν*  απέρχεται  (β.  €.  8ορΙι.  ΟΤ.  229). 

άπέθ^ανεν 
ή^  άπεισουτήρες'  σχόλοπες  [77.  78] 

άπεχαΐνυτο  (θ  127.  219)*  ένίχα 


€0Ό,  5  άπαυλία  —  έπανλία  6  άπαυλόν  άπόχοπον  10  χαρδοπόν  14  άπαφω 
27  £6^6ΐ>2ΐαΓ  ίηΓΓ8  ροδΙ  7477  άρπεδίσαι  —  έδαφήσαι  βΐ  άρπεδόεν  άρηεδόεσσα  ροβΐ  άοπά- 
ναι  —  λατίνους  (7474)  32   άπέδοσ^εν  άπεπωλήσατο  40  α;τε4θ4  44  [ωτησιν 

49  άπειληταί'  όργίλοι  €γτ,  Όν,    €ΐ.  Μείη.  Οοιη.  111  526      54  άπάρχεται      61  άπειρέσιον 
€γτ,  1)τ•        79  ένίχα,  αφαιρείται  (αά  άποαίνυται) 


185 


άηίχαμον  —  άπβοίχααν 


186 


άπέχαμον  τΙτόνησαν 

άχεχέλλδρεν  (ΤβΓβηΙίηί  1) *  άπέχλε^εν  (τ. 

άχελλεά) 
άπεχέντησαν  τήν  άλή&ειαν  οίον  έδείχ- 

^,  όποιον  ην  τφ  χρόγααχί 
άπέχιξαν  (Αγ.  Αοΐι.  869)*  άχοηεσείν  φν- 

σωντες  ίποίησαν 
άπεχομίσ&η'  άπηνέχ^ 
•^  άηεχτον  του  τυχόντος  έγένετο 
άπεχορνφου  (ΗβΓοά.  Υ  73)*  εΙς  χορνφήν    10 

[τό  τέλος]  ηγεν 
άχεχόσμεον  {η  232)*   ώιετίθονν,   άηετί^ 

&εντο 
άπέχτητον  άχαρτον,  άπόχιστον 
άπεχνχάρωσεν  άπέχτεινεν  (ν.  άποχυπα" 

ρόσαι) 
άχεχωλύ&η'  άπεχαρίαΟη 
(άχελάχη  τίά.  άπελέπη) 
άκελασία'  διωγμός  [98] 

άχέλε^ρον  (£245)*    άμέτρητον.    Πλέ-    20 

&ρον  γαρ  είδος  μέτρου  [95.  96] 

άχέλεξα'  άπείηον,  απηγόρευσα 
απ  ε  λ  έπη  (ίιηο  άπεΧάπη) '  άπελεπίσ&η 
άπέληχα'  άπέρρωγα,  Κύπριοί  [6000] 

άπελήχησεν  τοις  δαχτνλοις  ίιρόφησεν 
άπελλάζειν  (ΟΓβευΙ.  «ρ.  ΡΙυΙ.  Ι.γ€.  VI)*  έχ- 

τίλησιάξειν,  Αάχωνες  (υ.  άππαλλάζειν) 
άπέλλαΐ'   σηχοί,  έχχλησίαι,  (Ι.8€οη•8).   αρ- 

χαιρεσίαι 
(άπέλλαχας'  Ιερών  χοινωνονς ;  τί ά.  άπάλ-    30 

λαχες) 
άπέλλειν  (Αβοΐββ)*  άποχλείειν  [6.  7] 

ή[  άπελίγχόμην  (ΟΓβΙββΙ)*  άπερριπτονμην 
απελλόν  αίγειρος^  δ  έστι  είδος  δένδρου  [10] 


άπελνμαΐνοντο  (^4  314)*  άπεχα&αίροντο^ 

άφηγνίζοντο  [12—14] 

άπεμέσω'  έμετιώ 

άηεμορξάμην   (Αγ.  Αείι.  706)*  έδάχρυσα 

(Π-191 
άηεμπολήν,  άπαλλαγήν.  πράσιν,  έμπορίαν 
άπεμπολήσας'  πωλήσας,  πεπραχώς,πραγ^ 

ματευόμενος  [22] 

άπεμυ^εόμην  άπηγόρευον 
πόλΧ  άπεμυ^εόμην  (1109) 

γράφεται,  όέ  χαϊ  ίπεμυΌ^εόμην^  δ  εστί 
ή^  έπέλεγον^  χαϊ  συνεβοΰλευον 
{άπεμύλλαινεν  έξηυτέλιζεν;  ν.  6219) 
άπεμφαένοντα'    άπεοίχότα,   έχ   του   μή 

έμφαΐνειν  τό  δμοιον  [26] 

άπενάσ^η  (ΕυΓ.  ΙΤ.  1751)*  άηωχίσ^η 
άπενάσσατο  (Β  629)•  άπφχησεν  [29—32] 
άπενεγχεΐν  γραφήν   τό  γράιραα^αι  δι- 

χην  [34] 

άπενήσω*   άπέβαλες,   ΕνριπΙδης  Αΰγη  (Γγ. 

281)  [36] 

άπενι,αυτιαμός'  ή  εΙς ένιαυτόν  φυγή  τοις 

φόνον  δράαασιν 
άπεν&έα  (Β3^^\ιγ\.  Γγ.  19,  2)•  άπεν&η 
άηεννέπχί  (Εογ.  Ρΐιοβη.  1657)•  απαγορεύσει 
άπενώτισαν    άπέστρειραν  τα  νώτα,   Σο^ 

φοχλής  Φινεΐ  (Γγ.  642) 
•[άπεξέβαΐ'  τό  άποπατεΐν.  Ερήτες  (Λά άπο- 

σχευη) 
άπεξεβίω'  άπέ&ανεν  (ν.  άπεβίω) 
απεξενωμένη'  αλλότρια  [44] 

άπεξινησάμην  (Ιοηβ3)•   άπεξεφόρησα,  η 

έξεχένωσα,  ή  άπε^έμην 
άχεοίχασιν  ή^  άνομοιοΰσιν 


€01).  (^\Κά  όχέλλειν  βλέπειν'ί)  9Ζ  άπέχειξαν  ^%  άπόχηοτον  90  ΟτΑο 
%\.  άπεχωλν^.  άπελάζειν,  άπελασία  6001  άπελέχησεν  άπεδήμησεν  (1.  απήμησεν  βχ  ε  244 
πάντα^πελίχχησεν)χαϊ  ...  έ'ψόφησεν,  «πελλαϊ,  —  άρχιερεσίαι,  άπέλλειν  9  δένδρου,  απελ- 
λαχάς  κτλ.  άπελύχησεν     15  ματαίω      20  εμπορίας      21  άπεμπωλήσας      23  άμυ^εό- 


μην — γά.ρ  δϊ χαϊ ίπιε^εόμην     ΖΖ  άπενέγχειν     35  αν/τ/    40  φ^ 
ξηχησάμην 


43  \ομένη       45  α«ε- 


ΗΚ8.  93  άπελαι^ ρόνην  (Ε  245)*  τήν  δύναμιν  τήν  άμέτρητον  95  άπελε^ρό- 
νηνα  (Ε  245)•  τήν  δύναμιν  τήν  άμετρον  96  άπεληλαμένοΐ'  διωχ9έντες  6000  άπέ- 
λαστον  άπρόσιτον  6  άπελεύ&ερο ς  (Ι  €ογ.  VII  22)•  έχ  δούλου  ελεύθερος  7  απε- 
λεύση  ((ϊβηββ.  XV  15)•  άπέρ^^η  (ν.  €οιηίο.  V  ρ.  ΧΧ.\νΐΙ)  10  άπελύχησεν  {Δ  522,  ηοη 

Α68€ΐι.  Α^.  1410)•   άπέτεμεν  (ν.  άχρης  άπελνησαν)  12   απέλυα  εν  (Ω  115)*   «ίπελυτρωσεν 

13  άπελνωσεν  {Δ  522)  •  άπέτεμεν,  άπέχοιρεν  (βη  άπέλουσεν ?)         ΐ4ί£πε/ιάίΤ(τετο(ρ  429) • 


187 


άηιοίχώς  —  άηβϋοντηιι 


188 


άηεοίχώς*  άνόμοως  [48] 

άχέΛαντο ς*  ό  μι)  παλαιονμενος 
ή^άπεπορίανεν   (εί.  ΗίρροοΓ.  III  ρ.  669)* 

άηεχλωρίασεν 
άίΐεη,,.μην  απεχώρησα,  αΛεπήδησα 
άηέηρηαεν  (ΑΓεΙιί Ι.  ίΓ.  121) *  οΛεδάχρυσεν. 

άηεφΰσηαεν,  άηεμάρ{αν)εν 
άηέπτυαε    λόγους•    άπεμυσάξατο    τους 

λόγους  γ  άντϊ  τοϋ  άπεστράφη,    Σοφοχλης 

Φαίδρφ  (Γγ.  613)  10 

άπερ  (Χβη.  ΗβΙΙ.  Υ!  1, 4) •  χα^άηερ     [&5.  56] 
άίίέραντον  μέγαν,  άτελείωτον.  έχ  του  πέ- 
ρας μή  ίχειν  [58] 
άπέρατοί  (Α(ϋουιη)*  αόριστοι...., τέλος  μι) 

ίχειν  [60] 

απεργός•  αργός 
{άπερείσια  (Π  178)*    άπειρα  τφ  πλήΒει^ 

πολλά) 
άηερημάσαι•  άποιχησαι 
-^άηεριόριστος'   ό  μή   χα^αρώς  έπιφω-    20 

νων  (ος  από  φόνων).    Περ.,,.ίζειν  (ν. 

περιστίαρχος)  γαρ  τό  περιχαΒαΙρειν  Ιλεγον 
άπεριλάλητον   (Αγ.  Καπη.  839)*  άνεξα- 

χάτητον.  άφελη  [66 — 60] 

άηεριέργως'  άπερισχεηάστως,  άηολυπραγ- 

μονήτως  [II.  72] 

άχερίληπτος•  άχατάσχετος  [74 — 76] 

άκεριμερίμνως    (Απβίορίι.    Νυ^5.   136)* 

άμερίμνως  [78] 

άηερεισαμένοις•  στηριχ9εΐσιν  30 

άηερείσεται•  στηρίξεται  [81] 

άηερισχέπτως   (ΤΙιυο.  IV  10.    VI  57,  3)• 

ά,,ηινοητως,  (άβουλήτως)  [83.  84] 

άπερρε  (Αγ.  ΝυΙ)Ι).  783)*   άποφΒείρου.  ηο- 

ρεύου  μετά  φ&οράς 
άπέρρηχται•  τέτμηται 


άπερρ-ήσεις    (€τ&ϊ\η.  ίτ.  VI  ρ.  89)*  άπε- 

λεύσ-η,  άποφ&αρήσχι  (τ.  άχορραΐσει) 
άηερρίγασι  {β  52) *  ηεφρίχασιν  [89] 

άπερύχειν  χατέχειν.  χωλύειν.  άποδιώχειν 
άηερύχοι  {Δ  542) *  χωλύοι 
άπερωεύς  {θ  ^%\)'   χωλυτής.   ΈρωεΙ(ν) 

γάρ  έστι  τό  όρμάν 
άπερωπός    (ΑββεΙι.  €Ιιο•  600,    Αη•€Γ.  Γγ. 

ΙΧΧνίΙ)  •  απάνθρωπος  (ν.  460.  61) 
άπερώπως•   θαυμαστός,   άδοχήτως  ( — ω- 

πως  1)  [9&.  96] 

άπέσβη  (Εογ.  ίτ.  ΟΧίνΐΙ  ΜλΙΙΗ.)*  έσβέσθη 
απεσείσατο  (ΟβΙΗιηβεΙι.  ίΓ.  ΟΟΧΙΛ^  ΗβΓ•^. 

VII  88)•  άπεβάλλετο 
άπεσθαι  (ΕΙβίΙ)*  άχολουθησαι, 
άπεσ ίμωσεν*  ϋ^ρωσεν^  προς  μετέωρον  άρη- 

γαγεν.    ΣΙμαι  γάρ  αΐ  μετέωροι  ηροσανα- 

βάσεις  [6101] 

άπεσχευάζετο•  άχύρους έποίει (Μ, άποσχ.) 
άπεσχευασάμην  άπέρρι^α^  άπεδοχίμασα 
άπεσχή' 

τόξ  άπεσχη. 

ενιοι    όέ    γυμνά  θήχης   τόξα.    Σοφαχλής 
Τρωΐλφ  (Γγ.  563) 
άπέσχλη•  άπέθανεν  (τ.  άποσχλαΐη) 
άπεσχληχώς'  άναισΒτ}τως  ζχων 
άπ εσχόλυπτεν  (ΑΓοΙιίΙοεΙι.  ίτ.  123)*  άπέ- 

σχεπε  τό  δέρμα,  δ&εν  χαϊ  σχολοδέψης 
άπεσχοράχιστο•  χαταπεφρόνητο 
•^άπεσχόραξεν  άπεσύρατο 
άπεσχοτω μένα   (Απβίορίι.  Γγ.  ΟΧΧΧΙΙ  ρ. 

1205)*    έσχιαγραφημένα.    τάς  γάρ  χρίσεις 

σχότους  χαλούσιν  οΐ  ζωγράφοι 
άπεσχν&ιστ αι•  χέχαρται 
άπέσοιξεν  άπέσωσεν.   Αάχωνες 
\άπεσουτ•ήρ*  άπεσώθη.  Αάχα/νες (τ. σοϋται) 


€0Β.  47  άνομοίως  49  άπεπανότος  52  άπέμαρεν  53  άπεμύξατο  63  άπφχησαι 
82  ]σχήπτως  87  άπε  ρρήσει^  άπελεύσει^  άποφθαρεΐ  90  άπεριχείν  91  άπερ.- 
χ  ο  4*  χωλύ..  6100  προς  άν\  Α  άπέσχη'  τόξον  άπέσχη  —  θΊ]χαις  —  τρώλω  7  άπεσχέ- 
πτετο  —  σχολοδέτης  9  άπεσχόραξεν  10  \τόιιενα  ίΐ  άπεσχύ άριστα ΐ'χεχά&αρται 
12  άπεσέωσ..        13  Λάχωνες  [6123]  απεσποδιχωτων 

ΗΕδ.  48  άπεόντος  (Ζ  362)*  απόντος  55  άπεράντοις  (Ι  ΤίιηοΙΙι.  Ι  4)-  άπείροις 
56  άπειπέμεν  (α  91) '  άπειπείν.  άπαγορενσαι  58  άπέργαθεν  (Φ  599  φ  221)*  άπώλεσεν 
60  άπερ  ίστίν*  ά  τινά  έστιν  66  άπερίβλεπτον*  άπερινόητον  (ν.  6071)  67  άπερί- 
γασεν  άπεφ&άρη  (ν.  6087.  88)  68   άπερίγραπτον  (ΡΗίΙο  1  ρ.  187,  42)•  άπεοιόριστον 

(απερινυητον   οοά )  69   άπερίγραφος   (δΟΓ.  βοοί.)*   άπερινόητος,   ανίκητος  {άνεφιχτος%) 

71  άπερινότίτον  άπερίβλεπτον  {^Λ^%^)      72  άπερεισαμένοις'  στηριχθεΐσιν     74  άπερι- 
σχέπτως'  αβονλήτως.   άπρονοήτως  (νίά.  6082)  75   άπερισπάστως  (Ι  ΟοΓ.  VII  35)* 

άμερίμνως ^  άωροντίστως,  ήσύχως  76  άπερίστατον  μωρόν  (Η6ΐ)Γ.  XII  1).  άφορμάς  μή 

Ιχον  78  απερίσατο'  άπετεινάξατο  (ν.  άπηρείσατο)  81  άπερ  ε  ίσια  (Π  178)*  πολλά, 

άπειρα  83  άπερίτρεπτον  (Ρβ.  ΟΧΧΐν  1  δγιηαι.)*   τ^  μή  περιτρεπόμενον,  ήγουν  τό  μή 

χαταστρεφόμενον       84  άπέρονα•  πέρας  μή  ζχοντα       89  άπεορώεντο  (υ  107)*  έροωμένως 
ήλουν  95   άπερώσειας  (ΰ  723)•  άποχωρήσειας  96  άπέσαξεν  (ββηββ.  λαΙΥ  32)* 

εστρωσεν  («Α  έπέσαξεν),  άπέ(σ)τρωσεν        6101  απέσεισεν  άηεύσατο.  άπέρριιρεν  {ήά,  6187) 


189 


άηείίΛοδίχόχων  —  άηδψνχη 


190 


άηεσποδίχότων  φλεγομένων  έν  τζ  τέ^ 

άΛΒσηοδήσ&αΐ'  α/τερρίφθαι.  άπο^ανείν 
άηεσσία'   κνεσις  (βά  άηΒσΙα),  χαΐ  άαέδρα^ 

απηλλάγη,  ήφανίσ^  (Χβη.  ΗβΠ.  Ι  1,  23) 
άπεστανρωσαν  ώίέφραξαν  ξνλοις [19. 20] 
άπεστλεγγισμένον'     άηεξνσμένον» 

(^Στ)λεγγϊς  γάρ  ή  ξύατρα  [22] 

{άπεστνχαζον  (Ατο^ίΙοοΙι.  Γγ.  126)*  ξύλοις 

άπεδίωχον) 
αΛεστύς'  άποχώρησις  {26] 

άΛέστω  (Οαϋίαι.  ίτ.  ΟΟΟΧΕ)*   Ί*  άγνοια,  ή 

άχείψ  η  μή  γέψοιτο 
άΛεσφαχέλισεν  ίσάπη,  ^Αριστοφάνης  *0λ* 

χάσιν  (Γγ.  XXII)  η  άντϊ  τοϋ  προσεαηάσΒτη• 

τ}  αίφνώίως  άπέ&ανεν,  οΐ  όέ  Ιατροϊ  τήν  έχ 

της  σήψεως  μελανίαν 
άπέσφηλεν  άποτυχεϊν  έποίησεν 
άπεσφραγίσθ^αΐ'  άποχεχλεΐσ^αι 
-{-  άηέσχας'  άπεσχάσας 
άΜ*    έσχαρόφιν    (τ/  169)•     άηο^εν   της 

έσχάρας 
άκεοχεδιάξετο'  άσχέπτως  έγένετο 
άηεσχεδιάζετο'  ήτοιμάζετο 
άηεσχοινια μένος    (ΟβηαοβΙΙι•    778,    16)* 

ο 
[ώς\  δίεστηχώς^  διεζευγμένως^  άηοχεχλει- 

σμένος 
άπετείχίξον  (Τΐινε.  ΥΙΙ  78)*   άηεχώριξον 

[86] 
άπετέλουν  άηεηλήρονν  [38—41] 

άπετράκημεν  άηεφύγομεν 
{άπετνλονν    άηέσυρον.    άηεγνμνονν    τό 

αΐδοϊον;  ΡΙι6Γ6€Γ.  ίτ,  1.ΧΧΙ  ρ.  356) 


άηετυ  μη  άνισ  αν    ξύλφ    άνχ^ρήχασιν 

[45—48] 
άηευ^νναΐ'  χολάσαι 
άηεν&ννεί  (ΕυΓ.  Β&εοΐι.  884)*  χολάζεί 
άκενχταίοίς'  άχρησίμοις 
άηευχτόν    μισητόν   (Αβ8€ΐι.   δαρρί.  790). 
τό  μή  ευχής  άξίον  [58] 

άηευστος'  άνηχοος 
άηευτελεΐσ&αί'  άπάρξασ&αί 
10    άηεύχεταί'  άράται 

άπέφατο•  άχέ&ανεν  (πέφατοί) 
άηέφατο'  άπεέπατο,  άπεφήνατο 
άπέφησεν  (Μβηβηά.  ίΓ.  ΟΟΟΟΧνίΙ)*  ήρνή^ 

σατο 
άηεφ^αρμένον  άπο^νήσχοντα 
άηέφ^ίΙ^εν  (ε  110)*  άπεφ&άρησαν 
άχέφρησαν  άφήχαν,  Κρατίνος  Ορφοσαίς 

(ίτ.  XI  ρ.  66) 
άηέφρναεν  (ΤΙιβββ&Ιί)*  άηέζεσεν.  άπέβαλεν 
20    άΜέχεσ&αΐ'   φεύγειν  [65 — 67] 

ι£π^;ΐ^^€4α'  έχ^ρα.  μίαος 
άηεχ^έος•  έχ^ροηοιοϋ  [70] 

άκεχ^ής  (03ΐΙίιη. ΟβΓ.  117) *  εχθρός  [72.78] 
άπέχ^ομαι  (βρίά  ΓβοβηϋοΓοβ) *  μισούμαι 
άηεχ^ως  (0βηΐ05ΐ1ι.  61, 25)  *  έχ^ρωδώς  [76] 
άπεχοίρίασεν   άηεσχίρτησεν.  οΐ  όέ  άπό 

των  χοίρων  -{^  άπέπληξεν 
άκέχρα  {η  ΡΙίΙ.  ΡΙιββάΓ.  275 Β)•  ^\ρxΒι.  [79] 
άκεχρήσαντο    (Αηβίορίι.  ίτ.  III  ρ.  1098)• 
30        άηέχτειναν 

άΛέ\ρα  (ΕοΓ.  Ι.  Τ.  311)-  άπέμασ{σ)εν 
(άπεψήφισταΐ'  άηοδεδοχίμασται) 
άπειρύχη'  οΛΒΛνευματίσ&η.  Αισχύλος  Κερ- 
χυόνι  Σατνριχφ  {(τ.  99)  [84  —  86] 


27 

δ 


€00.  21  \γνσμένον  —  ξνστρα  Ρο•(  22  ΐ6;6ΐ)8ΐαΓ  6143  23  άηεσονπαξον  (6113)  26  άχεΐν 
7  δλχασιν,  οί  δέ  —  δίρεως.  μελανιαν.  ή  άντϊ  —  έφνιδίως  81  άπεσχαροφην  33  άπεσχη- 
ιάζετο'  έτ,      36  άπήρτησεν      43  άπεστυλουν  (τ.  6121)      60  άηέφ^ιτον      61  χρατϊνοί- 


^ασν  (ΰί.  έπέφησαν)      62  άχέξεσεν  (τ.  Μβΐηβΐί.  Οβίΐίοι.  ρ.  15)      67  μίσος  [6252]   άηεχ^αίος 

ζ  οι  ει 

7&  \^ώς       77  άπεχει\  —  χοίρων       82  Τί4ο  άηοξίφισται       83  \νχει  —  χερχνόνησατνριχώ 

Η£δ.  15  άπεσπάδαντο'  άπέστησαν  19  άπέστη  (Γ  33.  Ααΐ.  Αρ.  XII  10)*  έχω- 
ρίσθη  20  άηέστηλεν  {μ  143)*  άηήλ^εν  22  άχεστιν  (ΙοΙ>.  ΥΙ  13)*  απέχει  25  άηε- 
αχνη^-^'*•  —  •    ^•--'-^— .-    Γ-•-^ -^^^    Λ-ι -?     -  "^  

39  ά 

τμίγουσι  χαρ  άδραι  (0  390)*  άποτέμωσιν  αί  νδροροαί 


ΎΙ 28)  •  . .  άπο&νήσχειν      46  άπευήχασιν  έξχ^ρημέναι  είσίν  (ν.  6245)      47  άπευ&ής  {γ  184) * 
οΰόέν  αχοναα^       48  απεντο^*  αντ^χοο;.  ή  (ύίοΐ^ς  ων  παντός  χαχοΰ       53  άηεύδα'  άπη- 


191 


άηβωβατο  —  άκίη 


άαεάοατο•  ώΐίοιίαατο,  χατεβάλίτο 
αχέααται•  ώιαιθΐΐτο  [89.  Μ] 

άίίηβηκώς  (Ι«η«ι)*  χήν  άχμήτ  ηαρΐΜύρ 
[91.  Μ] 
άπτ/γμίνισν   χρατη&ίνχιην.  άηοφιρομένα» 
άιιηγορινμένα'  άνομα  [9β] 

άΛηιτορΐν[ό]μίνα•  άποβεβΧημ{ρο! 
άηηγάρημα   (ΡΙβΙ.   Ιββί.    VI  ρ.  765  Β)- 

άΛβλόγημα 
ά«ιιγο(ΐήαομαι.•  άπολογήαομαι        [β!00] 
ίπΎΐγχαινίαμένοΐ'  έν  οχήαατι  ΐ6»  άγχωνα 


άΐίηδέα&τι  (ΡΪΛΐ.    εοιη.  Γγ.  Τ  ρ.  662-    ιϊ)ΐ«- 

άικίδέχ^ίχο)•    άμορφοι  ίγένηο   (τ.  Γ^τ. 

11) 
άπ^ι&άΐ,αβΐν•  ίζΐιτΰραβεν.  ■/}  άπίαβιοΐΡ 
ή^άίχηχίΐ•  άπίχΐί   (άνήχα-  άν—1).  ή  (1{ 

ό§ν  συνάγει  (άνάγιιΐ) 
•[άπηχοίλύριοίΡ-  Ιν  τφ  «αραβ(β).ήσ9αι. 

άιτϊατροφε.   Αάχιπνίί 
ύβήχοοι"  οί  μι;  ύαήχοοί  (β] 

ύκηΧΧάξΐΐ•  ά!ηιλ(λ)αγμίνθς  ΐιηχ     [10.  II] 
άΐίΐ\λΐγίΐΌί    (α  373  (Ι.) '    άηο}Λΐίγμίν»ΐ. 

άποτόμιπ;.  Χίκριμέναί 
άηηλοίηοΐν  {Δ  &72)•  ιί!Τΐ}Λ(Ι(ιι)0η>.  άκέ- 

χοίρίν  [14] 

ίιχήμαντο!   (Ημϊοϊ.    ΤΙι.   956)*   άβλιφή;. 

Πημαγάρή  βλάβη  [Ιβ] 

ύπήμηοαν  άπιΘίρκιαν  [Ιβ] 

άίηί[μ\πλαχον  (βορίι.  Τγ.  1139)•  ώιίτνχον 
άΐίήμαιν  (^14^6)■  άβλαβ-ής.  άιι•/)μαντοί.  άνα- 

μάρνητοί  [II] 

ύπηνέί  (Αγ.  ΝηΙι.  970  βΐ.)-   αχληρόν.  ωμάν 

[281 

^άπ^νιμού&η•  ύη'  άνίμον  ΐκιαεν 

άΛηνέατερον  ά(ιιο)τομιάΐιρον  [26] 


192 

άπι\νη  (Ο  690  ζ  78)-   άιιαξα.  οΐ  Μ  ζεντοι 

ήμιόνα,ν 
άχηνήί'    αχληράί.    ύμός.    χαΧίκόί.    χακύς 

(Ηοπ.  (ΙΙί) 
άηηξίααιν  ά^ίβαλη  [»] 

άιτήορα'  μετέωρα,  ϋφηίά 
άχήορον  άπέχσν 
άπ•ρραν•  αδιχΜίαν 
άπηρεΐι   (Εηρβάοΐ].   411   δ1ι.)'   άπήρντοι, 

οϋ  χεπτιρομίνοί 
άηηρείαατο•  Ιιτηξεν  [Η] 

άπήρχΐν  αιιε&ήμΊρΐ(ν  [Λ) 

άαηρτημένη'  χρεμαμένη 
(Είτι^ρτημ^ΐΌΐ  (ΟβίΒοιΙΙι.  43,  22)-  μαχράρ 

άπηρτιαμίνον  (ιοίοϊηιαι) -  τϋΐΐον 
άη-ητρια  (Οογμ)  ■  άχίατρία 
{άπ•ηύΙ>α  (8ορΙι.  Αϊ.  74ί)-  άκηγόρίί34€*) 
απηύδηα αν  άΆΐγταιααν,  άχηγύρΐναα» 
20    {άαηνήχααίν  ίξ-ηραμμέναι  ΐΐαΐν) 

άκηνρα•  άφ^ρηχεν  (Ζ  17).  άφείλιν  (1273) 
άΛηΰρον    αψείλανίο.    Βύραιίίης   Άνίιρ»• 

μάχ„  (1029)  [48.  «1 

άιιηχεια•    (ίγΐϊα,  ΟΪοιγεΙιιιβ) ■    δναοιανι- 

σμόί.  άκ/χ&εια.  μϊαοα 

{άκηχΆάνονίο  (ϊ»οη.  ρ.  137)•  ίμίαοΰβτο) 
άιιήζ9ετο  (8»ρρΙιο  ϊγ.  *41)•  έμιαεΐτο 
άηηχ^ημίνον  άπόβΧηΐον 
30     άΜ1}χ9ημένθ!•  μεμισημίνος 
άΛηχύί'  αχληρώε.  άπεχ&άς 
άΐίήαιροι   (μ  435)-   μαχροί,   χαϊ  έχητβ- 

'^χιαχδ;  &ρχθ!'  ύ  Μεμφιτιχός 
άχιαΧεΙς•  άηοπίμφιις 

άπΙαΧοί•  ^Ιϊος  [βΐ— Ο] 

άκΐη•  άΧλοΐΜχή,  άλΧοτρίΛ 


000.    88  άϋοΟεΐχο         98  \όρευμα         »  \Χάξείί         17  \»ίρτισιν         » 
άπ-ΒμύΧΧαινεν  {<&νΐ\)•    ί^υτέΧιξ,εν.    άη-ήμων  Ζ4   άηΐ{νίβίί&-η  {μ)  1        ... 

α  άχελαβεν        33  ιί^ηυραν        ΒΑ  άκηριΐβατο        ΚΙ  \αηαεν       (43  ΰ{.  61&8)      44  ιίηρ*- 
ύόχησαν  (ήχεβανί)      4Ϊ  ε  Γ.  6146      «  άφηχεν       48  <1»ίίΐ      »  άχ»ΐΙα      Μ  01  6167  ιΐη^χ 


ΙΙΕ8. 


92  άπ 


ρ.  65  €)■  μή  έχον 


Ληντινατ 


»  (Ρϊ.  ΙιΧΧνί  3)•  τιαρητήσατο  90    άτι (αατόν   άπόΟηΐνν»•^ 

, .     ,  93 )■  σχΧηράί-  απηνής.  ■\  άτιήρητοί  (-ιπτο;  βΛ  άχηρήζ^  . 

νο  απηγόρενταί  (Ογΐζ.  Κβϊ.)  ■  χεκάΧυταί  ΚΕΟϋ   άχηγενΐϊς-  ((ποΐ£ΤαΙ)•],ι/£ΐ•οι  (ΐ  2Κ!&; 

8  άπηχτο  (Οϊηεϊ.  XI.  3)-  άη^νίχ9η  10  άπηλγηχότΐί  (ΕρΙΐίί.  IV  19)-  μηχιτι  βέλοντ^'^^ 
χονεΐν.  άναΙα8^τοι  γινόμενοι,  άαοχαμόντε:  11  άκτιΧγηχώς•  άναίσΟητας,  χαρά  το  ΛΧψ  •  , 
14  ιΙιινμΊΧΙΐονεν  (Οπΐ.Πιι.Χηΐ  116  ρ.  74  Ογ.)-  ημβλννεν.  ήφάί-τ/αίν  10  άχήμβρο^κ:^ 
(Ο  521)-  άχέηχΐν  18  άηήμονα  (£  164} ■  άβλαβη,  άκήμανχ..  'ίΐ  απηναίο;  ('ίβ^^^ 
'    ίν{θρωπ)οί.  (ομι!;       23  άπηνίο;  (^  310)'  αχληηοΰ.  αίμοϋ       ΪΙί  άπηνέμοις  (ΒμΙΙ.  ^^Ρ 

ιΐνί,ιη,ι-   ϊϊ    ίϋίΐηη/η      «    ή-η.•»!»    ομ^μπ,ν  80    [1  ΙΤΐ;  Ο  Ρ  11  ί    (II   4351•    ΐϊΐΙΙ^ 

18  ιί*^ 


ι>  άνεμοις  τ}  ^ραοία,  ή  άίΐοθεν  ι 

86  ύκήρεν  (Ρβ.  Ι,ΧΧνίΙ  &!)■' μίτέατησεν 


■  16α 


49 


,•£Κ" 


191 


άηβωύατο  —  άηίη 


192 


άχεώαατο'  οΛεσείσατο.  χατεβάλετο 
άηέωσταί'  άπω^εΐτο  [89.  90] 

άηηβηκώς  (Ιοηββ)•   τήν  άχμήν  παρελθών 

[92.  98] 
άχηγμένων  χρατη^έντων.  άΛοφερομένων 
άηηγορενμένα'  άνομα  [96] 

άπηγορεν[ό] μένος•  άχοβεβλημένος 
άχηγόρημα    (ΡΙηΙ.    Εβ^^.    VI  ρ.  765  Β)• 

άπολόγημα 
άπηγορήσομαΐ'  άπολογήσομαι,        [0200]    10 
άπηγχωνίσμένος'  έν  σχήαατι  τόν  άγτζόνα 

άποτεταχώς 
άχηδέσ^η  {?\άϊ.    οοιη.  ίτ.  Υ  ρ.  662•    ώτε- 

βρώ&η 
άΛειδέχ^ετο)•    άμορφος  έγένετο   (ν.  €γτ. 

11) 
άπχι&άλωσεν  έξεπνρωσεν.  η  άπέσβεσεν 

ή^άχ-ήκει•  άπίχει  (άνήχεί'  άν — ?).  ή  εΙς 

όξύ  συνάγει  (άνάγειΐ) 
•^  άπηχολλνρισεν  έν  τφ  παραβεβλήσ^αί    20 

άπέστροφε.   Αάχωνες 
άη-ήχοοι*  οΐ  μη  ύπ-ήχοοι  [8] 

άπηλλάξεί'  άπηλ{λ)αγμένος  Ισχι    [10.  11] 
άηηλεγέως    (α   373   βΐ.)*    άπολελεγμίνως. 

άποτόμως.  χεχριμένως 
άπηλοίησεν   {Δ  522)•   άπηλ6(Ύΐ)αεν,  άπέ- 

χοίρεν  [14] 

άη-ήμαντος  (Ηββίοά.   ΤΙι.   955)*   άβλαβης. 

Πήμα  γαρ  ή  βλάβη  [16] 

άπημηααν  άπε^ίριααν  [18]    30 

άηή[μ\πλαχον  (δορίι.  Τγ.  1139) •  άπέτυχον 
άηήμων  {Α 415) *  άβλαβης,  άπήμαντος,  άνα^ 

μάρτητος  [21] 

απηνές  (Αγ.  ΝυΙ).  970  β1.)•   σχληρόν,  ώμόν 

[23] 
-^ άηχ^νεμον^η•  ύπ  άνεμου  Ιπεσεν 
άίΐηνέστερον  ά(Λθ)τομώτερον  [26] 


άη-ήνη  (Ο  ^90  ζΤΒ)•   άμαξα,  οΐ  όέ  ζενγος 

ήμιόνων 
απηνής•    σχληρός,    ωμός.    χαλεπός,   χαχός 

(Ηοιη.  8ΐίί) 
άπηξίωσεν  άπέβαλεν  [<0] 

άπήορα*  μετέωρα^  υψηλά 
άπήορον  άπέχον 
άπχίραν•  ώδευσαν 
άπηρείς  (Ειηρβάοΰΐ.  411  81ζ.)'   άπηρωτοι^ 

ού  πεπηρωμένοι 
άπηρείσατο•  ίπηξεν  [ίβ] 

άπήρχεν  άπεδήμηχεν  [88] 

άπηρτημένη•  χρεμαμένη 
άπηρτημένοί  (ΟβιηοβίΗ.  43,  22)•  μαχράν 

δντες 
άπηρτισμένον  (βοΐοβαιιη)*  τέλειον 
άπήτρια  (ΟοΓββ)  *  άχέατρια 
(άπηύδα  (δορΗ.  Αϊ.  741)•  άπηγόρενϋεν) 
απηύδησαν  άπέγνωσαν,  άπηγόρευσαν 
(άπηυήχασιν  έξηραμμέναι  είσίν) 
άπηύρα'  άφηρηχεν  (Ζ  Π),  άφεΐλεν  (1273) 
άπηϋρον    άφείλαντο.    Ευριπίδης  Άνδρο- 

μάχη  (1029)  [48.  49] 

άπήχεια•  (Εγβίββ,  Βίη8Γ€ΐιιΐ8) •   δνσοιωνι- 

σμός.  απέχθεια.  μΧσοσ 
άπηχής•  άπεχ&7}ς 

(άπηχ&άνοντο  (Ιβοοτ.  ρ.  137)*  έμισονντο) 
άπήχ^ετο  (δβρ ρΐιο  ίΓ.  * 41) *  έμισεΐτο 
άπηχ^ημένον  άπόβλητον 
άπηχ^ημένος•  μεμισημένος 
απηχώ ς•  σκληρώς.  άπεχ^ώς 
άπήωροι  Ο^ι  435)*   μαχροί,  χαΐ  έχτετα- 

μένοι 
*Α  π  ι  αχ  6  ς  άρτος•  ό  Μεμφιτιχός 
άπιαλεΐς•  άποπέμ-ψεις 
άπίαλος•  φΐγος  [61 — 6δ] 

άπΐη•  αλλοδαπή,  αλλότρια 


€0ϋ.    88  άποΒεΐτο         9^  \ό  ρ  ευ  μα         9|λά^£ΐ(  17  \^έρησεν         19  απέτυχαν, 

άηημύλλαινεν  (6024)•    έξηυτέλιξεν.   άπήμων  24  άηηνέβή&η  (βίο)  27  ήμίονες 

29  άπέλαβεν  33  άπηνραν  35  άηηρησατο  37  \αησεν  (43  €ί.  6153)  44  άπηυ- 
δόχησαν  (ήχεσαν  1)       45  €(.  6146       46  άφηχεν       48  άειδες'     50  άχ&εία      52  €ί.  6167  άχεχ»\ 

ΗΕδ.    89  άηηνήνατο  (Ρβ.  ΙΧΧΥΙ  3)*  παρτι^τήσατο  90   άπεωστόν   άπό&ητον 

92  άηήγε,  έλεώς•  ( 93 )•  σχληρός.  άιαητής,  •{•  άπήρητος  (-ωτος  «ά  άπηοής) 

96  άπηγόρευται  (βΓβ^.  Νβζ.)•  χεχώλχίται  1)200   άπηγενεές•  αηοτετα[γ]μένοι  (ε2&3} 

8  άπήχτο  (ββηεβ.  ΧΙ«  3)*  άπηνέχ9η  10  άηηλγηχότες  (Ερ1ΐ68.  IV  19) '  μηχέτι  ^έλοντ€ς 
πονεϊν.  αναίσθητοι  γενόμενοι,  άποχαμόντες  11  άπηλγηχώς'  άναίσ&ητος,  παρά  το  άλγος 
14  άπημάλδονεν  (6γ6|^.  Νβζ.  Χΐΐί  115  ρ.  74  Ογ.)  '  ημβλυνεν.  ήφάνησεν  16  άπήμβροται 
(Ο  521)•  άπέτυχεν  18  άπήμονα  (5  164)•  άβλαβη,  άπήμαντ..  21  άπηναΐος  (^1  340)  • 
αηάν{^ρωπ)ος.  ωμός  23  άπηνέος  (Α  340)*  σχληρον.  ώμου  26  άπηνέμοις  (ΒββίΙ.  Μ.  Ι 
ρ.  65  6)*  μη  έχουσιν  άνέμοις  ή  ξηρασία,  ή  άηοθεν  άνεμων  80  άπηοηοϊ  (μ  435)*  άποχρε- 
μεΐς.  ή^  απαρτιζόμενοι  36  άπήοεν  {Ρβ.  ίΧΧΥΙΙ  57)*  μετέστησεν  38  απήρξατο  (II  Ρ&ηΐ. 
XXX  24)•  άπαρχάς  έδωχεν  48  απηχές•  ίρΒυδές.  αηδές  49  άπηχεστάτων  (ΟγτιΙΥ.  Αΐβζ.)• 
άειδεστάτων  61  άπίδω  (ΡΜΗρρ  1123)*  Γόο  62  άηιτε.  έλθετε  63  άπίει•  απέρχεται 
(άηισι  Ογτ.  Ότ.) 


193 


άηίης  —  άχοβλύζων 


194 


άηίης'  πολύ  άπεχονσης 

άπίης  γαίης   (Α  270)  •    της  μαχράν   άπ€- 

χούσης  γης 
ή^  άπί&ετο'  Ί*  άπίζημιοντο 
άπι^ονντί'  άνυποτάχτω 

ι 

απ*    Ιχριόφιν   (α  414)•   από  τοΰ   ίχρίμν. 

λέγεται  γαρ  χαΐ  ή  τοϋ  χυβερνήτου  χαΰέδρα 

Ιχρίον 
άπιχρόχολον*  τ<>  ούχ  έχον  ξαν^ήν  χολήν 
•γ  άπιχμώντο'    άπ^ιρώντο   (ν.   αφιχμώντο    10 

6ΐ  άνιχμώμενα)  [72] 

άπινυσσων  (Ο  10)•    άπινύτως   ίχων,   ου 

σωφρόνων,    Πινύς  γαρ  η  σωφροσύνη  . 
{άπίξΐνος  νίά.   άπνξΖνος  «Ι  6571) 
άπιος*  η  δγχνη  χαλουμένη.  βοτάνη  (Τ1ΐ6θρΙΐΓ. 

IX  9,  5)  [76] 

"Αηι,ς'  βασιλεύς ^  ως  ΑιγύΛΤίΟΐ,  χαΐ  υ  παρ* 

αντοΐς  άπις 
άίίΐστεΐ'  άπεί^εΐ»   Σοφοχλής  Αί^ίοιρ{νν  Γγ. 

29)  20 

άπιστο ς'  άπαράπ{ε)ιστος,  άχει&ής,  ΣοφΟ" 

χλής  Τρωΐλω  (Γγ.  564) 
ά^ιχ^υς  (ΑπβΙορΙι.  Γγ.  VI  ρ.  1173)•    ό  μη 

ιστίων  Ιχ^ύν  [81] 

άπλα-  εύ&έα  [83] 

άπλαΐ  (ϋίΐηοβΙΙι.  1267,  23  δίΓΑίΙίά.  οοιη.  Γγ. 

IV  ρ.  772)  •  υποδήματος  είδος  (Ααχωνιχοΰ) 
άπλάχητον  άναμάρτητον,  Σοφοχλής  Τρα- 

χινίαις  (120) 
(απλανή  30 

{άπλετα)'  πολλά  •)•  Κύπριοι) 
άπλετ  ον    πολύ ,   μέγα.    ύμέτρητον ,   οίον 

άπλε&ρον  [89] 

άπλενρος'  ή  μή  έχουσα  βοηΒείαν^  ή  πλεν- 

ράν 
άνλήγιος  (ΕαροΙ.  Γγ.  XXVII  Ι»  ρ.  618)•  άπλονς 
άπληγίς  (ΑΓίβΙορΙι.  Γγ.  XVIII  ρ.  964    δορίι. 


Γγ.  704)  •   σύμμετρος  χλαίνα ,   ού  δυναμένη 

διπλω&ήναι 
άπλήμων  άπληστος 

α  πλην  άχαχούργητον  [95] 

απλητον  (Ηββίοι].  ΤΗβο^.  315)*   άπρόσιτον 

άπλοΐδ  ας  {Ω  230)  *  Ιμάτια  μιχρά 
άπλοϊχός'  απλούς 
άπλοϊχώτερος'  απλούστερος 
απλό 4  (ΤΙιιιο.  Αηάοο.)*  οί  (αΙΊ)  μή  δυνάμε- 
νοι (—αι  1)  πλέειν  [6303] 
απλούν*  ιίσύνθετον.  ή  τό  μή  πλάγιον 
άπλυτα'  (}υΛαρά 
άπλυτοι    φαφανίδες'    ούτως   ένοΐ  χαϊ 

Εύπολις  Πόλεσι  (Γγ.  ΧΙ VI II  ρ.  564) , 

άς  χαϊ  θασίας  τιν^ς  ελεγον 
άπλως'  συντόμως,  χα^άπαξ  [7] 

άπνίγμου'  ού  πεπνιγμένου' 

άπνίγμου  χνώδοντος 
άπνους  (ΟθΗίιη.  βρ.  V  9)•  άψυχος,  νεχρός. 

άφωνος 
(από  ζΑΟ)'  άπω&εν  [11] 

άποαγνεΐς'  άποχαθαίρεις 
ή^  άποαιρεΖ*  άποχα^αέρει.  Κύπριοι  (άποαί- 

νειΐ)  '       [14.  15] 

από  βα^ρα'  άποβατηρια ,  ή  χλΐμαξ  νεώς, 

Σοφοχλής  ΜυσοΙς  (Γγ.  378) 
αποβαίνει*  εξέρχεται 
άποβαίνοντες'  άναβα ίνοντες 
άπό  βαλβΐδος  (Αη'βΙ.  Υαρψ,  5\8)'  άπότής 

αφετηρίας 
άποβαλεΐν  άπολέσαι 
άπ   όβελίαχου   Ιχ&ΰς  (δοΐαά.  Γγ.  Ι  10  ρ. 

687)  •  οί  άνααεπαρμένοι  [22.  23] 

άπόβλεπ(τ)ον'  ενδοξον  [25] 

άποβλίσαΐ'  άπο^λΐφαι 
άποβλνζων  (1491)•  άναβάλλων.  τό  αυτό 


€00.  69  άπιχρεόφιν  72  [6610]  73  *  75  ΕΜ.  122,  29  77  άπις  Μ?  89  ΡοβΙ 
89  ίη  €0ΐΙίΰ6  ΟΓάο  §;1ο$<«ηΓΐιπι  «βΐ  Ιιίο:  α.τλτ^ι;  αΛληξ  απλητον  άπλαντα  (Ιβ^.  άπλυτα)  άπλανή' 
πολλά  Κύπριοι;  άπλήμων  άπλήτις  άπλήτιος  άπλευρος  96  £Μ.  123,  2         ^  \δες  \ον  \όν 

δ  δ 
6301    άπλοιοΐ'  οί  2  απλοί;;  5  ενιοι  χαϊ  ού  π  π  β  απλούς  8  άπνίγμον, 


χνώδοντος        10  άπο^εν 
λίσχου        26  άποβήσαι 


16  άποβά^ρα^  άποβατηρια        20  ,ηοβάλλειν         21  άποβε- 


81  άπιών 

λά  88:  ή 

95  απλή  ξ 


ΗΕ8.    72  άπιλημμένη'  χρατήσασα      76  άπιόντος  (ί1ί392)•  πορευομένου 
(Κ  289)•  πορευόμενος^  απερχόμενος       83  άπλαστ  ο  ς  (Ο^ηββ.  XXV  27)•  άλη&ινός 
€0  μή  πλεύμενον  (βίΐ  άπλευστον  νβΐ  άπλωτον)       89  άπλέητος'  απροσπέλαστος 
(Οτ^ζ.  Ν37,.  11  ρ.  12.731)•  ό  μή  πεπληγμένος        Αά  96:  άχώοισ{η)τον.  μέγα       97  άπληστος- 
άχόρταστος          6302  απλοΓ;  (Αςβίΐιΐϋί»  ΑΡ.  V  ρ.  295,  4)•  ίμάτιον  μικρόν  7  άπνευστος 

(ε  456)•  ούχ  άναπνέων  χατά  φύσιν       11  άπόαιμαι  (Ε  763)•  αποδιώξω       14  άποαίνυμαι 
(Ν 262)*  αφαιρούμαι          15  άποαίνυτο  (μ  419)•  άφηηεΐτο  Αά  20:   τ^;  τρίχας  τίλλειν 

(▼.  άποιράλλειν)       22  άηοβήσεται  (Ι,υο.  XXI  13)*  γίνεται       23  άηοβήλου  (^591)•   άηό 
—'-    "^  '         25   άπόβλητον  (Β  361)• 

13 


τοϋ  ουδού 


195 


άηοβονχολήΰας  —  άποδν 


)96 


χαΐ  το  άναφλνων.   Ιση  όέ  ή  λέξις  των 

ηεηοιημένων  [28] 

ά  ποβονκολήσας-  άηατήσας,  [αΛοστήσας] 
άποβράσαί'  τό  δίαττησαι  Λνρούς  ή  άλευρα 

^ο»όνη  (δ9εν  χαϊΊ) 
{ά)πόβ ρασμα'   χάχλασμα 
άηοβράσ ματα'    τά  σχύβαλα  των  πυρών 
άποβρίξαντες  (μ  7)•  μετά  βοράν  άπο- 

νυστάξαντες 
άποβρόχ^ι...    (ΛΓίβΙορΙι.    Γγ.    XXXVI    ρ, 

1046),  κατάπιε 
ά:τοβώμιος'    ά^εος,   καΐ   &υσίαι  άπο- 

(?αίμιθ(  (ΕαΓ.  €>τΰ1.  365)*   αΐ  μή  έν  τοΐς 

βωμοΐς 
άίΐόγεμε'  άφελχε.  Κύπριοι  (γ,  νγγεμος)  [37] 
άπόγνοια  {ΎΙχηογά.  III  85)*  άπόγνωσις  [39] 
άπόγνωσις'  ανελπ{ιστ)ία 
άπογνώστης'  ανέλπιστος 
απόγονος•  υΐός^  ι)  εγγονός,   ή  συγγενι}ς 
άπογραφν'  άρΐ&μησις   (1.ϋθ.  II  II).  -ή  ή 

γινομένη  μήνυσις 
άπόγυιοι  εύχαί'   σιωπώμεναι 
άπογυιώσχις  (Ζ  265)*   ασθενή,   η  χωλόν 

ποίη(της 
απογυμνώ'  φανερόν  ποιώ 
άποδαιμονίζεΐ'    άποχαρτερει  έν  τφ  έν^ 

^ουσιάν 
αποδ αρ&άνεΐ'  άποχοιμαται^ 
άποδάσεται•    άπομεριεί 
άποδάσμιοι  (ΗεΓοά.  Ι  146) *  άποδεδασμέ- 

νοι 
άποδαστύς"   άπομερισμός 
•}•  άπόδατοι•  μετοιχισ&έντες 
άποδάίραΐ'  άποχόφαι  (ν.  δάψαι) 
άποδεΐν   άποδεσμεΐν 
άπόδειπνος'  αδειανός  [56] 

άποδέχται  (Οοιηίοί  ^Ι οτλϊοτ^λ) ' αρχή  Ά&ή" 

νησί  των  αποδεχόμενων  τά  χρήματα  [58] 


άπ οδέοντ ες*  ελλείποντες 

άπο  δέουσα'    λείπουσα.    υστερούσα,    ΔεΙ 

γαρ  τυ  ύστερεΐν  άποσημαίνει^  δτε  ^ήμά 

έστι,  τύ  επίρρημα  όέ  τό  χρή  σημαίνει 

[61.  β2] 
άποδεσμος    (ΑγϊβΙορΙι.   (γ.    II   2  ρ.    1079. 

1084)*   χόσμιόν  τι  γυναιχεϊον,    περίχεφά- 

λαιον 
(άποδεχ^έντα•   αποδοχής   άξια>Θέντά) 
10  [β5.  66] 

άποδιδράσχων  αποφεύγων. • δραπετεύουν 
άποδιΐστώνταΐ'   χωρίζονται 
άποδιχεΐν   (Χβη.    ΗοΙΙ.   Ι   7,   10   ΑηΙίρΙι. 

€0111.  νοΙ.  111  ρ.  159)*    άπολογεϊσΰ'αί,  δίχην 
{απ  ο  δ  IV  αν  \ιά,  άπολεΐνα) 
άποδιοπομπεΐσ^αΐ'  άποστρέφεσ%αί^  τον 

άποτρόπαιον  έχπέμπεσ^αι  μαχράν 
(ά)ποδΐω  μ  α  ι   (Ε  763)  •  αποδιώξω        [73] 
άποδοχιμάξει  (Τίηιοοί.  €θΐιι.  III  ρ.  595)* 
20        αποβάλλει 

άποδομένου'  πωλήσαντος 

άπο  δον  βραδύ  (ψ.   άηολον),   ή   άπαγόρευ- 

σις  (άποχώρησιν'ί)  [77.  78] 

άπο  δόξης  (Κ  324) *   από  δοξασμοΰ.  άπο 

υπόνοιας  [80] 

άποδ  οΰ•  άπόδυσον 
άποδοϋ(ν)•  άηοδοΰναι 
άποδοχμώσας  (ι  372) *  πλαγιάσας,  τ)  πλα- 
τύς άναχλι&είς 
30     άπόδραγμα'  άπομερισμός 
άποδρέπειν  άφαιρείν 
άπόδρομον    έλαττούμενον   τοΐς  δρόμοις, 

ή  παλίνδρομον.    ή  μετ    επάνοδον,   •|•  *Αχρι- 

σίφ  (δορίι.  Γγ.  19; 
άποδρύψοί  (Ψ"  187  Ο  21)•  ξαίνοι,  ή  άπο- 

ξέσαι 
άποδρύίρωσι  (ρ  480) *  χαταξέσωαι 
άποδΰ  (νν^)  [90.91] 


€00.    90  διαστήσαι  31    χοχλ\  ΖΖ   άποβρίξαι —  \τας         35   άπόβωμο  ς  — 

άκόβωμοι  45  ]γυνώσεις  49  \ρίζει  50  \δρασαίνοι  51  \ατής  Ρο»!  56  ΐ6^(;Ι)8ΐαΓ  6364 
^  άποδεχτον  61  στέρημα  (Λ  €Γ.  6356  19  απύ  (81  άπίδουυν  Εβοοηίοθΐ)  Η&  άχρη- 
σίω        87  ξένοι         90  αποδυθεί 


ΗΕδ.      28    άπόβολον    (Ι6τί1«   VII    18)*    άηοβεβλημένον 


37    άπογενόμενοι 


(Ι  ΡβΙτ    Π  24)*  αποθανόντες        39  άπογνώμων  άποβεβληκώς  πάντας  τους οδόντας, 

χαϊ  μήι  ίχων  δι*  ου  γνωσ9ν  (λιπογνώμων)  56  άποδειροτομήσω  {Σ  33(})'  ά^οτεμω  τους 
τραχήλους  58   άποοεχτόν  (Ι   ΤίηιοΙΙι.    II  3)*    έπαινετόν  61    άποδέεΐ'   λείπει 

62  άποδέων  λείπων  65  άπο  δέ  χλαΐναν  βάλε    (Β  183)*   άπέβαλε  όέ  τό  Ιμάτιον 

66  άποδιγμεΐ•  αναχωρεί  (ύ.  άπαίρει)  Αά  71:  άποχα9αίρεσΒαι  (ΡΙβΙ.  €Γ»\γΙ  ρ.  396  Ε  βΐ. 
€  ΜοβΓ.  ΑΙΙ.)  73  αποδο&•η'  πραθ^  (Οοΐϊβΐ.  Νον.  ΙβοΙΙ.  1ο9)  77  άπόδοντο  (Β  1^%)' 
άηώλοντο  78  άποδόσΟ'αΐ'  πιπράσαι  (τ.  περάσαι)  80  άπόδορος  (Π  863)*  άδόοατος 
β0λής,  ή  μέγεθος  βολής  διαστήσας  90  άπόδυσαΐ'   άπόδυ&ι   (Μο«Γ.  ΑΙΙ.)         91   βπο- 

δύσοι  {ΑΠΟΔΥΘΙ:  ΑΠΟΔΥΟΑΙ  ςοη^οίίο  ρΓίοηβ  ;1.) 


197 


άηοδνύηετ  ΒΪ  —  άηοχι^᧣$ 


198 


[άποδυσηετεΐ•  άνοδύρεταχ  (ΝΙεβΙ.  Γλνίιΐ. 

«ά  6γ€;.  ρ.  65,  7  ΒΓοηΙ(.)] 
αΛοδυρόμενος'  Κρηνών,  ηενθων  [94 — 9!Ι] 
άπό ερσε  (Ζ  348) *  άπέπνιζε»  τουτέστι  ηο^ 

ταμοφόρητον  ^ποίησεν  [6401  —  4} 

άηοέα αν  άπησαν 
(άποξίνννταί'  άηοσβέννυται) 
άπό&εα'  άθεα,  ίχτός  ^εών,  Σοφοκλής  θυέ- 

στχί  (Γγ.  246)  [β— ΙΟΙ 

άηό^ετος  κείμενος  ίΟ 

άπο^ήσεσ^αί'  -^ εχτήσεσ^αι  [13.  14] 

άηο^λίιραντες  (Οβίίΐι.  XIV  ρ.  193  £)  •  εκ- 

Λίάσαντες,  άποστάξαντες  [16] 

άπ ό  9^ρεκτ α'  φενκτά 
άπο&ριάξείν  (οΓ.  Αγ.  ΑεΙι.  158)  *  το  άφαι- 

ρεϊν  φύλλα  συκης,    καταχρηστικώς  όέ   καί 

το  ότιοϋν  άφαιρεΖν 
άπό&ριξ    (ΟβΙϋιη.   Γγ.   €00X1.1)•    άνηβος. 

άΒρίί  [20] 

άΜοΟνμία  (5 261)*  ά^ταρέσκοντα  τζ  ^^χν^    ^ 

νέχ^ρά  [22] 

άηοΒυρονμενος•  άποκεκλεισμ ένος 
άηοθύ(σ)κείν  άποτυγχάνειν  (ν.  εν^ύακειν) 
άνο9ϋσ{α)εΐ'  άποπνεύσει.  άποξενξ'ζΐ    [26] 
άποίζειν  άηομωκάσϋ-αι  [28] 

Λποικίΰτη  ς'  κατοικίοτής 
απ  ο  IV  α    (Α  13)*   λύτρα  καϊ  δώρα,   εστί  όέ 

καϊ  αντί  τίνος  {^ί)κτίύματα 
άηοιν&ν    άπολυτροϋν   (ΒβηιΟδΙΙι.   629,  22 

ΔΓί5ΐ.  Γγ.  XV  4  ρ.  1031)  30 


άηοινον  άτιμώρητον,  ή  λΰτρον  [33] 

άηοίσει'  άπενέγκη 

άποίαω*  άποψέρω 

άηοίχεται  (δ  109 ?)*  αφίσταται. 

άποκα'  άπόκιατα,  ού  κεκαρμένα      [38.  39] 

άπο  χαιρον  (ΡΙβΙ.  Τ1ΐ€θ6(.  ρ.  187Ε)*  ..άκαι- 

ρως  [41—43] 

αχοκαταστασι^'  τελείωοις 
άποκαταστήσαΐ'  τελειώσαι. 
ή^άποκεστίλλαΐ'  εκδείραι  (άποκ*  έστΙ- 

λα  ι  (ΒοβοΙίεβ)*  έκδεϊραι^)  [47] 

άποκεκλ.ησ&αί  αίτιων  (ΟεηοβΙΙι.  1260, 

23)  *  άνορέκτως  εχειν  τροφής 
ή^ άπόκετον  άποκομίξων 
άποκηδήσαντε[ς]  (Ψ413)'  άφροντίσαντες 
ή^άποκήλειν  άηοδίώκειί)  (ν.  άποσήχείν) 
άποκήρνκτος  (Τΐιροροιηρυβ) *  ό  έηϊ  άμαρ- 

τήμασιν  έκηεσών  της  αατρφας  οΙκίας  (Εΐ'β- 

ΙοβΙΗ.) 

άποκηρυχ^έντα  (Ρ1&&. Ι.β£^κ• ^Ι  ρ.9290)• 

υποβληθέντα   . 
(άπόκινος'  είδος  όρχήαεως  Αγ.  Ε^.  20) 
άηοκλαίφ'  κλαίω  [56.  57] 

άποκληίααντες  (ΗβΓοά.  1  150)*  φυλακί- 

ααντες 
άηόκλωμα'  απολογία  έπϊ  τό  χείρον 
άποκλων εΐ'  άποατρ.φεί,  Ταραντϊνοι 
άποκναίει  (0«ιηθ8ΐ1ι.  564,  12)*  λνπεΧ,  φο- 
νεύει, άπολλύει»  άποτρίβει^  αποκόπτει 

[62.  63] 


000.    02   $ρυΓί3   νίάβΙοΓ.  83    \ώμενος  0490  άποερσαι  6  νίά.  άποξίννυται 

11  \εητα  32  άημώτατον  34  όπενέγκει  (οί.  έποίίίει)  40  άποκαιροΰ  (γ.  ΡΙΐΓ^ηίοΙι.  27,  12) 
('44  8ρυΓί3?  45  άποκαταπτύσαι:  5ρυπ8  ?)  48  [εΐσθαι  —  εχειν  54  Οί.  άηόκριαις  58  άπο- 
χλείσαντες        61  φονεύει,  άποκλάνει,  άποκάμνει.  άπολλύει  κτλ, 

ΗΕδ.    94  άποδώσεται  (Ϋνον,  XXVIII  21)•  πωλήσει  95  α*ποδ*   όστέ.ν   άχρις 

άραξε  ν  (Π  32ί)  *  άχρι  τον  οστού  την  σάρκα  διεκο-φεν  96  άποέθεν  (Ζ  62)•  άηο  -^  άνω- 
ύεν  (άπέωαενί),  άπό  εαυτού  97  άποεΐπεν  (^515)•  άπαρνησαι  98  άπ όειπεν  (Γ  Α0^)' 
άπόφησον,  άπαρνήσαι        99  άποέο  (Ε  343)*  αφ*  εαυτή;        6401  άπο  ερσε  ι  (Φ  283)  *  άπο- 

σ 
στερή,  άηοπνίξει       2  άποέογαθεν  (φ  221)•  έχώριξεν  (ΟΓβρ.  Νβζ.  ΟβΓίη.  IV  295)       3  άποερ- 
γ  ει  (θ  3*25)•  χωρίζει      4  (α)ποένντάΊ  (α  419)•  αφαιρείται       8  άπο&εν  (Ι)8γΗ3Γ6)•  έκτος, 
ίξωθεν  9  άπόθεσις'  άπόδοσις  (ηοη  ΗίρροοΓ.  III  ρ.  61)  10  άΜοθεστος  (^296*  ούκ) 

ιηιξήτητος  13  άπο^ησαμένη  (Ειιγ  Ιοη.  875)•  άποσωρενσασα  (τίά.  άπονη —  βΐ  αποκοπή^ 
14  άπυθητος'  μι)  φιλούμενος  (αά  ρ  29υ)  1«  άπό(^ον  (ΕζβΗι.  XXI  10)*  θε'ί^  20  άπο- 
χϊρώσκοντα  (Β  702)•  άηοπηδονντα  (βίο)  Α(1  21:  [άπδ  ^νχής,  άπό  θυμού,  ή]  22  άπό 
^^νμού  (Α  5ί)2)  •  άπυ  ιρνχής.  ή  άποθετ  της  ριχή^  Αά  25:  αποαείσ-^  2Η  άπο  *Ιδ(α)ίων 
ορέων  (Θ  170)•    άπύ  των  τής'Ιδης  ορέων  28    (άποικίαν  δβρίοηΐ.  XII  7)*    άποίκηοιν. 

μίτανάσταοιν  33  άκοιον  (ζ\.  οείβΐ.)*  άνήδονον.  άνοστον  38  άποκ αθημένη  {ν.  γ.  ίβνΐΙ. 
\Χί8)'  αίμορροοϋαα  39  άπ  οκεκ  λισιό  ων  {Β  91)•  άπό  των  σκηνών  41  άποκαραδοκία 
ΓΚοπϊ.  VIII  19)•  προαδογ.ία.  άπεκδοχή  42  άποκάλυιρις'  πρόγνωσις,  προθεωρία  43  άπο- 
χαταλλάξαι  (ΟοΙο^β.  1  20  ΕρΙίβδ.  II  16)•  φίλον  ποιήσαι  47  απόκειται  (II  Τΐιη.  IV  8)• 
ήτοίμασται  56  άποκ  λή ρ  ωσιν  (Γβο.)  '  τό  μεροί  57  άπό  κλεισμα  (Ιργοιπ.  XXXVI  26 

ΤίδοΙι.)•  φυλσχ7/(Γ)  62  άποκναίεις  (Μβηβηά.  ίΓ.  Χ  ρ.  172  Αγ.  νββρ.  679)•  αναιρείς  (ΜοβΓ. 
ΑΙΙ.)  63  άποκνεϊ'  άποκάμνει.  [βέβαιος,  ασφαλής  (οί.  6641  άποπτος)]  ή  άποσπα.  άφέλκει 

τον  πατέρα  (%\.  0€ΐθ1.) 

13  * 


199 


άηύχναιΟΐζ  —  βίπόλιον 


300 


άηόι^ναισις*  ι]  κατ(λ  β^αχύ  άναιροναα 
λι5.τι?  [05] 

άΛοχνησάμενοί  (ΗίρροοΓβΐΜ Ι) *  άποξύ- 
σαντες 

άπόχνησίν  (ΤΙιυε.  Ι  99)•  δχνον,  άποχά- 
ττησιν  [β8] 

ά!ίοχο?.οηαντωσίς'  -^ ηαρίνδοΐς  ή  σννον- 


€ 


σία,  οι  όέ  π  ηαφλαγόσι  τινών  χριομένων 

τά  αΙδοΐα  δονεΐν  παρέχει  10 

άηοχομίζεσ&αι*  άποφέρεσ^αι 
ϋΙηοχοΛήναι•  έηΐ  των  Ιχνενόντων  λέγεται^ 

δταν  μι)  ενρασιν 
+  άποχοπηααμένη*     στερνοχοπηααμένη 

(ΕυΓ.  Ιοη.  8751)   αΛΟχαφαμένη 
άκοχορεΐν  άηο-φαν  άπύ  τραπέζης 
άποχορσωσαμέναις'      άποχειραμέναις  * 

χόρσας  γάρ   τρίχας.  Αισχύλος  Ύ'φιπνλ'η 

(ίΓ.  244) 
άποχ(οτ)ταβίξειν  (Χβη.  Ηβΐΐ.  Π  3,  66)•    20 

το  λειπόμενον  πόμα  τον  ποτηριού  έχλατα- 

γεΐν  όντως,   ώστε  ιρόφον  ποιέΐν 

άποκραιπαλισμός• 

•   άπαν&ρακισμός  {έη  — ) 

[78.  19] 
άποχρι^ηναΐ'  χωρισΒηναι  [81] 

άποχρίνον  άποφαίνον 
άπόχρισις    {Ι,γ^ΐΛΒ   €\   Αηΐίρΐιο)*    απολο- 
γία 
άπόχροτον  (Χβη.  Ες.  ΤΙ115)*  σχληρόν         30 
άποχρούεσ^αι   (Χβη.   ΙΙίρρβΓΰΙι.   111  14)* 

άποβάλλεσ%αι  [ΗΗ] 

α 
άπόχννον     μάζα     μεμιγμένη     φαρμάχψη 

προς  άναίρεσιν  χννών,   ι]  είδος  βοτάνης 
αποχνπαρώσαι•    άποχτεΐναι   (ν.   άπεχν- 

πάρωσεν) 
άποχνριάζειν '    άποχαχεΐν,    άποφενγειν, 

άηοσ-Λίρτάν  (ν.  6177) 


άπολάχημα'  ράπισμα,  από  τοΰ  ιροφεϊν 
άπολαχόντες  (ΗβΓοά.  V  67  βΐ.)  •  άποχλη- 

ρώσαντες 
^  άπολύ,   δαίαων  ή   &νσία,  ζώντες  δμφα- 

κες  [93] 

άπολελα(ΐ)σμένον'    άπολελιΘωμένον 
άπολέγεί'   ^  παραγγέλλει 
άηολέγειν  άπυλέγεα&αι,   άπανδάν 
άπολέγο  μαΐ'  απαγορεύω 
άπο λέγοντες*     άπαγορεύοντες    (ΡοΙΙ.    VI 

118) 
(^άπολείβοντες'  άποστάξοντες^  όποσπέν- 

δοντες)  [6500] 

άπο λείίρεταΐ'   έασεται 
άπόλειιρ ις  (Οοπιοδίΐι.  868,  17)  ή  άκό  γν- 

ναιχών  έγχατάλεΐί^ίς  . 
άπολεχτών  έχλεχτών 
άπολελάγνενταΐ'    εις  λαγνείαν  άνάλώ- 

ται 
άπολελαμμέναι  χ  οιλίαΐ'   παρά  ^Ιππο- 

χράτει  (νοί.  Ι  ρ.  163  Κ.) 
απολέξας  (ΤΙιιιο.   IV  70)•  έχλεξάμενος 
άπολέξω'   έρώ.  δηλώσω 
•|•  άπολέλασταΐ'   άπολέλεχται  [9] 

άπολέ^ομεν  άποδερούμεν,   Αέφαι  γάρ 

τδ   άποδεΐραι  [II  —  13] 

άπόληρο  ς  (?)*  η  τον  θανάτου  γραφή.  Τα- 

ραντΖνοι 
άπολησ αΐ'  άκοπεσείν  (Ιιηο  άποπαληααι) 
•|-  άπολησΟτ\ν αΐ'  άποστραφήναι  (άπολν- 

γισί^ήναι  1} 
άπολιβάξαι  (ί\.τ.  Ανν.   1467)•  άπολεΐιραι, 

έχνοτίσαι.  άλλοι  πορρωτέρω  άπελ&εΐν 
άπολιγαίνειν    (Αγ.    Αοΐι.    5)68)•    αφηδν- 

νειν.  (ά)ποφ9έγγεα0αι,  ή  οξέως  άποτρέχειν 

(ν.  λιγαΐνει) 
Ί*  άπολεΖνα'  άποστρέφειν,  Λάχωνες  (άπο- 

δεινανί) 
ή^άπόλιον  &αΰμα 


€0Ό,  64  μετά  66  άΛθχνν\  74  νψηπονλη  75  έχλογεΐν  88  απολογία  ή  είδος  όρχή- 
αεως  (νίά.  άπόχινος)  85  έπφάλλεσ\^αι  (92  δαίαονι  ^νσιάζοντες  ?)  98  νίάβ  ροβΚ  απόληγε 
99  ΟΓ.  6513  <ί5«2  νίά.  6509  4  \χνευταΐ'  εΙς  λαχν  5  \αμέναι,  χοιναί  ΡοδΙ  » 
)ρ^6ΐ)9ΐυΓ  6502  10   άπολείχρομεν  ά.τοδέρομεν,   λεϊι}}αι         ΡοδΙ   13   οΓάο    Ιιίε    68ΐ:    ά,το- 

λείβραξαι,    απόληγε    άπολείβοντες   (σ  499}    άπόληρος   άπολησαι   άποληα^ηναι  17    ΟΓ.  6613 

18    υξεται        20  άηόλγον   ^αϋμα   ΟΟγ.   €ί.   άπάλιον   €ΐ  ΤΙι60€Γ.  156 

ΗΕ8.  65  άποχνα  ισϋ'έντες  {Οΐ'ϋζ.  Νηζ.)  •  λνπηΟέντες  68  α^το'κΐ' ι$'ε  (1  Κο^ίΤ. 
IX  29)•  άπότίλλε         78    άποχρισάμενοΐ'  άπυλνσάμενοι,   έπιπλννάμενοι  79  άποχλύ- 

σασ^αΐ'  άποχαΰαίρεσ&αι   (ΡΙβΙ.    Ρ1ΐ3β(ΐΓ.    243  ϋ,  Ογο^.  Νλζ.  1  ρ.  150  Α)  81  άπόχριμα 

(II  Οοΐ'.  Ι  9)•  χατάχρψα.  ίρήφον  86  άποχτάσ^αι  (Γβο.)•  το  άποβάλλεσ^αι  93  από- 
λαυε ΐ'  τρνφη  65()0  απολείπεται  (Ηε&Γ.  IV  9  Χ  26)•  απομένει  9  άπολελειρει- 
μέναι  {Φ  Α5ο)•  άποχειραμένον  άπολελειρειμένον  τά  χαλά  11  άπόλεμον  απειροπόλε- 
μον   (ν.    Β  201)  η  άπολέσΒαι  {Α  αϊ)-    άποΒανεΐν  ΙΖ  απόληγε  (Ν  2Ζ0)- 

παύον 


201 


άηολίζαργ&ίίαί  *^  άηοΡθύφ$ύϋ•Βίς 


202 


άϋολιταργίσαι  (Αγ.  ΚυΙ)Ι>.  1253)*  ταχέως 
αποδραμεΐν  [22  —  24] 

άηολιχμήαονταί  (Φ  123)•  άηολείξονύίν 

άπολλωηής'  ή  δάφνη  (τίά.  άσχληπιάς 
δνσαρεία,  δελία) 

'.ίπολλωνιεΐς'  δήμος  της  '/Ινηχής,  φυ- 
λής (Ατταλίδος)  .    [28] 

άηολβγίξεσΰ'αι  [30] 

ά  ιτολογισμός '   απολογία 

αχόλογο ς'   απολογισμός  [33]     10 

άπολοίμιον  φανό  ν  (δορ1ι.Ν8υρ1.?)  *  τ6ν 
επϊ  δόλφ 

απ  όλον  άστρεφές,  βαρύ  (?.  αποδον  1).  άχί- 
νητον  [3β] 

άπολονσέμεν  (Φ  455) •  κολοβώσειν  {Εν- 
πριοί) 

{άπολονφειν*  άποτίλλειν) 

άπολοφνρρσ^αΐ'  άποδύρεοΒ-αι 

άπολνγματος'    άπογύμνωσις.   Κύπριοι 

[41]    20 

απολυμαντή  ρα  δ  αιτώ  ν  (ρ  220)•  τόν 
τά  δείπνα  λυμαινόμενον 

άπολυσ άμεν  ος'   άπολντρωσάμενος 

[44__4(5] 

α.τομαγδαλιάς  (Αη$(ορΙι.  Εςς.  4ΐ3.  414)• 
στεαρ^  ίν  φ  τάς  χείρας  άπεμάττοντο  έν 
τοις  δείπνοις.  βαλόντες  δέ  αυτό  τοις  χυ- 
αίν,  άναλύοντες  από  των  δείπνων 

άπομάγματα  (δορίι.  Γγ.  31)  •  πεοι&ειωματα 

άπομάκτης  (ΟοιηίοϋδΙ)•  πεοιχαΘαρτής  30 

άπόμαχτρα  (ΑηβΙορΙι.  Γγ.  ΟΧΧΧΙΙ)*  ξύλα, 
τάς  (σ)κι;τ«λαί,  }ν  αΐς  άπο'ψώσι  τά  μέτρα 

[51.  52] 


άπομάττεσ^αι  (άξασ^αι ?)  *  άναλαβεΐν. 
μιμήσασ&αι 

άηομερμηρίααι  (Αγ.  Υβίρρ.  5)•  άπονυ- 
στάξαι,  άποχοιμηθήναι.  Μέρμηρα  γάρ 
(?)  εΙς)  νπνυν  καταφορά  (περϊ  τήν  εω) 

άηομην ίσει  (π  378)  •  την  μήνιν  άπαγγε- 
λεΐ  [56] 

άπό  μισθωμάτων  (ϊβοοΓ.  ΑΓβορ. 29)•  θυ- 
σίας δημοσίας  οΐ  *Αττιχοϊ  ελεγον,  {άς)  ερ- 
γολαβονντες  {έτέλουν)  [58] 

άπομνύμεν οΐ'  άποβάλλοντες  δι   δρχων 

άηομόρξατο  (ρ  301)•  άπε'φήσατο 

άπομυξίαι•  άποχα&αρσίαι 

απομύττειν  έξαπατάν.  γοητεύειν  [03.  64] 

άποναρχήσαντες'  όχνήσαντες 

άπόνασθαι  (οΓ.  ΑροΙΙ^ΚΙι.  II  196) '  άπο- 
λανσαι.  χατατρυφάν  (ήσαι  €γΓ,  Όγ.) 

απονέμει  (ο.  ο.  ΡΙβΙ.  Ιβ^^•  VI  ρ.  750  €)  • 
παρέχει,  δίδωσιν  [08 — 70] 

άπονευρούμενος'  τά  νεΰρα  χοπτόμενος 
(ν.  άπυξΐνος) 

άπονησ αμένη  (ΕοΓ.  Ιοη.  875)•  άποσωρεν- 
σασα  (ν.  ά:το&η\  άποχοπη\) 

•{  άπονήσασ&αΐ'   αφίξεσθαι.   άνελεΐν 

[74—76] 

άπονίξεσί^αι  (ΗίρροοΓ.  Ι.  VIII  ρ.  214,  10 
ί)  •  άπονίπτεσ^αι 

άπονιξόμεναι•  •{•  πλυνοΰμαι 

άπόνιπτρον  (Αγ.  ΑοΙι    616))*  οπόνιμμσ. 

άπόνοιαον*   άπογύμνωσιν   (άπολουμόν ?) 

[81] 

απονομή  (ΟίηηΓοΙι)•  (χπομερισμός  [83 — 87] 

άπονοσφισ&είς•  χωριαΰείς,  στερη&είς 


Λ 


€0Ό,    21  \γήσαι      21  δ,  φ.  τ.  *Αττιχής      34  δόλφ    άπολοίφειν  άηοτελεΐν  Κύπριοι 
απολον  37    \μεναΐ'   '/,ολλοβώαιν,   άπολοφν ρεαΟ^αι  Ρθ5ΐ  4(>    απολύφειν  άπολώ' 

47  Ιταλία  48  άπόγματα  54  ϋηνος  χατάφορα  55  |ι'£4ΐ;  — //τ/η/σιν  \γέλλειν  57  άπομι- 
αρώματα  ουσίας  —  £ργον  λαβόντες        59  δι        ϋϋ  οΐ.  69(56 

ΗΕδ.      22    α   πολλά'    ατινα   πολλά  2ο    άπολλύει,    λυπεΓ,    φονεύει   (ν.  άποχναίει) 

24  άπόλλυρε  (Κοιη.  XIV  15)•  φόνευε  εΙς  απώλειαν  28  απολογία*  πληροφορία  30  άπο- 
Χυμαίνεσί^αι  33  άπολοιγον αμϋναι  {Α  67)*  άποσοβήσαι  τόν  θάνατον  36  άπόλοιτο 
(Ε  311)•  άπόλετο  41  απολυμαίνεσ^αι  (Α  313)•  άποχα&αίρεσ9αι  44  άπολύτρωσιν 
(Ήβ5Γ.  IX  15)•  αποφυγήν  45  άπολώ  (Ι«ΧΧ  ΑΗΛι*.  8)*  απολέσω,  αφανίσω  46  άπόλω'φεν 
(0  129)•  άπώλετο  51  άπομαρ  ξάμενοι  (  Ψ*  739)  •  άπομαξάμενοι  52  άποματαιάσαι 
(ΓβοβΠδ)•  έξευτελίσαι         56   άπομηνήσας  {Β  772)•  χωλω&είς  58    άπόμο  ιρα  (τβοοηδ)• 

μερίς  63  άπώμοτον  (Εαροΐ.  Γγ.  XXV  ρ.  517)•  φευγ,τέον  άπό  ωμότητας  64  άπόναιο 

ΐί?556)•  έπαύραιο,  όνοιο  68  άπον έ εσ&αι•  άποχομίζεσΰ'αι.  έπανελ^εΐν  (Β  288)  69  άπο- 
νένεταΐ'  άηοστρέφεται  (άπαναίνεται)  70  άπονέοντο  (Τ  313)•  άπηηχοντο  74  άπο- 
νη σετ  α  ι  (^V76■^)•  όνησιν  λήιρεται  75  άπονη  μέν  ος  {ω  30)•  ονησιν  είληφώς  76  άπονη- 
ατίσασ&αι'    το   άπό    νηστ{ε)ίας   επί    πρώτην    έλύείν  8ΐ    άπόνοια    (δίΓβε.  XXII   16)• 

απολογισμός  83   Απόλλων    ό  των  ^Ελλήνων  &εός,   έτυμολογήται  6έ  ό  μη  μετά  πολλών 

ΐΟΙβηι.  Αΐβχ.  δίΓΟηι.  Ι  ρ  349  Β)  συναρι^μοΰμενος  84  άπονη  νια  ι•  τιμήν  άποδοϋναι  (άποι- 
νήσαι)  85   άπον οστήσ εΐ'    άποχομίσει   (αά  άπαναστήαειν   (ΗεΓοά.  VI  133)).    επανέλθει, 

νηοστρέχρει  {Α  βΟ)  ^^άπονοστήσω  άπονοσφίσωηαι  ϋΐάπονοαφίζεσ&αι 
(Ογήη.  ΑΙ.  V  585  Β)  •  χορτάζεσ&αι  (δκ) 


183 


άηανλία  —  άηεχαίνντο 


184 


άχαύλια    χαϊ   έχαύλια   δίχως    λέγεται 

ημέρα ,  ίν  "ζ έηαυΧίξ^αι  τφ  αν- 

δρϊ  ή  νύμφη 
άηανλον  άπόχοιτον  [7 — 9] 

άπ αφίνιον   Αάχωνες  κάρδοηον  λιΒΙνην, 

έν  η  ή;"  μένονσιν^  ήν  χ  τη  τι  χαλονμεν 
άπαφίσκειν  (λ 217)*  άηαταν,  άφαιρεΐσθαι 
άηαφός*  ^ποχρ  τό  δρνεου 
άηαφούλιστορ*  σταφνλΐνος.  Αάχωνες (άτ- 

ταφούλιττορ  ?) 
άχάφω'  άηατήσω 
άηέβη'  συνέβη  (ΤΙιπο.  IV  39).  ίγένετο  (Εατ. 

Μβά.  1419).  (άπ(βίω,  άπέΒανενΙ) 
άηέβλι,σεν  (Αγ.  Α??.  498)*  άπεηίαύεν 

[17-19] 
άχεγγυαλίξειν  άποχαΘισταν 
άηεγένετο  (ΛηΙίρΙιο  εΧ  ΤΗυεχά.)*  άχέ&ανεν 
απεγνωσμένος*  ανέλπιστος  [28.  24] 

άηεδίξειν  {0\\Αεπϊ\χ%)'  όμαλίξειν 
άίίεδιχάσ^η'  ή^  χατεδιχάσϋη 
(άηεδίσαι*  όμαλίσαι^  έδαφίσαί 
άχεδάεν  όμαλόν 
άηεδόεσσα'  Ισόπώος^  ομαλή) 
άηεδον  (ΤΙιαο.  VII  78)*   όμαλόν.  Ισόηεδον, 

έηίπεδον  [31—34] 

άκέδρα  (ΟΓαϋη  ίν.  Π  ρ.  62?)*  άπέφνγεν 

[36-38] 
άίίέ^ρίξεν  (ΕυΓ.  Ογ.  128)*  άηέχειρεν.  άπέ- 

χο^εν  (ΑΓ€ΐιί1.  ίΓ.  137)  [40] 

^ηει-  άπιθι,  άπελθε,  βάδιζε  [42] 

άηει^εΐ  (ΡΙβΙ.  \.ε%%,  ΧΠ  949  €)•  αντιλέγει 
άπειρη  ς '  ανυπότακτος,  άπιστος,  Σοφοκλής 

ΑΙχμαΧωτίσιν  (Γγ.  46)  [45] 


άηειχάσματα  (ΡΙβΙ.  ΟΓβΙχΙ. 420 €) '  ομοιώ- 
ματα (αη  Ι<ΧΧ?) 
άηεικός'  άτοπον,  ού  πρέπον 
άπειλή'  οργή  (βη  Ι<ΧΧ?) 

απειλείται•  

άπείπατο  (ΗβΓοά.  1 205) *  ήρνησατο  [51.52] 
άπείπαντο  (ΗβΓοά. VI 100)*  παρχ/τήσαντο, 

άπετάξαντο 
άπείπεταΐ'  αποτάσσεται,  απαρνείται 
10    άπειραίη*  ηπειρωτική 

άπειράκις  (ΛηβΙοΙ.  (Ιβ  Χβηορίι.  2  ρ.  975, 

26)*  πολλάκις,  πλειστάκις 
άπεΐργον  έκωλυον 
άπειρηκότων  άπειπαμένων 
άπειρημένοΐ'  απεγνωσμένοι  [βΟ| 

ή^'ά πειρήδιον  πολύ,  άπειρον πλή&ος (άπει• 

ρίδιονί)  [62—65] 

άπεΐρξεν  (δορΗ.  Αί.  1280)*  ίκωλνσεν 
άπειρον  πολύ.  άγευστον.  περιφερές  (ΑΙ- 
20        ϋοί),  στρογγύλον,  δια  τό  μήτε  άρχήνμήτε 

πέρας  Ιχειν 
άπείρονα  (ό  510  αϊ.)*  πέρας  μή  Ιχοντα  (τ. 

άπέρονα) 
άπείρονας'    άπειράτους.    Σοφοκλής    θνέ- 

στη  (Γγ.  245) 
απείρου•  άγνωτου.  μεγάλου 
άπείρψ'  πολλή  [72] 

απείρων   μεγάλων,    αναρίθμητων,   πέρας 

μή  εχόντων  [74] 

30    άπειαιν  απέρχεται  (β.  ο.  δορίι.  ΟΤ.  229). 

άπέθανεν 
ή^ άπεισουτήρες•  σκόλοπες  [77.  78] 

άπεκαΐνυτο  {&  127.  219)*  ένίκα 


€0ϋ.  5  άπαυλία  —  Ιπαυλία  6  άπαυλόν  άπόκοπον  10  καρδοπόν  14  άπαφω 
27  Ι«β{;6ΐ>3ΐυΓ  ίηίΓ8  ροβΐ  7477  άρπεδίσ αι  —  έδαφήσαι  βΐ  άρπεδόεν  άρπεδόεσσα  ροβΐ  άρπα- 
ναι  —  λατίνους  (7474)  32   άπέδοσ^εν  άπεπωλήσατο  40  άπει^ι  44  \ωτησιν 

49  άπειληταί'  όργίλοι  €γτ,  Ότ.  €ί.  Μβίη.  6οιη.  111  526  54  άπάρχεται  61  άπειρέσιον 
€γτ.  Ότ.        79  ένίχα,  αφαιρείται  (βά  άποαίνυται) 

ΗΕ8.     7  άπαυστίας•  άπαρσαχύτας  8   άπαυτομολήσει  (Ργου.  VI  11)  *    άφ' 

έαυτον  (ης)  ^λθη,  παρά  τό  μολεΐν,  δ  έστιν  έλ&εΐν  9   ά π*  αυτομάτου•  εξαίφνης  (τ. 

από  ταύτομάτου)  17  απεβή  σατο  (Α  428)  •    έπορεύ^  18    άπέβαισεν  άπέασεν 

19  άπεβί'ω'  άπέΘα,νεν  (ν.  άπεξεβίω)  23  άπεδέξατο  {Α  95)*  άπέλαβεν  24  άπέδετο 
(Ιαά.  11  14  III  8)*  έκδέδωκεν  31  άπεδος*  άνάπ<ύΛν...  (ν.  άνά  πόδα)  32  άπέδοσθεν 
(ΑεΙΙ.  Αρρ.  V  8)•  άπηαπολήσατε  33  άπέδωτο  {\\χό.  II  14  111  8)*  έκδέδωκεν  84  απέ- 
δου  (Ρκθΐηι.  ΧίΙΙΙ  13)•  παρέδου  36  άπέεργεν  (0228  Οτεζ,  Νβζ.  ΑΓε.  VII  107*  άπεχώλυσεν 
87  άπέησει  (τ  169)*  άπεστη  38  άπέειπεν  (1431)*  άπηρνήσατο.  άπεΐπεν  40  άπεέργεί' 
απείργει,  κωλύει        42  άπ[ε]ίης  γης  (Α'ΖΙΟ)•  της  πολν  άφεστωσης  γης        45  άπ[ε]ί&ησεν 

2441)*   ούκ  έπείσ^  51   άπεΐπεν  ηρνήσατο  62  άπειπάμε^α  (II  €οτ.  IV  2)* 

ερρνράμεθα  (ηοη  ΗβΓοά.  IX  7)  60  άπεγνωχότες•   άπηγορευμένοι         62  άπειρ.,,.' 

άπειρα  τφ  πλτι}&ει,  πολλά,  έν  δ*  αίγαις  άπειρέσιαι  (ι  118)  63  άπείρρητον  άορητον,  άνεχ- 
λάλητον  (τ.  άειρον,  άνείρτμον)  64  άπείρητος  (β  170)*  άπειρος  65  απείρηταΐ' 

άπηγόρευται  72  άπειρομένων  άποφευγόντοίν  74  άπειροπλάσιον  πολυπλάσιον 
77  άπεϊτε•  άπέλ&ατε  (Ηατοά.  VI  97  ΤΙιιιε.  II  46)  78  άπεχα*ί(η)σεν  (ΙοΓβιη.  XV  9)* 
έσιάνΒη 


185 


άηέκβμον  —  άηβοίχαιΙ»ν 


186 


άκέχαμον  ήτόνησαν 

άχεχέλλερεν  (ΤβΓβηΙίηί  1) *  άκέχλειρεν  (τ. 

αχελλεά) 
άχεχέντησαν  τήν  άλή&είαν  οίον  έΜχ- 

^,  όχοΐον  -ην  τφ  Λράγαατι 
άχέχιξαν  (Αγ.  Αείι.  869)*  άκοηεσείν  φν- 

σώντες  ίηοίησαν 
άηεχομίσ&η'  άπηνέχϋτ} 
ή^  άπεχτον  του  τέχοντος  έγένετο 
άηεχορύφον  (ΗβΓοά.  ▼  73)*  εΙς  χορνψ/^    10 

[τό  τέλος]  ηγεν 
άχεχόσμεον  (τ/  232)*   άκετί&ονν,  άχετύ- 

^εντο 
άπέχτητον  άχαρτον,  άπόχίστον 
άπεχυηάρωσεν  άηέχτεινεν  (τ.  άΛΟχνηα" 

ρωσαι) 
άηεχωλυ^η'  άηεχωρίσ&η 
{άχελάπη  ΎΪά,  άχελέπη) 
άπελασία'  διωγμός  [93] 

άπέλε&ρον  (£245)•    άμέτρητον.    Πλέ-    20 

&ρον  γαρ  είδος  μέτρου  [95.  96] 

άχέλεξα'  άχείχον,  άπηγόρευϋα 
άπελέχη  (ιηο  άπελάπη) '  αΛελεηΙσ&η 
άχέληχα•  άχέρρωγα.  Κύπριοι  [βΟΟΟ] 

άπελήχηαεν  τοις  δαχτνλοις  ίίρόφησεν 
άπελλάζειν  (Οηοαί. αρ. ΡΙαΙ.  Ι,γϋ.  VI) *  ^- 

χληαιάξειν,  Λάχωνες  (τ.  άηηαλλάξειν) 
αχέλλαΐ'  σηχοί,  έχχλησίαι  (Ι«8€οη•8).   αρ- 

χαιρεσίαι 
(^άηέλλαχας'  Ιερόν  χοινωνονς ;  τίά.  άχάλ-    30 

λαχες) 
άπέλλειν  (Αβοΐββ)*  άηοχλείειν  [6.  7] 

•^  άπελιγχόμην  (0Γ6ΐ68?)*  άπερριπτονμην 
απελλόν  αίγειρος^  δ  έατι  είδος  δένδρου  [10] 


άηελυμαίνοντο  (^Α  314) *  άπεχα^αΐροντο^ 

άφηγνίζοντο  [12 — 14] 

άχεμέσω*  έμετιώ 

άπεμορξάμην  (Αγ.  ΑεΙι.  706)*  έδάχρνσα 

[17-19] 
άίίεμκολήν»  άπαλλαγήν»  ηράσιν,  έμηορίαν 
άπεμπολήαας*  ηωλήαας,  ίτεπραχώς, πραγ^ 

ματευόμενος  [22] 

άχεμν^εόμην  άπηγόρενον 
ηόλλ*  άπεμυ&εόμην  (1109) 

γράφεται  όέ  χαϊ  έπεμν^εόμην^  δ  εστί 
ή^  έπέλεγον,  χαϊ  σννεβούλενον 
{άηεμνλλαινεν  έξηντέλιξεν;  τ.  6219) 
άηεμφαίνοντα*    άπεοιχότα,   έχ   τοΰ  μ^ 

έμφαίνειν  τό  δμοιον  [20] 

άπενάσ^η  (ΕϋΓ.  ΙΤ.  1751)*  άπφχίσ^ 
άχενάασατο  (Β  629)*  άηφχηαεν  [29—32] 
άηενεγχείν  γραφήν*  τό  γράιρασ&αι  δί- 

χην  [34] 

άχενήσω*   άπέβαλες,   Ευριπίδης  Αύγχί  (ίΓ• 

281)  [36] 

άπενιαντισμός'  ή  εΙς  ένιαντόν  φυγή  τοΙς 

φόνον  δράαασιν 
άηεν&έα  {ΒΛ0€\\γΙ  Γγ.  19,  2)•  άπεν^ 
άηεννέηχί  (ΕϋΓ.  ΡΙιοβη.  1657)•  άπαγορεύίηί 
άπενωτισαν   άπέστρεψαν  τά  νώτα»  Σο- 

φοχλης  Φινεΐ  (Γγ.  642) 
-^άπεξέβαΐ'  τό  άποπατεϊν,  Κρήτες  (Λά άπο- 

σχενή) 
άπεξεβίω'  άπέ^ανεν  (ν.  άηεβίω) 
άπεξενωμένη'  αλλότρια  [44] 

απεξινησάμην  (Ιοηββ)*   άπεξεφόρησα,  ή 

έζεχένωσα.  ή  άχε^έμην 
άχεοίχασιν*  -^  άνομοιονσιν 


μην  ^—γάρδ^ηαϋχιεΒεόμην     ΖΖ  άχενέγχειν     Ζ^  αυγή    40  φι 
ξηχησάμην 


43  \ομένη       45  άχε- 


ΗΕ8.    93  άχελαι^ρόνην  (Ε  245)*  τήν  δύναμιν  τήν  άμέτρητον        95  άχελεΟ^ρό- 
νηνα  (Ε  245)•  τήν  δύναμιν  τήν  άμετρον         96  άχεληλαμένοΐ'  διωχ&έντες        6000  άχέ- 


187 


άηιοίχώς  —  άηβύοντηρ 


188 


αΛεοιχώς'  άνόμοως  [48] 

άηέηαντος'  ό  μή  παλαωνμενος 
ή^αΛεΛορίανεν  (€Γ.  ΗίρροοΓ.  111  ρ.  669)* 

άπεχλωρίασεν 
άπεΛ,.,μην'  απεχώρησα,  άπεπηδησα 
άηέηρησεν  (ΑΓ€ΐιίΙ.  Γγ.  121)*  άηεδάκρνσεν, 

άπεφνσηαεν.  άπεμάρ{αν)εν 
άκέπτνσε    λόγους*    άπεμυσάξατο    τους 

λόγους,  αντί  τοϋ  άπεστράφη,    Σοφοκλής 

Φαίδρφ  (Γγ.  613)  10 

&ηερ  (Χεη.ΗβΠ.  VI  1,4)*  χα^άχερ    [55.  56] 
άκέραντον  μέγαν,  ατελείωτου,  έχ  τοϋ  πέ- 
ρας μή  έχειν  [58] 
άπέρατοι  (ΛΙΙίευιη)*  αόριστοι,... τέλος  μή 

ίχειν  [60] 

άηεργός'  αργός 
{άηερείσια  (Π  178)*    α^τ^ιρα  τφ  ηλή&ει^ 

ηολλά) 
άπερημάσαΐ'  άηοικησαι 
•^απεριόριστος-    ό  μή   καθαρώς  έπιφω-    20 

νων  (ος  από  φόνων).    Περ.,,.Ιζειν  (ν. 

ηεριστίαρχος)  γαρ  τό  ηεριχαΘαίρειν  Ιλεγον 
άπεριλάλητον   (Αγ.  ΚαιίΔ.  839)*  άνεξα- 

πάτητον.  αφελή  [66 — 60] 

άπεριέργως'  άπερισχεηάστως,  άπολυπραγ- 

μονητως  [71.  72] 

άπερίληπτος'  ακατάσχετος  [74 — 76] 

άπεριμερίμνως   (Απβίορίι.   ΝυΙ^έ.  136)* 

άμερίμνως  [78] 

άπερεισαμένοις'  στηριχ^εΐσιν  30 

άπερείσεται•  στηρίζεται  [81] 

άηερισχέπτως  (ΤΙιαο.  1Υ  10.   ΤΙ  57,  3)* 

ά.,πινοήτως,  {άβουλήτως)  [83.  84] 

άπερρε  (Αγ.  Νυ1>1).  783)*   άποφΒείρου.  ηο- 

ρεύου  μετά  φ&οράς 
άπέρρηχταΐ'  τέτμηται 


άπερρήσεις    (€Γ3ΐίιι.  ίΓ.  VI  ρ.  89)*   άπε- 

λενση,  άποφ&αρήσ^  (τ.  άπορραίσει) 
άπερρίγασι  (^62)*  ηεφρίχασιν  [89] 

άηερύχειν  χατέχειν,  χωλύειν.  άποδιώχειν 
άπερύχοι  {Δ  542)*  χωλύοι 
άπερωενς  {Θ  ^\)'   χωλυτής.    *Ερωεΐ(ν) 

γαρ  έστι  τό  όρμάν 
άχερωπός    (Α68€ΐι.   €1ιο•  600,    ΑηβΟΓ.  Γγ. 

ΙΧΧνίΙ)  •  απάνθρωπος  (ν.  460.  61) 
άπερϋάπως•   θαυμαστός,   άδοχήτως  (— •- 

πως  ?)  [95.  96] 

άπέσβη  (ΕαΓ.  ίΓ.  ΟΧΧνίΙ  ΜβΗΙι.)*  έσβέσθη 
άπεσείσατο  (ΟβΠίιη&ΰΙι.  £γ.  ΟΟΧΙ^ν,  Η€Γ•ά. 

VII  88)•  άπεβάλλετο 
απεσθαι  (Εΐ6ί?)*  άχολον&ήσαι 
άπεσίμωσεν  ΰφωσεν,  προς μετέωρσν άνη- 

γαγεν.    Σίμαι  γαρ  αί  μετέωροι  προσανα- 

βάσεις  [6101] 

άπεσχευάζετο'  άχύρους έποίει (ίηί. άποσχ.) 
άπεσχευασάμην  απέρριψα,  άπεδοχίμασα 
άπεσχή' 

τόξ  άχεσχή. 

ενιοι    όέ    γυμνά  θηχης   τόξα.    Σοφοκλής 
ΤρωΙλφ  (Γγ.  563) 
άπέσκλ-η'  άπέθανεν  (γ.  άποσκλαίη) 
άηεσχληχώς'  άναισ&ήτως  Ιχων 
άηεσκόλυπτεν  (ΑγοΙπΙοοΙι.  Γγ.  123)•  άχέ- 

σκεηε  τό  δέρμα,  όθεν  καϊ  σκολοδέΐρης 
άηεσχοράκιστο'  χαταπεφρόνητο 
ή^ άηεσκόραξεν  άπεσύρατο 
άπεσκοτω μένα   (ΑπβΙορΙι.  Γγ.  ΟΧΧΧΙΙ  ρ. 

1205)*    έσχιαγραφημένα.    τάς  γάρ  χρίσεις 

σκότους  χαλοϋσιν  οΐ  ζωγράφοι 
άπ εσχν&ισταΐ'  ηέκαρται 
άπέσοιξεν  άπέσωσεν.   Λάκωνες 
•^άηεσουτήρ*  αΛεσώ&η.  Αάκωνες (τ. σονται) 


ΟΟΌ.  47  άνομοίως  49  άπεπανότος  52  άηέμαρεν  53  άπεμύ^ατο  63  άχφχήσοΛ. 
82  \σχήπτως  87  άηε  ρρήσει,  άπελεύσει,  άποφθαρεΐ  90  άπεριχεΐν  91  άπερ.- 
χ  ο  Ζ*  κωλύ..  6100  ηρός  άν\  ^  άαέσκη'  τόξον  άπέσκη  —  θηχαις  —  τρώλω  7  άπεσκέ- 
πτετο  —  σχολοδέτης  9  άπεσχόραζεν  10  \τόμενα  II  άπεσκύιρισται•  κεχά&αρται 
12  άηεσέωσ ..        13  Αάκωνες  [6123]  άηεσηοδικώτων 


γασεν  άηεφθάρη  (ν.  6087.  88)  68   απερίγραπτου  (ΡΗίΙό  Ι  ρ.  187,  42)•  άπε^ιόριστον 

ίάπερινόητον  οοά )  69  άπερίγραφος   (Βοτ.  βοοί.)*   άπερινόητος,   άυίχητος  (άνεφικτοςί) 

1  άπερινόντον  άπερίβλεπτον  (γ.^%6)      72  άπερεισαμένοις'  στηριχ&εΐσιν     74  άπερι- 
σχέπτως'  αβουλήτως.   άπρονοήτως  (νίά.  6082)  75   άπερισπάστως  (1  ΟοΓ.  VII  35)• 

άμερίμνως,  άώροντίστως,  ήσύχως  76  άπερίστ ατον  μωρόν  (Η6ΐ)Γ.  XII  1).  άφορμάς  μή 

ίχου  78  απερ ίσατο'  άπετειυάξατο  (ν.  άπηρείσατο)  81  άπερείσια  (Π  178)*  πολλά, 

άπειρα  83  άπερίτρεπτου  (Ρβ.  €ΧΧΐν  1  δ^ιηιη.)*  τό  μή  περιτρεπόμενον.  ήγουν  τό  μή 

χαταστρεφόμευου       84  άπέρονα'  πέρας  μή  ίχοντα       89  άπερρώεντο  (υ  107) *  έρρωμένως 
ήλουυ  95   άπερωσειας  (ΰ  723)•  άποχωρήσειας  96  απέσαζευ  (ββηββ.  XXIV  32)* 

ίστρωσευ  (&ά  ίπέσαξευ).  άπέ(σ)τρωσεν        6101  απέσεισεν  άπεωσατο,  άπέρριψεν  {ιίά»  6187) 


189 


άη8ύηού$χ6των  —  άπθχρνχη 


190 


άπεσποδίχότων  φλεγομένων  έν  τ^  τέ- 

φρ^  [15] 

άπβσποδήσ^αΐ'  άπερρΐφ^ΰΛ.  άποΒανεΙν 
άπεσαία'   ανεσις  (αά  άπεαία),  χαΐ  άηίδρα^ 

απηλλάγη,  ήφανίσ^  (Χ 6η.  ΗβΙΙ.  1  1,  23) 
άπεστανρωσαν  άηίφραξαν  £νλοι;  [19• 20] 
άηεστλεγγισμένον•     άπεξνσμένον• 

{Στ)λεγγΙς  γάρ  ή  ξύστρα  [22] 

(άκεστύχαζον  {ΑιΜΙοοΙά.  ίΓ.  126)*  {νλοι; 

οΛεδίωχον) 
άηεστνς•  άποχώρησις  [25] 

άπέστω  (ΟβΙΗιη.  £γ.  €€€ΧΙ)-   •{-  άγνοΐα.  ή 

άπείη,  ή  μή  γένοιτο 
άπεσφαχέλισεν*  έσάπη,  ^Αριστοφάνης  *0λ- 

αάσιν  (Γγ.  XXII)  -η  άντϊ  τοϋ  προσεσπάσθη• 

ή  αίφνώίως  άπέ^ανεν,  οΐ  δέ  ιατροί  τήν  έχ 

της  σηιρεως  μελανίαν 
άηέσφηλεν  άηοτνχεΐν  έποίησεν 
άηεσφραγίσ^αΐ'  άχοχεχλεϊσ&αι 
Ί"  άχέσχας*  άπεσχάσας 
άπ'    έσχαρόφιν    (η  169)*     άχο^εν   τής 

έσχάρας 
άΛεσχεδιάξετο'  άσχέητως  έγένετο 
άηεσχεδιάζετο'  ήτοιμάξετο 
άπεσχοινισμένος    (ΟβιηοβΙΙι.    778,    16)* 

ο 
[ύς\  διεστηκώς^  διεζευγμένως^  άηοχεχλει- 

σμένος 
άηετείχιζον  (Τΐιιιο.  ΥΠ  78)*   άηεχώριξον 

[86] 
άχετέΧουν  άπεηληρουν  [88—41] 

άπετράχημεν  άκεφύγομεν 
{άπετΰλουν    άπέσνρον,    άπεγνμνονν    τό 

αΐδοΐον;  Ρ1ι€Τ6€Γ.  Αγ.  Ι^ΧΧΙ  ρ.  356) 


άχ  ετυ  μη  άνισ  αν    ξνλφ    άνχ^ρήχασιν 

[45—48] 
άπευθ^νναΐ'  χολάσαι 
άπευ&ννει  (ΕυΓ.  Ββΰεΐι.  884)*  χολάζει 
άχευχταίοις'  άχρηαίμοις 
άηενχτόν    μισητόν    (Α«8€ΐι.   8υρρ1.  790). 
τό  μή  ευχής  άξιον  [58] 

άχενστος'  άνήχοος 
άηεντελεΐσ&αΐ'  άπάρξασΒαι 
10    απεύχεται*  άράται 

άηέφατο'  άπέ&ανεν  (πέφατοί) 
άπέφατο'  άχεύζατο.  άπεφήνατο 
άπέφησεν  (Μβηβηά.  ίΓ.  €€€€ΧΥ1Ι)*  ήρνη- 

σατο 
άηεφ&αρμένον  άπο^ήσχοντα 
άπέφ&ι^εν  (ε  110)*  άπεφ^άρησαν 
άηέφρησαν  άφήχαν,  Κρατίνος  θρφσσαις 

(ίν.  XI  ρ.  66) 
άπέφρυσεν  (Τ1ι«883ΐί)*  άχέζεσεν,  άπέβαλεν 
20    άπέχεσ&αι*   φεύγειν  [65 — 67] 

άπέχ&εια'  έχ^ρα.  μίσος 
άηεχ^έος'  έχ&ροχοιοΰ  [70] 

άηεχ^ής  (ΟβΙΙίιη. ΟβΓ.  117) •  εχθρός  [72.78] 
άηέχ&ομαι  (βρίά  ΓβοβηΙίΟΓββ) *  μισούμαι 
άπεχ^ως  (06ΐη05ΐΙι.  61, 25)  *  έχ&ρωδώς  [76] 
άχεχοιρίασεν   άχεσχίρτησεν,  οΐ  όέ   άχό 

των  χοίρων  •]•  άπέηληξεν 
άπέχρα  {η  ΡΙιΙ.  ΠιβίΟτ.  275 Β)*  ήρχει  [79] 
άπεχρήσαντο    (ΑΗκΙορί!.  δτ.  III  ρ.  1098)• 
30        άηέχτειναν 

άπέίρα  (ΕαΓ.  Ι.  Τ.  311)*  άχέμασ(σ)εν 
(άηείρήφισταΐ'  άηοδεδοχίμασται) 
άχείρύχη'  άχεπνευματίσΒτ}.  ΑΙσχύλος  Κερ- 
χυόνι  Σατνριχφ  (Γγ.  99)  [84  —  86] 


&ρασν  (εί.  έπέφησαν)      62  άχέξεσεν  (τ.  Ηβίηβΐί.  ΟβΙΙίιη.  ρ.  15)      67  μίσος  [6252]   άπεχ^αΐος 

ξ  οι  ει 

7&  \6^ώς       77  άπεχει\  —  χοίρων        82  Τίά€  άηοξίφισται       88  \νχει  —  χερχυόνησατυρΐ3€ω 

Η£δ.    15  άχεσπάδαντο'  άηέστησαν        19  άπέστη  (Γ  33.  Ααΐ.  Αρ.  XII  10)•  έχω- 

*  άηηλ^εν        22  άχεστιν  (ΙοΙ>.  VI  13)•  άηέχει      25  άηε- 


τμίγουσι  χαραδραι  (II  390)*  αποτεμωσιν  αί  νδροροαί  45  απεν^ανατ ίζειν  (ΙΙΜβοο. 
ΥΙ 28) *  . . άπο&νήσκειν ^  4^  άπενήχασιν  ^ξ'(^ρημεναι  είσίν  (ν.  6245)  47  άπευ^ης  (γ  184) * 
ουδέν  άκουσας       48  άηευτος'  ανηχοος.  ή  άηα^ς  όν  παντός  χαχοϋ        58  άηεύδα'  άπη- 


191 


άηβύϋαχο  —  άαίη 


192 


άπεώσατο'  άπεσείσατο.  χατεβάλετο 
άηίωσταΐ'  άπω^είτο  [89.  00] 

άπηβηχώς   (Ιοηββ) •    τήν  άχμήψ  παρελθών 

[92.  98] 
άπηγμένων'  χρατη^έντων,  άηοφερομένων 
άηηγορενμέν  α'  άνομα  [96] 

άπηγορεν[ό]μένος'  άποβεβλημένος 
άηηγόρημα    (ΡΙβΙ.    ίβ^^.    VI   ρ.   765  Β)• 

άπολόγημα 
άπηγορ-ήσομαί•  άπολογησομαι        [6200]     10 
άπηγχωνισμένος'  εν  σρ}αατί  τόρ  άγχωνα 

άποτεταχώς 
άίϊηδέσ^η  (ΡΙαΙ.    εοιη.  Γγ.  V  ρ.  662*    άπε- 

βρω&η 
άίίειδέχ&ετο)'   άμορφος  έγένετο  (τ.  Ογτ. 

11) 
άπχι&άλωσεν  έξεπνρωσεν,  ή  άπέσβεσεν 

ή^άδζήχεί'  απέχει  (άνήχεί'  άν — ?).  'ή  εΙς 

όξύ  συνάγει  (ανάγει^) 
•|•  άίΐηχολλύρισεν  Ιν  τψ  παραβεβλήσ^αι    20 

άπέστροφε.  Αάχωνες 
άηήχοοί'  οΐ  μη  νη-ήχοοι,  [8] 

άκηλλάξει*  άπηλ{λ)αγμένΌς  έ<Γη    [10.  11] 
άπηλεγέως    (α   373   βΐ.)*    άηολελεγμένως, 

άποτόμως.  χεχριμένως 
άπηλοίησεν   {Δ  522)•   άπηλ6{η)σεν,  απέ- 

χοιρεν  [14] 

άηήμαντος  (Ηββίοά.   ΤΙι.   955)•   άβλαβης. 

Πήμα  γάρ  ή  βλάβη  [16] 

άπήμησαν  άηε&έρισαν  [18]    30 

άπή[μ]πλαχον  (δορίι.  Τγ.  1139) •  οΛέτυχον 
άηήμων  {Α 415) •  άβλαβης,  άπήμαντος.  άνα^ 

μάρτητος  [21] 

απηνές  (Αγ.  ΝυΙ).  970  βΐ.)•   σχληρόν,  ωμόν 

[28] 
'^άπ'^νεμον^η'  ύπ*  άνεμου  Ιπεσεν 
άπηνέστερον  ά(πο)τομώτερον  [26] 


άπήνηχΟ  590  ^  78)•   άμαξα,  οΐ  δέ  ζενγος 

ήμιόνων 
απηνής*    σχληρός,    ωμός,    χαλεπός,    χαχός 

(Ηοιη.  8ΐϋ) 
άπηίίωσεν  άπέβαλεν  [ΙΟ] 

άπήορα'  μετέωρα^  υψηλά 
άπήορον  άπέχον 
άπι^ραν  ίοδευσαν 
άπηρεΐς  (Εαιρβάοεί.  411  81ζ.)'   άπηραηοι, 

ού  πεπηρωμένοι 
άπηρείσατο•  ^πηξεν  [16] 

άπήρχεν  άπεδήμηχεν  [88] 

άπηρτημένη'  χρεμαμένη 
άπηρτημένοι  (ΟβιηοβΙΗ.  43,  22)•  μακράν 

δντες 
άπηρτισμένον  (βοΐοβοιιιη) •  τέλειον 
άπήτρια  (ΠοΓββ)  *  άχίστρια 
{άπηύδα  (δορΗ.  Αί.  741)•  άπηγόρευ^εν) 
απηύδησαν  άπέγνωσαν,  άπηγόρευσαν 
{άπηυήχασιν  έξηραμμέναι  είσίν) 
άπηύρα'  άψήρηχεν  (Ζ  17).  άφεΐλεν  (1273) 
άπηϋρον    άφείλαντο,    Ευριπίδης  Άνδρο- 

μάχΐί  (1029)  [48.  49] 

άπήχεια'   (1,γ%\ΒΒ,  Βίη8Γ€ΐιιΐ8) *   δνσοίωνί- 

σμός.  άπέχ&εια.  μΐσοσ 
άπηχής•  άπεχ&ής 

(άπηχ^άνοντο  (ΙβΟΰΓ.  ρ.  137) *  ίμίύϋνντο) 
άπήζ&ετο  (διρρίιο  Γγ.  *41)*  έμισεϊτο. 
άπηχ^ημένον'  άπόβλητον 
άπηχ&ημένος'  μεμισημένος 
άπηχως'  σχληρώς,  άπεχ^ώς 
άπήωροι  0^435)*   μαχροί^  χαϊ  έχτετα- 

μένοι 
*Α  π  ι  αχ  6  ς  άρτος*  ό  Μεμφιηχός 
άπιαλεΐς*  αποπέμψεις 
άπίαλος'  φΐγος  [61 — 63] 

άπίη'  αλλοδαπή,  άλλοτρΙα 


€0ϋ.    88  άπο&εΐτο         9^  \ό  ρ  ευ  μα         9|λά^€ΐ;  17  \^έρησεν         19  απέτυχαν, 

άπημύλλαινεν  (6024)*    έξηυτέλιξεν.   άπήμων  24   άπηνέβή^η  (βίε)  27   ήμίονες 

29  άηίλαβεν  83  άπηνραν  85  άπηρήσατο  87  \αησεν  (48  €ί.  6153)  44  αχι^ν- 
δόχησαν  (ήχεσαν  ?)       45  €ί.  6146       46  άφηχεν       48  άειδίς'     50  άχ&εία      52  €ί.  6167  άπεχ»\ 

ΗΕδ.    89  άπηνήνατο  (Ρβ.  ΙΧΧΥ1  3)*  παρχιτήσατο  90   άπεωστόν   άηό^ητον 

92  άπήγε,  έλεώς'  ( 93 )•  σχληρός,  απηνής,  •|•  άιιήρητος  (-ωτος  αά  άπηοής) 

96  άπηγόρευται  ( βΓβ^.  Νβζ.) *  χεχωλυται  6200   άπηγενεές'  άποτετα[γ]μένοι  (ε  ζώ) 

8  άπήχτο  (ββηββ.  XI*  3)•  άπηνέχ9η  10  α»7/λ7^?ίοτβί  (Ερίιββ.  IV  19)•  μηχέτι  &έλοντ€ς 
πονεΐν,  αναίσθητοι  γενόμενοι,  άποκαμόντες  11  άηηλγηχώς'  αναίσθητος,  παρά  το  άλγος 
14  άπημάλδυνεν  (6γ6Κ•  ^8Ζ•  ΧΙ^Ι  1^^  Ρ*  "^^  Βγ.)  '  ημβλυνεν.  ήψάνησεν  16  άπήμβροται 
(Ο  521)•  άπέτυχεν  18  άπήμονα  (5  164)•  άβλαβη,  άπήμαντ,.  21  άπτ/ναίο^  (^<  340)  • 
α»άν(θρω3τ)ο^  ομό;  28  άπηνέος  {Λ  340)*  σκληρού,  ώμου  26  άπηνέμοις  (Β88ί1.  Μ.  Ι 
ρ.  65  ΰ)'  ]^τ}  Ιχουσιν  άνέμοις  ή  ξηρασία,  ή  άηο&εν  άνεμων  80  άπηοοοϊ  (μ  435)•  άποχρε- 
μεϊς.  ή^  απαρτιζόμενοι  86  ι2»ΐ7^^ν  (1*β.  ΙΧΧνίΙ  57)*  μετέστησεν  88  απτ^ρ^ατο  (II  ΡληΙ• 
XXX  24)•  άπαρχάς  Ιδωκεν  48  απΐ7;|τέ^'  ψευδές,  αηδές  49  άπηχεστάτων  {ΟγτϋΙ.  Αΐβζ.)• 
άειδεστάτων  61  άηίδω  (ΡΜΙίρρ  1123)•  Ιδω  6Ώί  απιτ£.  ^^ετβ  68  άπίει*  απέρχεται 
(απισι  Ογτ.  ϋτ.) 


193 


άπίης  —  άαοβλύζων 


194 


άηί-ης•  πολύ  άΛΒχούσης 

άχίης  γαίης   (Α  210) '    της  μαχράν   άη€- 

χούσης  γης 
-^  αΛίθ^ετο'  "|•  άπεξηυιοϋτο 
άίϊΐ&ονντί'  ανυηοτάχτω 
απ    Ιχριόφιν   (μ  414)•   άίζό  τοΰ   Ιχρίου. 

λέγεται  γαρ  χαϊ  ή  τοϋ  χυβερνήτου  χα&έδρα 

Ιχρίον 
€(Λΐχροχολον•  το  ουκ  έχον  ξαν9ήν  χολήν 
ή-  αηιχμώντο*    ά:ζειρώντο   (ν.   αφιχμώντο    10 

βΐ  άνιχμώμενα)  [72] 

άπινύασων   (Ο  10)•    άπινύτως   έχων,   ου 

σωφρόνων.    Πίνύς  γαρ  η  σωφροσύνη 
(άίίίξίνος  νίά.   άπνξΐνος  ρΙ  6571) 
άπιος'  η  δγχνη  χαλουμένη.  βοτάνη  (ΤΙΐβορΙΐΓ. 

IX  9,  5)  [7<>] 

\ίίας•  βασιλεύς^  ώς  Αιγύητωι.  χαϊ  υ  παρ 

αντοΐς  άπις 
άαιστεΐ'  απειλεί.   Σοφοκλής  Αι91οφ{ιν  Γγ. 

29)  20 

ά πιστό ς'   άπαράπΙε)ιστος.  άχειΟης.  Σοφο^ 

χλής  Τρωΐλω  (Γγ.  564) 
άπιχ^υς  (ΑπβΙορΙι.  Γγ.  VI  ρ.  1173)•    ό  μη 

έσ^ίων  Ιχ^νν  [8ΐ] 

άπλά'  εύ^έα  [83] 

άπλαΐ  (ϋ^ιηοβίΐι.  1267,  23  δίΓβΙΙίά.  οοη.  ίν. 

IV  ρ.  772)  •  υποδήματος  είδος  (Αακωνιχοϋ) 
άπλάχητον  άναμάρτητον,  Σοφοχλ7}ς  Τρα- 

χινίαις  (120) 
(ζίπλανη  30 

(άπλετα)•  πολλά  ή;^  Κύπριοι) 
άπλετ  ον•    πολύ,   μέγα,    άμέτρητον ,   οίον 

άπλεθρον  [β9] 

άπλευρος'  ή  μή  έχουσα  βοηΒείαν,  ή  πλευ- 

ράν 
άπλήγιος  (Εηροΐ.  Γγ. XXVIII»  ρ.518)•  άπλοΰς 
άπληγίς   (ΛΓΐβΙορΙι.  ίτ.  XVIII  ρ.  964   δορίι. 


Γγ.  704)  •   σύμμετρος  χλαίνα ,   ού  δυναμένη 

διπλω^ήναι 
άπλήμων  άπληστος 

απλή  ν  άχαχούργητον  [ψ^] 

άπλητον  (Ηββίοι).  ΤΙιβο^.  315)*  άπρόσιτον 

[»71 
όπλοΐδ  ας  (Ω  230) •  Ιμάτια  μικρά 
απλοϊκό ς'  άηλοϋς 
άπλοϊχώτερος'  απλούστερος 
άπλοι  (ΤΙιιιο.  Αηάοΰ.)*  οΐ  (αΠ)  μή  δυνάμε- 
νοι (~αι  ?)  πλέειν  [6302] 
άπλοϋν  ΰσύνθετον,  ή  τό  μή  πλάγιου 
άπλυτα'  ^υπαρά 
άπλυτοι    ^αφανΐδες'    ούτως   ένοΐ   χαϊ 

Εύπολις  Πόλεσι  (Γγ.  XI. VIII  ρ.  564) , 

άς  καϊ  θασίας  τινές  ελεγον 
άπλώς'  συντόμως,  χα^άπαξ  [1] 

άπνίγμρυ'  ού  πεπνιγμένου' 

άπνίγμου  κνώδοντος 
άπνους  (ΟβΙΙίιη.  βρ.  V  9)•  άψυχος,  νεκρός, 

άφωνος 
(άπό  ξΑΟ)'  άπω&εν  [Π] 

άποαγν εις•  άποκαθαίρεις 
ή^  άποαιρεΐ'  άποκαϋ'αίρει.  Κύπριοι  (άποαι- 

ιειΐ)  '       [14.  15] 

άπό  βα^ρα•  άποβατηρια ,  η   χλΐμαξ  νεώς, 

Σοφοκλής  Μυσοϊς  (ίι•.  378) 
αποβαίνει*  εξέρχεται 
άποβαίνοντες'  άναβα ίνοντες 

άπό  βαλβΐδος  (ΑηβΙ.  ΥοΒρρ.  548} •  «^τό τι^» 

αφετηρίας 
άποβαλεΐν'  άπολέσαι 
άπ   οβελίσκου   Ιχ^ΰς  (δοΐαά.  Γι*.  Ι  10  ρ. 

587)•  οΐ  άναπεπαρμένοι  [22.  23] 

άπόβλεπ{τ)ον'  ενδοξον  [25] 

άποβλίσαΐ'  άπο^λΐψαι 
άποβλνξων  (1491)*  άναβάλλων.  τό  αυτό 


€0Ό.  69  άΛίκρεόφίν  72  [6610]  73  '  75  Ε3Ι.  122,  29  77  άπις  ^ίί^  Κ»  Ροκί 
89  ίη  €0(1ίε6  ΟΓάο  §;1ο5<πΓυαι  68(  Ιιίο:  άπλήν  άπληξ  άπλητον  άπλαντα  (Ιβ;.  άπλυτα)  α;τλανι7• 
πολλά  Κύπριοι;  άπλήμων  άπλήτις  άπλήτιος  άπλευρος  96  £.Μ.  123,  2         ^  \δες  \ον  \όν 

δ  δ 
6301   άπλοιοΐ'  οΐ  2  άπλους  5  ενιοι  καϊ  ού  π  π  β  απλούς  8  άπνίγμον, 

χνώδοντος        10  άποΰ-εν         16  αποβάθρα,  άποβατηρια        20  ,ποβάλλειν         21  άποβε- 
λίσκου        26  άποβήσαι 

ΗΕ8.  72  άπιλημμένη'  κρατήσασα  76  άπιόντος  (ϋί392)•  πορευομένου  81  άπιών 
(Κ 289)•  πορευόμενος^  απερχόμενος       ^Ζ  άπλαστ  ο  ς  (66η^8.  XXV  27)•  αληθινός        Αά  88:  ι/ 


25  άπόβλητον  (Β  361)• 


13 


195 


άποβονχολήϋας  —  άποδΰ 


)9β 


χαΐ  το  άναφλύων.   Ιση  όέ  ή  λέξις  των 

ΛΕποιημένων  [28] 

άποβονχολι}σ ας'  άπατήσας.  [άποστήσας] 
άηοβράσαΐ'  τό  διαττησαί  ίτυρούς  'ή άλευρα 

ή^  ΰ&όνη  (όθεν  καΐΐ) 
(α) τζόβ ρασμα'   χάχλασμα 
άίΐοβράσ ματα*    τά  σκύβαλα  των  κυρών 
άποβρίξαντες  {μ  7)•   μετά  βοράν  άηο- 

νυστάξαντες 
άποβρόχ&ί...    (ΑπβΙορΙι.    Γγ.    XXXVI    ρ,    10 

1046),  κατάπιε 
ά:τοβώμιος'    άθεο;,   καϊ    &υσίαι  απο- 
βώ μιοι(ΕΜΤ.  ΟγοΙ.  365)•   αί  μή  έν  τοις 

βωμοΐς 
άηόγεμβ'  άφελκε,  Κύπρίοι (ν, ν}*γεμος)  [37] 
άηόγνοια  (Τΐιυε^ά.  III  8ο)*  άχόγνωσις  [89] 
άχόγνωσις'  ανελπ{ιστ)ία 
αΛογνώστης'  ανέλπιστος 
απόγονος*  υίός^  η  ί}'}Όνος,  ή  συγγενής 
άπογραφν'  άρί&μησις  (Ιυο.  II  II).  'ή  ή    20 

γινομένη  μήνυσις 
άπόγυιοι  εύχαί*   σιωπώμεναι 
άπογυιώσχις  (Ζ  265)•   ασθενή,   ή  χωλόν 

ποίησγ^ς 
απογυμνώ '  φανερόν  ποιώ 
άποδαιμονίζεΐ'    άποκαρτερει   έν  τφ   έν- 

^ουσιαν 
αποδαρ&άνεΐ'  άποκοιμάται 
άποδάσεταΐ'    άπομεριεΐ 
άποδάσμιοι  (ΗεΓοά.  Ι  146) *  άποδεδασμέ-    90 

νοι 
άποδ  αστύς*   άπομερισμός 
•}•  άπόδατοΐ'  μετοικισ^έντες 
άποδάιραΐ'  άποχόφαί  (τ.  δάψαι) 
άηοδεΐν  άποδεσμεΐν 
άπόδειπνος'  άδεϋίνος  [56] 

άποδέχται  (Οοιηίοί  €Ϊ οτΛΪοτ^ή ' αρχή  Ά&ή" 

νησί  των  αποδεχόμενων  τα  χρήματα  [58] 


όποδέον  τες*  ελλείποντες 

άηοδέουσα'    λεϋιουσα,    υστερούσα,    ΑεΙ 

γαρ  τα  -ύστερείν  άποσημαίνει,  οτε  ^ί}μά 

έστι,  τα  επίρρημα  δί  τό  χρή  σημαίνει 

[61.  62] 
άπόδεσμος    (ΑΓίΒΐόρΙι.   ίν,    II   2  ρ.   1079. 

1084)*   κόσμιόν  τι  γυναικεΐον,    ηερίχεφά- 

λαιον 
(άποδεχ&έντα'   αποδοχής   άξια>&έντα) 

[05.  60] 
άηοδιδράσκων  αποφεύγων,  δραηετενων 
άποδιϊστώνταΐ'   χωρίζονται 
άποδικεΐν   (Χβη.    ΗοΙΙ.   Ι   7,    10   ΑηΙίρΗ. 

εοιη.  νοΙ.  111  ρ.  159)*    άπολογεϊσΟ^αι  δίχην 
{απ  ο  δ  IV  α  ν  \\ά,  άπολεΐνα) 
αποδιοπομπεΐσ^αΐ'  άποστρέφεσ^αί^  τον 

άποτρόπαιον  έκηέμπεσ&αι  μακρόν 
{ά)ποδίωιιαι   (Ε  763) •  αποδιώξω        [78] 
αποδοκιμάζει  (Τίηιοοί.  €θΐιι.  III  ρ.  595)* 

αποβάλλει 
άποδομένου*  πωλήσαντος 
άποδον  βραδύ  (ψ,   άηολον),   ή   άπαγόρεν- 

σις  (άποχώρησιν'ί)  [77.  78] 

άπο  δόξης  (Κ  324) *    από  δοξασμον.  άπα 

υπόνοιας  [80] 

άποδ  οΰ*  άπόδνσον 
άποδοϋ{ν)'  άποδούναι 
άποδοχμώσας  (ι212)'  πλαγιάσας^τΙ  πλα- 
τύς άνακλι&είς 
άπόδραγμα'  άπομερισμός 
άποδρέπειν  άφαιριΐν 
άπόδρομον    έλαττούμενον   τοις   δρόμοις, 

1/  παλίνδρομον.    ή  μετ    έπάνοδον,   •^  Άκρι- 

σίφ  (δορίι.  Γγ.  19; 
άποδρύφοί  (Ψ*  187  Ο  21)*  ξαίνοι,  ή  άπο- 

ξέσαι 
άποδρύφωσι  (ρ  480) *  καταξέσωσι 
άποδΰ  (ΰνΐ)  [90.91] 


€00.    ^  διαστησαι          81    κοχλ\  ΖΖ   άποβρίξαι —  \τας         υ5   άπόβωμο  ς  — 

άπόβωμοι        45  ]νυνώσεις        49  [οίζει        50  \δρασμένοι        51  \στής        Ρθί>1  50  ΐ6^<;Ι)8ΐιΐΓ  6364 

59  άπόδεκτον        ΟΙ  στέρημα        (ι4  €ί.  6356  19  απα       (81  άπίδουόν  ΕβοοηίοθΙ)        80  άκρη- 
σΐω        87  ξένοι         90  αποδυθεί 


ΗΕδ.      2%    άπόβολον    (ΙετίΙ.   VII   18)•    άηοβεβλημένον  37   άπογενόμενοι 

(Ι  ΡβΙτ    11  24)•  άποΰ'ανόντες        39  άπογνώμων  άποβεβληχώς  πάντας  τους οόοι^τα;, 

χαΐ  μ^  ίχων  δι*  ού  γνωσ9ή  (λιπογνώμων)  50  άποδειροτομήσ ω  {Σ  33(})'  άηοτεμώ  τους 
'^χήΑους  58   άποοεκτόν  (Ι   ΤίηιοΙΙι.    II  3)•    έπαινετόν  01    άποδέεΐ'  λείπει 

62  άποδέων  λείπων  05   απ  ο  δέ  χλαιναν  βάλε   (ΰ  183)•   άπέβαλε  όέ  τό  Ιμάτιον 

00  άποδ-ημεί*  άναχωσεΐ  (ύ.  άπαίρει)  Αά  71:  άποχα9αίρεσθαι  (ΡΙαΙ.  €γ»Ι}'1.  ρ.  396  Ε  &1. 
€  Μθ6Γ.  Α((.)  η  αποδοχή-  »('α^  (Οοΐιβί.  Νον.  Ι.6€ΐΙ.  1ο9)  77  άπόδοντο  (Β  162)• 
ώίώλοντο  78  άηοδόσΟ'αι-  πιπράσαι  (τ.  περάσαι)  80  άπόδορος  {Π  863) •  άδόοατος 
β0λής^  ή  μέγεθος  βολής  διαστήσας  90  άπόδυσαι*    άπόδυ&ι   (Μο«Γ•  ΑΙΙ.)         91    ί«ο- 

^σοι  {ΑΠΟΔΥΘΙ:  ΑΠΟΔΥΌΑΙ  €θΓΓ«εΙίο  ρΓίοΓίβ  ;1.) 


197 


αηοάν(ίη£τ6ΐ  —  άηοχνᧀ$ 


198 


[άποδνσηετεΖ'  άνοδύρεται  (ΝίεβΙ.  ΓλνΙ4• 

»ά  Οΐ€ζ.  ρ.  65,  7  ΒΓοηΙ(.)] 
άποδνρόμενος*  Κρηνών,  πενθών  [94— 9!Ι] 
άπόερσε  (Ζ  348)•   άπέπνιξε,  τουτέστι λο- 

ταμοφόρητον  Ιποίησεν  [6401  —  4} 

άποέσ αν  άιη]σαν 
(άχοξίνννται•  αηοσβένννται) 
άπόθεα'  άθεα,  Ιχτός  θεών,  Σοφοκλής  Θνέ- 

στχί  (Γγ.  246)  [β— ΙΟΙ 

άηό^ετος  κείμενος  ίΟ 

άπο&ήσεσθαί'  ή^ έχτήσεσ^αι         [13.  14] 
άηοθλίιραντες  (Οβίίΐι.  XIV  ρ.  193  £)  •  ^χ- 

πιάααντες^  άποστάξαντες  [16] 

από  θρεχτ α*  φενχτά 
άηο^ρίάξείν  (οί.  Αγ.  Αείι.  158)  *  τΰ  άφΜ- 

ρεΐν  φύλλα  συχής,   χαταχρηστιχώς  όέ   χαί 

το  ότιοΰν  άφαιρεϊν 
άπόθριξ    (ΟίΙΙίιη.   Γγ.   ΟΟΟΧ!.!)  •    ανηβος^ 

άθριξ  [20] 

άποθνμια  (5 261) •  άπαρέσχοντα  τβ  ψυχι^^    2ύ 

ή  έχθρα  [22] 

αηοθνροϋμενος'  άποχεχλειαμίνος 
άποθύ^σ^χειν'  άποτυγχάνειν  (?,  έν^ύσχείν) 
ά•κο^ΰα{(ί)εΐ'  άποηνεύαει»  άηοξεύ^τ^^    [26] 
άποίζειν  άηομωχάσθαι  [28] 

άποιχιοτή  ς'  χατοιχιατής 
άποίνα   {Α  ίΖ)'   λύτρα  χαϊ  δώρα,   εστί  όέ 

χαϊ  αντί  τίνος  {ί)χτίσματα 
άτεοινάν    άπολντροϋν   (ΒβηιΟδΙΙι.   629,  22 

Διΐ5ΐ.  Γγ.  ΧΥ  4  ρ.  1031)  30 


άποινον  άτιμώρητον,  ή  λύτρον  [33] 

άηοΐσει'  άπενέγχη 

άποίσω'  άποψέρω 

άηοίχεται  {δ  109 ?)•  αφίσταται 

άποχα•  άπόχιατα,  ού  χεχαρμίνα      [38.  39] 

ά,πο  χαιροΰ  (ΡΙβΙ.  Τ1ΐ€3β(.  ρ.  187£]*  ,.άχαί- 

ρως  [41--43] 

άηοχατ άστασ ίς'  τελιίωαις 
άποχαταστησαί'  τελειώσαί 
ή^άποχεστίλλαΐ'  έχδείραι  (άποχ*  έστϊ- 

λα  ι  (ΒοβοΙίΰβ)•  έχδεΐραι})  [47] 

άποχεχλχίσθαί  αιτίων  (ΟεηοβΙΙι.  1260, 

23)  •  άνορέχτως  εχην  τροφής 
'\' άπόχετον  άποχομίξων 
άποχηδήσαντε[ς]  (!Γ413)•  άφροντίσαντες 
ή^  άηοχήλειν  αηοδιώχειύ  (ν.  άηοσηχειν) 
άποχήρυχτος  (Τ1ΐΡοροιηρυ8) *  ό  έηϊ  άμαρ- 

τήμασιν  έχηεσών  τής  αατρφας  οΐχίας  (Εγα* 

ΙοβΠι.) 
άτίοχ-ηρυχθέντα  {?\^ϊ.1.ζ%%.\\  ρ.  9290)- 

υποβληθέντα 
(άπόχινος*  είδος  όρχήσεως  Αγ.  Ε 4.  20) 
άποχλαίω  '  χλαίω  [56.  57] 

αποχληίσαντες  (ΗβΓοά.  1  150)*  φυλΛχί- 

σαντες 
άηόχλωμα'  απολογία  έπϊ  τό  χείρον 
άποχλων  εΐ'  άποστρ,φεΐ.  ΤαραντΙνοι 
άποχναίει  (Οφΐηοβίΐι.  564,  12) *  λνπεΐ.  φο- 
νεύει, άπολλνει,  άποτρίβει,  άποχόπτει 

[62.  63] 


€00.    02   $ρυΓί3   ?ί(ΐ6ΐυΓ.  83    \ώμενος  6400  άποέρυαι  6  Υίά.  άποξίννυται 

17  \€ητα  32  άημώτατον  34  απενέγχει  (οΓ.  έποίσπ)  40  άποχαιροΰ  (ύ.  ΡΙΐΓ^ηίοΙι.  27,  12) 
<44  8ρΐ]Γί3?  45  άποχαταπτϋσαι:  5ρυπ3  ?)  48  [εΐσθαι  —  εχειν  54  €ί.  άπόχριαις  58  άπο- 
χλείσαντες        61  φονεύει,  άποχλύνει,  άποχαμνει.  άπολλύει  χτλ, 

ΗΕδ.    94  άποδώσεται  (Ργου.  XXVIII  21)•  πωλιίσει 


199 


άηύχνα  ιύις  —  άηόλιον 


200 


άΛόχναισις'  ή  χατά  βραχύ  αναιρούσα 
λύπη  [05] 

άκοκνησάμενοι  (Ηίρρθ€Γ8ΐ€8 1) *  άποξύ- 
σαντες 

άπόχνησίν  (Τΐιυε.  Ι  99)*  δχνον.  άποχά- 
ατησιν  [β8] 

άηο%ολο%αύτωαις'  ή^παρίνδοΐς  ή  σννον- 

σία,  οί  όΙ  π  ηαφλαγόσι  τινών  χρισμένων 

τά  αΙδοΐα  δονεΐν  ηαρέχει  10 

άηοχομίζεσ&αΐ'  άποφέρεσ^αι 
άηοχοπήναί•  έπϊ  των  Ιχνενόντίον  λέγεται^ 

όταν  μι)  εΰρωσιν 
Ύ  άποχοπηααμένη'     στερνοχοπησαμένη 

(ΕυΓ.  Ιοη.  8751)   άποχαφαμένη 
άηοχορείν  άηο-φαν  άπύ  τραπέζης 
άηο%ορσωσαμέναις*      άποχειραμέναις  * 

χόρσας   γάρ   τρίχας,  ΑΙσχύλος  Ύ^ιπνλ'ζ^ 

(ίΓ.  244) 
άηοχ(οτ)ταβίξείν  (Χβη.  ΗεΙΙ.  II  3,  56)•    20 

το  λειπυμενον  πόμα  τοΰ  νοτηρίου  έχλατα- 

γεΐν  όντως,   ώστε  ίρόφον  ποι^ϊν 

άποχραιπαλισμός* 

•   άπαν^ραχισμός  (έχ  — ) 

[78.  79] 
άποχρι&ηναι•  χωρισΒηναι  [81] 

άηοχρίνον  αηοφαίνου 
άηόχρισις    (1«}'8ί&3   €ΐ   Αηΐίρΐιο)*    απολο- 
γία 
άπόχροτον  (Χρπ.  Ες.  νΐΐ  15)•  σχληρόν         30 
άποχροΰεσ^αι   (Χβη.   ΙΙίρρβΓΰΙι.   ΙΠ  14)* 

άποβάλλεσ&αι  [ΗΗ] 

α 
άπόχννον     μάζα     μεμιγμένη     φαρμάχφ, 

ττρός  άναίρεσιν  χννών,   ι/  είδος  βοτάνης 
άποχνπαρώσαι•    άηοχτεΐναι   (ν.   άπεχν- 

ηάρωσεν) 
άποχνριόζειν '    άποχαχεΐν,    άηοφεύγιιν, 

άτίοσχιρτάν  (ν.  6177) 


άηολάχημα'  ράπισμα,  από  τοΰ  ίροφεΐν 
άπολαχόντες  (ΙΙίΓοά.  V  57  βΙ.)  •  άηοχλη- 

ρώσαντες 
^  άπολν,   δαίμων  ή    &υσία,  ζώντες  δμφα- 

^ες  [93] 

απ  ο  λ  ε  λ  α  (ΐ)  σ  μ  ε  ν  ο  ν    άπολελι9ωμένον 
άπολέγεί'   •|•  παραγγέλλει 
άπολέγειν '  άπυλέγεα&αι.   άπανδάν 
άπολέγ ο  μαΐ'  απαγορεύω 
άηολέγοντες'     άπαγορεύοντες    (ΡοΙΙ.    VI 

118) 
(^άπολείβοντες'  άποστάξοντες^  όποσπέν- 

δοντες)  [0500] 

άηο λεί^εται•   έάσεται 
άπόλεΐίΐας  (ϋοπιοβΙΙι.  868,  17)  ή  άηό  γν- 

ναιχών  έγχατάλεΐίρις 
άπολεχτών'  έχλεχτών 
άπολελάγνενταΐ'    είς  λαγνείαν  άνάλώ- 

ται 
άπολελαμμέναι  χ  οιλίαι*   παρά  ^Ιππο- 

χράτει  (νοΙ.  Ι  ρ.  163  Κ.) 
άπολέξας  (ΤΙιοο.   IV  70)•  έχλεξάμενός 
άπολέξω*   έρώ.  δηλώσω 
•|•  «πολέλασταΐ'   άπυλέλεχται  [9] 

άπολέγ  ομεν  άποδεηοϋμεν,   Αέφαι  γάρ 

τδ   άποδεΐραι  [Ι  ^  -^  ^^1 

άπόληρο ς  (?) •  ι]  του  θανάτου  γραφή,  Τα- 

ραντϊνοι 
άπολ-ησαι•  άποπεσεΐν  (ίιηο  άποπαλησαι) 
-^  άπολησΟτΙν  αι•  άποστραφήναι  (άπολν- 

για^ήναι  ?) 
άπολιβάξαι  (\ν,  λ\ν.   1467)•   άπολεΐιραι, 

έχνοτίσαί.  άλλοί  πορρωτέρω  απελ&εΐν 
άπολιγαίνειν    (Αγ.    ΑοΙι.    968)•    άφηδύ- 

νειν.  {α)ποφ9έγγεσ(}αι,  ή  οξέως  άποτρέχειν 

(ν.  λιγαίνει) 
•)•  άπολεΐνα'  άποστρέφειν,  Αάχωνες  (άπο^ 

δεινίϊν'ί) 
•{  άπόλιον  &αΰμα 


€0Π.  64  μετά  66  άποχνϋ]  74  νχρηπονλη  75  έχλογεΐν  88  απολογία  η  είδος  όρχή- 
σεως  (\\ά,  άπόχινος)  85  έπιβάλλεσ^αι  (92  δαίαονι  &νσιάζοντες  ?)  98  Υίάβ  ροβΐ  απόληγε 
90  ΟΓ.  6ήί3  (ί5«2  Υίά.  6509  4  Ιχνενταΐ'  είς  λαχν  5  \αμέναι,  χοιναί  Ρθ8*  » 
1ρ|^βΙ)9ΐυΓ  6502  10   άπολεί'φομεν  άποδέρομεν.   λεΐιί^αι         ΡοδΙ   13   οΓάο    Ιιίο    68ΐ:    α.τσ- 

λείβραξαι,    απόληγε    απολείβοντες   (σ  499}    άπόληρος   άπολησαι   αποληο^ηναι  17    €Γ.  6513 

18    δξεται        20  άπόλγον   9ανμα   ΟΟγ.   €ί.   άπάλιον   €ΐ  ΤΙιρΟ€Γ.  1  56 

ΗΕ8.  65  άποχναισ(^έντες  (Ον^ζ.  Νηζ.)•  λνπηΟέντες  ϋ^  άπόχν ιξε(\  ^^$ί;, 
IX  29)  •  απότιλλε         78    άποχρισάμενοΐ'  άπολνσάμενοι ,   έπιπλννάμενοι  79  άποχλν  - 

σασ^αΐ'  αποχαΟαίρεσΒαι   (ΡΙοΙ.    Ρ1ι36(Ιγ.   243  ΰ,  Οτα^.  Νβζ.  Ι  ρ.  150  Α)  81  άπόχριμα 

(II  €οι•.  Ι  9)•  χατάκρψα.  ιρήφον  86  άποχτάσ^αι  (Γβε.)•  το  άποβάλλεσ^αι  93  απο- 
λανεΐ'  τρνφα  «500  απολείπεται  (Ηε&Γ.  ΙΥ  9  Χ  26)•  απομένει  9  άπολελειρει- 
μέναι  (Φ  Α^λ)'  άποχειραμένου*  άπολελειρειμένον  τά  χαλά  ίΐ  άηόλεμον  απειροπόλε- 
μον  (ν.    Β  201)  12  ιίπολεσθαι  {Α  117)•    άηοί^ανεΐν  13  άηόληγε  (ΑΓ230)• 

πανον 


201 


άηολίζαργίίίαί  •*-  άηορούφίύ&Βίς 


202 


άΐίολιταργίσαί  (Αγ.  ΝυΙ)Ι>.  1253) *  ταχέως 
άποδραμεΐυ  [22 — 24] 

ά  πολιχμήσονται  (Φ  123)*  άπολίίξουβίν 

αΛολΧωνιάς'  •ή  δάφνη  (νί(1.  άσχληπιάς 
δυσαρεία,  δελία) 

*Ίπολλωνιεΐς'  δήμος  της  '/Ιττιχής^  φυ- 
λής (Ατταλίδος)  .    [28] 

άπολθγίξεσ^αί  [90] 

άηολογισμός'  αηολογία 

άπόλογο ς'   άηολογισμός  [33]     10 

άπολοιμιον  φανό  ν  (δορΗ.ΝβυρΙ.Ι)  *  τ6ν 
επί  δόλφ 

απ  όλον  άστρεφές,  βαρύ  (γ,αποδον  Ι),  άχί- 
νητον  [3ίι] 

άπολονσέμεν  (Φ  455)•  κολοβώσειν  (Κν- 
πριοί) 

(άπολονφείν  άποτίλλειν) 

άπολοφνρεσ&αΐ'  άποδύρεοΒ^αι 

άπολνγματος'    ά πογνμνωσις.   Κύπριοι 

[41]    20 

ίίπολνμαντήρα  δ  αιτώ  ν  (ρ  220)•  τόν 
τά  δείπνα  λυμαινόμενον 

άπολνσάμεν ος*   άπολντρωσάμενος 

[44—46] 

α:Ίομαγδαλιάς  (Αη'δίορίι.  Εςς.  4 13.  414)* 
στέαρ,  έν  φ  τάς  χείρας  όπεμάττοντο  έν 
τοις  δείπνοις,  βαλόντες  δέ  αυτό  τοις  χν- 
σίρ,  άναλύοντες  άπυ  των  δείπνων 

άπομάγματα  (δορίι.  Γγ.  31)  *  περιΒειώματα 

απομάχτης  (ΟοιηίϋϋδΙ)•  πεοίχαθαρτής  30 

απόμαχτρα  (ΑηβΙορΙι.  Γγ.  ΟΧΧΧΙΙ)-  ξύλα, 
τάς  {σ)χυτάλας,  ίν  αίς  άπο'ψωαι  τ  ά  μέτρα 

[51.  52] 


άπομάττεσ^αι    (άξασ^αι^)*    άναλαβεϊν, 

μιμήσασ&αι 
άηομερμηρίσαι   (Αγ.  Υβδρρ.  5)•    άπονν- 

στάξαι,   άποχοιμη9ήναι.      Μέρμηρα   γάρ 

(?)  εΙς)  ΰπνον  χαταφορά  (περί  τήν  εω) 
άπο μην ίσει  (π  378)  •   τήν  μήνιν  άπαγγε- 

λεΐ  [56] 

από  μισθωμάτων  (Ϊ800Γ.  ΑΓβορ. 29)•  θιι- 

σίας  δημοσίας  οί  *Αττιχοϊ  ελεγον,  (ας)  έρ- 

γολαβονντες  {έτέλουν)  [58] 

άπομννμενοΐ'  άποβάλλοντες  δι  δρχων 
άπο μόρξατο  (ρ  301)•  άπε'ψήσατο 
άπομνξίαι*  άποχα&αρσίαι 
απομνττειν  έξαπατάν.  γοητεύειν  [68.64] 
άποναρχήσαντες'  όχνήσαντες 
άπόνασθαι  (οί.  ΑροΙΙλΚΙι.  II  196)•   άπο- 

λανσαι,  χατατρυφάν  (ήσαι  Ογν.  Όγ,) 
απονέμει  (β.  ο.  ΡΙβΙ.  Ιβ^^.  VI  ρ.  750  Ο) ' 

παρέχει,  δίδωσιν  [68 — 70] 

άπονενρούμενος*   τά  νεΰρα  χοπτόμενος 

(τ.  άπνξΐνος) 
άπονησαμένη  (Εογ.  Ιοη.  875)•  άποαωρεύ- 

σασα  (ν.  άπο&η\  άποχοπη\) 
•{  άπονήσασ&αί'   αφίξεσθαι.   άνελεϊν 

[74—76] 
άπονΙζεσ(^αι  (Ηίρροοτ.  (.  ΛΊΙΙ  ρ.  214,  10 

ί)  •  άπονίπτεσθαι 
άπονιξόμεναΐ'  -^  πλννονμαι 
άπόνιπτρον  (Αγ.  ΑοΙϊ.  616))•  όπόνιμμα 
άπόνοια  ον   άπογύμνασιν   (άπολουμόν ?) 

ριΐ 

απονομή  (ΟίηΒΓοΙι)•  άπομερισμός  [83 — 81] 
άπονοσφισ&είς'  χωρισθεί;^  στερηθείς 


Λ 


ΗΕ8.      22    α   πολλά•    άτινα   πολλά  23    απολλυει ,    λυπεί,    φονεύει   (ν.  άποηναίει) 

24  άπόλλυρε  (Ηοιη.  XIV  15)•  φόνευε  εΙς  απώλειαν  28  απολογία*  πληροφορία  30  άπο- 
λνμαίνεσθαι  33  άπολ  οιγοναμύναι  (Α  67)-  άποσοβήσαι  τόν  θάνατον  36  άπόλοιτο 
(Ε  311)•  άπόλετο  41  άπολυμαίνεσθαι  (Α  313)•  άποχαθαίρεαΰαι  44  άπολύτρωσιν 
(Ηβ5Γ  IX  15)•  αποφυγήν  45  άπολώ  (ίΧΧ  ΑΗ(ίί.  8)*  απολέσω,  αφανίσω  46  άπόλω'φΒν 
(0  129)•  άπωλετο  51  άπομαρ  ξάμενΟι  (  Ψ*  739)  •  άπομαξάμενοι  52  άποματαιάσαι 
( Γβερηβ) •  έξευτελίσαι         56   άπομηνήσας  {Β  772) •  χωλωθείς  58    άπόμο  ιρα  (ΓΡΟβηβ) ' 

μερίς  63  άπώμοτον  (ΕιιροΙ.  Γγ.  XXV  ρ.  517)•  φευχτέον  από  ωμότητος  64  άπόναιο 

(ί?556)•  έπαύραιο,  δνοιο  68  άπονε  εσθαί'  άποχοαίζεσ^αι.  έπανελ3εΙν  (Β  288)  69  από- 
ν ένεταΐ'  άβοστρέφεται  (άπαναίνεται)  70  άπονέοντο  ίΡ313)•  απήοχοντο  74  άπο- 
νήσεται  (^V^  763)  •  όνησιν  λήιρεται  75  άπονημέν  ος  {ω  30)•  δνησιν  είληφώς  76  άπονη- 
στ ίσασ^αι'   τό   από   νηστ{ε)ίας   ίπϊ   πρωτην   έλΰεΐν  81    άπόνοια    (δίΓβο.  XXII  16)* 

απολογισμός  83   ^Απόλλων    6  των  Ελλήνων  θεός.   έτυμολογεΐται  δέ  υ  μι)  μετά  πολλών 

(ΟΙεπι.  Αΐβχ.  δίΓΟίη.  Ι  ρ  349  Β)  συναρι^μοΰμενος  84  άπονήνισί'  τιμήν  άποδοϋναι  (άποι- 
νήσαι)  85   άπονοστ ήσ ει•    άποχομίσει   (αά  άπαναστήαειν   (ΗβΓοά.  VI  133)).    επανέλθει, 

υποστρέφει  (Α  βΟ)  ^^άπονοστήσω  άπονΰσφίσωμαι  ίϋαπονοαψίζεσθαι 
(0)τίΗ.  ΑΙ.  V  585  Β)  •  χορτάζεσθαι  (δ'κ) 


203 


άηον(ρ)ον  μΒΡΟί  —  άπορννμΒνα 


2α4 


άηον(ρ)ονμενοΐ'  ού  μνημονεύοντες 

άχ*  6^  ο  ν  χαταπ  εσών  (Αγ.  λυ1)Ι>.  1273)• 

άηό  τύμβου  π  εσών  (Αγ.  Υββρ. 

1370).  χαϊ  Εύπολις  (Γγ.  ίηο.  Ι,ΧΧΧ) 

ωσπερ  απ   όχθου  πεσών 
οίον  απ   δνου 

άνοξανάν  χαχοπα^εΐν 

άηοξιφίζείν'  όρχεΐσΘαι  ποιάν  όρχησιν.  ό 
γάρ  ξιφίσμός  οχήμα  της  εμμελ{ε)ίας  τρα- 
γικής όρχήοεως  [93]     10 

(άηοΛαλήύαί  \\άϋ  άπολήσαι) 

Ί*  άποπαλάσει  (ΗίρροΰΓ.  Ι  ρ.  364  Κ)* 
άποπαλαίωσει.  χαί  άποχρούσεται 

•|•  άπόπαξ'  ξύμπαν,  ^  σύμπαν 

άηοπαπτανέουσι  (Η  101) *  περιβλέπου- 
σιν,  δπως  φύγωσιν 

άηοπάρδαχα  (Οοιη.  ίηο.  Γγ.  €ΙΧ)  •  τοϋτο 
είρηταί  παρά  το  άποπαρδ εΐν [99 — 6601] 

άηοπέμποντ ες'  παραιτονντες 

άχοπέπεχταί'  άποχέχαρται  20 

άηοπεραν ω'  αποπληρώσω^   αποτελέσω 

άηοπεφάν&αΐ'   άποδειχ&ήναι 

άποπεφασμένον  (ΟίηβΓοΙιυβ) *   απειρημέ• 

νον 
άηοπεφασμένως    (ϋβιηοβΙΙι.    1367,    27)* 

φανερώς 
άποπεφοίτηχεν  άπήλ&εν^  απεδήμει 
άποπεφυχέναΐ'  αλλότριας  φύσεως  είνοί 
Ί*  άποπηλώσειν  άποττηδώσειν 
ά{«  ο)πίνοϋταΐ'  άπορνποΰταΐ'  πίνος  γάρ    ^ 

6  ^ύπος  [Ι Π 

άηοπλά(γ)ξαντ^ς*  άποπλανησαντες  [13] 
άπόπλανοί'  χαχοί.  γόητες 
άπόπληχτον Βαυμαστόν,  άναΐσ&ητον  [16] 
άηοπλήχτω   ποδί'    μανιώδει,   Σοφοκλής 

θνέστχι  Σίχυωνίω  (Γγ.  229)  [18,  19] 

άποπληξία'  μανία^  ή  άνοια 

χω 
άποπλοχίαΐ'   έμπλοχαΐ  Αά 


άηόπλουν  το  μηχέτι  προς  πλουν  έπιτή- 

δειον  όν  πλοΐον 
άποπομπαί'   ήμέραι   τινές^  εν  αίς  ^νσίαι 

έτελονντο  τοΐς  {άπο)πομπαίοις  Βεοΐς 
άποπομπαΐος'    ό  άποστραφεϊς  απρίίχτος. 

χαϊ  ό  χεχαθαρμένος  (Ι«€νίΙ.  Χ  Υ!  81) 
άποπομπείν'  το  άποπέμψασ^αι.  χαϊ  άπο- 

χαΰήρασ&αί  [26] 

άποπό  μπιμοί'  αΐ  αποφράδες  ήμέραι 
άπόπροθεν  {Κ 209)  *   πόρρωθεν,  άπω^εν. 

χωρίς 
-{-  άποπεΐν  άπελθεΐν (άποπροΒορεΐν^)  [30] 
άποπροσωπίζεσθε  (ΡΙΐΡΓβεΓ.    Γγ.    IX    ρ. 

259)  *  εχμ[αλ\άσσεσ9ε  το  πρόσωπον^  ή  έσοπ- 

τρίζεσθε 
άποπταίη'  πετασΟιβ.  άπέλθ-^  [35] 

άποπτ ερύσ σετ αΐ'  αποτινάσσεται  τά  πτε- 
ρά ^  7/  πτάρννται  (αά  άποπτερν\)  [3&] 
άηοπτον  πόρρωθεν  ορώμενον,   •η  ά&εώρ-η- 

τον.  7/  '\  πολύοπτον 
άποπτος'  ό  άνωθεν,   χαϊ  εξω   της  δψεως 

(8ορ1).  Λί.  15) 
άποπτνσαι  {λ^οϊϊ,  €Ιιο.  197) *  άπομυσά- 

ξασθαι 
άπόπτυσ ον   άπόρρί'ψον 
άπό.ιτυσ{τ)ον  (ΕϋΓ.  ΒΙβά.  1373)•  άπόβλη- 

τον,  χατάπ{τ)υστον,  εχβλητον  [41] 

άποπυρίας  (6Γ8ΐίη.   Γγ.  111  ρ.  74)*    άρτος 

έπ   ανθράκων  όπτώμενος 
άποπυρίζων  από  πυρός  έσ^ίων   [44.  45] 
{άπορίγειν  (Οοιη.   βποη.  Γγ.  0X0)*    τό  έχ 

πολλών  ολίγα  διδόναι) 
απόρθητοι  (ΑηΙίρΙι.  οοιη.  111  ρ. 63;*  αόαζ- 

μέριστοι.  άναιχμάλωτοι 
απ*  όρθιου  (Εητ.  ΡΙιοεη.  1223)*   έπϊ  υψη- 
λού 
απορία*  άγνωσία 
άπορνύμενοι  (ΜίιηηβΓίη.   Γγ.   9,   6)*   όρ- 

μώντες 


€01).  90  άπονου  —  άπόχθου  —  άπονου  ΡοδΙ  91:  άποξίννυταΐ'  αποσ|9.  (γ. 6406) 
ΡοδΙ  92:  άπο  ξίφισταΐ'  {\.  άπειρήφισται)        97  άποπαττανεύουσι  98  |όακ^  —  \πάρδεν» 

6610  πϊνος  (6272)  23  ημέρες  24  \πεμπ\  21  άπόμπημοι  32  άποπταΐΒΐ 

36  ύφηλότατον  Βε\ί)£,  433,  9         38  \μύξασθαι         42  υπνρώμενος  50  \ται 

ΙΙΕ8.  {ίΖ  άποξν  σας  (Ι  Ηβ)'  αφελών  ^  99  (ά)ποπατρι  φ  ι  λη  δομέναΐ  (Α  9Β) ' 
άποδοϋναι  τω  προσφιλεστάτφ  πατρί  61)00  (άποπατροσαμαρτών  {Χ  505)•  άμοιρησας,  ι] 
αποτυχών  τού  πατρός  1  άποπεθασμένον  απ.  ρριμένον  ( — φασμένον)  11   απ  ο  - 

πλασθεΐσα  {Ν  578)*  άποκρουα&είσα  13  άποπλαγχ^ εις  {Ν  592)•  άποπληγείς,  άποτμη- 
&είς  16  άποπλήκτφ'  φ  ουκ  αν  τις  έχων  προσπελάηειεν,  οίον  μοχθηρω  (ν.  6926)  18  άχο^ 
π νείων  (Ν  ϋ^)'  αποπνέων  19  άποπλέειν  (ΑεΙΙ.  Αρ.  XXVII  1  ?/•  ^τλίειν  26  α'πο- 
ηεμπτοΐ'  οΐ  άξιοι  άποπευφθήναι  διά  μοχθηρίαν  ήθους  Ζύ  άπο  πρ  ονήων  (Η  334  βρ.) * 
άποθεν  των  πλοίων        33  άποπτάμενος  (Β  71)•  άποπτάς  35   άποπτόλιος  (/^514)* 

από  τής  πόλεως  41    άποπτος*  ασφαλής,   βέβαιος  (?.  άποχνίΐ).  χαϊ  ό  άνωΟ^εν  της  όΗ>^ως 

44  άπορα  ξ  {Β  755)•  άπόρρογα,  άπόσ.Ίασμα.  άπότμημα  45  άπορεϊ'  αδημονεί,  άγωνι^  (▼. 
αδημονεί) 


205 


αηύροίς  —  ά,πούΜν&ίϋαΦ 


206 


άηόροις  {Α\^χ\ά.  ΐιί.    II   ρ.   490)*    άμηχά- 

νοις 
άπορος*  Μει}ς  [53-•>&7] 

(απορραΐσαί'   απο)χ9εϊν 
άπορραίσΒΐ{α  404)  *  άπολέί,  διαφθαρεί 
άηορραγείς'   οΐ  χα^αρμοί  (άηόρραν^ροι ' 

χ.?) 
άηόρραξιν   παιδίάν  όιά  σφαίρας        [62] 
άπόρρημα   (ΡΙβΙ.    ΡοΗΐ.    296  Α)  '    άπαγό- 

ρ€υσις  [«4.  65]    10 

άπόρρητ οι•  άφραστοί,  ^ηΒηναί  μή  δυνά- 
μενοι 
άηορρήτονς  (ηοη  Αγ.  Εΰ€ΐ.  12)  *   άπηγο- 

ρ€υμένονς 
άηορρήτως'  άφράστως  [69] 

άπορρόας  (Επίΐρβ(1θ€ΐ.   ΟβπιοΰΓΐΙ.) '  Μωλα^ 

χβΐ  σχιαΐ  ( — ροίας  — ροάς^) 
άπορροή'  ή  από  τινος  ρέουσα 
άηορρον  ηάλιν  (α-ψ — )  [73] 

άπορρυταλίξαί'   άποσπάσαί  (— ρυττα — )    20 
αΛορ  ρώγας'  απεσχασμένας 
άηορρόγες  {ν  98)  *   αΐ  άνέχονσαι  πέτραι 
άπορρώξ  {Β  755) •  απόσταγμα.  άπόρ{ρ)χΐΥ' 

μα,  απόσπασμα  (ι  359).  απόρροια         ρβ] 
^πορνητόμενος'  άπονιπτόμενος 
άποσαλενβας  (Τΐιαο.  Ι  137,2)*   έπιτηρη- 

σας  [81] 

{άποσ  (ε)  ισ ά με  ν  ο  ί•     άπορρίψαντες ;      €ί. 

6690) 
ακοσεσνχασται    (Αιηίρβ.   €θΐη.    ίΓ.  ΧΥΙΙ    30 

ρ.  417)  *  τα  σνχα  άποβέβληχε  βρω&έντα 
άηοσεμνύνεΐ'  μεγαλύνει 
άπο  σηχώσας•  ως  έν  σηχφ  χαταχλείσας 
άπ  οσημανό'    αποδείξω 
άποση μήνασ&αι  (ΗβΓοά.  IX  71) '   σημει- 

ώσασΘαί 


+  αποσήχειν   άποδίώχειν  (τ.  άποχηλειν ; 

ά:ιοσίζείν  1)  [89] 

άπ  οσιμοϋν  άποστρέφειν  (την  αχ7)ν^,  ηρός 

τό[ν]  σιμό  ν  φέρειν 
άπόσΐΊος  (ΡΙιίΙοηίίΙ.  €θΐιι.  Γγ.  IV  ρ.  422)  χαΧ 

άσιτος 
{άποσχαλίδωματα'    των    σχαλίχων   τά 

άνω-^Έίδη  άχρα,  Ξενοφών  €>'η6^.  Χ  7) 
άποσχαμνν&ίξείν   άπομυχτηρίζειν 
άποσχελίσ αΐ'    παιδιχήν    δρχησιν    όρχή- 

σασ^αι 
άποσ  χευαξόμενος' αποχωριξόμενος.  απο- 

βαλλόμενος.,  άπορ(ρ)ιπτόμενος 
άποσχενάζονταΐ'  άποφέρονται  [97] 

άποσχεν  άξων    αποφέρων,  άφανίζων 
άπο  σχευάσ αΐ'  ζημιωααι 
άπόσχημμα'    άπέρ{ε)ισμα,   ΑΙσχνλος  'Αρ- 

γεί^  (Γγ.  18) 
άποσχιρω^έν   άποσχληρννϋέν 
άποσ  χλαίη'   άποξηηαίνοι(το),  άπο^άνοι 
άποσχνίιρχις'  σχεδάσχις.  χρούσχις      [6704] 
άποσχόλυπτε'  απολέπιζε,  χαΧ  άποχόλονε. 

φασϊ   χαΧ  τύν   περιτετμημένον   τ^  αΐδοΐον 

άηεσχολν  (μ)  μεν  ο  ν,  Σοφοχλής    Μώμφ 

(Γγ.  387) 
άπο  σχοπον  (λ  344) •  ^ΰχ  έχτός  σχοπον. 

ή  απ(ρ)οσχέπτως 
άπόσχοπος'  απω^εν  σχοπών 

άποσχοραχίξειν  

{άποσχοραχΙζεσ&αι)'    άποδοχιμάζεσΒαι 

αποσχνδ μαινε  (Ω  65) *   όργίζον,  χολον, 

μέμφου 
άποσχΰξεί'  άπομέμφεται,  άπαξιοΐ.  τελεντφ. 

εΙς  τό  διχοστατεί 
άηοσχν^Ισαΐ'   περιτεμεΐν 


000.    59  απορεί,  δ,  άποφ^,  άπορραίειν  ....   δίδόναι   (ν.   6646)  61   άηορρά- 

ξειν  παιδιάν        77  απόρροια^       86  αποδιώξω        (88  άηόσχχί  (Ζ  96)*  άποδιωχ^}  βρ.  ρβΓβρΙι. 
Β^ΙίΙί.)  89  άπόσεται,   άηόσιτος  9(αΙ   ασιτος  άποσιμονν  ΡοβΙ  90  ΐ€^βΙ)3ΐυΓ  6682 

92  άνω,  ί}ν  δέ  διχράί  (ν.  6710)        94  \λησαι        6700  αργίας         8   σχενάσχις         5   άπολέηι- 

ζον        6  άπεσχοπον         8.  9  άποσχοραχί•  άποδοχιμάσΒαι        ΡοβΙ  10  απο σχαλίδ οντα' 
,.,  Ξενοφών  11    άποσχΰδμεναι  Ιο  άπ  ο  σχν^ήσαΐ'    περιτομείν 

ΗΕ8.    53  άπορούμενοι  (II  €οτ.  IV  8)*  πενόμενοι        54  άηορονντες  (δορίβη!.  XI 
6)'  άμηχανοΰντες  55  άπορο  νσεν  (Φ  251)*  άφήλετο  56  άπορη  σαι  (Ε  20)*  άφο- 

ρήσαι  (Ι.  άπόρονσ ε*  άφώρμησε)        57  άπορράσαι  (π  428)*    άφελέσ&αι         Αά   59:    άπο- 
φ^αρήσεται  (9ά  άπερρήσει)  62  από  ροησ  ις'    απορία   (ν.   επαπόρησις)    "|•   πηοσαγόρευσιν 

έ^  άποοοήξας  {Ζ  ^07)'  άτιμάσας  65    άπορηίίρας'   άποχόιρας  69   άπόρρητα' 

άνεχλ'^--  "*    -'-^'  '  ^«     .     .        .  - 

81 

δοχιμάσης 
νωσις 


78   άπόρυξ'    σχίσμα 

97   άποσχευά^ 

XXVI    9)*    μή    άηο- 

ίΧνί   15)*    ϊξονδέ' 


207 


άποίίχώμ(μ)ανα  —  άηοτάξίον 


29» 


ά%οσχώμ(μ)ατα'  μυχτηρίσματα  [15] 

άηοσον   ιό  ηοσότητι  ή  μέτρφ  ούχ  ύπο- 

πίπτον 
άη  ο  σ  π  α  ρ  ά  σ  σ  ον  σ  ι  {11\ιρρο€τ.  II  ρ.  220  Κ)' 

αηαίρουαι,  αφύζοναιν  [18] 

αποσπευόεΐ'  ( 

*)    άποπηδήσας.  άποχόιρας,    χαϊ 

&ραναας 
από    οπυρίδος   δείηνεΐν^   ι]   δειπνί- 

ζειν  το    άντϊ  δείπνου  άργνριον  χαϊ  μέρ* 

εν  (μερίδα  έν  ?)   απυρίδί  λαβείν,  ή  δούναι 
αποσπώμαΐ'  μερίζομαι, 
άηοσταδά  (£   143)•    άφεστηχότες  πόρρω- 

ϊεν,  ε^  αποστήματος  [24] 

άνοστ  αλέντων'  άποαπαα^έντον 
άνοα τάς'   φυγών.   Αισχύλος   'Ισ&μιασταΐς 

ΪΓ.  75).   χαϊ Άλχμήιηα  ((τ.  12)    [27] 

{άποσταδίου   δίχη    Οβιη.   910,    15  Ι,γΒ, 

Η^ρβΓίά.  •   ι)   χατά  των   απελευ&έρων,   δτε 

άποστώσιν  των  ελευ^ερωσάντων) 
Ί*  άπόοτ αδον'     δίχτυον   μεμολυβδωμένον 

χαϊ  χαλάαω  •|•  ηεηιεννημένον  [30] 

άποστ ελλεις'   απείργεις,   χωλύεις.    Εΰρί- 

ηΐδης  Μήδεια   (281) 

άηόστημα' 

άποστήσας'  ηωλήσας  σταΒμώ 
άχοστήσ ασΟ^αΐ'  άποδοΰναι  χρέος 
άίίοστήσωνται  {Ν  745) *  άποχομίσωνται, 

σταΘμφ  γΐΐρ  άτιεδίδοσαν 
άποστίβ{Ί}ς)'  ά:τοπεφοιτηχώς,  οϋ  η/ν  αυ- 
τήν τρίβον  στείβων,  τουτέστι.  φοιτών.  Σο- 

φοχλής  {Σ)χυρίαις  (Γγ.  511) 
(από στίχε  Α  522 *  άπι&ι.  αναχωρεί,    άπελ- 

θε)  [38] 

άίίοστολεύς  (Ο^ιηοβΙΙι.  262,  18.  1146)*  τά 

προς  πλουν  παρασχευάζων  τοις  [πλέουσιν] 

άποστελλομενοις 
άπόστολον  τήν  διά  θαλάσσης 


απόστολος*  στρατηγός  χατά  π?ΛΌν  πεμ- 

πόμενος 
άποστομ(ατ)ίζειν  από  μνήμης  ή^άξιοΰν 

λέγειν  [43] 

άποστραχισθ^ήναΐ'  έξορισ&ήναι.  τό  κα- 

λαιόν  γαρ   έν  όστράχω  αΐ  έξορίαι  γραφό- 

μεναι  τοΐς  νπεροριζομένοις  έδίδοντο      [45] 
αποστρέφεται"  αποτρέπει  τό  πρόσωπον 
άποστρο  φή'  προδοσία 
10    '^  άποτρωμάξαί'  άποφρόξαι (ν.  6118)  [411] 
άποστύφων  τχί  φωνή  σχληρός  [61] 
'   αποσύρει,   άποσπαί,    Σοφοχλής  Μν- 

σοΐς  (Γγ.  379)  [Μ] 

{ά)ποσυχάξειν'  σϋχα  έσ&ίειν 
άποσυ μβολ,.  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  105  Κ) *  σνν- 

ανταν 
από   συμβόλων   όιχα^ειν   (ΑηκΙοΙ.  «ρ. 

ΒρΚΙ^  α  1160(1.  ρ.  436, 1)*  έδίχαζον  Ά^ναϊοι 

άπό  συμβόλων  τοις  ύπηχόοις.  χαϊ  τοντο  ην 

20        χαλεπό  ν  [57] 

άπόσφαγμα    (ΗίρροεΓ.)'    παρή^ημα   τρυ- 

γώδες 
άποσφαλείς  (Α68€ΐι.  Ργοοι.  472)  *   άποτυ- 

άποσφάξ•  τό  ύψηλόν  [β1 — 63] 

άποσχάν  (ΗίρροΰΓ.  II  ρ.  246  Κ)*  άναιρεϊν 

(ύι-) 
άποσχάσαι  (ΗίρροΰΓ.  II  ρ.  206) *   διαρρή- 

£αι.  διαλϋσαι.  φλεβοτομήσαι 
30    άποσχεδιάσας'  '^ συντομίας   σχετράμενος 

[67.  68] 
άποσχοινίσαντες•    άποστερήσαντες    (▼. 

Ρΐιϋο  (16  ηοΙ)ί1.  904  €) 
άποσχολόζειν   (ΑπδΙοΙ.   Νίο.  £ΐ1ι.  Χ  6)' 

χατασχολαζειν 
άποτάδην  έχτεταμένως 
αποταμιεύεται•  άποχλείει.  άποφυλάττει 
-^  απατά  ξιον  άπόπομπον 


€00.    17  άποσπαρ&άξουσιν  Οβίβη.  ρ.  440        23  \δόν       23]  άποστ 
ΗβΓρ.  124        26  ίσ&άσταις  —  χαϊ  άλχμήνη       29  χαλάμου       ΡοβΙ  31  ι2π 


23]  άποσταδίου  υΐ  Ι«3υΓ.  55,  14 
ΗβΓρ.  124  26  ίσ&άστάις  —  χαϊ  άλχμήνή  29  χαλάμου  ΡοβΙ  31  άπόστειλε'  άπι&ι  κτλ. 
65  |δ/6ο>σαν        37  Οί.  6731      39  άπαστολεύς        40  από  στόλων        43  φιμόνων         52  €Γ.  ΕΗ. 

V 
127,  19       58  παράσημα         60  άπόσφαξ        71  |δα>ι;  \νων  72  άποπεζεύεται 


46   άποστομίζων     φιμών    (έπιστ.)  ._    _ 

49  άπόστοργον   άπεχχίές.   χαϊ  μή  στεργόμενον 


45   άποστρατόφιν    (Κ  347)*     από    στρατού 
«ν  αποστοργον   απεχϋες,   χαι  μη  στεργόμενον  51   άποατυγοΰντ ες  (Κοιη.  XII  9)* 

μισούντες  53  άποσαοΰν  άφοράν  57  άπόατηα  ον•  άντϊ  τον  παραδός  61  άπο- 
αφειων  {Δ  53.>)  *  αφ*  εαυτών  62  άποσφήλλειν  {Ε  567)  *  άποτυχείν  έηοίηοΒν  63  α  ιτ  ο  - 
σφήλωοις  {γ  3*20)-  άπενέγχα^οις  67  άπόοχΌ  (Ργου.  11127)*  παύσχι  68  άποαχήσει 
(τ  672)*  άπογωοΆαει 


209 


ακοτανρονμβνος  —  αηονς 


210 


άχοτανρονμενος*  ^ρασυνόμενος 

άίζό  ταύτομάτον  (ΗίρροοηΙββ)*  έξιιίφνης 

αΛόταφοί'  οΐ  σννηριστευκόης  τήν  έλβυ- 

^έραν  δοΰλοι^  χαϊ  μή  σννταφέντίς  αύηΐς 

[77-7»] 
αίίοτΒ&ρΙαχΒν    (Αγ.  ΑοΙι.  158) '    άποΛΒ- 

φύλ(λ)ίΧ€ν,   (χπΒχά^αρ7(εν.  'ή  δέ  μεταφορά 

άίίό  των  σ(υ)χοφύλλαίν 
άΛθτΒ^ν(μ)μένοΐ'  ηεκανμένοι 
{άηοτΒΐχίζων  Αγ.  Ε<ι<ι.  818 ?*  περιφράτ••    10 

τα>ν)  [83.  84] 

άηότΒυγμα'  αποτυχία 
αποτενξασ&αι•  άίίοτνχεΐν 
άίζοτί^εταΐ'  συνάγει  είςτάς  άπο9ήχας.[98] 
άηοτί^ησιν  άηο^ήσχει  [90] 

αΛοτιμςί'  ύηοτί^Ί^σιν 
άηοτιμήματα'  αί  προς  τάς  φερνάς  ύηο- 

Βηχαι. 
άηοτιμήααα^αι*  τό  λαβείν  εΙς  ύχο^- 

τη^ν 

άπότιμος  (δορίι.  ΟΤ  215 ?)*  άτιμος 
άποτίνιΐ'  τιμωρίαν  παρβσχχί 
άποτΙπλα[α]τον'  άπροσηέλαστον 

[97  —  99] 
άπότμημα'  έχχεχο(μ)μένον 
άηοτμήξαντες  (^468)*  άηοτεμόντες,άΛο- 

χωρίσαντες  [6892 — 4] 

άποτόχους  (Ηίρροετ.  III  ρ.  208) -  τάς  άηο- 

γεννήσεις  των  νοσημάτων 
αΛοτ ομάδα*    σχίζαν,    χαϊ  άχόντιον   ηεν-    30 

τά&λου  (ΡοΠ.  III  151) 
άηότομοΐ'  ούχ  ενεργοί 
άηότομον  { — οπτον)•  τό  μή  άξιον  προσό- 
ψεως [9] 
άηοτράγημα  (ΕιιροΙ.  Γγ.  XV  ρ.  542)*  λεί- 

-ψανον,  βρώματα 
άποτραχύνεται  (ηοη  Τ)ΐ€ορ1ΐΓ.  VI  4,  2)- 

^ρασύνεται 


20 


άποτραχύνοιτο•  ^ρασύνοιτο  [II] 

άποτρέ'ίραι  (ΗβΓοά.  V  17)*  διαλΰσαι  φι- 

λονείχως 
άποτριψάμενοΐ'  άπορ(ρ)ιψάμενοι 
άποτριάξαι*    τρεις  ηληγάς  δούναι  (ΡοΙΙ. 

III  151) 
αποτρόπαιος*   φευχταΐος   (βίο),   φοβερός 

τήν  διριν.  χαχός 

άποτροίΐήν 

άποτροπίασμα'   έξιλέω[σ]μα  άποτρέπον 

[τα]  τό  φαΰλον 
άπότροίΐον  δ  τις  άνατρα,  Σοφοχλης  01" 

δίποδι  (1314) 
άηότροηος  {ξ  372)  *   (ουχ)  επιστρέφων  εΙς 

τήν  πόλιν,  άποτετραμμένος  της  του  άστεως 

επιστροφής 
άπο  τρόπου   (β.  ο.   ΡΙβΙ.  ΡΙιαβάΓ.  278  Β)* 

ξξω  του  τρόπου 
άπότροφος  (ΗβΓοά.  II    64)*    μαχράν  τε- 

^ραμμένος 
,,άποτρόχου  (ΑηβΙ. £γ. ίΧΧΧνίΠ  ρ.  1197)• 

^^  άρματος  δρόμου  (ν.  έξ  άπ.) 
άποτρυπών  λά^ρα  έξιών    {τ.  έχτρυπη- 

σαι)  [2β] 

άποτυλωσαι   (ΡΙιβΓβΟΓ.  Γγ.  ΕΧΧΙ  ρ.  356)* 

έπάραι  αΐδοΐον 
άποτυχισ^είς*  άντϊ  του  άποτιλ^εΐς.  χαϊ 

τά  άποτυχισ&έν  έπϊ  του  άποπελεχησαι 

τόν  λιθον,  από  των  τύχων,,  ίστι  όέ  λι- 

^οξοϊχόν  σιδήριον 
άποτύ'ψωνται  (ΗβΓοά.   II  40)  *  παύσαηί- 

ται  του  τ&ψασ^αι  [30  —32] 

α  π  ούρα  ς  (Χ  489) '  άφορίσας,  χαταχρηστι- 

χως  δέ  άφελόμενος  (Β  240) 
άπούργους  γωνίας*    ευτελείς^  χαϊ  όπου 

τά  άράματα  συνάγεται 
άπουρίσσουσιν  (Χ  Α89)*  άφαιρήσονται 
άπους*   μή  Ιχων  πόδας 


34  άπούργους^  γονίας  —  άρματα 


211 


άπονΰία  —  άηραγμοΰννη 


212 


20 


άπου  σία•   όταν  τις  άπζ^  ή  τις  άκέχτικ,  χαΐ 

ι}  άπόΧεν^ις 
άηοφαίνεΐ'  φανεροποιεΖ 
άποφαίνουσιν  άποδειχννουσιν 
άποφαν^είς'    έν    τφ  φανερφ    χαταστάς. 

Σοφοκλής  *Αχρισ(ω  (Γγ.  70;  €Γ.  Γγ.  916) 
άπόφαρσις•    ή  εταίρα^    ώς    Ήγήσανδρος 

(ΑΙΙι.  VI  267  0)  [42] 

άηοφάσχει*  αναγορεύει 

άηόφασις'  χρίσις.  ιρήφος.  δίχη  10 

άποφεΐν  άπατησαι  (ρπο  άηαφειν)         [46] 
άπόφημι  {Η  362)  *   άπολέγω.  αποφαίνομαι^ 

απαρνούμαι 
άποφήναι  (Αγ.  Ε<ι<ι. 817) *  άποδειξαι  (μάν- 

τευμα) 
άποφήνας•  εΙπών  [Μ — 53] 

άποφ&αράξασ&αι•   το  τοις  μνχτηρσιν 

εΙς   τό   εξω   ήχον   προέσ9αι^    άποφλάσαι^ 

^ογχάσαι.   Ερητες  (ρτο  άποπταρί)  χαϊ  Σά- 

μιοι 
άποφ&ίμην   (χ  51)  *    άπολοίμτκν,   άπο^ά- 

νοιμι  [56] 

άποφλανρίζεσ^^αΐ'  έζευτελίξεσ&αι 
άποφλνειν  άπερενγεα&αι 
άποφοιταν'  άποπηδάν 
άποφοίτησις'  χωρισμός,  άναχώρησις 
απ  ο  φορά   (ίιηο  άναφ — )*   οσμή,  ή  δένδρα 

μή  φέροντα  χαρπόν  {άπόφορα) 
^  άποφόρος'  ασθενέστερος 
άποφορτίσασ&αι  (εί.  ΑεΙ.  Αρ.  XXI  3)*    30 

τό  βάρος  ^ΐιραι 
άποφράδας'  χαχάς,  παρατηρησίμους 
αποφράδες*  ήμέραι  (ΡΙβΙ. Ιθ^Κ- VII 800  Ο) 

επτά  οΰτως  όνομαξόμεναι^  ίν  αίς  έναγίζονσι 

τοις  νεχροΐς,  Μεταφέρουσι  δέ  τήν  λέξιν  χαϊ 

έπϊ  τους  πονηρούς  (ΕυροΙ.  Γγ  XXII  ρ.  557) 
άποφύλιοι•   ξένοι,  οΐ  μή  Ιχοντες  φυλήν. 

ΑΙσχύλος  ( )  σατνριχφ  (Γγ.  279) 

άποφϋναΐ'  διαστηναι 

άποφνσήσας  (Ατ.  Υϋβρρ.  330)*  έγχρύψας    40 


άποφνσιας  (Ηίρρο(Τ.  Ι  ρ.  453  Κ)*  έχφυ- 

σήσεις.  έξοχάς 
άποφώλια  (ε  182)-  άποφίλια  [72.  7Ζ] 

άποχαα&'^'  αποθάνει 
άπόχασον  άποχώρησον 

απ{ο)χή' [71] 

άποχειρόβιοι•  οΐ  άλ(ι)εΐς  (εί.  ΗθΓΟά.  III 

42).  χαϊ  χειρώναχτες,  χαϊ  έγχειρογάστορες, 

οΐ  τεχνΐται  [79] 

άποχλωρία(ς)'  ου  νπό  αΙσχύνης  ή  μανίας 

ή  χρόα  της  όχρεως  άλλάσσεται 
άποχραίνειν  (Ρ1&(.  ίβ^β;.  VI  ρ.  769  Α)' 

τό  Ί'  άπολειφ^^ν  των  χρωμάτων  παρά  τοϊς 

ξωγράφοις 
άποχρέμματος  (Ηίρροα. II  ρ.  126) *  άπο- 

πτνσματος 
άπόχρη  (β.  ε.  ΟβοιοκΙΗ.  688,  14) '  έξαρχεί 
άποχρησαμένοις'  άποσεισαμένοις 
άποχριμφΟ-έντ α•  άποχωρισ^έντα 
άποχρών    (ΡΙιβΓβεΓ.)*    πεπληρωμένος  προς 

τάς  πράξεις 
άποχρώντως  (ΤΙιυε.  Ι  21  βΐ) *  άρχούντως^ 

αντάρχως,  Ιχανώς 
άποχρώσιν  έξαρχονσιν 
άποχνρράξειν  άποσοβεΐν,  ώς  χοΐρον  έξί^ 

λαύνειν 

άποιράλλειν  τάς  τρίχας*  τίλλειρ,  άπό 

μεταφοράς  των  χορδών  (ν.  άποβαλέίν) 
άπόίΡηστ(ρ)ον•   τό   άπόμαχτρον  τον  με- 

τρουμένου  σίτου 
άπό^υγμα•  άφόδευμα,  χόπρος 
άποψύχειν  άποπατεΐν.  άποπνευματίΟεσΒαι 

(Τΐιυε.  Ι  134,  3).  άφοδεΰειν 
άππας  (€&11ίιη.  ϋί3η.  6,  Μ&εβάοηϋβ)*  ό  τρο- 
•   φενς 

(άππέμιρει  τίά.  άμπέ^ει) 
άπιλος'  άσπάργαντος  [97] 

άππιρ'  νσπληξ,  Αάχωνες 
άπραγμοσύνη'  αργία  (Τ1ιιΐ€3τά.  VI  18,  6). 

ή  φυτόν  έν  Άχαδημί^  (Αγ.  Νυ1>5.  1003) 


€00.    87  δταντϊσαπή 

ε        μ 
65  ^τττ^ρισι  69  \ασα  \άσα 


78 


όβιες  —  \όναχτες  —  \νηται 
ί^αίλειν       93  \πλάττειν 


54  πρό,σθαι  —  άποφλάσαι  —  Κρι^ται  60  άποφοιντα 

74   άπόχάσχη  Ογτ.   Όν.  —   άποθάνη.   αποχή  άπόχασον 
80  άπό         ΡοβΙ  8(ί  €ί.  άπρόχανος         89  άποχοιριάζ^^ιν 


ΗΕδ.  42  άπόφασθαι  (Ι  422) '  άπαγγείλαται  (βυρΓ.  8€γ.  £)  ^  άποφήσαΐ'  άονή- 
σασθαι  50  άποφθαναινον  άπο&νήσχοντα  51  αποφ&άρητ ί  μου  (Αΐβχίά.  Γγ.  1  16 
ρ.  462)*  άπαλλάγητί  μου  (Μο6Γ.  ΑΙΙ.)  52  αποφθέγματα  (ΕζβεΙι.  XIII  19)*  σύντομος  λόγος 
53  άποφ&είσθω  (θ 429)-  αποθανέτω  56  άποφθίμενον  (Γ  322)*  άποξ^ανόντα        Αά 

66  Ή  άπηγορευμέναι  προς  τάς  πράξεις  (ΜοβΓ.  ΑΙΙ.)  72    άποφώλιος  (θ  177)•   μάταιος• 

άδόχιμος,  εντελής,  ή  απαίδευτος  73  άποφωρας  (0Γ6β;•  Νβζ.  Οαπη.  Ι  392)*  χλέπτας  (1.  άπό 
φωρας)  71  άπόχρη•  έξαρχεΖ  79  απο^ον  (άστοχον)•  άπότεχνον.  οί  6έ  άγροικον.  οΐ  δέ 
ράταιον         97  άππαλλάζειν  έχχλησιάζειν,  'Ιωνες  (άπελλάζειν  —  Αάχωνες) 


213 


αηζατα  —  αηταχον 


214 


άπρατα*  μή   (πι)πρασχόμενα   (τ.  ΟβηιΟΒίΙι. 

910,  1) 
άπρηχτα'  άναφέλητα 
άπρηχτον  (5  221)-  άηραχτον  [09•3] 

άπρητον*  άφλόγιβτον 
άηρίάτην  (Α  99) '  άνευ  ηράαεως 
άπρίξ    (δορίι.   Αί.   310)*    Ηροσπεφνχότως, 

Ισχυρώς,   σφοδρώς,   δ  ονχ  οΙόν  τε  πρϊσαι^ 

διά  τ^^  ύύμφνσιν  (τ.  άρπιξ)  [Ί] 

άχροΐτως'  άνεξόδως  [9]    10 

άπρόοητος  (οΓ.  Αββοΐι.  Ργοοι.  1074) *  άηροό^ 

ρατος 
άπροόπτως'  άπροοράτως.  λα&ραίως 
[άπροΛον]'  άτροπον.  άίϊρεηές 

άηρόσβλητον  γενναίου [14] 

άχροσδιόρι,ατος'   αόριστος,   μή  προς  τι 

δίωριαμένος 
άηρόσείλος'   φ  ούδεϊς  ηροσείλεΐται^   όλλ' 

ευθέως  πίπτει,  ή  άχαυμάτιστος ,  από  της 

είλης,  Ευριπίδης  αλή  (Γγ.  842)  20 

απροσεξία•  ^μ^μία •  παρά  τό  μή  προ(σ)' 

έχειν  τινά  έαντφ  •ή  τοΐς  πραχτέοις 
ά  προσήχεί'  ά  δει 
άπρόσιτος'   απροσπέλαστος,   απάνθρωπος, 

αχώρητος,  απροσέγγιστος  [20] 

άπρόσχλητος  δίχη  (ΟβιηοβΙΙι.  1251,  12)• 

^  μι)  τυχονοα  των  χαλονμένων  χλητόρων 

χατά  τόν  νόμον.  χαϊ  διά  τούτο  ούχ  ην  είσ^ 

αγώγιμος 
άπροσχοπεΐν  μή  προοράν  [23]    30 

άπρόσοι{σ)τος  (ΛββεΙι.  ΡβΓβ.  92)*  άννπο- 

μόντμος  [25] 

άπροσπλήοτφ•   φ  ούχ  άν  τις  προαπελά^ 

σειεν  (τ.  6616) 
άπροοπταίατφ•  ααχανδαλίοτφ 
άπροστασίον    δίχη    (Ηγρετ\ά^\    Οβιη. 


940,  15)*  χατά  των  προστάτην  μή  άηο- 

γραιραμένων  μετοίχων 
απροστάτευτος•    μή    Εχων    προσταβίαν 

τινός 
άπρ  οτίμαστος    (Τ  263) *    άπρόσ9ιχτος^ 

άθραυστος,  Μάσασθαι  γάρ  τό  άφασθαι, 

[Μ] 

άπρόσφορον  άνάρμοστον 

απρόσωπος•  οΰχ  ευπρόσωπος  (ΡΙβΙ.  Οΐιβηη. 
ρ.  154  Ό),  χαϊ  ό  προσωπείφ  μή  χρώμενος^ 
■ή  λαν&όνων  [34.  3&] 

{απ ρ 6 χάνος•  άχάλυπτος^  άπροφάαβτος; 
(οί.  προχάνη)) 

ή^άπτά'  φάρμαχα  (περίαπτα) 

άηταυτίτας'  τοϋτο  έν  συνηΒείφ  λέγεται, 
σημαίνει  όέ  απτά  ν  πένητα^  τιτάν  όέ 
παιδεραστήν  (τιτάν*  άτίταν  νβΐ  άτίτας  τι- 
τάν) [39] 

άπταρύσσεται•  πέτεται  (άπτερ — ?) 

*Απταρενς•  ό  από  Κρήτης•  *Απτα(ρα) 
γάρ  πόλις  Ερήτης 

άπτερα•  Ισόπτερα.  ταχέα,  ηδέα 

άπτερος•   αιφνίδιος•   παρά  Όμήρφ  (ρ  57) 
ό  προσηνής  ή  ταχύς.  Αισχύλος  *Αγαμέμνονι  ' 
(276  Ισόπτερος) 

( *)  αίφνίδιον 

άπτέρωτα•  ταχέα,  αιφνίδια  (άπτέρφ  τά" 
χει•  αίφνιδίφ) 

άπτίλους•  λείας  [47—^ 

άπτίστων  (Ηίρροοτ.  Ι  ρ.  38  Κ) '  άχόπων 

[Μ] 

άπτοεηές  (θ  209) •  άπτόητον  τοΐς  Ιηεσιν* 

ού  σχάξων.  ή  χαχολόγε,  ή  ανόητε         [54] 
άπτομαι•  ^ανω,  ψηλαφώ 
άπτφ'  ψηλαφητφ 
αητωτον  τό  μή  πίπτον,  αλλ*  Ιστός 


8  ^όχως-        12  Υβηιιη  68ΐ  άτοοπον, 
18  απροσηχει•  άδει  Ζ2\γημος 


ΟΟΌ,    6906  Κύπριοι  όέ  γένος  τι  άχάνθης  ΕΜ. 
€ί.  Ιιοε  16  ^  —  προσηλεΐται  17  άπραχταίοις 

ΐ 

24  άπρόσοιτος  26  Ι  στον*  άν  (ν.  άποπλήχτφ)  27  \πιαίτω  28  άπογιιραμένων  30  μασ- 
σάσθαι  —  αψασ^αι,  απρόσβατον  33  λαμβάνων  36  άπόχρανος  Οί.  6886  38  δ  ίο  43  άγαμε- 
μνων  (νίάβ  55)       46  άπτειλοϋς  (ι,  άίριλον)       55  ΡοβΙ  'ψηλαφώ :  άπτορο ς•  ίσόπτερος  (ν.  43) 

ΗΕ8.    6903  άπρηχτως  {Β  376)*  άπράκτως         7  άπροϊδή  (0Γβ?.  Νβζ.  άβ  ΓβΙϊΐιβ  βυίβ 
59,  ηοη  Νίο.  ΤΙιβπ.  2)•  αφανή  9   άπρ ονίμεντ ος•   ού  πρυτανεύσεις.    [ά]προνομή  ή  έπϊ 

της  χώρας  αρπαγή  14  άπροσδεής  (II  Μαοο.  XIV  35)*  ό  μηδενός  χρείαν  ίχων  20  (άπρό- 
σίτο  ν  Ι  ΤΐηιοΠι.  VI  16)•  ειδεχθές,  μοχ&ηρυν  ίδεΐν  23  άπρόσχοπον  (ΑοΙ.  Αρ.  XXIV  16)• 

όσχανδάλιστον  25  άπροαπέλαστος'  άπροαέγγιστος  (ηβΐβ  β  6919)  31  άπροστ  ίματον 
άπροσδόκητον.  απρόσβατον  (βά  άπροτίβατον  άπροΰόδευτον)  34  άπροτ ιόπιατος  {Οτζ%. 
Ϊί3ζ.  03ΓΙΜ.  11  289)•  άπρονόητος  35  άπροτίοπτοι  (ΟΓββ;.  Νβζ.  Οβπη.  IV  163  ρ.  213  Ογ.)* 
αόρατοι  39  άπτάν  άναχωρήαιον  47  άπτεαθαι  (Β  152)*  τραναεα&αι  (δίο)  48  απταί- 
στως (ηοη  ΡΙβΙ.  ΤΙιβ36ΐ.  144  Β)*  άχαταγνώατως  40  άπτει•  ουνάπιει  50  άπτήσι 
ίΙ323)•  μηδέπω  πετωμένοις  52  άπτόν  ψηλαφητόν  54  άπτόλεμος  (Β  201)•  πολέ- 
μου άπειρος 

14* 


215 


αηνγο*  —  άράδονς 


216 


άηνγοί'  οΐ  λ^ΐοί  τάς  ηυγάς,  ίσχώκτοντο 
όέ  έηιειχώς  *Α&ηναΧοι  βίς  αΙσχρότητα  (βοΐιοΐ. 
Αγ.  Ε<ι<ι.  1365) 

άηυ^νσσομεν  (Αβοΐββ)*  ίξίλασχόμεΒα.  ή 
ώΐοκνενσομεν 

άπν&εν  (Αβοΐββ)*  άπο&Βν 

-)-  άπο&νμίω'  άηοφαίνω,  Ε^τες 

άηννδάκωτος• απύθμενος.  Σοφοιιλής Τρί" 
κτολέμφ  (Γγ.  550).  έν  όέ  Ίφίχενβ^^κ  (ίΓ.  290) 
ιτννόαχα  τον  ξίφους  τήν  λαβήν  ίφη         10 

ή•  άχνξΐνος'  άηονενρ.  Τιμοχλέονς  (Οοιη. 
τοί.  III  ρ.  613) 

Ί*  άηνλλέ,ω^  αΙνείσ9ω 

άηνρα  σχεύη'  τά  .,ηαρέχοντα  χρή(Τίν  έν 
κυρί 

άκνργος*  ατείχιστος,  ΕύρίηΙδης  Τημένφ 
(ίν.  749) 

(«) ηνρος'  +  άναστος,  νεκρός,  χανοός  (ΑΙο- 
ηίΒη.  ίΓ.  25) 

άκυρο  ν    άδυτου,    Σοφοχλης  Μυσοΐς  (£γ.    20 
380) 

αΛύρους'  καινούς,  νεκρούς 

άηύρους  τρίποδας  (1 17!2)'  τους  άναθτ^ 
ματικούς^  καινούς,  καί  ουδέποτε  πεπυρω- 
μένους,  άλλ'  ίνεκα  κόσμου  άναχειμένους, 
έξ  εναντίου  όέ  {έμ)πυριβήτας,  έν  οίς 
^ερμαίνουσιν  ΰδωρ 

άπύρωτον  (7  270)-  καινήν,  ή  ανάθημα- 
τικήν 

«ίπνησιν  (ΑβοΙββ)*  ώτί^κτιν  [78]    30 

άχυ[σ]τρόπεον  (Αβοΐββ)*  άπέστρεφον 

(α)ηφία  (Αγ.  Βγ%,γ.  157)*  αδελφής  ή  αδελ- 
φού (ύποκόρισμα) 

■|•  άποδέον  δυσώδες  [77] 

άπφΰς  (ΤΙιβοοΓ.  XV  14)•  6  πατήρ 

άπω  θ  εν  (θ.  ο.  ΕαΓ.  ΙΤ.  108)*  μακρόθεν 

άπφκισεν  ήχμαλώτευσεν 

άπφκισται  (Ι  ββιη.  IV  22?)*  μεμάκρυνται 

άπώλλυον  άνήρουν 

άπωμοσία'  δταν  τις  κρινόμενος  σκήπτηται    40 


μή  ευσχολείν  προς  τους  δικαστάς,  <2νθν- 
πομνύχι  όέ  ό  αντίδικος,  καϊ  περϊ  αντοΰ 
τούτου  προδικάζονται 

άπώμοτον  (ΒυροΙ.  ίΓ.  XXV  ρ.  617)*  φευ- 
κτέον.  ή  όπερ  άν  τις  άπομόσειεν 

απών  μακράν  ών  [8β] 

άπωνη^ήσε'ται  (ΤΗβοροιηρ.  οοιη.  Γγ.  ΧΧΧΙΥ 
ρ.  823)-  πεπρόσεται  [88—91] 

άπωστός  (8ορ1ι.  Αϊ.  1019)*  φυγάς        [98] 

άπωτάτω  (ϋβιηοβΙΙι.  675,  27)*  μακράν 

άπωτέρω  (δορΗ.  ΟΤ  137)•  πόρρω 

α  ρ  (φ  258)*   σύνδεσμος   Ισοδύναμος  τφ   δή 

[97] 

άρά'  ευχή,  κατάρα,  βλάβη  (Ηίρροοτ.).  %αϊ 
σύνδεσμας  άρα•   λοιπόν,   τάχα,  δήτα.  &ή 

ΆραβΙα  ( — βά)•  τόπος  Συρίας,  καϊ  κόσμος 
γυναικός  (εΐος) 

άράβησεν  {Ε  42)*  έφόφησεν,  ήχησεν  (ά 
604) 

άραβίδες•  αΐ  μετά  κονιορτοΰ  πνοαί 

αραβική  πνοή•   ή  τυφωνική 

Άράβιος  άγγελος  (Ηθηβικί.  Γγ.  V  ρ.  79)• 
παροιμία,  παρά  τό  *Αρ άβιος  αυλητής 
παραλαμβανομένη,  έπϊ  των  άπαύστως  δια- 
λεγομένων,  μετήκται  όέ  από  του  *Αραβίαν 
αύλητοϋ,  δς 

δραχμής  μΜν  ηνλει,  τεττάρων  δ*  έπαύετο 

άραβος  (Κ215)•  ίρόφος,  θόρυβος  (Ολίΐίηι. 
0•1.  147) 

άραβύλας•  υποδήματα  διάφορα  καϊ  βαρ- 
βαρικά 

άράβφ•  -φόφφ  [7097] 

Ί*  άραγε IV •  σηαράσσειν 

άραγμός  (Έητ,  Γγ  032)*  ιρόφος 

άραδήσει•  θορυβήσει,  ταράξει 

άράδηται•  κεκίνηται,  συγκέχυται 

άραδος  (Νιο.  Τϋ.  775  ΗίρροοΓ.  Ι  ρ.  41)• 
ή  από  των  γυμνασίων  της  καρδίας  κίνη- 
σις,  καϊ  πόλις  {?Ιϊτγηίο)Λ,  Χη^,  ίτ.  10) 

άράδ  ους• 


€00.     58   έσκόπων   τό 
β2  \ακωτος  —  πένδακα  68   οί.  Ιξινα 

79  άποθεν  80   \κησεν  82  άπολύων 

133,  57        87   πειράσεται        92  άπαιτος 
γομένων  —  κύλει  μέν  δ.  έ,  όέ  τετ.        4  άραβον 
ται  12  ροβΐ  άράδους:  βλαβερός    λεπτάς 

Ογτ,  Ότ,) 


(59  νίάθ  έκθύεσθαι   6ΐ  τνσσει;   άηοθύσσει  εϊ  ίχθύσση) 


88 


66  τιμένω  72  άπύτησιν'   άπόττμην 

18  άπομοσία  —  άνθυπομμνύει         84  ΕΗ. 

(7000  τ.  ήράβησεν  1  άοίδες)  8  φλε- 

5  Ιτος^  διαφορά        9  άράδει       10  κεκόνη- 

1ο    άράξουσιν  (άρράζω•   ερεθίζω  καινά 


ΗΕδ.     74  απυστος  (α  242)*   ανήκουστος,  περϊ  ου  μηδεϊς  πέπυσται  Π  άπφω 

21  Κβ^βί.  II  9.  14)*   πατρός,  η  διπλασία  χάρις  Αά  78:   ή  πνεύματος  άγιου  διττή  Μογεια 

\  άπόνασθαι•  κατατρυφάν.  άηολαΰσαι  (οΓ.  6566)  88   άπώρυγας  (Εζβεΐι.  XVII  6)* 

ύδρτγνούς  89  άπώσατο  (Ω  508)•  μακράν  ίρρί'ψεν  90  άπώσθησαν  (Ρββίιη.  Ι.ΧΧΧνΐΙ 
6)*  απερ(ρ)ίφησαν  91  άπωσ^αι  (Αιηοβ  V  21)•  ώθησα  98  άπώσμαι  (ΤΙΐΓβη.  III  64)* 
ώίερ^ίφην        Αά  96:  μεγάλως•  όθεν  καϊ  6  άρίζηλος  ό  μεγάλως   ζηλωτός,  καϊ  91  άρά 

(ΐ€8λΐ.  XXIV  6)*  κατάρα  7007   (άραβάνι)•  ^''^χνρφ^  μνήστρα 


217 


άράζουύ$ν  —  άρβίννη 


218 


άράξουσι,ν'  έρβ^ίξουσι,ν  [Κ— 22] 

άραιαί  (Σ  411)-  ^^τΐ  μ^  τον  άα^^νοϋς' 
ύκο  δέ  χνημοΛ  ^ωοντο  άραιαί 

ίπϊ  όέ  τον  λεπτοΰ  χαΐ  οτίνον' 
αραιή  ό'  εϊβοδος  [δέ]  έβτιν  (χ  90) 
^άραιάχίς•  όλιγάκις) 
άραΐας'  βλαβεράς.  Σοφοκλής  *Αλχμέωνι  (ίν. 

107  λεκτάς) 
Άραι^νρέη  (Β  671)*  όνομα  ηόλεως 
αραΐον  χατάρατον.  ή  (ώς)  10 

ο  πρόο^ερ  έλΜν  ήρ  άραΙός  μοι  νέχνς 

οϊον  άράν  ηροβετρίβετο  χαϊ  χατενχήν.  Σο-- 

φοχλής  ΠολνεΙδφ  (Γγ.  366) 
(άρα  ιό  ν*  διεατός,  έλαφρόν:  Ηίρροατ.  III  ρ• 

412) 
(α) ραιότερος'  βραδύτερος 
αραιτο  (ΕαΓ.  Ογ.  3)-  άπενέγχαιτο.  λάβοι 
•γάράη'   φξχίλψί^    χαϊ  άράχτην    {βατιά- 
^  χι/τ) 
ά  ρ  αχοί  (ΑΓίβΙορΙι.  Γγ.  Χ  Υ  ρ.  1122)  *  δοηριόν    20 

τι.  τό  δϊ  αντό  χαϊ  λά^νρον 
άραχος'  Ιέραξ.  Τνρρηνοί 
άραχτήρα•  άμελχτηρα  {ΔΡΑ — ;  οί.  άράο- 

οει)  [85] 

άραμε  ν  μένειν.  ήανχάξειν  (ρτο  ήρεμεΐν) 
άράμεναΐ' 

άράμενοι  τά  άηόχντα  ύδατα 
άράντιαιν  έριννοι.  Μακεδόνες 
"ϋα^ρανις'  Ιλαφος 

άραρείν  άρμόβαι,  πλέξαι  [42.  43]    30 

άραρε[ν]'  ήρμόοΒηοαν  (Εαη  Ογ.^71).  ή 

παγίως  δέδο(χ)ται,  ή  χέχριται  (κατ.  Η€<1. 

322  8ΐ)  [46] 

άραρινοΐ'  δοα  παραβφηνοΰται  λιθάρια  εΙς 

τάς  ^αγάδας 


άράριοχε  (ξ  23) *  ηεριΛρμοξεν 

-^άραμος•  ερφδΐός  (ν.  αοιδον)  [49] 

άραρόν{ί)•  πάγιον  (<ι.  τ.),  βέβαιον,  χατά- 
ρατον  (&ά  άραΐον) 

άραρότως  (Εογ.  Μβά.  1192  β1.)'  αρμοδίως^ 
ηροοηρμοαμένως ,  άρμοζόντως^  άοφαλώς• 
δ&εν  χαϊ  τό  αραρεν  παγίως  δέδοχται 
(ΕαΓ.  ΑηάΓ.  254  >1.)  [52] 

άραρνίας  (Γ  331) *  ήρμοαμένας  [64] 

αράς  έπιαπεΖραΐ'  ε9ος  Κυπρίων  οπεί" 
ρόντων  χρΛ&ς  με^  αλός  χαταραο^αί  χι- 
οιν  [56] 

Άρα  ς  Ιερόν  Ιερόν  *Αράς  Ά^νηοιν,  'Αρι- 
βτοφάνης  *Όραις  (Γγ.  VIII  ρ.  1174).  Ινιοι  όέ 
τήν  βλάβην  λέγειν  αντόν  ένόμιααν        [68] 

άράσσει•  σνντρίβει.  τνπτει  (Ολίΐίιη.  ΑροΙΙ* 
3).  άμέλ^ει  (ηά  δράσσει) 

ή^ άράστε'  έλειν,  λαμβάνειν 

άρασσόμενα*  προσρηγνύμενα,  πλησσόμενα, 
^ρνβονμενα 

άρασχάδες'  τά,  περνσινά  χλήματα   (άρο- 

^  σχάδεςΐ)  [68] 

άράττων  χροναη> 

"^ άράνη•  μεσάγχυλον  (ν.  αρχνν)  [66] 

Άρανχηλίς'  ή  ννν  ΑΙγνπτος 

άραχ^είς'  διωχ&είς 

άράχνια  (ΡΙιβΓβΟΓ.  ίΓ.  ΙΙΙρ.  325)*  άράχ(ν4α). 
Άττιχοί 

"^  άράχνηχες'  άράχναι 

{άράχνιον  τό  λεπτόν  νφος) 

άράχνον  «λ'  εν&είας  ό  αράχνης,  ΑΙσχν- 
λος  Ααΐφ  (Γγ.  117)  [13] 

άράχν  (άραχοςί)'  είδος  όσπρίον  [75] 

άρβάλη*  τήγανον  όστράχινον.  Ταραντΐνοι 

άρβίννη  (ατνίηα)'  χρέας,  Σιχελοί  [78] 


ω 


€0Ό.  23  δέεστιν  24  εί.  άρβάχις  βΐ  άδράχις  25  άλχμαί  27  άοαιόν  —  -ήνά- 
οαιός  γ-  χατ^ενχνς  28  €Γ.  άρβόν  31  οί.  έξ  αρχιάων  37  άραμε  ν  μ.  αρά  μένα  ΐ'  ήσ, 
41  άράραι  (βη  αρσαι'ϊ  άρτίσαι)  51  άραρωσαι  —  άραρώς  π,  δέδειχται         64  €ί.  άρσάυ,εναι 

57  αράς,  Ι.  'Αριστοφάνην  59  εί.  7034  62  οί.  άρέαχαι  ϋ1  άράνχιλις  ^9  άρα- 
χνία  71  ΙηίΓβ  άρραχνιον  ΐ68;«1>8(αΓ  βαο  ]θ€θ.  75  ΡοβΙ  ίεοέων:  άρβάχις'  ($Λΐ)'άχ(;  (οί• 
αραιάτας)        77  Ρθ8(  ίίχελοϊ:  άρβόν  διεατός,  άραιόν  (<}.  ν.)  έλαφρόν 

ΗΕδ.      15    αραιή    (17  212)•    άρμοστόν  ποιήσει^  16    άραιήν   (6  425)*    ασθενή 

17   άραίησι  (0  161)*  λεπταϊς  χαϊ  μαχραις         18  άράμενοι•  ίπάραντες  19  άραντες• 

άπενεγχάμενοι  20  άραιαϊ,   γ  αστή  ρ   ΓΝίο.  ΤΙιβΓ.  133,   Βυί.    ΕρΙΐ68.)'    χά  λεπτά  Ιντερα 

21  άραιητόν  στρεπτόν  (άπαραίτητον *  άστρ^  22  άράξαι  (Μ 384) *  σνντρΐιραι^  35  άραμα 
(Γβεβηβ)*  βόρβορος  42  άραριν  άράχνην  43  αραρις'  ένορκος  46  άράραχνος' 
τό   αυτό  49    άράμ  (ΜβΙΙΙι.  Ι  3)•    μετέωρος  52   ά  ο  αρνί  αν   (Ε  744)•    ήρμοσ^ιένην 

54  άρ[α]σάμεναι•  άλεΐίράμεναι,  ποιονσαι  (ποτίοασαι)         56  "^άρασννη'  πύελος  (ν.  αοσει) 

58  άρας,  μώσαι,  δήσαι  (ά  ρ  (σ  α  ι) '  άρμόααι)  63  άρ&ταΐ'  χαταράται  (Νυιη.  XX III  8). 
εύχεται  (1240)  66  άρατειχενειν  χαταράαθ^αι.  οΐ  όέ  στρατενεοϋ•αι  (ν.  ^ατιχενειν  βΐ 
έρατεινεύειν)  73  όραχνονφεΐς  (Ρΐιίΐο  άε  βοιηη.  1115  Β)*  ώ^  ύπό  αράχνης  νφαβμένα 
η  άράων  (0  378)•  των  ευχών,  ή  Ιερέων  (λά  ίαρ^)  78  άρβύχη  (ΕυΓ.  Ογ.  140)*  τον 
νηοδήματος 


219 


άρβύλα$  —  άργίηονς 


220 


άρβυλα  ι  (Ηίρρο€Γ.  III  ρ.  239  Κ)•     Μος 

νηοδημάτων  [80] 

Άργάδες'  είδος  φντοΰ,  χάί  Άρ^εΖαι  γυ* 

ναΐχες 
άργαΐνειν  λευχαίνείν,  Ευριπίδης  "Αλκμέωνι 

διά  {Ψω)φΐδος  (Ιγ.  74) 
άργαΐνουσα'  λευχαίνουσα,  φοίβώσα    [84] 
άργαλεώτατοΐ'  δεινότατοι  [86.  87] 

άργαλεωτέροις'    δεινοτέροις,    χαλεηωτέ" 

ροις  [89]    10 

Άργάς'    όφις  (ΑοΙιββί  Γγ.  1)     χαϊ  ποιητής 

μοχ&ηρός  (Αηβχβηά.  Ι  17  ρ.  183).  {άωριεΧς 

χαΐ    μάλιστα    Άργεΐοι  τόν  δφιν)   άργάν 

έχάλουν.    καϊ    άημοσ&ένης   ύπό  Αίσχίνου 

(άβ  ίβίβ.  16{^.  ρ.  260)  Αργάς  ονομάζεται, 

οί  όέ  όνομα  τυράννου  (ΊΙΐίΐϋγά,  ΥΙ1  33,  4) 
άργειαι  (Ευροΐ.  Γγ.  II  ρ.  632)*  υποδήματα 

πολυτελή  γυναικεία 
*Αργεία   φορά    (Οοιη.  νοί.  ΙΥ  ρ.  427)*  ώ^ 

φιλοδίκους  καϊ  συκοφάντας  *ΑργεΙους  χο-    20 

μφδοΰσιν 
Άργείη  (Ζ  ^23  ά  8)'   Πελοποννησία.  λευ^ 

χτ/ν  δέ  "Ησίοδος  (ΤΙ)60^.  12) 
Άργειοΐ'  οΐ  "Ελληνες,  καϊ  έκ  των  Ι*  είλύ- 

ταν   οΐ    πιστευόμενοι    οϋτως    έλέγοντο,  ή 

λαμπροί 
ΆργεΙος  (Ευ5υΙ.  Γγ.  II  ρ.  233)*  κυβευτικοΰ 

βόλου  όνομα  (άρτος) 
Αργέ  ίου  ς    όρ  ώ'    παροιμιώδες    (δορΗ.  ίΓ. 

200  ΑΓί8(ορ1ιοη(.  ίτ.  Ι  4  ρ.  357)  [97]    30 

Άργειφόντης  (κ  302  βΐ.)*  ό  *Ερμής  ή  ό 

αργός  φόνου  ή  εν  "Αργεί  πρώτον  πεφηνώς, 

'ή  καταργών  τους  φόνους  [99] 


Αργείωνας'  τους  Αργείους 

άργέμών  των  έν  τοις  όφ^αλμοΐς  λενχω• 
μάτων,  οί  δέ  όφ&αλμών,  Σοφοκλής  έπί 
Ταινάρφ  Σατυριχφ  (Γγ.  213)  [7102] 

άργεμώνη  (Οίθ8€.  II  208)*   είδος  βοτάνης 

[4-1] 

άργεννών  (Σ  629)*  λευκών,  λαμπρών 

άργέσταΐ'  οΐ  ετήσιοι 

άργεσταο  νότοιο  (Α  Ζ%)'  του  λεγομέ- 
νου λευκονότου  τινίς  λέγουσιν  ού  καλώς, 
Όμηρος  γαρ  τεσσάρας  οίδεν  ανέμους  (μό- 
νους), Ιστιν  οΰν  ταχέος 

αργετος'  ή  αρκευ&ος.  Ερήτες 

άργέτι  δημφ  (Α  817)•  λευκιο  πιμελχΙ  [Κ] 

άργή'  στείρα,  {είδος  μελίσσης  άκέντρου)  ά, 
κηφήν 

Αργή  ν  ίπεφνεν  (Ιγ8£;.  β^ββρ.  ΐτ,  163)* 
όφιν,  ίστι  όέ  έπί^ετον  δράκοντος 

άργητα*  λενκόν.  λαμπρόν 

άργητα  κεραννόν  (θ  133) 
τόν  λαμπρόν  ή '^αχύ  [17] 

Ί*  άργ  οιβίαντον  Βοιωτίας  [19] 

άργιλο  ς '  ή  σμηκτίς  γή,  ή  λευκύγειος 

άργίλοφοι  (Αγ.  Υββρρ.  672)*  λαπάραι  χω^ 
δίων,  οί  όέ  πρωκτόν.  καϊ  μηλωταΐ 

άργιμήτας  ταϋρος (ΡΙΐΓχηίεΗ. Χτζ%, ίτ,  15) * 
ταχνμητις,  ή  λευκός  παραγώγως,  λέγετβίΐ  61 
έπϊ  τον  διακομίσαντος  τήν  Ενρώπην 

άργ[ε^ινόεντα  {Β  647)*  λευκόν^  λενχό- 
γειον^  άργιλ[λ]ώδη 

άργιόδοντος  (Κ 264  βΐ.) *  λευκούς  οδόντας 
έχοντος  [2&] 

άργίπους•  αετός.  Μακεδόνες         [27  —  29] 


€0Ό,    81   καϊ  άργαϊ  (εί.  Οοιη.   βηοη.  ίτ,  0Χ01Υ)  82  άλκμαίονι         ^  άργαλαιο] 

90  άργάς  —  άργαν        92  αργέ  ία ^  σφυρά      93  ΡοβΙ  "Ησίοδος  (Ηλιόδωρος  ΚύΗήϊίεΏ.)  %\,  7123 

ο 
9^  άργείης        98  έομησαργφόνου ;   οΓ.  ^1.  7113       7103  άργεμόνη        10  \σταονό\  — τιν^ς 
δέ  ού  —  οΙδα'-'  ταχέως        12  άργ  έτη,  δήμω      .  18  ΡοβΙ  λευκοφόντης:  ή  —  φόνους  βχ  7098 


14  άργηστείρα,   (Ι,^ζρϊαϊυτ  ιηΐτΛ  αρχή  '  είδος) 
άργιβόειον  τήν  Ενβοιανί)         20   σμικτή 
οί.  άρξιφος        28  άρτιαφής  €γ61(;8? 


αι 


15  άργηνέπεφν,  δφιν       (1%*Αργος  Ύάντικιρ^ 
22  ταχομήτις  — •  \ώγους         26  £Μ.  28,  18 ; 


ΗΕ8.    80  άρβύνδα  (άρυβαλίδα)'  λήκυΒον,  Αάκωνες        84  άργαλαίω  (2Υ85)*  άργφ^ 
Β^άργαλαιούς  {&   87)*    χαλεπούς,   δεινούς  87  άργαλαιή    (Μ  63)•    χαλεπή,   δεινή 

%9"Αργεϊ  παντί  {Β  \06)'  [διόλου  λευκή]  91*Αργεις'  πόλις  Θεσσαλίας  *39Αργείων 
{Α  79  3ΐ.)•  "Ελλήνων  7102  άργέματα*  τά  έπϊ  των  όφ&αλμών  λευκώματα  4  άργενάων 
(Γ  198)•  λευκών,  ή  λαμπρών  6  άργενήϊσι    (Ζ  424)•    λαμπραϊς,  λευκαΐς  6   άργέν- 

νησ  ι  {Γ  141)•  λευκαΐς,  λαμπραΐς        7   άργήτι  (Γ  419)•  λαμπρω  13  Αργειφόντης' 

καΒαροφόντης,  λευχοφόντης,  ή  ταχέως  καϊ  τρανώς  αποφαινόμενος,  αμφότερα  δ*  άν  εΐη  έπϊ 
(εϊπχι  περϊ)  τόν  Θεόν  ταύτα*  διά  τήν  εύπορίαν  τών  ονομάτων  τό  ταχέως,  όιά  δέ  τήν  Θειότητα 
τό  σαφώς  έρμηνεύειν.  Έρμης  γουν  ώνομάσ^  διά  τό  ήρεμος  (είρεμός)  τις  είναΐ'  ότι  είρηναμή- 
σατο  (είρειν  έμήσατο,)  όπερ  έστϊν  λέγειν,  ό  γάη  Έρμης  λόγος  εστί  17  ή^  ά ργίλληφιν  '  γη  μή 
βλαστάνουσά  τι  (άργιλΐτιςϊ)  19  Αργίλια'  οήμος  της  Αττικής  (Αίγίλιά)  25  αργιος'  λεν- 
κός,  ταχύς  (αργός)  27  άργιστα  (αίγϊς'  τό,  ο.  τ.)  έκ  τών  στεμμάτων  μέρη  ώς  διαπεπλεγμένον 
δίχτυον  28  άργιάφης  (Χ  281)*  ό  άπηρτωμένος  τφ  λόγφ  (γ.  άρίσπης)  29  άργίφοντ' 
κα^αροφόνου 


221 


άργμ«%«  —  Ιέρέ&ουϋα 


222 


άργματα  (^446)*  άκαρχάς 

άργόν  (βχ  ΑροΠ.  Ιθζ.  41,  28)*  άργνρεον, 
ταχύ.  λευχόν 

αργός*  μιλ{λ)ός  (Γβΰβηβ).  βραδύς 

Ά  ργος  {ΕθίΛ^Γ.)'  Πελοπόννησος       [84.  3Φ] 

{άργνραμοίβοζ)•  τραπεζίται 

άργνράσηίδες'  τάγμα  τι  ατρατιωτ^χδν 
νπό  Αλεξάνδρου 

άργύρεαι.  λόγχαι  (0Γ8ΰαΙιιιη) *  οί  μισθο- 
φόροι 10 

άργυρέα  λιμός  (Αρρ.  ρΓΟΥθΓΐ).  Ι  39)*  αρ- 
γυρίου σκάνις 

άργυρέα  ΰνις'  ή  άργυρέα  ή^  αΰλαξ  (τ.  βι5• 
λαχ(κ).  παρά  Θουκυδίδη  (Υ  16,  2)    [41.  42] 

άργυρηλάτης'  άργυροχόπος 

άργύριος'  είδος  βοτάνης  (τ.  άγκύρις) 

άργυρίτης*  6  έν  άργυρίφ  τήν  ούσίαν  έχων, 
χάί  (Λά  άργυρΐης)  ή  έχ  των  έναργυρων  μ»- 
τάλλων  γή  ή^  άργυρις  λιθάργυρος  (Χβηορίι. 
Υ6€ΐίΚ.  1  5,  Ββιη.  974,  28)  20 

άργυρογνώμονες  (ΡΙβΙ.  άβ  τιγΙ.  378  Ε)* 
τραπεζίται  [47] 

άργυροθήχη  (ΑηΙίρΙιβη.  III ρ. 85) '  τό  (εΙς) 
άργυριον  γραμματεΐον  (δ  χαϊ  Βοιώτιον  χαί 
χοΐλον  λέγεται) 

άργυροχοπιστήρ  (ΟΓλΙίη.  ίτ.  ΥΙΙ  ρ•  143)* 
τραπεζίτης,   ή   ό  τά  αργύρια  εργαζόμενος 

[Μ] 

άργυρολόγος'  τελώνης 

άργυρόπεζα  (Α  538)*  λευχόπους,  Πέζα    3β 
γάρ  ό  πους.  χαϊ  χαλλίπους 

μιο 
άργυρος*  ό  στατήρ.  ήσαν  δΐ  όβολοϊ  άση  (^ί. 

άσημος)  [54] 

αργύρου  χόπις  (Ρΐιι^η.  οοιη.  Γγ.  Υ  ρ.  582)* 

άργυρολόγος.  έχ  τοΰ  παρεπομένου 
αργυρώνητος   (ΕαΓ.  Αίο.   679)*    οΐχέτης 

αργυρίου  αγορασθείς  [51 — 69] 


αργώ*  είδος  φυτον,  άφ^  ον  ή  *Αργώ  ναΰς 

άρδα  (ΡΙΐ€Γ€εΓ.  Γγ.  ΥΙΙ  ρ.  276)*  μολυβμός 

άρδάλια'  τους  πυθμένας  των  χεραμίδων^ 
ους  ένιοι  γοργύρας  χαλοΰσιν 

*Αρδαλίδες'  αΐ  Μοϋσαι 

(&)ρδαλος  (ΗίρροοΓ.Ι)*  μόλυαμα 

άρδάλους'  είχαίους 

άρδαλωμένους'  ταρασσομένους  (ήρδ — ) 

άρδάνια  (βΰΗοΙ.  Επγ.  Αΐΰ.  «99)'  αί  των  χε- 
ραμίων  γάστραι,  έν  αίς  τά  βοσχηματα  έπό- 
τιζον^  ά  Δωριεΐ^χύ μβ αλα  χαλοϋσι.  ταύτα 
όέ  πρό  της  αύλείου  θύρας  έτίθεσαν  ύδατος 
πλήρη  προς  άφαγνισμόν,  ίνα,  οπότε  τις  τε- 
λευτήσειεν,  οΐ  έξιόντες  περιρραίνωνται  (ν. 
πηγαϊον) 

άρδεία'  ποτισμός 

{ά)ρδείας-  ποτισμούς  [70] 

αρδεύει  (ΑββΰΙι.  ΡΓοη.  852  Αη1ίρ1ΐ3η.  Γγ. 
ΙΧΧΧνίΙ)•  ποτίζει 

άρδεύσ αντες'  ποτίσαντες 

άρδην  (ΕιΐΓ.  Αίο.  624)  *  φοράδην.  τ}  σφόδρα, 
ή  παντελώς.  •ή  αθρόως  (Αγ.  ΤΙιββιη.  274). 
ή  έξ  όλοχλήρου 

*Αρδήττους  (ΕγβΙββ)*  τους  ^φδίως  έπίτούς 
δρχους  Ιόντας  ^Αρδήττους  έχάλουν.  τό- 
πος  περϊ  τον  Ίλισσόν,  έγγ^ς  τοΰ  Παναθη- 
ναΐχοΰ  σταδίου^  έν  φ  τους  δρχους  έποιοΰντο 

άρδιας  (Έίετοά,  Ι  215)*  τά  ^χ  χειρός  δπλα 

ή^άρδιχός•  φαρέτρα 

άρδις'  άχίς.  ΑΙοχνλος  ΠρομηθεΙ  δεσμώτη 
(880) 

άρδμός'  ποτισμός' 

έν  πο{ταμφ Σ  521) 

άρδοΐ'  άρδεύοι,  ποτίζοι 

άρδων  (Χβη.  δρηρ.  II 24) '  ποτίζων  [81.  82] 

^Αρέθουσα  (ν  408)*  χρήνη  έν  Ίθάχη^  χαϊ 
έν  Σιxελ^^^  έν  η  ό  έν  τη  "Ηλιδι  ^ίων  πο- 
ταμός Άλφεώς  Ί'  άργυριον  χ  νενόμισται 


000.    34  άργυραΐον        88  αυθοφόρ9ΐ        45  άναργύρων  μ.  γη.  άργύρινον  γροψμ•  δ 
χ.  Βοιωτιχδν  χ.  χ.  λ,   άργυρις•  λιθάργυρος,   άργυρογν]  46  τραπεζήται  [δοχιμασταϊ  ϋ 

Ηθ€Γ.  ΑΙΙ.]        55  άργυρουχόπις       &β  άργυρονόητος  —  αγοραστής       63  άργαλίδες 


α 


67  άρδανίαι  —  ^λήρη,  Ινα  ό.  τ,  τ.  οΐ  προς  ίμφανισμόν  περιρέονται      ΘΙΆ  αΐδεία      73  άθρό 
75  άρδιαστά 

ΗΕδ.  34  αργούς  (Α  50)*  ταχείς,  λευχούς  35  άςγυραμοιβοί  (?\άϊ.  ΡοΙϋ.  289  Ε)* 
χολ(λ)υβισταί  (ΝοβΓίβ)  41  άργυρέοιο{Ω  605)*  τοΰ  λαμπρού,  χαϊ  χαλλίστου  4!Ζ  άρ- 
γύρεον  (^3ΐ8ΐ.)*  λααπρόν  χαϊ  χαθαρόν.  άργώς  χαϊ  χαθαρώς  ύφασμένον  (άργύφεον)  47  άρ- 
γυρόηλον  (Β  45)*  ο  αργυρούς  ήλους  έχων  50  άργυρο  δίνη  ν  (οί.  Φ  8)•  λενχά  γεύματα 
Ιχουσαν  χρήνιγν  54  άργυρότοξος  (Β  766)*  χαλλίτοξος  57  άργυφαϊ,  (βΓ6^.  Ν&ζ. 
€8Γΐη.  Ι.ΥΙ1Ι  16)  λαμ^τρ/.  λευχ\  ( — ωέη)  58  άργύφαιον  (^^50)-  λαμπρόν.  λευχόν  ^9  άρ- 
γυφαιοναι  (Οΐε^,  Ν&ζ.  Αγ€.  IV  231  ρ.  217)*  λαμπροΐς.  χαθαροίς  70  άδεται*  πίμπλαται 
(ύ.  €ο1.  32,  21)  Ηί  άρείας'  άπειλάς  82  Άρείας•  πώλους  Περσιχάς.  ΆρεΙσοιγε  έθνος 
Περσιχόν  (Αριηνας) 


223 


άρΒ$η  —  άρητηρα 


224 


άρείη  (Ρ  311)•  απειλή,  [βλάβη] 
άρ(€)ι&ύσανοί  (Αμ€Ιι 7ΐ.  ίΓ.  198)  *  ηνίοχοι. 

(ώξοσχίσματα  χαϊ  άίϊοχλαστήματά)  [86-— 90] 
•^άργνΐτας'  τήν  λάμιαν  Φρύγες 
*Αρείμανής'  ό  *Αίδης,  παρά  Πέρσαις 
άρείφατον  λήμα*  Ιφχυρόν^  άντϊ  του  "Αρει 

έοιχός,    ΑΙσχνλος  ΝεανΙσχοις   (Γγ.  143;  τ. 

άρι&άταν) 
{άρειφάτων  (Λ«8ΰ1ι.  Εαη.  913)   πολεμίων) 

[9&.  96] 
άρεχτον  (Τ  150)•  άπραιίτον,  αιελείοίτον 
Αρεοπαγίτης*   6  διχάξων.  χαϊ  σιωπών  δι 

δλου  χατά   άνάγχην  (Οίο^βη.  ρΓοτ.  II  91) 

[99.  7200] 
άρεαάμεναΐ'     φιλοφρονήσασαι  ^     άρεστόν 

ποιήσασαι 
άρέοαα^αι*  1(λ)άσασ&αι,  άρεστόν  ποιήσαι 

[»1 

άρεσάσ^ω   (Τ  179)*    εύόρεστον  χαταστη- 
σάτω  [$.  6] 

άρεσχος'  ό  προσηνής,  χαϊ  ή  διδομένη  ράβ- 
δος ....  τοις  χωμιχοΐς  (Ροΐΐαχ  IV  120) 

άρεσχενεσ^αΐ'  φιΧοφρονεϊα^αι  [9] 

άρεστήριον*  ΙερεΙον^  χαϊ  ^μα 

αρεστή  ρ '  πέμμα  προς  ^σίαν 

άρεστόν  σνμμετρον.  άρέσχον  [13] 

άρέσχαΐ'  χλήματα•  βότρυες  (ν.  άρασχάδες) 

άρετ^  (β  329)•  έν  άρετη  εστίν 
οϋχ  άρετξί  χαχά  Ιργα 
τουτέστιν  ούχ  απολήγει  εΙς  άρετήν,   άνε- 
γνώσθη  όέ  περισπωμένως 


αρετή '  ή  των  χαλάν  νομιξομένων  εμπειρία 

[Π-Μ] 

^9ν'  ^ή\β]ψ0'  ^^•   Σοφοχλής  Αϊαντι  μα- 

στιγοφόρφ  (129) 
άρή'  ενχή 

άράων  άίων  (Ο  378) 
χαϊ  βλάβη  ή  έν  τφ  Άρει,  τουτέστιν  έν  πο- 
λέμφ,  απειλή,  ευχή.  χατάρα 
άρήγει  (Ο  42).  βση^εΐ  [24] 

10    άρηγομέναις*  βοη&ουμέναις  [26 — ^28] 

ά  ρ  ^  ^  α  (Ζ  340)  •  'πολεμιστήρια  [30] 

άρηίφατοι  {λΑί)'  ίν  πολέμφ πεφονευμένοι 
άρ(η)ίφιλος  (Γ  21)•  υπό  του  Άρεος  φι- 
λούμενος,  ή  ό  φίλων  τόν  Άρεα.  δ^  αμφο- 
τέρων όέ  ο  πολεμιχός  δηλοΰται 
άρημένος  {Σ  435)•  βεβλα(μ)μένος.  ευχόμε- 
νος [39— 88] 
•     άρηνοβοσχός•  προβατοβοσχός.  Σοφοχλής 
Τυροί  /?'  (Γγ.  218).  γράφεται  όέ  έρρηνο- 
20       βοσχός,  διά  τε  του  ε  χαϊ  των  δύο  ^ων 
(τ.  άρενο—)                                    [40—42] 
άρηρομένη  (Σ  548)•   [άρουριομένη]  άρο- 

τριωμένη 
άρηρεν  («248)*  ήρμοσεν 
άρηρώς  (χ  553)*  Ισχυρώς  ήρμοσμένος   [46] 
άρηρυμένου'  άπηντλημένου(ηοηΑΧο.ίτ•η) 

[48] 

άρήσαιο'  ευξχι(αιο)  [50.  61] 

Άρης    τύραννος    (ΤίπιοΙΙι.  ΜΠμ•  £γ.  8)• 

30        παροιμία  [56] 

άρητήρα  {Α  11)*  Ιερέα 


ΗΕδ.    86  άοΐον   βέλτιον.    χαλλείον.    χρεΐσσον  87   α  ρε  ίο  ν  α  (υ  133)•  βελτίονα 

88  "άρε  ίο  σι  {Α  260)•  βελτίοσιν        %9  "Αρειος  πάγος*  έν  *Α9ήναις  διχαστήριον  έν  τη  άκρο- 

πάλει         90  άρειούσει*  αυξήσει         95  άρείων  (Β  707)*  βελτίων         9ο  άρενοροσχός 
,«._..    -._    Ι.ΟΛΧ.  __-^»___ο__-.?.  /_    ^__     ν        ΛΛ  . .5..    ν         *  ^200   άορενωπός' 

6  αοέσ&ορεν 
'σα'  ή  υπερέχουσα 


225 


^Αρητήρ^ον  —  άρ$ύ%ίνδην 


226 


ΙΛρητιίριον  (Ρ1ιίΙθ€ΐιθΓ.  ΕΜ.  140,  49) *  τόκος 

έν  φ  ΑττίΜοΧ Ι^ω  τον  άστεως 

ά  ρητό  ν  (Ρ  37)*  βλαβερόν,  ηολυχράνίον 
Ύ'4ρωτος*  'Ηραχλής  ηαρά  Μβίχεδόοίν 
άρ^εος•  τράγος  [59.  Μ] 

άρΒ'ήναΐ'  άχολέσ^αι 
άρ^{μ)'ήσαντε(Η 302)*  φιΚιο&έντες^  δνϊχως, 

ομοίως  χαϊ  άρί9μήσαντες 
άρ&μιοι  (ηί27)'  φίλοι,  καρά  τό  ήρμόύ^αι 

χαί  αυμφωνείν  ήμίν  10 

άρ(^)μός  (1ι.  3ΐ€Γ€.  621)*  είρήψη^  σννΒήχη. 

φιλία 
άρ&μό.^  ηροτμηοτΐ . ,  ή  μετάφρενον,  [ή  λΙ" 

δοΐον  ανδρός  χαί  γνναιχός 
άρ&ρα'  μέλη  άχρα  [ 
άρ&ρέμβολα  (β8βΐ€υ€θ)'  δαμαατηρια  (δο^ 

χιμ — ?).   όργανα  βαλλόμενα  εΙς  τά  αρ^ρα, 

χαϊ  βασανιστήρια,  χαϊ  όνομα  στρεβλωτιχων 

οργάνων  εΙς  ό  έξαρΒρονσιν  οΐ  δήμιοι  τά 

των  χαταδίχων  μέλη  20 

άρ^ρονμενον  τρανονμενον  [β9] 

άρι•  μεγάλως.  δ^εν  χαϊ  άρίξηλος  ό  μεγά' 

λως  ξηλΛοτός  [71] 

{άρια  τίά.  άριη) 

άριβάσχανος'  ηεηοίηται  ώς  άριηρεη-ής 
άρίγνω[α\τοΐ'  εΰγνωστοι  {Ν  12)•  τό  γάρ 

άρι  μέγα  δηλοΙ,  πάνυ  έγνωσμένον  (οι) 
άρίδαχρνς  (ΕυΓ.  Μβά.  903  Η€ηιι.)*  ταχέως 

(ευχερής  ίΐρός  δάχρυον) 

άριδάχρνσι•  πολυδάχρνσιν  30 

άριδάχρυτον*  ηολνδάχρντον 
άριδείχετον  (8220)•  αγαρίνδοξον•  άσπα- 

στον.  φανερόν.  ή  μεγάλως  (Εηρβάοοί.  220 

81ζ.) 
αρίδες•  αΐ  μετά  χονιορτον  ηνοαί  (€ί.  άρα^ 

βίδες) 


\Αριδήλαν*  τήν  Άριάδνην  Ερήτες        [81] 
άριδήλονς'  φανερούς 
άριδήλως•  φανερως  [84.  85] 

άριζήλη   (Σ  219.  221)•   θαυμαστή   άγαν. 

έχδηλοτάτη  [87] 

•^άριζος•  τάφος,  Εύίτριοι  (τ.  7483.  84)  [89] 
άριή•  απειλή,  (άρία  (ΙΊιβορΙΐΓ.  111 16, 3  βΙ.) * 

φντόν  ή  άρία)  (γ.  δϊλαξ)  [91] 

*Αριήνας   άρισ{το)Λωλους   (ν.  Άρείας) 

[98] 
άριή  χοός  (ε8ηίιη.Ββ1.308)•  αολνήχοος  [95] 
άρι^μεϊν  τοΰτο τΐ&εται χαϊ έηϊ του χλήρου 
αριθμείται  (Η•γο4.  VII  69)*  εξετάζεται 

[98.99] 
αριθμόν  όμοϋ  είσιν  Ιτη  διαχόσια 
αριθμός•  μέτρον.  άριθμφ  ολίγους     [7892] 
άριχνμων  (ΗΙρροοΓ.  Ι  ρ.  467  Κ)*  εύσν(λ)' 

ληητος    . 
ή^άριμάζει•  αρμόζει 
ή^  άριμάοΛον  γαστήρ  σύν  χόκρφ 
άριμος  (Τ7ΐτΙΐ6ηί)*  ηίθηχος  [7] 

-^  άρίξαι•  ύχοστηρίξαι  [9] 

άριχρεηές  (θ  176) *  μεγαλοπρεηές 
άρίπιχρον  μεγάλως  πιχρόν 
άρις'  είδος  βοτάνης  (ββίβη.  Ιβχ.  ρ.  442) 
Αρίσβη  (Ζ  13)-  ηόλις  της  Λι}μνου.   ο1  όέ 

Τρωάδος  [14] 

άρίσχος•  χόφινος  [16] 

άρίσταρχον  (δίαιοηίά.  ίΓ.  231  Ββ€€ΐΐ7ΐ.  ίη 

62)•  Αία  [18] 

άριστερο{σ)τάτης  (ΟΓβΙίη.  ίΓ.  IX  ρ.  138)* 

ό  πρωτοστάτης  του  χοροϋ 
αριστεύει•  άνδραγαθίζεται  (βί.  Ζ  208) 
άριστεύς-  ανδρείος  (ΕαΓ.)  [22.  28] 

άριστίνδ.ην  (ΟβιηοβΙΙι•  1009,8)*  ό  έχ  των 

αρίστων  έχλελεγμένος  [25] 


€00.    56  \νιον.  Σοφοχλής  συνώννμον  ΰστερος  (οί.   άρρητον)  61   άηολέσαι  ή  άη\ 


62  |τβ£        63  \οσται      75  €Γ.  άρτιδ, 
οηώλους^  άριήνας       94  άρίηχος 
τρώας        15  άρριχος  βη  [ταλ]αρίσχος1 
ατήδης  {— ιόευ^Ι) 


81  έχδηλοΰν      88  Εύπριοι.  άοια  —  άρια      92  άρι- 

7397  καλιχίας       1\  άριηιχοον       13  τον  δήμνου  — 

17  άρισταρχαμία  άριστία  άριστέα       24  άρι- 


ΗΕδ.  59  άο&είς  (Νβ^)'  μετεωρισθείς  60  άρθήν  (Π211)•  συνηρμόσθησαν  69  αρ- 
θύσανοι  (λ,εΜΪιγχ.  (γ.  198)*  αποσχήματα,  χαϊ  άποβλαστηματα  (τ,  άρειθύσανοι)  71  άρθοον 
μέοος  λόγου,  δι   οό  τρανωτέρα  ή  λέξις  ηέφυχε  γίνεαθαι  81   άρίδηλον  (Ζβηοά.  Β  318)* 

Ιχοηλον,  [φανεροΰν]  φανερόν      84  άριδηλώτατα'  φανερώτατα      85  'Αρισβήθεν  (Β  838)* 
αχό  Αρίσβης  ηόλεως  87   άρίζηλον  (Β  318)*  μέγα  φανερόν  89  άοιζήλως  (μ  453)* 

μεγάλως  έκδήλως         91  άρίηλ  (ΕζβεΙι.  ΧΙ.1Ι1  15)*    λέων  93  άριηρέστερον   (|?  190)* 

χαλιεπώτερον        95  άριθάτων  των  πολέμων  (άρειφάτων  \αίων  α.  τ.)        99  άριθμημεναι 
7Β  124)-   €;;  φιλίαν  έλθείν  99  αριθμητά  (Ιο5.  XV  20)*    [τα]  ολίγα  Τά02  άρίχεσι 

(Β  264)*  χαλεπαΐς  7  Άριμα  (Β  783)*   πόλις  Κιλιχίας,  οί  όέ  όρος  9   άριπρεπέα 

(θ  656)•    άγαν,  ίΐεγάλως  έχδηλα  14  Άρίσβηθεν   (Β  838  1ί  96)*    από  Αρίσβης  πόλεως 

16  αριστεία-  άνδραγαθία         18  άριστήα  (Ρ  44)*  άριστέα»  τόν  έν  τφ  πολέμφ  άνδραγαθή- 
σαντα     22  ά^ίσπης  {Χ  281)*  ευλαλος,  άρτιος  τοις  ίπεσιν  (Χ,αρτιεπής)     23  αρίστη  (Β  716)• 


βελτίστη       &  άριστήραι  (τ  346)•  δοΰλαι 


15 


227 


Ιίρ$ίί%όδημος  —  Άρμα 


328 


*ΑριστόδημΌς'  Άρίύτόδημον  οΐ  χωμιχοί 
(ΟΓλϋη.  ρ.  104  ΑηβΙορΙι.  ρ.  1015)  τόν  κρο)- 
χτόν,  χαϊ  θεόδωρον  χάί  Τψησιάναχτα  ίλΐ- 
γον^  άηό  των  ήταιρχρ(ότων.  Φορμισίονς 
όέ  τά  ^ητυαιχεΐα  αιδοία  χαϊ  Βασίλ$ίδας^  χαί 
Ααχάρας 

άρίστοχρατούμενοι  (Χ•η. Ηβΐΐ. ΥΙ 4, 18) * 
ύηό  αρίστων  χρατούμενοι^  ή  δήμου^  ή  έτε- 
ρων τίνων  χαλλίστων 

άρίοτολόχεια  (ΤΙΐ€ορ1ΐΓ.  IX 13, 3) *  βοτάνη 
τν 

άριστομένειον  βοτάνη 

άριστον  (π  2  Ο  124)*  τόν  πρωϊνδν  άχρα- 
τισμόν,  δν  •ήμΒΧς  λέγομεν  άριστον^  τοϋτο 
ό  ποιητής  χαλεΐ  δ^ΐπνον,  τό  δ^  δεΐπνον 
δόρπον 

άριστονομία'  εννομία.  "Αριστον  γαρ  τά 
χαλάν  [32] 

άριστοτέχνης  (Ρΐη^ητ.  ΡΙαΙ.  δ^ηηρ.  1  2)' 
έν  το  τέχνια  χρήσιμος 

Αρίστνλλος'  Άριστων  (ΑΗβΙορΙι.  ίτ.  XIII 
ρ.  1162).  ή;- αρίστου  ώρα  (βά  άριστητός%) 

άρισφαλές  (ρ  196)*  μεγάλος  σφα(λ)λόμε' 
νον  [36] 

αριφραδέα  (7  240)*  δήλα 

άριφραδές  (Ψ  326   βΐ.)*    άγαν    φανερόν 

[39.  40] 

άριχα'  άρρεν  ηρόβατον  (ν.  ^£έρι;|^θ() 

άρίχεται*  γλίχεται^  έΛΦνμεΙ  (ν.  όριχαται^ 
άρόχεται) 

'^άρίχωταν  έκδύπν  ξητων 

άρΐίόΘ'  ή  λέαινα  ύηδ  Σύρων  (ΰί.  ββηββ.  ΙΙ«  9) 

Αρίων  (Αι»Ιίιη&€Η.  ίν.  ΧΧΥΙ.  ΟΧΧΙΙΙ)•  6  Ιη- 
πος,  Ποσειδώνος  νίός  χαϊ  μιας  των  Έρι- 
νύων 

Αρκάδας  μιμούμενος  {Ρ\β%.  οοιη.  ίΓ.  ¥11 
ρ.  651) '  παροιμία  έπϊ  των  άλλοις  πονούν- 
των  χαϊ  μοχ^ούντων,  οΐ  γάρ  Αρχάδες  πολλά 
πολεμήσαντες  ονδεμίαν  νίχην  Ιδίαν  ίσχον 

άρχαλα  ( Αβοΐββ)  *  λενχά  χαϊ ένώτια έξ ύαλου 
περίχρυσα•  οΐ  όέ  ξύλα  ξηρά 


έ 
ή^άρχαλαν  π  χάλανμύζειν 

άρχάνη*  τό  ράμμα ,  φ  τόν  στήμονα  ^γxα'' 

ταπλέχουσιν  (αί)  διαξόμεναι  (γ.  πέρχανα) 
άρχαλέον  ξηρόν,  ^υσόν  υσ  (βίε) 
'Αρχάς  χυνή'  Αρχαδιχός  πίλος,   Σοφοχλής 

Ίνάχφ  (Γγ.  251) 
άρχεί'  προσαρχΗ,  βοη^εΙ,  Ευριπίδης  Πηλεΐ 

(ίΓ.  626) 
10    άρχηλα'    ώόν    (—04•   ζφον),    Κρήτης    τήν 

νστριχα 
αρχής-  ταχύς 
ο  ρ  Χί^  ο  ν  (Β  393)*  άρχετόν,  αίρετώτερϋν.  Ιχα- 

νόν.  ίτοιμον  (τίά.  άχεΐον,  άχίμων) 
άρχίως'  άρχετώς^  Ιχανώς 
άρχο  ν  σχολήν.  Μακεδόνες 
άρχος*   άρκεσμα.  βοήθεια,  ή  τό  παιώνιον. 

χαϊ  τό  ξωον  (ΙβΜΐ.  Ι.ΙΧ  11).  χαϊ  ΙέρεΜ  της 

Αρτέμιδος    (Εητ.  ίτ.  767   ΑτΗίορΙι.  ίΓ.  XIV 
20       Ρ•  ^102) 

άρκτεία  {Ζγ9Ϊ»ή *  ή  των  άρκτευομένων  παρ- 
θένων τελετή.  Αρκ  τεύε  ι  ν  δετό  χα&ιεροϋν 
άρχτή   (Αη8η(1η4•  Γγ.  ΧΙΥ  ρ.  200)*    ή  της 

άρκτου  δορά 
άρκτο  ς '  ξωδιον  έν  ούρανφ.  μεσημβρία  (τ. 

προς  άρκτον) 
άρκτοϋρος  (Οίοβ€.  1Υ  106)*  βοτάνης  είδος, 

χαϊ  άστρον  [68 — 96] 

άρχυα'  δίκτυα,  λίνα 
30    άρκυες'  δίκτυα  τά  προς  9ηραν  [Βηρείαν] 
άρκυλον  δίκτυον 
άρκνμα•  άκρίς  ύπό  Περγαίων 
άρκυν  μεσάγκυλον  (τ.  άράνη).   χαϊ  γυναι- 

κεΐον  κεκρύφαλον 
■άρκυς  (6.  ο.  Αββοΐι.  Α^.  1116)*  δίκτυον 
άρκυσι  (Ευτ•  ΒβοεΗ.  451)*  δικτύοις 
άρκυστάσια  (Χβη.  €γΜ^.  ΥΙ  6)*  οΐ  τόποι, 

έν&α  αΐ  άρχυες  πήγνυνται 
άρκύων  (ΕυΓ.  Μβό.  1278)  *  δικτύων,  βρόχατν 
Κ)    άρκυωρείσθαι*  φυλάσσεσθαι  τάς  άρκυς 
Άρμα  (Β  409)*  πόλις  Βοιωτίας  [78] 


€00.    26  πρώκτον  —  ημ^|  29.  ^  Ηίβ  ^ΙοΒβίβ  ίη  ιηβΓ^.  «άβοτίοΐββ  ίαίβββ  τίάβηΙαΓ 

;1θ8β86  7339.  40  άριστερέων  φοιτώντων  (βίο)  ^Ι  άριστόδειπνον  34  άρίστωτος  '\.  Οί. 
ΕΜ.  143,  4.  5  47  άρκαλλα;  άρτίαλα  ΡοΙΙ.  Υ  97  (47.  50  €ί.  καοχαλέοι)  61  άρκασ- 
χύνη  —  πινός  65  έρεώτερον  ^6  άρκως  58  παιόνιον  59  τελεντή  73  άρκνη 
74  άρκύτατα 

ΗΕ3.    32  άριστος'  μέγιστος,  ^ξαρχος.  4ξοχωτατος        86  άριστοκρατεία  (βίο)*  ύπό 
άριστων  διοικούμενοι  (βίο),  (ή)  γενναίων,  ή  άλλως  πως  άγαμων  39  άριστερεών  (Ρβοβ^. 

ΕυβΙαΙΗ.  1935, 2)*  φυτόν  των  εις  τους  κα&αραούς  παοαλαμβανομένων  (περιστεοεών ί)  40  άρι- 
στόδειπνον  (ΑΙβχΙά.  ίΓ.  ΧΧΥ  ρ.  516  Μβηβηά.  ρ.  180)*  όταν  τό  άριστον  τω  οείπνω  συνάψωσιν 

63   άρκτοϋρον  (Ιο5.  IX  9)*   64  άοκτώ(ο)ς  τόπος'   διά  τούτο  καϊ  οΐ  επτά 

αστέρες  όμον  καλείται  65  άρκτονρος,  επειδή  έπϊ  τό  άρκτώον  κατανοεί,  λέγεται  καϊ  άμαξα 
66  άρκτώων  βορ(ε)ίων  τόπων  (^1. ιηβΒ. ΙοΙ>ί)  78  (άρμα  ΑοΙΙ.  Αρρ.  Υ1ΙΙ 38) *  όχημα,  χαροϋχιι, 
δίφρος 


229 


άρμαχίας  —  άρξ$φος 


230 


άρμαχίας'  σχοός 
άρμαλίά  (Τ1ι60£Γ.  XVI  35)*  ι;  τροφή 
άρμαλιάς  δχος*   ό  τήν  τροφήν  τ^  στρα- 
τ€^(ΐ  έ{μ)πΒριφ€ρόμ£νος.  ή  τροψήτης^  χμϊ 

άρμαλίήν  (Ηββίοά.  Ορρ.  765  ΗίρροηβοΙ.  Γγ. 

103)  *  την  τροφήν,  χαρά  (τό)  άρμόζειν  χαΐ 

ΙσχυροηοαΧν  τά.  μέλη 
άρμάτειον  μέλος  (Ευη  Ογ.1385)'  « 

ενίΟί  6έ  τόν  της  *Α9ηνάς  νόμον.  άλλοι  τό 

ταχύ  έπϊ  του  άρματος 
άρματηλάτης'  ηνίοχος 
άρματροχίαί'  αΐ  των  τροχών  έν  τχϊ  γ^ 

άχοχαράξεις  (ΟβΠίιη.  ίΓ.  ΟΧΧΧΥ) 
άρματροχι-ή    (7  505)*    ή   των   τροχωη 

οΛοχάραξίς  [87] 

-^^Άρμε&εΙς'  οί  ηατρώαι  έν  χνχλφ 
άρμενα•   τά  ηρός  τό  ύποχείμενον  ηράγμα 

έχίτήδεία  καϊ  αρμόδια:   τά  ύγιή^  ηαΐ  ήρ- 

μοσμένα  (ΑροΠ.  Ιβχ.  42,  15) 
α  ρ  μεν  ο  ν  φιάλιον  (γ.  άχάτιον) 
άρμη*  ή[ λενχή.  χαΐ  σύνοδος  αώματος 
ά,ρμογή'  ήχος  τόνου  χαϊ  φωνής 
ή^άρμογλώσσας'  αν^•\χάντα  (▼.7428) 
αρμόδιοι"  οίχεΐοι.  συγγενείς,  φίλοι 
ή^  άρμόγαλα.  τά  άρτυματα,  Ταραντινοι  (^ 

7402.  7411) 
άρμόδιον    μέλος'    μέτρον.    χαϊ    τόπος 

αρμόδιος^  χαϊ  προσφιλής 
ά ρμοδιοτυπές    (Οβιηοεηϋΐ)*    ομοίως   ή 

Ισως  διαχείμενον 
Αρμοδίου  μέλος    (ΟΓβϋη*  Γγ.  Χ   ρ.  154 

ΑΓίβΙορΙι.  ίΓ.  III  2  ρ.  427)  -  τό  έηϊ  Άρμοδίφ 

Λθΐη&^  σχολιόν  ύηό  Εαλλιστράτ<ηί  όντως 

ίλεγον  [99.  7400] 

άρμοΐ'   άρτίως  (Οβίΐίιη.   ίν.  ΧΙ«ΙΥ).  ήσνχη. 

εξαίφνης,  προσφάτως  (Αββοΐι.  Ριοιη.  615) 
άρμοίματα'  άρτυματα 
αρμονίας*   συμφωνίας,  συν^χας,  σηονδάς 
άρμονιάων  (Χ  255)*  αρμονιών 
άρμονίης*  συζενξεως 
αρμοστής•^  ό  πεμπόμενος  επιμελητής  εΙς 


ύπήχοον  πόλιν,  χαϊ  λί&οι  δύο  προς  τφ  *^  αύτφ 

της  φλιάς  τιθέμενοι  άρμοστηρες  λέγονται 
άρμόσυνοΐ'  αρχή  τις  έν  Ααχεδαίμονι  έπϊ 

της  ενχοσμίας  τών  γνναιχών 
άρμυλα'  υποδήματα.    Κύπριοι 
ή;- άρμώατος'  σπασμός.  Κύπριοι 
άρμώι  (ΡΙιβΓβεΓ.  Γγ.  IV  ρ.  306)*  άρτίως 
άρμωλα'  άρτυματα  Άρχάδες.  χαϊ  άρμώ- 

μαλα  (Ύ.  7395)  [12] 

10    άρναν  (ΗίρροηβχΙ)*   τόν  όρχον  Κλαξομέ" 

νιοι.  ο&εν  χαϊ  τό  έξαρνος 
άρνα  προβάλλειν   νόιιος  ην  *ΑΒήνησι^ 

μή  πρότερον  συμβάλλειν,  πρϊν  ή  τόν  άρνα 

Ί*  προσμένουν  τις  λάβη  τών  πολεμίων  (ΌΙο- 

%αϊ.  II  96) 
άρναχίδες  (Ηίρρθ€Γ.  Ι  ρ.  4801)*   άρνών 

χώδια 
άρναπον  τόν  (άρνάριον   νέον)  άρνα 

[17-19] 
20    άρνεΐα'  τά  χρεοπώλια  τών  προβάτων 
άρνειός  (ι  444)  •  ο  τριετής  χριός 
άρνες'  οΐ  Ί* χάπηλοι,  χαϊ  τά  νεογνά  ( ^  102) 
άρνευτήρες'  δνται.  οΐ  δννοντες 
άρνευτήρι  {Μ  385) •  χυβιστ(ητ)ήρι 
ή^  άρεώνιον  δρχον  βασίλειον 
"Αρνη-  πόλις  Βοιωτίας  (β  507  Τΐιυο.  Ι  12). 

Ιση  όέ  χαϊ  Θεσσαλίας  [27] 

άρνόγλωσσον  (Τ1ΐ€θρ1ιτ.  VII  8,  3)*  βοτάνη 

τις  (ν.  7393) 
30    -^  άρνορίη'  ό  μετά  του  άρνός  ή^ αίρομένον 

γινόμενος  δρχος 


ον 


40 


•^  άνόφ...\ χύτισον.  Ιστι  όέ  πόα  θαμνώδης 
άρνυ^εν  ήγα>νίξοντο,  ένήργουν 
άρνύμενοΐ'  άντιχ{αταλ)λασσόμενοι  {Α  159). 

άντιπρασσόμενοι  [33.  84] 

άρνυταΐ'  λαμβάνει,  άντιχαταλλάσσεται 
άρνφδοί'    οί  ^α'ψφδοί'    [35^»]    άρνα    γάρ 

έπαΘλον  είχον 
ή;- άρνυτός'  ευπνους  [ευνους] 
αρξαί'  άρχειν^  χαταχρατεΐν 
άρξίφος'  άετόν  παρά  Πέρσαις  (Περγαίοις ?) 


€0Β•    80  άρμαλία       81  άρμαλίας^  σχός        82  \ίηΊί       83  \εΖον^  μέλος       85   \χίαι 


88  \χίη         7402  άρμναατα        3  άν^χας        4  \νίων        6  της  φ 
(22  φάγιλοι  3η  ΤΙιβορίΐΓ.  ΗΡ.  VIII  7,  5)        (38  ν.  άργίπους) 


13  \υμενοι         20  \πωλεΐα 


ΗΕ8.    87  άρματοποιός  (ά  185)'  τέχτων.  ήάρματοπηγός  99  αρμόζεται 

(Ργου.  XIX  14)•  σνζεύγνυται        7400  αρμόζουσα  (Ργου.  VIII  29)•  συμφωνούσα,  συνοιχειου- 
μένη.  ή  κοσμούσα  12  αρμών  (ΗβϋΓ.  IV  12)•  αρμονιών  17  άρνας  (Γ  117)•  πρόβατα 

18  άρνες  (θ  131)*  μικρά  πρόβατα  19   άρνε'  (Γ 246)  πρόβατον  (άτω)  27  άρνίον 

(ΐ0Γ€ΐη.  XI  19)*  πρόβατον.  αμνός  33   άρνύμενος{Ζ  446)*  φυλάσσεον.  σώζων,  άντιπερι- 

ποιούμενος  Μ  άρνύσΒ^ην  (Χ  160)•  άντι{χαταλ)λάττοντες  έλάμβανον  [35•»]  άρνών 

φωτισμός  (Βοβίΐ.  ίη  Ι68&ί.  XIV  ρ.  608  Ο) 

15  • 


ηι 


Άροαρό*»6ν  —  άρηυν 


η2 


Άροα(ν)^ιχόν  (ΗβΓοά.  IV  166)*  νόμισμα, 

φ  χρωνταί  Αίγύητιοί,  άηό  Άροάνδον 
ή^άροάτονς'  άβατους,  χαϊ ανιαρούς  [42. 48] 
ΐρ*   οϊαει  τρία   (ΟΓβΙίη.   III  ρ.  117*    έίά 

οϊνου  έλέγετο,  έηύ  τό  πάλαι  έχιρνάτο  τρία 

ύδατος  λαμβάνων ,  τό  Μ  τέταρτον  οϊνου) 

οί.  7464 
άροιτο  (Ε  3)*  λάβοιτο,  άπίνέγχοιτο      [46] 
ίρόμενος•  άντιλαβών 
άρον  τρυβλίον  μέγα  (βά  άροχλον  ΝΙονιά.    16 

ίΓ.129).  χαϊ  βοτάνης  ^^^α  (Τ1ΐ€θρ1ιτ.  1 16, 6) 
άροπησαΐ'  Λατ(αγ)ήσαι  Ερητες 
ή^Άροηάνοι*    οΐ  έν  Αλεξάνδρου    έχιστο- 

λαΐς 
άρος'  όφελος  (ΑββοΗ.  δαρρί.  885).  χαϊ  [χο4- 

λάς,  έν  αίς  νδωρ  αθροίζεται  -^  όμόριον  («Α 

7452  ?).  χαϊ]  βλάβος  άχούσιον 
ή^άρσχάχες•   δρύες  έηιχεχομμέναι  (▼.  χο- 

ηάδες)  [53.  Μ] 

άροτόν  τόν  όλχόν  τοϋ  Έχτορος,  ή  τό  άν*    20 

τίοτα&μον.  ΑΙσχυλος  Φρυξί  (Γγ.  264) 
άροτούς•  ένιαυτούς,  [Σοφοχλης  ΤραχινΙαις 

(68  ?) 
άρουρα'  γη,  χ^ίρα,  ηλέ^ρα  [56] 

αρουρα'  η  γη.  από  του  άροΰσ^αι (Εολ&γ.). 

άς  έπιτοπολύ  όέ  ή  σκόριμος 

άρουραΐα  ^εός  (Αγ.  Ββηη.  840)*  ή  Εύρι- 

Λίδου  μήτηρ,  διό>  τό  λαχανόχωλις  είναι 
άρουραΐοΐ'   οΐ  χαι^  άγροιχίαν  μύες  (Αγ• 

Α€ΐι.  762).   χαϊ  έργάται.  ήδη  δέ   χαϊ  βίος    30 

αρουραίος,  -{-  δ  άρυσσόμενος  χρυσός 
αρουραίος  ΟΙνόμαος'  Δημοσθένης  (^\3η, 

25)   ΑΙσχίνην  όντως  £φη,   έχεϊ  χατά  τήν 

χάραν  περινοστων  ύδτεχρίνετο  Σοφοχλέους 

τόν  ΟΙνόμαον 
ή^άρούς'  τά  λιβάδια 
ή^άρουρα'  σωρός  σίτ&υ  σύν  άχύροις.  Ευ- 

ηριοι  [6:^—68] 


ά,ρηάγη'  ίξαυστηρ.  Ιστι  τό  σχεΰος  Ιχον 
όγχίνους,  φ  τους  χάδους  άνασηωαιν  άηό 
των  φρεάτων,  6  χαϊ  λύχος.  ΕύρίΛίΛης 
(07€ΐ.  33) 

άρηαγή  τάΕιννάρου  (Οβίΐίπι. ίΓ. ΕΧΧΙΧ) * 
παροιμία,  δτι  ούτος  πορνοβοσχός  ων  χαϊ 
μετοιχήσας  εΙς  Σελινούντα  εύπορος  #τ€- 
λεύτα  χαϊ  τά  όντα  προν&ηχεν  εΙς  άρπαγήν 

άρπαλά'  άρπαχτιχά 

άρπαλέως  ((250)*  άρπαχτιχως.  προΒύμως, 
προσηνώς,  χαϊ 

χερδέων  άρπαλέων  (^  164) 
των  άρπαχτιχών 

άρπάλιμα•  αρπαχτά,  προσφιλή 

Αρπ&ναι*  (μ)άνδραι  βοσχημάτων 
χατά  Λατίνους  (Ταραντίνους  ί) 

άρπεδόναι  (οΓ.  ΥϋΓυτ.  IX  7)*  των  άμαν- 
ρων  αστέρων  σύγχυσις 

ή^άρπαλίξομαΐ'  ασμένως  δέχομαι 

άρπεδονίξειν'  λωποδυτεΖν.  χαΐ  διά  σπάρ- 
του ^ράν 

άρπέξας•  τους  αίμασιώδεις  τόπους,  οΐ  άέ 
τείχη  χαϊ  περιβόλους,  οί  όέ  τά  χλιμαχώδη 
χωρία 

άρπετόν  άκόμιστον 

άρπη(ν)'  είδος  όρνέου  (Τ  350).  χαϊ  δρέπα- 
νου (δορίι.  Γγ.  388).  ή  άνεμον,  ή  Ιχτϊνον 
(ΑγιβΙοΙ.  η.  Α.  IX  2,  10).   Ερήτες 

άρπίαθος'  φοίνιξ,  χαϊ  άρπίαλος 

άρπίδες  (ΟβΙΙίιη.  ΐτ.  Ι,Χνί)•  χρηπΐδες^  ή 
υποδήματα.  Δάχωνες 

&  ρ  πι  σα  ι*  αίμασιαί.  ή  τάφρους  (τ.  άριξος) 

ή^άπριξ'  είδος  άχάνΒης.  Εύπριοι  (γ.  άπρίξ) 

αρπυιαι  (α  241  ^  371)*  αΐ  των  άνέματν 
συστροφαί,  Θύελλαι  [86] 

Άρπυίας'  αρπαχτικούς,  χννας 

αρπυν  (€ί.  ΡβΓίΙιβη.  Νιο.  Γγ.  Χ)«  ίρ€»τα. 
ΑΙολεΙς  [89] 


€0Β.    44  άροΐσιν,  άροτριαν  ^  λαμβά        (49  =  άραβήσαι)        51  βλάχος        (55  άν- 

πλ 
τίρροπον  άντίστα&μον  €γτ.  Βγ.  —  Φουξϊς         ^Τ   άροτρα  59  σπορία  60  λαχανά 

62  σοφοχλής  —  οίνόμο.ον     ΰ4  Εύπριοι,  α.ουσιτρία  —  οίνοι;  (ν.  7444)     β9  ξυστήρ     70  τά  χορνα 
71  άρπαλα  ΕΜ.  148,  4  74  άρπάναι,  άνδραι  β.  άρπη  (ν.  7480}  ....  γένος  χατά  Α.  (οί. 

τ 
5927)      ΡοβΙ  7477  1β^βΙ)&1ιΐΓ  άρπεδίσαι  (γ.  5927)  διασπάρΘηραν      78  άρπέξεις -^  χλημ\      79  άκό- 
μιστον. ή  Ιχτΐνον  Ερήτες        80  άρπη  —  άνεμον  άρπίσ^ος        82  άρπίδες'  ομαλά  χαί  («ά 
απεδα) 


άρράβακα  —  Άρτά*^ 


234 


άρράβαχα*   όρχηστήν*  αχό  τον  άρ(ρ)α- 

ράσσειν^  δ  έστι  όρχΒΐσ^αι,    οί  όέ  τόν 

ρΚόσφημαν 
άρραβών  ηρόδομβ,  χαϊ  Ί> άγχιστραν 
αρραβώνα   Σίφνίον   διαβεβλημένω,  Λ% 

των  Σίφνιων  ασελγών  δντων 
άρραβωνίξεταΐ'  άρραβώνι  δίδαταί 
Ύ (ίρράβν'  ^^α.  οίον  γέρ(ρ)ον 
αρραγές  όμμα•  ού  δαχρνον  φ  τρόηφ  φα^ 

μ^  χατερράγη  μου  δάχρνον.  Σοφό- 

χλής  βατνρίχφ  (Γγ.  666) 
άρραγέσι*  ατερεοΖς,  αχατακονήτοίς 


01, 


άρραγ  ίδες'  στήμονες,  χρόχαι 
άρράξεί'  χρατεΐ,  άράσσετα^ 
άρραϋ•άγησεν•  έψόφησεν 
άρραχ&ές'  άσννετον  (άφραδέςί) 
άρρεχτον  (Τ  150) '   άηοίητον,  α9•ετον 

(άρρενα)'  τών  χονδύλων  τά  εξέχοντα,  χάί 

τά  εΙς  χοιλότητα  έμηϋιτοντα  ((ΡοΠ.  II 180) 
Λρρενωκάδες  (ΟΓβΙίη.  Γγ.  XXXIII»  ρ.  187)- 

άνδρόγννοι 
ή-άρρήδην  ού  χατατιϋ•έμενος  {συγχατ — ) 

ηϊ  ^σει  [β] 

άρρήχτοις  (Α«5εΙι.  Ργοοι.  6)*  άσχίστοι^ 
άρρηχτον   Ισχυρόν,   άπτωτον•  μή  ^ηγνύ- 

μενον 


βι 


-^άρρήνην  λοιδορεΐν.  χαΙγχ}ναίχϊ( — ίστίί) 
ηρός  άνδρα  δίαφέρεσ&αι 

άρρηνές  (ΤΙιβοεηΙ.  XXV  83)•  άγριον.  δυσ- 
χερές 

-^άρρήσ αί•  αβουλήσαι,  όχαγορεΰσαί 

άρρητον  (ξ  466) *  άφραστον ,  ανιστόρητον^ 
απόρρητον,  αφωνον.  αίσχρόν,  Σοφοχλής 
(ίΓ.  498)  Σίνωνί  (ν.  άρητόν) 

άρρητοποίός'  αίσχροχοιός 

άρρητος  χόρη*  ή  Περσεφόνη,  Ευριπίδης 
Άλεξάνδρω  (Γγ.  64) 

άρρητονργία'  αΙσχ(ρ)ουργία.  χαχουργία, 
τό  άρρητα  έξεργάξεσ&αί 


άρρήτως'  άΧέχτως 

άρρηφορία*  έχατέρως  λέγουοίν  οί  συγγρά- 
φεις, χάν  μϊν  διά  τοΰ  ε  έρρηφορία^  διά 
τό  της  'Έραης  Ί*  έγχατειλήοΒαι  τήν  ηομηήν 
(ΙβΙ€γ)*  έάν  δ^  διά  του  ά,  έχεϊ  έη*  άρρή- 
τοις  συνέστη 

άρρηφόρος•  μυσταγατγός 

άρριχάσ^αι  (Ηίρροη.   Γγ.  404)*   £/;  ΰιρο$ 

άναβαίνειν  χερσϊ  χαϊ  ηοσίν  [20] 

10    (άρριχος)•  άγγεΐον  λύγινον  [22 — 14] 

άρρυ•  έπίφθ^εγμα  χωπηλατιχόν,  ως  τό  σίξε 
έηϊ  χυνηγούντων^  χαϊ  τό  σίττα  ποιμένων 

άρρυσίαστον   άσυλον,   άνε(νε)χυρίαστον 

άρρνσμεΐ'  άχοσμεΐ,  άσχημονεΐ  (?.  άρυ- 
σμεΐ)  [28] 

άρρώξ  (οΓ.  δορίι.  ΑηΚ.  251  Γγ.  161)*  ούκ 
έρρωγώς 

αρσαι  (ΑροΠ.  Ιβζ.  42,  33)*  άρμόσαι  (ν.  άρά- 
ραι;  άρας),  ποτίααι,  σχευάσαι 
20    άροαχες'οΐ  βασιλείς  Περσών 

οι 
άρσάμεναΐ'  άλειιράμεναι.  πιοΰσαι  (ηοτί- 

ξουσαι) 
άρσαντες  (Α  136)*  άρμόσαντες.  εΰαρεστη- 

σαντες 
άρσεα*  λειμώνες  (ηϊ  άλσεα) 
ή^ άρσεΐ'  μέμφεται  [86.  87] 

'^άρσει,  τόν  ηνελον,  Ιάργειοι  (?.  άρασύνη) 

30    άρσιν  άφανισμόν 

άρσιον  δίχαιον  (?.  άνάρσιον) 

άρσις*  ζύμη 

*Αρσίητη•  ή  "Άλχηστις 

άρσω•  αρμόσω  [45] 

άρσωμίδες'  υπόδημα  γυναιχεΐον 

άρτςί'  άναρτ^  ^ρψ^  (▼•  διαρτψ) 

άρτάβη  (ΗβΓοά.   Ι   192)•  μέτρον  Μηδίχόν 

σίτου,  Αττιχός  μέδιμνος 
άρτάδες'  οί  δίκαιοι  ύπό  Μάγων 

40    άρταΐοι*  οί  ήρωες  παρά  Πέρσαις 

Ά  ρ  τάχη  (ΗβΓοά.  IV  14)•  πολιχνών  Ελλη- 
σπόντου, χαϊ  ύπό  Αρμενίων  χρήνη        [52] 


€00.  98  άρράξει;  (χροτεΐ'Ι}  ΡοβΙ  7500  ]6^6ΐ)3ΐΐ]Γ  ^1.  7071  8  άρρηχτον  στερεόν 
(5  56),  ι.  αρραγές  (Η  68)  12  σίννωνι;  οί,  άρητον  14  \δρ^  17  έριφορία  19  άρρή- 
χασ^αι       25  τό  έπισίξειν  χ,       26  άσυλλον        27  άρρυομεΐ        ύΟ  ποτίσαι,  πληρώσαι  (βά  άσαι) 


ΗΕδ.    7502 


άραενα,  (ΜοβΓ.  ΑΙΙ.)  ή         δα 


άκλινως         6  άρ(ρε)- 


ΗΒ.&.    ΐ^υΛ  αρρενα'  αρβενα,  (ΜοβΓ.  ΑΙΙ.)  η         ό  αορεπως'  ακλινως         ο  αρ{ρε)- 
νιχόν    χρώματος   είδος    χλωρόν ,    όπερ    ήμεΐς    άρσενιχώς(ον)    λέγυμεν   (θΧ    Αβίίο    ϋίοηγβίο) 


(Ρββίιη.  ΙΧΧΧ  6)•  βασταγμάτων       45  ά  ρ  αν  ο  ν  τήν  ούσίαν,  χαϊ  τό  λευχόν       52  άρτάχης* 
αυτάρκης  (απαρχής) 


235 


^Αρταχία  —  άρνύ  μαΰ$ 


23» 


Άρταχία  (κ  108)•  χρηνη [Μ.  55] 

άρταμεΐν'  χαταχόατει,ν,  Εύρυίί&ης  ΠΜα- 

σιν  (Γγ.  615) 
άρταμήσαί'  χρεανομήσαί 
άρταμος*  μάγειρος (δορίι.  ίί.  918) 

ή^ άρτάνας'  βασι  χαϊ  στάσείς 

άρτάνη'   ή  διά  χαλωδίων  αγχόνη έν 

ΑΙχμαλωτίσίν  (Γγ.  47)  έπϊ  τον  δεσμού 
Άρτας μέγας  χαϊ  λαμπρός  (Ββ-    19 

ιηβίΓ.  ΰοιη.  Γγ.  Ι  ρ.  876).    ΘονχνδΙδης  (VII 

33,4) 
^ρ^αχήλας'  τά  χελννία,  τά  χείλη 
άρτεμές*  υγιές 

άρτεμέα  (£  515  Η  308)•  ύγιά.  υγιή 
άρτεμέοντα'  νγιαίνοντα.  Ισχύοντα 
Άρτεμι  Σαμορνίη'  ή  "Εφεσος  Σάμορνα 

χαλεΐται.  οΐον  ονν  Έφεσία 
άρτεμισία'  βοτάνη  (Οίοβε.  III  127)     [68] 
(άρτέοντο  ΗβΓοά.  Υ  120 •  ώηλίξοντο)  20 

άρτήματα*   όρμιάί  τοις  άγχίστροις  προσ- 

αρτώμεναι,  χαϊ  χόσμιά  τίνα  (ΗβΓοά.  II  69) 
άρτήρ   (ΡΙιβΓβΰΓ.   Γγ.  ΥΙ  ρ.  269)*   νχόδημα. 

οΐ  όέ  ξνστραν 
άρτηρίαι*  τά  αγγεία  (πνεύματος} 
άρτήσαΐ'  δη  σαι.  άναρτησαι 
άρτητά'  χρεμαστά 

άρτι-  η  τότε.  ή  εύ»ύς  (Αγ.  ΝαΙ>1>.  145)  [76] 
άρτια  (Ε  326  ^  240)•  άηηρτισμένα^  τέλεια. 

προσηρμοσμένα  30 

άρτιάξειν  παίζειν  (ΡοΙΙ.  IX  101) 
άρτίγαμοι*  νεόγαμοι  [80.  81] 

άρτιεπής    (Χ  281)•    άηηρτισμένος  ίν   τφ 

λέγειν.  Λέγεται  6έ   οΰτως  χαϊ  6  έηιτροχά- 

δη[ν  φράξων  •  δ^εν  χαϊ  έπϊ  ιρόγου  τάσσεται 

(τ.  ΟΓβΙίουιη  άρτιαφής  7128) 
άρτίξωα  (Ηίρρο€Γ.  Ι  ρ.  465 10  *  όλιγοχρόνια 
άρτίη'  άγα&ή 

άρτΙχολ{λ)α  (ΑββεΙι.  €1ιο.  580)*  ήρμοσμένα 
άρτιχροτεΖν   (εΓ.   Μβη&ηάΓ.  ίτ.  Ο00ΧΧ1)*    40 

σνμφωνεΐν*  από  των  έρεσσόντων 


•^άρτιμαξές*  νέον  £88] 

άρτιμήτας•  νέους 

Άρτίμπασαν    (ΕετοΑ.  Ι Υ  59)*    ούρανίαν 

ΆφροδΙνην  ύπό  Σχν^ών 
άρτιν{ο)εστέραν•  ύγιεστέραν 
άρτιο  ν  υγιές,  όλόχληρον 
-^άρτιπλαχέες'  πεινώντες 
άρτίπνουν  όρ&όπνονν 
{άρτίπος  1505  θ  310)*   άρτίπονς^  άρτιος 

τοις  ποσίν,  ύγιόπους 
άρτίπουν  (ΗβΓοά.  Ι Υ  130)*  νγιή  τους  πό- 
δας ζχοντα 
άρτίσαΐ'  άρμόσαι.  σνναγαγεΐν.  πλέξαι  (τ. 

άραρεΐν) 
άρτίσασ^αΐ'  παρασχευάσασ&αι 
άρτίτονον  εΰτονον.  ευάρμοστον  (τ.  άρτι" 

γόνος) 
άρτίφατος'  νεωστϊ  πεφονευμένος 
δρτ&φο^'  όρίγανον 
άρτίφροσιν    υγιείς    Ιχουσι  τάς  φρένας. 

Άρτιο  ν  γάρ  τό  ανελλιπές '   διό  χαϊ  υγιές 

[7β03] 
άρτιχείλης•  υπερέχων  τοις  χείλεσιν^  ύπό- 

μαχρος 
άρτίως'  πρό  μιχρού.  ή  νγιώς,  όλοχληρως. 

τελείως 
ή^άρτιωτά'  βραχντάτφ  χρόνφ  συντετελεσ- 

μένα 
άρτοι  πίονες•  Οντως  πλαχοΰντες 
άρτοπόπος  (ΡΙβΙ.  Οοτ;.  518 Β)•  6  πέσσων 

έν  έργαστηρίφ 
Άρτος'  βόλος  τις  (ν.  άργεΐος),  χαϊ  ό  Αθη- 
ναίων ξένος  (ΒβιηβίΓ.  οοιη.  ίη  Ι  ρ.  876) 
άρτου '  άρτίξον.  έτοιμάζον 
άρτνεΐ'  ήδύνει  [άρτύες] 
άρτνεν* 

ό  Τιτάν  άρτυεν 

άντϊ  τού  διέτασσεν,  έβασίλευεν       [18.  14} 
άρτυμα'  διαΒηχη.  δίχη 
άρτύμασί'  τοις  προς  την  &νσίαν  εντρεπ^ 

ζομένοις.  Σοφοχλής  Φινεί  βψ  (ίτ.  637) 


€0Β.  56  πολίασιν  57  χρεμάσαι  60  ή  αίχμαλώτησις  62  χέμνια  68  άρτελες 
ΤοΒΪ  65  οίρτέονταΐ'  οπλίζονται  (ν.  ηρταλέοντο)  66  άρτεμις  άρμενίη  —  Αρμενία  67  αρ- 
τεμησία  70  δρμια  —  \τώμενα  71.  72  =  72.  71  74  άρτητά'  θαυμαστά  (βά  άγητά)  χρ. 
78  άρτιάξειν  σχενάξειν  (ηά  άρτίξειν)  π.  (82  ν.  άρίσπης)  89.  90  =  90.  89  Άρτιμήασαν 
91  Ιραν.έντιμότεραν  (&ά  τιμηεστέραν)       7602  έχοντας  —  φρένων       8  άρτοπώλος       11  άρτννε^ 

ω 
16  φιμεί 

ΗΕ8.  ^^  άρταμαγέν  (Π  ΖΗ)•  έχωρίσΒησαν  55  άρταμονσιν  (Ειιγ.  ΑΙε.  494) - 
ίσθίονσιν      68  άρτεμή'  σώον.  ύγιά.  σώφρονα      76  (άρτι)•  πρό  μιχρού  —  ή  νύν  βχ  Μοβπά. 

δ.  68  ^0  άρτίγονος*  έντονος,  εύάρμοστος  (ύ.  άρτίτονον)  81  άρτίδαχρυς  (ΕαΓ.  Μβά. 
031)*  ευχερής  προς  δάχουον  (γ.  άριδ,)  88  α^τημα'  δια&ήχη.  δίχη  άρτηματος  (ν.  άρτνμα} 
7603  άρτίφρων  (ω  261)•  υγιής  τήν  φρένα,  σώφρων ^  συνετός  13  άρτύλλεν  λίγχηρ^ 
άγχνλην  (οί.  άτνλλα)       14  -^άρτυλία•  δια^τμη 


237 


όρνύρ  —  άρωματ€$ 


238 


άρτνν*  φιλίαν.  χαΐ  συμβασιν.  ή  χρίαιν 

άρτϋναί'  δίΛ^εΐναι, 

άρτυ^ν^Β^ηναι*  παρασχευασθηναι         [20] 

άρτννος'  αρχίον  (Ερίά&υπί  βΐ  Ατ^τΙ) 

άρτΰς*  σννταξις 

άρτωμένη  βρόχφ  (χονςΐ)  (ΕιΐΓ. Τγο.  1012) - 

άηαγχομίνη 
άρυα'  τά  ^ΗραχλεωτίΜά  κάρυα  (γ.  αναρά) 
άρνβαλίδα'  λήχυ^ον  (?.  άρβύνδα),   Δω^ 

ριεΐς.  οί  δ^  μάρσυππον  10 

άρνβαλλοι  (Αηϋρΐι.  €θΐη.  ίτ.  III  ρ.  26)* 

τά  μαρσνππια,  άηό  τον  άρνειν  χαΐ  βάλλειν 

εΙς  αυτούς 
•\' άρνβάσ  σάλο  ν  κοτύλη  [28] 

άρνέτωσάν  άντλείτωσαν 
άρύει,'  άντϊ  τοΰ  λέγεί,  βορί 
άρυ^μος'  άμετρος  ^φ 

άρν&μων  άονμφώναν,  Σοφοκλής  αίγΐ  {ίτ. 

659) 
άρύομαΐ'  αντλώ  20 

άρνον  είλχον  (είρνον'ί) 
άρνονσαί'  λέγονσοί,  κελεύονσαι 
άρνσασ&αι  (δ τταοαβαϋΗ) '  ίηίχαλέσασ^αι, 

[87—40] 
άρνσμεΐ•  άσχημονεΐ,  άκοσμεΐ  (?.  άρρυομεί) 
αρνσμίη'  άχοσμία,  άρ(ρ)ν^μΙα 
άρνστίχους  (ΡΗι^η.  οοιη.  ίτ.  II  ρ.  595)  •  τάς  οί- 

νοχόας^  οίονχοτύλας,  άπό  τον  αρύ  ε ιν^  ίν- 

9εν  χαϊ  ή  άρνταί,να  (ΑιιΙίρ1ι.ΰθΐιι.ΙΙΙρ.11). 

ίλεγον  όέ  χαϊ  Ιφ-ηβον  τό  τοιούτον  σχεΰος    20 
•^  άρυφήνα'  ^ντίδα. 
άρνφή.   άρφα'   άρραβύν  (ΠΑΊξ) 
•^  άρφύς'  Ιμάς,  Μαχεδόνες 

τνον 
Ύ  άρφύ  (βίΰ) '  6  δίσχος  ύπό  Ανδων        [48] 


άρχαΐα  (Ατ.  ΝαΙ>1>.  1156)*  των  δανείον  τά 

χεφάλαια 
αρχαία  ^ύαις'  ή  πρδ  τον  νοσεϊν  χατά- 

στασις,  παρά  *Ιηηοχράτει  (Οοοοη.  Ροββ.  ρ. 

61  8^.) 
άρχαίοις*  τοις  έξ  αρχής  παραδεδομένοις 
αρχαίο  ν  παλαιόν,  πρώτον,  άπλονν  (Ρΐιβ- 

Γ6€Γ.  ίτ,  Ι.Χ1Ι  ρ.  354).  άχαχον,  ενη&ες 
άρχαιρεσιάζειν  το  προς  χάριν  τοις  ιτολ- 

λοΐς  ζην  [54-56] 

άρχέλας'  τόν  ίπιστάττιν  τον  Αυχείον  παρά 

τήν  άρχ^ν  όντως  ωνόμασεν  (ΑΓίΒίορΙι.  Εψι» 

164).  ίνιοι  6έ  τόν  άρχοντα  τον  λαον  θέ- 

λοναιν  άχονειν 
ή^ άρχενόμενα*  ξνλα  [59] 

άρχηγέταΐ'  ήρωες  έπώννμοι  τών  φνλών^ 

ή  ^εοϊ  έν  Ά^ναις 
άρχηγέτας  (ΑπβΙ.  Γγ.  III  ρ.  996)•  άρχοντας 
άρχηγέτης'  άρχ<ον  [68 — 66] 

αρχή  Σχνρ[ε]1α'  παροιμία  ίπΐ  τών  εντε* 

λών  χαϊ  μηδ^ν  λνσιτελ^ς  εχόντων,  Ιστι  γάρ 

χαϊ  λνπρά  χαϊ  πετρώδης  ή  Σχνρος       [68] 
άρχιλλάν  (— ^ανΙ)*  άρχιποίμενα,  Ερήτες 
άρχματα*  άπάρχματα  ^εοΐς  (ρΓΟ  άργ — ) 
άρχολίπαροι  (Οοιη.  αηοιι.  Γγ.  ΕΧΧΧΙ)*  οί 

λιπαροΰντες  Ινα  άρξωσιν^  ή  έχ  τον  άρχειν 

λιπαινόμενοι  [72 — ^14] 

άρχων   ήγεμών,  πρύτανις  ΆΒτΙνησιν  έπώ- 

ννμος  τών  αρχόντων 
άρχώνης   (Κηάοογά,  άβ  ιηγ^ϊ,  ρ.  17,  22)* 

ό  προηγούμενος 

•^άρχολαβών  (Ραργο  —  Εΐβί) '  ή  εργολάβων 
άρχωνίδας'  δρνς.  Πλάτων  (Γγ,  XXVII*  ρ. 

689)  .  [79—81] 

άρώματα'  άροτριάματα,  χαϊ  άπό  τον  άρουν 


000.    18  διαθηναι       25  λύχι^ον 
ΒβΙίΙί.  449,  27  ^      57  ελαίου  ^έλουσιν 
έώος  χτλ,  (ν.  ^/ή)      ^   β7  άρχησχυρεία  —  πτερώδης 
ΚβίίίβΓΒοΙι.        75  α^ηνάΐσιν       82  άρόματα  —  έπϊ  —  άχριαι 


ν 
ν        28  άοετρ.        42  άρνσμί        48  ^νθα        58  ζψεΐν 
58  άρχενομα  Ο^γγ.  Βγ.  ΡοβΙ  69  Ιβ^^βΒβΙιΐΓ  άρχή' 

α  —  πτερώδης         71  Εχ  δαβίοη.  Τγαιι^.  Γγ.  174  ρ.  273 


χατα 


ΗΕδ.  20  άρτύναντες  (1Γ43)•  παρασχενάσαντες,  σνν(τ)άξαντες  ΑΑ  27:  ι;  Φ(λ)ά- 
σχων,  Φ{λ)άοχων  δέ  έστι  είδος  ποτηρίον  28  άρύεται  (άρετ^  οοά.)  (δ^ιηιη.  Ργοτ€γ6.  VIII 
35) •  αντλεί  87  άρνααΐ'  άντλήσαι  88  άρνΰάμενος  (ΗβΓοά.  VIII  137) •  άντλύσας 

89  αρνατήρ  (οί.  ΗβΓοα.  11168)*  οίνου  άρνστήρ,  χοτνλη  (?.  αύστήρ)  40  άρνστεΐς  (ηοη 
8ορΙι.  Γγ.  693)•  τάς  άπνευστϊ  πόσεις,  τά  όέ  αυτά  χαϊ  άρνστήρας  χαϊ  άρνστίχονς  έχόλονν 
48  άρχα'  άρραβών  (ηΐ'ΐιν  αττΗα)  54  άρχάς'  νπο&έοεις,  βα&μίδας  (^.  ν.)  55  άρχειν 

λάμπειν  (άργήν  λαμπράν)  56  άρχέχαχος  (Ε  63)  •  αρχή  τών  χαχών  59  άρχέτνπον 
ίίρωτότνπον,  αφ*  ον  πάβιν  ό  τύπος  (ΡΗοΙ.  ΒίΜ.  532  &  22)  68   άρχέχαχοιίΕ  63)*   τών 

κακών  άρχαί        64  άρχενων  (Β  345)*  ήγον,  άρχον        65  άρχενειν  Τρώεσσιν  (£200)• 

V 

ίγεΐσ&αι  Τρώων  66  άρχει*  χατάρχει,  χρατει  68  άρχία'  Ιν^α  οί  δημόσιοι  χάρται  ....... 
χαρτοφνλάχια  72  άρχος  {Α  144)*  ήγεμών  78  α  ρ  χους  {Β  493)•  ηγεμόνας  74  α  ρ- 
χύσωσι  (Η 85)*  Μ^ρωσιν  (ι,  έτιαρχύσωσιν)  79  άρώ'  έχτε[ί\νώ  (|^1.  ίη  Ο&οΙκ.)  80  αρωγή 
Ζδ  4081)  •  βίηι^εια       %1  αρωγός  {Δ  235) •  βοηθός 


\ 


239 


άραμάχην  —  £<(»ν 


210 


τά  άλφιτα  (Εαροΐ.  (τ.  Υ  ρ.  550)  οΰτω  λέ- 
γεται, Σοφφχλής  *ΑχρισΙφ  (Γγ.  71) 
{αρωμάτων    ΕυροΙ.  Ι.  Ι.*    άλφ(9^)    άρο- 

τριαμάτων•  γεννημάτων  [84] 

άρω  ς*    άρι&μον   όνομα    παρά   Πέρσαις  (ψ. 

ύαρός)  [8β] 

ή^ άροτορυσμών  ασθενώς  ίλχων, 
άς  (Οοηβηβββ)*  εως^  δπως,  μέχρις  ού 
άσαι  (£  289  βΐ.)*   χορέσαι,  χορτάσαι.  ^ρέ- 

^ραι,   ηληρώσαι:  'ψήλαι,  ύμνήσαι  (ζά  ^σαι) 
άσάξειν*  λιίπεΐσΒαί  (?.  άγάξει) 
άσαίνειν*  λνηεΐσ&αί  [92] 

άσ αίνων  υβρίζων,  λυπών 
άσαλεΐν    άφροντιστησαι.    Σάλα    γάρ    ή 

φροντίς 
άσαλαμίνιος  (Αγ.  Καη.  206) '  άπειρος  ^α• 

λάσσης,  οί  όέ  ον  χεχοινωνηχώς  ύπ^ρ  Σα- 

λαμινίων 
άσάλγαν  νβριν,    άμέλειαν,    τήν  -{-  πενίαν 

(πορνείαν) 
άσαλγάνας'  φοβερός,   εϊρηχε  όέ  Ο'δτος  πα- 

ραβαρβαρίξων 
άσάλπι{γ)χτον   ώραν    τό    μεσοννχτιον. 

εσπέρας  γάρ  χαϊ  όρθρου  έσάλπιζον.  Σοφό- 

χλής  Αημνίαις  (Γγ.  356) 
άσάμιν^ος  (Εοια,εΧ €τΛ\\η.  ίτ. XIII ρ.  157) * 

πύελος,  ή  λΐ&ος  εΙς  βά&ος  χεχολαμμένος^ 

Ιμβασιν,  -ή  λέβης  μέγας,  χαϊ  πάν  τό  χοΤλον. 

η  χιβωτός 
ΆσαναΙων  πάλιν    (Αίοιηβιι.  ίτ.  10)*    τάς 

Άφίδνας 
άσαντος  (ΑβκΙι.  ΟΗο.  422)*  ού  σαΐνων 
άσαρον    άσάρωτον:    [άσαρδάν]    λυπηρόν» 

αηδές  (Ηίρρθ€Γ.  III  ρ.  ^21  Κ  &1.) 


άσας•  βλάψας.  ϊβλαψας*  Σοφοχλής  Τρωΐλφ 

(ίτ,  565)  (η•4] 

άα&ται  (ΗΙρροοΓ.  Ι  ρ.  611  Κ)'   λωβησβται, 

άνιάται  [6] 

άσβεσ&ε•  διέφΒειρε  (άδιάφ^ρ^  ΥοΓβΙι•^) 

Ερητες 
άσβηνοί*  δρνι&ες  (ν.  1457) 
άσβεστος  (Α  599)*  άχατάπανστος ^  δναχα- 

τάπανστος 
10    άσβολόεν  μέγα.  ύ^λόν,  μέλαν      [11.  IX] 
άσεβης*  ά&εος,  αμαρτωλός  [14—16] 

άσειρος  Ιππος  (Τίβ^^.  αάοΒρ.  Γγ.  164) *  ό  μή 

Ιχων  σειράν^  μηδί  δέσιν  άλλ*  άφετος  χαΧ 

άνετος 
άσεχτος'  άγαμος,   παρά  Ύίν9ωνι   Τοραν- 

τίνφ  -^φιλοσόφφ  [19.  29] 

άσεπτον  άσεβες,  Σοφοχλης  ΑΙχμαλωτίσι» 

(ίτ.  48)  [22.  η] 

άση^εΐς'  λυπηθείς  [2&— 27] 

20    (ά)σήμαντα  (ΗτρβΓΗΜ)*  άφύλαχτα 

άσημάντοισ(ιν  1Γ485)*  άφνλάχτοις,  άδι- 

δάχτοις 
άσημων  αφανών,  άγνωστων 
άσήμως'  άτρανώς  [82] 

&σης'  λύπης 

άσήσεΐ'  λυπη^σρ.  βλαβήσχι  [^^ 

ασθενής*  άρρωστος 

άσ^μα  (Ο  2411)*   άναπ»ο^^  βιαία,  σύρισμα 

[»-41] 
30    άσιάς  (Αι.  ΤΙΐΜίη.  120)•  ή  χι^άρα.   διά  τό 

έν  *Ασίψ  εύρησ&αι  (Εητ.  ίτ.  371) 
-^  άσίαρος  *    έπισχάζων.    ή  άσ  ίδ  αρ  ο  ς 

44-46] 
άσιν(Φ 321)*  τήν  μετ' όστράχων ..  λΐ&ων ίλύ¥ 


ΰΟΒ.  88  άς  —  μέχρι  ού  89  άσαι  94  άσάλειν  άφροντισ^ήναι  95  άσαλα- 
μήνιος  —  σαλαμηνίων  —  χοινωνιχώς  7700  άσανέων  3  Ιβλα^ας  οιη.  €/τ.  171  5  άσαται 
19  άσβολ&έν  18  ρΓΟ  άβρεχτος;  βη  άσειστοςΐ  21  \λώτοις  42  άσίας'  ή  ΡοιΙ  46  ΐ€§•- 
ΙιΙΟΓ  πόλις;  οί.  [Ασίνη        47  νλην 


έ  ων 

9ά^  ν   π  Ιούδα         28  άσάριον  χαϊ  λεπιόν  εν  είσιν.  ήγονν  ^  τ       ταλάντων^  δ  έστι  ίν 

ο.  00 

4ίμισν  λ  τά  δϊ  δύο  λεπτά  χοδράντης  (Μβγο.  XII  42)  εΙς,  ηγονν  νν  γ  ^  άσηχορίς'  άδι- 
χία  {άση'  χάρος ^  αηδία  (<ε  ΜοβΓ.  ρ.  60))  26  άσηχορος•  άχηδιαστης  27  άσημα  (Οοιιμ. 
XXX  42)*  άφ^ογγα,  άμορφα  82  άοιν  (Φ 321)-  άχα&αρσίαν  85  ασ^ατος'  νεχέτον  άνα- 
πνοής ^  πνεύματος  88  ασθμαίνει  (δίταο.  XXXI  21)*  πνευστιψ  89  ασθμαίνων  (Β  585)* 
ανευστιών  40  άσ&ματι  (Ο  10)*  φνσηματι,  τω  σννέχοντι  πνενματι  41  άσιάσχε^' 
σχενάζει  (άσχει)  44  άσίδον  (Α^αΐί.  1ο5.  XXXIX  ίΖ)'έροδί9να  45  άσημος•  άργυρος 
(οί.  άργυρος)       ^  άσινή  (III  Μ&οο.  Υ1  7)•  άβλαβη,  ή 


211 


ΙΛΰίνη  —  άΰμηχτον 


342 


(^Ασίνη  Β  660*  κόλις)  [41] 

άσις'  χόνις 

ασιτία•  ι)  άνορ€ξΙα 

άσιχήρ'  δοτίχός  (ι,  ήοιχηρ)  [Μ] 

Άσίώτας•  Ασία  ίση  χβ&μη  Αρκαδίας  ^  {0εν 

Αλφειός  δοχεΐ  τάς  κηγάς  Ιχειν  (?.   81«ρΙΐ• 

Βγτ.  130,  17  Μ.) 
άσχαλα  (ΤΙιβΟΰΓ.  Χ  14)*  άχά^τρα 
άσχάλαβος'  γαλεός.  ^Ασχαλαβωτης  χαΐ 

α^ό  10 

άσχαλεώς  (—ελέος  Γ  68 1) •  άγαν  σχληρως. 

έΛψάνως 
^^άσχαλιάζοντες'  έφ'  ενός  χώλου  βαδί- 
ζοντες 
άσχαλτοι•  χαχύς  είργασμένοι.  άτνηωτοι 
άσχάνη'  άγανάχτησις  (?.  άσχάλλει)       [β1] 
'^ίβχανίη  (Β  863)•  ηάλις  Φρυγίας         [β3] 
{άσχάντης)'  χλινίδιον  ευτελές  (ψ,σχάν^ς 

Η  άχχαλίβαρ) 
άσχαρδαμν(χ)τοις•  άχα(μ)μύ(σ)τοις  (ΰί•    20 

Ηίρρθ€Γ.  III  ρ.  463) 
άσχαρές•  άχίνητον.  χαϊ  άσχαρ9μος 
άσχαρίδες  (Ηίρρο€Γ. III  725  Κ) *  είδος  σχ»- 

λήχων  (?.  σχαρίδες,  ΑΗβ(ο(.  ΗΑ..  Υ  17,  3) 
άσχαροΐ'  γένος  υποδημάτων  ή  αανδαλίατν• 

οί  όέ  χρόταλα  (οΓ.  άχραι  6ΐ  ΡοΙΙ.  IV  60) 
άσπαροφόρον  φορτηγόν 
άσηαληρές'   Ισόηλευρον  καρά,  άημοχρίτφ 

(ρ.  420  βς.  τ.  σχαληνόν) 
άσχεία'  ^ρησχεία^  εύαέβεια.  χόσμησις  30 

άσχεΐ'  μελέτη,  γυμνάζεται,   φιλοπονεΐ 

[73-75] 
άσχέρα  (ΑΐΙία)*  είδος  υποδήματος  (Εχοο- 

ρΙΐΓ.  855) 
ασπεύοις'  ίριλοΐς,  άπαραϋχεύοις.  ΑΙσχύλος 

Μέμνονι  (ίη  123) 
άσχη  (ΡΙβΙοη.  €θΐη.  ίτ,  ΧΙ.ΥΙΙ1)  ασχησις 
άσχημη  (δοΐοη*  Γγ.  11)*  άβλαβη 
άσχημης  (1Τ212)*   άβλαβης,  υγιής  έξ  επι- 
μελείας [81.  82]    40 


άσχητής  (Αΐϋα)*  αθλητής  (ν.  ίπαβχηταί) 

[84] 
άσχιον*  μή  Ιχον  9χιάν  [86] 

'\ άσχηρά•  εΙδός  τι  των  χαστανίων       [88] 
άσχληπιάς-  ή  δάφνη  (Οίοβΰ. III 106 ρ. 219) 
άσχόλαχα'  άσχαλαβώτης  (ηνί) 
άαχοπον  ά&έατον.  Σοφοχλής  ΑΙαντι  μα- 

στιγοφόρφ  (21) 
άσχοπος'  ανόητος  (Ω  157. 186).  άπροόρατος 
άσχόν  λή^ρεται  (Αγ.  ΑοΙι.  1002)*   άσχός 

νιχητήριον  έτί&ετο^    χαϊ  μετά   σάλπιγγας 

ίπινον,  νιχητήριον  στέφανον 
άσχορδίνωτος'   ασάλευτος,  μή  ικνων  τά 

μέλη,    Σχορδινάσ&αι  γάρ  λέγουσιν  τό 

παρά  φυσιν  έχτείνειν^  δπερ  γίνεται  παρά 

τοις  έγειρομένοις  έξ  ύπνου 
άσχός'  ύδρ[ε]ία 

ασκούμενοι•  γυμναζόμενοι,  παιδευόμενοι 
ή^  άσχουράτις'  άκτος  ή  μικρά 
άσκρα'  δρυς  άκαρπος  (άσπρις  ΤΙιβορΙΐΓ.  1Π 

8,7) 
άσκύροι  (Βίοβο.  III  172)*  βοτάναι  τινές 

[7800] 
άσχωλίζοντες  (ΡΙβΙ.  Οοιιν.  190  Ρ)•  έφ' 

ίνός  ποδός  άλλόμενοι 
άύχωλιάζεις•    χυρίως  μέν  τό  έπϊ  τους 

ασκούς   άλλεαθαι^   έφ*   ους  άληλιμμένους 

έπήδων  γελοίου  ίνεκεν 
άσκωμα  (Αγ.  ΑοΙι.  97)*   δερμάτιον^  δ  έν 

ταΐς  τριήρεσιν  Ιχουσιν 
άακφ  φλαυρίζεις•  ούδεν[ϊ]  χαταπλήττη^ 

η7  οχι^  (άσχίφ  ?)  μορμύσση,  τουτέστιν  κε- 
νός "Ι-δέ  νους  κενωματι  ή  (κενψ  σώματι) 

φλυαρείς 
άσμα*  [φδή,  ύμνος,]  δίασμα  (δορΙίΓΟ  Ββΐιΐί. 

452,  20).  [χαϊ  μέλος  φδής] 
άσμενέστατα•  χαίρων 
άσμενίζει•  χαίρει^  άγάλλεται  [8 — 10] 

άσμηκτον  (Ρ1ΐ€Γ«εΓ.   ίη  ΕΧΧ  ρ.  355)*   τό 

άπαράλεκτον 


€0Ό.    51  Ασίας  (ίπιο  Άσέα)       55^ρ^ο;       15  κατασκ\  11  άγαμέμνονι  ^     78  €ί.  7789 

χοινοραΐσται          ΡοβΙ  88:  άσκλη'  ασκησις          91  ά^ετον  (99  οί.  άγκύρις^  άργύριον) 

7860  Εΐ6θηιιη?  1  άακαλίζοντες:  ^ί,  ρ.  18,  4  €ΐ  7758  4  άσκοφλ\  —  φλύαρος 
5  ώδίασμα 

ΗΕ8.    49   ασιον  (Β  461)*  λιμένων  έροδίονα  (ΙοΙ>.  XXXIX  13).  χαϊ  ή  καλούμενη  άμαξα 
(ΐ6Γ6ΐη.  Υ1ΙΙ  7)  Α(1  50:   7/   είδος  όρνιου  53   άσιψ   (Β  461)*   άσην   έχοντι  χαϊ  Ιλύν 

61   άσχανδής•  άγγελος  (ν.  άστάνδης)  63  άσκάντης•  κράβατος  ^Μοβπβ;  οί.  άστάνδης) 

η  άσκελές  (α  68)•  σκληρόν,  χαλεπόν,  άδιάλη(ει)πτον,  πικρόν.  ή  σεμνόν  74  άσκελόν 

άγαν  τά  αυτά  75  άσκελέες  (χ  463)*  κατεσχελετωμένοι,  άσαρκοι,  ζηροί         81  άσκήσας 

(^  110)*  κοσμήσας,  χατασκευάσας  82  άσκήσασα   (Η  179)*    μετ*    έπιαελείας  ύφάνασα 

84  άσκησις'  έπιιιέλεια  86  άσκιος  ϋλη  (0  273)*  ή  δασεία  νλη  ο8  άσκότονοΐ' 

χννορραΐαται,  κρότωνες  7800  άσκώσατο  (έσκύσατο)'  ήχ&έσ^  8  α  σ  μεν  ο  ι  {ι  63)* 
χαίροντες  9  άσμένω  (Η  108)*  χαίροντι  10  ασμένως  (ΑοΙΙ.  Αρρ.  II  41  XXI  17)*  μετά 
χαράς,  ήδέως,  εύκτέως,  προ^μως,  εκουσίως 

16 


243 


άΰμόόύε»  —  Άύύνρίζ 


244 


ή^  άσμόσσει,'  αγνοεί,  άναχνεΐ 
άσόλοιχον  ημερον^  προαηνές,  ου  βάρβα- 
ρου. Σοφοκλής  Τρωΐλφ  (Γγ.  566)  [14] 
άοονρ'  χρατήρ  ύηό  Φοινίχα)ν                 [16] 
άσηάξεί,•  συμπερυιατεί  (ν.  άστιλάξει) 
άσπάζομαΐ'  άσπάξω 
άαπά^ητα'   τά  μή  χεχρονσμένα  τβ  σηάθχί 

Ιμάτια 
άσηά^ητον  χλαΐναν  (δορίι.  &γ. 791)*  τήν 

δοράν^  παρόσον  ονχ  νφανται  [21]    10 

άσπακάζομαι    (Οοιηία)*    τ^    ασπάζομαι, 

πέηαιχται  [23.  24] 

άσπάλαξ'  ξώον  έστερημένον  δψεως  [26] 
άσηαλία'  τοΰ άλιέως εργασία. όρμιΛ,  άλ(μ)1α 
άσπαλιενς'  άλιενς.  Άσπαλοςγάρό  Ιχ^ς. 

ΈνίΟί  όέ  άπό  του  ση  αν  τφ  λίνφ.    Αίνο  ν 

όέ  ή  όρμιά^  ως  Πλάτοίν  ίν  ταΖς  άφ*  Ιερων 

(ίΓ.  III)  • 

πό9εν  -^  ορμιά  χαϊ  χάλαμος      [29.  80] 
άσχαλον  (Αβοΐββ)*  σχύτος  20 

άσηάλους'  τον  ς  Ιχ&νας  Ά^αμ&νες 
άσηάνιον  χάσσαλον 
άσκάραγος  (ΑηΙίρΙΐ80.  Γγ.  ΧΧΧΥΙΙ  ρ.  148)* 

το  ίχ  των  άχαν&ων  φυόμενον  τραχύ 
άσηαρτον  μή  σηειρόμενον  [86.  87] 

άσηασίως•     ασμένως,    ήδέως.    ηεριχαρώς. 

άγαπητώς  (β«  ο.  Η  118) 
άσπαστήν  ^αυμαστήν.  έπίχαρμ.. 
άσπαστοΐ'  ήδιστοι^  χαρτοί 
άσπαστόν(ε  398)•  έπι^μητόν  [42]    30 

άσηερχές  {ά  ^)•  συνεχές,  δαψιλές.  ή^σχο- 

λεαΐον.  χαϊ  αδιαλείπτως  [44] 

ασπετα  (ι  162)*  παραχολου&ετα  (βιο)  κολλά 

[46.  47] 


"Ασπετος'   6  *ΑχιΧλε{>ς  έν  'ΗπεΙρφ^  ως  φη- 

σιν  ό  14ρίστοτέλης  έν  *ΟχουντΙων  πολνζεΐφ 

[49—51] 
άσπίδια'    τάς  ητυχάς  των  ασπίδων,    χαϊ 

μέρος  τής  νεώς  τό  προς  πρύμνχι  (>^  ^^~ 

σείων) 
άσπίδια•  ασπίδας  (μιχράς)  [54— >56] 

άσπιδίσχοΐ'   τής  χι&άρας  τά  έπ'  άχροις 

πήχεσιν  [58.  59] 

άσπί&ίον  (ΟίρΙιΠ.  ίΓ.Ι12  ρ.  381)-  άψίν&ιον 
άσπιλο  ς '  άμωμος,  χα&αρός 
άσπιλο  ς '  χείμαρρος  {χείμαρος)  ύπό  Μαχε- 

δόνων 
άσπιστάων  {Δ  90  8ΐ.)*  οπλιτών^  μαχητών 
ασπλαγχνος  (δορίι.  Αι.  472)*  δειλός    [65] 
άσπλήνις*  βοτάνης  είδος 
άσπονδεΐ'  ούχ  εΙρηνεύει,  άδιάλλαχτον  («4 

άσπονδεί) 
άσπονδοι  (ΤΙιυο.  III  113)*   άγριοι,  εχθροί. 

χαϊ  μή  μνημονευοντες  φιλίας  ^    ή    δια^- 

σεως 
άσπορον  άγονον^  χωρίς  σπέρματος 
άσπουδεί{θ^^%)'  χωρϊς  σπουδής^  ή  χαχο^ 

πα&είας.  χαϊ  άνευ  πόνου  χαϊ  μόχΒου    [71] 
άσσα'  τινά,  λεγέσ&ω  δέ  ί^ιλως.  *Αττιχοϊ  δέ 

άττα  λέγουσιν.  χαϊ  όσα  άσσα  [78] 

άσσα  (Κ  208)*  άτινα.    άττα'  τινά^  ιριλως 

Π5] 
Ί*  άσσέως*  έπϊ  σου 
-^  άσσιος•  προχόλπιος 
άσσιστα'  Ιγγιστα.  ΑΙσχύλος Ήδωνοΐς (ίΓ. 64) 
άσσον  (ΗοιηβΓ.)*  πλησίον,  εγγύς  [80] 

Άσσυρία'  ή  Χαλδαϊχή 
Άσσυρί'ρ'  τή  Χαλδαϊχή 


όν 
€0Ό.    12  ΕΜ.  155,  33       18  άσόλυχον       15  άσούρ  ΕΜ.        22  πέπεχται       28  τφ 


ον 


λινών  —  άφιερων  82  ά»εμάνες  88.  89  =  39.  88  ^  (48  ΡΗοΙ.  ΒίΙ>1.  147,  18;  τσπέτε  = 
ώχύπους)  52  η^  —  πρύμνας  62.  53  άσπιδεΐα  —  άσπιδήΐα  60  άσπή^ιον,  εί.  ΕΜ• 
183, 26  62.  63  =  68.  62  64  άσπλαγχνός  (66  άσπληνον  Βίοβο.  III 151)  72  άτινα  — 
άττα  λ.  ή  δσα       ΙΑ  άσσα       78  ήδωνών       88  ΙηΓΓβ  Ασυρίων 

ΗΕ8.  14  α  σου'  ά  τινά  σου  16  άσπα•  ήπιος,  ή  έγγία  (άσσισταΊγγιατα)  21  άσπαΐ- 
οον{τ)ας  (Γ29^)'  σχαρίζον(τ)ας  28  άσπαχως  (σ^ο^  ΒβίιΚ. 453,5)*  φιλοφρόνως  24  ασπά- 
λαθοι  (Νθ6Γ.   ρ.  58)*   αχαν&αι  26   ασπάλαθος   (δίΓβο.  ΧΧΙΥ  17)*    φντυν    άχανθώδες 

29  άσπαλιευτης  (ΡΙβΙ.  δορίι.  218  Ε)*  τ^  6ρμΐγί  χρώμενος (Μοβη'β  ρ.  42)        80  άσπα- 

λος-   Ιχθϋς  86  άσπαρίζειν  σχαρίξειν  (ΜοβΓΪδ)  έπϊ  Ιχθύων,   χαϊ  άσπαίρειν  τό  αυτό 

87  άσπάσιος'  άσπαστός,  χαρτός      42  άσπερμος  {Υ  303)*  άγονος,  αφανής      44  άσπετος 

(Χ  3      3 

(θ  558)  λί-  πό  μέ  46  (ά)σπετον  (Β  455)*  χαϊ  πολύ  47  άσπετον  χΰδος  (Γ373)• 
δόξαν  μεγάλην^  49  άπεχτόνια'  ωφελήματα  (άσπετ  όνεια)  50  ασπίδα  (^1.  δβρίβηΐ.  Υ  19) 
αχυτάριον  η  δπλον  51  άσπιδίς  πεδίον  (Α  753)*  πεοιφερές'  ή  ασπίδας  ίχον  54  άσκι- 
διότης'  πολεμιστής  65  άσπίδι  γινώσχων  (£182)*  εχ  τής  άσπίδος  γινώσχων  56  άσηι- 
όίσχα;(Εχοά.  XXVIII 14)*  πελτάρια,  σκουτάρια,  ή  περιφερής  χόσμος  δπλοις  έοιχώς  58  άσπι- 
διό  τ  ας  {Β  554  Π  167)*  όπλίτας,  πολεμιστάς  59  ασπίς*  δπλον  πολεμιχόν.  τδ  σχουτάριον 
65  Ασπληδών  (Β  511)*  πόλις  τής  Βοιωτίας  71  άσπόλην  άρίστην  78  άσυμφανές* 
άδηλον       75  άσσει•  χατάσσει       80  άσσον  ες  (Α  335)*  εγγύς  έρχεσθε 


245 


Άι/ύνρίαν  —  άϋτίοχος 


246 


(Αα(α)νρΙ<ον'  Χαλδαίαν  Οβίΐίηι.  ίτ,  {ΧΠ) 

[84] 
ή^άσταγανά'  Ιμάς 

άσταγές  (Νίΰ.  ΤΙιβΓ.  307)  *  ηολύ,  καϊ  λάβρορ 
άστατη•  άβέβαων^  (ασθενές) 
άστά&μητος  (Εμγ.  Ογ.  979)•  άνισο; 
άσταΐνεΐ'  δνοΛα^εΐ,  άμαρτάνει,  μοχ&εΐ 
άσταητον  ον  χαταστάζον^  αλλά  ^δην 
άστάλαχτον  νοτερόν 

άσταλής'  μή  περιβεβλημένος  10 

•^  άστάλη*  Λολύπονς  6  έν  μνχτηρι.   ίνιοι 

σχώληχα  ονράν  έχοντα 
ασταλύχειν  άναβλύξειν,  χλαίειν  (γ.  αλν- 

χτάζει  βΐ  άστνλάξεί) 
άστάνδης  (ΡβΓ886)*  ήμεροδρόμος,  [ή  άγγε» 

λον,  Ταραντΐνοι] 
άστασίαστον   (Τΐιιιο.  Ι  2,  δ)*   ά&όρνβον 

[9η 

άσταχνεσ(^σ)ί    (Β   148)•     τοις    σταχύσιν 

[99—7901]    20 
άστείξόμενος'  ωραΐξόμενος 
άστεΐος'  6  χαρίεις^  ό  έχίχαρις 
(αστεχτα*  τ^  ού  δυνάμενα  χατασχε^ήναί, 

ΑΙσχνλος  Σεμέλη  ίτ.  220) 
άστεχτος'  αφόρητος,  αβάσταχτος  (τ.  ουόέ 

άστεχτος) 
άστέχτως'  άνυπομονήτως ,  άνυποατάτος 
άστέλεχος•  6  δαχτνλι,ος,  ?δρα 
^στέλεφος'  τό  ηερϊ  τήν  χι,^άραν  δέρμα 
-{-  άατελοφοΰν    δέρμα    τό    εΙς   τά  άχρα    30 

[10—12] 
άστεμβ-ής'  ά&αμβής,  ατάραχος  [14] 

άατεμφέας'  αμετακίνητους,  βέβαιους 
άστεμφή'  τραχύ{ν),  χαλεπόν,  άχίνητον 
αστέρι,  όπωρινφ  (Ε  ^)'  τφ  χυνί,  τψ  χατά 

τήν  όπώραν  άνατέλλοντί 


*ΑστερΙη•  ι)  Κι^η;  χαϊ  ή  Δήλος  (ΟαΙΙΙοι• 

Ββΐ.  224)  ούτως  έχαλοΰντο 
Άστέριοΐ'  οί  πρώτοι  τήν  Τένεδον  χατοι- 

χήοαντες 
Αστε  ρις  {δ  846)*   όνομα  νήοου  

ι»] 

άοτερόεν  λαμπρόν.  ηοιχίλον  [23] 

άστεροηάς•  άστραπάς  [25] 

άατερωηός  (Εατ. ΡΗοβη.  131) *  χατάστοίτος 
αστέρων  τέΒριπηος  (ΕαΓ.  Τγο.  855)*  τό 
άρμα  ήλΙου  [28—80] 

άστήέλαία  (Οοη.  βηοη.  ίτ,  ΟΟΟΧΧΙΥ)*  ή 
έν  άχροηόλει    ή   χαλουμένη    η  άγχνφος 
(νίά.  ίηί.)  διά  χ9'αμαλότητα,  (χαϊ  πολΧτις^ 
ούχ  *Α^ηναίά) 
άστηνεΐ'  αδυνατεί  (τ.  άτηνειν) 
άστηνόν  (δβίβηοαι)*  δύστηνον,  χαλεπόν 
άστήνες^  ταλαίπωροι,  δυστυχείς 
ή^άστηρ'  ή  φαρέτρα,  ήγουν  βελο^χη  [86] 
άστήριχτον  άπιστον  [88] 

άστιβή  (οΓ.  ΑββοΗ.  δβρί.  859)•  άβατα 
άστίβους'  απάτητους 
άστίβητοι  οίχοΐ'  άδυτα 
άστ.γγας•  αίγας  (€αρτ€θΙο$).  ή  αστριγγας 
άστιχοϊ  νόμοΐ'  οΐ  χατά  τήν  ΑΟτ^ναΙων 
πόλιν,  ήσαν  γάρ  χαϊ  έμποριχοί  [44] 

άστιχτον  τό  άνέπαφον  χωρίον  (Μβηβιι^ 
ίτ,  ΟΟΟΧΧΙΙ).  το  γάρ  ύποχείμενον  έστίχβιιι, 
έλέγετο  (ν.  έστιγμένην) 
ή^άστιλάζεΐ'  συμπεριπατεΐ (γ,άσπάξει)  [47] 
άστίοχος  {ΐΛαΙΙβοΙυ3  ίηοβηάίαΗηί) '  άγγος 
περιφερές,  εΙς  δ  έγχέοντες  πίσσαν  χαϊ  θβΖον 
χαϊ  στυππείον  ήφίεσαν  χαϊ  £ν&α  έφέρετο, 
έχαιε  τά  προστυγχάνοντα,  έστι  όέ  χαΐ  γέ- 
νος λί^ου  χαϊ  ξηροΰ  ξύλου  χαϊ  πεπισσω- 
μένου  (ν.  όσταλίοχος)  [49] 


€00.  (84  άστραγαλωτή  μάστιξί)  86  άστεγα  (89  ΕΜ.  159,  37)  90  Υίάβ  7895 
91   άσ^ενίς  ή  νοτερόν  95  \δρόμος,  ή  χράββατον  (?.  άσχάνδης)  ΡοβΙ  95  ΐ6β^€ΐ)&ΙηΓ  90 

7902  όραϊξ\  3  χαρίης  4  €ί.  7921  17  άστεριφ  πωρινψ  ΡοβΙ  21  1β^βΙ>&ΙιΐΓ  άστερχτα' 
κτλ.  ν.  7904  31  ?.  ά9ηναΐς  βΐ  χαμπουλίρ  33  αστι^νον  (ν.  άλυστηνόν)  40  απατηλούς 
41  αδύνατα      42  τ.  όστάλαιξ  βΐ  ΕΜ.  159,  38      43  έμπειριχοϊ      48  χαϊ  τά  πρ. 

ΗΕ8.  84  άσσυτία'  άλλα  έπ  άλλοις  (έπασσύτερα)  97  άσταφίς'  (ο)ταφίί  (ΜοβΓίβ) 
99  άστεγο  ν  (Ργου.  XXVI 28)  •  τό  μή  Ιχον  στέγην,  ή  άχαρτέρητον  χαϊ  άνυπομόνητον  (άατεχτον) 
7900  αστέγους  (Ιβδδί.  ΙΥΙΙΙ  7)•  οί  μή  έχοντες  οίκους  1   άστείζεσ&αΐ'  πολιτενεσ^αι 

(ΒΙοβΓίβ)  10  άστηταί  ('Α'χτΙται'^)'  οί,,δεΐοι,  χαϊ  Αττικοί  11  αστείων  των  έν  άστει 
διατρίβόντων,  καΐ  γελωτοποιών  12  άστεΐζετ αι*   άγλαΐζεται,  ωραΐξεται,  κόιρεται  (χομ- 

γεύεται)  14  άστεμφέα  (Β  344)*  αμετακίνητα  21  Αατέριον  {Β  735)•  πόλις  έν  Θεσ* 
σαλί^        23  άστερόεντι  (^44)•  αστέρας  Ιχοντι  (ηοη  ΟβΙΙίιη.  ίτ,  ΟΧΙ-Υ  4)  25  άστερο- 

ηητής  {Α  580)•  άοτράπτων,  ή  6  Ζευς,  άπό  της  άατραπής,  αυτή  γάρ  άναβτρέφειν  ποιεί  τους 
ωπας  28  α  ο  τ  ε  ο  ;  (ΕιΐΓ.  ΡΙιοβιι.  842)  •  πόλεως  29  άστεσί'  πόλεαιν  30  άστυ•  ή  πόλις, 
αλλά  καϊ  ο  περίβολος         36   άατήρει*  σίτος  (αστήρικτος)  38   αστήρικτους  (Ιί  ΡβίΓ. 

11  14)*  ασθενείς  44  αοτικο^ι^•  πολιτικών  47  άστιον  (Εχοά.  II  2)*  χαλόΐ',  17  πολιτιχόν, 
'ή  έπίχαριν,  ή  χεχαριτωμένον       49  άστείως*  γελοιωδώς,  χαριέντως 

16  * 


247 


ά<ίτ»ππος  —  άύτνλίς 


248 


άστιπηος•  Ιηηέων  έβδομήχοντΜ  (τάγμα ^^ 
άστοβον  άλοώόρητον  [92] 

άστοιχείωτα'  μή  Ιχοντα  αρχάς 
άστομος•   ό  μή  δυνάμενος  λέγειν.  Χαφο- 
χλης  *Αχρίσίφ  (Γγ.  72)  [55] 

άστονον  αλυπον.  μεγαλόστονον  (βεΐιοΐ.  Ο 

Αββοΐι•  δβρί.  858) 
άστόξενοί  (ΑββοΙι.  8αρρ1.  356)*  οί  γένει 
μέν  ηροσήϋίίντες^  έηΧ  όέ  της  άλλύδακης  γε- 
γονότες.  οί  δέ  τον;  ξένους  μέν  όντας  ^  έιτί    10 
τψ'ρ  δέ  αστού;  γενομένους  (ψ,  άστύξενοι) 

[56] 
ή^άστόριον  μέγα^  χαϊ  δίΛχεχνμένον 
άύτός'  κολίτης,  ηολιτιχός 
άστοχεί'  αποτυγχάνει,  άμαρτάνει 
άστράβη   (06ΐη08ΐ1ι.) *   τό  έχΐ  των  ϊκηων 
ξύλον,  δ  χρατοϋσιν  οί  χα&εζόμενοι*  τί^ε-^ 
ται  δέ  χαΐ  έχΐ  των  άναβατιχων  όνων,  οί 
6έ  ΐίατά  τό  ηΧεΙοτον  μ^  τήν  σωματηγόν 
ήμίονον   οΰτως    ίλεγον,    ενίοτε   δε  κάντα    20 
απλώς    τά,    οωματηγονντα    -^  ύχοξυγονντα 
(λτίΒΪ.  Β^ΓΖ.  ρ.  104,  9  ΝεΙ{.)  [63] 

άστραβ ίζειν  όμαλίξ^ιν^  εν&ννειν 
α0τραβές  (ΗίρροοΓ.  111  ρ.  173  Κ)'  άστρε- 

ητον.  ασφαλές  (ν.  άστραψες) 
άστραβίΰτήρ*  όργανον τι^  ώς δίοκτρον (ρα) 
άστραγάλας'  τάς  πονηράς  κύνας.  καχοη- 

^εΐς  χύνας 
άστραγάλη'  ή  της  Ιρεως  ^(ζα  (ψ,  λύχος), 

•ή  χαχοη^ς  χύων  30 

άστράγαλον  (£466)'  τόν  σφόνδυλον.  χαι 
τό  ύποχάτω  τον  σχέλους  [70 — 72] 

ή^άστραχλεΐν  άδυνατεΐν 
Άστραλίαν  τόν  Θρμχα  Αυδοέ 
άστραλός'  ό  ιραρός  υπό  θετταλων 
αατραπαϊοι  (ΑπβΙοΙ.  ΜβΙ.  II  6)*   άνεμοι 

πνέοντες^  άφ'  ων  άατραπαϊ  γίνονται 
αστραπή  δι  "Αρματος*  Αθηναίοι,  οπότε 
δι    "Άρματος  αύτοΐς  άστράψειεν^  έπεμπον 
εΙς  δύο  ^εοός  τους  λεγόμενους  Πυ^ιαστάς    40 


άστραφής'  σχληρός,  Σοφοχλής Μυσόν 

(Γγ.  381)  [79] 

άστρά-ψΊο  διά  π  υ  χ  ν  ό  ς  (Οοίη.  Ληοη,  ίτ,  €%} ' 

άντϊ  του  δι*  Άρματος 
ή^άστρεχίας'  άστροφανίας 
άστρεπτον  άπιστον  (άπειστον  1),  όρΒόν 
άστρηνές*  δύσ&ετον,  σχαιόν.  οξύ (?. έστρψ 

νές^  στρηνές) 
άστριες    (ΑηΙίρΗ.    (γ.  Ι  ρ.  50    €&11ίιιι.   ίτ, 

εΟΧΧΧνίΠ)*  αστράγαλοι,    άστριχοΐ'  το 

αυτό 
-^άστροβλον  (στρόβιλον)'  τόν  ταχνλόγον, 

ένιοι  τόν  συνεστραμμένον ,  ή  δεδονημένον. 

(ή  άστρόβηλον) 
άστροβόλως  (ΡΙβΙο  ηββΰίο  ηΐβτ)*  έντρεχως 
άστροβλήτους  (ΤΗβορΙΐΓ.) *  τους  ύπό  τοΰ 

χυνός  βαλλόμενους 
άστροβολη&ήναΐ'  νόσφ  τινϊ  χατασχεθη" 


ναι,  έπϊ  των  παιδιών 


^Άστροβόλιον'  έν  Ίταλί^       [Α4  89.  90] 
άστροις    σημειοΰσ&αΐ'     μαχράν    ό6όν 

χαϊ  ερήμην  βαδίξειν.   ή  όέ  μεταφορά  άπό 

τόν  πλεόντων 
αστρολόγος  (Χβη.  Μβιη.  ΙΥ  2,  10)*   γενε- 

9λιολόγος 
άστροφαές'  λαμπρόν,  λευχόν 
άστυ   (Ρ  144)*   πόλις,    άπό   τοϋ  εΙς  νψος 

άνιστασ&αι 
Άστυάναξ'  Ιχ&νς  τις  οΰτως  χαλεΐται,   χαϊ 

ό   τοΰ   "Εχτορος    παις    (Ζ  400   Εατ.  Τγο• 

570) 
Άστυάνασσα'    Ελένης    &εράπαινα,     ήτις 

πρώτη  έξεΰρεν  Άφροδίτην,    χαϊ  άχόλαστα 

σχήματα  [97] 

άστύγειτον  πλησιόχωρον 
άστυγείτων  τη  πάλει  ^'ειτνισν 
Άστυδάμεια'  Άχάστου  γυνή 
άστνλάξει•  λυπεί  μετά  χλαυ&μοΰ 
άατυλίς  (οί.  ΤΙιβορΗη  ΟΡ.  11  17,  1  €(  στε- 

λίς)*  φυτόν,  δ&εν  ό  Ιξός 


€0Ό.    ^  αστυβον        52  \ειότατα        56  άμπόν,  μ«        ^  άστροβίξειν;  άστραβαλί-  — 

ζειν  ΕΜ.  159,  66        65  άσύραπτον        67  χύνες  (ζζ  έστεριχάςί)        68  Ιεράς        74  Ιέραχα  Μβί-  — 

ηβΚβ;  8ΐϋ6Γ  βίιβίιβ  ΙΗναΗ,  8ίάτηηβ  ρ.  19)        75   δ^ραρός        78   δίε        84  άστρίες  —  τ»  αύτω  ^η 

86.  87.  88  =  88.  86.  87       86  \ολως  (ολίως  ΕΜ);  \ίλως1       87  αστρο^ολι^τοι;;       80Μ  γ.  άστα-  — . 
λνζειν  βΐ  νεοστάλυγες 

ΗΕδ.  52  αστο2:σ&  (Α  242)•  ^οΛ^ται;  55  άστα  ν  πολίτην.  ή  πυχνόν  (βά  Χάσίθΐ9  .-τΛΜΜ 
ναατόν)  Μ  άστοργους  (Κοιη.  Ι  31)•  αή  αγαπώντας  τινας  (?.  ασύνδετους)  68  άστ^α'^'Μ 
^ττιχοί  τους  αστέρας  70  άστρα  δέ  δη  προβέβηχεν  παρώχηχεν  όέ  πλέω  ν^ξ  %^ίββΤ- 
δύο  μοιράων,  τριτάτη  δ'  έτι  μοίρα  λέλειπται  (ϋΓ252.253)  ήτοι  εΙς  τρεις  μο<αιΐ{  #  -^""^^ 
ρετέον,    χαϊ  τό  πλέω  άντϊ  τοΰ  πλήρης  άχουστέον.  Ινα  η  ,  δτι  πλήρης  τών  δύω  μοι^ΐρ».ι|: 

ηαρελήλυ&εν        71  αστραπή  δι*  άρματος-  *Α&ηναΐοι 72  άστράπτων  * 

ύπερλάμπων        79  α  στραφώ;•   άστρεπτον,   ασφαλές  (ν.  άστραβϊς)       Αά  89.  Μ 
δεδονρμένον.  ή  άστρόβηλον.      άστροβοάν  ταχύ,  σννεστραμμένορ*  ί^τ^Λ 
αστός*  πόλις,  πολίτης 


247 


άύΐίίτηος  —  άί/ννλίς 


248 


άστιηπος•  Ιηηέων  έβδομήχοντΜ  (τάγμα ^) 
άστοβον  άλοίδόρητον  [^2] 

άστοιχείωτα'  μή  ίχοντα  αρχάς 
άστο  μ  ο  ς'  6  μή  δυνάμενος  λέγαν.  Σοφο- 
κλής 'Αχρωίφ  (Γγ.  72)  [55] 
άστονον  άλυπον,  μεγαλόστονον  (βΰΐιοΐ.  Ο 

ΑβΒοΙι.  δβρί.  858) 
άστόξενοι  (Α€8€ΐι.  8υρρ1.  356)*  οί  γένει 
(άν  ηροσήχοντες,  έηϊ  όέ  της  αλλοδαπής  γε- 
γονότες.  οΐ  δέ  τους  ξένους  μέν  όντας  ^  έιτί    10 
τψ'ί  δέ  αστού;  γενομένους  (ν.  άατύξενοι) 

[Μ] 
'^  άϋτόριον*  μέγα^  χαϊ  διαχεχυμένον 
άστός'  πολίτης^  πολίτιχός 
άστοχεΐ'  αποτυγχάνει,  άμαρτάνα 
άστρα βη   (ΒβιηοιΙΗ.) *   τ^  έπΙ  των  ϊπηων 
ξΰλον^  δ  χρατοΰσιν  οί  χαϋ'εζόμενοι•  τίθε- 
ται όέ  χα\  έίΐϊ  των  άναβατιχών  όνων,  οί 
δϊ  %ατά  τδ  πλεΐατον  μϊν  τήν  σωματηγδν 
ήμίονον   οΰτως    Ιλεγον,    ενίοτε  δε  χάντα    20 
απλώς    τά    αωματηγονντα    Ί-  ύποξυγονντα 
(ΑγιβΙ.  Β^ζ.  ρ.  104,  9  ΝεΙ{.)  [63] 

άστραβ ίζειν  όμαλίζαν^  εν&ννείν 
άστρα  β  ές  (ΗίρροΰΓ.  111  ρ.  173  Κ)'  άστρε- 

ητον.  ασφαλές  (▼.  άστραφές) 
άστραβιατήρ*  όργανον  τι,  ώς δίοητρον (ρα) 
άστραγάλας'  τάς  πονηράς  κύνας.  χαχοη- 

Βεϊς  χύνας 
άστραγάλη•  ή  της  ϊρεος  ^ίζα  (ύ.  λύχος), 

ή  χαχοη^ς  χύων  30 

άστράγαλον  (ι^Ιββ)*  τόν  αφόνδυλον,  χαϊ 
τό  ύποχάτω  τον  σχέλους  [70 — 72] 

ή^άστραχλεΐν  άδυνατεΐν 
Άσ  τ  ρ  αλί  αν  τόν  Θρμχα  Αυδοί 
άστραλός*  ό  ιραρός  υπό  θετταλων 
αστραπαίοι  (ΑπβΙοΙ.  ΜβΙ.  II  6)*   άνεμοι 

πνέοντες^  αφ*  ών  άατραπαϊ  γίνονται 
αστραπή  δι  "Αρματος*  Αθηναίοι,  οπότε 
δι    Άρματος  αύτοΐς  άστράψειεν^  ίπεμπον 
εΙς  δύο  &εούς  τους  λεγόμενους  Πυ^ιαστάς    40 


άστραφής'  σχληρός,  Σοφοχλής Μυσων 

(Γγ.  381)  [79] 

άστρά'ψ'ζΐ  διά  ^  υ  χ  ν  ό  ;  (Οοιη.  ιηοη.  Ιτ.  €Χ)  * 

άντΧ  τοϋ  δι*  Άρματος 
ή^άστρεχίας'  ηοτροφανίας 
άστρεπτον  άπιστου  (άπειστον  1),  όρ^όν 
άστρηνές*  δύσ^ετον,  σχαιόν•  όξύ (?. έστρψ 

νές^  στρηνές) 
άστριες    (ΑηΙίρΗ.    Γγ.  Ι  ρ.  50    Οαΐΐίηι•   ίΓ. 

ΟΟΧΧΧνίΠ)*  αστράγαλοι,    άστριχοΐ'  το 

αυτό 
•^άστροβλον  (στρόβιλον)'  τόν  ταχυλόγον, 

ίνιοι  τόν  συνεστραμμένον ,  ή  δεδονημένον. 

{ή  άστρόβηλον) 
άστροβόλως  (ΡΙβΙο  ηββοίο  ιιΙβΓ)*  έντρεχως 
άστροβλήτους  (ΤΗβορΙΐΓ.)*  τους  ύπό  τοϋ 

χυνός  βαλλόμενους 
άστροβολη^ήναι*  νόσφ  τινϊ  χατασχεΒΎί'' 

ναι,  έπϊ  των  παιδιών 
-^Άστροβόλιον  έν  Ίταλί^       [Αά  89.  90] 
άστροις    σημειοϋσ&αΐ'     μακράν    όδόν 

χαϊ  ερήμην   βαδίζειν»   ή  όέ  μεταφορά  άπό 

των  πλεόντων 
αστρολόγος  (Χβο.  Μβιη.  ΙΥ  2,  10)*   γενε- 

9λιολόγος 
άστροφαές*  λαμπρόν,  λευχόν 
άστυ   (Ρ  144)*   πόλις.    άπό  του  εΙς  νψος 

άνίστασ^αι 
Άστυάναξ'  Ιχ&νς  τις  οΰτως  καλείται,  χαϊ 

ό   του   "Εχτορος   παις    (Ζ  400  Εαη  Τγο. 

570) 
Αστυάνασσα•    Ελένης    ^εράπαινα•     ήτις 

πρωνη  έξεϋρεν  Αφροδίτην^    χαϊ  ακόλαστα 

σχήματα  [97] 

άστύγειτον  πλησιόχωρον 
άστυγείτων  τιρ  πόλει  ;;£6η7ΐσν 
Αστυδάμεια*  Αχάστου  γυνή 
άστυλάζεΐ'  λυπεί  μετά  χλαυ^μοΰ 
άατυλίς  (οί.  ΤΙιβορΗΓ.  €Ρ.  II  17,  1  €ΐ  στε- 

λΙς)'  φυτόν,  δ&εν  ό  Ιξός 


ΟΟΌ.  50  άστυ/7  ο  ν  52  \ειότατα  56  άμπόν,  μ.  6^  άστροβίξειν;  άστραβαλί- 
ξειν  ΕΜ.  159,  56  65  άσυραπτον  67  χύνες  (=  έστερικάςί)  68  Ιεράς  74  Ιέρακα  Μβί- 
ηβΚβ;  8ΐίΐ6Γ  6ί8€ΐ(6  ΙΗταΗ.  8(άτηηβ  ρ.  19)  75  δ^ραρός  78  δίε  84  άστρίες  —  τω  αΰτω 
86.  87.  88  =  88.  86.  87  86  \ολώς  {ολίως  ΕΜ);  \ιλως%  87  άστροβολήτους  80Ο1  τ.  άστα- 
λνζειν  βΐ  νεοστάλυγες 

ΗΕ8.  52  άστοΐσι  {Α  242)*  πολίταις  55  άστο  ν  πολίτην,  ή  πυκνόν  (βά  λάσιον  νβΐ 
ναστόν)  58  άατόργους  (Κοιη.  1  31)•  αή  αγαπώντας  τινας  (τ,  ασύνδετους)  63  άστρα• 
Αττικοί  τους  άοτέρας  70  άστρα  όέ  δη  προβέβηκεν  παρώχηκεν  όέ  πλέω  ννξ  των 
δύο  μοιράων,  τριτάτη  δ*  ίτι  μοΐοα  λέλειπται  (Κ252.253)  «το»  εΙς  τρεις  μοίρας  διαι- 


δεδονρμένον,  ή  άστρόβηλον.      άστροβοάν  ταχύ,  σννεστραμμένον,  Ιντρεχη      97  άστυ, 
άστός'  πόλις ^  πολίτης 


249 


άιί%νΙύν  —  Άαν«ός 


250 


άστνλόν   τό  τραχύ  ίμάτιον^  χαΐ  φαΰλορ 

ι 
-^  μηλήτιον,  χαϊ  αναιδές  (στυφλάνΐ) 

αστυνόμος  (ΟβοαοβΙΙι.  735,  11)*  6  δΐύίχύν 

χατά  τό  άστυ  [8015] 

άστυ   νυμφέων•    τήν    Σάμον    Άναχρέων 

(Γγ.  ει  2),  έπ€Ϊ  ύστερον  ιύϋδρος  έγένετο 
άστύξενοί'  οΐ  μή  ίχοντες  έν  τ^  ηόλει  τήν 

οίχίαν  Ιδίαν,  Ταραντΐνοι 
-{-ασ^νιτολβί*  άγέΚοφορζΐ,  ίχ9υοφορ€Ϊ 
ύατυρον  (ΟαΠιοι. Γγ. ΟΟΕΧΧΧΥΙΙΙ) •  ηόλισμα 

{ή  άχρόπολις)  [10] 

άστύτρί'ψ'  έν  αστει  διατριβών 
άστυφίη•  άστυσία 
άστυφέλίχτον  (Χβη.  Ι.8ΰ6ά.  ΧΥ  7)*  άσει- 

στον.  Ί*  άσβατον,  άδιάφ{&)ορον  (Οτϋζ,  Νιι. 

€8πη.  XIII  45) 
άσύγ{γ)νωΰτος•  ούχ  ίχων  συγγνώμην 
άσύγχριτον  άνόμοιον.  ύηερέχον 
άσύγχυτον   αμιχτον^  ήγουν  μή  συγχιρ^ 

νώμενον 
άσυλλόγιστον  (Μβηβηά.  Γγ.  II  ρ.  176)*  μή 

χαλάς  γεγονός 
άσυλον  αβλαβές  (γ.  άάτυλον) 
ασύμβατον  άφιλίωτον,  ηολέμιον^  άνειρή^ 

νευτον 
άσνμβλητον  άανγχριτον 
άσνμφανές'  ηεριχεχαλνμμένον  (?.  7873) 
άσυμφανως'   αδήλως ^  αΐνιγματωδώς ,  έηΐ" 

χεχαλυ{μ)μένως  [23] 

άσύμφορον  (β.  ο.  Χβη.  Οχτ.  V  2,  11)•  τό 

μή  συμφέρον^   ή  πρέπον,   χαϊ  άπρόοφορον 

(τ.  ΕοΓίρ.  Γγ.  184) 
άσνμφυϊς  τ-ρ  χτίσει*  έχτός  χτίσεως  [2β] 
ασύνδετους  (Χβη.  Ογη.  ¥30)*  μή  αυνδε-^ 

σμονμένους 
ασύνετος  (Ειιγ.  Ρΐιοβη.  1606)  *  άφρων 
άσυνδναστος'   άαύμπλοχος.   παρά  τό  μή 

συνδνάζειν,  δ  έατι  έχ   δυάδος  χαϊ  της 

συν  προ&έαεως  [80.  31] 


άσννορον  άαύμφωνον 

άσύνταχτον  (Νίΰοβίτ.  Γγ.  II  ρ.  285)*  μή 

τεταγμένον 
άσυντελές'  έχτός  τον  τετα(γ)μένου 
άσυντελής'  άανμφορος 
άσυρές*    βδελυρόν,    προπετές.    βλοαυρόν, 

&ρααύ  [31.  38] 

άσύφηλον   (Ι  643) *    άπαίδευτον.    χαχόν^ 

άμαρτωλόν,  άδόχιμον,  μηδενός  άξιον    [40] 
10    ή^ά σφάξει  (ΕϋΓ.  Τγο.  134)•  [αντέχεται 
όσφαχέλιστον    άπερίατατον.  ού  μελαν- 

»έν  [43] 

άσφαλτΐτις-  έρυ&ρά  θάλασσα  [45] 

άσφάραγος  (Χ^'ίΒ)•  φάρυγξ,  ή  βρόγχος^ 

ή   λάχανον   ευτελές^    άαπάραγος     (ΑιηΙρΒ• 

€001.  Γγ.  III  ρ.  711) 
άσφηλοΐ'  άα^ενεΐς.  Σφηλόν  γαρ  τό  Ισχυ^ 

ρόν  (δΙββκΙιοΓ.  ίΓ.  82) 
άσφόδελος  (λ  638)*   είδος  φυτού,  ού  τήν 
20        ^ίξαν  έδωδιμόν  φησι  "Αρίσταρχος,  χαϊ  άπαν 

εύοσμον   άσφοδελός  όέ   όξυτόνως  λβι- 

μών,  παράδεισος 
άσχαδές  (ΑββοΗχΙ.   ίΓ.  410)*    άμετάσχετον 

[50) 

άσχάλλει  (ΕϋΓ.  Γγ.  287)•   όχλοΰται,   λυ- 

πεΐται^   άθυμεΐ^   αδημονεί,  αγαναχτεί  (τ. 

άσχάνη)  [52] 

άσχέδωρος  (ΑββοΙι^Ι.  Γγ.  254)•  ο  σύαγρος 

παρά  *Ιταλοΐς 
80    άσχέλιον  τραχύ,  Κρήτες  (ρτο  άσχελ^ς)  [55] 
άσχετος*  άμετρος  (ηοη  υ  19)  [57] 

άσχη(μο)νεΙ  (ΡΙβΙ.  ΡοΙ.  VII  ρ.  517Ό)•  άχο- 

σμεΐ  [59-61] 

άσχολος  (ΕϋΓ.  Ογ.  93)•  ό  σχολήν  μή  άγων^ 

άαχολονμενος  [63] 

άσώδης*  αμμώδης  (β€ΐιο1.  ΑββεΙι.  δαρρί.  32) 
άσωμένη  (δορίι.  ΑηΙ.  17)•  λνπουμένη 
Άσώπιον  τόπος  *Α&ήνηΰΐ  ( Θήβηοι  Μβίηβίε.) 
"Ασωπός  (Α  383)•  ποταμός  έν  θήβαις  της 
40        Βοιωτίας  [68] 


ΟΟΌ.    (8  ΕΜ.  160,  34)         9  άατυρόν  π.  άστυ-  πόλις  ή  άχρ,  ό  έν  π.  ά.        84  Ιλέί 
89  \φαον;  εί.  8023        44  \ίτης       56  ασχέτως  €γν,  171        (66  €Γ.  δίΓβϋ.  €θΐη.  Γγ.  Ι  2  ρ.  783) 

ΗΕ8.    8005  Αστυνόμη  (βοΐίοΐ.  ΑΒ  Α  392)•  ή  Χρυσηΐς,  υπό  των  νεωτέρων      10  άστυ- 
ηόλος'  6  έν  πόλει  άναστηέφων      23  άσύμφιλος'  ανόητος,  άτιμος  (άαύφηλος)      26  άσύν- 
αχτος  (βΐε%.  Νβζ.  VIII  24  ρ.  225  Βγ.)*   ό  μή  βυναγόμενος,  έξο(ω)βλητος       30   άανν&έτους  ' 
(Κοιη.  Ι  31)•  μή  έαμένοντας  ταΐς  αυν&ήχαις^  μή  σνντε^(€ΐ)μένους  (γ,  άβτόργους)       31  άσυν- 
^εσία  (Ι.ΧΧ)•  παραβααία       37  άανρή  (δΐΓβο.  ΧΧ111  14)•  ακάθαρτα       38  Ααυρίων  (ΟβΙΙΙιη. 

£γ.  €Ι.ΙΙ)'  Χαλδαίων       40  άσφάλειαν  σωτηρίαν      43  άσφαλη(ι)σαί' 45  άοφαλ' 

τ  ω  σεις  (Οβηββ.  ΥΙ  14)•  χρίαεις,  πιοσώαεις  50  ά  α  χαλά  α  (Β  293)•  δυαανααχετεΐ  (γ,  έβχαλάα) 
52  άσχαλόωντα  (Χ  412)*  άδημονούντα,  λυπονμενον,  άγαναχτοϋντα  55  άσχεο  {Ω  618]|• 
άνάσχου  57  άσχετο  ν   {Π  549)*  άχατάσχετον,   ούχ  άνααχετόν,    άψιλον.  οΐ  όέ   ίαχυρόν 

59  άσχήμονα'  άμορφον,  άνείδεον  60  άαχήμονι  (δβρίβηΐ.  II  20)*  έπονειδίατφ  β'ανάτφ 
^1  ασχολία  (δίΓβο.  XI,  1)•  ένδελεχισαός  63  άβαι  (Ρβ&ΐΐη.  XII  6)*  ιραλώ,  αίνέσω,  υμνήσω 

άσώτως  (Ιιιο.  ΧΥ  13)•  αίοχρως,  άπλήστως 


251 


ά%α  —  ατίζ 


262 


α  τα  (8ΐ€)*  ωτα.  ΤαραντΙνοι,  [70] 

ΆταβνρΙα'  ή  *Ρόδος  ηάλαί  [72] 

άται,'  ηληροΰταί  [74] 

άταιαόν  άναδενδρά^,  Τνρρηνοί  (τ.  ιτβταιτέί) 

[7β] 
•|•αταθ7/ηον•  χαλκός.  Ιλυτρον 
άταλά  (Σ  667)*  νήπια,  άηαλά 
άταλαΐΛώρως  (ΑΓίβΙορΙι.  ίΓ.  ΧΙΠ  ρ.  1053)* 

άνευ  χόπου,  άχοπιάστως 
άτάλαντον    (Ρ  72  &!.)'•    Ισόζνγον.    ίσον, 

δμοων  {Β  169)  [81] 

άτάλλει  (Ν27)'  τρέφει.  τιΘηνεΐ.  σχιρτξί• 

χαίρει,   φιλεΐ^  άγαπψ, 
άτάλματα'  άντΙ  του  άλματα,  παίγνια 
άταλόφρονα    (Ζ  400)*    νήχια.    απαλό- 

φρονα 
άταμίευτα'    άδιοίχητα.   άναπό&ετα.  άφν- 

λαχτα  [86] 

άτάρ  (Ψ  336)*  δή  [Αά  87.  88] 

άτάρβητος  (Γ  63)*  άφοβος 
άταρβίζεται•  άτηρός  φαίνεται 
άτάρ*  δέ,  πλην,  όμως  δέ  (Ρ1&Ι.  ΕαΙΙι^ά. 

ρ.  301  Ό) 
άτάρ  δ  ή  (Ειιγ.  Τγο.  63)  *  άλλα  δή.  διά  τοΰτο 

[λά  93  —  96] 
άτάρμυχτον    άφοβον,  ^ρασύν.   ά&ιχτον, 

ά^ρεχτον  (άειχτον,  άτρεστον) 
ή^άτάρνη'  βρόχος  (άρτάνη)         [99 — 8101] 
άταρπιτός*  άταρπός.  οδός  άτραπτος (.  άτρα- 

ηιτόςΐ) 
άταρτάταΐ'  βλάπτει,  πονεΐ.  λυπεί 
άταρτηροΐς  (Α  223)*  βλαβεροΐς,  άτηροΐς 
άταρχον  άχείμαστον  (ν.  τάρχτ}) 
άτας*  είχαιολογίας,  άπάτας  (εί.  Αββεΐι.  δηρρί. 

110)  [7.  8] 

άτάσ&αλος  (ΑροΠ.  ΐ€ζ.  46,  24)*  αμαρτω- 
λός, πονηρός,  φρενοβλαβής 


άτάρχντος  (Ι« γοορΗτ.) *  άταφο; 

άτας  χελαδεΐν    (Εατ.  Τγο.  121)^    μάταια 

εΙπεΐν,  ή  ήχεΐν  [1>] 

άταύρωτος  (Α«8€ΐι.  Α^^.  243)*  άζυγος•  χαΧ 

παρθένος,  παρ*  όσον  έζεϋχθαι  γάμαις  αΐ 

γημάμεναι  λέγονται 
άτεγχτοΐ'  άβροχοι.  σχληροί,  άσνμχαΒέΐς. 

άβρεχτοι 
άτέγχτοις'  ξηροίς,  αβρόχοις 
10    άτεγχτος  (δορΗ.  ΟΤ 336) '  ό  μήτε  δαχρνων, 

μήτε  Ιδρων,  ανένδοτος  (τ.  τέγγεσθαι).  χαί 

γαρ  ό  ελεών  δαχρύει 
άτεδή'  επειδή,  ως  δηλαδή 
άτειρής  (Γ60&1.)*  6  στερεός,  χαΐ  άτρωτος, 

ου  τειρόμενος  ύπό  "Αρεως,  άχαταπόνητος 
άτέχμαρτον  άτελείωτον.  άγνωσταν,  άίτψ• 

μον 
άτεχνος'  άγονος  [21] 

άτέλεια'  άλειτουργησία 
20    άτελεΐς'  ελλιπείς  [Μ] 

άτελή'    άδάπανα.    ούχ  έχοντα    τελέσματα, 

Σοφοχλής  Θυέστη  (ίτ.  247) 
άτέμβεσ&αΐ'  στέρεσθαι.  όδυνάσ&αι  (τ.  ^€> 

μεΐ,  τέμβει) 
άτεμβόμενος  {Α  704)*  στερισχόμενος 
άτέμβονται  (7  445)*  στερ^αχοντα^ 
άτενές'  19ύ.  ή^άναλγές,  συνεχές 
άτενής' 

ήχω  ό*  άτενής  άπ'  οίχων 
30        Ευριπίδης    Αλχμαίωνι    τφ    διά    Ψωφΐδος 

(ίτ.  66)  ουντείνααα.    χαϊ  άτενίζειν  λέ- 

γουσι  τους  συντείνοντας  χαϊ  έπερείδοντας 

τήν  δίριν 

ατενίζει• προοέχει,  βλέπει 

ατέ  οντά  (Υ  332)  •   {ά)τώμενον,  βλαπτόμε^ 

νον,  παρά  τήν  άτην  [33] 

€Ετ£ρ*  χωρίς,  άνευ,  έχτός  [3&) 


^ 


ΟΟΌ,    (69  ατα*  <οτα1  &ιι  ά  'τα*  ω  τάνΐ)     87  τιονν     97  άτάρ,  μιχτόν     8105  ατά- 
αχον        11  άτασχελαδεΐν       13  άτάβρωτος  —  έξεύχ^  —  γηγάμεναι       18  τηρούμενος 
αλειτούργητα       29  ή^  παντελώς  Βεΐϋί.  458,  26        30  -ψοφίδος       32  ά.  άτιμάζοντα,  .τ  ή  με- 
νον  βλ\ 

ΗΕ8.    70  άταβέες'^άφοβοι  (άταρβέες)      72  Άταβνριον  (Οββαβ  V  1)*  ^ν&α  δ^ος  (βίο) 
θηρία  συνάγονται         74  αταιθα*  λαμυρά  (άτάσ&αλα*  μωρά)  76  άταής-  άγνμναστος 

81  άταλοΐ;*  νηπίοις,  άπαλοΐς.  [άπλοΐς]  86  άτ  απ  ου '  χαλεπής  (ν.  Ι.οΙ)6ΰ1ί.  Ρ&ΙΙι.  ΕΙ.  ρ.  492  η.) 
Αά  87  ή  ην  ποτέ,  έάν  δήποτε.  ή  ούν.  χαϊ  [δη]  δή,  ήδη  (η  όέ?)  88  άτάρ  ά  ρ  ποτ  ε  (Α  166)• 
^άν  δήποτε      Αύ  93  ην  ποτέ.  έάν  δήποτε      94  άτάρ  ήνποτε  (^^166)*  έάν  δήποτε     95  άταρ 

ι 
μενοϋνγε  (σ  123)*  χαϊ  δη,  χαϊ  άρτι  (Ζ  125)  96  άτάρ  μή  νυν  γε  (Α  506)*  νυν  δ^  αυτόν 
99  άταοονν  (Ηοπ).)*  διά  τοΰτο  ουν  8100  άτάρ  ου  τέλος  Ιχεομυ&ων  (156)  1  άταρ- 
ηιτός  \Σ  565)*  ή  οδός  7  άτάσθαλα*  αμαρτωλά,  άδικα  {Α  694)  8  (ά)τασ^αλ^α6 
(φ  146)•  άμαρτίαΐ'  έπϊ  (από)  του  ταΐς  άταις  θάλλειν  12  {ά)τε  (^^127)*  χαθάπερ  ΖΙάτε- 
χνία  (δβρίβηΐ.  1Υ  1)  24  άτελεύτητον  {Α  527)*  τό  [ΐή  ίχον  τέλος  33  άτέλεβος- 
είδος  χνωοάλου  (άττ — )  35  άτέραμνον  (^  16Τ)*  τό  μή  ένδώοϋν•  σχληρόν,  ΤέρΙσ]εν  γάρ• 
τό  άπαλόν 


253 


ατβραμων  —  άτομα 


254 


άτεράμων  (ΡΙβΙ.  Ι•^.  Κ  853  Β)*   αχλψ 

ρός.  άχαμπής,  άχαταηόνητος,  άνελεήμων 
άτεράμοΰΐ{  Ηίρρθ£Γ.  Ι  ρ.  524  Κ)  *  ΰχληροις 
*Ατερέα•  δρος.  γοργόν,  Ερήτες  (ν.  Άηταρενς) 
άτέρεμνα*   τά  μη  ίιρόμενα  δΰπρια   (»άίθ\. 

Τ!ιβθ(Τ.  Χ  7)  [4σ—4< 

άτέρμονες'  αόριστοι 
άτεροΐ'  έτεροι,  -{- έτέρω^εν 
•^άτεροΐον   τό   έτέρ<ο^εν,   χβΐ  χωρίς  («ά 

άτερ  οίον)  [47] 

άτενχή  (ΕοΓ. ΑηάΓ.  1119) •  άνοχλον  [49— Μ] 
άτεχνως•  τό  παράηαν,   χαϊ  τω  δντι,  χάί 

χα&όλον,  οί  όέ  [55]  χα^άηαξ  (βεΐιοΐ.  ΡΙ&Ι. 

ΕυΙΙιτρΙΐΓ.  ρ.  325  β^.) 
άτη  (Β  111)•  βλάβη 
ατημέλητος  (Χβη.  €γτ.  VIII  1,  5)•   -ήμβ- 

λημένος 
άτημελώς*  άνεηιβτημόνως,  άμελως       [59] 
άτηρόν  (ΕοΓ.  ΑηάΓ.  353)•  βλαβερόν 
^Ατης  λόφος  ζί.  8187)  [62.  68] 

ΆτΒΙδων  Αθηναίων 
ατέ  ζει  (Νίο.  ΑΙβχ.  193)  •  ατιμάζει,  η  άφρορ- 

τιστεί  (βά  άτνξει) 
άτίζεις  (Εητ.  ΒΙιββ.  327)•  υπονοείς, 
άτίζεταΐ'  ατιμάζεται 
ατίζων  (Υ  166  Εατ.  ίτ.  349)*  ή  τδ  φοή) 

άφροντιστών,  ή  αταις  περιβάλλων,  ήγονν 

βλάβαις 
άτί&ασσον    άνήμερον.     Τι^ασσενειν 

γάρ  λέγεται  τά  άγρια  9ηρία  ήμερονν  χαΧ 

χειρό•η9η  ποιεΐν 
άτιμαγέλας  (8ορ1ι.  ίτ.  919)•   δ  άτιμάζων. 

χαΐ  τη  αγέλη  μή  συννποταττόμενος  [71] 
άτιμαλφονσΐ'  τιμήν  ονχ  εύρίσχονσιν  [78] 
άτίναχτα'  άσειστα  [75.  76] 


ά,τισανδρεΐν  άτιμάξειν άνδρα,  χαΐ  νπερ^ 

ηφανεΐν 
άτισεν  ήτίμησεν,  ατιμον  έποίησεν 
άτια  εις*  ατιμάσεις.  ΑΙσρ)λος  Κερχνοίνι  (Γγ. 

100)  [80-82] 

άτίται  (ΑββοΙι.  Α;.  711)•  αδιχοι  (άδοξοι) 
άτιτάλλει  (ΑροΠ. Ιβχ. 46, 13) •  άγαηςί  [85] 
άτίτην   άτιμώρητον.  αηορον,  ατιμον.  τδρ 

μή  έχοντα  άποτΐσαι  [87.  88] 

10    ή^  άτίτηστον  άπρομη&έ[ν]ς  (ν.  άρετησιον) 

άτιτος  (ΛΓ414)•  ατιμώρητος,  χατά  στέρησιν 

της  ατής 
"Ατλαντα  ωμοφόρον 
άτλας'  άτολμος,  άπα^ς.  χαΐ  ή  διΐονσα  εν^ 

ΒεΖα  ίως  των  πόλων 
άτλατει'  άγωνι^  ά^νμεΐ.  φοβείται 
άτλατέω'  αγωνιώ 
άτλησία*  αμηχανία,  άννποστασία 
άτλητον  (Τ  367)  •  άνυπομόνητον  [97] 

20    άτμενία'  δουλεία,  δυστυχία  (▼.  λατμενεία) 
άτμενον  οίτοϋ'  δουλιχδν  μόρον 
α  τ  μεν  ο  ν  (ΑΓ€ΐιί1.ίΓ.  154)*  απαυστον  οΐχέτην 
ή^  άτμησίφρων   ουδεμιάς  τόλμης  έννοιαν 

έχων 
άτμητο  ν  άμέριστον,  άτραυμάτιστον  Σοφο^ 

χλής  Αμφιτρύοίνι  (ίτ.  121) 
άτμιδοΰχον  άτμιδα  ή^ έχα»ν  [8204] 

άτμίς'  άνα^υμίασις.  σπιν^ρ.  άνάδοσις 
άτμοΐς*  άναδόσεσιν 
30    άτμός'  ή  έχ  τοϋ  ύγροΰ  άνάδοσις.  ή  χαπνός. 

ή  άτμίς.  ή  πνοή 
άτμ....•    άνα^μιάζουσαν   (Χβη.   Αη&1>.   ΙΥ 

5,21) 
άτοχώ'  βοτάνη  (—χω) 
άτομα*  λεπτά,  τομήν  μή  δυνάμενα  λαβείν 


€0Ό.    87   άτεράμοϊσι  (βκ)  ^γτ.  171  44  άτέρμωνες*  άριστοι  (45  άτέρνί• 

έτέρωσε'ί)  ΡοβΙ  64  άτι  άλλε  ι-  άγαπξί;  οί.  8184  (65  £Μ.  168,  12)  66  \εΐς  πένεις 

07  πένεται  ατιμάζεται^  7^  άτεινί  77άντ(σ|  78   Ιμησεν  έβλα'ψεν,  (βά  άτησεν) 

85  άτιταί,  αδιχοι.  άτίτηλα'  92  ήδηδοϋσα  —  πυλών  98  αγνοεί  96  άτλητόν 
99   άτμενονοιτόν  — μωρόν  (ν.  ύπάτμενοι)        8201   \ήφρων'  ονδέ        8   άτμΰσανί 

ΗΕ9.  40  άτέρεμνον  (^  167)*  σχληρόν  41  άτερήμενον  (Α  498)-  χωρϊς  χαΘή- 
μενον  42  άτέριγε  (0  292)*  χωρίς  48  άτερμάτιστος*  αβέβαιος,  ά&εμελίωτος  (γ.  1.  ίη 
ΡΜΙ  Ιιιά.  ρΓΟ  ανερμάτιστος)  47  ,.ατερος*  6  ίτεοος,  ό  εΙς  τών  δύο  (ίαιο  δ  &άτερος  ΜβηΒηθ. 
ίτ.  €0)  49  ή^  άτεύχτου*  ανέπαφου,  άτερπές  (βα  άπευχτόν)  50  άταχτο  ν  άσχεύαστον 
(ζά  άτευχτον).  άσύν&ετον  51  άτερέ^ατο'  ή9έτησεν  (?.  458.  464.  784.  854)  52  άοετή^ 
α  10 ν  άπρομ'η&ές  (ν.  άτίτηστον)  53  άτετόν  λευχόν  54  άτετώς  (\.  άξέστως)'  αφρον- 
τίστως  Αά  55:  άτζλώς^  ή  (Μοβπβ  ρ.  46)  59  άτήνειν  μοχ&εΐν  (ν.  άστηνεΐ)  62  άτεω- 
οόχοι*   άγαν  αύ&άδεις  (αγέρωχοι)  68  άτηρής'  άχαταπόνητος  (άτειρής)  71    άτιμος 

\Α  171)*  ό  μή  έχων  τιμήν  73  άτιμωτάτη  {Α  516)•  άτιμος  75  άτινοΰν  (Α  289)•  ά 
^ινα  οϋν  76  ατηρής  χαλχός  (Τ  233)*  άχαταπόνητος  σίδηρος  80  άτισιλινοΐς  (Ε  487)• 
Λερϊ  τά  λινά  έξαμάτων  δέσιν  81  άτίταλ(λ)ον  (5  202)•  έτρεφον  %2  άτίταλ{λ)ε  (Ε  271)• 
αγάπα,  μετά  επιμελείας  τρέφε  85  άτίτηλα  (Ω  60)*  άνέ&ρε^α  87  Ατιόλοφος'  ούτως  τό 
'ύεον  έχαλεΐτο  πρώτον  (Ι)ίο§;6ΐι.  ρΓ0?.  III  10)  88  άτιτεΐν  άδιχεΐν  (άλιτεΐν)  97  άτματα 
^Α  314)•  χα^άρματα       8204  άτμίς  (β^ρίβη!.  ΥΠ  25)•  άπαί}{γ)ασμα.  πνοή 


255 


ατονία  —  άτ%αΰ$ 


256 


άτονία'  αδυναμία  [12.  13] 

άτόπ αστον  άνείχαατον,  Τοηάξειν  γαρ 

τό  είχάξειν  χάί  τό  ύηοτοκάσαι  όέ  έν^ 

^ένδε  λέγεται,  Αισχύλος  Κρήσσαις  (Γγ.  114) 
άτοπα'  ξένα,  ενίοτε  όέ  άτοπον  τόν  δει- 

νόν  χαϊ  εχ&εσμον  χαϊ  ηαρηλλαγμένον,  ή  χάί 

χονηρόν  χαϊ  αίσχρόν  λέγει  χαϊ  χαλεπόν 
άτοπος*    παράδοξος  λόγος  (ΕρίΰΓλΙ.  ίί,  Ι 

12  ρ.  370),  17  ^ανμαστός 
άτραχτος  (δορίι.  Τγ.  714)*  βέλος ,  μεταφο-    1• 

ριχως  [ηά  17] 

άτραχτνλίς  (Χβη.  Οχηβ;.  III  15)*    φντόν 

αχαν&ώδες.     οί    6έ    την    άγρίαν    χνηχον 

(ΤΙιβορΙΐΓ.  VI  4,  3) 
άτραπίζειν  (οί.  ΡΙιοΓθΟΓ.  Γγ. Χ  ρ. 265)*  βα- 

δίζειν,  όδοιπορείν 
άτραπιτοΐς  (Νιο.  ΤΙ)«γ.  917)*  όδοΐς 
ατραπός  (ΑροΠ.  Ιβζ.  46,  6)*    οδός  τετριμ» 

μένη,  μη  έχουσα  έχτροπάς,  άλΧ  εύ&εΙα\ν\ 

[Μ.  23]    20 
άτρεχέως  (Β  10  βΐ.)*  αλη&ως,  άχριβως 
άτρεχή•  άληΒή,  άχριβή 
άτρεχήσασα•     άχριβωσαμένη,     Ευριπίδης 

ΒουσΙριόι  (Γγ.  317) 
άτρέμας  {Β  200  λΙ)' ήσύχως,ήσυχη    [28] 
άτρεμήσαι•  ήσυχάσαι  (γ.  -ήτρεμεΐ) 
άτρέμητον  (η,  τόν)'  άσάλευτον 
άτρεμία  (Χβη.  ^γτ,  VI  3,  6)*  ησυχία 
άτρεμέων  (—ίων  ΒοποβΙ)*  ήσυχάξων 
άτρεπτον  άχίνητον  90 

άτρέστοις'  όξνβλέπταις 
άτρεστον    (8ορ1ι.    Αί.    365)*     άφόβητον 

[36-38] 
ότριάχαστοΐ'  οΐ  μη  μετέχοντες  τριαχάδος, 

'ΑΒηναΐοι  (0. 1.  Ι  ρ.  104  Β) 
άτρίζεται•  πήνεται  (?.  άτίζεται) 
ατριον  ΰφος  λεπτόν  (?•  ηίτριο»).   χαϊ  ει)- 

άτριοΐ'  ευυφεΐς  [42] 

άτροπον  άτρεπτον 
^•ΜτροπΙη'  άωρία,  μεσονυχτιον  {άβροτίη%)    40 


{μτροπον  άπρεπες  τ.  άπροκον) 

άτροπος•  άμετάτρεπτος 

άτροφος  (Αίαηβη.  ίτ.  26)*  τυρός  ό  πησσό- 

μένος  ύπό  Ααχώνων  [48] 

άτρυγέτοιο   {Α  316)*    άχάρπου    αβύσσου 

χαϊ  απείρου  [50] 

άτρύγετος'  άχαρπος,  άχαταπόνητος      [52] 
άτρυγηφάγου  ( ΑΓεΗίΙ.  Γγ.  95) *  πολυφάγου. 

Τρνγη  γάρ  ό  Αημητρ[ε]ιαχός  χαρπός  (?. 

ότρυγηφάγου) 
άτρυτον  άπονον  (ΗβΓοά.  IX  61).  άχοπον, 

άπληχτον 
άτρυτος'  πολύπονος 
άτρυτώνη  (Β  157)•    άτρυτος  έν  μβ^.  ή 

'Α&ηνά 
άτρώτως'   άνιχήτως,   άχαταπονήτως.    άχο* 

πιάστως 
αττα*  τινά.  άτινα•  -^ ομοίως  ή  ό  δ^  στενή, 

χαϊ  προσφώνησις  φιλοφρονητική  νέου  προς 

πρεσβύτερον  χαϊ  τροφέα,    άς  ή  ηάκχα 

προς  τόν  πατέρα,    σημαίνει  όέ  χαϊ  άτινα 

χαϊ  όπόσα  (?.  άσσα),   χαϊ  "ψιλως^   ταχέως 

(αά  φ  369) 
άττα'  τινά,  ολίγα  τινά  (βά  όλίγ'  άττα).  χαϊ 

τό  άττα  γε(ραιέ  1607) 
άτταβυγάς    (Ατίβ*.  Γγ.  Ι  ρ.  1127)•    είδος 

όρνέου  (άτταγάςΐ) 
*Ατταγά&η*  [4&άρη  παρά  τφ  ΒάνΒφ 
άτταλαγώσεταΐ'  μολιη^^σεται    [83— β5] 
άττάλη*  ή^φάρυξις  ύπό  Φρυγόν 
άτταλίξομαΐ'  πλανώμαι.  Σίχελοί 
άττανα•  τηγανα.  χαϊ  πλαχοΰς  ό  έπ'  αΰτέ5ν 

σχευαξόμενος 

άττανίδες*  πλαχοΰντες,  Ιν^υπτοι 
άττανίτας  (ΗίρροιίΑζ)*  τηγανίτας 
άττάραγος  (ΟβΙΗιη.  €ρί§;Γ. ΧίΙΧ 9) •  τό  ίλά- 

χιστον,  οΐ  όέ  τά^  έπϊ  των  άρτων  φλυχταί- 

νας,  οΐ  όέ  τάς  χαλουμένας  ^ίχας  (ΑΙΙίεί) 
άττάρυμα'  πόμα,  ρόφημα  Ερητιχόν 
άττασί'  άνάστη&ι  {Αάχωνες) 


€0Β.  18  άτρατραχτύαλος  28  υγεία  40  πένεται  47  πισσόμενος  48  άτριγέ- 
τοιο'  άχαρπον  55  άτρύπονος  56  άτρωτος  57  άχατ,  άχοπ,  ΐ6§βΙ)8ηΙιΐΓ  ροβΐ  άτρυτώνη 
58  \νητιχός  —  παπα  ΡοβΙ  59  αττεΐ'  πηδ^,  άλλεται  (ρτο  (ίττει)  60  όρνέου  χαϊ  τό  άττάγε" 
ΡοΒΐ  65  άττεσ^αΐ'  ό.  στ,       71  άττάραχος  —  -ψυγας       72  σόφισμα       73  άττασία 

ΗΕ8.  12  άτοπα  (^1.  Ιοί).  XXXIV  12)*  πονηρά,  αΙσχρά  II  άτοπία  (Ι.ΧΧ)•  αΙσχρό- 
της,  πονηρία  Αά  17:  χαϊ  6  άδραχτος  22  άτρέχως-  άτρίβως  23  άτρεχές  (Ε  208)- 
άληθ^ές  28  άτρέμη•  ύγιέα  (άρτεμη)  36  Ατρείδα  δέ  (^Α  16)*  τους  Ατρέως  παι^ς 

37  Ατρείδαο  {Α  203)*  τον  Ατρέως  παιδός  Ζ»  Ατρείδης  (Α  12)*  ό  τον  Ατρέως  παις 

Αγαμέμνων      42  άτρομο  ν  {Ε  126)*  άφοβον      48   άτ  ριτοις*   άχαταπονητοις      50  άτον- 

V 

λ 

ΠΙ 

άχρίδός\ 


257 


άτταφονλίττορ  —  αύ&ίηαύτα 


2$6 


(άτταφούλί,ττορ*    σταφνλΐνος  Αάα§κ9€$ 

(?.  άηαφονλιστορ) 
ςίττει  (Μ«ΐ8§6η. Γγ. 1 10 ρ. 7&3) *  πηδά,  αλλ^ται 
άττεσ^αί  (ΗβηηίρρυΒ)*  διάξεσ&αι  στήμονα 
(ν.  άΐττεσ&αΐτ,  άσμα,  άτρίξεταί)) 
Ατχης  (ΤΗβοροιηρ.  εοιη.  ίη  V  ρ.  801)•  τόν 

*-4ττΐ7Γ  99ααΙ 
Άττιχά  γράμματα  (ΟοιηΟδΙΙι.  1370,  28)* 

τά  αρχαία  έπιχώρια 
Άττνχουργή  (Μβηβηά.  Γγ.  ΟΟΟΟΧΧΥΙΠ)•    10 

τά  έπΙ  της  *Αττιχης  είργασμένα 
Άττίχώς'  *Α9ηναίως 
-^Άττίς*  *Α&ήναι 
αττον(τ)ες  (ΡΙβΙ.  ΤΗοββΙ.  ρ.  144  Α)•   όρ- 

μώντες.  ηηδώντες,  Αέγεται  όέ  ώς  άηό  τάν 

Οίίορηίων 
αττουσα'  όρμωσα,  ηηδωσα 
άτνζει  (οΓ.  Νιο.  ΑΙβχ.  193)•  Ιίίίτιμψ,  τα- 

ράσσει,  άϋολνει,.  φοβείται 
άτυξηλόν  φοβερόν  20 

άτνξεσ&αΐ'  φοβεϊσθαι,.  ταράσσεσ^αι^  άηό 

της  ατής 
άτνζομένη   (8ορ1ι.  ΕΙ.   149)*   φοβούμενη, 

9ορυβονμένη 
{άτνζόμενοι  Ζ 41)•  ταραττόμενοί (ένη ^9^,) 
άτνζάμενος  (ΕϋΓ.  Τγο.  809)•  λνκούμενος. 

έχηλησσόμενος 
άτνχτον  άχοσμον  (αά  άτακτον'ί),  σχληρόν, 

άχατασχεναστον 
ή;•  άττνλλα•  άγχνλη  (▼.  άρτνλλεν)  30 

άτνλόν  μιχρόν,  αγενές 
-^ άτνηήδες•    χρι&αϊ  άηίτνροι,    λεγόμεναι 

άλέηνροί  (ν.  πήτεα)  [Μ\ 

ατυχήσεις  (Εαροΐ.  Γγ.  XX Υ  ρ.  472)•   άπο- 

τενξεις  [96.  9η 

άτυχων  μέτριος 
•^  άτωρ'  ή  μελία  ύπό  Αιγυπτίων 
άτωμένη  (€ί.  ΒορΙι.  ΑηΙ.  17)*  βλαητομένη, 

οτερισχομένη,  [8301] 

α  ν  '  πάλιν,  ή  έπϊ  του  δη  (Ε  ί)  συνδέσμου,      40 
αναΐ'  ξηραί,  φ^αρταί 


[18] 

ρβ] 


[ίί] 


αναίνεται•  ξηραίνεται,  φθείρεται 
αύαινομένοις•    ξηραινομένοις.    φ^ειρομέ- 
νοις  [β] 

αύαλέον  λίαν  ξηρόν 
Αύαλός•  6  Διόνυσος  (γ,  ^ύαλος) 
αναν&είς  ( ΑββοΙι.  ΟΙιοβρΙι.  ^260)  •  ξηραν^Ις 
αύαρά'  τά  Ποντιχά  χάρυα  (τ.  άρυα,  άλαρα) 

["1 

αύγάζομαι  (7458)•  βλέπω 

ή^  αύγαρος•  άσωτος  νπύ  Κυπρίων 

αΰγάζουσα*  όρώσα 

αύγάσασ^αΐ'  Ιδεϊν 

αύγεΐν  (ΟΓβΙββ)*  άλγεΐν 

ανγώ'  αύγάζομαι 

αύδάς*  φωνάς 

αύδάται  (Εαη  Ρΐιοβη.  126)•  λύεται 

αύδή'  φοϊνή 

αύδήεσσα    (ε  334)*    ονομαστή,    ίνδοξος 

[26.  2η 
αύδώ  (ΤΓ8^εί)*  φωνώ,  λέγω 
αΰε*  ί^ιλώς  μέν  έφωνει  (Α  461) ,  ίβόα ,  όα- 
σέως  δέ  χαϊ  έξέχαιεν,  άνηπτε  πνρ 

ω 
•^ αύεοΰλλαι•  άελλαι,  παρά  άχλ  (Βνχλψ) 

ανεχίζει•  σφαχελίξει.  Κύπριοι 

αΰερός•  σχιά  (άυέρος'  σχιαςί) 

αυερύοντα  (θ  326) .  εΙς  τούπίσω  ίλχοντα 

αύήναΐ'  αύσαι 

άυετή'  τόν  αύτοετη  (τ.  1430) 

άυητον  (οΓ.  Ι  5)•  Ιπνεον 

αύ^αδες'  έξουσιαστιχόν 

αύ&άδης'  υπερήφανος.  Χυμώδης,  παράνο- 
μος, αύτάρεσχος 

αύ&αδία  (ΑηϋρΙι.  Γγ.  XIII  4  ρ.  139)•  προ- 
πέτεια  [40] 

{αϋ&αιμοΐ'  άδελφο^) 

αύ^αίρετοΐ'  αυτεπάγγελτοι,  αύτοπροαίρε" 
τοι,  αύτάρεσχοι.  εκούσιοι  (Ειιγ.  (γ.  294). 
αυτόκλητοι 

αύ&έχαστα'  άπλα  (ΡοβίιΙίρρ.  Γγ. XIII  ρ. 527). 
αυστηρά 


£0Ό.    74.  5.  6  1βίβ1)3ηΙιΐΓ  ροβΐ  5912.  8259.  8265  84.  5.  6  <2ττ—  85  άττύξη- 

λον  φ\      9β  ϊπϊ      9^  άτυχων      %α07  αύάλεον       (Ι^  χροιά  €  Πί,  χαρά  1)        ^^  αύήλαΐ' 
αίσαι        Ζ6  αύήτω        Ζ7  αύ&άδες        38  αύτάρεστος       39  |τ{α       42  |  τα  ι*  αι}τεπ(ί;;>'£λτσν 

ΗΕ8.    Αό  85  αφανές,  άσημον  (αά  άϊξηλον  Β  318)         94   άτυχης  (Ζ  468)•  χαταπλαγής 
96  άτυχ&είς  (Ζ  468)•  άποστοαφείς.  εκπλαγείς  97  ατύχημα*  ταλαιπωρία  8301  αΰα 

(€240)•  ξηρά  ....  ^    Αά2  ^  ^πΓ  του  παρόντος  (γ.αϋ^ι)      6  αΰον  ξηρόν      11  αύάς  (ϋί  137)• 
ξηράς  16  Αυγεία  ι  (Β  532)•   πόλεως  όνομα  18  ανγή'  χρεία,  λαμπρότης.  καϊ  φως 

δ 
(χ.  γάνος)  20   αύγα  {Ε  195)•   λέγων  φώνει  24  αύδηέντών  {ζ  1Λ&)•  των  λόγων  χαϊ 

φωνήν  εχόντων       26  αύδή  (Χ  419)  •  φωνή,  καϊ  φ9όγγος       27  αύδήσας  (£786)•  φοίνήσας, 
λέξας       40  ανθαόιά^εται*  υπερηφανεύεται  (τ9€,) 

17 


217 


ά<ί%»ηηος  •—  άιίτι/Ιίς 


248 


άστίΛΛος'  Ιηκίων  έβδομήχοντΜ  {τάγμαΧ) 
άστοβον  άλοίδό^τον  [^2] 

άστοιχείωτα'  μή  έχοντα  αρχάς 
άστομος'   6  μή  δυνάμενος  λέγειν»  Σοφο- 
κλής ΆχρίοΙφ  (Γγ.  72)  [55] 
άστονον  άλυπον,  μεγαλόατονον  (βΰΐιοΐ.  Ο 

ΑβΒοΙι.  δβρί.  858) 
άστόξενοί  (ΑββοΙι.  8ηρρΙ.  356)*  οί  γένει 
μέν  ηροσήχοντες,  έπϊ  όέ  της  αλλοδαπής  γε- 
γονότες,  οΐ  όέ  τους  ξένους  μϊν  όντας ,  έιτί    10 
τφ.'ζ  δέ  «στους  γενομένους  (ν.  άστύξενοι) 

[58] 
'^  άστόριον*  μέγα^  χαΐ  διαχεχυμένον 
άβτός'  ΛολΙτης^  πολιτικός 
άστο  χει '  αποτυγχάνει,  άμαρτάνει 
άστρα βη   (ΟβιηοβΙΙι.) *   τό  έπϊ   των  ϊππων 
ξνλον^  δ  κρατοϋσιν  οΐ  κα&εζόμενοι*  τίθε- 
ται όέ  χαΐ  έπϊ  των  άναβατιχών  όνων.  οΐ 
όέ  ΐίατά  τό  πλεΖατον  μ^ν  τήν  σωματηγόν 
ήμίονον   οΰτως   Ιλεγον,    ενίοτε   δε  πάντα    20 
άηλως    τά    αωματηγονντα    Ί-  ύποζυγονντα 
(ϋτίΒί.  Βγι,  ρ.  104,  9  ΝΰΙ{.)  [63] 

άστραβ Ιξειν  όμαλίξ^ιν^  εν&ννειν 
άστραβές  (ΗίρροοΓ.  111  ρ.  173  Κ)'  αστρε- 

πτον.  ασφαλές  (▼.  άστραψες) 
άστραβιστήρ'  όργανον  τι^  ως δίοπτρον (ρα) 
άστραγάλας'  τάς  πονηράς  κύνας.  καχοη- 

Βεΐς  χννας 
άστραγάλη'  ή  τής  Ιρεως  ^ίζα  (?.  λύχος), 

ή  χαχοτι^ς  χνων  30 

άστράγαλον  (1^466)*  τόν  σφόνδυλον,  χαι 
τό  νποχάτω  του  σκέλους  [70 — 72] 

-^ άστραχλεΐν  άδυνατεΐν 
Άστραλίαν  τόν  Θρμκα  Αυδοί 
άστραλός•  ό  ιραρός  ύπό  θετταλών 
άστραπαΐοι  (ΑπβΙοΙ.  ΜβΙ.  11  6)*   άνεμοι 

πνέοντες^  άφ*  ων  άατραπαϊ  γίνονται 
αστραπή  δι  "Αρματος'  Ά^ηναΐοι^  οπότε 
δι    "Αρματος  αύτοΐς  άστράψειεν^  έπεμπον 
εΙς  δύο  &εούς  τοί>ς  λεγόμενους  Πυ^ιαστάς    40 


άστραφής'  σκληρός.  Σοφοκλής Μυσων 

(Γγ.  381)  [79] 

άστρά^χί  διά  πυκνός (ΟοΐΛ,Ληοη,ίτ.ΟΧ)' 

άντΙ  τοΰ  δι*  "Αρματος 
ή^άστρεκίας*  άστροφανίας 
άστρεπτον  απιατον  {άππστον'^).  όρΒόν 
άστρηνές•  δύσ&ετον,  σκαιόν,  οξύ  (ν. έστρψ 

νές^  στρηνές) 
άστριες    (ΑηΙίρΗ.    Γγ.  Ι  ρ.  50    Οαΐΐίιη•  ίΓ. 

00ΧΧΧΥ111)*  αστράγαλοι,    άστριχοΐ'  το 

αυτό 
•^άστροβλον  (στρόβιλον)'  τόν  ταχυλόγον. 

ίνιοι  τόν  συνεστραμμένον ,  ή  δεδονημένον. 

{ή  άστρόβηλον) 
άστροβόλως  (ΡΙβΙο  ηββοίο  ιιΐ6Γ)'  έντρεχώς 
άστροβλήτους  (Τ1ΐ60ρ1ΐΓ.) *  τους  ύπό  τοΰ 

χυνός  βαλλόμενους 
άστροβολη&ήναΐ'  νόσφ  τινϊ  χατασχεθΎ!" 


ναι,  έπϊ  των  παιδιών 


-^Άστροβόλιον  έν  Ίταλί^       [Αά  89.  90] 
άστροις    σημειοϋσ&αΐ'     μακράν    όδόν 

καϊ  ερήμην  βαδίζειν.   ή  όέ  μεταφορά  άπό 

των  πλεόντων 
αστρολόγος  (Χβη.  Μβιη.  IV  2,  10)•   γενε- 

9λιολόγος 
άστροφαές*  λαμπρόν,  λευκόν 
άστυ   (Ρ  144)*   πόλις,    άπό  τοΰ  εΙς  ΰψος 

άνίστασ&αι 
*Αστυάναξ*  Ιχ^νς  τις  οΰτως  καλείται,   χαϊ 

ό  τοΰ   "Εκτορος    παις    (Ζ  400   Εατ.  Τγο• 

570) 
\Αστυάνασσα•    Ελένης    ^εράπαινα,     ήτις 

πρώιη  έξεΰρεν  Άφροδίτην,    καϊ  ακόλαστα 

σχήματα  [97] 

άστύγειτον  πλησιόχωρον 
άστυγείτων  τή  πόλει  ;;£ΐ7νΜον 
*Αστυδάμεια'  Άκάστου  γυνή 
άστυλάζει•  λυπεΐ  μετά  κλαυ&μοΰ 
άατυλίς  (οΓ.  ΤΙιβορΙίΓ.  €Ρ.  II  17,  1  9ϊ  στε- 

λίς)'  φυτό  ν,  δ&εν  ό  Ιξός 


€0Ό.  ^9  άστυβον  52  [έκτατα  56  άμπόν,  μ.  6^  άστροβίξειν;  άστραβαλί- 
ξειν  ΕΜ.  159,  56  65  άσύραπτον  67  κυνες  (=ζ  έστερικάςΐ)  68  Ιεράς  74  Ιέρακα  Μβί- 
ηβΚβ;  8ΐϋβΓ  6ί8β1(6  ΙΗταΗ.  8(άηιη6  ρ.  19)  75  ό^ραρός  78  $ίο  84  άστρίες  —  τώ  αύτώ 
86.  87.  88  =  88.  86.  87  86  \ολώς  (ολίως  ΕΜ);  \αως1  87  άστροβολήτους  8001  τ.  άστα- 
λύζειν  6ΐ  νεοστάλυγες 

ΗΕ8.  52  άστοΐσι  (Α  242)*  πολίταις  55  άστο  ν  πολίτην.  ή  πυκνόν  (βά  λάσιον  ν€ΐ 
ναατόν)  ^9  άστοργους  (Κοιη.  Ι  31)•  αή  αγαπώντας  τινας  (?.  ασύνδετους)  68  άστρα• 
Άττικοϊ  τους  αστέρας  70  άστρα  6έ  δη  προβέβηκεν  παρώχηκεν  όέ  πλέω  νύξ  των 
δύο  μοιράων,  τριτάτη  δ'  έτι  μοίρα  λέλειπται  (Κ 252.  253)  ήτοί  εΙς  τρεΐς  μοίρας  διαι- 

^,.^^^..         -.— \     ^Λ    ^Λ   2 » % •    _Λ    • » 1 9 -5         »_-      _•υ —-ί..     *.»_     *„    -4    ^^\^ 


δεδονημένον.  ή  άστρόβηλον.      άστροβοάν   ταχύ,  αυνεστραμμένον.  έντρεχη      97  άστν^ 
αστός*  πόλις ,  πολίτης 


249 


άιίτνίύν  —  Άαακός 


250 


άσχυλόν   τό  τραχύ  ίμάτιον^  χαί  φανλορ 
ί 
-^  μηλήτων^  χαΐ  άναώές  (στυφλάνΐ) 

αστυνόμος  (ΟβοαοΒίΙι.  735,  11)*   6  διοιχύν 

χατά  τό  άστυ  [ΘΜ5] 

α  στ  ν    ννμφέων•    τήν    Σάμον    Άναχρέην 

(Γγ.  ει  2),  έπ€Ϊ  ύστερον  ιϋϋδρος  έγένετο 
άστύξενοί'  οί  μή  έχοντες  έν  τ^  ηόλει.  τι)ν 

οΐχίαν  Ιδίαν,  Ταραντΐνοί 
ή-άατυχολεϊ•  άγελοφορεί,  Ιχ9υοψορεΙ 
^στνρον(€Αΐϋιη.ίΓ.ΰ€Ι.ΧΧΧνΐΙΙ)•  ηόλισμα 

(ή  άχρόπολις)  [10] 

άστύτρι,χρ•  έν  άστει  δίΛτρίβων 
άστυφίη'  άστυσία 
άστυφέλίχτον  (Χβη.  Ι.8€6ά.  ΧΥ  7)'  άσει- 

στον.  -]-  άσβατον,  άδιάφ{&)ορον  (Οτ^ζ,  Νβζ. 

Οιπη.  XIII  45) 
άσύγ{γ)νωστος'  ουκ  έχων  συγγνώμην 
άσνγχριτον  άνόμοιον.  ύπερέχον 
άσύγχυτον  αμιχτον^  ήγουν  μή  συγχιρ^ 

νώμενον 
ασυλλόγιστον  (Μβη&ηά.  Γγ.  II  ρ.  176)*  μή 

χαλως  γεγονός 
άσυλον  αβλαβές  (γ,  άάτυλον) 
άσύμβατον  άφιλίωτον,  ηοΧέμίΛν^  ανειρή^ 

νευτον 
άσΰμβλ'ητον•  άούγχριτον 
άσνμφανές'  περικεχαλυμμένον  (ν.  7873) 
άσυμφανώς'   αδήλως ^  αΐνιγματωδώς ,  έηι.- 

χεχαλυ(μ)μένως  [23] 

άΰύμφορον  (β.  ο.  Χβη.  Οχτ.  V  2,  11)•  τό 

μή  συμφέρον^   ή  ηρέηον,   χαϊ  άηρόοφορον 

(τ.  ΕοΓίρ.  Γγ.  184) 
ασυμφυές  τ^  χτίσει*  έχτός  χτίαεως  [26] 
ασύνδετους  (Χβη.  Ο^τη.  ¥30)*  μή  συνδε-' 

σμουμένους 
ασύνετος  (Εογ.  Ρΐιοβη.  1606)*  άφρων 
άσυνδύαστος'   άούμπλοχος,   παρά  τό  μή 

συνδυάζειν,  δ  έστι  έχ   δυάδος  χαϊ  της 

συν  προθέσεως  [80.  31] 


άσύνορον  άαύμφωνον 

άσύνταχτον  (ΝίοοβΙτ.  Γγ.  II   ρ.  285)*  μή 

τεταγμένον 
άσυντελές*  έχτός  τον  τετα{γ)μένου 
άσυντελής'  άανμφορος 
άσυρές'    βδελυρόν,    προπετές,    βλοαυρόν. 

»ρασύ  [81.  88] 

άσύφηλον   (Ι  643) *    άπαίδευτον,    χαχόν^ 

άμαρτωλόν,  άδόχιμον^  μηδενός  άξιον    [40] 
10    ή^άσφάζει  (Εογ.  Τγο.  134)•  [αντέχεται 
άσφαχέλιστον    άπερίστατον.  ού  μελαν- 

»έν  [48] 

άσφαλτΐτις'  ερυθρά  θάλασσα  [45] 

ασφάρανοί  (Χ328)*  φάρυγξ,  ή  βρόγχος. 

ή   λάχανον   ευτελές^    άαχάραγος     (ΑιηΙρΒ• 

€001.  Γγ.  III  ρ.  711) 
άσφηλοΐ'  ασθενείς.  Σφηλόν  γαρ  τό  Ισχυ- 

ρόν  (δΐ€8κΙΐ0Γ.  Γγ.  82) 
άσφόδελος  (λ  638)*  είδος  φυτοϋ,  ού  τήν 
20        ^ίξαν  έδώδιμόν  φησι  "Αρίσταρχος^  χαϊ  άπαν 

εΰοσμον  άσφοδελός  όέ  όξυτόνως  λίΐ- 

μών,  παράδεισος 
άσχαδές   (ΑββοΗ^Ι.   Γγ.  410)•    άμετάσχετον 

[50) 

άσχάλλει  (Ειιγ.  Γγ.  287)•   όχλοϋται,   λυ- 

πεϊται,    άθυμεΐ,   αδημονεί,   αγαναχτεί  (ν. 

άσχάνη)  [52] 

άσχέδωρος  (ΑβδοΙι^Ι.  Γγ.  254)•  6  σύαγρος 

παρά  *Ιταλοϊς 
80    άσχέλιον  τραχύ.  Κρήτες  (ρΓο  άσχελ^ς)  [55] 
άσχετος*  άμετρος  (ηοη  υ  19)  [57] 

άσχη(μο)νεΙ  (ΡΙβΙ.  ΡοΙ.  VII  ρ.  517Β)•  άχο- 

σμεί  [59-61] 

άσχολος  (Εογ.  Ογ.  93)•  ό  σχολήν  μή  άγων, 

άαχολονμενος  [63] 

άαώδης'  αμμώδης  (β€ΐιο1.  Α6δ€ΐι.  διιρρί.  32) 
ά  σωμένη  (8ορΗ.  ΑηΙ.  17)•  λνπονμένη 
^Ασώπιον  τόπος  *Α&ήνηαι  (θϊ}^τ/σι  Μβίηβίε.) 
"Ασωπός  {Δ  383)•   ποταμός  έν  θήβαις  της 
40        Βοιωτίας  [68] 


€0Ό.    (8  ΕΜ.  160,  34)         9  άστυ  ρόν  π.  άστυ-  πόλις  ή  άχρ.  ό  έν  π.  ά.         84  Ιλέί 
39  \φιλον;  €Γ.  8023        44  \ίτης       56  ασχέτως  Ογτ,  171        (66  εΓ.  δίΓβϋ.  €θΐη.  Γγ.  Ι  2  ρ.  783) 


251 


ατα  —  ατΒρ 


252 


άτα  (βίο)*  ω  τα.  Ταραντΐνοι  [70] 

ΆταβυρΙα-  ή  'Ρόδος  ηάλαί  [72] 

άταΐ'  πληρούται  [74] 

άτα  ίσο  ν  άναδενδράς,  Τνρρτινοί  (τ.  ηκαιτά) 

ρβ] 

Ί-άτα^ι/ν4θν*  χαλκός,  Ιλυτρον 
άχαλά  {Σ  567)*  νήηΐΛ.  απαλά 
άταλαιπώρως  (ΑπβΙορΙι.  Γγ.  ΧΙΠ  ρ.  1053)- 

άνεν  χόπον^  άχοπιάστως 
άτάλαντον    (Ρ  72  βΐ.) *.    Ισόξνγον,    ϊσον, 

δμοιον  (Β  169)  [81] 

άτάλλεί  {Ν  21)'  τρέφει,  τιΒηνεΖ.   σχιρτ^• 

χαίρει,   φιλεΐ^  άγαπ§. 
άτάλματα'  άντϊ  του  άλματα,  παίγνια 
άταλόφρονα    (Ζ  400)*     νήπια,    απαλό- 

φρονα 
άταμίεντα•    άδιοίχητα.   άναπόΘετα.   άφι;- 

λαχτα  [86] 

άτάρ  {Ψ  336)  -  δή  [Αά  87.  88] 

άτάρβητος  (Γ  63)•  άφοβος 
άταρβίζεται•  άτηρός  φαίνεται 
ατάρ*  όέ,  πλήν^  Ομως  δέ  (ΡΙβΙ.  ΕαΙΙι^Α. 

ρ.  301  Ό) 
άτάρ  δ  ή  (ΕοΓ.  Τγο.  63)  -  άλλάδή.  δι&  τοντο 

[Αά  93—96] 
άτάρμνχτον    άφοβον^  ^ρασύν.   ά&ιxτον^ 

άιρεχτον  (άειχτον,  άτρεστον) 
ή^άτάρνη-  βρόχος  (άρτάνΐ))         [99—8101] 
άταρπιτός'  άταρπός.  οδός  ατραπτος (. άτρα- 

πιτός  ?) 
άταρτάταΐ'  βλάπτει,  πονεΐ.  λυπεΐ 
άταρτηροΐς  (Α  223)*  βλαβεροΐς,  άτηροΐς 
άταρχον  άχείμαστον  (ν.  τάρχη) 
άτας'  είχαιολογίας,  άπάτας  (€ί•  Αββεΐι.  δαρρί. 

110)  [7.  8] 

άτάσ&αλος  (ΑροΠ.  Ιβζ.  46,  24) '  αμαρτω- 
λός, πονηρός,  φρενοβλαβής 


άτάρχυτος  (Ι.7Μρ1ΐΓ.)'  άταφος 

άτας  χελαδεΐν    (Εατ.  Τγο.  121)^    μάταια 

εΙπεΐν,  ή  ήχεΐν  [II] 

άταύρωτος  (Αββοΐι.  Α^^.  243)*  άξυγος.  χαΐ 

παρθένος,  παρ*  όσον  έξεΰχ&αι  γάμοις  αί 

γημάμεναι  λέγονται 
άτεγχτοΐ'  άβροχοι.  σχληροί,  άανμπα&έις. 

άβρεχτοι 
άτέγχτοις'  ξηροΐς,  αβρόχοις 
10    άτεγχτος  (δορΗ.  ΟΤ  336)  *  ό  μήτε  δαχ^ύων, 

μήτε  Ιδρων,  ανένδοτος  (γ.  τέγγεσ^αι).  χαΐ 

γαρ  ό  ελεών  δαχρνει 
άτεδή'  επειδή,  ώς  δηλαδή 
άτειρής  (Γ60>1.)*  ό  στερεός,  χαϊ  άτρωτος, 

ου  τειρόμενος  ύπό  "Αρεως,  άχαταπόνητος 
άτέχμαρτον  άτελεία^τον.  άγνωστων,  άση^ 

μον 
άτεχνος'  άγονος  [21] 

ατέλεια•  άλειτουργησία 
20    ατελείς•  ελλιπείς  [XI] 

ατελή•    άδάπανα.    ούχ  Ιχοντα    τελέσματα, 

Σοφοχλής  θυέστχί  (Γγ.  247) 
άτέμβεσ&αι•  στέρεσ&αι.  όδυνάσ^ι  (τ.  ^ε- 
μεί, τέμβει) 
άτεμβόμενος  {Α  704)*  στερισχόμενος 
άτέμβονται  (!Ρ445)•  στερίσχονται 
άτενές•  Ι&ν.  -^άναλγές,  συνεχές 
άτενής• 

ήχω  δ*  άτενής  ολ"  οίχον 
80        Ευριπίδης    *Αλχμαίωνι    τφ    όιά    Ψωφΐδος 

(Γγ.  66)  συντείνασα.    χαϊ  άτενίξειν  λέ- 

γουσι  τους  ϋΧίντείνοντας  χαϊ  έπερείδοντας 

τήν  όιριν 

ατενίζει• προσέχει,  βλέπει 

άτέοντα  (Υ  222)•   {ά)τώμενον,  βλαπτόμε^ 

νον,  παρά  τήν  άτην  [88] 

άτερ•  χωρίς,  άνευ,  έχτός  [85] 


ΟΟϋ.  (^9  άτα•  ωταΐ  Λη  ά 'τα•  ω  τάνί)  87  ηανν  91  άτάρ,  μιχτόν  810&  άτα- 
ραχον  11  άτασχελαδεΐν  18  άτάβρωτος  —  έζεύχθη  —  γηγάμεναι  18  τηρούμενος 
22  αλειτούργητα  29  ή^ παντελώς  Βε)ύί.  458,  26  80  τροφίδος  82  ά.  άτιμάζοντα,  .τήμε- 
νον  βλ\ 

ΗΕ8.  70  άταβέες•  άφοβοι  (άταρβέες)  72  Άταβνριον  (Οββββ  V  1)•  Ιν&α  δξος  (βίο) 
97\ρία  συνάγονται  74  άταιΟ^α•  λαμυρά  {άτάσ^αλα•  μωρά)  76  άταής•  άγνμναστος 

81  άταλοίς•  νηπίοις,  άπαλοΐς.  [άπλοΐς]  86  άταποΰ•  χαλεπής  (τ.  Ιο1)6€ΐ£.  ΡβΙΙι.  ΕΙ.  ρ.  492  η.) 
Αά  87  ή  ην  ποτέ,  ίάν  δήποτε.  ή  ούν.  χαϊ  [δη]  δή,  ήδη  (ή  όέΐ)  88  άτάρ  ά  ρ  ποτέ  (Α  166)• 
έάν  δήποτε      Αά  98  ήν  ποτέ,  έάν  δήποτε      94  άτάρ  ή  ν  ποτέ  (^ί166)'  έάν  δήποτε     95  άτα^ 

ι 
μενοΰνγε  (σ  123)*  χαϊ  δή,  χαϊ  άρτι  (Ζ  125)  96  άτάρ  μή  ννν  γε  (Α  506)*  νυν  δ^  αυτόν 
99  άταοονν  (Ηοιη.)'  διά  τοντο  ουν  8100  άτάρ  ού  τέλος  Ιχεομυ&ών  (156)  1  άταρ- 
ηιτός  \Σ  565)*  ή  οδός  7  άτάσ^αλα*  αμαρτωλά,  άδιχα  {Α  694)  8  {ά)τασ&αλίαι 
(φ  146)*  άμαρτίαι•  έπϊ  (άπό)  του  ταΐς  άταις  ^άλλειν  12  (ά)τ€  (Χ  127)•  χα&άπερ  21•άτ€- 
χνία  (δβρίοηΐ.  IV  1)  24  άτελεύτητον  (^  527)•  τ^  μή  Ιχον  τέλος  83  άτέλεβος• 
είδος  χνωδάλου  (άττ — )  85  άτέραμνον  (^  167)•  τό  μή  ενδίδουν»  σχληρόν.  Τέρ[σ]εν  γάρ^ 
τό  άπαλόν 


253 


ατΒραμων  —  άτομα 


254 


άτεράμων  (ΡΙβΙ.  Ι6§;^.  Π  853  Ό)•   βκλψ 

ρός.  άχαμπής.  άχαταηόνητος,  άνελεήμΛον 
άτεράμοβί  (ΗίρροΰΓ.  Ι  ρ. 524  Κ) *  βχληροΐς 
^Ατερέα•  όρος»  γοργόν,  Ερήτες  (▼.  Άπταρ^ύς) 
άτέρεμνα•   τά  μή  έιρόμενα  δαπρίΛ   (βοΐιοΐ. 

Τ1ΐ€0€τ.  Χ  7)  [40-49 

άχέρμονβς'  άόριαχοι 
άτΒροι•  ίτερο^  -^ έτέροί&εν 
-^ άτεροΐον   τό   Μρω^εν,  χαΐ  χορίς  (>ά 

ατερ  οίον)  [47] 

α  τ  ευχή  (Ευτ.  Αηάη  1119)  •  άνοηλον  [49—54] 
άτεχνώς*   τό  ηαράηαν^   χαΐ  τφ  δντι^  χαΐ 

χα^όλου,  οΐ  όέ  [55]  χα^ά^ταζ  (βεΐιοΐ.  ΡΙβΚ. 

ΕυΙΙιτρΙΐΓ.  ρ.  325  βς.) 
άτη  (Β  111)•  βλάβη 
ατημέλητος  (Χβη.  Ογτ.  ΥΙΠ  1,  5)•   ήμε- 

λημένος 
άτημελως•  άνεΛίστημόνως.  άμελώς       [59] 
ατηρόν  (Εογ.  Αηάη  353)•  βλαβερόν 
^Ατης  λόφος  €ί.  8187)  [β2.  68] 

Άτ&ίδων  ΆΒηναία>ν 
άτι  ζει  (Νίΰ.  Αΐ6Ζ.  193)•  άτψάξει.  ή  άφρον- 

τιστεί  (>4  άτνξει) 
άτίζείς  (ΕυΓ.  ΒΙιβΒ.  327)•  ΰπονοα^;. 
άτίζεταΐ'  άημάζετοΜ 
ατίζων  (Υ  166  ΕυΓ.  ίτ.  349)•  ι/  τό  (^το«Ι) 

άφροντιστών,  ή  άταις  περιβάλλων  ^  ήγονν 

βλόβαις 
άτΐ^ασσον    άνήμερον,     Τί&ασσενείν 

γάρ  λέγεται  τά  άγρια  9ηρΙα  ήμερονν  χαΐ 

χειρόηΒη  Λοιεΐν 
άτιμαγέλας  (δορίι.  ίν.  919)*   ό  άτιμάξων. 

χάί  τζ  άγέλχι  μή  συνυχοταττόμενος  [71] 
ατιμαλφονσι'  τψήν  ούχ  εύρίσχουσιν  [73] 
άτίναχτα'  ασειατα  [75.  76] 


ά.τιαανδρείν  άτιμάζειν άνδρα,  χαί νηερ^ 

ηφανεΐν 
ατισεν  ήτίμησεν,  άτιμον  ίηοίηαεν 
άτίσεις'  ατιμάσεις,  ΑΙσχνλος  Κερκνωνι  (ίτ. 

100)  [80-82] 

άτίται  (Αββΰΐι.  Α^^.  7Π)'  άδιχοι  (άδοξοι) 
άτιτάλλει  (ΑροΠ. Ιβζ. 46, 13) •  άγαη^  [85] 
άτίτην   άτιμώρητον,  άπορον,  άτιμον,  τ09 

μή  έχοντα  άποτΐσαι  [87.  88] 

10    ή^  άτίτηστον  άπρομη&έ[ν]ς  (τ.  άρετήσιον) 

άτιτος  (2ν^414)*  ατιμώρητος,  χατά  στέρησιν 

της  άτης 
"Ατλαντα  ώμοφόρον 
άτλας'  άτολμος,  άηα^ς,  χα\  ή  διϊοναα  εν^ 

θεία  έως  των  ηόλων 
άτλατεΖ'  άγωνι^,  ά&νμεΖ.  φοβείται 
άτλατέω'  αγωνιώ 
άτλησία*  αμηχανία,  άνυηοστασία 
άτλητον  (Γ  367) •  άννηομόνητον  [97] 

20    άτμενία*  δουλεία,  δυστυχία  (τ,  λατμενεία) 
άτμενον  οΙτοΦ'  δουλιχόν  μόρον 
άτμενον  (ΑγοΜΙ.Γγ.  154)*  άηαυστον  οΐχέτην 
-^  άτ μησίφρων   ουδεμιάς  τόλμης  Ιννοιαν 

έχων 
άτμητον  άμέριστον,  άτραυμάτιστον  Σοφο^ 

χλής  Αμφιτρύωνι  (Γγ.  121) 
άτμιδοϋχον  άτμίδα  "^έχων  [8204] 

άτμίς•  άναθυμίασις,  σηιν^ρ,  άνάδοσις 
άτμοΐς*  άναδόσεσιν 
30    ατμός*  ή  έχ  του  ύγροΰ  άνάδοσις.  ή  χαηνός,. 

ή  άτμίς,  ή  ηνοή 
άτμ...,•    άνα&υμιάξουσαν   (Χβη.   Αη&Ι).   IV 

5,  2?) 
άτοχώ'  βοτάνη  (—χω) 
άτομα*  λεπτά,  τομήν  μή  δυνάμενα  λαβείν 


€0Β•    37   άτεράμοΐσι  (βίο)  €γτ,  171  44  άτέρμωνες•  άριστοι  (45  άτέρυϊ' 

έτέρωσε'Ι)  Ρθ8(  64  άτιαλλει*  άγαηξί;  €Ϊ,  8184  (65  ΕΗ.  168,  12)  66  |εΓ;  ηένεις 

67  πένεται  ατιμάζεται^  74ατ€ΐνΊ  Π  άντισ\  78  ^ησεν  ίβλα^εν,  (αά  άτησεν) 

85   άτιταί,  άδικοι,  άτίτηλα*  92  ήδηδοΰσα  —  ηυλων  9ο   αγνοεί         96  άτλητόν 

99   άτμενονοιτόν  — μωρόν  (τ,  ύπάτμενοι)       8201   \ήφρων  ονδέ        8  άτμύσανί 

ΗΕ8.  40  άτέρεμνον  (ψ  167)*  σχληρόν  41  άτερήμενον  (Α  498)*  χωρϊς  χαΟι}- 
μενον  42  ατέ  ριγέ  (0  292)*  χωρίς  43  άτερμάτιστος*  αβέβαιος,  ά&εμελίωτος  (γ.  1.  ία 
ΡΜ1  Ιαά.  ρΓΟ  ανερμάτιστος)  47  .,  ατερ  ο  ς*  ό  έτεοος,  6  εΙς  των  δύο  (ίιηο  6  Βάτερος  Μβηιηά• 
ίτ.  €€)  49  -^ άτεύχτου*  ανέπαφου,  άτερπές  (βα  άπευχτόν)  50  άταχτον  άσχεύαστον 
(ίά  άτευχτον),  άσΰνθετον  51  άτερέιρατο'  ήθέτησεν  (ν.  458.  464.  784.  854)  52  άρετή- 
σιον άπρομτβές  (ν.  άτίτηστον)  53  άτετόν  λευχόν  54  άτετώς  (ϊ,  άξέστως)'  αφρον- 
τίατως  Αά  55:  άπλώς^  ή  (Μοβπβ  ρ.  46)  59  άτήνειν  μοχ&είν  (υ.  άστηνεΐ)  62  άτεω- 
οόχοι*   άγαν  αύ&άδεις  (αγέρωχοι)  63  άτηρής'  ακαταπόνητος  (άτειρής)         71   άτιμος 

(Α  171)•  ό  μή  έχων  τιμήν  78  άτιμωτάτη  (Α  516)*  άτιμος  75  άτινοΰν  (Α  289)•  ά 
χινα  οΰν  76  ατηρής  χαλκός  (Τ  233)*  ακαταπόνητος  σίδηρος  80  άτισιλινοΐς  (Ε  487)• 
ηερϊ  τά  λινά  έξαμάτων  δέσιν  81  άτίταλ(λ)ον  (5  202)*  έτρεφον  82  άτίταλ(λ)£  (Ε  271)• 
αγάπα,  μετά  επιμελείας  τρέφε  85  άτίτηλα  {Ο  60) *  άνέθρε'ψα  87  '^τκ^λοφο^'  οντω;  τι) 
']ΰΐ£ον  έχαλ^Γτο  πρώτον  φιοζεη.  ρΓοτ.  III  10)  88  (ίτιτβίν•  άδικεΐν  (άλιτεΖν)  97  άτματα 
(^1  314)•  καθάρματα       8204  ατμί;  (3«ρί€ηΙ.  ΥΠ  25)•  άηαύ(γ)ασμα.  πνοή 


255 


ατονία 


—  άτναύ» 


256 


άτονία'  αδυναμία  [12.  13] 

άχόηαστον  άνείχαστον.  Τοίΐάζειν  γάρ 

τό  είχάξειν*  χαΐ  τό  ύποτοίΐάσαί  6έ  έν- 

9ένδε  λέγεται»  ΑΙσχύλος  Κρήσσαις  (ίν.  114) 
άχοπα'  ξένα,  ενίοτε  όέ  άτοΛον  τόν  δει- 

νόν  χαί  εχΒεσμον  χαϊ  καρηλλαγμένον,  ή  χαί 

κονηρόν  χαϊ  αίσχρόν  λέγει  χαί  χαλεπόν 
άτοπο  ς '    παράδοξος  λόγος   (ΕρίοΓλΙ.  Γγ.  Ι 

12  ρ.  370),  ί)  θαυμαστός 
άτραχτος  (8ορ1ι.  Τγ.  714)*  βέλος ^  μεταφο-    1• 

ρι^ως  [βά  17] 

άτραχτυλίς  (Χβη.  Ογη^ζ,  III  15)*    φυτόν 

άχαν&ώδες,     οΐ    όέ    τήν    άγρίαν    χνηχον 

(ΤΗβορΙΐΓ.  VI  4,  3) 
άτραπίξείν  (οί.  ΡΙΐ€Γβ€Γ.  Γγ. Χ  ρ. 265)*  βα- 

δίζειν,  όδοιπορείν 
άτραπιτοΐς  (Νιο.  ΤΗβΓ.  917)•  όδοΐς 
άτραηός  (ΑροΠ.  ΐ€ζ.  46,  6)*   οδός  τετριμ- 

("^1  ί^ν  έχουσα  έχτροπάς^  άλΧ  εύ&εΙα{ν\ 

[22.  23]    20 
άτρεχέως  {Β  10  >!.)'  άλη&ώς.  άχριβώς 
άτρεχή•  άλη&ή,  άχριβή 
Λτρεχήσασα•     άχρίβωσαμένη,     Ενρυτίδης 

ΒονσΙρώι  (Γγ.  317) 
•ίτρέμας  (Β  200  Λΐ)' ήανχως^ήσυχη    [28] 
άτρεμησαί•  ήσνχάσαι  (τ.  'ήτρεμεΐ) 
άτρέμητον  (ή,  τόν)'  άαάλεντον 
άτρεμία  (Χβη.  €γτ.  VI  3,  6)"  ησυχία 
άτρεμέων  (—ίων  ϋθΓ!ΰ6?)*  ήουχάζων 
Ατρεπτον  άχίνητον  30 

άτρέστοίς'  όξνβλέηταις 
άτ  ρε  στ  ο  ν    (8ορΙι.    Αί.    365)*     άφόβητον 

[36—38] 
άτριάχαστοί•  οΐ  μη  μετέχοντες  τριαχάδος, 

*Α&ηναΖοι  (€.  Ι.  1  ρ.  104  Β) 
άτρίζεταΐ'  χήνεταί  (▼.  άτίξεται) 
άτριον  ΰφος  λεπτόν  (υ,  ήτριον),   χαϊ  εύ" 

άτρίοΐ'  ευυφεϊς  [42] 

άχροΛον  άτρεητον 
\ άτροηίη'  άωρία,  μεσονύχχίον  (άβροτίηί)    40 


(άτροΜον  άχρεηές  τ.  άηροπον) 

άτροχος*  άμετάτρεχτος 

άτροφος  (Αίαηβιι.  Γγ.  26)*  τυρός  ό  χησσό- 
μένος  ύκό  Ααχώνων  [48] 

άτρυγέτοιο  {Α  316)*  άχάρηου  αβύσσου 
χαϊ  άηείρου  [50] 

άτρΰγετος*  άχαρπος,  άχαταχόνητος      [53] 

άτρυγηφάγου  ( Αγ€ΙιΠ. Γγ. 95) *  ηολυφάγσυ. 
Τρνγη  γάρ  ό  Αημητρ[ε]ιαχός  χαρπός  (?. 
ότρυγηφάγου) 

άτρυτον  άκονον  (Ε^τοά.  IX  51).  άχοπον. 
άηληχτον 

άτρυτος'  ηολύχονος 

άτρυτώνη  (Β  157)*  άτρυτος  έν  μάχρ•  ή 
Ά&ηνά 

άτρώτως'  άνιχητως.  άχαταχονήτως.  άχο- 
χιάστως 

αχχα•  τινά.  ατινα.  ή^ ομοίως  ή  ό  δέ  στενή. 
χαϊ  ηροσφώνησις  φιλοφρονητική  νέου  χρός 
χρεσβύτερον  χαϊ  τροφέα^  άς  ή  χάχχα 
χρός  τόν  πατέρα,  σημαίνει  όέ  χαϊ  άτινα 
χαϊ  όχόσα  (ν.  άσσα),  χαϊ  ίριλως^  χαχέως 
(Λύ  φ  369) 

άττα'  τινά.  ολίγα  τινά  (βά  όλίγ*  άχτα),  χαϊ 
τό  άττα  γε(ραιέ  1607) 

άτχαβυγάς  (ΑτίβΙ.  Γγ.  Ι  ρ.  1127)•  είδος 
όρνέου  (άτταγάς^) 

Άτταγά&η'  'ΑΒάρη  χαρά  χφ  εάν&φ 

άτταλαγώσεται*  μολυνθησεται    [83 — 85] 

άττάλη•  ή^φάρυξις  υπό  Φρυγών 

άτταλίξομαΐ'  χλανώμαι,  Σιχελοί 

άτχανα'  τηγανα.  χαϊ  χλαχοΰς  ό  έχ^  αντων 
σχευαξόμενος 

άττανίδες'  χλαχοϋντες,  ίνθρυχτοι 

άχτανίτας  (Ηίρροη8ζ)*  χηγανίχας 

άττάραγος  (ΟβΠίηι.  €ρί^. ΧΙ^ΙΧ 9) *  τό  ελά- 
χιστον, οί  6έ  τα;  έχϊ  των  άρτων  φλχηίχαί- 
νας,  οί  6έ  τάς  χαλουμένας  ψίχας  (ΑΙΙίοί) 

άττάρυμα*  χόμα.  ρόφημα  Ερητι^όν 

ά  τ  τάσι•  άνάστη^ι  (Αάχωνες) 


€0Ό.  18  άτρατραχτύαλος  28  υγεία  40  χένεται  47  χισσόμενος  48  άτριγέ- 
τ  ΟΙΟ•  άχαρχον  5&  άτρύχονος  56  άτρωτος  57  άχατ.  άχοχ.  1β^6ΐ)βηΙιΐΓ  ροβΐ  άτρυτώνη 
58  \νητιχός  —  χαχα  ΡοβΙ  59  αττει•  χηδςί^  άλλεται  (ρΓΟ  ^ττει)  60  όρνέου  χαϊ  τό  άττάγ%'• 
Ρθ8(  Ϊ3&  άττεσ^αι•  δ.  στ.        11  άττάραχος  —  τρυγάς       72  σόφισμα       73  αττασία 

ΗΕδ.  \Ζ  άτοχα  (%\,  ΙοΙ).  XXXIV  12)•  χονηρά,  αΙσχρά  ΙΖ  άτοχία  (ίΧΧ)*  αΙσχρό- 
χης.  χονηρία  Αά  17:  χαϊ  ό  άδραχτος  22  άτρέχως-  άτρίβως  23  α  τρέχε;  (£  208)• 
αληθές  28  άτρέμη•  ύγιέα  (άρτεμη)  36  Ατρείδα  δέ  (Α  16)  *  τους  Ατρέως  χαΐδας 

37  Άτρείδαο  (Α  203) *  τοϋ  Ατρέως  χαιδός  38  Ατρείδης  (Α  12) *  ό  του  'Ατρέως  χαΐς 

Αγαμέμνων  42  άτρομο  ν  (£  126)*  άφοβον  48  άτ  οιτοις•  άχαταχονητοις  50  άτρν- 
ν  ων  έγείρων  62  άτρυγον  χαλαρό  ν  (Εχοά.  XXVII  20)*  μη  έχον  τρύγα  63  άτχα- 
λασίξαί'^  όαόσαι  (ύ.  άχαλασίξαι)  64  άττελάβη•  άχρίδας  65  άττέλαβος  (%\.  ΝβΙϋΐιη 
III  17)•  άχρίς  μιχρά.  χαϊ  είδος  xνωδάλου^  ζώου  μιχροϋ  χαϊ  λεχχον  [γαρ  (Ι.  γράφεχαι)  ηαϊ 
άχρίδος] 


257 


άτταφοΰλ»ντορ  —  αύ^έχαύτα 


2$6 


(άτταφούλίχτορ*    σταφνλΐνος  Αάχβΐ9Βς 

(?.  άπαφοΰλίστορ) 
ςίττεί  (Βίβίβ^βη. (γ 1 10 ρ.  763) *  πηδάγ  αλλεται 
άττεσ^αι  (Ηβπηίρρυβ)*  διάξεσ^αι  στήμ^α 
(ν.  άΐττεσ&αι^  άσμα,  άτρίξεταί)) 
^Αττ7\ς  (ΤΙιβοροιηρ.  οοιη.  Γγ.  V  ρ.  801)*  τόν 

"Αττην  φασϊ 
Άττίχά  γράμματα  (ΟειηοβΙΙι.  1370,  28)* 

τά  αρχαία  έπιχώρία 
Άττικόυργή  (Βίβηβηά.  Γγ.  ΟΟΟΟΧΧΥΙΠ)•    10 

τά  έπϊ  της  Άττιχής  είργασμένα 
Άττιχώς'  Α^ναΙως 
-^Άττίς'  Α&ηναί 
αττον{τ)ες   (ΡΙβΙ.  ΤΙιεββΚ.  ρ.  144  Α)•   όρ- 

μωντες.  πηδώντες.  Αέγεται  όέ  άς  ώίό  των 

σκορπιών 
αττονσα'  όρμωσα.  πηδώσα 
άτνζει,  (οί.  Νιο.  ΑΙβχ.  193)•  ^κίτιμ^,  τα- 

ράσσει,  άηολύει.  φοβείται 
άτνξηλόν  φοβερόν  20 

άτνξεσ^αΐ'  φοβεΐσ&αί,  ταράσσεσ^αι,  άαό 

της  άτης 
άτνζομένη   (δορίι.  £1.   149)*   φοβούμενη, 

9ορνβουμένη 
(άτυζόμενοι  Ζ 41)*  ταραττόμενοί (ένη €θύ,) 
άτυζάμενος  (ΕϋΓ.  Τγο.  809)*  λνηούμενος. 

έχίίλησσόμενος 
άτνκτον  άχοσμον  (Λά  άταχτονί),  σχληρόν, 

άχατασχεναστον 
ή;-  άττύλλα'  αγχνλη  (?.  άρτνΚλεν)  30 

άτνλόν  μίχρόν,  αγενές 
ή-  άτνπήδες'    χρι&αϊ   άηίτνροί ,    λεγόμεναι 

άλέίζνροι  (ν.  πήτεα)  [94] 

ατυχήσεις  (Ευροΐ.  Γγ.  XXV  ρ.  472)•   άπο- 

τενξεις  [96.  97] 

άτυχων  μέτριος 
•5"  α  τ  β  ρ  •  ή  μελία  ύπό  ΑΙγυπτΙων 
άτωμένη  (εί.  δορϋ.  ΑηΙ.  17)*  βλαητομένη, 

στερωχομένη.  [8301] 

α  ν  '  Λάλιν.  -ή  έπϊ  τοϋ  δή  (Ε  ί)  συνδέσμου.      40 
αναΐ'  ξηραΐ.  φ^αρταί 


αύαΐνεται*  ξηραίνεται,  φθείρεται 
αύαινομένοις'    ξηραινομένοις,    φ&ειρομέ- 
νοις  [β] 

αύαλέον  λίαν  ξηρόν 
Αΰαλός*  ό  Διόνυσος  (γ,  Αύαλος) 
αναν&είς  (ΑββεΙι.  ΟΙιοβρΗ.  ^260) *  ξηραν&είς 
αύαρά'  τά  Ποντιχά  χάρυα  (τ.  άρυα^  αλαρα) 

[111 

αύγάζομαι  (7468)•  βΧέκω 

-^  αύγαρος'  άσωτος  νκδ  Κυηρίων 

αυγάζονσα•  όρωσα 

αύγάσασ^αΐ'  Ιδεΐν 

αύγεΐν  (€γ€168)*  άλγεΐν 

ανγώ'  ανγάζομαι 

αύδάς*  φωνάς 

αύδαται  (ΕυΓ.  ΡΗοβη.  126)*  λέγεται 

αυδή*  φωνή 

αύδήεσσα    (β  334)*    ονομαστή,    ένδοξος 

[26.17] 
αύδώ  (ΊτΒζΙά)'  φωνώ^  λέγω 
αιΤε*  'φιλώς  μέν  έφώνει  {Α  461),  ^βόα^  δα- 
σέως  όέ  χαϊ  έξέχίΐιεν^  άνηητε  ηνρ 


116] 
[18] 
ΡΟ] 


Ρί] 


ω 


•\  αύεοΰλλαΐ'  άελλαι,  χαρά  αχλ  (Ενχλψ) 

ανεχίζεΐ'  σφαχελίζει.  Κύπριοι 

αύερός'  σχιά  (άυέρος'  σχιας'ί) 

αυερύοντα  (θ  326) .  6^^  τουπίσω  ίλχοντα 

αύήναΐ'  αύσαι 

άυετή'  τόν  αύτοετή  (τ.  1430) 

αυητον  (οΓ.  ί  6)•  Ιπνεον 

αϋ&αδες*  έξουσιαστιχόν 

αύ&άδης'  υπερήφανος,  Βυμώδης,  παράνο- 
μος, αυτάρεσκος 

αύ&αδία  (ΑηΙίρΙι.  ίτ,  XIII  4  ρ.  139)•  προ- 
πέτεια  [40] 

{αϋ&αιμοι*  άδελφο[) 

αύΘ'αίρετοΐ'  αυτεπάγγελτοι,  αντοπροαίρε- 
τοι,  αυτάρεσκοι,  εκούσιοι  (ΕυΓ.  ίτ,  294). 
αυτόκλητοι 

αύΘ'έκαστα*  άπλα  (Ροβίάίρρ.  Γγ. ΧΠΙ  ρ. 627). 
αυστηρά 


ΟΟΌ.    74.  5.  6  ΐ6κβ1)3ηΙιΐΓ  ροβΐ  6912.  8269.  8265         84.  5.  β  άττ—  85  άττύζη- 

λον  φ\      86  ^πΐ      9Β  άτυχων      9Ζ07  αύάλεον       (1%  χροιά  €  Πί,  χαρά  1)        ^^  αύήλαΐ' 
άΐσαι        Ζ6  αύήτω       Ζ7  αν&άδες       38  αύτάρεστος       39  |τ^α       42  |ται•  αύτεπάγγελτον 

ΗΕ8.    Αθ  85  αφανές,  άσημον  (βά  άϊξηλον  Β  318)         94   άτυχης  (Ζ  468)*  καταηλαγής 
96  άτυχ&είς  (Ζ  468)•  άποστοαφείς.  εκπλαγείς         97  άτνχημα'  ταλαιπωρία  8301  αΰα 

(«240)•  ξηρά  ....      Αθ  2  ή  έπΐ  τον  παρόντος  (τ,αν^ι)      6  αΰον*  ξηρόν      11  αύάς  (^Γ137)• 
ξηράς  16  Αυγεία  ι  (Β  532)•   πόλεως  όνομα  18   αυγή'  χρεία,  λαμπρότης,  χαϊ  φως 

δ 
(τ.  γάνος)  20   αϋγα  (2  195)•   λέγίον  φώνει  24  αύδηέντών  (ζΊ26)*  των  λόγων  χαϊ 

φωνήν  έχόντίον       26  αύδή  (2^419)•  φωνή^  χαϊ  φθόγγος       27  αύδήσας  (£786)'  φωνήσας, 
λέξας       40  αύ&αδιάξεταΐ'  υπερηφανεύεται  {γ€0.) 

17 


2β1 


αϋΐΦπία»  —  αύτ^ 


362 


αΰλωΛίαΐ'  αυλούς  Ιχονύα^ 

ανλωηίας'  χοιλόφ&αλμος  {β] 

αύλωπιν  αυλούς  ίχουσαν.  (Σοφοίίλής  ίτ. 

727  6έ  τήν  λόγχης  η)ν  μαχράν  α^ίλώπιν 

εΪΛεν) 
ανλωΛί,ς  (^353)*  έΐδος  κερ^κεφαλαίας^  ιτβ- 

ραμήκας  έχούσης  τάς  των  οφθαλμών  {όπάς) 

χαΐ  εΙς  όξν  ληγονσης,   οΐ  Μ  έχτεταμέρο» 

ίχουσα  τον  λόφον 
αύλωτοϊ  φιμοί  (8ορ1ι.  Γγ.  318)*  οί  χημοί,    ίβ 

διά  τό  ^οίς  κημοίς  χώδωνας  χροσηφ^αι^ 

εΙς  ονς  έμφνσύντες  οΐ  ϊχηοι  φωνήν  όάλ•- 

πίγγος  ηροιεντο 
αΰιια'  άλμη  ύπό  Κρητων  [11.  ίΧ] 

αύξησις'  βλάστησις 
Ανξίδημος*  Έρμης  έχΐ  της  Ιδρύσεως  (άχό 

της  άδρννσεωςΐ) 
(ανξίς'  ΤϊίτγηΊοϊί.  ϋοιη.  ίτ.  ΥΠ  ρ;  6Θ0) 
αΰοι,  ξηροί 

αύον  {Μ  160) '  ί;ηρόν  20 

αύονα'  άϋλόν,  ξηρόν.  νεχρόν  [19] 

(α)  υ  κάλιν  ηάλιν  αΰΘις  [21] 

αϋραν  κνοήν  λεπτήν 
αΰραι•  κνοαΐ  [14] 

ανριβάτας'  ΑΙσχύλος  τό  αύρΐ  εηϊτον  τα- 
χέως τίΒησί'  χαϊ  6  αυτός  Ψυχοστασίφ  (ίϊ. 

274)  ούτως  φησϊ  τό  όνομα  ταχυβήμων 
αύρίξειν    φιγοϋν  (Κύπριοι),    χαΐ  τό   εΙς 

αύριον  ύπερτί&εβ^αι  (οΓ.  8359) 
αύροΐ'  λαγοί,  Ισαυροι  30 

αΰς'  αυτός,  Ερήτες  χαϊ  Λάχωνες 
άϋσαΐ'  βοηοαι^  χλανσαι  (ι  65).  φλέξαι  (Λά 

αύσαι)  [ίΟ-δί} 

-^αύααϊς'  ηνοαΐς.  χραυγαΐς 
αναόν  ξηρόν 
αύσος'  άλσος.  Κρητες 


ανσταλέος•  χατόξηρος,  αυστηρός,  αύχμη*- 

ρός  (τ  327).  άστόλιστος 
αυστηρός*  σχυΒρωηός.  ξηρός 
'^'αύστήρ*  μέτρου  όνομα  (άρνστήρί) 

[89-41] 
αυτάγγελοι   (Τΐιυο.  III  33,  2)•    έαυτοϊς 

χρώμενοι  άγγέλοις  [43 — 46] 

αύτάγητοΐ'   άγάμεναι  έαυτάς  χαϊ  θαυμα- 

στιχώς  ίχουσαι  έαυτων,  "Ιων  Άλχμην^  {ίτ, 

8).   ^νΜ>(  όέ  αυθάδεις,  χαϊ  Άναχρέων  {ίτ. 

142)  οΰτω  χέχριηται 
(αυτά  γ  ρ  ετ  α  [λ  148])•  αύτόλημίΐτα 
(αυτά  χέλευΒα  [41225])*  τήν  αυτήν  όδόν 
-^ αύτάλχης'  ζωμός,  χαϊ  δ  αύτάρχης 
ανταν  αύτων  (ΟβΠίιη.  €€Γ.  133),  ή  αυτήν 

(Οβίΐίαι.  Ι..  Μ.  22) 
αύτανδρον  συν  αύτοΐς  τοις  άνδράσιν 
αύταιώρητος*  ύφ*  έαυτοΰ  μετεωριξόμενος 

(βροΓ.  ?) 
αύτανίδα'ς'  αύ^ις  χάλιν  [Μ] 

ή^  αύτΛ^τας*  ό  κροεστώς  τίνος  πράγματος. 

χαϊ•  αύΒεντών 
αύτάρ  (Γί)'  δέ  [9β] 

αύτάρεστος'   ό  έφ*  έαυτφ   άγαλλόμενος 

[60.  01] 

αΰτάρχης'  Ιχανως [β3-•β6] 

αυτεξούσιος•  ό  άφ'  έαυτου  έξουσιάζων 
α^τεπίβουλος•  αύτοφονεύς 
αύτερέται  (ΤΙιαο.  1 10, 4)  *  αΰτοϊ  έρέσ(σ)οιν^ 

τες  [70] 

αυτή•  έηϊ  μϊν  της  φωνής• 

αυτή  δ*  ούρανόν  Ιχεν  (Β  153) 

έηϊ  6έ  της  μάχης• 
^εΐα   όέ    χ'   άχμήτες   χεχμηότας   άνδρας 

άυτ§^  (Α  802  βρ.) 
αύτη  βίφ•  τη  δυνάμει 


€0Ό,  5  αύλο\  χυλωηίας  Ηα1ιηΙί«  8  \μήχ:ης  —  Ιχρυοι  τόν  9  \τοΙφιμοι  —  \σόντες 
10  ανμα  --  χριτών  13  ,υξις•  αΰξ.  βλ,  14  1.  ^  Αδοεύς  18  αύλόν  (ΡοηηβΙιΐΓ  α( 
νηφων  αΐ^ων).  Απ  αύονά'  αύχμός  Αββοΐι.  Ευιη.  332 ?  22  ,νπαλιν^  25  αύριον-^  ψήλων 
27   ανροϊ•  λόγοι         31  αύσαντέσων         35   άλλος        (41  γλωττών  Ίταλιχων  €^τ.  Α(η8η38.} 

ύς  ος 

62  Ιχανός        67  αντεξούσιον       71  ήχεν  —  χάμητες  χεχμηχότας 


ί2ν^27)•  έσχίρτα  ^  αύτάγρετα  {π  α8)'  αυθαίρετα,  ίτοίμως  λαμβανόμενα  ^6  αύ τά- 
σης'   αυτός  έφ'  ίαυτοϋ  (αύτοδαής*  —  διδαχθείς)         55   αύτάρ  ο  ή,  ή  εν&έως.  ή  επειδή 

Μ  57:   •  ίγώ  δέ         58  αύτάρ  Ιπειτα  (Α  51)*  μετά  δέ  ταύτα        60  αύτόγυον 

(Ηββίοά.  Ορρ.  433)•  μονόβολον  61  αύτάρ'  αυτόματη^  έχουσία  63  αύτάοο'  ό  δέ^  ή 
ό  δ(ή)  64  αύτάο  εγώ-  έγώ  δέ  65  αύτε'  πάλιν  66  αύτάούπό  χ&ων  (Β  465)* 
ύπό  δέ  των  ποδών  αυτών  ή  γη       70  αύτάνων  (ϋί160)*  έφώνουν^  έβόων 

17  ♦ 


263 


αυτή  »αμ»νος  —  αυνομαρτνς 


204 


αύτη  χάμινος*  χαροΐΛΐία^  Ιηϊ  των  τά  πα* 
ραηλησια  χρασσόντων  είρημένη.  άηό  γάρ 
του  χεραμειχοΰ  τροχού  ή  μεταφορά 

αύτήμαρ   (Α  81)•   έν  αύτχΙ  τ^  ήί^^9^ 

[75—79] 

αντίχα  μάλα•  εύ&ύς  λίαν,  κάνυ.  ηάλχν, 
παραχρήμα  (ΑροΙΙ.  Ιβχ.  47,  7).  σήμερον, 
Αύτίχα  Αριστοφάνης  μλν  έηϊ  τοϋ  ένε- 
στωτος•  "Ομηρος  Οέ  έηΐ  μόνου  του  νυν. 
διό  χαί  παραλλήλως  λέγει  αύτίχα  νυν»  10 
Αύτίχα  δι)  μάλα'  πάραυτα,  ταχέως  δή 
[χαϊ]  χαλώς 

αϋτις  (^1  27)*  ηάλιν  έχ  δευτέρου 

ά(υ)τμή  (Ι  605)*  πνοή»  φλόξ 

άΙυ)τμένα  (7  765.  >' 289)-  την  άναπνοήν 
πνευμάτων,  ή  χαϊ  πεφυσημένα 

ή^  άυτμενόπις'  πεφυσημένος,  κεπνεναμίνος 

αύτϋβο{ε)ί'  τό  παραχρήμα  τι  συντελεσ&ή- 
ναι  έν  ηολεμιχοΐς  έργοις.  άμα  βοη,  βονχυ- 
δίδης  (II  81.  111  113)  20 

αύτοβοί'  αύ^μερόν,  πάραυτα,  ^τι  των 
βοών  έν  τοις  ξυγοΐς  όντων,  ή  αυτοί  βοών- 
τες,   χράζοντες  άπέχτειναν  αυτούς 

[87.  88] 

αύτογενής'  αύτογένε^λος ,  ούχ  έχ  τίνος 
γεννώμενος 

αύτόγυον  (Ηββίοά.  ορρ•  433)*  μονόβολον 

αύτοδαχής  μήνις'  -^ μιχρά 

αύτοδάξ  (Αγ.  Ι.γ&.  687.  Εςς.  607)•  πάρα-    30 
χρήμα,  ή  τό  έχ  των  χειρών  άποδάχνειν 

αυτό  ^£^^£4*  παροιμία  έξω  τοϋ  επιλό- 
γου λεγομένη,   ης  μνημονεύει  χαϊ  Πλάτων 

(Τΐΐ636ΐ.) 

αύτόδειπνος'  δταν  τις  χεχλημένος  έαυτφ 

φέρη  τά  έπϊ  τό  δείπνον  [96] 

αύτόδιχοι  (Τΐιιιο.   V  18,  2)•    οί  έαυτοΐς 

διχασταΐς  χρώμενοι,    χαϊ  ούχ   άλλαχό^εν 

παραγινομένοις 
αυτό  δ  10 ν    (θ  449)•    1^  αυτής  τής  όδοΰ    40 

έληλυ&ότος(α) 


αύτοε.,.ρας'  χόμας,  ή  χαϊ  χόσμους 

αντοέντης  (δορίι.  ΟΤ  106)*  αύτόχειρ 

αύτοετές  {γΖ22)'  έναύτφτφέτει  [8602.3] 

αύτοϊ  &ύοαεν  άντϊ  τοϋ  αυτοί  πίνο^ 
μεν  ένηλλαγμένως,  παρόσον  οΐ  χαλονμενοι 
εΙς  έστίασιν  λέγουσί'  χαϊ  αύτοϊ  θνο- 
μεν  έπϊ  γάρ  των  χαλουμένων  ύπό  τίνων 
λέγεται.  Αριστοφάνης  Γηρυτάδ^  ((γ.  XXIII) 

[5.6] 

αύτοϊ  χελώνας  έσ^ετε  (Οίο^βη.  ρΓΟτ.  Ι 
36)*  παροιμία,  άλιεΐς  γάρ  έλχύσαντες  χε" 
λώνην  μεγάλην  χαϊ  άνα{σ)πάσαντες  αντήν 
διαμερίζονται  τυΐς  παρ(ι)οϋσιν 

αύτοχάβδαλα  (ν.  £υροΙ.  II  ί  ρ.  605)* 
αυτοσχέδια  ποιήματα,  ευτελή 

αύτοχαλές  (—άβδαλον)  •  τό  επιτυχόν,  συμ- 
βεβηχός 

αύτόχαρνος'  αύτοζήμιος,  Κάρνηγάρ  ή 
ζημία  (ς.  ν.) 

αύτοχασίγνητος  {Β  706)•   ώρας  μέτρον, 

ούχ  έπιδεόμενον  ή  Θερμον ,  τουτέστιν 

τό  τοϋ  αέρος  αύτόχρατον,  εύχραές 

αύτοχτί[σ]τονς  δόμους*  ου  χατεσχενα- 
σμένους,  αλλ*  έχ  ταντομάτου  γεγενημένσυς, 
ή  τους  οίχονμένους.  Σοφοχλής  Κηδαλίωνι 
(Γγ.  308) 

αύτόχλητοΐ'  αυτεπάγγελτοι 

τ 
αύτόχλητον*   όταν  αρχήν  μή  χλτ^έν  ύπό 

τίνος  έαυτφ  δί  άπαντήσαι 

αύτόχρανα•  αύτόδηλα,  έαυτά  δηλούντα, 
ή  χίονα  μονό^^Βον  [17.  18] 

αύτόλαβον  έαυτοΰ  λαβήν  έχον 

αύτολή  χυ^οι  (Μοηαηά.  Γγ.  ΙΥ  ρ.  99)*  οΐ 
πένητες,  οΐ  μόνην  λήχυ&ον  έχοντες '  ή  δι 
εαυτών  βαστάζοντες  τήν  λήχυθον,  αύ  δι 
οίχετών  (ΒβιηοδΙΗ.  1261,  17)  [21] 

αύτόλυσις'  δέμα,  έφ'  φ  άγχύλη  έφήπται, 
χαϊ  ούχ  άμα  γέγονεν 

αύτόμαρτυς  (Αββοΐι.  Α^.  988)*  ό  έαυτφ 
μαρτύρων 


€00.    'ίΖ  αύτηχάμινος      80  όέ  μάλα  πάραυτα      85  \βοΙ  \>\$      92  \δάχις      93  άπα- 

δ 
δεδώχασιν   ΒβΙίΚ.   465,   13        94  αύτοδείξει        8504   γαρυτά        12   \οχέρας        (18  άωρό- 
λειον  λεΐονί)        (19  {αύτόχωπον)  αύτόλαβον  ί)        23  Ιομάρ\ 

ΗΕ8.    75  αυτήν  (Α  492^•  χραυγήν,  φωνήν,  βοήν  76  άντής  (Β  97  β1.)  *  χραυγής, 

βοτίς        77  αύτη  χεν  γαΐη  (θ  24)•  συν  αύτη  τη  γη  78   αύτήσι  ^ίζησι  (Ι  542)•  σύν 

αύτη  τη  ^ί^η  79   αυτή  (Α  258)*  έβόα  87   αύτόγε(—σε)'  έπ    έχείνον  τόν  τόπον 

88  αύτογένε^λον  αύτογέννητον  91  αύτοδάϊχτος'  6  εαυτόν  φονεύσας,  ή  χαϊ  χαχο- 

ποιήσας  (Ογ6$.  Ν».  Αγο.  IV  53  ρ.  198)  96  αύτοδιχεί  (ΒίηβΓεΗυβ)•  αύ&εντεΐ.  όταν  αυτός 
λέγη  (ΜοβΓίβ^  8502  αύτό^εν  (Γ  77)*  έχεΐ&εν  Ζ  αύτό&ι  (Ι  613)*  έχεΐσε.  έν  αύτω  τφ 
τόπγ,  έπϊ  τόπου  5  αύτοιο  {Α  360)•  αύτοΰ  6  αύτοΐσιν  {Α  698)•  αύτοΐς  17  αυτό- 
χρατωρ'  αυτεξούσιος,  ή  χοσμοχράτωρ  1%  αύτόλειον*  λειτόν  Ζί  αύτολόχευτος  ' 
9εός  άγέννητος,  αύτογέννητος 


265 


αννομ09ΐ»τα  •—  αύΐόχ&αν 


266 


ή^αύτομάττιτα*  σχέρμα  ανδρός  [!&] 

αύτόματοί  δ*  άγαΒοί'  παροιμία   (ΟηΙ. 

ρ.  111  Εαροΐ.  ρ.  642  Β>€€ΐΐ7ΐ.  ίη  33) 
αύτόματον  (ΗίρροοΓ.  Ι  ρ.  681)  *  αυτοφυές 
αντομαχεΐν  αύτοδιχεΐν 
βύτόμοιρος*  μονόμοιρος,  Σοφοχλης  Θυέ&τ\^ 

Σιχυαη>ίψ  (ίη  230) 
αυτόμολος*  6  προς  τους  Λολεμίονς  ώηΚ^ 

9ών^  κροδότης 
αντομόλπως  αύτόμολπα  ομοίως  έχείνοις    10 
αντομόλφς•  προδοτιχώς.  Σοφοχλης  Φαί* 

δρςί  (Γγ.  624) 
αύτοννχΐ  (θ  197)•  αύτη  τη  ννχτί 
αντόξυλον  (8ορΙι.  ΡΗΠ.  34) *  αντοδημιορρ* 

γτίτον  ξύλον.  ή  ξύλινα 
ή"  αύτοξένειν  έν  Ισω  τφ  ηροξενεΐν 
αυτόηαιδα  (δορίι.  Γγ.  921  ΤΓ3ε1ι.827)•  αυ- 
τόν τρόπφ  τινϊ  ηαΐδα  όντα 
-{-  αύτοπέλις'  χλϊμαξ 
αντόίίαυτοι  πύλαι,'  ηαατάδας  ίχουϋαι^    20 

ηοίχίλαι 
αύτόχεδον  χαΐ   αντοηοδητ ί'    τό  έκ 

χοδός  βαδίζειν 
αότοΛοίητον  ευτελές 
ή^αντόπομα'  έπίχληρον  (αύτοπάμοναί) 
αύτοπόχιστον  (Οοοι.  8η.  ΟΟΟΧΧΥΙΙ)*  μή 

χεκαρμένον,  οΐ  δέ  ευτελές  Ιμότιον 
αντόπρεμνος  (β. ο.  Αββεΐι.  Ευηι.  401) '  αύ- 

^^9{ρ}^ζος 
αντόπτης'  Θεατής  [45]    30 

αΰτορέγμονος    ηότμον    δσον    εαυτόν 

έρεζε  χαϊ  χατέ^υσε,  ή  αντορέγμονος^  παρά 

τό  όρέγειν  τήν  χείρα.    ΑΙσχύλος  Κρήαοαι^ 

(Γγ.  112) 
αύτός'  ή  έγώ,  ή  αν.  •ή  έχεΐνος 
αντόβε*  έχεΐσε  (?.  αύτόγε) 
αντόσιτον  (€το\>γ\.  Γγ.  Ι  ρ.  665)•  τόν  έαυ- 

τον  τρέφοντα,  ή  τόν  σύν  έτέρφ  δευινοϋντα, 

χαϊ  έαυτφ  φέροντα  τα  επιτήδεια  προς  τό 

δεΐπνον  |0 

αντόσ{σ)υτον  αντοχέλευστον,  Σοφοχλής 

Σχνρίοις  (£γ.  612) 


αύτοατέριφον  Ισχυρόν,  αυτοφυές 

αύτόστυλον  αύτοσχεναστον 

αντοσχεδές  (Ηβπηίρρ.  Γγ.  V  ρ.  387) *  υπο- 
δήματος είδος  γνναιχείου  ( — σχιδές) 

αυτοσχεδιάζει•  πάραυτα  λέγει 

αύτοσχεδίχί  (0  610)*  άπό  χειρός,  άπό  του 
σύνεγγυς 

αύτοσχέδιον  τό  εύ&ύς  (}ηΘέν^  τ/  ύπαγο- 
ρευ^έν,  τ}  γενόμενον  [51.  58] 

-^  αντότεγον'  άκηρτιαμένον.  πλήρες,  δσον 
δει 

αύτόταγος  μύλη*  αδέσποτος,  παρόσον  ου- 
δείς ήλαυνεν  αυτήν  [έν]ταγούς  γάρ  τους 
7)γουμένους  ίλεγον.  Ινιοι  δϊ  αύτάγγελον 

αυτοτελές  -ψήφισμα•  τό  μή  προβεβαυ- 
λευμένον 

αύτοτελής'  τέλειος 

αυτοτελής  δίχη•  αφ  -ής  μή  εστί  έφιένοΛ 

αυτού*  έχει.  αύτό&ι,  έπϊ  τόπου,  εύ^ς  [65] 

αυτουργός  (ΕιΐΓ.  Ογ.  918)•  ό  δι  έαυτον 
εργαζόμενος 

αύτοφαρίζειν  (δ^τΓβΟϋββηι ?) •  αύτοματεΐν 

αύτόφλοιον  (ΤΙι60€γ.  ΧΧΥ  208)*  αύτόδερ- 
μον 

αύτόφορβος•  αύτοφάγος.  ΑΙσχνλος  ΈΟρχ^α 
(ίΓ.  109) 

αύτόφορτοι•  αύτοδιάχονοι.  χυρίως  όέ  οΐ 
έν  τοις  Ιδίοις  πλοίοις.  Σοφοχλής  Θυέστη 
Σιχυωνίψ  (Γγ.  231).  ό  όέ  Κρατίνος  έν  Χεί- 
ρωσι  (ίτ.  XX)  τους  τά  χοινά  φορτιξομέ- 
νους  έφη 

αύτοφωρίφ•  τό  έπϊ  αύτ-ρ  φωρ^ 

αύτόχειρ•  φονεύς 

αύτόχειρες  (Χβη.  Ηβΐΐ.  VII  3,  7)•  οΐ  ταΐς 
Ιδίαις  χερσϊ  φονεύοντες  (Αγ.  Ε^β.) 

αύτόχειρι  (ΕυΓ.  Ογ.  1040) 

αύτοχειρίςί  (β.  ο.  Ββιη.  787,  26)•  τό  τη 
έαυτοΰ  χειρϊ  ποιήσαί  τι 

αύτόχειρος•  ό  εαυτόν  έγχειρίσας  [11] 

αυτόχθων  εντόπιος,  εγχώριος,  πολίτης, 
γνήσιος 

αυτόχθων  εστία  (Γγ.  Ιγ8§;.  8ά68ρ.  166)*  ή 


€0Ό.  2^  Ιήσαντες  29  αύτόμαρος  —  Βνέστη  σιχυωνία  35  του  89  αύτοποδϊί 
(41  τ.  έπιπαματίοα)        42  αύτόποχον  ΒβΙίΙί.  467,  18    χεχραμμένον        46  χατευ^^  έαυτορέγμο- 

τ 
νος  —  Ερή        49  ίταίρψ       50  άχυρίοις       60  έλαυνεν  [τ.  ΕΜ.  173,  47]       61  προβεβουλομένον 
β3  έφ'        10  ^έστη  σιχυωνία  — ;|Τ£ΐ()ωσ4        11  αύτοφορία  —  φορ^        16  \ήσας        19  αΰ- 
τοχ&ρών  —  χείρονος 

ΗΕ8.  25  αύτοματίσαντες  (Χβη.  €γτ,  IV  6,  21)•  άφ'  εαυτών  (τι)  πράξαντες  (ΙΙΙββηβ 
ρ.  88)  45  αύτορέγμων'  εαυτόν  εργαζόμενος  51  αντοσχεδίως  (δβρίβηΐ.  II  2);  αυτο- 
μάτως. ταχ;ύν  ή  (ταχινη  €γτ.  171)  δυνάμει  58  αύτοσχεδόν  (Η 273)•  εγγύς,  έχ  τοϋ  σύνεγγυς• 
παράλληλα  65  αύτοϋ  ένενναιον  (|  61) •  τό  ϊδιον  έγχοίτιον  ΚΑ  ή  ο  εαυτοί^  φανα/ον 
(ρο8(  74) 


267 


αυτόχρημα  -—  Ι4φάννα$ 


χοϋ  Χείροίνος,  ηαρόσον  ίν  χοίς  δρεσι  διή- 

γ^ν  [80] 

αυτόχρημα*  αυτό  το  Λρ&γμα  (;1.Υ{€Ι.Αγ. 

Κ^ς.  78)  [81] 

αύτοχόωνον  (!Ρ826)•  αύτοχώνεντον,  Λτ* 

αι)η/ί  της  χωνείας  τό  τέλειον  Ιχοντα^  χοΐ 

μι)  ηροσδεόμενον  άλλον  τινός  εΙς  συμηλή- 

ρωσιν,   ή  αύτόχυτοΡφ  Ολον  στερέμνιον^  ού 

χοΐλον 
αντοχροίηδόν  ίΐρός  τόν  χρωτα  10 

α^τόχρυσα*  τά  τίμια 
αύτώδης'  ύηέρφρων.  Ιδίογνώμων  (ΕΜ.  173, 

38) 
αύτόλης'  ύβρίοτής.  αύτόχειρ 
αντως'    μάτην    (ΗίρροααΙββ).    άίίλύς,    ώς 

Ιτνχεν 
αΰτως*  έπϊ  μίν  τον  ματαΐον  χαϊ  χαταχένον ' 
αντως  γαρ  ίπύεσ*  έριδαίνομεν  (Β  342) 

έηϊ  όέ  τον  ομοίως* 
ως  δ*  αντως  ....  (Γ  339)  20 

(χαϊ) 
φαγέμεν  χαϊ  ηιέμεν  αντως  {λ  143) 
α-ύχάν  χαύχησιν 
αύχαλέοΐ'  σεμνοί 
αΰ  χάττειν   άναχωρεΐν.  χαϊ  τό  έμμένειν 

{έγ)χάττειν  [03] 

ανχένιοί'  χιτώνος  είδος  νπό  Άντιφάνονς 

(Γγ.  79  ρ.  157) 
αύχεΐν  χανχάσΒαι 

ανχέω'  ενχομαι  30 

αύχήεις•  σεμνός 
αϋχημα    (ΤΗυο.   II   62,   4  8ΐ.)'    χανχημα^ 

Ιηαροίς•,  υπερηφάνεια 
ανχ-ήμασιν  ύπερηφανείαις 
αύχήματα  (ΡΙβΙ.  Αχίθ€ΐι.  365  Α)'  χανχή' 

ματα,  σεμνολογήματα  [8001] 

αύχήσασΟ^αι•  χανχησασθαι 
'ίανχήτίς'  σεμνότης  ( — ητνς) 
αύχ&'ο'  αύξηνΘ^ 


αύχμεΐν  (ΡΙλΙ.  Ροΐ.  Χ  606  Β)-  ξήραιναν 

'^αύχμενΓς'  αστείος 

ανχμηρόν  ξηρόν,  σχστώόβ; (Εατ.  Αίο. 950) 

[8] 

αύχμοί  (Πιοο.  Ι  23,  3)*  άνομβρίαι 

αύχμός  (Αγ. ΡΙυΙ. 839) *  ξηρασία^  ανομβρία. 

Ινδεια,  χανματινός  άήρ.  ή  λιμός  ώίό  αβρό- 

χίας  γενόμενος  [11] 

αύχμώντα•  ^νηωντα  (οΓ.  ΑηιχίΒάτ•  οοηι. 

ρ.  177) 
α^ο*   διαχέω,  θερμαίνω*  τά  γάρ  προοΊρη} 

τοις  ^ερμοϊς  χαρέβαλλον 
άνω  ς  ($8ρρ1ι.  Γγ.  95)-  ημέρα  [1λ  10] 

άφάδ ,ιος*   εχθρός,  από  τον  άφανδάνε^ν, 

λέγεται  δέ  χαϊ  -^  άνφάδιος  (τ.  άφόδίοι  Η 

άφραδέα) 
άφαδίαν  (Εαροΐ.  ΥΙΙ  ρ.  438) *   τήν  πόλε- 

μιχήν  νανν^  διά  τό  άφανδάνειν 
άφάζει•  άναδέχεται^  άπό  της  αφής 
[άφαΐα   (Νκαηά.  Γγ.  67)*   ή  άίχτνννα^   χαϊ 

"Αρτεμις 
'^άφαιάσαΐ'  άκαλγησαι,  άπολειτονργησαι. 

χαϊ  άπολέσαι,  ό  αντός  {Μ^ΐϊΛηά^τίΆ)δελφοις 
άφαιμοΐ'  απόγονοι,  ευγενείς  (σνγγ-^) 
ή^άφαχες•  ενη&ες  (?.  άφηχές  €(  άμφηχες) 

άφάχη  (ΑτίβΙ.  ΗΑ.  ΥΙΙΙ  12,  2)•    δσπριον 

[80.  01] 
ά  φ  αλός  (ΑροΙΙ.  Ιβζ.  49 ,  8)  * ,  περιχεφαλαία 

μή  έχονσα  φάλονς,  Φάλοι  δέ  είσιν  οΐ  λαμ^ 

προϊ  ήλοι^  ή  τά  ποιχίλματα 
άφαλτοΐ'  οί  άναπηδωντες 
άφαμιωται    (ΟΓβΙββ)*    οΐχέται  άγροίχοι^ 

ηερίοιχοι  (8728.  32) 
άφανδάνει  {π  387) *  άηαρέσχει  [00] 

άφανές'  ά^εωρητον.  μή  φαινόμενον 
άφανή'  μι)  όρώμενον  [09] 

άφανίζειν  σήπειν,  άπολλνειν  [41] 

Άφάνναι  (τ.  Ζ€βο5.  III  92)*  χωρίον  της 


€0ϋ.    84  |οΐνόόν      80  ύπερόφρων      89  αύτώς  —  χαταχείνον  —  αντός  γάρ      9Ζ  αύ- 


νν 


χάττειν  8604  ανξηθή  (6  άχμηνός  (ΟΓϋΙίοΠ*  άσιτοςΐ)  10  χανμα  τινός  14  αν  ω  ς 
11  άφάδειος  €γτ.  Ότ,  18  £Μ.  174|  50  Όοτύ.  19  άφ\  21  άφεάσαΐ'  άπολνσαι  €γτ,  171 
—  Δελφοΐς        2%  άφαη        84  πάροιχοι 


24  (αφαιρείται  {Α  1821)•  άποσπ^  25  άφαίρημα  (ΜΧ)•  ανάθημα,  δώρον  20  άφαι- 
ρήσασ&αι  (^  161  5''544)*   λαβείν,  στεοησασ&αι  27  άφελοννται  (Εζβοΐι.  XXVI  16)- 

άποστεροννται  28  {ά)α)αΐς  (Η  Κβ^;^.  VII  14)*  ηληγαΧς  80  άφελέον  σννηγμένον,  χοι-- 
νάν  81  άφαλον  φαλόν  μι)  ίχον  άφάλονται  (Κ  258)  μήτε  προμετωπίδα  80  άφαν^ 
τος  Οτ.  Μθ6Γ.  ΑΚ.  ρ.  383)  89  άφανίαν*  σνναγωγήν  εστιάσεως  (έράνιαί)  41  άφανί^ 
ύαι  (;1θΒ8.  ΕζοοΙι•  XXX  9)*  σχεηάσαι,  χρονομεΰσαι  (Εχ.  XXXVI  5) 


2β9 


αφαρ  —  άφΒτηρία 


270 


ή^άαμάρτώος  φυλής,  πόρρωΒεν  (Ερΐ€ΐιιπιι• 

Β6ΐκ1[.  83,  29)  [43.  44] 

άφαρ{Α  849  βΐ.) '  ταχέως,  ή  εύ&έως  {ι^ψδίως) 

[ίΛΙ 
ή^άφαρβαν  έλεν^Βρον 
ά  φάρε  ι  (Ηίρροηβχ)  [4§] 

άφαρενς  (ΑτίβΙ.  ΗΑ.  Υ  9,  2)-  τον  θήλεος 

9ν{ν)νου  τό  ύπό  τ^  γαστρϊ  κτερύγιον 
-^  άφαρχίδεντον  άγρευτον,  ά&υοίαστον 
άφαρχτος'  αφύλακτος  10 

άφάρμαχον  χρώμα  ΟΙδίηοδος'  άνευ 

άνθους• '  *Αν^η  γαρ  τά  φάρμακα,    χαϊ  τά 

βαφεία  φαρμαχύν[τ\ας  Σοφοκλής  (Γγ. 

1001)  έφη 
α  φ  άρον  (ΟαΠίπι.  ίτ,  €[.ΧΧΧ1ΙΙ)*  άνηροτον 
άφαρ.οΐ'  άνίματοι,  άνένδντοί  [96] 

άφάρτεροι  {Ψ  311) *  ταχύτεροι 
άφάρυμος'  &το{λ)μος  (?.  φάρνμος) 
άφάρωτος*  άναροτρίαστος 
αφασία  (Εν.  ΙΑ.  837  Αγ.  Τΐιββιη.)  -   αφαι-    20 

νΙα.   Ιασις  (&ά  άφεσίαί),  στέρησις.  Οίωκή^ 

άνανδία 
άφάσσειν  (Εετοά,  III 69)  *  ψηλαφάν,  παρά 

τή9  άφήν  (τ.  άφύσσειν) 
ή^άφατήλες'  μαστοί,  Βηλαί 
άφατου  (Ο&Πίιη.  €ετ,  68  ίΜ.  77)•  άμήχα- 

νον.  ηολύ.  άρρητον  (ΕυΓ.  Ιοη.  783).  άμέ' 

τρητον,  δεινόν 
άφανροΐσιν'  άσ&ενέσι.  ταηεινοΐς 
άφανρότατος  (011)*  άσ^ενέατατος,  τα-    30 

ηεινότατος  [66.  67] 

άφά'φαί'  σννδήααι,  -^ μνξαι 
άφέδιτος•    ήμερα  ηαρά   Αάκωσιν,    έν  ^ 

Θυονσιν  [70] 

άφεδνήν  αναιδή 


άφεδρενσαι'  έηϊ  δίφρφ  καθίσαι  [78.  74] 
άφε&ήναι  (Χβηορίι.  ΥβεΙί^.  II  4)*   αιτοΛν- 

Βήναι 
άφειδήσας'   μή   φεισάμενος,  καταφρονή^ 
σας,  ύπεριδών  (τ.  άφιδήσας)  [77—80] 

αφελής  (δορΗ.  Γγ.  !^1)'   άσινής,  καθαρός, 
ολόκληρος,  6  μήτε  πλεονάζων  μήτε  δέβ»ν 
τι  του   σώματος  (δοΐοη  ΡοΙΙ.  Ι  29?).  καϊ 
πεδία  αφελή •  τά  σΰνδενδρα     [82.  83] 
άφελμα  (Οτείίζε)  *  τό  κάλλνντρον 
άφελομένη•  άπάρασα 
άφέμενον  άποστάντα  άντιλέγοντα,  (τό  έν 
μάχαις  καϊ  λοιδορίαις  άφίστασ^αι  καϊ  με» 
γαλο'ψυχεΐν  Αακώνων) 
αφενός  (ΑροΙΙ.  Ιβζ.  48,  30)*  δ  έξ  έκαστου 
ένιαυτον  πλούτος,  ή  άπενος,  ό  κεχωριαμέ- 
νος  πενίας 
αφενός    {Α  171)*    ό   ένιαυσιαΐος  καρπός• 
(άφ)*  ενός  γάρ  ένιαυτοΰ.  χαϊ  Ινος  6  ένιαυ^ 
τός  [89.  90] 

άφεος'  άφωνος  [92] 

άφέρΐ4ΐτα•  άχρηστα  (ν.  άφόρτίον) 
άφέρτεροΐ'  ήσσονες 

άφερτέρονς'  πολύ  φερτέρους,  [96] 

άφερτος  (ΑββΰΙι.  Α^^.  386)*  αφόρητος 
άφέσ^αΐ'  άποσχέσ&αι 
άφεσιν  νσπληγ(γ)α  (γ.  άππιρ) 
άφεσις'  άπόλνσις  (ΗίρροοΓ.).  συγχώρησις 
ή^άφεβτακέναι•  άπεσταλκέναι     [8702 — 4] 
-^  άφεστής•  άγαμος  [6] 

άφ^Εστίας  αρχόμενος*  παροιμία,  μετε^ 
νήνεκται  δ^  από  τών  περϊ  τά  Ιερά  δρωμέ- 
νων, ί&ος  γάρ  ην  τή  *Εστί^  τάς  άπαρχάς 
ποιεΐσΘαι  [8] 

αφετηρία•  αρχή,  ηγεμονία 


)0ϊ>.    47  €ί.  άφάονμος       48  άφαρει       (51  άφαρκίδωτον  άρρντίδωτονί)       54  |ρο- 

57  \ρος  1)18        59  άνδρειότατος       (62  τ.  άφλετήρες)       76  ή  παρώών       81  οΓ.  άφίλης 

•β  έφελγύνοντες)        84  Ι.  ^.  δφελμα        85  έπάρασα       β7  άφέμενος        88  ενός  —  ένας 


€00. 

στον 

(82  ΙηίΓβ  -^.  , ,        ,     χ    Γ  ,  •       ,  .       - 

(91  άνεός^)       ^1  άφέρτερος       8700  |λανσ&;        (Ι  άφεσταλκέναι'Ι)       7  άφέστιος  ^  δρο- 
μέων  —  αιτία 

ΗΕδ.  43  άψάμαρτεν  (Θ119)•  άπέτυχεν  ^άφαμαρτοεπής  (Γ215)*  άμαρτάνα^ν 
έν  τφ  λέγειν  46  ασπετος-  πολύς,  άριστος,  βοηθός  [ά^δίως]  Αά  49  Ιδροΐ  (3ά  άφρεΐ; 
ίλΠίΙυΓ  Βετ^ν,  ΤΗβοβ^η.  716)  άνιμάται  (>ά  αφαροι  Ο•  τ.)  ,  96  άφαρ•  ευθέως  66  αφαυροϋ 
(Η  235) •  άο^ενονς  67  άφανρότερος{Η  45 #) •  ασθενέστερος  70  άφεδρή•  άποπνίγη 
(▼.  ερξον)  73  άφέδρω  (ίβνίΐ.  ΧΎ  19)*  άκα9αρσίψ  ^  74  ά φ  εδρών,,  (31β111».  XV  17)* 
σέλλαι,  σελλάρια,  σωτήρια  (ΙβΙπηββ),  αναγκαία  77  άφειδία  (Οοΐοββ.  II  23)*  καρτερία 
(ν.  8780)  78  άφεικνούμενος'  παραγενόμενος  79  άφείλαντο  (ΙοΙ). XXIV 10) *  άπεστέ- 
ρτησαν  80  άφεΐλεν  ηρεν  (£  455).  έκοιρεν  (βά  άφηνεν)  82  άφελγννουσα•  κακοϋσα 
(εί.  2852)  %έ  άφελλίαι-  μελανός  άλφός  (?.  άλφινία)  Β9  άφεξέη  {Μ  248) *  άποστήση, 
ή  άποκωλύη,  ή  άπισχιαει  (Ι.  έπίσχει  Α  97}  90  άφ  έπομαι  (τ  489) '  άποστήσομαι  92  ά  φέ- 
ρε μα  (Ι.ΧΧ)*  ανάθημα,  δώοον,  ξένιον  Αά  95  ταχύτερους  96  άφέρτερος•  ταχύτερος 
8702  άψέστατε  (^340)*  αφεστήκατε  Ζ  άφέστηκας  (Ρβ.ΙΧ21)•  έμάκρύν&ης  4  άωε- 
στηκως  (▼.  1. ΐ€88ί. XIII 19) *  μακρυν&είς  6  άφεστός•  άφειμένος  8  άφέτην  (^  642)* 
άφηκαμεν 


271 


άφ€το$  —  αφ$ξ$ς 


272 


άφετοι  (Ρ1>Μ^ο(.320  Α)*  οΐ  Ιεροβόοί  (-^ϊ 
βόες),  καί  άπολελνμένοι  [11] 

ή^άφενς'  αδύνατος  (ν.  αφής) 

άφειράλον  άνευ  σπιν^ρος  λαμπρού 

άφείΡεΐν  β[λ]άΛτείν  τρίχα 

άφ€'ψιασ[α]άμην'  άφωμίλησα,   Σοφοχλής 
Άντηνορίδαις  (Γγ.  135) 

άφή  (Ρ1&(.  Ροΐ.  ΥΠ  523  Ε)  •  αΙσΒηοις  χειρών, 
•ήγουν  ψηλάφησίς. 

άφηγεΐσ&αί  (Ευη  διιρρί.  186) *  διηγεΐσ^αι    10 

άφηγήμων  ό  αφηγούμενος  όδοΰ,  οδηγός 

άφηγητής'  ομοίως 

ή•  άφηγοΰ βα'  μεταστρ^φουσα  [21] 

ή^  άφηκές'  εύηχες  (ν.  άφαχές)  [23] 

άφήλίξ  *    καταδεής   άχμής   τήν  ήλίχίαν 

[Ά  26] 

αφημένος  (Ο  106)•  άηω&εν  χαθτ}μενος 

άφημίάστους  ( — Ιας*  τάς)'  αγροικίας 

άφημίζεσ&αί'  ά&ερίζεσ&αι 

άφημοί'  ανώνυμοι,  άχλεεΐς  20 

άφήμονες'  άρρητοι,  ούχ  ονομαζόμενοι 

άφημοϋντας'  άγροίχους  (8634)  [33] 

άφήμως  (ΤΙΐϋΟ.  III 104,  5) •  έν  χόσμφ,  ή(η)χή 

άφηνα'  Ιχοιρα  (ν.  άφεΐλεν) 

άφή  ν  α  ι*    το   τάς  έπτισμένας   χριΒάς   ταΐς 
χερσί  τρΐ-φαι 

άφηνιάζετο'  έχωρίζετο 

άφηνιάσαντες•  άποχωρισθέντες,  έχ  μετα- 
φοράς Ιππων  αρμάτων  { — ατείων) 

άφηνιαστήν    ύπερήφανον,    άνυηόταχτον    30 
(€ί.  ΜοβΓ.  ΑΙΙ.) 

-^  άφηράαν  μαχράν 

άφ'ήρημαΐ'  έστέρημαι 

ή^  άφής'   αδύνατος,    -Ι*  άλλος :  ή  έξ  ής  (βά 
άφ'  ής) 

άφήσασ&αΐ'  άιρασ^αι 

άφητορεία'  μαντεία 

άφήτορος  (1404)•  προφητεύοντος,  ή  του 
τοξότου 

-^  άφΒΙβορον  ό  βορώς  έσΒίωη  40 


άφ&α'  ή  έν  ύτόματι  Ελχωσις,  χαϊ  φ&όη  Οέ 

τό  αυτό  (τ.  Ρομ.  Οβεοη.  ΗΙρροατ.  ρ.  70) 
Αφ^ιτον  (Β  46  βΐ.)*  άφ&αρτον,  ^εϊον 
άφ^ίτους    γνώμας'   άμετατρέπτους.    Σο- 
φοκλής Μυσοΐς  (Γγ.  382) 
αφθονία  (€.  ο.  ΡΙβΙ.  1,^%.  IV  718  Ο)•  5τλΐ7- 

θο;.  χαϊ  κακία 
άφ&ονον  πολύ,  χαϊ  πλούσιον 
άφ&όνους-  τους  άλας  (ν.  2919.  2939) 
άφίας'  βωμός  (υ,  1136) 
άφίγμαι  (Εογ.  Τγο.  68)*  παραγέγονα 
άφιγμένος{^€.  ΑγΙβΙ. ίτ. XXXV νοί. V ρ. 62) • 

παραγεγονώς,  παραγενόμενος  [5β.  Ν] 

"Αφιδνα'   δήμος  τής  Πτολεμαΐδος {!)  φυλής 

[Μ] 
άφίδρυ[σ]μα'  Ιερόν  [§1] 

άφ'  Ιεράς  (βορΙίΓοη.  Γγ.  98)*  οΰτως  έλέγετο 

γραμμή  Ιερά  παρά  τοις  πεττενουσιν 
άφιερισμένα•  περιχεχα&αρμένα 
άφιερωμέναΐ'  αΐ  τφ  &εφ  άναχείμεναι 
αφιέρωσε*  τφ  9εφ  άνέ&ηχεν 
άφίξειν  άποκα&ίξειν  [67] 

άφ'  ίχετηρίας'  έπί  των  χατασπονδαζομέ- 

νων  χαϊ  λόγου  τυγχανόντων  οΰτως  ίλεγον 

[60.  70] 
άφ  ι  κ  μών  τ  ο  •  άπεσείοντο,   ή  άηοελωντο 

(άπε^ώντο) 
άφιχομένψ'  παραγινομένφ 
άφικόμην  (Εητ.  ΡΙιοβη.  369)*  άφϊγμαί 
ά φίκου  (Ευη  Ιοη.  316)*  παραγενοΰ 
άφΐκται  (ΑηβχίΙ.  οοιη.  Γγ.  1  6  ρ.  317)*  πα- 

ραγέγονεν 
ή^άφικτόν  άκά^αρτον,  μισητόν 
Άφίκτορα  (ΑββοΙι.  8υρρ1. 1?)*  τόν  Ιχέσιον 

Μα 
•^  άφικτρός'  ακάθαρτος,  μιαρός      [79.  80] 
άφιλοικτίρμονες'   άνελεήμονες 
άφιλότιμος'  ταπεινός,  παρά  τό  μή  φιλεΐν 

τιμήν  (ή)  ήττάσΘαι  ....  [88.  84] 

ά^^^^^*  έφοδος  (ν,  έφοδος),  παρουσία 


000.    15  άντινορίδαις         24  άφήλιξ  —  άτμής  (28  ν.  έφημίαι)          (36  τ.  "ήνας 

άναντα)          42  οί.   άφεύς  εΐ  αφεος  —   ^^ήί          45  τόξου  62   αφιερά;  —  πιττεύονσιν 

68  άφικετηρίας        71   άφικλωντο   (οΓ.  άπικμώντο)  77   άφικτορατόν        81  άφι- 
ληκτίρμονες        82  φιλεΐν  ήττάσ^αι  τιμή 

ΗΕδ.  11  άφέ[υ]ξομαΐ'  παύσομαι  Αά  16  ή  χροιά  λέπρας  (Ι.€τίΙ. XIV. XV)  21  άφή- 
χίν(1Γ372)*  εξέπεμψε  2Ζ  άφηλικεστέραν  (ΡΚβΓβΟΓ.  Γγ.  Ιχν)*  νεωτέραν  (ΜοβΓ.  ρ.  83) 
25  άφήμαρτεν  (θ  119)*  άπέτυχεν  26  άφημειών  (Ε  158)*  άφημών  33  άφ'  ημών 
(ΡβαΙπι .113)•  άποΒεν ημών  56  άφιγύοισιν  ενχέσι  {ΝϋΤ)•  δόρατα  εκατέρωθεν  έστομωμένα 
57  άφιδήσας'  άφροντιστήσας  59  άφνιδρόν  άκοίμητον  61  άφίει  {Α  25)•  άηέπεμηεν 
67  αφοίάι^βι  (Ζ  388)*  παραγέγονεν  69  άφίκετο  (Σ  395  &1.)  *  παοεγένετο  70  άφιχνεϊ- 
ταΐ'  παραγίνεται  79  άφίλης'  χαλαρός,  νγίης,  ολόκληρος  (γ,  8681.  9042)  80  ά  φιλία 
(ΟοΙοΒΒ.  II  23)•  καρτερία  (▼.  8677)  88  <:ίφ(ν4α^£ΐ  (τ.  8737)  84  άφίζεται  {Σ  270)* 
παραγενήσεται 


273 


άφ$ηηοί  —  άφ(ΐοδ*ι/ία 


274 


άφίηποΐ'  οΐ  οΛείρως  έχοντες  Ι^ζπιηης 
άφέστησιν  σταΒμφ  ηαραδίδωσίν 
ή^άφλάααί,'  άηολέσαι 
άφλαστον  (Ο  717)*    τό  άχροστόλίον ^  τό 

άκρον  της  ηρνμνης^  άποτεταμένον  εΙς  ύψος 
ή^άφλετηρες  (?.8662)•  μαστοί^  ^λαί  [91] 
άφλοι(σ)μός  (Ο  607)•  αφρός 
άφλονς•  άφλοίος 
•[  άφνιδία*  άφνίδαν,  άφνω 
άφνειός  (£9  8ΐ.)*  πλούσιος 
-^άφνός  (ΑμοΗ^Ι.  ?)'  εξαίφνης 
άφνύεΐ'  άφνυνε^'  όλβίζει, 
άφνω*  εξαίφνης,  αίφνώίως 
άφοδος*  άποχώρηοις  ίηϊ  τδ  άφοδενσαι 
άφόδιοι  (Οοτ.)*  ^Χ^ροΙ  (▼•  άφάδειος) 
άφοίβα{σ)τον•  άχά&αρτον.  ΑΙαχύΚος  Νεα» 

νίσχοις  (Γγ.  144) 
άφοιδεϊν  (Αβοΐ.)*  μή  φροντίζειν 
άφοίνονς•  φόνους,  νγμΐς  [8804] 

άφόκλισον  άπόδυσον 
άφοηλίζεσ^αί'  άφαρεΐσ^αι 
άφοήλέττονται  ( — η^  ΒοβοΙί)*   άϋολνον^ 

ται  ατρατεΐας 
άφόρητον  αβάσταχτον,  άνυχομόνητον  {II 

Μ8€ΰ.  IX  10) 
άφορητως•  δεινός,  άβαστάχτως 
άφορίαν  άχαρχίαν 

άφόριος'  Βρασνς,  άηίοτος  [12.  18] 

άφορμη'  η  νϋν   έν&ήχη  λεγομένη.   !4ρι- 

στοφάνης  (Γγ.  ΟΧΧΧΥΙ) 
μέλλει  όέ  πέμπειν  τους  εΙς  άφορμήν 

η  ηρόφααις,  ή  αΙτία, 
άφοροι•  ασύλληπτοι 

άφόρτιον  άχρηστον,  άχά^αρτον  [11] 

άφορτο;*   ούχ  ηγμένος  τήν  Λυχουργ{ε)ίαν 

άγωγήν  [19] 

άφος*  ή  τραγάχανΒα 
άφοσιούμε^α'  τό  δσιον  ηοιούμε^α 
άφοσιούμενοΐ'  έν  ύποχρίαει  Βωχευοντες, 

τιμωντες 


άφοβιούμενος•  ηληροφορων.  Λονήσας  τήν 

όσία»  (Ρΐ8ΐ.  ί.ε%%.  IX  874  Α) 
άφοσιοϋν  χα&αίρειν 
άφοσιοϋσ&αι  (Αββΰΐιίη.  III 120 Βΐιΐι.) '  άχο- 

χα^αίρεσ^αι 
άφοαιώματα•   χα^ραατα,  χα&άραια, 

άφοαιώσεται•  άπάρξεται  οσίας  χάριν 
άφ*   ού  ή^γνωμηστός'   άφ*  ού  μέμνημαι 
ΧΟ        (γώ  μύστης  —  μεμύημαι) 

άφόωντα  (Ζ  322)*  ψηλαφωντα  [83.  84] 
άφραδέα'  έχ^ρά,  πολέμια  (Οτεϊιοεί  ρΓΟ 
άφάδια)  ή^άδιαμέλητα  (άδιάλλαχταί)  μωρά 
άφραδέες  (λ  476) *  αδιανόητοι  [37.  88] 
άφραδέως•  άνεπιστημόνως.  απείρως  (Γ436). 
άδιανοήτως  (7320)  [40.  41] 

αφραχτος'   άφύλαχτος,  Σοφοχλής  ΑΙαντί 

μαστιγοφόρφ  (910) 
άφράχτονς  οΐχήσεις  (Τλαο.  Ι  6)•   τάς 
20        Ι^ή  έχουσας  περιβυλάς 

άφράσμων  ασύνετος,  άμα&ής.  Σοφοχλής 
Τριπτολέμφ  (Γγ.  652)  [45] 

άφράσ(σ)ει  (ΗίρροοΓ.)*  άσυνετεί 
άφραστον  άπρονόητον,  ώστε  μηδένα  νοή- 
σαι.    άνεχλάλητον,    άνεχδιήγητον ,    δ    μή 
Ί*  φράξον,  άλεχτον 
άφρατίας•  Ισχυρός,  Ερήτες 
"Αφραττος'  ή  Έχάτη  παρά  Ταραντίνοις 
αφρεον  {Α  282) '  ήφριξον,  Ιδρουν         [51] 
80    άφρίους'  ά&έρας 

άφρινον  τάλαρον,   των  έχ  των  ίλχνσμά- 

των  των  έρίων 
άφρίς*  μύρτον 

αφροδισία  άγρα•  Σοφοχλής  Αανάχι  {(τ. 
170)*  [γόνοιον  μήλων]  χαϊ  άφροδισίαν 
άγραν  οί  μ^ν  τους  πέρδιχας•  τή  6έ  θη- 
λείςί  παλενοντες  αίροϋσιν  αυτούς,  οΐ  δέ 
προς  τόν  χα&αρμόν  άρμόζουσιν,  χαχως  δέ  * 
χοίρφ  γάρ  χαΒαίρουσι  χαΐ  άρνίφ,  άλλ'  οΰ 
40        ιτέρδιχι.  λέγει  ούν  τήν  των  συών   διά  τό 


000.    93  ά φλου  ς,  άφλοΐο       8801  άναχά^αρτον  {▼.  βοΗοΙ.  Ευιη.  237) 
16  αφ<$ρόιον  ΕΜ.  178,  23         23  θυσ^αν         ^  όσίαν        Ζ2  άφώντα 
55  πέρδιχας  οΐ  δέ  —  άρμόξουσιν,  τή  ,,,  αΙρουσιν  ...  χαπραιέναν 


5  άφόπλησον 
44  άφράδμων 


άφρονεύονται  40  άφραδίη  (Β  368)*  άπειρίςί.  άμηχανίψ.  41  αφραδίησί'  μωρίαις, 
άνοίαις  {Ε  650  3ΐ.),  έξηχίαις  (ηοη  Αγ.  Ρ>ε.  1064)  45  άφ,ράσμων  ασύνετος  51  άφρήτωρ 
(168)*  φρατίαν  ούχ  έχων^  οίον  συγγένειαν 

18 


375 


άφροδ»<ί»άζ$ύ&α»  —  Άχα*μίνης 


376 


χαχαφερές  Βίναι  €0  ζωον  ηρ6ς  συρουσίαν. 
Εαρηάν  γέ  τοι  χαί  χάχραιναν  άηό 
τούτον.  Δύναται  6έ  χαϊ  τήν  των  αΙγών 
γονην  δηλοΰν.  χαϊ  γάρ  ηαΐ  τοντο  τό  ζηον 
λίαν  έπτόηται  ηρός  τά  άφροδίσίΛ'  ωοτε 
χαϊ  εΙς  εαυτό  ύβρίξειν 

άφροδισιάζεσ&αι  (ΡΙιΠβΙββΓ. III  ρ.299)' 
γννοίχίζεσ&αι  [&7] 

Άφροδίσιον  Αφροδίτης  άγαλμα^  ή  Άφρο^ 
δίτης  ϊργον 

αφροδίσιος  ορχος*  ηαροιμία^  ήν  χαϊ 
άναγράφουσιν '  Αφροδίσιος  δρχος  ού 
δόχνεΐ'  ηρώτος  6έ  Ησίοδος  ίηλασε  τά 
κερϊ  τόν  Δία  χαϊ  τήν  Ίώ.  "Ωμοσεν 
άλλα  ....  (εαΙΠηι.  βρί^Γ.  ΧΧΥΙ  3) 

(^Άφροδίτης')  ηερϊ  μέν  της  ^εοΰ  Ιάφρο- 
δίνης* 

έϋστεφάνον  τ  Αφροδίτης  (θ  267) 
Μ  (£έ)  της  συνουσίας* 
χαϊ  έχλελάΘοιντ  Αφροδίτης  (χ  444) 

Άφρόδιτος  (Απβίορίι.  Γγ.ΟΧΧΧΥΙΙ)•  Θεό- 
φραστο; μέν  τόν  Έρμαφρόδιτόν  φησιν^  δ 
όέ  τά  ηερϊ  *Αμα&οΰντα  γεγραφώς  ^ΙΙαίων 
εΙς  άνδρα  τι)ν  &εόν  έσχηματίσ&αι  έν  Κνπρφ 
λέγει  [62] 

αφρό  ν*  χυρίως  &αλάσσιον.  χαϊ  αφρώδες 
δέ  διαχώρημα^  ως  ^Αριστοφάνης  (ί^γίΪΒΪτ. 
1269)• 

Λολύς  δέμα  ς  χατά  τήν  . . .  • 

άφροντιστεΐν  (Χβη.  €οη?.  Υ1ΙΙ  33)*  άμε- 
λεϊν 

άφροντιστίας'  αμελείας  [66.  67] 

άφνα  (β.  0.  ΑΓίβΙοη^ιη.  Γγ.  II  ρ.  699)*  μεμβράς 

άφυδραίνεσ&αι (ΕαΓ. Ιοη. 97) *  Λερ{ιρρ)αί^ 
νεσ^αι,  άηολούεσ&αι 

άφνει  (ΗίρροοΓ.  Π  ρ.  498  Κ)*  άκολευχαί- 
νεται^  χαϊ  ωσπερ  άφύης  χρώμα  Ισχει 

-^άφυξε'  άηόλαβε 

άφύη*  τΑ  μιχρά  (ΛηβΙορΙ).  Γγ.  Χ  ρ.  1152) 
Ιχ^δια 

άφνης  (Χβη.  Ο^ττορ.  II  3,  4)*  δυσχερής 

άφυχα'  άχαλλώηιστα•  παρά  τό  μη  εχειν 


φυχάριον^  δ  βάλλονσιν  αΐ  γυναίχες  ηρδς 

φιλοχαλίαν,  (οϊδάριον 
άφύχτοις  (Βαη Μβά. 531) •  ^  οίς  σύχ  &ττ&ν 

έχφνψεϊν  [76] 

(άφυχτον)  άνεξάλειχτον  ( — λυχτον) 
άφνχτως'  άνεξαλείητως  ( — λύχτως)     [79] 
άφύλλου  στόματος*  άνευ  ίχετηρίας*  Βύ- 

ρυίίδης  "Ορέστη  (383) 
άφνλλωτον    πέτραν    ά{σ)πορον,    άόβτ- 
10        δρον,    οίον  λεωπετρίαν,   Σοφοχλής  Ίοβάτη 

(Γγ.  276) 
άφνλλον*  λεΐον,  ξηρόν.  άνοζον,  ψιλάν 
άφυλλος  Ί-  αύχήν  οί  δέ  άτραχτον  (άχαρ- 

^ον?  οί.  Α68ΰ1λ.  Ευοι.  785)  [Μ.  86] 

ή; άφυρεΐν  (άφόρδιον)'  άχα&αρσία 
ΐφνσγετόν  (Α  495)*   συρφετόν,  άχοΒαρ» 

σίαν,  χόπριον  [88] 

άφυσσαν  τήν  χοτύλην  (χαρά)  ΤαραντΙνοις 
άφύσσειν  άηαρύεσ^αι^  άΛαντλεϊ» 
20    άφνσσων(Α  598  ι  9)*  άηαντλων,  έχχέων 
άφύστα'  χοτύλη,  στάμνος 
άφύτρις'  άρπαινα  (άρύτ — ) 
άφύων  τιμή'  τό  έλαιον^  έχεϊ  ίν  τϋύτφ 

§ψονναι.   λέγουσι  6έ  *Αττιχοϊ  ηλη&οντιχώς 

τάς  άφύας^  ένιχως  δέ  ουδέποτε•  λέγουσι 

6έ  χαϊ  αύτάς  άφρόν  διά  τήν  λενχάτητα 

(β  Οίάγιηο  >ά  Αγ.  Ε<ι<|.  642) 
^     «φωσιωμένε'  (ανόσιε)^  άπω^εν  του  όσιου 
"  άφωρισμένε  (γεγενημένε.  Σοφοχλής  θνέστη 

80       /Τ) 

Άχαία'  έηί&ετον  Δήμητρος^  άπό  του  Λερϊ 
τήν  Κόρην  άχους^  δηερ  έηοιειτο  αναζη- 
τούσα αντήν  (Αγ.  ΑοΙι.  709).  Αάχωνες  6έ 
άγα^ά  (Ατ.  Ιχβ.  90.  91).  οί  6έ  έρια  μα- 
λαχά  (▼.  άχιά) 

'\'άχαίας'  λύπας 

*Αχαίδα  γαΐαν  (Η  124)-    των  Ελλήνων 

νή(ν) 
άχαΐξειν  έλληνίζειν 
40    Άχαιμένης  (ΗβΓοά.  ΥΠ  11)•  Πέρσης,  αχό 
"Αχαιμένους  βασιλέως*  χαϊ  Άχαιμενίδαι 
(Η6Γθά.  1  125)  •  οΐ  Περσ(ε)ϊδαι 


€00.    59  ωμοσεν         &^  της  Ά.  —  έχλέλα^ν  της  Ά.         61  όέ  περϊ  τά  —  παιάνισαν 

παοά 
άνδρα      βΖάφρον  χ,  Μάλλον      68  μέμβρας      69  άφαιδρύνεσ&αι  ^  74  προς      87  άφύσ» 
γβτον*   συρπετον,  ά,  χ.  συρφετόν        89  άφνσσαν         90  ΡοβΙ  άφύσσειν:   ψηλαφάν   (ιά 
άφάσσειν)       95  €Γ.  αφοσιωμένοι       96  €ί.  Αχ&εία        (97  τολι;πα;?  αη  άχεα^)        98  άχάει*^ 

ει  ες 

δαγαΐα,  ή        8900  δαί'  αί  περσίδαι 


(Λοη,  ρ.  61;  ΕϋΓ.  Κΐιββ.  25)       ^  άφυσσάμενοι  (Γ  295)•  άντλήσαντες 


«77 


άχαφΙνα$  — •  αχ^ικ^ίς 


378 


άχααναι  (ΑΗβΙ.  671.  >ζ  ΑηβΙοΙ.  ΗΑ  II 

11,  5.  IX  6,  3)-  έλάφων  ηλιχίαι 
άχαίνεί,'  σαίνα.  χαέζΒΐ,  χολαχεύει 
Άχαροι   (Α  22)•    οΐ  Έλληνες,   χνρίως   όέ 

*Αχαιοϊ    οΐ   χατοίχονντες   μέρος   τι  νον 

Πελοποννήσου^    τήν   χαλανμένην    Άχαίά» 

(ΑροΠ.  ΐ€ζ.  60,  4) 
άχαιομάντείς'  οΐ  τήν  των  ^εόν  Ιχοντες 

Ιερωσύνην  έν  Εύκρφ  [λ  §] 

άχάλχευτα  τρνπανα•  τά  φρύγια^  ιτυρβΐα.    10 

Σοφοχλης  Φινεΐ  βψ  (Γγ.  638) 
-^  άχανά'  χλήματα  (άχάν  ηχήματα Ι) 
άχάνας  (Αγ.  ΑοΙι.  108)*  τιν^ς  μϊν  ΠερσιχΑ 

μέτρα•   Φανόδημος  όέ  χίστας^  εΙς  άς  χατβ- 

τίΙ&εντο  τους  έηίοιτισμονς  οί  έχϊ  θεωρίας 

στελλόμενοι  [11] 

άχανές'  ήηλωμένον  (πέλαγος^ 
^Ζ^^ν  (ΑτίιΙορΙι.)  *  μέτρον•  σίτου  §ν  Βοίω* 

τήι,  χωρούν  μεδίμνους  μέ  (ΑΓίβΙοΙβΙβι) 
αχανής  (Ηβ^ββίρρ.  τ.  25  ρ.  480)*  άφ^γγος,    20 

μή  άνοίγων  στόμα  [14.  15] 

άχαρες-  λυπηρόν  (οί.  8920.  0006) 
αχάριστα•  αγνώμονα 
αχάριστα  (&  236) *  άχαρίατως^  ή  άνευ  χά" 

ριτος 
αχαριστεΖν  (ΑηΠρΙιο)*  μή  χαρίξεσ^αι 
άχαρίστερον  άχαρί(σ)τότερον 

δόρπου  6*  ούχ  αν  ηως  άχ  .ρίστερον  (υ  382) 

οί  όέ  λυπηρότερον 
άχάρνα(ς'    ΑγιβΙ.  ΗΑ.  ΥΙΙΙ  4,  2.  20,  7)•    30 

είδος  Ιχθύος 
^Αχάρνη.'  δήμος  της  Άττιχής 
ΆχαρνιχαΙ  ηύλαι  Ά&ήνησιν 
^Αχαρνιχοϊ  δνοι  (€οιη.  II  Ι  ρ.  502)*   Μ, 

των  μεγάλων  ούτως  ίλεγον  [25 — Ζί\ 

άχειλον  ατροφον.  χολνχορτον  (τ.  άγχίλά 

βΐ  ινχείλον) 
άχεΙμα[ο]τον  (Αββοΐι.   δαρρί.  136)*  άτά- 

ραχον 
άχείρωτος  (ΤΙιαο.  ΤΙ  10,  5)*   άηόρθητος.    40 


αήττητος ^  άνΙχητος.    Χ%ιρούσ^αι  χάρ 

λέγεται  νιχάσ^αι 
άχέλιον  τδ  λεπτομερές  (των  άχνρα»ν) 
άχέλουρις•  ηοίμνη  τις  ηαρά  ΤαραντΙνοις 
Άχελφος•  ποταμδς  Άχαρνανίας.    χαΧ  παν 

ύδωρ  όντως  λέγεται  {Ό'ιάγηϊ.  ρ.  85)       [Μ] 
άχερδος  (£  10)*  άχαν&α  ποια 

χαί  έΒρίγχωσεν  άχέρδφ 
άχερνα'  Ιχ9νς  ποιος 
άχερονσια•  νδατα  έλωδη  (ΑηβΙοΙβίΜ  ΕΜ. 

180,  55) 
άχερωΐς  {ΝΖ^9)'   δένδρου  γένος  άχάρηου. 

λεύχη 
*Αχέρων  (χ  513)*  ποταμός  έν  ςίδου 
ή^άχεταΐ'  στυγεί,  μέμφεται  (άχ&εται^) 
άχέτας  (Ατ. Ρβο.  1159) •  ό  τέλειος,  χαί, φω- 

νήεις 
άχέτης  (ΑχίΛϊοί.  ΗΑ.  IV  7,  7)*  ό  άρρην 

τέττιξ.  ό  λαλίστατος  [48] 

αχήν  άπορος 
άχηνεΖς•  χενοί 

αχήν  ες  •  πένητες  (γ.  1440  βΐ  ήχήνες) 
άχηνία  (ΑηβΙορΙι.  ίτ.  VI  ρ.  954  Αββοΐι.  Οΐι. 

301)*   απορία ,   άπό  τον  μή  ίχειν.  χαΐ  οί 

πένητες  ά χήνες•  τα^^ς  6έ  ότι  τά  χενά 

ηχεί  (ν.  μή  'π'  άχην.)  ^  [48.  49] 

(αχηρής  νπνος  νίάο  άλχηρής) 
άχηρον  άχρίδα  (άχράδα)  Κρήτες 
Άχηρώ•  ή  "Αχηρώ  χαϊ  Ώηϊς  χαϊ  Έλλ(ή}γη- 

ρις  χαϊ  Γή  χαί  Αημήτηρ  ή  αυτή 
ή^  άχητεΐς•  άζήττμοι.  ασύνετοι:  άποροι  (α4 

άχηνεΐς) 
{άχ&εινόν  [Α  ΚΙ  α]*  έπίπονον,  όδυνηρόν) 
άχ^εος•  βάρους  [5β.  57] 

άχ&εσ^αι•  βαρείσ^αι 
άχ&εται•  λυπεΐται  [90] 

άχ&ηδόνα   {Ί\ϊίϊζγά.  ΙΥ  40,  2)*    λύπην. 

όδννην.  βάρος 
ή;  άχ^ηρές  ( — όν ?  ΑηΙίρΙιβη.  €θΐη•  ΙΠ  ρ. 51, 

3)*  λυπηρόν 


9  θεωρίας  [Ιάντες  οί  εΙς  ^εούς]  τιλλόμενοι 
(21   ζί.^άχαρναξ  εϊ  άχερνα;   βΐ.  άχαρνώς) 


€0Β.    1  άχαίνε        2  πέξει       7  ψηνείβω 

12   αχανή  —  μέδιμνον  ίν         18   άνενχαρίστως         ^ —   — , ^ — ^ Λ-ν—-^    --•  -λ-^ — -/ 

23  άχάρνι,  χαϊ      24  άχάρνιχοϊ      32  άχέλονρις'  των  άχνρων      33  άρχαδίας      35  άχέρ- 

σ 
δος   —   έ^ριγχώσ  έν         36   άχερλα    (τ.    8921)  37  άχερον         39   έλιάδον        41    φονηείς 

52   άχειρώ  1)18.    Οί.  έπωπίς,  έγγήρυς  (*Ελήγηρίν  £ιΐ3ΐ3ΐ1ι»)  βΐ  χειρογονία        54  Ι.β$6ΐ>3ΐυΓ   άχ^ι- 
νάν  (βκ)  ρθ5ΐ  64        62  αχηρής  ΕΜ.  181,  18. 

ΗΕ8.  5  "Αχαιοΐς  (Α  2)•  τοΐςΈλλησιν  6  "Άχαξ  αΧΧ)•  χατάσχεσις  10  άχα- 
ν[αν]εΖ  (83ρί6η(.  XIX  16)•  άνανοίχτφ  14  {αχανής-)  άφωνος  β  ΜοβΓ.  ΑΙΙ.  15  ά  χ  α- 
ν ό  ωσάν  (Ψ  300)*  έΛίΒνμοϋσαν  25  άχέα  λύπη  (ΕϋΓ.  ΗβΙ.  336)  26  *Αχεής'  γυνή 
ζΑχαιΧς)  27  άχειν  προτραπέσ&αι  (Ζ  336)•  τή  λύπη  ύπείξαι,  χαϊ  οίον  ύποχωρήσαι 
84  αχαιός  νεφέλη  (Ρ  591)•  περιωραστίχως  λύπη  43  άχεύων  (Ε  869).  λνπούμενος 
48  άχείμονα-  άγνήν  49  άχειρές'  άχρεΖον  56  άχητι•  λυπή&ητι (άχθητι)  57  Αχ&εία' 
ή  Αημήτηρ  μυστιχώς  (Αχαία)       60  αχ&η*  άϋα^αρσία.  αφρός  θαλάσσης  {άχνη) 

18  * 


279 


άχ&ηύας  —  άχρονον 


280 


άχ^^^^ί'  Ϋομώαας.  ήγουν  χληρώσας 
άχ^ηφόρος'  νωτοφόρος,  βάρη  φέρην 
άχ&ομένη  (Ε  361) '  βαρννομένη 
άχ&όμενος  (4  225?)*  βαρονμίνος.  λνκον- 

μενος 
άχθος  (Ηοιηβτ.)*  λύπη,  βάρος 
άχθοίν   κορμός  έχ  λιπαρού  δςίδίου.  Λάχω- 

νες  ν^—^Ι] 

Αχίλλειον  ιτλαχα(ΤΓ&κίο.ίηο.)*  τι}ν!^;ι;λλ- 
λέως  νήσον,  τήν  Αενχήν  λεγομένην,  (είσί  10 
όέ  χαΐ  Άχιλλέως  δρόμοι  (Ευτ.  ΙΤ.  436. 
7)  περϊ  ταντην  τήν  νησον) 
ΆχιλλεΙων  'Ιππεΰσιν  (819)  ^Αριστοφάνης 
χαΐ  Σοφοκλής  Σχν&αις  (ίτ.  504).  Αχίλ- 
λειων ένιοι  όέ  (λέγονσι)  των  λευχων, 
τιν^ς  όέ  σπόγγον  (ωνΐ)  φασί,  οίς  τους 
οφθαλμούς  άποίρώνται  [74] 

^άχληρόν  απεχθές  (τ.  8962)  [7β.  77] 

άχλύν  (£127)*  σχοτίαν.  χαϊ  άορασίαν  (η  Ο) 
άχλυοέσσης'  σχοτομήνης  20 

άχλύς  (£  696)*  ή  έν  τοις  όφθαλμοΐς  λεπτή 

ιλύς.  ομίχλη,  σχοτία,  άμβλνωπία 
άχνα(ς'  Ε  499.  501)  άχυρα  λεπτά,  άποβρά- 

σματα 
άχναν  τήν  ή^οίχησιν»  χαϊ  τήν  έπΙ  του  Μίτου 

λεπτήν  χαλάμην 
άχνη*  τύ  άχυρον 

ώς  δ*  άνεμος  άχνας  φορέ\ι  (Ε  499) 
άχνη  δέ  χαϊ  ό  ίπιπολάζων  αφρός  τφ  χν- 
μάτι  της  θαλάσσης  30 

άχνημος  (€ΓβΙκβ?)*  νηστις 
άχνην  Αυδής  χερχίδος*  Σοφοχλής  Αίχ- 
μαλώτοις  (Γγ.  49).  "Άχνην  τό  άχρον  χατά 
τήν  έργασίαν  άχρως  ίχον,  ή  άπό  τής  θα- 
λάσσιας άχνης '  Ιστι  γάρ  λαμπρά  χαϊ  δια- 
φανής, γράφεται  δέ  χαϊ  "Ίχνη  (ΗβΓοά.  ΥΙΙ 
123) 
άχνη  πυρός  (Αββεΐι.  (τ. 327)*  ό  χαπνός.  χαϊ 


Αριστοφάνης    ούτως    άχνην   (ν^ιρρ.  92) 

ύπνου,    ό  δέ  'Ιπποχράτης  (III  ρ.  274  Κ) 

του    λίνου    άχνη•    δήλοι  Οέ   [χαΐ]    τό 

λεπτόν  ξύσμα  [87] 

άχνυλα•  χάρυα.  Κρήτες  [89] 

άχνωδες'  άχνη  ομοιον  [91] 

άχορα  (ΛηβΙορΗ.  Γγ.  XI  ρ.  1120)*  τα  πίτνρα, 

^νιοι  6έ  Ί*  χρανίον  (κήριον)  [93.  94] 

αχό  ρ  ου  ς  (ΕυΓ.  ΑηθΓ.  1038)*  χαχοχόρους 

άχόρταστος  (Μ^ηαπά.  (γ.  0111Υ) *  άπληστος 

άχος  (Ηοιη.)'  λύπη  [98] 

άχράδα•  άπιον  (Αάχωνες),  χαϊ  βοτάνη 

ά  χραδαμνλα•  ό  χοχλίας.  Ταραντίνοις 

άχράδας  (β.  €.  Ευροΐ.  Γγ.  VIII  ρ. 439)*  τους 

άπίους  [9002] 

άχραδήναι  ( — ΐναι)•   ζωά  τίνα   χαί 

ξυλοφάγα 
άρχανές•  άρχαντονγ  άμόλυντον,  χαθαρόν^ 
άμίαντον,  Χραίνειν  γάρ  έστι  τό  μιαίνειν 
άχρατοι  (ΟΓβΙίοβ)*  οΐ  πολέμιοι 
άχρέα'  βλάσφημον.  άμορφον,  άχρεϊον,  λν- 

πηρόν 
αχρείο  ν  Ιδών  (Β  269)  *  ε^^  ούδεμίαν  χρείαν 
έμβλέ%ρας,  σχυθρωπάσας,  χαϊ  δια(σ)τρέψας 
τήν  Οψιν.   χαϊ  έπϊ  τής  Πηνελόπης* 

άχρεΐον  ό*  έγέλασε  (σ  162) 
τήν  μή  άπό  γνώμης  γελώσαν  δηλοΐ 
άχρήματ-^α'  άδάπανον,  Σοφοχλής ΣχυρΙοις 

(Γγ.  513) 
άχρημοσύνη  (ρ^02)•  πενία,  ίνδεια.  απορία 
-^άχρήεις (—ης) *  μάταιος,  ελαφρός,  άχρηστος 
άχρηστος*  ό  μή  χρηστηριασάμενος  [12 — 14] 
(άχρι  εΙς  τόν  δλεθρον*  μέχρι  του  έσχα- 
του χαϊ  απέραντου)  [16] 
ή^άχρισατέες'  αληθές 
^χρο{ί)ΐην  (ΗβΓοά.  Ι  74)*   όμόχροιαν^   χαί 

συγχρωματιαμόν 
άχρον  ο  ν*  τό  μή  άρξάμενον  έπϊ  χρόνου 


ϋΟΌ.    €4  €ί.  8954  (71  ΟΓβΙίοβί)  78  άχιλλίων  —  άχιλλίων,  εΐαϊ  δϊ  —  νήσον. 

€ν£0&  81  \βιάσματα  84  Ργο  άχμηνος;  οΐ,  χνισμός  85  λυδίς  —  ή  έπϊ,  €ί.  δίερίι.  Β^ζ« 
342,  17  86  λιμού  92  άχόρα  95  αχ  ώ  ρ  ου  ς '  χαχοχώρους  9000  άχραδάμυλλα;  ^ί,  άχρα- 
μύλα  €(  χοαμαδοΐλαι        5   Ργο   άχρατοι        ι   εΙδών        10  Ρθ8ΐ   άχρηστος  \εξί\)Λί\ιτ  άχρήϊστον 


μύλα  €(  χοαμαδοΐλαι        Ο   Ργο   άχρατοι 
δλεθρον  [9015]        18  \άτιστον 


69  άχΐ'  πού  (Α  607).  ή  χόρτω  χλωρφ  (8ίΓ3ε.  XI.  16)        70   άχιά'  Ιρια  μαλαχά 
71   άχίχητα  (Ρ  75)*  ακατάληπτα  74  Ά  *~       " 


ΗΕ8. 
(ν.  άχαία)  71   άχίχητα  (Ρ  Ίξ^)*  ακατάληπτα^        74  Αχινάων  (Β  625)•   των  ^Εχινάδων 

76  άχλυδιάν*    θρύπτεσθαι    (ν.  χλοιδώσι)  77   άχλύμενος    (Α  103  βΐ.)*    λυπονμενος 

87  άχνη  τόν  δαψιλές,  άφατον,  πολύ,  άφθονον  (Ι.  άχύνετον)  89  άχνύμενος  (Α  103  β1.)• 
λυπούμενος  91  ά  χόλο  ν  άποακευαξόμενον  τήν  όργήν.  κωλυτικήν  οργής  δύναμιν  έχον  νηπεν- 
θές,  άχολόν  τε,  κακών  έπίληθον  απάντων  (6  221)  93  αχώρητος*  ό  μή  χωρούμενος 
94  αχώριστος*  6  μή  χωριζόμενος  98  άχουσα  (Φ  340)-  χραυγάξουσα  9002  άχράδα* 
άπιον  Αάχωνες  12  αχρημων  (ΕαΓ.  Μβύ.  461)*  πένης,  καϊ  αντάρχης  13  άχρης  άπε^ 
λύησεν  {Δ  522)*  παντεώς  άπέχοψεν  14  άχρι  (σ  369)*  μέχρι.  Εως:  άχρις  (β  ΜοβτίΑ•) 
16  άχριον*  άχριστον  * 


281 


άχροροτ^ίβές  —  άϋρο» 


282 


άχρονοτριβές-  σνντομαν,  ταχύ,  ηαρά  τό 

μη  τετρΐφ&Μ  έν  χράρφ^  17  Ζ90νον  πύλύρ 

όιατριψαι 
άχροοί'  ηνρραϊ  ήμίονοι 
Ύ  άχροον  ηονηρόν,  Αάχω(νε$)  νό&ον 
{(ί)χΰν€τον  (Νιε.  ΑΙβζ.  174)*    ηολνν^  (όβ- 

"ψίλές^  ^φαταν^  αφΒονον) 
άχυρμιαΐ  (£502)*  τόΛΟί,  $1ς  αΰς  τά  άχυρα 

έχπίχτβί  λιχμώμενα 
άχυρο  ς  (Αγ.  Υ«8ρρ.  1310)  *  6  άχυρων,  άχυ•-    10 

(ρ)οδόχη   (Χ«ιι.  Οβΰ.  ΧΥΙΙΙ  7)•    άηοΒήχη 
.  των  άχυρων 
όχ^ίν€υτον  άχαυατον 
άχωρ'  τον  άχορα  ( ΑΓίβΙορΙι.  (γ.  IX  ρ.  1120). 

έίρηταί  δέ  άποπίτυρίασις  χεφαλής 
άχωρος'  έν  κατάρα  λέγεται  6  μήτε  τάξιν 

βίου  μήτε  χατάστασιν  οΐχίας  { — είαν)  ίχφν 
ά'ψ  {Α  60)*  χάλιν,  εΙς  τά  οπίσω,  έχ  δευτέρου 
-^  ά-ψάχειν  άποτυχεΐν 

άψαλα'  άίί^οφητί  ηορενεται  20 

άιράλαχτος  (ΟτζΜ.  Γγ.  XI  ρ.  250)•   ακίνη- 
τος,   άψηλάφητος.    ακράτητος,    Σχυ^α(ις) 

Σοφοκλής  (Γγ.  505) 
άψάμα^ον  άφ.,.ον 
άιρασ&αι  (ί  397)  *  άναφΒήσεσ&αι * 

άί^ασ&αι,  χλωρός  ηερ  έών 
άψάύ^ην  (Κ  377)•  έπελάβοντο' 

χειρών  (6')  άιράσΒην 
ά'ψανστον '     άπροσπέλαστον. 

(Τ1ια€.  IV  97,  3).  άψί^λάφητον 
ά -ψ έκτο  ν  άμωμον,  άμεμητον.  [άίρενδές'\ 
άθελες-  υγιές  (8681.  8779) 
•^  άψερον•  ύστερον,  πάλιν 
ά-ψεφές*    άφρόντιστον.    Σοφοκλής    ΦαΙδρφ 

(Γγ.  625) 
ά'φεφέων  αμελών 
άψηλάφητον  άνέπαφον  (βραη ?) 
-^άψητος*  ανυπόταχτος 
ά'φηφον'  πολύ,  μέγα,  Ισχνρόν 
άψίαΐ'  έορταί,  Αάχωνες  (ν.  έψίαι)  40 

ά ίριδες*  τά  κύκλα  των  τροχών,  αΐ  περιφέ- 

ρειαι,  ή  καμάραι 
άψίκορον  (ΡΙβΙ.  Αχ.  369  Α)•  άπλησμον.  ή 

άμα  τφ  'ά'ψαα&αι  κορενννμεναι  καϊ  ταχέως 


άνέπαφον 
[37-40] 


30 


ά^ίκορος'   καματηρός,   ταχέως   όλιγωρών^ 

καϊ  κόρον  λαμβάνων 
άψικόρως'  ενμεταβλήτως 
ά^ιλον  άπτερον^  ή  πολύπτερον 
άί^ιμαχία'  συναφή  μάχης 
άψίμαχος'  επίμαχος,  έπίφορος  μάχης 
ά^ιμισία'  προς  ολίγον  διαφορά 
•^  άίρίον  τό  πρόσωπον 
-^άιρίορ*  μέγα.  πλατύ,  πολύ,  Ιαχυρόν    [§9] 
άιρίσι  λίνου  (£487)*  άμμασιν,  άπό  τής 

συναφής  [62] 

ά^οος'  Βηρίον  τι  κατεσ&ίον  αμπέλους 
άιρορρον  (δορΗ.  ΑΙ.  369)*  όπισ^όρμητον 
άιρορρον   {Δ  152  βΐ.)-    παλινόρμητον ^  έξ 

υποστροφής 
ά^  ορρό  ου  (Ζ  399  ν  65)*  άνάπαλιν  ρέοντος. 

ταχυρ(ρ)όου 
άιροφητέ*  ήρεμα,  ήσύχως Βόλαχι 

(Οοιη.  ΙΥ  ρ.  155) 
άιρόφητος  (8ορΙι.  Αί.  321)•  άνευ  κραυγής 
άψυχες*  άλ^ι}ί}ές^  ον  'ψευδές 
άψυχίη  (Ηίρρθ€Γ.  II  ρ.  216  Κ)*  λειποΘυμία 
ά^υχον  (είχώ  Εογ. Μ6(1. 1162) *  είδωλον  μή 

έχον  ίρυχήν 
ά-ψυχος'  δειλός,  καϊ  ό  τών  ΠυΒαγορικών 

βίος 
άχρω*  προσεγγίσω,  δήσω,  Κρατίνος  (Γγ.  ΙΛ 

ρ.  196) 
άώ•  -^ύγείςί.  ήμέραν  (ΤΗεοΰΓ.  XVIII  14) 
άωδυνεΖν  άπονεΐν,  ύγιαίνειν 
άώϊος'  πρωινός^  όρ&ρινός 
ή^ άώλυπον  τδ  ουκ  άπολλύμενον 
άών  (ΕρίεΙιβΓίη.  (γ.  34)*  Ιχ&ΰς  ποιος 
Άωοί'  Βεοϊ  οί  έκ  Δρόμου  μετακομισ^έντες 

εΙς  Σαμο&ρφχην   {ή)  Αήμνον,   καϊ  Κίλικες 

άπό  Αώου  τοϋ  Κεφάλου  (?/)  του  πάρα- 

ρέοντος  ποταμού 
άωρεΐν  όλιγωρεΐν,  άπειΒεϊν.  φυλάσσειν  (ίά. 

γαωρεΐν^)  [81.  82] 

α  (όροι   (μ  89)  *   εΐ  μίν  δασέως  γράφει  τό  ω 

ώμοί'  ώριμοι  γάρ  οΐ  πέπειροι*  εΐ  δέ  "φι- 

λώς  αφύλακτοι,  βέλτιον  δϊ  οΐ  μή  δυνάμε- 
νοι όρούειν   ένερρίζωται  γάρ  ταΐς  πέτραις 

ή  Σκύλλα  καΒάπερ  οί  κοχλίαι 


ΟΟϋ.  20  άντομον  22  λακωνό^ον  23  Οί.  άχνητόν  27  άχώρατον  —  δτι  πυξίασις 
80  άψακεΐν  €^Γ.;  οι,  άπαρχτεΐν  34  περεωνί  45  ΟΓ.  κατα^ρέφει,  τρέφει  50  ακρίδες 
52  καυματινός  53  άμετ\  57  άιριμεσσία  66  ά^ρόρροον  —  ταχνρόου  61  κολαχείρ. 
69  άψη&ές        ΊΖ  άψώ'  προσαγγίστω        78  άών        79  λίμνην  —  πε^ι^\ 

ΗΕ8.    37  α-ψ  άπιών  (Κ289)•  πάλιν  ύποσταέφων        88  άχρ  αυΘις  (θ  335)•  πάλιν  έκ 
δευτέρου 
ουχί  τά 
έπανίτω 
άπρακτος  ωρα 


ΗΕ8.  37  άψ  άπιών  (Κ289)•  πάλιν  ύποστρέφων  88  αψ  αν^ις  (ίί  335)•  Λαλιν  ίχ 
ου  (0  364)  Ζ9  άιρ  δέ  (^220)•  πάλιν  δέ  40  αψεα  (6  794)•  αΐ  συναφαϊ  τών  μελών, 
ά  μέλη  (Ογ6Κ.  Νβι.  ΟβΓίη.  IV  6  ρ.  207)  60  άίρΐσΐ'  συναφαΐς  62  άχρίτω  (α  276)• 
ω       81  ά.ώρησις-  κρέμασις        82  αωρία  (ζΐ  Ρβ.  ΟΧΥΙΙΙ  147)•  σκοτία,  μεσονύχτιον. 


283 


άαρο»  —  βα&μοί 


2Μ 


άωροι  (ΟλΠίαι.  ίΓ.  ΟΟΟΧΧΥ)*  ώμοΐ.  άγριοι^ 

σκληροί 
άωρον  απρεπές,  άχαρί,  άχαιρον   (Εητ,  ΙΑ 

1218  6ΐ  γ.  ούχ  αωρον).  αμορφον  (Ρ1«(.  ΡοΙ. 

IX  574  0) 
(άωρος*  άϋπνος  (6  νπνοςΐ)  ΜηΘνμναΧοι 
άωρτο  (Γ  272) *  ηαρήρτητο)  [88] 

{άωτεΐς'  άπαν^ίξας.  χοίμςί  ΙΓ  159) 
άωχΒϊτβ  (χ  548)*  άπαν^ίζετ€  τον  ΰηνον 


άωτενειν  άΛαν&ίξεσ&αι 
άωχοΐ'  ωτα  μη  έχοντες 
άωτον  ίριον•  άνΒος 

άωτον  Βεσπεσίοιο  {ι  434) 

έρίου  ^εΐου.   "Αωτον  (Ι  657)  γέρ  τό  άν- 

^ς 
άωτος  (ΤΗβοοΓ.  ΧΠΙ  27)*   το  άν&ος^  άρσε- 

νιχως,  ή  μη  ίχων  ωτα 
άωτονσιν*  άν^οϋσιν 


Β. 


Βαβάξειν  τό  (μή)  διηρ^ρωμένα  λέγειν, 
ίνιοι  δέ  βοάν 

βαβαί  (Οοιηίΰί)*  9ανμαστιχη  φωνή 

βάβακα*  τόν  γάλλον 

βαβάκινος'  χύτρας  είδος 

βάβακοΐ'  ύπο  Ηλείων  τέττιγες'  ύηό  Πον- 
τίκων δέ  βάτραχοι 

βαβάκτης  (ΟΓβΙίη.  ίτ.  ΧΧΠ  ρ.  182)•  όρχη- 
στι};.  ύμνφδός.  μανιώδης,  κρανγααος,  ο9εν 
καϊ  Βάκχος 

βάβαλον  κρανγασον  Δάκωνες 

βάβαλον  αΐδοΐον  (βάμβαλον) 

βάβαξ  (ΑΓεΗίΙ.  ίτ.  32)*  μάταιος ^  λάΧος^ 
φλύαρος,  έν&ουσιών,  αναιδής 

βαβάξαι•  όρχήσασ&αι 

ή^βαβήρ-  ό  άρης  (άτίρ)         ^  [Μ] 

βαβράζων  κεκραγως  συντόνως 

βάβρηκες'  τά  ούλα  των  οδόντων,  οΐ  6έ 
σιαγόνας,  οΐ  όέ  τά  έν  τοΐς  όδονσιν  από 
της  τροφής  κατεχόμενα 

β  αβρή  ν  ύπόστασις  ελαίου  κατά  Μακεδόνας 

βαβύας  (ΤβΓβηΙίηί)*  βόρβορος^  πηλός 

Βαβύη  { — κη%)'  χείμαρρος,  οΐ  δέ  πόλις  (πο- 
ταμός ?) 


10 


20 


Βαβύχα'  γέφυρα 

Βαβυλώνιοΐ'  οΐ  βάρβαροι  παρά  τοΐς  Άτ- 
τικοΐς 

βαβύρτας'  ό  παράμωρος  (Ιαδηττη») 

βαγαία'  ματαία.  Λυσικράτης•  -^βαγαία  γαρ 
ωστις  επικουρεί 

βαγαίος•  6  μάταιος,  ή  Ζευς  Φρύγιος.  [μέ- 
γας, πολύς,  ταχύς;  ζί.  βαλαιόν] 

βαγαρόν  χλιαρόν,  Αάκωνες  [24] 

ή[βάγιον  μέγα 

β  άγος•  κλάσμα  άρτου ,  . . .  μάζης :  χαΐ  («4 
βαγός)  βασιλεύς  καϊ  στρατηγός,  Αάκωνες 

βαδάς•  κίναιδος,  ως  Άμερίας 

β  αδ  έλεγε  ι  (Μβεβάοηββ)  *  άμέλγει 

βάδην  σχολψ  κατά  βήμα.  βαδόν,  περυιάτφ 

Ιρχομαι  (Αγ.  1,γ%.  254)  [81-4ΰ] 

βάδομαΐ'  αγαπά 

^βάδηδοΐ'  ήχεΐοι  (βαδύ•  ήδύ  ΏλεΣοι)  [38] 
βάζε IV  {5  92  8ΐ.)-  λέγειν  [40-45] 

βα&άλη•  κρήνη.  Αμερίας 
βαθμίδες  λόγων  άρχαί 
βαθμοί•    Ιχνη,    πόδες,    καϊ    δίφροι    χαρά 

+  τραγικοΐς 


ΟΟϋ.    84  άώριοι       85  άμορφον.  άωρτο•  έκρ.        86  €ί.  5736        90  άωτεΐται•  άπαν- 
^ίξεται       93  έρεΐον  —  έρείου.   ηοχ  ροβΐ  άνθος  ΙβκβΙ^βΙτίΓ  άωτόρ'  παρήρτητο        95  Ρθ9(  άν- 
^οϋσιν 
ΕΜ.  186, 

00 


{:0Ό.    84  άώριοι       85  άμορφον.  άωρτο•  έκρ.        86  €ί.5736        90  άωτεΐτ 

93  έρεΐον  —  έρείου.   ηοχ  ροβΐ  άνθος  Ιβ^βΙ^βΙτίΓ  άωτόο'  παρήρτητο        9! 

ΐ6^βΙ)&ΙυΓ  άωτεΐς•  άπ.  κοίνα  (9089)        3  γάμον        14  βάβρικες        16  Οί. 

6,  1        18  βαβύκτα       22.  25  Αά  βουγάϊοςί        27  δ'  μη        30  βάδην 


βακύας  Η 
ΐίρέμα  (Ν 


00 

616)  σχ.  (30  βαστακτικώς  περιπάτφ  έοχόμενος  €γτ.)  32  λι  διμη  36  βάδδομαι  €γτ.  Ότ, 
(38  βαθρακίζωνί)        48  δίφρου  (οΙ  παρά  τοΐς  στρατηγοΐς  δίφροι  ΒβΙίΚ.  224,  3) 

ΗΕδ.  88  άωρτο  (Γ  272)*  άκρέματο  12  βαλβίδες•  αΐ  &νραι  του  Ιππικού,  καϊ  βαλ- 
βίδες 24  βαγεΐ-  είσελ&οϋσαι  (βάσαι  €γτ.  63)  17  βάδος-  ό  καϊ  βάτος  ΓΙυε.  XVI  6). 
ν  ξέσται.  ήγουν  λίτοαι  μή  31   βαδδίν   (ϋβηι»  Χ  5  XII  6.  7)*   βύσσινον  ένδυμα  έξερέας 

(έξαίρετον)  32  βαδος  (ΕρίρΗβη.  άβ  ροηά.  ρ.  178)*  δ  καϊ  βάτος,  ν  ξέσται.  ήγουν  λίτραι  μή 
33  βαδίζει  (Β3Γυ€.  II  13)*  περιπατεί  34  βάδος'  υΙός  (Σαβάόιος•  εϋϊος)  35  βάδιστοι 
(Ψ  310.  530)*  βαδύτατοι  38  βα&ακίζων  κακώς  έρπων  (ν.  βαθάκων)  40  βάζομεν 
(γ  127  ν.  1.)•  (έ)λέγομεν  41  βαθεΐαν  (Υ  440)•  κεκρυμμένην  42  βαθείης•  υψηλής, 
μελανής,  δαιρηλοϋς.ή  (βαθέης)  έξάλλεται  (£142)*  κεκρυμ{μ)ένης  43  βάθιστον  (Θ14)• 
βαθύτατον  44  βάθρων  έμμελίων  (θεμε — }.  ή  αγαλμάτων  45  βαθάχωνβ,  κακώς  (τ.  βαθά- 
κίζων) 


285 


βά^ρα  — >  βάχοα 


286 


βά&ρα"  αγάλματα  (-"^κος),  βάαης 
-^βά^ς'  στίχος  (8αΙ4.).    ίηΐστάσις  (έπϊ 

βά»ος  (ΤΙιυΰ.  Υ  68,  3)*  ατάαις).    χβΐ  %6 

βα&ν  χαΐ  μέγα,  χαϊ  ύψηλόν,  ΐίαϊ  μέλα» 
βά&ρθ9'  βημα^  βάαις.  ύκοηόδίον  {χαϊ  ώπ 

δρίάς  ( — άντος.  βάσις)) 
βα&ύγλωσσοί.'  έλλόγιμοι  [Μ] 

βα^ύζωνοΐ'    €ΐς  βά^ς  ξωννύμεναι  τους 

χιτώνας 
βα»νξ€6νονς  (γί5α&90γ  έν  βά^α,  ξων-    10 

ννμένας 
/9αθι$  χομωσαν  ίν  βά^ει  Ιχονααν  ατά- 

χνας 
βα^νχολκος'  αρχαία*  καλαιά.  χοίλη 

[&8-6Φ] 
βαθ'νμαλλον  χνεωρου  Ί*τον  μήλαητος  χά- 

πης,  άπό  Ιστορίας^  από  χνεωροϋ  φντου,  φ 

έχρωρτο  κρός  χά^αρσιν.  άηό  όέ  τον  αντοΰ 

αυχμηρού 
Βα&νμΙδαι•  γένος  ηαρά  Αυδοΐς  20 

βα&νηέκλων   (ΑροΙΙ.  Ιβχ.  60,  26)•  χαλά 

Ιμάτια  εχόντων 
βα&νρρη'  γαλή,  Ιχτΐνος  (ή  χτϊς)  νηό  Ανδων 
βα»νρ(ρ)ιξοι-  βαθεΐαι  [66] 

βα^νρ{ρ)ίζον  πέτρας•  της  υψηλής 
βα^να κόρος•  βα9έια{ν)  σηείρων  γήν 
Βαιάγις'  εορτή  παρά  ΆσσνρΙοις,  ύς  Αέοίν 

6  'Αλαβανδίύς  ίν  τρίτφ 
βαίβυχος'  κελεχανος  Φ^λητάς^  Άμερίας  (61) 

βανκάλας  80 

βαίδειον  Ιτοιμον  ΉλεΖοι 
βαιδυμήν•  άροτριαν  Βοιωτοί 
βαίεασα'  βότρνς 

βαΐ'ζσΐ'  μιχραΐς  [75] 

βαίχαν  Ερήτες 
βαίχνλος•  ηροβατάδης  (βάχηλος)  [78] 


-^βαΐμεναι  (»  6181)*  βαΐνειν  [80] 

β  αίνε  ι  ν  φιλεΐν,  χολαχενειν  (βά  σαΐνειν^)» 
βίβάξειν,  πορενεσ&αι,  περιχατεΐν 

βαίνετον  βαδίσατε,  δνΐχώς  [88 — 85] 

β  α  ιό  ν  ολίγον,  μιχρόν,  Σοφοχλής  όέ  ΟΙδί- 
ηοδι  Τυράννφ  (750)  άντϊ  του  ή^  άφθονος 
χαϊ  Λολλός,  ή^  β  αιών  έχβαλων,  χαϊ  έν  ΑΙ- 
χαλώησι  (Γγ.  39)  βαΐον,   εν  (1.  β  α  ιό  ν  Ιν) 

[87.  88] 

βαισήνης•  ηαρ  'Ινδοΐς  τό  στρατόηεδον, 

βαίσηνος•  ό  στρατός 

βαισσόν'  βά9ος  (ρεεεηΐΛί) 

βαΐταν  "Ελληνες  [03.  94] 

•^ βαιτρενειν  άροτριαν  [06] 

βαίτη  (8ορΙι.  ίτ,  102)*  δερμάτινον  £νδυμα„ 
δχερ  Ινωι  σισύραν  Ινιοι  όέ  σχηνην  δερ^ 
ματίνην  οΐ  όέ  διφ9έραν 

βαίτυλος'  οΰτως  έχαλεΐτο  ό  δοθείς  λί&ος 
τφ  Ερόνφ  άντϊ  Διός  [90.  100] 

βαιώμφαι*  αί  αίγες  έν  ίερατιχοϊς 

β  αιών  (ΕρίοΙιβΓίηυβ)  •  Ιχ&ΰς  ή^  οΰτως.  χαϊ 
μέτρον  καρά  *Δλεξανδρεΰσι  (βά  βαί&  III 
Κί8?.  Υ  11  ?) 

Βαιώτις'  Αφροδίτη  παρά  Συραχουσίοις 

'^ βαχάΐον  μέτρον  τι 

βάχηλος•  ό  μέγας,  ή  ανόητος,  ή  ό  άπόχο- 
πος^  υπ*  ένίων  γάλλος,  οί  6έ  ανδρόγυνη• 
άλλοι  παρειμένος^  γυναιχώδης^  παρά  Με- 
νάνδρφ  Ύμνίδι  (Γγ•  IX)  χαϊ  τό  σύντ^^ες 
ήμΐν 

βάχχαρις  (ΑΓίβΙ. Τ1ΐ6$ιη.  Γγ.  1  Υ)*  μύρον  ποών 
άπό  βοτάνης  όμωνύμως•  ξνιοι  δί  άπό  μνρ• 
σίνης•  άλλοι  όέ  μύρον  Αύδιον  (ΗίρροοΓ.  II 
ρ.  649  Κ  &1.)•  έστι  6έ  χαϊ  ξηρόν  διάπασμα 
τό  άπό  τής  ^ίζης  [7] 

βάχοα•  βά^ρον  (=  1251) 


€0Β.    54  \νοι  τους  χιτούς  χ.        56  λήϊον  έν  (γήν  έν  Μβιηβΐίβ)        62  \ήδαι  —  έπϊ 

ο 
λνδοις       68  Ιχων       64  βα^υροηγάλη       70  βαβυχώς^  πελεχάν,  ώς  —  άμεριάσας  (ν. ^αν- 
βνχάνες)         73  Οί.  βλήσσαν  εΐ  ρεύσα  €γτ,  171  76  χρήται  (βυρρίβηΐ  αίγα)  86  γράμμα 

[Βαι&ήλ  (Α^αίΐ»  βά  ββη6§.ΧΧΥΙΙΙ  10)•  οίχος  Θεού]  βαιών  —  αίχμαλωτησι  99  ΙηίΓΒ  βλέτνς 
102  β  α  ίων        5  €ί.  βαίχυλος  χάβηλος  χάληβος 

ΗΒ8.  58  βα^υδίνης  (Υ  73)•  έν  βά^ει  Ιχων  τά  γεύματα,  ή  βαρείας  δίνας  Ιχων,  ή 
μελάγα  γεύματα  58  βα^υχόλπων  Ηρωίδων  (27 122)  •  άπά  τοϋ  μεγέθους,  χαϊ  βα&υζϋάνων 
59  βαθύ   λήϊον  {Σ  550)•  πολνχαρπον  πεδίον  60   βαθύλιμον  (1151)*    βαθύν  λειμώνα 

Ιχουσαν         66  βα&υρρόου  (Η  422)  •   βαθέως  χαϊ  ταχέως  ρέοντος  75    βαίην    όλίγην^ 

ραχρΟΌ  (μιχράν),  ή  έβησαν,  ή  έπορεύ^σαν  (β (Ι  βάτην  Α  327)  78   βαιμάξειν  βασιλευειν 

(ιά  βαννάζεινί),  ή  βαστάζειν  (βλι-)  80  βαίνη'  ύβρις  (▼.  βλίμη)  83  βαΐνον  (Ι  589  ηΟΑ 
Β  510)•  έξέβαινον  %^  βαίνοντα  {δ  653)•  επιβαίνοντα  ^  βαίομαι  (Χ  431)*  βιώσομαι 
87  Βαρχά^οις  όχλος  (δορίι.  ΕΙ.  729)•  φβ^^ός  (^αίοις)  88  βαΐς-  ράβδος  φοίνικος,  χαϊ 
βαίων  (Ι  Μβεο.  XIII  51)  93  βαιτάς•  ευτελής  γυνή.  \  αρχαία  όέ  ή  λέξις  (βλιτάς)  94  βαι- 
τάδα•  ευτελής  γυνή  (βλιτάδα)  96   β  αίτιον  βοτάνη  έμφερής  διχτάανφ,  ήγουν  γληχωνι 

(βλίτον)  99  βαίτνξ•  βδέλλα  (βλίτυξ)  100  βαιτώνα•  τόν  εντελή  άνδρα  (βλίτωνα) 
7  βαχνίδες•  εΐοος  υποδημάτων  (βανχίδες%  βασιλίδες!) 


287 


βαχόν  —  βάλλ*  Ις  Μαχαρίαν 


•^  β  αχό  ν  ηεσόν,  Κρήτες 

βάχται,'  Ισχυροί 

βαχτηρία'  ράβδος 

%  βαχοίας'  ηηλός  {Ταραντιψοι) 

βάχτρον  Ί*  χαμηλός  (κομίτυλ— )  [14] 

βαχχαν  έστεφανώσ&αι  κισσφ 

Βαχχέβαχχος  (Αγ.  Εςς.  408) *  ό  άιόννσος 

όντως  έχαλεϊτο  έν  ταΐς  ^σίαις 
Β  αχ  χ  ει  α  (Αγ.  Κβηη.  357)*  εορτή  Διοννβου 
βαχχεύει  ( ΑββεΙι. Γγ.  57)  *  μαίνεται,  τραγφδεΐ    10 
βαχχεν^εΐσα'  -^ έξιχενομένη^  έξεστηχνΐα 
βαχχενοντες'  μαίνόμενοι,  σειόμενοί 
'\^ βαχχεΐον'  τελεστήριον  νόρ9ηξ 
Βάχχη'  γένος  άχίου  (Νίε.  ΤΙιβΓ.  512).  ή  μία 

των  Βαχχων,  ή  του  Διονύσου  (βαχχεύτρια) 
Βαχχιάδαι  (ΗβΓοά.  Υ  92)*    ού  μόνον  οΐ 

Μίλήσιοι,  άλλα  χαϊ  ΚορΙν&ιοι^  άηό  Βάχχώος 
βαχχίη  (ΑΓοΗϋοεΙιιΐΒ)  *  αανία 
βαχχόαν  βό^ρον.  ΑΙολεΐς  (τ.  108) 
βάχχος-  ό   Ιερεύς  (ΕυΓ.  Γγ.  475,  15)   του    20 

Διονύσου,  χαϊ  χλάδος  ό  ίν  ταΐς  τ€λε[υ]ταΐς 

οί  όέ  φανόν  λέγουσιν  *   οί  δϊ  ΙχΒνν 

(ϋοΓίο  ΑΠιβη.  118  Ο) 
Βάχχου  Διώνης*  οΐ  μϊν  βαχχευτρίας  Σε- 

μέλης*   οί  όέ  Βάχχου  τοΰ  Διονύσου  χαϊ 

Αφροδίτης  της  Διώνης,  ηαρόσον  διωνυμία 

ηερϊ  τάς  θεάς,  Πράξιλλα  όέ  ή  ΣιχυωνΙα 

Αφροδίτης  ηαΐδα  τόν  &εόν  Ιστορεί  (ίτ,  8) 
βάχχνλον  (Νίοηά.  (γ.  121)*  σηοδίτην  άρ- 

τον.  *Ηλεϊοι  30 

βάχχον'  χλαν9μόν,  Φοίνιχες 
-'^βάλαιχες'  δεσμωτήριονχαϊβαλαιχάχες 
-^βαλαιόν  μέγα,  ηολν,  οΐ  όέ  ταχύ  Η.  β. βαλιόν 
βαλαν  άγρα  (ΗβΓοά.  III  155)*  χλείς 
βαλανεύειν  λαμπροφωνεύεσ^αι^  ηαρόσον 

οί  βαλανεΐς,   όταν   ηαραχέωσιν  τδ  νδωρ, 

χραυγάζονσιν 
βαλανεύς  (ΑπβΙορΙι.  ίτ,  ΥΙΙΙ  ρ.  1129)•  λο- 

λνηράγμων,  περίεργος,  χαϊ  ηαραχύτης 
βαλαν ιομφάλους'  ούτω  Ερατΐνος  (Ρο^ίΙ.    40 


Γγ.  IX)  ύνόμασε  τάς  έχουσας  ομφαλούς 
άνευ  ηροσώηων,  δηοϊοι  οί  ^όλοι  ίν  τοϊς 
βαλανείοις,  οί  δέ  άηδ  των  ομφαλών  των 
έν  τοις  πυέλοις 

βάλανοι*  τά  έξηρτημένα  των  Ορμων  κερϊ 
τδν  τράχηλον  (Αγ.  Ι,γΒ.  410).  χαϊ  (χ  242) 
των  δρυών  ό  χαρκδς  (χυρίως.  ύχό  Βενο- 
φωντος  [Α η.  15,  10])  χαϊ  ό  των  φοινίκων, 

χαϊ  χλεΐδες (ΒβΚΙί.  225,  10.  13)  χαϊ 

Ιατροϊ  τά  έντιΒέμενα  τη  §δρ^  βαλάνους 
λέγουσιν  (ΗίρροεΓ.  II  ρ.  87  Κ) 

βάλαρες'  οί  βλαισοί,  Βαλάρα  (βανά)  γάρ 
γχτνή  ίίαρά  Βοιωτοΐς 

ή^βαλάσαι•  άγοράσαι 

βαλαύστιον  (Οίβο.  Ι  155)*  είδος  φοιας^ 
φέρον  άνΒος  άραόζον  ηρός  ^ερακείαν 

βαλβιδονχον  τερματοϋχον  (41 — 43] 

βαλβίς'  αφετηρία,  χαϊ  ή  αρχή  της  εΙσόδου 
χαϊ  εξόδου,  χαϊ  ή  άφεσις  των  ΙπΛο^ν*  χαϊ 
ή  9ύρα  τοΰ  ίππιχον,  ίνιοι  όέ  ΧΰφΛτήρα• 
χαϊ  ηαρά  "Ιηηοχράτει  (ΠΙ  ρ.  273  Κ)  βαλ- 
βίδες τδ  έχον  έχατέρω^εν  επαναστάσεις, 
έστιν  όέ  χαϊ  βαθμός,  χαϊ  έρεισμα 

βάλε*  [^ίψαι,  ή]   δφελον    (Αΐ€ΐιΐλΐι•  Γγ.  21) 

[40-52] 

βαλήν  (Α«8θΙι«  Ρ€Γ8.  659)*  βασιλεύς.  Φρν^ 
γιατί  [Μ] 

βαλία*  όφ^αλμία,  χαϊ  τδν  βάλιον  χηρόν 
Βρήτες  (ΕΜ.  186,  27;  βάνος,  βλάνος) 

ή;^ βαλίαδος'  μαινόμενος 

Βαλιαρίδες'  νήσοι  αί  περϊ  Κύρνον  (Ρηβ. 
Χ  17,  9).  αί  όέ  αύται  χαϊ  Γυμνήσιαι 

βαλιχιώτης*  συνέφηβος,  Ερήτες 

βαλιώταΐ'  πρόγονοι  [60.  €1] 

βάλλαΐ'  βαΘμοϊ  ύπό  Κυπρίων 

βά{λ)λ*  ές  "Αχραν*  οί  μϊν  *Αχρα{ν)  ηλψ- 
σίον  Αέσβου•  οί  όέ  *Αχτήν 

βά{λ)λ'  ές  Μαχ(α)ρίαν  Ήραχλέους  ϋν- 
γάτηρ  Μαχ(α)ρία,  ήν  λόγος  χατά  τήν  Ευ- 
ρυσ&έως  ....  (οί.  Ατ.  Ει^ιι.  1151) 


ΟΟΌ,  (9  άβάχιον  πεσσόνΐ)  12  Οί.  %\,  β  16  17  Διονύσου  βαχχεύτρια  22  4  μΐο] 
ή  μήτηρΐ  23  άπό  βάχχου  24  βαχχία  (26  ΒβΙκΚ.  224,  32)  27  διώνυμχι  —  τραξίλα  — 
συχιωνία  30  ΑΙοχ  βάλεχες  {βαλέχ  ΖοηβΓ.,  βΐίί  βάλόχές,  βαλάδες,  βάλαδε)  81  Οί.  βάγιον 
ΡοβΙ  31  Ιβ^ηΙϋΓ  141 — 151  33  παράγωσιν  3^  βαλανειο\  —  όποιας  οί  θ.  έπϊ  των  οφθαλ- 
μών τών  έ.  τ,  π,  έν  τοις  βαλ,  3()  των  τραχτ^λων  —  Ιδρύων  —  χλιδές  51  έλαφρόν  ροβΙ 
ταχύν        ^Ζ  βαλλήν        62  ρΓο  βηλοί 


ΗΕδ.  14  βαχτρεύμασιν  (ΕπΓ.  ΡΗο^η.  1539)*  τοις  έρείσμασιν  Ί*  στηριζομέροις 
41  βάλανοι*  δρύες,  φήμην  42  βαλάντιον  μαρσύππιον  (ΙΜοβΓ.  96)  43  βαλβίδες* 
ύσπληγες  (3Ιο6Γ.  103)  4^  β  άλλε  ιν  {Ν  387)*  τρώσαι,  πλήξαι  47  βάλεχες*  οεσμωτήριον 
[ύ,  βάλαιχες)  48  /?  αλλ  ε  (^52)•  έτίτοωσχεν  49  β  άλλε  τ  ο  (Β  43)•  περιεβάλλετο  Μ  βάλ- 
λε τ  ο  ν*  βάλλουσιν,  δυϊχώς  51  βα\ίαν  έ  λ  αφ  ο  ν  (ΕυΓ.  Ηβε.  90)*  χατάστιχτον^  ηοιχίλον, 
ΪΚρητες.]  ταχύν.  [πηρόν^  βάλιον]  52  βαλή*  ,,,ρα,  άχρεΙα  (Ι.  άβαλή*  νω^ρά)  54  βάλ- 
λεχα*  ίρήφον  (6α//ι«εα,  δαΙΙνχ 9)  ^  βαλαντιοτομος  (ηοη  Αγ. Κ&β.  772) •  χλέπτης  61  β ά- 
λαρις*  βοτάνη  τρίφυλλος  (ϋηαίη%,) 


2Θ9 


βαΙΙ^ύομ9ν  -—  βαρβός 


290 


βαλλησομβν  (Αγ.  Υ«ιρρ.  222)*  βαΧονμβν 
Βαλλιιτύς'    εορτή  Άθτ^νησιν^    έηϊ  άημο^ 

φωντι  τφ  Εελεον  αγομένη  (Α(1ι.  IX  4Μ  Ό) 

[67—69] 
Ί*^αλοιτΐ7σ£4ρον'  χαρά  το  δαστραμριίρ&ν 

€ΐναι  τους  ηόδας 
βαλ09•   (ϊη^Ιά)   ούδόν.  χαΐ  ουρανόν.   χλϊ 

βαλός 
βάλσαμον  αρωματικού  άν&ος 
β  άμα•  βάβι,ς^  βνμ^ 
βαμβαΐνων  (1Γ  375)  *  τρέμων  τοις  ηοαίν^ 

ή  τους  οδόντας 

βαμβακ€ντριαι  (ΟίΙίΰββ)-  μαγγανεύτριαι. 

οΐ  δέ  φαρμαχιστρίαι,  οί  όέ λαλοΰσαΐ' 

τό   όέ   βαμβαχ{έ)ίας  χΧίριν•    φάρμα" 

κ(έ)ίας  χάριν 
βόμβαλα'  χ€ψ(ρινά  Ιμάτια 
βαμβάλειν  τρέμειν,  ^οφεΖν  τοις  χείλίσι 
βάμβαλον  Ιμάτιον,  χαϊ  τό  αίδοΐον,  Φρύ- 

γης  (τ.  βάβαλον) 
βαμβαλνξεί'  τρέμει,   τους  οδόντας  αχβγ- 

χρούει.  ^ιγοί  σφόδρα  (Ηίρροιΐ3€ΐ.  ίτ,  ίΤί) 
βάμμα•  τό  χρώμα,  χαΐ  μύρου  τι  γένος,  χαΐ 

τό  ίμβαμμα,  Συραχούσιοι 
βάμμα  «νξίχην{ιχ)όν   (Αγ.  Ρβο.  1174)* 

Κνξιχηνοϊ  διά  τό  'Ιωνες  είναι  έχωμφδονντο 

έχΐ  μαλαχί^ί 
βάμμα  Σαρδιανιχόν   (Αγ.  ΑεΙι.  112  Ρ•ΰ. 

1176)  *   τό  φοινιχούν,   διάφορα  γάρ  ι]ν  τά 

έν  Σάρδεσι  βάμματα 
β  ανά   (ΟοΓίΑΟ.  ίΓ.  21)*   γυνή  ύπό  Βοιωτών 

[84] 
βανανσία•  πάσα  τέχνη  διά  ηνρός,  χυρίως 

δϊ  ή  ηερϊ  τάς  χαμένους,   χαϊ  πάς  τεχνίτης 

χαλχευς  ή  χρυσοχόος  βάναυσος 
βανήχας•    γυναΐχας  Βοιωτοί   (ν.  βάττιχβς 

6ΐ  βαλάρα)  [87.  88] 

-^  βάνισος•  είδος  θυμιάματος 
-^  βανχόν  μωρόν  [•1] 


βάννας•   βασιλεύς  ηαρά  *Ιταλιωταις.   οί  όέ 

μέγιστος  άρχων 
βαννάταΐ'   αί  λοξοί  χαϊ  μή  ΙΒντενεις  όδοϊ 

παρά  Ταραντίνοις.  τό  όέ  αυτό  χαϊ  βάν^ 

νατροι 
βάννεια•  τά  άρνεια.  χαϊ  βάννιμα  ( — τα  Ι) 

τό  αυτό  (ν.  βρίννια) 
βάνος'  μωρός,  χαϊ  τυφλός  (?.  βλανός) 
ή^  βαν^ώσαι•  σχοτοδινιασαι 
10    βανούς•  όρη  στρογγυλά  (βουνούςί) 
βαννσει•  μωραΐνει^  έπιμαίνεται 
βάξις  (6.  ε.  Α68€ΐι.  Ρ«Γ8•  663)*  λόγος^  φωνή, 

χλχ^δών 
βάξον  χατάξον.  Αάχωνες 
βαπαΐνεΐ'  παρακαλεί  (οί.  ρ.  180,  20—22  βΐ 

322)  [202] 

β  απτά  ν  (ΕιΐΓ.  ΗίρροΙ.  123)*  άντλουμένην. 

β απτό  ν 

βάρα•  νόσημα  τι  χαρηβαριχόν,  ή  θρέμματα. 

20        Αάχωρες  [6.  7] 

βαράγχια  (Ηίρροη&οΙ.  Γγ.  106)*  τά  βραγχία 

των  Ιχθύων 
βάραχες  (Ερίΐ^ο.  Γγ.  II  ρ.  887)*  τα  προφυ^ 

ράματα  της  μάξης  (ΕγβΙοβΙΙι.).   *Αττιχοϊ  όέ 

βήρηχας.  δηλοϊ  όέ  χαϊ  τι) ν  τολύπην   {ϊ^γ- 

εορΙίΓο) 
βάρακος*  ΙχΒυς  ποιος 
•\βάραχον•  τόν  άνουν,  χαϊ  βάρβαρον  (τ.1163) 
βάραξ•    Ιέραξ  παρά   Αίβυσι.    χαϊ   φύραμα 
30        στρογγύλον,  άφ*  ού  αΐ  μάξαι  γίνονται,  χαϊ 

έρίων  τολύπη 
βάρβαρα  (Αββοΐι.  ΡβΓβ.  634)  *  ασύνετα,  άταχτα 
βαρβαρόφωνοι•  οΐ  Ηλείοι  χαϊ  οΐ  Κάρες, 

άς   τραχύφωνοι,   χαϊ    ασαφή    τήν    φωνήν 

έχοντες  [15—17] 

βάρβιτος•  είδος  κιθάρας,  ή  οργάνου  μου- 

σιχοϋ,  ή  λύρα*,  έν  θεσμοφοριαζούσαις  (137). 

οΰτω  χαϊ  βαρβίτω  (— ιηω  ΑπβΙορΙι.  Γγ.  ΟΧΕΙ) 
•\  βαρβός•  μύστρον  [20—28] 


000.    70   ηερϊ  —  πόδες  βάλον         73  β  άμα.    ϋβίηάβ  ογ4ο  βΓβΙ  Ιιίο:   76.  78.  77.  74.  75 
70   δυγψ.    €Γ.  παμφαλύξει  80  βάμβα  —  τι  μέρος         83    βάννα.    Οί.  γάνα   βΐ  βάλαρες 

90  ραϋχος•  μωρός  €γτ,  Ώτ.         93  βαμβάχτης  ιάεπί         94Ι)ίίΐ  — ει  α         9^  βάνος,  κλάσμα 

μύστρον. 
18  μου^ 


(ηά  βάγος)  μ,      200  βάξον,  χαταξιον      8  βαράχνια  ...  ίχθνων.  βάρβαροι•  .... 
β  άμαχες       9  βήριχας       12  βάρβαξ  (Οί.  άραχος)  —  έρύοντολύπη       15  Οί.  208 


σιχον 


βαλλΟ' 


ιμάτιον  (τεο.)        22   βαραχάχαΐ'  άγιοι  διαφέοαι  παρά  Κελτοΐς  (βράχχαι•  αίγειοι  διφθέραι) 
23  βάροιστοι  (7  310)*  βραδύτατοι  χατά  αντίθεσιν  τοϋ  ρ,  ώς  χραδία  ή  καρδία 

19 


291 


βαρδ^ίν  —  βαίί$λ6ύς 


βΛρδήν  το  βίάζεσ^αι γνναϊχας *Αμπραχίωται 
βαρδοί'  άοίδοϊ  παρά  Γαλάτα^ς 
βαρεία  χείρ'  ή  μιαιφόνος  [27.  28] 

(βαρίβαν  (8ορΙι«  ίτ.  471)*  τόν  ναυσιβάτην^ 

(τ))  έν  νανσϊν  έλΘοντα) 
βαριναχέδα'  τ^ν  δοΰρισν  Ιηηον 
'\Βαρ^ιι,'  γένος  Ιθαγενών  (▼.  Βνρ&αχες) 
βάριο  ν  κρόβατον. 
βάρις'  ηλοΐον  (ΗβΓοά.  II  96).  ι}  τείχος,  ή 

στοά,  ή  πύργος 
'^ βαρισίχται•   οί  μή  γεννωντες  {βάρις• 

οΐχία  [οΐ  μή  γεννώντες  8ά  235  ?]) 
βάριχοί'  αρνες  (ν.  εοΙ.  227,  28)  {36] 

ή^ βαρχίων  βοτάνη  τις  έν  ΑΙγνχτφ 
Βαρχαίοι,ς  δχοις  (8ορΙι.  £1.  729)•  Λφυ^ 

χοίς,  οντοί  γάρ  έσπονδαξον  περί  ίπποτρο- 

φίαν,    φασϊν    αυτούς    χαϊ  πρώτους  άρμα 

ζεΰξαί  διδαχ^έντας  ύπό  Ποσεώώνος^  τό  δϊ 

ήνωχεΐν  ύπό  Άθι^νάς^  ώς  Μροσέας  έν  τοις 

ηερϊ  Αιβνης  (βΐ.  87) 
•^βαρμίγχαλλος'  ύπέρχαλ[λ]ος 
Βάρος•  όνομα  χύρι,ον 
βαρρεί'  άπολεΐ  (?) 

βαρραχεΐν  ήχείν  (Ρ&ρΐιϋΐ).  σχιρταν    [48] 
βαρύ'  τιν^ς  μέν  φασι  ^μίαμα  ευώδες  ^  ^^ 

βαρηαν»  δηλοΐ  όέ  χαϊ  μέγα^  χαϊ  χαλεπάν^ 

χαϊ  Ισχνρόν,  χαϊ  αναιδές 
βαρυβρόμου'  μεγαλοφώνου 

βαρυγέτας  (€οιηκυ8)'  βάρος  μέν  Ιχοντας^ 

οντάς 
Τέτας  δϊ  δνομα 

βαρύες-  δένδρα  [48] 

βαρυ&υμήσαντος'  όλιγωρήσαντος 

βαρύ&ων  βαρννόμενος  [51.  &2] 

βαρύχαν  σφνραν 

βάρ{υ)χα•   αΐδοϊον  παρά   ΤαραντΙνοις,   χαϊ 

περον  ....  [55] 


βαρύψ  άστράγαΧον  δυσχίνηταν 

βαρύνεΐ'  όδννφ  χωλύαιν  [58] 

βαρύν^ην  (βαρνν^ναι),  ΑΙολίχώς      [60] 

βαρύς'  χαχός.  αηδής,  σχληρός 

βαρύστονος•  χαχοδαίμων 

βαρυσυμφορώτατος  (ΗβΓοά.  Ι  46)*  βα- 
ρέως (βαρυτάτας)  φέρων  τάς  συμφοράς 

βαρ4  τό  σχαφίον  τούτο  λέγεται  έπϊ  των 

δνσαρεστουμένων  [65.  66] 

16    "^βασαγεί•  άλεσχοΐ  [68] 

"^βασαγιχόρος'  6  &άσσον  συνσυσιάξων. 
καρά  *Ιππ€ύναχτι  ((τ.  197) 

βασανεύεται•  διελέγχεται,  ή  διαχρίτίται, 
βασανίζεται 

βασανιστ-ής'  ό  δημόχοινος.  -[τΙ  πολλά  όέ 
ό  διαιτητής ,  χαΧ  παρά  των  άνδραπόδων 
τή^  άλή^ειαν  πυν^νόμενος 

βασανίτης  λί^ος  (8ορΙι. ίΓ. 925,  ΑιΙΙρΙι•)* 
ούτω  λέγεται  Αυδιχοΰ  λίΒου  γένος.  χαΧ 
λί&ος  βάσανος,  <β  παρατρίβοντ^ς  τό  χρν- 
σίον  έδοχίμαξον 

βάσανος'  δοχιμασία 

'^ βσ,^ανίαν  νεοσσείαν,  Ερητες  [76\ 

βασίλειοι  διχασταί'  παρά  *Ηροδ6τφ(ΙΙΪ 
14)  οΐ  βασιλεΐ  παράνομον  έργαξομένφ  έναν- 
τΐύύμενοι 

βασίλεια*    γένος    ίσχάδων    (Ρΐιί- 

Ιβιηο) 

βασίλειον  (Οη««(.  ίη  II  ρ.  234)*  είδος 
[τυροΰ,  χαϊ]  μύρου 

βασίλειος  στοά  (ϋ€ΐη.776,  29)*  δύο  είσΐν 
Ά^νησιν  Ί*  βασίλειοι  στοαί^  ήτε  τοΰ  λεγο- 
μένου Βασιλέως  ^  Αιός ,  χαϊ  ή  του  Έλευ- 
^ρίου 

βασιλειώντα'  βασιλείς  έπιβαλλόμενον 

βασιλεύς*  άρχω  ν  τις  'ΑΒηνησιν,  μυστηρίων 
προνόων 


20 


€00.  29  Ρθ8ΐ  264  Ιβ^βΜαΓ  βαρύδανιν^  βαρύδαν,  τόν  ...  έλ^όντα  (60  βάριν 
Άχαΐδαΐ  βάριν  χέληταΐ)  (87  βαρίων  βη  βαρχί%)  88  οχοις  —  άρμαξεύξαι  —  χνασέας  — 
παρά  Αιβύοις  (οί.  87)  41  €ί.  γερρώ  6ΐ  γάρρης  (42  €ί.  χάρραξον)  45  βαρυδρόμου 
46  ΕΜ.  206,  23  βαρυγέταν  49.  50  =  50.  49  ^%  β4ΐρυ»ημ\  \ίσαντος  50  βαρυξήμενος 
αη  _'λ-. „_'„-.  ^^  β   |3αρυι>θεΐ»  ΑΙολιχώς        66  άειδής 


62  όδννάων. 


α.  229  (69  ίηίΓ3ΐ  βαστιζαχρολέα)  ^Ιππονάχτ{ί         '^^  βασανιτής  —  χρόμα    ^     (74  χάσ- 

ίας  δοΐιοΐ.  ΙχοορΗ.  131)        1^  βασιλείς,  οί  δ,        77  ίιηο  β,  (συχα,  69εν  χαϊ 


67  βαρυτοσχαφίον  —  \ομένων 

άσ- 
βα- 


σης•  νεοττείας 

σιλίδες)  γ.  ί,        80  βασιλείαν  π€ριβ\ 

ΗΕδ.    27  βαρ  (Οβηίβΐ  VIII  2)  πύργος,  πορμειο  περϊ  άμφωδων  (χορ^μεΐον,  περιάμφο-^ 
δον)  28  βαρείας  {Α  89)'   ίσχνράς.   βλαβεράς  Α(Ι32:   χαϊ  τό  βαρύ  (Γβεβηβ).   χβΐ  το 

βράδιον  (8(1  βάρδιον) 
ίσχυρόν.  στερέμν 

ευλογημένος  »»  υ  α  ρ , ,   ^^.„, ^,     ^.^,  ,,^. ,  ^ —  ^-^ ^ 

διοι  (Ρρηίηι.  IV  3)•  ασύνετοι,  μωροί   {Οτϋ%.  Νβζ.  Ογ.  Χ  ρ.  174)  58  βαρυν^έν   (θ  308) 

60  βαρύατυΛος-  μεγαλόηχοζ,  μεγαλό-φοφος  65  βάς  (Ζ  65)*  έπιβάς  66  βασά•  αισχύνη, 
δ  ίατι  δρυς  (Ζ3€ΐΐ8Γ.  XI  2)  68  βασάν  (Ρβ.  ΙΧνίΙ  23?)•  αισχύνη  (πτ»η)  75  βασιλεύει 
(ΜβΙΙΙι.  II  22)•  χρατεΐ,  άρχει 


βαρείας  (^89)*   ίσχνράς.   βλαβεράς  Αά  32:   χαϊ  τό  βαρύ  (Γβεβηβ).   χαϊ  τό 

άρδιον)  36  Βάρχη•  πόλις  Αιβόι^ς  (βεΐιοΐ.  δορΗ.  ΕΙ.  729)  43  βαρύαρον 

έμνιον  48  βαρυχάν   σου  (ιιΜ&  6  253)  51  Βαρούχ  {}  Κβ^^.  XXV  32)• 

52  Βαρ&ολομαΐος  (ΙΗβΜΐι.  Χ  3)*  υΙος  χρεμάσας  ύδατα         55  βαρυχάό- 


0αύ*λ4ί»ς  -~  βάν»α 


2Μ 


βαα^Κίηί  όφ9Λίμόί  (λιΜ.  Λβΐι.  99  ■!.>■ 

ίχΙμΜΐτό  τα  ύίΐό  βααΛίαί  ίκίσχοκΛίγ   Λί 

ίφίφρβτο    (*ά)   κράγμαια,    τον(τβν}  β-α- 

αιλέας  όφ9αΧμύψ  ίχάΐονν 
βασΙΧη-  βααΐλαα.  Σοφοχλί)!  ΊψιγηιΙ^  (Οι 

989) 
βασιΧΙόΐς•  ύχόδημα  γνββίΜΪιτν,  χαί  αύΐι^ 

χιχάν,  ή(  'Ερα*οιι9ίνηί  (ρ.  3Μ),  ά*ό  ηΰ 

ββσΛέω!  χλιι9ίρτος  [Η] 

βασιΧΙνόα•  Λοιόαίί  ιΐΛος,  ^  βααιΛί*ϊ  χαΐ    : 

ντρατιω^ας  ιΐΛομψοΰμοΝΛ  έχρύνί» 
( )    «αρά    Ταραιηίρβίί    δ1    χαΐ    |{ 

ΆψρΜτη  Βαοιλί! 
^(1«ιμα-  έχΐβατα 
βάβιμον-    ΐύρβίο»,   βίβοΜ»,   οχάϋψθ9.   ι^ 

ιι•ρΐνη»όν 
βάαις•    &   ^νϋμός  (Ρίηί   Ρ/ΙΙι.  Ι  4).   Α)}λοΐ 

χαΐ  π^ν  «οριίαν.  χ«1  ^^μα-  ιόΙ  ^Α<^ 
βάβίί'  ατήριγμα.  16ρα.  ατάοις  1*^91] 

βάακΛ•  μάκΐΧΛα.  (ι,  μάσκη)  '. 

βααχαζνα  {ΐίι*ηη.  Ιτ.  Τ1ΙΙ  ρ.&13}-  Λμμ^ 

φ&οηΧ.  μίμψηοί 
βάσχανοί-  φ9ονΐρΛ{.  ΣοφοχΧής  (ΐτ.  926) 

Μ  Ιδίας  τΑ  βάαχανο!  ίιιί  κον  άχάρίΛΤΟί. 

χαΐ  ύ  αυχοφάττηί  καρά  ΐοίς  ^^ορσιν  (Κ•- 

■ηοιίΐι.  30ΐ,  22) 
βαβχαρίζΐΐν  αχαρίζαν.  Κρ^ί 
βααχάς  {ίτ.  Α.τ«.  8βδ)-  δρνιόν  η 
ΐβάαχί    ΛίχροΧία-    κΧτμΙοχ    ^(«Μβ^ϋ^ 

ΑΛιατΙ  (*.  269.  315) 
βάαχΐ•   πορεύσυ    (ΑροΙΙ.  Ιβι.  00,25).   λήχ. 

ώ)άατιι6ι  {ΚηΛ.  Ρ«γι.  6β3) 
βάαχιιψ•   λέγην.    χαχοΧοϊία.   χ•1  ίνίστα- 

α9αι 
^βασxΐνται■  φααχίδκ.  ύϊκάΧα*        [ΜΙ] 
βάβχίοι-  δίαμαΐ  φρνγάνη» 
βάοχιΧλ»ί•  χίασα 
β άαχον  χάρ•ν  (ίχύρονν) 
βάοχον  ιτορινου(Ι)  [β] 

βασααία!•  τάς  ίν  βήοα^  γΐγοννίας,   ΙΧίίον    ' 


Μ  βήββας  «μ)ϊ  «Οβιν  χαΐ  δ•*(^Α€(( 
«Ικον;•  Αημ  τού;  ββαίμονς  χάν  όράν 
βαααάραι•  χκάνΐί,  οϋς.  ίψάρονν  αΐ  θρφ- 

βαοσύρη•  άΧή^ζ.  «αρά  ΕνρψΜΐΙοΐ{ 
βαααάρια  (Η«Γθ1  IV  192) -  *&  άΧηηίχια  Λ 

ΔΙ$Όΐί  Χίγβυοιν 
β&αοος  ούδΐχίρο)!•  ι]  βήβαα  [IX] 

βαατά•  ύκοδήματα,  Ιταλιήτ» 
Βάατα(   ό   ΖΙος•    Λημβχρίτον    ίκάννμο*, 

χα9ά   χαί  £«ιίΜίιι   ίν   Βάηταΐ{   (ίτ,  Τ1Ι1). 

ίση  Μ  Ιαχοριο/ράφο! 
■^βαστιζα  χρόλεα   (Ηίρροηιχ!)-   Μαβον 

Ιρχον.  ΑνύιστΙ  (269.  297) 
■^  βαβιραχτιΧίζα-  τραχηΧΙζιι 
βΛατραχας•  τον;  τραχήλονι.  ΒοιατοΙ 
Βάτα  Κάρας•  ίύο  ταϋτα  ονόματα.  Ιχι^'ί- 

γραιηαι  ϋ  Μ  άναϋ^^ματος  έν  Σάμψ  ίν 

«φ  ΐηί  Ήρας  Ιιρφ  οϋια•   Βάτα  Κάραί 

ΣάμιβςΉρ'^}  ιι|«Δβ  9-ήρην  άνέ^ηχβ 
βΛαταχας'    ΐθύ[    αΧουαίΜΐ!    χαΐ   ίν/ηικ 

(βίατακοί  η.  τ>1) 
ΒάταΧος  (Β«ηι.  268,  17  »].)•  χαταηντΛν 

χαΐ  άρ6ρύ]τνχο!.  χίνοίδος.  Ιχλν%»ι 
βατάνια  (ΕυίυΙ.  τοί.  111  ρ.  223.  285)•  [τά\ 

ΑοιηίβΗ.  4  (ιί  λέξα  ΣιχΛιχή  [Π] 

\βα9άρα•  κνχΧΐ'^  ΧαχΐΜνΗ-  ιηιρλόι'Μα- 

βάτας•  ά  καιαφιρήί,  ΤαρΛηΐνοι  (τ.  βαϋί) 
^βατήν  αίχμήν  [«4»] 

βατήρ•  βαίνην.  ββ.δκ>χιχέ! 
βατήρα•  τύ  &χρον  τον  σχάμματο;  τα*  «η- 
τά&λβη>,  άφ'  οΰ  ίΧΧονται  το  κρώτν»  (ββ- 

βατ-ηρίαν  (ΐί.  ΗεγοΑ.  ίιι>)1»ίί.  ίΓ.  19  Λ 
κίοΐ.  ΝϊΕ.  ΤΙι.  377)-  μβΐιον.  χαϊ  βαχχη- 
ρίαν 

βάτ-ης•  κΐ&ιιχοί.  άναβάτηί 

βάτια•  6  της  ανχαμίνον  χαριιός  (βιΙαηΪΒϋ)• 
χαΧιϊταί  Αί  χαΐ  αβρννα  χαϊ  μόρα 


ΐΟΌ.    83.  83  =  Β3.  8ϊ       83  βααίλ,  ή  βαούχία       84  ώΗ       90  όρ9μΟ!       92  ^χίΧιι 
Ιβασχανία]         93   φ»ονιρόί  [άχάριατο;  σνχοφάντηι]  Σ,     βάαχανοί  Ιπιιτα         9β  βάαχας 

(106  ίχαχίύον  ΗΐϊπϊΙί.  ΟιΙΙίσι.  ρ.  139)  Ί  βασαύας  9  βαασαρίί,ά.  χαϊ  βαααά  η.  Κ. 

10  Ιιίβ  \ίΐα  11  βάααος  14  βαιηα .  ύχαος  ΡοιΙ  14  1«|«1μιιΙιιγ  18.  19  15  ΟΓ.  χρολία^ίί 
1β  βαατραχαίιΐιιαι.  ΕΗ.  191,  11  18  ΌΙ.  14  Βαστά  1)ίβ.  23  άΆάμαντε!  (ηύΛοί'ί)  ΐ4  βα- 
τά;        24   βατ'ήν  τΐ^ν  γην  Χισσήνιοι  ΕΜ.  192,  13         ϊθ   βατία  —  χαλάμη;  —  άβρννα  ή 


ι» 


ΗΕ8.    9ί  βασιΧήα(Α3ΆΙ•)•  βαοιλία      Α,ίη  φν9μΟ!.  κορΐΐα.βίϊμα.  όδά(      301  β άοιί^ 

■ί  (Β  8  βΙ.)-   ^χ  παραλΧήλου  αοριϋον  β   βαβμός   (8ορΙι.  ίτ.  1020)'   βαΒμός  (1Ιο«γ.  ΑΗ. 

'*   "  '     "'  2Ζ  ρα«ΛΪνί*•  χβλΕϊ  (ϊί.  201)        Αιΐ  »  έπορεναο 


395 


βατίδες  —  βδελυρά 


ΙΟβ 


βατίδες  (ΕρίεΙιιηη•  ίΓ.  30)*    είδος  ιχθύος 

πλατύ  ή   βατίς'    δίαφέρίΐ   όέ  τοϋ  βάτου 

Ιχ^ος,  ώς  ^Αριστοτέλης  (Η Α.  XI  10,  4.  7) 

/ίοΐΒΪ  φανερόν  [82] 

βατίχί'  ψίάλχί.  οΐ  δ^  είδος  κοτηρίου 

Βατιηθεν  έχ  δήμου  Βατής ^  της  ΛΙγηΙδος 

φυλής  (Βατήθενΐ) 
-^βατήρας*  έξ  έχίνου  σφάχελος 
β  ατό  ν  βάσιμον,  έν  φ  δύναταΐτις  έπιβαΐνειν 
'^βάτνος'  αύλάς.  Μεσηνωι  10 

βάτος  χαϊ  βατίς•  Ιχ&νες'  διαφέρονσίν  αλ- 
λήλων (ΕρίεΙι&ηη.  ίτ.  30).  χαϊ  άχάνΒης 
είδος   (ω  229)  [39—48] 

-|*^άτρα*  βάσις,  βασιλέως 
βατραχίς'  Ιματίου  είδος (βοΐιοΐ. Κτ, Ε^.  1406) 
βατραχίς*  Ιματίου  χρώμα ^  δ  βάχτεται  ύπό 

βατραχίου  ηόας 
βατραχίσχοΐ'  μέρος  τι  τής  χιΒάρας 
βάτραχος*  έσχάρας  είδος  (τ.  καρφνσίδες) 
βατταρίζειν  (Ηΐρροηβα.  ίΓ.  108)•  έμοϊ  μίν    20 
δοχει  χατά  μίμησιν  τής  φωνής  ηεχοιήσ^αι^ 
ύς  τό  ποπηύζειν.    λέγουσι  δέ  τίνες  άπό 
Βάττου   τοϋ  Ισχνοφώνου    ηεηοιήσθαι^   φ 
χαϊ  ή  ΠνΒΙα  είχεν• 

Βάττ'  έηϊ  φωνήν  ήλθες  (Εετού.  IV 165) 
ίστι  όέ    (παρα)φθέγγεσ&αι ,    ηοκίίύξειν, 
τραυλίζειν 
βατταρισμοΐς*  φλυαρίαις 
βάττιχες'  γυναϊχες,  Βοιωτοί  (ν.  βανήχες) 
Β.σττος'  βασιλεύς^  τύραννος,  Λίβυες:  τραυ-    30 

λόφωνος,  Ισχνόφωνος 
Βάττο(υ)  σίλφιον  (Αγ.  ΡΙυΙ.  925)•   πα- 
ροιμία έπϊ  των  τάς  υπερβάλλουσας  τιμάς 
εύρισχομένων,    Μετενήνεχται  όέ   άπό   τοϋ 
Ευρηναίον(ς)   ένί  των  Βαττ(ι)αδων  μετα- 
δοϋναι  έξαίρετον  (τό)  σίλφιον^  δ  έxτετ(^)- 
μηται  παρ*  αύτοΐς ,    ώστε  χαϊ  έν  τφ  νομί- 
σματι  όπου  μίν  Άμμωνα,  όπου  όέ  σίλφιον 
έγχεχαράχ&αι 
Βάττου    σχοπιά*    χωρίον    Λιβύης,   άπό    40 
Βάτ(τ)ου 


βαΰ'  είδος  άνθους 

β  αν  β  φ*  χοψίζει  (^εταιί) 

β  αν  β  αν  (Τγ3^.  «^ββρ.  ίτ.  136)-  καθεύδιν» 

βαύβνχες  (Μβοβάοη^β)•  πελεχάνες 

Βανβώ'  τιθήνη  Λ  ή  μητρός,   σημαίνει  όέ  χαϊ 

χοιλίαν,  ώς  παρ*  Έμπεδοχλεΐ 
^αν^ειν  ύλαχτεΐν,  άσαφως  λέγειν 
βανθεΖ'  μασάται  (οί.  μάθυιαι) 
βανχά  (Αγιγο!•  Γγ.  II  ρ.  275)•  ηδέα 
βαυχαλάν  τιθηνεΐν.  παιδία  μετ*  φδής  ΧΦΙ- 

μίζειν  [64] 

βανχαλιζόντων  τιθηνούντων 
βαυχίδες  (ΑΓίδΙ.  Γγ.  XXIII  ρ.  1087)•  είδος 

υποδήματος  γυναιχείου 
βανχίζεσθαί'  θρύπτεσθαι 
βανχιξόμενον     (Αΐβχίά.   ίτ.  ΙΥ  ρ•  486)• 

τρνφερόν  χαϊ  ώραΐστήν 
βαυχίσματα'  τρνφερώματα 
βανχισμός•  *Ιωνιχή  δρχησις.  χαϊ  είδος  φδής 

προς  όρχησιν  πεποιημένον 
βαννη'  χάμινος  ή  χωνευτήριον 
βαϋνοΐ'   χυτρόποδες  χαϊ  χάμχνοι  (ΕγιΙοβΙΙι. 

ρ.  142).    £17101  όέ  χαϊ  έφ'  ων  έπιχαθίξονσι 
βαννος•  χυτρόπους 
βαφά'  ζωμός.  Λάχωνες 
βάφιον  όξύβαφον,  Ταραντϊνοι 
βαχία'  τελετή,  ένοχος  χορεία  (ρΓΟ  βαχχεία) 
ή^βάχθεΐ'  τέλμα  ύδατος,  ή  βάθος 
βάίρας  (Αγ.  Γγ.  XXIV  ρ.  1041)  •  δεύσας.  πλεν- 

σας,  ή  (γοι)  τήν  χώπην  βάιρας  [19] 

βδαλήται  (ΗίρροοΓ.)*  θηλάζηται,  ή(ά)μέλ'- 

γηται 
βδαροί'   δρύες,   δένδρα   (?.  βάρυες  βΐ  όα- 

ρυλλος) 
βδέλλα'  είδος  σχώληχος,  ή  βδέλλιον 
βδαλοϊ'     ^αφίδες    θαλάσσιοι,    χαϊ   φλέβες 

χρισσωδεις  (ΗίρροοΓ.  Ι  ρ.  211  Κ)  [84] 

βδελνγμίαις'  δνσωδίαις 
βδελυγμίαν  (Χρη.  Μβσι.  III  11,  13)•  ναν- 

σίαν  [87.  88] 

βδελυρά*  μίσους  άξια 


ΟΟΌ.  31  ήβατία  ΖΖ  βατιθή  44  βάτθρα  Βθ88  ρτ.ΐηίβίν.  Ι  δ.  61  —  ή  βασίλισσα  (Βά 
βαννάτρα)  €γν.  171  45.  46.  47.  48  =:  48.  45.  46.  47  (48  €(.  Νίοίθβ  3()  ββοροη.  ρ.  1104) 
58  έπϊ  τον  54  έπϊ  βάτου  58  βανβυχάνες,  πελεχάνες.  €ί.  70  ^9  β  αν  μ  ώ  —  ωσπερ  έν 
πεδοχλεϊ  64  βαυχανιζόντων  68  \εύματα  ΒβΙιΙ(.  225,  27  74  βάφα  76  τελευτή  ένόχιος 
(77  Βθ8$  ^Γ.  ΙηεείΓ.  IV  ρ.  210)  80—88  =  88.  80.  81.  82  (80  ΟΓ.  ΕγοΙιοπ.  ρ.  106)  82  Οοηίαη- 
(1ί(  βελόναι  (εί.  βέλλαι)  6ΐ  βδέλλαι        85  βδελύγμασι  €γτ,  63        86  \ίαι  1)ί8        88  (^γ; 

ΗΕδ.  82  Βατίεια  (Β  813)-  πόλις  Τρωϊχή  89  βατός-  διαπεράσιμος  τόπος,  ή  δέ 
άχανθα  βάτος  40  βαταΐς'  πορφνρήσιν  ( — ίσιν  αά  βαπταΐς).  ή  6δοί(οΐς}  41  βαταρι^ 
σταΐς'  τοις  βαταρίζονσιν  (βαττ—)  42  βατείν  πορεύειν,  πορεΐν  43  βατολογία•  άργο- 
λογία,  άχαιςολογία  (βαττ — )  Αά  68:  βαυχαλάν]  χαταχοιμίζειν  (ΜοβΓίβ)  64  βαυχανή- 
σεταΐ'  βοησεται  [βοήσει]  (ν.  βουχανήσομαι)  79  β  δ  άλλε  ΐ'  άμέλγει  (Μοβηβ)  84  βδέλε- 
σ&αΐ'  χοιλιολυτεϊν  87  βδελνχτός  (II  Μ&€€.  Ι  27)•  μισητός,  έξονοενημένος,  χαϊ  βδελν- 
ρός       88  βδελύξη  (8ίΓβο.  XI  2)•  ( ) 


297 


βδβλν'ροί  —  βείχατ^ 


298 


βδΒλνρσΙ'  μίσητοΐ.  καχοί.  έξανδίνημίρφι 
βδελυρών  ύφορωμένων,  μισητών  [92] 

βδελνσσόμενοΐ'  μισοΰντες 
βδελύττεταί•  μισεΖ (ΑροΠοά.  ΟχΓβη.)•  ύφο^ 

ράται  Ρ5] 

βδνΧλειν    δεδιέναι^   τρέμειν,     -|-  βδένε^ 

αΒαι^  χενοϋσ^αι  χοιλίαν  [§7] 

βεβαδιχώς'  παρών  [90] 

βέβαιον  άαάλευτον^  άμετάβλητον 
βεβαιώ'  χυρώ  10 

βεβαιώσεως  δίχην  έηϊτων  ώνησαμ^ρον 

τό  μετά  ταντα  άμφισβητσύμενορ 
βέβαχεν^  οίχεται  (Εογ.  Ογ.  971)•  Αχέ- 

%ανεν 
βέβαχται  (θ  408)•  είρηται 
βεβάμεν  (Ρ  359.  510)•  βεβηχέναι 
ή^  βέβασις'  τό  ή^εύξόμενον 
βεβαώς'  Ιστάμενος  [49β] 

β  έβηχα•  ΐσταμαι 

β  ε  βήχει•  ήδραστρο,  ηεηαγίωτο  20 

βεβηχός•  ασφαλές 
βεβηχότας  (ΑΓεΜΙοοΗ.  Γγ.  58,  3)•  βεβαίως 

ένεστηχότας 
βέβηλο  ν  τό  μή  Ιερόν  (ΑββεΙι.  8υρρ1.  509). 

χαΐ  ά&εον,  χαϊ  άβέβηλον 

βέβήλος'  ανίερος,  αμύητος  [15.  16] 

βεβίωχα'  Ιξησα 

βεβιωμένα  {Όειηο$ϊ\ι,  315,  5)•   ά  έπραξα- 

μεν  [19.  99] 

βέβλεσ^αΐ'  μέλειν.  φροντίξειν  [29]    30 

β εβλνχασμένον  μεμολνσμένον  [94] 

βέβλωχεν  ηρεμεί,  φύεται  [26.  27] 

βεβοημένα•  διαβόητα 
βεβονχόλημαΐ'  ηέπαιγμαι.  χεχλάνημαι 


βεβράδα  (ΝκοβΙτ.  III  ρ.  283)•  ά%ερΙνην 
βεβράξαντα•  συντόνως  χεχραγότα  (ΰί.  13). 
Δέγουσι  γαρ  τό  Ινδον  των  σιαγόνων  μέρος 
βέβρηχας 
βεβ ραμένων    εΙμαρμένων    (έμβραμέ^ 

νωνί) 
{βεβρασμένων)*  τετιναγμένων  [94] 

βεβρεγμένος  (Εα6ϋΙ.  Γγ.  V  ρ.  263)  •  υπο- 
μένων 
βεβρεν&υ  -[ό  μεν  ο  ν  παρά  Ίππώναχτι  ((ι• 

109)  όργιζόμενον 
βεβρί^ασι  (ο  333)•  βεβαρημέναι  είσίν^  οΐ 
όέ  πεπληρωμέναι*    ΒριΘος  γάρ  τό  βάρος 
χαΐ  7)  Ισχύς  [38.  99] 

βεβρι&ώς'  βαρονμενος 
βέβροξ (Μβοβάοηββ ?) *  άγα9ός,  χρηστός^  χαλάς 
βεβρός  (ΠίρροηβοΙ.  Γγ.  641)•  ιρυχρός.  τεχυ- 

φωμένος  (τ.  βεμβρός) 
βεβροτωμένα  (λ  41)•   -ήματωμένα,   μεμο- 
λυσμένα  [44] 

βεβρυχότες•  ή[9υμφ  φωνονντες  [46] 

-^βεβηχωσ^αι•  πεπρησ&αι^  θετταλοΐς 
βεβυλλώα^αι-  βεβύσ&αι  (1317) 
βεβυσμένη•  πεπληρωμένη.  πεφραγμένη 
βεβυσμένον  (Αγ.  Α€ΐι.  462)•  πλήρες 
(βεβώσα•  βεβηχυΐα  ή  περιβεβηχυΐα  {υ  14) 
βεβωτα'  βεβηχότα 

•^ Βεβέηχος-  ό  Ηριδανός  ύπό  των  ^Ενετών 
(βέ&ρον  [ΕυρΙιοΗο]•  βά&ος^  δεσμωτήριον) 
βειέλοπες'  Ιμάντες,  οίς  άναδοϋσι  Ααχεδαΐτ 
μόνιοι  τους  νιχηφόρους  (Οίά^ιηυβ)  [55] 
βειχάδες*  δέρματα  θρεμμάτων  νόσφ  θα- 
νόντων, Λάχωνες  ^ 
βείχατι•  είχοσι.  Λάχωνες  [58.  59] 


ΟΟΌ,    94  Μιΐίαι  (βδύλλει  Κτ.  Ες.  224)•  βδ,  μ.  Υίάβ  βεΗοΙ      (96  βδέννυσ&αι  €γτ.  171) 
492  βεβαιώσω,  δ,  τό  έ,  τ,  ήγησαμένων        ΡοβΙ  7  1(^€ΐ)8ΐαΓ  451        18  \μένων       21  μέλλειν 

ά  ος 

(25  φαίνεται  ΒβΚΙί.  223,  28)        29  πέπεγμαι        30  βέβραδα-  άθα\  (εί.508)        31  τό  —  μέρ^ 
<€ί.  πεφλάζω)        95—40  =  36—40.  35        40  \θως  —  \ένως        43  αίματώμενα        45  &νμοφο- 
νοϋντες       51  βεβαώσα.   Σε^ε\>Λί}ϊΤ  ροβΐ  407        53  Βέδεχχοςί        53^  €ί.  βλέορον 

ΗΕ3.     92  βδελύσσεσ&αΐ'  χενοΰσ&αι  την  χοιλίαν  (γ.  396.  384)  95   βδέλλω'ν 

τρέμων,  ή  βδέων  Αά  96:  τρέμειν]  ή  βδεΐν  (ΜοβΓίβ)  97  βεβάασί'  βεβήχασιν,  ένεστήχασι, 
ηαρεληλύθασι  (Β  134)  99  βεβ  αϊ  αν  (Η6ΐ>Γ.  VI  19)  •  άσάλευτον,  μέσουσαν  Αά  400:  β.  ά,] 
ασφαλές  (δβρίβηΐ.  ΥΠ  23)  ΑΛ  7]  β,βεβηχώς  (5  477)  8  β  έβηχε  ν  οϊχεται.  τέ&νηχε  (Ειιγ. 
Λΐ€.  393).  πεπόρενται  Αά  10]  β,  έπορενετο  {Α  221)  \^  βεβηλοννται  (Ρβ.  1X26)*  μιαι- 
νονται.  άααρτάνοναιν  16  βεβίηχε  (Κ  145.  172)-  βεβίασται  19  βεβλημένος  {Α  591)• 
τετρωαένος  20  βεβλήχει  {Δ  108)•  ίβαλε  22  βέβλειν  μέλλειν  (?.  βέλλειν)  24  βέ- 
^ηλον  (06068.  XXVIII  19)•  οίχος  &εοϋ  <<οί,  86)  26  βεβολημένος  (ί  9)•  βεβλαμμένος, 
βεβουλευμένος,  ήπορημένος.  τεταραγμένος,  η  τετρωμένος  27   βεβόληντο  {1Ζ)'   τέτρωντο 

Ζ^  βέβρηχες-  τό  ένδον  των  σιαγόνων  μέρος  (οί.  431  βΐ  14)  ^  βέβρι&ε  (17  384)•  βεβά- 
ζηται  39  βεβοιθνΐαι  (?.  1.  /Ι  282)•  βαρεϊαι,  Ισχυραί  44  βέβρυχεν  (Ρ264)•  ήχησε 
46  βεβρώ&οις  (α  Ζ&)-  χαταφάγοις         55  βείχας•  μαχοάν  (βεχάς  ί\.  ύ.)  58   Βεξέκ' 

αστραπή  τις,  Ίεζεχιήλ  (1 14  8ραΓ.)       59  βειχάσ^ων  χατ  ολίγον  προβάς  (βιβάσ^ων) 


399 


βΒίΙαρμοίίτας  —  Ββρ€χνντα$ 


ββίλαρμοστάς.  βίίλάρχας.   Ταραντΐνοι 

βείραχες•  Ιέραχες 
βε^ράχη'  ή  αρπακτική 
βεΐρι,ξ'  ίλαφος  (τ.  βέρχιος) 
βειρόν  δασύ  (γ.  βέ^^ον  9Ϊ  βίρροξ) 
ή^βαχηλά'  νωχελή,  αχρεία,   Αάχϋονες 

[09—71] 
ββχάς•  μΛχράν  (▼.  465) 

βεχχεσέληνος'  σεληνόηληχτος  10 

βεχός'  άνότ^τος 

βέχος  (Εετοά,  II  2)*  άρτος.  Φρνγες 
βεχως'  μίΐχρόθ€ν  (βεχόααΐ) 
βέλα*  ηΧως,  χαϊ  αύ)τή,  ύηό  Λαχώνων 
'^βελάς•  είρων^  χαϊ  χαταγελαστής 
Βελβίνα   (€ί.  ΗβΓοά.  ΥΙΙΙ  126)-  χώμη  Μ- 

χωνιχή 
Βελέβατος'  ό  τον  πυρός  αστήρ•  Βαβυλώ- 
νιοι (τ.  ΔεΧέφατ) 
ή^βελεβέχη'  βελόνη  [82]    20 

βέλεμνα  (Ο  484)•  βέλη^  τόξα  (ΑροΠ.  1». 

61,  1)  [84.  85] 

βέλεχος  (ΑΗιΙορΙι.  ίτ.  €ΧΙ«ΠΙ)*  δαπριόν  τ& 

έμφερές  λα^ρφ  μέγεθνς  έρεβίν&ου  έχον 
βελλάαεταΐ'  ήλιωΒΊ/^σεται.  (βελαστίται  ΑΙι- 

Τ6ηβ) 
βέλλειν  μέλλειν  (τ.  βέβλεοβ) 
Βέλλερος'    ύηό  Βελλεροφόντου  χταν^εΐς. 

^}  6  Βελλεροφόντης  (Ιβχ.  τΐιβί.) 
βέλλιον  ατυχές.  Ερήτες  (τ.  γελσόν)  30 

ή^  βέλλιαί'  εύχίνητοι  [92] 

βέλλιρ'  τρυφαλία.  Δάχα»νες  [94] 

βελλούνης•  τριόρχης.  Αάχωνες 
βελόναι  ( ΑΙΗ.  ΥΙΙ 3190)•  ^φίδες  θαλάσσιοι, 
βελονοηοιχιλτής'  ό  τ§ ^αφίδι  ΰφη  ποιών 

χαϊ  ζωγράφων 
βέλος'   μάχαιρα,  τραύμα  (5  439).  άχΐς,  χαϊ 

καν  τό   βαλΧόμενον  (ι  495.  βοΙιφΙ.  ΑμοΙι. 


ββρΙ.  266).  χαϊ  η^  άλρ^δόνα  βέλος  λίρφ^ 

(Α  269) 
Βέλη;*  χωρίον  Φρυγιχόν  [^Μ] 

βελτιωτ{έρ)ας•  τάς  βελτίους.    ΤελέσιΧλΜ 

(ίΓ.  6) 
βελτός'  ό  βλητός 
βΒμβιχΙξεί'    ^ομβεΐ,    στρέφει,    διείχ»  (ψ. 

βιμβιχίξεται) 
βέμ/}&χο;  διχην  (>ρρ.  ρτοτ.  Ι  63)•  φόμβου 

τρόπον,  έκϊ  τοϋ  τδν  φεύγοντα  μή  (έη*)  εύ^ 

€^ίας  τήν  φυχήν  «ιαβΣσθαι,  άλλ*  ^ίλαΜοί 
βέμβιξ'  βόμβος  (ΟλΙΗη.  •ρ.  Ι  9)•  στρεβλά. 

δίνη,  ή  συστροφή  ανέμου,  (χώνος.  τροχός) 

[•.η 

βεμβίδιον  (βεμβραδών)'  Ιχ&ύδιον  λβπτόν 
βέμβλωχεν   έντυγχάνει.    ίστηχε,    πάρεση 

(μψβ-Ό  [1•.  11] 

βεμβρός    (Ηίρροη.   ίη  64)*    τετυφαφένος, 

πάρετος  (τ.  442)  [18.  14] 

Β  εν  δι  ς '    ή  Άρτεμις^    Θρψχιστί*    παρά  δέ 

ΆθηναΙοις  εορτή  ΒενδίδείΛ    (ΡΙιΙ.  €ίτ.  Ι 

364  Α) 
βέν^εσι  (Ν  2ί)-  βά&εσι 
βέν&ος-  βά&ος  (Σ  38).  πυ^μήν  (γ.  1112) 
βερβίνια•    ξύλα  χαΒηλωμένα^  έξ  ύν  τάς 

ληχύΒονς  έχρέμΛον,  οΐ  δέ  γένος  τι  Άραοόι- 

χόν  τους  Βερβενίους 
Βεργαΐος'  ό  άπό  πόλεως  Βέργης 
Βέργιος'  ποταμός  έν  Αιβύχί 
βέρε&ρον  βά&ος.  βάρα&ρον  (θ  14).  χατώ^ 

τατον.   εσχατον.  ή  πηλωδης  τόπος  (ΑρΙ•) 

1^  χοίλωμα  χαταχΒόνιον 
Βερεχύνδαΐ'  δαίμονες (ύ, Βρεχύνδαι) τννες. 

χαϊ  βόμβοι 
Βερεχύνται•    φρυγών  τι  γένος,   χαϊ  πρό^ 

τερονΒερεχυντία  ή  Φρυγία,  χαϊ  αυλός 

Βερεχύντιος*   βερέχυντα  βρόμον* 

Φρύγιον  αύλόν.  Σοφοχλής  Ποψέσιν  {(τ,  468) 


€0Ό.  60  \όσται  ΡοβΙ  68  ]β^6ΐ)8η1αΓ  612.  13  (71  β[ε]ίχονς  ϋτεϊκε  1)  78.  74.  75.  76 
==  75.  76.  73.  74  η  βεχός-  ά,  ή  άβητος  Φ,  79  βελαίνα  86  βέλλεχυς  Ροβΐ  87  ^έλ- 
λαΐ'  ^αφίδες  Βαλάσσιαι  (ζί.  βδαλοί  εΐ  βελόναι)  91  βελβός'  ευχίνιτος  Ογτ.  Όν.  501  \ώτας 
4  βεμαιχός  3.  4.  5.  6  =  6.  4.  6.  3  15  βένδις  — -  βενδιδία  18  λιχύν^ονς  20  βελγως 
23  \εχνντα  βόμον 

ΗΕδ.  61  βείη'  ζήσεις  (17  131).  ^4Φ(7η^  βιώση^  (17  852).  ποοεύση  62  βείομαι* 
πορενσομαι.  ζήσομαι  (Χ  431)  63  βείωμεν  πορενθώμεν  (Ε  97).  ξησωμεν  69  βείω  (Ζ 
113) '  πορευθώ  70  βείωνται  (λ  503)•  χαταπονώνται  71  βειχονς  (Χβη.  Ο^Γορ.  Ι  9,  26)• 
τους  πί&ους  (βίχονς)  82  Βελγαΐος'  άπό  πόλεως  Βέλγης  (ν.  Βεργαΐος)  84  β  ε  λέω  ν  {Δ 
465)•  βελών  85  βέλεα  (θ  159)•  βέλη  92  Βελίαη  (II  Οογ.  ΥΙ  15)•  δράχων  94  βεελ- 
φ  εγώ  ζ  (Νιιιη.  XX  Υ  3)•  είδωλον  500  βέλτερον^βέλτιον  (Ο  511),  χρεΐσσον  (Β  81),  άμει- 
νον,  χαλλιον  6  β  εμεί•  δονεΐ  (^έμβει)  7  βεμβεύεΐ'  όινευ^ι  (^εμβευει)  10  βεμόλετο 
(Φ  516)*   έωρόντισε  11   βεβοοντήσ^αΐ'   παραπεφρονηχέναι  13   βεμόριξ*   χάνος» 

συστροφή  ανέμου:  βόμβος,   στρεβλά,  τροχός  (βέμβιξ)  14   βεμβρεΧ•    βεμβρεύει,  δινεύει 

(ίεμβ^) 


301 


ΒΐζΒκννίίας  —  βΐ}χί• 


Βιριχυντίας  (ΑΓΪιΙβΙβΙιβ) ■   άν(μα;   οΰτιας 

ίίβλονμΐΐ'Ο! 
Βΐρινίχηί  κλάκααος•   τοϋταν  χατηατι- 

ρία&αι  φηβΐ  Κόναν 
ΒίρινΙχιη'   πσλι;.   χαΐ  βόΧοί  ϋ  τις  άατρα- 

γάίαν  οιΐτβ  καλιΐται 
Β»ι/ίνιχίΙ>αι•  ύήμος  Πτολιμαϋοί  ψνλήί 
ι  βίρίνιχΐ6ί!•    (ίίίοί)   νηοόήματΟ!   γνναι- 

βίρινίχιον  ίΐδος  βοτάντ}ί 
βίρκιος•   ίλαφσς  ν«ύ  Ααχώναν   (ν.  βΐϊριξ) 
^  ^βρέχται-  φναοηται  (βύχταιί) 
'ΧνΙι'  άκρΙ; 

ναίμΕθα'  χληραισιόμίθα.  Αάχαιιιΐί  (μ(- 
ριύμιθα  ΐ) 
φβρριύει-  δρακιηνη 
Ίίρρτϊί•  ίραηέτης 

ι•  δααύ  (ν,  βιιρόν  ΐΐ  βίρροξ) 
ιι'  ϋληρώααί  (χληροΐΐ  Ιη  μέραεαι• 
■   κληράιη]  1) 
^βιρανετών  αλλά  ^νΐΐΐόν 

[ιοί'  άρτοι  ύπύ  Ααχύναν 
Β•  19ο;.  χαΐ  ό  τ£ν  Ιβών  ίμΛΗρος. 
Αάχα,να  α  βεατιχΑν  τά  ίαον  ..  [41.  42] 
(■  ατίμμα  τι,  χαΐ  Ιμάτιον  γνναιχΐϊοο 
(8»ρρΙι.  ίΓ,  156  €βΙΙίηι.  Γτ.  ΟίΥ).  χαΐ  πόλις 
(Ι,ίν.   XXXVIII  15).   χαΐ   ά>>αλμα   (Η»ηίσ- 

•  Ιβη,  Ικορΐύ&τί  (ΗοΜ,)  [45] 

^ρ-η*-  αρόβατον  (ιί,  ΟτίΙϊη.  ίτ.  V  ρ.  40) 
'0•ήζΐί•  ψΌνη  [4β.  49] 

^βηχα"  άναδινδράς 
0ίί»ι•  βάύίξι.  μ/ιρΕί  (ΒίΙιΙι.  85,  21) 
.■  ηρόβατα 

ιΐχύνίον  ίΖήοϊ  βοΐάνηί 

)  λί/ίΐ  (ΑιϊίΙορΙι.  ίΓ.  ΟνΠ)•   βληχαταί.  ή 

Ιβ^λημα'  χώλνμα.  φράγμα  ΐ»  πσταμφ.   Αά- 


(Β)ι|λ»τίί•  -ίι  Ήρα.  ή  'άφροΗτη  (Βηλθΐί) 

^β'ηλήα<„,•βληχάχαν(',.  666) 

Βήλοί'  ούρανάς.  χαΐ  Ζίύ;  (χα'ι)  ΙΙσΟίί&ιν- 
νο;  νΐόί 

βηΚάζ•  υύ&όί  αίχον.  ατα&μό; 

βηλοϋ  {Α  Ε9Ι)'  σηι9μοϋ  [62.  β3] 

βήμα•    ΐτΛκΌΐ'α    μίν    οημαΐνει  χοο'ότιρον, 

( )  δι  οντω;  χαί  τό  ίο/ιίαν,   άσικρ  ϊν 

ίχχίηαΐ^  (Οίΐη.  247,  4)  χαΐ  διχαοη/ρίφ 
(Αγ.  ΕοεΙ.  678).  οημαΐνη  ίί  λαϊ  γ*  έκχύ- 
χλημα.  -ηΐ  δι.  χαϊ  6^  Άριίψ  πάγψ [Κ5] 

βημαιίζίΐ-  τύ  ιοίί  ποαΐ  μιτρπν,  ΐατι  ί)έ 
ηω;  ι)  λίξΐ!  Χαχΐδονιχή 

■^ β-ηνύαα•  ί)  φαινή  τών  προβάχων  {*.  668) 

βνξ  (ΉίρροΕΓ.  III  ρ.  671  Κ)-  βι^χίον 

βήρ-  τύ  φρέαρ.  Σύροι 

β'ηράν^ίμον  νάρχιααοί.  οί  ίί  Γηράν- 
θε,ιον  λί,'οναι  [71] 

■^βήρβη•  χαδΙα  μήχωνο;  (ίιο  μήχωνΟί;  ^ί. 
βορβύλα) 

βήρι/χίζ•  μάζαι  όρ9αί.  οΐ  δί  ιϋιλώί  μάζαι. 
άίλοί  μάζαι  άναι^ιν  χέραχα  έχούβοί  (τ. 
βάραχι;) 

βηρίδί!•  υποδήματα,  ά  )1/ΐ£Ϊί  έμβάδαί 
λέγαμιν  [75] 

β-ηρίχαλχον  ί6  -^  μάρανβον  Αάχαινα 

βήρυΙΙο;•  λίθο;,  ή  βοτάνη;  είδοί 

βήρνί•  Ιχ&ϋι  (Ματιιι) 

^β■η^νσσ^ύίιν^  σ^ηίριιν 

Βήοααι'  χίΐμαχΐς,  χοιλίαι.  χαί  ύδρηλοϊ  τό- 
ποι, χρ-ημνοί.  χαΐ  τά  βάαιμα  όρη.  χαϊ  πύ- 
λις  (Β  632).  χαί  βάσιμοι,  ιάηοι  των  όρ/αν 
[81—84] 

βησ(α)ίον•  αοτήριον 

βήχιον  (Οίοβζ.  III  126)-  βοτάνη:  εΐίοί  [87] 

β-ητάρμονες  (θ  260)•  άρχησταΐ,  οΐ  διί 
ταν  πο&ιδν  όρχούμινοι.  άηο  τον  ήρμοσμί- 

βηχίον  (ΗίρροοΓ.  ΠΙ  ρ.  671)-  νόσο;  ϊν  λά- 
ρνγγί  [90.  91] 


€00.  25—2»  ΒίοοίίΙ  25,  2Λ  Τϋτΐ)»  Βιρονίχτ}  ηόλίί  ΙβίίίιβηΙιΐΓ  ροιΐ  Βιρονϊχης  84— 
;  35.  8β.  34  (34.  35  βίρη;  β^ρώινη  ΕΗ.  2Μ4,  17  40  βέοτυν  το  Ιμάτιον  Οτο  Ααχώ- 
οί  δί  βίττον  υίοβΐΐι,  ΕΗ.  195,  46  42  βαίτης  ^^1ιρIα  β\.  52  βηΛίοιι•  προβατίοΐ! 
ι  )  »  βήίγα  —  »ύ(ί  Κ  ιΪΕΛηυα  (Μ  δΐΙιαΙ.  Ηοιπ.  Α  691)  Η4  λο/κικ  —  δι  χαί  τό 
ΐΜΑιΐσοι  ΐράψίται  6έ  χαϊ  χνΐχχΚήσαί  70-72  ζ^  Ϊ2.  [71.]  7*  70  τηράνϋψον  77—79  = 
ΙΒ.  η         ΒΟ  χοΐλαί 

ΗΕ8.  41  βίτί&ρον  βάΰο:  (βίρί9ρθν)  42  βίτηί•  τά  άπόχρυφον  μέρος  τοϋ  Ιιροϋ 
Λ•3  45  βεβήααι  (εήσαι)•  τί  βνΒυαι  βιάναι  4Β  βή  δ'  άρ'  (Β  18)-  έπορίύθν  Μ  β^ 
ί  (ΑΜ)•  ίποηεύϋτι  δέ  ΑΛ60  οίχον]  άπό  τον  μαΙνεαΆαι.  άδΟί  82  βλοαίαιν  σχοτα>9ήναι 
ΛβηίφΙΨΊΟΙ^-βαίίμώ.  βατηρι.  ού»Φ  6Ά  βήνος-  χίβωτά!{Ιβ—)  71  βήραξ-  μάζα  μεγάλτι 
*  βηρι,  μι  ναι  (π  341)  ■  ιπρμ-ησαν  Ιέναι  81  ,3ι;(ηι<ΐ(  ΙΡ  283)•  όμοίαΐί  «Ι  βήααατο  (Γ 
•2)-  Ιπέβ-η  %Λ  βηαίσα;  (ίΐ87)-  το^τον;  βασίΐίονς τάν  ορίων  {ίΐ.  ούριος  {ιιβήιτηαΐί}  Βί  βή- 
Γ«(«αι  (Β339)-  άηοβήοεται  87  βήσαομιν  (Α  141)-  Ιυφηβάαίσμίν,  ήιβηβάσαμεν  90  βία- 
\-ίύναμΐ!,  ίβχύ;,  άνάγχη        91  βιίξΐταί  (Λ  588)  '  βιαίως  χρατιίται 


803 


βία$ος  —  βίαδαρά 


Μ4 


βίαιος*  παράνομος 

βία  πυρός'  δνναμις  πυρός,  ή  άνάγχη 

"^ βίάτωρ'  χυά&ιον  μικρόν ,  ήγουν  χο^ΛμΙ• 

ριον 
βιάται*  γυναίκας  βιάζεται 
^1^  ά  ^€  ι  *  όχενει,  έπϊ  των  θρεμμάτων,  υβρίζει 
βιβάς*  βαίνων,  έρπων 
•^βίβασις'  κοίτη,  ατιβάς  [99-β01] 

βίδην  είδος,  κροΰμα.  Σοφοκλής  *Ακρ{ισΙφ' 

ίτ.  67)  [β08] 

ώ^   έπι-ψάλλειν   βίδην  τε  καϊ  £ν- 

ν  αν  λίαν.  άλλοι  βί^υν  (^ί.  βυδοί) 
•[βιζήαΐ'  κοΐται.  στιβάδες  [^— '^Ι 

ώς  Πολέμαη/  (ρ.  94 

Ργ.)  εν  ^Ερατοσθένους  έπιδημί^ 
Βΐκας'  Σφίγγας  (Μ8€βάοη68?) 
βίκος  (Ηίρροη.  ίΓ.26  Η6γο4.1194)*  στάμνας 

ύτα  ίχων  (ν.  471) 
βιμβικίζεται*  περικρούεται  (βεμ~^) 
Βίμβλινος'  είδος  οίνου  (Ηββίοά.  Ορρ.587). 

καϊ  γένος  αμπέλου  έν  θρφκτα.  καϊ  6  παλαιός 

οίνος.  Επίχαρμος  όέ  άπ*  όρων  Βιμβλίνατν* 

ίστι  όέ  θρφκης 
(βινεΐν  παρά  Σόλωνι  τό  βίφ  μίγνυσθαι.  τό 

6έ  κατά  νόμον  όπύειν) 
(βινητιάν  τό  πασχητιαν.    καϊ  τδ  6ρεξιν 

έπϊ  συνουσίαν  ίχειν,  Αγ.  ί^β.  716)   [14.  15] 
(βίον  μεμαγμένον    έπϊ  τοΰ  εύδαίμονος 

βίου) 
β  ιό  ς  (Δ  126)*  τόξον,  άπό  τής  κατά  τήν  εν- 

τασιν  βίας 
βίος•  ζωή,  περιουσία 
{βιόσσαο  (θ  468)*  το  ^171^  ίδωκας,  βιωσαι 

έποίησας)  (τ.  έβιωσαο)  [20] 

βιοτεύειν  ζην.   Θουκυδίδης  (Γ  130) 
β  10 τής  (Αγ.  Υβιρρ.  1462)•  ζωής 


βιοτεύων  (Χβιι. Ο^γ. IV 6, 2) *  αυζων.  οηιρα- 

ναστρέφων  [24] 

βίοτος'  τό  ζην,  ή  ζωή.  καϊ  τά  προς  τό  ξήν 

βίοτον  κατακείρ{ετβ  δ  686) 
"^βιορρός•  δουλεία  (είρερος) 
βιότου•  βίου 
βιόωνται  (λ  602)*  καταπονοΰσι.  βιάζοιηαι 

(ο(.  470) 
βιπτάζειν  (8ορΙΐΓθ  ΕριεΙιαπη.)*  έπιβάκτει» 
10    βίρρη'  πυράγρα.  οί  δϊ  δρέπανον 

βίρροξ'  δασύ.  Μακεδόνες  (▼.  636.  467) 

'^βιρρωθήναΐ'  ταπεινα^&ήναι 

βίσβην  δρέπανον  άμπελοτόμον  λέγουσι Με- 

σάπιοι,    καϊ  έορτήν  Βισβαΐα^  ήν  ήμεΐς 

κλαδευτήρια  λέγομεν 
ή^Βίσσαιον  όνομα  έν  *1λίφ  πολεμ....  [Ιδ] 
βίσταξ'  ό  βασιλεύς  παρά  Πέρσαις  (ψ.  βά- 

στακες) 
βιστήνη'  ή  καρδία 
20    Βιστονίς  (ΗβΓοά.  ΥΙΙ 109)  *  Θρς^κ^ς  [<9.40] 
Βισύρας•  ήρως  θρ^.   Θεόπομπος  δέ  Χερ^ 

σοννησίτην  λέγει  -|-  Βισσύρας 
βίσχυν  (Ευροΐ.  ΥΠ  ρ.  483)*  Ισχύν.  σφόδρα 

ολίγον.  Αάχωνες 
βιωμένων  βιαζομένων  [44] 

βιώνης•  ό  τά  δημόσια  αγοράζων    [49—48] 
β'ίώρ•  Ισως.  σχεδόν.  Αάκωνες 
+  /?  λ  α  ι  •  βλητή.  Αάκωνες  [Μ] 

βλάβεται  (Γ  82)*  βλάπτεται 
30    βλάβη•  λύμη.  φθορά  [54] 

βλαβυρίαν  είκαιολογίαν 
βλαβύσσειν  βλάπτεσ&αι 
βλαγίς•  κηλίς.  Αάκαηες 
βλαδά'  άωρα.  μωρά.  ωμά 
βλαδάν  νοίθρώς  (εχουσαν) 
βλαδαρά•  άωρα.  ιιωρά.  ώμά 


ΟΟϋ.  β02  βιδήν  ΙδεΙν  Αάκωνες  ΕΙΟ.  104,  13  4  άποδημί^  8  βίκας  11  ο  απα- 
λός —  άπό  ^οιών  (ν.  ΕΜ.  197,  42)  12.  13  Ι.β^6ΐ>&η1υΓ  ροβΐ  468  βείνειν  —  σμίγνυσθαι  — 
σοπύειν.  βεινητιάν  (υΙ)ί  σ  ταΐβΐ  σημείωσαι)  10.  19  Ι.6Κ6ΐ)8ηΙυΓ  ροβΐ  626.  27  21  ^40- 
τεύειν,  του  22  βιωτής  23  βιωτεύων,  συνζων  25  βίωτος  —  τΐ  ποός  τά  —  βίωτον 
Ρο«126:16,  ρο8ΐ27:19  27  βιωτοϋ  βίου  οαοά  ροΐββΐ  τβΓυιη  6889  41  Ϋέρσαννισντην 
(42  Οοιη.  Ογ.  Υ  ρ.  ΕΧΧΥ)        49  βίω,  ^ίσως       ώ  είκεο] 

ΗΕ8.    Αά  97:  διαβαίνων  {Η  213)      99  βιβάσσων  {Ν  809)*  βί^αίνων      600  βιβλία 


905 


βίαόαζόν  —  βληϋύα 


39β 


βλαδαρόν  έχλελνμένον.  χαΰνον 

βλαδόν  αδύνατον  (τ.  βράδων) 

βλαδ€ΐς'  αδύνατοι  έξ  άδννάτα)ν 

βλάξαν*  μωραίνειν 

-^βλαβνρεί'  ητερύσσεται 

βλά^ρον   φντόν  πτέρα   δν  δμοίον^   δοΛρ 

Ινιοι  βλάχρον  ( — χνονί)  [βΐ] 

βλάχα•  τόν  άργόν  Αθηναίοι»  ζνιοι  ηροβα^ 

τωδη 
βλάχα•  μορόν  10 

βλάχεία'  μαλαχία 
βλαχεύεΐ'  διατρίβει,  ληρεΖ,  μωραίνει,  νω^ 

&ρως  τι  ηοιεί  (εί.  ΗίρροΰΓ.  ΗΙ  ρ.  96  ΚΙι•.)• 

^ψ^υρίέί,  μα)Μχίξεται  (βχ  φηοιη88ϋΰο?) 
βλαχενειν  (Χβη.  Αη.  II  3,  7)*  μαραΐνειν, 

ίίρτμαι  όέ  από    Ιχθύος    του    χαλονμένου 

βλΛχός 
βλ  αχ  ι  ας  •  ΙχΒνς  ηοιός  (εί.  677) 
βλαχνχώτερα'  εύη&ιχώτερα 
βλάξ  (Χβη.  Ο^ΤΓ.  Ι  4,  12)*  μωρός^  άηό  τίνος    20 

Ιχθύος  Ί*  δααώδονς  (μνξώδονς).    ή  6  διϋ 

νωθ{ρ)είαν  ημαρτηχώς  έν  τοις  Λροδήλοις 

(ΡΙιΙ.  Οθΐ%.  298  Α) 

λ 
βλάσχει•  λέγει  (βάσχειΐ),  χαπνίξει 

-^βλαβχείας'  Ιχθνς  ηοιός  (εί.  673) 

/9λβίστα(Νί€.Αΐ€Χ.332)'  βλαστήματα.     ίτλα- 

ταγώνια.  ΣιχελοΙ  [79.  80] 

βλάστη  ν  (ΑηΙίρΙι.  €οιη.  III  ρ.  129)*  φνήν. 

βλάστημα,  βλαστός  30 

βλασταρίζουσα'  ίχιχροτοΰσα      ,       [83] 
ή^  βλάτταν  χόρτος,  ή  λάχανον  (?.  βλήσσοτ 

νον,  βλίτον,  βαίηον) 
βλαττοΐ'  ηαιδαριενεται  (οΐ  δ^  βλαχεύει) 
βλ  αν  δες•  έμβάδες,  χρηηΐδες.  σανδάλια,  νιτο- 

δηματα  (τ.  βλνδιον) 
Βλαύτη•  τόηος  *ΑΒήνησι.  {οΐ  δ^  υπόδημα  τι) 


βλαντονν  ύαοδέειν.  ή  κλήσσειν  σανδβλίίψ• 
βλανρια•  σανδάλια  (βλαντία) 
β  λα  χα  ν  ό  βάτραχος  (βλίχανοςί) 
βλαχρόν  Λοα  τις  (βλάχνον  τβΐ  βλάχρον) 

ν  σ 

•^ βλαστά*  βλάστη  Κύπριοι 

βλεερεΐ•  οίχτείρει,  Βοιωτοί 

βλείης  (ΕρκΗαπη.   Γγ.  151)*  βληθείης,   χαΐ 

β  λείο  (Ν2Β8).  ζτι 
ή^  βλεθράνασιν  Ιχθύν 
βλεχέμνξος•  βλαχώδης.  μνξώδης,  εύαΛά- 

τηρος  [97] 

βλένα  (ΗίρροεΓ.  II  ρ.  221  Κ)•  μύξα.  οί  όέ 

διά  τοΰ  π  πλένα  χαϊ  πλέννα  τά  ασθενή 

χαϊ  δυσχίνητα 
βλεννόν  (8ορΙΐΓθ)*  νωθη.  μωρόν     [700.  1] 
βλεπάξοντες•  βλέποντες 
βλεπεδαίμων  (Οοιη.  αηοη.  ΙΥ  ρ.  625)*   6 

ύηό  νόσου  χατεσχληχώς  χαϊ  χαχόχρους  υπό 

δαιμόνων 
βλεπετύξεί'  σχαρδαμνττει.  βλέπει 
βλέπησις•  βλέψις  (ΑπβΙορΙι.  Γγ.  ρ.  1215) 
βλέτνγες'  φλυαρίαι,  οΐ  όέ  βλέχνγες 
βλέτυες•  αΐ  βδέλλαι 
βλεφαρίδες  (Αγ.  Ει^^.  373)*    αί  έν  τοις 

όφθαλμοΐς  τρίχες 
βλή  (ίΐΰοοθβ)*  βλίσσει.  άμέλγει,  βλίξει 
βλτίδην*  μετά  τοΰ  βάλλειν 
βλή&α'   άρτος  έντεθρνμμένος  (τ.  σίβληθρα) 

[12—14] 
βληναι•  '\  αληθείς  (βληθηναι^) 
βλή  ρ*  δέλεαρ,  τό  δέ  αυτό  χαϊ  αίθμα,  παρά 

ΙΑλχμαΙων  ή  λέξις 
βλήραι•  αί  χνίδαι 
βλήσσανον   φυτόν  σχίνφ  δμοιον  (άλλοι 

χόρτον.  οί  όέ  των  όσπριων  τήν  χαλάμην) 
βλήσσα'  βότρυν  ή^ήμίπειρον  [20] 


€00.    61   έχλελεγμένον  —  χαννόν         66  πτέρειον         68  βλάχα[χα  βλαχεύειν  χαϊ]  ίτόν 

ας      ης 
άρτον  [άργεΐοι]  Ά,        ΡοβΙ  69  ογοο  73.  71.  70.  72        70  βλαχία       73  Ιχθ^)  ποιος       75  ίπϊ  — 
άμααηχός     ^  βλάτταις-  βλάχαις  Ογτ,  171        86—92  =  89—92.  86—91        86  υποδήματος. 
οί  Λ  βλαχεύς        88  βλάπτουν  —  σανδαλίω,  οί  όέ  ύποδηματι        94  βλείεις  (έτι  =  Έπί{χαρ' 
μος)1)      ΡοβΙ  705:  βλέτενον  βλητώδη.   Οί.  βλιτόνουν       8  τρίχαι      9  βαδίζει      11  βλήμα 

έ 
ββίβυοοι  ΑΙΙ).  III  ρ.  114  ϋ)       16  βλήρ  —  άσθμα  —  π  άλχμαίων       17  χνίδαι.  άλλοι  —  χαλάμην 
19  €ί.  βαίεσσα 

ΗΕ8.    67  βλαιμάξειν  -ψηλαφάν,  δοχιμάζειν^  πειοάζειν  (βλι — )  Αά  68:   χαϊ  βλα^ 

χενειν  ...  χαϊ  άργεΐν  79  βλαστάζειν  (βαστ — )*  βλιμαξειν,  οι  αυτοί  80  βλάξ'  αργός, 
τρυφερώδης  (τυφλώδης  €0(Ι.)•  μαλθαχός  (εχ  οηοιηββίίοο ?)  83  βλάνος'  τυφλωδης  97  βλε- 
μεαίνειν  (βΓ€§;.  Νβζ.  Οβηη.  Ι.νΐ1|  113  ρ.  51  Ογ.)*  γαυριάν,  έπαίρεσθαι.  πεποιθέναι,  εύθυαεΐν, 
χαΛρειν,  πιστεύειν,  άφρίξειν,  όργίζεσθαι  (εχ  οηοιηββίίεο)  700  βλέορον  βάθος,  δεσμωτηριον 
(ΕΜ.  194,  23;  1   βλεσός'  παραλυτιχός  (βλαισός  τβΐ  βλεσσός)         12   βληθρήν  (ω  233)* 

ΤΜίχεΙαν,  οί  δέ  πάλην  (ΟΓ^ορββ  βΐ  ΑΓΰβάββ  βείοΐ.  Λ^  390)  13  βλημάζειν  (Οοπε«?)*  ύπο- 

νλίβειν  τους  μαστούς  14  βλήμενος  (β  514)*  τετρωμένος  20  βλήσται•  βλαστήσαι 
{Δ  115)  *  τρω^ιναι  (χ  253) 

20 


807 


βΧιΙύτάς  —  βοη^099 


βληστάς'  ό  χΒρσαΐος  σχορηίος 
βληστρισμός  (ΗΙρροατ•  111  ρ.  413  Ε)*  ^ι- 

Λτασμός,  χα  Ι  αλνας 
βλητιεί•  χαταβαλεϊ.  νίκήση 
ή^  βλητενα' ο(αταβάλλει  [25] 

βλητός    (Ηίρροατ.  Π  ρ.  218)-    ό  άαόΛλψ 

χτος 
βλήτροίσι.  (0  678)• της  αμάξης  τρο- 
χοί, σφήνες,  εμβλήματα,  οΐ  όέ  γόμφους  χαί 

συμβολάς  αξόνων 
βλητρώσας'  εμβολών 
βληχά•  φωνή  προβάτων 
βληχάται  (Αγ.  Υββρρ.  670 ?)*  φονεΓ 
βλήχημα•  μωρός,  ηροβατώδης 
βΧηχήματα•  βοαϊ  ηροβατώδεις 
βληχήσασ9αί'  ως  κρόβατα  βοήααι 
βληχράν  άσ&ενή 
βλήχρα-  ητέρις  (βλήχρον) 
βληχρόν    (Νίΰ.  ΤΙιβΓ.  446)-   άσϋ^ενές.  νω- 

^όν.  άηαλόν,  λελυμένον 
βλήχων  γΧήχων.  χαϊ  όντως  λέγεται,  ίστι 

6έ   είδος  βοτάνης.  χαϊ  .  τό  έφήβαίον   (Αγ. 

1^8.  89) 
ή^βλιαρόν  άβλεβές 
ή^βλιβρόν  λαγρόν 
βλίδες'  ίρεχάδες 
βλίχανον   βάτραχον.    χαΧ    βλίχαν    (τ• 

βλάχαν) 
βλίχάς'  σνχου  φνλλον 
βλι-^ηχώδες•  παρά  'Ιπποχράτει  (III  ρ.  372 

Κ)  τό  λελιπασμένον,  χαϊ  (μή)  χα^αρόν 
βλιμάζειν  τό  τιτΒολαβεΖν.  οίονεί  Βλίβειν, 

ή  βαστάζειν  (▼.  βαψάζΒΐν)^  χαϊ  τό  τους 

δρνί&ας  έχ  των  στηΘών  πειράξειν.  '^ριστ•- 

φάνης  *Ορνισί,ν  (530) 
βλιμάξαί'  βαστάσαι.  άτιμάσαι 
βλίμασις*  ή  των  τιτΜν  &}Χψις 
βλίμη'  προπηλαχίομός.  νβρις  (υ.  βαΐνη) 
β  λίνο  ν  δαλόν  {ρί$€€ηί) 
βλίξ'  συνεχώς 


βλίβαΐ'    χακνίσαι    με)ύί0σας^     χαΧ    έξελά- 

σαί  των    σμι/νάν,    ύπό  τον  μέλ.•    τρν^ 

γησαι 
Βλίσσιοί•  οί  Βοιωτοϊ  κρότερσν  ο9τως  έχα- 

λοΰντο 
βλιτάς.  χαϊ  βλίτωνας'  τους  εύήΒ»ς  (τ. 

98.  99.  105) 
βλιτάχεα•  καρά'Επιχάρμφ.  οΐ  μίν  τά  χογ- 

χυλίΛ'  οΐ  δέ  τά  ύφ'  ήμων  σελάχια 
10    βλίταχος'  βάτραχος 

(βλιτόνουν  βλιτώδη  (τ.  705» 
βλίττείν    τό  άφαιρεΖν  τό  μέλι  άχό  των 

χηρίων 
βλΙ(τ)τον    (ΤΙιβορΙΐΓ.  Υ1Ι  1 ,  2)  -    λαχάρου 

είδος  (?.  βαίτιον) 
(βλίτνξ-  βδέλλα)  ν.  βαίτυξ  β(  βλέτνβς 
βλίτυρι '   Ίόβας  τόν  σχινδα-ψ^  όρ- 

γανον  μουσιχόν  άχοδίδωσι^  τό  δϊ  βλίτνρι 

χορδής  μίμημα 

20    βλοσυρόν    (ΑμοΙι.  Εαη.   169)-    φοβ^ράν. 

χαταηληχτιχόν 
βλοσυρό Λίς    (^36)*    χαταιύίηχηΜούς 

όφ&αλμούς  έχουσα 
β  λύδιο  ν  ύγρόν.  ζέον  [ϋά  β6] 

βλύζεΐ'    βρύει^    πηγάζει^  άναβρνει  ύδατα 

[«1 

βλωμοΐ'  στραβοί 

βλωμός  (0«11ίιη.  Γγ.  ΟΟΧΕ)•  ιρωμός 

βλωρός•  σύχου  φύλλον 
30    βλωσις'  παρουσία 

βλωσχει*  ανατέλλει,  ίρηει 

βο^'  χραυγάζει  (τ.  χραυγάξει) 

β'Ο άγρια  (3ί22)•  ασπίς 

βοαδεΐ'  όχνεΐ  (ν.  άάδειν) 

βόας  αϋ ας  (^^137)'  ξηράς  βύρσας  [78—80] 

^077*  βύρσα,  ασπίς 

βοηδρομεΐν   (ΕαΓ.  Ογ.  1510)*  μετά  σπον- 
δής παραγίνεσ&αι  [88.  84] 

βοη&όον  (Ν  477)•   χατά  τήν  μάχην  ταχύν 
40  [86.  87] 


€0ϋ.    22  βλησύριμος'  ό  ίππασμός  χαΧ  άλνς      26  βλήτος;  οί.  βελτός      27  βλητοί^  οΐ 

ι 


η)ί.      57  [ύλεα      62  βλιτνριον  —  όργανον  δν  —  έπιδίδωσι      65  \ωπεΐς -^ έχουσας      79  βλω- 
μός- Ισχνη  (όγχνη  βά  ω  233)        81  βοή 

ΗΕδ.  25  βλήτο  {Δ  518)•  έβέβλητο  Αά  66:  ή  υποδήματα  (βλαυδία)  68  βλώ&ρη 
(ΑΓ389)•  ενάξής  (Τ^ΓΓίιεηί).  ή  προβαίνειν  χαϊ  άνω  ^ρώσχειν  (τ.  βλη9ρήν)  78  βοείας  (^843)- 
βύρσας  79  βόεσι  (0  587)•  βουσί  80  βοάεσιν  ίμάσι  (7  324)*  βοείοις  88  βοήν 
άγαΙ^ός  (Β  408)•  ό  χατά  τήν  μάχην  ανδρείος  84  βοη&ήσων  (ΟβυΙβΓοη.  XXII  27)• 
βοηθών  86  βόθρος  (Ρβ.  Χ0Ι1Ι  13)•  όρυγμα  γης  87  βολάων  (ρ  283)•  βολών,  ή 
πληγών 


309 


βόλβ^τα  —  βορράς 


310 


βόλβιτα*  άφόδίυρΛ  βοός  (ϋοΓββ,  Ηίρ|^•ιι•χ> 

βολοί  (0Γ8ΐ6(.  ίΓ.  III  ρ.  241)•  όβολοί 
βόλος'  ^ρα  (^ρα€ΐ€\€9ί}  ή^ηηλός.  βόλου 

όνομα,  χαϊ  δίχτυον 
βόμβα  ξ  (Αγ.  Τΐιβηη.  46)*   τοντο  ηαρβμβΘ-- 

λοΒίδές  εστί,  σημαίνει  όέ  διασνρμόν 
βομβανλιος  (Αγ.  ΑοΙι.  866)•    6  ανλη^ς^ 

ώίό  του  βομβεΖν 
βομβήσαι•  ώς  ίκεριστερά  φωνησαι  10 

βόμβησεν  (&  190)*  έιρόφησερ  [800.  Ι] 

βόμβο  ία"  η  χολυμβάς  έλαια  ηαρά  Κυηρίύΐς 
βομβοιλαδόνας'  ένιαυτούς 
βομβρύξων   τον^ορνζίον,   βοών   (τ.  βο^ 

βορύζει) 
βομβρυνάζειν  βρενΒυεσΘαι 
βόμβυκες  (ΑομΙι.  ίΓ.  56,  3)*  γένος  ανλωτ, 

"ή  έΐδος  ξωου  ητερωτοΰ  χατά  σφήχα 
βομβύλην  λήχυ&ον  (—υλών'ί) 
ΒομβυλΙα'  χρτίνη  έν  Βθίαηίγί  20 

{Βομβυλία•  ή  Ά^τινά  έν  Βθίωτίγί  Ε]Τ€θρΙι. 

786) 
βομβυλίδας'  ηομφόλυγας  (Μ8θ«άοη68?) 
βομβυλιός'   ποτηριού  γένος  χατά  μιχρόν 

χότον  στάξαντος  (ΗίρροϋΓ.  II  ρ.  315  Κ)* 

ό&εν  διά  τον  ήχον  ούτω  χεχλήσ^αί,  η  ξώοτ. 

νχόν  τίνα  ποίοΰν  του  γένους  των  σφψίών, 

ί}  μέλισσα  μεγάλη,  ή  μυΐα 
βόμβυξ'  στάμνος,  Αάχωνες.  χαϊ  αύλοϋ  «Ζ- 

δος,  χαϊ  ζώον^  αφ*  ου  τά  βομβύχινα  ύφάσ-    30 

ματα  συντελείται,  Ινωι  όέ  βομβυλιόν  ούτω 

λέγουσιν  •  οί  όέ  +  ^υμόν  (^ύμβον  ?).  ή  -ήχος 

βομβυ.,υ  [18.14], 

βομβυλεύματα'   τά  μαγειριχοί  άρτύματα 

χατεσχευασμένα,  Ινιοι  τό  σύν  τη  ονΟφ  ά^ 

τυειν  (βονΒυλεύματα  ρΓΟ  μον^ — ) 


βοός  χέρας  (17  81)*  τό  Λεριτι^έμενσν  «ρ 
όρμιξί  χέρας  χατά  τό  άγχιστρον,  οΐ  όέ  τρίχα 

βοοσσόος'  μάστοξ,  χαϊ  βούτης 

βορά•  ξ^οΐνη,  βρώσις^  σΐτας^  τροφή         [20] 

βόρβορος•  οχετός  δυσώδης 

βορβορυγή'  ηοιός  τις  "ήχος^  δν  χαϊ  κορ» 
χορυγήν  χαλοϋσιν 

βορβορύζ,ει*  γογγύξει  (τ. βομβρύξων) :  μο- 
λύνει. Κύπριοι  (χοπροϊ  αύ  βορβορίξει^) 

βορβορωπσν  (Ηίρροη.  Γγ.  110  Οοη.  ίηο•  ίΓ. 
Ονΐΐ)*  αίσχρόν,  βορβόρφ  έμφερές 

βορβύλα'  πέμμα  στρογγύλον  διά  μήχωνσς 
(οΓ.  βήρβη)  καΐ  σηηάμης,  ή^ενμεγέ^υς  άρ- 
του 

Βορέας  (Οοιη.  1 Υ  ρ. 677) *  σχόλιόν  τι  σϋτως 
ή;φδόμενον  Ιλεγον,  χαϊ  ό  άνεμος 

ΒορεασμοΙ'  Άθηνησιν  οί  άγοντες  τφ  Βο- 
ρέ^ί  έορτάς  χαϊ  Βνΐναν^  Ινα  αν,τοι  πνέωσ» 
(φδον  μέληΐ),  έχαλοΰντο  όέ  ΒορεασμοΙ 

βορέην  τήν  φΰααν,  γράφεται  όέ  χαΐ  βοέη 

βόρειο  ν  γαστήρ  έσχ^ααμένη  πως 

βορ&αγορίσχεα•  χοίρεια  χρέα»  χαϊ  μίχροϊ 
χοίροι  βορθ^αγορίσχοι.  Δάχωνες 

[81.  82] 

βόρμαξ'  μύρμηξ 

βόρμος'  δν  χαϊ  βρόμον  λέγουσιν*  ίστι  όέ 
τροφή  τετραπόδων  τό  πολλαχοΰ  μέν  σπει- 
ρόμενον^  ενίοτε  όέ  χαϊ  αυτομάτως  φυόμΑ- 
νον  [8δ] 

β  ορό  ν  (Αγ.  Ρβΰ.  58)  *  βρωτιχάν^  χαταβρωσχον 

βορός'  πολυφάγος,  άπληστος,  χαϊ  -[ούχ  όχ 
των  στεμφύλων  έπϊ  της  ^στίδος  όλχός, 
Λάχωνες 

βορρφξων  τροφών 

βορράς•  βορέας,  Πλάτων  [40] 


€00.  97  ^πΐ  ΡοβΙ  99  Ιβ^β^βΙιΐΓ  Βομβυλία.  ή  Ά,  έ.  Β,  804  των  ορύζων  6—8=: 
8.7.6  9  €ί.  799  10 /^ομΙ^όλν^^β;  ΕΜ.  204,  16  II  βομβηλιός  12  άμμος  Ρο•Ι 
15  ΐ6ς6ΐ>8ΐυΓ  βοοντά *  [ον]  . . .  ήγοοάσΒαι,  [ή  ανόσιος]  . . .  άνοσίως  (οί,  βοώνητα)  18  βουσ- 
σώος•  μάοτιγι         28  \ρίξει         27  &οίναν  —  (άνοσοι ?)  29  φύσσαν         80  βορΒαγορίσχια 

^οίρεα  —  ^ορΒάχεοι         (31   βο^χά  Εΐβί  =  βοσχήί         33  βόρμοξ  ΕΜ.  205,  3.    €ί,  βύρμαχας 
ορμιχας  φορμιχα)        34  αυτό  χατω 

91 
93 

ιρόφος 
τε 

(ΡΓΟΥβΓΐ). ,      -__,_    .^.   -,   .       ,-.  ,'^-ι    -  -    

διάβολος^   ό  παοά  τό  όράσ^αι  επιδέξιος   (832)         31   βορηα•   βοτανη  πάοα   (βοσχάς  ΕυΓ. 
Η«1.  1331)  ο2   βορράς   (Ργοτ.  XX Υ1  27)*   άνεμος  ψυχρός  παγάδης  χαϊ   σκληρός^    δς 


τος 


811 


βορροΰ  —  β9νδόρω 


812 


βορροΰ•   τον  βορέον,  ή  γενική  ηαρά  *Αρι- 

στωνν(μφ  ίτ,  Ι  ρ.  700) 
βορσόν  σταυρόν,  'Ηλεΐοι 
βόρταχος•  βάτραχος  (▼.  βρόταχος) 
ή^βορμός'  Ινιοι  όέ  {Χίγουσι%)  τήν  Ιηκάχη[ν. 

Ινιοι  6έ  τήν  σιτώ^  ηόαιν 
Βορνσ^ένης*  ό  -Ελλήΰηοντος.  έστι  δέ  (χαϊ) 

ποταμός 
βόσις'  βόσχηοίς  [47—49] 

βοσκάς  (ΑτηΧ.  ΗΑ. ΤΙΙΙ 5, 8)  *  φασχάς.  Ί* λΐ-    10 

βοσχεων  ο  τροφεύς 

βοσχ-ή'  τροφή 

βόσχομεν  τρέφομεν 

Βόσπορος*    οΰ  μόνον  ό  ΣχνΘιχός^  άλλα 

χαϊ  θρφχίος  οΰτως  έχαλεΐτο 
ή^ βοστρνχιδή'  πολνχαμπή  [56] 

βοστρνχίξεταΐ'  χοσμεΐται, 
βόστρυχοι•  πλόχαμοι  (ΕυΓ.  Τγφ.  1182.  3) 
ή^βοστρυχήνδες•  τό  Μάλλον  20 

βοτά   (ΕυΓ.   Ηίρρ.   75)*    βοσχήματα.    χατά 

πάντων  λέγεται  χαϊ  χερσαίων  χαϊ  πτηνών 

χαϊ  ένυδρων  χαϊ  άγριων  ξωων,  λέγεται  6έ 

από  του  βόσχεσ&αι 
βοτείν  (εί.  Νιο.  ΤΗβΓ.  394)*  βόσχειν 
βοτήρα  (ΕυΓ.  ΑηάΓοιη.  281)*  ποιμένα 
βοτίς  (8φρΙΐΓ0  ϊγ.  17?)•  ή^ βόλτιον 
βοτοίσι  {Σ  521)*  βοσχήμασι 
βοτρύδια•  ένωταρίων  είδος,  οΐ  δϊ  βότρυς. 

ή  Θεσμοφοριαξούσαις  (VI,  10  ρ.  1079.  Οοιη.    30 

ΐοο.  οεοχενπΐ)  [βο] 

βοτρυδόν  (Β  89)*  έτερα  της  ετέρας  έχο- 
μένη,  ώς  οΐ  βότρυες  τάς  ^άγας  Ιχουσι  πυ- 
χνάς.  χαϊ  χατά  συστροφήν,  ή  συνηγμένοι, 
όμοΰ 

βοτρυή^μός•  τρυγτμός  [69.  7β] 

βοτών  (ΑββεΙι.  λ%,  1170)-  θρεμμάτων 

βον•  τό  μέγα  χαϊ  πολύ  δηλοΐ 

βοΰά•  αγέλη  παίδων  (Αάχωνες) 

βουαγετόν  ύπό  βοών  είλχυσμένον  ξύλον.    40 
Αάχωνες 


βουαγόρ•  άγεΚάρχης,  ό  της  αγέλης  άρχων 

παις,  Αάχωνες 
βουάχραι•  οί  φοίνιχες  ύπό  Ααχώνων 
βουβάλιες  (ΗβΓοά.  1Υ  192)•   οί  βούβαλοι. 

ή  (ά)στράγαλοι 
βουβάλιον    (ΝίοοβίΓ.  €θΐη.  ίΓ.  ΤΙΙ  ρ.  289)* 

γυναιχός  (χοσ)μάριον  (οί.  956).    χαϊ  άγριος 

σιχυός  παρά  'Ιπποχράτει  [19] 

βουβάραΐ'  μεγάλοι  [81] 

βουβάρας•    μεγαλοναύτης ,   παρά  τήν  βά^ 

ρ  IV,   χαϊ  μέγα  βάρος  Ιχων  χαϊ  '\  αύχίίνα. 

ή  ό  μέγας  χαϊ  άναίσ^τος  άνΒρωπος   (τ. 

βαρυγέταν) 
βούβαρις•  νεώς  όνομα  παρά  Φιλίστφ 
βούβελα•  χρέα  βόεια  (6ιι6Μ/α?) 
βουβίλιξ'  σιταποχία 
βούβοσις•  πολυφαγία 
βούβ(ρ)ωστις•  μεγάλη  πενία,  λύπη  {Ο 632). 

ξωύφιον,    μέγας  λιμός  (Οβίΐίιη.  €οτ.  103). 

λύμη,  φ^ορά,  φθόνος 
βουβωνιασχόπος•  ό  βουβωνι  έπψδίον 
βουγάϊε  (Ν  ΒΙΗ  σ  78)•  μεγάλως  έφ'  έαυτφ 

γαυριώντα,  δηλοΐ  όέ  χαϊ  άναίσΘτιτον  (ΑροΗ. 

Ιβχ.  52,  11).    χαϊ  αλαζόνα  χαϊ  μεγάλαυχον 

ή  άγλαϊξόμενον 
βουγενέων  των  μελισσών.  Καλλίμαχος  (ίτ. 

ΟΟΧΧΧ) * 

άρμοΐ  γάρ  Δαναού  γης  έπϊ  ή^γενέας 
χαϊ  ή  μέλισσα  βουγενής,  δτι  έχ  βοείων 
όστέων  γεννάται 
βούγλωσσον    (ΗβΙγο  ΑΙΗ.  136  Β)*    Ιχ&ΰς 

ποιος,  χαϊ  βοτάνης  είδος 
βουδάχη•  ή  βούπρηστις 
βουδειρήιον  τό  βυρσ(ε)ΐον  [94] 

Βούδιος•  παρά  Αυσίππφ  (ίτ.  IV  ρ.  748)  τό 

όνομα  • 

χύων  δέ  τις 
έβόα  δεδεμένος  -^  ώσπερ  Βούδιος. 

Σέλευχος  άχοδίδωσιν  άΟων,  ανόητος 
βουδόρψ•  μοχλφ,   φ  βοϋς  δέρονσιν   οί 

όέ  άσχφ  (αά  μολγφί) 


€0Ό,  41  τίγε  π  άριστονυ  44  Ιππιχήν  50  φασχίας  51  βοσχέων  (55.  59  βοστρυ- 
χλιδή  Μ6ίη€ΐ(.)  59  τό  [Βάλπον  ή]  60  πάντων  δέ  χαϊ  —  έπϊ  65  βοτροιδία,  ένωτά- 
οίον  —  \άξουσιν  ΊΙβροτών  72  δηλοΙ  Αάχωνες  73  βοϋα  (βούδα  £Μ.)  75  βουάγορ 
17  βουβαλίς  79  €Γ.  ΕΜ.  206,  19  εΐ  βούπαλον  80  μεγαλαι  ^  82  χαυχητιών  ΕΜ.  206,  18 
83  βονβάρτις  88  \ίας  σχότος  89  βουγάϊος  90  βουγενεών  —  άρμενοι  γ,  δανάου  82  |^στι; 
98  \σίον 

ΗΕ3.  47  βοσχημάτων  (II Ρβηΐίρ.  VII 5,  ηοη Ειιτ. ΕΙ. 494) *  θρεμμάτων  48  βοσχό- 
μεν  ο  ν*  δαπανούν  49  βόσχων  (Ιετειη,  XXXI  10)*  τρέφων  56  βοστρύχια•  στέμφυλα 
(βουτιά)  66  βοτρύδιον  (Β  89)*  χατά  συστροφήν  69  βοτιανείρη  (Α  155)*  τροφήν 
άνδράσι  παρέχουσα  70  βοτύσι  (Σ  521)*  βοσχήιιασι  79  βούβαλος  (ΌεηΙετ.  XIV  6)* 
δορχάδιον.  χαϊ  μέγα  χαϊ  ποΑ,ύ       81  βούβαρα•  μεγάλα       94  Βούδ(ε)ιον  (Π  572)*  πόλις 


313 


Βονζνγης  —  βουνόμα$ 


314 


Βουξνγης'  ηρως  *Ατηχός ,  6  πρώτος  βονς 
ύπό  άροτρου  ζενξας'  έχαλεΐτο  όέ  *Επίμ»~ 
νίδης  (ΑπβΙοΙ.  8ρ.  δβπτ.  »ά  βοοτι;.  Ι  19). 
Κα&ίΟτατο  όέ  καρ'  αύτοΐς  χαϊ  ό  τους  (β- 
ρους  άρότονς  επιτελών  βονξύγης 

βον»ερ€ΐ  (δορίι.  Τγ.  188)•  ίν  φ  βόες  βέ- 
ρους ωρρ^  νέμονται,  χαϊ  βον&όρωι  τό 
αυτό 

-^βον&ωνης'  βούχειλος  ( — οίνης  '^χιλος) 

-^ βονθοντον   δ  τίνες  άμέμαρον  ΆχαιοΧ    10 
όέ  Ισόχοιρον.   ^Αριστοφάνης•  Αάχωνες 

Βον&ος  ηεριφοιτφ  (ΟΓβΙίη.  ίΓ.  XVI  ρ. 
158)*  παροιμία  έπϊ  των  ενη&ων  χαϊ  παχύ- 
φρόνων^  άχό  Βον^ου  τινός  μετενεχθεΐσα 
τον  Πν&ια  νιχήσαντος^  δν  αναγράφει  χαϊ 
*Αριστοτέλης  νενιχηχότα  [9Μ] 

βονχάΐος  (Νιο.  Ίϊιετ,  5)*  βονχόλος,  οΐ  όέ 
Θεριστής 

βονχανή•  ανεμώνη  τό  άν^ος.  Ενπριοι 

βουχάπαΐ'  των  βοών  αΐ  φάτναι  20 

βουχέντας'  βοηλάτας 

βονχερας  (ΜβηββΙΙι.) *  τό  σπερμάτιον,  τηλις 

Βονχέφαλος'  Ιππος  έγχεχαραγμένον  Ιχων 
^οΐς  ΙσχΙοις  βονχρανον  (ΑΓίβΙορΙι.  ίΓ.  II  2 
ρ.  961).  χαϊ  ό  Αλεξάνδρου  Ιππος  ^  άφ*  ού 
πόλιν  ίν  Ίνδοΐς  χτίσαι  λέγεται 

βονχολέοντα   (Ο&ΙΠηι.  Ββΐ.  176?)*  

βονχολητής'  άπατεών  [11] 

βουχολίη'  χαχολογία 

βονχολίνη'  χίγχλος  τό  δρνεον  80 

βονχολι[ά]σμός'  μελοποιΐας  τινός  είδος 
χαΧ  όρχήσεως'  αμφότερα  δέ  άγροιχιχά,  χαϊ 
θεοχρίτφ  (ΙΑ.  V)  γέγραπται  [15.  16] 

βονχόλοΐ'  ον  μόνον  οί  των  βοών  νομείς^ 
άλλα  χαϊ  ζώά  τίνα  οντω  χαλοννται     [18] 

βονχολοϋμαΐ'  άπατώμαι 

βονχολουμένας•  άπατωμένας,  άπολουμέ- 
νας  (άπαιολωμένας'^) 

βονχολονντες'  άπατώντες 

βονχολών  άπατων,  σοφίζόμενος  40 

Βουχόλω  ΦαρσαλΙας*  πόλις  θρφχης 

βονχόρυζος  (ΑΙβηβηά. Γγ. 0600X111) *  άναί- 
σϋητος.  ασύνετος 


'^ βονχτησις'  φνσητιχή  (βούχτας' 
ΙβοοηίοβΙ)    ΟΓ.  €θΙ.  301,  12 

β  ου  λ  αϊ  α•  τά  βεβουλευμένα 

βονλαχα'  βόλου  όνομα  (βώλον  Οχρηϋ) 

βούλεΐ'  βουλχι  (βεΐιοΐ.  Αγ.  Ρΐαΐ.  40) 

β  ου  λεία  (Αγ.  ΤΗθβιη.  809,  ΟίηβΓΰΙιαβ)*  ή  τοΰ 
βονλεύειν  αρχή  [^.  81] 

βούλευμα*  αΐ  βουλαί 

βουλεύσεως  ίγχλημα'  τό  έπιβεβουλευ• 
χέναι  Θάνατον  όντως  ΑΘηνησιν  ίλέγετο 
(188608,  ΟίηβΓοΗυδ,  Αη8ΐοΙ.) 

βουλεντιχόν  (Αγ.  Ατ?.  794)•  τόπος  τις 
'ΑΘηνησιν  έν  τφ  Θεάτρφ,  δπου  οΐ  βονλεν 
τιχοϊ  χα&ήμενοι  έΘεώντο'  χαϊ  ού  οΐ  Ιφηβοι 
έφηβιχόν  έχαλεΐτο 

βονλευτιχός'  φρόνιμος 

βουλεντός'  άντϊ  τοΰ  βουλευτής 

βουλείρΐη'  ή  λέξις  παρά  Ηανθφ.  λέγει  όέ 
τάς  Αμαζόνας,  έπειδάν  τέχωσιν  άρρεν,  έξο- 
ρύσσειν  αύτοΰ  τους  οφθαλμούς  αύτοχειρί^ 

βουλή '  γνώμη.  Θέλημα,  ή  τόπος,  άνδρες, 
πράγμα  βουλής 

βουλής  λαχεΐν  (ΡΙβΙ.  €θΐη.  ίΓ.  IV  ρ.  670)• 
τό  λαχεΐν  βουλευτήν.  χαϊ  δραχμήν  της  ημέ- 
ρας λαβείν 

βουληφόροι•  χαϊ  έπιΘετιχώς  μέν  αΐ  έχ- 
χλησίαι  •  χυρίως  δέ  βασιλείς  {Β  24)      [40] 

βούλιμος  (Αΐβχίά.  ίΓ.  Ι  17  ρ.  444)*  μέγας 
λιμός 

ΒουλΙς'  γυνή  ούτω  χαλουμένη 

βουλυτόν  (Π  779) •  την  δείλην  ώραν ,  έν 
ή  τό  άροτρον  λύεται  τών  βοών 

β  ου  μανέ  ς  χαϊ  ή^  βορύπαστον  είδη  βο- 
τάνων 

βουμέτρης'  ό  έπϊ  Θυαιών  τεταγμένος  παρά 
ΑΙτωλοΐς 

βούμυχοι•  φωναϊ  μυχη(Θ)μφ [48] 

(β  ου  νιας  [ΝΐεαικίΓ.  ίη  70,  3]•  γογγυλίδι 
δμοιον  θετταλοΓ) 

βοννις'  γη,  Αισχύλος  (δυρρί.  ΙβΓ.) 

βούνιον  πόας  είδος 

βουνόμαι  (Αγ.  Β&η.  13831)•  έλώδεις  λέ- 
γονται 


€0Ό.    97  βοξήγις  —  ^  ίτρ.  —  άρότρους  έ.         98  ΐΘέρει  —  βούΘοροι         901   βουΘος 
πέφυται  3    άνεμον  ή  τό  7   σπέρμα  της  τίλης  (τ.  ΕΜ.  207,  40)  8   άχίοις  —  ίνδίοις 

28  βούλη'  βουλή        33   έπϊ  —  Θανάτου        84   εύφημοι  —  εύφημιχόν         88  πρ.  β.  [λαχεΐν] 
47  βουμυχαί  —  μυχημών        49»  βουαία  χτλ.  ΐ6β;€ΐ)3ηΙαΓ  ιοΓγα  ροβΐ  981        491>  βουνίς 

ΗΕ8.    %^Ί  βονϊέρευσεν  (Η  314)•   βοϋν  ΙΘυεν         11   βουχόλεα  (Ι  Κβ^.  XIV  32)• 
αγέλη  βοών  15   βουχολεΐσΘαί'  χρησταΐς  έλπίσι  (άπατάσΘαι)  16  βονκολήσομεν' 

μεριμνήσομεν.   άπτάσομεν   (1.  άπατήσομεν)  18   βουχόλος  (Ψ  845)  '    βοονόμος ,    βοοσχός 

(τ.  Ιιοε)  80  βούλεον  βούλευμα         81   βουλεύσαντες  (Α  531)*  βουλεΰσαντες,  δυϊχώς 

40  βουληφόρον  (Β  24)•  σύμβουλον  οΐ  όέ  δεινόν  βονλεύσασΘαί'  οί  δέ  βουλευτήν      4Ά  βοώ- 
ναι-  οΐχίαι  (ν.  1020; 


315 


βονν9μ»Τ  —  βούΐομον 


316 


βούνομον  νη6  βοών  νεμόμενορ 
βουνός'  ατιβάς,  Εύηριοι  [54} 

βονηαξ,ς  (Αγ.  Υ6βρρ.  1206  βΐ.)*  νέος^  μέγαςψ 

άφηλίξ^  μέγας  καις,  ή  Ιχ^ύς  (Ιοχυρός^) 
βονηαλΙδΒς'  ίϊΒρισχελίδες  (878) 
Βουχαλον  μέγα,  χαΐ  όνομα  (Ηίρροηβζ) 
βονκειναν  μέγαν  λιμόν 
βούπλενρον  λάχανων  είδος  (Ερ•«η6(.  βεΐιοί• 
Νιο.  Τ116Γ.  586)  [60] 

βονκΧηξ  (Ζ  135)*  μάοτιγξ.  ηέΧεκυς.  βου-    10 

χόπος 
βονχόλον  βουχόλον 
βονηόρους  όβελονς  (ΗοΓοά.  II  135,  ηοη 
ΕιΐΓ.  €γά.  301) '  μεγάλους  όβελίσχονς  [64} 
βονίϊρηόνες'  χρημνοϊ  μεγάλοι^  χαϊ  λόφοι 
βονπρηστι,ς  (Νίο.  Αΐβχ.  346  •1)*  λάχανου 

είδος 
βούχρωρον  Βνϋία  τις  έξ  έχατόν  προβά- 
των χαϊ  βοός  ενός•  οΐ  δέ  τήν  ήβώσαν  ι) 
βουάρχην   σημαίνει  όέ  χαϊ  τήν  βονχρόσ-    20 
ωηον 
-^ βοναρως•  άσ&ένεια 
βούητινον  βοτάνη,  λεγομένη  τρίφνλλον 
Βονρα  (€&1Ιίηι.  Βθΐ.  102)  *  ηόλις  της  Αχαίας 
βονριχυηάριααος'  ι}  άμπελος.  ΠεργαΖοι 
βούρνγχος'  Ιχ&ΰς  χητώδης 
βονρντος'  ποταμός  μέγα  ^εΰμα  Ιχων 
Βονσβατον  τήν  "Αρτεμιν,  Θρςίχες 
βονς•  πόπανόν  τι  των  Βυομένων  οΰτως  έν 
ταΐς  άγιωτάταις  "Αθήνησι  Βναίαις,   ι^ι;  όέ    30 
βοΧ  παραπλήσιον.  χνρίως  δέ  βοΰς,  ή  ασπίς, 
βάρος  (ΑββοΙι.  Α^.  35  βΰΐιοΐ.),  ^  αργός  (άρ- 
γυρος 1)  [76] 
βονς  έν  ανλίφ'  παροιμία  έπϊ  των  άχρη- 
στων. Κρατίνος  ^^λιασιν  (ίΓ.  Χ  ρ.  35) 
βονς  έν  πόλεΐ'  χαλχονς  (ΡΙ&(.  €θΐη.  ρ. 688 
Ηβηίοοίι.  τοί.  III  ρ.  560)   ύπό  της  βουλής 
άνατε&είς 
βονς  έπϊ  δεσμά  χαϊ  βονς  έπϊ  φάτνην 


(•^νη  δ  535)  χαϊ  έπϊ  σφαγή  ν  (Ργ參τΙ>• 
8>1.  ΥΙ1  22)  χαϊ  χνων  έπϊ  σίτον  χαλ  ΰ; 
έπϊ  δεσμά 

ή^  βονσή•  δονλη 

'^βονς•  μάστιγξ 

βονς  ήγητήρ  (ΑηΜρΙι•  €οηι.  III  ρ.  68)*  τόν 
εΙς  έορτήν  [είρηται  χαχοσχόλως  έπϊ  τοΰ 
γνναιχείου  αΙδοίου  («Α  βονς) 

βονς  Ενπριος'  χοπροφάγος^  είχαΐος^  άχά- 
Βαρτος,  σημαίνει  όέ  άτοπίαν  των  ΚνπρΙων^ 
χαϊ  Ενδοξος  αφηγείται^  ότι  χοπροφαγοϋσνν 

βονς  πετηλός'  ό  άναπεπταμένα  τά  χέρατα 
έχων  [8λ  86] 

βονστρο φη δόν  όντως έλεγον^  έπάν ομοίως 
τοις  άροτριώαι  βονσϊ  τάς  αντίστροφος  πονζ 
τις.  Ιλεγον  δϊ  έπϊ  τον  γράφειν  τράπφ  τοι- 
ούτφ  (Εαρίιοηο  ίτ.  Υ) 

βονσνχα'  τά  μεγάλα  σνχα  [89] 

Βοντάδαΐ'  γένος  'ΑΘηνησιν^  άπό  της Βον- 
τον  γενεάς 

βονταΐ'  βονχόλοι^  νομείς^  βοτήρες  [92] 

βοντάνη•  μέρος  τι  της  μαχράς  νε<6ς.  ή  μά- 
οτιγξ  (ύ.  βουστάνη).  ή  τάννσις  της  βοείας, 
μέρος  όέ  η^^  νεώς,  προς  δ  τό  πηδάλιοψ  δε- 
σμεύεται, δήλοι  δέ  χαϊ  μάχην^  άηδίαν  (»ά 
ούανία  Ι) 

ή^βονταρος-  ό  παχύς  {ΒΟΥΤΑΙΟ€%) 

βούτας'  βονχόλονς.  βοσχήματα  («4  βοτάί) 

βοντελέστην  &ύτην 

Βοντης'  όρίγανος  υπό  Κυδωνιατων  χαϊ 
βονχόλος'  χαϊ  παροιμία  (Ζβηοΐ).  ΙΥ  28)  έπϊ 
των  ^^ίως  σνντελονμένων '  χαϊ  ό  τοΐς 
Ααπολίοις  τά  βονφόνια  δρών  [98] 

βούτιμοι•  βοώνητοι^  ωσπερ  άλφεαί- 
βοιαι 

βοντοί  {}\.  9.  ΒΗΟΥΤ)-  τόποι  παρ*  ΑΙγν- 
πτίοις,  εΙς  ούς  οΐ  τελεντωντες  τίθενται 

βούτομον  (Ιο1>.  Χϊ.  16?)*  φντόν  βονσϊ  δι- 
δόμενον  τροφήν^  οίον  χόρτον 


€00.  52  βοχηίόμον  58  βονπείν  ...  61  βονσχόπος  65  Ιπρήονες  66  Ιι^^'^^^ 
70  βούρρα  (11  βονρΐ'  χ,  ή  ά,'ί)  78  μέγας  79  δεμά  ΡοβΙ  981  1βί6ΐ>8(ιΐΓ  949»  βον- 
σία  (^ίιηο  βουνιάς)  κτλ.  82  βονσχητήριον  εΙς  είρνην  84  πετηνός  86  χλητ\  —  άττίδι 
91  βοτιρες        93  π.  ή  ό  πάχης        96  βοντελέστιν  Βύειν        98  \ηται 

ΗΕδ.  54  βοννοί•  βωμοί  ^οΓ.  βανούς)  60  βονόφ&αλμος•  βοτάνη  τις  64  Βον- 
πρασία  (Β  615)*  τόπος  της  Ίλιαδος,  ή  χώμη  έν  Ίλίφ  76  βονς  έπϊ  γλώσαχ/•  παροιμία 
έπϊ  των  μή  δνναμένων  παρρησία ζεσ^αι  (Αβ8εΙι.  Α^.  35).  ήτοι  διά  τήν  Ισχύν  τον  ζωον  ή  διά 
τό  των  Α9ηναίων  (νόμισμα)  έχειν  βοΰν  έγχεχαραγμένον  ^  δνπεο  έχτ[ε]ίνειν  τονς  πέρα  τον 
δέοντος  παρρησιαζομένονς  ήν  έ&ος  (ΖβηοΙ).  II  70)  85  βονς  εμβαίνει  αέγας'  Στράττις 
(Γγ.  Υ11Ι  ρ.  790)  είπε  παοά  την  παροιμίαν  τήν  βονς  έπίγνωσιν  (έπϊ  γλώσσχι)  86  βονς  ξ'' 
μνημονενει  όέ  τον  έβοόμον  βοός  (ΕυΙΙΐ3^ΰΙ.  II  ρ.  890).  δτι  όέ  πέμμα  έστϊ  χαϊ  της  Σελήνης 
ιερόν,  Κλειτόδημος  έν  Άττίδι  φησί  89  β ον στάνη•  βοοστασία,  ή  των  βοών  στάσις,  ή  μά- 
οτίξ  (τ.  βοντάνη),  χαϊ  πληνή  92  βονς  έμβαίη.  μέγας  στραττής  (£γ.  VIII  ρ.  790)  είπε  παρά 
τήν  πξΐροιμίαν  τήν  βονς  έηϊ  γλώσσχι  98  βοντιανείρη  {^Α  155)*  τροφην  άνδράσι  παρέ^ 
χουσα  (Ο^ρΓϋΙ) 


317 


βούτορον  —  βράύϋον 


318 


ή^βούτορον    "φάχαστρορ^     ναράδ*    νεχον 

(Νχοορίι.  Αίλ.  269  Ε),  βσνχέντη,  χαϊ  βού- 

τονρος  τό  αυτό 
•^  βοντόων   όδόν  άτραηον  (τ.  1018);  £7- 
βούτρωχτον  δροβον  [οορίι•  697 

βούτνΛον  ή;" κυΘμήν  *Α9ήνησιν  έχαλέΐτο^ 

έχ  τον  Θαυλωνιδών  γένους  χα^ιστάμενος 
βοντνπος•   6  βονν   χαταβάλλων,  ή  είδος 

ζώου  χαλονμένον  έμκίς  (0}τί11  ΑΙοζ.  ίη 

Ηο•6•«  €.  ΙΥ  ρ.  80)  10 

βούτυρος•  βοτάνης  είδος,  ή^ Διονύσιος 
βονφάγος*  πολνφάγος 
βονφαρον  τήν  εύάροτον  γην  φάρος  γάρ 

ή  άροσις,  -|-χαΙ  έπί^ετον  βοός 
βούφ^αλμον  (ϋϊαηά.  ίτ.  74,  63)•  βοτάνη 

τις^  ύφ*  ήμων  (νώνΐ)  έσθιομένη 
β  ουφ  ό  νια  (Αγ.  ΝαΙ>1>.  985)*  εορτή  *Α&ηνη- 

αιν.  ίν  γάρ  τοις  Δίϊπολίοίς  φααϊ  βονν  χα- 

ταφαγεΖν^  τό  ηαρεαχευαϋμίνον  ηόηανον  τζ 

9νσ{ςί^  οίον  ηλαχονντιον  ίξ  άρτου  20 

βουφάρας  ( — φορ — )•  γέφυρας 
βονφορβός  (ΕυΓ.  1Τ.  237  «1.) -  βοϋς  τρέφων 
βονχανδά'  ηολνχωρητα 
βονχανδέα•  τόν  μέγαν  λέβητα 
^βονχρώς  τις'  Ισχυρός,  ή  ϊξηρος  [Π.  18] 
βοών  των  τετραπόδων,  των  βοών  (Κ  362).  ή 

άαηώων  (Π  636).  χαϊ  φ&εγγόμενος  {Β  224) 
βοωνας'  άγροιχίας  (ν.  948) 
βοωνητα'  έηϊ  ώνζ  βοών  δοθέντα   (τιμής 

βοών  ήγορασμένα,  ηαρά  Κυηρίοις  δέ  ανόσιε)    30 
βοών  ι  α*  ανλειος  θνρα.  Ερήτες  > 
βοωπις  (^I551)*  μεγαλόφ^αλμος,  εύόφθαλ- 

μος,  Έυπολις  (Γγ.  ΙΧΧΧΙ  ρ.  571)  όέ  τήν  Ήραν 
Β  θύτη  ς  {ε  212) '  ό  'ΟρΙων.  οΐ  όέ  {άρχτο)- 

φνΛα£ 
βοωτεΐν  (Ηββίοά.  Ορρ.  361  =  391)•  άρο- 

τριαν,   δταν  ό  *Ορίων  δύνχι,   ^  Λάχωνες 

{βωτείν) 
{βοωτνν  τήν  άροσιν) 

βραβέα'  άρχοντα  40 

βραβεΐαΐ'  διαλλάξεες  (εί.  ΕαΓ.  ΡΗοβιι. 463) 
βραβεΐον  έπινίχιον,  Ιηα^λον,  νίχτμήριον. 

αμοιβή,  ή  στάδιον  (ς.  τ.) 


είδος  φντον 


βραβεύει•  διαχρίνει,  ίίτνφηφίξεταί.  μεσι- 
τεύει, διοιχεΐ 

βραβευτής'  διαλλαχτής 

βράβυλος   (ΗΙιοάΗ,   βίαιΗ) 
χαχοΰ 

^  βρά•  αδελφοί  ύπό  ΉλεΙων 

β  ρ  άγος-  ίλος  (ρΓΟ  βράχος) 

β^σγχία*  ή  ηεριτράχηλος  άλγηδών 

βραγχιάξοισ^ε'  χνίγοισ&ε 

βραγχίον  της  χαταφράχτον  νεώς  τό  χύτος 

βρ άγχος*  νόσημα  τι  των  έν  τφ  σώματι 
γιγνομένων  (βερϊ)  τόν  βρόγχον,  δ  τάς  ύς 
μάλιστα  διαφ&είρει  (βεΐιοΐ.  ΤΙιαο.  II  49,  2) 

β  ρ  αγχών  φλεγμονή  πνευμόνων  (άλονς) 
βραδανίζει•  ^ιπίξει.  τινάσσει 
βραδέως  (ΤΙιαο.  Ι  78)*  μελλητιχώς 
βραΐδιον  ^αΐδιον,  ΑΙολεΙς 
β  ρ  άδω  ν  αδύνατος  (ν.  βλαδόν) 
βράζε IV  τό  ήσυχη  όδύρεσ^αι 
βρά&υ'  πόα  τις  &εοΐς  &υομένη 
βράχαλον  ^όπαλον 

βράχανα  (ΡΙιβτβοΓ.  II  ρ.  262)•  τά  άγρια  λά- 
χανα {δύσπλυτα) 
βραχεΐν  συνιέναι 
β  ράχες*  άναζυρίδες 
βράχετ{ρ)ον  δρέηανον.  χλαδευτήριον,  ή^οί 

όέ  πλήθος 
β  ρ  αχ  ι  α  ς'  τραχείς  τόηους 
ή^βραχίς'  συνείς 

{βράχχαΐ'  αίγειαι  διφ&έραι  ηαρά  Εελτοΐς) 
βράχος*  χάλαμος,  Ιμάτιον  πολυτελές  (ΆΛψ^Ιί. 

ίτ.  70) 
^ρ<ί£α(•   συλλαβεΐν:   δαχεΐν.  χαταπιεΐν  (τ. 

βρύξαι) 
βράπτειν  έσΒίειν,  χρύητειν,  άφανίζειν.  τφ 

στόματι  ^λxειν  (Νιο.  βΐ.  359).   ή  στενάζειν 
βράσσεΐ'  ξέει.  αναβάλλει  βρασμοΐς^  ή  τοΐς 

σεισμοΐς 
\βρασσιότροχος•  χεραμιχός δ μή έρρωγως 
βράσχη*  χράμβη.  *Ιταλιώται 
βράσσον*  βραδύτερον,  άσ&ενέστερον,  ή  έτε- 

ροχλινές,  έπϊ  τροχού,  ίνιοι  (1059) 


000.    5  θαυλβονίδων         (7.0  ή^χαϊ  έπί^ετον  -{ άιονύσου  8ά8Ι)  11  βονφονία 

14. 15  βουχανδέα  —  βουχάνδα  19  άπίδων  21  €1  βοονητά  22  ανλιος  23  εΰ. 
ψεγαλόφωνος]  Ευ,  €ί,  βριήπυος  Τ^  δν  δ  (οΓ.  ΡγοοΙ.  1.  Ι.)  25*»  βυωτήν,  τήν  άρσιν  ιοΓγλ 
1367  26  άρχων  27  βραβεία*  διαλλάξ  8β  1)ί8  |θαι  88  ηρόγχον  δταν  •—  \ρεται 

42  μζλη\  (46  δ^πποιβοΙι.  8ά  Ιββοί.  Ί.Υ  13)  48  £Μ.  291,  46  50  άναξηρίδες  52  \είας 
Μ  Οί.  227  60  χράμη  (&ά  βρασσίχη)         61  βρασσόν.   ΡοΓίο  ίνιοι  δέ  β  ρ  άσσων  τροχός  δ 

^^Λμιχδς  δ  διερρωγώς 

ΗΕ9.  17  βούχωμα*  φρόνημα  (ψ,φρόνψα)  18  βοωνα*  δδόν  (ν.  1003)  80  βρα- 
β^νέτω  (€ο1θ88.  111  15)*  μεσιτευέτω.  μτίνυσαΐτω,  ή^ννέσ^ω  39  βράγχοντος*  βρόχοις 
ά^λήτος  (Ϋοφγτ,  ΡΙοϋα.  ρ.  94  Ρ&Ι>γ{€.) 


319 


βράύύφνας  —  βρίνας 


820 


βράσσονας'  τοΛΗνστέρας 

βράσσων  έλάσσων  ή  άταχτος^   άκό  τοΰ 

βρασμού^  ό  ου  σταθερός  [Κά  68] 

βρατάναν  τορύιτην,  *Ηλεΐοί  (ν.  (ατάνα) 
βρατάν^ί'  ^αΐξα  άπό  νόσου.  'Ηλεΐοι 
βρατάχονς-  βατράχους 
βράττειν  ηλη^ύνειν,  βαρύνειν 
βραυχανάσ&αι*  έηϊ  των  χλαιόντοίν  καΐτ^ 

δίων  λέγεταί,  ώς  μίμημα  φωνής   (Μβηιηά. 

8ρ.  8€ΐιο1.  Νίΰ.  ΑΙβχ.  221)  10 

βραύχας•  άχρίδας  (ν.  βρεΰχος) 
βραύλα'   φ^εΐρ 
βραϋλον  χοΐλον 
βραϋνα'  χήλη.  χνστις.  έντεροχήλη 
βραυνία'  χοιΧώματα  της  γης 
Βραυρών  (ΕυρΗοπο  ίΓ.  Ι«ΧΧΧΙ)*  τόκος  τής 

Άττίχης 
Βραυρωνίοις  (Αγ.  1*78.  645)*  τήν  'Ιλιάδα 

•βδον  ^α'ψφδοϊ  έν  Βραυρώνι  τής  Άττιχής. 

χαϊ  Βραυρώνια'  εορτή  Άρτέμιδί  Βραυ-    20 

ρωνίςί  άγεται,  χαϊ  λύεται  αΐξ 
βραυώσα•  χεχραγυΧα 
βράχαλον  { — όν  1) •  χρεμετισμόν  ( — τιχόν Ι) 
{βραχή^μάξουσαί•  χρεμετίζοναοί. 
β  ρ  αχέ*  άττα'  ολίγα  τίνα)  [79] 

βραχεΐν  ήχήσαι,  φοφήσαι  [81] 

β  ρ  αχείς '  όλΙγοι 

βρόχιστον  (δορΗ.  Γγ.  173)*  ελάχιστον 
βραχίων  βραχύτατος  { — ερος) 
βραχμ&νες'  οΐ  παρ*  *Ινδοΐς  γυμνοσοφισταΐ    30 

χαλούμενοι 
βραχύ*  αντί  τον  ουδέν,  ολίγον^  μιχρόν 
βραχυλόν  μιχρόν  [88] 

βραχώδης  (Αεοΐββ)*  τραχύς 
βράψαΐ'  συλλαβεΐν.  άναλωσαι,  χρύψαι,  Βη^ 

ρευσαι  (τ.  έραπτήρ) 
Βρέα'   Κρατίνος   (Γγ.   ίηο.  Ι«ΥΙ)*    μέμνηται 

τής  εΙς  Βρέαν  άποιχίας.  Ιστι  όέ  ηόλις  Θρφ- 

χίας^  εις  ήν  ΑΒη[ναίοι,  άηοιχίαν  έξέπεμηον 
βρέγμα  (8(ΓλΙ(.  Γγ.  II  ρ.  776)•  τό  μέσον  τής    40 

χεφαλής  [98] 


Βρέχυν  τδν  Βρέχυντα^  τόν  Βρίγα,    ΒρΙ- 

γ  ες  γάρ  οΐ  Φρύγες  [95] 

βρέμεΐ'  ήχεΙ  (ά  425  ΑμοΙι•  8€ρΙ.  85).  φω- 

νεΐ,  σΐζεί.  ^τατέίσσ^^  (-^αγεΐ).    άχείλεΐ  (τ. 

βρίμη) 
\βρεμεαΙνων'  ήχων  [98] 

βρέμοντι•  ήχοϋντι.  άΛειλοΰντι 
^βρέμβος*  ξμβρυον  (βρέμος) 
βρεμούσας•  ήχούσας 
βρεναιάται  (Μ8€6(ΙοηΜ  1) *   δνσχερα£νη(ν) 

χροσηοιεΐται  {βρενδίεται  1) 
β  ρ  ένδον  (ΜβΜίρη)*  Ιλαφον 
(βρεν&εΐφ)  (δβρρίιο  Γγ.  49)*   βρεν^ίφ.  άν- 

&ινφ 
βρεν^ινά•  ^ιξάρια  τινά,  οίς  ίρυΒραΙνονται 

αί  γυναΐχες  τάς  παρειάς '  οΐ  δέ  άγχουοαν, 

ούχ  εύ  Ο  οΐ  δ^  φΰχος  παρεμφερές  χάλ- 

λει  Αφροδίτης 
βρέν»ιξ  Ι-Ίς  Νίαηά.  ίτ.  120)*  Βρώαχίνη. 

Κύπριοι 
βρέν&ον  (εί.  ΡΙι«Γ6ογ.  Γγ.  Τ  ρ.  298)•  μύρον 

τι,  ώς  βάχχαρις,  οΐ  όέ  άν^ινόν  μύρον.  χαΧ 

δρνεον    βρέν^ος    (ΑπβΙοΙ.  Η  Α.  IX  2,  4), 

δπερίνιοι  χόσ{σ)υφον  λέγουσι,  '^Βρέν^ 

Βος  (ΟΓβΙίεβΙ)  χαϊ  ό   τύμβος  λέγετβα  (ν. 

βέν^ς  6ΐ  1112) 
^^  βρεν&ύνεταΐ'  άξιοπα^εΐ (άπαξιοί Ι),  βα- 

ρεΐται,  σεμνύνεται 
βρεν&ύεσ&αΐ'      θτ/μονσθαι,     όργίξεσΘαίφ 

Ί*  άξιοπιστεύεσ&€ίΐ.    δυσχεραΐνεσ&αι  προσ- 

ποιεΐσ^αι 
βρεν^ύεταΐ'  μεγαλοφρονεΐ  (Ατ.  Ρ8€.  26)| 

υπερηφανεύεται,  επαίρεται 
βρεν^υόμενοΐ'  έναβρυνόμενοι,  τρυφώντες 

[ΙΙΙί] 
Βρέντιοΐ'  έ&νος  έν  *ΙταλΙ^ 
βρέτας  αγιον (Αγ. Ι«}Γ8. 262)*  είχών, ομοίωμα 

[15] 
βρέτας  ((Γβ^ίεί)*  άπειχόνισμά  τι,    ομοίωμα 

τι,  παρά  τό  βροτφ  έοιχέναι,    όπερ  φασϊν 

οί  νεώτεροι  δίχηλον 


€00.  74  βαυρωνίοις  —  βραβώνι  78  βραχέα  81  βραχίονα,  δυρρίβ  χόσμον  ηερϊ 
85  Οί.  γεννοί  87  βραχυτελόν  μ.  βραχυλόν  ΡοβΙ  88  ]6β;βΙ>8ηΙαΓ  1077.  7»  95.  99  βρέα- 
μει  =  βριμ^ί  ηϊ  τέμμει  —  τια^Ι  (1103  δβΐ^υοαβ  δίβρίι.  Βχζ.  185,  16)  4  βοεν&ινφ'  αν- 
Βινφ  5  ούχευ  —  φυχός  περιφερές  χύδει  (ΟίΦ^βη.  ΕΜ.  212,  48)  6  Οί.  1180  8.  9.  10  = 
10.  9.  8.    Ιη  €γτ,  171  οοραΙ&ηΙαΓ  8.  10      14  βρεντάγιορ      16  βρέτας*  ξόανα  είδωλα  παρά  τφ 


.       .      -   _^-,,   , ^     ,        __  ^^_^ ,_ ,     ,^ιροφει.  πρ{ 

ται  (Β  210)        1112  βρενός  (βένΒος,  4.  Ο*  πυϋ^μήν.  τύμβος,  χαϊ  δρνεον,  δ  χαΧ  βρέν^ον 
15  βρενταί'  βρονταί  (βρέμεται•  βροντή  Ο/τ.  Μομ^.) 


321 


βρίτη  —  βρίξ 


322 


β  ρ  έτη  (β.  €.  ΑηοΙι.  ββρΙ.  94)*  ξόανα^  έΐδωλα 
ΒρεττανΙα*  νήσος  ή  περί  τόν  ώχεανάν  [19] 
Βρεττία•  μέλαινα  (πίσσα),  ή  βάρβαρος  ( ΑτΙ- 

βίορίι.  ΐΓ.ίη€.Ι«ΧΧΐν).  από  του  Βρεττ1α]1ων 

ΙΒνους 
βρεΰχος*  ή  μιχρά  άχρίς  (ύχ6  Ερητών) 
βρέφος'  Ιμβρυον  {ζΐ,  1100).  νήπίον^  παΧς 
βρεχμόν  (£586)*  τό  χρανίον 
βρεχμός'  βρέγμα,  τ6  μέσον  της  χεφαλής 
βρήγμα'    άπόπτνσμα   από  Βώραχος  παρά 

'Ιπποχράτει  (τοί.  Π  ρ.  255  Κ)  [8(1  2&]  ίλε- 

γον  βρ-ήσσει  (ί5ίά.)*  βήσσει 
βρήσσαι  (€Γθΐ68?)'  βήσσαι 
Β ρησσαίος  (Ι.β85π)*  ό  Διόνυσος 
βρήσσουσί'  βληχώνται,  φωνεϊ  τά  πρόβατα 
β  ρητό  ς*  άλεκτρνών  ενιαύσιος  (ν.  1181)  [30] 
βρί'  έπϊ  τον  μεγάλου^  χαϊ  Ισχυρού,  χαϊ  χα-' 

λΜΛον  τίθεται 
^βριαγχόνην  βάτραχον»    Φωχεΐς  (βρίτα- 

χονί) 
βρίαχχος  (δορΗ.  ίτ.  706)*  βριαρώς  [«Α  32] 

Ιαχχάξουσα  [34] 

βρίαν  τήν  έπ*  άγροις  χώμην 
(βριάρεω  στηλαι•  αΐ  Ηράκλειοι  λεγόμ£- 

ναι)  [37.  38] 

β  ρ  να  ρ  ο  ί'  βαρείς.  Ισχυροί 
βριαρόν  χραταιόν,  Ισχυρόν,  μέγα,  βαρύν. 

άγριον 
ΙΆρίγες'  οΐ  μέν  Φρύγες*  οί  δέ  βάρβαροι*  οΐ 

6έ  σολοιχισταί,  'Ιόβας  όέ  ύπό  Αυδών  {άπο^' 

φαίνεται  β  ρίγα  λέγεσ^αι  τόν  ελεύθερον 
βρίγχα'  τό  μικρόν.  Κύπριοι 
βρίγχος  (ΕρΜρρ.  ίΓ.  1  3  ρ.  330)•  ίχ^ϋςχη- 

τωδης 
βρίξ^^'  ^^ο^ίη  (χ,^ίζειν).  ή^  πιέζει,  -^χύει. 

χα^εύδει  (ΑββΰΗ.  Ευιη.  280)  [βά  44] 

Βριζοΐ  (8βιηιΐ8  ΑΙΙι•  335  Α)*  έν  ύπνφ  μάν- 

τις  [46] 

βρίξοντα'  νυστάζοντα  {Δ 223).  χοιμωμενον 
βρίηπυος  (Ν  521)•   μεγαλόφωνος,   μέγας, 
δεινός 


βρίηρον  μεγάλως  χεχαρισμένον  [50] 

βρί&ει•  ανξει,  ή  εύ&τγνεΐ  ή^  διατρέφει 
βρί&ειν  (ΕυΓ.  Τγο.  216)*  γέμειν 
βρίζεται  (Αβ$€ΐι. Γγ.  111) *  βαρύνεται χαρπφ 
βρίθοντα  (Νιο.  ΑΙ.  210)*  βαροϋντα 
βρι&οσύνη'  βάρος 

βρί^ουσαν  λάμπουσαν*  βαρούσαν  {Σ 561) 
βρι»ύ^  Ισχυρόν  (£746).  μέγα,  βαρύ  (θ  390) 
βρί&ων  γέμων,  χομων  υπό  καρπών 
10    βρίχελοΐ'  οΐ  μίν  τους  ίστόποδας,  από  του 
'  βάρους  χαϊ  του  ξύλου*   οΐ  δέ  βαρβάρους* 
Δίδυμος   δέ  τά  τραγικά  προσωπεία  παρά 
Κρατίνφ  έν  Σεριφίοις  (ίτ,  XI  ρ.  140)^  οίον 
βροτφ  είχελοι 
βρικίνη'  είδος  βοτάνης 
βρικίσματα'  όρχησις  Φρυγιακή 
βρικοί'  πονηροί  (τ.  προιχός,  πρόχοος) 
βρικόν   δνον,  Ευρηναΐοι,  βάρβαρον   (Κύ- 
πριοι) 
20    βρίΊ^άξεί'  οργφ  εις  σννονσίαν 

βριμάζων  τη  του  λέοντος  χρωμενος  φωνή, 

βριμών,  απειλών 
βριμαίνεταΐ'  ^μαίνεται  ( — νεί'  — νει1% 

οργίζεται 
βρίμη'  απειλή,  καϊ  γυναικεία  άρρητοποιΐα 
βρίμημα'  έπίπληξις 
βριμήσασα'  δεινή,  χαλεπή 
βριμός  (ΒβΓ^Ις.  ΡΙ,Θ.  Γγ.  6  ρ.  1028)•  μέγας, 
χαλεπός 
30    (βριμούμενον  όργιζόμενον) 

βριμοΰσ&αΐ'  ΒυαοΰσΘαι,  όργίζεσ9αι 
Βριμώ  (ΕβΓ^Κ.  ?10,  Γγ.  6  ρ.  1028)•  Ισχυρά 
βρινδεΖν'  ^υμοΰσ&αι,  έρε&ίζειν 
βρίννια'  τά  άρνεια  κρέα  (βρήνειαΐ) 
βρΐξαί'  ύπνώσαι,  νυοτάξαι 
ΒρΙσαι•  βαρΰναι.  όρμήσαι,  καϊ  Νύμφαι 
ή^βρισ&είς'  ύπνώσας 
βρίσαντα  (— -ε^Ι  Ρ  233)•  Ισχύσαντα,  βα- 
ρύνοντα 
40    ^βρίξ'   ^ριδακίνη  (γ.  1106).  και  είδος  άν- 
θους, οΐ  δέ  περιστερεώνα 


€0Β.  η  βρέτη•  άπεικ,  τι  όμ,  τι  19  \λία  21  β  ρ  έκ  ο  ς  (ύ.  βραϋκος  βρόχος  βροϋχος), 
Οί.  1119  36  Ιβ^βόβΙαΓ  ροβΐ  40  8θπρΐ8  βριάρως,  στηλαι  ΡοβΙ  43:  βριγκώμενον  ο, 
μιμούμενον  Η.  6•  βρψούμενον,  ς.  γ.  ^  ρριξομάντις,  ένυπνιομάντις  48  βρινποιός 
49  βριχρόν  (ΕΜ.  213,  21 ;  έρίηρον  ?)  51  εύ^ύνει  52.  53  =  53.  52  59  ^πΐ  του  —  Ερα- 
τ»φ  οίον  βροτοίχελοι  έν  Σ,  60  \ννη  (63  €Γ.  βρύχος  εΐ  βρούχετος)  '  64  συνουσίαν  Εύπριοι 
Ϊ1  Οί.  ροΒΐ  1143  (73  βριμώ'  ίσχυρφ  €γτ,  171) 

ΗΕ8.  19  βρέττανα  (Αγ.  Εςς.  17)•  φοβερά  (&ρέττανα),  άχρίς  μιχρά  υπό  Εφμών 
ΑΙ  25:   βρηνενομαι   (βρεν^ύοααι)  30   βρηχανώ μεν οΐ'    φωνοϋντες.  ή   χασμωμενοι 

(▼.1279)  Αά  33  βριαρώς]  βριαρώς  (Ογρ^.  Νβζ.  Χΐν32)  βριάγχως  βραδέως  34  βρίσει- 
^^(π5ι;€6  (ν.  1150)  37  Βριάρεων  ( ^4  402.  3)  •  άν^ρώπω  έχατονταχείρφ  38  βριαρήν 
Ρβρ€ίορ  (Τ  381),  ίσχνράν  {Α  375)  ΑΛ  44  κα^εΰδει]  ίνθ*  ούχ  αν  βρίζοντα  Ιδοις  (^223) 
(ί•  χαμβρίξοντα        46  βρίζω*  κηδεύω        50  βρίζει  (88ρί€η(.  IX  15)•  βαρύνει 

^1 


323 


βρί%ος  —  βρύ€^ 


324 


^βρίτος-  Ιτος  (ν.  1129) 
Βρίχόμαρτις'  έν  Κρήτι^  ή'ΑρτΒμις 
βριτν'  γλνχν.  Κρητες  [84] 

βρογχίάζεί'  χαταπίνει 
βρόγχος'  ρόφημα,  ό  λάρυγξ  ό  χαταπότης 
βρόδα  (δβρρίιο  Γγ.  65)*  ΑΙολεΐς  ^όδα 
βρόχοι  (ΡαρΙιΠ)*  άτ(τ)έλεβοι,  άχρίδες 
βρόχος*    μωρός,    +  'Έλλην  <•ά  Βραΐχος ?) 

[90.  91] 
βρομήσεΐ'  φυσήσει,  "ψοφήσει  ^ 

Βρόμιος•  παρά  Τηλεχλείδχι  (Γγ.  ίη€.  XXIV) 

ό  Σάτυρος^  ή  ό  Διόνυσος 
βρόμος  (ΤΗβορΗπ.  VIII  9,  2)•  βοτάνη  όμοια 

σίτω,  μή  ίχονσα  γόνατα 
βρόμος•     Ιδίωμα    ήχου,     "ήχος    [    ].     χαϊ 

σπέρμα  λεπτής  χρι^ς    (Ρ&ιιββο.   ΕαβίΑϋι• 

918,38)    [    ] 
βροντάζων    (Αη  νββρρ.  323    ΒΐηάοΓί.)* 

βροντών 
βρόντημα•  ό  εμβρόντητος 
βρόξαι•  ^οφησαι 
ή^ βρόχων  άμα&ής^  απαίδευτος^   οίον  βό- 

σχήμα 
βρόσσονος  (Α€θ1?β)*  βραχντέρον 
β  ρ  ότ  αχός  (ΕΜ.  214,  44)•  βάτραχος 
βροτέης•  ανθρωπινής 
βροτήσια  (Αίειηβη.  Γγ.  38)*  ανθρώπεια 
βροτόεντα•  [  ]  τά  λαμπρά  (ΕΗ.) 
βροτοδαίμων  ημίθεος  6—12] 

βροτόφηλος*  ανθρώπους  ψηλων^  τουτέστιν 

άπατων 
β  ρ  ου  χ  Ο  ς•  άχρίδων  είδος  ^  "Ίωνες,    Κύπριοι 

όέ  τήν  χλωράν  άχρίδα  βροΰχαν.  Ταραν-- 

τΐνοι  δέ  άττέλεβον  (1188).    §τερο,,  άρου•- 

ραίαν  μάν,,, 
βροΰνος•    ένεός  ή  μαινόμενος  (βροΰχοςί  τ. 

1247) 


βρούξ'  τράχηλος,  βρόγχος 

ή^βρουλός'  πονηρός 

βροΰς•  πιεΐν 

βρούτος  (Βο«οΙί?)*  έχ  χριθων  πόμα 

βρούχετος'  βάρβαρος  (ν.  1163).  βάτραχον 
όέ  Κύπριοι  (1271) 

-^ βροΰχαλ•  θερμός 

[  1  β9οχέως  (δλρρίιο (τ.  2, 7) *  σαφώς»  συν- 

το'μως,  ΑΙολεϊς  [«Α  22] 

19    βροχμώδης•  ή  νοτερά  χαϊ  απαλή,   άημό- 

χριτος  (ρ.  421)  [24.  25] 

β90χος•  αγχόνη,  δεσμός  [>ά  26] 

βρύα  (Βίρροετ.  II  ρ.  668  Κ)*  ά  γίνεται  μέν 
έπϊ  πετρών,  λέγεται  δε  χαί  σφάχος  ή 
φυχίς.    έπετίθετο  δέ  άγνισμοΰ  χάριν 

βρυάξεί'  θάλλει.  τρυφ^ί 

βρυάζειν  γαυριάν.  ήδεσθαι 

βρυαξούσης  λεαίνης•  έν*Αθάμαντι(Ίτ9%, 
8άβ8ρ.  1).  άχμαζούσης,  ή  έγχύμονος 
■29    βρυαθμόν  (ΟοΗεε)*  βρυασμόν 

βρυαλιγμόν  ψόφον,  ηχον 

βρυαλίζων  διαρρήσσων 

βρυαλίχταΐ'  πολεμιχοϊ  όρχησταϊ  μενέ» 
δουποι,  Ίβυχος  (Γγ.  62)  χαϊ  Στησίχορος 
(ίΓ.  79) 

βρυανίων  μετεωριξόμενος,  χαϊ  χορωνων 
( — νιων) 

βρυάσομαΐ'  άναβαχχεύσομαι  μετά  τίνος 
χινήσεως 
30  βρυγμός  (ΕηροΙ.  Γγ.  ΧΠΙ  ρ.  492)•  χατανά- 
λωσις,  χαϊ  νόσος  (ΗίρροΰΓ.  II  672  Κ),  άπδ 
τοϋ  βρύχειν,  ο  έστι  τοΐς  όδοΰσι  πιέξοντα 
^όφον  άποτελεΐν,  ώς  έν  ^ίγει  συμβαίνει, 
7/  άχόνησις  μύλων  (τ.  βρυχμοί)         [•4  87] 

βρυγχός-  βρόχος  (βρύγχος'  βρόγχος^) 

βρύει•  (5^64,  πηγάζει,  αναβλύζει,  πηδ^ί.  αν- 
θεί (Ρ  56).  άνίησιν,  αϋξεται 


€0Β.    82  Βίοβ;6η.  •ρ.  βεΐιοΐ.  ΟβΙΙίιη.  Βίβη.  190      86  ^ούφισμα     86.  87  =  87.  86     88  €Γ. 


34  ωρχηται  μίν  αίδοίπου        80  άναχαχ]        87  έπϊ  τον        ΡοβΙ  87  Ιβ^βέβηΙυι  1247.  48 


ΗΕ8.  84  βρόγχος  (βρόταχος)•  βάτοαχος  90  βρομέον  όζόμενον  *)  91  βρο- 
μέωσιν  (Π  642)*  ήχώσιν  Αά  95:  χαϊ  ο  τόπος,  εΙς  δ  ν  έλαφοι  ονρονσι  χαϊ  άφοδεύονσι 
(ΑΙοββί  Γγ.  97)  —  χαΐ  οσμή  (?.  βρώμος),  χαϊ  χόρτος  (ΙοΙ).  VI  7)  ^  Αά  1204:  ύμαγμένα  (Ζ  480). 
οΐ  δέ  χαϊ  ανθρώπινα  ^^Β  509)  6  βροτολογεΐ  (£31)*  άνώφθορεί  1  βροτολοιγός• 
άνθρωποχτόνος  {Ε  518).  αίμοφθόρος  (Ε  846)  8  βροτήσεια'  ανθρώπεια  (1203)  9  βρο- 
ταί'  γυναΐχες  10  βρότος'  αίμα  11  βροτον  [τό  αίμα]  όξυτόνως  μέν  άνθρωπον  παρο- 
ξυτόνως  6έ  σημαίνει  τόν  έχ  φόνου  λύθρον  12  βροτός'    φθαρτός,   ή  γηγενής    άνθρω- 

πος Αά  22:  βρονχέων  ή  24  βροχμόν  (Ε  586)*  τό  βρέγμα  25  βρόχοι  {χ  472)• 
άμματα  Αά  26  βρόχος]  άγχοίλη,  Αημόχριτος  Α  Α  87  μύλων]  ή  τρισμός  οδόντων  (ΜβΙΙΙι. 
VIII  12) 

*)  (βρόμεον  {ήχουν  συρίζον  Ο^τ,  171)  1ΐλΙ>€ΐ  ΟΓβ^.  Νβζ.  Οβηη.  XIV  99.  δβά  όζόμενον 
%ΑΪ  βρωμέεν  4•  ^*) 


325 


Βρύ^αΜβς  —  βνατά 


32β 


Βρν^αχ€ς•  αί  (Βρν&αχΙδαι^)  χιτώνες βομ- 

βύχινοί,  ή  γένος  Ι&αγ^νών  (τ.  Βαράει) 
βρύχαι•   αί  ίεράί  ύπό  Δωριέΰον  (βρύχαι- 

ναΐ'  ϋρειαι,^) 
βρνχανήσομαΐ'  βοήσομαι 
βρνχεδανός'   κολυφάγος,   οΐ   όέ  μαχρός 

(λάβρος) 
βρύχειν  λάβρως  έσ^Ιειν,  αχό  τοΰ  τρίζειν 

τους  οδόντας  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  623  Κ),  οί  δέ 

μασάσ^αι  14) 

βρυχετός•  ταυτόν  τφ  βρνγμφ.  χαϊ  βρν- 

χη&μός  ομοίως  Δωριείς 
βρνχος'  χήρνξ  (μηρυξΐ  1260.  1288).   οΐ  όέ 

βάρβαρος  (1163).  οΐ  δέ  άττέλεβος  (1188) 
βρυχός'  άφωνος,  νεχρός  (τ.  χρύβες) 
βρνχουσα  (Ατ.  Αντ.  26)*  δάχνουσα,  Ί-μβ- 

τελΒ•οϋσα 
βρυχταία'  είδος  βοτάνης 
βρνχων    ΒυνερεΙδων    τους    οδόντας  μετά 

ψόφου  26 

βρυλλιχίδδεί'  πρόσωπον  γυναιχείον  αε- 

ριτί^εται  χαϊ  γνναιχεΐα  Ιμάτια  ένδέδυται, 

δ^εν  χαϊ  τάς  ή^μαχράς  βρυλλίχας  χα- 

λοΰσι  Αάχωνες  παρά  το  γελοΐον  χαϊ  αΙ- 

οχρδν.  6  *ΡίνΒων  η}ν  όρχήστριαν 

β ρυλλιχ^ζ^ ''''''  άχταίνειν 
βρνλλιχισταΐ'  οΐ  αισχρά  προσωπεία  πε- 

ριτιΒέμενοι  γνναιχεΐα  χαϊ  ύμνους  ^δοντες 
Ρρνλλων  (Αγ.  Εςς.  1126)*  ύποπίνων 
φρϋν  (Αγ.  Νιι1>1>.  1382)-  πιεϊν  (▼.  1218)  30 

-^ βρύματα'  μνρήματα 
-^βρυν^αλλόν  βρύσμα 
βρννχόν  χι^άραν.  Θρψχες 
βρύξαι•  δαχεΐν.  χαταπιεΐν  (τ.  βράξαι) 
-^βρύοχον  χήρυχα  (1246.  1288) 
βρύσδην  (Αβοΐββ)*  χύδην  [62] 

'\Βρνσταΐ'  χρημνοί*  χαϊ  πόλις  χρημνώδης 

(ΒρυσειαΠ) 
βρντανα'  χονδϋλους 
ίρυτιγγοί'  χιτώνες  40 


Βρυτίδας  (0•ιηο8ΐΙι•  1365,  9)*  γένος  παρά 
*Α^ναΙοις 

βρυτίνη  (ΟΓαΙίη.  Π 1  ρ.  76)  *  έν  Μαλ&αχοΐς  * 
άμοργιν  ένδον  βρυτίνην  τί&εΐν  τίνα 
έπαιξε  προς  το  πόμα  τό  βρύτινον,  έστι  όέ 
χαϊ  ζωον  βρύτον  δμοιον  χαν&άρφ^  χαΐ 
τό  άπ  αύτον  βρύτινον  πήνισμα^  δπερ 
υπ*  ένίων  βομβύχινον  λέγεται 

βρυτίνην  (θΓ&Ιίη.  1.  1.)*  βυσσίνην 

βρύτιχοι•  βάτραχοι  μιχροϊ  έχοντες  νύράς 
(γ.  1280) 

βρϋτον  (ΑγοΙιΠ.  Γγ.  31)*  παν  τό  έχ  χρι^ς 
ποτόν  [βρυτονία  χτλ,  €ί.  βρυωνία] 

βρυτταί'  τά  λείψανα  (ΕΜ.  209,  501) 

βρύττεα*  στέμφυλα  (ΑΙΙιβηββί).  ένιοι  είδος 
σχορόδου 

βρύττειν  έσ&ίειν  (ΕΜ.  216,  29) 

βρύττιον  πόμα  έχ  χρι&ης 

βρύττος*  είδος  έχίνου  πελαγίου,  ως  φψ 
σιν  Αριστοτέλης  (ΕΑ.  IV  5,  2)  *  οΐ  δέ  ΙχΒϋν. 
οΐ  δέ  τρισυλλάβως  (άμβρυττον)  ^  βρυγγό^ 
νην  λάχΐίς  ποιεί  [77] 

βρνχανα'  αάλπιγγι  χαμπύλχι  {βυχάνφ%) 

(βρυχανώμενοΐ'  φωνοϋντες.  ή  χασμωμετ 
νοι;  ^ί.  1130) 

βρυχετόν  πυρετόν 

βρυχη&μός•  στεναγμός,  οΙμωγή 

β9^Χ^$'  χλημα 

βρυχμοί•  ψόφοι  [84.  85] 

Βρύχων  ποταμός  περϊ  Παλλήνην  [87—89] 
(βρυωνία  (Νίο.  ΤΙιβΓ.  858)*  ^ίζα  τις  οΰτως 

χαλουμένη) 
(β  ρ  ωμέ  εν    όξόμενον    (οί.  1191)    βαρυώδες 

δυσώδες)  [91] 

(β  ρ  ώμος•  χαϊ  ά  τόπος  εΙς  δν  οί  ίλαφοι  οι)- 

ροϋσι  χαϊ  άφοδεύουοι  χαϊ  όσμη)  €Γ.  1195 
βρωμωμένου'  αγχωμένου 
βρωτόν  (Χβηορίι.   Αη.  IV  5,  7)*   βρώσιμον 

[951 
"^βυατά'  βεβυσμένα  (1318)  ή^αΰτη 


ΟΟΒ.    40  σχιστώνες  &ομ\  —  ΙΒαλενων  (βΙο)  44  λαύρως  —  τρύξειν         45  \ιβμός 

«  βρυγχός  (τ.  μνρχος  βροϋνος  βΐ  Νίο.  ΑΙβχ.  226)  47.  48    €ί.  1237  ηοΐ.  51   βούδα- 

λί|α  π.  γ,  παρά  τό  γελοΐον  χαϊ  αίαχρόν  όρό'τί^εται,  όρίν^ω,  τήν  όρχίατραν  χαϊ  γυναίχ,..  ί. 
^.  0.  χ.  τ.  μ.  βρνδαλίχας  χα,  Α,  οζ  β ρνΟαχίζειν  έχτείνειν  53  βρυλλοχ\  57  €ί.  8(1 
1322  (βρνον  Θάλλον)  61  βρνγδην  («4  βύζανα  ιοΓγη,  βύζανα  ΤΙιοο^ηοδΙ.)  ΡοδΙ  65  Ιβ- 
«ΛίηΙϋΓ  72—86,  (Ιβίηάβ  66—71  66  Β  ρυ τ  ίνας  —  περί  67  νί&ειν  τ.  έπαξε  —  π,'ν,  σμα 
69—71  =  70.  71.  69  70  βονττόν  —  τρυφής  (τρύγηςί)  73  βρυττία  79  βρυχετώ 
βΟ  \ι,Βμός        ΡοβΙ  88:  βρνώοες  (βίο)*  δυσώδες        93  \ομένου  1)18 

ΗΕ9.  62  Βρύσια  (Β  583)*  πόλις  77  βρνχα  (ε  319)*  ύηοβρύχιον.  βν^ιζόμενον 
^ βρυχίσασ9αι•  ώς  λέων  85  βρύχιον  βυ^ιζόμενον  (ηοη  ΑββοΙι.  ΡβΓβ. 392)  87  βρυ- 
χάται (ΛΙβηβηά.  Γγ.  ΟΟΟΟΧΧΧΠ)•  μίνεται  (βρυχάται-  μαίνεται)  88  βρυχός-  χήρνξ  (1246. 
1260)  89  βρωμάσ&αΐ'  όγχάσ&αι  (ΜοβΓίβ)  91  βρω  μην  (χ  460)*  βρώσιν  95  ^ρω- 
τβον  βρώσιν  (Τ  205).  τροφήν  (τ.  δεσβρωτύν) 


327 


βυβά  ταντα  —  βνσταγα 


328 


βνβά  ταντα  (ΑηβχιηθΓ. III ρ.  186,  8ορλΓθ)* 

έπϊ  τον  μεγάλον  τάσσεται  [98] 

ή^βνγή*  Ληγή  (χνγη^  φνγήΐ) 
βύβλίοΐ'    οΐ  των  τάφων  φύλακες,   κάρα 

ΚνπρΙοις,  χαϊ  πόλίς  ΦοινΙχης  Βνβλος 
βυδοί  (ΰί.  206) *  οΐ  μονσίχοϊ  [ή]  χρονμά  τι» 

Σοφοχλής  Ι  ΚρησΙν  (ίπ.  67) 
βνεΐ'  χαμμνει.  φράσσει  τά  ΰ5τα 
•^  βνξαντες•  ηλη^οντες 
βνζαντία'  εΙί>ος  όριιιας  [1805] 

βύζην  (ΤΙιαεγά.  IV  8,  7)•   Ιχανώς.   ά&ρόως. 

δαψιλώς.  ΛΌχνώς   (ΗίρροΰΓ.  1  ρ.  388  Κ). 

έπαλλήλως.  ή  πλήρως 
β  ν  ζην  τό  ηεηιασμένως  μετέχειν 
βνζόν    πυχνόν,    σννετόν,    γανρον   όέ  χαϊ 

μέγα  [9] 

βυθίζω  ν  ηοντίξων  έν  βυθφ  (δορίιοΰΐββΐ). 

ΣχνΒαις 
βυ&μός'  άντρον,  ην&μήν,  ή^χαϊ  βυ9μήν  (τ. 

βνσσός) 
•^ βνχνισταί'  είχασταί 
^βνχήης  {—ήειςί)*  ύπνηλός 
ή^βνχός'  δασμοφόρος 
ή^βνχτά'  αχέτλια,  δείλαια 
βνχτάων  (κ  20) •  ηνεόντων ,  φνσητων  (^ί, 

631.  925) 
βνχτης'  ό  έχ  βν^οΰ  ταράσσων,  φυσων 
βνλλά'  βεβνσμένα  (448.  1296} 
βυλλίχαΐ'  χοροί  τίνες  όρχηστών  παρά  Αά- 

χωσι 
βνλλίχης•  χορεντης 
βνλλιχίδες'  \^αχίδες  (βαχχιάδεςΐ) 
βύνη*  θάλασσα,  πεύχη  [βά  22] 

{βννην)'  σχενασμά  τι  χρί&ινον 
βύξ'  τό  έν  τφ  στόματι  χατέχειν  τι 
βνπτειν  (Αβοΐ^β)*  βαπτίζειν 
βνρ^αχος'  βάτραχος 
\ βυριχόμενος'    πνιγόμενος.     τραχηλιξό- 

μένος 
βνριόΒεν  (Οίβο  ΕΜ.  389,  24)•  οϊχοΒεν 
βνριον  ( Μ 6888 ρ ί ί)  *  οΐχημα 
βύρμαχας'  μνρμηχας  (τ.  βόρμαξ) 
βνρμός'  σταθμός 


βνρρός  {(η\Ιο)'  χάν&αρος,  Τνρρηνοί 
βνρσαίετον  ^Αριστοφάνης  (Εςς.  209)  άηό 

της  βύρσης  χαϊ  τον  άρπάζειν  τον  Κλέωνα 

είπε 

δ   -^^ 
Βνρσαν  η'    Θ    Αριστοφάνης  έν  Δράμααι 

(Γγ.  IV)  παίζων  ίφη 

βνρσιμώλονς  (Αγ.   Ες.   1361)*   βνρσοδε- 

φίμονς 
10    ή^  βνρσάτονος  (Εογ.Ι)•  τνμπανον 

Βνρσίνης'  Μυρσίνης,  ην  όέ  αΰτη  γυνή  Ίΐτ- 

πίον  τον  τνράννον.  έν  τοις  'Ιππενσι  (449) 
βνρσίς'  δέρμα 
βνρσοδέψης  (Εςς.  44)•  σxντοδέψης^  βυρ- 

σενς 
βνρσόχαππον    (Οοιη.  «ηοη.  ίτ.  ΙΠ)*    τόν 

Κλέωνα  ( — οχάπηλον)  [41] 

ή^βνρτη'  λύρα 

βνσαΐ'  έπι^εΐναι.  φορτωσαι.  χρν^αι 
20    βνσας'  πλησας,  φράξας 

βνσανχην   (ΧβηθΓΰΙι-   οοιη.  III  ρ.  614,   Αγ. 

Γγ.  €0X1  ι  Ι)*  6  σννέλχων  τόν  τράχηλον  χαϊ 

τόν  αυχένα  μίχρόν  ποιών  χαϊ  τους  ώμους 

άνέλχων 
βνσσαλοΐ'  βόθροι  [41] 

βνσσαλενοντί'  τφ  -^ βν^φ  έφιχνονμένφ 
βνσσοβαρη'  μεγάλα,  άπό  των  χαταφερο- 

μένων  εις  βν%^ν  δια  τά  βάρη 
βνσσοδομενεΐ'     έν^νμεΐται.     μηχανφται. 
30        άποχεχρνμ(μ)ένως  βονλενεται,  χαϊ  έχ  βά- 

Βονς 
βνσσοδομενειν  έν&νμεΐσΒαι,  χατά βυ&οΰ 

δομεΐν,  ήγουν  οίχοδομείν  [&2] 

βνσσός'    βν^ός   {Ω  80).    άντρον,    πν&μήν. 

χαϊ  χρώμα  άντϊ  της  {νσ)γης  παραλάμβανα" 

μενον 
βνσσοφαρεΧ*  μεγαλοφαρεΐ 
βνσσόφρων   (οί.  Α^€Η.  ΟΗο.  651)*    κάτω- 
θεν  έχ   σπλάγχνων   βονλενομενος,    χαϊ   έχ 
40        βν^ον  φρονών 

-^  βνσσώσΐ'  φράξωσι 

βνσταγα  (—ας  ΑηΙίρΙιοη.  οοιη.  III  ρ.  22)* 

πώγωνα 


€00.    97  βαβά        1301   σοφώς       6  βνξ,.  - 
11  (βυχανισταί'  ήχηταίί        15  ίβνχτάί    8βϊ  οΓ. 
λάμη  (ΕΜ.  217,  9)  —  βύσμα,  βύξ,  βυΒός       2^  βυν 
36—38        32  τυρηνός        83   \αίετο,  άπό  τον        *^ 
€0γ.   Ζοη&Γ.        42  —  44  =  44.  42.  43        48  /3υ 
(βύσωσιΐ)        51  βνσταγα  (οί.  μντταχες) 


85 

σσα 


ΗΕδ.  99  βνβλία-  βιβλία  (Μοετίβ)  1805  Β 
9ιος'  φόσσα  Αά  22:  βν^αλον,  βύσμα  (ί2Τ7), 
πτονσαν  47  βνασινον  (ΑρσολΙ.  XVIII  16)*  πορ 
χορφνρά 


—  ^Λ*  αλλήλων  ή  πλήρους  10  σχΰ&αι 
φλνχτά,  φύχα)  19  ορχιστών  22  ^α- 
νεΐν-  τό  (οί.  1322)  ΡοβΙ  31  Ιβ^βΙιβηΙιΐΓ 
άράμασι  86  βυοσάτονος  του  τνμπανον 
ΐ'   έπι^ήναι       49  \οβάρη        56   φράζωσι 

νξάντιος'  Κωνσταντινονπολίτης     9  βν- 

ρν^ός,  βννενς,       41  βύονσαν  χοϋ- 

φυρονν       52  βνσινα  (Εζβοΐι.  XVI  13)• 


829 


βυύτίχο*ς  —  γόββνα 


330 


βυστίχοις*  τοις  έν  ^αλάττη  βρόχοις 

βΰστραι  (ΑηΙίρΗ.  III  ρ.  98)*  αΐ  τάν  λαχά" 
νων  ενθέσεις,  ίνιοι  Οέ  τους  έχ  των  λαχά" 
νων  τρωμούς 

βντ&αν  τόν  χράρα 

βντ^όν  ηλή^ος 

ή^ βντανα'  χονδύλοι•  οΐ  δέ  βρντανα  (<}. τ.) 

βντίνη'  λάγννος^  ή  άμίς.  Ταραντΐνοι  [8ά63] 

βύττος*  γυναικός  αΐδοΐον 

βύων  τά  ω  τα*  έίΐιφρόττων  [6β]    10 

βνωτ-ήν  τήν  αρανν  (ν.  10251») 

^ω*  έπιβώ 

βωβός*  ^ζ  ητορός 

-^ βώβους'  χωλός 

βωβνξειν  σαλπιξειν 

Βωβώ'  οΰτως  ή  Μάχρις  ωνομΛζετο 

βφδιον  βοΐδίον 

βω&εΐν  όμίλεΐν,  βοη&εΐν 

βωΒέοντες  (Ιοπμ)*  βοη&ονντες 

βω&νξειν  βοάν,  &ωνσσειν  20 

βώχα  (ΑπβΙ.  ΗΑ.  IX  3,  1)•  Βνννον 

ή^βωχός'  τρυφερός  χιτών  (βράχος ί) 

Βώχαρος  (ί^εορΗΓο  451)*  ηοταμός  έν  Σα- 
λαμίνα ίχ  τον  *Αχάμαντος  όρους  φερόμενος 

βωλάχιον  χωρίον  βώλονς  έχον 

βώλαξ*  βώλος,  γη 

βωλία,  βωλίς'  μάξης  εΙδός  τι  έν  ταΐς  θυ- 
αίαις 

^ωλίνας•  χαλιάς,  ή  πλινΒΙνας  οΐχίας 

φωλόναι•  οΐ  μϊν  χολώνας'   οΐ  όέ  τό  ΕΙΧ-    30 
λαιον  άχούουσι^  διά  τό  άναχεχωα^αι^  ηαρά 
Σοφοχλεΐ  (Γγ.  928) 

φύλο  ρ  (Ι.300ηβ8)'  γη 
^ωλόρνχα'  τήν  συν,  Αάχωνες 
φωμαχευμαοί  ΑροΙΙού.   Ο^τβη.   8ρ.   βολοΙ• 
ΡΙ&Ι.  ρ.  421)*    βωμολοχεύμασι,    ηαραΧογί' 
σμοΐς.  ηανουργήμασι  χολαχεντίχοίς 
^ώμαξ'   βωαολόχος,    χαί  ό  μιχρός  βωμός^ 

νποχοριστιχώς  (βώμαξ) 
^ώμενσί,ς'  βωμού  Ιδρυμα  40 


βώμηνεν.  ωμοαε 

βωμίδας  (ΕΒΤοά.  II  125)*  αναβάσεις 

Βωμιής  (Ί\ι\ί€γά.  III  96,  2)•   οΐ  περϊ  τους 

Βωμούς  χαλονμένονς  λόφους  οίχοϋντες  [98] 
βωμίσχοΐ'  άρι&μοϊ  άνισοί 
βωμοί*  Ιμβολοί  τίνες  οΰτω  λεγόμενοι, 
βωμοΐς'  βα^μοΐς 
βωμοΐσι  (θ  441)•  β/σεσι 
βωμολοχία*  γένος  χοβαλείας  φορτιχόν  χαϊ 

γελωτοποίόν 
βωμολόχος*  σχώπτης.  ιερόσυλος*  καρά  τό 

λοχεΐν  εΙς  τους  βωμούς  (ΡΙι«Γ6€Γ.  Γγ.  II  ρ. 

325),  ο  έστιν  ένεδρεύειν*  πανούργος,  ασε- 
βής, άπατεών 
βωμός'  Ιερόν,  τέμενος 
βων  (Η  238)•  βοϋν.  δπλον 
βωνίτας   (€β11ίιη3ε1ιί?)*   τους  έν  άγρφ,    οΐ 

δ^  βουχόλουν^•η  άγροίχους 
'\βώνημα*  εϊρημα.  Αάχωνες 
Βωρ^ία*  Όρ9ία 
Βώρμον  (Ν^^οιρΗίβ  ΑΙΙι.  XIV  620  Α)  *  ^ρηνον 

έπϊ  Βώρμου  ννμφολήπτου  Μαριανδυνοΰ 
βώροι*  οφθαλμοί  [^407] 

βύί*  ασπίς  (ΑΓ§^ίνί).  πέλτη.  βύρσα,  χαί  ποιος 

ΙχΘυς  (ΑπβΙοΙ.  ΗΑ.  V  4,  2?) 
βώσαντι*  βοήσαντι  (εί.  Η^Γοά.  ΥΙ  105) 
βώσομαι*  βοήσομαι^  έπιχαλέσομαι 
β ωσόμε&α*    •[ μαρτυρώμεΒα,    έπιχαλεσώ- 

μεύα 
βωσον  (0Γ8ϋη.  ίη  ΟίΠΙ)*  χάλεσον,  βόησον 
βωστηρες*  νομείς 
βωστρεΐν  {μ  124)*   βοάν,  χαλεΐν,  έπιχαλεΐ- 

σ&αι  [15] 

βωτάζειν*  βάλλειν  (1ι.  β.  ούτάζειν) 
βωτιάνειρα  (Α  155)*   τους  άνδρας  τρέ- 

φουσα  (ν.  βοτ—  βουτ—) 
βωτίον*  σταμνίον  {δίωτίον%) 
βώτορες  {ξ  102)•  βωτήρες,  νομείς,  ποιμένες 
β  ω  χ*  βοτάνΊ}ς  είδος 
^ βωωμεν  όμόσωμεν 


"α*  χ&ων  ή  ^εόν 
α  β  αλά  ν  (Μαοβά.)  *  έγχέφαλον^  ή  χεφαλή(ν) 

ΟΟϋ.    59  βνστραι  —  -φαμένονς        63 
βώμω         76  ^ονσσειν         71  βωχό&ννον 


ή^γαβα&όν*  τρύβλιον  (ν.  115  βΐ  ξαμάτιον) 
γάβενα*  όξυβάφια,  ήτοι  τρνβλια 


λάγηνος  ή  α^ι^         (63  V.  μνττός  βΐ  σάβνσσος) 

--^-,.^-,  ^-,,. (79  ΕΜ.  217,  40)         ^Ί  μάζα  εΙς        85 /?ϋ5λθ4 

β6  βωλορνχα  91 — 3  ζ=  92.  3.  1  91  βωμίνας  92  βώμενοι  —  λοφ.  χαλ.  τους  οίχονντες 
%  1βΚ6ΐ)3ΐυΓ  ρθ8^  97;  1400  ροβΐ  98  98  χολαχείας  9—14  =  10.  12.  9.  13.  14.  11  9  βώ- 
αοντι        (21  βώώμεν*  βοήσωμεν  Ι«8€θηίθ6 ?)  1  γάα&ον,  ήσσον        3  τρυβλία  αΙ)ίςυ6 

ΗΕ8.  Αά  63:  ήγουν  σταμνίον  66  βνώσης  (Ρβ.  ΕΥΙΙ  4)•  πληρούσης,  χαλυπτούσης, 
χωφω&είσης  93  β  ώ  μεν  ο  ς*  βωμός  1407  Βάρος  (Π  177)*  όνομα  χύρων  (ν.  Βάρος) 
Ι^  βωσσονσι*  βομβοϋσιν^  ήχονσι  {Ν  106) 


331 


γαββργόρ  —  γαίαν 


182 


γαβεργόρ'  ου  μισΒωτός,  Αάκ/ονες 
γαγγαλιάν  γαγγαλίζεϋΒαι^  ιήδεσ^αι 
γαγγαλίδες'  γελασινοι 
γάγγαλος'   ό   εύμετά^ετος  τίάί  εύρίηιστος 

τιβ  γνώμ'η  χαϊ  ενμετάβολος 
γαγγαμεύς'  άλιενς^  ό  τη  γαγγάμχ^  ίργαξι&* 

μένος 
^αγγάμη•  σαγήνη  •ή  δίχτνον  άλιενηχόν  (ν. 

γωγγάμη),  χαϊ  σχεΰος  γεωργιχόν  όμοίον  τρ 

χρεάγρφ 
γάγγαμον  δίχτνον  (Αβιολ.  Α^ιπι. 361).  χαΐ 

τό  αερϊ  τόν  όμφαλόν  των  υποχονδρίων 
γαγγαμονλχοί'  σαγηνενταί 
γαγγαή^ίνει,ν  τό  μετά  γέλωτος  ηροϋίΐαίζειν 
γαγγΧιοειδέων  (Ηίρροεη   III  ρ.  187  Κ)* 

γαγγλίοι,ς  έοιχότων,   Ταγγλίον   (όββη.  ηαβά. 

400,  45)  όέ  νεύρου  ανατροφή         [15.  16] 
γάγγραινα*    φαγέδαινα'  •οί    δέ    χαρχίνος^ 

Λολνδίάχντον  ίν  τφ  σώματι  ηά&ος 
ή^ γαδεδάν  χαίρειν  {γελάν \  γανάνί) 
γαδεΐν  χαρίσασ&αι, 

Γά δειρα'  νήσος  ίξω  των  *Ηραχλείων  στηλών 
γάδειρα'  τά  περιφράγματα,  Φοίνιχες 
Ταδειριχόν    τάριχος    (Ευροΐ.   ίτ.  ΧΧΙΠ 

ρ.  606)*  τό  άχ6  Ταδείρων  [χομΛ,ξόμενονΙ» 

έχεΐ&εν  γάρ  έχομίξετο  [23] 

Γαδείρων  χώρας  όνομα 
ή^γαδεώ*  χαρά  (γα^ώ) 
γάδεαΒαΐ'  ήδεσ&αι 
γάδεται*  ήδεται 
γάδίξις  (Τ3Γ6ηΙίηί)'  ομολογία 
γάδονταΐ'  ευφραίνονται 
γάδος•  γάλα.  αλλοί  όξος 
γάδου  άΐδων  (Οοππη.  ίΓ.  14  τ.  1.) 
Γάζα*  ηόλις,  ηαρά  δϊ  Πέρααις  βααίλειον.  ή 

οΐ  έχ  των  πολλών  φερόμενοι  φόροι 


γάξαν  πλοΰτον,  ή  ταμιεΐα 

γάζας•  Ιχ&νς  ποώς 

γάξης  χεχορεσμένος•  ...... 

γαζοφυλάχίον  •    Θησαυροφυλάχιον    (ΐ€Χ• 

τϊίεϊ.),    βαλάντιον  [•ά  Μ] 

γά^ευδον  έχ  γης  ^έον  (γά&εν  νδοςί) 
γα^ία•  άλλαντία 
Γα^ιάδας•    ήρωος  όνομα  ^    δ  ς  [χαΐ]   τους 

καταφεύγοντας  εΙς  αυτόν  ^ύετΜ  χαΐ  ^- 
10       νάτον  .... 

γαία•  ή  χόνις,  χαϊ  ή  γη 

γαιάδας'  ό  δήμος  ύπό  Ααχώναιν 

γαιάλοχος'  ήπειρώτης  [48.  44) 

γαίειν  χαίρειν.  γαυριάν.  σεμνύνεσ^αι 

γαίεσχον  έχαιραν 

Γαιηΐδα*    την    Φοίβην    ^Αντίμαχος     (ίη 

Ι.ΧΧΧΙΧ) 
Γαιήϊον  {η  324)•  τόν  γής  νιόν^  Τιτυόν 

21  γαιήοχος  (2^43)•  ό  την  γήν  συνεχών^  ή 
έπϊ  τής  γής  όχούμενος,  ή  ό  Ιππιχός,  ό  έιτί 
τοις  όχημααι  ή  άρμασι  χαίρων.  Αάχωνες 
(Χβη.  Ηβΐΐ.  VI  5,  30)  [51—54] 

^γαίνεται*  άννει  (γ*  άνεται•  άνύεταιί) 

[56.  67] 

γαιογράφοι•  τά  έν  τρ  γη  γράφοντες 

γαίας•  ό  εργάτης  βοϋς  (ΑροΗ.  Ιβζ.  52,  13). 
χαϊ  ό  απόγειος  άνεμος,    (ρΐ  δέ  μια^ν  Τλ- 
ΓβηΙίηί) 
30    γ  α  Ιου  α  α•  ύπερφρανοναα 

γαΐσος•   έμβόλιον   όλοαίδηραν   (βεΐιοΐ.   Ιοβν. 
VIII 18).  ή  δπλον  άμνντήριαν  (ΡβυΜη.  ΐ€χ.) 

(Γα ίσων  ϋηϊίϋΒίτ.  ΑΐΙι.  VII  311  Α)*  δνομα 
ποταμού 

γαΐται•  γεωργοί 

γαίων  {Α  405)*  γαυριων  [65] 


€00.  5  γαβεργός,  όρουμισΘωτός  9  γαγγαλεύς  (11  €ί.  μάγγανα)  (13  γαγγανων 
ΑΓε&άΛ  14  γαγγαλιοιδέων  —  γαγγαλίονς  —  γαγγάλιον  20 — 27  =:  25  —  27.  20  —  26 
28  γάδιξ.  €ί.  αδιξις  80  γάλοι  31  γάδονα^  Ιδιον  32.  33  ή  ταμιεΐα  ροβΐ  φόροι  (ΕΜ• 
219,  39)  37  Οί.  γάφυτον  44  γαιώ  ΤΗβο^ηοβΙυβ;  ν.  γλιάται  47  γαίηΐδα  48  Πίτυον 
50  ύπό  —  συνεχόμενος  --  άρξουσι  χ\  59  Οί.  61.  ΕΜ.  223,  24;  μίσ&ιον  ΕυβΙβΙΙι.  188,  28 
61  γαιαός,  έ.  ό.  [χαϊ  όνομα  ποταμού,  οΐ  όέ  μια^όν.]  ή        62  γαιάτης  €>γ.  Ότ. 

ΗΚ8.  15  γαγγίας  'ή  γαγγαλίας•  οί  μ^ν  γελασινόν  (οΓ.  7)•  οί  δέ  την  των  νεύοων 
αυστροφήν  (οί.  ϋ).  άύ,οι  ύποστά&μην  (ύ.  γάργααις)  16  Γάγης'  Φεισών  ποταμός  23  γαοή' 
κιβωτός  (ν.  γάνδιον)  Αά  36:  σχευοφυλάχιον  (ίΧΧ)  43  γαΐα  χάνοι  (Ζ  282)*  χαταπίαι 
'ή  γή  ^^  -[ γαιάται•  χερτομεΐ  χατημωχάται  49  γαίη•  τήν  γήν.  τό  χώμα  (Γβο.)  51  Ρα- 
λιλαία'  χαταχυλιατή  52  Γαλλίμ'  χεχοιωμένον.  ήγουν  χριώ  χριών  (Βββίΐ.  Ιββαί.  XV  8 
ρ.  606  Β)        53  γαιηαύχφ  (5  355)*    τφ  την  γήν  όχοΰντι,  χαϊ  συνέχοντι       54  γαίη^ες^ 

ο 
πρώτον  (ξ  315)*   ή  Ήπειρος  μοίρας  Ιχει  τεσσάρας  Θεσπρωτούς  Χάωνας  Μολοττούς  Εαοαω- 

δ 
χάνους       56  γαιντα  (ΟαΠίοι.  ίτ,  €€ΟΙΧ)*  σπλάγχνα  (γέντα)       57  γαι&νλα'  άμΜελόηρασΛ 
(τ.  γή^α)        65  γαιως•  μαχροχέντης.  ή  χόντος  Ααμβάνων 


338 


γά»α  —  γαμ^ίί8ί$$ν 


33* 


γάχα•  ήδέως  [βΤ] 

ΓαχεΖαΐ'  ΓλνχΒΪαι  (οί.  Ρλΐιβ.  ΥΠ  27,  2) 

γάχινος  (ΑΐΗβηί«η8η) *  σβισμός  γης 

γαχίναν  τόν  σεισμόν 

γάχον  ήδύ^  γλνχύ 

γαχονδία'  ήδνσματα 

γαχονχώνεις  (ΒοθοΙί)*  ήδυ/ίότης 

γαχτός'  ή^χλάσμα 

γαλα^ηνόν  (ΡΙι6Γ6€Γ.  ίτ.  VI  ρ.  263)•   ύκο- 

τίτ^ον,  νέον  [76] 

γαλαχτοχόμος•  ηοιμήν 
γαλαχτωδης  (ΗίρροοΓ.  III  ρ.  696)*  οΙνός 

τις  [79.  80] 

γαληξια  (ΑΐΗβηίΦηβνβ)  *  εορτή,  έν  ^  ίψονσι 

γαΧαξΙαν.  ίστι  όέ  ηόλτος  χρί^ινος  έν  γά- 

λαχη 
γαλαρίας*  Ιχ^ς,  ό  όνίσχος 
γ  άλας*  γη  ηαρά  Εϋχλφ 
γ  αλά  σι,  ο  ν  (Ο^^ρΗί)*   ένηράσισν  (/€9ΐηίη) 

Ι».8β] 
γαλατμόν  λάγανον  άγρων  [88] 

Γαλεοί'  μάντεις  (εί.  ΑΓοΙιίρρ.  ίΓ.ΙΥρ.720)• 

ούτοι  χατά  τήν  ΣιτιελΙαν  φχησαν,  χάί  γένος 

τι,  ύς  φησι  Φανόδημος  χαϊ  'ΡΙν^ων  Τα^ 

ραντϊνος 
γαλεωτης  (Μβηβηά.  ΙΥ  ρ.  124)*  6  άσχαλα- 

βώτιις,  χαϊ  Ιχ^ς*  χαϊ  ξώον  χερσαΖον 
γάλη-  ίξέδρας  είδος  [ηά  91] 

(Γα  λ  97  ν  17  [ΡΗϋβΐ86Γ.  Ιτ.  Ι  ρ.  295]  όνομα  χύ- 

ριον  εταίρας) 
γαλήνη  [ρίπηιΐίαρο)  •  το  έηιπολάζον  έν  τζ 

μεταλλείψ,  τον  αργύρου  χωνενομένον 
γ  α  ληνό  ν  ησυχον,  Ιλΰίρόν,  ενδιον 
γαληρόν  τά  αυτό  (%\.  α  642),  χαϊ  γαλε^^ 

ρόν 
γαλή   ΤαρτησΙα•  ή   Ταρτησός  ίξω  των 

ΉραχλεΙων  στηλίον,  -ής  *ΑργανΜνιος  έβα- 

σίλεναεν,  έστι  όέ  ή  ηόλις  αντη  κρός  τφ 


Ώχεανψ,  μεγάλη  λίαν   ως  οΰν  έχει  μεγά" 

λων  γινομένων  γάλων  είπε 
Γαληψός'    παίζει    μ^    Εϋπολις    (ίτ,    Ιηο. 

ΕΧΧΧΙΙ)  παρά  τό  λαμβάνειν,  ίστιν  δέ  χαϊ 

πόλις  (ν.  Τάμ^ρηλος).  χαϊ  βοτάνης  είδος 
γάλΐ'  ίχανόν  (γ*  αλι^Ι) 
γαλιαγχών  (ΗίρροεΓ.  III  ρ.  220  Κ)*  ό  τόν 

βραχίονα  έλάττονα  ίχ(ον 
γαλίαΐ'  οΐ  όνίαχοι 
10    γαλιδέως-  Κρατίνος  {ίτ.  XIX  ρ.  170).  λέγει 

δέ  {οντ)ως  τόν  εύτελη,  χαΧ  ως  γαλών  παιδα 

γαλιδέα  ^ 

γάλιν^οι  (€γ6(6Β?)*  έρέβινΒ^οι,  οΐ  δέ  γαλ' 

-{γάλις•  γαλαός 
-{  γαλιώσης*  άχολασταινονσης 
γαλιώταρ•  άσχαλαβώτης.  Αάχωνες 
γάλλαρος•   Φρυγιαχόν  όνομα  (βρ.  συγγενι- 

χόν,   Οί.  290).   [παά  Αάχωσι 
20    γάλλια'  έντερα  (τ.  γόδα,  χαλίδια) 
γάλλοι  (Αβοΐ^β)*  "ήλοι 
γάλλος'  ό  άπόχοπος,  ήτοι  6  ευνούχος 
γαλόως  (ΗοσιβΓ.)*  ή  τον  ανδρός  αδελφή 
γαλωνίς*  χρώμα  Ιππων  τό  όνοειδές 
γ  άλω  ς  (ΑροΙΙ.  Ιβχ.  63,  31)*  ή  τον  ανδρός 

αδελφή,  χα&άπερ  Εασάνδρα  τ•^  Ανδρομάχη 
γαμάλ'  ή  χαμηλός  παρά  Χαλδαίοις 
•[  γάμβριον  τρύβλιον  (γαμάτιον ί  οί,  3) 
γάμβρια•  δώρα  ή  δείπνα  γαμβρού 

30    γαμβρός'  ό  άνήρ  της  ^γατρός 

γαμέσσεται  (1394)*  εΙς  γάμον  άξει 
γαμήλια  (Οβιη.  1312,  12)*  φέρνη  εις  γάμον 

παρασχενήν,  χαϊ  δεΐπνον,  δ  τοις  φράτοραιν 

έποίει  6  γαμών 
γαμήλιος   (ΡΗίΙβΙββΓ.  ίτ,  Ι  ρ.  297)*  ό  εΙς 

τους  γάμονς  πεσσόμενος  πλαχοΰς 
γαμήλιων  ό  (1^)  τών  μηνών,  της  "Ήρας ίερός 
γαμησείειν  γαμητιχώς  έχειν     [&ά22]  [28] 


€00.    60  γβήα        68  γαγεναι        69   γάχεινα       70  ναχινίαν       71  γάχν,  ηδύς 
γλνχνς        73  γαχονττάνης       81   γαλεξία       82  όνιχός        83  ενχλίτω        (88  τ.  άδάλτομον) 

89  ^ιν  ταραντΐνοι  91  έν  χΙ  γαλαΐα  ίίϋ  Γαλίνη  ροβΙ  100  99  γαλιαχόν  Ρθ8ΐ  1001  92 
1  γαλίδεως  —  δέ  ως  —  γαλόν  παΐδα  γαληδέα  2  6ί,  303.  429  λέβιν^οι,  ^άβιν^οι  βΐ  Ιάλιον 
β— 9  =  7^9.  6  ^  γαλλιώται,  άσχαλαβώτησις  (12  γάλωνες  ΒΜ.  220,  32  γαλώμες  ΒβΙίΙί. 
230,  6)  14  γαμάλη  (τ.  άχαμάλα)  16  γαμβρία  18  γαμήσεται,  άξεται  21  \1ων^ 
ό 


των 


ΗΕ8.  67  Γαιών  (Οβηββ.  II  13)*  ποταμός,  παρ'  Έλλτ/σι  Νείλος  76  γάλα-  ήδέως 
79  γάλα χτιώ ντε ς•  γάλακτος  μεστοί  (γλαχτώντες)  80  γαλαχτοφάγων  άβιων  (2Υ  6)• 
γάλα  έσθιόντων  χαϊ  τόξα  μή  εχόντων  85  Γάλα ά δ  (Ηοββββ  VI  8)•  παλαιών  όνομα,  ή 
μέτοχος  80  Γαλαλά  (Ηθ8.  XII  11)*  πόλις  έθνον  88  γαλερόν  γαληνόν,  Ιλαρόν.  ενδιον 
(γ.  95)  Αά  91:  χαϊ  έν  (τφ)  ή  γαλέα  τό  ζώον  (ΜοβΓ.  ρ.  112)  103  γαλιός  (Οχρπί)•  παρά- 
δεισος (γάνος)  Αά  22  χαϊ  γαμείται  (ΕυΓ.  Ιοη.  68)  μέν  ή  γννή,  γάμε  ι  (ΕαΓ.  ΡΙιοβη.  ο3) 
όέ  ό  άνήρ       23  γάμμοροι  (Εατ.  Ηφ€.  421)*  αμέτοχοι,  έστερημένοι 


335 


γάμο*  —  γαρρ$α» 


396 


γάμοι•  ή  ηρωτη  ημέρα  των  γάμων,  ή  δέ 

δευτέρα  άπανλία 
•^  γαμοτελεΐν  γάμους  έπιτελεΐν 
γαμόροι  (ΑββεΗ.  8υρρΙ.  613)*  οΐ  ηερϊ  τήν 

γην  πονούμενοί.   ή  μοίραν  είληχότες  της 

γης.  ή  οί  από   των  εγγείων  τιμημάτων  τά 

χοινά  διέποντες  (ΗβΓοά.  ΥΙΙ  155) 
γαμφηλαΐ•  γνά^οι^  σιαγόνες.  [28]  Όμηρος 

όέ  έπϊ  αλόγων 
γαμφηλησι   (Αγ.  Εςς.  198.  Π  489)-  αια-    10 

γόσι  [80] 

γαμιρόν    ποιχίλον.    χαμίΐύλον    (Ηίρροατ.). 

έηιχαμχές 
γαμ^ωλή'  7(άμπη.  οΐ  όέ  άκρον,  ή  περιφέρεια 
γαμιρώνυχας  (11428)•   έπιχαμπεΐς  όνυχας 

Ιχοντας 
γάμων  ί&η'  τά  ηροτέλεια  χαϊ  άπαρχαϊ  χαϊ 

τριχών  αφαιρέσεις  τη   &εφ  ηρό   μιας  των 

γάμων  της  παρθένου 
ή^γάν  άγγεΐον,  σχύφφ  παραπλήσιον  20 

γάνα'  χέρσος,  γη  (τ.  γάλας)  [37] 

γανάσσαι*  σμήξαι,  ήδΰναι 

γανάσσας'  χαλώς 

γαναυγέας•  τελείας  έν  τφ  όράν 
γανδάν  (^άαν)  η  γ  αν  αν  λάμηειν 
γανδάνειν  άρέσχειν  (τ.  γαδεΐν) 
Γάνδαρος'  6  ταυροχρότης  παρ*  *Ινδοΐς 
γάνδιον  χιβώτιον  (γ.  27) 
γάνδομα•  ηυροί 

γανδόμην  άλευρα  30 

γάνδος'  ό  πολλά  είδώς  χαϊ  πανούργος,  τι- 

ν^ς  όέ  γάδος  (ν.  γάσος,  Η.  6.  γαυσός) 
γάνεα'  χηπους 
γ  αν  ει  ν  λευχαίνειν 
γανΐταΐ'  δάπανοι,  άσωτοι 
γάνος'  παράδεισος  (Οχρπί;  Υ.  γαλίος).  χάρμα, 

φως,  αύγ-ή  {%\.  α  8318  βΐ  γ  181).  λευχότης, 

λαμπηδών,  ηδονή,    χαϊ  ή   ΰαινα   (ΑγιβΙοΙ• 

ΗΑ.  VIII  7,  2),  ύπό  Φρυγών  χαϊ  Βι&υνών 

Ολάνος)  [52]    40 

γάνυμαι  (Ατ.  Υββρρ.  612  β1.)•  χαίρω 


γαννμενος*  χαίρων 
γανυρόν  λευχόν,  ήδύ,  Ιλαρόν 
γανυρματα•  άρτυματα  [57] 

γάνυται  (Ν 493) *  χαίρει,  ευφραίνεται•  Χαμ* 

πρύυεται  (ΕυΓ.  1Τ.  1239).  χαϊ  γελςί,  ηδεται 
γανυτελεΐν  Ί* γανοπετεΐν,  ήδυσματα  ιτοαΓν 
γανωθείς•  λαμπρυνθείς 
γανωσαΐ'  λαμπρύναι 
γάπεδα'  άγροιχιχαϊ  οΐχίαι 
γαπελειν  άμελειν  (γ.  άπαλειν) 
γάπος'  όχημα.  Τυρρηνοί 
γάραβος•  όλολυγών 
γάργα*   αίγειρος 
γαργαίρειν  (ΟΓβΙίη.  ίΓ.  ΟΧΙΙ  ρ.  221)-   [  ] 

πληθύειν   [  ] 
γαργάλα  ( Αίεββ.  €θΐη.  ρ.  830)  *  πλήθος,  πολλά 

(γ.  412) 
γαργαλίζει•  έρε&ίξει 
γαργαλισμός  (ΗίρροεΓ.  II  ρ. 21  Κ)*  χνήσα 

σώματος 
γαργαλισμός•  γαγγαλισμός,  ήδυπά&ειά  τις 

(Ηββ;68ίρρ.  IV  ρ.  479,  16)•  τό  όέ  αυτό  χαϊ 

γάργαλος  (ΑΙΙίοί)•  χαϊ  γαργάλη 
'^γαργαρής  (ίς'^)•  θόρυβος 
γαργαρεών  (ΗίρρΟΰΓ.  11  ρ.  241)•  χιορίς,  ή 

χαϊ  σταφυλίς  (γ.  415) 
Γά ργαρον{5 292) •  άχρωτήριον  όρους "Ιδης. 

χαϊ  πόλις  Τροίας  πλησίον  Άντάνδρον 
'^γάργασις'  γαργαλέη  υποσταθμού  (γ.  16) 
'\ γαργάρται•  λίθοι  αυτοφυείς 
Γαργηττός•  δήμος  Άθήνησι φνλής^ 

δπου  δοχεΐ  χεΐσθαι  τό  σώμα  Εύρυσθέως 
γαρέλαιον  γάρος  χαϊ  ίλαιον 
Γαρίμαντας•  τους  βαρβάρους,  οΐ  όέ  ζθνος 

Λιβυχόν  (ΗβΓοά.  IV  174) 
γάρχαν  ^άβδον.  Μαχεδόνες  [81] 

γάρνον  τό  εσω  τής  πλήμνης  σιδήρων,  δ 

τον  άξονα  τρίβει  (1.  τόρμος) 
γάρρα'  ράβδος 
ή^γάρρης-  άρρης  (ίρρειςΐ) 
•^γαρρίαΐ'  γάμοι  (γάλλοιί) 


€00.    24  παλία      26  γάμοροι  —  άγγέων      27  γαμφήλαι      29  \λή'ίσι      82  \ώλα  (Αβοϋοβ  ί) 

τ 
35  άγγίον  40  τέλειος,  τελείας  07Γ.319  43  \χρά  48  χόπους  (49  λενχάναι  ΕΜ.)  50  να- 
νιταί  51  ύενα  —  βνθινων  (55  γανερόν  ΕΜ.)  (56  γανύματα  ΒβΙίΚ.  230,  7)  60  Ιωδείς 
β2  άγροιχοι  χαϊ  οίχεΐαι  67  πληθύναι  (γ.  έχάρχαιρεν)  70  χίνησις  69.  70  =  70.  69 
71  γαργαρισαός  —  γαργίλη  77.  78  =ζ  78.  77  γαρελον  (82  γάρχον  ΕΜ. ,  γαρνόν  ΡοΙΙ.) 
(84  €ί.  βαρρεΐ.  γερρώ.  γερητηρία)        (85  =  χερσίαιί) 

ΗΕ8.    28  γαμφαίη,  γνάμφαί,  γνάθοι  30  Τάμ-φηλοΐ'  πόλις  Μαχεδονίας  (υ.  97) 

37  γάναι*  περιπτύσαι  (γλαγγάνεΐ'  πτερύσσεται)  52  γανόωντες'  λελαμπρυσμένοι,  λάμ- 
ποντες  (Ν 2%)  57  γανύσεται  (5  504) '  χαρήσεται,  διαχυθήσεται.  αιξηθήσεται,  εύφραν&ή- 
σεται  Αά  67:  γ."^  λάμπειν  —  χινεΐσθαι  σπαίρειν  (μαρμαίρειν  —  χαρχαίρειν)  81  γαρμαφών, 
λευχότης,  λαμπηδών  (γ.  γάνος) 


337 


γαρρίάμβ9α  —  γβγννα$*ωμένα 


338 


γαρρίώμεΒα•  λοώορούμεθ^α 

γ  άρα  αν  α*  φρύγανα,  Κρήτες  (ν.  τρανσανον) 

γάς-  χωράς,  γης 

γάσ[ο]αν  ήδοντγν 

γ  άσο  ς  (γανσόςΐ)'  ό  άπατεώρ.  ό  πολλά  ίΐδως 

χαϊ  πανούργος  (τ.  γάνδος) 
γ  αστέρες  οίον   τροφί^ς  μόνης  έπιμελού- 

μενοι,  {ώς  Ησίοδος  έν  τχί  θεογονί^  26) 
γαστερόχειρες  καΐ  ίγχειρογάατορες* 

οί  από  τών  χειρών  ζώντες  [93]     ^^ 

>' άστρα•    γογγυλίς    {Αάχωνες).    ή    χράμβη 

(ΒοβοΙί) 
γ  άστρα  '  τά  όπίσ&ια  τών  μηρών 
γ αστρίαν  στρόφον.  ή  ή;•  διάνοιαν 
γάστριδες'    οί  τάς  ελμιν^ας  έχοντες,   γΐ-^ 

νονται  δϊ  έν  ταΐς  χοιλίαις  αύται 
γ  αστρ  ίζεσ&αΐ'    λαβρότερον    τρέφεσ^Μ 

νπέρ    την    χρείαν^     ήγουν    γαστριμαργείν 

(ωσπερ  τά  &ηρία) 
γ ασ τρίμαργοί'    τ^    χοιΧίφ    μαινόμενοι,    20 

άχρατίΐς,  αηληστοι.  ίίολνφάγοι 
γάστριον  πέμμα  σησαμώδες  παρά  Κρησί 
γάστρις  (Αγ.  Ανν.  1604)•  ό  πολνφάγος^  ή 

άχρατής  χερϊ  την  γαστέρα 
γαστρίσαι  (Αγ.  Υββρ.  1528)•  εΙς  τά  στέρνα 

πλήξαι.  η  χορτάσαι 
γαστροίδης  (ΡΙιβΓβοΓ.  ίΓ.  Ι  ρ.  324)•  ηρο- 

γάστωρ.  χαϊ  γαστροηίων 
γαστρόπ{τ)ης'  αχεϋός  τι  μαγειριχόν  [205] 
γατειλαί'  ούλαί  30 

ή•  γ  άστρι*  τά  σπαρ&έντα  προς  τό  (σπαρέντα 

ίτρό  τοΰ'ί)   λιστρεν&ήναι,    οί   όέ   χναμοι  η 

^άφανοι,  οίς  άντϊ  χόπρον  χρώνται,  όταν 

ανξη&έντα  λιστρεν^χΙ 
γαυλός'    ό   έξ   αλλότριων   ζών,   ή   χάδος 

(Αηΐίρΐιβη.  111  ρ.  132),  έν  φ  τά  πλοΐα  αν- 
τλείται 
γανλοί'  τά  ποιμενιχά  τον  γάλακτος  αγγεία 

(ι  223).   χαϊ  τά  Φοινιχιχά  ίϊλοΐα   γανλοι 

(ΟβΠίαι.  ίΓ.  217,  Αγ.  Ανν.  598)  χαλοΰνται    40 


χαϊ  γαυλιχά  χρήματα  (Χοη.  Αη.  Υ 8, 1) 
τά  άηό  τών  πλοίων,  τινϊς  δϊ  χαϊ  τάς  χύ- 
τρας γ  αυλούς  χαλονσι 
γανρηξ*  6  γαυριών 

γαύρης•  ό  σεμνυνόμενος  [12.  18] 

γαυριών   χαίρων,  άγαλλό μένος,  έπαιρόμε- 

νος,  άλαξονίυόμενος 
γαύρος   (Ευ Γ.   Ρ1ΐ0€η.    128)"    αυθάδης,   σε- 
μνός, μεγαλοπρεπής.  Ευριπίδης   Φιλοχτήτη 
(Γγ.  786).  7/  μετέωρος 
γαύρφ•  μεγάλφ.  άχαταπλήχτω 
γαυσάδα  ς'  χρευδής 
γανσαλίτης'  δρνεον  παρά  *Ινδοΐς 
γαυσόν  (ΗίρροΰΓ.  άβ  ΓγαοΙ.  765  0)•  σχαμβόν^ 

στρεβλό  ν 
γαυσώσαΐ'  προσελάσαι.  χάμιραι 
γαφάγας•  σχώληξ,  δν  ήμεΐς  γης  Ζντερον 

λέγομεν,  Σνραχούοίοι 
γάφντον  γηγενές 

•^  γάφντ ον  έν  γης  ^έον  [24] 

γέαρ-  έαρ  (ν.  γίαρ)  [26—28] 

ή;•  γέβουτον  χρόφον  (γδοΰπονί) 
γεγάχω  (ΠοΓββ)•  γεγενημένος  (ω) 
γεγάλημαι  (—άνυμαι)*  γεγαλήνισμαι 

( •)  δίαχέχνται 

γεγανωμένη'  λελαμπρνσμένη 
γεγανΐα  {Δ  199  ?)•  γεγεν{ν)ημένη 
γεγαώς'  γεγονώς,  υπάρχων  [86,  87] 

γέγη&εν   (ΕαΓίρ.   Ογ.   66)•    χαίρει,  ήδεται, 

γελψ. 
γεγη&ότες•  χαίροντες 
γεγη^ώς  (ϋοΓποδΙΙι.  332,  9)•  χαίρων      [41] 
γέγλανται*  χεχοίλανται 
•[γεγλύπωνται    (ΗίρροοΓ.  III  ρ.  195  Κ)• 

άντεγχλ^ίονται  (^ΐ.  556) 
γεγραμμένοΐ'  έξωστραχισμένοι.  ή  έζωγρα- 

φημένοι 
γεγ ριφώς•  ό  ταΐς  χερσϊν  αλιεύων 
γεγυναιχωμένα*  πέμματά  τίνα,   ών  γυνή 
ήψατο,  χαλεϊται  ούτω 


€00.  (89  γάσαν  -=.  γή9ην  ΙβοοηββΙ)  90.  91  πανούργος,  ως  —  Θεογονί^  γαστερεσ- 
σοιον  92  \οχεϊρες  —  έπΙ  Μ  γαστορίς  (ν.  205.  456  βΐ  ΑΐΙι.  IX  ρ.  369  Α)  97  έλμενεΐς — 
αύται,  ώσπερ  τά  θτ/ρι'α         200  σισαμώδες  —  άχρισίω         8  \ειδής  —  \ποίων         6  γατάλαι 

π  δ 

7  ^όφανοι  ^  γαύλος  9  γανλοι  15  \πρε  εν  ή  μετέωρος  άρι  φιλοχτίτη  16  \αλήπτφ 
21  γαφάτα  ΊΆ  €ί.  γά&ενδον  (γάχυτον'ί  γάρυτον'ί)  33  \ομένη;  γεγαννυμένη  Ο^τ.  212  48  γε- 
γλύποντ αι,  άντεγχλέονται        45  άλοών        46  γεγννε] 

ΗΕδ.  93  γαατεριμαργή  (σ  2)  •  Τ]/  γαστριμαηγίφ  205  γαστραία'  ή  γογγνλίς, 
Αάχωνες  12  γανριά  {\οϊ>.  XXXIX  23)•  σεμνύνεται,  χαίρει  13  γ  αν  ρ  ία  μα  (β.  ο.  5ίΓ3€. 
Χϋΐΐ  1)•  χαύχημα.  έπαρμα.  φρύαγμα  24  {γ)δούπησεν  (ο  479)  •  έφόφησεν  26  γέβονς 
(Ιοί).  XXXIX  10)•  ξυγά  (η^^ν)  27  γ  ε  άγια•  χονράλλια  (γέλγια)  28  γεγάασι  (ό  325)• 
γεγενημένοι  εΐαίν.  ύπάρχουσι  86  γεγαότα(\  456)•  γεγονότα,  υπάρχοντα  87  γέγγεί' 
βρέχει  (τέ)'γει)        41  γεγιώτας•  τρίγλας  (δορΙίΓΟ  γενεάτιν).  οΐ  όέ  τράγον  (γενειάταν) 


339 


γβή^<να*»μ{νον  —  γίΐουτξορ 


ΜΟ 


γβγνρωμύνον  Κίκαμμένον^  ήτονηκότα  τφ 

σώματι, 
γεγωναί*  αΐ  (μεγαλόφωνοι)  όμιλίαι 
γίγονεΐν  μεγαλοφωνεΐν,  ήδη  όέ  φ^έγγζ-' 

σ^αι  (ΑββεΙι.  Ργοιπ.  623) 
γ$γωνοκώμη    (Οοιη.  >η.  £γ•  ΟΥΙ)*    ή  μέγα 

χεχραγνΐα 
γβγωνόν    (ΑηΙίρΙι.  €θΐη.  ίτ.  Ι  2. ρ.  112)*   τό 

ίξάκονστον,  μεγαλόφωνου 
γεγωνός'  μεγαλόφωνος  [&3.  54] 


νεγωνησω•  βοήσω  }  « 


ρβι 

[Μ] 


γεγωνίσχεί'  λέγι 
γεγονώς'  χράξας 
γ  εγώ  ς  (ΐΓβκίεί)*  γεγονώς,  ύχάρχων 

γέν  τΰ  Υϋ 

γεηκόνος*  γεωργός  [68] 

γΒίναμένη'  ένεγχαμένη.  ή  ηατρίς^  άφ*  ής 
υπάρχει  (ΕυΓ.  Τγο.  825) 

γ^ιναμένοις  (ΧβηορΙι.  ΑροΙ.  20)-   γονενσι 

[66] 

γίίνεαι  (ν  202) *  γεννήσεις 

ήτγεΐ^ρον'  Ινδυμα 

γεΖσα'  τό  έν  ταΖς  οΐχίαις^  ή  τειχών  (Εατ. 
Ογ.  1620)  εξέχον  χυμάτιον.  οΐ  όέ  ηρό  των 
θνρών  στέγασμα,  χαϊ  τάς  ώας  τοϋ  ενδύμα- 
τος γείσα  (ΑπβΙορΙι.  ίτ.  ίηο.  ΟΙΙ^ΙΧ)  λέ- 
γονσιν  [70.  71] 

γεισιηοδίζειν  (Ι^ββαβ)*  το  κροσβάλλειν 
τά  γείσα  έν  τοις  τοίχοις 

γείσο  ν  στεφάνωμα  οίχον  (ν.  γίσιον) 

γείσωσις'  τό  της  στέγης  εξέχον  [75] 

γειτνία'  ηλησιασμός 

γειτνιώντες'  ηλησιόχωροι  [78—80] 

γείτον  έγγνς  [βά  81] 

γειτόνημα  (Ρΐ2ΐ.  1*6^.  IV  ρ.  705  Α)*  γει- 
τνίαμα  [88] 


γέχαλον  -ησυχον 

γΒχάσα•  έχουσα 

γέλαν  αύγήν  ήλιου 

γέλανοΐ'  είδος  Ιππων  δυσγενών  χαϊ  Μίς  πό^ 

λεμον  ούχ  εύθετων 
γελαρής*  γαληνή.  Αάχωνες 
γέλαρος'  άδελφοϋ  γυνή  Φρυγιστί  (τ.  107) 
γελαιώς  ( — αστύς)'   ό  γέλως   (ΟλΙΠηι.  Ρ€ΐ. 

324) 
10    ή^γέλας'  ναντας 

ή^γέλγεί'  βαπτίζει,  χρωματίζει 

γέλγη  (Ευροΐ.  ίτ.  V  ρ.  550)*  ό  ^ώπος.  χαϊ 

βάμματα,  άτραχτοι.  χαϊ  χτένες  (ν.  τελγή) 
γελγοπωλεΐν     (Η•πηίρρ.  Γγ.  VI  ρ.   385) ' 

^ωποπωλεΐν.  παντοπωλείν 
γέλγια'  πήνη.  σπάθη,  χουράλια  (τ.  227) 
γέλγιθες'  αΐ  των  σχορόδων  χεφαλαΐ 
ή^γελγη&εύειν  άπατηλογεΐν (γελγι — )  [98] 
γελεΐν  λάμπειν.  άν&ειν 
20    γέλενος•  άσφοδελός  (γ.  έλιχοί).  νάρχισσος 
γέλιν  όρμιάν 

'^γελανδρόν  ^υχρόν  (ρ€ΐίάηΏίί) 
γέλιν&οΐ'  ^ρ^ΐ^ιν^Μ  [904] 

γέλλαΐ'  τΐλαι 
γελ(λ)1χη'  ελιξ 
γελλίξαί'  σννειλήσαι 
Γελλώ'  είδωλον  Έμπούσης^  τό  των  άωρων ^ 

των  παρθένων  (Ζβηοΐ).  III  3) 

Τίλλως (δαρίιο  47)*  δαίμων^  ήν  γυ- 

30        ναΐχες  τά  νεογνά  παιδία  φασϊν  άρπάζειν 
γελοδυτία  (ΟοΓββ)*  ήλιοδυσία  [II] 

γελοιός'  Ιλαρός,  γελοιαστής.  χαϊ  ό  χαταγέ- 

λοστός  άνθρωπος  χαϊ  λοίδορος  [13] 

[^  γέλων 
γέλοντρον  (Ι.8€0ΐι.  ΒοβοΙ.)  *  ίλυτρον^  ήγουν 

λέπυρον 


γείσας 
χαθά 
λάειν 
5  τΙλαι 


000.    α  γεγυρανο]  —  \ιχότα     ^  \χόμη      61  γ  ε  ιν  ε  α  ί'  γεννήσει      ^  γείσατο''^^ 

γειση  ίχ&εματα 

72  γεισαπ\  (δοΓίρΙυιη  εη\  γεισαποδίζειν  —  τά  γείσα)        84  γέγχαλον        85  γε- 
88  γαλήνη        93  όρωηώς        94  γελγεοπωλεΧν        95  πίνη        96  γελγίδες        (99  σε- 
-  αίθην  1)        301   ορχιαν ;  εί.  σέλμιν        (3  ΟΓ.  102.  429.  λέβινθοι  ^άβινθοι  6ΐ  Ιάλιοι) 
8  ^^ελώ  —  δώρων        9  γελλώς  —  ι^        10  όλιοδυσία        (14  γ.  γολούριον) 


ΗΕ8.    53  γεγωνέειν  (Ευη   Ογ.  1220)*   έξάχονστον  βοής  (βόησον)  54  γέγωνεν 

( — ονεν)  έν  χαλφ'  χαλλίστω(ς...,)  56  γεγωνέμεν  (θ 223)*  έξάχονστον  φα)νεΐν  59  γε- 
γωώς  (θ  227)*  χρανγάζα>ν^  βοών  63  γειγνοΐα'  γείτονα  (γειτνία•  γειτονία)  66  γεί" 
νατο  {Α  280)•  έγέννησε  70  γειοχόμον  γεωργ09  (Γβο.  βρκί)  71  γείσας'  έξοχάς  των 
οίχοδομών  Χά72:  γείση-  έχθέματα  75  γείτη-  βάμματα  έξ  έρίων  (ΡΗΓΗ  ηοπ  ΤΕΔΤΕ) 
78  ;ί€4τνιωι>  (βυββηη.  4)*  έγγίζων         79  γειτνίαΐ'  γειτονίαι         80  ;;ειτνιάι;•   γειτονεΐν 


116)        Ζη^  γελλίζειν'  γαργαρίζειν  (γ.  γιγγλίζειν)        II  γελοίϊον  (Β  215)*  γέλοιον^  γέλω- 
τος  ίξεστι  (Ι  άξων)       ΙΖ  γέλων  γέλωτα  <Μθ6λ  ρ.  108) 


3«1 


γβλαόν  —  γέννν 


342 


γ  ε  λαό  ν  άτυχες  (τ.  βέλλων) 

Γελχάνος  (βίο)*  ο  Ζευς  καρά  Κρησίν    [17] 

γέΧως  Μεγαρι,χός  (Ατ.  Υββρρ.  67) *  ^  σπω- 

πτιαός 
γελωτΐνος'  χαταγέλαστος 
γεμ€ΐν  {^ΐ,  ΕυΓ.  ίΓ.  107)*  χνειν 
γέμματα  (Αβοΐββ)•  Ιμάτια  (τ.  >^μα)       [Χ2) 
γέμος  (ΑββεΙΐ•  Αβ^.  1221)*  γέμισμα^  κλήρϋψα 

(ΜΙ 

}^£να^;ΐ^ον  (€8ΐ1ίιη8ΰ1ι.) '  ^ατρό^  [2β].   10 

γενεά'  φυλή,   έηϊ  διαστήματος  χρόνου  τάν 

μή  χατ'  αυτό  βεβιωχότων.    τήν  όέ  γενεάν 

υφίστανται  ετών  οί  μ^ν  χ',  οΐ  βέ  χβ',  ο( 

(γενεάτιν  (9ορΙΐΓθ,  ΕγβΙοβΙΙι.  ρ.  138)*  τρί- 

γλαν.  οΐ  όέ  τράγον  (γενειάταν)) 
γενεή'  ήλΛ,χΙα,  τω  ό*  ήδη  δύο  μϊν  γενεαΧ 

μερόπων  άν^ρώηων  {Α  250).    εΰγένεΐΛ  (^ 

60)  [8ά  29].    >^^Γ€(τι;  (Β  707) 
>'εν£θΑια*   τ<ί  ^πλ  τ^  ηρώτχι  ήμερφ  δώρα,    20 

χαΐ  ή  η;ο;^^α  (ΕυΓ.  Ιοη.  653.  805) 
γένεϋ^λον  {ΧτΒζ\€Ί)'  τέχνον  [92,} 

γενειάς  (ΤΙιβοοΓ.  11  78)*  ΙουΧος 
γενειήτης    (Οβίΐίιη.   ΌΙλώ.   90)*    ηωγα>νίας 

(γ.  328)  ρ5-«η 

γενέσια  (ΗβΓοά.  IV  26)*    ^ορη)   χέν^ιμος 

Ά&ηναίος,  οί  δέ  τά  νεχΰίΗα.  χαί  ίν  ^  ήμέρ^ 

Τβ  γχί  ^νονσι  (39] 

γένεσις    Κύηρου    ( — ιδος1)'    ή    σπονδή 

παρά  Ευπρίοις  [41]    30 

γ  εν  έ  τ  αν  (ΕυΓ.  Ογ.  1010)*  πατέρα,  χαϊ  γ  ε- 

νέτην  (ΟβΠίιη.  βρί^Γ.  XXII  2) 
γενέτας  (8ορΙι.  Ο.  Τ.  470)  *  Ιχγονος  (τ.  349) 
γενετήρΐ'  πατρί 

γενετυλλίδας  (Αγ.  ΤΗββιη.  130)*  δαίμονας 
Γενετυλ{λ)ίς  (Αγ.  Ι.)Τ8.  2)•  γνναιχεία  ^βοί, 

πεποιημένου  τοϋ  ονόματος  παρά  τάς  γενέ- 


σεις^ έοιχυΐα-  τβ  'Εχάτ(ί.  διδ  χαϊ  ταντ^ 
νας  προετί&εσαν,  Ιστι  δϊ  ξενιχή  ή  990ς• 
χαί  εορτή  των  γυναικών 
γένη.  διαφορά'  ή  γενεά  (08ΐ1ίιη.  Γγ.  €6X1.1 

γενήν).  ή  βλαστήματα 
γενηΐδα   (ΕυΓ.  Γγ.  634,  6  ΥλΙοΐΕ.)*  άξΙ»ην^ 
πέλεχυν  [49.  Μ] 

γ  εν  IX  ό  ν  το  χα^λου  περιεχτιχόν 
γεννάδαι'  ευγενέστατοι,  γενναιότατοι 
γεννάδας  (Αγ.  Κβη.  179)*  γενναίος ,  άν^ 

δρεϊος.  ευγενής,  μέγας 
γενναΐον  τό  ευγενές,  χαϊ  το  της  γένέα^ως 

άρχηγόν,  χαϊ  συγγενιχόν  (Ε  263) 
γενναίος'  ανδρείος,  ευγενής  [Μ] 

γέννημα  (δορΗ.  ΑηΙ.  627)*  παιδίον 
γεννήταΐ'  οί  τοϋ  αύτοΰ  γένους  μετέχονης 
χαϊ  άνοί&εν  απ*  αρχής  σχόντες  χοινά  Ιερά, 
οΐ  δέ  όμογάλαχτας  χαϊ  φράτορας  συγγενείς 
Ίούς  γεννήτας  (Ι838.  ρ.  64, 35. 66, 13)  [§9] 
γεννήτορες  (ΕυΓ.  Ι.  Τ.  676)*  γονείς 
γεννητός*  γνήσιος  υίός  [9Χ\ 

γέννου•    Κύπριοι,    χαϊ  λάβε.    χαϊ   χά^ξε 

(Ινύου) 
γενουάτης  (Ρΐ8ΐ.  ΡΙιΙΙβΙ).  €.  XVI)•  έπϊ  του 

9εοϋ  έννοιας,  ό  γεννητιχός 
-^Γεννοί'  (Ιαίηα)  οί Γυμνοσοφισταί  [6β-— 70] 
γέντα  (Τ1ΐΓ8ΰ68,^  €8ΐ1ίιη.  Γγ.  ΟΟΟΙΧ  Νίο.  ΑΙ. 

62)*  χρέα.  σπλάγχνα  (γ.  66.  466) 
-^γεντελισταΐ,   οί  έορτάζοντες^  χαϊ  παί- 
ζοντες (πεντελι&ίσται^) 
γεντιανή*  (ίζα  τις  ούτω  χαλουμένη,  χρή- 
σιμος ούσα  εΙς  τάς  άντιδόσεις      • 
ή^γέντινοι*  οίχεΐοι  (οί  Εεΐοι) 
Ί*  γέντινος'  ύπνος 

γέντο  (Θ  43)*    ίλαβεν.   άνέλαβεν   (ΟλΙΚη. 
ΟβΓ.  44)  [77] 

γένυν  σιαγόνα 


ΗΕ9.  17  γελυνμάξαί'  γελοιάσαι  (σχελυνάξαι)  22  ή^γεμπός•  χοΐλος  (τ.  γεννόν  βΙ 
γλαφνρόν)  24  γεμπύλους  (ΑΙΙι.284Β)•  του;  Ιχ9νς,  τάς  πηλαμίδας  ^πομηίλους)  26  /β - 
νέ&λιον  γενήματα  Α(1  29  συγγένεια]  γενέ^λης'  γενεάς  (Ε 270)  η  πρότερος  (Ο  166). 
προγενέστερος  (Ι  161).  32  γενειάδες  (λ  176)*  αί  πεοϊ  τό  γένειον  τρίχες  35  γένει 
ύστερος  (Γ  215)*  νεότερο;  (τή  ήλιχίγ)  36  γενεάς*  εΐοός  τι  πελέχεος  (γενηΐς)       97  γ  ε- 

νε,.,ολογία'  39  γένεσιν   (5  201.302)•   πατέρα  ή  μητέρα        41   γενεσιουρ- 

γία' 49  γενιάς'   Ιχγονος  (τ.  ΖίΖ)        50  γενιχαί'  γενεαί  (γεννιχαί*  νενναΐαιί) 

46  γέννας*  μητρός  αδελφός  (τ.  νέννος)  59  γεννησιουργό ς  (δαρί^ηΐ.  ΧΙΙΙ6)*  δημιουργός 
62  γεννήτορες*  γονείς,  δυϊχώς  66  γεννόν*  άρχαΐον  (ώγένιον)  67  γεννόν  χοΐλον 
(γ.  γεμπός)  68  γεννιχώς*  ισχυρώς,  γενναίως  69  γενοιατόν  (Β 340)  γένοιντο  70  7^1^- 
τιμος*  άχρον  του  άλιευτιχοΰ  χαλάμου  (υ.  γέρσυμον)       77  γέντερ*  ή  χοίΧία  (γθη(€Γ) 


347 


γήνβΟ'^α*  —  γίύχΰν 


ΜΑ 


ή^γ'ήνΒσ^αι*  χατέχ$σ&αι  (γηλεσ^αι) 
γηοΰχος'  ό  τήν  γήν  σννέχωρ  (Οίό^ηι) 
γήπεδα'  χωρία,  κτήσεις 
γη  ΛΟΦΟ  ς  (Ευτ.  8υρρ1.  420)*  γεωργός,  γεω- 

μόρος  [15] 

γηράλι,ον  δριμύ,  μέλαν 
γηράλιος•  γέρων.  •[ γερόηΒεΙση 
γηράμων  ή^ γράξα  [19] 

γηράνιον  γήραν  (Ηββίοά.  ίΓ.  163,  21) 

[21-25]    10 
γήρας'  δφεως  δέρμα  [27.  28] 

γήρεια'  τά  της  άχάν&ης  (ΝΙο.  ΤΙιβΓ.  329) 

έξαν^ματα^  άηερ  Ινιοι  ηάηηους  λέγουσι 

[90] 
γηροχόμος  (Ηββίοά.  11ι.  604)-  γηροτρόφος 
γηρονχεΐται-  υπό  γηρως  όχείται 
γηρνεα&αΐ'  φ^έγγεσ^αι,  λέγειν 
γηρνοντες'  φωνοϋντες^  λέγοντες  [35] 

γήρνς  (^437)•   φωνή,   ό&εν  χαΐ  χήρνξ^ 

τοΰ  χ  προς  γ  συγγένειαν  έχοντος  20 

γηρωηίζεται  (—χέζεται ί)'  γεροντεύεται 
γης  ομφαλός•  ή  Πάφος,  χαϊ  άεΧφοί  (8ορΙι. 

ΟΤ.  895) 
γήτεια  χρόμμνα   (Αηβχβηάη  ίΓ.  Ι  66  ρ. 

184)*  ά  χαϊ  γ•ήΘυα  καλούνται 
γητικά'  ηαρά  Άλεξάνδρφ  Έηιστολαϊς  ηο- 

τηρια  οΰτω  καλούμενα 
γηφάγοι*  πένητες,   άποροι,  άς  τάς  έκ  γης 

βοτάνας   σιτιζόμενοι   τροφής   άμοιροΰντες. 

Καλλίμαχος  έν  Έχάλχί  (Γγ.  £¥111)  30 

γήχντον  (ΗίρροεΓ.  ββίβη.  ρ.  452)*  τό  άηα- 

λόν  της  γης 
για•  άν&η 

γιαί  (Ρβρίιίί)*  όδυν(ησ)αι 
γ  ία  ρ  (Βθ€θΙί)-  ές  έαρ 

γιγαλία*  ή  γη  [47] 

ΓιγαντΙα'  ή   Λυκία  τό  ηρότερον.   καϊ  οΐ 

κατοικοϋντες  Γίγαντες 
γίγαντος  (Χαο}Λ,Κζ,69ίί)'  μεγάλου,  Ισχν- 

ρου,  [νπερφυοΰς  (8η  Ι688ί•  ΧίΙΧ  24  ?)  40 


γιγαρτίς  (Οοηίο.  V  ρ.  48  Μβίη.)'  στ^φίς 

γίγαρτον  (δίιηοηίά.  βρί^Γ•  ρ•89)*  της  στα- 
φυλής τό  ίνδον 

γιγγλισμός'  γαργαλισμός  (τ.  γελλίξεί»)  άπό 
χειρών,  γέλως 

γιγγλισμοις'  κιχλισμοϊς 

ή^  γιγγλίαν  •  κάλυμμα  κεφαλής  έραΰντες 
(έρεοΰν  τι) 

γίγγλος'  νάνος 

γίγγλυμος'  ό  στρεφόμενος  γόμφος  Μ  των 
^υρών,  και  έηϊ  τοΰ  θώρακος  οί  στροφείς 
{Χβηορίι.  Ες.  XII  6).  καϊ  φιλήματος  είδος 
(ϋί.  243) 

γιγγρασμός'  -ήχος 

γιγγρί'  επιφώνημα  τι  έπϊ  καταμωχήσει  λε• 
γόμενον,  χαϊ  είδος  αύλοϋ 

γιγγρίαΐ'  αύλοϊ  μικροί,  έν  οίς  πρώτον  μαν- 
^άνουσιν 

γίγγρος'  αύλημά  τι,  όπερ  Ινιοι  γίγγρον 
οί  δέ  αύλοϋ  γένος 

Γιγνών  οί  όέ  Γιγών  Πάταικος  επιτραπέ- 
ζιος, οί  όέ  ΑΙγύπτιον  Ήρακλέα  (τ.  473) 

γιγνώσκεΐ'  )>ινοσχα 

γιλός'  έτερόφ&αλμος 

ή^γίμασαι•  σιαγόνες 

γιμβάναι•  ξεύγανα  (τ.  Ιμ'^ας)  [86] 

ή[γνίς'  γέρατος,  Τυρρηνοί 

γίννος  {ΚτίΒί.  ΗΑ.  Υ1  24,  1)•  (ξωον  ού)  ο 
πατήρ  ίππος,  ή  όέ  μήτηρ  όνος  νο^  (τ. 
οίνος,  σιρός) 

γϊξαι  (ΒοβοΙί)*  χωρήσαι 

γίο  (ΤβΓβηΙίηί)*  αυτόν 

γΐπον  (Βοβοϋ)*  είπον 

γίς•  ίμάς,  καϊ  γη.  καϊ  Ισχύς 

γισάμεν  (ΟοΓββ)*  είδέναι 

γ  ία  ας-  φθείρας  {=  Ι^αςί)  [75.  76] 

γιστία'  έσχάρα 

γιστίαΐ'  Ιστουργοί 

"^γιστιω•  παύσομαι 

γισχύν  Ισχύν 


ΗΕ8.  15  γήρ^  (Γ  150)*  τω  γήραι  19  γηράναΐ'  γηράσαι  (Ηοβπβ)  21  γηράσας• 
γήρας  (Ρ  197ν  γηράσας  κατά  συγχοπήν  23  γήρας•  γηράσας•  γήρας,  άλλ*  ούχ  υίός 
έν  έτεσι  πατρός  έγήρα  (Ρ  197)  24  γηράσκει  {η  120)*  φαίνει,  λήγει  25  γηοά' 
σκοντα  κομίζοντα  {0  541)*  γηροκομωντα  27  γηρεΐν  ποίοις  (πηρίν  πέος  ηοη  Γη- 
ρ€4α*  πόλις)  28  γηροί,  γεωλόχοι  30  γηροβοσκώ  (Εογ.  Ρ1ιο«η.  1436)*  γηροτρόφω 
85  γήρυν  (Εατ.  Τγο.  441)*  φωνήν  47  γίγας  (Οβηοβ.  Χ  8)*  δυνάστης.  Ισχυρός  88  γί9• 
σοι  (τίν)       75  γισγόν  Ισον  (Χ  440)       76  γίσιον  μικρόν  τείχος 


349 


ψ»9ία  —  ^^λιίνΐίΛΛ 


3Μ 


74τέα*  Μα 

γΐτύνας  (ΒοβοΙί)*  τά  δυο  αΙδοΐα  (δίδημοι^ 

νλ*Χ€ς}  [83] 

γλ{αγγ)άζΒΐ'  κτε^υσσίταί.  χέκραγε 
γλάγος  (Β  471)-  γάλα  <τ.  ιΛά/ος.  χνά^} 
-^γλαισμοί'  λόφοί 
γ  λα  IV  ο  ι*   τά  λαμπρύσματα  των  /κριχβφα" 

λοίάν^  οίορ  αστέρες 
γλαχκόν  γαλα&ηνόν 

γλαχώντες'  μεστοί  γάλαχτσς  (79)   [90.  91]    10 
γ  λ  αμάν  (Οογκ«)*  λημύν 
Γλαμία'  χόλις,  Κρήτες 
γλαμυξίάν  γλαμαν.  λημ&ν 
-^γλαμός'  μύξα 
-^γλάματα'  αστράγαλοι 
γλαμυρόν  (εί.  ΗίρροοΓ.  II  ρ.  773  Κ)'  γλα- 

μωδες.  έννγρον.  ύηόδακρυν 
γλανίς•  αργός,  παϊ  είδος  Ιχ^ος  (ΑηβΙ.  Η4. 

Ι  6,  3).  οΐ  δ^  γλάνιος 
γλανοΐ'  άρχεΖοί  20 

{γλάνος  ΑπβΙ.  ΗΑ.  VIII 7, 2'  ναινα)  [601. 2] 
γλαρίς  (ΜΜνη,  ίτ.  0Ι.1Χ)'  ή:  όρος 
γλαυχή'  Ισχυρά,  φοβερά  (Π  34).  λ9υχή 
γ  λ  αν  χ  ία  ή  γλανχάν  (γλανχιον)*  βοτάνη 

τις 
γλαυχίξειν'  άμβλυωκέΖν 
γλαυχίόων  (Υ  172)*  χαταηληχτίχός^  ίμπυ^ 

ρον  χαϊ  φοβερόν  βλέαων  (τ.  668  «Ι  χλαν- 

χΙ&α)ν) 
γλανχός^  λευχός  30 

Γλανχον  φορβάδας'  Ιχηους εύγενεστάτας 
γλαυχώηι,ς  (Α  206)*  φοβερά  έν  τφ   αρά" 

σ&αί.  λαμπρόφ&αλμος,  εύόφ&αλμος  {Ε  405) 

γ  λ  αν  ξ '    νόμισμα    *Α^νησι    τετράδραχμον. 


έλέγετο  όέ  χαϊ  όρχησίς  τις.    ηαϊ  όρνηον• 

χαϊ  φντόν  (γλάξ) 
γλανσόν    λαμπρόν.    ^ασύ    (τ.    δαΰχος)• 

Ιταμόν 
γλαύσσεΐ'  λάμηει, φαίνει, φανσχει  [!•> — ^20] 
γλάφεΐ'  γλύφει,  όρύσσει  (Ηββίοά.  8ΰΐιΙ.  431)  * 

χοιλαΐνει 
γλάφν  (Ηββίοά.  ορρ.  531  =  503)*  σηηλαι^, 

άντρον 
γλαφνραί'  χοΐλαι  (Β  602)  [βά  23] 

γλαφνρας*  άν&ηράς  [βά  24]  [2&] 

γλαφνρός*  άν&ηρός.  λαμπρός,  τερηνος.  χοΐ- 

λος.  "ηδύς.  βα^ς 
γλάιραι*  χοιλάναι.   γλύιραι.  έχτρνψαι.  σχα- 

λενσαι.  βαΰνναι 
γλενχήσας•  γλενχονς  γενόμενος  (μεστός)^ 

ίχλυτος  χαϊ  χαρειμένος  άκδ  των  οίνων 
γ  λεν  χ  ο  ς*  τό  απόσταγμα  της  σταφνλής,  κρϊν 

πατηθ^ 
γλενξις*  οίνος  εψημα  ^^χων)  [31] 

γλέφαρα  (Ρίηά.01. 1ΙΙ21)*  βλέφαρα,  όφ^λ- 

μοί 
γλήνεα  {Οί92  Κίο.  ΤΙιβΓ.228)* οί 

όέ  αοιχίλματα  χαϊ  γληνόν  τό  ποιχίλον* 

χαϊ   ζώδια,  αγάλματα*    ^νιοι.  χαϊ  χήρινα 

πλάσματα  αξιοθέατα 
γλήνη  (θ  164)*   χόρη  όφ^ρλμου.   χαϊ  ηοί" 

γνιον,   οί  όέ  τό  ονδενός  άξιον  (γ.  γλώνη)» 

χαϊ  τήν  πεπλασμένην  χόρτιν,  πρόσοψιν.  χαϊ 

γλήνας  τά   χηρία   τον   μελισσών,    ή   όρη 

(χόρη) 
γλήνος'  φάος 
γλήνωσα  (εΓ.  γέγλανται  διαγλαίνειν  έγγα•^ 

νάται) 
*  πονηρά 


ι 


000.    81  έτέα        ΡοβΙ  85]  95  —  97        87  γλαΐνονς  ΕΗ.  232,  40        94  |/αν   \μάν  \λη 
95  γλάμνξα  όμματα  ΕΜ.  1.  €•         97  άνεμώδες         98  γλανέος  600  ΟΓ.  γάνος        3  όρυγμα 


πονηρά  €γτ.  171.  39 


ΗΕ8.  83  γλαγέας  (Π  %Α2)' γεγαλαχτωμένας  90  γλαμωντες.  λημώντες  (ύ•  ^οη, 
ρ.  111)  91  γλαμών*  λημών  601  γ  λαμπροί*  γαληνοί  στόματος  (γ.  γναμπτούς)  2  γλάμ^ 
πτειν  πεινεΐν  (λάπτειν  πίνειν)  11  )τλαυ£*  νυχτόβας  (-^οβαϋς).  πετεινον  νυχτερινόν 
15  γλανρόν  σεανόν  (γανρον)  16  γλαϋχ*  Ά^ήναξε  (Αγ.  Αυυ.  301)*  παροιμία  έπϊ  των 
μάτην  τι  πραττόντων,  ώσπερ  (εΙ)  γλαΰχας  'ΑΘτ^ναξε  άγοι.  πληθύονσι  γάρ  ένταν9α  γλανχες 
17  γλαϋχ  ε  ς  Ααυρπωτιχαί  *Αριστοφανης  "Ορνισιν  (1 106),  οΐ  αργυροστατήρες '  έν  ΑανρΙφ  γά^ 
τά  μέταλλα  τά  άργυράία   ( — εΐα)*   γλανξ  όέ  τό    έπιχάραγμα  τοϋ  στατηρος  18  Γλαύχον 

τέχνη  (ΡΙβΙ.  Ρ1ΐ3βά.  ρ.  108  Β)•  παροιμία  έπϊ  τών[μή]  ^αδίως  χατεργαζομένων  •  Διονυσόδωρος 
όέ  την  περί  τόν  σίδηρον  χόλλησιν  Γλανχος  γάρ  Χίος  σιοήρου  χόλλησιν  ενρεν  19  γλαϋξ 
έν  π  όλε  ι*  παροιμία  [ταΐς  άλη&είαις],  άνέχειτο  γάρ  ύπό  Φαίδρου  έν  τη  άχροπόλει  20  γλανξ 
διέπτατο  (Αγ.  ν«βρρ.  1086*  ταΐς  άλτ^είαις)  πρό  της  μάχης  έν  Σαλαμΐνι  γλανχά  φασι  διαπτηνΜ 
τήν  νίχην  προσημαίνονσαν  (βοΗοΙ.  1.  ο.)  Αά  23  χοΐλαι]  βα^ΐαι  {Β  516)  Αά  24  ιίν^.]  άλλο^ 
όέ  χοαης  (Ρ  416)  ή  βαρείας  (Γ  119)  25  γλαφνρον  («  194)*  τερπνόν,  χοΐλον.  ήδύ'  βαθύ 
31  γλέβα'  αξίωμα  σνγχλ•ήτον 


351 


γΐηχωνοβίόές  —  Γλώς 


852 


γλιιχωνοΐΐ^ίς'  δίχταμνον 
γ  λ  ι*  εύτονον,  Ισχνρόν 
γλία'  κόλλα 

( •)  γλοίός ,  ^ύπος 

γλίσχραι  (Νίοβηά.  Γγ.  63)*  χημαί 

γλίσχρον  ένήλατον 

γλίσχρος'  φειδωλός,   στίνιφός.  λίαν  ^νηα" 

ρός,  ένήλατος,  χολλώδης  (Αγ.  Λολ.  452) 
γλίσχρως   (Χβη.  ΗβΠ.  VII  2,  17)•   ολιαΟη- 

ρώς  (46.  47]    10 

γλιττόν  γλοίόν 

γλίχει  (ΑΓίβΙορΙι.  Γγ.  VII  ρ.  987)•   έπι&νμεΐς 
γλίχεται•  ί^τιΘυμεΐ.  ηρο^νμέΐται 
γλιχόμενοί  ( Π^Γοά.  IV  152) •  έπί&υμοΰντες 
γλιχόμενος'  έηι&νμών 
γλιχυρίς'  άτυχης,  ή  επίπονος,  ή  έρωτιχη 
ή^γλίχός'  φειδωλός  χαϊ  γλίσχρος^  οΐ  όέ  ηο- 
:  λνπράγμων,  περίεργος  [55] 

γλοίας'    ό  χαχοή&ης  ΐππος  χαϊ  Ί- πολνδίχη 

χαρά  ΣοφοχλεΖ  (Γγ.  930).   χαϊ  γλοίης  τό    20 

αντό 
γλοίάξειν  (ΗίρροοΓ.  ββΐ^ηί  ρ.  452)  •  τό  χα- 

ταφερόμενον  εΙς  ΰπνον  [χαϊ]  έπιμνειν  τοις 

ομμασι.  χαϊ  χατιλλώπτειν  ^  οί  όέ  διεγγελάν 
γλοίητα'  χαχοή^η 

γλοίός  (Αγ.  ΧυΙ)1).  449 ?)'  ^υπαρός    [βά  59] 
γλοιως  (ΗίρροοΓ.  1.  Ι)*  ννσταχτιχώς 
γλονρεα'  χρνσεα.  Φρνγες 
γλουρός'  χρυσός  (ν.  χλουνός) 
γλουτοί*  τα  της  χοτυλης  σφαιρύματα  30 

γλουτό  ν   (£66   ΗίρροΰΓ.   111   ρ.  88)•   τόν 

περϊ  τα  ισχία  

γλουτός*  σφαίρωμα 

γλυχεία    (ΤΙιβορΙΐΓ.  IX  13,  2)•    ή  γλυχύρ^ 

ρίζος 
γλυχερώ  Σιδωνίω  (Οοηι.  3ηοη.  Γγ.  €ΧΙΙΙ) * 


δράμα  δέ  έσην^  έν  φ  της  θυμέλης  άρχεταί 

οΰτως  • 

Σιδώνίον  άστυ  λιπόντες    (τ.  1. 

λιπούσα) 
χαϊ   δροσεράν  Άραδον    (Ργ^ταϊοΙι. 
Γγ.  10  ΚοΚ.)  ^ 

δίεβεβόητο  δέ  τό  μέλος  τούτο         [68.  69] 
γλυχή'  βοτάνι]  τις  εδώδιμος 
γλυχίννας    (ΟΓβΙίοβ)•    διά    γλυχέος    οίνον 

ηλαχοΰς  (β  δβίβυεο)  [72.  76] 

γλΰχχα'  ί]  γλυχύτης 
γλυχχόν  γλυχύ 
ή^γλυχχεΐν  τό  γάλα,  χαϊ  τήν  χολήν  (γλυ^ 

χεΐαν  ?)  [77] 

γλυχυδερχές'  ήδύ  έν  τφ  όράσΘαι 
γλυχυ&υμία'  ηδονή 
γλυχύθυμος    {Υ  467)  •    άνειμένος,    ήδνς, 

άπαλόίρυχος.  νπιος.  προσηνής,  γλυχύς 
γλυχυσίδη  (ΡΙβΙ.  οοιη.  Γγ.  V  ρ.  635)*  φντόν 

ποιόν ,    συντελούν  προς   ατόπημα  τα   των 

γυναιχων   (ΗίρροοΓ.  1  ρ.  478  Κ) 
γλυχύφαιον  τό  έρυΒρόδανον,  Κρήτες 
γλυχύφρουροΐ'  τά  έν  οιχφ  φρουρονντες 

χαϊ  ένδον  μένοντες 
γλύχων  (Αγ.  ΕοοΙ.  985)•  ό  εύηχης 
γλύξις    (ΡΙΐΓ}'ηίς1ι.   οοιη.   Γγ.   XIII   ρ.  605)* 

ό  άνεψένος  οίνος  χαϊ  άτονος,  δν  ζνιοι  μίν 

άπαλόστομον,  οί  δέ  γλεϋξιν 
ΓλυφεΙον  άντρον  τι.  χαϊ  όργανον 
γλυφίδες  (^  122   φ  419)•    αί   χηλαϊ    του 

βέλους,   άπυ   τοϋ  γε{γ)λύφ&αι,  χαϊ  χεχοί" 

λάν&αι,   εις  ας  ή  νευρά  έντί&εται  τοϋ  το- 

ξου,  ενίοτε  δέ  χαϊ  τάς  των  άχίδων  χηλάς 

λέγει  ^Όμηρος,  χαϊ  αΐ  θαλάμαι         [88.  89] 
Γλώς  (Χβη.  Αη.  15,  7)•    Ονομα  ΑΙγυπτίου 

τινός  [91] 


ΟΟΒ.  Ζ9  γλίον  (γλί  €γτ.2ί2  40  γλοΐα  41  γλοΐος  42  γλήσχραί*  χνημαι 
43  γλησχρόν  48  Οϊ.  ΕυβΙβΙΗ.  1560,  32  49  γλιχεΐς  50  γλ.  παίζεται  έπ.  53  γλίχύ- 
της        54  γλιχώ  ΕΜ.  234,  26    (ΕοΓίβ  γλιχώ'  {φειδωλία.  γλίχων)  φειδωλός  κτλ.)        57  χα- 

τλ 
τειλλωπεΐν        58   γλοιητά        63   χό        67   ΐ6^6ΐ)3<υΓ  ρ08ΐ  71  —  γλυχερώσιδονίω  —  Σεμέλης  — 
χαΐδρος  έρανάδαρον  —  μέρος       81  άτοπήματι       83  μελίοντες       85  άγονος      86  όρος      87  έπϊ 

ΗΕ8.  46  Γλίσσα  (Β  504)•  πόλις  47  γλιάται*  παίζει,  άπατςί  (ν.γαιάται)  55  γλί- 
δου  χοάναΐ'  εις  ους  τύπους  χατέοχεται  τό  έν  τη  χωνη  διά  των  χεντηυάτων.  ήσαν  δέ  πήλι^ 
νοι»  Σοφοκλής  (ΪΓ, '02)  Αά  5!)  γλοιός\  νω&ρός.  ασθενής  (αά  γυιός)  68  γ  λυ  χ  ίων  (Α  2^9) '  ήδίων 
69  γλυχυόνων  (Κ  172)*  έμπυρον  χαϊ  φοβερόν  βλέπων  (ν.  607  βΐ  χλαυχίί^ων)  72  γλύχιον 
(ι  34)•  7/0101»  73  γλυχύς  (Α  610)•  ηδύς  77  γλυχύ  {Α  598)•  μελιχρούν  88  γλύ^αι 
(II  ΡθΓβΙίρ.  II  7)•  ξύσαι.  χαράξαι  89  γλυχύς  άγκών  (ΡΙβΙ.  οοιη.  Γγ.  IV  ρ.  677)•  παροιμία, 
7)ν  φησιν  είρήσ^αι  από  τοϋ  λεγομένου  μαχρού  άγκώνος  έν  τω  Νείλω,  χατ  άντίφρασιν.  είναί 
γάρ  δνσχόμιστον  διά  τό  ^εϋμα  χαϊ  αηδή  •  οΒεν  λέγεσϋαι  τήν  παροιμίαν  έπϊ  των  αίσχρόν  τι 
δοχιμαζόντων ,  έπαινούντων  ( — ΰντες  €θά)  δέ  ώς  καλόν,  ή  τυύ  εναντίου  σπουδαΐον  μέν  ήγου^ 
μένων,  χλευαζόντων  δέ  ώς  φαΰλον.  Κλέαρχος  (ΑΐΙι.  XII  640  Ε)  δέ  φησι,  {τους  Σαρδιανούς) 
έξνβρίζειν  εΙς  τάς  τώ»  χαταδεεστέρων  γυναίκας  χαϊ  παρ&ένους ,  χαϊ  τό  χωρίον,  έν  φ  ταύτα 
εορα>ν,  όνομάσαι,  Γλυχύ  ν  άγχωνα       91  γλωσσαλγία  (ΕαΓ.  ΑοιΙγ.  689;•  φλυαρία 


358 


γΧύϋύα»  —  γνύμα» 


364 


^λώσσαι*   [βά  92]   σημαία  έηϊ  τον  ηηστος 

ηαρά  τοις  &νταίς  • 

γλώσσας*  τάς  γλωσσίδας  των  ανλων^  χαϊ 

τω»  υποδημάτων  [ηά  98] 

γλώσσαργον  {ή&οςΐ)*  στόμαργον,  ταχύ- 

γλωσσον  [95] 

γλωσσοστροφΒΪν  (Αγ.  ΝιιΜ>.  792) '  ΛΒρι- 

λαλεΐν^  χαϊ  στωμύλλεσΒαι  [97 — 99] 

γλωττοχομεΐον  έν  φ  οί  αύληταϊ  άη^τΟ- 

&εσαν  τάς  γλωσσίδας  (Ι,^βίρρ.  οοη.  Γγ.  1Υ 

ρ.  745).  χαϊ  τό  γυναιχεΐον  αΐδοϊον  (ΕαΙ>α1. 

Γγ.  XXVII  ρ.  272) 
γλωττοποιός•  6  τάς  αΰλητίχάς  γλωσσίδας 

ποιων 
γλωχΐνα  (Ο  274)•    τήν  γωνίαν  τοΰ.  βέλους. 

χαϊ  τριγλώχινας  όιστονς  (Ε  393?  θ 

2971)  χαϊ  γλώσσαν»  χαϊ  αχρον  (ΟβΠίιη.  Όϋ\. 

235).  χυρίως  όέ  γλωχίνες  αΐ  των  άχίδων 

έίοχαϊ  χαϊ  αΐ  τοΰ  ζυγού  γωνίαι 
1  γλωσσαν  ούχ  έμπήξεταΐ'  οΰχ  άν  γεν- 

σοιτο 
1  γλωσσάσπιδας•  τους  τη   γλώσσ^  δπλφ 

χρωμένους,   ωσπερ    άσπίδι.   μεταφοριχως 

(7051 
γναΒ'μόν  τομώτατον  χαϊ  αίρετιχώτατον 
γνά&ους  &ηλείας'  ή  γυναΐχας 
γνα^ονν   (εί.  ΡΙΐΓ^ηίΰΙι•  εοιη.  IX  591)*  τά 

εΙς  γνάΘους  τνΛτε*» 
Γνάθων  παράσιτος 
γναμπτά*  χαμπύλα.  ή^ πεχτά.  υγρά 
γναμπτ'^σιν  (^416)*  άναχεχλασμέναις [\\] 
γναμπτ  όν    (Ω  41?)•    ευπειστον,   ευυγρον. 

εύγναμπϊον,  εΰμετάβολον 
γναμπτονς'  χαλινούς  (▼.  γλαμψοί) 
γνάμψαΐ'  χάμιραι,  χλάσαι,  πεΐσαι 
γναπτάς  ελιχας  (^^  401) *  τά  χαμφ&έντα 

'ψελλία 
γνάπτει  (τβΙβΓββ)•  χάμπτει 
γνα{π)ταϊ  άχταί  (ΛββεΗ^τΙ.  Γη  29) 


γναφάλιον  βοτάνη  (ΌίΟΛΟ,  III  132) 

γνάφαλλον  (Αΐ€86.  Γγ.  34,  6  ΟΓαΙίη.  ρ.  74)* 
τύλη,  λέγεται  όέ  χαϊ  διά  τοΰ  χ  χνάφαλ^ 
λον  χαϊ  6  γναφεύς  χναφεύς 

γνάφαλλος*  πΐλος 

γ  ν  αφ  εν  ς*  είδος  Ιχθύος  (ΕραβηβΙυβ) 

{γναφέως'  χα^αίροντος  ^ύπον) 

γναφήναι  (γβΙβΓββ)*   χλασ&ήν«ιι•   χαμφΒη- 
ναι 
10    {γνάψεν  ίξεσεν,  ήμυξεν) 

γνήσιο  ς '  ο  έξ  Ισων  γονέων.   Ιδιος  ^  οίχεΐος 

[20.2η 

ή^  γνοιΐσαΐ'  γνοναι 

γνόφεον  μέλαν 

γνόφος'  [  ]  δΐνος.  άνεμος  [  ]:  σχοτομηνία 
(»ά  γνοφομηνία)  [81] 

γνύ&οΐ'  βόθροι,  χοιλώματα,  σπήλαια,  ^α- 
λάμαι,  χαϊ  τά  έν  τω  βαδίζειν  προσχόμματα 
^νιοι  γνυ^ούς  [83] 

γνύξ  {Ε  68)•  έπϊ  τά  γόνατα 

γνυπετεΐν  άσΒ^ενεΐν,  μαλαχίζεσΟαι 

γνυπετήσει,  εις  γόνυ  ή^πετήσει 

γννπετον  άργόν,  οί  όέ  έχλντον .  (ρί  δέ) 
γννπετοι*  έχτεταμένοι,  όειΛο^  άλλοι  όέ 
χατηφεΐς,  χαϊ  χ ατεγννπώσ&αι  χατε- 
στνγνάσ^αι 

γννπο{ύ)ντΐ'  άσ&ενονντι 

γνύπωνες*  στυγνοί,  χατηφεΐς,  (γ.  γρυπνάν 
βΐ  γρυπόν)  άτολμοι,  παρειμένοι,  χαϊ  μαλα- 
χοί,  άπό  τοΰ  εΙς  γόνυ  πεπτωχέναι 

γνυφαί'  νάπαι 

γνώ^ι  σ αυτόν  άπόφ&εγμα  ...  Χείλωνος 
φασί 

γνωμ{α  Οοιη.  βη.  Γγ.  ΧΟΙΙΙ.  IV)*  τόν  βαλ- 
λόμενον  οδόντα,  δι  οΰ  τάς  ήλιχίας  έγνώ- 
ριξον  των  τετραπόδων,  χαϊ  ό  χατηρτυχώς 
ήδη  λιπογνώμων,  λέγεται  όέ  χαϊ  -^γνώ- 
σις  (Αγ.  Β^ι.  ρ.  101) 

γνώμαΐ'  τά  ψηφίσματα 


20 


30 


€00.    96  γλωττοστροφεΐν   Είνΐ.   235,   41    στομύλεσ&αι         700   \χόμιον         8  γλώσσας 
^  \ασπίδας  12  ενπιστον  ΡοβΙ  12]  22;  ροβΐ  14]  24  19  γναφάδιον^  γναφάλλιον 

20  πηλός  22  σπίλον  ΑΐΙι.  VI!  297  Ο  25  έξισονομύν  29  μελίαν  80  δεινός  ά\  Ογτ. 
63  212  (ΓοΓίβ  γνοφίας  (ν.  ^1.  829)  δΐνος  άνεμος  ^γνόφος'  σ\  άχ,)  82  γνάθοι  85  γνυ^ 
πτεΐν        86  γνυπετήαει         37  γννπεσόν  —  γνυπετοϊ  —  δήλοι  —  μετεγυμνάσ&αι 


ποντι  (γνύπονι,  ηϊ  αϊ^ονα  νήφονες}) 
42  χατηρτηχώς 


89  γνυπώνες        ΡοβΙ  40  ΐ6£;€ΐ>3ηΙαΓ  49 — 53 


88  γνύ' 
λ 
ηχεί 


ΗΕ8.  Αά  92:  φωναί,  χαϊ  Αά  93:  χαϊ  τάς  λαλιάς  (Ν.  ΤββΙ.)  94  γλωσσόχομον 
^χη ,  σορός  ξύλινη  των  '\• λεΐ'ψάνων  97  γλώνη•  ούδενός  άξιον  (634)  98  γλωρεΐν• 
χρονίζειν  99  γλωρόν  νομόν  (χλωρόν  νομόν*  ,,,.)  705  γνα&μοί  (π  175)•  γνά&οι, 
σιαγόνες  ΡοδΙ  11:  έπιχάμπεις  (αά  Σ  401)  26  γνοΐεν  (Σ  125)*  μά&οιεν  27  γνοίης• 
ψευδής  (Γ  63  ?)  Αά  30:  συνεφία  (ΤΙι^οάοΙ.  ΙοΙ>.  III  5)  άχλύς  (δ^ιηιηβεΗ.  1.  1.)  81  γι; ο - 
με  ι  (—ην  όέ)  δίδω  μι  (Ι  €θΓ.  VII  25)*  συμβουλεύομαι       88  γννων  νω^ραίνων  {γνώς  άν) 


855 


γνώμη  —  γόμφο* 


356 


γνώμη'  δίάΒεσίς  ηονά  ης,  χαϊ  γνώμη,  χαΐ 

έχίστήμη 
γνωμοτνηία'  γνωμολογία 
•   ακριβής   (—εΐς)^   από   τον   γνώναι. 

λέγεται,  χαϊ  τά  έν  τοΙς  ήλιοτροπίοις  χέν- 

τρα,  χαϊ  ή^τό  καρά.  τοΙς  ταχτι,χοϊς 
γνωμών  συνετός.  Σοφοκλής  (Γγ.  931) 
γνωναί  (ΕαΓ.  ίΓ.  743)*  χρΐναι.  χαΐ  τό  συν- 

ουσιάσαί 
γνώριμοι*  μα&ηταί  10 

γνωρίμω  (Χβη.  Μϋΐη.  II  3,  1)*  γινωσχομένω. 

δυϊχως  βΐ] 

γνωρίσματα*  τά  σννεχτι&έμενα  τοις  και- 

σΧν  Ιξω  των  κερώεραίων  [58] 

γνωσιμαχήσαι   (ΗβΓοάοΙ)*    τινίς  μ^  τ6 

γνώναι  τήν  εαυτού  άσ&ένειαν  τήν  τε  των 

εναντίων  Ισχύν  *  άλλοι  τύ  γνόντα^  οτι  κρός 

κρείττονα  Ισοιτο  αύτφ  ή  μάχη^  ήσυχασαι 

{ρο8ΐ  Μ] 
γνόσις*  σύνεσις,  εΧδησις,  ν&ησις  20 

γνωτή'  αδελφή '  ή  ερωμένη 
γνωτοΐ'  αδελφοί,  γνωστοί 
γνωτόν   εύεκίγνωστον  (Η  401).    ηοτϊ   δϊ 

άδελφόν  (Ρ  3δ) 
{γόαον  γόητα  (ΑΓεβά.  38,  11) 
ή^γόνα'  τό  δριον.  Φοίνικες 
γοβρίαΐ'    φανοί ^   λαμκτήρες    (δίΓ&Κ.   €οηι. 

£γ.  VI  ρ.  783) 
γόγγρος*    Ιχθύος  είδος    (Αηΐίρΐι.   οοηι.  III 

ρ.  130).   χαϊ  ή  γογγρώδης  της  έλαίας  ίχ-    30 

φύσις  τό  χάτω  τον  στελέχους    (ΤίΜορΙΐΓ , 

Ι  13) 
γογγρύξειν*   τον^ορνζειν,   τό  τάς  νς  φω- 

νεΐν^  δπερ  Ινιοι  γογγνξειν,   τό  αυτό  χαϊ 

γρνλίξειν  λέγεται  (946) 
γογγρνσαΐ'  ως  χοίρος  φοίνήσαι 
γογγρώνη  (ΗίρροεΓ.  III  ρ.  597)*  απόστημα 

έν  φάρνγγι  {σκληρόν)  (▼.  γωγώνη) 
γογγνξειν  φΒέγγεσ&αι,  τον&ορνξειν 
γογγνλον  στρογγυλον  (δορΗ.  Γγ.  362)  40 


γόγγυλσιν  συστροφήν 

γογγυλόσχηνος'    στρογγυλον    Ιχων    τόν 
οίκον,  ή  τό  σώμα 

γογγυλώματα'  στρογγυλεύματα 

γογγυλωκά'  στρογγυλά,  εύτονα,  γοργά 

γόγγων  μωρός 

ή^γόδα'  έντερα.  Μακεδόνες 

ή^  γ  ο  δα  ν  (γοόανί)*  χλαίειν,  Κύπριοι 

\γόδατος•  ^ρα  (».  Κύπριοι^)  [76] 

γόης  (Α11ί€ί)*  μάγος,  [βά  77]  περίεργος 

γοητεύει•  άπατα,  μαγεύει,  πεί&ει,  φαρμα- 
χει'ει.  έξφδει  [79] 

γοητιχόν  άπατηλόν,  μαγιχόν,  τό  δι  έκαοι- 
δων  έσκενασμένον 

γ  οι*  αύτφ 

γοΐδα•  ούχ  οίδα 

ή^γοιδύες'  ^ντηρες 

γοίδημι  (ΧεοΙεί)•  έπίσταμαι 

^γοιδονλος•  λαλιός,  οΐ  δέ  γοδονλος 

γοίνακες'  βλαστοί  (τ.  είναξ) 

γοινος*  οίνος 

γοινάρντις'  οΙνοχόη 

γοινέες'  κόρακες  (τ.  οΐνάς,  οίνιάξ) 

γοΐσος-  μέλαν.  πλατύ  (ΕΜ.  237,  61) 

γοίτα'  οίς  (ν.  γοτάν) 

γοιτος'  ^ύπος.  πάτος 

Γοιτόσυρον   (ΗβΓοά.  IV  59)*    τόν  *Ακόλ- 
λωνα,  Σκύ&αι 

γόλαμος  (Αβοΐ^β)*  διωγμός  (Ιι•  6.  ούλαμός) 

γόλανα'  αγκύλη,  άντιλαβεύς  (Εόχανα) 

γόλησις'  κακοδαιμονία 

γόλλακα•  λάκκον 

γολοινά*  χλωρά,  ή  γολονά 

γολομένη•  βοτάνη  (γ.  γόμνη) 

γολύριον    κέλυφος,    οίκεΖον 
(κολύφιον  ?) 

γόλμις*  ψίΐρ  τό  δρνεον 

γόμος*  ζωμός 

γόμφοι•  μύλοι,  σφήνες,  δεσμά,  άρθρα,  σύν- 
δεσμοι, καϊ  οδόντες  γομφίοι 


Ταραντίνοις 
[8011 

[♦-β] 


,α   56ΐ6ΐιε.  ΑΙΒ.  XV  699  Ε  62  γόγροσγρογόδης         63   γογρύζειν,    τονθρύζειν ,   γογγνλίξειν 

ί  τό  θρνζειν  68  γογγνλεΐν,  συστρεφεΐν  70  \λενματα  ΡοδΙ  75]  59  81  γο  ιαυτώ^ 
ηδα  φάρυξ  ουκ  (οί.  γφ)  88  γοιναϋτις  90  μελίαν  ΡοεΙ  91  γοιταί  (ν.  γοσταί  Η 
Ιΐ6θ^ηο8ΐ.  13,  27)        ύζ  πάθος  (ςυοά  8(!  Ροΐτος  ιηβΐβ  ΓβίβΓυηΙ)        94—97  1«^€ΐ>3ηΙτΐΓ  ρθ5ΐ  802 


000.  46  (γνώμονες)•  ακριβείς  ΕΜ.  52  \δυοαίων  54  τοΰ  γν.  —  τό  γνώντα  — 
έχει  αύτω  59  γοδόν  γ,  ϊε^εΜητ  ροβΐ  75  (60  γονα'  τό  μόρων  [Φοινίσσαις]!)  61  γρά- 
βια   56ΐ6ΐιε.  ΑΙΒ.  XV  699  Ε  62  γόγροσγρογόδης         63   γογρύξειν,    τονθρύζειν ,   γογγυλίξειν 

γοΐϊ 

ΤΙΐ6θ^ηο8ΐ. 
807  μήλοι 

ΗΕδ.  51  γνώριμος  (^9)*  οΙκεΐος,  γινωσκόμενος  53  γνωρίσαι  (Ηοιη.  IX  22)* 
φανεροηοιήσαι  ΡοβΙ  54:  ή  μετανοήσαι  (Αγ.  Ανν.  556  βρ.  ΜοβΓ.)  76  γοεραΐς  (ΕϋΓ.  Ηβε. 
84)•  θοηνώδεσι,  πεν&ικαΐς  Αά  77:  κόλαξ  (Μοεπβ)  79  γοησίοδος  (ΕυΓ.  Ββοοίι.  234 ?)* 
φδός,  απατεών  801  γολμοί'  στολμοί  (ν.  976  βΐ  στολμοί)  4  γόμνη•  ό^ 
μένη  €(  γονώνη)  5  γομφία  ήγουν  γομφοτηρία  ξύλω  εΙς  τόμφους  ' 
(Αιηοβ  IV  6)*  σννθλασμον,  ή  συντριμμόν,  ή  αίμωδιασμόν  οδόντων 


όρίγανον  (τ.  γολο- 
6  γομφιασμόν 


357 


γόμφοίς  —  γοννίαϊος:  τόπος 


368 


γόμφοις*  ναΖς  των  ξύλα>ν  άρμογαΐς  [9 — 12]* 

γομψοηαγη  (Αγ. Κβηη. 824) *  σννηρμοσμέρφ 

γομφωσαΐ'  σνμπήξαι 

γονάδες'  μητραί 

γοναι•    χύα,    γεννςί,   φύει,   χαΐ  γυναιχεϊον 

αΐδοΐον 
γ  ο  να  ρ  •  μήτρα.  Αάχατνες 
γονάς  (8ορΙι.  Αη(.  641)•  τέκνα        [19— 29> 
γονή  ν  (δ  755)*  γένεσ^ν,  μήτραν   (ΗίρροςΓ. 

III  ρ.  271).  χαϊ  το  σπέρμα  (ΗβΓοά.  ΠΙ  10Θ)    ΙΟ* 
γονής•  νάρχιασος  τό  φντόν 
γονΙμη  ήμερα  (ΗίρροεΓ.  111  ρ.464)'  ή  ηε- 

ρισσή  χαϊ  μή  άρτιος 
γόνιμος*  γνήσιος  νίός  γεγονώς,  ό  ούχ  ύα^ 

Λοιητός 
γόνιμο  ν  (Αγ.  Ββηη.  96)*  ενχαρηον 
ή^γονίας  (τ.  730)•  ευχερής.  ΑΙσχνλος  Άγα- 

μέμνονι  (Γγ.  126  Νΰΐι.) 
γονοειδές   (Ηίρρθ€Γ.  1  ρ.  261  Κ)'    γόνφ 

έοιχός  [31.  82]    20 

γονοτνλη'  τό  τετυλωμένον  (έν)  τφ  γόνατί• 

τύλας  γαρ  λέγονσιν,  ά  ήμεΐς  τνλώματα 
-^γοννοννία'  σάμψνχος 
γοννχροτοι  (ΑηβΟΓβο  ίπ.  144)*  ήτοι  βλαι- 

σοί^  οίς  τά  γόνατα  σνγχρονει.  ή  δειλοί,  ύχό 

γάρ  δέους  ^σθ*  ότε  συγχρονουσι  τά  γόνατα 
γοννπετεΐ'  παραχαλεΐ.  δέεται,  ίχετεύει  [  ] . 

ή   μεταφορά    από    των    γερόντων    μηχέτ^. 

σ^ένειν  δυναμένων  τοις  γόνασι  [38] 

γονωνη•  όρίγανος  [40—43]    30 


Τοργάδων*  άλιάδων.  άαιδάλφ  Σοφοχλής 
(Γγ.  167) 

γόργεια  (ΡοΗοβ)*  προσωπεία 

Γοργίδες'  αί  *Οχεανίδες 

γοργόνες  (Ειιγ.  Ιοη.  224)*  αΙγίδες.  οΐ  όέ  τά 
έπϊ  των  αΙγΙδων  πρόσωπα 

γοργολόφα  (Αγ.  ΑοΗ.  567)*  άπό  του  λό- 
φου της  περιχεφαλαΐας ,  χαϊ  της  άσηίδος 
[Γοργόνα]  ήν  [έπ'  αυτής]  είχεν  ό  Λάμαχος^ 
ϊνα  τόν  Αάμαχον  είπχι  [49] 

γοργός  (ΕαΓ.  ΡΗοΦη.  149)*  ευxίν7γζος^  ταχύς, 
σχληρός.  λιπαρός,  ευτραφής 

γοργοτάτω'  γοργότατοι,  δυϊχώς 

γοργύρα'  υπόνομος,  δι  ού  τά  ύδατα  ύΛΜξ" 
ήει  (ΗβΓοά.  III  140  ?) 

γοργώπιν  (δορΗ.  Γγ.  759,  2)  *  φοβερόφ&αλ" 
μον  [64] 

Γοργώπις  ΕρατΙνος.  έν  Πυλαίςί  (Γγ.  XI)* 
λίμνην  φασϊ  είναι^  έν  ΕορίνΒφ^  εΙΧηφέναι  όέ 
τούνομα  διά  τό  Γόργην  έμπεσεΐν  εις  α'ύτήν 

γοργωπόν  (Αββοΐι.  Ργοιιι.  356)*  πί^ρόν  τήν 
βλέιριν  [  ],  αύστηρόν  [&7] 

γοργώίρατο'  πιχρόν  έβλεπε  (ν.  έγγοργώ- 
ψατο  6ΐ  άγερούατο)  [59—61} 

γό^τυξ'  δρτυζ 

γόρυνος  (ΡβρΗΗ)*  ή;"  μυς,  βάτραχος 

(γοσταΐ•  χρι&αί.  γράστις) 

γοτάν  ύν.  Μαχεδόνες  (ν.  791)         [66—69] 

ή-γουνέοίΐαΐ'  ίχετεύομαι  [71.  72] 

ή^γουνιαΐος  τόπος  [74.96] 


ΟΟΡ.  15  μητέρες  16  άΐδοΰν  17  γόνα  ρ*  μητέρα  24  μητέρα  27  γόνος,  γν, 
€γτ{\\\.  29  (€Γ.  βοΙιοΙ.  Α68€&.  εΐιο.  1067,  γνοφίας  Ογτ^Ι  βΐ  Ιο.  ί.γά.  όβ  ηιβηβ.  ρ.  280)  35  βελΒ- 
σοϊ  ως  —  ή  δήλοι  36  έπϊ  —  σΒένει  61.  62  Ιβ^βΙιβηΙυΓ  ροβΐ  859  62  υπ.  ξείη  63  φεροφΒ\ 
67  Ι)ίο^βηί3ηί  νίάβηΙυΓ  γοργώ'  γοργότης,  ως  Ζηλω  Χρυσώ  (63  μιχρός  ρΓΟ  μϋς  51•  671. 
170,  5)        64  Ιηιο  γοϋταν        66  γωρός  Ο^ρΓίίΙ 

ΗΕδ.  9  γόμφους*  οδόντας,  χαϊ  τους  συνδέσμους  των  ξύλων,  ή  μύλους  (ΗοβΓίβ) 
10  γομφωτήρια'  ήλοι  11  Γόμορρα  (ΡΓοεορ.  Ι698ί.  Ι  ρ.  17)*  μέτρον.  στάσις  12  γόμ- 
φοισι  (ε  248)*  σφηναρίοις  19^  γονορύνς  (ίβνίΐ.  XV  4)*  ού  ή  γονή  φέοεται  άχουσίως 
20  γονορύα'  πά&ος  περϊ  τήν  γονήν  21  γονος'  υΙός.  γέννημα,  ή^ φυλή  (φύτλη,  ηοη  άφύη). 
χαϊ  ό  απόγονος  παρ*  Όμή^ω  (ΛΓ  449)  22  γόνοις'  τέχνοις  23  γόνυ  χάμιραι  (Η  118)* 
άναπαύεσ^αι  31  Γονοίσσα  (Β  573)*  πόλις  32  γονυαγχών  Αά  37:  Γονόεσσα* 
πόλις  Πελοποννήσου,  γόνυγρον  τά  άκαρπα  χαϊ  ξηρά  πεδία,  ή  9^  γόνον  μίτον  (τόνον) 
40  70010  (Ζ  51)•  θρήνου  41  γόον  (£156)•  ^^ρήνον  42  γόος  (ί?  240)•  ^ρτ^νος.  ή 
^ρηνητιχός  (β<1  γόαος)  43  γοώσα  (£413)*  Θρηνούσα  49  γόργευσον  (Γβοβηβ)*  ταχννον^ 
σπεϋσον  64  γοργωπένεδραν  (Κατ.  ΒΙιββ.  7)*  φοβεράν  [χαϊ]  χαΟ^έδραν.  \ή  ό^ιν]  Αά  66  χαΐ 
γορδελίξειν  άδολεσχεΐν  57  γοργώ  (^36)*  γοργότης.  [πέπλασται  όέ  ώσπερ  τοϊς  άλλοις 
ποιηταΐς]  ώς  ξηλοχρύσω  [τά  γάρ  περϊ  τήν  άανάην  χαϊ  τά  ....  Περσέα  χαϊ  τάς  Γοργόνας 
^Ομηρος   ουκ   οίδε  59   γοργείην   χεφαλήν   (λ  633) *    ού  τήν  Γοργόνα   έχληπτέον,   άλλα 

γοογοτητά  τίνα  χαϊ  φόβητρου.   ( )  ^Ησίοδος  δε  πλανηθείς  άνέπλασεν  (^^εΐσαν  έπλασε 

€οα.)  εκ  τούτων  τά  περϊ  τον  Περσέα,  δτι  άπέτεμε  τήν  χεφαλήν  Γοργόνος  60  γοράπιες' 
{)άφανοι  (^άπυες)  61  Γορτύνα  {Β  646)*  πόλις  66  γ  ορό  ς.  κυρτός  (γυρός)  6Η  γορυ- 
τός'  &ήκη  τόξου  (γωρυτός)  67  γ  ου  ν  {Π  30)*  τοίνυν  (ν.  7^*^)  ^®  γοράτου*  ήφινόν.^οί^ 
όέ  ^ανώ  69  γουναζέσ&ην  {Λ  130)•  έλιτάνευον  71  γουνούμενος  (Ο  660)*  ίκετεύων 
72  γουνοΰσθαί'  (κ521)  74  γουνοειαλως  (1530)*  έν  τφ  γονιμώ  της  άλωνίας  76  γου- 
νόντων  {Α  407)*  γονάτων  (τ.  γεύνων) 

23  ♦ 


359 


γουνι^  —  γίΐίφος 


3β0 


γοννφ  (1530)*  γονίμφ  τάπφ  [77.  771»] 

γ  ρ  α*  φάγε,  Κύπριοι  (ν.  χαγρας) 

γραβάν  σχαφίον.  βό&ρον 

Γραΐα'  ηόλις  (Β  498).  γη,  χαϊ  άημήιτηρ 

γ  ρ  αϊ  αν  ή^χάρδοπον  (χάδροχον) 

γραιβία  ή  γραιτία*  ηανήγνρις,  ΤαραντΖνοί 

Τραιχιστί'  ^Ελληνιστί 

τ  ράιχ  6  ς  (ΟβΠίιη.  ίΓ.  ΟΙΥ  4)*  Έλλι/ν 

γραίνειν  έσ^Ιειν 

γραιολέας'  ηονηράς,  ή  ολέθριας  γραίας  10 

γραιοπίας'  γραί^  έμφερης 

γράμματα*   τά  γεγραμμένα  χαΐ   συλλαβαί 

(ΕυΓ.  ίτ.  582,  2).  χαΐ  τά  ξοογραφ-ήματα,  χαϊ 

τά  έν  ταΐς  διχαστιχαΐς  ψήφοις  (ΑΓίβΙορΙι.)• 

χαϊ  οΛογραφαί 
γράμμα ί'  έν  τη   ορχήστρα  ήσαν ^   ώς  τον 

χορόν  έν  στοίχφ  Ισταα^αι  [90.  91] 

γραμματεύειν  γράφειν,  άναγινώαχειν 
γραμματεύς*  ό  αναγνώστης  γράμματα  εΐ^ 

δώς  χαλως  20 

γραμματίδιον  ότ^  μίν  το  χιναχίδιον •  ότέ 

(όέ)   δμοιον  γλωσσοχόμφ,  λέγεται   όέ  χαϊ 

έηιστόΧίον 
γραμματιστης•  γραμματοδιδάσχαλος 
γραμμή  (Αγ.  ΑοΙι.  483)*  ή  έηϊ  του  δρόμου, 

"ή ς  έπέβαινον  οί  δρομείς 
γραμμή  μαχρά   (Αγ.  Υοβρρ.   106)*   εΙώΒει 

6  διχαστής  χαταδιχόζων  έν  τφ  γραμματι- 

δίφ  μαχράν  γραμμήν  ελχείν,  ό  όέ  άπολύων 

μιχράν  [98.  99]    30 

ή^γραν&έωνα*    γέροντα    (γραν     θέωνί) 

[901] 
γραός'  [βά  902] 

γράχιν  γήρας  τέττιγος,  ή  δφεως,  χαϊ  των 

έχδυομένων,  χαϊ   είδος  όρνέου  (ΑγϊβΙ.  Η  Α. 

VIII   5,  3  δοΐιη.).  χαϊ   ^υσσόν,   άηδ  τοΰ 

γραμμάς    ίχειν   τάς  (ρυτίδας,   δ&εν    χαϊ  ή 

γραϋς  ήτυμολόγηται 
γραηίνης•  οίνος  τραχύς 
γραχτΰς  (ω  228)•  τάς  άμυχάς  χαϊ  χατα-    40 

ξύσεις  των  άχαν&ών 


γ  ρ  άσο  ς  (Ευροΐ.  Γγ.  XXXIV  ρ.  520)*  δυσοσμία 

γ  ράσων  μωρέ,  άνούστατε 

γραύχαλας•  όρνις  τεφρός  (ν.  χαυχαλίας) 

γραϋς*  το  σνναγόμενον  χαϊ  έηυτηγννμενον 
επάνω,  όταν  γάλα  ε^ρηται,  τοιούτον  ύγρόν, 
χαϊ  ή  έν  τοις  χείλεσι  των  ποταμών  γραμμή, 
χαϊ  βόλος  τις  αστραγάλων 

γραϋς  ζριφος'  ^Απολλόδωρος  φησί,  δτι  Ιστι. 
τις  παροιμιώδης  λεγομένη  έριφία  γραΰς' 
είναι  δΐ  αυτήν  οίον  γραϋν  εριφον,  τήν  έν 
παρθενία  χαταγεγηραχυΐαν,  οί  δέ  άπό  της 
άχρίδος'  τήν  γάρ  άρουραίαν  άχρίδα  ύ«ό 
τίνων  μάντιν  λεγομένην 

γράφεταΐ'  αντιγράφει,  ή  χατηγορεί 

γραφεύς  (ΕϋΓ.  Ηβ€.  807)•  ζωγράφος 

γραφή'  χατηγορία 

γραφή'  ή  δημοσία  δίχη,  ώς  δταν  ή  ψηφί- 
σματος ή  νόμου  τις  χατηγορη,  χαϊ  ή  έπϊ 
δίχην  χλήσις,  χαϊ  ή  παράγραφος  γραφή, 
χαϊ  έηίχλημα,  χατηγορία,  χοΧ  Ιγχλημα 

γ  ρ  άψα  ι-   ξύσαι,  χαράξαι  (Ζ  169),  άμύξαι 

[16] 

γρήιον  παλαιόν  (ΟαΙΗιη.  ΕΜ.  603,  23  €( 
Κί€3ηά.  Γγ.  62) 

γρήνη*  αν&η  σύμμιχτα  [19] 

γρίντης'  βυρσεύς 

γρΖνος  (Αβοΐβ»)*  δέρμα 

γριπίξεί'  (ίλιενε^ 

γριπεύς  (Τ1ι«0€Γ.  Ι  39) *  ό  ^άπτων  τά  άλιευ- 
τιχά  λίνα.   χαϊ  ό  αλιεύων 

γριπωμένα  (ΗίρροοΓ.  Ι  ρ.  171)*  συνελχό- 
μένα,  χαϊ  σπασμωδώς  συμπαθούντα,  οί  όέ 
συνεγγίζοντα 

Γρίσων  ύς,  Αριστοφάνης  (Γγ.  €1.11  ρ.  1208) 
όέ  δνομα  δρομέως  νενιχηχότος  έν  *Ολνμπ(^ 
στάδιον 

γριφάσ&αΐ'  γράφειν,  Λάχωνες,  οί  δΐ  ξύειν 
χαϊ  άμύσσειν 

γριφεύειν  αίνιτίττεσθαι  [28] 

γριφοειδές'  δυσεύρετον 

γρίφος*  τδ  δίχτυον,  χαϊ  συμποτιχή  ξήτησις 


ΟΟΌ,    78  γρά       80  γραία        (82  γράτεια  ΟχΓ.  63  γρατία,^α  €.171)  86.87  =  87.86 

97  διδάσχαλος           906  γράσως           10   άχρίχα   —   μάτην    λέγομεν    (€οηί.  γραϋς  στέριφος) 

20  γρηντίς        21  γρίνος        24  σπατωδώς  —  έγγίζοντα        25  γρισων  20  Λάχωνες  ρθ5ΐ 
άμύσσειν        29  δυσάρεστον        80  γρίφος  —  γρίφον 


ΗΕ8.    77  γοώσα'  θρηνούσα  (843)         711»  γοργώ'  χατάπληξις,  φόβος,  πιχρία,  αύστη- 


19  Γοήνιχος  (Μ  21)•   ποταμός 

(Ηοβηβ) 


28  γρίφη'  τά   έν  τοις  πότοις  βαλλόμενα  ζητήματα 


3β1 


γ^ίφον  —  γΰβΧον 


362 


αίρίγματω^ης•  χαϊ  ηρόστιμον  τφ  μή  Χύ- 

σαντι  τόν  γρΐφον  ίχηιεΐν  τό  σνγχείμενον^ 

ήτοι  άχρατον^    ή  ύδωρ,    τουτέστι  χάδσν 

ύδατος 
γρίφο  ν  ζητήματος 
γρίφώμενα•  γραφόμενα  (Ι.9€οη€5).  ή  ίηα" 

νειλονμενα  (ΗίρροοΓ.  Ι  ρ.  171) 
γρομφάς'  ύς  παλαιάς  σχρόφα.   ομοίως  χαϊ 

ή  νρόμφις  (Ηίρροη&οΙ.  Γγ.  67) 
γρόν&ων  άναφύσησις,  ήν  ηρώτην  μαν&ά- 

νονσιν  ανληταϊ  χαϊ  Χί&αρίσταϊ  (Ραοβ.  ΑΙΙ.) 
"ίγρον^ονενεταΐ'  Βνμονται. 
γρόσυνον  τάραξον  (Φ  312 ?) 
γρονμος'  στρόβιλος 
γρούσσεται•  μηρύεται,  ήγουν  έχτείνεταί 
γροφεΐς  (ΒοΓββ)*  οί  ζωγράφοι 
γρν  (€οιηί€ί)*    6  υπό  τφ  δννχι  ^ύπος   (τ. 

γρνξ),    ήδη  όέ  χαϊ  τό   ελάχιστον,    χαϊ  ή 

γρύτη.  χαϊ  τό  βραχύ 
γρυβός'  γρύ-ψ 

γρύξειν  (Αγ.  Ρ1α(.  451)*  φ^έγγεοΒαι,  λέγειν 
ή^γρνήλιον  ^ωσμήν  (γρννόν  ^ωχμήνΐ) 

δρυός 
γρυλέων  ό  χοίρος 

γρυλίζοντα*  γρύζοντα  [46] 

γρύλλη*  νων  φαητή 

γρύλλος  (Εΐβί  &ρ.  Νίοβηά.  ίΓ.  122)*  χοίρος 

[49] 
γρυμέα   (ΒίρΜΙ.   /γ.  XIV  ρ.  428)•    [έσ9ής. 

χαϊ]   άγγεΐον^  σχευο8ήχη,  έν  φ  ή  γρύτη, 

ήδη  χαϊ  τά  λεητά  σχευάρια,   ά  χαϊ  γρύ^ 

την  λέγομεν 
γρυμηάνειν  •     γρυποϋσΘαι,      συγχάμητειν 

(52.  53] 
γρύξαι•   Ί}ρέμα  χράξαι,   ή  ήρίμα  φΒέγξα- 

σ&αι^  ή  ύλαχτήσαι  (ν.  ^ύζειν) 
γρύπαΐ'    αΐ  νεοσσιαϊ    των    γυηών    οί  δι 

γύχαι  (ς.  ν.) 
Ιίρυπάλιον '     γερόντιον,     ή    γρυπάνιον 

(Αηΐίρΐιο) 


γρύπες*  μέρος  των  της  νεώς  σχευων^  χαϊ 
είδος  ζώου  πτερωτούς  6  χαλούσι  ή^γύπον 
έμέσιν    (γυπονέμεσιν)  [58] 

γρυηός'  τά  εξω  τού  στόματος  χαμπυλόρρις, 
ό  έηιχαμπη  την  ^ΐνα  Ιχων  [60] 

γρύητειν  (ΜβΙβοΙΙιίιΐδ) *  γρυηούα^αι.  συγ- 
χάμπτεα^αι 

γρύταΐ'  σχεύη 

γρυτενεταΐ'  καρασχευάζεται 
10    γρω&ύλοΐ'  γωλιοί.  σπήλαια 

(γρώνα'  ύς  9ήλεια.  Αάκωνες 

γρωνάδες*  ^λειαι  σύες 

γρωνη*  σαπρά  γραυς.  οΐ  όέ  τήν  πάλαιαν 
ή;"  δνησιν  (χαϊ  παλαών  άγγείον  σχύτινον• 
χαϊ  τό  χοΐλον  τού  δίφρου,  ού  λόγχαι  χεΐν^ 
ται,  άλλοι  όέ  τήν  όπήν  της  πέτρας  ^  δι  ής 
τά  σχοινίΓ.  προς  των  νεών  στάσιν  ήσφα^ 
λίζοντο) 

γρώνους'  τους  άχούοντας^  χαϊ  τους  μή  λα- 
20        λούντας 

γύαι•  [  ]  πλέΒρα 

γύαια'  απόγεια  οχοινία ,  τά  πρυμνήσια, 

γύαλα•  ^σαυροί,  ταμεία  (ΕαΓ.  ΑηάΓ.  1094). 
χοΐλα,  (πτερύγια,  ποτήρια,  πτυχαί) 

γυάλας  (Μβηχββ)*  είδος  ποτηριού  παρά 
Μαχεδόσι 

γύλλινα•  ερείσματα,  -^γεισή  (Αγ.  Τ1ι€8ΙΙΙ» 
1101) 

γναλον  χοΐλον,  άλλοι  περίβολον.  άλλοι  τό 

30        χύτος  τού  θώρακος  (2^507)•  τι^έασι  6έ 

χαϊ  έπϊ  τού  χοιλύματος  (Ηββίοά.  Τΐι.  499). 

χαϊ  δηλούται  δια  περιφράσεως  6  πάς  Θώραξ 

γυαλός*  κύβος,  ή  τετράγωνος  λί&ος  (βρί- 
ουβ  ίηε.  αρ.  βοΗοΙ.  Ε  99) 

γυλλοί'  στολμοί  (γυάλου  στολμοί^} 

γυβφ'  χολυμβ^ 

Γυγά  (Ι.)ΓθορΙι.  1162)•  *Α&ηνά  εγχώριος 

γυγαί'  πάπποι  [80.  81] 

'\γυγαίη  νύξ*  ή  σκοτεινή  [83] 

40    γύελον  κόλπον  [85.  86] 


ΟΟΡ.    Ζ2  γριφόαενα         33  γρομφίς        (36  όρόσυνον  Ι.8εοηίθ6?    €ί.  βΐί&ιη  πορσύνων) 
γρομφεΐς        41  γρύξ        50  γρυμαία        55  νεοσσεΐαι  βΐ  γρυπαί  —  γυπαί      59  καμπυ- 
Χάρης  —  έηϊκααπ^ν  64  — 68  ζ=  67.  64  (65)  66.  68         65  Οί.  γεώνα         61  γρωΒώνη  ^ 

κοϊνον   ΟΓ.  ΕυβίβΙΙι.  633,  47.   852,  9.  1307,  22  68   λαλούντας  [καϊ  παλαιόν  —  ήσφαλίζοντο] 

70  άπόγυισ.  —  πρ,  περίγναι  ποτήρια  πτυχαί  11  κοιλία  72.  73  ΐ€§;οΙ)8ΐι<υΓ  ρο»1 995  72  γνλλάς 
(ΑΙΗ.  XI  467  0)  74  γοίαλον  —  κοΐτος  75.  76  ΐ6ΚβΙ)8ηΙυΓ  ροβΐ  72.  73  75  γυλλός 
(76  γύαλα-  •-'  στολισμούς  ΕΜ.  243,  11)  (78.  79   ΓοΓίβ  Γυγαία  βΐ  γυγαΐοι)  19  πάμποι 

82  σκοτεινή  γη        ^^  γυέλιον 

ΗΕδ.  46  γρυλάζειν  γογγύζειν  (763)  49  γρύμνη•  άνηκος  (ν.  γνμνή)  ^  52  "^γρύ^ 
νος'  6  γρύίρ  53  γρύξ'  ό  τόπος  (γρύ*  ο  ^ύποςΐ)  τον  δνυχος  58  γρυπνόν  στυγνόν^ 
κατηφές  (γνύπονες)  60  γρυπό  ν  [γρύιρ],  κατηφή,  στυγνόν  (γνύπων)  λά  69  γ.]  οδοί 
(βά  άγυιαί)      80.81  γύας  (ΕυΓίρ.  ρβββίιη) '  γης  (γήν)      81  Γυγαίη  λιμήν  (Β  685)•  έν  Αυδία 

83  γυλός,  μένος  (γυλομένοις'  όλεθρίοις  1ι.  6.  ούλομένοις  €γτ,  319)  85  γυήτης'  χωλός 
{Α  607)        86  γύη'  μέτρον  πλέ^ρου  (ηοϋοίαιη) 


363 


γνης  —  γυ(ΐ$τας 


364 


γύης  (Ηββίοά.  Ορρ.  435.  434)*  τό  χατοτατον 
μέρος  του  ίστοβοέως  έν  τφ  άρότρφ•  αϋ- 
τόγνον  6έ  το  μή  σύρθετον,  άλλ'  έξ  ενός 
ξύλου,  δηλοϊ  δέ  χαϊ  μέτρου  γης  δίγνον 
χαΐ  ηεντηΐίοντόγνον  (1579),  χαΐ  αν- 
η}ν  γτΐν,  Ιτι.  όέ  χαΐ  ή  των  αστραγάλων 
σύν^εσι,ς  γνης  (ΡοΠ.  II  131).  Διονύσιος 
αυτήν  ή;'γντης  (ν.  σκύτα)  εϊρηχε 

γυ^Ισσων  (ΤβΓ€η(ίηί ?} *  διορύσσων 

γ  νια  (Γ  34  3ΐ.)*  μέλη,  χεϊρές  τε  χαϊ  ηόδες    10 
χαϊ  τα  λοιπά  [90] 

γνιτ/'  χωλή,  άοΒενης  (εί.  Οβίΐίιη.  Βίβη.  177) 

γνιός  (ΗβΓοά.  ίβιηΙ).  (γ.  6)*  χωλός,  νοσωδης. 
ηηρώδΊ]ς  (ν.  733) 

(γνιώσαι  €Γ.  1036) 

-[•^νλλ^σκοι•  Ιχ&ύες  ποι,οί  (χννίσχοι ?) 

Γι;λ(θ^*  6  *Ηραχλής  (Πύλιοςί).  χαϊ  άγγειον 
όδοΐΛοριχόν  εΙς  άΛ09εσιν  των  άναγχαίων^ 
φ  έχρώντο  οί  στρατιωται  (Αΐβχίβ  ίτ.  IV 
ρ.  433)  20 

γύλλίον  (Ρ€Γ886)'  άγγειον  χλεχτόν 

γυμνάζεται*  άαχείται 

γυμνάσια*  άσχησις.  μελέτη 

γυμνασιάρχης '  άρχων  του  ξυστού,  ή 
βόλου  όνομα 

γυμνάσιον  τόπος,  έν  φ  αγωνίζονται 

γυμνή*  άνηβος  (ν.  949) 

γυμνηλοΐ'  οΐ  ακτήμονες,  χαϊ  πένητες 

γυμνήτες'  οί  μι)  έχοντες  όπλα  (ΗβΓοά.  IX 
63).    οί  όέ  τους  σφενδονητάς  (ΕυΓ.  Ρΐιοβη.    30 
1154)*  οί  6έ  τους  γυμνούς  μαχόμενους 

γυμνό  ν  ανυπόδητου,  ή  άπεσχυ&ισμένον, 
ώς  Αρχίλοχος  (Γγ.  160) 

Τ  υ  μνοπ  αιδία  ( — ίαι  ?)  •  Ινιοι  μεν  έορτήν 
φασι  Σπαρτιατικήν ,  έν  η  τους  έφηβους 
χύχλφ  περι&εΐυ  τόυ  έυ  Άμυκλαίφ  βωμόν 
τύφτοντας    αλλήλων   τα   νώτα.    ταύτα  δέ 


έστι  ίρευδή.  έν  γάρ  άγορ^  έορτάζουσί'  Λλψ- 
γαϊ  δέ  ού  γίνονται,  αλλά  πρόσοδοι  χορών 
γεγυμνωμένων  (ΤΗυο.  V  82,  2.  3) 

γυμνότερος  λεβηρίδός  [8ά-1#θ&] 

γυμνφ  φυλαχήν  έπιτάττειν     [«ά  1006) 

γυναικεία  (Ηίρρθ€Γ.) *  τα  έμμηνα•  χβΐ  οί 
γυναικείοι  τόποι 

γυναιχίσκιον  ηαιδίσχιον 

γυναικωνιτις  (ΒΙβηβηά.  ίΓ.ΙΙ  ρ. 223)*  οίχος 
γυναικών 

ή^γύναιξ'  γύναι 

γύναιου  (Μβοαηά.  Γγ.  Ι  12  ρ.  189)*    γυνή 

γυναίου*  γυυαικείου  (βρΏΓ.Ι) 

γυναίου  είνεκα  δώρου  (Λ  520)*  διά  γυ- 
ναικών δωροδοκίαν  [1&] 

γυνή*  ηλικία  τις  παρά  Πυ&αγόρ^.  ή  άν9ρω'^ 
πος 

γύννιδας*  μαλακούς 

γύννις*  δειλός,  άνανδρος,  γυναικώδης.  Άρΐ" 
στοφάνης  (ΤΗββαι.  136)  [19.  20] 

γύπας*  καλύβας,  καϊ  &αλάμας•  οί  όέ  γυπών 
νεοσσιάς  (ν.  955),  άλλοι  δασείας  όδσυς.  οΐ 
όέ  τάς  κατά  γήν  οΙκήσεις.  οί  όέ  σπήλαια» 
ηαϊ  γυ πάρια  τά  αυτά.  ή^οί  όέ  άζώατνυς^ 
άνασεσυρμένας 

γύηη  (ΟβΙΙίιη.  (γ.  ΟΙ,ΧΧΙΙ)*  κοίλωμα  γης.  θα- 
λάμη, γωνία 

-^γυπόν*  μακρόν  (ΟΛΥΤΙΟΝ) 

γυπός  σκιά*  παροιμία,  έπϊ  τών  μηδ^  άξιον 
ύπό  φθόνου  πραττόντων  (Οίοςβη.  III  100) 

Γυράς*  δρος  έν  Τήνφ  (βΰΐιοΐ.  Ι.^€θρΙι.  390) 

γύργαϋ^ον  (ΑΓίβΙορΙι.  Γγ. XXI  ρ.  1039) *  σκεΰος 
πλεκτόν,  έν  φ  βάλλουσι  τόν  άρτον  οί  άρ- 
τοκόποι  [27] 

γύρις  (ρο1ΐ€ή)*  πάλη,  χαϊ  σποδός 

γυ'ρίτας  (Αιηβπαβ)*  αύτοπύρους  άρτους 


€00.  (88  γνυί^ίσσωνί)  91  γυίη*  δουξ,  όργυιά,  χ.  ά.  (95  ΡΙιίΙβιη.  ρ.  297  Οββηη.) 
Ρο•^  95  1(§:θΙ)8ηΙυΓ  972.  3.  5.  6  1002  μετέχοντες  δ  άυύδητον  6  γνμνοφυλαxειν^ 
έπιτάττειν  7  γυναίκιοι  ίπποι  15  μηρούς  16  τ^  (ν.  ΤΙιββ.  V  εοΐ.  753  ϋ)  21  όδάς  εΙς 
οδούς        24  μηδί  εξεστι        25  γύρας        2%  γυρία  —  σπολίς 


τούτο  και  τυφλον.  τας  γαρ  όπάς  μονάς  έχει  των  οφθαλμών,  ταττουσι  οε  την  λεξιν  επί  τέττι- 
γος,  καϊ  συνόλως' έπϊ  των  άποδυομένων  τό  γήρας.  Τριχη  όέ  άναγράψονσι  τήν  παροιμίαν.  καϊ 
οί  μίν  τυφλότερος  λεβηρίδος,  οί  όέ  κενότερος,  οί  όέ  γυμνότερος  Κά  1006:  πα- 
ροιμίαν έπϊ  τών  {μή)  δεομένων  προστάξεως,  διά  τό  άναγκαίώς  καϊ  χωρϊς  έπικελάσεως  τούτο 
πράττειν.    Φερεκράτης   Τυραννίσι  (Γγ.  IV  ρ.  326)  12   γυναιμανές  (Γ  39)*   γυναικομανές, 

έπϊ  γυναιξϊ  μεμηνώς,  ή  τάς  γυναίκας  έκμαίνων  *  ή  έπϊ  γυναιξϊ  μαινόμενος,  ή  γυναίκας  εΙς  μανίας 
άγων  διά  τό  κάλλος  15   γυναίκες   είλίποδες   (£υρο1.  Γγ.  V  ρ.  448)*   διά  τήν  δέσιν  τών 

σκελών  καϊ  πλοκήν  τήν  κατά  τήν  συνουσίαν.  καϊ  ^Ανακρέων  (Γγ.  164)  •  πλέξαντες  μηοοίσι  περϊ 
μηρούς  (β  Ρβιιββη.  ΑΐΙίΰ.)  19  γυναικόσαρ  άντέτυξο  (θ  163)*  άντϊ  γυναικός  αρα  γεγέν- 
νήσο  20  γύπες  (^237)*  δρνεα  σαρκοφάγα  καϊ  νεκροφαγα  27  Γύρη  σι  πέτρ•οσιν  (0  600)* 
ούτω  καλούνται  Γυραϊ  πέτραι  έν  τφ  Ίκαρίφ  πελάγους  προς  Μναύνχι  τ^  νήσφ 


865 


γνρόν  —  δαίαψ 


366 


γνρόν  (τ  246 ?)'    7(αταχΒχαμμένον.    χυρτάν 

(τ.  865),  στρογγυλού,  χνχλοείδή      [81.  12] 
γνροΐ'  βό9ροι 

ή^γυρτΒνς'  ή^ άνακρωτόφονος  [9Λ] 

γυρώσαι    (ΗίρροοΓ.  Ι  ρ.  125  Κ)'    ηηρωσαι 

(ίηο  γυώσαί  νβΐ  γνίόσαι) 
γ  φ*  έαντφ,  ΙδΙφ,  χαΐ  φ  [88] 

γωγγάμη'    έν  φ  οί  αλιείς    σννάγονσι  τά 

δστρεα,   εϊρηται  χαΐ  γαγγάμη 
γωλίοΐ  (— £ΐοΠ)*  ΟΛηλαια,  χαϊ  αί  ηρός  Βά-' 

λασσαν  καταδύσεις  (Νιο.  ΤΙιβΓ.  351) 


10 


γωνιασμός•  τοίχων  συμβολή  έγγώνιος.  οί 

όέ  γεωμετριχόν  θεώρημα,  Αριστοφάνης  Βα- 

τράχοις  (956) 
γ&νορ'  γωνία,  Αάχωνες  [48] 

γώνος'  γοννός,  εδος,  χαϊ  παιδιά  τις  ηολαΐι^ 

στριχή.  οί  όέ  χιόπη  [45] 

ή^γώος*  μνημεΐον 
γώηας*  χολοιονς,  Μαχεδόνες 
γωροΰταΐ'  σαρχοΐ.  Αάχωνες 
γωρντός  (φ  54)•  τοξο&ήχη,  ^ιίλαχος,  οί  δβ 

χωρντός 


Ί*  6'αάναι*  δνεσ&αι,  δσον  εΙς  τήν  χρείαν  του 
στη  μονός  μεριζόμενον  χα^άητεσ&αι  (βά 
δίασμα)  |2] 

δαβελός*  δαλός,  Αάχωνες 
δαβονλ'  ή  άρχτος,  Χαλδάίοι  [5] 

δάχολον  δρέηανον  [7.  8] 

(δαγύς  [ΤΙιβοεΓ.  11110]*  χονράλλίΛν,  νύμφη 

λενχόχηρος) 
δψδα'  λαμπάδα 
δφδας'  λαμπηδόνας 

δ  γίδες  λαμπραί  [12.  18] 

δ^δονχεΐ'  λάμπει^  φέγγει,  φωτίζει,  φ[α]αί'' 

νει  [15] 

δ^δονχος•  λνχνάπτης,  λαμπαδηφόρος  (Χβη. 

ΤΙ  3,  3) 
δ^δονχοννταΐ'  φαίνονται 
δ^δονχων  διαλάμπων•  φωτίζων 


δαδνσσεσ^αι  (ν,  δαιδ — )•  ελχεσ^αι,  σπα- 

ράσσεσθαι  [20] 

δαείς  ΑββοΙι.  ΟΗο.  603)•  μα»ων  [22] 

δάειρα δάερα  (£  156)   γαρ  χαϊ  τόν 

του  ανδρός  άδελφόν  δηλοΐ  [βά  23]  [24 — 29] 
δαερόν  μέλαν,  χαϊ  το  χαιόμενον  [81] 

άαήλης'  ίερεύς  ^Αρτέμιδος 
δαήμεναι    (Αβοΐββ)•    έμπειροι    γυναΐχες 

[34.  85] 
δαήμων*  εΙδήμων^  ^πιστημων^  ίμπειρος  [87] 
\^  δαηρόν  &ερμόν^  χα(υ)ματηρόν,  προφανές 
ή^δάης'  μάχης,  μεγάλης  (δορΗ.  Αί.365?)  [4Φ] 
όάθεα*  άρπη,  φρεάτια.  Ταραντΐνοι  [42.48] 
δαΐα  (δορίι.  Αί.  874)•  μεγάλη,  ίμπειρος  (Αγ. 

Ηβη.  897).  σεμνή,  φοβερά 
δαΐα  ν*    ή;•  την    ή;•  άρουμένην    (λαΐαν   γην^). 

σεμνήν  [46.  47] 


€0Α.  80  \χεχελιι\  (32  λυρτάν  δβίβυοιιβ  ΑΙΗ.  XI  .'ίΟΟ  Β)  σχνρόν  88  γύροι  87  σφ 
41  βαστράχοις  8  δαβελος  4  δαβουλή^  ά\  8  ΟΓ.  359  81>  Ι.β^βΙ>8ΐυΓ  δατύς'  χουράλλι- 
νον  —  λευχοχήρως  ροβΐ  317.  €ΐ,  χάχαρις  21  Οί.  103  (23  Υίά.  ΕυβΙβΙΙι.  648,  21  ΕΜ.  244, 
34  €(  άαίρα)        (41  αρπάγη  φρεατείαλ) 

ΗΕδ.  81  γυρίνο  ν  τό  έχ  του  βατράχου  παιδίον  82  γυρτόν  (ΕρίΓοΙββ)•  σχύφο9 
85   Γυρτώνη  (Β  738)•   πόλις  έν   θεσσαλίφ  38    γωγώνη'   φάρυγξ  (ν.  γογγρώνη   ^ί  γοί) 

48  γωνοοίσματα'  γνωρίσματα,  τοπο^εσίαι  (ΡΙιιΊοΙ.  όοΙΙ.  111  ρ.  321)  45  γώνυμος*   φε- 

ρώνυμος  {άγώννμος)  Δ    2  δαβεΐ'  χά^ηται  Αάχωνες  (ν.  έχδαβη)  5   δάγμνος' 

οίχτρός.  πένης,  ελεεινός  (βά  άδινός  εΐ  άτμενος)  7  δ  αγνό  ν  πυχνόν  (ν.  δαΐνόν  Η.  €.  άδινόν 
6ΐ  λανόν)  8  ^  δαγόμενον  έρρωμένον  (ΟβΙΙίιη.  βρ.  Ι.ΙΙ1  3)  13  δαδαίνειν  (γ.  δανδ — 
€Ϊ  ένδανοαίνει)*  αντέχειν.  άτενίζειν.  μεριμνάν,  φροντίξειν.  -^ ά^ηναι  13  δαδεννται  (δατ — )• 
διαιροΰσιν,  εύωχοΰνται  15  οαδουχίας  (II  Μβεο.  IV  22)•  λαμπαδηφορίας.  λυχνα-φίας,  φω- 
τισμού 20  δαεγώ'  οίδα,  ίπίσταμαι  (εγωδα'  έγώ  οίδα)  22  δαειν  χαχουργεΐν  (χ, 
152)  Αά  23:  χαϊ  δαήμων  έμπειρος  24  δαείσαΐ'  χορτάσαι  σιτίων  (άδδΓισαι)  25  δάερ 
(Ζ  355)•  άνδράδελφε  2ί»  δαείων  (Κ  425)  *  μαθών  (ν.  δαΐω)  27  δάερ  έμίο  χυνός 
(Ζ  344)•  τού  ανδρός  μου  αδελφέ  της  αναιδούς  28  δαεινόν  χλαύσψον  29  δάελον 
διάδηλον  (ρΓΟ  δέελον  (Κ  466)  τβΐ  δίαλον)  81  δ  αέρων  (ί?  762)  *  τού  ανδρός  αδελφών 
34  δαήμων  έμπειρος  τεχνίτης  (ηβΐβ  β  35,  οί.  23)  35  δαημονος  (Ο  ^{ί)'  έαπείρου  τεχ- 
νίτου  37  δαήναι  {δ  493)•  μα&εΐν  (βοΐιοΐ.  ΥίοΙ.  Αγ.  Κβη.  897)  40  δάηται  (Υ  316)  • 
τίαίεται  42  δαίδαλα  {Ε  60)•  χατασχευάσαατα  ποιχίλα  43  δαη&μόν  έμπρησμόν 
(δαν&αόν)  46  δαιάζω  (Εατ.  Ογ.  80)-  άν'αβοώ.  στενάζω  47  δαιδαλέην  (£611)* 
ΛΟίχίλην 


367 


^α»δάλε»α  —  δα»τροί 


368 


^α^όάλ£^α*  ^Αριστοφάνης  (Γγ.  II  ρ.  1016) 
τόν  ύπό  δαιδάλου  χατασχεναα^έντα  αν- 
δριάντα^ ώς  δια  το  άηοδώράσχειν  διδεμέ- 
νον  [49— &4] 

δαιδάλου  ποιήματα*  χάί  {δαίδαλον) 
τό  χοσμονμενον  νπό  ϋλαταιέων  ξνλον 
(Ρβυββη.  IX  3)  [56] 

6αιδνσσεσ9αΐ'  ίλχεσ&αι  (▼.  19.  265) 

δαιδωχορ  (ίβεοηββ)*  λυχνία 

δαιε'  διεμέριζεν.  ίχαιεν  (σ  206) 

δαίειν  χαίειν^  φλέγειν  [61 — 63] 

δαιέλιξί'  τοις ηεηυραχτωμένοις ξύλοις χατά 
τό  άρχαΐον  μετά  προσβολής  πυρσών  παρά 
*Αργείοις 

δαίζόμενος  (ηοη  5  20) *  χαταχοπτό μένος, 
χαταχαιόμενος 

δαΐξων  (Η  247)•  χαταχόπτων  [67.  68] 

ή^δαΐμα'  σπι&αμην.  (▼.  δάριν)  %αϊ  τό  Ιγχω- 
λον  τοϋ  σχοινιού  (ν.  δέμα),  στήμονα  όέ 
Ταραντΐνοι  (δίασμα) 

δαιμον^  (Α€8€ΐι.  Οΐιο.  566)*  ύπό  δαίμονος 
χατέχεται 

ή^δαιμοΐ'  οί  χαταδιχασ^έντες  τάς  ουσίας  εΙς 
βασιλέως  [72] 

δαίμονες  (ΑροΙΙ.  Ιβχ.  56, 14)  *  οί  ΒεοΙ^  δαή- 
μονές  τίνες  όντες,  οίον  Ιμπειροΐ'  ή  δτι 
πάντα  μερίζουσιν^  άπό  του  δάσασ^αι  [74] 

δαιμονίζειν*  τόν  δαίμονα  ήγειο^αι^  χαϊ 
+  άπο^οϋσ^αι 


δαιμονίηρ•  ή^άχραν.  ^ειοτάτην  [77] 

δαιμονητι^'  δαιμονίζεται,  Κρήτες 
δαίμων  δαήμων.  ^ερμόφρων  [«ά  79] 

ή^δαιμοδία•  ή  των  άριστων  επιβολή  [81. 82] 
δαΐν   (εβΠίιη.  ίΓ.   ΟΟΧΕΙΙΙ)•   μάχην.  νίχ^ν 

λαμπάδων  (ΕΜ.  244,  50)  [84—88] 

δαίξας  (Α«8εΙι.  εΐιο.  396)-  χαταχόιρας 

δάΐξε'  χατέχοιρε  [91] 

δάΐον  τέρας  (ηοη  Αβ8€ΐι.  Ργοιπ.  352  βθά 

10        ΕιΐΓ•  ΡΗοβη.  1030)-  τό  πολεμιχόν  σημεϊον 

(ν.  Ιέρας)  [98—99] 

Δαιρα   (ΑββεΙι.  ίη  271)*  ή  αυτή  τη  Δαείρψ 

[101] 
%δαί  (εί.  52)*  σύνδεσμος.  Ισος  (τφ)  δέ  σνμ- 

πλεχτιχφ  παρά  τφ  ποιητή  (α  225) 
δαις'  πεύχη,  λαμπάς:  ευωχία:  ή  μάχη:  χαϊ 

σώφρων  (δαείς  ς.  ν.  «(  122) 
δαίς'  Σοφοκλής  (Γγ.  544) 

ήλ^εν  όέ  άαϊς  Θάλεια  πρεσβίστη  Βεωρ 
20        ή  δι  εράνων  εύωχία'  Ινιοι  όέ  \τάς  Μού- 
σας,   Τριπτολέμφ  [&] 
ή^  Δαισιανός*  δρομεύς  εστίν  έπϊ  βραδυτΐ^τι 

χαϊ  πενί^  χωμωδούμενος  (Οοιη.  ίηο.  €Χ1Ι) 
δαίσιμον  (Αβιιείι.  Α§^•)*  έδώδιμον 
δαιταλεύς  (Αββεΐι.  Ργοιπ.  1024)*  ό  έπϊ  τά 

δείπνα  πορευόμενος,  δαιτυμών  [9] 

δαίτας  (Μβεβάοηββ)*  μεριστάς  (ΕοΓ.  ίΓ.  475, 

12)  11—13] 

δαιτροί•  μερισταί  [Ι^..ΐ7] 


€00.  55  δαίδαλον  ποίημα  —  ύποπλάταιον  58  δαδώχωρ  (67  βεΙιοΙ.  Α  222)  73  δάσ- 
σεσ&αι  83  δαΐην  100  Οί.  δμΐα  ^  δαίς  4  ήλ&ε  —  &ήλει  —  πρέσβις  τη  6— 9  = 
7  —  9.  6  (Ααισίαςί)        (10  ως  οί  Μαχεδόνες  φασίν  Ογτ,  171.     Οί.  ώμοφάγους  δαίτας) 

ΗΕδ.  49  δαιδαλέοισιν  (Ζ418)•  ευ  πεποιχιλμένοις  50  δαιδάλεον  (θ  195)*  ποι- 
χίλον.  εύεργές  (Χ  314)  ^ϊ  δαιδάλλων  {Σ  479)*  ποιχαλων  52  δ  α  Ι.  δαίε  τι  δέ  (α  226). 
€ί.  102  53  δαΐδες'  λαμπάδες,  λύχνοι  55  δαΐδων  {Σ  492)*  λαμπάδων  56  δαιδήσ- 
σου  σι*   βασανίζουσι  (δέ  δ  ή  σου  σι*   βασανίσουσι)  ν.   δήσαι)  61   δαιεμων   δαιμόνίον 

62  δ  α  ιέ  ο  ι  {Ε  4)*  διαμερίξοι  (ίηερίο)  63  δαίεταΐ'  διαμερίζεται,  Χαίεται  (α  48).  αίσχύνεται 
(ρ  578).  διχάζεται  {διχ —  ^  132)  67  ή-δαιημός*  διαίρεσις,  μερισμός  (ν.  313)  68  δαιήσαι 
(γ  187)*  διδάξαι  72  δαιμόνιον  &εΐον.  μόρσιμον  74  δαιμόνιε*  μακάριε,  χαχόδαιμον 
(Ν8ίΟ)  77  δαιμονίζει  (Γ  399)•  μακάρια  Α(1  79:  ή  &εός  {Α  460)  81  δαίνυ  (Ι  70 
γ  309)*  έστίαα^  εύωχίαν  παρασκεύαζε  82  δαΐ  (Ν  286)*  μάχη,  ώς  γραϋς  γραΐ,  χαϊ  χαύσδαϊ 
(ναΰς  ναι)  84  δαΐνόν*  πυκνόν  (άδινόν).  καύαιμον  {δανόν)  85  δαίννυντο  {Η  ^^7')' 
εύωχοΰντο  86  δαίννυσ&αι  (Ε  ο05)*  εύωχεΐσί^αι.  τρέφεσΙ^αι  87  δαιομένων  (€61)* 
μεριζομένων  (ί)  88  δαϊζόμενος  {Ξ  20)•  μεριζόμενος.  την  γνωμην  διαιρούμενος  91  δαΐ- 
ξομαι  (161)*  διελεύσομαι  93  δαιόμενον  (θ  75)*  καιόμενον.  μερίζόμενον  94  δαί" 
μονά  δώσω  (Θ  166)*  λείπει  χαχόν,  ίνα  (η)  κακόν  δαίμονα  δώσω  95  δαΐχταμένων 
(Φ  146)*  έν  πολέμφ  άναιρε^έντων  96  δαίζει*  διασπά,  τέμνει,  σχίζει.  -[Θάπτει,  πορ9εϊ, 
σχυλεύει  (ε%  οηοοιββί.)  97  δαίελε  μϋ&ον  δίελε,  σαφηνίσον  98  δαίννυνται{η  203 
κ  9)*    έστιώνται.    Θερμαίνονται    (αά   χλιαίνονταιΐ)  99    οάιον*    Ισχυρόν.    άγα&όν     (χάίονϊ 

101  άαΐροι*  θάσιοι  (Αέριοι)  5  οαϊτα  {Ω  43)*  εύωχίαν  9  δαιταί*  λαμπάδες  (οεταί) 
11  δαίτησιν  (χ  217)•  εύωχίαις  12  δαΐτος*  ευωχία,  εύφρασία  13  δαιτός  άχουά- 
ξεσθον  {Δ  343)*  ^ι;  εύωχίφ  τιμής  άξωϋσΘαι  (ε),  ή  οΐ  (ού)  πρώτοι  καλεΐσΘαι  (ε);  15  δαι- 
τός έΐσης  (^48)•  τής  εξίσου  μεοιζομένης  ευωχίας,  ήτοι  τροφής  16  δαιτρεύειν  (Α  704)• 
διαιρεΐν,  διανέμειν  17  δαιτρον  (Δ  262)*  μεμετρημένον  προς  μέρος,  Ί'/^έν  όΜίρετόν,  ^^α~ 
στ()ρ.  οί  όέ  μάγειρον 


369 


δαίχρός  —  όάμαρνος 


370 


δαίχρός  (α  141)*  μάγειρος  διαιρών  τά  χρέα^ 
ή  ό  έν  τραπέΟ^  τίόητων  τά  μέρη,  άαϊς 
γάρ  ί)  εύωχΙα 

δβίτροηόνος'  σίτοηόνος,  σιτοποίός 

δαιτυμόνες  (Π)*  σύνδειηνοι,  άρισττιταί. 
εύωχονμενοί,  ή  μάγειροι  [21] 

δαίφρων  {&  373)*  αννετός.  χολεμιχός^  ηο- 
λεμιχά  φρονών  {Β  875).  ΔαΧς  γάρ  (ή) 
μάχη  [8(122]     [23] 

δ  α  ίων  (Α68€ΐι.  Α^.  496)-  χαίων        [25.  26]    10 

δαχέΒ^νμον'  λνπρνντα  την  ιρυχήν 

δάχετον  (ΟβΙΗιη.  Γγ.  €Ι.ΧΙ)'  &ηρίον  {ίρη€- 
τόν,  χαϊ  δάχος  ΟβΙΠιη.  Οίοη.  84) 

δάχη  (ΕϋΓ.  Ηίρρ.  646) '  ^ρία 

δάχια'  τά  άγρια  όρνι^άρια 

δάχνει  (Αγ.  Υββρρ.  253)*  λυπεί 

δαχνις*  όρνέου  είδος  (δαχνάς'ί) 

'\' δαχόσσαΐ'  ηορ^ήαάι  (δχιώσαι'ί) 

δαρχυόεντα•    χλαίοντα   (ηοη   Ε  737) 

[35-87]    20 

δαχρν(ρ)ροών  (ΕυΓ.  Ρΐιοβη.  370 ?)  *  δάχρνα 
^ων 

ή^ δαχρυώτατον  άτνχέστατον 

δαχτνλιοΐ'  οί  τετρημένοι  λί&οι^  ίξ  ων  τά 
απόγεια  σχοινιά  έξάπτεται  (Ιβχ.  τΐιβί.) 

δαχτνΧιος'  *Αττιχώς  διέστελλον,  χαϊ  τόν 
μ^  άπλοιν  δαχτυλίδιον  έχάλουν,  τό 
όέ  γλυφήν  Ιχον  αφραγίδιον.  χαϊ  τον 
πηδαλίου  τό  άχρον  δάχτυλ(ι)ος,  χαϊ 
της  &ύρας  τό  έπίσπαστρον  30 

δαχτύλιος  φαρμαχίτης  (Εαροΐ.  Γγ.  XXII 
ρ.  454)  *  δν  οΐ  φαρμαχοπώλαι  εΐώ^ασι  π^ 
πράσχειν  άντΧ  φαρμόχου  (Αγ.  Ι.>8.  1027) 

δάχτυλος*  οΰτω  χαλ^ΐται  (ιν^μοϋ  είδος 
(Αγ.  ΝυΙ)1).  651)  χαϊ  χρούματος,  χρώνται 
δε  αύτφ  [οΐ]  μάλιστα  αϋληταί 

δαχτυλόδιχτον  (Αββοΐι.  Γγ.  56) 

δαχτυλωτόν  ίχπωμα  (Ιοη.  Γγ.  1)*  ίνιοι 
τό  χέρας,  άμεινον  όέ  τό  •\^ ξωστρωτόν 
λεγόμενον.  η  διά  τό  ωτα  ίχειν  ίξωί^εν  χαϊ    40 


δύνασθαι  τοις  δαχτύλοις  χρατεΐσ&αι^  {φ) 

οί  δάχτυλοι  ένείροντο 
ή^δάλα'  άμπελος 
δάχω  φρένα   (ΕιΐΓ.  ΡΙιοβη.  383)*    λυπήσω 

τήν  διάνοιαν 
δαλάγχαν  (Μ8€6άοη«8?)*  Βάλασσαν  (237) 
δάλαν  λυμην  (ν.  %\,  α  996) 
δάλεμον  χηδεμόνα 
[51]  Κρήτες 

δαλ^'  χαχουργ^  (ν.  22.  230) 
δαλήσαα&αι  (Εΐβί)*  λυμήνασ&αι,  άδιχησΜ 
δαλίδας*  τάς  μεμνηστευμένας  ? 
δ  αλί  ο  ν  (Αγ.  Ρβο.  959)*   δαλόν,   έν  ταΐς  ίε' 

ροποιίαις    εΐω^ασι   τόν    δαλόν '  έμβάλλειν 

(—άπτειν)   εΙς  τΊ)ν  χέρνιβα  χαϊ  περιρραί" 

νειν  τόν  βωμόν 
δαλιοχεΐν  τό  παιδϊ  συνεϊναι.  ^Αμπραχιω- 

ται.  τινίς  δέ  τό  μοιχεύειν 
δαλιοχός*  μοιχός  (τ.  δάοχος) 
δαλίς'  μωρός 
δάλλεΐ'  χαχουργίΖ 
δαλλώ*   ή   άπόπληχτος,   οί  όέ  τήν  ίξωρσν 

παρ^ένον,   ή   γυναΐχα  πρεσβυτέραν^   ζταν 

συμπαίζτα  ταις  παρ^ένοις.  ύπερηλιξ  (ν.  166) 
δαλόν*   ζήλον   (βά  δάλον),   ή  λαμπάδα ,   ι; 

ξύλον  χεχαυμένον^  δ^δίον  ήμίφλεχτον 
δαλό ς*  μελάνουρος  ίχ^ϋς.  ή  λαμπάς,  ή  ^ι$- 

λον  χεχανμένον,  τό  έξημμένον  ξύλον  *  παρά 

τό  δαίεσ^αι  ήγουν  χαίεσΒαι       (63 — 67] 
δάμαις  (ΑροΙμ)*  δαμαζων  [βά  68] 

δάμαλις'  μόσχος,  χαϊ  κατά  παντός  νέου 
δ  α  μάλη  ν  (ΑηβΟΓ.  Γγ.  2,  1)*  τόν  έρωτα,  ήτοι 

τόν  δαμάζοντα.  ή  άγέρωχον 
δαμάλλοντες'  δαρδάητοντες  (▼.  μαό— ) 
δ  άμα  ρ*  γυνή  Ιχουσα  άνδρα  [73] 

δαμαρίππεως'    είδος    Ισχάδων,•  Εϋπολις 

(Γγ.  Ι.ΧΧΧ11Ι  ρ.  572) 
δαμαρούσιος'    [οχετός  γ.   173]    δημόσιος 

[16] 
δάμαρτος'  της  γαμέτης  [78 — 80] 


€00.  28  δαχετόν  29  θ.  χαϊ  δάχος,  έρπετόν  (30  τά  μιχρά  ^ρία  ΕΜ.  245,  31) 
(Ζ9  ΡΗίΙοΙ.  XII  607)  40  τετριμμένοι  —  έξάπτεται  χαϊ  τ.  &.  τ.  έπίσπαστρον  45  \πομα  — 
χρέας  (54  ταλίδαςί)  56  τω  —  συνιέναι  —  τφ  61  δαλίον  ή,  68  όαμ^  70  δαμάλ 
7«  δάμαρ  ίππέως 

ΗΕδ.  21  δαΐφρονος  (Β  23)*  συνετοϋ  περϊ  τον  πόλεμον  Ρθ5ΐ  22:  ευωχία,  χαϊ  σώ- 
ωρων  23  δαίω  (Κ 425)*  μάθω  (ν.  26)  25  δαίω•  χαϊ  (χαίω)  έξάπτω  26  δάχε  (Ε493)• 
ίλύπησε  35  δαχρυόεσσαν  (Ζ  455)  *  δαχρνειν  ποιούσαν  36  δαχρυοέσσης  {Π  Α^6\' 
δαχρύων  παραιτίον  37    δαχρνπλώειν    (τ   122)•   πλημμυρεϊν   τοις   δάχρυσιν  51   δα- 

λεστον  δνον  (ό'  άλετών  όνος  Αΐβχ.  €οιη.  III  ρ.  477)  63  οαλμάναΐ'  είχάσαι  64  δα- 
λον  ν  σύντομον  (απλούν)  65  δαλώ'  ύπερήλιξ.  νεώτερος  (υ,  ί^Ο)  66  δάλχιον  πινάχιον. 
οίον  γραμματίδίον  (ν.  χαλχονν)  67  δαμψ,,{Α  61)•  δαμ(!ξει  λά  68:  δαμάζει,  υποτάσσει 
78  δαμάρης•  οχετός  {δ*  άμάρη  σ)  76  δάμαρτι  (Γ  122)*  γυναιχϊ  γαμέτη  78  δάμασσεν 
{Σ  106)*  άνεϊλεν        79  δαμάσσετο  (£278)*  έδάμασε        80   δαμάσσχί  (Ε  138;•  άποχτείνχι 

24 


371 


^αμαύ^ηόνδνΧον  —  δαπάνη 


372 


Δαμασιτίόνδνλον'  ΕύηοΧις  (Γγ.  Ι.ΧΧΧΐν 

ρ.  572),  ως  αν  τον  άαμασίστρατον  ^   δντα 

Χΐον  παλαιστην,  οΰτως  λέγν^  [82] 

Δαμαστής•  οΰτως  6  Προχρονστης  έχαλΗτο 

(Ρ1υ(.  Τ1ΐ68.  €.  11) 
δαματρίξειν  τό  συνάγην  τόν  Δημ-ητρια* 

χόν  καρπό  ν.   Εύπριοι 
δαμάτριον  άν&ος  δμοιον  ναραίασψ 
Δάμεια'  εορτή  ηαρά  Ταραντίυοίς  [βΤ] 

δαμεΐσα  (δβρρίιο)*    δαμαβΒέίσα,  (άπόλεμος 

άναιρε&εΐσα) 
δαμενσαί•  αίσχνναι,  χοννοηοίήσαι,  [90.  91] 
δαμιονργοί•  αΐ  ηόρναι  [93] 

δάμναμαι  (Αββεΐι.  δυρρί.  904)*   δαμάζομαι 

(201)  [95] 

δαμνάμενοι•  δαμαζόμενσι,  βιαξόμενοί 
δάμναταΐ'  Ελκει,  βιάζεται  {ξ  488).  φΘεΙρει 
δάμνεΐ'  δαμάζει  [99] 

δάμνηταΐ'  δαμάζηται  [201] 

ή^δαμνόν  δεινόν  (άδαμνονί) 
ή^  δάμνος'  Ιππος.  Τυρρηνοί 
δαμνήτις•  δαμάζονσα :  τιμωρός  (βά  δααπλψ- 

τις) 
δάμνια  (Νί€8η6.  Γγ.  133,  ΤΗ«οΑθΓίά88)  *  ^- 

ματα,  αφάγια  ( — εϊα) 
δαμοσόνιος-  είδος  βοτάνης  (Ό\080.  III  169) 
δαμοναι  ( — όται)'  ρί  έηϊ  ή^  Μελαντίας  ηεμ» 

Λομενοι,  Μκωνες 
δαμοϋχοΐ'  οί  τόν  δήμον  Εχοντες,  ήχταν  δέ 

καϊ  κατά  τινας  πόλεις  άρχαϊ  άποδεδειγμέ- 

ναι  δημονχων 
δαμοφανής'  τό  Ιμάτιον,  ή^-οί  Αάκωνες 
\  δαμηόν  τό  πνρίεφΘον.  Ερήτες  (ψ.  ύτ9όν) 
-^  δαμώσικτον  δεδοκιμασμένον.  Αάκωνες 
δαμώματα  (Λτ.  Ρβο.  798)*  κοινώματα,  δη- 

μοσιώματα  (ν.  δημ — ) 
δαμώμενος'  άγαλλόμενος.  οΐ  όέ  παίζων 


ή^δαμωσΒίς'  δημόχαι.  ή  οΐ  έντΒλεΐς  ηαρά 

Αάκωαι 
δάν  μακρως^  ή  πολύν  χρόνον.  *Ηλεϊοι  [βΑ  15] 

[|<».]8] 

δανάκης  (ΗβΓβεΙίά.  ΕΜ)*  νομισμάτων  η 
βαρβαρικόν^  δυνάμενον  πλέον  όβολοΰ  όλίχφ^ 
τριτημόριον  ελέγετο  όέ  καϊ  ό  τοις  ν^κροϊς 
διδόμενος  όβολός  {ΟΜπϊ.  Γγ.  εΧ  4) 

'δάνας'  μερίδας.  Καρύστιοι  (τ.  232) 
10    δανδαλίδες'  κάχρνες.  κριΘαί,  ή  σίτος  ιτ8- 
φρνγμένος  (ύ.  δενδ—) 

δάν•δαλος•  ό  έρι&ακός  τό  όρνεον 

-^δανδαρίκαι*  οί  βολευταί 

δανδαή^ίνει^'  άτενίζειν.  φροντίζειν^  με- 
ριμνάν  (γ.  δαδ —  βΐ  ένδανδαίνει) 

*}*  ό  ά  ν  α  6  £ ,  δαιδονλαι.  Ταραντΐνοι 

δανειστήν  καϊ  τόν  δανεισάμενον 

δανές'  άληΒές  (ν.  άλανές) 

δανήλοφα'    μακροτράχηλα ,    εκτεταμένους 

20        Εχοντα    τους    λόφους,     ή   ύψηλοτράχηλα^ 

μετεώρους  Εχοντα  τους  λόφους,   ή  κίονας 

(»-»ι1 

{δάνος'  ή)  δάνειον^  δφλημα,  χρέος  {Ό\άγ~ 
ιηα$).  δωρον  (ΕυρΙιΟΓ.  Γγ.  ΧΟ*  ή  μερίδα  η 
Ί"  Ισχύν.  γέρας)  [32—35] 

^ανών  κακοποιών,  κτείνων.  Μακεδόνες  (▼. 
σφε  δανών) 

δάξα•  θάλασσα.  Ήπειρωται  (148) 

ή^  δάοι  νόσφ'  επικρατεί  νόσω 
30    δαόν*  πολύχρονων  (ν.  δάν.  δαρόν)         [40] 

δάος•  φως,  δ^δα  {Ω  647).  πϋρ,  φλόξ,  φέγ- 
γος,  αυγή.  καϊ  υπό  Φρνγων  λύκος 

Δάος'  άγγάριος,  δούλου  δνομά  τι,  εΐ  χαΐ 
ελεύθερος,  καϊ  εις  κωμψδίαν  (νοί.  IV  ρ.  600) 
εισαγόμενος  [43] 

δαπανά'  άναλωτικά,  ή  τα  δαπανωμενα 

δαπάνη•  τροφή 


€00.    81  δν  ταχεΧον         Ρθ8ΐ  87  άπόλεμος  αναιρεθείσα         94   δάμναιμα,  δαμάζοψί 
96  βριαζόμεναι       97   οαμνάται        98   δαμνεΐ        208   αίγαϊ  {ταγαϊ%)         10  Αάκωνες  Κρήτες 

13  δαμώμος  19  όλίγφ  Γ'  έλέγετο  20  καρύστοι  26  ΕΜ.  248,  21  ΡοβΙ  27  ή  δωρον 
ή  μερίδα,  ή  Ισχύν.  γέρας  ή  δάνειον  32  μερίδος  Ισχύν  Βίος^η.  Ε.Μ.  247,  51  (δράνος  =:  ίσχύς) 
30  δαινών        (37  ε>Γ.  Ογ.)        (39  όοάνΐ) 

ΗΕ8.  82  Δαμασκός-  αίμα  σάκκου  87  δαμείς  (Γ  429)*  δαμασθείς  90  δαμη- 
ναΐ'  δαμασθήναι  έπϊ  γυναικός,  άναιρεθήναι  έπϊ  ανδρός  (Ο  522)  91  δαμήμεναι  (Ρ  77)• 
ύχοταχθήναι  (έποχηθήναι)  93  δάμνα  (Π  103)*  έδάυαξε  95  Δανάη*  θυγάτηρ  Ακρι- 
σίου 99  δαμνήσει  (Ε  746)*  δαμάσει  (δάμνησί'  δαμάζει)  201  δάμν.ναι•  δαμαζόμεναι 
(194)  Α(1  15:  καϊ  χωρά  περϊ  Δαμασκόν  καϊ  Σιδώνα  16  δ  ανά  (ο  321)*  ξηρά,  καύσιμα 
ξύλα  (ηοη  ΟβΙΙΙιη.  Γγ.  ΟΟΙΧΧΧΙΧ)  17  δαινά'  ή  δη,  ώς  δή  (ν.  ό*  άρα)  18  Δαναοί'  οΐ 
Ελληνες  {Α  42)  29  Δανιήλ'  κρίσις  θεοΰ.  ερμηνεύεται  δΐ  ή  δάν  κρίσις  30  δανιεΐν 
(8ίΓ30.  XX  15)•  '/ακουργεΐν  (ν.  152)•  οί  δέ  δανίζειν  (— σην)  31  δ  αν  ί  ζει  (ΡγουογΙ).  XIX  17)• 
μεταδίδει  τοις  ένδείσι.  κιχρα  33  δάνοη'  ξιρρώ  34  δάν  τ  α  (Χ  209)•  ζυγά  (\.  τάλαντα) 
85  δάν  υ  ντο  (δ  15)•  εύωχοϋντο  40  δάοχος'  μοιχός  (ν.  157)  43  δάρπακες•  θαυμά- 
λωηες  {δαύακες'  ^υ— ) 


373 


δαηϋοίς  —  δαχβνβάλβ 


371 


όα^^όοι^*  οίχοις,  έρηηίοις 
δάΜεδον  ζδαφος  (ΗοιηβΓ.),  γη         [Λύ  47] 
δάη-ης•  τώτης  [49] 

δάχιδες  (ΟοηΙοί)*  Λοιχίλα  υφάσματα,  τά" 

Λητες 
δαπτης•  δεινός  (έσΒίειν)  [52] 

δάητομαι  (Αββεΐι.  Ργοπι.  437)*  διασΛαράσ" 

σομαι*  χατεσ&ίομαι.  τρνχομαί 
δάχτων  χαησ&ίων  [55] 

ή^δ'  αρα•  άς  δη,   Εύρυιίδης  'ΙνοΙ    (Γγ.  427)    ^^ 

[Μ] 
δαράτω  (ΤΗβΒβαΙί) *  άζνμφ  (β  δβίβιιεο) 
-^  δάρδα'  μέλίοσα  [60] 

•^  δαρδαΐνεΐ'  μολύνεί  (ν.  αρδα)  [β2] 

δαρδάητείν  λάβρως  ίσ^ίειν.  σπαράσσειν 
δαρδάπτονσιν  έσ&ίονσι,   (Λ  479)*   σηα- 

ράττονσι,  μετά   σπαραγμού  χατεσΒΙονσιν 

χυρίως  μϊν  έη\  Θηρίου ,   λέγει   όέ  "Ομηρος 

χαϊ  έη   άνΘρώπων 
χρήματα  δαρδάπτουαι  {η  315  ^  92)  20 

διασπωντες  άναλίααονσι  [65] 

Δαρείος*  ύπό  Περσών  ό  φρόνιμος,  ύπό- δέ 

Φρυγων    εκτωρ'    χαϊ   αστραγάλων   δε   τις 

βόλος  οΰτως  λαλείται 
δαρειχοί'   οί  χρυσοί  στατήρες'  εχλήθησαν 

δέ,  ώς  τινές  φασιν  άπό  Δαρείου   του  των 

Περσών  βασιλέως 
δάρείρ    (Ι^βΰοηββ)*    το   άπό    του    μεγάλου 

δαχτύλου   έπϊ  τον  μιχρόν  διάστημα  (ΠΊΤ) 
δάριν  σπιΘαμήν.  *Αρχάδες  (ν.  δαίμα)  30 

δάρχες*  δέομαι 
δαρόν  μαχρόν  χρόνον  (δορίι.  Αί.  414. 15),  • 

χαϊ  έπιπολύ,  χαϊ  ή;^  εορτή  ν.  χαϊ  άρτον  τ^ 

ν^ς  τόν  άζυμον  (Νίεαηά.  Γγ.  134) 
-^  δάροσος'  τό  βοντύπιον  (ό*  άροσις  ι134?) 
δάρπη'  σαργάνη.  χόφινος 
Δάρρων  Μαχίδονιχός  δαίμων^  φ  ύπ^ρ  των 

νοσούντων  εύχονται 
δάρτινον*  πέπλον  λινοϋν 
δάρυλλος'  ή  δρυς  υπό  Μαχεδόνων  40 


δαρχμάς  (Αγ€8^•8)*  δραχμάς 
δα  ς-  έηϊ  του  πολλού  χαϊ  μεγάλου  [βά  )8] 

[79-Μ] 
δ  άσε  ο  ς*  πυχνώσεως 

δασ&ήναΐ'  διαιρεθήναι,  μερισ&ηναι^      [85] 
δάσχιον  (ε  470)*  μεγάλως  σχιάξοή^  διά  τ^ 

συνδενδρον  χαϊ  δασύ 
δασχόν  δασύ  (δάσχοιονί) 
δάσματα'  διαμερίσματα 
δάσμευσις  (Χβη.  Αη.  ΥΠ  1,  37)*  διαίρεσα 
δασμολογεί*  έπψερίξει 
δασμολόγοί'  φορολόγοι,  μερισταΐ 
δααμολογοϋσΐ'  φορολογοϋσι 
δασμό  ν  μεριαμον,  τέλος 
δασμός*  φόρος,  μερισμός  (Α  166) 
δασμούς  (Χεη.  Αη.  1 1,8)*  μερισμούς,  φόρους 
δασμοφόροΐ'  μερισταί 
δάσ,ονταΐ'   βρώσονται,  μεριοΰνται  (Χ  354) 
δ-άσος'  σύνδενδρος  τόπος,  ύλώδης,  δασύτης 
δασπέταλον-  πολύφυλλον 
δάσπλη  (δασπλής'^)'  μεγάλων  χαχων  άνα~ 

πιμπλαμένη,    πολλοίς   πλησιάζουσα,    οΐ  όέ 

άπληστος,  τιμωρητιχή,  χαϊ  χαλεπή,  έηϊ  της 

Έριννύος 
δάσπλητα  (δίηιοηίά.  Γγ.  38)*  πολυμισή,  χαϊ 

τολμηρόν 
δασπλήτις  (ο  234) *   δυσχερής  τοις  προσ- 

πελάζουσι,  δυσπέλαστος,  πολλούς  μιαοϋσα, 

ή  μετιοϋσα,  τολμηρά,  Θρασεΐα 
δάσσα*  λάχανα  (ν.  δαύτα) 
δασσάσχετο'  διενείματο  (Ι  333).  ετρωγεν, 

έφαγε  (τ.  281) 
δασύ'  τραχύ  {ξ  51).  πυχνόν,  συνεχές 
δασύς*  '\ παράγωγος 
δασύπους  (θΓ«»ίη.  Γγ.  ΟΥΗΙ.   ΑγιβΙοΙ.  ΗΑ. 

VI 11  27,  4)•  λαγωός 
δατέεσ&αΐ'  μερΙζεσΘαι 
δατεΐται*  νέμει  διαιρέσει 
δ  ατέ  ν  (ΟβΙρΙιί)*  ζητεϊν 
•^δατευβάλε  [312] 


ΟΟΌ,    46  δαδέδοις        56  ΟΓ.  217        58  δάραι,  Θυμψ  (τ,  271)        64  ταραγμοϋ  —  άλλων 
66    νπίρ  Π.  (Δαοπάνί)  β8   έ^ϊ         70   δάηηες  (73    V.  δράστην  βΐ  τάοπη)         75   λινόν 

(δράστιν^.)  83  δασέως  !)6.  97  =  97.  9(Γ  301  δάσπλητα*  πολυμιγή  8.  9  ζ=  9.  8 
{διαιρήσει)       (11  δάτευ'  λάβε  ΙΙριηδΙβΓίι.  ΛΑΖΈΥ  (ΤΙίίΟΟΓ.  XV  21)) 

ΠΕ8.     Αά  47:   δριματόιρνχος  (ν.  δηίμαι),   η  οίκος,  ίρείπιοις  49   δάπτειν  ίΨ183?)• 

έσ^ίειν  52  δάπτονσ(.ν  (7/159)•  έσ&ίονσιν  55ό'  αρ•  δη  57  άαρδανίη  (ν216)•  χώρα 
60  Δάηδανος  άνηρ  {Β  701)•  υ  πατήρ  τον  άαρδάνου  62  Δαρδάνιαι  πνλαι  {Ε  789)* 
αί  της  *Ι?,ίον,  ήτοι  ίχ.κ)  Δαιώάνον  χλη^ίϊσαι^  {ή)  δίότι  έπϊ  την  Δαρδανίαν  χωράν  εφερον,  τάς 
δι  αντάς  χαϊ  Σχαιάς  "Ομηρος  χαλεΐ  (ν.  βοΐιοΐ.  Ι.  Ι.)  ϋ^δαρδώσαι.  ρίψαι  (ρήξαι^.)  σπάραξα*, 
ταράξαι  (19.  57)  Αίΐ  78:    7/  λαμπάδας,   ή  λαμπάς  79   δάσσαντο  {Δ  31)8)•    έμερίσαντο 

80  δάσσασ&αι  (υ  210)•  μερίσασχ}αι  81  δασσάμενοι  (;^66  3ΐ.)'  μίσί}ωσάμενοι{^})  82  όα- 
4Τ άσχετο  (ί  333)  •  έμερίξετο  85  δασχάξει•  ύποφεύγει  312  δατεύντο*  έπορνεύοτο * 
Μοσϊ  δατεϋντο  (Ψ*  121) 

21» 


375 


δάτηϋίς  —  ό$δίβχετο 


376 


δάτησίς'  δίαίρεσις,  μεριαμός  (ύ.  67) 
ά&χίζ  (Αγ.  Ρ8ε.  289)*  στρατηγός  Περσών 
άάτος *   ο  τρυγχιτός  ^  ή  κόλεως  δνομα^ 

Μ  λίαν  ενδαιμόνων 
δατονμενοΐ'  μεριζόμενοι 
^ατνλλου  ήμερα  (Αίεββ.  ίΓ.  41) 
δατνσσεί,ν  λαφνσσειν.  έσ&Ιειν 
δατώναι'  ξειαί  (]αη?) 
δ  αν  αχ  ε  ς'  θυμάλωπες  (243) 
δαύειν  (δλρρΗ.  Γγ.  82)-*  κοιμάσΒαι  10 

ή^δανάς*  μέλαινα,  χαϊ  πονηρά 
(^δαν^μόν  έμηρησμόν\  €Γ.  43) 
δανχος*  6  Θραούς.  χαΐ  βοτόνη  τις  Ερητίχή 

(βεΠοΙ.  Χίο.  ΤΗ.  94) 
-^         Δαυλίαιλχορώνην    (Αη'βΙορΙι.   Γγ.   ΟΙΤΙ)• 

αντί  τον  άηδόνα.    όντως  δέ  αηδών  έλέχ&η 

(άτΙ  ...  Πανδίονός  φησι) 
^ανλίς'  έορτι)  έν  "Αργεί,  μίμημα  της  Προί" 

τον  προς  *Αχρίθίθν  μάχης  [27] 

δαΰλον  δασύ:  ήμίφλεχτον  ξνλον  (δανλόν)    20 
δ  αν  σα  ι*  έκχαϋσαι 
δαντα'  λάχανα,  οΐ  όέ  χλωραΐ  (303) 
δανχμόν  ενχανστον  ξύλον  δάφνης       [32] 
Δαφνίτης*     Απόλλων  παρά   ΣνραχονσΙοις 

(Σύροίς^)  [34.  35] 

δαφνοπώλην    τόν    ^Απόλλωνα    λέγονσιν, 

ως  ^Αριστοφάνης  (Γγ.  01 IV) 
δ  άψα  ι  (ΑροΙΙ.  ΐ€χ.  56,  4  6  2^831)*  σπαράξαι, 

χαταφαγεΐν  μετά   σπαραγμον.    το  όέ  αντό 

χαϊ  δαρδά'ψαι,    χαϊ  διαχό^αι,    χαΐ  (ήζαι    30 
δατριλέστατος'  πολν(τελέστίιτος),  λέγεται 

όέ  χαϊ  έπϊ  γευμάτων,  χαϊ  μεγαλοιρνχονντων 
δ  α  "ψιλή  (ΒίπιοοΓίΙυδΙ)•  πολλή  , 

δα^ψιλώς'  άφ\}όνως 


δαώμεν  (Β  299)*  μάΘωμεν 
δέα'  ή^δέα  ύπό  τνρηνφ.  χαϊ  δείματα^  φόβοι 
δέαταΐ'  ή^φΜνεται,  δοχεΐ  (ξ  2421) 
δεάμην  έδοχίμαζον,  έδόξαζον 
δέατος-  δέονς,  Σοφοχλής Κηδαλίωνι  ((γ.  304) 

[4β] 
+  δεγμόν  όδόν 
ή;"  δεγμών  χρόνος  (ν.  δεμών) 
δέδαεν  έδίδαξεν  (ζ 233).  έπίσταται  [ρο§( 40] 

[Μ.  51] 
ή^δέδαλοι'  προμαχώνες  (Ε  6811) 
•^  δεδάλας'  δισμάς 
δεδάμωταΐ'  έπιτετήδενται 
^^όοοι;(08ΐΙίιιι.ΓΓ.€€0ν)*  ίδειξαν,  έδώαξαν 
δεδάρδαφε•  χαταβίβρωχε  [57.  58] 

δεδανμενον  (ΟβΙΙίιη.  βρί^Γ.  Ι.Ι1Ι  3)*   περί- 

πεφλεγμένον  (εί.  8)  [60 — 62] 

δεδέηται  (ΡγουργΙ).  ΧΧΥΙ 25 ?) *  ένχρεί^χαϊ 

εν  ένδεί^  γεγένηται  [64 — 65] 

•(•  δ  ε  δει  αί'   δειλίαι    (ΑββεΙι.  Ργοιο.  580 1) 

[67—71] 
δεδεχώς*  δήσας  [73] 

δεδέξομαι  {Ε  238)*  δέξομαι 
δεδήει  {Β  93)•  έφλέγη  [76.  77] 

δεδησ&ε'  δίδεμένοι  είητε  [79] 

δεδήιωται*  πεπόρ^ηται 
δεδηνώσ&αι•   εν(χνράσασ9αι ,   ένδήσασ&αι 

ένεχύροις  {Ταρηντΐνοι) 
{δεδήχασί'  χατέδαχον.  έλνπησαν) 
δεδηχμένυς     βίβλημένος  [84 — 86] 

^δεδείχελον  άεϊ  φοβούμενον,  δειλόν 
•  δεδίνηταΐ'  είληται  [89] 

δεδίσχετο'  δίδωσιν,  έχφοβεΐν  (έφόβεί  Ι  Αγ. 

Ι}'8.  564) 


000.  (13  ΡοΙΙ.  VIII  136)  14  όοίτΐί  15  δνοιια  ύπό  Αηχίδαιμονίων  (ν.  Ζί•ηοΙ).  III 
11)  ΡοδΙ  17  1Ρ8:β5βηΐυΓ  έπϊ  Πανδίονός  φησι  δατνς',  κτλ.  (ν.  3*25  ρΙ  81>)  22  01.  α  994. 
1024  2ί»  δανλις  28  δανλόν  31  ίνχαυστον  ^Η  πολύ  41  δόμωαεν  43  Οί.  ό'  οΙ 
όεατο  45  χώαλίφ  (47  Οί.  Ο6.ίΐ€ΐ  δέρμη  δεαμή  έρμη  έρίμη)  Ρθ8ΐ  70)  82  72  δείσας 
75  δεδίη  (▼.  εδίότ/ει)        78   δεδήσ^αι        80   δ^διοται        83   όί07/;•|  —  Ταραντϊνοι 

ΗΕδ.  27  /Ιανλις  (Β  520)•  ίτολι?  32  όαΰ^Όί"  όσηΰί  (Αρί!ε1)>|.  Γγ.  26 ?)  34  δα- 
φοινοί  {Α  474)•  ?.ίαν  φοίηοι  35    δαφοινόν   (/**  23)  •   μέλαν.  δ^ινόν.  ποιχίλον.  έρυϋρόν^ 

πνρρόν  46  δ  έγ  μ  εν  ο  ς  {Β  794)•  προσδεχόμενος^  προομένων  ΡοδΙ  49:  φαίνεται  50  όε- 
δάχηας  (9  146)*  ίμαβες,  Ιγνας  51  δεδάχηεν  (ν^134)•  ψαθεν,  μβμάβηχεν,  ζγνω  57  ^6- 
δασται  {Α  125)•  διήρηται,  μεμέρισται  (Ο  189)  58  δεδάμασται  (ΙβγοΙ).  ίΐΙ  7)•  ύποτετα- 
κται  60  όέ•  δε  ,τί  όε'  (εΓ.  52)  61  δέδεια-  φοβυϋ  (ν.  334)  62  δεδεγμένος'  δια- 
χεχομμένος  (Τ  319).    έπιτηρήσας  {Δ  107).    έχδίχόυενος  {Α  124)  64   δεδέημαι   (111  Ββ^^. 

νΐη59)•  όεορται.  έδεή9ην  65  (ό)εό^!$οΓ/ιαι)  (1ί238)•  ^ΐ'ε6()ει:•ίτω  67  όεόεΐσαι  (ΛΓ810)• 
φοβήσαι  (φοβεϊς)  68  δεδέεσ&αι  (Β  190)*  εύλαβεΐσθαι,  φϋβίϊσ&αι  69  δεδειττόμενο ς 
(Ρΐ8ΐ.  ΡΙΐ36άΓ.  ρ.245Β)*  έχφοβών  (Μοβπ.  ρ.1ΐ8)  70  δέδειχα  (ΟρυΙΡΓ.  IV  5)*  ^όει^α  71  όβ- 
όιώί*  φοβούμενος  (ξΐ  ιηβ.  ΡββΙιη.)  13  δέδεξο  (£228)•  ύπό]Μεινον  76  δ  έ  δη  ε  ν  (Ρ  253)  * 
έχλάμπειν  77  δεδήσεται  (ΡΙβί.  Χβη.)  •  όε^σετα^  (ΜοβΓίβ)  79  δεδήϊ'  έξεγήγερτο  (ϋί  35). 
διεχέχαντο  84  δεδήμνατο  (Γ  183)•  δεδαμνασμένοι,  χατασχενασμένοι  85  δεδηαχόνιΧΜ 
(ΑΓεΙιβάίε.  Α!1ι.  294  Ο)•  διφχηχε.  διεχωνησε  (Μοβηβ)  86  δεδιαλμένον  (δεδαιο—)*  χεχσ^ 
σμημένον.   διατεταγμένον  89   δεδίξασ&αι•  έχφοβήααι.    [τά  παιδία  άπό  φρέατος  εΙς  δέος 

άξειν  (Υ  201.  432).   διώξαι  (Σ  164) 


377 


διόίακητα»  —  δβϋαίον 


378 


δίδίσχηταΐ'  ξρρίΛχαι  [92] 

δέδίχ&ί'  €ύλαβοΰ.  φοβοΰ  (Νιε.  Αίο.  443) 
-^  δεδμάων  χρως  ήγ^μών 
δΒδμήαται•  κρατούνται 
δΒδμήατο    (Γ  183) •    ύτιοτΐταγμένοι  +  ιΐαΐ 

[97.  98] 
δίδαησΒαΐ'     χρατεΐσ^αι,     οΙχοδομΒίσ&αι, 

νποτετάχΘαι  [400] 

δεδοχημένος  (Ο  730)•  έπίτηρών 
δεδόχητο'  έπε^ύμει,  προσεδόχα.  ίσχοηεΐτο    10 
δέδοχται  (ΤΓβ^ίεί)*  έφάνη.  έψι}φισται,  δίέ- 

γνωσται  [404] 

δεδορχί^τε;*  όρώντες,  Ιδόντ^ς  [β] 

δεδου^τε*  τεθη^χεν,  ως  έπϊ  το  ηλεΖστον  έν 

ηολέμφ  [β.  9] 

δέδραχας•  έποίησας  [Π] 

δεδυημένη'  χεχαχωμένη  [13] 

δέει  (ΑΙβζίά.  γοΐ.  III  ρ.  429)•  φόβφ.  χρείαν 

δέει  (Ευ1)υ1ίά.  τοΙ  III  ρ.  559)-  χρ^ξ^ΐί  20 

δ^ειν*  χρείαν  Ιχειν 

δέεις'  απέχεις  [18] 

δίελος'  δεσμός,  άμμα 

-^  δεήλαδες*  φνλαχες 

δέημα  (Αγ.  ΑεΙι.  1059)*   ^ρώτημα^  από  τον 

δεΐσΒαί  [21] 

^έησις*  παράχλησίς,  ί}  χρεία 
δε^έντα  (εί.  Χβη.   Ηβΐΐ.  1  7,  2)*   δεσμευ^ 

»έντα 
όεί'    πρέπεί,.  χρή   (1337).  χρεία  εστίν,  δε-    30 

σμεύει 
δεία'  ένδεια  (οΓ.  δύη)  ^ 

^δείασ^εν  έδόκουν  (1ι•  6.  δέασ^εν) 


Δείγμα  (ΟεαιοβΙΙι.  1214,  18.  Χοη.  Ηβΐΐ.  Υ  1« 

18)*  τόπος  έν  Ά&ήναίς  όντως  χαλονμενος 

128] 
δειδεγμένοι*  δεξιονμενοί 
δείδεχτο    (Ι  224)*   έδεξίοΰτο,   δια  φιλίας 

ι}σπάζετο  χαϊ  λόγων 
δειδέχαται  (ΟβΙΙίηιβοΙι.  Γγ.  XXXII)*  ήσπα- 

σται.  διαδέχεται 
δειδ-ήμονες  (Γ 56)*  φοβεροί,  αίσχνντηροί• 

ευλαβείς,  δειλοί  [34—40] 

δειελιήσας   (ρ  599)*    την   δειλινι/ν   ωραν 

διατρίχρας,  ή  το  δειλινόν  Ιμβρωμα  λαβών. 

οίον  δειπνήσας 
δειελιησαΐ'  πληρωθήναι  τον  δειλινού  [43] 
^δε^εμα'  βρώμα  (ΟβΙΠιη.  Γγ.  0X0)  [45.46] 
δειχανάσ&αι  (ΑροΠ.  57,  21)*   δεξιονσ^αι 

[48] 
δείχελον   (ΡβΓίΙιβηίυβ  ρ.  284  ΒΙ.)*   φάσμα. 

ομοίωμα 
δείχές•  λαμπρόν.  περιφανές,  χαϊ  (δ  είχαν  α) 

τά  ποιχίλα  υφάσματα  χαϊ  μορφάς  ίχοντα• 

χαϊ  γαρ  τά  πρόσωπα  {δ  είχαν  α  χαϊ  δει* 

^ηλα)  ^  [51] 

δείχηλα'  ειxόνες^  ομοιώματα,  ή  χαι^  είδος 

δμοια  τοις  πράγμασι  (ΗβΓοά.  II  171).   χαϊ 

προσωπεία 
δειχηλιχταί*    μιμηταϊ   παρά   Αάχωσι   (τ. 

διχ—)  [54] 

δε&χνυμει^ο^  (1196)*  δεξιονμενος 
δειχννσι*  [αά  56]  σηααίνονσιν.   δεξιοννται 

[57] 
δείλαιον   μάταιον^  άχρεΐον  (ν.  724).   δει- 

λόν,  άναλχες 


ΟΟΒ.    93  δ£δι9ι        94  χρατεΐν        403  έψηφίσατο  διέγνωστο        12  δεδνχμένη  ,  χεχω- 

μένη  14  χρεί^  27  δίασ^εν  (λ  δίαμαι  ΟΓΡίίοβ  =  δέαμαι)  39  δεδ\  (29.  31  ΟΓ.  Αΐ»ι.  Ι 
ρ.  14  Α)  41  εχρωμα  50  φόρβας  (ν.  723,  ένδενχές,  πυλυδευχέα)  52  δείχελα  (31υ1ΐ3ε1ι 
όειηοεΓίΙ.  ρ.  421)        53  δεικελισταί        55  διαξιούμενοι 

ΗΕδ.     92  δεδίσσεσ^αι  (Β  190)•  ενλαβεΐσ&αι.  φοβεΐσΒαι        97   δεδμημένοΐ'  δεδο- 
χιμααμένοι.    δώαμασμένοι    (Ω   678).    ωχοδομημένυι    (Ζ   245)  98   δεδμήμεαί}α    (Ε   878)* 

δεδυημένοι   έσμέν  400    δέδοίχεν   {Φ   198)•    έφοβήΰη  4   δέδορχε    {Χ  95)•     βλέπει 

β  δεδορχώς  (τ  446)•  βλέπων^  όηων  8   δεδονπότος  (Ψ*  679)•    τει^νηχότος.  πεπτωχότος 

9   δεδρίομεν'   ρέξομεν  II    δεδροιχώς'   δοιχώς  13   δέδυχεν    (Ε  811)•   νπεισήλ&ε 

18  δέελον  (ΛπδΙδΓοΙι  ίΓ466)•  δήλον^  φανερόν  (ν.  δάίλον)  21  δέημος'  νόμος,  ή  δεσμός 
(650.705)  28    δεδέχαντο   (1670)•    έδεξιοΰντο^   έφιλοφρονοΰντο  {Δ  \)  34    δείόια* 

[φοβοΰ,  δειλαίνου  (ΟραΙβί.  XXXI  8)  9(1  δειλία]  δίδοιχα,  φοβοΰααι  (Κ  93^  35  δειδίξεσ&αι 
(Υ  201)•  φοβήσηεν  (ν.  389)  3«  όειδιί^ι  (£827)•  ίύλαβυϋ.  φοβυϋ  (ν.  δείλη&ι)  37  όει- 
δίσσεσ^αι  (Β  190)•    ευλσ;?£Γσί)α4,  φοβεΐσ^αι.    φεύγειν  38   δεδοικα  (^  555)•    φοβούμαι 

ΒΙΆδείδω  (Ι{'69)'    φοβούμαι     ^     40    όειδισυετο  (υ  197)•   Ιδεξιοΰτο  43   δείελος  ό^ρ^ 

δύω  ν  (Φ  232)  *  ό  έοΛέρίος  άατηρ.  έπϊ  τού  νστερεΐν  χαϊ  δεΐσ&αι  αυτόν  τον  ηλίον  άπολειπόμενον 
έν  τ^  όιίίτει.  ούτω  γάρ  καϊ  ι)  ί'σ.τεοα  δείλι  ν »/  καΐ  δείλη  ώνόμασται  45  δείΐ/λα^οι.•  μά- 
ταιοι, ανήλιοι  46  δεηβών  (ΙρδΗΐ'.  XV  2)•  (>ι;<74ί  ερμηνεύεται,  έατι  δέ  τοποί,  ^νί^α  ΐδρυται 
Ιερόν  Μωαβιτών  (ΐΐ^*»*!)  48  δεικεΐν  αφβΐναι.  ρΐιραι  (ν,  δικεΐν)  51  διχανόωντο 
(Ο  86)*  Ιδεξιονντο  ^^  δείκηλα'  τά  ομοιώματα  Αά  56:  δειχνύουσιν  (Μοβπβ)  57  δει- 
χννμενος'  φωνή  άσπαζόμενος,  ή  δωρονμενος.  χαϊ  έπιδειχνύμενος.  χαϊ  δεξωνμενος 


379 


δ€$λάχρα  —  δ$§πρη(ίτνν 


380 


δΒΐλάχρα  (Αγ.  ΡΙυΙ.  973)*  δείλαια 
^Βίλαχρίων  (Αγ.  Ρλο.  192)*   ελεεινός^  τα- 
λαίπωρος 
ή^  δείλαν&είς'  τίλεφΘείς.  απατηθείς  (δελεα^ 

σΘείςΙ) 
ή^δειλάσαΐ'  δειλιάσαι  [68.  64] 

δειλημονες  (ΑροΙΙ.  Ιβζ.  67,  24)*  εΙδήμονες, 

εύλαβίΐς.  ή  δειλοί^  χαΐ  άτολμοι 
δείλη  όιρία'  περί  δύαίν  ήλιου 
δείλίην  δειλότητα  [68]    10 

δείλοχοπήσας  (Ηεηηίρρ.  Γγ.  ίη€.  Χ)*  έξα- 

ηατήσας.  έχφυβήσας 
δείλός  (€  299)*  δεααιος 
δειλό  ν  πονηρόν  (?.  724)  άναλχη.  τόν  άσΒε- 

νη.  χαχόν  [Τ2] 

δεΐμα•  δέος,  φόβος  (Ε  6821),  φόβητρον 
δεΐμαΐ'  οΙχοδομϊ}ααι 
ή^  δειμαλέτα•   τά  λεπτά  των  βοσχημάτων. 

οΐ  όέ  Αάχωνες  νεχρά 
δειμαλέον  φοβίρόν  20 

δειμαίνει  (ΡΙβΙ.  Οίν.  Ι  ρ.  330)*  έχφοβεΐται 
δειμαίνων  (ΗβΓοά.  III  72)•  φοβούμενος  [19] 
δειμάμενοΐ'  οΐ  [οίχοδομοΰντες^  ή]  οίχοδο- 

μήσαντες  [81] 

ή^δείμάσ^αι*  φοβεΐσ^αι  [83] 

δειματοϋταΐ'   φοβερά  λίγει,   ή  άχονει,  ή 

φοβείται 
δειματοντω'  φοβείτω,  ταραττέτω         [86] 
δειματώδεί'  φοβεηω  (ν.  513)  [88] 

δειμάτων  (ΤΙιυο;  Η  102,  5)*  φόβων      [!Η)]    30 
όεΐν  δεσμενειν.  χαϊ  δέον  (ΑΐΙίεί)  [  ].  εύρί- 

σχειν  (ΑΙοββ.  Γγ.  103).   χαϊ  στρέφειν  {ατέ- 

φεινί).  Κύπριοι 
δείν  χρή.  άναγκαΐον,  πρέπον,  ή  προσηχον 
δεινά'  χαταπληχτιχά^  φοβερά 
δ  είναι    (Ευτ.   ΑΙΰ.   245) '    αΐ  των  υδάτων 

σνστροφαί 
δείναις  (Α^βεΙι.  ΡΓΟίη.  1052)*  σνστροφαΐς 


δίΐνας*  [χινηαεις]  τά  χοιλώματα  των  υδά- 
των (ΕυΓ.  Ογ.  1310) 

δεινεύεΐ'  χνχλενει 

δεινενειν  βουλενεσΒαι  χαχά 

δείν  η*  ανατροφή  Ρ^] 

δεινήεντα*  περιστρεφόμενα  [Ρθ§1  &01] 

δείνηαιν*  χίνησιν,  σνστροφήν 

άεινιάδες"  υποδημάτων  είδος  ανδρείων 

δεινοί'  σπουδαίοι  περί  το  πράγμα 

δείνοις•  χιιη/σεσι 

δεινοπαθεί•  δεινώς  έχει,  χαλεπός  ϊχει^  ή 
χαϊ  πάσχει  χαλεπός 

δείνος'  δίνησις  [»ά1\,  χαϊ  είδος  έχπόματος 
(Οίοηχβ.  €0111.  ίΓ.  Ι  ρ.  554).  χαϊ  δρχησις 
(ΑροΙΙορΙι.  ίΓ.  Ι  ρ.  859).  7/  δέους  άξιος 
(δεινός) 

δεινό ς'  χαχός.  φοβερός,  -^ έστ ραμμένος,  δυ- 
νατός, πανούργος,  ίχανός  (Ειιγ.  Ηβο.  967). 
άχολάχευτος.  {σχότωσις  [ΗίρροεΓ.  111  ρ.  366]. 
δεινότης) 

δεινότατος'  πάνυ  φρόνιμος  [10.  11] 

δεϊν  ωή&ην  άναγκαΐον  ελογισάμην,  δέον 
είναι   ύπέλαβον 

δεινωποί  (Ηββίοά.  βειιΐ.  250)*  δειματωδεις. 
φοβίροί 

δεινό ς'  πάνυ 

δείν  ω  α  IV  (ΗίρροεΓ.  1)  *  δύναμιν,  δεινότητα, 
συστροφήν 

δ  ε  IV  ω  τ  ή  ν  πεποικιλμένην  έν  χύχλφ,  ή  τε- 
τορνευμένην,  ή  την  Ιμάσι  διειλημμένην. 
χρίεται  γαρ  "Ομηρος  (τ  66  Ν  407).  έπϊ  της 
κοίτης  τη  ?>έξει 

δεινωτοϊς  (ί'391?)•  χυχλοτερέσι  [18] 

-[  δειομένη'  δίΐσομένη 

Δειπάτυρος'  θεός  πάρα  Τνμφαίοις 

δειπνήεντα'  δειπνοφόρα.  ευ  δυνάμενα  φέρ- 
βειν  ημάς 

δειπνηστύν  τήν  του  δείπνου  ωραν 


000.    60   δειλακρήων         61    χλεοΟείς         66   δειλή,    όιρία   π   (ίρυπβ  ?   ν.    Μθ6Γ.    ΑΗ.) 
(75  λιααλέαί)        (82  δειαατοΰσΒαι  αη  δειλ(4σαιί)        503  όεινηάδες  (ΡοΠ.  ΥΙΙ  89)        7  δεί- 

νησις        Ρθ8ΐ  14]  σκότωσις.  δεινότης;  οί.  608        16  δεινοη}ν  —  τήλέ        17  \έσι  πεποικιλμένην 
20  στναα^αίυις        21  ου  —  φέοειν 


μένη  (Ειιγ.  ΑηιΙτ.  42)  •  φοβούμενη^  ενλαβουμένη  88  άεΐμος'  Φόβος  {Δ  440)  90  δείμω- 
μεν  (//3•Π)•  οίκοδουήαωμεν  Αά  91:  [δέησιν  χαϊ  το  πνείν  (3(1  ΑΕΙΝ).  φέρειν  500  δεινά 
δέ  (ΕϋΓ.  ΕΙ.957  £439)•  φοβερά  δε       ΡοδΙ  501:  φοβερά,  δείνως'  το  περιστρεφόμεη 


*ον      Χά  7: 


είδος   δέους   (δεΐμος).    φοβερά   (Ο  6261  10   δεινοϋσι   (Κ  254)•    φοβερούσι    (3η   ε   521) 

11  δεινωδεοι  {Α  200)*  δεινώς  δε  αυτφ  18  δείξαί'  δηλώσαι^  φανερόσαι  («ζ  οηοιηββίίΰο, 


€ί.  δηλόσαι) 


381 


δ6§πνολογία  —  δΰΜέτης 


382 


δειχνολογία'  οΐ  ηερϊ  δείηνον  λ^γοι 
δεΖηνόν  τό  χα&'  ημάς  άριστον,   ή  τροφι}ν 

έσπερινην  [Κ] 

δειπνοφόροί•   παρά,  ^Α^τηναίοις  χαΒίσταν" 

ται  έν  τρ  των  όαχοφορίην  ίορν^  αί  ό(4- 

ηνοφόροι 
-^δείρα^  δείμοιρα,  τράχημος,  διαίρεσες 
δειράδας  (δορίι.  ΑηΙ.  832)•   έξοχάς,  χορυ^ 

φάς  (6Β9)  {ή  τάς  νάηας,  ή  τάς  φάραγγας) 
δειράζειν  χλέητειν  (λέπεινί)  10 

δειράδες'   αυχένες  χαϊ  τραχηλοείβεΐς  των 

όρων,  χαϊ  εξέχοντα  μέρη 
δειράρ  (ίβεοηββ)*  χορνφή  [32] 

δείρειν  έχδείρειν 

δειρή'  τράχηλος,  αύχήν  (668)  [85] 

Σειριά  ν*  λοιδορεΐσ&αι,  Αάχωνες 
δειρεΐοί'  λοίδοροι.  οί  αυτοί  (670) 
ή^δειρός'  λόφος,  χαϊ  ανάντης  τόπος      [39] 
δεΐσαΐ'  ενλαβη&ηναι,  φοβη^ήναι,  δέος  γαρ 

δ  φόβος  20 

-^ δεισιλός'  δειλός 
δειαιάδα'  την  μόΐραν,  οΐ  6έ  διμοιρίαν 
δεισιδαίμων    (Χβη.   €γτ.   III    3,  26.   6β) 

[«α  43]*   ο  ευσεβής  χαϊ  δειλός  χερϊ  9εούς 

[44] 
δειται•  δέεται,  χρήζει 
δειφήσαντες*  ^ηλαφήσαντες  [47] 

[48]  δίχην  του  προσήχοντος    [49] 

δεχάβοιον   άρι&μός  ηοσός,   χαϊ  στα&μός 

ηοσός,  έφ'  φ  τετνπωτο  βοϋς.  Ινιοι  δϊ  Δη-    30 

λίων  τί^ν  βοϋν  νόμισμα  εϊναί  φασι  (ΡοΠ. 

IX  61) 
δεχαδάρχαι  (Χβη.  €^γ.  ΥΙΙΙ  1,  14)*  οΐ  των 

δεχάδων   ηγεμόνες,    ους   χαϊ   δωδεχάρχους 

ελεγον,   ήσαν  γάρ  σύν  τοΐν  δεχάρχοιν  δώ^ 

δεχα 
δεχάδαρχος'  οί  μέν  άηό  τοϋ  δεχαδαρχεΐν. 

οΐ  όέ   αχό   του   δεχάζειν,    δπερ  έσϋ  τους 

διχαστάς  πεί&ειν  δώροις,  ην  δέ  χαϊ  όνομα, 

χαϊ  ό  τελώνης  40 


δεχάδες*  οΐ  §χ  της  τάξεως  των  δέχα  στρΛ-* 
τιωτων  συνεστώτες 

δεχάδρομοι•  οΐ  δέχα  -^έν  τοις  άνδράη» 
έσχηχότες,  ύπό  Κρητών 

δεχάζειν  διαφ^είρειν,  χρήματα  ή  δώρα 

(Φλέγον  όέ  ούτω  χαϊ  τό  χατά  δέχα  δια- 
φ^είρειν  τόν  διχαστήν,  ή  τους  χριτάς*  χαϊ 
απλώς  τό  διαφ^είρειν  διχαστήν) 

δεχάζεσί>αΐ'  δωροδοχεΐα&αι 

δεχάζων  ό  εΙς  -[δέχατον  αριθμόν  ήχων 

-^  δεχανάται•  ασπάζεται  (δειχ —  1) 

δεχάπουν  (το)  στοιχεΐον  (Αγ.  ΕοοΙ.  652)• 
οί  έπϊ  δεΐπνον  χλη^έντες  τάς  ώρας  οντω^ 
έξελάμβανον,  προς  τήν  σκιάν  άναμετροϋντες 

δεχασΒείς*  δωροδοχη&είς  [»ά  60] 

δεχάτα'  τάξις,  άθροισμα,  χαϊ  ή  τών  χ'  '^ αρ- 
μάτων τάξις 

δεχατεύειν*  τελωνεΐν,  δεχάτην  είσπράτ* 
τεσ&αι,  ελεγον  όέ  χαϊ  τό  άρχτεύειν  δεχα-^ 
τεύειν,  έπεϊ  Ιπρασσον  αυτό  αί  παρ&ένοι 
περϊ  τόν  δεχαετή  χρόνον  οΰσαι 

δεχατευταΐ  (ΑιιΙίρΙιο  ΗβΓρ.)*  τελώναι,  οΐ 
τήν  δεχάτην  έχλέγοντες,  ώς  τό  δεχατεύειν 
δεχάζειν 

δεχάτη'  τό  δέχατον  μέρος  της  ουσίας 

δεχατηλόγοι  (ΟβηιοβΠι.  679,  26)*  τελώνοί 

δεχάτην  ^νομεν  (Αγ.  Αν.  922  ΕυϋτιΙ.  III 
ρ.  203)  •  τη  δεκάτη  ήμέρςί  τα  ονόματα  τοις 
βρέφεσιν  έτίΒεσαν.  ό  δί  Αριστοτέλης  τρ 
έβδομη  φησί 

δεχάτη  πρότερα*  ή  πρό  είχάδος'  ώς 
νοτέρα'  ή  μετ    είκάδα 

δέχα  του  'βολοϋ'  (έπϊ)  ούδενός  αξίου, 
βέλτιον  δέ  εις  μικρότητα  τί&εσ&αι  αυτό 
(Οοηιίϋ.  V  ρ.  77)  [69] 

δεχάφυια  (ΟαΙΗπι.  Γγ.  ΟΕΧΙΙ)*  δεκαπλάσια, 
διφυία  όέ  διπλάσια 

-[δεχάχειλε'  προς άποδοχήν έπιτήδειον  [72] 

δεχάχοια'  δεχαπλαΖ  [74] 

δεχέτης'  δεκαετής 


€0ϋ.  26  ώσχοφορίων  —  οΐ  30  αέρη.  -η  .,,  φάραγγας  (38  δεΐρος  ΓΕυρΙιοηΌ  Γγ.  XXXIV) 
8η  δειράς})  50  δειλιόντων  βούν  51  σύν  τω  δεκάρχω  (57  ΙΙΙ  πεμπάξεινί)  ΡοβΙ  ήκων] 
Ιλεγον  .,,  διχαστήν  ^^  δεκαπουνστοϊχιονοϊ  ^ά  δεχάζειν  δεκατεύειν  66  δεχάτη, 
&ύομεν        68  δεκάτου,  βόλου        69  δεκαδώρων.  ο|        19  δεχαφυΐα  \οία 

ΗΕ3.  25  δεΐπνον  ελοντο  (Β  399)•  έδείπνησαν  32  δείραντες  (ΑοΙΙ.  Αρ.  V  40)• 
έκδείραντες  35  δειρήν  (^26)•  αυχένα,  τράρ^λον  39  δειροτομήσαι  (;ι<349)•  διατεμειν, 
διαταησαι  Αά  43:  ό  τά  είδωλα  σέβων,  ειδωλολάτρης  44  δεισιδαιμονία  (ΑοΙΙ.  Αρ. 
XXV  19)•  φοβο&εΐα  47  δειφόμενος  (Αγ.  Ρθο.  290?)•  χΡηλαφήσας  48  δειφων  (71747)• 
ζητών  49  δεκάδα'  τάξιν  τινά  Αά  60:  έπιτιμη&είς.  έντραπείς  69  δ  εκ  αδ  ω  ρω  άμάξη 
(Ηβδίοά.  ορρ.  424)•  (ης  ή  διάμετρος  τών  τροχών  δέχα  δώρων.  Δώρον  δε,  ώς  μεν  τίνες,  ή  πάλαι-- 
στή,  ώς  ίέ  έτεροι,  όταν  τους  τεσσάρας  δακτύλους  συστρέίρας  έγείοης  τόν  αντίχειρα,  ώς  Πλού-^ 
ταρχος  72  δεχάχειλοι  (£  860  5  148)•  δεχάσχίλιοι  74  δεχέτες  (Μο€Γ.  ρ.  123)•. 
δεκαετές 


383 


δβχνή  —  ^$ξ^άόη» 


384 


δεχτή '  χλαίνα,  χλανίς 

δεχτήρες'  ύποδοχΗς 

δέχτης  {δ  248)*  ητωχός^  επαίτης,  άπό  τοΰ 
δέχεσ&αι  [79.  80] 

δ  έχω  ν  ό  δεχαζόμενος 

δελεάξεί'  έξαηατμ  [83] 

δέλεαρ'  άπατη,  δόλος 

δελεασ&είς-  άπατηΜς  (τ.  461)  [86] 

δελεάστραί'  παγίδες 

δέλετρον    φανός,    δν    οΐ    ννχτερεύοντες    10 
φαίνουοί  (ΤίηΐΒοΙιΜββ) 

άελέφατ'  6  της  ^Αφροδίτης  άστηρ  ύπο 
Χαλδαίων 

δέλητί*  δελέατί  (ν.  629) 

δελήτί,ον  (δορΙίΓο  Γγ.  20)•  (ως)  λίβήτιον, 
(τό  δέλεαρ) 

δελία'  δάφνη  {άηλΙα%} 

-^  δέλιχρα'  τά  ήμίχοιρα 

δέλλεί  (ΑΓεα(Ιθ8)•  βάλλει  (τ.  995) 

δέλλί^ες'  σφήκες,  ή  ξώον  δμοιον  μελίσσχι    20 

δελλί^ία*  άν&ρήνια.  οΐ  δέ  χηρία 

Δέλχος'  λίμνη  Ιχ9νοφόρος  περϊ  τήν  Θρφ' 
χην 

δελφάχίον  χοιοίδιον  (Αγ.  Ι,χβ.  1061).  ού- 
τω; Ιλεγον  χαϊ  τό  γυναίχεΐον  (Αγ.  Τΐιβϋΐη. 
237) 

δελφαχονσ&αί  (εί.  Αγ.  Αείι.  786) *  τέλειου- 
α&αι  τάς  νς 

άελφιχόν  τρίποδα'  τορ  τον  Απόλλωνος 
έν  Δίλφοΐς  30 

Δελφιχη  μάχαιρα*  άπό  χατασχενής,  (μ-ή) 
λαμβάνουσα  εν  προς  ιν  μέρος  σιδηρούν,  ώς 
^Αριστοτέλης  (ροΐίΐ.  1  2) 

δέλφινες  (Αγ.  £ς(|.  762)*  πολεμιστηριον 
μηχάνημα  έν  νανμαχίαις,  χαϊ  ή  έχουσα 
αυτό  δελφινοφόρος  νανς  (Τΐιυο.  ΥΙΙ 
41,  2)'  οί  δέ  διά  τα  χρεμανννμενα  βάρη, 
δελφίνων  σχήμα  Ιχοντα,  α  ταΐς  λχιστριχάΐς 
ναυσϊν  έμβάλλεται  (ΡΙιβΓβΟΓ.  Γγ.  VI  ρ.  258) 

δελφίνιον  είδος  βοτάνης  40 

άελφΰς'  μήτρα,  χαϊ  ό  έν  Δελφοΐς  δράχων 

δελφύων  γαστέρων  [6] 

*^δέμα'  σχοινίον  (69) 


δέμας'  σώμα,  μορφή.  Ιδέα,  τρόπος 
δέμας  πυρός  αΐ&ομένοιο  {Ν  673)*  τρό- 

ηον  πυρός  χαιομένου 
δέμεΐ'  οίχοδομεί 
ή^δέμεΐ'  οδός  (€Γ.  ΗβΓοά.  II  124) 
ϊδεμβλεΐς-  βδέλλαι  (ΡΙιίΙοΙ.  XIV  ρ.  204) 
δέμνια  (δ  301  «Ι)*  στρώματα,  χοΐται 
δεμνίοις   ($ορΙι.  Τγ.  915)*   χοίταις,  στρω^ 

μναϊς 
δεμνιοτήρην  (ΑββεΙι.  Α^.  1449)*  Ιγχονταν, 

τό  δέμνια  τηροΰντα 
δεμνιοτήρη  πόνον  ΑΙσχύλος'Αγαμέμνονι 

(53).    χαΘόηον  οί  νεοσβοϊ  ζτι  τοιοϋτοί  εΙ- 

σιν,  ώς  τά  δέμνια  τηρεΖν  χαϊ  χατέχειν,  μη- 

δέπω  πέτεσθαι  δυνάμενοι•  πόνον  δέ  τά 

περϊ  τήν  τροφήν  αυτών 
-^δεμών  χρόνος  (ν.  348)  [18] 

δενδαλίδας  (Οοιη.  II  2  ρ. 852)*  οΐ  μέν  άν- 
θος τι,  άλλοι  τάς  λενχάς  χάχρνς,  οΐ  δέ  τάς 

έπτισμένας  χρι&άς  πρό  τοΰ  φρυγηναι  (Εγ8- 

!08ΐ1ι.  Γγ.  VIII  ρ.  140),  οΐ  δέ  τα;  έχ  χρι^ων 

μάζας  γενομένας  (ν.  δανδ — ) 
δενδίλλει•  σχαρδαμύττει,  διανενει,  σιλλαί- 

νει.  ατιμάζει,  αχώπτει  (βχ  όηοιη88ΐί€θ?) 
δβι^δ^Λλαιν   (1180)•   τοις  όφθαλμοΐς  δια- 

νεύων 
δενδρΐτις'    γη    τις    πετρώδης    εν^ρνπτος 

παρά  Αάχωσιν 
δενέμωρ•  χρόχόδειλος 
δενδρυάζειν  ταπεινώς  ύπο  τάς  δρυς  πα- 

ραφεύγειν.  προστρέχειν  σχέτιη 
Αέν&ις  (Αίειη.  Γγ.  115)•  οίνος,  Αάχωνες 
{δεννάζων  (δορίι.  Αί.  243)*  λοιδορων) 
{δενναστόν  χαταγέλαστον,  λοιδορονμενον 

μετά  χαταγέλωτος) 
δεννόν  χαχολόγον  [29] 

δεξαμεναί  (ΗβΓοά.  III  9)*   υδάτων  δοχεϊα, 

χαϊ    έν    τω    σώματι    φλέβες,    Δημοχρίτον 

(ρ.  421  ΜυΙΙ.)  χαϊ  έπισχίαι 
δέξασ&αΐ'  λαβείν  παρά  τφ  ποιητή  {Α  112) 
Δεξιάδην   (Η  15)*    οί  μίν   όνομα   χύριον 

οί  δέ  Δεξιού  παϊδα.    οί  δέ   έπιρρηματιχώς 

έχ  δεξιών,  δεξιώς 


000.  76  λόκχη  Αγμο.  122,  9.  Οί.  λέχκη  βΐ  λαχτή  77  άποδοχεΐς  81  δ  ε  χω  ν 
87  δέλεστραι,  βατίδες  89  ΟΓ.  βελέβατος  ί)1  βελήτιον  94  χαλεΐ  96  δενΟ^ρίνια 
600— 3  =  Η03.  (ίΟΟ-2  1  έμπροσθεν  3  δελφίνιος  (—ινιάςί)  10  δεμεΐ  11  Οί.  347. 
700  16  πέτασ&αι  Ρθ!<1  18]  626  19  χάχρυσοι  δέ  —  έπισταιιένας  22  δενέμωρ, 
γη  ΡοδΙ  22]  627  23  δ  ενορίτης,  χο,  24  δενδριάζειν  25  δεν&είς  (26  Οί.  έδέν- 
νασεν,  έλένναζεν,  νεννάζει)        ΡοβΙ  32  έπεί  έχδεξιών  Βεών  βροτοϊ  έπϊ  δεξιμήλου 

ΗΕδ.  79  δεχτό  ν  (Γυο.  IV  19)*  εύπρόσδεχτον  80  δεχτός  (Ι-ιιο.  IV  24)*  αρεστός 
83  δελεαζόμενος  (ΙβεοΙ).  Ι  14)*  παγιδευόμενος  86  δελεδώνη  (ΑτίβΙοΙ.  ΗΑ.  IV  1,  15)* 
ό  μνλαιος  Ιχ&ύς  (ν.  έλεδώνη)  βΟβ  δ^λτο;•  πιναχίδιον,  ή  πλάχες  18  δενδιέω  (Γ1523• 
τιΐ  δένδρα        29  -^δεντή'  δέλεαρ  (δέλητί'  δελέατι) 


385 


δ$ξίάς  —  ΟΒ(ίανχΒν$ς 


38β 


δεξίάς'  σχίνΒήχας  [84] 

δεξιμήλοις'    έπητίόοις  χαΐ   Ιλαροΐς  θ£θΓ$• 

άπό  τοΰ   δέχεα^αι  τά  Βνόμενα  μήλα*  χαϊ 

δεξίμηλον  έσχάραν^    "^  {έπύ  έχδεξίών 

9εών  βροτοί  έπΙ  δεξιμήλον) 
δεξίός'  σχίνετός.   αγαθός,  χαλός,   έίϊίδέξως, 

εύ&ετος  [37] 

δεξίότοιχοΐ'    έρέταί  οΐ  χατά   τό   δεξιόν 

μέρος,  τίθεται  όέ  χσΐ  ^πΐ  χορευτώρ       [δί>] 
δεξίς'  των  έν  τω  ηπατι  μερών   παρά   ιοΐς    10 

θνταΐί  (ή)  χαλουυένη  δοχή  (υ,  δοχεών) 
δεξιώσασΒαί'  έγγνησαα^αι  γυναίχί 
ή;•  δ  εξ  ιόν  ιΐδος  μέρους 
Αεξώ•    6  Κρατίνος   (II  1  ρ.  58)    ώνοματο^ 

ηοίησεν,  άπό  τοΰ  δέχισθαι  δώρα  [44] 

δέοιμί  (&  352)•  δίσμεύοιμί 
δέομαι*  δοχώ  (ν.  δέαμαι) 
δεόμενοΐ'    χρ^ξοντις    (Χβη.  Αη.  VII  1,  6). 

δεσμοϋντες  [48] 

δεομένων  (Χβη.  €γν,  II  3,  2)•   χρχίξόντων    20 
δέον  ίς  δέον  ή  εΙς  δέον,  οντω  Περιχλέα 

φασί  λογιξόμενον  εΙς  τό  δέον  (Αγ.  ΝυΙ)1). 

859)  προσγράφειν ,    δ  σημαίνει  εΙς  προδο- 

σίαν  δεδομένον  χρήμα,  πρέπον,  άναγχαιον 
δέοντα*   χρ^ζοντα,   λείποντα,   πρέποντα 

[53.  54] 
9 εόντως*  προσηκόντως 
δέος  (Μ8εβ()οη6β) *  [βά  5β]  Θεός  (τ.  δέα) 
δέουσί'  δεσμούουσιν.  άηέχουσι 
δ  έπα  ς  (Ηοιη.)*  ποτήριον,  παρά  τό  δέχεσθαι    30 

το  πόμα  [59] 

δέρα'   υπερβολή  όρους,    οΐ  ^έ  τά  σιμά  των 

όρων 
Δέραι*  αΐ  συνάγχειαι,  Δάχωνες 
δέραια  (Εογ.  Ιοη.  1431)*  περιτραχήλια,  παί' 

γνια,  τό  αυτό  χαϊ  δεραιοί 
δέρας'  δέρμα  προβάτου 
δέργμα  (ΛββοΙι.  Ρργ8.  81)*  οφθαλμός,  δρασις 
δέργματα  (Εογ.  Ηεο.  1265)*  όμματα 


δεργμάτων  (Κατ.  Ρΐιοβη.  660) •  δωρεών,  ομ- 
μάτων, χαί  δεργμών 

δέρε&ρον  {λτ^Λά9^)^  λίμνη  άποχωρησιν 
ίχουσα 

δέρη*  τράχηλος,  αύχην  (Χ«η.  Ηίρροετ.) 

δέρης  (ΑρβεΙι.  Α§.  329)•  τράχηλου 

δερίαΐ'  λοιδορίαι  (536.  37) 

δερίπιον  φλοιόν  (=  τέρφος) 

δέρχειν  βλέπειν,  όράν 

δέρχεσ&αι  (Ρ  675)•  όράσθαι 

δερχομένου  (Ξ  141)*  δρωντος 

δερχομένφ•  όρωντι,  βλέποντι 

δερχύλλειν  αίμοποτεΐν.  άλλοι  δερμύλ- 
λειν  διά  τον  μ 

δέρχων  βλέπων,  όρων 

δέρμα*  πΊ}ρα.  χαϊ  δέσμη  (Ε1βί?) 

δέρμα  (€»\\'\ίη.  ίτ,  ΟΟΧΙ)*  δορά 

-^  δ  έρμη-  δδός  (ν.  347) 

δέρμα  Διχυχόν  (Οοιη.  V  ρ.  33)•  ώς  χάλ- 
λιστον 

-^  δέρμητες'  οί  έξ  έφ*  ήμων  περισσοί 

δερμιστής  (8ορΙι.  Γγ.  408) *  ό  σχώληξ,  ή  ό 
σής  ό  τά  δέρματα  έσΗων,  Άρίσταρχος  όφιν 

δέρξιος'  ό'ψεως 

δέρος  (Νίο.  ΤΗβΓ.  821)•  δέρ^ια 

δερμύλλεΐ'  αίμοποτεΐ.  οΐ  ^έ  -}- ίχπαίει  [87] 

δερριδόγομφοι  πύλαι  (Οοιη.  ϋ  1  ρ. 418)* 
δέρρεις  ίχουσαι  παραπετάσματα 

δέρρις  (εοιηίεί)  *  δέρμα,  βύρσα 

δερριατήρ'  περιδέραιον  Ιππου 

δερριστής*  χυνάγχης  περιαυχένιος         [92] 

δέρτ ρα'  τύμπανα 

δέρτρον  δέρμα.  ύμήν.  λαπάρα.  ητρον,  ύπΟ" 
γάστριον  (Ηίρρο€Γ.  III  ρ.  660  Κ),  "έμειναν 
δ^  τό  περιτόναιον  άχούειν.  ή  υμένα,  επί- 
πλουν (λ  578) 

δεσαύχενες  (ΑΓίβΙορΙκ  Γγ.  ίηο.  €0X111)• 
άσχοί,  διά  τό  έχ  των  αυχένων  δεδέσΒαι 
{τ.  μΜ-)  [96] 


€00.     35   δεξιαήλους  —  Μ  του   —  δεξίμηλοι  έσχάραι 
ίδεάμην.  δοάσσατο.  δίαλος.  δ*  οΐ  δέατο)  51   δέονες  δέησις  δέυν 

IV  15,  4)  β4    δέραα  (ί)8   εί.  δηοή    οΐ  ^εδέρη)  β9   δέρις,  τράχηλος 

80  οδός,  χαϊ  δεσμηϊ  οΓ  700        82  ^^  τ\υών  ΡΙιβνΟΓ.  470  (έ^ήβωνί  έξ  έφήβωνί) 
έχδέρει  £Μ.        (ίΟ  δερβιστήρ  δίειιΐί  βρ.  ΕΜ.        94  τό  πέ  τό  νέον 


(46   δέαται.    δείασΒεν. 

61   συνάσχιαι  (γΓ  Ρβιιβ. 

ίΐη.  €νΓ.  171 

Ιί6  €ί.  676 ; 


δόντων) 


87   δέρραις  (ίΧΧ)*   τό  παχύ  ύφασμα,   φ  εΙς  παραπέτασμα  έχρώντο.    ϊαως  όέ  χαϊ  δερματίνοις 
ίχρήσαντο   \Περϊ  των  δήλων  (αύλων  οοά.)]         92  δέρριον  (Ζ3εΙΐ3Γ. 


96  δεβρωτέν  (Γ 205)•  δεΐηνον 


59   δεπάσεσι   (θ  162)•   ποτηρίοις 

ϊαως  όέ  χαϊ  δερματίνοις 

Χΐϋ  4)*  τρίχινον  σαχίον 

25 


387 


δΰόμά  —  δίχΒΰ&αί 


θ88 


δίσμά'  ηέδαί  [98] 

δεσμεΐν  ά μ  άλας*  δεσμεΐν  τάς  δεσμάς  των 
σταχυών 

ή^δεσμή'  όδό;  (?.  680) 

δεσμίης'  μάσηγος  άξίος 

δεσμοί  (θ  296)*  ήλοι 

δεσμοί  Τυρρηνικοί•  (έηϊ  δεσμών^)  οίς 
ίχρήσαντο  Ά^ναϊοι  (▼.  Τυρρηνοϊ  δ.) 

δεσμό  ν  σημεΐον  παρά  τοις  ^ύταις  [λά  704] 

(όβσ/105  [Μ3€βίΙοη€8]  •  ι»ό]Μ0ί)  10 

δεσμός'  σώμα,  μορφή.  ήλος.  -^είλος 

δεσπίνας•  γυναίκας.  Θεσσαλοί 

δεσηότην  κεχαρμένοΐ'  ίνιοι  μέρ  Ιππου 
κούρας  είδος  εΙναί  φασιν.  έκαλεΐτο  δί  άπό 
τοΰ  κείρειν  τους  αυχένας,  έπεώάν  6  δεσπό- 
της του  Ιππου  τελιυτήαη,  /96ληον  δϊ  δεσ- 
ηότην  πεν&οϋι*τες•  επειδή  καϊ  τους  Ιππους 
άηέκειρον  ίπΧ  τοις  Βανάτοις  των  δεσποτών 

[»1 

^[δέτις•  παλάνΒη  20 

δεταί'  λαμπάδες  {Α  553).  καϊ  αί  πέδαι,  καΧ 

τά  δράγματα,  παρά  το  συνδεΐν 
δέτρον  δέρμα  τοΰ  ήπατος   (Εί,  Οηά,  389, 

27)  [βά  12] 

άευάδαι*  οΐ  Σάιοι  ύπ  'Ιλλυρίων 
Δεΰας'  τους  άκακους  &εούς  Μάγοι 
δεύάσ&αι  (ΑΓε3<ΐ68?)*   γεύσασ^Μ  (τ.  ^£ν- 

σασΒαι) 
δεύειν  '    μάττειν    (ΑγΙβΙ.    Γγ.  IV  ρ.  1057). 

τυπτειν  [17]    30 

δενεσ^αι•   βρέχεσ&αι.    έπιδεΐσΒαι  (Λ^  310) 

[10] 
δευ&έντα*  βραχέντα 
Δευκαλίδαι*  οΐ  Σάτυροι 
δεύκεΐ'  φροντίζει 
δευκές'  λαμπρύν,  δμοιον  (450) 
δευλόν   (€Γ6ΐ68) '    πονηρόν.    άχρεΖον  (458. 

471)  [25] 

δενοιντο   (ΟβΙΗιη.  ΑροΠ.  51)*   έπιδεεΐς  γέ- 

νοιντο  40 

δευόμενα'  δεόμενα 


δ  ευ  ο  μένα  (Εογ.  Τγο.  273)*  δεομένη 
δευόμενος'  [  ]  βρεχόμενος  [βά  29] 

δεύοντο*  εδέοντο.  ^χρτίζον  '  [«ά  30] 

δεϋρο'  έν&άδε  έλ&έ^  εις  τοΰτον  τον  τόπον 

[Άά  31]     [32] 
Δ  ευ  ς  (Αγ.  Αείιβηι.  911)*  Ζευς 
δ  ευ  σαι-  βρέξαι   (Ειιγ.  Ρ1ΐ06η.  224).    βά^αι, 

μάξαι  (Χηι.  Οβε.  Χ  11) 

δευσ{ο)ποιόν   (ΡΙβΙ.   Οίτ.  IV  ρ.  429)*  τό 

Ιμμονον,   καΧ  μή  έκπλυνόμενον  βάμμα,  οί 

όέ  το  γνησίως  βεβαμμένον  ^   ήτοι  πορφύρα^ 

ή  άλλο  τι  (Οοηιίϋί) 

δεΰσω'  βρέξω  [17] 

δεϋτ*  άγετε  (Η  350)*  δεϋτε  φέρετε       [Ζ9] 

δεύτερα  άλφιτα'  τά  δευτερεϊα  καϊ  ευτελή 

δευτεραγωνιστής*  δεύτερος  αγωνιζόμενος 

δευτέρα    φθίνοντος*    -^ άπό    (α   ιτρό?) 

της  τριακάδος 
δευτερίας'   Εά}Χιπ{π)ος  (οοηι.  IV  ρ.  561). 

οίνος  ευτελής 
δευτερίναρ   (1.3εοηβ8)'    6  μετά  τό  ΰδωρ 

έπιχε^ήναι  εΙς  τά  στέμφυλα  οίνος 
•^  δευρόλας*  ο  εξ  έφηβων  Αθηναίων  (δενρο 

πάςΐ) 
δευτερόηοτμος'  6  υπό  τινα>ν  ύστερο- 
ηοτμος,  ούτω  όέ  ελεγον,  οπόταν  τινϊ  ώς 
τεί^νεώτι  τά  νομιζόμενα  έγένετο,  καϊ  νστβ- 
ρον  άνεφάνη  ζών.  ό  όέ  Πολέμων  {(τ.  Ι•* 
ρ.  93)  καϊ  άπειρήσ^αι  τοις  τοισύτοις  είσιέ- 
ναι  εΙς  τό  Ιερόν  των  Σεμνών  φησι  θεών, 
ή  ό  φηυισ&εϊς  έπϊ  ξένης  τετελευτηκώς, 
έπειτα  έπανελθών.  τ}  6  δεύτερον  διά  γυναι- 
'κείου  κόλπου  διαδύς•  ώς  ζ&ος  ήν  παρά 
Άί^ηναίοις  έκ  δευτέρου  γεννάσ^αι 
δευτέρων  άμεινόνων  (Οίο^βηίβη.  IV  15)* 
παροιμία  έπϊ  των  Βυομένων  έκ  δευτέρου, 
δταν  αύτοΐς  τά  πρότερα  Ιερά  μή  καλά 
όφί}ή ,  καϊ  έπϊ  δεύτερα  τραπώσι  λέγοντες 
,δευτέρων  άμεινόνων.^  Μνημονεύει 
Πλάτων  {Ιίζζ.  IV  723  Ό) 
δέχεσ^αΐ'  λαμβάνειν,  άσπάζεσ^αι 


000.    97  πέδαις        99  δέσμειν        701— 3  =  2.  3.  1        1  μάστιγας  άξιος  έστϊ  δεσμών 
&  ΟΓ.  422.  650        6  είδος  (▼.  είλεα)        8  κρεμμένοι  —  βελήντιον        11  δράμματα  (ν.  δαιτή) 

έ 
12  α.  1038.  39         13  σατοϊ  π        15  δεύαται        1β  μαλάττειν        26  δευοίαντο        28  δευομένη 
29  βραχόμενος        31  περιδώμε^α;  νυνϊ        34  μαλάξαι        43  δευτερεΐα        46  οΐ  δε  πολέμοις  — 
φασϊ 

ΗΕ3.    98  δέσματα  (θ  278  β].)•  έπιδέσμια        Αά  704:  ούδετέρως  "Αττικοί,  καϊ  (ΜοβΓ.) 

Αά  12:  τ;  διάπυοον.  διαφανές  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  475  δίαιτηον)      17  δεύει• 


389 


όέχμα  —  δήμαρχο» 


390 


δέχμα'  νόμιμου  [50.  51] 

δέχομαι*  ομολογώ 

δεψήσας  (μ  Α8)'  μαλάξας  [54] 

ή^δή'  γη,  χαϊ  σιωη^ 

'^δ'ηατάχα'  χαϊ  φ^ορά  δένδρων  (?.  893) 

-^δήβοιλοί'    χι&αρφδοέ    (δήβυδν    Βοβοΐκβ 

ρΓΟ  δη  αοιδοί)  [58.  59] 

ή^δηγοΐ'  πληοοΐ 

δήγμα'  σπάραγμα  οδόντων  [62} 

δ•ή€ΐν'  πολεμείν,  φονεύειν 
δη  εις  (^260  1^49)*  ει  ρήσεις»  δχρει,  μαΒησχ^ 

[651 
δη&αγόρον  έπιπολύ  λέγονσαν 
δη&αίωνας'  μαχραίωνας.  μαχροβίονς 
δη&άχι  (Νίε.  ΑΙ.  215) *    ηυχνώς,  πολλάχις 

[89.  70] 
δή^εν  ως  δή  η  φησίν  (ηβχηρέ),  ή  έντεϋΘεν 

δή&εν    ως  μάλιστα,   ώς  δή,  έξεπίτηδες 

[72—74] 
δηιάλωτοΐ'  αΙχμάλωτοι 
δήΐοι(η&Σ  208)•  πολέμιοι  [77] 

δη  10  τ  ή  ς'  ηολεμιχή  ^ιάθεσι;  (ΑροΙΙ.  Ι6Ζ.  58, 

6).  μάχη   παρά  το  δήϊον 
δηιοτήτας'  μάχας  [80.  81] 

δη  10  ν  σι*  πολεμοϋσιν  [83 — 8(ί] 

δηλαδή*  φανερόν  ίστιν.  ή  δηλονότι 
β*  ήλαίνονσΐ'  παίξουσι 
δηλεομένη*  βλαητομένη  [90.  91] 

δηλανγως   (θ€ΐηο€Γί(υ$?)*    άγαν   φανερως 

(€ί.  εμφανών) 
δήλεσ&αι  (ΒοΓββ)*  Θέλειν,  βονλεσ^αι 
δήλχί' βούλη  [95] 

ή^  δηλη^ήσονται*  ^εωρηΒήσονται 


δηλήματα(μ1Ββ  δορΗ.  ΟΤ.  1495)•  βλαπτιχά 
δηλήμονας   (ΑροΙΙ.  Ιβχ.   68,  14)•  βλακτι-- 

χους,  χλέπτας.  χαχονργονς.  λνμεωνας 
δηλήμων   χαχονργος,   λυμαντήρ^   λνμεών 

[800] 

δηλήσασ&αι  (/ί^Ί,Ί2)•  βλάψαι.  διαχόψαι» 

φΘεΐραι  [2] 

δήλη  σεις•  στάσεις  [4] 

δήλησις•  οργή,  λωβησις.  χαχονργία,  φ^ορά 

10    δηλήσονται•  χρεύσονται,  βλάψουσι 

δηλητήριον  φάρμαχον.  βοτάνη θανάσιμος 
Δηλιασταί  (ί^€ΐΐΓ^τι<})  *   οΐ  εις  άήλον  ηεμ" 
ηόμενοι  Βεωροί  [9] 

Δήλο  ν  φανερόν,  όρατόν,  χαϊ  τό  τοΰ  Άπόλ' 
λωνος  Ιερόν  (εβΙΠιη.  0«1.  2)  [11] 

δήλονται  (Οογ68)*  Βέλονσι  [18 — 15] 

ή^  Δηλχαχός  βωμός  (δηλιαχός  νόμος)•   τό 
ηεριτρέχειν  χνχλψ  τον  έν  Δήλφ  βωμδν  χαϊ 
τύπτεσ^αι•   ήρξατο  τούτον  Θησενς^  "ΪΧ^' 
20        ριστητής  απάτης  λαβύρινθος  φυγής  (βοΐιοΐ. 
€8111111.  Ρ6ΐ.  321) 
δημαγωγεί*  στρατηγεί  [18] 

δημαγωγός  (Χβη.  ΗρΠ.  ¥2,  7)•  άρχων,  έχ 
τον  τόν  δήμον  άγειν  χαϊ  διοιχεΐν,  δημόσιος 
δημαγωγοννται*  στρατηγοννται 
Δημαρέτιον  (Ο ΟΓίο.) *   νόμισμα  έν  Σιχελί^ 
νπό  Γέλωνος  χοπέν,   έπιδούσης  αντφ  άη- 
μαρέτης  της  γυναιχός  εις  αυτό  τόν  χόσμον 
δημαρχία•  δτε  δήμος  άρχει 
30    δήμαρχοΐ'    οΐ  πρότερον  χαλούμενοι  ν  αν- 
χραροι   (ΑΓίβΙοΙβΙββ  ΗϋΓρ.)  *    άρχοντες   δέ 
ήσαν  χαϊ  ήνεχνραζον  ούτοι  τους  οφείλον- 
τας (ΑΓίβΙορΙι.  ίΓ.  XIX  ρ.  1146) 


€00.    49  δέγμα        (55  δηώ•  ή  γη  €>τ.  Βγ.  —  δη  Ιο.  Αΐβχ.  31, 13)        58  δειρήτες  Αίϊι. 
IX   392    Α   δήγορες    Ζυη^Γ.   492.      νβηιπι    ββΐ    δρΐγες   β    δρίξ  βΐ    δήγμα,    παράδειγμα   χαϊ 

63   δηίΐν  αϊ   δηΰαιώνας  71    ώς   δήλον  88   δηλαίνουσι  89   δηλαινομένη 

94   δηλή,  βουλή  99  ροδΙ  λυμεών]  χαχ.  διαπρ.  808   ί^εωριον  16  των  έν  Δ .  βωμών 

21  £^^  αυτόν 

ΗΕ8.    50  δέχ&αι  (Α  23.  377)•  λαβείν  51  δέχμενος  (1191)•  προσ[δια]δεχόμενος 

54    δή'  οΰν,  σύνδεσμος  58   δή  γάρ  (ξ  282)*  ήδη  γάρ  59    δηγήρες  (ΕΙβί  3ρ.  Νίεβικί. 

Ιγ.  123)*  στρου^οί  (ν.  διγήηες  διρήγες  δρήγες)  62  Οι;£ται  (1418)•  εύρήσεται  65  δη&ά* 
πολύν  χοόνον    (Φ  131).    αυνεχώ;  69    δη^ά    ματεύαωμεν    (5  110)•    έπιπολύ  ζητήσωμεν 

70  δη^ά  τ  ε  χαϊ  δόλιχον  (/{'52ίϊρ.)•  έπιπυλύ,  χαϊ  μακρόν  χρόνον  72  δηβ-ύνειν  (ρ  278)  • 
έγχρονίζειν  73  δη&ύνοντα'  χρονίζοντα  (^27),  βρα^ύνηντα  74  δηθυρείν  σχολάξειν, 
διατρίβίΐν  77  δηΐοίο'  χαυοτίΑον  {Β  415).  πολεμιχού.  φ^αρτιχού  80  δηίοισι  {Δ  373)• 
τοις  πολεμίοις  81    δη  ίου  ν  (;!Γ425)•   έμάχοντο.    έπορ^ούντο  83   δη  ίεσθ-αι  (3ί27())• 

διώξασϋαι  84    δηιω^έντων    (^417)•    αίχισΰέντων  85   δηίων    (Ρ  65)•    διαχόπτων 

86  οηίώσας  (Θ  534)•  χαταχόιρας  90  δηλαϊστή  (Εζβοΐι.  V  14)•  ελεεινή  91  δηλάτωρ' 
χατήχορος  95    δήλη  γατιών*  άφηρίξων  800    δηλήσας  (άηδήσας)'  χαμών,  διαποαξά- 

μένος  {χαχώς  διαπραττόμενος)  (οΓ  ληδήσας  βΐ  δμηχώτες)  2  δη λήσ ατο  (χ  278)•  έβλαιρεν. 
έφθείρετο.  έχαχοποίησε  (οί.  έδηλήσατο)  4  δηλήσηται  (Ρ  107)•  βλάιρη,  φϋ^είηχι  9  δήλιοι 
(αΐέλίοι)•    οί   άδελφάς   γεγαμηχότες  11    δηλονότι•    φανερόν    ότι  13    δήλων    (δίΓ3ε. 

ΧΧΧΙ113)*  δράσεων,  ενυπνίων  14  δήλως*  άπεριχαλύπτως  15  δηλώσαΐ'  φράσαι,  δεϊξαι. 
σημάναι  (βχ  οηοιηαβίίεο ;  εί.  δείξαι)       18  δημαγωγίας  (111  £βΓ.  Υ  90)*  όχλοποιήσεις 

25  ♦ 


891 


όήμαρχον  —  ^ημονήϋίος  χαίχός 


392 


Ιί'ήμαρχον'  τί^ν  ένεχυραστήρ  [25] 

δημεΐαί•  αΐ  των  δήμων  αυύχάόζ^ς 

δημελέητος'  ελεεινός 

δημεύείν*  τό  ούαίαν  τίνος  δημούΐώααι^  χαΐ 
τό  ένδημεΐν,  ίνιοί  το  δημαγωγείν  λέγονσί 

δημεύσεις*  άρπόσεις 

δημενσας'  δημοσιεύσας 

δημεχ&ηλός  (Ηίρροηβχΐ)*  μισονμενος  υπό 
του  δήμου  Ρ2.  33] 

δη  μη  τ  ρ  α'  τον  σϊτον  10 

δη  μητριάς*  χρι&ή  έξάστιχος  (▼.  ξίστριξ) 

Δημήτριος  (Πέλεχυς)-  τραγφδ{ι)ών  υπο- 
κριτής, χαΐ  Ισως  ύΛεχρί&ητυν  ^Αγαμέμνο- 
νος  Θάνατον^  ηελέχει  χατά  ηολλούς  γενό- 
μενου,  {Γλανχος) 

δημια'  δημόσια,  καΐ  δημ(ι)ΟΛρατα 

Δημίαισι  ηύλαις*  χοιναΐς,  έπεϊ  προεστη- 
χεσαν  έν  ταΐς  πύλαις  αΐ  ηόρναι,  ό  όί  ^Αν- 
τίπατρος τό  γυναιχείον  μόριον  δημόσιον 
Ιφη,  οΐ  δέ  τάς  Κεραμειχάς  ηύλας'  προς  γάρ  20 
αύτάς  φασιν  έστάναι  τάς  πόρνας.  μήποτε 
οΰν  άντϊ  του  Διομησ ι  πΰλαις  Δημίαι- 
ϋΐν  είπεν  διά  τήν  εγγύτητα  των  ονομάτων 

[89] 

δημίην  πόρνην,  -^ Κύπριοι 

δημιόπρατα  (Αγ.  Υβρρρ.  659)•  τά  δημευ- 
Βέντα  χτήματα^  χαϊ  υπό  δήμου  πιπρασχό- 
μένα 

δήμιος*  6  τους  χαταγνωσ&έντας  άναιρών^  ή 
ό  υπηρέτης  των  βασάνων  30 

δημιουργεΐ'  τά  μή  όντα  ποιεί 

δημιουργεΐον*  χαλχεΐον.   έργαστήριον 

δημιουργός  (δορίι.  Αί.  1035)*  χειροτέχνης, 
τίατασχευαστής 

δημιουργός'  6  ήλιος*  δτι  πάντα  πέσσει 
χαϊ  τελεί 

δημιουργός*  έπϊ  μέν  των  ανδρών  τύ  ε^νος 


ίχλήθη,  οτι  χειροτεχναι  7}σαν  χαϊ  βάναυ- 
σοι* χαϊ  παρά  τοις  Δωριεϋσιν  (Τΐιυε.  Υ  47 
3>  οί  άρχουτες^   τά   δημόσια  πράττοντες, 
ωσπερ  *Αΰήνησιν  οί  δήμαρχοι.  Λέγονται 
χαΐ  οΐ  τεχνίται  χαταχρηστιχώτερον.  λέγεται 
δ^  χαϊ  γυνή  δημιουργός,  ή  έν  τοις  γά- 
μοι ς  πέμματα  πέσσει  (Μβηβηιΐ.  Γγ.  Ι  ρ.  222) 
δήμιων*  τόν  δήμον  διοιχών 
ή^  δημοαλή  ( — χλϊ) ?) •  περιβόητον 
δημοβόρος  {Α  231)•   ό  τά  χοινά  του  δή- 
μου χατεσ^ίων,  ή  ό  τά  δημόσια  [51] 
δημοειδέος  (ΗίρροεΓ.  111  ρ.  262  Κ)*   ^ι^- 
μώδους,  όχλιχής  [53] 
ή^δημοΘέσεση'  έ^εώρει 
ή^ δημο&εές*  ϋεωρόν  (ν.  δηληΒήσονται) 
δημοθοινία*  ή  τοϋ  δήμου  ευωχία,  [δη- 

μό^νσα]  ή  του  δήμου  ϋυσία 
δημοχαλλίας  (Οοιη.  Ιγ.  0Χ1Υ)•  τους  χερΙ 

τά  δημόσια  αναστρέφοντας 
δημόχοινον    (Ι80€Γ.  ΐΓβρβζ.  §  15)*    δημό- 
σιον 
δημόχοινος*  δημόσιος  βασανιστής,  πόρνος. 

χαϊ  δήμιος  (δορίι.  Γγ.  707) 
δημόχομπος'  δήμφ  έπαιρόμενος 
δημοχόπος*  δημηγόρος  [61] 

δημοχωχυτος*  ά^ρήνητος*  άνελεήμων , , , , 

[63-65] 
Δημοχλεΐδαι  (Οοιη.  ίΓ.  ίηε.  ΟΧΥ)*  οΐ  ξένοι 
χαϊ  μοιχοί,  άπό  Δημοχλείδου  τοιούτου  δν- 
τοί,  χαθάπερ  χαϊ  τους  ήταιρηχότας  Τιμάρ- 
χους  ελίγον,  τους  όέ  πονηρούς  Εύρυβά- 
τους,  Κιλλίχωνας  όέ  τους  προδότας 
Δημονήσιος  χαλχός  (ΑτίβΙοΙ.  βυβο.  ιηίΓ. 
ε.  ίΙΧ)  *  δύο  είσϊ  προς  τ  φ  Βυξαντίφ  νή- 
σοι, χοινη  μεν  Δημόνησοι  λεγόμενοι,  Ιδί^ 
όέ  διαλλάττουσαι*  ή  μέν  γαρ  Χαλχΐτις,  ή 
όέ  Πιτνούσα 


000.    28 
γενόμενος        39 


ένδημαγωγειν        (29  άρπαγας  Ουγ.  39.  171)        34  σΧτον  γλανχον        38  πελέχη 
δημίεσι  —   διομήσι  πύλαις   οημιάσιν        44   ίερεΐ       (47    δημολάλητον    ΕΜ. 

265/ 19      55  Ε31.  2(55,  36)       5«  \λιχας        59  \υμπος  ^      59.  ϋΟ  δημοχόμπος*  δημηγόρος. 

δήμω   έπαιρόμενος      62  |η;το;      (>4  εΰχρατος  —  δαημόστις  —  έόντα  όξυτόνως      66  ήτερ.χό- 

τας  —  χιλλίχωνας  (ν.  Οοιηίο.  V  ρ.  000ΧΧΧΥ111)        67  όηαοννήσιος  —  ν^ω  —  δημόννησοι 

(Πιτυώδης  81.  Β>ζ.  685,  10) 

ΗΕ8.    ϋ^  δηματρεύεσ&αι  (0  512)•   έπιπολύ  ύπερτί&εσ&αι   [πχΊτϋ  Ύωμαΐχή  ή  λέξις 
βάάίΐ  €}Τ.  121;  οί.  Βαστρεύεσ&αι]  32   δημηγορήσαι   (ΝοΙίίΐη.  VIII  6)•   έν  δήμφ  λαλήσαι 

83  δη  μη  γ  ορώ  ν  (Ργου.  XXX  31)•   εΙς   τόν   δήμον  λέγων  39   δήμιο  ν*    χοινόν.   δημόσιον, 

πολιτιχόν  51  δηλογέροντες  (Γ  149)•  οί  τον  δήμον  εντιμότεροι  53  Δημήτερος  άχτή 
(Ν  322)  •  τό  άχρότατον  χαϊ  έξοχώτατον  των  Δημητριαχών  χαρπών,  τών  πυρών,  μεταφοριχώς 
έπϊ  τών  άχηωτηρίων  χαϊ  τών  εξεχόντων  τόπων  τών  παραθαλασσίων*  ή  άλενρον  61  δήμο  ν 
λειπός.   ή  οχλον  68   δημονέστεοον*   άσχημονέστερον,  διά  τό  έν  όψει  πάντων  γινόμενον 

(δημα)δέστερον)  64  δημός  (θ  240  βΐ.)•   ό  επίπλους  τοϋ  ίερείου,   άπό  τοϋ  ενχέατος  είναι, 

δαίμός  τις  (ων) ,  ώνομασμένος.  χαϊ  τό  λίπος  (όξυτόνως)  *  ποοπερισπωμ  νως  δέ  τό  πολιτιχόν 
σύστημα  \ν  266)  ....  δήμον  έόντα  {Μ  213)•  δημότην^  καΐ  Ενα  τών  πολλών  65  δήμο  ν 
Έρεχ&εΙον  (Β  647)•  τάς  Αθήνας,  περιφραστιχως 


393 


όημούίβναν  —  ό*αβάΧλ»» 


394 


δημοσανειν    το   δημοσί^  ύχηρεχΗν  ίχΐ 

μισΒφ 
δημόσίον  (Τ1ιιΐ£.  Υ  18,  7)*  δεαμωχήριορ 
Δήμος  καλός  (Αγ.  Υίβρρ.  97)•   ΠυριΧάμ- 

χους  νίός  ην  ούτος ^  Δήμος  όνομα  χαΐ  η)ν 

ώραν  χάλλιστος*  £&ος  όέ  ην  τοις  έρασταϊς 

έαίγράφαν  πανταχού  τά  των  παίδων  (ιτα4- 

δίχων^)  ονόματα 
δημοποίητον   (Ο^οιοβΙΗ.   Ν€8€γ•  §  88)*   <Ι 

χατά    ^ρήφισμα    δήμου    γίγονώς    πολίτης^    £0 

ξένος  ων  φύσει 
δημόσσή^ους'  τον  δήμον  σώζων,  ι}  6  δη^ 

μοδίωχτος 
ή-δημοστροφεΐν  έν  δημψ  ανάστρεφαν 
δημοτελή   Ιερά    (ΟβιηοβΙΗ.  1374,  1)*    χαΐ 

δημοτελή  μέν,  εΙς  ά  θύματα  δίδωσιν  η  ιτο- 

λις'  δημοτίχά  όέ,  εις  α  οΐ  δήμοι  (Όίηητοϊι.) 
δημοτεύεσ&αι  (Αηΐίρΐιο)*  τό  μετέχειν  όι}- 

μου  χαϊ  πολιτείας  χατά  νόμον 
δημότης*  6  έχ  του   δήμου,   δηλοΐ  όέ  χαϊ    λλ 

Ιδιώτην 
δημοτιχά*  τά,  τοις  πολλοίς  έμπρέποντα  [79] 
δημοΰσ&αι•    εύφραίνεσ&αι ,     ίύ&υμεΐσ^αι 

δημοσί^,  παίξειν 
δημοϋται•  παίζει.  Βωχεύει  [81^^] 

δημόφαντον  δημόσιον 
δημώδης•  παιδιώδης 
δημώ{δη  ΡΙβΙ.  ΡΙιββιΙ.  61  Α)*  δημόσιον 
δημώματα  (Αγ.  Ρβο.  797)*  παίγνια 
δημωφελών  ( — λής1)'  δήμον  ώφελων  [91]     αλ 
δηναιόν  πολύχρονων,  άρχαϊον      [93 — 96] 
δήνεα  (Δ  361) '  βουλεύματα 
δηνος'  βούλευμα  [99] 

δήξεται  (ΕαΓ.  Μβά.  1370)•  δάχνει 


δήξομαι  (ΕυΓ.  ΒλεοΙι.  3511)*    λυπήσομαι^ 
άνιάσομαι 

-^δηος•  βωβός,  Ερήτες 

δχ^ουμένη'  άπολλυμένη,  "ήρημωμένη.  χατα^ 
στρεφόμενη,  πορ^ουμένη 

δηουμένων  αναιρουμένων 

δηοΰν  (Τ1ιυ€.  Ι  81)*  πορΒεΐν  [Φ] 

δη  οΰ  ντε  ς  (Χβη.  Ο^γ.  III  3,  12  (23)•  διακό- 
πτοντες, χαίοντες.  έλαττούντες.  πολεμοΰντες 

δηούντων  άνελόντων 

δήπο&εν  λέξις  συνίίπτιχή^  ώς  χαϊ  τό  δή- 
που  [10—12] 

δηράδες  (ΟΓβΙββ)*  βουνοί 

δη  ^α  δή*  ώς  δή  (ν.  256)  [15] 

δήρις'  μάχη    [βΑ  16]  [17] 

δηρίττειν  (ϋΓβΙίε.)•  ^ρίζ^^ν  [ία  18]  [19.29] 

δη  σαι*  ^ΐίραι 

δη  σαι  προς  σανίδι^  *Αττιχώς  (Αγ.  Τΐιββιη. 
940)•  βασανίσαι  έν  τφ  δεσμωτηρίφ 

δησάν{των  μ  50)  *  δησάτωσαν 

δη  σαν  τ  ι*  ομοίως 

δήτα'  ούτως,  η  τοίνυν 

'\  δητός'  ύστερος 

δητταί   (€Γ€ΐ€β)•    αΐ   έπτισμέναι  χριΒαί 

[28.29] 

Δηώ  (0»\\}ΐη.  €βΓ.  133)*  Δημήτηρ  [81] 

δη  ω  σαν    χατέχοιραν.    Ιπρηααν,    τΐφάνισαν 

[331 

δηωοΒ'  χατέχοιρεν.  έφόνευσε  [35.  36] 

διάβαΒρα  (Αΐ6χί<).  111  ρ.  423)*  είδος  υπο- 
δήματος γυναικείου 

διαβάλλεΐ'  χαταγινώσχει  (Χβη.  Αη.  1  1,  3). 
υβρίζει,  έξαπατ^.  παραλογίζεται  (εί.  ΕαΓ. 
ίτ.  438)  [39] 


€0Β.    68-73  =  72.  68.  71.  69.  73.  70,  οΐ  άυΙ)ίΐ63  άβ  72.  71.  73        68  δημοχοπεύειν 
70  χάλλιστον        7ύ  δίδω  (δηαόται  Β6)ί)ί.  2ί0,  28)      ^^δήμω       90^  δησυμένη      16δήρη 

ε  ε 

21  ^ίιραι        22  προσάνοδον       2ο  δήσαν        Ζ7  δηαϊ  Ε3Ι.  261,  12        88  π  πετά  π  λογίζεται 

ΗΕ8.    74   δημολάλητος*  δημοβόητος  (?.  δημοαλη)  79   δήμου  άνδρα  (Β  198)• 

δημότην  άνδρα  82  δήμου  τ  άνδρα  (Β  198)*  δημότην  αν&ρωπον  83  δήμου'  πόλεως 
84  δήμω  άρίστω  (^328)*  δημότας  αρίστους,  δυϊχώς  85  δημοψάλιον  (ΑββεΗ.  Ργοπι.  555)* 
ίτεροΐον,   άλλοϊον        91  δήν  (Ηοιη.)  *  έπϊ  πολύν  χρόνον        93   -^  οηναιά*  αχρεία  χαϊ  άφορα 

δένδρα  (γ.  76ί>.  α  1306.  1524.  1817;  Ι.  'ΑΪΝΑ.  ΤΑ  άχρ.)  ^  94  δηνάριον  (ΜβΙΙΙι.  XX  2)*  τό 
νόμισμα,  -ή  είδος  αργυρίου  95   δηνάσας*   διεξελ&ων,    διεξήλ^ες   (διήνυσας  βΐ  διανύσας) 

96  δήν  ό*  άνεω  (130)•  έπϊ  πολύ  αχανής,  ήσυχος,  άφωνος  99  δήν  άστο  {Α  512)•  ^πΐ  πολύ 
έχα^έζετο  906  δ  ή  ου  ν  χρή  δή,  ή  χρή  ούν  (οεΐ  οΰν  τβΐ  δή•  οΰν:  χρη.  δέη  (β(1  Αγ.  Η3η.  265)) 
10  δήπου^εν  δηλονότι  (ΛοβΓ.  ρ.  130)  11  δηπορτάτος'  έξοριαιμαΐος  12  δή  ^α*  άοα 
δή.  ήδη  15  δηριγένια  (^477)*  ημέρα  Αά  16:  δηρή•  τράχηλος  (δειρή)  17  δηρη- 
σασ&αι  (Ρ  734)•  μαχήσασ^αι  Αά  18:  δηρότης  19  δηρόν  (Ηοιη.)•  έπϊ  πολύν  χαΐγόν 

20  δηρότη'  χαχονργία  (δηϊοτής)        28  δ  ή  τότε  (Α  476)*  χαϊ  τότε.  τότε  δή        29  δηφεν- 


χαϊπρό9εσις:  ενδοξότατη,  χαϊ  άγαΒη       89  διάβασις'  χορεία,  γέφυρα,  πέραμα  (βχ  οηοιη&8ΐί€θ ; 
€ί.  γέφυρα) 


395 


όίαβάτης —  δίαδράναι 


396 


διαβάτης  (Αη'ΒίορΙι.  Γγ.  €£Υ)*  όργανον  τι 
τεχτονιχόν.  διαβατικός  [41.  42] 

διαβεβαιούται  ουδέν  άντΙ  του  ασυμ- 
φωνον  [44] 

διά  βίου  (Α^βοΙι  ΟΗο.  6021)•  διά  παντός^  άιί 

διαβιώααΐ'  ξησαι 

διαβόητος*  έχϊ  χαλφ  φήμην  Ιχων^  η  χαχω 

δίαβολή'  λοιδορία,  ή  διαβολή  ύπόπτεν- 
σις,  ή  ύπόληχρις 

διαβολίαν  διαβολήν  [50.  51]    10 

-^διαβουλευείρ'  ό  έν  τοις  ίστοϊς  ηρόβο- 
λος.   Αά  :ωνες 

ή^διαβουνίν  τδ  έν  τοις  αότοίς  τράγημα 
μεταξύ  έαθιόμενον 

διαβρί^εΐ'  βαρύνει 

διαβρι&οΰς'  Ισχυράς 

διάβροχους  (ΛΐΙίοί)*  βεβρεγμένους 

-^διαβύσσεΐ'  διαχαμύσσει  (ν.  βύει) 

διαγέγραπται  (Αγ.  ΚυΙ>1>.  774)*  διαχέχο- 
πται  20 

ό  6  <ί  ^^  £  1 2^  *     παρέλχειν    (1400).     έξαηαταν 

[60--63] 

ή^διάγγαρον  διχίφαλον  (ν.  €00.) 

διαγλαίνειν  δίαλυμαίνεοΘαι  (€θΙ.  350,  33 
€(  χαταγληνησαι) 

διαγλάψασ*  (6  438)*  διαγλύιρασα.  διασχα- 
λεύσασα 

διάγματα'  διασχευάσματα 

διαγνού ς'  διαχρίνας,  δίχαιον  αΙσΒόμενος. 
έπιγνούς,  συνιείς,  νοησας  [60 — 71]     30 

Διαγόρας  (Αγ.  Κβη.  320)•  Διόδωρος  ό  Ταρ- 
σεύς  άνα)Ίνώσχ(ΐ  περισπών  δι*  αγοράς^ 
διά  τό  τους  μνστας  βαχχάζειν,  τουτέστιν 
^δειν  τον  "Ιακχον  δι  αγορών  βαδίζον- 
τας 

διαγορεύεΐ'  θεσπίζει,  διαγγέλλει 


διάγραμμα*  διάταγμα»  ψήφισμα 
διαγραμμισμός  (ΡΙιΠ^ιη.   Γγ.  €ΧΥ  ρ.  04) ' 

παιδιά   τις   έξήχοντα  ^ήφων  λενχών    χαΐ 

μελαίνων  έν  χώραις  ίλχομένατν,  τό  δέ  αντό 

χαΐ  γραμμάς  έχάλει 
διάγραητος  δίκη*    ήτις   χαϊ  έξεαμέ^/η 

έλέγετο 
διαγραφαί•  αί  συνΒήχαι 
διαγράφειν  διαξύειν.  [Άά  78]  άχνροΰν 
διαγραφή*  έχϊ  ζωγραφιχοϋ  χίναχος  εϊρη- 

ται  [80] 

διαγράφω  (Αγ.  1,γ%.  676)*  άποδοχιμάζο 
διαγωγάν  [βά  82]  δίέλευσιν 
διαγωγή*  αναστροφή 

δι'  ά  δη  (Ρΐ8(ο)•  δι'  απερ  [85.  86] 

διάδημα*   στέμμα  βασιλέως,   χεφαλών  χό- 

σμος  [ροβΐ  87] 

διαδιδράσχει*  διαφεύγει,    ή;^  διαδιδράσχε" 

ται  ( — τε  ?) 
διαδιχαιοϋν*  φανερώς  άποφαίνεσ&αι 
διαδιχασία*    ή   έηίχρισις   τοϋ   επιτηδείου 

Λρός    λειτουργίαν    χαϊ    ηρός  τά   άλλα.    ή 

άμφισβήτησις    (ΡΙβΙ.  1.6^^.  XI  937  €). 

χρίσις 
*{ διάδιχος'  τό  εις  δίχην  χαλεΐν,  Άττιχοί 
διαδοιδυχίζειν  *     όρχεΐσΘαι    άσχημόνως 

[Ρθ8ΐ  92] 
διαδοχές*   οΐ  μ^ν  [βά  93]  ή  τάς  άλλας  δο- 

χους  άναδεχομένη*   οΐ  δϊ   δοχών  ηλάγιον 

υπόθεμα 
-^διαδέλλειν*  διασπάν 
διαδούναι   δίχας*    τό   τοις  άδιχουμένοις 

άποδοΘήναι   τό    δίχαιον    υπό   των    άδιχη- 

σάντων 
διά  δ  ρ  α*  διάφυγε  [97.  98] 

διαδράναι*  διαφυγεΐν  [1000] 


εΟΒ.    41  διαβατ(όζ)ήν*  ΤΙιυο.115,2?        43  διαβεβάται  (Εχοίάίβββ  νίάβΙιΐΓ  ^1.  ΗίρροοΓ. 
808  £    διαβεβώτα)        (50   α.  1486)        53  έσ&ίομεν        (64   δίχρανον^   βη   δι'   εγχαρον    δι 

έν 
έγχέφαλονί)         66   \ας  16Γ        75  λαβών  —  έγχώραις        88  άποφέρεσθαι        92  διεδοιδαχέ- 
ξειν  (εί.  διεδοιδύχισε        94  διαπατ^νί  δέλλω,  ζέλλω  λναάϋ%  ρΓΟ  βάλλω) 

ΗΕ8.    41  διαβάτειν*  42   διαβαίνει  (Ιοβ.  III  11)*  διαπερα  44   διαβήματα 

(Ι,ΧΧ)•    ίτορείας.    περιπατήματα  50    διάβουλοι*    διπλοί,     δίβουλοι    (δίβολοΐ'     δυτλαΐ) 

51  διαβούλια  (ίΧΧ)*  αμφιβολία:  ενθυμήματα,  διαλογισμοί  (ίΧΧ ;  οί.  τά  διαβούλια) 
60  διαγγέλλει  (Εχθ(1.  IX  17  Κοπι.  IX  17)•  απαγγέλλει,  διαδραμεΐ  61  διαγγέλλω*  απαγ- 
γέλλω, όΐί)$€ΐΜ4  τω  λόγω  62  όια^^ει  (δίΓβο.  XXXVIII  27)•  διατρίβει  63  διαγενής*  ευγε- 
νής (ν.  διά)  69  διαγνώναι  (ί/424)•  έπιγνώναι  70  όΐί£;;ί;ω^ι  (ΟβαΙβΓ.  Π  7)•  νόησον 
71  διάγνωσις  (Ι896.  ρ.  36,  27  δ(.  βρ.  Μο6Γ.)  Αά  78]  άπαλείφειν  (ΡΙβΙο  βρ.  ΜοβΓ.)  80  όια- 
γραφάριος'  ό  άπαιτών  δημόσια  Αά  82:  διαίρεσιν.  διανοαήν  (βά  ΔΙΑΚΟΠΑΝ)  85  δια- 
δέχεται (δορίβηΐ.  VII  30)  86  διάδηλοι  (Οβηοβ.  ΧίΙ  20)•  φανεοοί  ^  ΡοβΙ  87:  ήγουν 
στέφανος  ή  βασιλέως  σύμβολον  (Ι  Μβοο.  XIII  32)  ΡοβΙ  92:  διάδοχος  (διάδοχος*  διάδοχος 'ί 
βη  δίΓβε.  ΧΙ^νΐ  1?)  Αά  93:  υπόθεμα  των  δοχών,  πλάγιον  υπόθεμα  97  διά  δουρός 
(Γ  61)•  διά  τοϋ  ξύλου,  χαϊ  δέρματος  (ιτ.  ύπ*  άνέρος)  98  διαδράχοι  (ι5  344)•  ^εάσοιτο 
1000  διά  δρυμά  {Α  118)•  δι'  ΰλην 


397 


ό$αδνί»  —  δ»ακόν»ον 


398 


δ  ία  δύει•  διαφθείρεται 

διαδϋν  διαφυγεΐν  [3—5] 

διάζενξις'  δίαχωρισις 

διαήσεΐ'  διαηνιΐ  (ε  478?)  [8.  9] 

δια&έει*  διαφεύγει,  διατρέχει 

διαθέντε'  διαθεμένοι,  δυΐχώς 

διάθεσις•  σχήμα,  άγάηη,  άηόδοσις  (ΙβοεΓ• 
11,  14).  ηροαίρεσις 

διαθέσει  (ΡΙίΓγηίοΙι.  €θηι.  ίτ.  VIII  ρ.  601)• 
διακοσμήσει  [14]    10 

διαθήχη'  συνωμοσία '  ένιχώς,  ου  ηληθυν- 
τιχως  τάς  διαθηχας  ίλεγον  δηλοΐ  δέ  χαϊ 
διάστασιν,  διαίρεσιν,   όιάχρισιν,  δϋί^εσιν 

[16] 

διαθήσεΐ'  τψωρήσεται,  χολάσεται:  πράσει 
(Λά  διαθέσει  (ΙβοεΓ.  ΒυβίΓ.  $  14)) 

διαθήσομαι*  •\' συντελέσω 

διαθλέοιμεν  διαγωνιζοίμεθα^  χάμοιμεν^ 
έργαξοίμεθα'  άθλος  ύέ  το  έργον  χαΐ  τό 
αγώνισμα  χαϊ  τό  Ιπαθλον  [20]    20 

διαθρήσ αντα'  διϊδόντα 

διαθρυλλώ'  διαομιλω.  διαί^ιθυρίξω     [23] 

διαίνεταΐ'  βρέχεται,  δαχρύει 

διαίνεσθάι  ( — ε  ΔββεΙι.  ΡβΓβ.  258) 

διαιολάν  έξαηατάν.  ποιχίλλειν 

δια  ιρ ε IV  (ΕϋΓ.  Γγ.  103)  *  διαχρίνειν,  έξαχρι^ 
βοϋν,  διαμερίζειν 

διαιρωσα  (ΟοΓίεε)*  διαιρούσα  [29] 

δίαιτα*  θεσμός,  διαγωγή  τροφής       [«4  80] 

δίαιτα  τούρανοϋ'  τό  φαγεΐν^  τό  πιεΐν         30 

διαιτ(ε)ομένη  (ΗίρροεΓ.  11  ρ.  661)*  τρε- 
φόμενη 

διαιτηταί'  Ιίίθήνησιν  έτεροι  τίνες  των  δι-- 
χαστών,   οϊς  έπέτρεπον  οΐ  αμφισβητούντες 

τα  εγκλήματα,  χαϊ  αύτοϊ  δίήτων 

ει  δί  μή,  άνέπεμηον  έπϊ  τους  διχαστάς,  οί 
όέ  περϊ  έξήχοντα  £τη  γεγονότες  όφτα)ρ  [34] 


διαιτητής  (Μβηβη^.  Γγ.  Υ  ρ.  182)*  χριτής. 

βασανιστής 
ή^ διαιτητός'  ό  μή  χατά  χλήρον  διχαστής 

[«η 

δίαιθρον'  διαφανές.  χαΘαρόν,  δίυγρον  (ν. 
712  εί  διερόν) 

δίαιτρον  (Η ίρροοΓ.  II  ρ.  475  Κ) '  δίοπτρον, 
διαφανές  (ν.  712)  [40] 

'^διαχαλαμάσαρχες,   9ταρά  'Ροδίοις  ίρΐ" 

φοι  ούτως   εϊρηνται  έν  νόμω  τινί,   οί  τήν 

χαλάμην  των  σπερμάτων  έπιβεβοσχημένοι 
-^  διάχινον  δυσχίνητον,  Κυήτες  (ν.  1061) 
διαχαυνιασαι  (Αγ.  Ρβε.  1081)*  διαχληρώ- 

σασθαι•  χαυνός  γάρ  6  κλήρος      [44.  45] 
ή^διαχεισομένων  διακειμένων  (διαχΕΟΚο^ 

μένων  ?)  [47] 

διαχεχρίσθω'  άφοριξέσθω 
διαχέρσαι  (θ  8)*  διαχό^Ραι,  ηαραβήναι 
-^  διακεχειρεϊσθαί'  ηορθεΙσΒαι 
διαχεχλοιδώς  (Οοιηίε.  11  2  ρ.  728)*  διαρ^ 

ρέων  ύηό  τρυφής  (1075) 
διαχίγχλισον  (Αη'βΙ.  Γγ.  ΥΙΙΙ  ρ.  955)*  διά- 

σεισον,  χίγχλος  δέ  δρνεον  ή  σεισοηυγίς 
διαχλιμακίσας  (ΡΙβΙ.  εοιη.  II  ρ. 666)*  δια- 

ηαλαίσας.   χλιμακες  γάρ  χαϊ  χλιμαχι- 

σμοϊ  παλαισματος  είδος  [54] 

δ ιαχλονών  διασείων,  δονών 
διαχναιόμενον  (Αεβεΐι.  ΡΓΟίη.  539)*   δια- 

ηονούμενον,  φθειρόμενον 
διαχνάσθαι  (ΗΐρροεΓ.  11  ρ.  781  Κ?)*  δια- 

φθαρεΐν  [58] 

διαχομισθείς  (ΡΙβΙ.   Ζεζ%,  Χ  ρ.  905  Β) * 

διελθών,  βασταχθείς  [60] 

-^διαχόνιν  δυσχίνητον.  Κρήτες  [62] 

ό ιαχονή σαΐ'    χατεργάσασθαι»    αηολέσαι. 

βλάφαι 
διαχόνιον  (ΡΙιβΓβεΓ.  Γγ.  ΥΙ  ρ.  342)•  μάζα  ή 


000.  1001  διαδύνειν  (7  διάη'  διαπνεΐ.  διαήσεΐ'  διαπέμ'φει  0>τ.  39  12  πράσις 
Ευάειηυβ)  13  \θέσειν  ΡοβΙ  14]  19  διαθέλοιμεν  15  συμωσία  31  τού  ουρανού 
32  ^  ίτη  32  \ε%ϋ\)Β\ην  ροβΐ  35  (38.  39  ΡΙιίΙοΙ.  II  ρ.  217,  8  43  διαχανκανιάσαι 
51  Ι^ω^'  διαρέων  52  τ;  σεισοπύλης  53  χαίμαχες         59  διαχοσμιθείς         61   €ί.  1042 

62 — 65  ΐ6^€ΐ)3ηΙϋΓ  ροβΐ  71 

ΗΕ§.  3  διά  δώματα  (Α  600)*  διά  τά  οΐχήματα  4  διαείσεται  (θ  535)*  διαγνώ- 
σεται  5  διαειπέμεν  (δ  215)  •  διαλεχθήναι  8  διαείδεται  [Ν  ΥΙΊ)'  φαίνεται  (φαί — ) 
9  διέζετο'  διεσχίζετο  (ν.  δαΐζει)  14  δια  θεάων  (Ηοηι.)•  αντί  τού  διοτάτη  16  ή^δια- 
θήσεις  (μαθήσίΐς)'  νοήσεις  20  διάθονται  {Εετοά.  Ι  ϊΟί  διαθέωνται)  23  διαθρύφεις 
(Ι.€νί1.  II  6)•  συγχαίρεις  29  διαίρεσις'  τομή,  μερισμός  λά  30:  ή  καθημερινή  τροφή 
(ΙυάίΐΗ.  XII  15)  34  δ  ι  αιτεί  ν  διατρέχειν  (Ιι.  β.  διμττειν),  διανύειν  37  διαιτός'  κριτής 
(Μθ€Γ.  ρ.  133 ?)  40   διαίνεταΐ'   βρέχεται,  υγραίνεται,    διαχείται,  υπό  όμβρου  βρέχεται 

44  διά  κενής  (?β.  XXIV  3)•  ματαίως  45  διακένφ  (Νιιπι.  XXI  5)*  κούφφ  47  διακε- 
κριμέναι   {ι  220)•   διακεχωρισμέναι   (ηοη  ΒβεοΙι^Ι.   Γγ.  44)  54   διακλών    (ΤΗΓβη.  ΙΥ  4)  * 

θρύπτων  58  διακοιρ ανέοντα  {Δ  230)•  βασιλικώς  έηερχόμενον,  ή  ως  κοίραγγόν  διαπο- 
οευόμενον,  διέηοντα  ^  διακομισθείημεν  (Β  126)  <ί^  ^ιακοιναί ντ/σο ν  (Αγ.  Υββρρ. 
1169)•  διααείσθητον  (—τι)  έν  τη  πορείζί,  ενιοι  πόνησον  (δαπάνησον) 


399 


δ§αχονίς  —  δ§αΙέγ8§ν 


400 


ζωμός,  χαΐ  τ}  }(ρηηΙς  τον  ηλακοΰρτος»  οΐ  δ^ 

ηέμματα  Ιξαητόμενα  της  είρεσίώνης  (Ηβ- 

η6€ΐβ8) 
9ιαχονίς•  έΛΐ  υφής  Ιματίου  '\' άνομόλον,  δ 

φαμεν  -)>  οίονίξείν,  χαϊ  άνθρωπος  ό  μή  ην- 

χνός  δίαχονίς 
διαχονονμένων,  υπηρετούντων,   ή  απο- 

)(ρΙσεις  τινάς  έκηληρούντων 
{δίαχοπάν  δίαίρεοίν,  δίανομήν)   ^ί,   982 

[68]    10 
διαί(ορεΐς  Ρΐ2(.  ί^ζξ,  ΥΙΙΙ  ρ.  810  Ε)*  Χ£- 

χορεσμένοι 
διαχορεύει'  τήν  τίόρην  διαφ&είρει 
ή^  δίαχόρίσταί'  διαπαρ&ενεύεται  [72] 

διαχοσμησαμένω*  διαχοσμησάμενοί,  δνΐ^ 

χώς 

-^δίαχορίζεσ&αί'  βλέπειν,  άτενίσαι 

[75.  76] 
διαχραδαίνοιντο'    χινοΐντο,     χραδαί- 

νείν  γαρ  τό  χινεΐν  20 

^ιαxριεΐς'  ού  μόνον  Ενβοέων  τινές,  άλλα 

χαϊ  Ά^ναίων  χαΧ  τόπος  της  ^Αττιχής  χαϊ 

ή  χάρα   Διαχρία,  ή  άπδ  Πάρνηθας  ίως 

Βρανςώνος 
δι*  άχρι  α  ς  {ι  400)*    χατδ  τ  ας  άχρωρείας 

[80] 
διαχριδόν  (Ο108)*  έν  διαχρίσει  άριστον, 

διαχρώόν 
διαχρι^έντες  (ΗβΓοΛ.  νίΠ  18) •  χωρισ&έν- 

τες.  {διαστάντες.  χωρίς  δντες)         [83 — 85]    30 
διαχρινομένω'  διακρινόμενοι,  δυΐχως 
διαχρινομένων  μαχόμενων 
διαχρίνονσιν  διαχωρίζουσιν,  μεσιτενονσι 

[89] 
διαχρότως'  σχληρώς.  άποχρότως 
διαχρούεσ&αΐ'   έξω^εΐν.   ή  ύπερτίΒεσΒαι, 

χαϊ  άλλοτε  άλλως  διαναβάλλεσ^αι  [Ό^ιηοΜ. 

351,  15) 


διαχρονόμενοΐ'  διαφεύγοντες 
διαχρονσασ^αι  (ΟβιηοβΙΙι.  711, 18)*  άΛορ» 

ρΐφαι  [Μ] 

διάχτορος'  άγγελος,  άπδ  τοΰ  διάγειν  τάς 

αγγελίας '  ή  οίον  διατόρως  χαΐ  οαφας  δια- 

λεγόμενος  [»ά  95]    [96] 

διαχυδόμεναι•  διαχεόμεναι 
διαχυχωσί'  διαταράττονσιν 
διαχννοφ&αλμΙζεται{βοϊη.\ηο.ΐτ,ϋ%Ύί)• 

δινποβλέπεται.   διανενει,  τ}  άναιδώς  αν^- 

σταται  (γ.  χυν—} 
διαχνρίττεσ&αΐ'    άντιμάχεσΒαί'    χνρίως 

δϊ  χριών 
διαχωδωνίσαι•  δοχιμάσαι 
διαχωδωνιοΘέντες  ([.}'8ί89  ΕΜ.267,  30)• 

διαφημια^εντες,    ως  έηιτοπλεΐστον  όέ  Ιηϊ 

των  διαπαιξομένων  χαϊ  χλεναξομίνα>ν  λαμ- 
βάνεται 
διαχωμωδώ*  διατραγφδω 
διαχωνήσαι*  διαχλύσαι'  άπδ  τον  χωνη- 

σαι,  δπερ  έστΙν  πίσση  χρΐί^αι 
διάλ'  τήν  ίλαφον  ΧαλδαΙοι  (^»μ) 
διαλαβείν    (Αγ.  Εςς.  262)*    παλαιστριχάν 

τι  (σχήμα) 
διαλαβων  διαγινωσχων ,  [1108]   διαχαρί- 

σας,  δεξάμενος  [αά  1107]  [1109]  διελών 
διαλάμπει*  ώοαΐζεται  [11] 

δι*  άλα  πορφνροειδή   (ΕαΓ.  Τγο.  124)* 

διά  τής  μελα(ί)νης  θαλάσσης 
δ  ι  ά  λα  ς    (  ΟΓβΙίεβ  )  *    τα;   δήλας  χαϊ  φα- 

νεράς 
δίάλανρος'  οΐχία  μεγάλη  πανταχόθεν  λαν- 

ραίς  διειλημμίνη,  ή  λεγομένη  περιάμφο- 

δος  (ν.  διελ^νρις) 
διαλεγδόν  διαφερόντως      ' 
διαλέγειν  άναχα^αιρειν  (Χβη.  Οβο.  ΥΙΙΙ  9). 

οΐ  -[δέον  (όέ?)  άπιέναι,  ή  έχπλεΐν  άπδ  6έ 

των  πεσσών  ή  μετραφορά 


αι  — 
'ααν- 


000.    74  διαχονράζεσΒαι  Ε3Ι.  267,  2δ        7%διαχρεΐς,  μόνον  εν,  έων  —  ά9ήνο 

εΙς   βαλνλώνος         79  άχρι  ας  —  Ι^ισί         81   ροδΙ   άριοτον\    διαχρώόν   διαστάντος  χωρΐ 

το;  Ρο&Ι  95  ΐ6^οΙ)ηΙιΐΓ  διάχτοραι  (βίο  ρ(ί;)ΐη  €}Τ.  (53).  €Γ.  διατάχτορηι  1102  διαπεξ\ 
4  διαχωνίσαι  διαχλανσαι  —  χωνήσαι  7  διαχειρήσας  —  διελΘών  10  όραΐξεται  (13  ν. 
δάελος,  δίαλος)        16  πεσών 


401 


δ§αλίγ8ύ&αί  —  δί&να§ 


402 


δίαλέγεσΒαι  (Αηβίρρίι.  ίτ.  XXIV  ρ.  1078)• 
έπϊ  τοΰ  σννονσίάξείν  [18] 

δίαλεχτιχός'  πολνλαλος 

διάλίχτος'  όμιλΙα,  λαλιά  [21.  22] 

δίαλίλημμένων  (Αγ.  Εθ€ΐ.  1090?)'  όια- 
δίδ$μένων.   ή  διαχρατουμένων   έχατίρίο&€Ρ 

δίαλελοίηασιν  ίχανσαντο  [25—28] 

διάλεξα  ι  (Αγ.  Υββρρ.  350  Π(1Γ.)*  διορύξαι 
διαλήξεις  (Αηΐίρΐιο  ΗβΓρ.  57,  22)*   διαιρέ^ 
σ€ΐ$  κλήρου  [31] 

διαλλαγαί'    μίταβολάί    χαΐ   διαλλάξεις 

[Αάχα»νες] 
^^  ^ί  ^;τθρα;  (Μβηβηθ.  Γγ.  €0111  ρ.  279) 
διαλλαγω'   διαχωριστώ  [84] 

-^διαλλνος'  ό  άρτϊ  άλλου  διακόνων    [36] 
διαλογος'  λόγος,  ποίημα 
δίαλον  (εΓβΐ€8)*  φανερόν  (1013) 
όιαλν^Ίσμα'  διαπλοκή  [40] 

ό<ολι;)'ίσαντ€;*  χόμίρανης. περιχλάσαντες 
ή;'  διαλαός'  οΐ  μ^ν  έπιμύλιδιον  δαίμονα  *  άλ- 
λοι όέ  ααιδιας  είδος  ^   έν  ή  διαλέγουσι,  τάς 
ψήφους,  βούλεται  δέ  λέγειν  ό  Κρατίνος  (Γγ. 
ΕΥΙΙ  ρ.  196)  τόν  ίσχατον  των  κόρνων 
{διαμαξαμένη•    διασμηξαμένψ    διαψησα- 

μένη) 
διαμαρτάνεΐ'  αποτυγχάνει 
διαμαρτυγία'   δίκη   τις  ομοία  τ^  πάρα- 
γραφ-^'  ταύτχι  δέ  εναντία  ή  εύί^υδιχία 
διαμαρτών  αποτυχών,  ή  διασφαλείς 
•^διάμαστος  ^εός'  χαϊ  διάματος 
διαμάττειν  (Αγ.  Ανν«  463)*   διαφυράν  τά 

άλφιτα  προς  το  ποιήααι  αάζας 
διαμάχη  (ΡΙβΙ.  Ιβ^^.  Ι  ρ.  633  ϋ)  •  μάχη  [51] 
διαμέλλει  (ΤΙιαο^ιΙ.)*  αναβολή  Χνή^^*- 
διαμεμετρημένην  ήμέραν  (Οβηΐ.  378,  7. 
1252, 12)  *  έπϊ  των  μεγάλων  διχών  τήν  ήμέ- 
ραν έμέριζον  εΙς  διαστήματα  (ΑγικΙοΙ.  Ηατρ.) 


διάμίσοί'  ούτως  ίλέγοντο  παρά  'ΑΒηναίοις 
οΐ  μέσοι  των  πλουσίων  χαϊ  πενήτων 

διαμέσταν  αλαζόνα,  έξαλλάχτην  (1168) 

διάμετρος*  όργανον  γεωμετριχόν,  χαϊ  τό 
διδόμενον  εις  απουσίας  λόγον  τοις  τους 
σιτικούς  καρπούς  μετροΰσιν  {διάμετρον 
λέγεται,  ΒίηβΓΰΙιυβ)  [57] 

διαμεύστας'  αλαζόνας  [59.  00] 

-^ διαμέττης*  ψεύστης,  άπατεων 
10    διαμηρίσαι•   τοϋτο  χαϊ  έπϊ  παίδων  αρρέ- 
νων χαϊ  ^ηλείων  έλεγον  (Αγ.  Ατ?.  1254) 

διάμοιος'  ό  άντ'  άλλου  διακόνων  (1135) 

διαμοιράσαι  (Εαη  Ηβΰ.  1077  Ηίρροί•  1376) * 
διαμερίσαι 

δίαμοιρωμένα•  διαιρούσα ,  χαϊ  διαμερί- 
ξουσα  

διαμπάξ  (Χβη.  ΗβΗ.  ΥΙΙ  4,  23)•  διόλου,  χα- 
Θόλου»   δνηνεχώς,   έξεναντίας  (ΕοΓ.  Β«€€ΐι• 
993) 
20    διαμπείρας•  διακεντήσας  (1206) 

διαμπερές  (Ηοιη.)*  διόλου,  '\' παραγύρως, 
σαφώς  (ΑμοΙι.  ΟΙιο.  380).  τελ^^;.  διαμπάξ 
(Χ«η.  Αη.  IV  1,  13) 

διαμπερέως  (Νίο.  Τ1ΐ€Γ.  495;•  σαφώς,  τε- 
λείως 

διαμύΘησις'  παραλογισμός 

διαμυλλαίνειν  (οί.  Αγ.  Υ^ρρ.  1355)* 
χλευάζειν,  έπϊ  τοΰ  τά  χείλη  διαστρέφειν. 
διαμωκάσ^αι  [72.  73] 

30  διαμφίδιον  μέλος*  αλλοΓον,  διαπαντός 
χεχωρισμένον *  άμφϊς  γάρ  χωρίς,  Αισχύ- 
λος ΠρομηΘεϊ  δεσμώτη  (555) 

διαμώμενοι  (ΤΗαο.  IV  26,  2)*  δύστάντες 

διαμώσαι  (ΕιΐΓ.  ΒβΰεΙι.  709)*  ή^ζητοΰσαι 

Δι  αν  μεγάληνή  Ινδοξον*  τόν  ούρανόν  Περ- 
σαι  (ΗβΓΟίί.  Ι  131)•  χαϊ  τήν  νυν  χαλουμέ- 
νην  Νάξον  (λ  325) 

διάναΐ'  σμήξαι,  πλΰναι  [79] 


€00.  30  διαλέξεις,  διαλέξεις  δ,  χ,  32  χαϊ  διαλέξεις  35  διακόνων  (Αάκωνες}) 
€ί.  διάμοιος  ΡοβΙ  38  1ρ§:6ΐ>3ΐηΓ  διαλουφών  (ν.  διολουφων)  41  διαλυτίσαντες  43  παι- 
δείας 44  ΐ6ςβΙ)3ΐυΓ  ρθ8(  50:  διαμαψαμένη  51  διμέλαι  ^^^.  174  244  διμελαϊ  0>τ.  Ογ.  οΐχέται 
λεπροί,  55  διαμέστας  β2  \ήσαι  —  Θηλυιών  63  διάμοψοςΐ  ΤΗβο^ηοβΙ.  11  65,  2 
άμοιμός  κατά  έναλλαγήν  στοιχείων  από  τοΰ  άμοιβός  (64  βεΐιοΐ.  1.  €.;  Ροβΐ  71]  διαμ- 
πετρονήσει  χτλ. ;  εί.  διαπερονήσει       75  δέσποτα        78  σμϊξαι 

ΗΕδ.  18  διαληκ[μ]ασΘαι•  διασύρειν,  διαμωκάσ&αι  («ζ  Αείίο  Βίοηγιίο  ΕυβΙ&ΙΙι.  1208, 
42)  21  διαλαχόντα'  κληρωοάμενα  22  διάλλασαε*  διάλυε  (ηοηοβί.  122)  25  διά- 
λη-ψιν  ένΘύμησιν,  ή  γνώσιν  (φρόνηαιν  διαγόςευσιν  €^ΤΓ.  171)  26  διάλημμα*  διάστημα 
27  διαλήμματος'   του  διαχωρισμού  28    οιαληλιμμένη'  ήλ(ε)ψμένη,   χεχριαμένη  (?. 

α  2968)       31  διάλε^ις-  ομιλία        84  δι*  αλλήλων  (Ζ  226?)        36  διαλογισμοί-  (Κοη. 
Ι  21)*  άδολεσχίαι  40   διάλυσις'   όιάχρισι^  φθορά,  διαχωρισμός  («ζ  οηοιηβδίίεο;  εί.  1090) 

51    \  διαμελεοί'    οΐκέται    (αΐ   αΐ  μέλεοι)  57    διαμετρητψ    (Γ  344)•    διαμεμετοηιιένφ 

59  διαμήσαΐ'   διαθερίσαι,  όιακόψα^,  διατεμεΐν  60   διάμησε'   όι^χοφε  (Γ  359),  διετεμε, 

διεθέρισε  (Η 253)      72  διαμπρα&έειν  (ίί32)•  διαπορθησαι  (Ύ,διαπρ—)      73  διαμφάδιον 
(Αβ8€ΐι.  Ργοοι.  555)*  άλλοΐον  (ν.  δημοφάλιον,  διαφράγιον)      79  διανχυν  (διαχυνοφΘΛλμίζεται) 

26 


403 


δ»αψόκανό»ς  —  ί»ααζέηι»ν 


ΜΙ 


διανάκαυσις'  οίον  ό  μεταξύ  χρόνος    [81] 
ή^  διανδής'  ηολνχρόνίος,  Ερητες 
διανεΐμαι  (Χβη.  Αη.  ΥΠ 6, 1. 13) -  διαδοϋροι 
(δρανείμαντε*  διανείμαντες.  δυΪΜως) 
διανεχές  (Α•>»ίί)•  διαχαντός 
διανέμεται-  μερίζεταί  [87] 

διανενεΐ'  {σ)τρέφει,  χνχλεΐ 
(διαρενσαι    (ΡΙβΙ.  Ρ•πη€Β.  ρ.  24,  7  Β1ί.)' 

διΟΛλεϋσαι) 
ίιανηξάμενοΐ'  διαχολνμβήσαντες.  διαπε-    10 

ράσαντες 
διανίξεί'  χροννίζει,   διαχλνζ€ΐ,  ηλύψει  (τ. 

λανίζει) 
διανίζεται•  νίπτεται,  χα&αίρεται 
διάνιον  χονία  [Μ.  95] 

διανοούμαι•  λογίζομαι  [97] 

διανυχτερενοντες  (οί.  Χ€ΐι.  Ηβΐΐ.  Υ  4,  3)' 

άγρνηνονντες  χάααν  τι)*  νύχτα 
διαννσ^ηναι•  τελειω^ηναι  (?.  άννται) 
διαξιφίαασ&αι  (οί.  Αγ.  Ε<|<|.  781)*  ξίφεσι    20 

διαγωνίσαα^αι  (χυρίως,  ηδη  όέ)  χαΐ  (το) 

μαχέσασ&αι 
διά  ηάντων  χριτης•  Βόη^ς  φησι  έν  τοις 

κερϊ  Πλάτωνος  (0{τ.  IX  580  Α),  ότι  ό  νο- 

μο&έτης  έχέλενσε  τοις  χρίνουοιν   γράφειν 

τά  χεφάλαια  Ιχαστον  {—α) 
διαηαρ^ενενεΐ'  φ&είρει  χόρας         [1208] 
6ια«ιατταλβνθ)}σβι(ΑΓ. Ε<|<ι. 371)*  τρόηφ 

βνρσης  διατα^αχι  παττάλοις 
διαηεηαρμίνον  τοις  ήλοίς  ηεπτιγμίνον        80 
διακείραντες•  διαχΒντήοαντες  (1167) 
διαπέηλίχε•    διαβέβηχε•    ηλίγματα  γάρ 

βήματα 
(διαΛεπλίχ&αΐ'  διηλλάχί^αι  τά  σχέλη,  χαϊ 

άντιβαΐνειν) 
διαχεπλιχώς  (ΗΙρροοΓ.  II  ρ.  838  Κ)*  διε- 

στώς,  χεχηνώς  { — 6ς) 
διαχεράναι  (Ρ1«1.  Ι.€ξ^;.  Ι  ρ.  625  Β)*   τε- 
λειώσαι 


διαηερδιχίσαί  (Οοη.  ΐΜ•  ίη €%Υ1Ι)*  ^• 
λινησαι,  χαϊ  διαφνγείν  (1412) 

διά  περιόδων  διά  χνχλων 

διαπεττεύων  •  μεταφέρων*  μιετήχται  6έ 
άπό  των  πεττων 

διαπεττεύεσ&Λΐ  ( — βνσΐΗΐ)*  πίττοϊς  ώ^ο- 
παιξαι,  ήδη  όέ  χαϊ  τό  σνντελέσαι 

(διαπερονήσεΐ'  διατρήσει  'ί  διατμήσαι^ 
διαχόψει^  διαχεντήσει^  προσηλώσει) 

•^διαπνεύστας•  παραλογιοτιχως 

διαπέφλοιδεν  (Ηίρρο€Γ.?)*  (χαίρει)  δια^ 
χέχνται 

διαπεφρονρηται  βίος'  ΑΙσχύλος  ΦρυξΙν 
(ίτ.  258).  οίον  ή  διά  τον  βίου  φρουρά  αυν- 
τετέλεσταΐ'  ή  διελήλν^εν  ό  χρόνος       [10] 

διαπεφυχέναΐ'  διεσχέφ&αι.  χαϊ  χα^^ωρα- 
χέναι 

διαπηνιχίσαι  (Οηϋη.  Γγ.  ΧΧΙΥ  ρ.  184)* 
διαχεφαλαιώσαι,  Πηνίχη  γάρ  γένος  περί- 
χεφαλαίας,  οί  δέ  τό  άπατήσαι^  άπό  της 
πηνίχης  [22] 

διαπιδΰει•  διαπηδ^ 

διαπίνειν  (Βενοά.)•  προπίνειν,  Έπιγίνης 

διαπληχτίξονται•  διαμάχονται^  φιλονοι- 
χοϋσι 

-^διαπλήσσειν  διέλχειν.  διαπλέχειν 

διαπλήσσοντες  (Ατΐ8ΐ»€ΐι.  7120)-  δια- 
σχίζοντες 

διαποδίζων  βασανίξα>ν^  επιμελώς  εξετά- 
ζων (€0ΐ.  141,  18)  [29] 

διαπονδαρίξει  (Οοιη.  ίηΰ.  0ΧΥ1ΙΙ)*  δια- 
ναβόλλεται,  διαναρρίπτεται  (διαπυδαρίζειί) 

διαπόρησις•  αμφιβολία,  απορία 
διαπορ&μεΰσαι  (ΗβΓοά.  Υ 52)  *  διαπεράσαι 
διαπορ&μενων  διαχομίξιον  [85] 

διαπορπαχίξαι  (Ι.&€οηθ8)*    διά  τοΰ  πόρ- 
πάχος  [βά  86]  διενεΐραι  την  χεϊρα   [37.  88] 
διαπρέπειν  διαφέρειν,  προχόπτειν 


€0Β.  Β^  διανενματε  Ιθ^ΜαΓ  ροβΐ  88  89  διαναϋσαι  1•ςβ1ΐ8ΐαΓ  ροβΐ  [811;  εί. 
5εΙιοΙ.  ρ. 329  1200  \ήοασ&αί,  6  \λεν&είση  —  \τεΒε(ση  8  ΐ6Κ€ΐ>8ΐιΐΓ  ρο8(  11  11  \ησαι^ 
διαλαλήσαι  εϊ  ς.  8.  ΐ6κ6ΐ)8ηΙυΓ  ροβΐ  14  15  €ί.  ροβΐ  1171  18  φ&ορά  20  \φρνχέναι 
21  διαπηνηχίσαι  —  πηνήχης  28  διαπηδύει  24  Περιγένης  (Οοω.  V  ρ.  93)  ίβ  \ίσσαι 
—  τό  δισνείρηται  χεΐρα 

ΗΕδ.  81  διάνδιχα  (Α  189)*  διαφερόντως,  χωρίς,  ή  δίχως  87  διανεμη^'ρ  (ΑοΙ. 
Αρ.  ΙΥ  17)•  διαδο&ο  94  διανοητιχόν  95  διανοη&είς  (Οβηίβ.  ΥΙΠ  21)•  μεταμελη- 
&ε£ς.  έν&νμη&είς        97  διαντε^ήναι-  τελειωΘήναι  (ϊϊ.  β.  Δ1ΑΝΥ€ΘΗΝΑ1)        1208  διαπε- 


δπν 
ρήσεων 


Αά  86:  της  λαβής  τό        37   διαπρα^έειν  {Η  32  &1.)*  ^xπορΒ^ 
9'  δι'  αμφιβολιών  (διαπορήσεων  αμφιβολιών^) 


^εΐν       88  δι'  άπο^•^ 


Μ» 


δ§α7ϊρΒ7ϊ4^ς  <—»  ί%αίία$ηύψ^ύον 


406 


6ιαΛρ§ΛΐΙς*  ^x^^ηλος^  έΛίσημος.       [41—41] 
']-04αιτ^£«τα&«     *{-  διαγοράζεί.    μαίνηαι 

[4&-50] 

ό&οιτρνσιον   (Ηοη.)*   όιαιτορβνσιμον.   μα- 

3ί^9  (Ρ  247).  όαί  «άντον  6(4)€^4<{ι».  έξάχφν* 

στον  (θ 227).  μ^χα  (31439).  ^Μτονον  [5<} 

διαητΛΖσαι,*  σφαλίιναι  [Μ] 

όιαιττβρόσαι  (Βίρροοτ.  II  ρ.  67  Κ)*  «ίνακ 

ρϋναί,  διαστησαι.  διαχτύοΜ  ( — ξαι) 

διακτύ^ΐ' 


.  • .  •  •.• 


• ...  •  •  • 


{διαπνδαρίξα.  οί.  διαπ&νδ^ 
δίΛπύΧΐύΨ  (ΑτίβΙοΙ.  06€.  Π  14)•  τέλος  τι 

χαρ'  ΆθηναΙοίς  όντως  έχαλΒϊτο 
διακνν^άν^ται,'  έρωτφ 
δίαπνρισ&έντα'  διοργισΒέντα 
^ίαπνρσιος  (δορίι. 06. 1479 !) •  μί/ας.  6ια- 

βάτμος 
διάηυρος  (ΑΙμι^  (τ.  Υ  7  ρ.  440)•  ΒηρμΑς^ 

(€ί.  1425) 
διαρ^ραύμ^νον  άχρίβϋύμερον 
διαρ^ρονν  διαδηλοϋν,  (όμολογ^Ζν) 
διαρι^μαυμένην  διαλογιζομένην 
διαριχνοΰσ^αι    (ΟτΛΪιη.  Π  ρ.  142)*    Μ. 

σχήματος  όρχηστιχον  τίθεται*    ότ^  όέ  έχΐ• 

τον  συΡΒοτράφ&αί  (τ.  διεριχροΰντο,  ^ιχνοΰ- 

σθο*) 
διάρινον  τό  σίνακυ  (τ.  ιίνιίρρβροιι) 
διαριηίζ^ο^α^•  διαχοντίξ€θ&αι 
δί,αρχές•  άρχεσαι  μή  δυνάμωναν  («ά μή ό— ) 
διαρχ^σαι  (Ηίρρθ€Γ.)*  βοη^σαι 
διαρχή    (ΤΙινε.  Ι  15  8ΐι  θ€ΐηο•Ιλ.  ρ.  371).* 

ωφ^λοϋσαν•  ^  έξαρκοΰσαν 
διαρχέστατοι•  ΛΧήρ€ΐς,  άνενδΈέις. 


10 


20 


δί^αρχώ-ς•    ασφαλώς  δι*  6λον,  άρχουντως, 

δαιρίλώς,  ίχανως 
δ  ία  ρ  μα*  χονφισμα 
δι'  *Α  ρ  ματ  ο  ς*  τόκος  έν  Πάρνη^ί^  της  ^τ- 

τιχΐ7^ 

διάρογχας  (ΕΙρροατ.  III  ρ.  178  Κ)*  τά  με- 
ταξύ τφν  επιδέσεων  διαστήματα 

δ^αρο&ίϋντα'  διασοβοϋντα  [79] 

διαρραισ^έντος'  διαφ&αρέντος  [91--83] 

διαρρειν  διαχεΐσ^αι 

διαρρέο.ντες*  χάννοι,  χαϊ  διαλβλνμένοι 

διαρρέουσα*  τρυφηλή  [87] 

διαρρήδην  (Οαηοβίΐι.  118^1  λΐ.)*  φανερως^ 
σαφώς 

διαρρήχτας'  επίβουλους  [90—92] 

διαρτ^•  χρεμν^'  διαίρει 

διαρταμήσαι  ( ΑοβοΙι• Ργοιπ.  1023) *  διελέΐν^ 
χαταχόψαι 

(ίδιαρτάν  []  βτ^τατέτν  Η«η&ηά.  ίη  €0€ΧΥΙ) 

δι,άρτασον  (Αθ8€λ.  ίτ,  311)*  διάστειλον 
(δι^ή^^^ίλον^) 

διαρτίξων'  άρτια  χαϊ  συνετά,  φ^εγγόμΛ- 
νος  [98] 

διαρτυομένων  χαταρτιξομίνωυ 

διαρύτειν  άντλείν 

(διαρΰτονς•  διηντλημένους) 

δίαρχοΐ'  οΐ  Έλληνοδίχαι  [1908] 

διαρωχμίας  (Ηίρρθ€Γ•  III  ρ.  178Κ?)*  δια- 
στάσεις (1277) 

δ-ιασαιχβίνισον  (Αγ.  Υββρρ.  1169))*  άντϊ 
τοΰ  διασαλαχώνευσον ,  οίον  τρνφερώς  βά- 
δισον  τους  γάρ  ^ρνπτομένονς  σαλάχω- 
ν  ας  Ιλεγαν,  Ισως  άπό  τον  σαυλοϋσ^αι^ 
όπερ  έστΙν  ^ρύΛτεσΒαΐ'    σαλάχωνα  δέ 


000.     (44   διαγγρίξεταΐ'  μαίνεται^   διαπυρίξεται^    €Γ.  1260)  &8  διασπάσαι 

^  διαπτύσαι  Ιικ;6ΐ>&ΙυΓ  &η1β  οιαπτερωσαι  59  διαπυλων  (εί.  ΑββοΗ.  Αξ^.  407)  ΡοβΙ  68  διαρ- 
&ροϋν•  όμολογεΐν  87  δταν  88  σύνάπν  (νάπυ^)  70  διαρχεΐς  (τ.  71)  71  Οιαρ- 
χγ/σαι,   β,  διαρχές  (εοιτ.  ιηβΓ;.)  ^77   €ί.  1304;  διαροχός  ΕΓοΙίβη.)         84  διασχίσ&αι 

98  διαργεΐ  95  Ιε^εΜνίτ  ροβΐ  1301  99  διαρτωμένων  1800  διαρυπτεΐν,  άνατλεΐν 
1801  1(^€ΐ»8ΐοΓ  ροβΐ  1292 Γ  διαρρυτους  5  δι-ασαχώνισον  (οί.  1062^  σαιχωνίσαι,  σάλα- 
χωνίσαι) 


47  διαηροόλον^  διαμηάξ^  διηνεχώς  (Ύ'ιάε  Ιβιηηι  ΕυΒιιΙ.  III  ρ.  255  ίτ,  Ι  24)  48  διαπρο- 
δάμναξ,  δι  εναντίας  49  διαπροδέ  (^  1<38)*  διαμπάξ,  δώλον  50  διαπροδεήσατο^ 
χαϊ  της  (Δ  138)  διΐ)λ9ε  δέ  χαϊ  δι  αυτής  52  διαπτάντος  (88ρίβη(.  V  11)*    πετασθ^ντο^ 

5^  δίαπτεΐν  όρμάν  (ΔΙΛΙΤΤΕΙΝ)         '"  '  .        -      _         ^-    - 

<ται  (Β  473)*  διαφ^εΐραι        9Ζ  δι 
ρέειν  {—αίειν}*  οιαπορ^εΐν        87 

(Άλτο,ΧΙ^  %2)'  σνντρίίρας,  σχίσας ^^.ο     . ^ ,    ^^  ^   ,^  _  ^ 

ρνήναι  (II  Μβοε.  Χ  20)*  διαφ&αρήναι  Αα  95:  διασείειν  (ϊί,  β.  διαττάν  διασή&ειν),  χαΧ 
98  διαρτίσαι  (ΙόΙ».  XXXIII  6?)•  άναηλάσαι  1303  όιά  ρωπήϊα  πυχνά  (Ψ  122)-  διά 
χωρίων,  έν  οίς  ^ώπες  φνονται  πολλοί»  οί  όέ  φωπες  είδος  φυτοΰ  Ιμαντωδες  διά  των  σύμφυτων 
τόπων 

26• 


407 


δίαύάνηρ  —  όίαϋχάν 


4Μ 


ψΛσι  τόν  ο^  μή  όέί  δαπανώντα   (1062). 

{δίασεΐσ&ητί  έν  τρ  κορΒίφ,  Ινιοι  δοΛάνη- 

σον) 
ή^διασάτηρ'  διαπαίζειν.  Αάχωνΐς 
διασαλαχώνίοον  δίάννσον  (ΛΓ.Υββρρ. 

1169).  άΛΟ  τοΰ  έγχεΐσ&αι  τ09  σαλαχωνα 
διασαρχώνισμα'  ασελγές  τι  σχήμα 
διασαρωνίσαί'  τό  ηροσηοίητώς  γελάσαι. 

τ6  δ'  αυτό  καϊ  σαρΙχ]ανίσαί  (?.  όκ- 

σαρ—) 
δίασαυλουμενον  (ΛπβΙ.  Γγ.  Ιηο.  ΕΧΥΙΙ) • 

διαχίνονμενον  ^  χαϊ  έραβρννόμενον  ^  ή  δια- 

αιόμενον  [11] 

διάσημος*  λαμπρότατος 
Αιάσια  (ΤΙιυο.  Ι  126)*  ίορτίι  'Α&ήνησι.  χαϊ 

σχνΘρωΛούς  άηό  της  εορτής  ήν  έΛετέλουν 

μετά  τίνος  στυγνότητος  ^νοντες 
διασιλλονν  διασνρειν 
διασιλλονσΐ'  διαμωχωνται  [16] 

διασχανδιχίσης  (Αγ.  Ες<|.  19  Τβΐϋοΐίά.  ίτ. 

ΥΠ  ρ.  374)-  διενριπιδίατ^ς'  ή  γάρ  τον  Κύ- 

ρΐΛίδου μήτηρ  σχάνδιχας  έηίπρασχε *  σχάν- 

δ  IX  ε  ς  δέ  είσιν  είδος  άγριου  λαχάνσυ 
διασχαριφήσαι•    έηϊ    όρνιων   τών   τοΐς 

δνυξι  σχαλενόντων  τήν  γην  κυρίως  λίγε• 

ται  [19.  20] 

διασχέητεταΐ'  διαλογίξετοί 
διασχευάξεί'  κατασκευάζει 
διάσκειρις'  λογισμός 
διασκηνίφαι  (▼.  Νίε.  Τΐιβτ.  193)*   διαφο» 

ρησαι,  διασηεϊραι•  διεσκηνίφ&η  όέ  διε- 

σωματίσ^η  (ν.  1692) 
διασκίδναται  (Χβηορίι.  8ρ.  ΡοΙΙ.  ΥΙ  194)* 

διασκορπίζεται 
διασμιλεύων  διαξέων  (1671) 
διασκα&άν  ασελγώς  άναλίσκειν 
διασχαράττει  (Αθβοΐι. Ρβη.  195) *  διασχςί. 

διαιρεί,  διαμερίζει 


διασηάσαι  (Χβη.  ΟχΓ.  ΥΙ  1|  ^)*  διαοΜα- 

ράξαι,  διασχίσαι 
διασηάσ&αΐ'  ομοίως  [ΖΙ] 

διασταδόν  χεχωρισμένον 
διαστα&μήσαι•  διελεϊν  [Μ-— 16] 

διαστείχειν  διαχορεύεσ^ΐ^  διελ^εΧρ 
διαστείχοντι  (Οοπ€β)'  διαπορεύονται  [89] 
διαστείχων  (Εογ.ΑιιιΙγοιιι.  10901)"  6μμ»- 

ρενόμενος 
10    διαστείχουσα'  διακορευομένη^  διερχόμενη 
διαστείχουσί'  διαπορεύονται 
διαστέλλεται*    διαμερίζεται,   αφορίζεται 

[ρο•1  49]    [4«.  49] 
διάστημα*  ηόρρω^  μακράν 
διαστήσαΐ'   δίχα  καϊ  χωρΧς  ατηοαι•   χαΐ 

χωρίσαι 
διαστησαμένω'    διαχωρίααντες,    δνΧχάς 

διαστοιχισάμενος•  διαταξάμενος.  άχο• 
20        λον»ως  δια&έμενος  [91.  92] 

διαστρεφομένη*   διαπορευομένη 
διάστροφον*  στραβόν 
διαστνρακοΐ'   οί  τήν  μίν  κόρην  χαΧ  τήν 

άλω  μέλαιναν  έχοντες,  τήν  6έ  Ιριν  ίνωχρον 
δίασνκάξαί'  διασχεδάσαι,  ΤαραντΙνοι 
διασύρει {ΡείαΛΑ82,2Ί)'  διαχαΐζει^ 2λ^υά[βΐ 
διασνροντες  (Οβιη.  332,  14)*    χλΜυάζ/σν- 

τες,  ηαίζοντες 
διασφάγες  (ΗβΓοά.  II  158)*  αΐ  διβστωσαι 
30        ηέτραι  των  όρων 

διασφυδώσαΐ'  αΰξήσαι 
{διασφύξιες)*    άηό    τοΰ    σφύζει»    καρά 

*Ιπηοχράτει  (το).  II  ρ.  24  Κ) 
διά  σφων  δι*  -|-  έαντοΰ 
διάσχεσις'   οΰτω  λέγεται  τις  έν  μουσική 

(....,)   ώ;  τΰ   διάστημα*   Σέλευκος  δέ 

κρούσμα  μουσικόν  (ΕΜ.  340,  5)  [94] 

διασχών  διαστήσας 


€00.  7  έγκεκλείσ&αι  13  διασία  --^  είναι  ρΓΟ  ήν  15  \σιμονσι,  \κωμωδωνται 
11  \ίκησις  \ησις  26.  27  =  27.  26  2Λ  διασμύχων,  διαζαίων  32  διαστατόν  Ογτ.  171 
97  —  42]  ροβΐ  1349,  βεπρί&ΰ  διαστι —  98  διαστίχονται  40  Ιστι;ι^ον  41  |  στί- 
χο ν  σα  42  στιχοΰσι  47  χωρισ&ησαι  64  Ιϋ^βΚ&ΙοΓ  ροβΐ  1359  διασφορον  99  άλωσιν 
—  Ινοχρον       96  οιασυχάζαι 

ΗΕ8.  \\  διασαφεί  (II  Μ&€€.  Χ  26)*  διασαφηνίζει,  άγγέλλει  16  διά  Σκαιων 
(Γ  263)*  διά  των  αριστερών^  ή  των  πυλών  τών  οΰτω  καλουμένων  10  διασκεδάσει  (ΙθΜΪ. 
ΧΙ«ΙΥ  25)*    διασκορπίσει  20  διασκελίδα*   σπυρίδα,   ην  Ινιοι  διασκάλων  (β9€€ΐΙά) 

91  διασπιδέος  πεδίοιο  {Α  754)*  ήτοι  τοΰ  μεγάλου  πεδίου*  ή  τοΰ  περιφερούς  παραήλ-η^ 
σίως  άσπίδι *  ή  έν  φ  πολλαϊ  μαχόμενων  ασπίδες  κατέπεσον,  λέγειν  γάρ*  ,κτείνοντες  ....  όιατβ- 
ψήντε  άκαλα  λέγοντες  (755)^  94  διασταλήσονται  (0«η«8.  ΧλΥ  23)*  άφορισ^ήσονται 
^  διαστάντες  {Μ  9β)  96  διέστησαν  {Ο  ΊΙΒ)*  έχωρίσΒησαν  90  διαστήκόντι• 
διαστήσαντι  (διασχόντι*  δ,  Ογτ,  171)  Ρο•1  49:  διαστελλόμενον  44  διαστελλόμε- 
νον  49  διαστέλλονσα  (ίΧΧ  Ιιίβ)*  ομοίως  49  διαστήτην  (Α  6)*  διέστησαν,  δυϊκως 
91  διαστολή  (%\,  Ηοη.  III  22)*  διάκριαις,  διαίρεσις  92  διαστρεπτοιο  {Ε  113)*  άλ^Η 
σιδότου,  εκ  σννεστραμμένων  τινών  γεγονότος  υφαντού       64  διασχώ 


4β» 


δία%ά»%9ρύί  —  ό*αφανλίζβ*ν 


41Θ 


(διατάχτ^ρσί'  ήγ^μόσι,  βασίλενσί») 
δίαταξαμένω'  δίαΒέμενοι,  δυϊχως 
διατάξίων  δίουτήοεων 
διατάττΒΐ'  διακοσμεί.  χαΒηγεΐται 
διά  τάχους  (ΤΙιυο.  II  18,  4)*  συντόμως 
διατί^9ΐχ€ν  €ΐς  συνή^ειαν  ήγαγε 
διατΛ^ώχηταί•  διαχεχώρίσταί 
διατΒίνΒΐν  δίαρ^δην  λέ^€ΐν,  (άαο)λογ8Ζ^ 

διατείνΒΟ^αί'    δίαβεβαιοΰα^αι,  φιλονα-    10 

χέίσ^ί 
διατ€ίνΒται•  άηολογΗται.  ομοίως 
διατείνομαι,*  ομοίως 
διατεχμαΙρΒί'  διαστοχάζει,  [ροιΙ  77] 

διατίχμαΐρονταΐ'  σημειοΰνται,  [19] 

διά  τέλους  ( — €ος  ΗίρροϋΓ.) *  διαηαντός 
διατέμνεται*  διασπάται,  διακόπτεται 
διατερσαίνοντ€ς'  διαξηραΐνοντες  [9^—69] 
διατειχίξειν  όταν  πολέμου  δντος  συγ^ 

χλεισ&ωσι^  τάς  ^ύμας  διατειχίζουσιν ,  Ινα    20 

μη  εύχατάληπτοι  ωσιν 
διατιν&άλεος  (Αγ.  Τϋβρ.  329)*    διάπυρος 

(1384) 
διατλάς'  ύπομ^ίνας,  χαρτερήσας.  χαχοπα^ 

^σας 
διατμήξας'  λεπτύνας,  άφανίσας.  διελ4ν, 

διασπάσας,  διακόψας  (Φ  3) 
διάτοιχοΐ'  οί  από  τοίχου  έπϊ  τοΐχον  [95] 
διάτορον  εξάχουστον 

διάτορον  όξύτονον.  χαϊ  στύραξ  30 

διάτραμις  (δίΓβΙΙ.  οοιη.  ρ.  791)*  διερρωγώς 

τήν  τράμιν^  τόν  άπό  όσχέου  έπϊ  τά  Ισχία 

τόπον   τράμις  γάρ  τά  Ισχία '  χαϊ  φωνή 

δέ  τις  οΰτω  καλείται  ύπό  των  φωνασχωρ 
διατρανοΰν  σαφηνίζειν  [1400] 

διατρήσεις  (Ηίρρο€Γ.  II  ρ.  115) 
διατριβήναι  (Εετοά.  Υ11  120)*  άπολέσ^αι 
διατρίβοιτε'    παίζοιτε,    παρ*   Όαήρφ    όέ 

διατρίβειν  (^42)  έμποδίξειν.  παρέλκειν, 

παραχρούεσ&αι  [4]    40 


διατροχάδες'  είδος  ποιήματος,  ώς  Ιστορεί 
Πραξιφάνης  [ιά  5] 

διατρνγιος  (ω 341)*  τρυγήσιμος,  Ιγκαρπος^ 
διά,  τό  τήν  τρύγην  εχειν,  τινίς  όέ  ό  Οι^ 
μέσων  αμπέλων  χατεσπαρμένος  τόπος•  οΐ 
όέ  τόπον  άγροϋ  ήδη  πεπείρων  σταφυλων' 
οί  όέ  άνθούντα  [7] 

διαττάν  (ΡΙ&Ι.  δορίι.  ρ.  226  Β)'   διασή^ειν 

διςίττειν  όρμάν  (1034) 

δυ^ττειν  ή^σ^Λος•    όρμάν  διά  δυνάμεως 

'^  διατελείαν  τό  άπρακτον  παρά  Σω^ 
φρονί'    τίνες   δέ  γράφουσι  διαγγελίαν 

δίαττος'  ή  άλευρότησις.  τό  κόσκινον 
διςίττοιεν    βαδίξοιεν.   /ίιφττοιεν  τρί• 

βον*'  όρμήσουσιν  όδόν 
διφττουσιν  διατρέχουσι  (τ.  1034)  . 
διατυποΰταΐ'  διατίθεται,  διαπλάττεται 
ή^  διατύχραΐ'   διασμένου   διελΒεϊν  {διατρν^ 

πήααι%) 
διαυγάσαΐ'  φωτίσαι 
διαυγεΐσ&αι*  διοράσΒαι 
διαυγές'  λαμπρόν^  φωτεινόν 
διαυλία*  όταν  δύο  ρ,δωσι  [&ά  21] 

διαύλιον    οπόταν   έν  τοις  μέλεσι  μεταξύ 

παραβάλλη   μέλος  τι  ό  ποιητής  παρασιω~ 

πήσαντος  του  χορού '  παρά  δέ  τοις  μουσν 

χοΐς  τά   τοιαύτα   αεσαύλια    (βΰΐιοί•  Αγ. 

Ηβη.  1282) 
δίαυλος'  μέτρον  πηχών  (σ') 
διαύλους'  στενούς  (ΕυΓ.  Τγο.  435)  τόπους, 

οδούς  [25] 

ή^διαύχην  εύεξίαν 
διαφαίνεΐ'   (Χβη.  Απ,  III  10,  5)'    διαδεί- 

χνυσι  [28] 

διαφανές*  λαμπρόν,  διάπυρον  (Ηίρροοτ.  III 

ρ.  151) 
Ι*  διαφαίκωοι• 
διαφάσσειν  διαφαίνειν 
*  διασιλλαίνειν  (εά  διαφαυλίζειν) 


€00.  66  €Γ.  1095  €ΐ  βεΐιοΐ.  Αββοΐι.  Έετε.  456  Όάί.  70  διατάχως  96  διάτονον  96  δια- 
τράμις  —  φωνακών  1406  δι  αυτού  —  ^7^ν  9  διασί^ειν  14  δι^ττοίειν,  βαδίξειν. 
δι^ττοίαν^  τρίβον  εί  ροβΐ  15  ϋβΓυιη  δι^ττοιάν  τρίβον  όρ,  όδ,  22  μέλσεσι  οΟ — 
22  διαφαίκωσι,  διαφαίνειν,  διαφάσσειν^  διασιλλαίνειν 

ΗΕ8.  Ρθ8(  77:  σημειούται  70  διατέχμηριιαι'  στοχάζομαι  83  διατεύονται 
(Σ  26ί) '  αερίζονται  84  διατεύοντο  {Ψ  12ί)'  εμερίξοντο  85  διατιν&άλεος'  διά 
πυρός  (1393)  86  διατιδόκησις'  υπόνοια  (1.  διά  τί'  {ϊνα  τί),  δόχησις'  ύ,)  87  δια- 
τιμάται  (τεψαται  οτάο)  88  διατειχίζεται  89  διατείχισμα  (ΤΙιαο.  III  34,  2.  ΥΙΙ 
60,  2)  95  διατόνι(α)  (Εχοά.  ΧΧΧ?  11)*  χρίκρους  1400  διατρίβει  (εί.  959)•  διάγει, 
ηαοέλχει  έπϊ  πολύν  χρόνον  (£Μ.  267,  55)  4  διατροφάς  (Ι  Τίιη.  ¥1  8)-  βρώματα  Αά 
1405:  όνομα  χύρων  7  ό^ατρνφεν  (Γ  363)*  xλασ9ά^  άντριφΒέν  12  διαττερίσαι• 
δαώραναι  (1211  εϊέχπερδιχίσαι)  Αά  21:  γοάφεται  αϊδωσι  ί^  δίαυρος  δαλός'  διάπυρος 
(ΕιΐΓ.  Ο^τΰΐ.  631)        28  διαφανής*  επιφανής,  επίσημος  (βζ  οηοιηλΒίίοο ;  οί.  επίσημος) 


411 


όίαφίρόντας  —  δ^δίύΛηταί 


412 


διαφερόντως  (ΤΙιαο.  Ι  38,  4)*    έξαιρέτως 

[87.  »] 
διάφλοισβοί'  τεταραγμένοι  [40.  41] 

ή^διαφοιγοίμόρ'  ύπί  Αακώνων^  έηϊ  κάσχι 

ήμέρ^  ^ήί  τύν  φιλίτίων  σίτήσεως  [43—47] 
διαφλΰξΐ€ς (Ηίρρθ€Γ.) '  ύπίρφλοισμοϊ υγροί 
διαφ(ο)νΧλαΙ  (Ιι&εβά&βηι.) '  διαχοπαί.  δια- 

λογαί 
διαφρνχτύσαΐ'   χληρώσαι,  κχΗΐμεΰσαι•  6 

γάρ   χναμος  ηαρά  'ΑΒτβαΙοίς    φρνχτός'    10 

ελάμβαναν  δέ  ού  διχάζοντας  τούτον  άντϊ 

ίΡήφον 
διαφνγ[€τ]€Ϊν•  παρ*  ελπίδα  σωΒηναι 
ή^  δίάφνσον'  φασχίς 
•^ διαφνσαΐ'  δίελεΐν 
διαφνσσαν  διαντλέϊν,  χαϊ  χωρίξπν 
διαφωνεΐν  μη  συμφονϋν  , 
δίαχαράττω*  ξέω 

δναχέαί'  δίΛμίλίσαι,  [58] 

9ιαφέρεΐ'    άνήχει,   πρνχεί^  υπερέχει ^  βέΧ-    20 

τιόν  έση 
διαφέροντας  (ΤΗυο.  Υ  41,  2)*  μάχονται, 
δίαφέρεσ&αί'  βαστάζειν»  άμφιβάλλειν 
διαχειρίξεί  (Όετη.  818,  8?)'  διοιχέΖ    [Μ] 
δίά  χειρός  ίχειν  το  φυλάττειρ 
δίαχειροτονία'    ή  της  χειροτονίας  διά- 

χριαις  έν  πλή9ει  γινομένης 
διαχειται*  διαχέεται,  χαίρει 
ί διαχειρίζεται*  φονεύει 
διαχεναΐ'  διαχόιραι  30 

διαχοΰ  (Εϋτοά.  Υ1ΙΙ  97)*  διαχώνννε 
ίδ'  Ιαχρόν  χλιαρόν  (ν.  Ιαχρόν) 
διά  χρόνου  (Αγ.  Ρβε.  710)*  διά  παντός 
διαχρήσ^αι'  χαταχρήσ^αι 
διαχρώμενοΐ'  άναιρονντες  [71] 

διάχυσις*  Ιχστασις  ύδατος,  χαρά.  αύγχυσις 
διαχντλαζε'   διαχίνει.  πλάτυνε,   ή  όι<£χ€4. 


ή  διαχάθαιρε.    ή  διάχρινί.    οΐ  δ^  «μΑΛ•! 

δινγραινε 
διαχωρησαντε•  διαχωρήσαντες,  δνϊχύς 
διαιρα&άλλειν    διαστέλλεσαι  προς  ί^απ 

ναν 
διαψαίρειν   (οί.  ΕοΓ.  Γγ.  919)*    διοΜοΒαΙ- 

ρειν 
δια-φαίρουαι  (Αγ.  Α?τ.  1717)*  διοΜνέσνύΐ. 

χαϊ  ^αίρειν  λέγομεν  τό  Ιστίον^  9τα9 

ελαφρώς  διαπνέηται 
διαιραλάττεσθαί'  τό  εΙς  Ιρενραν  δίαατέ).^ 

λεσθαι 
διαιρηφίζεσΒαι  (Ομιο•1]ι.  13019  28) '  τό 

ψίίφοφορεΐν  έν  διχαστηρίοις 
διαιΡηφισις'    ή  έξέτασις  των  Λολιτων  4 

χατά  δήμους  γινομένη 
δια^ροφεΐν  τό  παραψοφεΐν  [82] 

ή^  διάβαλον  μέλι  χαϊ  μελίχρατον 
δίβαν  δφιν.  Κρήτες  (?.  δίφατον) 
δίβολον*  φάρος  διπλούν  (τ.  950) 
διβόλους  χλαίνας'  οΐ  μ^  διμίτονς,  οί  δΐ 

δίπλας 
δίγαμμα*  στοιχειόν  τι  [88.  89] 

δίγονος•  περιστερά 

δίγονος  μάσ^λης  (8ορ1ι.  Ατ.  125)*   6  δι- 
πλούς, ή  δυσϊ  χρώμασι  χεχριμένος        (82] 
διδασχαλία•  παραίνεσις^  νουθεσία 
διδάσχαλος'   πάς  ό  ενεργών  η  περί  τήν 

δραματοποιίαν    χαϊ    των    χυχλίων    χψρων 

παρασχευην 
ή^διδαάχέτωσαν  διδαξάτωσνν 
διδασχήσαι  (ΗββΙοά.  Ορρ.  64)*  διδέξπι 
διδέασιν  (Χβη.  Αη&6.  Υ  8,  24)*  δεσμβύσυσι 
δίδει  (ΑβοΙβ&)'  δεσμεύει  [99] 

δίδημι  (Αββίββ)*  δεσμεύω 
δίδην  (Αβοΐββ)*  δήσαι  [2.  8] 

0404σσι^τα4(Ηίρρο€Γ.1Ιρ.646)*  φοβηταί  [5] 


600.  ^  διαφρυξίαι  49  €ί.  διέφυλλε  φουλλόμενοι  βΐ  φνλλεΐν  50  διαψρν-- 
χτος,  χλήρος ,  χύαμος  63  διαδέχεται  βο  διαχώνευε  72  σύγχησις  73  διαχύτ\αξε 
7&  ηροσερεννα  78  δια'φαλλ]  80  \φοσις  88  διμήτους  91  χεχρημένος  94  \ποών 
97  διδείασιν        98  διδεΙ       1501  διδείναι       4  διδίσσεται^  φοβή 

ΗΕ8.    37  διαφ^έρσει  {Ν  625)*   διαφ^ερεΧ  88  διαφοράς*   Ιχ9ρας.  βδελυρίας 

40  διαφόρημα  (ΙβΓβιη.  ΧΧΧΥΙΙ  16)*  παίγνιον  41   διάφορον  άμφίλεχτον,  χαϊ  άνάλωμα 

διάφορο  ν   (Ί\\η€γά,  βρ.  δαίά.)  43  διαφορώτεοον  {Εείτ,  Ι  4)*   χρεΐττον.  ύψηλότερον 

44  διαφορονντές  σε  (ΙβΓβιη.  ΧΧΧΥΙΙ  16)*  παίζοντες  σε  4^  διαφραγιον  (Αββεέ.  Ργοβι. 
665) '  άλλοΐον^  χαϊ  διάφορον  (διαμφάδιον)  46  διά'φαλμα  (Ι.ΧΧ)'  μουσικού  μέλους  ή  ^ν^ 
μού  τροπής  γινομένης ^  ή  διανοίας  χαϊ  δυνάμεως  λόγου  εναλλαγής  47  διαφρονέων  { — φσ- 
ρέων)'  διανοούμενος,  [1448]  χαϊ  ά  έν  διαφορά  ηνι  γεγονώς  58  διάχεαν  (Γβεβηβ;  Ι.6τϋ• 
ΧΙ11  28)*  διαχεσ&^  (~νθ^)  80  διαχέομαι-  ηδομαι.  χαΐοω  71  διαχύσει  (ΕβτίΙ.  XIII. 
Χ 1  Υ) '  απλώσει  82  διαβάλανα'  χάρυνα  Ποντιχά  {Διός  βάλανοι)  88  οίγηρες•  στρον^ί 
(δρΐγες)  89  δίγλωσσον  (δίΓβε.  ΧΧΥ1ΙΙ  13)*  διχσ^υμον  92  δίδραγμον  (Εχοά.  XXX  13)- 
τό  τέταρτον  της  ουγχίας  99  δ40£&β*  Ιδεισαν  (οίδη  {Α  106)*  ^δησεν)  1502  διδίσχετσ 
(σ  121)-  7}σπάζετο  3  διδόντων  (μ  Μ)•  δεσμενόντων  5  διδήμονες  {Γ  6^)'  δημοί^ 
αΒλιοι 


413 


δίδνμάοψ9  —  δ$€λίγχοντος 


414 


διδνμάοΡΒ  (£548Ζ26)'  οίδΐ^μοι.  ίΙόεΛ- 
φοϊ  όέ  οί  χεχωρισμένοι  τοις  σώμασιΦ  ίν 
μιξί  γαστρϊ  γεγενημένοί*  οί  Οέ  συμφυείς 
δίδυμοι  λέγονται  \7] 

διδυμέου  ^ίζα  (ΗΙρρο€Γ.  ββΐ^ηί) *  βοτάνης 
είδος,  καϊ  ό  δρχις  δέ  ούτως  λέγεται 

δίδυμοι  (7  641)*  ηαοά  τφ  ηοιητη  διδύ- 
μους άχούουσι  τους  διφυείς^  διδυμάο" 
νας  δ^  οΰς  ήμεΖς  διδύμους,  δήλοι  όέ  καϊ 
δύο  [10.  11] 

διεβάλλοντο'  έξηηάτησαν 

διέβη'  ηαρήλ^εν.  έηέρααε 

διεβλή^η  (ΗΙρροοΓ.  «ρ.  ΕΓοΗβη.)*  έξΐτί«α• 
τή^  [1».  1β] 

διεγείρω*  έξυπνίξω 

διεγγύησις  (Οβηι.  724,  6)'  ή  γινομένη  έγ- 
γύησις  των  εΙς  τό  δεσμωτήριον  υπαγομένων 

διέγνωχα'  χέχριχα  [20.  21] 

διέγραφεν  διέξυε 

δ  ιέ  δη  ν  διά  τέλους 

διεδοίδυχισε  (Οοιη.  Γγ.  ίη€.  ΟΧΙΧ)*  διέ- 
τριιρε^  τήν  χεΐρα  στρογγύλην 

-^  δέδορχα'  ηόπανον  καρά  Συραχουσίοις  τε- 
τρημένον,  δι   ού  έστι  διαβλέ'φαι 

διέδρα'  άχέδρα,  χαθέδρα(1) 

δίεδρος•  διάφανης  (ΗίρροοΓ.  ρ.  546,  43). 
ή  λαμηρά  χα&έδρα  (Οβηίχβηυβ  ΑΙΙι.  Υ 197  Β) 

διέξευχταΐ'  χεχώρισται 

διέ^εε  (Χβη.  Ηϋΐΐ.  ΤΙ  6,  26)  διέτρεχε 

διέ^ηχεν  έτιμωρήσατο  [81] 

όιβιότΙ;*  λαμκρόν,  διαυγές,  ευδηλον  [Μ— 37] 

διειληφότες•  άντϊ  του  νομΧσαντες 

δίειμι•  διέρχομαι  [40 — 48] 

διείηε  (Β  207 ?)•  ηερικΐηε.  μετήρχετο    [45] 


διείργων  χωλύων  [47] 

δ  ιε  ι  ρητά  ι  ΡΙβΙ.  Ι,β^^.  809  Ε)•  διήγγελται 
διείς•  άνείς,  χαϊ  διη^ήσας  (ΗίρροεΓ.  8οΙ«ά€• 

ΛΙΙι.  293  Ό),  διαηέμ^ας,  άφείς       [ρθ8(  49] 
δίβισί'  προέρχεται,  διέρχεται 
"^διειλοχομπάσας  (Ηβηηίρρ.  Γγ.  ίηο.  Χ)* 

σχιά  χαϊ  χόμπφ  έξαηατήσας  [52.  53] 

διειρύσαΐ'    διαστησαι,   διελχύσαι   (ΗβΓοά• 

VII  24) 
10    διεισόμε^α'    δίαπορευσόμε&α,    διαγνωσό' 

με9α 
διεχάναξε  (ΕοΓ.  Ο^οΐ.  157)•  διέοεισε,  όιβ- 

σάλευσε  (ν.  έχάμαξε)  [57] 

διεχδιχεΐ'  διεξέρχεται,  τιμωρείται 
διέχδυσιν  άπόδρασιν  (1535)  [60] 

δ ι'   έχ  &υρών  τους  νεχρούς  οΰτω  φασϊν 

έδράζεσ&αι,  έξω  τους  πόδας  έχοντας  προς 

τάς  αύλίους  9ύρας  (εί.  άνά  πρό^ρον) 
διεχναίσ&η*  όπώλετο 
20    διεχνημώσατο'  διέφ^ε^ρε 

διεχομισάτην  δυΐχώς,  διεχόμισαν 
διεχόρησε'  διέφθειρε χόρην^  διεπαρθένευσ9 
διεχπαΐσαντες*  διεχτρήσαντες  [67] 

διεχρίθησαν  άπελύ^ααν,  έπαύσαντο  [60] 
διεχρινάμην   διέστησα^  διεχώρισα,  έδοχί- 

μασά 
διεχρινά(την)*  διέχριναν,  δυΐχώς 
διεχρουσάμε&α'  έξεβάλομεν 
διεχτελέστερον  άχριβέστερον  (1560) 
30    διελάφυξας'  διεφόρησας,  άνήλωσας.   λα* 

φυγμός  γάρ  ή  διαφόρησις  (διαρρόφησις^) 

ή  διαχένωσις 
διελέγχοντος'    αίσχύνοντος.    μεμφομένου 

[7β-8β] 


€00.  6  \νες,  οί  2Α  διεδοίχισε^  διέστοεφε,  25  τετριμμένον  —  διβλέψαι  (27  €ί. 
δίαιτρος  €ΐ  διερός)  ΡοβΙ  35]  διειχνείσ^ω*  χτλ,;  οί,  1792  43.  44  όι^/τ£&  δ  ι  ει  π  ε  περιέο- 
χεται,  χ,  μ,  54  \ρϋσαι  56  διεχάνεζε  58  διεχδιχ§,  62  διεχλησθη  (διεσχλη^ι) 
αΖ  δισχνημήσατο  α\  \ηόάτην  [ησα  ^  διεχπέσαντες^  διατρω\  71.70=:  70.71 
71  διέχρινα       74  Ιβ^βΙ^βΙοΓ  ροβΐ  158§       80  διήλαν 

ΗΕ8.  7  διδάσχων  φεύγων  10.  11  δίδυξ•  τό  τρι/7ι(9£ν  τον  όλβιου  (^,  1)8γ1».) 
11  δίε  {Ε  566)*  έφοβείτο,  έδεδοίχει  15  διέβην  διά  τέλους,  δι  εαυτού  (βά  διέδην  €ΐ  δι 
ί&εν)      16  διεβοήθη(Οεηε»,ΧΙ,Υ  ίβ)'  άνεφανηθη  (Ι  ενεφανίσθη)      20  διέγνων      21  διεγ- 


διαδυόμενος  ^οί.   διηχ —  όακ— )  37   διεΐλεν   (Οβηβδ.   XXXII   7)•   έμέρισε         40  διείρεο 

(Α  650)•    έρωτα  41   διειπειτέος  (Ρ  263)•  χειμάρρου  πληοούντος  οιά  του  Διός  δμβρον 

42  δίειπε  (Κ  425)  43  όιέ^βι•  περιέρχεται  (εί.  1650)  45  διείραιε  {ω  478)•  Ι^ιερωταν 
47  διείρεο   (^4  550)-  έρωτα  Ρθ8(  49:   άπλωσας   {ΌεηΙετοη,   ΧΧΧΙΙ   11)  52   δί£4£&^* 

διάστασις  53   διειπεΐν   (ηοη   8ορΙι.  ΟΤ.  394)*   διηγήσασθαι,   διαλεχθήναι  Ν,  διαειπέμεν) 

57  διεχβάδην  (ΙβΓβιη.  XII  12)•  δίοδον  60  διεχθέστερον  άχριβέστερον  (οιεχτελέστερον) 
67   διέχοιναν   (Ρ  531)  69   διεχρίθη   (Ηοιη.   IV   20)•    έμεοίσθη,    έδίσταζεν.  εύλαβήθη 

76  διελέγχωμεν  (Ιβββί.  Ι  18)•  εΙς  ίλεγ^ιν  έλλήλσ»ν  έλ'θωμεν  (οιελεγχθώμεν)  77  διελεΐ 
(Οιοίβΐ.  XI  39)*  μερίζει,  έπιχρίνει  78  διέλειπεν  (Ι.ΧΧ)*  έπαύσατο  79  διελέξατο  (^ 
407  8ΐ.)'  διελέγετο       80  διελέσθαι  σηνλα  (Ρβλίη.  Ι.ΧνΐΙ  13)*  διαμερίζεσθαι  ηραΐδαν 


415 


όαλέν^ν  —  δίβρρ^χνονντο 


416 


6ΐ€λέτην*  δίίΐλον,  δνϊχως  (▼.  ίλέτην) 
δΐ€λ€νσόμ€^α'  ηαρίρχόμε^α  [83.  84] 

^δίέλ&ατε  (— σατ€?)•  χυχλεύσατε  [86.87] 
ή^δίέλ&νρις'  διάμφοδος 
δίΒλχνστίνδα*   ηαιδίά  τις  οντω  χαλεΐται 

ύηό  των  παίδων  έν  τζ  παλαίστρα  (ΡοΙΙ.  IX 

112) 
διελινήσατο   (Οοιη.  IV  ρ.  634)*    έξέφυγε 

[91] 
δΐ€λομένον  έηικρίνοντος,  διαχωρίσαμίνον 

[Μ] 
δαΧών  διαμερίσας.  διανεΐμας 
διεμοιρήσαντο*  διεμερίσαντο 
διεμνλλαινε  (Λγ.  Υββρρ.  1315)*    τά  χείλη 

διεχίνει  χαΐ  διέστρεφε  μνσαττόμενος 
διέμπληντο*  ένε{πε)φόρηντο 
δίενος*  δίέτης 
'^διεναντίας*  εχ&ρας 
^  δίένειμε'  δίεμέρισε 
1  διενειμάτην  διενείμαντο,  δυϊχώς 
δί^  ίνδείαν  φρενών  διΛ  μωρίαν 
διενεγχόντα'  κρείττονα  φανέντα^  ι}  δια" 

φέροντα 
διενεγνάσαμεν  ένεχνρισάμε&α  (διηγγνή" 

σαμεν) 
διενήνοχε'  διαφέρει,  ηαραλλάττει 
διενηνοχότων  διαφερόντων 
διενηνοχως'  υπερέχων 
δίενται  (Ψ  475)  -  δέχονται  [1609] 

διεξαγάγχί'  διεξενέγχ^ 
δίεξάγω*  όδηγω  [12.  13] 

όι^^εισί'  διεξέρχεται, 
διεξιφίσω  (Αγ.  Ες^.  781)*  διεμαχέσω 
διεξιών'  λέγων,  διηγοΰμενος  [11] 

διεξοδιχώς*  πλατέως 


διεπάλυνεν  (ΕαΓ. Ρΐιοβιι.  1159) *  δίη.,χββε, 

διεραχίαΒη 
^διεπαχ'ήσατο'  διεπράξατο  [21] 

όιεπεί'  διοιχεΐ,  έπιστατεΐ^  διατάσσει 
διέπερσας  (Λη1ίπΐ8€ΐι.  ίΐ,  XXIV)*   έΜόρ^η- 

οας  { — ατελ) 
διεαεραίνετο'  ηνύετο  [25] 

δΐ€πέφραδεν(Σ9 &!.)*  ένετείλατο.  διεσήμηνε 
διεπέφραχτο'  διέφ9αρτο   (8€•  τήν  άχαήν) 
10    διεπληχτίζετο'  διεμάχετο,  έφιλονείχει 
ή^ διέποντα'  πληροί 
διεπόρ^μευε'  διά  σχαφιδίου  ίπλεε 
διέπονσιν  (Αί^β)•  ένεργονσι.  χατορΒονσι. 

δΐίίπονονσι  [32 — 34] 

διέπρησ{σ)ε'  διεηέρασε 
διερά'  υγρά,  ή  σεσηπότα  [37] 

διεργά&οι*  διαλύσειεν 
διερίίξας'  διασχίσας 
διερέσσοντας-  διασείοντας (Ειιγ. Τγο.  1258) 
20        [>(Ι  40]    διαπερώντας 

διερέττοντα•     διαπαντός     χωχηλατονντα 

διερευνςί  (ΑΐΙίοί)'  αναζητεί 

δ  ιερό  ν  ύγρόν,  χλωρόν  (ΑββεΙι.  Καη.  263). 
ξωόν,  ίναιμον*  υγρός  γάρ  ό  ζε^ν^  6  όέ 
νεχρός  άλίβας 

δ  ιερό  ς  (^201)*  ξων:  λαμπρός,  περΛψανης 
(ν.  δίεδρος) 

διερονς'  δινγρονς 
30    διέρπει  (Νί€.  ΤΙιβΓ.  297)•  διέρχεται  (1513) 

δίερ(ρ)ιχνονντο  (€ί.  ΟΓαΙίη.  ίΓ.  IV  ρ.  142)* 
έχάμπτοντο'  ή  γάρ  ^ιχνότης  χαμπνλό- 
της  εστίν,  διό  χαϊ  το  γήρας  ^ιχνόν  λέγε- 
ται, οΐ  δί'  έχίνονν  τάς  όαφνς  άσχτιμόνως 
όρχονμενοι 


€00.  (88  ες^ρις  ΕΜ.)  89  \στί,  δαπαιδία  ΡοβΙ  89]  1574  90  Ι^^^ΙμΙιιγ  ρο•Ι 
1605  βοη'ρΐβ  διεΝνησατο  9^  δ ιαμοιρήσαντος  97  δίεννος  (δίενα'  διετή ί)  4.  5.  6 
:=  6  {διενενηχώς),  4.  5  ΡοβΙ  &]  1590  15  \φήσω  19  διέπλννεν  (διεχλενασε^  διερρά- 
πισεν  ΜβίηβΚ.)  26  ένελήλατο  27]  ροβΙ  22  διεπέμφραχτο  βΟΓίρΙα  (διεμπέφραχτο  ?)  28  Ιρ^Χ£ΐ 
9»  διερείσας        ΡοβΙ  42]   48-51        46  λαμπρός  ξών        49  όφρνς        49—51  €1  ρο8(  42 

ΗΕδ.  83  διελειήσαν  τήν  δείλην  διεξαγαγών,  δειανησας  84  ^ι^λ&τι^ν  (?.  διη- 
λΙτης,  διλίτης)'  δόλιον,  χαχονργον:  χαϊ  πανταχού  διερχόμενον  (διηλύτης)  86  διέλΙ}χι  (Ι«ΧΧ)* 
διαπεράΰχι  87  διέλ9  ωμεν  (Ι.αε.  VIII  22)*  διαπεράσωαεν  91  διελόησας  (ρ  599)*  τήν 
δειλήν  διαίταν        93  δίελος'  δείλη  ό^ία  1609  δι*  'έντεύξεως  (1  Τίπι.  VI  5)*  διά  πα- 

ραχλήαεως  12  δ  ιεξειμέναι  (Ζ  393)*  διεξελθεΐν.  διαφ^εΐραι  (ν.  έξιμέναι)  13  ^4€^ί- 
ρέεσ&αι   (Κ  432)*    (δι)ερωτάσ9αι  17   διεξόδοις    (ΡββΙιη.    Ι   3)*    οΘεν   έχπορενονται 

21  δίεπε-  διεϊπε,  διέτασσε  {Β  207).  διεξήλ&εν  (δίεσχε),  είπε  (Κ  425).  α.  1542  21^  διέ- 
πεσεν  (ΒεαΙβΓ.  II 14)*  απέθανε  32  διέποησον  (ΰ  785  81.)*  διεπορεύοντο.  διήννον  (Γ14). 
διεπέρων  33  διεπρά&ομεν  {Α  367)*   επορ^ήσαμεν         34  διεπρίοντο  (Ααΐ.  Αρ.  VII 

64)*  έ&υμονντο,  ετριζον  τους  οδόντας  37  διεργάσει  (ΕαΓ.  Ηίρρ.  613)*  φόνενσον  (ΕοΓ. 
Η€0.  369)         Αά  40:   διασχίζοντας  (Η.  β.  διαροήσσοντας)        42   δΐΒρειδόμ§να  (Εν. 


Η8€.  66)*  στηριζόμενα  (-^έίη)  [τους  οδόντας 


δαρμηνεύφν'  σαφηνίζωρ 


417 


όαρρίηκΙ»  —  δίίφνλαξας 


418 


δίερρίΛίύΜ'  9ΐ€σχέΒασεν'  ώς  έχ  της  ^4- 
ηης^  ήτις  τόν  άημον  δηλοΙ  [51] 

διερνμβονησατΜ'  δαφορήσατε 
δίέρχεσ^σν  δίέρχεσ&ε»  δνϊχως 
διέρχεται•  άναγινωσχει  [&6.  &6] 

διερφ  ηοδί  {ι  43)*  Άγρφ  Ιτι  άηό  τί}ς  βά- 
σεως ηοδί,  οΐ  δ^  ζώντως,  ενεργός 
διεσαρείνισε•  διέσνρε,  χατεγέλασεν,  οΐ  βέ 
δαχανε  (1309)  [Μ-ΟΙ] 

διεσίλληνε'  διεχλενασε  10 

δίεσιν'  διαχωρισμόν 
δίεσις•  ηαρά  τοις  μουσιχοΐς  χαλίΐται  μέρος 

τι  τόνου 
διεσχεδάννν  διεσχόρηιζε  [ββ — 68] 

διεσχενασμένον  διατετνηωμένον 
{διεσχλή^η  οί.  διεχναΐσθη) 
διεσμιλενμένων  λεητολογη^έντων 
διεσμιλευμένως'  'ήχριβωμένως  (1326) 
διεαοϋτο  (Οοποβΐ)*  διήρχετο        [73 — 15] 
δίεύκλεχωμένζΐ    (Λγ.   ΡΙαΙ.   1082)*    ^4£-    20 

φ^αρμίνιι 
διεσχοδημένη•  διαχεχρουσμένη 
διεαποδήσατο'  διέσεισε^  διετίναξε       [79] 
διεστείλατο'  διεσαφήσατο  [81] 

διεστήχασιν    δαχωρΙσΒησαν,   έμάχρνναν 

πόρρω 
διέστηχε•  διαχεχώρισται  [84 — 86] 

διεστοιχίξετο  (ΛμοΗ.   Ργοιπ.  230)*    διε- 
τίΒετο  έν  στοιχώ  χαϊ  τάξει  [δΐ'ήρει],  άηό 
τών  εΙς  τους  σηχούς  είσαγόντων  τά  ποίμνια^    ^0 
χαϊ  διαχρινόντων  έχ  της  νομής  έχάστφ  τά 
Ιδια 
διεστο-^μαλίξετο    (—βάζετο'ί)*    ίλοιδό- 

ρησε^  χαχώς  εΐηεν 
διεσφηχωμένον  (Αγ.  Υββρρ.  1072)*   δια- 
δεδεμένον  τω  χέντρφ,  άηό  του  αψηχεόμα- 


τος,  ή  χατά  τό  μέσον  Οντα  σφηχα,  τό 

γάρ  χέντρΟν  έχει  ίχουσι 
διέσχε  {Ε  100)•  διήΧΒε 
διέσχε'  [  ]   διέλιηε   (Ηίρροατ.  ερϊά.  Υ  1148 

Η).  διεξήλ9ε  (1621) 
•\διεσχηνισμένοι•  διεσχορπισμένοι (ί312Α) 

διετά^η•  διέτριβε^  διήγεν  (οί.  έτάθη) 
διε(τα)ξάσ&ην'  διετάξαντο»  δυϊχώς 
δΐ'^εταρίστριαι  (ΡΙ&Ι. 8)Γΐηροβ.  ρ.  191  Ε)* 

γυναΐχες  αΐ  τετραμμέναι  προς  τάς  εταίρας 

έΛΪ  σννουσί^^  ώς  οΐ  άνδρες»  οίον  τριβόδες 

(ν.  έταιρίστριαι) 
διετεινάτην  διέτειναν.  δυΐχώς 
•^  διετελέσω•  διέμεινας 
διετεχτήνατο'  έμηχανήσατο 
διετεμόμην'  διέχοψα.  διεΐλον  [1761] 

διετήσιος  (ΤΙιαο.  11  38  Αγ.  (τ.  ίηο.  ΟΕΥΗ)- 

δι  όλου  του  έτους  [9] 

διέτριιρεν  χατέσχεν 

διευ&ύνεται•  χυβερνάται  εύ&έως,  χαλως 
διευχρινεΐ•  σαφηνίξει 
(δΐ€υχρινέστερον)'  λευχότερον  ή  τρανεί- 

τερον 
(διευχρίνησε)•  διετράνωσε 
διευχρινησάμενοι   (οί.  ΡΙ&Ι.  Ρβπηβη.  ρ. 

135  Β)*  διαχρίναν,.. 
διευχρινήσας'  σαφηνίσας  [11] 

δι*  εύφρόνης*  διά  της  νυχτός 
διέφερε'  διήγεν 
διεφέροντο•  διεμάχοντο 
•\  δίέφ&ειρε•   διήγεν.  Ευριπίδης  Αύγχι  (ίτ, 

282)  [16) 

διεφορή(Βη)σαν'  διεσχορπίσθησαν 
διεφύγγανον  (Τ1ιυ€.  Υ1Ι  44,  8)*  διέφνγον 
διεφΰλαξας•  διετήρησας.  έσχέπασας 


€00.    52]  ρο8ΐ  1657        58  \ησε       62  διεσήμηνε       63  διέσινος,  —ός       65  \άνυ 
(71  έξεσμένως   €γτ.  39   171)        72  Δ1Ε€€ΥΤ0ί        76  διεηλεχώνη       77  διεη\  ^ουμένψ 
78  διεσπουδ\  --είναξε  (εί.  ΕΜ.  273,  56)      87  χαϊ  ηοιμνία       91  \λζυιε      (92  Ι.^^.  διεσχηνιμ- 
μένοι)        94  Ιτάτ;        96  δναρες       1702  διέτης       5  χυβερνεϊται       \%  αυγει  (διέφρει) 

ΗΕ8.  51  διέρχεο'  δρα  (δέρχεο)  55  διεοχόμενος  (Ζ  392)*  χεριερχόμενος^  πεοιά- 
γων  56  διερρωγότα  (Ι  δθΐηυβί.  1Υ  12)*  διεσχισμενα  59  διεσάψησας  (Μ^ιΚΗ.  ΧΥΙΙΙ  31)* 
έρμήνευσας  50  όι^σεισε  (Ιο5.  ΙΥ  14)*  διήγειρε,  διεσάλευσε  61  δίεσ&αι  (Μ  276  8ΐ.)* 
όιοίχειρ.  τρέχειν:  πορεύεσ^αι,  τρέπεσ^αι  (διΐεσ^αι):  ^7;τ€έΐ',  έρευνάν  (δίζεσ&αι)  66  διεσχέ- 
δασαν  (Ρβ.  €ΧΥ111  126)*  απέρριψαν  67  διεσχεδασμένως•  διατετυπωμένως  (δίεσχευ — ) 
68  διεσχευασμένοι  (Ιθ8υ.  IV  12)*  ήτοιμασμένοι,  ένοπλοι,  ξιφήρεις  εΙς  πόλεμον  (§1.  ιηβΒ. 
θ€ΐ•(.)  73  διεσπάρηβαν  (β.  ε.  ββηββ.  IX  19)*  δΐΐσχορπίσθησαν  74  διεσπάσ^ησαν 
(Ι«Γ«ιη.  ΙΥ  20)*  διεσχίο&ησαν  75  διεσσεύετο  (Β  450)•  διήρχετο  (1672)  79  διεσταλ- 
μένα  (1βΓ€ΐη.  XXII  14)*  χατεσχευασμένα  81  δ  ιέ  στη  (Εχο(Ι.  Χ  Υ  8)*  διεχωρίσΒη  84  διε- 
στήσατο  (II  Μβεε.  ΥΙΙΙ  10)*  διεχώρισεν  85  διέσσυτο  {Β  450)*  διεπορενετο  (ηοη  Νίε. 
ΤΙ^«Γ.  300)  86  διεστωτα•  χεχωρισμένα,  πόρρω  δντα  [Α(1  91:  όί^σ;|τ&σ€  (&71)]  93  δίε- 
ται•  όιοχα  1701  διέτμαγεν  (Α  531  Η  302)  *  έχωρίσ&ησαν.  δυΧχως,  χαϊ  τό  διέτμαγον 
{η  276  ν  439)  3  διέτρεσαν  (Α  481.  6)*  διέφυγαν.  ηύλαβή9ησαν  11  διευλαβοΰντο 
^1οΙ>.  Υ1  16)*  έφοβοΰντο       16  διέφ^ορε  (Μοβπβ)*  διέφ&αρχεν 

27 


419 


δίέφνλλβ  —  δίίηΒτέος 


4Μ 


βίίχείν•  διεστάναι,  διεληλν&έναι 
διέχευαν  (Η3ί6  ;^456)*  διέκοψαν,  δαΐλον, 

διεμέρισαν  [23] 

διέχει*  ΛαρατεΙνΒΐ,  διέλχει 
^ιεχήζ'  δψΒρής 
δίΒχωλευον  διωδενον 
διε'φά&αλλΒ'  διέφθειρε 
δίέψβυσταΐ'  '^διεφ^άρη,  δίεσφάλη 
διεφήσατο*  δΐ£χά&αρε  10 

(διέφισε*)  διεψώμισβ 
^91ξα•  αΐξ,  Αάχηνες 
δίξειν  φροντίζειν,  έρευνάν,  ζτ^τεΐν 
β^ί£το(€8ΐ1ίιιι.1οτ.161)•  έηεξήτει  [33.34] 
διηγανές'  λαμηρόν  [36] 

διηγχνλίσθ^αΐ'  τό  ένεϊραι  τους  δαχτύλους 

τξ  άγχύλχί  του  άχοντίου*  τίθεται  δΐ  χαΐ 

Μ  του  ίτοψορ  είναι  [38] 

β4ΐ(^€(*  διύλιζεν 

διη^εΐτο'  δινλίξετο  30 

διη^ήσεως'  •\ σειρώσεως.  έχτήξεως 
διη^ώ'  έχ9λΙβω 
διήχει•  δίέρχεται 

^4^Χ€(ν*  φθάνειν  [45.  46] 

διήχον  δίήΧΘον 

διήχουσα'  διερχόμενη,  διελ^οΰσα        [49] 
διηλάσω'  διηγήσω.  διήλθες  [51.  52] 

δ  ιη  λ  ι  της•  χαχοϋργος,  άπατεών 
διηλχύσασ^ον  διετρί'ψασ&ε,  δυϊχως 
διηλυσίην  δίοδον  30 

διήλυσις•  δίοδος,  χωρισμός,  έχδρομή 
διημερεύοντες   (Χβη.   €γτ.  VII  6,  26)* 

ηάσαν  ηοιοϋντες  τήν  ήμέραν 
διήνεγχας'  δνήνυσας,  διέστρεψας 
διηνεχές'  δι*  όλου.  σχληρόν  [60] 

διηνεχως*   αεί,  διαπαντός,  πάντοτε.   δίό~ 

λου.  διά  βίου  [62] 


διήντετο'  διάξετο  ίστόν  (α  6381)  [64] 
διήρες  (Κητ.  Ρΐιοβη.  90) *  χΧιμαξ  [•ά  65] 
διήρεσαν  διενήξαντο  [67] 

διηρη'  διηλα  τα έπαμπεχόμενα  ξωστά  έοτ<ν, 

οίον  τά  δι  όλον  τοϋ  σώματος  ήρμοσμένα, 

αναλόγως  τφ  ηοδήρει 
διήρης    ναΰς'    ήν    χαϊ    6ίχροτ•ν    χα- 

λοΰσιν 
διηρ^ρωμένον   (ΑπβΙοΙ.   {;€ΐι.   •η.  Ι  17)* 

άνατεταγμένον  ( — ηεπτα — ) 
δηίρίχον  δίχίροϋντο.  έρήγνυντο 
διήρχεσε•  άντέσχεν 
διήρτησαι•  δέδεσαι 
δΐήρχ9ην'  έχωλύ&ην 
διήσαν  (Ηίρρο€Γ.)*  διέρεισαν 
δίηται  (Η  197)•  δίωξη,    ή  πορεύεται  (τ. 

δίοντο) 
διητανές'  λιτόν,  διατεταμένον  [18] 

διηυλίσ&η'  διεφ^άρη  (1751) 
διηύληται•    ήχρείωταΐ'    λέγεται    βέ    χαΧ 

έξηύληται,    άπό "  των  γλωσσίδων  των 

εν  τοις  αύλοΐς 
διηφυσεν  (τ  450)•  έξήντλησε 
ή^διηχήτας'  άρτου  είδος 
δι&υμία'  διχοστασία 
διΒΰροις'  δίπτύχοις 
δΐ^υρον  γραμματίδιον  δίπτυχον 
διίεται  (Ειηρ«άοεΐ€β) *   διέρχεται  {διυλίζε- 
ται) [81.  88] 
διΙΒυνόμενοΐ'  διοιχούμενοι,  κυβερνώμενοι 
διϊ&υντής'  διοιχητης.  ίθνντής 
ή^διΐχαδία'  έπϊ  όμοιων  χαϊ  απαράλλαχτων 

έτί&ετο  τούτο  (διειχάδεια'ί) 
(διΐχνείσ^ω'   φ^ανέτω.  χαϊ  χαλάσΒω,  έγ- 

γιξέτω)  [93] 

διΖπετέος  (Ρ  263)•  ύπό  του  Διυς  πληρου- 

μένου  [95] 


€00.  (20  Οί.  διαφουλλαί  6(  φουλλόμενοι)  24  παραγίνει  30  διεψώμησε  (31  Μ2ί*»-! 
βη  Ιξαλοςΐ)  ΖΊ  ϊλίσται  (41  διυλισ&έν  σηρω^έν  0\τ,  244  βΐ  διητησεως'  έχτήξεως 
€γτ.  171)  Ροβΐ  50]  55  (53  α.  δειελίτην  διλέτης  €(  βοΐιόΐ.  Υβη.  Τ  90)  55  \ασίην;  εί.  60 
56  δίοχος  12  διήρχησε  (15  Ι•,  διέρασαν  νϋΐ  διέσησαν)  11  λειτόν  92  ΐ€;6ΐ>8(αΓ  ροβΐ 
1535.    φΒανάτω    χεχαλάσΒω  €.  171 

ΗΕδ.  23  διεχεΐτο  (ΕΧΧ)•  διεχέετο  33  διξημένη  {Δ  88)•  ζητούσα  34  διζη- 
σόμε&α  (π  239)*  ζητησομεν  36  διήγημα  (ΕζβοΙι.  VII  2)*  Ιστορία  38  διηγορευμέ- 
νοις  (III  ΕβάΓ.  V  49)*  παραγγελ^εΐσι  45  διηχνεϊταΐ'  ,,^ιτ/χει  χωρεί  διά  πάντων 
διά  χα&αρότητος^^  (δβρίβηΐ.  VII  24)  46  διηχνούμενος  (Η6ΐ>Γ.  IV  12)*  διαδυόμενος. 

εισερχόμενος         49  δ ιή λα σ εν  (Μ  120) '  διήλθε ,  διεπέοασεν         51   διη.λίσ&η•  διεφ&άρη 


οιηΑ9ον  {Ώοη  Αβη.  Μγτ.  ι?  ^  ο;  Αα  οα:  υπερωον.  η  (ηο€Γ.;  ο«  οιηρεσα  χερσι  [μ*** 
ξ  351)*  ταΐς  χεςσϊν  ώς  χ*  έπχρησάμην  (χώπαις  έ—).  διενηξάμην  18  διητία'  ήμιμέδψνον 
Ιδίπτυον)  81  ό&ίβι;*   διέπεμ.'φας  (τ.  διείς)  88   διϊέντα'  διαπέμποντα  (ν.  διειέντα) 

93  δ^Ιχνούμενος  (ΗβΙ^.  IV  12)*  διερχόμενος  (διαδυόμενος,  €ί.  1536)  95  διΐπετος'  έπϊ 
μέν  των  άλλων  ποταμών,  άπό  τού  Διός  πληρουμένων,  χειμάρρων*  έπϊ  όέ  τού  Νείλου  (6  477), 
διαυγούς^  διαφανούς,  ή  διαπεπετασμένον 


421 


^^ϊκόλ^^α  —  δίχτνον 


422 


άιϊπόλεια  (Αγ.  Ρ«€.  420,  ΑηΙίρΗο)*  έορΗ^ 
Άθί^νηοίν,  άπό  τοΰ  ΠολαΖ  ΔιΧ  &νΒΐν  'ΑΒτι- 
ναΐονς  €ΐς  μνήμην  τον  χ^λάνου  χαϊ  του 
βοός 

διίστανταί'  διαχωρίζονταί 

διίστάς•  χωρίξων 

δίίοταταί'  διαχωρίξεται 

ά^ϊ  ΣνχασΙφ  (Οοοι. ίΓ. €ΧΧ) *  ηοραπεχοΐη* 
ται  καρά  τό  συκοφαντεΐν  [1801.  2] 

δίχαία'  ίννομα  *  10 

διχαιαρχία*  αρχή  δικαία 

δίχαιον  εϋλογον.  Ισον ^  όμοιον ^  ηαρά'Ιχ^ 
Λοχράτει  (Ροββ.  Οβΰοη.  ρ.  101) 

διχαιοπραγεΖν   δίκαια  κράττειν    [7 — 11] 

διχαιοοΰνη'  ή  χοΐνιξ  μνστικώς 

διχαιότητα'  δικαωσύνην 

δ  ικαιώσαΐ'  κολάσαι 

δίχαιωτήρία  (ΡΙβΙ.  ΡΙι&ϋάΓ.  219  Α)*  χο- 
λαχιτήρια 

δίχανα'  ποικίλα  Ιμάτια  20 

δικαν{ικ)ονς'  τους  περί  τάς  δίχας  διατρί- 
βοντας  [18] 

δικάσιμοι  μήνες  (ΡΙβΙ.  Ι.€^§^.  XII  958  Β 
Ρ1ιί1βΐ3€Γ.  γοΐ.  111  ρ.  297)  όντως  έλέγοντο^ 
έν  οίς  έδίκαξον 

δικασηολονς•  δικαστάς,  ή  κερί  τό  δίκαιον 
πολονμένονς 

δικαστάρ'  τονς  κριτάς,  Ηλείοι 

ή[^  δικαμπίας'  οίνος  ό  δύο  τροηάς  ύηομεΐ- 
νας  (εντροπίας,  τροπίας)  30 

δικασττίίρια'  Ά^νησιν  "Αρειος  πάγος  κρί-' 
νει  τά  φονικά  είτα  ή  βονλή  των  φ'*  ίπϊ 
Παλλαδίφ  β"  όέ  των  άκονσίων  έδικάζοντο, 
είδ'  έπϊ  Δελφινίω  έδικάξετο  τοις  όμολο- 
γονσιν  άνηρηκέναι  μεν,  λέγονσι  όέ  έννό' 
μως'  καϊ  τω  έν  Πρντανείψ 

δικαστικόν'  ^Αριστοφάνης  έν  *Ώραις  (Γγ.  Χ 
ρ.  1174)  τριώβολόν  φηαιν  είναι•  ού  μέντοι 


εστηκεν,  άλλ*  άλλοτε  άλλως  έδίδοτο  (ΑΗ• 

βΙοΙ.  Ροΐ.  VI  6)  [»] 

όιχεΐΐν*   (άφεΐναι).  βαλεΐν,  ^Γ'ψαι.  δ&εν  χαϊ 

δίκον  καϊ  δίσκον 
ή^δίκελλον  διχράδεστος  ξένος  δύο  κλάδους 

ζχων 
δικέντρων  βόλος  τις  αστραγάλων  οΰτως 

έκαλεΐτο  [29] 

δίκηλον  έκτύπωμα,  ομοίωμα  (249),  εΙ^ο- 

λον,  άνδριάς.  ζφδιον,  παρά  Αάκωσιν 
δίκηλον   φάσμα  (249).  δίρις.  εϊδωλον»  μί- 

μημα,  δ^εν  καϊ  ό  μιμολόγος  παρά  Λάχωσι 

δικηλίκτας  (453) 
δίκη  ν  κα^άπερ,  ωσπερ,  ομοίως 
δίκην  τροχού  [34.85] 

δίκη  πρ άδικος*   ή  πρό  τοΰ  άχ9Ϊ}ναι  εΙς 

δίκην  όμολογονμένη 
δικητροπεΐ•  φνγαδενει  [38] 

δικλίδες  (ρ  268)*  αΐ  Βνραι 
δικλίδος  (ΤΙιεο€Γ.  Χ1Υ  42)-  δι9ύρον 
δίκορσος'  δικέφαλος 
δικράνονς*  τάς  τριόδους*  δει  όέ  νοεΐν  όι- 

κράνονς   τάς   άπό   μιας  αρχής  έπϊ  δύο 

έκνενονσας,  οίον  δύο  τέλη  έχουσας 
δίκρα  οσφύς•  ή  διπλή,  ΑΙσχύλος  Τροφοΐς 

(Γγ.  51) 
δίκρατον  ι^ομισμα 
{δίκροον  Οβίβη.  Ιβζ.  ρ.  458)*  ΟΜΤ;|τιόι^  ή  δι- 

κρανον 
δικρόα  ξύλα•  ομοίως 
Δικταίησι  (ΟβΠίιη.  9ψ\%τ.  ΧΧ11Ι  3)*  Ερψ 

τικαις 
δικταμνοειδές•   γλήχων  τινές  (ν.  γληχω- 

νοειδές),  ούκ  (ετΤ).  ίστι  γάρ  βοτάνη  δίχτα- 

μνος  [48] 

δίκτνον  τον  κοσκίνον  τό  μέσον,  έν  φ  τά 

λεπτά  τρήματα,   καϊ  τό  άλιεντικόν  λίνον, 

ή  σαγήνη  [δΟ] 


€00.  96  διιπολίεια  —  πολύειδι  ί&ννειν  1800  διΧσκασίω  12  σχοίνιξ  13  \οτά' 
την  -^νη  1^  Ικάτια  \^  \σειμοι  19.20  =  20.19  21  ^^χαρ  1Ά  δίκειν  βάλλειν, 
^ί^ρειν  (€(.  δεικείν,  άνδικε^  ποδικέ)  (27  Οοιη.  1Τ  ρ.  611)  31  δίκην,  λίκτας  32  δίκη 
37  δικοτροπεΐ  39  δίκλιδος•  δΐ&νρος  40  δίκουρος  42  διρις  ή  43.  44.  45  νό- 
μισμα [ή  δίκρανον]  —  ομοίως  [δισχιδή]        47  διχτάμενος 

ΗΕ8.  1801  ^££  φίλε  (^74)*  προσφιλέστατε  2  δικαξέμεν  (Α  Βί2)•  δικαιοΰν, 
βιχά^ειν  7   δικαιότατος  έκταύρων  (Α  831)•    αντί  τον   ό  έν  τοις  Εενταύ()θΐς  δίκαιος 

8  δικαιωτήριον  κριτήριον  9  δικάσπολος  (Α  238  λ  185)•  δικαστής,  βασιλενς  10  δι- 
κά ιονν  μαστιγονν.  νον&ετεΐν,  δικαόζειν,  ^ιχ£ί^€ΐν  (▼.1802)  11  δικαιούμενον  (ΡΙαΙ.  1«6{;ί. 
Χ Ι  ρ.  934  Β)  *  κολαξόμενον  18  δικανόωνται  (0Β^)'  ενδείκνυνται,  λέγονσιν  25  δικάτωρ• 
ό  διπλασίαν  τήν  αρχήν  ίχων  (1847)  29  δίκη  (σ  274)•  ό  τρόπος  μνηστήρων  (βςΐιοί  ΡίηίΙ. 
ΡτΙΗ.  1  3)•   δικαίως  (Υ  542).  ?)  πρόνοια   (€γτ.   171)  84  δικηλόγον  (^^ήτορα  €γτ.  244 

3&  δίκηλον)  άγαλμα,  άνδριάντος  (είκών  Ο^γ.  63)  88  δίκης*  τρόπον,  ομοίωσις,  ή  κρίσις 
48  δικτάτωρ•  ό  διπλασίαν  τήν  αρχήν  Ιχων  (1825)  50  δικτνωτή  (Ιαάίο.  V  28)•  καγκελ- 
λωτή 

27» 


42δ 


όίχχνς  —  ^^ονυαοκον^οηνρι^νων 


4Μ 


δίκτνς'  6  Ιχτΐνος  ύκό  Λαχώνων  (?.  Ιχτός) 

δι%ών  (ΕυΓ.  Ογ.  991)•  βολών 

δίλαξ'  ή  άρια  το  φντάν,  Αάχωνες  [Μ-*58] 

δίλογχον  τήν  Βενδΐν  οΰτω  Κρατίνος  έν 
θρφτταις  (Γγ.  XII)  έχάλεσεν^  ήτοί  ότι  δύο 
τιμάς  ίχληρωοατο^  ούρανίαν  τβ  χαϊ  χ^ονίαν 
(λόγχας  γάρ  έχάλονν  τους  χλήρους)  ^  δτι 
δύο  λόγχας  φέρει,  χννηγετιχή  ούσα,  οΐ  δϊ 
άτι  δυο  φώτα  ίχει,  τό  Ιδιον  χαϊ  τον  ηλίου,  £0 
η)ν  γάρ  σελήνΊμ^  Βενδΐν  χαϊ  Άρτεμιν  νΟ' 
,μίξονσιν 

διμάχαι•  οΐ  λεγόμενοι  άμιηηοι,  οίτινες 
ότί  μϊν  αεζή,  οτέ  όέ  έφ*  ΖπΛων  μάχονται 

(«1 

διμέδιμνον  μέτρον  χωρούν  δύο  μοδίους 
διμοιρίτης*  ή^διμοιραΐος  [64 — 60] 

άινδυμήνη  (ΗβΓοά.  Ι  80  Ο^ΙΙίιη.  βρί^Γ. 
ΧίΙΙ  4) '  μήτηρ  ^εών,  άηό  Δινδύμων  ορών 
της  Φρυγίας  20 

διξός'  δισσός  [72 — 74] 

Διογενίδαΐ'     γένος    Ά9ήνησιν    Ιθαγενών 

[ϊβ] 

δι*  οίχτον  δι  ^λεον,  οίχτιρμόν  [78] 

διοιγνύντες'  άνοίγοντες 

διοίχησις'   ή   άνάλωσις  των  χρημάτων 

(Χβη.  Μβιη.  IV  6,  14) 
διοίξας'  άνοίξας 
διοίσει*  παραλλάξει,    "ή  χάλλιον  Ισται^  ί) 

συμφέρον,  ή  διαφέρει  30 

διοίσεται  (βοΐιοΐ.  δορίι.  Αι.  511)*   διαχρι- 

θήσεται,  ή  όιά^ει ,  χαϊ  βιώσεται,  ή  διαλε- 

λέξεται 
διοΐσουαί'  διαφέρονσι 
διοχωχή  (Τ1ια€.)*   διάστασις  χρόνου  τινός 

(▼.  διαχόχλα>) 
δι*  ολίγον  άντϊ  τον  μετ   ολίγον 


άίολχος'  6  άπό  Λεχαίον  ίως  Βεγχρ^ών 
τΟΛος 

δίολλύεΐ'  αφανίζει,  φ9είρει^  διαπολλνει 

διολούφειν  διατίλλειν.  ή  διααιλλαίνειν. 
οΐ  όέ  χαχοσχόλως 

(διολούφων  διατίλλων,  οΐ  γάρ  Άττιχοϊ 
τό  τίλλειν  όλονφειν.  οΐ  δέ  τό  ίχΧέψΗν 
των  αηορίμων  την  ηόαν)  Ρβΐ 

δίομανές'  ύπδ  Διός  μαινόμενε•  η  τφ  ΔιΙ 
βουλόμενε  μάχεσ&αι  διά  μανία» 

ΔιομεΙς'  δήμος  Άθηνησιν^  άχά  ταυ  Δίόμον 
τον  Εολύττου  ηαιδός 

Διομήδειος  άνάγχη  (Αγ. ΕαΙ.  1029) •  πα- 
ροιμία, Κλέαρχος  μέν  φησι,  Διομήδονς 
&νγατέρας  γενέσθαι  πάνυ  μοχ&ηράς,  αίς 
άναγχάζειν  πλησιάξειν  τινάς,  χαϊ  εύ^ς 
αυτούς  φονεύειν  ό  όέ  τί^ν  μιχράν  *ΙλιΔδα 
φηοί,  έχϊ  της  τον  Παλλαδίον  χλοπης  γίνέ- 
αθαι  (Ρΐ8ΐ.  Ββρ.  VI  493  Ο) 

διόμννσ^αΐ'  τό  άπίμννσ&αι  (τ,  2061) 

δ  ίο  ν  {Χ  251)  -  έδιώχ&ην.  μέγα  ή  πολύ. 
Βεϊον  ή  τόν  έχ  Διός  γενόμενον,  άγαΒόν 

διοννς  (Οοοιίοί)*  ό  γυναιχίας,  χαϊ  παράθη- 
λνς  [9β] 

{1)δίοντο'  άνεπορεύοντο  (χ,  δίτγται) 

Διονύσια*  έορτι)  *Α9ήνησιν  Διοννσψ  ηγετο, 
τά  μίν  χατ  αγρούς  μηνός  Ποσειδεωνος' 
τά  όέ  Αήναια  μηνός  Αηναιώνος'  τά  όέ  έν 
άστει  *Ελαφηβολιώνος 

Διονυσιάδες*  έν  Σπάρτη  παρΒένοι,  αΐ  έν 
τοις  Διονυσίοις  δρόμον  αγωνιζόμενοι  (Μβί- 
η^ΐΕ.  ΤΙΐ€θ€Γ.  ρ.  323) 

Διονύσου  γάμος*  της  τον  βασιλέως  γυ- 
ναιχός  χαϊ  θεον  γίνεται  γάμος 

Διονυσοχουροπυρώνων '    Κρατίνος    έν 
Σεριφίοις  (ρ.  134)* 
αΙσχρών  *Ανδροχ)Λων  Διοννσοχονρώνων 


ΟΟϋ.    53  δίχων,  βάλλων  59  βένδην  —  ϋράπταις  —  λόγχαν  —  δευολόγχας  φέρει 

γυνηγετιχή  —  βένδιν  60  οΐ  μίν  —  δτε  63  διμυριστής,  διμυραΐος  70  οινδνμη 
77  οίχτιρμών  87  διοληός  —  χεγχρεώνος  89  διολούφειν  —  διασυλλί  90  Οί.  διολού- 
φων όλούφων,  οί  γ.  Α»  τ.  τ.  οί  όέ  92  \μεναι  1)ί8  94  ήλιάδα  96  διον  —  των  —  άγα- 
^ών  97  διοννύς  1900  ληνδια  -^  έλαφιβωλίωνος  3  Διονναοχρον\  —  έπεϊ  οΐ  — 
πεντεχομ\  —  αίσχρόν  —  χύρον  χωμωδεΐν  —  πάπηον 

ΗΕ8.  1^2  διχτνοτόν  ύπερφον  (ΪΎ  ^Β^ζ,12)'  τό  πολλάς  Βυοίδας  Ιχον  ^  δίλην 
ό'φείαν  άπό  μεσημβρίας  μέχρι  δύσεως  (δειλ — )  δ6  διλητ-ήριον  βλαβερόν  (δη — )  ^1  δι- 
λίτης*  χαχονργος,  άπατεών,  δόλιος  (διελίτην,  διηλίτην)  58  διλιχοδείρων  (Β  460)* 
μαχοοτραχήλων  (2160)  61  δίνη*  συστροφή  υδάτων  64  δίνεον  {ι  384)*  έστρεφαν,  άνε- 
στρέφοντο  65  δινεύοιτο  {Δ  541)*  άναστρέφοιτο  66  δινηεντός  {Β  877)*  τό  συστρο- 
φάς  των  γευμάτων  έχον  67  δινωτήν  (τ  56)*  στρογγύλην,  χαϊ  περιφερή  (ν.  δωτήν  οϊ  οεΐ" 
νωτήν)  68  δινήσας  {Ψ  840*  συ)στρέιρας,  χινησας  69  δινωτοΐσι  λέχεσι  (Γ  391)* 
στξογγύλοις,  άπό  τής  των  χλινοπόδων  περιφερείας  (ύ.  δειν — )  ^  72  ό&^  (Ιββ.  XVI  7  ▼.  Ι.)*  διά 
τούτο  73  διογενές  (Ηοιη.)'  ευγενέστατε  74  διογενής  (Ηοσι.)*  άγα^ς,  ευγενέστατος 
Τβ  διόδενσον  (ββηββ.  XIII  17)*  πέρασον  78  δνοιν  &άτερον*  ίν  έχ  των  δύο  91  όιο- 
λύγιον*  έξηχονν  (διήχον)  έπϊ  πολύ       98  δ  ίο  ντο  ι  (Ψ'475)*  διώχονται 


435 


^$ονν1^οψ^^»^  —  Δ*όιΐ*09ΐΐ0ί 


436 


^Ενι»ί  φασιν^  έν  τφ  αντφ  κέρτΒ  ιη^μφόΦ' 

σ^αι^  Αΐύχρον^  *Α9δροχλέα^  Διονύαιον^  Εν- 

ρον^  ή^Πνρων^  άμαρτάνοντ^ς '  ούδΒΪς  γάρ 

Ά97ΐναίων  αναγράφεται  Εν  ρ  ο  ς,    ΔιΙ  αΰν 

γράφειν  άιονυσοχονροΜυρώνων  τόν 

γάρ  ή^Διάνυσον  χουρέα  δντα  χωμφδεί•  χον^ 

ρεύς  όέ  -ήν  προς  ηάπηου^   ώς  δηλοΖ  ό  τάς 

*Αταλάντας  αυν^είς 
Διοννσοφόροι•  αρχή  τις  έν  Σνραχού€[αις 
δι*  οξείας  (Αγ.  Τ1ι•βιη.  ίτ,  ΤΙ)*  καρά  τοϊς    10 

Πν9αγοριχοΐς  λέγεται,  ίστι  όέ  έχϊ  των  συ- 

στημάτων 
διόπαΐ'  είδος ένωτίων'  τιν^ς δ^ υποδημάτων 
διοπετές  (Εογ.  Ι.  Τ.  799)*  £^  ουρανού  έρ^ 

χόμενον 
διΟΛετής'  ύπό  τοΰ  Διός  ηληρούμενος 
διοηενειν  (Οβιη.  929,  20)*    έχψεΧεΧσ&αι 

νεώς 
διοπλήχτα(ν)'  ΙσχυροΛλ^^πιν  (Αοβεΐι.  Α%. 

367  ?)  20 

δίοχοι  (Λ«8€ΐι•  Ρβη.  44)*  έηιμεΚηταί 
δ  ίο  π  ο  ς*  έηίοχοηος,  άρχων,  ναύαρχος  (Ηίρ- 

ρθ€Γ.  III  ρ.  575).    επιστάτης,    διόπτης    (ν. 

6  διόπος)  [18] 

διοατενειν  χατασχοηέιν  (τ.  8ορ1ι.  Αί .  307) 

[Ιδ.  1§1 
δ  ιό  π  τη  ς '  ό  χατόκτης  τό  μηχανιχον  ^γα/ψον 
διόπτρα•  γεωμετριχόν  όργανον,  χ  Α  Ιτημεΐον 

έν  Βντιχ^ 
διοργανώσεως•  χατασχενής  30 

δ  10 ρ ί αν   προΒεσμίαν   έάν  όέ  δια  του  {ω) 

μεγάλου^  χαιρόν  σημαίνει 
διορίζει*  διαχρίνει 
διορίσαι^  δ  χαϊ  έξορίσαι  λέγονσι  (Ρΐβϊ. 

ΡγοΙ*^.  349)*  τό  φυγαδενσαι 
διορισμόν  χωρισμόν.  μερισμόν 
διοριστέον    (ΡΙβΙ.  ί,εζξ,  IX  874  Ο)*    δια- 

χωριστέον 
δ  ίο  ρ  ο  ν  διαστάτην  (ΡοΙΙ.  IX  119)  [26] 


διορύττει•  σχάχτει 

διος•  ώς  από  Διός  τό  γένος  ελχων 
^δΐος  Άχιλλεύς  (Α  7)' 
χαταχρηστιχώς  όέ  ό  αγαθός  [29] 

{Δ  10  σα  μι  α)•  Διός  σημεϊον,  τεράστιον  <π;- 
μεΐον 

Διός  άνθος•  τοντο  ού  λάχανον^  άλλα  φν- 
τόν  άχανθώδές  φασιν  είναι  οΐ  περϊ  θβο- 
φραστον  (ΗΡ1.  VI  6  ρ.  667  Βοά.)       [32.  13] 

Διός  βάλανοι•  "Έρμιππος  Φορμοφόροις 
(Γγ.  Ι) 

^τάς  ί^  Διός  βαλάνους  χαϊ  αμύγδαλα 
σιγαλόεντα^ 
τά  χαστάνια•  τιν^ς  όέ  (Ηβηηοηαχ  εΐ  Τίπιβ- 
εΐιίά&β)  Ποντικά  λέγουσιν,  {ή)  Ήραχλεω^ 
τιχά 

Διός  βονς'  ό  τψ  ^α  άνετος  βοΰς,  ό  Ιερός, 
έστιν  όέ  εορτή  Μιλησίων 

διοσδότους•  ύπό  Διός  δεδομένους  (ΑββεΙι. 
Ευιη.  626  ?) 

Διός  θάχοι  χαϊ  πεσσοί  (€ΓαΙίη.  Γγ.  IV  ρ. 
18.  19) *  τιν^ς  γράφονσι  ιρήφοι,  Φασϊ  όέ 
εν  τ^  των  Αθηναίων  διαψηφίσει^  δτε  αμ- 
φισβητεί Αθήνα  χαϊ  Ποσειδών,  τήν  'Αθη- 
νάν  Διός  δεηθήναι  ύπερ  αυτής  την  ψηφον 
ένεγχεΐν  χαϊ  ύποσχέσθαι  άντϊ  τούτου  τό 
τοΰ  Πολιέως  Ιερεϊον  πρώτον  θύεσθαι  έπϊ 
βωμού  •♦■ 

διοσχΒχν  (Αη3€Γ•  Γγ. 3) *  διαβλέπειν  συνεχώς 
την  δρασιν  μεταβάλλοντα,  [τίθεται  δέ  χαϊ 
έπϊ  του  διαφορεΐσθαι  τφ  σώματι  χαϊ  τη 
'φυχη.  χαϊ  τό  διευτολέσαι,  χαϊ  τό  διαφ^^εΐ- 
ραι  (δοιάσαι  —  δηώσαι)  [39] 

Διός  Κόρινθος  (Αγ.  Ββηη.  442)  [8^40]  [41] 

Διόσχουροι•  οί  ^Ελένης  αδελφοί,  (χαϊ)  Ζή- 
θος  χαϊ  χαϊ  Αμφίων,  λευχόπωλοι  χαλού" 
αενοι  (ΕυΓ.  ΗβΓΟ.  ίοΓ.  29.  30)  *  χαϊ  αστέρες, 
οΐ  τοις  ναυτιλομένοις  φαινόμενοι,  χαϊ  ση- 
μείον  έν  θυτιχη 


ΟΟΒ.  4  \ίφοροι  5  διοξείας  7  \ενος  10  \πλήητα  11  Αγ.  Βχζ.  ρ.  186 
Οίοητ».  Ευ8(8ΐ>).  203,  14  ΡοβΙ  21  ΐ6{^6ΐ)8ΐυΓ  διορίξετο  (▼.  όια»— )  22  \ρησαι  1>ί8  ί,ε^εΜίΐτ 
ρο8ΐ  19^  30  διοσημεΐον  (▼.  έχεσαμία)  37  πεσοϊ  —  διαιρήφισιν  —  Ιερόν  38  δκίσχειν 
(τ.  δαχόσαι)       42  Ελληνες  —  ναυτιλο\ 


ΗΕ8.    13  δ 
(▼.  άποδ — )  15 


ιοπομπεΐσθαι•  χαθαίρειν.  Ιδίως  όέ  το  χαθαίροντας  τόν  προστρόπαιον  Δία 
»  διοπτεύων  (Κ  451)*  χατασχε'ψάμενος  16  διοπτήρα  (Κ  562)•  χατά- 


ΜΗ»  •«.«/«νβ'  Ληξ,  η,νυ{»αυί  οο  £Μΐυί  ανγα§  \^η  όοι^'  της  ημέρας  το  φως.  τον  αΐχίερα  99  αίος 
έγχέφαλος  (Αγ€})68(γ8Ιο9)*  παροιμία,  •ήν  Κλέαοχος  φησϊν  είρησθαι,  οίον  έπϊ  των  άγαν  θείων 
Α.ά  40:   παροιμία  έπϊ  των  τά  αυτά  λεγόντων  χαϊ  πραττόντων,  ώς  ό  Πίνδαρος  (Νειη.  VII  156) 

φησίν        41  ( )  •  .....  Αλήτην  γαρ  φτισι  φεύγοντα  χατελθείν  βουλόμενον  εΙς  Κόριν^ον 

χαϊ  βουχόλου  τινός  άπαντήσαντος  αΐτεΐν  τροφήν  τόν  όέ  ειπείν,  τροφήν  μέν  ονχ  έχειν,  αραντα 
δέ  βώλθ9  δούναι  αύτφ  ώς  τού  Διός  δντα•  τον  δέ  ειπείν  ,δέχεται  χαϊ  βώλον  Αλήτης^ 


427 


^ίύς  χήδίον  —  ό^φ^έρα 


428 


άίός  χώδίον  όντως  ελεγον^  οΰ  τό  Ιίρεΐον 

ΔίΙ  τέΒυται,  ίφ'  ου  οί  χα&αιρόμενοι  έστή^ 

χεσαν  τφ  άριστερφ  κοδί,  τιν^ς  όέ  τό  μέγα 

χαϊ  τέλειου,   ό  δέ  Πολέμων  τό  έχ  τον  άίί 

τε^νμένον  ΙερεΙον  [44.  45] 

διοτρεφεΐς'  οί  έν  βασιλείς  τε^ραμμένοι, 
διοτρεφέων  {Α  176)*  ^χ  τον  Δώς  ίλχόν- 

των  τό  γένος 
δί,οχλεΐ'  έχταράττει 

δίοχλίξει•  άναχινεΖ  (ν.  όχλίζειν)  [50] 

δίοιριν*  χατασχοπήν.  ή  δι  όλου  δ'φιν  γινο- 

μένην,  χαϊ  διαύγειαν 
-^  δίηάνας'    τους    διδύμους    γεγεννημένονς 

[53.  54] 
διπλάσαι    (ΑΙβχίά.  Γγ.  III  ρ.  436)•    διηλά 

ποιησαι 
διπλασιασμός*  ή  έν  ταχτιχοΐς  οϋτως  ένό- 

ήλιος  χίνησις 
•^  διηλασμός'  ή  διπλή  εΙς  ηόνον 
διηλή  (Αγ.  ΤΗβδίη.  982)•  όρχήσεως  είδος^  ή 

χρούματος 
διηλήν  (Κ  134)*  δΐίΐλασίονα,  χαϊ  μεγάλην 
διπλοΐδα'    διπλουμένην    χλανίδα    έν    τω 

φορεΐσ&αι 
διηλοίζειν  διπλασιάξειν [οί.  ΑββεΙι. Κ^. 835) 
διπλούς  άνδρας'  τα  δισύλλαβα  ή^ ανδρών 

ονόματα,  οΐ  δέ  ηαλιμβόλους 
•^διηλόϊδα*  διπλοΐδα 
δίηνοια  τρώματα   (ΗίρροοΓ.  Οβίοηί)  *  £^^ 

χενά  τραύματα 
διηοδία    (€Γ3ΐίη.  Γγ.  V  ρ.  109)•    όρχήσεως 

είδος  (ή  άλμοϋ).  οί  δε  διηοδισμός.  {χαϊ 

είδος  Ααχωνιχής  όρχησεως)  (ν.  1229) 
Διηόλεια'  εορτή  *Α&ήνησιν,  οί  όέ  Διϋϊό- 

λ{ε)ια,  ώς  προδεδήλωται 
δίπολοι*  διπλαΐ.  ΑΙσχύλος  Προπομποϊς  (Γγ. 

205) 
δίπτνον   /ιι;πρ£0(.  μέτρον.   οί  όέ  τό  ήμιμέ- 

διμνον  (ν.  1778) 


δίκτυχα  (Α  461)*   δύο  -^έπιβολάς  Ιχο9τα^ 
ώστε  τό  μίν  νπεστρωο^αι^  τό  όέ  έχφ^ 
βλήσθαι 
διπτύχιξον  δίπλωσαν 
δίπυλον  (δορίι.  ΡΗιΊ.  952)*  ώπερφαν 
δίπνροι  άρτοι*  οί  έχ  6€ντέρου  όπτωμενοι 

Ρ*.  14] 
Δίρχης'  πηγής  (Αεβεΐι.  δβρί.  273)  [70] 

δισαλέος'  ^υπαρός  (2682) 
10    δίσδημαι  (ΊϊίΒΟΟΤ.ΧΎΙ^)-  βητώ    [70.8•] 
δίσχελλα'  σπυρίς  (▼.  διασχελίδα) 
δισχεύεΐ'  δισχοβολεΐ 
δισχενσαΐ'  δίσχον  ^ΐ^αι,  ήτοι  λι&άσ€Λ 
δίσχην  (Α«ο1«8ΐ)'  δίχειν.  ύπερβάλλείν  [85] 
δίσχουρα   (!Ρ523)•   [»ά  86]   όσον  άν  τις 

βόλλοι  δισχεύων 
δισσά  (ΟπβΙίη.  ρ.  102)•  όιττι2 
δισσός*  δύο  τρόπους  έχων,  διπλούς 
διστάζει*  διχο^οεΐ,  απορεί,  αμφιβάλλει 
20    διστάσιον  (ΡΙβΙ.  ΗίρρβΓοΙι. 231  Ο)•  τό  προς 
διπλήν    ίσταμένον    τήν    τιμήν  χρνσίου  ή 
αργυρίου ^  ώς  ίσοστάύΐον  τό  προς  τήν 
Ισην 
δϊς  τόσχί'  τή  ήλιχίςί.  Αρχίλοχος  (Γγ,  162) 
δίστομος*    ούτως  ή  Επίδαυρος  έχαλέΐτο, 
έπεϊ  άμφιστόμψ  λιμένι  έχέχρητο.   (γ})  συγ- 
γραφή 
διττάμενον  αρνούμενον.  Ερήτες 
διτταχώς'  διχώς  [95.  96] 

30    διφάιν  {Π  747)•  ζητεΐν.  ψηλαφάν.  έρενναν 
(ΟβΙΙίιη.  6ρ.  XXXIII  2) 
δίφαχος*  είδος  βοτάνης 
δίφαή^τον  δφιν.  Κρήτες  (ν.  δίβαν) 
διφασία'  διλογία.  έχ  τού  μή  συμφωνεΐν  τά 

λεγόμενα 
δ  ί  φ  ατ  ο  ν  '    διφάσιον ,    δισσως  λεγόμενον 

[9002.  8] 
διφ&έρα'    δέρμα,    βύρσα,     δέλτος,    γραμ- 
μάτων 


€0Β.  43  \χώλιον  —  τφ  —  ίερείφ  —  ούτοι  ίερεΐον  ετίθετο  51  διο'ψεΐν  \πεΐν  ή  δι 
όλην  —  διαυγίαν  55  διπλαπάσαι  58]  ροβΐ  61  βοηρίβ  διπλεΐ  59  \σίωνα  60.61  — οί — 
^Ζ  πάλιν  β  όλα  ^63  διπλωίδα  8η  διπλοΐδα'ί)  64  χαινά  τρώματα  66  διπόλια 
ΡοβΙ  66  χαϊ  —  όρχησεως  67  αίοχύλος  διπλαΐ  πρόπόμποις  (68  δίπτυον  χύπρον  Αίειε.  Γγ. 
142 ?)  69  Ιχοντα  {ή  διπλούν^  —  [τόν  επίπλουν]  τό  δί  70  \δίξον  72  όπτόμενοι  75  βιρ- 
χής  76  δίσαλα  (βεΐιοΐ.  €1βπι.  Αΐβχ.  ρ.  116)  88  δισσώς  —  διπλώς  90  διστάβιον  — 
έστ\      91  διστόσχι      92  δίστημος  —  άμφιστόμοις  λιμ^σιν      (95  ΡΗίΙοΙ.  XII  607) 

ΗΕδ.  44  Διός  μάστι^^ι  {Μ  37)•  τφ  χεραυνφ  45  διοτήρ'  χατάσχοπος  (διοπτήρ) 
50  δίοιρ*  οίχονόμος  (ΡιΙΙΰΐηηι)  53  δίπλαχα  (Γ  126)*  διπλήν,  μεγάλην  διπλοΐδα^  ώστε 
διπλή  χρήσθαι         54  δίπλαχα  δημόν  (Ψ'253)•  διπλούν  λεΐπος  73  δειράδαΐ'  αΐ  των 


429 


δίφ&€ράλ0ίφος  —  ύίωμοίίίΐ» 


430 


διφ^εράλοιφος'     γραμματοΜάσχαλος 

χαρά  Ευχρίοις 
δίφορος•  Έφορος  ΕυμΛίος ,  δτι  δΙς  4τέλΒσ9 

τφ  δώασκάλφ  Ίσοκράτεί  τους  της  ηαιδ^ύ- 

ΟΜως  μισθούς 
δίφουρα'  γέφυρα•  ΑάχωνΒς 
διφρόγίς'    τίνων    στρατιωτών  των  ηαρά 

Πάρεις  ταγοί 
δίφραξ  (ΤΙίθΟΰτ.  XIV  41)*  κλιννήρ.  Βρόνος 

γυναικείος 
διφρεΰσαι*  διαχα^ίααι 
διφρίας  (εί.  Χβη.  Ογτ*  ΤΙ  ί«  16)*  άρματψ 

λασίας 
δίφρις'  ό  εδραίος ^  χαϊ  καθήμενος  άεΐ^  οίον 

αργός 
δίφρον  (ΛροΠ.  Ιβκ.  69,  15)•    άρμα  .χα^ι- 

στήριον.  κράββατον.  δχημα 
διφροφόροι  (δΙτλΙΜβ  οοηι.  ρ. 766)*  αΐ  ταΐς 

χανηφόροις  εΐηοντο^  δίφρους  έηιφερόμεναι 
δ ιφ ρ οφο ρου μένου ς  {ΕϋτοάΛΙΙϋϋ)*  τους 

φορ(ε)Ιοις  φερομένους 
διφυά  (δορίι.  Τγ.  1097)•  διφυής  δύο  φύσεις 

Ιχοντα  • 

δίφυιον  νυκτός*  τα  δύο  μέρη,  τό  δίμοιρον 
δ  ιφ  ω  ν  ου  ς-  δίγλωσσους  (Ρΐιίΐίβΐ.  ΡοΙΙ.  II 111) 
διφωσα  (Ηθβίοά.  ορ.  374)*  βητοϋσα.  ψηλα^ 

φωσα 
δίχα'  χωρίς,  έχτός  (Χβη. Οτγ.  VIII 7,  3),  ανεο 
δίχα  λαλήσαι•  ακατάλληλα  λαλήσαι 
δίχαλο  ν  ζυγό  ν    τόν  εκατέρωθεν  κεχοι- 

λασμένον,    Χηλαϊ  γάρ  χαϊ  τά  κοιλώματα. 

Ινθεν  καϊ  (χηλός)  ή   κιβωτός  ηαρά  τφ 

ποιητή  (φ  51) 
-^δίχανον  κεχωρισμένον 
δίχα  νυκτός'  τό  μεσονύχτιον 
διχή'  διχώς,  δισσως  ρβ.  Ζί] 

διχόΒεν  (ΑββοΙι.  Έετ»,  76)*  έχ  δύο  μέρων 
διχόθυμος'  διάβολος 
δίχολοΐ'  διάφοροι.  *Αχαιός  (Γγ.  37) *  ,δίχο^ 

λοι  γνωμαι  κατά   ηεΐραν^•   παρά  τό 

δίχα•  ή  δίτροΛοι  κατά  μετάλη^ριν.  Χόλος 

γάρ  ή  οργή  χαϊ  {οργή  6)  τρόπος.   Βακχυ- 


λίδης (Γγ.  44)*   )4ρχαΙ  μέν  ανθρώπων  όια* 
κεχριμ(μ')έναι  μυρίαι^  [81] 

ή^διχόνδις*  άπύγων 

διχόν(ο)ια'  έτερογνωμοσύνη,  διχοστασία 

διχονοεΐν  διστάζει» 

όιχφριά^ειι»*  έν  ^ύο  χοροΐς  ςίδειν 

διχοστατει'  μάχεται,  πολεμεί 

διχοτομία•  άναίρεσις  [88] 

διιρακερόν  ταλαίπωρον  [40] 

10    διιράρα*  δέλτος.  οΐ  δϊ  διφθέρα 

δΐ'ψάς•  ζχις.  ΰδρα.  καϊ  σημεΐον  έν  θυτιχ§ 
έπϊ  τον  ήπατος 

διορία  κόνις  (Κ^ηάιγΙ.  Α;.  495)*  (ηο/^ 

δίχριον  (8ορΙι.  Γγ.  274)*  βλαπτιχόν 

δί^^ιον'Άργος  (^  171)*  Ησίοδος  {^Ηλιό- 
θωροςΐ)  μ^ν  τό  άννδρον,  Άρίσταρχος  όέ 
τό  πολυπόθητον  {διψά ν  γάρ  τό  έπιπο• 
θέίν)  ι)  ύπό  Διός  βεβλα(μ)μένον  •  Ιψαι 
γάρ  τό  βλάίραι 
20    διψήν  (Αγ.  Κυ1>1).  441)*  διψάν 

διψυχία'  απορία  [48] 

δίωγμα'  θυσία  τις  'Αθήνησιν  έν  άπορρήτφ 
τελούμενη  ύπό  των  γυναικών  έν  τοις  θεσ- 
μοφορ{ί)οις.  τό  αυτό  καϊ  άποδίωγμα 
ύστερον  έχλήθη  \ 

όιφδε^'  έφλέγμαινε 

διωθεΐταΐ'  άνατρέπεριι,  ανατρέπει 

διωθεΐτο  (Η^^ο^I.  VI  86,  21)*  άπεχρούετο. 

άηερ{ρ)ίπτετο.  άπέρ(ρ)ιπτε  [58.  54) 

30    ^(οχ€ΐν*   καταλαμβάνειν  φεύγοντα,  ή  κα- 

τατρέχειν  έν  κλίμακι.  καϊ  φεύγεεν  μεθ'  όρ* 

μή!  [Μ] 

διφκισμένσΐ'  κεχωρισμένοι 

διωκόμενον  κατηγορούμενο» 

διωλισθηχόσι'  πεσοΰσι 

διωλύγιον   (ΡΙ&Ιο   εί  ΟαΠίπι.   (γ.   ΟΧΙ  1)* 

ήχοϋν  έπϊ  πολύ.  μέγα,  χαϊ  σφοδρόν,  διατε- 

ταμένον  (ν.  διολ — ) 
διώμνυτο•  ώμνυε 
^0    διωμοσία  (Οβηα.  643, 3) *  ό  άντωμοσία.  έχά' 

τεροι  γάρ  ώμνυον•  ό  μίν  έγκαλεΐν  δικαίως, 

ό  δέ  έγκαλεΐσθαι  αδίκως  [08] 


€00.    2011  άρματε]       ΙΖ  διφρίς  16  φύσας       22  δίκαλον  —  κύματα       80  χα* 

ταπεΐραι  διχολογνώναι  —  βακχυλίδος       81  πληροσέληνος  —  διχομηνίεια  (Ηδβυρρβ  ίηάβχ  ΙβοΙ. 

ΟοΙΙίη;.  18*>/β2)  ^2  εύθυτική  —  ύπατος  46  δίψην*  δίψαν  50  διωδεΖ'  έφλέγμενεν 
06  \ται,  ομνύει 

ΗΕΒ.  26  διχηλοϋν  (ΕβτίΙ. XI 3) •  δύο  όπλάς  έχον  27  διχθαδίας  (Ι ϋί) 'δισσάς^ 
δίπλας  81  διχομηνία  (δΪΓβΰ.  XXXIX  15)*  τό  ήμισυ  του  μηνός  ....  της  σελήνης,  δτε  πλη- 
οοσέλΊ}νός  έοτι.  διχομηνίαια,  δτε  πεντεκαΐδεκαταία  88  διχοτομήματα  (Εχοά.  ΧΧΕΧ 
17)*  τμήματα  40  διψαΐ'  βλάψαι  (ΑοΙηπΟ  48  δίφ  (Β  57)*  τφ  έντίμω,  τφ  άγαθφ.  τφ 

εύγενεστάτφ  53  διωκα[ν]θεΙν  (Εατ.  Γγ.  364|  25  &1•)  *  όιιοχβιν  (ΜοΰΓΐβ)  54ο£σχ£(Ι  Τίιηοϋι. 
VIII)*  ζήλου,  έπιτήλευε  56  διωκέτην  (Κ 364)*  έδίωκον.  δυικώς.  ή  διώχουσι  68  διων- 
ται  {Ρ  110}*  διώξουσι 


431 


δίύνυμος  —  δ6κηύ$ς 


482 


διώννμος'  ηίριβόητος,  ονομαστός 

'^  διωρκΐ*  ν€Ϊχος  πολέμου 

διωρίζετο  (Οβιη.  263,  25)*    δΐίβίβαιονχο, 

διισχυρίζετο 
δίωρίσαμεν  •     δαζ^ύξαμ^ν^     διεστήσαμεν 

[ββ] 

δίωρο  ν  άσνμφωνον.   οΐ  δέ  άνόμοιον,  διά^ 

φωνον 
δίωρυξ'  τάφρος 

δίόσΒ'  χατέβαλκ  10 

δίωσάμενοι  (ΗβΓοΑ.   IX   102)*   ώϊω&ησα- 
μενοί,  έχβαλόντες  [73] 

διώττας  (ΟΓβΙββ)*  έργοδιώχτας 
ή^δίωφέλλείν*  διορνασειν 
διωχή   (Ρ1ΐ6Γ«€Γ.  Γγ.  IV  ρ.  254)*   δίφρος  ό 

δυνάμενος  δύο  χωρεΐν  '*' 

δ  ματ  ε  α*  δαμαατία  [78—80] 

άμήτειρα'  []  ή^ ρ}  γεννήτρια  (.5259).  Δη- 

μήτηρ.  δαμάστρια  (Ε Μ.  281,  9) 
δμη&ήναι*  κρατη&ηναι.  διαηολέσθ^αί,  ύπο-    20 

ταγήναι 
δμησαί'  δαμάσαι,  χρατησαι 
δμητόν  [  ]  άναγχαστόν,  οίχοδομητόν 
-^Δμΐα'    'Ωχεανοϋ   ^γάτηρ   χαϊ  Δήμητρος 

(Αλία  —  'Αμαία  ?) 
δμώΒς  (δ  644) *  δούλοι  [87] 

δμωΐς  (ΑββοΗ.  δυρρ|ί^34)'  ^εράπαι,να^  δού- 
λη'  άπό  τον  δεδμήσ^αι,  [89] 
-^δμων  γυνή  μεγάλη                               [91] 
δνοπάλιζεν  (^472)'  δίά  τών  χειρών  έδό-    30 
νεί  χαϊ  έχίνει   αναιρώ  ν.    ΔΧς  χέχρηταί  τι^ 
λέξει  ό  ηοιητής  (ν.  έδνο^) 
δνοηαλίξεις  {ξ  512)*   βΓον  δονήσεις  ταις 
χερσϊ^  χαϊ  έχτινάξας.  οί  γαρ  χτωχοϊ  •(•  έπι- 
χρύπτονσι  τά  ^άχ[χ]η,   ή  διά  χειρών  έξεις 
Ί*  δνός,  χαχοπλασσων                              [94] 


δνοφέχ^•  σχοτείψ^  (ν  2691) 
δνοφερόν   (115  Π  4)*  σχατίΐνάν.  μέΐα»^ 
άχό  •τον  δνόφον '  λέγεται  γάρ  τοΐς  ΑΙο- 
λεΰσι  δνόφος  άηό  του  δονεΐσ^αι  τά  νέφη 
(Ηίρρθ€Γ.  1  ρ.  608) 
δνόψ'  χιτώνος  είδος,  βά&ος 
δοάζει*  άμφιδοξεΐ.  όαττ<£^€4  [•ά  96»] 

(δοάν  [ΑΙεπιβη]*  άντϊ  του  δήν) 
δοάσσατο'  διενοήΒη,  έβουλεύσατο   [•έ  99] 

[ΧΙΜ] 
δοάσσετο'  ίδοξεν  [2.  3] 

δοιαϊ  δίχαΐ'  βσυλαϊ  δύο  (ν.  δωαί) 
δοιαϊ  γάρ  τ€  ίίύλαι  άμενηνων  9ΐσιν 
ονείρων  (τ  562)*  τήν  ίχβασιν  των  ονεί- 
ρων Όμηρος  μεταφοριχως  εΐηεν  [β— 8] 
δοιάσαΐ'  διστάσαι.  βουλενσασΘαι  [10.  11] 
δοΐδυξ  (Αγ.  Ες<|.  987)*  άλετρίβανος 
ό'  οΐ  δέατο'  έβουλεύσατο  [14—17] 

δοΐτρον  ίΐύελον.  σχάφην  (δροίτη) 
δοχάζεΐ'  μένει,  έχιτηρεί,  δοχεΖ,  προσδοχ^ 
(ν.  έδόχαζεν)  [ΙΟ] 

δόχαι*  ένέδραι^  παρατηρήσεις  (▼.  έν  δόιη/) 
δο^άν  θήχην.  δοχεϊν  (Ροπεβ).  έοιχέροί 
δοχάναΐ'  αί  στάλιχες,  αίς  ΐσταται  τά  λίνα 

[»ά»]    Ρ4] 
δοχεύειν    τηρεΐν^    φυλάσσειν^    έχιτηρή» 

(ΑροΙΙ.  ΐ6χ.  60,  14),  ηροσδοχάν 
δοχεύων  έχδεχόμενος 
δοχήσεΐ'  υπονοήσει,  νομίσει,  προσδοκήσει, 

δοχιμάσει.  στοχάσεται 
δόχην  δόχησιν:  δοχήν  (αά  δοχήν) 
δό^ησις'  το  μή  δν  νομιζόμενον^  οίον  φαν- 
τασία 
δοχησίσοφος  (Αγ.  Ρ&ο.  44)*    ό  οίηματίας 

έπϊ  σοφίψ, 
δόχησις'  σχοπή,  άπάντησις,  ύπόληίρις 


000.  65  νίχος  (δίωρη  Ογτ.  39.  171)  66  ΐ€;6ΐ>8ΐυΓ  ροβΐ  1921  76  διωχως^  δ,  ού 
81  δμήτρα^  δαμά.στρα  90  δμώη  \ε\  δμωή  Ογν,  98  δοξάζει  9&»  Εβ^βΙ^ΙοΓ  δόλαν 
—  δήλου  ρθ8ΐ  2147  2105  άμείνων  12  άλατρίβανος  13  δοιδέατο  23  σταλιχαϊ  — 
δεινά        25  δοχάειν        29  όνομαξόμενον 

ΗΕ8.    68  διωρίαν   (Ιοββρίι.   ΒΙ.  Υ  9)*   διαζυγίαν,  διαχωρισμόν  73  διωστήρσιν 

(Εχοά.  XXXVIII  11)•  άναφόροις(^ενσι)  78   δμη&έντι   {Δ  99)•   δαμασ&έντι  (— τα  Ο^Γ.) 

79  δμηχώτες'  πεπληρωμένοι  ή  δεινός  διαχείμενοι  (άδδηχότες)  80  βμήσις'  δάμάσης  (Ρ 
476)  Αά  81:  δαμαστιχή  {Οτε^.  ιΝβζ.  Ο^Γΐη.  XVIII  35)  ΑΑ  83:  βοητόν  (»ά  ΑΑΑΗΤΟΝ) 
87  δμωχίσι  (Ζ  323)*  δούλαις  89  δμωες  άναγχαΐοι  («ο 209)*  οΐ  χατά  άνάγχην  δουλεύον- 
τες,  χαϊ  ού  χατά  προαίρεσιν  91  δμώς  {ω  257)*  δούλος,  θεράπων  94  δνόσουσι•  όιαχό- 
^ουσι  (Μ  221).  χαχοπα^ήσουσι  Αά  98»:  -^  διχάζει  (αά  δοξάζει)  Αά  99:  ^^θ($β  (^^458) 
2100  δοάσσεται  (ψ'339)*  ^ο^α'^ει.  άρέσχει.  συμφέρον  χαταφαίνει  Ζ  δοιά  (^ί464)*  δύο 

3  δοιαί  {Ε  728)*  δύο,  δισσαί  6  δόγματα  (^1.  μογ,  €>τ.  Βγ.)«  ζητήματα,  προστάγματα 
Ί  δοειδές'  διαφανές  (ύαΑΟειδές)  8  δοΐεν  (Α  18)*  παράσχοιεν  10  δοΐδος*  σπάδων 
(αοιδός)  11  δοΐοιδυσσεΐν  (δοιδυχιεΐν  1)  14  δοίημεν  δφημεν  (Μοβπβ)  15  δοίοις' 
δώσεις  {δ  600)  16  δοίαασιν  άποφάσεσι,  γνώμαις  17  δοιάς•  δύο  20  δοχάλια 
(δόχιαα)*  χαλά^  άριστα,  αγαθά  Αά  2Ζ:  η  κάλαμοι  («1  δόναχας)  24  δοχεϊ•  οϊβται, 
νομίζει 


433 


δακίδβς  —  δόναχΒς 


434 


δοχΙδ€ς•  οί  Ισάχις  Ισοί  άρι&μοϊ  ηλΒονάχα 

(▼.  ηλιν^ίδ^ς) 
δοχίδων  δοχων  [ΐ<|  13] 

δοχίχω'  άντϊ  τοΰ  δοχώ,  ίηαιξβ  δέ  "Ερμυΐ' 

χος  έν  'ΑρτοηωλίΛί  (Γγ.  IV  ρ.  384) 
δοχιμαίνονταΐ'  δοχίμάζουσι 
δοχιμάσας*  χρίνας^  έξετάσας 
δοχίμασία  (ΡΙβΙ.  \.^%ζ.  Υ1  753  Ε)•  ή  έξέ- 

τασις  των  αρχόντων  [28] 

δοχιμονν  (1οιΐ68?)'  δοχιμάξειν 
δοχίμωμι  (8βρρΗο) *  δοχω  χαϊ  οϊομαι 
δόχον  (ΑγιβΙ.  ίΓ.  XXIX  ρ.  1156)  *  τήν  άγχονήν 
δ  ο  χος•  σχοκή,  ηροαδοχία•   χαϊ  το  έν  οίχο• 

δομ'ρ  ξύλον  (ΕυΓ.  Γγ.  475,  5) 
δοχονμένοίς'  δοχιμαζομένοις 
δοχονντες  (ΕυΓ.  Η€€.  295)*  οΐ  ένδοξοι 
δοχοί•  είδος  αστέρων  έκισημασίαν  τινά  «τα- 

ρεχόντων  Βεωρεΐσ^αι 
δοχώ  μ  εν  (Αγ.  Ρ&ο.  1051)*  νομιζοίμε&α  [47] 
•}^  δολάνα'  μαστροπός  (ν.  2170) 
δολερως'  ύΛονλως,  δολίως 
δολίων  6  δοΘιήν 

δολίχανλος'  μαχρόν  τόν  αύλόν  έχων  αυ- 
λός δέ  λέ)^€ταΛ,  τον  σιδηρίου  τ6  χοϊλον^  ... 

δ  έμβαίνει  τό  οξύ  τοΰ  δόρατος       [52.  &3] 
δόλιχοι  (Αη&χ8ηι)Γ.  ίΓ.  1 43  ρ.  184) *  όοηρίου 

είδος  [5λ  5β] 

δολιχενωσί'  ηεριοδενωσι 
δολιχήρετμοι  (^191)*  μαχρόχωποι.  δηλοΐ 

όέ  του;  ναντιχονς 
δολιχόν  (ΛΓ162)•  μαχρόν  [60] 

δολιχός'  μαχρός,  η  μέτρον  γης 
δολιχόσχίον  (Γ  346)*  μαχράν  ίχον  σχιάν^ 

μαχρόσχίον,  έξ  ου  τό  μέγα   δηλονταΐ'  ή 

μαχράν  Ιένιιι  δυνάμενον  [63.  64] 


δολιχόφρονα•  ηολύφρονα  (οί.  ΕσιρβάοοΙ. 

45  81η.) 
δολιχωχά•  μαχρά  [67] 

δολίφονον  {€οια,  ίη€.  ΟΧΧΙ)•  πέχαιχται  δΐ 

τον  δολοφονίον  (ΑββοΙι.  Αρ  1129) 
(δολογχίζειν  τίά.  άλογχεΐν) 
δολομάν  μαστροπόν.  Αάχωνες  [71] 

δόλο  μη  τ  ε  ω*  δόλια  βονλενομένον 
δόλοπα'  χατάσχοηον,  μαστροηόν 
10    Δ  όλο  η  ε  ς'   έΒνος.  οί  τά  Ισχατα  μέρη  της 
Θεσσαλίας  οίχοϋντες 
δολοηεύει•  έηιβονλεύει^  ενεδρεύει 
ή^δόλος'  πάσσαλος  {[χνν\δαΧος%) 
δ  όλον  τράπεζα•  έπϊ  τον  ήπατος  σημεΐον 
εν  θϋτΐίφ  [78--8Ζ] 

'\δολβαί•  %νματα.  οΐ  δέ  μιχτα  πλαχούν^ 

τια  (ν.  δμπαι) 
δόλπαι•  πλαχονντια  μιχρά,    Κώοι   (τολύ- 
παι) 
20    δολφός•  ή  μήτρα 

δόλωνες•   οί  μιχροϊ   ίστοϊ  έν  τοις  πλοίοις 
(ΡοΙΙ.  1  91).   ή  ξιφίδια  έν  ξνλοις  άποχε- 
χρν(μ)μένα 
δολώσχι  (Αγ.  Ες(|.  1067)*  άπατήση 
δόμα•  τειχίον  [88—90] 

δομαίονς'  οΐχόπεδα,  &εμελίονς 
δομή•  τείχος,  είδος^  ί^-ορφή^  πρόσο^ις,  σώμα, 

οίχοδομή,  Ί*  τρόπων  χατασχενή 
δόμορ-^τις-  γννή  [94—96] 

30    δόναχα•  χάλαμον,  Ερήτες  [ρθ8ΐ  97] 

δόναχα  ύπολνριον  (Αγ.  Κβηη.  233)*  πά- 
λαι γάρ  ταΐς  λνραις  χάλαμος  άντϊ  χέρατος 
νπετΙΒετο 
δόναχες  (Ιι467?)*  χάλαμοι 
( ')  έλώδεσιν  ή  πτελέαις  [ροβΐ  2Ζ00] 


€00.  32  Ισα  χαϊ  Ισοι  34  δοχηχώ  —  άρτοπωλησι  40  δοχιμωμαι  (ΗογΙ.  Α(Ιοη.  207  8) 
41  δοχόν,  τήν  άγχώνην  (Αη.  Οχχ.  Ι  223,  19)  ΡοβΙ  471  20981»  60  όδο^Ιην  51  δολί- 
χανλος  54  δόλιχοι  58  μαχροήποι  59  δολιχόν,  χνχλον  μαχρόν  65  δολιχό- 
φρων,  άπολνφρων  70  Οί.  2147.  2173  72—74  =  74.2.3  ΊΖ  \ένω  19  δόλοψ  ()}'τ. 
79  δίοποί^        86  \σει  \>\β        9ϊδομέονς 


60  όολιχοδείρων  (χνχνων  1)470)*  μαχροτραχ7}λων  (1858)  63  δόλοι•  οί  παραλογισμοί, 
χαϊ  στρατηγήματα  64  δολοΐ  (τ.  1.  Ι  €ογ.  ¥6)*  φθείρει,  χαχονογεΐ  67  δολίσχος•  δολω, 
παρεξιφίς  (δόλων  παραξιφίς)  71  δολομήτα  (^4  540)*  δολιόβονλε,  χαχότεχνε'  μγ;τι;  γάρ 
ή  βουλή  78  δολοπληχνΐας*  τάς  των  -^ λόγων  ηλοχάς  79  όολοΐ'  χατάσχοποι  (2173) 
80  δόλαντρον  χέρας  γλοιόν  έχον,  φ  άμαξεΐς  χρίονται  εΙς  τόν  άξονα  (ν.  δορ — )  81  Δο- 
λοπέσσονσιν  (1484)*  έστι  δέ  όνομα  ε&νους  Θεσσαλίας  82  δολοφρονέονσα  (Γ  405)* 
δόλια  φρονούσα,  απατούσα  (8ΐο)  88   δόμεναι  {Α  116  &!.)'  δούναι,  παρασχεΐν  89  δο- 

μέοντι  (Γβεβηβ)*  οίχοδομοΐντι  90  δόαοιαιν  (.^20231.)*  οίχοις  94  δόμος•  οΐχία,  άπυ 
του  δεδομήσΒαι  95  δόμος  ημιτελής  {Β  701)•  ο  ατελής  οίχος,  Ή  μ  ι  τ  β  λ  ι{  ί  •  ήμίγανος. 
Τέλος  γάρ  έστι  ό  γάμος,  χαϊ'Ήρα  τελεία  χαϊ  Ζευς  τέλειος,  ότι  γαμήλιοι  είσιν  96  δα- 
νωοοφον  υπό  τφ  δόμω  Ιδρνν&έντα  ΡοβΙ  97:  παρά  τό  δονεΐσ^αι,  χαϊ  ^άδαλον  Ρο$1 
2200:  (δοναχήα  (£57ο)*  τον  διάσειστον  χαλαμωνα) 

28 


.435 


δοναΜήι»α%α  —  ίορνφόνον 


436 


•^δοναχήματα*  άναλήμματα,  χαϊ  άνμματα 
άονάχταν  τήν  Άπόλλοίνα,  θιόηομηος 
δονάχων  (Ρίηά.  Ρ>11ι.  XII  44)*  χαλάμ€»ν.  ή 

αυλών 
δόναξ'  χάλαμος  ό  αλιαηιχός 
δονεί  (Λγ.  Εοεί.  9&4)*  χιμΓ,  ταράσσει ,  σα- 

λεύΒί 

ι 

δονείται^     δονοΰντι^    δονούμενοι* 

ομοίως  [1]     10 

(δοξάζει*   διχ«{{€0 

δόξαν  λαβείν  (ΕυΓ. ΗβΙ. 841) *  δόξαν  έλεΐν 
δοξαρίοις•  εύτελέσι  δόγμασιν^  ύηονοίαις^ 

ύχοχοριστιχως 
δόξας'  δοχησεις 

δοξασταί•  διχασταί  (ΛηΙΙρΙιο  ρ.  140,  38) 
δόξει(ε)'  ύηολάβοι 
δόξ^ΐ'  φορ^»  ή  δοχησει 
δόξης  (Κ  324)•  δοχήσεως 
δοξοϋσ^αΐ'  χατοητρίζεσύαι.  φαντάξεσΒαι    20 

(▼.  έδοξώ^)  [17.  18] 

δορά  ζει•  λογχάξει 
δορατιζόμενοΐ'  δόρασι  μαχόμενοι 
δόρα-^ντον  (τ,  2180)•    χέρας^  έν  φ  τον 

γλοιόν    φέρονσιν    οΐ    ζενγηλάται  ύπό  τρ 

(ίμά£ΐ7  [22] 

δοριάλωτος  (ΕαΓ.  Τγο.  618)*  αΙχμάλωτος^ 

ύπό  δόρατος  ληφθείς  [24] 

δορίδες  (Ληβχίρρ.  Γγ.  Ι  ρ.  465)*    μάχαιραι 

μαγειριχαί^  εις  τό  έχδειραι  τά,  ^ματα  έχι-    30 

τήδειοι 
δορίχτητος  (ΕυΓ.  ΛηάΓ.  155) *  αιχμάλωτος, 

πολέμφ  χτη&είς 
δορίληητον*  •\ χατηγορούμενον 
δ  ο  ρις '  σχενος  μαγειριχόν  [29] 

δορχάξων  ηεριβλέπων  (2473.  2479) 
δόρχαι  (€3ΓρΓπ) *  χόνιδες 
δόρχανα*  άχριβως,  Ερήτες 


δ^ροί  (β  354)*  &ύλαχες  δερμάτινοι,  χώρν- 

χοι^  δέρματα  (ν.  άδοροι)  [Μ.  15] 

δορηηστός    (Αγ.  Υϋβρρ.  103)*    ωρα    τοΰ 

δείπνου 
δορηία  (Ρ1ιί1ΐ5ΐ.  ίη  II  ρ.  859)•  ι}  των  άχα- 
τουρίων  ηρώτη  ημέρα  ούτω  χαλεΐται  (ΡοΙΙ. 
VI  102) 
δοραιάξειν  δειπνεΐν 
δόρηον  (ΑροΠ.  Ιεχ.)*  δεΐχνον  [40] 

δόρχος'  βορά.  δεϊχνος  [42] 

δόρυ'  δπλον.  λόγχη,  άχόντιον,  χαϊ  ηάν  ξύ- 
λου: ή  δοχόν  (€ΓεΙ«8) 
δ-ορύαλλος*  τό  των  γυναιχων  μάριον^  άχ6 
τοΰ  δέρειν,   έφ*  ΰβρει  τοΰ  τραγφδοΜοωΰ 
ΔορύλΧου,   ού  μέμνηται  {^Αριστοφάνης)  έν 
Λημνίαις  (ρ.  1001) 
•\  δορύχαΐ'  δουροδόχαι 
δόρυ  χαϊ  χηρύχιον  [•ά  46] 

9ορύχνιον  (Νιε.  ΑΙ.  376)•  είδος  βοτάνης 
δορυμήστορας'  τους  έμχείρους  των  πόλε- 

μιχών 
δορυμόλίίης*    ή  (ην'ί   όί)    προηγούμενος 

τοΰ  λυομένου  βοδς  τφ  ΔιΧ 
δορυξε(ι)ον'  δ«ου  τά  δόρατα  ξύεται 
δορυξένους'   οΰς  έμπεδοΰν{τας)  τάς  ομο- 
λογίας φίλους  έχοιοΰντο  χαϊ  χροσηγόρευον 
δορυξένους,   διά  τΊ)ν  οίχειότητα  της  γενο- 
μένης χράξεως.   Δηλοΐ  χαϊ  τδν  άγνίξοντα 
φόνον,  χαϊ  χρόξενον 
Δόρυσσα'  ούτως  έχαλειτο  τ)  Σάμος 
δορυσσόον  (ΑββεΙι.  8υρρΙ.  182)•    άνδρεΐον 
[»ά  53]    ή  δόρατι  φοβοΰντα  χαϊ  σοβοΰντα 

[54] 

δορυφόνον'  [βά 55]  ^Αριστοφάνης  Δαώάλω 

(Γγ.  XII).    δτι  όέ  Φιλοχλης  τη  λέξει  εχρή- 

σατο  χρωτός,   δηλοΐ  Τηλεχλείδης  έν  Πρυ- 

τάνεσι    (Γγ.   VI).    δηλοΐ    δ^    τδν    δολοφο- 


νουντα 


€00.  2201  δοναστάν  8  €ί.  2098.  2212  9  δόξαν  έλεΐν,  δόξαν  λαβείν  10  ύχ' 
ένίων  12  τίά.  2098.  2208  Ι^  δοξηφανη  (19  χολά^ει  ΕΜ.  284,  15)  23  δ οο ν {  (25  τρα- 
χεξαι  Α€ΐ.  Οίοη^τβ.  31  δίρχαι  €γτ,  39. 171,  δίρχοι  Ογτ.  244  Ρβυββη.  ΕυβΙ&ΙΙι.  368,  10)  44  δο- 
ρυαλλός  —  έφ*  —  δοζύλλου  —  λιμνίαις  (βΐίί  Δορίαλλος  δορύαλος  δορίαλος  δόριλλος)  41  δο- 
ρύμνων  48  δορυμίστορας  —  χολέμων  (50  δορυξόος  ΕΜ.  283,  34)  52  Δρύουσα 
ϊηίτΛ        55  δεδάλφ  —  φιλόχτητος  —  χρυτανεΰσι 


έδειχνοχοιούμεθα  42  δόρχοισι•  δόρχοίσι.  δείχνοις  Αά  46:  χαροιμίαν,  ήν  ένιοι  χ*&α- 

ναγη  (Ι.  χειθανάγχην)  λεγοναιν  είρηται  όέ  ^πΐ  τοΰ  (των)  άμα  χαραχαλούντων  χαϊ  όχει- 
λούντων,  άχό  τοΰ  δόρυ  χατέχειν  χαϊ  χηρύχιον  (Ζβηοΐ).  III  26  Ρβαββη.  ΑΙΙ.)  Αά  58:  δόρυ 
όρμαν       54  δορυφία'  χαρχοφορία  αγαθή  (δωροφορία  €γτ»  171)        Α455:  τόν  δ  ο  λόφο - 


νουν^α 


437 


δορυφοροςΐ—  ^^ά*ανX9^ 


438 


Ι^ορνφόρος'  όηλοφόρος,  ύηασπιστής.  ή φύ- 

λαξ  των  τυράννων,  χαϊ  ηρόσωπον  {χωφόν) 

δορνφορονντες  (Οβηι.  661,  8)*  ηροβοΜ- 

ξοντες  Ινοηλοι 
δορυφόρους*  άνω  βαστάζοντας  τά  δήλα  [Μ] 
δορχελοί  (€Γ€ΐββ)*  αστράγαλοι  [61] 

-}-  άορσάνης'     6    *Ηραχλης    ηαρ*    Ίνδοις 

[63—1»] 
(^οτάδης  τ.  ^ωτάδης) 
δοτή  ρ  α  (Α€8€ΐι.  Ργοβι.  612)-  δότην  (2776) 
δ  ο  τη  ρ*  6  δώούς  [68.  09] 

δοϋλος  (Η{ρροη8€(.  ίτ.  74)*  τ}  οΐχία^  ή  τήν 

έχϊ  τό  αυτό  συνέλκυαιν  των  γυναικών 

βούλωνα  (Οοη.  ίηΰ.  €ΧΧΙΙ)*  τόν  μουσικόν 

Φίλόξενον,  έπεώή   δούλος  έγεγόνεΐ  ό  Φι- 

λόξενος,  τ}ν  όΙ  τό  γένος  Εν&ήριος         [78] 

δούλων  ηόλις'  Εϋηολις  Μαρικφ  (Γγ.ΧΙΧ). 

χώμην  γάρ  λέγει  δούλων  ηόλιν.  Ιστι  δϊ  έν 

ΚρήτΟ  χάί  Αφύχι  [74] 

δουη-ησαι  (Ν  426) *  ιροψησαι.  έν  παρατάξει 

άπο^ανεΐν  [16.  71] 

δοΰχον  ιρόφον,  θάνατον,  φόβον 

δοϋρα•  δώρα  (€3τριϋ).  χώηας.  χαΐ  ξνλα  [80] 

δουρηνεχές  (Κ  357) *   δσον  δόρυ  έχτείνε^ 

ται,  1^  έφ*  δσον  αν  ένεχ&είη  βλη&έν,  δνη^ 

νεχώς  [82—84} 

δουριαλης•  αιχμάλωτος 

δουριχλυτός  (Β  645)•  ό  χατά  μάχην  ίν» 

δοξος,  άηό  μέρους  [ρθ8(  86] 

δουρίχτ-ητον  (Ι  343)  *  αίχμάλωτον      [88] 

δούριος  Ιππος  (Ρ\»Χ.  εοηι.  ίηΧΧΙΥ  ρ.  688 

ΕοΓ.    Τγο.    14)*    *Α^ήνησιν   έν    άχροπόλει 

χαλχοϋς  έστιν^  χαΐ  έξ  αύτοϋ  έχχύπτουσι  δ' 

[90.  91] 
Αουσάρην  τον  Διόνυσον   Ναβαταΐοι^  ως^ 
φησιν  Ισίδωρος 


ή^δούς'  δεσμευθείς  (ΡοΜ.  η  72)  [94] 

δοχέων 

δοχή  (•— αΐ  ΕαΓ.  ΒΙ.  828)•  σημεΐον  έν  ^- 

τΜφ  [91] 

ή^δοχμαλόν  χαμαίξηλον,  ταχεινόν  (ΧΘΑ- 

ΜΑΑΟΝ%) 
^οχμ-ή'  []  παλαιστή  (ΟΓθΙίιι.  ίη  ΙΧΧΧΥΙΙ) 
"^δοχμήσι  τό  έηιχάρσιον,  τό  δόχμιον  τό 
πρόσαντες 
10    δόχμια  {Ψίίβ)'  πλάγια ,  λοξά ,  χεχαμμένα 
δοχμόχορσοί'  οΐ  πλαγιοχαΐται 
δοχμολόφαΐ  (ΑθβοΙι.  8βρΙ.  114)*  οΐ  έχ  πλα 

γιου  τους  λόφους  ίχοντες 
δοχμόν  πλάγιον  πεδίον 
δ  ο  χους•  δοχεία,  λοχηήρας 
δράγμα•    δσον   περιλαμβάνει    τή   άριοτερψ, 

χειρί  ό  ^ερίξων 
-^  δραγμάναΐ'  αΐ  έν  ταΐς  του  έγχεφάλου 

χοιλότησι 

20    δ  ρ  άγ  ματ  α  (Α  69)*  δέσμαι,  χαΐ  δπερ  ή  χεΙρ 
δράξηται  (Οαϋίσι.  €6Γ.  20)  [9] 

ή^  δραγχαλαχτά-ν'  βριμοΰσ&αι 
δραγματολόγος•  ό  τά  δράγματα  συνάγων 
δ  ραίνει•  ποιεί•  όννατοί,  Ισχύει•  ενεργεί,  κυ- 
λίει, γυμνάζει  ^ 
δραίνεις  (Κ  96) *  δραστνχώς  ίχεις         [11] 
ή^δραιόν  μακρόν,  πυλεόν  [1β] 
[    ]                                                      Αάχωνες 
δράκαιναν  τόν  μάστιγα,  τόν  ύστριχίδα  ό 
30        Αριστοφάνης  {(τ.  ΟΕΥΙΙΙ)                      [18] 
Δράχονον  όρος  Ικαρίας 
Δράκαυλος•    διά   τό   συναυλίζεσθαι  (Εέ- 
κροπι  δντι  διφυεΐ.  ή)  επειδή  δοχεΐ  ή  Αθηνά 
παρ*  αύτή^οΐς  αύλίσ€ίΐ  τόν  δράκοντα.  Σο- 
φοκλής  ΤυμπανισταΧς  (£γ.  580).  ή  δτι  συν- 
έστη  Κέκροπι 


\ 


πτ 


€00.  59  δόρων  71  ροβΐ  75  73  εύπομα  μαριΧαίου  —  λίβους  79  Χ(1ί  81  6ο ν- 
ρ  εν  εκ  έ  ς  %&  δουοιάλης  92  μαβαταΐοΐ  99  σημαίνει  2801  κεκαυμένφ  ΡοβΙ  1]  4 
Λ  δοχμοκόρσοι,  οι  πλαγώχεται  ^  \όφοι  6  παραλ\  15  €Γ.  δοιτρον  δροίτη,  (μάχτοαν 
πύελονί))  Ρθ8ΐ15:  δράχαλος'  διά  τό  συνανλίζεσ&αι  19  δραχάνιον,  οροσκάριος  20  Υίάβ 
ροβΙ  15  βΐ  £Μ.  287,  14  —  συνέστηχε  σκόρπιος  ή  —  μετεμορφώθη  (τ.  2321) 

ΗΕδ.    50   δορών   τών  δοράτων   (2224)  61   δόσαν  (Α  1^2  ϋ.)  παρέσχον,  ίδοσαν 

63  δοσείειν  δοτιχώς  ζχειν  64  δόσις  (/Γ  213)*  ή  δωρεά  65  δόσκον  (1331)*  έδίδουν 
68   δούλιον  ήμαρ  (Ζ  463   £ιιγ.  Ηεε.  56)*   τήν  της  αΙχμαλωσίας  ήμέραν  69   Δουλίχιον 

(Β  629)•  πόλίς  Κεφαλληνίας  72   δονλωσάμενοΐ'   ύποτάξαντες         74   δονξ'   ήγεμών, 

άρχων  76  δονπησεν  {Δ  604  βΐ.)*  έιρόφησεν  77  δονπον  ακόντων  (Α  364)*  τήν 
μάχην  80  δουράτεον  (0  512)*  ξύλινον  82  δούρε  (Γ18)•  δόρατα  88  δουρεμηκές 
ίΚ357)•  δόρατος  μήκος  84  δονρί  {Α  303)•  δόρατι  ΡρβΙ  86:  του  δόρατος  Αά  87:  όου- 
ρικτήτον  88  δουροδόχη  (α  128)*  δόρατος  θήκη  90  δούρος,  βρώην  (0  358)•  ήσύν 
(Ι.  δσον)  δόρατος  ορμή  91  δονς'  παράσχων  94  δούσΐ'  δεσμενουσι  (Μο6γ.  €ί.  δέουσι) 

97  δοχή  ν  (Υϋο.  V  29)•  άριστον  Αά  99:  σπιθαμή  (Μοβπβ)  9  δραγκάζειν  χρύπτειν 

(τ.  όασχ—  βΐ  δρασ—)  13  δραιώμη•  ωφέλεια  (χραίσμη)         16  δραθείν   χοιμηθηναι 

18  δρακέν  ενεργεί,  πράσσει 

28  ♦ 


439 


άρακοντίδης  —  δρηγες 


410 


^ραχοντίδης'  τόν  Εέχροκα  Αριστοφάνης 
(Υββρ.  436),  έχειδή  τά  χάτω  δράχοντος  εΐ- 
χ€ν  {ή  δτι  εΙς  δράκοντα  μετεμορφίό^) 

δ  ρ  αχ  ει  ν  (ΑββΰΗ.  Εαιη.  35)*  Ιδεΐν^  βΧέ^αι 

{δράχοντα'  τό  χηρύχιον,  Σοφοχλής  Φίλο- 
χτητ^ί  (Γγ.  633))  [24] 

δράλαινα'  λάμνρα  (ιίο)  Εωοι 

δράμα•  ποίημα,  Λράξις,  ή  λόγος  περιέχων 
ύηό^εσίν  τίνα 

δραματονργεΐν  ηανονργεΐν.  σνντι&έναι, 
ηράττειν 

δραματονργη&έντων  ηραχ&έντων 

δραματονργημα*  σύνθημα 

δ  ρ  αν  ηράσσειν,  &ύειν 

δράναι•  [  ]  φυγείν 

δ  ρ  αν  ει  ς  ( — ές  ?)  *  δραστιχόν^  οΒεν  χαϊ  αδρα- 
νείς 

δράνος•  Ιργον,  ηράξις.  όργανον,  άγαλμα, 
χατασχεύασμα,  δύναμις 

δράξ'  δράχα.  [96]  χαϊ  ξέστου  τό  τέταρτον 

δ  ρ  άξων*  έν  Σιχελίςί  ίερόν^  εΙς  δ  οΐ  γεωργοί 

εύχάς  ίηεμηον   δ&εν  χαϊ   '^δράσοντες 

(δραξόνες)  εκλήθησαν 
{δραξών  ηορνοβοσχός) 
δραπέτης•  φυγάς 

δραπετίνδα-  δραπετιχώς  (ΕΗ.  274,  49) 
δράσας'  ποίηαας  [  ].  πράξας 
δ  ρ  άσε  IV  •  ^{σ)ειν,  χαϊ  &υσίας  (θά  δράσιν), 

ΑΙολεϊς 
δρασειοντες•  ενεργητικός  έχοντες 
δρασχάξειν  (Ιχβίββ  ΟΓ.  IX  ρ.  129  [117,35])* 

χρύπτεσ&αι,  άποδιδράσχειν 
δρασείων  δραστιχώς  έχων  [46] 

δράσχασις•  {δρααμός)  ή  διάδρασις,  ή  δρα- 

πέτεια  [48.  40] 

δρασμψ  φυγείν  δραπετεύειν 


δρασσόμενοι•  κρατούντες 

δραστείρας*  τάς  Βεραχαίνας^  χαϊδιαχάνονς 

δράστη  ν  χόφινον 

ή^δραστηρά'  δραστικά 

δραστήρας•  τους  όίΙ>οποιούς^  μαγείρους 

δραστήριον  πραχτιχήν 

δράστης•   πράττειν  δυνάμενος,   ή  νοηματι- 
κός κατ*  έπιβουλήν 

δραστικός"  κραταιός^  ^^Χ^οός^  δυνατός 
10    δράστις•  ή  βύσσος•  καϊ  οΐ  εργαζόμενοι  αυ- 
τήν δραστιουργοί 
[60]  ΣίΜεΧοί  [β1.  62] 

ή^δράγμα•   τόν  της  σταφυλής  βότρυν.   χαϊ 
τάς  φοινικίνας  βαλάνους  [64] 

δραχμή*  είδος  μέτρου,  κεράτια  ιη' 

δραχμή  χαλαζωσα  [»ά  66]  [67] 

δραχμή  χρυσίου•   ολκή  νομίσματος^  ^Ις 
αργυρίου  λόγον  διδράχμων  ε' 

ή^δρέχμονες•  οί  νεφροί 
20    δρέμμα•  κλέμμα.  οί  όέ  κλάσμα  [71] 

δρεπ ανήφορους*  ξιφηφόρους 

(δρεπανίδες*  είδος  όρνέου) 

δρεπανίς*  κεγχρης 

δρέπειν*  τρυγάν 

δρέαεται*  τρυγφ 

δρεπόμενοι•    λαμβάνοντες,    απολαύοντες, 
τρυγώντες 

•^  δρεπτεΐς*  τρυγητοί  (2421) 

δρεπτόν  είδος  φιλήματος,  ως  Τηλετίλείύης 
30        (Γγ.  1Π  ρ.  365) 

δρεφ^ήναΐ'  τρυγη&ηναι 

δρέίραι*  άφελείν,  τρυγήσαι,  άποκόψαι•  όθεν 
καϊ  δρέπανον 

δρέχρας*  άναλώσας,  τρυγησας,  &ερίσας 

δρέιρασ&αι*  τρυγήσασ&αι,  άφελεΐν τη  χειρί^ 
ή  λαβείν 

δρήγες*  στρου&οί.  Μακεδόνες 


€00.  23  ΐ6ς«1)3ΐυΓ  ρο8ΐ  2333*  ^  26  δρα αα τα,  ποιήματα  21  συντι^εΐν  ΡοβΙ  29  βχ- 
€ίθί886  νίάβηΙυΓ  βΙθ382ΐ6  δράμικες*  άρτοι  Ά^αμάνες,  δράμιν  άρτον  Μακεδόνες  81  δρά- 
σαι  33  δρανός  (εί.  δάνος)  35  οοά,  €οί&1.  €Χ€ν  8:1.  Ν. Τ.  38  ΕΜ.  286,  33  Ροβ( 
2338]  2373  43  δρασίονες  (44  €Γ.  δασκάζει  δραγκάζειν)  50  δρασμός  φ,  δρ.  δρασμφ 
Φυγείν  52  δραστείας  53  ΟΓ.  δάρπν  58.  59  =  59.  58  65  κέρατα  ϋ%  δραγμή  — 
όιδράγμων  ι  73  δοαπενίδες,  οί.  ροβΐ  2338  74  κέγχρος  77  τρυγοΰντες  78  δρέπεις  ΕΜ. 
δροπεΐς  ΟχΓ.  39        84  δρήες,  οί.  αα  διρήγες 

ΗΕ8.  24  δρακός  (Ι.ΧΧ)•  της  παλάμης,  της  χειρός  λά  31:  ποιήσαι,  ή  85  δράξαι• 
χρατησαι  (κράτησονί)  86  δράξασ^ε  παιδείας  (Ρβ.  1112)•  έηιλάβεσ^ε  παιδείας,  καϊ  επιστή- 
μης Αά  41 :  κρατήσας  (Λά  δραξόμενος)  46  δράσκας*  δρασμός  (δράσκασις)  48  δρά- 
σται*  δραπέται  (ν.  δρήσται)  49  δρασμάτων  πανουργημάτων  (2476)  60  δ  ρακιά• 
φύλλα  (αράχα•  φιάλη)  61  δραστιουργοί*  οί  εργαζόμενοι  τήν  βύσσον  62  όρατα 
(ψ  169)•    δαρτά,  έκδεδαρμένα  θύματα  64  δράγματα*   συν&ηματα  (ψ,   δραματούργημα) 

λά,  66:   έπϊ  Διοφάντου  τό  ^εωρ[ητ]ικ6ρ  έγένετο  δραχμή (Ζβηοό.  III  27)        67  δραγμή• 

τό  όγδοον  της  ούγγίας  71  δρεπανηφόρα  άρματα   (II  Μθοο.  XIII  2)-  τους  Μαχίοόνας 

φασϊ  πρώτους  χρήσασ&αι  (ηοη  Χοη.  Αη.  Ι  8,  7) 


441 


δρηίοΐ  —  δξυοηαγή  ατύλον 


442 


+  ό  ρ  7/  λ  Ο  4  •  φοβείται,  (Ιδρο Π) 
δρησμοσννη'  ^εραπιία  (ο  2301) 
δρήσναι•  δραπέται  (εί.  ΟβΙΙίοι.  6ρ.  ΧΙ.Ι11 4). 

ή  δυνατοί 
δρηστήρας*  πράχτορας,  Βεράηοντας 
δρηστηρες  (π  248)*  ύπηρέται^  λειτουργοί^ 

διάκονοι^  Θεράποντες  [!Ι0] 

δρία'  τόποί  σννδενδροί  χαΐ  χλοώδεις      [92] 
δριάή^εντα'   χλωρά 
δριάονσαν  Θοίλλονσαν 
δρίχχαί'  δρνεα  ηοιά 
δρίλαχες*  βδέλλαι,  Ήλεΐοί 
-^δρίμαΐ'  "φνχος  (ψ.  δάχεδον)  [9Θ] 

δριμύ•  όξύ,  σφοδρόν.  Θερμόν.  ταχν 
δριμνς'  οξύς,  ατνητιχός  [1.  2] 

δ  ρ  Ιο  ς '  σύμφυτος  τόπος  χαϊ  σύνδενδρος  χαϊ 

χλοώδης.  ι/  όρος.  ή  χόρτος,  ή  δρυμός,  νλη 
δρίς'  δύναμις 
δρίφαχτος*  χράββατος 
δρίφον   (δορΙίΓΟ  Γγ.  38.  82)*    τον    δίφρον, 

Δωριείς  [βά  106] 

^ριωδόνες•     θεοί    παρά    Ααχεδαιμονίοις 

τιμώμενοι  (Μβίηβΐί.  ΤΗβθ€Γ.  ρ,  326) 
Αρόγγιλον  (ΤΙιβοροιηρ.  Ι.  IX)*  χωρίον  Θρφ- 

χιον 
δροιόν  χαλόν.  Ιΐρήτες 
δροίτη  (Αββεΐι.  Ευιη.  633)*  πύελος,  σχάφη, 

χαϊ  είδος  όρχήσεως  [11] 

δρομαΐος  λαγωός*   ό  έν  δρόμοις  άλισχό' 

μένος '    εύναΐος  (δορίι.  Γγ.  177)   δε  ό  έν 

χοίτχί 
δρομός  (ΡΗΓ^ηίεΗ.  εοιη.  ρ.  593)*  ή  έταΙρα 
δρομάσσειν  τρέχειν  (2437.  2477) 
{δρομίας  χαϊ)  δρόμων  ό  μικρός  χαρχίνος 
•^  δρομιάφιον  ημαρ*  άμφιδρόμια,  £στι  όέ 

"ημέρα  έβδομη  άπδ  της  γεννήσεως ,  έν  ^  το 

βρέφος  βαστάζοντες  περϊ  την  έστίαν  γυμνοϊ 

τρέχουσι 
δρομοχηρυξ  (ΑββεΙιΐη.  άβ  ΓΙ.  130)*   υ  έπϊ 

σπουδής  πεμπόμενος  τάς  έπιΧΊ^ρυχίας  ποιή- 

σασΒαι,  ήμεροδρόμος 


δρόμος*  ι)  ορχήστρα  τοΰ' Διονυσιαχοΰ  Θεά- 
τρου παρά  Ύαραντίνοις 
δροόν  Ισχυρόν,  Άργεΐοι 
δροπά'   δρεπτά,   Χοφοχλής  Παλαμήδη    (Γγ. 

437) 
δρόπις'  τρυγητός  (2378) 
δροπίσχος*  χάλα&ος 
άροσερά'    δροσιξόμενα,    χαϊ  όνομα  πηγής 

(ν.  ΕϋΓ.  ΗβΙ.  1330) 
10    δρόσοί'  τρεχάδες 

δρόσους  (ΑβΒοΙι.  Α^.  145)*  ή^ αχρείους  [Εύ- 

πριοί 
δροΰνα'  ή  αρχή,  υπό  Τυρρηνών 
-[  δρυάξειν  φλυαρεΐν 
δρύαχες'  των  ξύλων  των  βασταζόντων  τήν 

τρόπιν  του  πλοίου 
-^  δρυάσαΐ'  χαταχολυμβήσαι 
ή^δρυαταί'  άδιχροι,  ιρεϋσται 
δρυαχαρνεΰ'  τ}  δρύινε  Άχαρνεν  χαϊ  άναί- 
20        σ&ητε.   δοχοϋσι  γάρ   οΐ  ^Αχαρνεΐς  σχληροϊ 

τήν  γνώμην  είναι  χαϊ  άτεγκτοι  .... 
δρύες  οίνοχίτωνες'   αΐ  άμπελοι,  διά  το 

τον  οίνον  χέειν,   χαϊ  ό  χιτών  όέ  παρά  το 

χεχύσΘαι  ώνόμασται  [33.  34] 

δρυμά  (Α  118,  χ  150)•   δρυμώδεις  χαϊ  σύν- 

δενδροι  τόποι  χαϊ  εύξυλοι 
δρυμάξεις*  κυρίως  μεν  σπαράξεις '  χρώνται 

δί  χαϊ  έπί  του  συνέσει  χαϊ  προσομιλήσει{ς 

Οοηι.  ίη€.  000Χ0Υ1Ι) 
30    δρυμάσσει    χαϊ    δρυμάξαι    τό    τύπτειν 

ξύλοις  [ρθ8ΐ  38] 
"^  δρυμίους'   τους   κατά   τήν  χώραν  χακο- 

ποιοϋντας  [39] 

Δρυμός'  δάσος,  σύμφυτος  τόπος,  αυτοφυής 

καϊ  σύνδενδρος,   χαϊ  χωρίον  της  Άττιχης 

(ΗβΓρ.  63,  17).  χαϊ  φρούριον  (»ά  Δρύμος) 
δρυόεντα'  δρυώδη 
δρυοβαφή  ίμάτια'  τά  υπό  του  κελύφους 

τοϋ  δρυός  βίβαμμένα 
40    δρυοπαγή  στυλον  τΰν  πάσσαλον.  Σοφό- 

κλής  Φιλοκτήτη  (Γγ.  634) 


€00.  95  δρικηαί  οΐ.τρίχκος  91  δριμύ  χρϋχος"!  2403  δ  ρ  ιός  —  σύνδεδρος  (5  δρί- 
φακός,  χραββάτουΐ)  10  δριτή  (οί,  δοΐτρον,  δραιόν)  12  δρομαλός  —  εΰνεός  Ιίί  ήμε- 
ρων ζ'  'ΖΟπαλααήδι  —  δρωπτά  δυίάθβ  23  πηνής  (ΡΙιίΙοΙ.  XII  607)  (27  Υιάβ  δυάζει. 
λυάξει,  φλουάζει.  ουαεΐ)      28  δρυόχους  Ε^,  288,  Α^  —  τρόπην      31  δριαχάρνευ  —  αστεκτοι, 

32  ίχειν  —  ώνομάσθαι  (ν.  οίνοχίτωνας)         (33   οΓ.  δύεται)         ΡοβΙ  34]    2451   8€Γίρ(3   δρυϊτής 
35  \ώδης  —  \δεδροι        42  έπϊ        43  \ήστολον 

98  ύ 

δρυμ  .  ν     ^ν.    .  .  .-       ,,^^        .  .^  ,  ,  ^ν  

άργύρω    όγδοηκοστόν  έστιν   ούγγίας'   οΰτω   γάρ  ευρίσκονται  οΐ  είκοσι  όβολοϊ  δίδραγμον  ίν  τφ 
Αεβητικφ   (XXVII   25)  Αά  6:   καϊ  Εύστόχιος  11   δρομάδην    (Ε  80)*   μετά   δρόμου 

33  δρύεται  (£140)*  κρύπτεται        34  δρύϊνος'  ξύλινος  (φ43?)        ΡοβΙ  38:  χαϊ  τό  τρέχειν 
(ν.  2414)        39  δρυφάξαι*  δακεΐν 


443 


δρυός  ύψ»»όμο»ο  —  δνναϋαί  ϋίωηάν 


444 


όρνός  ύ^ιχόμοιο  (μ  357)*  τό  έν  άωδώνχι 

μΛντεΐον 
δρνοτόμος*  υλοτόμος,  δενδροτόμος 
Δρνονσα  (€.  Ι.  η.  2905)*  τ}  Σάμος  τό  ηα- 

ΧοΛον 
δρύοχοι  (τ  574)*    των  σιδηρών  ηελεχύον 

αί  όπαί,  εΙς  άς  τό  ατελεόν  ένείρεται, 
δρύο^  (Ατ.  Αττ.  304)*  δρνεόν  τι  διαφέρον 

τον  δρνοκολάπτου  [49] 

δρυηετεΐς  {Οοτλ.  V  ρ.  323)*   άκό  δένδρου    19 

κεπτωχυΐας  ώρίμας 
{δρνηίς    (Τΐιβορίιτ.   ΗΡ1.  Ι  16)*    βοτάνη) 

[52—56] 
δρνηολεΐ'    •\ ταλαιπωρεί,    όρεφατεΐ.   ηυρϊ 

πολιορκεί 
δρυπτερίς•    βοτάνη    τις^   έμφερΐ/ς    ητέρει 

(ΟίοΒΟ.  IV  189) 
δρνφάδες'  όνυχες  ( — οςί)  χαταξύσματα 
δρνφάδες'  Χϋηαι^  όδύναι,  ή  τά  άηό  πλη- 
γών πελιωματα  20 
δρύφαχτοΐ'   [Άά  61]    τά  διαφράγματα,    ή 

τά  περιτειχίοματα 
'\δρυφαΙνηχα'  τδν  ού  μέγαν,  Ηλείοι 
δρύφειν  περαίνειν 
δρυφή'  αμυχή,  χαταξνσμή 
δρύφη'  ξεσματα 

δρυφόμενοΐ'  φ^ειρόμενοι  [67] 

δρύιραΐ'  άφελεΐν,  χαταξνσαι 
δρύχραλα    (ΡβιΙΗβηη    Γγ.   ΧΧΙΥ)*    πέταλα 

δρυώδη  [70]    30 

δρυψόπαιδα'   τήν  λαμνραν,   οΐ  όέ  απαλό- 

παιδα.  ή  έλεεινόν 
δρυ-φογέροντας'    τους  άτοπους  πρεσβύ- 

τας,  χαΐ  οίονεϊ  άτιμους 
-^δροχτάζεις  (δίοιιΙί?)*  περφλέπεις 
•^  δρωμ^•  τρέχει 
δρωμένων  πραττομένων 
δρώμενα•  πραττόμενα  πανούργως 


ή^δρωμίσσονσα'  τρέχοναα  [78] 

δρωπάξειν  έμβλέπειν  [80] 

δρώπτειν*  διαχόπχειν, ή διασκοχεΐν.  ΑΙσχύ' 
λος  Ψυχαγωγοΐς  (Γγ.  272) 

δρω  π  τη  ς*  πλανήτης,  πτωχός  (2456) 

δρώσι•  πράττονσιν 

δρώψ  (ΤΙΐθΒρίΒ  Γγ.  4)*  άνθρωπος 

δρώωσι•  διαχονή^οΰσιν,  ύπηρετή^οΰσι     [88] 

ή^δυάξεί'  φλυαρεί  [88]  άλογει 

Δ  υ  αλός*  6  Διόνυσος  παρά  Παίωσι» 

δύαν  χρήνην 

Δναρεία'  ή  έν  τοΐς  Τέμπεσι  δάφνη•  τό  όέ 
αυτό  χαϊ  Δηλία  (512)  [81—98] 

δύη  {ξ  215)•  δυστυχία,  ή  ίνδεια.  πόνος. 
ταλαιπωρία,  χαϊ  ή  δυηπά&εια  (€«11ίη. 
ΟΟείΙ  1)  [96] 

δν&ίλαι  (δυ&μαίί)•  &αλάμαι,  χαταδύσας 

δυθμήσΐ'  δύσεσι.  χαταστροφαΧς  [99] 

Δύμη  ( — αιραΐ)*  έν  Σπάρτχ^  φυλή^  χαϊ 
τόπος  [2591] 

δύναμιν  άρίστω•  τήν  δύναμιν  άριστοι, 
δυϊχώς 

δϋνασθαί'  &έλειν  (οΓ.  ξ&ελ^ν)  [4] 

δννασις  (ΤΓβ^ία)*  δύναμις 

δυναστεία•  δύναμις 

δϋνασαι  σιωπάν  πρώτον  φασϊ  ΦανίΜί- 
δην  Μεγαρέα  χωμιχόν  (τοί.  ΙΥ  ρ.  609)  ποοί- 
την  έν  άστει  διδάσχοντα  άποσχωιραι  την 
σιωπωμένην  όμολογίαν  περί  των  διαλν- 
σεων  *Αντιγόνου  χαϊ  Πύρρου  βουλόμενον, 
είπιΐν  (έν)  ταΐς  Ανλητρίσιν  οϋτως• 
,δννασαι  σιωπάν;  (Β.)  *Ώστε  (τους)  τάς 

διαλύσεις 
συντιθεμένους  χεχραγέναι  δοχεΐν  . .  • . ' 
άλλοι  δέ  φασι  παροιμιωδώς  είρησ&αι  έπϊ 
Αντιγόνου  χαϊ  ΙΙύρρου  τών  βασιλέων^  τών 
τάς  ομολογίας  άπορρήτως  ποιησαμένων  ου- 
τως,  ώστε  μηδϊ  τοΙς  γραμματεϋσι  πιστενσαι 


€00.    (46   Οί.    δόρυσσα)        47   δρνοχοϊ  —  ένείρηται        50  έπϊ  —  ώαάς 
57   πυρπολεί  όρχεί        60  πελειώματα        65   δρνφοϊ  (δρΰφυ   Ογτ.  39) 


δ1]  ρθ8ΐ 
2431  57  πυρπολεί  άρχει  60  πελειώματα  65  δρνφοϊ  (δρϋφυ  €}Τ.  39)  69  μέταλα 
73  δροχτάζεΐς  (2230.2479)  (77  δρομίσσω  ΤΙιβο^οδΙ.  143,  16)  19  δρωντάξειν  (ΰί.ΑροΙΙ. 
Βγ8€.  &(1ν.  549,  23)  82  δράπτης  €γτ.  87  €Γ.  2427  89  €Γ.  α  8308  90  Δηλεία  95  -^θία 
98  δυ&μέσι 

ΗΕδ.  49  δρνητεσθαι•  χαταξύεσΘαι  52  δρνπτεται  (ΕιΐΓ.  Ηβε.  655)*  ξέεται•  δτε 
τις  έαντόν  χατατίλλει  έπϊ  θρήνου  53  δρνπτονσα'  σπαράττονσα  54  δρνς•  πάν  ξύλον 
χαϊ  δένδρον  55  δρύπτην  άλήτην  (τ.  2482^  56  δρντόμος  (Α8β)•  υλοτόμος  λά  61: 
αΐ  τον  δίχαστηρίον  θύραι  (ΜοβΓ.  ρ.  127).  ή  χαγχελοι.  ή  67  δρνιρ  άπό  μνώνων  (Π  324)• 
άφεΐλεν,  άπέβεσεν  από  τών  μνών  τών  έν  τω  σώματι,  ήτοι  βραχιόνων,  ή  άγαστροχνημίων  (βίο) 
70  δρνιρ,  άπό  μυιρώνων,  δρνφιεν,  επιζητών  78  δρώντες  (8&ρί6ηΙ.  XV  6)•  ποιοϋντες.  εργα- 
ζόμενοι 80  δρώοιμι  (ο  317)•  νπηρετοίην  86  όΰ*  ίδν  (θ  85),  είσέδν  88  όναεΐ• 
φλυαρεί  91  δ  ν  δέ  μι  ν  Άρης  (Ρ  210)*  έπιθνμία  αντόν  είσέδν  τον  πολεμεΐν  92  δυερός 
(ΟβΗίβίΓ.  ί"  201)*  επίπονος,  τολμηρός  93  δύεται•  δννει.  χρύπτεται  {Ε  140)  96  όυθβΐ• 
ίνδνσαι  (ΙΓ  64)  ^  δύμεναιζΖ  185)*  δνναι.  ύπεισελ&εΐν  (Ζ  411)  2501  δνναι  (Γ  322)* 
χατελΒεΙν       4  δύναμις'  Ισχύς 


445 


δννανύς  —  δνύέκίνχος 


44β 


^υναπΒς'  Ιαχορώς,  γ^νναΐωζ*  ασφαλώς 
-^δννδεχότχί'  ήμέρ{ί  δωδεχάρ^       [10—12] 
δνοΐν  &άτ€ρον  (8ορΙι.  ΟΤ.  640  Όύί.)•  ίρ 

έχ  τύν  δύο  (1878) 
δυοΐσι  (Εϋτοή.  Ι  32.  ΥΠ  104)-  τοις  δύο 
δυοχοϊ'    ηωματίζει    ηαρά   άημρχρίτφ    (ρ. 

421)*  ήγοί^β  πωμάξει^  σχεηάζει 
δυοχώσαΐ'  ηωμάσαι  [Π] 

δύκτ^ς  (ΟβΗίιη.  Γγ.  ΟΙΧΥΙΙ)*   χολνμβητής. 

δύτης  (ΑηΙίηι.  ϋτ.  Ι.ΧΧΥ1Ι)  ^0 

δύίΐτοντες'  χολνμβώντες  [20] 

δύρεσ^αι   (ΤΓθβΙοΙ)*    όδύρεσ^αι.    χλαΐείν, 

^ρψείν 
δύς•  χαχως,  έηίρρημα 
δνσάγωγοί'  δυσχόλως  φερόμενοι, 
δυσάγωγος•  δυσχερής 
δυσαέος  (Ε  866)*  χαλεηος  πνέοντος  (όι)- 

σπνου)  [26.  27] 

δυσαη'  δύσπνονν,  χειμέριον  (Ο^ΙΠη.  ϋίβη. 

115).   νοσώδη.   οί  δέ  άνεμον   δύσαντα  έχ    29 

νεφών,  άλλοί  ^ρυχρόν^  ή  άπό  της  δύσεως 

πνέοντα•  έπϊ  του  ζέφυρου  (β  295) 
δυσάλγητος  (8ορΙι.   ΟΤ.  12)*   άσυμπαθής 

[80] 
δυσαλ^έα'  ά&εράπευτα  (Οΐ€%.  Νθζ.?) 

( •)  δυσίατος  [38] 

δυσάλωτον  (εί.  8ορ1ι.  00. 1721) *  δυσχερώς 

χρατούμενον  [35] 

δυσάνιον  (Μβηβικί•  ίτ.  €€Ι«ΙΧ«)*  τό  δυσ* 

χερείφ  χρωμενον,  δυαάρεστον.  τό  δί  έναν-    ^0 

τίον   άνήνιον   λέγουσιν,    Ιγχειται    δϊ  ή 

ανίατη  λέ^ει,  (2590) 
δυσανασχετεί  (ΤΗυο.)*   παραΐΛεΙται,  βα- 
ρέως φέρει»  δυσχόλως  ίχει»  δυσπετεΐ  (2667) 
δυσαναφοριχός'  δυσχόλως  αναφερόμενος 
δύσαντα•  χατελΒόντα  [40] 

δυσάντης•  τραχεία,  χαλεπή,  δυσαπάντητος 
δυσάντητον  δυσχερές  άπαντάν 
δυσαρεσχόμενοΐ'  μή  άρέσχοντες 


δυσαρεσχομένην  άπαρεσχομένην       [45] 

δυσάρεστος,  δυσχερής 

δυσαριστοτόχεια  (Χ  54)*  έπϊ  χαχφ  άρι- 
στον τεχονσα,  ή  τόν  δί  άριστείαν  δύσττινον 

-^ δυσαύλητος'  δυσεγχλήμων 

δύσαυλος•  δυσαύλιστος,  Σοφοχλής  *Αλεξάν- 
δρφ  (ίτ.  93) 

δυσαχ^ές  (ΑββοΙι.  Εαιη•  146)*  βαρύ 

δυσαχ&ι}ς•  πάνυ  άηδίξόμενος 

δύσβατον  δυσχερές,  άβατον,  δύσπορον. 
χαλεπόν  [53] 

δυσβηρές'  δύσβατον.  δυσχερές 

δυσβουλία  (οί,  δορίι.  ΑηΙ.  95)*  χαχοβου- 
λία.  αφροσύνη 

δυσβράχανον  δυσχερές•  βράχανα  γάρ 
τά  άγρια  λάχανα*  ίστι  δέ  δνσληπτα.  Λέγει 
οΰν  ό  Κρατίνος  (Γγ.  Ι.ΥΙ1Ι)  δυσχατανόητον^ 
οίονεϊ  δύσληπτον  (τ.  2615) 

δυσγάργαλις  ( Αη»Ιορ1ι.  II 2  ρ. 961) *  δυσ- 
πράυντος.  ούχ  ύποτασσόμενος.  δυσπρόσι- 
τος, ότ^  όέ  δυσγαργάλιστος  (Χοη.  €<|.  III 
10) 

δυσγένειαν  (8ορΙι.  ΟΤ.  1079)*  άγένειαν 

δυσγενής•  εχθρός 

-^  δύσγω•  άποδύω 

δυσδήλιδες'  χαχονντες•  δηλήσασ^αι 
γάρ  τό  χαχωσαι 

δυσδηνίας•  δύσνους^  χαχά  βουλευομένους 
(1.  €Γ6ΐί€6  δυαδανίας,  νοί  — δηνέας) 

δυσδιαχόμιστον  δυσβάσταχτον  [64] 

δυσδιάφυχτον  δυσχερώς  λανθάνον 

δυσδιήλυτα•  δυσδιόδευτα 

δυσδιόρ^ωτος'  δυσχερώς  διορ&ούμενος^ 
μή  διορ^ούμενος 

δύσεα'  του  τοίχου  τά  πέριξ.  Κύπριοι 

δυσειδής•  χαχόν  είδος  έχων 

δυσείμων  άχτήμων 

δυσέχλυτα•  δυσχερώς  λυόμενα 

δυσέχλυτος•  δυσεύρετος 


€00.  (Π  Αη  χοχυδοΰσιν  ύπερχέουσιν)  25  ΡοβΙ  2518  ΐ6^«1>8ΐυΓ  ίΙβΓυιη  δυάης* 
δυστήνου  δύσπνου  28  έπϊ  —  ΕΜ.  έπΐ&ετον  Ζέφυρου  30.  33  δυσαλγής,  δυσίατος  ά. 
32  δυσάλ&ετα        36  δυσχέρειαν  —  ανά        46  δυσχερής^  δυαάρεστος       47  \οχία  —  άριστίαν 

δ 

Α9  άλεξαν        66  δύσπλτμα  —  οίσνεί  δυσνόητον        66  \φύλαχτον^  δυσευχέρως       66  δυσδυ\ 

ΗΕ8.  10  δΰνε  (0  219)•  ένεδύσατο  11  δύο-  οΐ  δύο,  αΐ  δύο,  τά  δύο  12  δυοΐν 
τών  δύο.  τοις  δυσί         17   δύουσιν  (Υ  195)•   άπορρέουσιν  ( — αίουσιν)  20   δέρεσ&αι• 

τύπτεσ^αι  26  δυσαίατο  (Σ  376)•  παραγένοιντο,  είσίοιεν  27  δυσάιαντο*  δυσπρόσιτον 
(δυσαπάντητον)  30  δυσαλέος  (£865)*  δυσπνεύστου  33  δυσάλωτον  (δ8ρί6ηΙ.ΧνΐΙ  17)* 
μή  έχ  φεϋγον  (ηοη  Νιο.  ΑΙ.  537)         35  δυσάμοιρος  (^ί  428  βΓ6^.  Νβζ.  ρ.  44,  3  Ότ.)'  χαχό- 


447 


δναέμβανος  —  δνύοίζονζος 


448 


δυσέμβατος'  άτριβής,  άχάτητος,  τραχύς 
(εΓ  ΤΙιαο.  IV  10,  3) 

δνσέμβολος  (εί.  Χβη.  Η^Π.  VI  6, 24) .  δυσε^ 
πιχείρτμος 

δνσεξάλνκτα•  δυσέχφενχτα 

{δυσεξίητα*  δνσ&εράΛευτα 

δυσεξίτητα*  δνσχόλως  εξοδενόμενα 

δνσέξοίΰτον  δυσερμήνεντον.  ^}  δυϋεχχό' 
μιστον  [80) 

δύσεριν  φιλόνείχον.  παρά  τδ  δνς  χάί  τήν    10 
εριν 

δυσερμία*  καχι)  ανντνχία  [83] 

δναέφιχτον*  δυσχατάληπτον 

δνσηβόλον  δυσάν{τ)ητον 

δυσηχή'  δνσαχή,  δυσίατον  [87] 

δνσηλεγέος  (Υ  ί 54) •  δνσάντης ,  χαλεηός. 
ή  δυσλεχέος,  ήγουν  χαχοχοψήτου 

δνσήνεμον  δυστάραχον»  τό  χαχούζ  άνε- 
μους έχον 

δυσήνίοΐ'    άίτει&εΐς,    δυσάγωγοι,    [ηά  90]    20 
άνυχόταχτοί  (2436) 

δυσήνυτος'  δυσχατόρ&ωτος.  χαϊ  δυσηνυ- 
χτον 

δυσήριστοΐ'  [β Α  92]  φιλόνειχοι,  ή  αμφί- 
βολοι 

δυσήτορος'  δυα^ύμου 

δυσηχέες'  χαχούς  ήχους  έχοντες 

δύση  χέ  ο  ς  (Β  686  «Ι.)*  χαχοφώνου,  χαχδν 
νχον  έπιφέροντος^  δίά  τάς  γινομένας  οίμω- 
γάς  χαϊ  θρήνους  30 

δυσ&αλής'  δυσαυξής,  Κρατίνος  (Γγ.  ίηο.  ίΙΧ) 

δυσ^αλπέος  (Ρ 549)*  χαχο^αληοϋς,  χαχοϋ 
εΙς  το  ΒάλΛειν.  ιρυχροϋ 

δυσ&ερέας'  -^ δυσαλ&ήτους 

δνσ^ήρατος*  δυσεύρετος 

δυσ&ύμεί  (ΗβΓοά.  VIII  100)•  άΗμει 

δυσχά&εχτοΐ'  δυσχράτητοι,  δυσχόλως έπε- 
χόμενοι 


δύσχαπνος  *    ό   φοίνιξ    ύπό   Θεοφράστου 

(ΗΡ1.  V  9,  5) 
δυσχάτοπτος'  δυσ&εώρητος 
δυσχέλαδος'  δύσφωνος^  χαχύν  ήχον  άπο- 

τελών  [2β05] 

'^δύσχημον  άφρανα,  δυσοίΦνκττον (ΑηεΗ. 

Ευη.  825?)  [7.8] 

δυσχλεές  (Ευη  ΗβΙ.  66)*  αδοξον       [ηά  9] 
δύσχλειαν  (ΕυΓ.  31 64.  218)*  χαχοδοξίαν 
δύσχλυτος'  άδοξος^  άτιμος 
δυσχολαίνει  (ΑΐΙία)*  δυσφορεί 
δύσχολος'  άγριος ,  δυσχερής  [14] 

δύσληπτα•  άχατανόητα 
δύσλοφον    δύσχολον,    ούχ   άρμόζορ   τφ 
'  λόφφ  *    οΐ  5έ  το  χαλεπώς  φερόμενον ,  άπό 

των  λόφων ,  οϊ  είσι  τράχηλοι  [17] 

Δύσμαιναΐ'  αΐ  έν  Σπάρτο  χοροίτιδες  Βάχ- 

χαι.  [1»-"3 

δυσμεναίνεΐ'  διεχ&ρεύει^  ηολεμεΐ 
δυσμαις  βίου  (Ειηρβάοείββ) *   τφ  τύΛΐ  τής 

δυσμεναίνων  (θ€ΐη.300,26)•  έχ9ρεύων[Ζ&] 
δυσμενέων  πολεμίων,  έχ&ρών^  αντιπάλων 

δύσμηνις'  βαρύ&υμος,  όργίλος,  ^Χ^90ς 
δυσμήτης•  χαχότεχνος  [30] 

δύσμορφος  (ιηοηο$1•  47)*  άμορφος ,  άσχη- 
μος, ή  χαχόμορφος 
δυσνοίας'  χαχοβουλίας 
δύσνους  (ΤΗαο.  II  60,  4)•  εχθρός 
δυσξύμβολος  (Χ^η. Μβιη.  II  6,  3)-  δυσεπί- 

γνωστος 
δυσξύνετος'  ασύνετος 
δύσοδον  φαυλήν  οδό  ν,  χαχήν 
δυσοίξεί'  δυσχεραίνει,  υπονοεί,  Αάχωνες 
δυσοίξειν  φοβεΐσ&αι.  ύποπτεύειν 
δυσοίξοντος•  φοβούμενου,  χαϊ  άγαν  επο- 
πτεύοντος 


000.  74  άχρφής  76  \άλαχτα  78  δυσεξητητα  —  ή  δυσ&εράπευτα  82  ευτυχία 
85 — 88  =  88.  7.  6.  5  86  δυσηχεΐ,  δυσαχεΖ  91  \ιτος  99  δυσέρευτος  2600  \εΐ 
1)18  9  δυσχε^ς  —  τέλος  18  σπάρταις  χωρίτιδες  χάχχαι  26  δυσμεναίνων^  πολέμων 
31  άσχημος  δυστ,  32  άθλιος  ή  χαχο\  37  δυσοϊεν,  δυσχερεΐ  39  δυσοίξου^  οίωνι- 
ξομένου 

τ 

ΗΕ8.  80  δύσεο  δαλήνον  (Τ  36)•  δΰ&ει^  ανάλαβε  τήν  άλήον,  τουτέστιν  τήν  δύναμιν 
οίον  Ισχυροποίησον  σαυτόν  83  δύσετο  (Τ  368)*  χατήλΒε  87  όυσηλεγές'  χαχόπα&ον, 
χαλεπόν  Αά  90:  [έπϊ  πολύ  σχυ&ρωποί,  έπϊ  μιχροίς  μεγάλα  όργιζόμενοι.]  Αά  02:  δυσέρΐ" 
στοι  (Μθ6Γ.ρ.126)  2605  δνσχηδέα  (€466)*  δνσφύλαχτον.  χαλεπόν  7  δύσχεν  (Θ27ΐ)' 
εδυνεν,  ύπεισήρχετο  8  δυσχλέα  (Β  115  Ι  22)  •  άδοξα,  χαχόδοξα  ( — ον)  Αά  9 :  τδ  μή 
έχον  χλέος  (βΓβς;.  Χβζ.  Ι.ΧΙΙ  48  ρ.  127  0τ.)  14  δυσχρανές'  αύχμηρόν  (δυσχ — )  17  δυσ- 
λώσων  δυσχερών  19  δυσμενεΐ'  πολεμίφ^  έχ&ρφ  20  δυσμενεΐς'  έχ&ροί^  πολέμιοι 
21δυσμένεια'  έχθρα.  μΐ<'ος  25  δυσμενής•  εχθρός ^  πολέμιος^  αντίπαλος  27  δυσμήν 
(δύσμηνις)'  έχΒρός       80  δύσμορος'  χαχο&άνατος^  άθλιος,  δυστυχής  (Χ  481) 


449 


δν(ίο$ζ^  ου  —  δυαχ$όω%9ρορ 


45• 


^  νσοιζ'  ου  (Εοτ.  Μμ.  805)*  οίωρίξον 
^  νσοιμος  (εί.  ΑηΛ•  (Μιο.  945)*  έηϊ  Χ€χφ 
ήχονσα,  -ή  δνσοδφς  [42] 

^νσοιστος    (8ορΙι.  ΡΙιίΙ.  507)*    δυσυπομά- 

^νσόμοιοι  (8ΐηΙΙ.  μβ.  ίη  XIII  ρ.  791)* 

ανόμοιοι  (4&] 

^ύσοχον•  δύϋφωνσρ  (ψ.  άοηος) 

^ )  *  δνσόρατον 

^υσόργητον  άα^β.  άπτινή  [49]    10 

^ύσοργος  (8ορΙι.  ίίΙ.  1017)-  [χαχοεργός 
^υσόρφναια    (Ευτ.  ΡΙιοβη.  325)*    μέλανα, 

αφανή  ,  •^ 

δνσοσμον  (Χβη.  €γη.  ΨΖ)'  δυσωδες 
δνσονρον  δυσφύλαχτ&ν  [Μ] 

δυσχα^εΐ*  χαχοπα^εΐ.  δυσιάτως  Ζχει 
δνσχα0£ν  πάσχων  χαχώς 
δναηαΐηαλον  (ΧίοηΑ.)*    δύσβατον,  αχο- 

λιόν,  δυσανάβατον 
δνσπάλαιστος  (ΕυΓ.  Αίο.  889   Χβο.  ΗφΗ.    20 

Τ  2,  12)*  άχαταγωνιστος 
δνσηάΧαμον'  δυσχερές,  χαχότεχνον 
δνσπαλές   (ΡίηΑβΓ.)*    ϋνσχερές,    δυστυχές. 

σχλ'ηρόν,  δύσαντες 
δυσηάμψαλος'    δυσταραχος,    δυσχίνηχος 

[β] 

Δύσηαρί  (Γ  39)*  δυσώνυμε  δύστηνε  Πάρι^ 
έηϊ  χαχφ  ωνομασμένε'  τινές  δέ  τον  ΙΙάριν 
άκον  ωνομάσΘαι   έπϊ  του  έ'ν  πήρφ  έχτε- 
θηναι^  άλλοι  δέ  άπδ  του  πηροϋν  τφ  χάλ-    30 
λει  τους  ορώντας  αυτόν 

δυσηέμφελος  (Π  ί48)•  έηϊ  μίν  τής  θα- 
λάσσης ή  δυσχείμερος  χαϊ  τραχεία  χαϊ  τα- 
ραχώδης'  έπΙ  όέ  τοΰ  χολυμβητοϋ  δυσάρετ 
στος  [65^08) 

δυσπετές'  δυσχερές 

δυσηετέστερος•  δυσχολώτερ<ή:,  ^δυσεκι- 
τευχτότερος  * 


δύσχιστος'  δεισώαίμων,  δυσ{σ)εβής,  6  όι» 

σχόλως  ηιστεύων,  χαϊ  αβέβαιος  χαϊ  άπιστο^ 

μένων 
δυσχόριστον  δυσεύρετον 
δύσηορον  δύσβατον,  χαλεπόν 
δύσηοτμος'  δυσ&άνατος.  δυστι^χής 
δυσπραγία  (Αηΐίρΐιο  120,  12)*   ότε  χαχας 

έξάγιι  τις  τόν  έαυτοΰ  βίον 
δυσηρεηεί'  άηρεχεί,  δυσμόρφφ      [77.  78] 
δύσσειστον  δυσχερώς  σειόμενον 
δύσταχτον  χαχοδάχρυτον 
δύσταχτον  (ΡΙβΙ.  Εβ^ς.  VI  781  Α)*  χαχό- 

ταχτον  [82] 

δυστεχμαρτότερον  δυσχαταληπτότερον 

δυστέχμαρτον  (8ορΙι.  ΟΤ.  108)* 

{δυστέρματον)    δυσχερές  τέλος  ^χον^  ή 

μή  Ιχον  τέλος 
δυστηνία'  μοχθηρία  [87—90] 

δνστοηάζοντες•  δυσχερώς  ύχονοήσαντες 
δυστόηαστος  (ΕυΓ.  Τγο.  885)*   δυσχατά- 

ληπτος^  δυσυηονόητος,  δυσείχαστος 
δυστραπελία'  χαχοτροηία,  χαχοή&εια 
δυστράπελος  (δορΗ.   Αι.   913)*   δυσμετά- 

θετος 
δύ στρας*  ύηό  Μαχεδόνων  μην 
δύ ,σφαλτον  δύσμαχον  [98] 

δυσφορεΖν  βαρΰνεσΒαι.  σιαίνεσθαι 
δυσφόρητον  δυσβάσταχτον 
δύσφορον  (Χβη.)*  χαλεπόν 
δύσφυσιν  χαχήν  φύσιν 
δυσ ,αλέα'  άχρατον,  χαχόν  λίαν 
δυσχαλέες•  βλάσφημοι,  χαλεποί 
δυσχάριστος  (εΓ.  Α«8θΙι.  Γγ.  1 3 1 ) *  αχάριστος 
δυσχεραίνει*  μισεΐ  (Χοη.   ΗίβΓ.   VIII  6). 

άπει&εΐ.  ύπερηφανεΐ,  χαϊ  δυσάρεστος  έστι 
δυσχερών  μισητών,  λυπηρών,  απειλών 
δυσχιδώτερον  χαχοτροπώτερον.    Ταραν- 

τϊνοι 


€00.     40    δύσοίο^   φοβοϋ    {δυσοίξω  —  φόβφ  Αεβεΐι.  Α^.    1316)  4β    δύσφημον 

47   δυσόργητον  (τ.   άοπος)  48  δυσόρατον  51   δυσόρφνεα  63  έμπηρα  —   έπϊ 

(>4  δυσχειμάρρος       71  δύσπηστος:  δυσιδ\      80  δυσαΐαχτον  £οΙ^βε1(.,  δύσσταχτονί      92  όΰσ- 
ευκτος        2701  ϋί.  έγχαλές        β  —χιλό  —  |τ()οφ— ? 

ΗΕ8.  42  δύσοϊχτος  (III  Μβοε.  VI  31)•  δυσθρήντγτος  (δυσοίχτου  $αί(Ι.)  45  δυσον- 
ται  άγώνά  (Η  298)*  είσελεύαονται  εΙς  Ιερόν  τόπον  49  δυσοπαίοντα'  δυστνχοΰντα, 
χαχώς  ίχοντα  (δυσπετοϋντα)  54  δυσπα&ία  ( — ά^εια)  62  Δυσπαρείς'  έπϊ  χαχω  πάρα- 
χληθείς  65  δυσ{ω)πεΐσ&αΐ'  υφορασ9αι.  φοβεΐσθαι  66  δυσπέμφελον*  δυστάραχον 
67  δυσπετεΐ  (βχ  οηοπιβδίίεο)*  δυσανασχετη.  παραιτείται  (ν.  2637.  α  6392)  68  δυσπε- 
τέμτων  (II  Μβοο.  V  20)*  άποπημάτων        77   δυσποόσιτον  {II  Μβοο.  XII  21)*  φ  δνσχόλως 

τις  προσέρχεται  78   δυσ(σ)εβης  (Π  Μβοο.   III  11)*   ασεβής   82   δυσταλέος* 

^αρός  (1977   βΐ  μολυχνόν)  87   δύστερον*   δυσξή&α&ον  {ΔΙΕΠΕΡΟΝ,   άΙΕΣΗΑΘΟΝ) 

88  δύστηνον  (α  55  Χ  59)*   μοχθηρόν.  ταλαίπωρον  89  δυστήνων  (Ζ  127)•  ομοίως,  χαϊ 

ά&λίων  δυστυχών  χαχοδαιμόνων      90  δυατοχία'  έπϊ  χαχφ  των  χα&αρών  τετοχνϊα      96  όυσ- 
φ  η  μία  ς  (11  ΟοΓ.  VI  8)•  χαχοφημίας 

29 


λ61 


όνύχραής  —  βχίριιν  γραφαί 


452 


δυσχραής*  δυσχερής 

δνσχρανης•  αυχμηρός  (α  9004   δ  2614) 

(2709] 

δυσχωρία  (Χ€ΐι.)*  στενοχώρια 

-^^δνβχώται•  δυσχωριξ,  διαχωλυεται 

δνσώδης  (ΟίρΗΗ.  Οοιη.  ρ.  406)*  κάχασμος. 
άχά&αρτος 

δνσώννμος  (δορίι.  Αί.  914)*  χαχήνυμος. 
χαλεπός 

δυσωηεϊσ^αι*  νφοραα^αι  [θά  14] 

δυαωρήαονται  {Ε  ^ΒΖ)•  δυσφυλακτήσω- 
σι,  χαχήν  νύχτα  διαγάγωσι  φυλάσσοντες* 
ωρος  γαρ  ή  φυλαχή 

δνσωχείν  δνσχεραίνειν  [Π] 

δνωδεχάβοιον  (7  703)*  δώδεχα  βοών 
άξιον 

δυων  δύο»  Δωριείς 

δό'  δώμα  (Ηοη.),  οίκημα ^  σηήλαιον  (Η€γ- 
αιίρρ.  ίΓ.  11  ρ.  410)  [21] 

δωδεχόδαρχοι  (Χβη.  €γτ.  III  3^  8)•  χαί 
δεχάδαρχοι•  ούτοΙ  είαιν  οί  των  δωδε- 
χάδων  χαϊ  δεχάδων  ηγεμόνες  δύο  ηεμκα- 
δάρχαι 

δωδεχάδες'  ^σίαι  έχ  δωδεχα  ξώω»^  ως 
τριττυαι  έχ  τριών  (2730) 

Δωδεχάχρουνος  (ΟηΙίη.  Γγ.ΥΙΙ  2  ρ.  119)- 
Άθηνησι  χρήνη^  <\ν  Ινιοι  Έννεύχρου- 
νόν  φασιν,  άλλοι  δ^  Καλλιρόην  χαλούοιν 

δωδεχαμ-ήχανος  (Αγ.  Κθη.  1327  ΡΙβΙ.  €•ιιι. 
ρ.  661) '  ηόρνη  τις  έλέγετο,  διά  τό  τοσαντα 
σχήματα  ποιεΐν  συνουσίας  (οί.  Ευρήνη) 

δωδεχάηοδος  (Μβηβηά.  ίτ.  II  ρ.  179)*  οΰ- 
τως  έλεγαν  έλλειητιχώς,  στοιχείου^  ή  σχιας» 
ούτω  γαρ  συνετί&εντο  έηϊ  δεΐηνον  ήξειν 
τον  στοιχείου  δντος  δωδεχάηοδος^  ως  νυν 
προς  ώρας  φασί  (€ί.  δεχόηουν^  έητάπους) 
Δωδεχάτη'  εορτή  'ΑΒτίνησιν  ήν  χόας  (Αγ. 

ΑΰΙι.  961.  1076)  ίλεγον 
δωδεχεύς'  χοενς 


δωδεχηίδα'  βυσίαν  η)ν  έχ  δώδεχα  ίερείων. 

οΐ  6έ  τήν  άηδ  των  δώδεχα  μνων  (2723) 
^ωδεχηΐς'  τέλεαος  ^σία,  ομοίως 
δωδωναίε  (Π  233)*    έπΐ^εψον  Διός^  Λαό 
Δωδώνης  ^  διά  τό  έχεΙ  τψασ&αι  τόν  ^όν 
Λωδωνεύς'  Ζευς,  -(■<)  αυτός  χαϊ  Δϊος 
^*  ώχα  (Ηβπηίρρ.  Μοη.  Γγ.  ΙΤ)*  βα,  οία 
Ί-όόλα*  ©τα.  Ερητες 
\δωλίννετος'  ύβλητος 
10    δωλοδομεΐς'  οίχογενεις 

δώματα  (Α  600  Λ\,)"Όΐχος,  οΐχήματα.  τα- 
μιεΐα.  οίχοδομήματα  [•4  87] 

δωμά<ια'  τά  αυτά  ύηοχοριστιχως 
δώμησις•  οίχοδίήη} 
^ωμήσουσιν  οίχοδομήσουσι 
^ωμητνς*  χατασχευη  (Ο^Γ.  Ογ.) 
δων  δεσμεύα»ν  [4λ  44] 

δωρεάς'  χάριτος  [Ιβ] 

άωριας  (ΤΗαο.  Ι  107)*  Δωριέας 
ΙίΟ    δωρίζει*  ώς  οΐ  Δωριείς  φδει 

Δωριχ^'  δηλισίς  τις  ούτως  έχαλειτο^  χαϊ 

χατασχευη,  χαϊ  Δώριος [50.  51] 

\δώραξ•  σηλήν^  ύηό  Μαχεδόνα^ν  [&3] 

δωροδοχεί'  δίδωσι  δώρα 
δωροδοχεϊν  δώρα  λαμβάνειν 
δωροδοχία'    τό   λαβείν    ή    δούναι    δώρα 

[57.  Μ] 
δωροδόχος'  δεχόμενος  δώρα 
Αωροι  σνχοηέδιλε  (Αγ.  Εςς.  629)*  ηα- 
30        ρωδεΐται  τούτο  έχ  των  άρχαίβη  ποιημάτων 
δώρο  ν  παλαιστής^  μέτρον 
δωρσξενία  (Ι,γβίιβ) •  τό  έπϊ  ξενί^ί  έγχαΧού- 

μενον  άηοφυγεΐν  δώρα  δόντα 
δωροφορεί'  δώρα  προσφέρει 
δωροφοριχή   έσ&ής•    ούτω  λέγεται^  ήν 

βασιλεύς  Περσών  δωρεΐται 
δωροφόρους   (ΕυρΙιΟΓ.  ίΓ.  ΕΧΧΙ11)*    τους 

οΐχέτας,  Μαριανδυνοί 
δώρων  γραφαί [07] 


€00.  (11  δυσχωρήται•  διαχωλύηται  00.)  12  χαχόοσμος  19  δύω  ν  19  δνω- 
δεχαβοίων  22  δέχαρχοι  —  δυοπεμπαδάρχαι  28  ρΓΟ  τριών]  γης  24  χρίνην'  ΖΛ  ατινών 
(ΕυβΙθΙΙι.  1387,  49)  31  έπϊ  38  ό  ο  ία,  όμοια  37  ταμία  88  Ιιχ<£  47  δωριάς^  δωρεάς 
(εΓ€ΐί€β?)  (52  δώος-  σπλήν  Ογτ,  Πί)  ^  πεπόρπητον  ^9  \δόχος  60]  Δώροι  χτλ. 
ρθ9ΐ  66        62  ξενίαν  χαλ\        65  \δηνοί       66  δωρεαί 

ΗΕ8.  2709  δύσχρηστος  (ΙβββΙ.  III  10)*  χαχός,  εΙς  ούδ^ν  χρήσιμος  Αά  14:  φοβεΖ- 
σ&αι  (ΜοβΓ.)  17  δύω  (ζΤΙΟιΙ.)*  δύο  21  ή^δωαί-  διχαίως,  όσίως  (τ.  δοιαϊ  δίχαι)  Α4  87: 
χέλΧια  48  δώομεν  {Η  299.  351)•  άποδώμεν  44  δώρα  (δίΓβο.  XX  29)*  ξένια  46  δω- 
ρητοί  (1522)*  δώροις  πει&όμενοι  50  Δ  ώριο  ν  (Β  594)*  πόλις  της  Πύλου  51  δώρατα^ 
δωηούμενα,   χαϊ  έπϊ  μέτρου  παλαιστή  58  δωριάξειν   (ΑηβΟΓ.  Γγ.  60)•    {παρα)γυμνοΰσ^ι, 

άπό  τών  έν  Πελοποννήοω  παρθένων,  αΐτινες  χορεύουσαι  Ιματίδιον  έπεπόρπηντο  παραφαίνουσαι 
τό  πολύ  του  σώματος  (ΜοβΓ.  ΑβΙ.  ΟΙοηγβ.  Ρβυβ.)  57  δώρον  παλαστη,  ένιοι  τετοαδάχτυλον, 
χαϊ  τό  σύνηθες  ήαιν.  ('Εχχαιδεχάδωρα  [Δ  199]  δέ)  έχχαίδεχα  παλαιστών  58  θωρείται- 
χαρίζεται       67  δωρυφορείται'  βαστάζεται 


458 


δ§ίς  «-*  ία%α§ 


454 


δ  ο;  (ΗβΜοά.  ορρ.  351)*  όόσι; 

δώα€ΐ'  [  ]  η^ρυίονήαεί  [•ά  70] 

δω  α  ι  {Α  129)*  όταν  μέν  ένιχώς  "ρ  ήΐ'δφη  δέ 

(όφ  ^  δφσι),  συν  τφ  Ιωτα'  δταν  όέ  ιτΛηΐτ 

^ννηχ(5ί  άνευ  τοΰ  Γ  (Γ  66) 
δωσιάραις'  χαχά  διδούοοίς  [78.  74| 

δωτειραν  ηαρεχτίχήν 


δωτήρας'  δότας  [77] 

ή^δώτης'  δώς,  φέρρη  [79] 

^οτίναΐ'  αί  δωρεαί 
δωτινάξων  δώρα  χροσδίχόμενος 
άωτάδης  (ΑΓ€ΐιί1.  Γγ.  92)*   Δώτου  νΙός,  6 
Ανχάμβας  [99] 

δαπί  (Ι«8€0ΐι«8)*  δώσω 


Ε  δασέως  όρΒοτονούμενθν  έαντδν  ....  ι}  αυ- 
τήν ή  αυτό 

Ια'  ψιλονμενον  χαϊ  καροξννόμενον  ήμην  ^ 
νηηρχορ^  δασννόμενον  δέ  χαϊ  όξννόμενον 
τά  άγα&ά  χαϊ  Ιόια,  χαϊ  τά  έαντον  {γ  387)• 
δηλοΙ  (8ά  έά)  [4—6] 

Ιαδεν   (ΗβΓοά.   VI   106)*    ηρεσεν,   έδοξεν 

[ροιΐ  7] 

ία  δή'  άγε  δη 

έαδότα    (Ι  173  ΟβΙΙ.  Οβν.  19)*    άρέσχσντα    10 

[ροβ(  9} 

έαδόσιν'  άρέσχουσι,  ^έλουαιν 

έαΐς'  ΙδΙαχς 

εαχεν  άλγ..  ('ηαχενΐ) 

έαχότες'  άλγονντες  {χιαχότες) 

έαχώς•  χαχώς  ίχων,  ηαρειμένος,  άναχεΛαν- 
μένος,  αλγών  [15] 

έάλη•  συνήχΒη.  εστάλη  {Ν  1(ίΒ),  σννεστράφβ 
(Υ  168) 

•^έαλόν  λνηηρόν  [ροβΐ  17]  [18]    20 

έάλω*  έχρατηΒη,  ήλέγχΒη 

ίαλωχότων  ληφ&έντΰ9ν 

ί  άλω  σαν  (Χοη.  ΗεΙΙ.  ΥΙ2,  23)*  ελήφθησαν, 
ήττή^σαν,  άκίηεσαν  [22) 


έανηφόρος•  ή  ήώς,  παρά  Άντιμάχφ  (Γγ. 

ΧΟ  [Μ] 

ίανός'  ηάν  λαμκρον  ίμάτιον^  χαϊ  ένδυμα, 
γυναίχεΐον,  δ  χαϊ  η έχλον  λέγει  Όμηρος 
(θ  385)*  είρηται  όέ  Λαρά  τό  Εννυα^αι, 
*Εανοΰ  όέ  χασσιτέροιο  {Σ  613)  τοΰ 
εύδίαχύτου.Έανφ  δέ  λιτί  (Σ  352)  []  ή 
λεητφ  ύφάϋματι^    ή  λινφ  ηεριβολαΐφ 

[26.27] 

έανφ'  εύώδει  [εά  28]  [29.  80] 

ίαρ'  αίμα.  Κύπριοι  {εΙαρ%) 

έαρ*  ό  μετά  χειμώνα  τριμην{ι)αΐος  χαιρός 

έαρδάλη'  έπλησίασεν  (?.  βαρδήν  εί  άρδαλος) 

ί  αρίδας*  τάς  χαν^αρίδας 

έάριον  ^όδον 

ή^έαρόν  λουτήρα^  ή  κρόχουν  (τ.  κρόαρον) 

έάρτερα*  εαρινά,  λεκτά.  άηαλά,  ηυχνά. 
ΐρόνια 

έαρτέρου  (Μιο.  ΤΙιβΓ.  380)*  ...  τοΰ  Ιαρος^ 
ή  έαρινοΰ 

έάσαντες'  χαταλεί'φαντες  [40*-42] 

ίασ&εν  έχάρησαν  (τ.  έφέασ^εν)  [44] 

•[ έασφό^ος'  εωσφόρος 

εαταΐ'  χαΒέζ-^εται^  ήνται  [47] 


ΗΕ8.  69  δωτή'  τορνευτή  (δίνωτή)  Αά  70:  χαΧ  δώεΐ'  —  ή  ίίαρέ^^ει  (1.  δφσΐ'  πα- 
οάσχοι  οχ  Α 129)  73  δοτέρες  (βεΐιοΐ.  ί^  325)  *  δοτηοες^  δοταί  {%\ή  74  δ  ο  την  ηαρεχτιχόν 
77  δωτίννχισι  (Ι  155)*  δωρεαΐς  79  δωτίνην  {ι  268)*  δωρεάν^  δόσιν  83  δωχειον 
χωρίον  δεχτιχόν  (δοχ — )  Ε    ϊ  Ε  δασυνόμενον  μ^ν  χαϊ  έγχλινόμενον  δηλοΐ  άντωνυμίαν  τοίτου 

προσώπου  πτώσεως  αΐτιατιχής  αυτόν  {Α  236  ^  534),  όρ9οτονοΰμενον  δϊ  πάλιν  τρίτον  οηλοί 
εαυτόν  (Ψ203)  4  ία  (0  472)•  αφες,  ή  ήν  (£  887,  ?/  ύπηω^ον  ( ^  321)  5  έαγ'ό'  κλασ^, 
χατεαγι^,  ΒραυσΘ^,  συντρφ'η  (Ραγ^)  6  έάγη'  χατεάγη  (Γ  α67).  χαϊ  τά  αυτά  Ρθ8ΐ7:  ήρεν. 
άφεΐλεν  (εί.  ελεν)  ΡοβΙ  9:  άγα^ά  (βά  ίά)  \^  έαλείς  {Χ  308)*  συνσταλείς.  συνγραωείς 

(1.  συνστραφείς  αά  Εαλείς)  ΡοβΙ  17:  λυτήρκον  18  έαλός*  τε^ραυσμένος  (έαγώς)  22  εάν 
{π  96)*  αφιέναι  24  έανόν  λαμπρόν  Ιμάτιον  γυναιχεΐον,  ευδιαχυτον  Αά  25:  περιβολ^^ 
λιτφ  26  εανται  (Γ13Ι)*  χά^νται  (εί.  αΐάται,  εαται,  εΖαται,  ήιατο)  27  ε  αν  τ  ο  (υ  106)* 
ήσαν  (εί.  εΐαντο)  Αά  28 :  ι;  λεπτφ  Ιματίφ  (Γ  419)  29  έανών  άγα0ών,  χαλών  (βά  έάων) 
η  Ιματίων  λεπτών  30  εαξεν  (£385)*  έκλασε,  συνέτριφεν  40  έασί'  πέλουσιν,  είσί  (Γ  168), 
τυγχάνουσιν   (Χ  153)  ^Ι  έάσαι  {ρ  40)*  χοιμι^ναι         42  έασαν  (^ο  188)*  ηΰλίσ&ησαν 

44  ϊασεν  (£  847)*  ήφιεν  (οΓάο  Ιααχεν)       47  .αντ)/*  ^χλιίσθι;  (Η.  ο.  έ¥αγη) 

29* 


455 


ίαντονς  — -  ίγγαύτρ^μάχα^ραν 


456 


ίαντούς*  αλλήλους  (ΤΓ^ρΙιο  34  Υβίβ.) 
ίάφ^η  (χν543.   1^419)•    έχάμφ&η.  έβλάβη 

ίβα'  έηηλΒε,  χαϊ  ηλΒεν 

-^  έβαδίαστον  μελανόβροχον 

Ιβαζεν  Ιλεγε  (λ  511).  καϊ  έχαχολόγει  (ΕιΐΓ. 

ΚΙΐ€8.  718.  19) 
^  19  α  ^  77  (Βθ0ϋί  ?)  •  ^^εννή9η  [55] 

εβάμβαιν$ψ•  ζτρεμεν,  ίδίσταζεν 
ή^έβάμωσεν  ήττή&η  (έχαρώ&ΐ])      [58.  59]     10 
ίβαξας'  ίλοιδόρ(ησ)ας  [61.  62] 

ϊβας*  έπορενθης 
ίβασκεν  έηορενετο 
εβασον  Ιααον,  Συρακούσιοι  {καϊ  Αάκωνες 

ΕΜ.  308,  27)  [66-71] 

έβδηλάμην  άπήμελξα.  Βδάλλειν  γάρ  τό 

άμέλγειν  ό&εν  ή  β  δ  άλλα  χό  ζωον,   διά 

τό  άμέλγειν  το  αίμα 
εβδομαΐ'  τομαί,  ή  έβδόμην  ήμέραν  από  γε^ 

νέσεως  ηαιδίον  έορτάξουσιν  20 

εβδομον  ήμιτάλαντον    (ΗβΓοά.   Ι   60)* 

τά  ίξ  ήμισυ  τάλαντα 
έβδομος  βοΰς  (ΕυΙΗ/εΙ.  II  ρ.  890)*  είδος 

ηέμματος  κέρατα  έχοντος  (τ.  βοΰς  ζ)  [76] 
έβήνοι*  άλωκεκίδες  [78—80] 

έβιάσατο'  άηεστέρησεν 
έβιόσσαο  (θ  468)*  Ισωσας.  τό  ζην  χεριε- 

Λοίησας,  ή  έδωκας 
έ βίωσα*  εξησα.  διήξα  [84] 

έβλιμάσ&η  (ΗίρροεΓ.  III  ρ.  645  Κ)*  έμα-    30 

λάχΒη 
έβλιττεν  άχεπίεζεν 
Ιβλυεν   (Φ  361  ?)*    άνεφύσα,   άνέζει   μετά 

ηοιοϋ  ορόφου 
-^έβλόν  άπόπληκτον  (έλλόνί) 


[Μ] 


[Μ] 
[ΙΟβ] 

[2] 


ι  βλ  ω*  [  ]  έφάνη.  φχετο,  Ιστη 

έβόα•  έκάλει 

έβόρισεν  έσίτισεν 

έβραμμένον  (?.  βεβρ.) 

Ιβραητεν  ίκρυητεν,  [Ισφυξεν 

έβρατάγησεν  (Εΐ6ί?)'  έ^όφησεν 

ίβραιρεν  έκρυίΡεν,  εχιεν,  κατέφαγεν 

Ζβρεμον  εφώνουν 

Ιβριξαν  έκοιμη&ησαν 

ίέβρισαν  (^ί346)*  (όρμησαν,  έβάρυναν.  έχο- 

ρεύ&ησαν.  έπέ^εντο 
"Εβρος'  τράγος  βάτης.  καϊ  ποταμός  Θράχης 

(Νιο.  ΤΙ).  461) 
έβρύαζεν  ηύωχεΐτο 
έβρυάξοντο'  εύφραΐνοντο 
Ιβρυεν  (^ρί^Γ.  ΑΐΗ.  11  39  Ο,  τ.  6)*    έηλή- 

Βυεν,  ήν&ει 
ή^έβρύσ&η'  Ιηεσεν 
ϊβρνχεν  έφόφησεν,  ήχησεν 
ι  β  ρω*  έφαγεν,  έδακε,  διέσηασεν  (89) 
έβρωμήσατο•   βρώσεως  έδεήθη•   βρωμή- 

σασ&αι  γαρ  τό  βρώσεως  καϊ  βρώμης  δεη- 

Βήναι 
έβύλλων  (ββν.  Οοηβ)*  ίβρυον.  έπλήθυον 
έβύνονν  (Αγ.  Ραε.  645)-  τά  αύτα 
Ζβωσεν  (Ηίρροη.  Γγ.  1)*  έκάλεαε»,  Ικραξεν  [15] 
"^εγαν  έγένετο 

έγάνωσαν  έκόσμησαν,  χαρηναι  εποίησαν 
έγαργάλιζον  έκίνουν.  ύπέσαινον,  προετρέ- 

πόντο 
εγγαλον*  πρόβατον  γάλα  £χον 
έγγαμων  υ  τήν  οΐκίαν  κεχρημένος  έν  αύτ^ 

(έν  Αΰγχί^)  [21] 

έγγαστριμάχαιραν   (Ηίρροηβχ)*    τήν  έν 

τ^  γαστρϊ  κατατέμνουσαν 


€θί).    (52  άδιάντον   άβροχον,  έβενότριχον ί)        73  ^.τΐ        74  ημίσεια        82  έβιω- 

σας        85  έβλημάσ&η^  ήμαλάχθη  86  εβληττεν^   άπεπίαζεν         87   εβλεν  —   άνέσει 

88  βυτάιιβ  δμβλος  βΙ.        92  έσίτησεν  105  έβρύαζον        10.  11  =  11.  10    (έβρώμησε) 

(12  0(,  βεβυλλωμένα)       17  έγάνυσαν  18  {σημαίνον 

ΗΕ8.  50  ίων  (Ο  628)•  άγαμων,  των  έαυΓ\ων  ΓΟ  211)  ^7^  έ  β  αίνο  μεν  (γ  127)•  ^'- 
γομεν  58  εβαλλεν  (Α  636)*  έραινεν  59  έβαν  έπορεύ&ησαν  (Α  391),  έβάδισαν  61  έβα- 
ρυ&ύμησεν  (Ναιη.  XVI 15)•  Αν/η/ί^  62  έβαρυώπησαν  (Οβηβ^.  ΧΙΙυΙΙΙ  10)•  έβαρήθησαν, 
ασθενείς  έγένοντο  οΐ  οφθαλμοί  βίβ  έβεβήλωσεν  (ΤΙΐΓ6η.ΙΙ2)'  έμίανεν,  έμόλυνεν^  άκάθαρ- 
τον  έηοίησεν  67  έβδομάτη  {Η  248)•  έβδομη  68  έβδελύχ&η  (ΠΙ  Κβ^ξ^.  XXI  26)•  έμί- 
σησα.  προσέκο^α  69  έβεβήκει  (Ζ  513)*  έπεπόρευτο  70  έβεβρήχει  (μ  242)•  έπηχεί  πως 
71  έβέβλις*   θήκη  αργυρίου  κα(ί)  κίστη  (τ.  σέβις  βΐ  άρυβαλίς)  76  έβη'   ήλθεν^   απηλθεν 

(Ρ  112),  έπορεύθη  {Α  424)  78  έβησεν  (θ  129  ΗβΓοά.  1  80)•  έπέβη  (ν.  έπέβησεν)  79  έβή- 
την  (Ζ  40)•  έβησαν.  δυΐκώς  80  έβιήσατο  (Α  658)•  έβιάσατο  84  έβλάστησεν  (Νιιιη. 
XVII  8)•  ^^^φυ  Αά  89:  ίδακε,  διέσπασεν  (βά  έβοω)  91  έβ  όλο  ν  το  (α  234)•  έβούλοντο, 
έβουλεύσαντο  95  έβρασεν  {Ονε%.  Νβζ.  Ο.  ΧΧΧΙΥ  4)•  άηέπτυαεν,  έξέχεεν  98  Ιβραχεν 
ήχησεν  {ά  420).  έβόησεν  (Ε  859).  [έβόησεν]  έ^όφησεν  ΙίίΟ  εβρησεν  έβάρησεν  (τ.  έπεβρι- 
σεν)  ΖΈβρεί'  Εβραίος  (βεΐιοΐ.  Οβηοι. XIV 13).  χαϊ  ό  Εβραίος  περάτης  15  Έβώβ  (Νιιιη. 
XXI  10)•  πόλις  Μωαβιτών,  ή  χαϊ  "Οβώβ  (Οβώθ)       21  ^έγγανάταί'  διέφ&αρτοί  (γέγλανται) 


457 


ίγγαύτρίμν&ος  —  Ιγχάρ(Ι*ον 


458 


εγγαστρίμυθος•  τοΰτόν  τίνες  έγγαστρί" 
μαντιν,  οΐ  όέ  στερνόμαντίν  λέγονσί,  Φι^Ι 
όέ  Λερϊ  τον  τρόπου  της  μαντείας  χαϊ  Πλά- 
των έν  τω  Σοφιστή  (ρ.  176  Ε),  τούτον 
ήμεΐς  Πύ&ωνα  νΰν  χαλοΰμεν 
ή^εγγαυρον  νοτερόν.  ύγρόν,  χλωρόν.  [βά 24] 

ίνιχμ^ν 
Ιγγαυαον  ίνσχαμβον  (ψ,  γαυσόν) 
-^ έγγέαβλος•  νεωχόρος  [Ζί] 

έγγεγαώτα'  γεγεννημένα  10 

έγγεγωνώς'  βοήσας 
έγγελώσα  (δορίι.  ΕΙ.  277)*  χαταγελωσα 
εγγενή ς'  εντός  τον  γένους  [82] 

έγγείνωνται  (Τ  26)•  εγγεννήσωσιν 
•^έγγήναλοΐ'  ύπογράμματοι 
Έγγήρυς•  ή  γη  καρά  ΆττιχοΖς  (τ.  Άχηρω) 
έγγλαυχωσαί'  έμβλε^αι 
έγγλύσσει  (ΗβΓοά.  11  92)*  έγγλυχάζει 
ή^έγγλοχρούμενα  (Ηίρρθ€Γ.Ιρ.315?)*  Ινω- 

χρα.  άχροα  [3&-43]    20 

Ιγγονος'  νίός  υΐοΰ 
έγγοργών  φοβερώς  βλέφας 
(ίγγορπωπίασχεν  άτενϊς  Ιβλεηεν) 
έ{γ)γοργώιρατο•  γοργόν  χαϊ  φοβερόν  ιβλε- 
ηεν (ν.  γοργώίρατο) 
εγγρισμός  (Α€θ1ίθ6?)*  παροξυσμός 
ή^έγγρ^μάσ&αι    ( — άσαιΐ)•    έναγίσαι  τοις 

(τε)τελευτηχόσιν 
έγγνάξων  αντίφωνων  [51.  52] 

έγγυαλίζω'  ηαρέχω,  χαρίζομαι  30 

έγγύαν  όιρΰονίαν,  Αάχωνες 
έγγύδιον  ίγγιον  (319).  ηλησίον,  προσήχον 
έγγύη'   γάμου   απογραφή,    χαϊ  σημεΐον   έν 
θντΜφ  [57] 


έγγυιώσεταΐ'  σνμπλαχήσεται,  εναγχαλι- 
σΒήαεται  [59] 

ίγγυού'  [  ]  ασφαλές  [61] 

έγγυω  (ΗβΓοά.  Υί  130)•  έχδίδωμι 
έγεγήθει    (Α^ΪΑ.  Ργοπι.  157)*    εχαιρεν 

[64—66] 
'\έγέλα•  χαλινοί 

^έγέλωτοΐ'  αστέρες  (η^*ι)«  νίΛίΧΙ  1?) 
εγεντο'  ίλαβεν  {Σ  477).  έγέ^β(Ι^ν.  Υββρ. 
1226)  [10] 

έγερτί  (ΕυΓ.  Βΐιββ.  524)•  έγρηγορτί 
έγήλάσαν  (Οοη€6)•  συνήλή^ωσαν    [78 — ^77] 
έγχαθελεΐν  χαταβαλεΐν  ( — χαξελεΐν) 
έγχα&ειργ μένος•    εγχαταχεχλεισ μένος 

(80] 
έγχαθειργνύντες*  άποχλείοντες  [82] 

έγχαλεΐν  αΐτίάσ&αι,  προχαλεΙσΘαι 
έγχαλινδονμενος•  έγχυλίόμενος 
έγκαλινδεΐταί•  έναναστρέφεται,  ένδιατρί^^ 

έγχαλοσχελής*  οί  μή  αποδίδοντες  τα  χρέα 
έν  χάλοίς  έδεσμεΰοντο  τους  πόδας 

έγχαλύπτεσθαί'  διατρέηεσ&αι.  αίσχύνε- 
σθαν 

ίγχαλν^ητεται,'  συγχρύπτεται 

έγχάναξον   (Αγ.  Εςς.  105)*    έγχεε,   Ιχπιε 

έγχαν&ίς'  σαρξ  έν  όφ&αλμφ  αύξη&εΐσα  το 

πάθος  ποιεί  (Ροββ.  Οβο.  ρ.  108) 
ή^ έγχαπή'  έπιχαρπία 

έγχάπτεΐ'  έχπνεΐ  [03] 

έγχαρ-^πασ  Μέντας•    έγχρι&έντας»    έντυ- 

χόντας 
έγχάρσιον  (ΤΗυΰ.  VI  99,  3)•  πλάγιου 


€00.  23  τούτων  —  πάντων  ήν  24  άωρον  (εί.  εχλνρον)  ^^έγγόργων  46  ΙπΓγ» 
έγοργοπίασχεν  302  67  ίγγάλεοί'  γαληνοί  €.  171  έγγάλαι^  ίγγιλαι,  έγάλαι  εΐ  χαλινοί  Γβΐίςυί 
71  έγεργεΐ,  γρηγορεί  72  έγείλασαν^  συνήλωσαν  {Ρηλάω  =  είλέω  Όοτ.)  (78  εί.  εξελεν^ 
χάξελε)        86  έγκάλοις        ί^^  έγχάναξον        92  ν.  εά.  ιηβί. 

ΗΕ8.  Αά  24:  πρόσφατον  (εναυλον  ΕυβΙβΙΙι.  1950,  5.  1236,  53).  έκλελνμέινν  27  έγ- 
γεγάασιν  είσί  (Ρ  145).  γεγάασιν  (Ζ  493)  82  ζγγεον  έοΰγον  (έρμίγγιον  Ιουλον  1ι.  ε. 
Ιγγαιον  ΙηηΙηεηπη  ΌηνΒηξ.  βρρ.  ρ.  74)  39  έγγονειν  ένεργειν,  σπεύδειν  (έγχονεΐν)  40  Ζγ- 
για'  τά  έν  τή  γχ}  (έγγεια)  ^1  ζγγιον  έγγντερον  42  εγγυώνται*  γεννώσιν  (γαμώαιλ) 
48  Ιγγονα  (8>τηιη3€ΐι.  ΙοΙ>.  XXXI  8)•  τά  τέκνα  των  τέκνων  51  έγγύαι  (ύ  351)*  αί  άναδοχαί 
ϋΖ  έγγυαλίξαι  (Α  353)•  έγχειρίσαι^  δούναι  εΙς  χείρας '  επειδή  τά  χύλα  (Ι.  κυλά)  γύαλα 
λέγεται,  6  όέ  λαμβάνων  τη  κύλλη  ή  (οοά.  τήν  κύλικα)  τη  χειρϊ  ταϋτα  λαμβάνει,  [καλούνται  όέ 
γυϊα  αΐ  χείρες^  57  έγγν&εν  {Ε  72  οΙ.);  ^γγΰς  1^9  έγγυος  (Ηε^Γ.  VII  22)•  ανάδοχος 
Αά  60:  έγγυητην  (ΜοεΓ.  160).  ή  61  εγγύτητα*  ,άκούσας  όέ  ώς  όμον  εΐεν  οί  πολέ- 
μιοι*^ (Χεη.  8ρ.  ΥβΙεΚ.  Αιηιηοη.  ρ.  162)  64  έγεγόναιεν  (ΛΓ34)'  έσήμαινεν  65  έγείνατο 
(0  526)•    έγέννηαεν  66   έγήρει   (β  48)•   αναστήσει  70   έγείρεο'   έγέρ^τι,   άνάστηθι 

(ιηβΙβρΙΐΓ.  Κ  169)  73   εγχλιξε*   τά   έτερων   έτέροις  έδίδου    (έγγνάλιζε)  74  εγκρεγαρ 

(Ψ*  865)•  έφθόνησεν  (οί,  έμέγηρε ,  μέγνρ^)  ^5   έγήρα  (Ρ  197)•  έγήρασεν  76   έγείναο 

{Ε  880)•   ΐγέννηπας         77   έγήγαρτος•   έπίχαρτος  (Ργοτ.  XI  4).   έπίχαρσις  (εΓ.  Αεβοΐι.  Ργομ. 

158,  160)  80  έγχάθετος  (Ιο5.  XXXI  9)*  δόλιος 82  έγκαχοϋμεν  (Π  €ογ.  IV 

μ  η 

1.  16)•  ή^ύψοΰμεν        98  Ζ  γ  χάρος  αϊ  ση  (Ι  378)*  έγχοιρο.  μοιρα^  ένΒανασίμφ  μοίρ^ 


459 


ίγχαρνα  —  ίγηβναάδίς 


460 


ίγ κάρτα*  τους χεκονρενμίνονς πύρους •  αλλά 

χαΐ  Ιγχαρπα  Φρύνιχος  ΔαναΙοίν        [97] 
ίγκατα^εμένω'  έγαατα^ίμΜνοί.  δνΐχώς 
έγχαταλέξει,'  ίναρι^μήσει 
ή^έγχατάνα*  χατά  γρώμι(¥\  χατά  νουν  (^ί, 

χατανά) 
έγχατειλεγμέ'νος'  έγχαταλελεγμένος 
έγχατειλΛ^Μμένη'  ληφ&είσα,  χεχρατημέντ^ 
έγχατέσιηβραν  (οί.  ΤΙιυΰ.  II  47,  3) •  ίφώρ- 

μησαν 
ίγχατέχεεν  ίνέχεεν 
ίγχατιλλω^αι  (Αββοΐι.  Ειιιη.  113)*   ίγχα- 

ταμυχτηρίσαί 
Ιγχαφος  (Ειιροΐ.  Γγ.  ίΙΙΙ  ρ.  666)*  ....  ίγχά- 

^αχ,  ίλάχίοτον 
^γχεραύλης•  6  τοΐς  ΦρυγΙοις  αύλύν.   ζχει 

γάρ  ό  αριστερός  χροσχείμενον  χέρας 
έγχεραυλήσαΐ'    τό    αύτό'    ηροσχειμένου 

γάρ  χέρατος  τφ   αύλφ  ιβδον,  δ&εν  κάί  6 

έγχεραύλης 
ίγχειται  (Ευη  Γγ.  813,  9)*  έπίχειται 
3γχείσ&ω'  τε^είσ&ω 

άγχεχαροΰταΐ'  ίγχαταβλίπει  Ρ^^] 

άγχέχλιται  (Ζ  77)*  ίγχειται,  έπήρεισται 
έγχεχοισυρωμένη  (Αγ.   ΝαΙ>1>.  46)*    διά 

Κοισύραν,    τήν   Μεγαχλέους   μητέρα    του 

Άλχμαιωνίδου,    Ιατι   6έ    σεμνυνομέντ^   τφ 

γένει 
έγχεχόμβωται    (ΕρΙοΙίθπη.  Γγ•  4)*    ^ε^- 

λίμα  ι 
έγχεχορδυλημένος  (Ατ.  ΝυΙ>1>.  11)*  ένει- 

λημένος  χαΐ  έγχεχαλυμμένος  (τ.  261) 
*Εγχέλαδος'  ή  *Αθηνά.  ή  δρος(ί).  ή  εύηχος 
έγχεντρίσι'  χέντροις.  δμοιον  χαϊ  μύωπες 

Ιγχεντροί^  οίς  οί  Ικηοι  χεντρίξονται 
έγχεντρω&έντες*  άσφαλισ&έντες 
έγχέφαλος  φ&ειρίασις'  νόσος  προβάτων 

[81] 
έγχ€χοιρίλωμένη(ν)•  λεπράν 


έγχεχρημένοί  (ΗβΓθ4.  ΤΙΙ  146)*   σπ&νδάς 

Ιχοντες 
έγχέχριχεν  έγχεχέντριχεν 
ίγχηροΐ'  θνητοί 
έγχίχρα  (8ορ1ΐΓθΐι•  ίτ.  2)•  έγχίρνα 
έγχιλ{ιχ)ίξεταί•  χαχοη&εύεται.  χαχοποιεϊ, 

διεβέβληντο   γάρ   έπϊ  κονηρίψ   οΐ  ΕΙλίΜες, 

{λέγεται  χαϊ  ό  Ειλίχιος  όλεθρος) 
ή^έγχιλιχίστρια*  περιαγνίστρια 
10    έγχίλλαφον  ουρά 

ίγχιλλον  ούράν  [11] 

έγχισσεύεται{Ε\ργθ€τΛψ.6ίβ)'  έμφύ^ται. 

πλέχεται  [Μ] 

ή^έγχλεφές•  έπι^υμητιχόν 
ή^έγχλεπίς'  επιθυμία  (τ.  ένηλεγείς) 
ή^έγχλέφωνος'  έρε&ιστής.  διεφθαρμέρος 
έγχλημα•  πταίσμα,  μέμ^ρις 
ίγχληρον  (ΕυΓ.  Ι.  Τ.  682  βρ.)*   έπίχληρον. 

πλούσιον.  ένούσιον  [<0] 

2•    έγχοαχίσαΐ'  έγχέαι  λάθρα  [41] 

έγχολεήσατο'  εΙς  τόν  χολεδν  χατέθβτο  τό 

ξίφος  (Α  220) 
έγχομβωθεΐς'  δεθείς  (?.  ένχ—)  [44] 

έγχονέοντες•      σπεύδοντες,     ενεργούντες• 

έπειγόμενοι  (139) 
ίγχόνως  (ΑββοΙι.  Α^.  374)*  ταχέως ^  έσπευ- 

{σ)μένως  [47.  48] 

ίγχοπρος*  ή  μή  δεομένη  χόπρου  χώρα 
έγχόπτει•  άναχόπτει  (άγχ'^) 
^    έγχορδυλήσαΐ'  ενειλήσαι 

έγχοσμειτε  (ο  218)•  έν  τάξει  τίθετε 
έγχοσμογενεΐς'  τους  άμα  τφ  χόσμφ  έγ- 

χριθέντας  [54] 

έγχότως'  όργίλως 
έγχουράδες'  τά  έν  τφ  προσόπφ  στίγματα^ 

χαϊ  οΐ  έν  ταΐς  όροφαΐς  γραφιχοϊ  [προσω^ 

πων]   πίναχες.    Ιστι  γάρ  χ  ουράς  (ς.  τίά.) 

ή  οροφή,  χαϊ  ό  γραπτός  πίναξ^  έγχονράς 

δέ    ό    χεχαρμένος,    ΑΙσχυλος    Μυρμώόσιν 


€00.    96  δάνεσιν       201  έγχαταλεγόμενος       3  {σχα^ραν        4  έγχατέχειν       6  ΕΜ. 

ε 
310,  21        7  φρούνοις        8   έγχαίρεον  ανλήσαι   (Η.  ο.  έγκαιΐ» αυλήσαι)        14  έγχεχριωρω- 
μένη,  διά  χριώραν        16  Ιβ^βΙ^βηΙυΓ  ροβΐ  ίστι  όέ  (^1.  214):  ένειλημένη,  χαϊ  χεχορδυληαένη  χαϊ 
έγχεχαλνμμένη  χαϊ         18   έγχέντοοις  —   έγχεντρίοις         20   ατθειρι^  22  έγχεχυ\   λέπραν 

Λ  έγχίσχρα,   έχέρνα    (οί.  κίχρίΐ)        30  ούράν   [λέγεται  —  όλεθρος]        (40   Οί.   έξεχοδόαξεν) 
&2  \ται  1)18        56  έγχούρας  ό  γεγραμμένος  —  μυρμήοοσιν 

ΗΕδ.  97  Ιγχασιν  {Α  438)•  έντέροις,  σπλάγχνοις  212  έγχέχλιται  (Ζ  77)•  έπη- 
ρεισται  21  έγχέφαλος  οέ  παρ*  αύλόν  ανέδραμε  (Ρ  297)•  έξεφύσησε  (συνεξέρρευσε^) 
τω  ποτιαμφ  τοϋ  αίματος  31  έγχίς  (ΟβΙΙίιη.  Γγ.  ΟΟΰΧΙ)*  ε^;  χρωτα  χεχάρθαι  (τ.  εγχτισις) 
9λ  έγχισσήσωσιν  (6βη68.  XXX  38)•  έπιθυμήσωσιν  39  ξγχλητον  (δίΓθε.  ΧΙ.Ι1  17)•  η}ν 
σύνοδον,  παραίτησιν  41  εγχυος'  έγγαστρωμένη  γυνή  (έγχοιος  οτάο\  ηβΐθ  6  χοιοφόοος) 
44  Ιγχομμα  (Εχοά.  XXXI Υ  12)*  πρόσχομμα  47  έγχοπήν  (Ι  €θΓ.  IX  12)•  ίνεδρον,  έμπόύΐον 
48  Ιγχοποι  (Εοοί.  1  8)•  δυσχερείς       Μ  έγχότημα  (ΐ6Γ€ΐιι•  ΧΙΥΙΙΙ  39)*  οργή•  μανία 


461 


ίγχραγγάν»»ν  —  ίγχ$»ρα»α 


462 


(Γγ.  138).  €ΐ  μή  άρα  Ισοδυναμείς  ώς  χότψ 
(χστώΐ)  χαϊ  ένΒχότονν  χαρά  ΣοψΟίΑΛ 

έγχραγγάν€ΐν'  (έμ)βοαν 
έγχρασίχολοί  (ΟβΠίιη.  ίτ.  ΧΧΧΥ1ΙΙ)•  ίίδος 

Ιχβνων 
έγχρατήσαι*  χαρτίρηααι 
έγχρατως  (ΤΙιαο.  Ι  76  ΥΙ  92,  2)*  χαρτβ^- 

χώς,  ύηοταχτίχως  [91Κ\ 

έγχρίδες  (8ΐ«•ί€ΐιθΓ.)'  κέμμα  ίλαίφ  έψόμε-    10 

νον  χαϊ  μεΧιτονμενον  [ροι(  Μ] 

έγχριχάδβία'  συναφή  χειρών  εΙς  τούκίσω 
έγχρίχια•  ξύλα  χεχαμμένα  Λ/ι] 

Ιγχριτος'" έχλελεγμένος, ίξειλεγμένος  [68. •9] 
Ιγχρυκτος'  ηέμματος  είδος 
έγχρυ^ραμένω'   ίγχρυχράμενοί.  δυϊχώς 

12-14] 
Ιγχυδον  Μοξον  (οοΐ.  83,  12) 
ζγχυχλα•    τα  ίγχυχλούμενα  τφ   βίφ^   χαϊ 

συνήθη  [Π]    20 

έγχύ(χ)λία  μαθήματα  (Αγ!ι(.  Νίοοιη.13)* 

τά  (ξω 
έγχύχλιον  τό  ηανταχοΰ  ή^χυχνών.  ή  Ζευς 

παρ   Άθηναίοις  (έΛίχυχλΙδιος) 
έγχύμονα'  (γχυα 
ίγχυσΙχωΧος'    άνωθεν   άκό    του    χύσου 

χωλός 
ίγχυτί  (ΟιΙΙΙιιι.  &.  €€€ΧΙ)'  εΙς  χρωτα  χβ- 

χάρθοί  (ϋί.  ΑγοΙιΠ.  Γγ.  36) 
ίγχυτον  Ιγχατον.  Λάχωνες  {^ΑλχαΙος%)  30 

Ιγχωμιάξεί'  έααινεΐ^  χαλως  λέγει 
ίγχωμιον    (ΗΜίοά.   Ορρ.    342)*    ίνδημον• 

χώμαι   γάρ   τά    τοΰ    δήμου    συατήματα 

[86.  81] 
Σγλαιρεν  έσχάλευαεν 


ίγλιξόμην  (ΡΙβΙο)*   ίχεθύμησα^  άηό  τοΰ 

γλίχεαθαι 
έγγλωττογάστορες   (Αγ.   Ατ.  1696)*   οΐ 

άηό  τοΰ  λέγειν  βιοτεύοντες  [91 — 93] 

Ιγμεν  ίχειν       . 
ίγνάμφθη*  έχαμφθη.  ίχλασθη 
ζγναίρεν  ίχεισεν,  Ιχαμιρεν 
έγνυπωμένον  ταλαϋιωρον,  φΒτηφές 
έγνυχώθη'  τρυφ^.  χαϊ  τό  ένέΦτΙον      [99] 
Ιγνω*  ώμίλησεν  άνήρ  προς  γυναΐχα 
ίγνωσιμάχησεν  (Η6γο(Ι.  III  25?)'  έαυτοΰ 

χατέγνω^  μή  δυναμένου  μάχεσθαι  ηρός  τους 

άντύίάλους 
^γρεμάχας  (δορίι.  00.  1054)*   Ιγερσιμάχας 

[803.4] 
έγρήγορεν  αγρυπνεί  [8] 

έγρήγορος•  εύγρήγορος 
Ιγρηνται  (ΑφρΙμ)*  -^ρηνται 
έγρήσασα  (Αβοΐββ)*  λαβοΰσα  [10] 

έγρήσσων  (Α6ο1μ)*  ίγρηγορως,  [  ]  άγρυ^ 

ηνών  [12—14] 

έγρυηνεΐ  (Αβοΐββ)*  αγρυπνεί 
ίγυμνααάμην  ίγυμνήτευσα  [11] 

έγχαδές  (— λ^ί?)•  νέον  άχρατον      [19.  29] 
έγχαή^λεΐν  χαταχασμάσθαι,   [Αάχωνες 
ή^ίγχαλίδες•  διαπεπαρμένοι  ήλοι 
έγχάσχειν   (Αγ.  Υββρ.  721)•   χαταγεΧαν 

[25-21] 
ή^^γχειδαι*  τηρτμαϊ  δανείων 
έγχείν  {Β  630)•  δόρατι  [80] 

έγχειρίας  (Ηίρρθ€Γ.  άί  βτϊ,  ρ.  8,  1?)*  [  ] 

επιχειρήματα  [12] 

εγχειρίδια•    σκεύη,   χαϊ  όργανα  σχευΰν, 

ήγουν  δόρατα,   χαϊ  τά  ίν  χειρϊ  (μαχαίρια) 

[34-36] 


000.  "Κ'ίγχραμπανεϊν  64  έγχριχαδία  (εί.  έφεδρίξειν)  65  χεχαυμένα  61  έ^λ\ 
(19  ύ.  ίσχαρίτης)  Ροβ1 11]  282  Ιγχτισισείς  —  χεχ.,άοθαι  81  ίπϊ  82  €Γ.  71  83  έγχυ- 
λον  99  έγχΧ\  98  εγνυπωσθή  Ρθ8(  301]  146  8  ήιρηνται  (ίγρημι  =  άγρέω) 
9  μαθσΰσα       16  εγύμνασμαι       (18  εί.  δυοχαλία  βΙ  έπαγχαλιξον)        (22  γάλλοι  =  ήλοι) 

ΗΕ8.  51  έγχράτει4'  άσχησις  62  •\έγχρί•  χοίλφ  χαϊ  χενώ  {Ιγχει  =  άγχει)  ΡοιΙ 
63]  Ινιοι  όέ  ^άμανίτας  (μέ»  εί.  Εχοά.  ΧΥΙ  31)  66  έγχρίς  (ΕζοΑ.  ΧΥΙ  31)•  γλυχάς  ίξ 
ϋλαΐσυ  ύδαρίς         68  Ιγχριτοΐ'  τό  αυτό         69  έγχουφίας  (βοΗοΙ.  (νβηββ.  ΧΥΙΙΙ  6)*  άρτου 

είδος^  ό  έν  σποδφ  γενόμενος,  τω  μή  είναι  χλίβανον        ί2  εγχυα' 13  έγχυον 

14  ίγχυος'  γυνή (241)  Ί1  έγχυχλήσω*  ίγχ'σΧύιρω  (ίχχ—  Βίβ)  86  έγχωπή 

(Ι  ΟοΓ.  IX  12)•  έμπόδιον        81  ίγλασας  (Ρ  166)•  ύπέμεινας        91  ίγμα  (]7  549)*  όχύρωμα. 
στΰλΛς  (τ.  Ιμπα)        92  έχμαγείον  έχτύπωαα        93  1(χμα)γματα'  τύποι      99  έγνωδως• 


_^  ,  -^  ,^, ,  ,  ν  ,  ^αχαταβολην,  ή  όίχης,  ή  κρίσεως  Ιο  έγρ^οας• 

στόμα  (ΗίρροοΓ.  111   ρ.  433)•  ή  πόρου  14  έγρόμενοι  (Υ  166)•   συλλεγόμενοι  (αχρ— ) 

11  έγύρωσε  (ΙοΙ).  ΧΧΥΙ 10)•  περιετείχισε  πάντοθεν  19  έγχίδιον  ίγγιον  (255)  20  ^χχι)- 
λι^;•  διά  τοΰ  ν,  β?όο;  Ιχθύος  25  ^χ;^εα  (/Ι  447  81.)•  ό($ρατα  26  Ιγχει  {Β  389  &1.)•  δόραιτι 
21  έγχέτας  (Γ 345)•  δόρατα,  λόγχαι  30  ^νχβ^ι^σι  (Β  818)*  δόοασιν  Μ  31:  ιζδε^^  ι^ 
(εκεχειρίας)  32  έγχειοίδιον  (Ι«ΧΧ)•  ξιφίοιον  μικρόν,  ή  τμητικον  όργανον  34  ^νχ^ι- 
ρίξω• 9&  έγχείρισις• ύο  εγχείρημα•  τόλμημα  (ΐ€Τ€ΐη.\Χ1ί70),  έπιτήδίυμΛ 


Μ3 


ίγχβ$ρονντας  —  ίδίατρος 


464 


έγχΒίρονντας•  τολμώντας 
έγχειρογάστορες'    οΐ   από   των  χειρών 

γαστριζόμενοί  χαϊ  τιβ  γαοτρϊ  Λορίξοντες• 

λέγονται  δέ  χαϊ  γαστρόχειρες 
ή^'Εγχειος•  ^Αφροδίτη.  Κύπριοι, 
ίγχεον  (ϋΓ.  Αγ.  Ε<ι<ι.  118)-  άπαρξαι  ^εοΐς 
ίγχεβίμαργος'  εγχει  μαινόμενος 
εγχεαίμωροι    (Η  134)*    ηερϊ  τά  δόρατα 

μεμορημίνοι,  τοντεστι  πεπονημένοι       [43] 
έγχεσίπαλλοι•   οί  τά  δόρατα  πάλλοντες. 

πολεμιαταί  [45 — 47] 

ί  γ  χηλό  ς*  επίδεσμος  Ιατριχός  {έγχ — ) 
έγχημώμενοΐ'  έγχάσχοντες 
'\  έγχηρωτύλεΐ'  έπιχαΐρουσιν 
έγχλίαμα'  •\ μαϋρον  (μύρου)  όνομα 
έγχλίει  (ΑββεΙι.  δαρρί.  914 ?)*  εντρυφά 
ίγχλοάσ&αι  (άσαιΐ)*  έμφνναι 
—  β^'  χοδαΐα  (Οχρηί)*  ά&ρόα 
Ιγχος'    έγχείρίδιον.    δόρν^   {από  τον  έν  τ^ 

χειρί  είναι) 
ξγχονσα  (Αγ.  ΤΙιβδίη.  ίΓ.  VI) '  ^Ιξα  τις^  (τβ) 

παρειάς  έρν&ραίνονσιν  αΐ  γνναΐχες 
ίγχοντον '    {άρτον)    στεάτινον.     Αάχωνες 

[58.  59] 
εγ χρίει  (ΡΙβΙ.  ΡΗββάη  2δ1  Ο)•  τύπτει.  έγ- 

χεντρίζει,  {εμπίπτει) 
ένχρίητων  (ΗίρροοΓ.  III  ρ.  177)*  προσπε- 

λάζων  (ΗβΓοά.  III  85) 
ίγχρίμπτεται{Εϋτοά.Ύ.  Ηοιη. 30) •  εγγίζει 

[63] 
έγχριμφ^ηναΐ'   ένερεισ&ηναι.   προσπελα- 

σ&ήναι 
έγχριμφ&ήτω  {Ψ  Ζ3Β)'  έμπελασ^ήτω 
έγχρίμιραΐ'  πλησιάσαι,  ψανσαι,  έγγίσαι  [67] 
εγχρονος*  πρόσκαιρος 


έγχρώσας'  χρίαας 

ίψχνματα'  ηλαχούντων  είδος 

έγχυτριεΖς  (Αγ.  Υ^βρ.  289) '  άποχτενεΐς- 
μετενήνεχται  όέ  άπό  των  έν  ταΖς  χύτραις 
έχτιΒεμένων  παίδων 

ίρχντρίζειν'  έχτιθέναι  βρέφος  έν  2[ύτρψ> 

έγχώριον  τόχος,  δάνειον 

Έγχώ'  ή  Σεμέλη  οΰτως  έχαλεΐτο      [75.  76] 

έγώγνον  άρχαΐον  (ώγνγιον) 
10    έγφμαι'  έγώ  οΐμαι^  νομίζω  [79] 

έγώνη'  έγώ,  Δάχωνες  [81 — 86] 

έδάην  Ιμα9ον  (Εητ.  Ηΰο.  77)*  Ιγνωιν^  αν- 

^ηίκα,  ένόησα 

έοάης'  Ιμα^ες 

έδαης*  έχάης  [87 — 99] 

Ιδαισεν  (ΗβΓοά.  Ι  162)-  εύώχηση 

έδαχτύλιζον  έδαχτυλοδείχτονν 

-^έδαλάχ&η'  έδήχθη  [Μ.  96] 

έδάμνη'  έδαμάσΘη 
20    ίδαμνον*  έδάμαζον 

έδανά'  εδώδιμα^  βρώσιμα 

έ  δ  αν  οι  ς '  βρωσίμοις,  Αίαχνλος  {ίτ•  415) 

ή^έδάνη*  είδος  αμπέλου 

έδανόν  {5  172)•  ευώδες,  ήδύ.  λιτόν 

έδαπτον  ησ^ιον 

ίδαπτεν*  ομοίως 

ίδαρ'  βρώμα 

ξδαρ&εν  έχοιμήθη  (τ.  έδραζε») 

έδάσ^η'  έμερίσ^.  άπεχρί^ 
30    έδάσαντο'  έμερίσαντο 

έδαυσεν  (Αβοΐββ)*  έχοιμήθη  [669.  16] 

έδαφίσ&ησαν     είς    έδαφος    άν^ίρέ&ησαν 

[12—15] 

έδέατρος'  προγεύστης  βασιλέως  (ΑΓίβηιίάο- 
τυβ).  επιμελητής  δείπνου 


ΟΟΠ.  42  μεμωρΐ  44  \παλοι  (Ρΐιίΐοΐ.  IV  619)  50  έγχηρώ-  η01ι)ί  έπί  χερσίν  (Οο- 
Γί€β?)  54  έγχόδια  55  άπό  χτλ.  ροβΐ  58  56  παρ*  Ί]ς  61  έγχοΰν,  τόν  Λί  έγ  χ  ρ  ί- 
πταται^ έ.,  εμπίπτει  (70  ίνχντα^)  86  έδες  89  ΙηΓη  ένδάναϊ;  έδα^ιίάν^  έρημία  €γτ. 
Ογ.  602.6  έδαπτνον  ^^  εδαπτνεν  (4  είδαρ  ,Ιδαρ ;  εί.  έαρ)  5  έδαρ&η  (8  άδανώς. 
δΛυω) 


γρώ  (θ  298)•  εΙς  χρώτα  75  Ιχώ  δέ  χε  (Α  137)•  έγώ  όέ  οΰν  76  έγώ  όέ  μέν  έγώ  όέ 
[ναι]  79  έγών  αύτυς  {Ψ  579)•  έγώ  81  έγώ  σου  όναίμην  (Ρβαΐ.  βΑ  ΡΜΙβιη.  20)•  έγώ 
σον  απολαύσω  {Ηηε ρενϋπ^Ι  ναί)  82  έδαες'  έδειξας  (βΑ  δέδαες).  άμαθες  (αά  έδάης)  83  έδάην 
(Γ 208)•  έμα^εν  Η1  έδαΐζετο'  χατεχόπτετο.  έμεοίζετο  (0  629)  88  έδαίννυντο  (Η477)• 
ήσΒιον,  εϋωχοϋντο  80  έδάαια'  έρημία  (ένδαμια*  ένδηαία)  90  έδάϊζε  (Φ  147)*  χατέ- 
χοΠίεν        94  έδάμη  {Β  860)•  έδαμάσ^η.  άπώλετο        9^  έδάμνα'  έδάμαζεν  {Ε  391).  ωλλνεν 


βούμην 


465 


ίόβόή»»  —  ίόος 


46« 


ίδβδήα  (ΗμΙοΙ 8μΙ.  1(6)•  ρ8]  <^«χέχ«νη 

έδέησέ  μον  χρείαν  μον  ίσχεν 
ίδβΐ'  έχρήρ^  Ιχροζίν  [2&— β] 

έδίΐλόμαν  (Βοβοϋ)-  έβ9υλάμφ>       [Μ.  υ] 
Ιδειν'  έσ&Ιειν  καρά  {ηαρ*  δ%)  τους  όδάη^ 

τας  (έδόντας  ΑβοΗ€0?)  [^ 

έδεινολογεΐτο•    δεινούς  λόγους  Ιλεγε» 

[8».  Μ] 
έδεΐτο•  ίχρ^ίξε^  χρείαν  έίχεν^  έδέετο  1• 

έδελώνη*  άν^ς  [89] 

έδέννασεν  (ΕυΓ.  ΚΙιμ.  925)*    έχλεύασεν^ 

ύβρισεν 
έδεξίοΰτο  (ΑεΙι^βί  Γγ.  39)*  έξεναγώγησεν 
ίδεος'  θεσσαλίχός  θρόνος  (Ηίρρθ€Τ.  ΙΠ 

ρ.  143  Κ)  [43] 

Εδεσμα  ν  Ιφαγον 
ίδεσιν  ίεροίς 

ί δεσμά  {ΟλΜ,  Οί•η.  148)-  βρώμα 
εδέσματα•  φάγια.  βρόματα  20 

έδεσμευσάσ^ην  έδέσμευσαν,  δυϊχως 
Έδεσσαΐος'  ό  Ήραχλής  έν  Έδέσσχι 
ίδεστή•  βρωτή 

έδεστός•  βρείσει  ύησκίητων  χαΧ  τροψη 
ίδεταΐ'  έσ&Ιει  [53] 

έδεύησεν  (ι  483)*    ενδεής    έγένετο.   (637) 

ένέλιπεν,  ήγγισεν  [55] 

έδέων  οίχιων  [ροβΙ  58] 

ίδη'  χαΒέδραι,  τά  Ιερά.  ή  τά  εδάφη 
έδηδών  φαγέδαινά  [59]    30 

Ε  δη  εν  ευρεν  (εί.  δεΐν,  δηεις  δήετε) 
εδηλησαντο  ( ^  156  χ 459)*  ίβλαχραν^  διέ- 

φ^ειραν 
-^ έδηλείσαντο'  ηχολούΒηααν  [88] 

έδηΧ-ήσω'  έχαχοηοίησας^  ίβλα^ρας    [65.  6^ 


έδητνος  {Α  469)*  βρείσεως^  ^ρ^Ψ^ί'  ^^ 

του  έδειν  [88] 

έδ^ωσαν  έηολέμησαν  [78.  71] 

έδίξησα  έμεωϋτόν  (ΗβηεΙΗ.)*    έζήτησα 

έμαυτάν  [78.  74] 

έδιχαιβό&η  (ΗΙρροοτ.  ΙΠ  ρ.  466  Κ)*    ϊσως 

έμερίσΒη  [78] 

Ιδίχεν  ίβαλεν,  Ιρρυφεν  [78] 

έδίνευον  (δ  19)*  ώρχοΰντο  [88] 

έδινή^η•  ηεριηνέχΒη  [82] 

έδίωσεν  έξέωσεν  [84] 

Εδνα  (ΑροΗ.  62|  16)*  φερνή^  τά  ύηδ  των 

μνηστήρων  τοΖς  μντ^τευομέναις  δώόιιβνα, 

ΜεΙλια  όέ  τά  ύηό  των  γονΙων  ταϊς  γα- 

μουμέναις 
έδνάς•  ή  από  των  Ιδνων  έδητύς 
έδνεύειν  ένεχυράζειν 
ίδνιος  χιτών•    όν  πρώτον  ή  νύμφη  τψ 

νυμφίφ  δίδωσιν 
έδνοηάλίζεν  {Δ  472)  •  άνηρει.  άνέτρεπεν. 

έφόνευεν,   έσχύλευεν,   έχαχοηοίει,    έτίνασ- 

σεν.  είλχεν 
έδνωτήν  έγγαμίστήν  νυμφίφ 
έδόχαξεν  άπεδέχετο 
έδομή&ησαν  φχοδομη9ησαν 
ι  δον  (Ηββίοά.  Τ1ΐ60β.  30)*  Ιδοσαν     [94.  95] 
ίδοξεν  ένομίσθη 
έδοξοεΖ•  άγαλματοκοιεΐ 
έδοξό&η  (Εετϋά.  Τ1ΙΙ  125)•  έδοξάσΘη 
•^ έδοργύηευσεν  ίσφαξεν,  η  έπέρανεν 
έδόρπησαν  έδείπνησαν    δόρηος  γάρ  ό 

δείπνος 
εδος'  Εδαφος  (Ο  ίϋ),  γη.  Ιερόν  (ΡΙβΙ.  ΡΙιββ^. 

ρ.  III  Β),   άγαλμα,   θρόνος,  λόγος,   φρόν^ 

τισμα ,  *ώρα.  ή  βάσις.  βρέτας.  βά^ρον,  τέ^ 


€00.  17.  18  διφχει  έφχεί  ή  έξεχέχαυτο  (33  έδυσφόοουν  βάάΚ  €.  171)  45  ίδέσιν^ 
Ιερεΰσι»  51  τρυφη  61  |ατο,  \εν  Ηβ  82  έδήλοντο•  ήβουλήθησανί  87  έδεΐν  89  εϊ- 
ίΰηερ       88  ίδων  εδοσα       501  ίασις'  βρέτας 

ΗΕ8.  [18]  δίώχει  έφχει  (1ι.  6.  Ιδεδίει'  έδεδοίχει)  19  ίδέτμαον  ίδείχνυον  (δέ- 
δασν)  2»έδετμέτο  (Λ^683)•  ώχοδομψη  1\  Ιδεε  (β  η%)'  έσ»1εις  Ζ2  έδέξετο- 
ΙπολεμεΙτο  25  έδει  (Ο  636)*  ησ^ιεν^  η  έσ&ίει  26  έδειγμάτησεν  (Οοΐοββ.  II  15)•  ^όι^- 
μοσίευσεν  27  έδείδιμβν  (Ζ  99)*  έφοβούμε^α  28  έδειχανόωντο  {0^)'  -ήσπάξοντο 
(478)  80  έδειμαν  (0436)-  ψκοδόμησαν,  έχτισαν  31  έδειμεν  (1349)*  ομοίως  33  έδει- 
ναζον  (II  Μθΰο.  ΙΥ  35)*  δεινώς  έφερον  35  έδεισεν  {Α  33)*  έφοβή&η  36  έδειραν 
(Α  469)*  έξέδειοαν.  έξεδερμάτισαν  39  έδέμ  (Θβηεβ.  11  8)*  τρυφιη  43  ^όεοΓν*  Ιερείς  ^446) 
58  έδενες  (Ρ  142)*  έλιπες  55  έδεύετο  (^468)*  έκορέννντο,  έπανετο,  ηνφραίνετο,  έβρέχετο 
(Ρ  361 1),  ενδεής  ήν  (Β  431),  έχρησεν  (ν.  534)  ΡοβΙ  56:  χα^εδρων  (Α  581)  59  έδηδώς 
(Ρ  642)*  χαταβεβρωχώς  63  εδημηνόρησε  (ρβΓ&ρΙι.  Α  385)*  τφ  πλή&ει  είπεν,  έλάλτιμτεν 
65  έδησεν  {Χ  398)*  ένέδησεν  66  ή^  έδ^τυεν  διεΐλεν^  όφ'ρει  (ό'  έντννεν)  68  έδητύς• 
τροφής  βρύσις  70  έδήενεν  (Χ 495)*  έβρεχεν.  έμόλυνεν  (ονύο  έδίαινεν)  71  έδίδον  χατέ- 
μα^ον  73  εδεήδιεν  (Χ 495)*  έβοεξεν  74  έδίηνεν  (Χ 495)*  έβρεχεν  (έμόλυνεν)  76  έδι- 
χανόωντο  (086)*  έδεξιοϋντο  (428)  78  έδίχοντο'  έπορεύοντο  (ρ&Γ8ρ}ΐΓ.  Β  602)  80  (^ό*- 
νείσ^ην)•  έδινονντο,  περιεστρέφοντο  (ρίΓβρΙι.  Ρ  680)  82  έδινον  (2494.  605)  ώρχοΰντο 
84  ίδμαιναι  {Δ  345)*  Ισ&Ιειν  94  έδονται  (Δ  237)*  φάγωσιν  95  ^όοντα^  (ΙβΓβιη• 
XIX  9)*  τά  μέλι/  φάγωνται^  τάς  σάρχας 

30 


167 


ίδούηηΰαρ  «<•  1§ρ(ίή6§ς 


4ββ 


μένος  (ΕχαΐΡβ•  Ρ•  168,  17).    άσφάλισμα. 

ίδρασμα,  χα&έδρα  (θ  466) 
έδούκησαν  έ^όφησα»  [^^1 

ίδρη'  βάας.  χα^έδρα,  'ή  αννέδρα.  «αΐ  χα- 

Ιδρα^εν  (ν143)'  πατεχοψήθη 

[]  ίδραι  βουλής^  αΐ  έγίνοντο  κατά  ηεν- 

ταημερον  (έπτ — )  [7] 

ίδραΐον  βάσίμον,  στερεόν 
ίδρακεν  (Αηΐίηιβείλ.  ίτ,  XI)•  είδεν    [10. 11] 
έδραματονργή^η•  έηράχΒη 
ίδρανον  δίφρου^  κα&έδραν 
ίδρασεν  έκά&ιαεν.  έχόσμησεν 
ή^έδράσσατο'  βοιήσαωνας  -ηγε» 
-γέδρασσέτην  Ιδραααν.  δυϊχως 
έδρέιρατο'  έΒέρια^ 
έδρήεσσα'  βεβαία 
ίδρ^α'  συνέδρια 
έδρϊας  (εοιηίεαβ)*  άεϊ  ηνέων 
έδρίς'  εδραίος 

έδρύμαξεν  Ι^ραυαεν.  Ισφαξεν 
έδρύπτοντο  (Χ«ιι.  ΚΠ  111  1,  13)•  χατε- 

σηαράσσοντο 
έδρύιρατο'  χατημνξατο  [38.  84] 

ίδυν  έδυσαν  (^  222),  χατηΧ»ον  (^1  263) 

[36—89] 
έδύσοιξα'  ύηενόησα  [41 — 48] 

έδωδή  (^193)-  βρωμά 
εδώδιμος*  τρώχτης  («4  έδωδός  Τ€ΐ  έδός), 

βρώσιμος 


[Π.  18] 
[90—28] 


[29] 


εδωδίμων   τροφών^  βρωσίμην.    (^έδωδιί 

γάρ  ή  τροφή)  [4η 

Ιδωχε'  Λερί£ΛθΙη0€ν 
εδώλια  (δορί).  ΕΙ.  1393)•  τά  της  νπίς  ζυγά^ 

4φ*  ών  οί  έρέσσοντες  χα&έξονται,  μ^χαφο- 

ρίχως  καϊ  τά  της  οΙκίας  ίδρια 
έδ•ωλιός  (Αγ.  Αττ^_484)•  όρνέον  είδος 
έδωλός•  λόχος  Λακεδαιμονίων  οϋτως  έχα- 

λέϊτο  [91.  Μ] 

10    ^^  (Υ  171)•  αύτάν.  εαυτόν,  αυτό 
έέδέ{ΟίΜγ  εαυτόν  δέ 
έείδεσ&αΐ'  δοξάζει»  [&7— 00] 

Ιεικταΐ'  ώμοίωται  (ίΐχται)  [02] 

έεισάμενος'  όμοιώσας  (ηοη  Ηοη.)       [04] 
ίΜίσατο  (Ο  415  ΟλΠίοι.  €€γ.  44)•  ώμοΜη 

[00.  βη 

ϋλδεσ&αι-  έπιΘυμεΐν  [00—71] 

ίέλδωρ  (^41)*  έαι^μημα.  ευτυχές  όωραν• 

ή  βούλημα  (Α  456) 
20    ίελμένοι  (Σ  287)-  συγχεχλεισμένοι,  ίληλα- 

μενοι  [74] 

έέλποιμεν  4λπΙσαι  (κοιοΐμεν)       [70 — 79] 
ϋργετο'  συνείχετο  [81.82] 

^^ρχον  <1ί  201.  219)•    χωλύων.    χωρίζω». 

[λά  83]  αφορίζων 
ίεργμένα'  έγχεχλ(ε)ισμένα  [80] 

ϊερσαι  (Η  351)*  δρόσοι,  ψεχάδες 
ίερσήεις  (Ωα9)'  καλός,  δροσώδης.  ήλέξις 

άπό  των  δεδροσισμένων  άν&ων•  ταϋτα  γάρ 
30        χάλλίονα  φαίνεται 


€00.  Αχατωχή  6  έδρα&έν  (ύ.  Ιδαρ&εν)  10  €Γ.  (ίόραχι;  24—26  =  26.25.24 
24  έδριεσσά^  βέβαια  30  έδρί\  32  χατεμ|  85  ίδυναν  40  έδύσυξα  (45  τρω- 
χτός  Αΐείηείί.)      46  έδωγαθή,  ή  τροφή  ροβΐ  42      50  Ιδώλιος      87  έερσιής  —  δενδροσμένων 

ΗΕδ.  503  έδουσίν  (Ζ  142  βΐ.ν  έσ^ίουσιν  λά  6:  εδραι  (γ  7)  7  εδραίοι  (Ι  €ογ. 
XV  68)•  σταυροί ^  ασάλευτοι  10  ίδράχις•  όλιγάχις  (άοαιάχις)  11  εδραχον  {χ  197)• 
ϊδον  17  έδρασ&ήναι  (ΡΓονβΓΐ).  ΥΙΙΙ  25)*  παγήναι.  χαϊ  τα  δαοια  18  ίδρασμένη  (8ίπιε. 
XXII  η)'βεβαιο»εΐσα  20  ίδρχί  (Θ  162  11311)•  [ηοοσεδρεί^  χαϊ]  ηροεδρΐ^  21  Ιδρισο' 
χα^σο   (τ^δρισο)  22   έδριάσ&αι  (Α  646)-    χα&έζεσ&αι         28   έδριάσ&αΐ'    χα^σ^ι 

27  έδριοωντο  (Κ  198)•  ίχαθέζοντο  29  έορων  Ιποαττον,  ίηετέλουν  (ζρδον)  ^9ΖΙδυ* 
είσηλ^ε  (Γ  36),  κατηλ^,  χατέδυ  {Α  63)  84  έδέετο  {Β  431)•  ενδεής  ην  ^  ίδυσεν 
(Γ  332)•  ένεδύσατο  37  ίδύησεν  (ι  483)•  ήγγισεν,  ενδεής  έγένετο  {^^)  88  Ιδυνεν 
έδυσατο^^εδύσατο  (Γ  332)  39  έδυέετο  (Ο  120)*  ένεδύετο  41  ^όνττ^ν  (Ζ  19)•  χατηλ- 
^ν,  ή  άηέ^ανον  42  έδνον  (Φ  232)•  ό^\  δύνουσα  43  ^δοότ;*  τροφή  47  Ιό  οχ  α 
«ολλά  (^1  243)•  ηαρ*  *Ομήρω  ούδεϊς  εΰεργετήσας  αέμνηται  (θ  462),  ηλήν  της  Ναυσιχάας.  χαϊ 
αυτή  δ^  ώς  άχαχος  ηαρ&ένος  αυτό  Λοιεΐ  62  ίο  ων  (ι  297)*  έσ&ίων  53  έδωνα*  ξνγά. 
χατά  ζώμα  νεώς  57  έδνωτοί  (^V382)*  ίίεν&ερ{ο^)  χηδεσταί  58  έειδόμενος  (6Γβ^. 
Κλζ.  1.ΥΙΙΙ  44)•  όμοιούμενος  59  έειχοσόροιο  {ι  322)•  φορτηγού  τελείας ^  είχοσαχώηου 
60  Ιειπεν  (Ζ  375  βΐ.)*  εΐ^εν  62  έειχοσα  βοιέων  (χ  57)*  είχοσι  /?οων  ά^ιον.^  ι^  είχοσα-- 
ηλουν  64  ^εισάσ^ι^*^*  ωρμησαν  (Ο  544),  έπηλθον  66  έόσχεις  (δ  148)*  εΖχά^ει$:  άφο- 
μοίωσαι  βΊ  έείσω  {Ι  641)•  φοιο^τ/^  69  εε'λθσ  (Π  494)*  ^ν  έηι&υμίψ  έστω  70  ^^λ- 
όεται  (ΛΓ  638)•  έηιΒυμεΙ  71  έελδομένουσιν  (Η^φ  209)*  έηι&υμοϋσιν  74  ^έλιτβτο* 
ι^λπιζεν  (ΛΓ8).  φετο  76  ^βνόνναί  (Β  42)•  ένεδυσατο  77  ί^ρ/ει•  χολνει,  κατέχει  (1404) 
78  έέργα&εν  έχώρη(ι)σεν  {Ε  147)  79  ή  ωανήναι.   ή  όμοΐ€θ9ήναι.  δόξαι.  χωλϋσαι.  γνώ^ 

ναι  (»ά  έείσασ&αι)  81  ίεργεν*  είργεν  {Δ  130).  έχώλυσεν  82  έεργόμενοι*  κωλυόμενοι 
(2^^625)  Α4  88:  [έεργιεΐς  {Ω  419)•  κάλλος,  έριών]  85  έεργμέναι  (£  89)•  (ιτερ&-) 
ηεφραγμέναι^  ήσφαλισμέναι 


4β9 


ϋρίίης  —  19ημφν 


47» 


[10;  11] 


Ρ»-10| 


ϋρστ^ς•  δρ00<η)  [Μ  Μ] 

ή^έέσ^ην  (Σ  6171)*  ίμαράνΒη 

έέύ'^ω•  ήμφιέσ^ι»  [ρΜΐ  Μ] 

'^^6^ι^;*  €ν;ΐ^£ρ<ο1ρ.  ΒΰΜνήτως 

ί^χμέντ^•  συνεχόμενη  [96.  9^ 

ίξάλωσεν  ίμαχάρίσεν 

ΐξατωσά'ίίι^^'  δανσ0ψ^ 

ίξ^Χίν  ίβαλεν  [ροιΐ  βΟΟχ 
ίξΒταί'  χα^έξεται 
ίξ-ήλωσΒν  έφ^νησεν 
Μζινίν'  ίπΜσβέννυεν 
§ξό/ρονν'  ξωντας' σνν€λάμβαν&ν 
ίξωμένοι*  παρονής.  ίτοιμοι 
έξωμένφν  έζωσμένον  ζώνυ 
εηος'    αεαντον  {Α  393).    άγα&οΰ  (Τ  342)> 
νεανίου  ηροση^οϋς  [11] 

Μιίσον  ίααον 

ή[ ^ητνς'  άγα9έτης{ίΰτης%  ^ίαμύς%)  [Μ.»] 
ί^άδας•  ΐΒΙμονς^  αννή^Βΐς 
έθ^άδων  ί»1μων^  [18] 

ί^αλκον  έΒέρμαινον 
έ&άμβη*  ίξ&ιλάγη^  ίΒαμβήΒη 
έ^άμβησεν  έ^ανμασεν^  έξεηλάγψ 
έ^άμιξεν  (»  451)•  ίΛνχναξεν 
έ^ός'  ή^ξαμένος 
έ&άσσατο•  φχΊ]αατο.  ίχά^ιαεν 
ί»εεν•  ίτρεχεν  (Α  483).  -^ό^ει 
Ι^εΐ'  φΒείρεί.  ίρεθίξει  [^ά  36] 

ί^ειρα'  κόμη  τημελονμένη 
ί^είρχι  (Φ'347)•  ίηίμεΚείας.άξΐ(όσν  [39.40] 


έ^ειρομενον  χοσμούμενον.  ά^Λλλόμβνσν 

[42-44] 

έ&ελημοί  (Η«β.  Ορρ.  118)•  ηρό^μοι 

έ&ελήμως  (ΟιΗίιη.  Οίβη,  311)•    ιτροθήκο; 

[47.  48] 

έ^ελ,οχάχων  νύν  χαχά  ^ελόντων       [Μ] 

έ^ελοντάς'    τί^ύς  βονλομένους    (ΒβηοιΙΙι. 
247,  24).  ή  χορηγούς  (Τ1λ«1>3ΐιί  βρ.  Α^^•^οι. 
ρο«(.  €.  5) 
19    έ^ελοντηρας  (β2Β2)'    εθελουσίους^   θέ- 
λοντας 

ί&ελοντής  (ΗβΓΟ^•  Υ  110)•  έχουσίως^  αΰ- 
τοβουλήτως 

4&ελο«ρόξενο^  (ΤΙιαο.  III  70,  3)•  έχων 
χρόξενος 

έθελουργάς*  ίχοιμος^  0  χατά  θέλι^ιν  ερ- 
γαζόμενος 

ίθελουοίως  (ΧβΒ.  Ηί6Τ.  XI  12)•  έχουσίως^ 
χαρά  τό  θέλειν  [52.  Μ] 

10    Ιθέμωαεν  (ηοη  1 486) •  ι/(νάγχαθΒν.  έχοίτισεν 
{Ιγγίσαι) 

εθεν  έγχλίνόμενον  μέν  αύτον^  αυτής  (Γ 
128),  όρ&οτονούμενον  6έ  έαυτοΰ  {Β  96) 
χαΧ  ίαυτης  [61] 

ί&εον  Ιτρεχον  [62] 

έ&ερόμην  έΒερμαινόμην 

έ&έοΛίσεν*  ηροεΐηε»  [66] 

έθεταΐ'  [  ]  ηειρατοΑ  [68] 

;»ΐ7  αγαθά  [70—72] 

90    ίθ-ηχεν  {Α2)'  ^χοίησεν 

ίθήμων  ι  ]  ίμηειρος,  [  ]  αυνηθης 


€0Ρ.  (91  έμαράνθη  &ά59β?)  97  ^ζ€ίλ97σβν,  οΓ.  ρ^λβί  98.  99  Οί.  ξαγωσαι^  ξατω- 
ααι^  ξανώσατο  600  €ί.  έγχαζελεΐν  ΙΖφξωμένοί  έχδεδυμένοι  €  Ότ,  14  έξω  μεν  ο  ν 
[τρ  έοί^  ^.  ^.  10  έαυτοϋ  26  έδάδας  21  έθαυμάοθη  (35  Ι0'£€  «η  βΙο>θ£4  :=  Ιο^εε 
ΗβΓθ4.  1  11 1)        46  €ί.  675        51  Αϋι.  XIV  621  Γ        59  €ί.  θέμωαε 

ΗΕ8.  89  ίερτο  (ο  459)*  ίχρέμνα(το)  90  έέσσατο*  ένεδνσατο  (Κ  177).  ηεριεβάλ- 
λ0Γθ(Κ23)  Ρθ8ΐ92:  ^νβδ^όντο  (ϋί  464)  95  ^(ρρ>'ε&  (Α  693)*  είργάσατο^  {ί)ηεΛθίνχει 
Μέξάνθη-  έξηράνθη  (ήζάνΘη)  Ρο•1  600:  ^α/^ερ  601  εξεο'  χαθέζου  (Ζ  354)  €ί.  εΖζεο 
ί^εο  ϊζεο  2  εζεσθαι  (2  247)•  χα^^^εσθα»  2  Έξεχίας-  χράτηοις  θεοϋ  4  ίζέσθην 
(0  74)•  λχαθέαθτ^ααν.  όνιχσ;  (χατεοΛάσθησαν)  6  εζετο  (Ηοιη.)•  Ιχα^^^ετο         8  έξη  ων 

(Ε  92)•  νέον  χαΐ  άχμαίων  10  έ^({μενοι  (7  78  &).)•  χαθε^<$μεν<Μ  11  ε^ον  (Ω  522)• 
χαθέ^Φν,  χάθι^σο  16  1 77•  νπάρχίί  (1ί  300).   {τ§  ΙδΙςί  1148)  16  έή^;  (£371)•   ΙδΙας 

17  ίο  IX  ε  ρ  (^48)•  έ^ΐαφηxε^  χροήχατο  18  ^ι^λαχεν*  έλίίφθη  19  ε  ι;  ι»•  ύπηοχεν  (Β  217). 
1^  Μέαν  (1420)  21  έ^  (ί?165)•  ταΐς  ίαντοϋ  24  ^^α  ηάλιν  (Ηββίαά.  ΤΙ1609.  772)  25  έθα- 
γεν  "ήηάτα  (Φ  276)  28  Ιθαγενής"  εγχώριος^  εντόπιος  (τ.  αίθαγ —  8.  ν.  αίγειροτόμοι)  Α4 
Μ  τρέχει  (μ  407)  39  έθειρηξίη  (θ  42)•  θρι^Ι  της  επιμελείας  άξιουμέναις  40  /^εϊν 
^  έθους  Ιρχεσθαι  (ν.  1536)  42  Ιθελάεται-  επιθυμεί  {^ΟΕΕΑΔΕΤΑΙ  υ  35)  43  έθελ- 
γεν  -ήπατα  (Φ  276).  χατεπόνει  (οί,  έθαγεν)  44  έθελεν  (Φ  366)•  ^όυνατο  47  ^θελξεν 
<χ  319)•  ε/^  μεταβολ^|ν  ήγαγεν  48  ^^ελοθρτ/αχε^αν  (Οοΐβββ.  II  23)•  έθελοσέβειαν  (— (ΐ) 
50   ^Οελοχσφόν   (8ίΓ8€.  XIX  27)•    έθελόντως  χωφενων  52   ^θέλο   (^4  116)•  βονλομαι 

!ί3  εθεν  ^χα^.  αυτού,  αι5τ7;ί.  ίνωί^δν  β1  έθεντο  (Β  750)•  εποίησαν  63  έθερμάνθη 
(ΟΧ)•  έπτίσθη  60  έθεσαν  {Α  290)•  εποίησαν  Αά  67:  χα/εται  (αά  αίρεται  τβΐ  θέρεται). 
σχοτοΐ  68  ε^ετο  (^  274)•  έποίησεν  70  έθηεύμεθα  (4  218)•  έθεωροϋμεν  71  εθι/σαν 
(^  290)•  εποίησαν  72  έ^τ/σατο  (ί?  58)•  ^θτ|λασεν  73  ^^ι/ι/σαντο  (θ  17  τ  235)*  βΟεά- 
ιταντο        Αά  75:  έθών,  η  —  πρόθυμος  («4  έθελήμων) 

30  ♦  * 


471 


ί^ημούννη  —  ΒΪίβος  ^*β  ύέλας 


472 


έ^ησεν  •^^φανσεν.  ίθητευσεν  (Ριη^Μί•)  [78] 
§&1ζει,-  1»ος  ηοιέΐ  [80.  81] 

ί^λιβόμην  έστενοχωρονμιιν 
ΊΊθμτ}•  ατμό;,  χαπνός  λεπτός^  "^^^μή 
ή^έ^μοΐ'  ηολλοί.  δεσμοί,  πλόκαμοι 
ΐ^νισταί  (— ΐται)*  οί  έχ  τον  αύτοΰ  ΙΒνονς 

[8•] 
ί&όαξεν  ίχαϋ^έξετο 

ί&οντες  (Π  260)•  έ&ιξόμεροι  (τ.  ίοντες)        10 
έ^οινάτο'  ήσ&ίεν,  εύωχεΐτο.  ίτρύφα 
έ^όρνντο  (8ορΙι.  ίη  738)  •  όχεύετο  [91—98] 
ί»ραξεν  (ΡΙ&Ι.  ΡΚββάΓ.  32,  14  ΒΙ(.)*   Μ' 

ραξεν,  ίννξεν,  συνέΒηηεν  [9&] 

έβρεξε  ν  έπήλθεν,  ίδραμεν  [97.  98] 

έ^'ρισεν  ( Αββοΐι.  Α^. 636) *  -^  ίφριξερ  [700—2] 
έ&ρνηχοντο'  ίφλνάρουν 
έ&ρωσχεν  ήλλετο^  ^δα 
Μ^ρωσσεν  ίχίνείτο  [0.  7] 

Ι^νίεν  ίνεμαίνετο.  Ιτρεχερ  [9]    20 

έ&ώχατί'  εΐώ&ααιν  (τ.  εύέ&ωχεν) 
έ&ώχισε'  χατήρτισεν 
έ^ώμιξεν  έπέδηοεν 
ί^ον  (Ι  636)*   [  ]  φ&είρων.  [  ]  εΐ^ισμένος, 

τφ  έΟει  αγόμενος^  ή  έξ  ί&ονς  ηαραγινό' 

μένος 
ί&ώπενσεν  ίχολάχευσερ 
εΐ'  ηορενον 

εΐ  (Ιι.  Ηοιη.  Ι  13)*  ύηάρχεις 
εΐάξων    εΐα  έηιχελ£νων.   Ενρυίίδης  Χρυ-    30 

σίπηφ  (&.  841) 


φίαί*  των  όσηρίων  τά  άποχα&άρματα  (^α, 

€ί.  εϊλαί,  εΐοί) 
•^εΐαχέν  άσ^ερεΖν 

εΐαμεναί*  τόχοί  χάθυδροι  [21] 

εΐαμενή  {ά  483)*  τόπος ^  οηου  πόα  φύεται 

ηοταμοϋ  άποβάντος*  ή  ίλος  ΛοροΜοτέμΛ^ρ 

χά&νδρον.  ή  άνεψολή  κοταμαΰ  ψύτά  ίχβυ^α 
έίαρ'  ϋίμα  (βΛίενύηύ).  ή -ψυχή  (€ι11ίΒ•9Ι- 

Μΐιά.) 
είαροπότης  (Γ  871)*  αίμοαότης.  ψυχοΜό- 

της  [2&-η] 

εΐατο  (ΟβΙΗιη.  ϋβΐ.  61)•  Ιχα^^^ντο        [88] 
είβει   (Τ  323)-  δαχρυει,  βτάζει.  χΧοΙβι.  τή- 

χεταί  [8&— 40] 

είδαλίς•  Ορνις  ηοι4ς  (ν.  ΙδάΚίμος) 
είδαλίμας  (ο  278)*   χαλάς^   εύωψεις.    Μ 

του  είδους  εύμόρφους^  εύκρεπείς  [48] 

-^  είδαλίζεται,'  έναλίζετΜ 
είδα  ρ  (ΟλΠίΒΐ.)*  βρωμα^  αίτιον,  όφελος 
•^είδας'  εΙς  αύρων 
είδατι  (ΑροΠ.  Ιβχ.  63,  23)*  βρώματι 


•^είδαυλος•  λόγιος 
είδειεν  έφοβειτο.  ηνιατο 
εΐδέναΐ'  γνώναι 
εΐ  δέον  εΐ  πρέπον 
είδεος  (ΟβΙΗιη.  ίτ.  ΟΧΙΙΥ)• 

ματος 
εϊδεος  ίνδίοιο  (0&1Ηβι.1) 

(Τημβρινοϋ 
είδεοςήχε  σ^λα;  (€8ΐ1ίιιι.1)*  μορφής  άφήχε 

φως 


[49.80] 
[52] 


ΜλΜονς^  χαν- 


χαυματος  με- 


€00.  76  έθνμοσύνη  (77  ί^ιξεν  ίψαυσεν^)  83  χαμπτός  (84  {δ)ε9μοίγ  πολύ- 
δεσμοί  πλ.?)  96  Ι^ηξεν  (701  1»ρις  Ηββ.  α^ρίς  8ιιίά.  δ&ρις  Ζοη.  €.  1428,  €ί.  ΤΚ.  Βοηίεγ 
ΟΗεηί  1  1  ρ.  187—90)  12  Ιπηδ\  20  ε  Ι  αχ  ένα  ι  1Ά  €ί.  ^αρ  ηαρ  Ιαρα  24  €£.  φρο- 
πότης  Ιαροπότης  άεοοβλεΐ  46  Οί.  άας  (ΑΙΐΓβηβ  11  385)  48  είδύλος  ΕΙ».  295,  30  61  £^ 
δεΐεν  Ιι.  €.  Ιδιεν        66  ένδηοιο 

ΗΕ8.    78  ί&ειραι  (17  795)*  τρίχες  χεχοσμημέναι      80  ^^^^οντα;* 81  ^ί^λα- 

ιτβν  (σ  96)-  συνέτριψε.  Ιχλασεν  88  ^^νβα  (β.  ε.  Β  91)*  ^^ι^  91  ί^ορεν  (Ο  573) '  έηι^- 
διμτεν.  Ιβη  92  ^θο;-  συνήθεια  98  έ^όοσα  ((327)-  ο^ννα  96  ί^ραυσεν  (Εχοά.  ΧΥ6)- 
ϊπαυσεν  97  έ^ο^7<^^£ΐ'θν  (δβρίβηΐ.  XI  15)*  έτοίμως  έσενοντο  (έτίαων^  έσέβ,)  98  ί&ρια• 
ευδία  (αΐ — )  700  έθ'οίγχωσεν  (ξ  10)*  έπεγείσωσε*  γεϊσσος  δέ  εστί  των  οίχοδομημάτων  ή 
άνωτάτω  στεφανίς  1  £θρ£;-  ταλμίας.  χριός  2 — ε^ρυλίχ^η  περιεδρέφ^η  (7  396. 
395).  άπεσνρη  (τ.  ^^Αλ^;^^)  6  έ^ύειν  άγειν  7  ε^'υζεν  εχρουεν  9  ΙΟ'υνεν  ίόίω- 
χεν  (ευ  ΰ•  ν  ν  εν  ^  διφχβι  €γτ.  171)  Α4  13:  μα^ων  (ύ.  εί&εΐν).  —  εθισμός  Αά18:  Ιαγγελοι. 
χαϊ  άλεσαι]        21  εΐαμένον  νήνεμον.  χοΓΛον.  βοτανωδη        26  ^ία-  λέγεται  δέ  χαΧ  οισυλλά- 


σεν  (Κ  299)-  ίασεν  30  εΐεσχεν  (χ  427)-  συνεχώρει  31  εϊαται  (Β  137)*  χά^ηνται 
88  εΐαγχοϋν  (£343)*  βοώσαν  («η  βρίαγχον)  86  εΖτ^  (ό  153)-  ^<ίτα{;£.  χαΐ  τά  ομο&α  88  «^ 
γαρ-  εϊ^ε  γαρ  (Μοηη)  Ζ7  είνε  (ε  206)*  εϊπερ  ^  ει  δ*  άγε  (Ζ  376  ΟβΠίηι.  ΟΙβη.  81)* 
άγε  δη.  [εΙ  δ'  άγε  δη]  89  είδα  Ιδη  (μ  112)*  άνε  δτ)  40  εΐ  δ'  άγε  νυν  (Π  667)-  άγε 
δίή  άρτι  48  εΐδάλλεταΐ'  φαίνεται  (Ινδ^)  49  εΐ  όέ  αχβ  (Ζ376ν  είγε  δή  60  ε^όβι*, 
Ιλανιτ£4.  χυλίει  (εά  εΙλεΖ).  χΧείει.  χατέχει  (εά  είλεΐ).  ή  χάλίος^  ή  μορφή  (»ά  είδεϊ)  62  είδέ^ 
μων  γνωστιχός 


473 


ε!δΒ%α$  — Βίηο/ζ^ν 


471 


€Ζόεται  {Α  228)-  φα(»Βται^  δοχεί  β•). 

εΐ  δέ  τφ*  €ί  δέ  τινι 

€ΐδ6χ&ές'  άεώές^  (ΐίαχρον  τψ  Ιδέίν^  ι|«κ 

άμορφξ^ν 
Βίδεχ^έστατος'  μνσαρωτατος^  όι;α(β)«Αέ- 

στατος  [ϋ] 

-{-  €ΐδη&μός'  συστροφή.  φνγή  (€^Λ— ) [βλ Μ] 
είδημόνως•  έ«ιστημάνω$ 
είδ'ρ  χαντοίχι  (ΗβΓοά.  IV  21)*    άντϊ  τον 

ϋλκμ  Μολείς  (χαΐ)  "Ίΰονες  [ε]1δας  τάς  ΰλας    1• 

λέγουσα 
είδησις•  γνωσις 
ε  ι  δη  τοί'  εΐ  δη  σοι.  ϋν  τοι 
€  Ιδιον  (Ιδιον) '  νενοτισμένον^  ύγρόν 
€ίδίη•  ίδρώ.  άγεονιω  [7Ζ.  74] 

είδομένην  όμοιοΘεΐααν  [Μ] 

ειδοποιός  (ΑτίβΙ.  ϋίο.  Κΐΐι.  Χ  3)*  άναμορ- 

φωτής 
είδος'  χανμα:  σώμα,  χρώμα,  (δ^ρις,  ηρόσω~ 

Λον)  2• 

είδ'ούν  (δορίι.  ΟΤ.  851)  *  εΐ  όέ  οΰν  [80--8Ι] 
είδώ*  φρονησιν,  όψιν 
είδωλο  ν  όμοΙωμΛ^  είχύν^  αημεΐον  χαρά•. 

ντηριστιχόν  σκιοειδές 
είδωμεν  μά^ωμεν,  [ροβΙ  86]  [87] 

είελος  (83Τ9€ΐΐ8ληί) *  εϊλιγγος 
εΐεν  νπάρχοιεν.  \ίΙσαν  {εΙησαν%).  [  ]  χαΐ 

ταντα    μ^    οΰτως,    [  }    ή    άναφώνησις 

[ΙΝΙ— 92] 
ή^εΙείΒ•   •\ Ιτυζολεμιστου  νεανίσχου  [άναφώ-    30 

νησις  [94— Μ] 

εΐη'  Ιστιν  άφεσις,  χαΐ  Ιξεστιν 
εΐ&αρ  δέ'   ταχέως  δε*  [  ]   4^  ^^'^*  £«^ι 

οξέως,  χαΐ  ^χΗς  (έξης) 
-ίεΐ^εΐν  μα%εϊν  (▼.  ί&ων)  [800—2] 


εΐ9''  οντως'  μετά  ταντα  [4] 

εί^ύοντα*  ^ρμώντα 

εΐ^ννόμενον  έηίτονον  [7] 

εϊ^'ύψ άλλον  (Ρβυβ.  Α II.  1) *  τό  έντεταμένον 

αΐδοΐσν.    Δημοσθένης  δΐ  νεανίσκους  τινάς 

ασελγείς    τους    εΐϋ'νφάλλονς    εϊρηχεν. 

Μγεται  όέ  χαΐ  ποιήματα  τίνα  ίπϊ  τφ  Ιστα^ 

μένφ  φαλλφ  φδόμεμα  [9.  10] 

είχαδάρχαΐ'  π^οστάται  τινός  συστήματος 

(?.  έξειχάδιοι) 
είχάδες'  μέρη  τινά  φυλής 
είχάξειν  σχώχτειν.  έοιχάξειν  (γελοιάξειν)• 

τό  λέγειν  βμοιος  εΐ  τάδε* 
είχάξομεν  όμοιοΰμεν 
είχαθέοιμεν  παραχωρήσωμεν  (οί.  Μθ6Γ•) 
είχαιοβουλία'  ματαιότης 
είΜίολογία'  ματαιολογία 
είχαιομυ&εΐ'  ματ€Μ>λογεΐ^  φλυαρεί 
είχαϊον  ανωφελές,  μάταιον^  άργόν,  μωρόν 
εΐ  χαί  τις  άλλος  (Τγβ;.)*  ^  ουδεϊς  άλλος 
είχασία    (Χβη.  Μβιη.  111  20,  1)*    όμοιότης 

[22—26] 
είχε IV  ύποχωρεΖν  [27 — 21] 

είχη'  μάτην^  δ&εν  χαϊ  είχαιος  6  μάταιος^ 

ή  άχαίρως^  ή  ώς  έτυχεν 
εΐ  χ  η  λ^ς  (Ο&πη.  ρορ.  Ιγ.  17)*  έάν  τολμήσης 

(αΐ  χα  λτβς) 
είχλεϊ'  δειπνεΐ 
είαλόν  δεΐχνον  (ν.  ^^  είχλω) 
•\εΙχνειταΐ'  άλλος  αυτόν  εΙσφέρει        [07] 
είχομεν  ύηοχωροϋμεν,  άναχωροΰμεν 
είχόνα'  χαρακτήρα^  τύηον 
ε  1x6 ς*    τάχα.    Ισως,    εύλογον,    άχόλουθον, 

ενίοτε  χαϊ  σημαίνει  τό  μή  πάντως  δν  [41] 
είχός  ^ν*  ένεχώρει 


€00.  68  παντοία  79  είδ  —  Ιδέ  85  χαρακτήριον  806  έηίπονον  8  Ρβιιββη. 
ΕιΐΒΐΙι.  1413,  38  13  €ί.  έρκάξειν  15  [έσοιμεν  \ίσωμεν  33  είκήλας  35  είκλόν  40  77 
συμβαίνει 

ΗΕ8.    59  εΐ  δ' έτεόν  (Η  359)*   εϊδε  έλήθεται        63   είδη  (Ιείδή),   είδος'   καΰμα. 
χρώμα,  σώμα,  δτ^ις,  πρόσωπον        65  είδ  η  λήγε  (π  317  αϊ  νηλιτεΐς)'  άναμάρτητον       66  εί  δή' 
όμοϋ'  εΐ  δη  άμα  (ι4ο6?)         73   εϊδωλον   σκιάν   (βεΗοΙ.  ΕαΓ.  ΡΗ.  1543)         74  είδομένη 
{Β  280)'  έοικνΐα,  ώμοιωαένη  76   είδόμενος'  έοικώς ,   ομοιωθείς  (Ε  1^2)  80  είδύει 

(Γ  71)•   χα^εύδει  81   είδυίη   (^  365)*   είδυία,  επισταμένη  82   είδνίησιν  (Α  β(ϊβ)' 


υποχωρείς ,, «,-*  .  -        ο. ,-  .^,. 

ήλΒεν,  ή  έάν  πως         28  είκελον  (2^330)*  δμοων  29  εϊκεσ&αι  {Α  19)*  παραγενέσ&αι 

80  είχετο'  ήλ&ε^  παρεγένετο  (θ  149)         31   είχεται  {ά  509)*  ύποχωρεΐτίΐι^  δώται  χιάραρ 
87  είχοι  (σ373)*  νποχωρήσοι       41  είχοσάβοιον  (χ  67)•  είκοσι  βοών  άξιον,  είχοσααλουν 


475 


$ί*σά$  —  9ίΐίχ&η 


47β 


Μΐχόσΐ'  χαραχτηρσιν 

είχοσινηριτ*  άηοινα  (Χ  319)*  •2Μΐ0α- 
ϋΛά,  ηρός  είχοσιν  ίξιαούμενα.  Έρίξειν 
γάρ  τό  έξισονσ&αι  [46] 

βΙχ  ότ  α•     δμοία,     πρέποντα ,    αρμόζοντα 

[ροβΐ  46] 

είχοτολογησαΐ'  έοτοχασ/ιένως  ^Ιλβιρ 

οΐχότως'  ηρεηάντως^  εύλό^ς^  διχαΙω$ 

ίΐχτην  (Α  104)*  όμοιονμΒνο^  ^σαν 

είχούς*  είχόνας'  10 

είχονς  των  έγχέλεων 
Αριστοφάνης  (Μα1>1>.  659)  τοντό  φηοι^  6νσ-> 
χεραΐνων   έηϊ    τφ   άλλοις  ηοιηχαΖς  άφορ^ 
μάς  καρασχεϊν.   έν  γάρ  'Ιηπευοί  (864)  ψψ- 
σιν 

δηερ  (γάρ)  οί  τάς  έγχέλεις    θηρώμενοι 
ηέηον^ας 

ίίχνΐα  (Γ  386)*  έοιχνΐα^  όμοια 

[μΙχώ\  είχών  χαραχτήρ.  όιρις         [Μ.  &4] 

<  Κ  λ  α  *    οσπρίων  χαλάμη    (οί.  εΐαι  6ΐ  881)    20 

[Μ-&9] 

€ΐλαπΙνη  (ΑροΠ.  63,  31)*  ^σία,  εορτή, 
άπό  τον  συνειλεΖσ&αι  εΙς  αυτήν  πίνοντας, 
ευωχία  [β1] 

είλαρ  (β  257)*  άλέξημα.  βοήθημα,  φνλαχή. 
ασφάλεια  {Η  338).  ι^ρxος) 

είλας'  άγέλας,  ή  πνχνή,  -^  άγαΒή.  σχοτεινή 
(«ά  εΐλάς)  [04] 

ΒΪλατο•  ίλαβεν.  ήγάπησεν.  ή&έλησεν      [00] 

είλεα'   -^ άθλια    (^αλία).    χαλινοί,    δεσμοί.    30 
φιμοί.  δέραια  [08.  69] 

είλέοντες'  στρέφοντες 

εΙλεός*  ή  τοΰ  θηρίου  χατάδυσις,  χαϊ  στρο- 
φός (788)  [12] 

είλεσιάς  (ΤΗ€θρ1ΐΓ.  1ι.  ρΐ.  ΙΥ  11,  13)•  ε^ος 
χαλάμον 


'^9ΐΙέτις'  βλάσφημος 
Βίλετε•  έπορθήσατε 

εΙΧεΰντα  (λ  572)*  συγχλείαντα  [Π.  18] 
ίίληθερων  ήλιαξόμενος 
Φίλη&ερήσαντες*  έν ήλίφ θαλφΒέντες [βί] 
•Ιληθερεϊν  (Ηίρροατ.  II  ρ. 284  Κ) *  ^  ^λίφ 
<  &ερμΛέν€σθαΐ'  εϊλην  γάρ  φασι  τί^  τοΰ 
^Ιλίου  αύγήν  (χαϊ  θερμασίαν)  \βΧ\ 

€ΐλη&6ρούμενος'  έν  ήλίφ  θερμαι^όμχινος 

[»»] 

^είλήϊον  έν  ήλίφ  ^ερμαν^έν    (Φ  658 ?) 

[88] 
είλημμένον  συλληφ^^έντα 
εϊλην  συστροφήν^  πλήθος 
'^9ΐλής  εΐ'  Ιλεως  ά  <  [92.  90] 

ΪΕίλήτΐ'  Ζευς  έκ-Βύπρφ 
είληχα'  λέλογχα^  Μλαχον^  είληφα 
είλιγ  γ  ιάν    σχοτοΰσ^αι.    συστρέφεσ^αι 

(Ηθ6Γ.?) 

είλιγγιών  (ΡΙβΙ.  Τ1ΐ€&6ΐ.  175  Ο)*  αχοτοδι- 
νιων 

είλιγγον  (ΡΙβΙ.  1.9%ζ.  Χ  893  Α)*  σχάτωσιν 

ΒΐΧίγγους  (ΡΙιΙ.  €!?.  III  ρ.  623 Β  =  407  Ο) * 
σχοτοδινιάσεις  [900] 

φίλιχριν^ς  χα^αρόν  (ΡΙβΙ.  8^ιηρθ8•  211 
Ε)*  άδολον^  αληθές,  φανερόν 

ΒΪλι.ξ'  σχάτωσις.  στροφός 

είλίξουσί'  στρέψουσιν 

ή^είλιον  παράφερνον 

είλίποδας  β  ους  (Ο  547)•  έπιΒετιχως  τάς 
βους,  διά  τό  έλίσσειν  τους  πόδας  χατά  τήν 
πορείαν.  τάς  αύτάς  χαϊ  είλίποδας  ε  λ  ι- 
χας  (Ι  466)  διά  τό  οΰτω  βαδίζειν  λέγουσι 

€ί}απόδης'  έν  τ^  ^γή  '^ο^ί  πόδας  Μχων 
είλίχθη'  εστράφη  (883) 


€00.    ^9  εϊχτην       50  είχουστων  —  έπϊ  τό  —  πειρώμενοι  πεπόνθασιν  55  όσπριον 

00  πεινώντας        63  σχοτεινη  ερχος;  €ί.  χατειλας       75  εϊλεται^  έπορθήσεται  76]  ρθ8ΐ872 

είλεοϋνται  \ται  82  χαϊ  ϋ:  Ιβ^βΙιβΙιΐΓ  ροΒΐ  81  90  είλείν,  συστροφεΐν  91  είλχ^σι• 
Ιλεως  ιβ  (^^  ΐλημι^.)        95  ίλαχα        902  είλισχότωσις 

ΗΕδ.  45  είχόσοροι  (ι  322)•  είχοσαχώπου  Ροβΐ  46:  ή  έλθόντα  58  είχων  (Κ 
122)•  ύποχωρών  54  είχώς  (Φ 254)*  έοιχώς  56  είλαδων  (ϋ93)•  αθρόως,  χατά  συστρο- 
φήν  (οί.  ΗβΓοά.  1172)  57  είλαπιξάνων  (5241)•  εύωχονμενος  ^  58  είλαπίναι  (Γ491)• 
εύωχίαι  59  είλαπιναστής  (Ρ  677)•  συμπότης^  σννευωχητής^  ομοτράπεζος ^  61  είλαπί- 
νησιν  (Κ  217)•  εύωχίαις.  όαοίως  64  είλάτινον  (β  424)•  τ^  έπϊ  της  τρόπεως  τοΰ  ίστοΰ 
έλάτινον  ξνλον  66  είλει;•   χατέλαβεν  (21  607).   έχειρώσατο   (Ε  677)  ^  ΕΙληθυίας- 

ενίοτε  μ^ν  τάς  θεάς^  (Α  270  —  Τ  119)  ενίοτε  όέ  τάς  όδννας  (ώδίνας)'  ό  ποιητής  δέ  ίνιχώς^ 
Ήρα  έν  "Αργεί  (Π  187)  β9είλεΐταΐ'  χρύπτεται.  χαχουργεί  (921)  72  εΙλέονσι(Β  294)  • 
συγχλείουσι.   συνέχονσιν  (878)  77  εϊλετο•   ή-ήνέσχετο.   έλαβεν  (Β  46),  άφεΐλεν  (Ζ  473) 

78  ε  ι  λέω  σι  (Β  294)•  σνγχλείωσι.  συνέχουσιν  (872)  81  εΐλη'  ή  τον  ήλιου  ανγή,  ή  θερμά- 
σία.  ή  χαϊ  τά  άχνρα,  χαϊ  των  οσπρίων  ή  χαλάμη  (865)  88  είλήθη'  εστράφη  (είλίχθη  ίηίΓβ) 
85  είλήλονθα  (Φ81)*  ήλθον  86  είλήλουθεν  (0131)•  έλήλυθεν  88  είληθι  (χ380)• 
ίλεως  γίνου  92  είληφεν  Ιλαβεν^  έδέξατο  91^  Είλήθυιαί'  αΐ  έπϊ  των  τιχτουσων  θεαί 
900  είλιθιότης'  παντελώς  άπόγνωσις  (ηλ—)       6  είλιπόδεσι  (Ζ  424)*  ταΧς  βουσί 


477 


βίΧ*β9«  '—  βίνούίφνίΐον 


478 


είλχετο'  έτεΐνετο 

ή^είλχτης*  άΐτως  (τ.  είριψής)  "^Μ 

Βίλλη'  είργχί^  χωλυχ^ 

είλλόμενον  είργόμενον.  ΑΙύχύΚος  Βάσσά* 

ραις  (ίΓ.  24)  Ρ^— Α] 

είλούμενος'  συστρεφόμενος 
είλν-  μέλαν  .(1|| 

είλνεν'  έχρύκτετο  ( — νητεί) 
είλύεχαί  (Νιο.  ΑΙ.  18)*  είλεϊται^  ουστρίί/β^ 

«χι.  χρνητεταί  (1ί2861).  χαχονργβί.  (8Α^)Μθ 

τετρακοδίζει 
ΕΙλύ^νια'  ίηιτεταγμέρη  τοχετψ 
είλνμα  (ξ  178,  Αβ&€Γ«ο)*   ίνεΒνμ^  περί- 
βλημα, σχέπασμα  {ΒΙ.  1&] 
είλνόμην  (βορΚ.  Ρΐιίΐ.  291!)*  έχρνηχόμψβ 
ή^είλν^μός*  ελχος,  τρόμος 
-^  είλν&έντες•  χαλνιράμενοι 
Ύείλύσ&αι,'  ελχειν 
είλυσχαα^αί•  τό  «αραπλησίως  τοις  ίφε^ 

χαΐ  τοις  αχωληξιν  ίέναι  20 

είλνακατο'  οννεσηάτο  [β] 

εΙΧναηώνται'  κερΧ  τόν  α'ύτον  τόπον  οτρέ^* 

φον%Λΐ  μετά  χαμάτου 
είλνσσεταί'  είλεΐται  :„/       \βΛ.  9ίΙ 

είλυψςί'    στραφεί,    ή^  ξητεϊ.' -^^ί^^άσσεί  ^ιί^ 

φλόγα  [88. «] 

είλνφάζεΐ'  συνάγει.  Ιχνεύβι..^%^τρέφει 
είλυφάζετο'  είλίσσετο^  συνεστίζαφετο 
εΙλνφ4ων  (Α  166)*    εΙς  είλυσί»  άγω9ψ•ή 

σννείλύ»  τό  φως  μετά  σνστροφήί^*  [4λ.  44]    90 
είλυφωνταΐ'  σνστρέφονται*  περιέρχονται 


είλνω'  περιβάλ(λ)ω  [47.  48] 

είλών  σνστρέφων 

Εϊλωτες'  οΐ  Ααχεδαιμόνιοί  δονλοί,  οΐ  παρά 

Αάχωσι  δονλενοντες 
εΐμάόες'  ποιμένων  οΙχΙμ 
(εΐ  μάν  δντως) 
εΙμαρμένη*  τΑ  πΰρ.  ή  βία,  χαϊ  άνάγχη  μ<- 

μοιραμένη  [53 — 55] 

είμεν    (ΕαΓ.    Αίο.    921)  *    νπάρχοιμεν 

[ρθ8(56] 
εΐμένοΐ'    περιχείμενοι,    περιβεβλημένοι   {Δ 

4^  ο  3301)  [58] 

εί  μή  σφας•  εΐ  μή  αυτούς 
•^  εΐ  μή  χαϊ  λαγόνεσσι  μή  τι  δ'  άν  χατ*  άχρι- 

β'ολογίαν  [61] 

εΙμι  {Α  160)•  πορεύσομαι  [63—65] 

•^ είμορος'  πεπρωμένος 
'\  είν  άντωνυρ\ΙίΛ,  έχεΐνος 
είναι  πΒψνχεναι;  ύπάρχειν  (Ζ  91)  [60] 

εΐνάννχες  (1470)*  έπϊ  εννέα  νύχτας    [71] 
είνας  (Α^τΜΙ  ίΐ.  137)*  νεύρα  [73.  74] 

-^  είνατιον  λοξόν  (οί.  ένεάπον)  [76] 

Εϊνατον  τόπος  Ανχίας^  χαϊ  Κρήτης  (ΟΓ. 

€&υΐ^.  (^.  ΟΙ^ίΥΙΙΙ)  [78] 

εΙν εχέϊ'τίΐΗίχεν,  χάριν  [80] 

είνες'  νεΰρα  (λ  2191) 
εΙνεσί^^βΐ^άΛίστολάέ  [83.  84] 

είνοσις*  ηίνησις 
εΙνοσίφΰλΧσν  (Β  632)*  σύνδενδρον.  χιι^ 

σίφυλλον•  ΐνοσις  γάρ  ή  χΐνησις'  χαϊ  έχ 

τοΰ  παραχολονΜίντος  σύνδενδρος 


€00.    18  βάσσαρες       22  είλή^ 


ναι 


28  έ^ΧημΛ'  Ινηλυμα      ψ^  σννησπάτο      33  π 


αΰτον  τρόπον  (36  €ί.  ίΧηοι.  Χλιος,  δλίος,  όλείρ.  ΧυρΙτης»  ν^ηί/^)  «•'  ^  εΐλνφαι  40—44  = 
44.  41.  2.  3.  40  42  ήλνσιν  —  συνεϋφ  (51  χοφίκαν  οΙ^ΜΛ  €Ιή.)  611»  €Γ.  61  59  σφάς 
(60  εΐ  μή  χατά  χανόν'   ίστί  Μβίηβΐΐφ)        (61'  (Ι  μάν  1ηβ€Τ*  Μββββη.  ίη  8Γ€ΐ)&6θ1.  ΖβϋβεΚΓ. 

1858  ρ.  253,  27)      (67  ί^,  αντωνυμία,  ίχεϊνον  €γτ.  171)      70  θϊ     (75  είναπονί)      86  §νωσις 

ΗΕ8.  11  εΙλ{Μ)τψΙρες'  ένώτια  (έλιχτήρες)  14  είλόμενοι  {Ε  782)•  περιειλούμενοί, 
ανεστραμμένοι,  ή  σνγχεχλειαμένοι.  ή  σννηθροισμένοι  15  είλομένων  (£203  θ  215)•  συ- 
στρεφομένων  έν  πολέμφ  16  είλος  (εΐπος)'  παν  τό  ίπιπίπτον  βάρος,  χαϊ  τό  έν  ταΐς  πάγαις 
έπιπίπτον  ξύλον  (οί.  1002)  19  είλύεΐ'  χοιμάται  (Ιαύει)  24  είλύος  (Φ  318)*  τέλματος 
^  είλύς'  είλύω  (Φ  319.  τό  πηλώδες  τοΰ  ποταμού  32  είλυσπώμενος'  είλούμενος  (Μο6Γ. 
ρ. 205)  35  βΖλυσω  (Φ  319)•  έν  Ιλύει  χρύψω  Μ  είλύϊος  (γ.  έλείθύς}'  Θηρίον  άπό  φρύγα- 
νων σχωληχοειδές,  φ  χοώνται  προς  δέλεαρ  88  εϊλυταΐ'  χαλύπτεται  (312861)  39  είλυτο' 
χατεσχεύαστο.  χατεχεχαλυπτο  (Π 640)      44  είλυφόων  σνστρέφων  άνεμος  (Α  156)      44  β £- 


65   είμείρεται  (α  41)•   έπι&νμεΐ         69   εΙν  άγορί   σ&ένος  εξομεν   (2:274)• 
βουλευσόμε&α  δυνατός  71   είναξ'  χάλλος  (ν.  οίναξ,  γοΐναξ)  73   είνάετες'  έπ*  εννέα 

ίτη  (Σ  400)  74   είχαρίμοις  (Β  783)•  Άριμά  τίνες  την  χαταχεκαυμένην  της  Φρυγίας 

χώραν         76  είνάτεοες  {Χ  473)•  αί  των  αδελφών  γυναίκες,  αί  σννννμφοι         78  είνατος 
(Β  29δ)•  έννατος         80   εΙν  έλεοΐσιν  (1215)*   έν  τοις  μαγειριχοΐς  τραπεξίοις  88   είνϊ 

»ρόνψ  (θ  199)•   ^ν  τφ  ^ρόνφ         84  είνοδίοις  (0  260)*   τοις  προς  τ^  όδφ  τά  οίχεΐα 
Ιχουσιν 


179 


ΒΪξαντα  —  βϊρων 


$1  ζαν  τ  α•   ύχοχωρήααντα,  ύποστρίφαντα 

[88.  89] 

εΐο^'  όσπριων  τά  χα^άρσίΛ  (ν.  ύαι) 

εΐ  οΐά  τε'  ίάν  δυνατά 

είπάδεον  έηίπονον  [Μ.  94] 

είχερ  τινές*  ώς  άλλοι  τίνίς  [96—98] 

είκόμην  ήχολαύ&Όυν 

•^εϊηοντα'  άχολον&ονντα  Ρ^^Ι 

εΪΛος  (ΟβΠίηι.  ίτ.  €€ΧΧΧΙΙ1)'  χαγίς,  ηάγη 
χαΐ  καν  βάρος  (τ.  εΐλός)  [9] 

€Ζρ*  λαΐλα}ρ 

είραΐ'  σννάτραι,  συρράψαι 

ΕΙραφιωτης'  ό  Διόνυσος,  παρά  τό  Ιρ- 
ράφ&αι  έν  τφ  μηρφ  του  Διός,  χαΐ  Ιρ &• 
φος^  παρά  Αάκωσιν 

είργα&εν  •  διεΐργεν ,  έχώλυεν ,  -|> ίπρασσε• 
διεΐλε ,   διέχοχρεν 

είργάσατο  (ΟβΙΠιη.  βρί{^.  ΙρΧΧΙΙΙ 4) '  έποΐη- 
σεν^  έπράξατο 

είργε  (€3ΐ1ίιιι.  Οβί.  60)*  χώλνε,  χιίτ€;|^ 

είργεα^αΐ'  χωλύεα^αι^  συνέχεσΒαι 

είργμαΐ'  ^ήρξάμην 

είρ  γ μό  ς  '     χώλυαις.     δεσμός,    σύναχηιις 

[ΐ4-*1β] 

-^είρέβαδε•  εΙς  ίρεβος  (υ  3561) 

ή^είρεθ'ύρη'  όρσο^νρα,  6  στροφεύς 

είρείς'  πνίγεις  [29] 

είρερον  {»  629)•  δουλείαν  (±0.9) 

είρεαιόνη  (Λγ.  ΡΙβΙ.  1055  Υηρ.  399) •  κλά- 
δος έλαίας 


ΙΜ 

[8*1 


είρεσίας•  χωίοίλασίας 

•Ι^•€βι*  έρίοτρί^  πυν^άνεταί 

είρετο  (4  251)*  Ιλεγεν.  -ήρώτα^  έπν»9ά' 
νετο 

Μίρενντα*  ερωτώντα 

είρεύβαΐ'  λέγονσαι.  ΕΙρω  γάρ  λέγω^  ού 
4  μέλλιον  έρω,  Ησίοδος  έν  νρ  Θεορηί^ 
(88)  [»-β] 

•1^1/*  ερώτησα•  φήμη^  χλχίδών 

19  -^είρήδεται'•  έρίζεται  [19] 
εΙρ•ήν  (ΗβΓθ4•  IX  85)*  χόρος  τέλειος 
^είρηνάξεί'  χρατει 

είρηνεύσομεν  είρηνιχως διάξομεν  [19.40] 
είρήσ^ω'  λεγιέσ&ω  [42] 

-^Βίρητής-  αίτιος  (910)  [44^  4»] 

είρις'  ή  έχ  του  ηλίου  γινομένη  ταϊς νεφέλαις 

χρόα^  τό  χαλούμενον  τόξον 
είρχταΐ'  έάλω.  χεχώλχηαι 
είρ  χ  τη"  φυλΜχή^  ασφάλεια,  {ή  χωλύει} 

20  εΙρμός* 

είρ^αι•  χωλΰσαι,    χαταχλεΐσαι^  συγχλέίσαι 

[«-»] 
είροντες'  λέγοντες,  σπείροντες  [&7— 7>] 
εΙρυσΒ^αΐ'  εΐδέναΐ' 

χαλεπόΐβ  αε  9^ων  ε^ιγενετάων 
δήνεα  εϊρυσΒαι  {ψ  82) 
χαϊ  φυλάξαι  (^  268) 
είρνσ&η'  είλίίύσθη 

είρφν•  6  άλλα  μ^ρ  φρονων^  άλλα  όέ  λέγω>ν 
39  [77] 


€00.  90  όστρέων  91  εΐοίατε'  άδ\  (91  ΪΛΛλέονΙ  έχτάδιον  έπίτονονί)  1992  πά- 
γις  πανί  18  έρ&υρίς  ΕΑΙ.  €ί.  δ  1588  8β  είρϋνη  —  τέλος  46  είρη  47  χε^  χωλύεται 
(57  Ιρ^ος'  ό  πτωχός  Ο.  171)        74  είρύσ^αι  —  είοψί^αι 

ΗΕ8.  88  εΖ^β  δέ  {Ο  100)*  υπεχώρησε  δέ  89  εΐο  {Δ  400)•  ίαυτοϋ.  [«ΖιτβΓν*  λέγ&»] 
99  €Ζ«τ^  (Βΰ.  τφ  τόνφ  ώς)  εύοέ.  έλΒέ  94  είπέμεν  (ΰ373)•  εΖ/τεΓν  96  εΖ^τερ  γάρ  (^81)• 
^(Ιν  >'ΐίρ  97  εϊπεσχεν  (Β  271)•  εΖ^εν  98  εΖ«τε70  (Β  675)•  τ^χολονΟει  1001  είποντο 
(Ε  591  ^1  344)•  ήχολού&ουν  8  εΖ  «οτέ  70&  (Α  39ν  εΖ  ποτ^  σοι  7  εΐράων  (Ζ  531)- 
έχχλτ7<^Μΰν,  ^αρά  τό  εΖρβιν  ^ν  αι^ταΓ;  χαϊ  λέγειν  14  εΖρε•  αΖρε  (Ζ  264!)  15  εΖρβαι 
(1Γ416)'  έρωτας  1θ  «Ζρεαι*  έρωτες^  [λέγει,  σύρει,  έρεΐ]  20  εΖρεον*  οονλεΖαν.  αίχμα- 
λωσίαν  24  είρεσίη  (Λ  639ν  χωπηλασίη  29  εΖ  μι^  τφ*  εί  μτ^  τινι  30  εΖρι^χει»*  εϋτεν, 
ίλεχεν  31  εϊρημαι  (Α  553)•  ^ρ©τ©  82  είρημένος  (θ  524)•  λελε^^μ^νο^  85  εΖριι- 
ναΐον  (ΤΗιιο.  1  29)•  ε/ρτ/ηκόν  89  είρ-ήσαντο'  ηυξαντο  (ήρήσαντο  €,  171)  40  εΖρ^- 
σεται  (Ψ"  795)•  λε;^^σετσι  42  είρήσομαι  (η  237)•  ερωτήσω  44  εΖρι^το*  ίλεχε  (ι  251). 
λέλεχτο  (Κ  549)        45   είρεί'   λέγει,    ρητορενει  (1015)        51   είροχόμφ  (Γ  387)•   έριουργφ 


481 


βϊραν  —  βίύίμβν 


482 


είρων  ηροσκονητός*  μή  άλη9εύαητ.  αργός, 

αλαξών 
εΙρωτΒία'  χολαχ^Ια.  ίρευδολογία,  ύηόχριύις• 

άπατη,  χλεύη 
Βίρωνζία•   ίατι  λόγος  έχ  του  εναντίον  ^6 

εναντίον  &ηλων,  μετά  τίνος  ύποχρίσεως 
εΙς  (Η  312)•  αντί  μ^  τον  ηρός-  ^είς  Αγα- 
μέμνονα^    [81] 

είσαγγελία'   χατηγορία.    έμφανωμός.  μή- 

νυσις  10 

είσαγείρατο'  άνεχτήσατο  (Ο  2401) 
είσαγηόχασιν  είσηνεγχαν 
είσαγηοχως*  είσενεγχών 
είσαγωγή'   αρχή  Ά&ήνησί  των  τά  έγχλή-' 

ματα  είσαγόντων 
εΙς  άγρόν  Μάνης•  παροιμία^  έηΧ  των  €ΐ^ 

χριήατων,    εμφαίνει  γάρ,  ως  έν  άγρφ  χρη- 

σίμον  μάλλον  δντος  τον  οΐχέτου    [89—97] 
είσατο•  ήμφιΛαατο  [«4  98] 

έΐσας  φ  ρ  ένα  ς  (Λ  337) '  ενχράτους^  άγαθάς,    20 

ίσοτοίχους 
είσαφάσματα•  εΐαητήματα^  από  του  εία- 

αφ  ιέ  ν  αι.  ή  σπαράγματα.   ΑΙσχύλος  Προ- 

μη&εΐ  λυομένω  (Γγ.  199) 
εΙσβάλλει•  είσέρχεται 
εΙς  βοός'  Ά&ηνησίν  ημέρα  ούτως  χαλεΐται 

του  βοηδρομιωνος 
εΙς  βροτός*  εΙς  άνθρωπος 
εις  δέον  (Αγ.  Να1>1>.  859)*   οΰτω   ΠεριχλίΙς 

τά  εΙς  προδοσίαν  χρήματα  άπεγράφετο  30 

£^σόι;εται(Η6Γθθ.11123)*  εΙσέρχεται  [1106] 
είσδυόμενα'  εΙσερχόμενα  [8] 

είσδύσχί'  είσελεύσει  [10] 

είσέ^ει•  είσέτρεχεν  &έειν  γάρ  το  τρέχειν 

[12.  18] 
είσεχώμασεν  εΙσηλΒεν  [15] 


είσελαννοντα'  εΙσερχόμενα 
είσεμπορενεσ^αΐ'    τό  εΙς  πολέμους  εμ- 
πορίας χάριν  άπιέναι 
εΙς  εμφανών  χατάστασιν  (ΟβπιΟΒίΙιβη. 
1251,  3)  *  ήν  -ήμεΐς  χαλονμεν  έμφανείας  έγ- 
γυψ  [19] 

είσεν  έχά&ισεν  {η  169).  ϊδρνσεν  {ζ  Β) 
εις  έπίδοσιν  είς  αύξησιν 
εΙς  Ινην  (Αγ.  ΑοΙι.  171)•  «/^  τρίτην      [28] 
εΙς  εύνήν  (^ϋ15  ΕαΓ.  Ηβο.  921)•  είς  χοίτην 
είσέφρησεν  (Αγ.  £ς<|.  4)*  είστγ/αγεν 
ή^είσέφριχεν  είσεπήδησεν.  είσαφήχεν 
έΐσης'  είς  Ισον  έχάστφ  μεμερισμένης' 

δαιτός  έΐαης  (Α  468) 
είσηγαγέτην*  είσήγαγον,  δυϊχώς 
είσηγείται  (Τ1ιιΐ€.  VII  73)•    συμβουλεύει* 

νουθετεί 
είσηγήσασ&αΐ'  τά  αυτά 
είσηγήσεως'  διδασχαλίας^  παραινέσεως 
είσήγησις'  τά  αυτά 
εΙσηγητής•   διδάσχαλος,  παραινέτης,  εΐαά- 

χτης,  σύμβουλος 
είσηγοΰμαι•  συμβουλεύω^  παραινώ,  δώά- 

σχω,  νου&ετω 
είσήλασεν  (Χβη.  Αη.  Ι  2,  2β)'  είσηλ^ε» 
είσήλατο  (δορίι.  ΑηΙ.  1346)*  είσεπήδησεν 
•^  είσηλεΐν  (είσίλλειν)•  είσάγειν.  είσελαύνειν 
είσηλούσιον  τίμημα  εΙσόδου,  ή  τέλος 
είσήρρησεν    (Αγ.  Εςς.  4)*    είσεφ&άρη 

[41.  42] 
είσ^α  (Κ 450) '  πορεύση  [&ά  48] 

είσ&μός'  είσοδος  [ύδατος]  στενή    [45 — 48] 
είσίης'  είσέλ&ας 
εΓσι^ι  (ΕαΓ.  ΑπΑγ.  876)•  εϊσελ^ε 
εΙσίΘ'μη  (ξ  264) •  είσοδος  στενή 
είσιμεν  (ΕιΐΓ.  Ογ.  1119)•  είσερχόμε&α 


€00.    81  εΙ;  πατρός  εΙς  αγόμενον      85  είσαγεωχασιν  86  είσανεωχώς      88  ένα- 

γοως  έναγρώ      99  είσας  —  ίσοτύχους       1100  είς  άφάσματα  4  παράχλησις       9  είδης, 

είσελεύσει        ΡοβΙ  32  είσηγητήρια  (τ.  1154)        (31  είσπλεϊν^)  39  είρησεν   (εί.  ήρρησεν) 
48  είσείεις,  είσέλ^εις 

ΗΕ8.    82  είσαγαγόντε  {ΜΑΆ)•  είσαγαγόντες,  δυΐχώς  (είσδιάγοντε^        89  είσαγω- 

)ς      89  είσαγωγιχούς'  νεαρούς,  αρχαρίους      90  είσετο  (Β  215ν 


ιτι/^        Λΐι  9σ;   είσήλ9εν  (^\Γ  191)  ν  ^ΐξ  ^Μΐυννοιυυ     η{βυ5  ^νονυν^νν  \ιηννχ.   ^^«^         ν  η  Λ- 

α Ι'  γνώση  (Η 226),  γνώ&ι.  [προσήχει,  πρέπει]  10  είσ^  (ν203)•  προς  εαυτόν  12  είσίτω' 
είσερχέσ&ω  13  είσέδραχεν  (ι  146)*  έ&εάσατο  15  είσελάσσων  (χ  83)•  είστρέχειν 
μέλλων  19  είσέρερον  (θ  529)•  είς  δουλείαν  (1021.  €θ1.  304,  5)  23  είσετο  (Β  215)• 
δόξειεν  (1090)  41  έίσης  (Α  468)•  ίσομοίρου.  Ισης  42  είσηται  (Α  548)•  παύσηται  ΛεΙ- 
σεται•  πεύσεται)  Αά  43:  ^  πορεύου  45  είσΐ'  πορεύεται  (Χ  317)  ή  άρχεται  (Ψ"  226) 
46  είσί'  τυγχάνουσιν,  ύπάρχουσιν  (Ι  144)  47  είσείασιν   (Η6ΐ>Γ.   IX  6)•   είσέρχονται 

48  είσείεις  ( — ηεις)•  είσήρχου 

31 


483 


βΧύίον  —  Ιχα&ίύανο 


484 


ίίσιον  τό  εΐίτήρχονχο 

•^ίΐσίουσιν*  εισέρχονται,  ( — ωσιν  — ωνται) 

(εΙσιτήριά  (θ€ΐιι.  400,  25.  662,2)•  δταν 

άρχηται  βουλευπν^  ή  θνβιν) 
βίσίτω  (ΕυΓ.  ΕΙ.  661)*  είσελ&έτω 
είς  χά?Λος'   τό  χαλλιγραφείν,    •^  δταν  όέ 

άμιλλάσ&αι 
είσχεχριμένον  έηενσαγάμενον ^  ή  έκείσα- 

χτον  [δβ] 

έΐσχόμενον  (Νίο.  ΤΙι.  421)*  είχαξόμενσν 
έΐσχειν  είχάξειν^  όμοιοϋν^  δοχεΐν 
Έίαχονιανοί•  οΐ  Εφέαιοι,    ώζ  ^Αντίμαχος 

(ίΓ.  €ΧΙ) 
εΙς  χόραχας'  εΙς  τό  σχάτος 
είσχρίνεΐ'  είσχωρίξεί»  μερίζει 
είαχρίνοιτο*  είσφέροίχο,  χρίνοιτο 
εΙσχνχλεΖσ&αΐ'  ηερίφέρεσ&αι, 
είσχνχλησας'  ηεριελΜν  [67.  68] 

εΙς  λήξιν  εΙς  τελειότητα 
εΙς  μελίττας  έχώμασας'    καροιμία^  έηϊ 

τον  ηαρα  δόξαν  αθρόως  χαχσυμένβηί 
εΙς  νέωτα  (Ρΐιίίβηιο)*  είς  τό  έχίόν 
εΐσόδια'  πρόσοδοι,  αναΧώματα 
εΙς  όδόν  -[  ώρμήσθ'ην•   άντϊ  του  μετέω- 
ρος ηρός  άχόπλουν 
είσοιχίξεται•  εισφέρει,    ή  εΙσφέρεται.    ή 

ιδιοποιείται  [7&] 

είσοιχνεΰσιν    (ι  120  ΑββοΚ.  Ρτοιη.  122)- 

είσπορενονται.  χαΧ  ένεδρευονσιν  [77] 

εϊσομαι•  γνώσομαι  (θ  632).  δφομαι,  χάσο- 

μαι,  ίδρνσομαι,  είσελενσομαι  (Φ  335) 
είσομένας'  γνωσομένας,  όμοιω&εΐσας 
εΐσόμενον  όδοιπορονντα 
είσον  αγαθόν 

είσονταΐ'  γνώσονται^  μα&τ^σονται  [Θ3~85] 
είσηεπαιχότες•  είσπεπηδηχότες 
είσπεποιημένη'  Ιξοί&έν  γεγενημίνη 


είσποιητόν*  θετόν,  νό&ον 

είσπράχτωρ'  επαίτης  (απαιτητής^) 

είσκραξάμενος'  μεΒοδεύσας^  άπαιτήσας 

εισπράττει*  απαιτεί 

ΒΪς  (α*  εΙς  δή,  περί  ενός 

-^είσέω*  ίχετενω 

είς  τέλος'  ίως  γήμης 

είστο'  ένεδέδντο 

8ΐς  τό  άπηχές'  είς  χείρον^  ή  χαχόν 
10    εισφορά*  τέλεσμα 

€ΐσφρήναι  (— σσΐΙ)"  είσάξαι,  ένεγχείν 

είσφρήσασ^αΐ'   χανχήσασ^αι    (ΕνΓ.  Τγο. 
652).  μετά  σπονδής  είσενεγχεΐν 

ιείσφρήση*  είσαγάγη^  είσάξ'ρ 

εΙς  χάος-  είς  αέρα.  άντϊ  τον  είς  έρήμωσιν 

[!«] 

εΐαω  (Η  270)•  Ισω,  Μον  (Ρ  163)  [♦] 

εΙοΛμίλεΐ'  έχολάχενεν 

είσωποί  (Ο  663)•  ενάντιοι,  ή  ίσω&εν  βλε-- 
20        πόμενοι,  ή  ίνδον  της  επιφανείας  δντες' 
είσωποΙ  δ'  έγένοντο  νέων 
χατά  πρόσωπον  είχον  τάς  νανς 

είτα'  έπειτα,  μετά  ταντα 

•^είταχεΐν  έληλυ&έναι 

^είτισχαί'    πηγή,    παρά    τως 


χλειτώς 

(14.  15] 
[17.  18] 
[20-β] 


εΐφ&η'  εϊβηται 

είχέσ&ην  ένείχοντο,  έ^ανμαξον 

εϊω  (8ορΙΐΓ.  ίΓ.  2)*  πορενωμαι 
30    ε^ως*  §ως,  μέχρι  τινός 

Ί"  βίωσε  ν  άπεώσατο  (τ.  ωσεν)         [2&— 27] 

έχάδευον  έπέν&ουν  [29] 

έχάεργος  {Α 479) •  ό  μαχρό^εν  εϊργων  τοις 
βέλεσιν  [31.  32] 

έχα&ίσατο'  Αττιχοί,  δταν  τις  ωνονμενός 
τι  των  ύπό  χηρνχι  {πι)πρασχομέρα»ν ,  πα- 
ραχρήμα  αντό  μή  άηάγχι,    Ινα   δή  χνρία 


ΗΕδ.  58  έίσχομεν  (ι  321)•  είχάζομεν  67  έΐσχω  (Ε  181)•  είχάξω,  όμοιώ  68  εΙς 
χόνιν  (δχιηιη.  Ρβ.  XXI  29)-  είς  γήν  15  είσοίσει  (Ιο5.  XXXIX  12)•  είσενέγχοι  77  είσό- 
χεν  (Β332)•  εως  αν  83  είσορόων  (Ε183)'  βλέπων  84  ε^;  δτι  (τ144)•  εως  άν  85  ε^^ 
παραβολην  (ΙβΓειη.  XXIX  9)•  £/;  γέλωτα  1202  ε^  σφώϊν  (Α  257)•  ε^  ύμων  4  είςωπα 
(Γ  158)•  άντιχονς,  ή  τό  πρό  <οιριν  10  εΐ  τόγε  {Λ  116)•  ει  τοΰτο  11  εΐ  τοι  Β'νμός  {Α 
173)*  έάν  σον  ή  ψυχή  12  είτω'  έλ^έτω  14  είχέαι  (ΕπΓ.  ίΓ.  167)•  ίοιχέναι  15  εΖ;ι:ε 
(Α  739)•  χατεΐχε  17  είχεταΐ'  οΐχεταΐ'  18  είχόμενος'  χατεχόμενος  (2156)  20  «ίβ- 
»εν  (Ε  766)•  έ&ος  έχει  21  είω&ότες  (Ε  203)•  εί^ισμένοι,  ί»ος  έχοντες  ίϋείω&ώς 
(Ζ  508)*  σύνηθες  (σννή&ης)  έ&ος  έχων  ^  είωσιν  {Α  649)•  έώσιν  26  εϊως•  δπως,  Ινα^ 
έφ*  δν  χρόνον  21  έχ  (β  433)•  χαϊ  άντϊ  τον  πρό  29  έχάεργον  {Α  147)•  μαχροβόλον, 
τοξότην  31  ίχα&εν  (Β  456)*  μαχρό&εν,  πόρρω^εν  (ηοη  ΑμοΚ.  €Ιιθ.  317)  32  ίχ άξι- 
ζαν (π  408) • 


485 


ίχαίνυχο  —  ^χαχοϋχνς 


486 


αύτφ  μένχιι  ι)  ωνή,  χαϊ  Ιδρνσατο  (τ.  χαΰ*— ) 
€3Πίιη.  Βίβη.  233 
έχαΐνντο  (γ  2^2  ΗϋβίοΑ.  δοιιΐ.  4)•  έν(χα 
{έχάχίξον)'  'ήτιωντο^  έμέμφοντο     [35.  86] 
*Εχόλειος  Ζενς'  δν  Έχάλη  Ιδρνσατο 
ή^έχαλία'  ηόρρω&εν 
•^ έχάλλι&μος'  Ιερός,  άφειμένος 
εχαλίξαντο•  έσχηνωσαν 
έχάμαξεν  Ισεισεν 
έχαμάτευσε*  μετά  χαχοηαΜας  είργάαατο.    10 

[χαϊ  εφνγεν  (γ•  χαμαρενω) 
εχαμεν  έπετέλεσεν^  έποίησεν,  ήρρωστηαν. 

άχέ&ανεν.  έχοΛίασεν 
έχάμοντο  (ι  130)*  χατειργάσαντο 
ίχανεν  έφόνευσεν 

ή^έχανόμος'  άγελαϊος  φιμός  [47] 

έχαραδόχουν  έχαρτέρονν,  έπετήρουν 
έχαρβάνιξεν  έβαρβάρίξεν'   χαρβάν  γάρ 

ό  βάρβαρος,  τό  ό*  αυτό  χαϊ  έχαρβάνιξεν 
ή^ έχάρδίχεν  ονχ  αν  έηόη  τήν  χαρδίαν         20 
έχαρίωσας'  άπέχτεινας 
έχάρχαιρεν  έηλή&νεν  {έγάργ—) 
έχάρχαιρον  ^ρόφον  τινά  άηετέλοχίν 
έχαρποντο'  ηαρεχέρδαινεν  [55] 

(έχαρφννοντο)'  έξηραΐνοντο  (?.  χαρφ — ) 
έχ  ά  ρ  ω  σ  αν  '    ίλιηο^μονν    {  — ώΟκ^αν  ? 

^ωσαντο  1>  [58.  59] 

έχάστοις'  ένίοις^  &ατέροις 
έχάστοτε*  άεΐ.  ηαρ*  εχαστα  [61] 

έχασώρενον  η,.,  φάνων  έπόρνευον  30 

έχάταια'  τά  ηρό  των  Βνρών  Έχάτης  αγάλ- 
ματα, τιν^ς  όέ  τά  έν  τρωδοις  {ΟβΙΜβϊτ,  Αγ• 

Υ€5ρ.  804) 
έχατεράχίς  (Χβη.  ΕΠ  1Υ  6,  2)*  δις 
έχατερεΐν  τό  προς  τά  Ιοχία   ηηδάν  ίχα- 

τέραις  ταΐς  πτέρναις  (ΡοΙΙ.  1Υ  102) 
έχάτερ^εν  (Γ  340)*   έχατέρα>&εν  τ£ν  δύο 

μέρων 
έχάτερον  έπϊ  δυο  μεμερισμίνον 
έχατέρω&εν  έξ  δλων  των  μέρων  40 


έχάτη*  ξύλον  έν  τΰΐς  φνλαχίοις^  φ  τους 
χαχονργονς    ηροσδεσμενοντες    έμαστίγονν 

[711 

έχατηβόλος  χαϊ  έχηβόλος  (ΑροΙΙ.  1«ζ.65« 
14) '  ό  ίχα&εν  βάλλων  χαϊ  επιτυγχάνουν, 
τιν^ς  όέ  έπεϊ  έχατόν  βέλεσι  τον  έν  Πυ- 
9οΖ  δράχοντα  άνεΐλεν  Απόλλων 

Έχάτης  άγαλμα  (ΑΓΪβΙ•  ίτ.  ιηε.  Ι«ΧΧΧΙΙ)* 
τάς  χννας  οΰτω  φασί^  διά  τό  έχφέρεσ&αι 
*Εχάτ^  χύνας,  ίνιοί  όέ  χαϊ  αυτήν  χυνοχέ- 
φαλον  πλάττοναιν  (γ.  άγαλμα  Έ.)         [74] 

Έχατόμβαια'  εορτή  έν'Ι/ίργει^  χαϊ  άγων 
τελούμενος 

Έχατόμβαιος*  ό  Απόλλων  παρά  *Α9η- 
ναΐοις'  χαϊ  Ζευς  έν  Γορτύνχ^  χαϊ  καρ* 
Άρχάσι  χαϊ  Κρησίν  [77] 

Έχατομβενς'  μήν  παρά  ^αχεδαιμονίοις, 
έν  φ  τά  Ύαχίνθια 

έχατόμβη'  &υσία  ποτ^  μ^ν  έχατόν  βοων^ 
#τοτέ  δέ  βοός  χαϊ  προβάτου  χαϊ  αίγός,  οί 
όέ  τήν  άπό  παντός  γένους  Βνσίαν,  ή  Βναία 
•^ϋύσχιος  έχατόν  βοών^  διά  τό  έχατόν  πό' 
δας  ή[  εχόντων  [80] 

έχατομβοΐδιον  έχατόν  βοών  τιμή 

έχατό(μ)πεδον*  τό  &έατρον  [ροβΙβΖ]  [83] 

Έχατοννήσους  (ΗβΓοά.  Ι  151)*  αί  χερϊ 
Αέαβον 

έχατονχάραν(.,  Αββοΐι.  Ργοιπ.  354 

)οΐ'     έχατόν  αΐ  έπιξήμιον  πράα- 

σόμεναι  (γ.  αύτόχαρνοι.  χάρνη.  χάρανος) 

έχατόνπεδος•  νεώς  έν  τρ  Άχροπόλει  (τ^) 
παρ&ένφ  χατασχευασ&εϊς  ύπό  *Α9ηναΙων^ 
μείζων  του  έμπρηα&έντος  ύπό  των  Περ- 
σών ποσϊ  πεντήχοντα  [87.  88] 

έχατόνσεμνον  πολύ,  μέγα 

έχατόνχειρον  (Α  402)•  χυρίως  χατά  τό 
μυ&ιχόν*  ή ^έχατόνπηχυν^  διά  τό  μέγε&ος' 
ή  ν  πόδας*  ή  έχατόν  χείρας  έχοντα  (τ. 
ΑροΙΙ.  65,  15) 

έχατοστύς'  ώς  χιλιοστύς,  συγγένεια      [92] 


ΟΟϋ.  34>»]  οΐ  32  39  ίεροσαφιμένος  49  χαρβάνων  (50  ΡΗίΙοΙ.  ΧΙΠ  538)  57  (Λν- 
ηοΒύμουν  66  έχαρτερεΐτο  —  πηδών  72  έπϊ  ρ'  —  Πυ&οΐς  76  παράχαρσι  84  ο (  86  παρ- 
θένοι —  έμπρισ&έντος 

ΗΕδ.  35  έχάχωσε  {Α  689)•  36  έχαλαμήσαντο  (Ιυάίο.  XX  45)*  άπε^έρισαν,  έχ 
της  τοΰ  σπόρου  χαλάμης  47  έχάπυσ(σ)εν  (Χ  467)  •  εξέπνευσε '  χάπυς  γάρ  τό  πνεύμα,  χαϊ 
συνέσχεν  55  ^χαρτύνοντο  (Α  215)•  ώχυρονντο  58  έχασπόλιος'  μακράν,  χώ  (χωρίς), 
ηόρρω  {Ε  791  Ν  107),  μακράν  της  πόλεως  59  έχαστάτω  (Κ  113)•  πορρωτάτω,  μαχρο- 
τάτω  61  έχαστέρω  (η  321)•  πορρωτέρω^  χεχωρισμένω{ς)  71  έχατηβελέταο  (Α  75)• 
τοΰ  μακροβόλου  74  έχάτοιο  (Α  385)•  μαχροβόλου  77  έκατόμβας  (Β  321)•  &υσίας 
^  έχατόμβοιον   (Φ  79)•    εκατόν  βοών,  ή  πολλού  άξιον  ΡοβΙ  82:   ή  εκατόν  ποδών  (Ψ 

164)  83  έκατόνξυγος  (Υ  247)•  εκατόν  χαϋέδοας  έχουσα  87  έκατόμπολιν  {Β  469)• 
έχατόν  πόλεις  έχουσαρ  88  έχαπόλεων,  στρύλεες  άραρυία  (£744)•  ήτοι  εκατόν  πό- 
λεων Ιχουσαν  άνδρας  άριστέας  έντετορνενμένους•  ή  έχατόν  πόλεων  όπλίτας  Ικανήν  πεζοΐς. 
έφορμένους       92  εχαχεν  (>'  169)•  ύπήντησεν 

31  ♦ 


487 


ίχβαβάξα$  —  ίηέληύΒν 


4β8 


•^έχβαβάξαί'  έχσαλεΰσαι,   Σοφοχλής  ^Αν- 

ττ/νορίδαίς  {ίτ,  136) 
^*ΕχβαχτηρΙας'''Α(^6μιςένΣΙφνφ[9^.96] 
έχβαχχΒνεΐ'    έχταράσσει.   ή  άσέμνως  εορ- 
τάζει (1311) 
Ιχβααι,ς'  πέρας  τινός  ύχο&έσεως.  ή  έχβλά- 

οττ^οις 
έχβεβό(λ)βισται,'  έξώρνχται^  -ήφάνισται^ 
άαό  των  βόλβων  (1308)  [1800] 

ίχβήναι  όρος  χαϊ  κοταμόν  διαβηναι      10 
έχβήσεταΐ'  προβήσεται,  [έχβαΐνει] 
έχβιβάζεΐ'  άνύει,  δοχιμάξει 
έχβίούξει  (Ε8€θηΜ,  Βο«οΙί?)*  θρηνεί  μετά 

χρανγης  (ν.  άβίουχτον) 
έχβλίσαΐ'  έχ&λΐψαι^  ίχπίέααι'  βλίζαν  γαρ 

τά  (τό  1)  χηρία  έχ&Χίβειν 
έχβλιστέος'  έχ&λυίτέος 
έχβολάς'  γη  χωστή 

έχβολβίσαΐ'  έχ  φιξων  άνασχάσαι  (1299) 
έχβολή  σίτου  (ΤΙιαο.  ΙΥ  1)•  <)  σπόρος  20 

έχβολή  λόγου  (ΤΙιιιο.  Ι  97)*    ηαρόβασις, 

μετάβασις 
ή^ίχβολίζεταΐ'  εΙς  βασιλέως  19η  τρέπεται 
ίχβόσχεταΐ'  διεσ&ίει,  έχβιβρώσχει 
έχβρασ&είη'  άπορριφεΐη  [14.  15] 

ίχγελιώσαιμί'  έ(χ)χ7ίευάσαιμι  [1^ 

^χγρυτεύο'η'  εξερεύνηση 
ίχδαβχί'  έχχαυ%^,  Αάχωνες  [20—28] 

Ιχδεδασΰν^αΐ'  (τό)  σώμα  δασύ  γεγονέναι 
ίχδειματοΰντες*  έχφοβοϋντες  30 

ίχδείρεταΐ'  ίχδερματοΰται  [27] 

ίχ  δεμνίων  (ΕοΓ.  Ογ.  312)*  έχ  των  στρω- 
μάτων 


ίχδεξαι*  άνάμεινον 
ίχδέιρηταΐ'  έχμαστιγώσηται 
έχ  όέ  Καρδίης'   Καρδία  πόλις  έν  Χερρο- 
νήσφ.  ώνομάσ9η  όέ  άπδ  τοϋ  άρπάσαι  χό- 
ραχα  χαρδίαν  άπό  ^σίας  χαϊ  χομίσαι  εΙς 
τόν  τόπον,  ίν&α  η  πόλις  ίχτίσθη    [84.  88] 
έχδημεΐ'  αποδημεί,  αναχωρεί 
ίχδιαιτη&ήναι*  -^ διατραφηναι 
ίχδιάν    σπάν,  χαϊ  χέραμον  συντετριμμέ- 

νον 
έχδιάστρα-  χλωσμα,  ό  σνήμων 
{]ίχδιατε&ηναι)'  διαπραΒηναι 
Ιχδιχεν  ^έβαλεν 

έχδίχησις'  άνταπόδοσις  [^] 

έχ  Α  ιό  ς  ΰδατα*  τά  δμβρια  [44] 

Ιχδοτος'  προδεδομένος,  άποδεδομένος 
έχδούπησαν    (έγδούπησεν^)'    έβρόντησαν 

[47] 
Μχδραχμον  έξάδραχμον 
•\έχδύειν'  έξελΒεΙν 

έχδύετον  έξέδυσαν•  δυΐχως  [81] 

έχ  δυοΖν  (δορΗ.  ΟΤ.  1280)*  έχ  δύο       [88] 

έχ  δυοΐν  τρία  βλέπεις  (ΟβΟΓ^.  Ογ^τ-  Η 

29)*  τοϋτο  έλέγετο   έπϊ  των  διά  γήρας  ή 

άλλο  τι  πά^ος   ούχ  όξυδερχούντων  ουδέ 

εΙλιχρινεΖς  εχόντων  τάς  αισθήσεις  [58—88] 

έχείνω'  έχεΐνοι.  δυϊχώς  [88] 

έχέχαστο  (Β530)'  ένίχα.  έδοξάξετο.  έχε- 

χόσμητο  [84] 

έχεχήδεί'  [λά  85] 

{έχεχρατηρίχημες'  έμεθυσ&ημεν,  εί.  1670) 

\*Εχελαοί  (ΟοαιίεΟ*  οΐ  'Αττιχοί    [88—70] 

έχέλησεν  έχέλευσεν  [ίΖ] 


€0Ό.    9Ζ  έν  το  νορίδες       99  έπϊ        1307  έχβωλάς  9  ^(.  σίτου  εκβολή       (18  οί.  γα- 

λιωσης)        (18   εί.  έξεγρύτησας)        19   έχδάβη,  ίχαύθη;  εΓ.  δαβη        33  έπϊ        87  δ&ατρυ— ? 

διαστρα•—^  ΡοβΙ  37]  1339^  40  έχδιχεΐν  (έξω  βαλεΐν^)  ΡοβΙ  57]  έχλα^έσ&αΐ'  έποίησεν; 
εί.  1366        67  ΡΗϋοΙ.  XIII  538 

ΗΕδ.     95  Έχβατάνων   Περσικών  96   Έκβατάνων   (Αεβείι.  ΡβΓβ.   16)'  πό)Λς 

1300  έκ  βελέων  (Α  465)*  έκ  των  βελών  1\  έκβρασμός  (ΚβΗυιη  Π  10)*  έχζεσις.  ταραχή, 
θόρυβος,  ταραγμός  15  έκγεγάμεν  (Ε  248)*  έκγεγεννησθαι  17  έκγονα'  τέκνα  τέκνων 
(εγγόνα)  20  έκ  δ*  άγαγε  (Α  346)*  είσήγανε  δέ  21  έκ  δ*  άγανε  προφώοσδε  (Γ  118)• 
προεξήγαγε  όέ  εΙς  τό  φώς  τόν  άμιλτόν  (1.  ηλιτόμηνον)  22   έκοαίνυται  (/ί531)*   άφή- 

οετο   δέ  23   έκ  δ*   έβαν    (Γ  113)•    έξέβησαν  .  .  27   εκδελον   {Α   369)*    έξέδωχεν 

80  έκδέχεται  (ΙβεοΙ).  Υ  7)*  προσδοκά,  παραμένει  31  έκ  όέ  Χρυσής  νηός  (^  439)*  έξέβη 
δ^  της  νηός  καϊ  ή  Χρυσής  34   έκ  δ'  ήλθεν  (Κ  140) •  ίξήλ&εν  ..  85  έκδηλος  (Β  2)* 

φανερός,  ή  ή  υπερέχων  (υ.  ϊν*  έκδηλος)  42  έκδίδως•  προδίδως         44  έκδοτα  ι  (Γ4δ9)• 

προδόται.  άποδόται  47  εκδοχή  (ΗεϋΓ.  Χ  27)*  προσδοκία  51  έκδύνει  (Ργοτ.  δ&Ι.  XI  8)* 
58  έ  κ  δύο  ν  (ί?  437)•  καλόν,  κομ^όν  ^  έκδύς  (ξ  Α^Ο  χ  334)•  έξε).θών.  έκδυσάμενος 
58  έκδωσε  (Ξ  494)*  έξέσωσε  δέ  57  ^χ^ασ(σ)€ΐ;  (ε  132)•  έσχισεν  (70)  58  έκέδα(σ)σεν' 
διεσκόρπισεν  (5  88)  59  έκεΐ•  μακράν  (Ευε.  ΥΠΙ  32  ΜβΙΙΙι.  ΥΙ1Ι  30),  πόρρω  80  έχειεν 
(έχρισεν) *  έκέντησεν  82  έκειρον  (λ  577  χ  369) •  ήσΘιον ,  άνηλισκον  64  έχέχευθεν 
(ι  348)•  είχεν,  άπέκρυπτεν  Αά  85  ύπε(κε)χωρήκει  (βά  έκεχάνδει)  86  έκέλαθον  έπελά- 
θοντο  {έκλαθέσθαι  εποίησαν  Β  600)  ϋ%  έχέλευσεν  (^υενΐ)'  ήνάγκαζεν.  έλεγεν  69  έχέ- 
7(λετο  (Ζ  66)*  τό  αυτό  (ηοη  Οβίΐίιη.  Όε\.  150)  70  έχελσεν  έσχισε,  διέλυσε•  χατέβλαιρεν 
(έχέασεν)       12  έχέλσαμεν  {ι  546) *  ώρμήσαμεν 


480 


ίχίλύβ  —  1»»$χ$Χωμίνη 


490 


Ρ*1 


ΒΧ€λσε•  χατέλαβεν  (τ.  χέλσαί) 
έκένωσεν  έρημωσεν 
ίχεράιξον  όηωλλυον  [77—81] 

έχεχάνδει  (Ο  192)*  ίχεχωρήχει 
έχέχειρον  τό  άργυριον  [88] 

ίχηβολίαι  (€8ΐΗιη.  Ιβν.  Μίη.  112) *  ηροίαας 
των  βελών^  μαχροβολίαι  [βδ  84] 

έχηβόλος'  τοξότης ^  μαχροβόλος,  εύστοχος 

(ηοη  Α  96.  110) 
ίχηδεν  άπωλλνερ  (άοη  Ε  404) 
έχή&εον  ίβοή^ουν 

έχηλ/α'  φίλοτησία^  εΙρήνη  [88] 

έχηρίώ^η*  έσχοτώβη.  ^&ανατώ9η,  άμειν&ν 

όέ  ύχρίααεν 
εχητι  (ο  318)•  ίνεχα,  ή  χο)ρΙς{}) 
ίχ^αμβος•  Ιχηληχτος 
έχ^ειάσαί'  έπαινέσαι  [&4  98] 

έχΒέμεν  έχτρέχενν  [9&] 

Ιχϋ^εσμοι•  παράνομοι^  αδιχοι^  άνομοι   [07] 
έχ&ηριοΖ'  μι,σείν  χοιεΐ.  διεγείρει  [99.1400] 
ίχ^ορννμενος*  έχπηδών 
έχ&οράξει   (ΡβρΙιη)*    έχδιωξει.   [άπό  του 

έχ&ορέίν 
έχ&ορεΐν  ίχπηδησαι^  ίχδραμεΐν 
ίχ^ορών  ίχπηδων^  έχπηδησας 
•^  έχ&όοντας'  εξερχόμενους  { — οϋντας'^) 
έχ&ρώσχει  (Κ  951)•  έχχηδ^ 
έχ^ύβι  (ΗίρρΦ€Γ.  II  ρ.  161)•  έχξεΐ.  φμεί 
έχ^ύεσ^αΐ'  έξιλάσχεσ&αι  (ΗβΓοά.  Υ1  91  ?) 
έχ^ύματα  (Ηίρροοτ.  III  ρ.  438  Κ)•    εξαν- 
θήματα 
-^έχθύμενος-  [»ά  10]  ταχύς  [11] 

έχ&ύμως'  προΒνμως^  χατά  ^υχτ}ν 


έχ&ύωσιν'  έχ^έωσιν.  έχηίπτωσιν 
έχία&εν  έηορενετο 

έχΐγχανεν   ετύγχανε ^  χατελάμβανε,  εΰρεν 

[16] 
ίχίνδα•ψεν'  εψηλεν 
έχινδά^ασ{χ)εν'  ύηέψηλεν,  άηό  χινδα^ 

'φοΰ^    δηερ  έατΧν  όργανον  χι^αριστήριον 

ποιόν,  χινδα^ός  [10—25] 

έχχαλάξαι  (ΗβεθάοηβΒ) *    χλΐναι  τό  Ιστίον 
10        (γ.  άγχάλαόν) 

έχχαλειταΐ'  ηροχαλεΐται 

έχχαλύητων  (8ορ1ι.  ίΓ. 832) *  φανεροηοιών 

έχχανάξειν  (ΕυροΙ.  ίΓ.  ΥΙ1Ι  ρ.  534)*  έχχε- 

νώοειν,  άπό  του  χ  αν  ου,  Βορυβήαειν 
ίχχαπηλεύειν  δολοΰν 
έχχαυλήσαΐ'  έπώοϋναι 
έχχαχρύσω'  έχχοχ(χ)ίϋω,  εκτινάξω,  ή  συν- 

τρίιρω.  οΐ  όέ  χρϊμνα 
έχχέας  (Αγ.  ?βο.  1133)•  έχχαύσας 
20    έχχεχηριωμένη-   έχπεπληγμένη ,  εξω  [της 

ψυχής  γεγονυΐα 
έχχεχιλλιχύριχεν  (Οοιηία)•  έχβέβληχεν 
Ιχχεχολαμμένα'   γεγλυμμένα 
έχχεχομμένος  (ΑηΙΙ&ΙΙ.  92,  5)*  ό  διά  τοϋ 

χυβενειν   τά   αύτοϋ  άποΧέσας,    δπερ   νυν 

έχχεχοττισ μένος  φαμέν,  ή  ό  άποχεχω- 

ρισμένος 
ίχχεχονία^αι*    τό  εΙς  χονίαν    άναλελύ- 

σ&αι 
30    έχχεχριχώς*  έχχεχωριχώς 

έχχεχώπηται•  έξήρτηται,  Σοφοκλής  Συλ- 

λόγφ  (ίΓ.  149)  [41—43] 

έχχεχιλωμένη•  έψυγμένη,  έχχεχερσευμένη 


€00.  76  άπολλύων  83  ΙοΙ>.  Γΐιβοι.  15,  3.  353  87  €ί.  χέα&οι  χη^εΐν  κηΒοί  1402  ίχ- 
9οράψει  7  έχ^ξ  (έκ&ύει  ΕΓοΙίβη.  ρ.  168)  8  εοΐ.  215,  4  6ΐ  τύσσει  9  εί.  έκκύματα  6% 
ΕγοΙ.  ρ.142  29  έχχενάξειν  ^  έκκαίας  34.35  =  35.34  Ζ\  έκκεκλη\  9^  έκκελ- 
λήρικεν,  έκκέκληκεν  36  εκκεχωλυμένα  (^ιη.  0.  Βγ.)  38  έκκεκονύσ^αι  40  έκκεκόπηται 
(έκκεχώπευται  στρατός*  Σοφοκλής  συλλόγφ.  έκκεκώπηταΐ'  έξήρτυται  κώπαις  (Μ•ί- 
ηβΐίβ))        44  \χιαλ\ 

ΗΕ8.  74  ίκενω&ησαν  (ΙβΓβιη.  Χ1Υ  2)*  έρημώΒησαν,  μετεβλήΒησαν  77  εκερσεν* 
εχειοεν.  ίτεμεν,  εκοψεν  (Ν  &4β)  78  έκερτόμεον    (β  323)•  ήρέθιζον  79   έκεύθανον 

(Γ  453ν  Ικρυπτον        80  εκεχειρία*  αργία,  άνάπαυσις,  ανοχή,  φιλία  (τ.  1442)        83  ^κεια' 
διασχέοασα,   κατέχαυσα  (^40)        Αά  84:   ευστοχίαι  (£54)        89  εκηλος'   ήσυχος  χΐ  ^Ί^)^ 


ζετο  (θ  1),  εσκεδάννυτο  19  εκιον  {Μ  138)•  έπορενοντο  20  έκίσσησεν  (Ρβ. £7)•  έγέν- 
νησεν  21  εκίχανεν  ίλαβεν  {Β  18),  εύρεν  22  έκιχήσατο'  κατέλαβεν  {Δ  385)  28  ίκ- 
χαιδεκάδωρα'  έκκαίδεκα  παλαιστών  ( ^  109)  •  δώρα  ( — ο  ν)  γάρ  παλαιστή  24  έκχα^ 
χοϋμεν  (Π  Οογ.  ΙΥ  1.  16)•  άμελοΰμεν.  άκηδιώμεν  25  έχχακή'  ώδε  {Οτ9ζ.  Νβζ.  άβ  τί(• 
8113  II  ρ.  31)  41  έκ  κευ^μών  {Ν  2Β)'  των  κοίλων  τόπων  42  έκκεχειρία'  άνεσις. 
αργία,  συνθήκη,  ανοχή  πολέμου,  εϊρηκεν  (1380)  48  έχχέχυφεν  (ΐ6Γ€ΐη.  Υ1  1)*  άνωρ^ω^ 
(ανώρθωσεν  εοά.) 


491 


ί«Μ8χο*ρ»ί»μ{νη  —  ί*Χ*»ηίζί* 


192 


έχχΒχοιριλωμένη  (ΟΓβΙίη.  ίτ,ΙΛΥΙ  ρ.  199)* 

01^  ΧοίρΙλον  οΰσα.  Έκφα9τΙ&\ί  γάρ  τφ  χο- 

μι,Ηψ  ΧοιρΙλος  θεράπων  ^ν,  6ς  Ί-  σννεΛοαΙτο 

χωμφδίας  (1828)  [46] 

έχχλέητεί'  ίχηορευεται 
έχχλησία*  σύνοδος,  συναγωγή,  κανήγυρις 
ίχχλητοί  δίχαΐ'  αΐ  έηϊ  ξένης  λεγόμεναι, 

χάί  οΰχ  έν  τ^  πόΧεί 
έχ  χλίμαχος*   τοις  ίτύχταις,  όχότε  χρανο- 

τριβοΐεν,   χλίμαξ  έτί&ετο,  ύχ^ρ  τοΰ   [μή]    10 

μένείν  έπϊ  της  αντης  χόρας 
έχχοδομενειν   τό  έν  Ιηνφ   φρνγειν.   χαϊ 

χα&όλου  τό  φρύγείν 
'^ έχχολλαβήσαντα'  -^ εχλαχέντα.  έχφρο~ 

νησαντα  [Μ] 

έχχομιδή'  έχφορά 

έχχομίσαΐ'  έίελέ{%\ίί)σαι,  (Η€Γθά.  III  431) 
έχχομίζονταΐ'  έχτρέφονται  [57.  58] 

έχχορονσΐ'   φ&είρουσιν   (Αγ.   ΤΙιββιη.   760 

Βγ.),  ίχχαλ{λ)ύνουσίν  20 

ή^έχχοχνζει,ν  έχχοιτίζειν 
έχχότραί'  πορ&ησαι 
έχχραγείν  ίχβοησαί 
έχχρινεΐ*  χωριεΖ 
έχχρίνεταΐ'  έχρΰίτεται,  έχρέει 
Μχχριοίς'  Ιχρενσις.  Ιδρώς.  [ονρον,  χόηρον. 

'ή  τό  φέρεσ&αί  τινά  δίά  των  ανω  χάί  χάτω 
^xxρ^τον'  ίηίλεχτον,  ηροχεχρψένον 
^χχρονεί'  έχβάλλεί  [68] 

-^έχχνεις'  ερεθίζεις,  επισείεις  30 

έχχνχλεΐ*  έχχαλνπτει  (τ.  έγχ-~) 
έχχνλιστοι  (ΑΓοΙιίρρ.  ίτ.  1  ρ.  726)•  στέ- 

φανοί  μεγάλοι,  αδροί  [72] 

Μχχννοι  (Χβη.  ϋ^τη.νΐΐΐΐ)•  νόσημα  τι  χννων 
•^  έχχονεΐ•  έγχωρεΐ 
Μχλαγξαν     άναρ&ρον    ίβόησαν,     [βά  75] 

Λοιόν    ηχον    απετέλεσαν,      άετοΰ    τρόπον 

έβόησαν 


έχλαχτισμός'    σχήμα    χοριχόν    όρχήσ€ως 

σνντονον 
έχλαμβανέτην*  έ{ξε)λάμβανον,  δνϊχως 
έχ  λάρναχος'  νό&ος 
έχλαχών  διαλαχών 
έχλεαν&είης-  έχτριβείης  (1498) 
έχλείχοντα  (Ρ1«(. Ρΐι&οί.  ρ. 99 Ο) *  δύν^ντα 

[81] 
έχλείιρεί'  υστερήσει,  άχολΒίται  [88] 

-^έχλελαμμένον  έξεστραμμένον 
-^έχλελαητημένον  έχΜεηονημέν^ν 
ή^έχλελισμένος•  έξεστραμμένος 
έχλεο    (ΐ;?  202    €«11ίιη.  Οβί.  40)-     χλέος 

^^Χ^ί 
^έxλεπεΖ^  έχηορεύεται  (1447)  [96] 

έχλέχραΐ'  έχλεπίσαι 

ίχλί^ε'  ηαρελογίσατο,  ήκάτησεν     [96—85] 

έχληροδότεΐ' 

έχλήτευσεν  έχάλεσεν 

έχλιάναΐ'  λεητνναι  (1480) 

έχλί^ης'  έτράπης  (τ  470) 

(έχλινήσαι  οί.  1540)  [1566] 

έχλίν^η  (ηοη  ΗοιηβΓ.)*  χατεχΗνΒη 

έχλιηαρει*  λίαν  ηαραχαλεϊ  [6] 

ίχλιηεν  έξέλιχεν,  έμειώΒη  (▼.  λίχει) 

έχλιχάζεΐ'  έξορμ&ν  ποιεΐ,  έχσοβέΖ 

έχλογήν  χάλαθον.  Ααχωνες 

έχλογιστίαν  άρί&μησιν  (ΤοΙ>ί8θ  Ι  191) 

έχλογον   διήγησιν,  ΑΙσχνλος  έν  Σαλάμι- 

νίαις  (Γγ.  216) 
έχλόνεον  Ιφ&ειρον 
έχλονειτο•   έταράσσετο•    χλόνος  γάρ  ή 

ταραχή 
έχλοϋηται*  έχνίπτηται  [12] 

•\ίχλυρον   (Εαροΐ.  Αάαΐ.  Γγ.  XI)-  χΧα^ν. 

δίνγρον,  ή  νοτερόν,  ίνιχμον,  ύγρόν  (τ.  ίγ- 

γανρον)  [14.  15] 

έχλωπίξεί'  λωποδυτει 


(•Ιο)  νπνφ 
ααντα  ' 
90  4  νόση 
"χωσεν      98 


€00.  45  έχφάντώι  47  έχχληηεΧ  (τ.  έχλεηει)  49  ηόλει  τρφοϊεν  51  έχχομοδεύειν 
πνφ  φρυγεΐν  —  φρυγεΐν  \ϋ^έ\)ΛΪνίτ  ροβΐ  66        52   ίιηο   έγχοληβάσαντα'  —   έμφορή^ 

54  βΰΐιοΐ.  Α€8εΗ.  86ρΙ.  1032  Ροββ  56]  51  Ρθ8(  61]  71  έχχοιλιστοί  78  έχχν- 
μάτι  χοινόν      76  χωριχόν      83  υστερεί      92  έχλέφαιο,  παραλογίσαιτο      97  έχό- 

1%  \άναι      99  έχλή&ης        1504  έχλίπει      8  άσαλαμηνίαις      9  έχλόπεον;  εί.  χλονεϊ 


ΗΕδ.  46  έχχήρυχτον  (ΙβΓβιη.  XXII  30)*  άηόβλητον  53  έχ  χολεοΐο*  έχ  της  ξιφο- 
9ήχης  {Α  194)  57  έχχοηων  (ςΐ.  ιηββ.  Αροο.  XIV  13)*  έχ  των  αδιχιόι^  ^  58  έχ  χόρυ^ος- 
4χ  τής  περικεφαλαίας  (^^4)  ^6  έχχριτος'  6  έχλελεγμένος  72  έχχύματα  (Ηίρροα*.  III 
ρ.  438)•  εξανθήματα  (έχ^—)  Αά  75:  ήχησαν  (^ί  46)  %1  έχλέλαθον  {Β  600)*  έξελα- 
^^το  (ν.  έχέλαθον)  83  έχλέλα&ον  έπιλαθέσ&αι  εποίησαν  {Β  600).  [άπεδίωξαν  (—έδειξαν 
€θά.)  έξήλασαν]   ^    90  ^χ  λεχέων  (6  730)*  ^κ  τής  κοίτης        93  έχλνδονίζετο  (IV  Κθ^^. 

XXI 6)*  έμαντενετο  ό  άπό  άχοής  μαντείας  δεχόμενος      94  ^χ  λήμνης  (Φ246)'  ....      ϋ^ )* 

4χ  της  Αήμνον  (0  467)  1500  έκλιναν  (Ε  37)*  β^;  φυγήν  έτράπησαν  3  έχλογον  δν 
μεταξύ  λόγων (})  12  έχλνεν  έπήκουε  (Α  43).  καϊ  έκλνες,  έκλυον  ομοίως  14  ^χλν- 
τός*  ένδοξος  (Θ  440),  τίμιος       15  έχλύτρισον  (έλντρωσον)*  έχλνρισον.  χάλνψορ 


498 


ίκλωτίζ8τα§  —  Ικ  παλαχης 


494 


ίχλωτίξεταί•  ^{αν&ιζΒται.  Άχαίός  ΟΜ" 
χοδι  (ίτ.  29) 

έχμαγεΐον  (ΫΪΛΪ.  1>9Ζ^,  801  Ό.)'  έκτνχωμα 
(292).  ύηογραμμός.  σφραγίς 

ίκμαγήναι  (ΡΙβΙ.  ΤΙΐΜβΙ.  191  Ο)*  έκτνηω^ 
Βηναι 

έχμαχ&εΐς'  έξομοιωθ'είς 

έχμάσσει.•  ..... 

έκ  μελά&ρων*  έξ  οίχων 

έχμελής'  άνάρμοατος^  άταχτο;,  άρνΒμος         10 

έχ  Μελίτης  μα,στιγίας'  Αριστοφάνης  έρ 
Βατράχοις  (504)  ύηήλλαξεν  άντϊ  τον  φά^ 
ναι  ίχ  Μελίτης  Ήραχλής'  μετημφίε- 
σται  γάρ  τήν  Ήράχλειον  στολήν.  ΕαλεΖται 
δ^  6  έν  Μελίτχί  Ήραχλής  ^Αλεξίχαχος 

'\  Ιχμελος'  αδύναμος 

4χμετ αιωρούνται*  μετεωρίζονται       [27] 

Ιχμισ&οΐ'  οΐ  μισ&όν  μι)  λαμβάνοντες   [29] 

έχμηχανωμαι*  χατασχευάζομαι, 

έχμηχανώμενος•  χατασχευάξατν  20 

^έχμειλίσσεσ^αΐ'  χαταχραΰνειν 

^έχμειλιχ&εΐς'  έξημερω&είς 

έχμιμονμενος  (Ειιγ.  Αγ.  209)*  όμοιούμενος 

Ιχμολε  (^1603)•  ^ηλ^εν 

έχμυζςί'  έχπιέζει,  ίχπίνει, 

{έχμνζη9)εΙς'  έχηιεσθ'εΐς.  ίχθηλασΜς 

ίχμνχτηρισμός'  χλευασμός  [99] 

έχ  νέας*  ίξ  αρχής 

έχνήναΐ'  έξαχατησαι  (1499•) 

ίχνεύσας•  ίχχολυμβήσας  30 

έχνενεμήχασι•  ηαραδεδύχασιν 

ίχνενέμηται•  έξήλ&εν,  ίξήχται 

ίχνεφίας  (ΟλΠίπι.  {χ.  XXXV  βΐ.)•  {έχ)  νε- 
φελων  τις  άνεμος ^  δμβρος  (ΗΙρροατ.). 
βροχή  άπό  νεφών 

έχνημονντο'  έφΜροντο 

Ιχνιφις*  άηόσμηξις,  χά^αρσις 

ίχνόμιον  (Ρίικί.  Νβιη.  Ι  86)*  διαχριτόν 

ίχνομίως•  έξάλλως.  μεγάλως 

ζχνοον  ίχνονν,  άνόητον  40 


έχνοσηλενσαΐ'  άναρρωσαι 

( *)  έχ  νόσου  άναληψόμεΒα 

έχνοσφίσαΐ'  έχβαλεΐν 
έχοά&η'  έπενοήθη.  έφωρά&η 
έχοαμες  (ΒθΓ68)'  ήχούσαμεν^  έπυ^όμ^α 
έχοδομενετο•  έφρύγετο,  Ιπνεύετο 
έχόησεν  (ΟβΙΠιη.  Γγ.  £111)•  [ροβΙ  56) 

έχοινοβουλείτο'  έχοινοΰτο 
έχολφα  (Β  212)•  έ^ορύβει.  ήτάχτει 
έχολλόπωσε'   συνηρμοσε  χόλλη.  χαϊ  γάρ 
ή  χόλλα  άπό   των  χολλόπων»  Ιστι  δϊ  τά 
νωτιαϊα  μέρη  των  βοων^  ^£  άν  γίνονται  οί 
χόλλοκες  {γίγνεται  ή  χόλλα),  χαΐ,  φ  έηΐ" 
τείνουσιν  τάς  χορδάς^  χόλλοπα  Ιλεγον^ 
δια  τό   δερματίνοις  τό   ηαλαιόν  χρησμοί• 
Αχαιός  "Ιριδι  (Γγ.  20) 
εχομεν  εϊδομεν,  ίωρώμεν,  ησ&όμε&α 
έχόμισεν  άνέλαβεν.  [61]  επιμελώς  έ&ρεψεν 
έχομχάσ&η•  ήηανή^.  εΙς  δγχον  διετέθη 

[68] 
ΙχονΙετο'   έπέπαστο  χόνιν^  ί}  έν  χόνι  έχα- 

μνεν 
έχον  10 ν  ή  Ιδιον  (εί.  χατά  δ'ήνυον) 
έχόντε'  δυΐχώς.  βουλόμενοι 
έχοντήν  θελήσει,  έχουσίως 
ίχοντί'  έ&ελοντί  [69.70] 

έχορ&ύετο'  ύψοΰτο.  (έ)χορυφούτο 
έχορίζετο    (Αγ.   ΝιιΙ>1>.  68)•    ύπεχορίξετο. 

«αρά  τόν  παΐδα,  δν  χονρόν  φασιν 
έχορνβάντιζε'  τοις  Κορνβασιν  έτε,,. 
έχορυητίας  (Αγ.  Ες^.  1344)•  έγαυρίας 
έχουσιάζεταΐ'  προαιρείται*  προσφέρει 
έχούσιον  Βελούση  διαν{ρ)ίφ  (Ι.  χα^'  έχ — ) 

[77.  78] 
Ιχπαγλον  (ΑροΠ.  65,  25)*  &αυμαστόν 
έχπαγλεΐσθ'αΐ'  ^αυμάζειν  [81.  82] 

έχπα^ές•  άπόπληχτον 
έχπάλαιστρος'  άνανδρος 
έχπάλαιστα'  δεινά,  υπερήφανα 
έχ  παλαχής  (Νίΰ.  Τΐιβτ.  449)*  1^  αρχής 


νοτιαία  —  άχαιοί  Ιριον      60  ϊδομεν  εΰρομεν      62  δρχον      64  έπεπάτο      65  έχννον      67  έχοντή 
&ί^έχπαγλονσ&αι       83  Ιχπα^ος       84  \στος       85  έχπ\ 

ΗΕδ.  27  έχμαοτυρία•  ή  του  απόντος  μαρτυρία  29  έχμηνίων  {Λ  247)*  όργίξετο 
89  έχνεύμυχτεν  (Χ  491)*  χατέβαλλεν  (τάς  όφρΰς)  Ρθ8(56:  άνέλαβεν  (εά  έχόμισε)  Αά61: 
έποίησεν,  είργάσατο      68  βκονόυλιξΌν  (ι;!,  ιηβ.  ^)ΓθρΙι.)•  έτυπτον  χονδύλοις,  ήγουν  δαχτύλοις 


ηλαγότατε*  ^αυμβίστότατε,  έχπληχτιχώτατε  (Α  146) 
ίξοχα  {Ε  423),  περιττά 


495 


ίιιηαΧές  —  ίχηηλή;^$ΐ<{&α» 


196 


ίχ καλές•  ίξαρ^ρον 

ή^έχΛάλη  (ΗίρροοΓ.  III  ρ. 223  Κ)  *  έχωρίσΒη. 

άπέστη.  έξέπεσεν 
έχχαλήσαντες  (ΗίρροοΓ.  III  ρ.  129,  3  Κ)* 

ίκπεϋόντες 
ίχ  ηαλλαχιδίον  οΐ  νό^οι 
Ιχηαμον  άχλήρωτον 
Ίίχηαλίν  χοτεΐν  έναντιολογεΐν    [08.  94] 
έχ  Λαραβολής'  έχ  ηαραχινδυνενματος 
έχ  Λαραλλήλον  έξ  Ισότητας•  {έξ  ομοίου)    10 

[97—99] 
έχπάτιον  (ΑμοΙι•  Α^:•  49  βεΐιοΐ.)*   τό  έξω 

κάτου 
ίχ  ηάτον  έχποδών  [1^^] 

ζχηανμα•  άνάπαυμα 

έχηεχτονμένη-  χτενιξομένη,  χάί  τίλλο%}σα 
ίχ  κεδίον*  έχ  τον  ήπλωμένου  χωρίου  χα- 

χαστρέ-φαντος 
ίχΛέλει  (8ορ1ι.  Αη(.  478)•  φστιν  [7] 

^χκεηαταγ μένος  {α  326)*  έχπεπληγμένος.    20 

έχφρων  (γ.  1631) 
έχΛεπολέμωται•  ίχ&ραΐνει    (εί.  Η€Γθά.  V 

73) 
έχπεηότημαι  (Ειιγ. Ε1.1771)*  ίχπέχληγμαί 
ίχπερδίχίσαι  (Αγ.  Αν.  768)•  τό  όιολισ^- 

ναι  χαϊ  δίαδράναι^  από  των  περδίκων  με- 

ταφοριχώς'   ηανοϋργον  γάρ  τό  ζώον,  χάί 

διαδίδράσχον  τους  Βηρώντας  [12] 

έχ  ηερι,νοίας•  έξ  έηινοίας 
έχ  περιουσίας  (Ββιη.   €Ιμ.  3)*    έχ  ηλή"    30 

Βονς,  έχ  του  υπερέχοντος 
έχ  περιτροπής"    έξ  αποστροφής,  έχ  νίχης 

(γ.  Η6Γ0(1.  II  168) 
έχπέρσαΐ'  [βά  16]  έλεΐν^  λαβείν      [17—19] 
έχπετρίδδην  παχύνειν  ίμάτιον.   Λάχωνες 
έχπεφανωμένος'  άπόπληχτος 
•^ έχπεφάν,ωται•  άπο 


Ιχπεφύχασι•     βεβλαστήχασι^     γεγένψηαι 

[24] 
έχπηνιοΰνται  (Ατ.  Ηιη.  678)"  έχμηρνσε- 

ται  [26] 

έχχιμπλάναι•  άποπληροΰν 
έχπίνειν  προπίνειν  (τ.  έξέπινεν)  [29] 

εκπλαγείς•  ^αυμάσας  [31--Μ] 

ή^ έχπλήωρον  έχπεπληρωχυίαν  ίαυτήν 
έχπλήγνυσ&αι  (βεΐιοΐ.  ΤΙιαο.  ΙΥ  125)*  έχ^ 

πλ-ήττεσ^αι  φόβφ  (εί.  Μθ6Γ.) 
ίχηληξις-  έχφόβησις 
έχπλ-ήξειν•    έχπλαγηνΜ  ποιήσειν^    έκφο- 

βήσειν 
εκπλήσσει•  έκφοβεΐ^  εκπλήττει 
έκκλίσσοιτο  (Ηίρροοτ.  III  ρ.  120  Κ)*  διά- 

γοιτο 
Ικκλυτον    τό  καρά  τιαιν    έξίτηλον    χαϊ 

άμαυρόν  βάμμα 
εκποδών *  έκ  μέσου έξα- 

λείφεσ^αι 
έκχοίητος  (Ιμ6.  65,  41)*  ο  έκδοΜς  έτέρφ 

εΙς  υίοποίησιν 
έκποκιω  (Αγ.  Τΐιββιη.  567)*  έκτιλύ 
έκπολιορκεΖ•    εκπορθεί ^  ,,χολεμΛΐ  πάλιν 

[4•.  η] 

εκπομπή•  αποστολή  φαη,  Η6Γο4.)  [49] 
έχπορΘεΐ  (ΕυΓ.  Τγο.  95)*  αίχμαλωτεύει  [&1] 
έκπορίσαι•  έκβαλεΐν  (&<1  έξορίσαι),  έξανύ- 

σαι  [Μ] 

έκπρεπές•  ώραΐον,  παρά  τό  λίαν  πρέπον 
έκπρεπώς  (Τ1ιιΐ€.  I  38)•  έχδήλως 
έκπρησιν  έκπυρωσιν  [57] 

Ικπρο&εν  (— σθ£ν?)•  έκ  παλαιού 
έκπρο&ορών  όρμήσας  [60] 

έκπ[τ]ύστων•   φανερών,   ή  πολλοίς  άκου^ 

στων 
έκπωλ•^εΖσ9αι•  προγυμνάζεσ^αι 


€0Ό,  90  έκπαλλακίδιοι  91  έκπάλιον^  άκλήροτον  1611  έκπερδιχήσαι 
20  έχπετο ιαδείν  (22  έχπεφάλωταΐ'  άπόπληχτος  γέγονενΐ)  25  έχμυρίσεται,  66  ^χ- 
π7,ηγύεσ^^αι       40  έχπλήσσοιτο        41  έκπλοιτον  —  άλμυρόν        46  εΙς  υίοποιήσαντα 

ΗΕ8.  93  έχπλαγότητα'  έξαισιότητα  94  έκπάλτιον  έξαλλον^  ούχ  ομοιον  (γ. 
έκπάτριον)  97  έχ  παράλιος  (^1.  ιηβ.  ΙοΜ)*  έχπαρα&αλάσσης  98  έχ  παράλλον  έξ 
ομοίου  99  έκ  πασέων  {Ι  330)-  έκ  πασών  1602  έκπάτριον  άνόμοιον  (ν.  1594.  1600) 
7  έκπελεύει•  έξω&εΖ  12  έχ  περί•  έξεστιν  (έχπέλει)  Αά  16 :  ίκπορ&ήσαι  (Α  19)  17  ϊ  χ  > 
πέρσαντα  {Σ  327)•  Ικπορ^σαντα  18  έκπέρσωσιν  (Α  164)•  έκπορΒησωσιν  ( — ονσιν) 
19  ε  (χ)  πεσόν  (Α  179)•  έξέπεσον  24  έχπέμ•φας•  έχγυμνώσας.  ή  περίβαλ\λ]6μ€νος  (Ιχ- 
στέφας  —  μή'ϊ)  26  έχπίαρ  {Α  550)•  λιπαρόν  29  έχπεφάσσειν  εν^ουσιαν  {Β  803). 
έξορμάν  81  έκπιπαταγ μένο ς  (σ  326)*  έκπεπληγμένος  82  έκπλαγούμεναι  (ΕυΓ. 
Η66. 1157)  •  έκπληττόιιεναι,  μαινόμενοι  83  έκπλαγώς•  εξόχως  (Β  357).  Βαυμαστώς  84  ^  χ  - 
πλαστό  (Υ  483)*  έξεπήδησεν  46  έκ  πολιών  {β  131)•  ^χ  των  πόλεων  47  Ικπομα 
(?!«(.  δ^ιηρ.  213  Ε)•  φιάλη ^  ποτήριον  49  έχπομώσαι•  πολεμοποιήσαι  61  έκκορ^ 
ποϋσ^αι•  φιβλοΰσ^αι  58  έκπρεπήα•  έκπρεπη  (Β  483),  ώραΐον^  περιχαλλή  93  έχ» 
π  ρ  ίου  (ζ\.  ιηβ.  Ργου.  XXIV  11)*  άγόρασον.  έλευ&έρωσον  ^  έχπτήσονται  (Ηθ8.  XI  11)* 
έκπετασΒήσοντΜ 


497 


ίηηωματα  —  ΙητολνηΒνύας 


498 


έχηώμαχα  (8ορ1ι.  ίη  347)*  ά^^ειϋ  χινα^  ι} 

ποη^ρια  [64.  Μ] 

%έχρατνναντο  {Δ  215 ?)*  έχραταίωσαν 
ίέχρατννάσ&ην  Ιχράτνναν.  δυϊχάς 
•\•€χραίνων'  έτίμωρ 
ίχρ^στων-ησα^'  ευχερή  άηοφηναι, 
,.εκρατηρίχημβς  (δορΗτο  Γγ.  71)•  ίμεθύ- 

αθημεν  [71.  Π] 

έχρήξω•  ανοίξω  [74 — ^77] 

έχρόαινον  ίΛε&νμονν  (τ.  χροαίνων)  10 

{έχροάς,  στόμα•  ήγουν  πόρους) 
ίχροίην*  Ιχρυαιν 
Ιχρουεν*  ήσ^ιεν 
ίχρούσω'  ίπεχρούσω 
έχρυήναΐ'  χαύσασ&αι.  παρά  τό  νδωρ  χό 

έχρέορ  [Θ8ι  84] 

ίχσχευα'  τά  καρεηόμενα  ηρόσωηα  έηϊ  σχψ' 

νής  [8β.  87] 

έχστί-φας•  λόγον  γυμνώσας,  έχχενωσας  [89] 
^χ  σων  έχ  των  σων  20 

έχτα&ήναΐ'  άπλωβήναι 
έχταδίην   (2Γ  134)*  μεγάλην^  ώστε  διηλή 

χρήσει 
έχταΐον  αΐ  δύο  χοτύλαί 
έχταΐους*  τους  έχ  χοινίχων  εξ  [95] 

έχταν9αρύ{ζ)ω'  τρέμω  [97] 

•γέχταλος'  άχάνθης  είδος  [99.  1700] 

έχτε&ηλυσμένον  (Ηίρρθ€Τ.   III  ρ.  216)• 

έχτετηχός 
έχτε&ηλυσμένοί'  μαλαχισ^έντες,  χεχοηια-    30 

χότες.  ή  ώς  &ήλειαί  γενόμενοι 
έχτε&υμμένα'  έχτετυφωμένα 
ίχτε^ΰμμε^α*  έχτετυφώμε&α 
έχτείνας'  άπλωσας,  ταννσας  [β] 

έχτείνεταΐ'  άχλοΰταί 
έχτεΐνου'  άπλώθητί 


Ιχ  τε  χονίης*  έχ  τής  χόνεως 

έχτενεϊ'  έηιμελεΐ 

έχτενές'  διατεταμένον 

έχτέν(.)ία'  άπλωσις  [13] 

έχτενως'  προ&υμως.  ή  διατεταμένως 

ίχτέον*  ληπτέον  [16] 

έχτεταμένως'  άαλωμένως 

{έχτεταρβημένον   έητοημένον  (οί.  1699) 

έχτετάφρευτο'  έξώρυχτο 

έχτετιχότας*  άηοηΧηρώσαντας,  χαταβα^ 
λόντας 

έχτετραμ(μ)ένος'  άηεστραμμ^ένος 

έχ{τε)τρυχωμένους•  χαταϋεηονημένους, 
έχνενευρίσ μένους 

έχ  τεφρωδέων  (Ηίρροοτ.  Ι  ρ.  182  Κ)*  έχ 
τεφροειδών  (1772) 

ίχτήμοροΐ'  οί  εχτφ  μέρει  τήν  γήν  γεωρ- 
γοΰντες  [24] 

€χτι/,  τρίτι/,  τετάρτη•  νομίσματα  αργυ- 
ρίου χαϊ  χρυσίου  χαΐ  χαΧχοϋ. 

έχτιχώς•  σχετιχως.  ή  χατά  εξιν•  ίξις  δέ 
έστι  δυσμεταχίνητος  τρόηος^  ήτοι  διά&εσις 

έχτιλωμένοι•    συντονισμένοι ^    συνή&εις 

[ρΟΒΐ  28] 
Ιχτιμα•  τά  έηιτεταμένα  τή  τιμή 
έχ  τιμημάτων  τίμημα*  διανέμησις  τής 
πολιτείας,    Διήρτμο  γάρ  ή  πολιτεία  χατά 
Σόλωνα  εΙς  τέσσαρα•  ΠενταχοσιομεδΙμνων 
(Ιππέων,  Ζευγιτών,  Θητών)  [81] 

έχτινύς'  άποδιδούς  τιμωρίας  [33.  84] 

έχτίσων  άποδώσων  [ροβΐ  85] 

έχτιστής'  άποδότης  [87.  38] 

έχ  τόχων  έχ  τοχετων 
έχτολυπεύσας    (Ηββίοά.    δοιιΐ.   44)*    τε- 
λειώσας 


€00.  70  έχρατηρίχ^ημεν  €ί.  έχεχρ^  781»  ^{.  έγοοάς  88  Ρβυβ.  ΕαβΙβΙΙ).  1402,  61 
93  δέχα  1701  \ισμένον  2  Ιισμένο  —  θηλία  5  έχτείνειν  (18  έτετάφρευτο^) 
19  έχτετηχότας       22  ^κτ£φ|  Μβ        30  \μέδιμνον 

ΗΕ8.    64  έχράενεν   έπλήοει,  έτελείου  (£508)  65  έχραταίωσεν  (Ρβ.  €11  11)* 

έδυνάμωσεν        71  έχ  όε^έων  (Π  856)*  Ιχ  των  μελών       72  έχρήμνησαν  (II  Μ80€.  ΥΙ 10) 


(Α  309)•    έξελέξατο.  έδίχασεν  83  έχσεσοβημένοι    (8^  ,  ,. 

ο4  έχσιφωνισ^είη  (ΙοΙ).  Υ5)'  διασχορπισ^είη      86  έχ  σπείρης  (ΔεΙ.  Αρ.  XI)•  έχ  τάγματος, 

έχ  νούμερου  87   εχστασιν  (ββιΐΜ.  11  21)•  νπνον.   φόβον  89  έχστΰ\1>ης'   έχχαύσ^ς 

95  έχταμήσιν  (Γ  62)•  έχτεμεΐν         97  εχταν  (Κ  526)•  εχτειναν  99   έχταρβημένον 

έπτοημένον  "*"*''    '        '  '"*  ^^         """ 

λέο 

16 

27 

(ΙΛ ,    _-„ ,_„-        . ,    ^ 

(ΙοΙ).  II  4)*  αποδώσει      Ρο8ΐ  85]  άποδώσας      37  Ι  χ  τοϊο  {Α  493)*  έχ  τούτου      38  έχτο^ι 
έχτός,  έξωθεν  (Ο  391) 

32 


499 


ίητομάόα  —  Ιηφυλον 


έχχομάδα•  ΒΪδος  δόρατος 

έχτομάς*  περικεφαλαία,  τΙς  οΐ  οφθαλμοί 
δίαλάμηονσιν 

έχτομεύς•  τομενς,  τμητης 

έχτομίας'  ευνούχος,  αηάδων 

ίχτομον  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  730  Κ.  ΤΙι^ρΙΐΓ.  IX 
10,  4)*  έλλέβορος.  χαϊ  άτμητος  Χφανωτός 

[4β] 

Ιχτοηα'  ξένα 

ίχτοηον  Ιξοδον  10 

ίχτοΛον  χαλεπόν,  ξένον 

έχχοηώτατον  έξεατραμμένον 

έχτόηως'  ύηερβολίχ/ίς,  μεγάλως,  άηρεηώς 

Έχτόρείοι  χόμαι  (Τίαιαβαβ  ΡοΙΙ.  II  29)' 
βΙ;  Δαννιοι,  χάί  ϋενχέτιοι,  ίχοντες  τήν  άη 
ΊλΙον  τοις  ωμοις  ηεριχεχυμένψβ  τρίχα  [Μ] 

έχτορμων  άηό  τον  χαμητήρος,  ή  τον  σύμ- 
παντος δρόμου [55.  Μ] 

•^ίχτορες*  [αά  %Χ\  ΣαΛψώ  όέ  τόν  ΔΙα. 
Αεονίδης  τον  χροχύφαντον  20 

έχτός*  δίχα,  κάρεξ,  'ή  ίξω  (7  451)  [59.  βΟ] 

^χ  τονμηαλιν  (ΤΙιαο.  III  22)  *  έχ  τον  εναν- 
τίον 

έχ  τον  παραχρήμα  (Χβη.  ΗβΠ.  ΤΙ  4,  11 
Ρΐ8ΐ.  Οοητ.  394, 4  ΒΙιΙι.)  -  ^χ  τον  αντομάτον 

έχτραγφδεί'  άηοψώζει,  άπο^ρηνεΖ 

ή^ίχτρας'  έν  φνμφ  πάσσαλος 

έχτραχηλισ&ήναι  (Οβιηοβϋι.  124,  7)*  έχ- 
ηεσείν 

εχτρέ  η  ε  IV    (ΤΙιαε.  Υ  65,  5)*    άποστρέφειν    30 
ΰδωρ 

έχτριβήναι  (ΗβΓοά.  VII  120)•  άπολιφΒη- 
ν(Μ.  φ&αρήναι  [68] 

έχ  τρίτης  λόγος' 

έχ  τριτημόρον  έχ  τεσσάρων  ήμιεχτέων 

έχτροηαί'  τρίβοι  (ΕυΓ.  ΚΙιββ.  881).  προ- 
φάσεις, χωρισμοί  (Αββεΐι.  Ργοπι.  913).  χαϊ 
οφθαλμών  τι  πά&ος 

έχ  τροφωλέων  (ΗίρροοΓ.  Ι  ρ.  182  Κ)* 
σποδοειδων  (1722) 


έχτρόχαλον  Ιχτροχον  (τ.  έπιτρ-^) 
έχτρνπήσαι   (οΓ.  Αγ.  £θ€ΐ.  337)-   έξελ^εΐν 

λελη&ότως*    {εΙσ)τρνπήσαι  δέ  τό  πα- 

ρ(εισ)ελ9εΐν 
έχτρνχωσον  έχτριιρον 
-^έχτρνωξ^είς•  φ&αρείς  [Π] 

έχτνφήναΐ'  έχτνφω&ηναι 
έχ  τύμβοιο  9ορών•   έχπηδήσας  μεγάλως 

έχ  τον  τάφον,  χαϊ  της  γάστρας       [8Φ.  81] 
έχτνπώτερον  χνριώτερον,  φανερώτερον 
έχυΐσχετο'  έν  γαστρϊ  έλαμβανεν 
έχνχατο'  έταράσσετο 
έχνχων  έτάραττον 
έχνπταζον  -^ έχπλήρωτον 
ίχυπτον*  -^ηλογη^  [87] 

ίχνρός  {Ο  770)*  ανδρός  πατήρ,  [πεν&ερός] 
έχνρά  (ί7770?)*  ή  μήτηρ  τον  ανδρός,  [πεν- 

4^ερά] 
έχνρησα*  εύρον,  έτνχον,  έπέτνχον 
Ιχνρσεν  (Ν  145)•  τό  αυτό 
έχνρωσαν  έβεβαίωσαν 
Ιχνσεν  (θ  371)*  έφίλησεν 
ίχν^εν  (ΑΓοΙιίΙοεΙιί  ?)  *  άπήγξατο  (τ.  ηύ^αι) 

έχφάνδην  φανερως.  ή  ε^6(^€ΐν 

έχφαντον  φανερόν 

έχφανίζεται*  μηνύεται 

ίχφατα'  πολλά 

έχφατνίσματα'  τά  έχβαλλόμενα,  δτε  χα- 

^αίρωσι  τάς  φάτνας  [18Μ — 5] 

-^ έχφοινίξαί'  άναγνωσαι 
έχφοράν*  Ιξοδον.  ταφην.  έχ  τον  έπϊ  μνήμα 

έχφέρεσ^αι 
ίχφρηταΐ'  έχφέρεται 
ίχφροντίζων   (ΤΙιιιε.  III  45)*    βουλ(ευ)ό' 

μένος  [10—12] 

^χ  φρναγμον'  έξ  έπαρμοϋ 
Ιχφρων  έχτός  φρένων,  μωρός 
έχφνλάσαι  (δορΗ.  Ό.  €.  2861)*  ίχσκάσαι 
έχφνλον*  τό  μη  σνγγενές.  άλλόφνλον 


€0Ό.  41  \δια  οΓ.  άποτομάδα  42  έχτομάς*  περικεφαλαίας  Μ^  έχτομόν  η  χω- 
μως,  Δ\  57  σαμφω  91  έχνρσαν  1801  έκφαντα  2  έκφανττίσματα  1  μνή- 
ματος διέρχεσ^αι        8  άφέρεται        13  φρνασμον 

ΗΕ8.  46  ^χ  τ'  ονόμαζε  (Ηοιη.)•  χαϊ  Ιλεγεν,  έπείΘετο  58  Έχτόρεον  δέ  (Β  416)* 
τόν  όέ  τον  Έκτορος  55  έκτορμεΐν  έκτετράφθαι  τον  δρόμον  (Ραυκαη.  ΕιιβΚ&ΙΙι.  598,  26) 
56  έκ  τόρνης*  }κ  μύ&ον.  έκ  τον  κα^κοντος  Αά  57:  πάσσαλοι  έν  ^υμφ  {Ο  272)  59  ίχτο- 
σ^εν  έξωθεν  (Η  341)  60  εκ  τον  δή  (Ο  69)*  έ^  εκείνον  του  χρόνον  68  Ιχτριβαί' 
τριβαί.  χωρισμοί,  προφάσεις  77  έκτρωμα  (Ι  €ογ.  XV  8)*  παιδίον  νεκρόν  άωρον,  εκβολή 
γυναικός  80  έκτύπε  (θ  75)*  έβρόντα  81  έκτύπωμα•  άλλοίωμα.  ομοίωμα  (τ.  έκμαγειον) 
87  έκνραί  (Γ  172)•  πενθεραί  95  έκφάδην  φανερώς  96  έκφά(ά)ναι  (8ίΓ&€.  XIX  25)* 
ωανερώσαι       97  έκφαίνει  (8ίΓ30.  XXII  19)*  δήλοι,  φανεροποιεί       1808  έκφανσις'  άπα- 

οειξις      4  έκφερεν  (ο  470)*  έξέφερεν       5  έκφάντωρ 10  έκφορίαν  (1«βνί(.  XXV 

19)*  καρπούς        Π  έκφορει-   Ιπανίζει  (σπα — )  υπάρχοντα         12  έκφρασις'  έπι9νμία  (ιΑ 
έφεσις'^),  λόγος  εναργής 


501 


ίηφννα$  —  ίλαχόδω 


502 


έχφνναί  (ΕαΓ.  Ρΐιοβη.  419)*  έχβλαστησαι, 

γεννη&ηνοί  [18] 

εκ  φύσις*  βλάστησίς.  έντερον  {3)  Ινιοι  κ  ν  - 

λωρόν  (ΡοΙΙ.  11  207) 
Ιχφυστιματα*  ηέτροί  ύπερέχονσαι  της  γής 

[Μ] 
έχχαρέων'  μαγειρείο»ν  (Αάχωνες) 
έχχαυνων  (Βογ.  8ιιρρ1. 412) *  μεταίρων  [24] 
ίχχεον  έχχυσον  (Γ 2961) 
έχχέων  ηεριχέων  [27—20]    10 

έχχνμω&ήναί  (Ηίρρθ€Γ.  III  ρ. 268 Κ)*  έχ- 
πιτήσαι  [31] 

έχχνμωματα  (ΗίρροοΓ•  III  ρ.  61  Κ)'   αΐ 

ίίνώδεις  σύλλογοι 
ίχχωνεν  ^xxλινεν,  Αάχωνες  [34] 

έχψύχονσι.  (ΗίρροεΓ.  II  ρ.  170  Κ)*  λιπο- 

^μοϋσιν 
ίχωδωνίζοντο'  ηερφόητοι  ίγένοντο 
έχωδώνισεν  έδοχίμασεν  [38] 

έχωμφδησεν  δίέΛαιζεν.  διε&ρόλλησεν  [40]    20 
εχωνη  (ί&οβά.)*  εστρεφεν  [42] 

ίλα'  [43]  ήλιος,  αυγή  (1976),  χανμα.  Αά- 
χωνες: βάδιζε,  λέγε  {?Ίηά.  Μϊιχη.  V  [IV] 
38.  39)  [44.  45] 

ελάεως'  άμχέλου  είδος 
ι  λάζε  τ  ο  (ηοη  £371)-  έχνλινδεΖτο  (ψ.λνζει) 
έλα&ερές'  ήλιο&αλΛές 
ίλα^ρά    (6ΓθΙίο«)*    ελαφρά,    [η    ίν   έλαίφ 

έφ»ά 
Ί-Έλα^νσ.•  Αιός^  Ιερόν  έν  Κύηρφ  (ν.  1844.    30 

1858) 

Ιλαία•  δίφρου  Κυρηναϊχοΰ  μέρος  [52] 

Έλαιάεσσα  νηδνς'    Σοφοκλής  Όδυσσεΐ 

άχαν^πλήγι    {(τ.  419)*    ήτοι  λαιάεσσα 

άντϊ  τον  σχαιά,   αγρία ,  ή  άηό  τον  ληΐ- 


ζεσ^αι  πάντα  ληιξομένη  χαϊ  χατεσ^ίου- 

σα,  ή  από  τοΰ  έλα  ίο  ν  λιπαρά  (ν,  ιτηδύς 

Ιλ-) 
Ιλαΐζων*  έλαιόχρονς 
έλαιονται  ^ρίξ'  Σοφοκλής  Τρωΐλφ  (£γ. 

667).  ΆρΙσταρχος  ^υηαΐνεται,  βέλτιον  όέ 

λαμπρύνεται 
•\• έλαιοτφ•  Ιλαιοβα^εΐ  ( — ωτω  —βαφεΐί) 
έλαιότρνγον  άμόργη 
•^Έλαίονς-  εν  Κύπρφ  ό  Ζενς  (1850) 
έλαιοχντας'  -^ έπεραινόμενος  έλαιός  φαρ- 

μαχενς,  παρά  'Ροδίοις 
έλαΐς'  αίγίλωίρ  (τ.  ελιξ) 
ίλαχεν  (8ορΙι.  Τη  824)*  έφ&έγξατο 
ι  λάχε  ν  έίρόφησεν  [68—65] 

ίλανος'  Ικτίνος 
έλάν  -^  ατρεΐν.  έλαύνειν 
έλαπάχ&η*  ϋννεστάλη 
έλάπεδον  (Οοηεο?)*  τέμενος  [70] 

ίλαρ'  βοή&εια  (έλλαρ^) 
Ιλάραΐ'   τά  έν  τφ  αύλφ  των  δοράτων  άρ- 

μοζόμενα  (τ.  άλαρα) 
ελ*  "ΑρεΙ'  ίλαβεν,  έπόρθησεν,  χαΒεΐλεν 
έλάσαΐ'   φ&άσαι.  πατάξαι.  διώξαι•  όρνξαι, 

ποιήσαι,  άγαγείν  [75.  76] 

έλασ^αίνομεν*  ήχολααταίνομεν  (1975) 
έλασία•  δίωξις  (?.  Λτίλ— ) 
έλασίχροντα  (Ατ.  Εςς.  623)*  έλΜυνόμενα 

ως  αΐ  βρονταΐ  *  έπεϊ  δοχει  όχημα  τοΰ  Διός 

ή  βροντή  είναι 
Ιλασκεν    (ΕυΓ.  £1.  1214)*    [80]    έκάλεσεν 

[81.  82] 
έλασμίη'  κυρία 

-^έλαπόδω*    ίνρν^μον    (πόδα  εύρν&μονί) 

[85-88] 


€00.  19  Ετερον  Ινιοι  πνλωοό'φ  2Ζ  έχχανων  25  έχχρον  ΡοβΙ  27.  28  Αάκωνες; 
€ί.  1822  30  έκχυμιω^ήναι^  (κηοιήσαι  82  ίκχνρώματα'  αΐ  ποιωδεις  41  έχώνχι 
43  εί.  βέλα  44  έλατο  —  έλοϊ  (έν  ΔΛ)  45  έλαέος  48  ήλιοΒαλές  (^έλαι^ερέςί)  53  έλαια- 
δεσσαν.  ήδνς  —  σκαιάγρια  56  {Ιλαιόδ^τος  Ογτ.  171).  ^1  έλαιότρωγον  (58  ΡθΓΐ>ί8;6Γ 
β608;Γ.  II  ρ.  1044)  67  έλαναφεΐν  (ίοΓίβ  έλάναν  άψείν  Ροηεβ,  οοΙΙ.  έλένη)  (69  έλαόπεδονί) 
(71  €ί.  £Ζλαρ  Ιλαρ)      7Ζ  έλάργει-^  έπόρησεν      (77  €ί.  λασ^}      (83  ΒβΓ^  Ιϋ.  ΑΓΟβά.  ρ. XI) 

ΗΕ8.  18  έκ  φνράματος  (Κοιη.  IX  21)-  έκ  σπέρματος  21  έκφοιτα  (ΕυΓ.  ΕΙ.  720) * 
έξέοχεται  24  έκχείρημα'  τόλμη  (έγχ—)  Ζ1  έκχοίρη^ες*  (^ί^Χ^ρ^ζ^)  28  έχχοΐ' 
ρηλωμένοΐ'  (έγκεχοιριλωμένη)  29  έκχν^ήσεται  (Ηθ3.  XII  14)*  απλω&ησεται  81  έχ^ 
χντριζεν   ξκβαλλε    (ν.   1827)  34   έκ  χωρης'  έκ  της  χωράς,    έχ   τον   τόπον   (Ζ  516) 

38  έκωθ^ωνίζοντο  (ΕβΙΙιβΓ  111  15)*  εις  τά  μεγάλα  επινον,  έμε^νσχοντο,  έχόρενον  40  έχων 
Βέλων  (^372),  βονλόμενος  (7  434)  41  έκωπασεν  (ΡββΙιη.  Ον  30)*  έπανσατο  (1569^  Α(1 
43   [έκρίναμεν.  καϊ]  44  Έλα*   τό  τον  Διός  ίερόν,  ή  Δωδώνη  (2150).   χαϊ  οί  ίερεΐς  ^Ελλοί 

^  ι  λα  αν  (£366)*  έλαννειν  ^2  έλαίανεν  έλέπτννεν  (έλέαινεν)  63  ί  λάμα  ν  (Εζβεΐι. 
Χ1«  25)*  νπέρ&νρον  64  Έλαμΐται  (ΑεΙ.  Αρ.  11  9)*  Πάρθοι  65  έλάμος  (Εζβεΐι.  1.  €.)* 
ο{ύ)δός  70  είλαπίνησιν  (Κ  217)•  έορταΐς  75  έλάσασκεν  (Β  199)•  ένέπληττεν 
76  έλασα^'  έκ  χειρός  έτρωσεν  (0  821).  ΙσκαΜ^εν  (1349).  Ιπλη^εν  (Ε  41)  Αά  80:  [ήλασεν] 
81  έλασμα  (ΕζβεΙι.ΧΕ  25)*  ύπέρπνρον  82  'Ελαμιται  (Αεί.  Αρ.  11  9)*  Πάρ&οι  85  ίλα- 
σεν  διέτεμεν  86  έλασεν  ήλασεν  (Ζ  158).  έπέρασεν  (Ρ  519)  87  έλάσσω  (Εν.  Ιο&ηη. 
II  10)*  μικρόν,  ήττ(»ν{α)       ^  έλάσσωσιν  {μ^.  0  388)*  διώξωσι,  δι{αγ)άγωσιν 

οί 


603 


ίΧάϋτρβ»  —  ίϋβορον 


504 


έλάστρΒί'  έχαχοΛά&εί,  ή^ΙδΙωχεν.  Ιτηητήγει, 

ίΐλαχ/νεν 
έλαστρίών'  διαγινώσχοίν  [91] 

έλαστρείταΐ'  ίλαύνίτα^.  δίωχεται 
έλαταί'  ήλιονταί  (οί.  βελασήται) 
έλάτη'  λάχανου  είδος  (Βρίΰΐιβπιι.  ΑΙΙι.  71  Α). 

χαΐ  χώπη 

•  .  ξέστχ^ς  έλάτχίσιν  (Η  6) 

χαϊ  αυτό  το  δένδρον^  αφ*  ον  ή  χώπη,  χαϊ 

πόλις  της   Φωχίδος  μεγίστη  (ΗβΓοά.  ΥΙΙΙ    10 

33  Οβιη.  69,  18).  χαϊ  του  φοίνιχος  ι}  ηρώτη 

ϊχψυϋΐς  (Τ1ΐ6θρΙιτ.  ϋτ.  4  (Ιβ  οάοΓ.  28,  Ρίθ8€. 

Ι  150) 
ΙΧατηρ^  το  κλατύ  ηόηανον  (Αγ.  Ε^ιΐ•  1182), 

άηό  του  έλήλασ&αί.  εΙς  μέγε^ς^  ή  πέμμα. 

χαϊ  ηνίοχος  (Αββεΐι.  Ρβη.  32) 
έλατήριον   (ΗίρροΰΤ.  III  ρ.  663  Κ)*   φάρ- 

μαχον  χα&αρτίχόν 
Ελάτη ς'  ό  Ποσειδών  έν  Άθήναίς 
έλάτχίσι  (ΰ5)*   χώηαις,  δτι  ίξ  Ιλατίνων    20 

ξύλων  [09] 

έλατιχαϊ  χύνες•  Βηρατιχαί  [1901] 

Ιλατρα'  Λήμματα  ηρός  Θυσίαν  [χαϊ]  χλασ- 

σόμενα 
έλατράβιζον    τό  βωμολοχευειν   χαΧ  χα- 

νουργεΐν  λατραβίξειν  ίλεγον  [4] 

^λατρεύς'  6  τρίτην  πύρωσιν  ^χων  του  σι- 
δήρου ηαρά  τοις  μεταλλεΰσιν 
ή^ίλατρον  Εύχράτης  ίν  'Ροδιαχοΐς  Μυμα^ 

χατάζωσμα  (ίλχηρονί)  30 

ίλαττον  μιχρόν^  "ήσσον^  ήττον  [8] 

Ιλάττωσις'  σμιχρότης 
ίλαύνεί'  ηοιεΐ.  παραβάλλει  [11] 

Ιλαύνοντες•  διώχοντες  [λο  12]       [13.  14] 
έλαύνωσιν  θερίζωσιν 

δγμον  έλαύνωσιν  {Α  68) 

Ιλάααι  γάρ  τό  Ιχ  χειρός  πλήξαι 

Ιλαφίαι'  οΐ  των  ίλάφον  αστράγαλοι 


έλαφίνης'  νεβρος 

ϊλάφιον  χώνειον  (Οίοβο.  Νοϋι.  ΙΥ  28) 

έλαφηβόλος  (£319)*  χυνηγός.  από  είδους 

ενός  των  χυνηγουμένων 
Ιλαφοβοσχβς'  είδος  βοτάνης  (ΡΙοιο. III 80) 
ίλαφογενές'  της  έλάφου  δ  μυελός       [21] 
ίλαφος•  νεβρός 
έλάφου  πηρίς  (Νίο.  ΤΙι6γ.  685)*  οΰτος  όο- 

χεΐ  βροί&είς  ηρός  συνουσίαν  άρμοζε*» 
Ιλαφρά'  τά  μι)  βαρέα,  ή  χοΰφα 
ίλαφρία'  μωρία  [2β] 

έλαφρίξων  (ΑΓεΙιΠ.  ίτ,  861»)*   ηορασχενα- 

ξόμενος  ^ψδίως 
Ελαφρό ς'  ευβάσχαχτος,  χοϋφος.  ή  2Μς  Ιν 

Ερητχί 
έλάχαινεν  (ω  242) '   Ισχαπτεν,   ώμάλιβεν• 

άφ'  ον  χαϊ  τό  λάχανον  [βά  80]  [II] 

έλαχία*  έδάρη.  Κρητες  (ν.  λαυξία) 
έλαχίζεΐ'  πλανάται 
έλάχιστος'  μιχρός  ηάνυ^  ύστερος^  ίσχατος 

Ιλαχύν  ευτελή,  τ}  μιχρόν 

έλαψα'  διέφ&ειρα.  Κύπριοι  [38-40] 

ίλδωρ•  Ιπι&υμία  [42] 

ίλεά'  χάνεα,  πλέγματα  [α Α  48] 

ίλέαγνος  (ΤΙιβορΙΐΓ.  ΗΡ1.  IV  10,  1)*  φυτόν 

θαμνώδες 
έλεαίρει  (Β  27)*  οίχτείρει^  έλεεΙ 
έλεαίρεις•  Ιλεεΐς  (Ζ  407),   οίχτείρεις  (Ατ. 

Εςς.  803) 
^λεάς  (Αγ.  Ατυ.  302)*  όρνέου  είδος 
έλέατ(ρ)οι    (ΑΗβιηίάοηιβ) *    οΐ  δειπνοχλή- 

τορες  [49] 

Έλεατ.'ς•  χατά  μ^ν  Άπολλώνιον  'Ελεατί- 

χός,  άπό  πόλεως  Ελέας,  όιά  τό  Φωχαέων 

είναι  τους  Έλεάτας  άποίχους 
Ιλέβορον*     δηλτμήριον    φάρμαχον,     ήτοι 

βρωμά  [62] 


ΟΟΡ.    92  έλαστοοΰται 


94  ζέστης  ελάτη.,  χαϊ         (96  δοΐιοΐ.  Αββοΐι.  (Λο.  968) 

1909  σμ.(χρ<$τισ&;        Ι^  ελάφια  ι       1^  χώνιον        (20 —όβοσχονί)        Ζ^  πέρις       &  βα&έα 
(38  ΰί.  έλιχάζει,  έλλυχάται)       ^1  έλέας       49  έλεατοί        51  δηλιτ] 


τατον 
26  ίλα 

ΎΟννον 


έλεινότατον)         21  ίλαφον   χεραόν   (Γ  24)*    άρρενα,    ό  γάρ  άρρην  έχει  χέρατα 

φ  ρ  ία  ΠΙ  Οογ.  Ι  17)•   χονφότης  (—τι  €γτ.  171)  Αά  80:  ή  τό  μεγάλως  χαΐνον,  -ή 

81  ελαχία  (ι  116)•   μικρά,   ή  βα^γειος,  χαϊ  εϋγειος  (γ.  λάχεια)        85  έλαχον 


505 


ίλ6γ%%α  —  ίλΒοΧϋί 


506 


ί'λΒγΒϊα*  τα  ΙηιτάφίΛ  κοιήματα  (1966) 
^λ  Β  γεια  ι*  εύμΒλίαί  [55] 

Ιλεγχτά'  έηονΒίδιστα^  Ιλέγχονς άξια^  εύεξέ-' 

λερίτα 
Ιλέγξας    (Ι  622)*     όνείδα   περιβάλεις   ή 

^^χφ  [58.  59] 

(ίλέγχει•  ίρηλαφ^  οί.  Πλέχει) 
έλεγχέμεν  Ιλέγχειν 

ή:  έλεγχες-  αίαχρόν  [62] 

ίλεγχ^εΐσαί•  αίσχυν&εΐσαι  10 

έλεγχεΙη(Ψ^4Ά)'  όνειδος,  μέμίρις,  αΙσχύνη 

[65-69] 

Ιλεδωνη    (ΑΗβΙ.  ΗΑ.  ΙΥ  1  ρ.  625.  17)•    6 
ηολύΛονς,  (όσμνλίας  Ιχ9νς)  [71.  Τ2] 

Ελεήμων  έρ  Κνχρφ  χάί Χαλχηδόνι  *Αφρα- 
δίτη 

έλέηρεν  (Φ  147?)*  ίλέησεν 

ή^  έλε&αΐνομένη•  άχολασταίνονσα  (1877) 

έλεία.  ή  Ελα*  ή  του  ι)λίον  αυγή  (1843).  ή 
ηόμα  {χόλίς^),  ή  νδωρ  άλας  έχον.  χάί  εϊδός    20 
τι  μέλους,  χαϊ  Ήρα  Ιν  Ενπρφ.  χαϊ  "Αρτεμις 
ίν  Μεασήν^ 

ελείη  (βαίβη.  Ιβζ.  464)•  αγρία  νόσος      [78] 

ίλει^ερεΐ*  ευδία 

έλει&ερεΐς*  ίν  ήλΐφ  τι/^έμενοι^  ή  ^μοί 

έλειογενές'  όρυζα 

έλειόρ{ρ)ιζον  χύπειρος 

έλειός'  είδος  Ιέραχος 

έλειούς'  Άρίσταρχός  φησι  γίνεσ&αι  έν  τοις 
φρυγάνοις  ώς  σαύρας»  ό  δέ  Καλλίστρατος  30 
σχωληχοειδές  τι,  φ  χρήσασ^ι  εΙς  δέλεαρ 
τους  άλιεΐς•  είναι  όέ  έν  ταΐς  δρυσίν.  ούχ 
(€^.  έση  γαρ  ζωον  τετράηουν  ό  έλειός 
χαλούμενος   μυς,    ό   σχίονρος    (ν.   είλιός) 

[85] 

έλελεΰ  (ΟαΙΚιη.  ίτ.  ΟΟΟΧ)*  επιφώνημα  ηο- 


λεμιχόν.  οΐ  όέ  ηροαναφώνησις  παιανισμοΰ, 

τίθτμη  όέ  αυτό  ΑΙσχύλος  έηϊ  σχετλιασμού 

Ιν  Προμτ}&εΐ  δεσμώτη}  (877) 
έλελιζομένη   (οί.  ΑΗβΙ.  Γγ.  XIV  ρ.  1153)• 

σειομένη  [88.  89] 

έλέλιξεν  διέσεισεν,  έχίνησεν  (Α  530),  έχρά- 

δανεν.  συστραφήναι  έηοίησεν  (οΓ.  λέλιξε, 

ήλήλιξον) 
έλελίστροφε'  εύστροφε,   δλόστροφε  (Ι.&- 

οίβηΐ.  ί.  Γ.  Ι  7) 
έλελίσφαχος  (ΤΙιβορΙιτ.  VI,  1,  4  Ν1ο.ΤΙΐ€Γ. 

84)*  ΛΟα  τις  όμοια  διχτάμφ 
έλελιχ^έντες  {Α 687)*  συστραφέντες,  σνν- 

αχΒέντες 
έλελίχ^ημα•  σεισμόν 
έλελιχ&ήναΐ'  συστραφήναι,  -^μεταβάλλε- 

σ»αι  [96.  97] 

ελεν  [98]  ένίχησεν 

έλέν{ε)ια'  εορτή  αγομένη  ύηό  Ααχώνων 
έλένιον    βοτάνη  τις,    ην  φασιν  Έλένην 

σκεΐραι  προς  τους  όφεις,  όπως  βοσχόμχνοι 

άναιρε&ώσιν  [20ΘΙ] 

έλένη-  λαμπάς,  δετή  (1867) 
έλένιος'  άγγεΐον,  χωρούν  τέταρτον  (ΡοΙΙ.Χ 

191)  [4] 

έλενοί•  χλήματα  τά  των  αμπέλων  (ίλινοι^) 

[β] 

έλεξάτην  έχοίμησαν,  δυΐχώς  [8] 

ίλεξεν  είπεν  (ΟαΙΠη.  ΓΗ.  91).  ήρί^μήσεν. 

χατέχλινεν.  έπέλεξεν 
έλέξω•  διελογίσω  [11] 

έλεοΐσι  (1  215  ^  432)•  μαγειριχοΐς  τραπε- 
ζίοις,  χαϊ  οΐ  μέν  δασύνονσιν.  Ινα  η  τοις 
έχ  λύγων  πεπλεγμένοις  των  έξ  έλους  λη- 
φ&έντων  οί  όέ  'ψιλοΰσιν,  1^  έλαΐνων  είναι 
ξύλων  τάς  τράπεζας  λέγοντες 


ονείδη      (70  τ.  δελεδώνη)      73  χαλχηδονί^       (75  έλεγαινομένη%)      76  μεσίνη 
8ριιπ8)         79  ευδία        οΟ   ίλειτε^ερεις        81.  82  ^λεέο|        84  σχίονργος 


€00.    57 

(ίη  Ιιίβ  ηοηηυΐΐβ  8ριιπ8)         -^  ^-    ^-.,        __ . —  ,        —  ^,„, 

86  έλέλευ        97   έλεμοσπέρμα   (τ.  2236.  2100  6ΐ  ΕΜ.  333,  34)        (2002  έλάνη  Αιη6Γ{88  «1. 
ΑΙΙι.  699  Ρ.  701  Α ;  οί.  σελαίναι)       5  ΕΜ.  330,  39        7  έχοιμήθησαν       9  Ιπλεξεν      12  όλους 

ΗΕ8.  55  ελέγξει  (Ιο1>.  XIII  10)•  βασανίσει,  έργάσει  58  έλεγξις  (ΙοΙ>.  XXI  4)•  όνεί- 
6(01^,  ατιμία,  ύβρις  59  έλεγχέες  (^242)'  έπονείδιστοι  62  έλεγχ&εεΐς  (Α  242^ •  έπονείδι- 
στοι  65  έλέγχιστος  (2/171)*  έπονείδιστος ,  αϊσχιστος  66  ίλεγοι•  μΰ^οι,  ωοαί,  θρήνοι, 
ίν%εν  χαϊ  ελεγεία  τά  επιτάφια  ποιήματα  (1953)  67  έλεεΐ'  οίχτείοει  (1945)  68  ελεεινά• 
οίχτρά.  οίχτρώς,  έλεεινώς  (Β  314)  69  ελεεινοί•  ταλαίπωροι  71  έλεΐν  λαβείν  (θ  319). 
άνελεΐν  {Ε  118)        72  έλεειστή  (ί  408)•  λεπτή         78  ίλι^ήαατΛ  (Κητ.  Τγο.  8ββ^.  ^*ρν«/τ- 


78  έλεήσατο  (Ευη  Τγο.  866) '  έξεχμα- 


στέρμα,    όπερ    ειροντες  Αάχωνες    έσ&ίουσιν  Αά  98:    έλαβεν   (Ε  136).    άφεΐλεν   (θ  256) 

2001  έλέννας'  έχλεύαξεν,  ύβριζεν  (έδένναξεν)  4  έλείπαναν  (ς;!.  β&ΟΓ.  XII  ρΓορΗ.)*  πλου- 
σία»  εποίησαν  6  έλεντύν  {ξ  82)•  έλαιον  8  έλέξατο  (1662)*  έχοιμήΒη  II  έλεό- 
^ρεπτον  {Β  776)•  τά  ϊν  ελπ  τραφ^,  ή  έλοτρεφές  (ηοη  2ίΐ€•  ΤΙλβΓ.  597) 


(Μ>7 


ίΐβον  —  ίλίβοτρνς 


Μ8 


έλίόν  (Αγ.  Ε(1<|.  152)*  μαγειρική  τρέΛεξα^ 
Ιχρίον^  χάνουν  [14] 

έλέηοχΒς•  Ιχ^ς  όμοιος φυχίδι  (τ.  λελεΜ^ίς) 

έλεηόδιον  εΙδός  χι  -^βάναυσος 

ίλεηόλεις*  μηχανήματα,  οΐ  χριοί,  ή  οία- 
&ήηοτε,  δι'  ών  αί  πόλεις  χαΘαιροννται, 
ηαρά  όέ  Ερηαϊ  τά  των  ηολέμων  όργανα 

ίλέηονν  οίον  έλέηιζον  τνπτων  χαϊ  μαστι- 
γών 

ίλέσ&αΐ'  ^έλειν  [&ά  19]  [20]    10 

'^ίλέταιον    ίηαιον,    έπάτασσον    (ίλεπον) 

[22] 

έλέτην  (£  576)*  είλον,  Ιλαβον  (Α  328). 
οΛέχτειναν  (Η  8).  δυϊχως  [24] 

έλεν^εραι  αίγες  αρότρων  τοΰτο  ηα- 
ροιμιωδώς  ίλέγετο  Ιηί  τίνος  ώι^ολ(ε)λνμέ' 
νου  [26] 

Ελευθέριος  Ζευς  (ΤΙιαο.  II  71)•  

των    Μήδων    έχφυγόντες    Ιδρΰσαντο    τόν 
*ΕλευΒέριον  Δία,    τούτον  όέ  ^νιοι  χαϊ  Σω-    20 
τηρά  φασι,  τιμάται  όέ  χαϊ  έν  Συραχούσαις 
χαϊ  ηαρά   ΤαραντΙνοις    χαϊ  έν  Πλαταιαΐς 
χαϊ  έν  Καρίφ  6  Έλευ&έριος  Ζευς 

ελεύθερον  ύδωρ  (Αιιΐίρΐι.  Γγ.  Ι  νοί.  III 
ρ.  11)  *  έν  "Αργεί  από  της  ^  συναγείας  (Ευ- 
ναδείας)  πίνουσι  χρηνης  έλευ&ερούμενοι 
των  οίχετών,  διά  τό  χαϊ  τόν  Κέρβερον 
χύνα  ταύτχ^  διαδράναι  χαϊ  έλευθερωθηναι 

Ελεύθερος  ( — υθερεύς  1) •  Διόνυσος  έν 
Ά^ναις,  χαϊ  έν  ΈλευθεραΧς  30 

έλευθεροστομώ  (ΤΓβ^ίεί)*  παρρησιάξομαι 

[81] 

ΈΛενθω  (ΟβΙΗαι.  Ρβΐ.  276  ηοη  Ρίηά.  01.  ΥΙ 
41)*  Ιρχομαι,  Είλ{ε)1θυια.  (χαϊ  μία  των 
ΕΙλει^ιών  χαϊ  έπώνυμον  Δημητρος  παρά 
Ταραντίνοις  χαϊ  Συραχοσίοις) 

*Ελευσίνία'  άγων  θνμελιχός  αγόμενος  Δη- 
μητρι.    Παρά  Αάχωσιν  χαϊ  έν  Σιχελί^  τι- 


μάται Άρτεμις ,  χαϊ  ΖεύςΈλευσίνιος  παρ* 

'Ιωσιν 
έλευσίω'  οϊσω 

έλεύσομαι  (ηοη  Ηοη.)•  Ιρχομαι,  έποίνέλΙ^ 
έλεφαίρειν  άπατάν 
έλεφαίροντα    (^(,  τ  665)•     έξαπατωρτα, 

βλάπτοντα,  άδιχοΰντα  [18.  80] 

ελέφαντα  (^141)*  τό  έλεφάντινον  όστουν- 
ώς  δ'  δτε  τις  {τ)  ελέφαντα  γυντή 

οΙ  δϊ  λευχά  έρια.    χαϊ  φυτόν  τρεις  χόας 

χφροΰν,    ένιοι  όέ  χαϊ  τους  οδόντας,   χαϊ 

τό  σωματιχόν  [ή]  πάθος 
έλεφάντινα-  λευχά  {£  583?) 
έλεφήραΐ'  άπατησαι 
'^έλεφηρέα'  ή  βάφαν,  ή  βλέφαρα 
έλεφηράμενος  (7  888)•    β{λ)άψας.  δια- 

ίρευσάμενος  [4&--87] 

ή^έλευσέαν*  η}ν  βρυωνίαν 
ίλέψεν  {Α  236)•  έλέπισεν 
*Ελεών  πόλις  της  Βοιωτίας  (Β  500).    χαϊ 

θάμνος  (ελαιώνα),  χαϊ  όφις,  δν  Ιριοι  σκυ- 
τάλη ν  (<|.  γ.)  χαλοΰσιν 
έλεώτερον  έλεεινότερον 
ίλη'  συνδενδροι  τόποι 
έληιζοντο'  διηρπέξοντο 
έληΐσατο  (Εογ.  Τγο.  866)*  τίχμαλωτευσεν. 

διήρπασεν,  άφείλατο,  έλ-ήστευσεν 
έληΐσ^η-  έλχίοτεύξ^ι  [Η] 

έληλάμενον  •ήλασμέρον  [58^  60] 

έληξαν  έπαύσαντο  [61.  62] 

έλθετώς'  άντϊ  του έλθέ^  Σαλαμινοί ( — ίνιοί) 

[64.  05] 
έλιάνθη'  έχλιάνθη  •  [67] 

έλιάσθη  (Ο  543)*  έχλίθ}^,  εστράφη,  Ιφυ^ 

γεν,  ώλετο,  έπεσεν,  άπεχωρίσΟη  (τ.  άλιά- 

σθη  λιάσθη) 
έλίβοτρυς-   άμπελος  (ΕαΓ.  ΒλΟοΗ.  651  ?)* 

τι;  μέλαινα  [70.  71 1 


€0Ρ.  ηήχρίον(?ο\\.νίί23).χανοΰ;€ί.έλεά  17  οντά  (18  έλεπονί)  Ίύ  \σθαι 
ΙβΓ  €θ4.  28  οί.  διελέτην  27  Εαρίαις  (βοΐιοΐ.  ΡΙβΙ.  ρ.  466  Βΐίΐί.)  82  οΓ.  έπιλυσαμένη 
82  θεμελιχός  44  έλεφηρόμενος-  βάιρας  54  έλχίσατο  08  ΟυτΙίοΒ  Ζ.  /*.  υρΐ.  β^.  ΤΙΙΙ 
4  ρ.  294    ΤΙι.  ΒβΓ^Ιί  άο  Ιϋυΐ.  ΑΓΟΑά.  ρ.  IX,  16 

ΗΕδ.  Ι^  ΕΑΕΟΟ'  οίχτος,  ή  Ελους  (Δ  483),  συνδένδρου  τόπου,  ή  χαθύδρου  Αά  19: 
λαβείν  (Ε  601)  20  ελεσθε-  λάβεσθε  (Ε  629).  παρασχευάσασθε  (Η  370  Σ  298)  22  έλετή 
(1409)•  λήπτη,  αίρετή  (τ.  έλεείστη)  Ζ4  ελετο-  Ιλαβεν  (Π  68),  άφείλετο  (1368)  1%  ελεύ- 
θερον -ήμαρ'  τήν  έλευθερίαν  (Ζ  465).  περιφραστιχώς  81  έλεύσεως  (ΑοΙΙ.  Αρ.  VII  52)• 
άφίξεως  88  έλεφαιρεΐταΐ'  βλάπτει,  άδιχεΐ  89  ίλεφαντίασις*  είδος  λέπρας  45  έλέ- 
Ύεΐ'  ψηλαφα  40  έλέ.χθη  (Γ  188)*  ήριθμήθν  47  έλέγχμην  (*  335)•  έξηλεγχόμην 
Μ  έληλαχοτες  (Ιο&ηη*  VI  19)*  διαπεοάσαντες ,  όοεύσαντες  58  έλήλατο  (Ε  153)•  ίΧήλα- 
σεν,  η  ηρμοστο.  ή  (έ)πεπερόνητο  59  Ιλελάται'  συνέχεται  (Π  518).  πεπερώνηται  61  ελη~ 
ται  (ΰ  71)*  πορθήσηται  62  έλθέμεν  (Δ  247)•  έλθεΐν  64  έλθητον  (2Γ444)•  έλΟητε. 
δυϊχώς  65  έλθοΰσα  (Γ  162)*  απελθούσα  (παρ—)  67  έλίασεν  (ΑΗβΙβΓΟίι.  7  879)•  έτί- 
ναξεν      70  έλυγεν  ώλισθεν  (τ.  έξέλιηον)      71  έλίγάινον  {Α  685)•  όξύ  ανεβόν»  (τ.  λιγ—) 


5*9 


*Ελ*γ8ύς  —  6ληανα 


510 


•\''Βλυγ€ύς'  Διόνυσος  ί»  Σάμφ 

ελίγματα•  -φέΚλια 

έλίγμόν  γΰρον 

ΈλίΒνς'  Ζευς  έν  Θήβαις 

Μλίχα'  χύχλον.  ένώτια.  ή  δακτύλιοι,  ή  τά 

περί  τους  χαρηούς  ψέλλια 
ελιχας  {Σ  425)*    έλιχοχεράτονς ^  έκιχαμπη 

τά  χέρατα  έχοντας  ^ 
ίλιχες•  της  αμπέλου  τά  χληματώδη.  ή ένώ* 

τια,  ή  ιρέλλια.  ή  δακτύλιοι,  ή  ελίγματα  10 

Έλιχψ  ηόλις  (Β  676)  [].  χαϊ  ή  Ιτέα  (Αγ- 

03Α68  &ρ.  ΤΙιβορΙΐΓ.  III 13).  τιν^ς  χαϊ  σηέρμα 

τοϋ  ύοσχυάμον  [αϊ  79] 
έλιχηδόν   (ΤΙίθορΙιτ.  III  1,  13)-   χνχλοειδεΖ 

στροφή  [81] 

έλιχοβλέφαρος     (Ρίηά.  Ρ)τΙΙι.  IV  306?)* 

χαλλφλέφαρος 
έλιχοειδώς'  χυχλοειδως  [84] 

έλιχοΐ'  οί  άσφοδελοί 

ίλιχόν  όρ&όρ.  χαΧ  μέλαν,  περιφερές      [87]    20 
έλιχτά  (ΕοΓ.  ΑηάΓ.  448)•  στρεβλά^  αχαμβά 

[89—!»] 
έλιχτήρες  (ΑΓίβΙορΙι.  ίτ.  ΤΙ  14  ρ.   1079)• 

ίνοίτια  (911) 
έλιχτοτέρας•  Λολχίκλόχους 
ή^έλίχων  από  χειρός  νήμα  τό  φερόμενον 

έν  τφ  άτράχτφ 
^ΕλιχωνΙδων  μουσεία,   [ώς  έπϊ  την  γην 
•^'Έλιχώπας  πλοκάμους*  άντϊ  τοϋ  έλίτ 

χους  30 

έλίχωπες  (Γί20)'  μελανόφ^αλμοι,  ή  έλιχοϊ 

κατά  πρόσο^ιν^  άναχεχλασμένα  έχοντες  τά 

βλέφαρα,  ή  περιφερείς  τά  πρόσωπα 
έλιχωπφ•  εύοφ^άλμφ  [2100] 

έλίμαρ•  χέγχρφ  δμοιον 
•\έλίνη*  ή  μελίνη  [ύπό  Δαχώνων 
έλιννειν  (Αγ.  Τΐιββιη.  698)•  σχολάξειν^  λή- 


γειν^  όχνεΐν^  άναπαύεσ&αι  (2104),  στραγ^ 
γενέσθαι  (1986),  ή  διατρίβειν  (βχ  οηοηι- 
ηΐΜΐΙοο  ?) 

Έλινύμενος'  Ζεύς^  έν  Ενρηνχί  [5] 

έλιξ•  νέος  χλάδος.  μέλας,  χαϊ  ό  αίγίλωψ 
(2167.  1860).  χαϊ  ή  κατάγραφος  χαϊ  ή  ανά- 
γλυφη παρά  τοις  άρχιτέχτοσι  (Αΐΐι.  Υ  206  Β). 
•\•χαϊ  6  χαρπός,  χαϊ  'ψέλιον.  χαϊ  τοΰ  ώτός 
ή  περιοχή,  χαϊ  δεσμός  τις,  ή  τύλιγμα,  ή 
Ί*  παράχλησις  [7] 

έλίξας'  {π)λέίας.  [8]  {συ)στρέψας  (Εαη 
ΡΙιοβη.  1622) 

έλιξόχερως'  στρεβλόχερως  [10] 

έλιπάρεί'  ήξίου^  έχολάχευε^  παρεχάλει 
(2428) 

έλιπάρησεν*  ομοίως 

Έλιπεύς'  ό  Ένιπεύς  ποταμός 

έλιπτεν  (βοΐιοΐ.  Νίΰ.  Τΐι.  126)  *  έπιθυμητιχδς 
ήσ&ιεν  [16.  16] 

έλίσσεΐ'  πλέχει  [18] 

έλίσσετο'  (έλιτάνευε  Φ  71)  ή  παρεχάλει 
(^16),  έδέετο 

ίλίσσεσ&αι•  στρέφεσ^αι  [21] 

έλισσομένου•  είλουμένου 

έλίσσων  πλέχων,  'φευδόμ^νος^  ούχ  έπϊ  εύ" 
^είας  λέγων,  ή  -{•  χοινόν.  Ευριπίδης  Σισύ- 
φφ  (Γγ.  676) 

έλίστρευον  έστράτενον  (έτόφρευον^) 

έλιφαίμησεν  έξαιμος  έγένετο 

-^έλιχάζει*  πλανάται  (ν.  έλαχίξει)        [27] 

έλιχνωντο*  τοΰτο  πέπαιχται  έπϊ  τοΰ  λιχ- 
νενειν  παρά  Άριστοφάνει  έν  ΕΙρήνρ  (τβη 
756) 

έλίχρυσος'  τό  άρρενικόν  οί  μ^ν  (τήν  βοτά- 
νην)  οί  όέ  τό  άν&ος  της  έλιχρύσου  βοτά- 
νης  [00] 

ελχανα•  τραύματα 


€00.  74  έλιγρόν*  ύγοόν  78  όμματώδη  80  έλίχηδον  χυχλοειδής  τροφή 
έλιχωνιά,  μουσεία  2103  στρατεύεσ^αι  β  χαλός  (χλάδος  €γτ.  Ότ,)  ^-  περιαγωγη 
ΡοΠ.  II  86  11  Ιενσβν  13  Ιλ^πεν  Ϋ09ΐ  ίΖ  ελις*  μόνος  χαϊ  δλος  {ζί.  ένς)  ύί  είπα- 
οεχάλ^ι  22  ήλουμένου  28  έλίχνων  —  πεποίηται  29  οί  μέν  τό  άρρενικόν  οί  όέ  — 
ενχρύσου 

ΗΒ8.  Αά  79:  [Βοιωτίας]  —  [/ν  |ί  Ποσειδών  τιμάται]  ΒΙ  έλιχι  (ΧΪΛΧ  11)•  χλήματι 
αμπέλου  84  έλιχας  βοϋς  (ΗοιηΛ*  ήτοι  άπό  των  χεράτων^  ή  άηό  των  ποδών  έλιχοειδεΐς. 
έλιχόν  γάρ  τό  συνεστρααμένον      87  ίλιχος  βοός  άμφϊ  φοννσι  (0633)•  περϊ  (μέλαινης) 

βοός  (έν)  φόνοις  χειμένης        89  Έλιχώνιον  άμφϊ  αναχτα  (Γ  404)•  90  έλί- 

κωπας  (Γ234)•  εύοφ&άλμους  91  έλίχωπες  (^390)*  ούλότριχες  92  έλιχώπιδα  (Α9&)' 
ευόφ^αλμον.  εύειδή  2100  έλιλίχ^ησαν  (Ζ  106)*  συνεστράφησαν  5  έλινύων  άνα- 
παυόμενος    (Μοβτ.)  7  έλιξάυ,ενρς'    επιστραφείς   (Μ  408)  Αά  8:    χάμιρας   (Ψ  466) 

10  έλίπανας  (Ρβ.  XXIII  6)'  ηλ(ε)ιιρας.  έφαίδρυνας,  πλουσίαν  έποίησας  15  έλισμός  (^β- 
λεμός^)-  ήσυχος  16  ελίσσεις-  έλίσας  εαυτόν  (Ο  610)  18  έλίσΒη  (!Γ393)•  έπεσεν  (οί. 
έλύσΒη^  ήλύσ^η^  δλισ&ε)  21  έλισσομένη  (Α  317)•  είλουμένη  (ήπλ—  οοά.)  27  έλιχ- 
ϋ'έντων  (Μ  74)*  συστραφέντων       80  έλιττόμενος  (Χ  96)•  στρεφόμενος 


611 


ϋπανάιία  —  ίλξίνη 


512 


έλχανώσα*  ήλχωμένη,  ή  ήλχοχοιημένη  ύηό 

πυρός  [8«— 40] 

ίλχη'  λΰηαί.  Σοφοκλής  Τριπτολέμφ  (ίτ>  ^^) 
έλχηΐς-  ή  λίΜρ/νρος^  [43.  44] 

έλχοηοιόν  χαν9'αρΙς 
ίλχνσον  (ΡΙβΙ•  Ρβπηβη.  ρ.  135  Ο)*  σνρον 
έΧχνστάξων  Ελαων  (7187),  ηαρασνρων 
ίλχνστήρα'  φορβεάν^  ήτοί  ηαπίατριον 
έλχνοτψ  (Ο.  Ι.  2719,  21)•  λεΐφ 
'Σλλά  (1844)•    καθέδρα,  Αάκωνες.   καϊ  Δώς    10 

Ιερόν  έν  Δωδώνχι  {καϊ  οΐ  Ιερείς  Έλλοί  [51] 
Ελλάς-  ηόλίς  έν  Θεσααλίφ  {Β  683).  καϊ  τό 

ίξ^ος  (ΤΗαο.  Ι  6).  "ή  *Αχαΐα.  καϊ  ή  αυτό- 

θ€ν  γΊΛτή  [53] 

ίλλέβορος'  βοτάνη,  ήν  έσΘΙονσι,ν  οΐ  δρνγΒς. 

ή  κόσμος  γνναίχεΐος  χρυσούς  (ΑηβΙορΙι•  II 

2  ρ.  1079) 
νελλεσίη-  η  Ά^ηνα  (άγελείηί) 
"ϋλλειν  ϊλλειν.  κατέχειν  (2173.  2250) 
έλλεδανοΐ'  δεσμοί,  σχοΐνοί  [58]    20 

^λλερα  (Ο&ΙΙίιη&εΙι.) •  έχ^ρά,  πολέμια,  άδικα 
'ϋλλείχοντα  των  Ά&ηνων   οί  δέ 

άττικίζοντα,  δ  καϊ  ηοωϋσιν  οί  ηρόσγραφοι^ 

Ινα   φαίνωνται  αστοί.    Έλλείχοντα  δέ 

έμφορούμενον,  άηό  των  τό  μέλι  λειχόντων 
"Έλληνες*  οί  άηό  τοΰ'Έλληνος,  τοΰ  Διός, 

'ή  φρόνιμοι,  ήτοι  σοφοί 
'Σλληνοδίκαΐ'  οΐ  (ι)  κριταί,  οίχα&ήμίνοι 

εΙς  τους  αγώνας  (γ.  δίαρχοι) 
'Σλληνοταμίαι  (ΤΙιαε.  Ι  96)*   οΐ  τοΰ  χο-    30 

μιζομένου  φόρου  ηαρά  'Α^τμ^αίοις  ταμίαι 

[64] 
^Ελλήσηοντος'  ηοταμός  Ιλϊ  της  παραλίας. 

ή  μεταξύ  Τροίας  καϊ  Χερρονήσου  θάλασσα 
έΧλίζων  τίλλων  (ν.  εοΐ.  340,  24.  26)  [67] 
έΧλόβια'  ένώτια  [69] 


έλλόγιμος•  γεγραμμαχισμένος  [71] 

Έλλοί*  έλληνες  οΐ  έν  Δωδώνχί^  χαΐ  οί  Ιε- 
ρείς (Π234?) 
έΧλόμενα-  περιχλειόμενα  (2156) 
ίλΧόν  αγαθόν  (ΟγοΙμ).  γλαυκόν,  χαροπόν. 
έν^αλάττιον,  ταχύ.   άφωνον.  ύγρόν,  ίλα- 
φον  νεογνόν  (τ  228) 
ίλλοπες'   έλλιπόντες  της  οπός,  τοιττέστιν 
άφ^ογγοι,  άφα>νοι  (ΟΓβΙββ).  καϊ  οΐ  λεπώω- 
τοϊ  καϊ  δασεΐς.  καΧ  τραχείς,  [καί  ποικί- 
λοι {τ  228) 
ίλλόπιδας'  ή  λέξις  παρά  Ερατίρφ  (Ατ.  ΓΧ 
ρ.  197).  γέγονε  δέ  παρά  τους  έλλούς,  καϊ 
λέγει  κοινώς  τους  νεβρούς  καϊ  τους  στρου- 
&ούς  •  ή  νεοττούς  δφεως  άπό  τοΰ  άλλεσ^αι 
'Σλλοπιεις•  [&<ί  77]  [78] 

Έλλοπιήες  (ΟαΠίαι.  Οθ1.20)-  οί  νΰν  ΌρεΖ- 

ται,  παρά  Χαλκιδεΰσιν 

ή^έλλοπώ-  άγα&ήν  [81] 

"Βλλός•  τό  Εκγονον  της  έλάφου  νεογνόν,  6 

νεβρός,  καϊ  ΔωδωναΖος.  καΧ  ό  ίν&ϋΛάττιος 

έλλυες•    ζώα  έν  τφ   ή^Σμαράγδφ  ποταμφ 

(έμυες) 
ίλλυσιν  έκλυσιν.  Ερητες 
•[ίλλύτατον  οίχτρότατον  (1914) 
ίλλύτης'  πλακοΰς  τις 
•\•έλλυχάταΐ'  πλανάται  (2126).  διατρφει 
Έλλωτια'  εορτή  Ευρώπης  έν  Ε^ήτ^ 
ίλλωτίς    (δβίβιιοιιβ  Αϋι.  678)•     Εύρβίπης 

στέφανος  πλεκόμενος,  πηχών  είκοσι 
ίλματα'   όμιλήματα.   ένειλήματα:   σανώώ- 

ματα  (ΟτρΗί  ρτο  σέλματα) 
έλμακίνη    λειμώνος•    ή  λεπτή   [>4  91] 
σχοΐνος  [9Ζ] 

έλξίνη•  ή  περδίκιος  βοτάνη  (%ύϊ.  Νιο.  ΤΗ. 
537) 


€00.  82  έλκομένη  —  έλκος-  ποιημένη  48  φορβέα  50  κα&έδρα  καϊ  —  Δωδώνη 
Αάκωνες  54  δρτυγες  (ΡοΠ.  Υ  101)  66  έλλείν  60  Ιπϊ  ^  61  τοΰ  Δ,  τ.  Ε.  65  πόντος 
—  άλίας       70  γραμ\        71  έλλοί       73  περικνόμενα        75  άφωνοι  καϊ  δασεΐς       76  έλλάπο- 

δ 
δες  ΕΜ.  331,  53  ΡοβΙ  77:  άφωνοι  καϊ  λεπιδωτοί  79  έλλοπίνες  '^  όρίται  παρά  χιιρκί 
84  έκλυσι  κρηται  86  έλλυτίς  88  έλλωτία  89  έλλώτης  ευρώτης  90  ένηλήματα 
91  έλμακήνη 

ΗΕ8.  83  έλκεα'  τραύματα  (θ  419)  34  ελκεΐ'  ανάγει,  σύρει  (Ο  52)  35  έλκέ- 
μεν*   καθέλκειν  {Β  152)  36  Ελκεο'   έλκε   {Α  210)  37  έλκε  ο  ς-  τοαύματος  (Α  812) 

38  έλκεσιπέπλους'   έφελκομένας  (Ζ  442)   τόν  πέπλον  39  ίλκετο  {Α  194)*   ηλχνσεν 

40  έλκεχίτωνες  (Ν  685)*  ποδήρεις  χιτώνας  έχοντες,  άζωστοι  43  έλκι&άμοιο  (Ζ  465)* 
έλχύσεως  44  Ελκος*  παν  τραύμα  51  έλλάψεως'  φωτισμού  53  έλλάσαΐ'  συγκλεϊσαι. 
κωλύσαι  (^I  409)  58  ίλλεδανοίσι  (£553).  τοις  δεσμοϊς  64  έλληνύεΐ'  εορτάζει, 
παύεται,  άργεΐ  (έλινύει)  67  έλλή&εις'  ούχ  αί  άγριεΛ  μέλισσαι  (βά  δέλλι&ες),  άλλα  φντόν 
ό  αίγίλωίρ  (γ.  έλαΐς,  ελιξ)  69  Ιλλογ.  (βρΪΒΐ.  βά  Ρΐιίΐβαι.  18)•  καταλόγησαι  71  έλλοδά- 
νοισι  {Σ  553)•  δεσμοϊς  Αά  77:  άφωνοι.  καΧ  οί  λεπιδωτοί  78  έλλοπίς*  εύόφ&αλμος. 
χαροπη  81  έλλόωσιν  (^315)•  έλάσωσιν  Α4  91:  [καϊ  λευκή]  92  ελ^ε^;•  έλχνβεις 
(Μοηη) 


513 


6λξι»  —  ηάϋ»η 


514 


ίλξω'  έλχνσω,  άνάξο 
έλογίζετο'  ένοεΐτο 
έλοΐμε&α•  ίπιλεξοίμεΒα  [βά  96] 
ελοιο•  άνάσχοίο.  βονληΒεί(η)ς 
ελοίτο'  »έλοι  [99] 

ίλον  είλον,  άφείλον.  ίηόρ^σαν 
έλόντας'  άφελόντας^  λαβόντας.  νιχ-ήσαντας 
[έλόντες]'  έλόμενοι*  άφελόμενο^^  λαβό^ 

μενοι 
έλόντες'  [8^2203]  άνελόντες.  Λορ^σαντες, 

χειρωσάμενοί  [2204] 

ίλος'   σύμφυτος  τόπος,  •ή  χείλος  ηοταμον, 

χάί  ό  τελαατώ^ς  τόπος,  χαϊ  πόλις  έν  Αα^ 

χεδαιμονί^  (Β  684) 
έλον  (ΒοΓ.  Γγ.  139)-  λάβε.  ίπαεξαι 
-^  έλονπησεν  [αά  7]  έσχίσ^ 
έλονσαί'  άρ[ξ]άμεναι  [ροβΐ  8] 

....€  ΑονσΙα•   άημήτηρ  παρά  Τελφονσίοις 

[101 

έλόχα*  ίνήδρενεν 

ίλοχεύ^η'  έγεννή9η,  [ίγαμι}θη] 

έλόχιαν  (ΗβΓοά.  1 103)*  ε/;  λόχους  -ήγαγεν 

ίλπει  (β  Η)'  έλπώοποίεΐ  [15] 

ίλπεον  ήλταξον 

ελπεταΐ'  δοχεΐ,  [βά  17]  προσδοχ^ 

έλπίς'  προσδοχία  [19.  20] 

ίλπονταΐ'  ίλπίζουσιν  [22] 

ίλπος'  ελαίον,  στέαρ.  ενθηνία 

ελπωρή  (β  280)•  ίληΐς.  δόχησις 

έλπωρ'^σιν  ίληίσιν  [20] 

ελσαι  (^1409)*  συσχείν,  συνελάσαί  (Φ 225). 

αυγχλεϊσαι  (Σ  294)  [28.  29] 

-^^λϋούς'  τάς  μυΐας  [31] 

ε  λύμα   (Ηββίοά.  ορρ.  428)*   τό  τοΰ  άροτρου 

"Ι*  πέρίον,  νύσσα,  χαϊ  τό  ίμάτιον,   χαϊ  Ί*  ή 

άΐων 
Έλύμνιος-  Ποσειδών  ίν  Αέσβφ  (2246).  χαϊ 

νήσος  της  Ευβοίας  (δορΗ.  ίΓ.  401) 


•\•έλύμνιαι  δοχοϊ•  όροφήναι 

ίλυμοί'    τά  πρώτα  των  αύλων^   αφ*  άν  ι^ 

γλωσσίς,  οΐ  δ^  απλώς  αύλόν  (8ορ1ι.  ίτ.409. 

681).   χαϊ  σιτώδες  σπέρμα  (Α^^8^ορ1ι.  Νησ, 

Γγ.  IX).    {χαϊ  ή  της  χι&άρας  χαϊ  τοΰ  τόξου 

9ηχη  (&ά  ^λυτρον^) 
ίλυμορ'  (σ)πέρμα^  δ  ίψοντες  οί  Αάχωνες 

ίσ^ίουσιν  (1997.  2100) 
έλυσάμην  άπέδωχα  [88-^0] 

10    έλύσσεί'  είλεΐται 

έλύσί^η    (Ψ  393)•    παρελύθη.    συνειλήθη. 

Ιπεσεν  (2118).  ένεποδίσ»η  [48] 

ίλύστροις    (Ηίρροοτ.  III  ρ.  196)*    χαλύμ- 

μασι^  σχεπάσμασιν 
ή^ίλυστα•  άμπελος  μέλαινα 
ϊ'Ελύτιος'  Ποσειδών  έν  Αέσβφ  (2233) 
έλυτρα  (δορίι.  ίτ.  936)*  χυρίως  τά  ένειλή- 

ματα,    -ή  τά  χαλύμματα:  χαϊ  πηγαί,    χαϊ 

σωλήνες,  δέρματα  (ΗβΓοά.  IV  173) 
20    ^λυτρον  δέρμα.  θήχη.  λέπυ{ρ)ον.  ίνείλημα. 

χάλυμμα^  σχέπασμα 
(ίλύτρωσον  χάλυιρον  €ί.  1616) 
ίλφος•  βούτυρον,  Εύπριοι 
ε  λ  ω-  χατέχω  (2166),  πιάξω  (τ.  άλω)  [ρΟΒίΜ] 
έλωβήσαντο•  ίβλαψαν 
ελωμαΐ'  πορΒησω.  [52]  λάβω 
έλων  {Ο  696)•  ήλαυνον.  [ροβΐ  58] 

έλώγη  (ΟοΗοβ)•  ίλεγεν 
*Ελωός•  ό  ^Ήφαιστος  παρά  Λωριεΰσιν 
30    ίλωρ*  ίλχυσμα.  λύμη,  άγρα,  ^οίνη* 

μή  δη  με  Ελωρ  {Ε  684) 
είλημμα.  ΒοΙναν.  άγρευμα. 
ελωρα  {Σ  91  βηη  δορίι.  Αί.  830)•  .... 
έλωρια  {Α  4)*   έλχύσματα,  χαταστρέφει  όέ 

£^;  σπαράγματα,  βρώματα  [59] 

Έλώριος  άγων  τελούμενος  έπϊ  Έλώρου 

Λοταμοϋ 
ή^ έλώσ^η*  έφοβεΐτο.  έμαλαχίσΘη 


έ 
€0Ό.    2209  έλουσία^  άραητι)ρ  π  άφουσίοις        1Ζ  έλόχησεν        14  1(^6ΐ>8ΐυΓ  ροβΐ  17 
24ι  ίλπωρ'  ή         21^  έλπορήσιν         88  οί.  έπιλίμνιος         84  οί.  Ολυμπία        86  έλυμόσπερμα 

ένλ 
44  έλύστροις      54  έλωγή-  Ιλεγον  (ΤΗβο^ηοβΙ.  138,  33. 149)      56  Βηνη  —  Βύναν 

ΗΕ8.  Αά  96  λάβοιμεν  (Β  127)  99  έλόμην  (θ  108)•  άφειλόμην  Αά  2204  λαβόν- 
τες  (Γ 316)  4  έλόντων'  έλαννόντων.  χαϊ  τά  δμοια  {έλώντων)  Αά  7:  έ^όφησεν  ΡοβΙ 
8:   λα/^ουσαι  (Ο"  436)  10  έλοφόν   (Ζ  469)*   τό  άχρον  της  περιχεφαλαΐας         15  ^λπεο• 

ίλπιξε  (Υ432  Οτε%.  Ν&ζ.ΙΥΙΠ  116)  19  ηπομαι  (ΰ199)•  έλπΙζω  20  έλπομαι  (Θ626) 
ίύχόμενος'  χαυχώμαι  έλπιδοποιούμενος  22  ίλποντο  (Μ2^ί)'  ήλπιξον  26  έλπτέοντες 
(Η6Τθά.  ΥΠ  168)•  έλπίζοντες  28  έλσαν  (Α  413)•  συνήλασαν  29  ίλύμην  έλυτρωσάμην 
{Φ  80).  έλυτρώθην  31   έλυμήνατο  ύς  έχ  δρυμού  (Ρ8.  Ι.ΧΧ1Χ  14)•   χατέφαγε  χοίρος 

έξ  ΰλης  38  ξλυσεν  (Α  106)*  άπελύτρωσεν  39  έλυσ^βίς  {ι  433  Ω  610)*  χουφισ^είς 
(2116)  40  έλύσατο  (Φ  42)•  ίλυτρώσατο  43  ^ίλυται'  ϊρχεται  (ΔΥΕΤΑΙ)  Ρ••Ι 
50*.  Ιλάσω  (Μο«γ  )  Αά  52:  άφέλω  (Α  324)  ΡοβΙ  53:  Ιποράοντο.  ή  λαβών  (0  66).  ή 
άρ{ξ)άμενος  (θ  600).  ή  άφελόμηος  (Β  240)       69  έλώρψ  κελώριη 

33 


515 


ίλώΰΦ  —  ίμβρ*μήϋα* 


516 


20 


έΧωσί'  [β2]  ίλαννωσιν  (ΑββΰΙι.  Εαη.  76 ?) 
Πλωτές*  μισ^ωτοί^  έν  τφ  ίλεί  εργαζόμενοι 
έλώφησεν  (8ορΙι.  ΑΚ  61)*  ίληξεν.  χυρίως 

ίχϊ  των  λόφων  [65—67] 

έμαλάχ&ην  Μδωχα  [69] 

έμαργήναντο'  ίνείίεφόρψηο  [71] 

έμαρυχάτο'  έμασάτο 
Ιμαριρα'  χατέλαβον 
ίμαρψας'  ίχράτησας 
έμασάμην  εύρον 
Ιμασσε'  ηνώχλει 
έμάσταξεν  (ΟοΓββ)*  Ιμααήσατο 
έμάτησεν  (Π  474)*   έματαιώθη.  ίλι^ρησεν. 

ύστέρησεν,  ήμαρτεν 
έμαυτω    βαλανεύσω     (Αγ.   ?«€.   1103)• 

[ρθ8ΐ79]    [80] 
εμβαδόν  (Ο  605)•  Λεζ^  διά  θαλάσσης 
ή^έμβα&υνονς*  σεσοφισμένους^ σοφούς [83] 
έμβάδία  (ΑΓ.Ρΐα(.847Ι)•  τά  υποδήματα {9&] 
έμβαχανίτης*  τό  μετά  τον  ταρίχους  χαϊ 

ατέατος  σχεναζόμενον  βρώμα 
Ιμβαλε  χνλλ^*  οί  αΐτοΰντες  χατά  ηαιδιάν 

τήν  χεΐρά  ηως  κεριάγοντες  χαϊ  χοιλοΰντες 

ηαραχαλοΰσιν  έμβάλλειν 
ή^έμβαλλείν  χαταχλΧναι.  Αάχωνες        [89] 
ή^ίμβάλλοντος'  βλεσόηους 
εμβαρος'  ηλίθιος ,  μωρός,  ή  νοννεχής.  Μέ- 
νανδρος Φάσματι  (ίν.  II  ρ.  219) 
έμβάς  (6.  ο.  £α1>ιι1.  ίΓ.  Ι  ρ.  220)*  είδος  ύκο- 

δήματος.    χαϊ  μέρος  τι  της  χελωνης  (Ιι.  6. 

ίΰαδεΙΙί)  [93] 

έμβατενσας '    ξτ^τήσας.    ίπιβατνωσας    (τ. 

έηιβατενονσιν) 
έμβατήρ'  παρά  τοΐς  άρχιτέχτοσι  τόπος 

€00.  63  ίλώπες  71  ίμάσμην  73  έμάσταξεν  76  έηεφόβηντο  69  —  72. 
73—78  =  73  —  78.  69  —  72  81  παίζεί,  %!  έμβαλλεχύλλη  -^  χαλονντες  97  έμβαφί- 
δεςί        2307  δωρω  χαϊ  δεξω  (ίοΓίθ  έμβλεΖν,  ροίηχ)        9  ασφάλεια        11  περΙΒετοι        14  πα- 

δ  τ" 

λαμη  —  σχιρ   (βζ  &11ί€ί8ΐί8)        20  έμβράται,  ημαρται 

ΗΕ9.    Αά  62:  λάβωσιν  (Π  128)  66   έμά   δάχρυα   {Α  42)*    των  ίμων  δαχρύων 

66  έμαΐμασσε  (Ιο5.  XXXVIII  θ)•  «ροεω9εΙτο,  ή  προεθνμεΐτο.  ίχυματοντο  (Οχι»  39.  11). 
έχλονεΐτο  (%\.  ιηββ.   ββΟΓ.).    Ιταράττετο  67   εμετό ς'   έξέραμα   ( — ωμα  €θά.)  69   έμα- 

(ίαΐνετο  (Ψ'228)•  έσβέννντο  71  έμαρανά^η  (1212)•  έμάχοντο  ίΡ  382)  ΡοβΙ  79: 
εμαντφ  διαχονησω.  Λέγεται  δέ,  δταν  ό  βαλανεύς  να)&ρενηται,  χαϊ  έαντφ  (τις)  λαμβάνουν 
τήν  άρύταιναν   διαχονη,    ή  άπό   των  τάς  βαλάνους  έγκρνβόντων  εΙς  πυρ  80   έ μαντώ 

σννεηίσταμαι  (ΙοΙ>.  XIX  26)•    Ιν  έαντφ   έπίσταμαι  83  ίμβάδιον    ηαίζίΐ  Μ  τον- 

τον        86  έμβαΐη  (Π  94)*   έμηοδών  γένηται.  έναντιω^  89   ίμβάλλεο  9νμφ  (Κ  447 

7  313)*  Ιν^μοϋ  χατά  ^χήν  93  έμβατενσαι  (Ιοβιι:  XIX  49)•  το  χατέχείν  χαΐ  χαρ^ 
ΛΟνσ&αι  χωρίον  ή  οΐχίαν  ή  όλον  τον  χλήοον.  ή  ζητησαι  2300  έαβεβίω&εν  τέθνηχεν 

(ίχβεβίωχεν)  1  έμβεβρνττόμενος'  αναίσ9ητος  6  έμβην  (ΰ  94)*  έμποδοστάττιν.  έμ- 
ποδών  γένηται  (€(,  έμβαΐη)  6  *Εμβίανος•  'Αρης  (Ενοιάλιος)  14  έμβολα'  Ενριπίόης 
Παλαμήδη  (Γγ.  593)  χαϊ  Σχείρωνι  (Γγ.  682)  έμβολα,  τό  όέ  πολύ  αρρενιχώς  λέγονσι  τους  εμ- 
βόλου ς  (ΗβΓοά.  Ι  165  €ί.  τον;  έμβόλονς)  ΡοβΙ  15  βζ  ιϋίεΪΒΐίβ:  άρρενιχώς  δέ  φασι  τάν  της 
9εώς  έμβολον^  τό  χάλχωμα^  τό  περιτι&έμενον  χατά  τήν  πρώραν.  χαΧ  έμβολον  τών  &ηλ£ΐών  (τοΰ 
^εοϋ  οοά.)  18  έμβραχβι'  μιχρόν.  ή  χα&όλον^  όλως.  σνντόμως.  απλώς  19  έμβριον 
9Κον  (άμβροτον)  21  έμβρέμεται  (Ο  ^7)*  εμπίπτει,  έμφνο^ί  24  ίμβριμήματι  (Τΐιτβιι. 
II  6)*  χινήματι       26  έμβριμώμ^νος  (Ιοληη.  XI  38)•  μετά  άϊπειλής  εντελλόμενος 


έμβατήριον  είδος  ανλήματος 
έμβαφίας*  λαπάδες  βα&ειαι.  άπό  τον  βά- 

ητειν  έν  βάΒει 
έμβάφιον   όξνβαφον  παρά  '1τητό(•ίε)ναχτι 

(Γγ.  112,  ίιηο  ΗίρροεΓ.  II  ρ.  711) 
Ιμβεβροντημένος'    αναίσθητος,    εμβρόν- 
τητος [2300.  1] 
ή^έμβεχανεΐταΐ'  έμπέπλεχται 
έμβεβώς  (ΕυΓ.  Ρΐιοβιι.  2)*  έπφεβηχώς 
10    έμβείη-    έμβη    (ΑροΠ.  67,  11),    έμποδίζη, 

χωρήση  (Π  94)  [5.  6] 

'Εμβλώ'   πέπλασται  παρά  τό  έμβλέπειν 

ως  ή  Δωρώ  χαΧ  Δεξώ 
ή^ έμβλωχνΐαν  έν  τφ  άνδρϊ  ήδοονααν 
έμβολα'  μοχλοί»  άσφάλευιι  (2314) 
εμβολή  ν   πληθνν.    όρμήν    (ΕιΐΓ•   ίΓ•  690). 

ένΒήχην.  άπό&ετον  χρήμα 
έμβολίδες'  αΐ  περι&εταί 
εμβόλιμα  έπη*   τά  νπό  τών  γραμματιχών 

ώς  αλλότρια  χαϊ  νό&α  άθετονμενα 
έμβόλιμον  (ΗβΓΟίί.  II  4)*   τόν  μηνα^   χαϊ 

τήν  ήμέραν.  *{*  χαϊ  άνδραποδισμόν        [14] 
έμβολον  Αριστοφάνης  έν  Θεσμοφοριαξον- 

σαις  (ίτ.  1  ρ.  1076)  το  αΙδοΖον  [ροβΙ  16  €Ζ 

&1ϋ€ί8ΐί8] 

έμβολο  ς '  είδος  Βηρίον  έν  λαχάνοις 
έμβραμένα   (8ορΙΐΓθ,  Ι.8€θη€8)•   εΙμαρμένη 

[18.  19] 
έμβραταΐ'  είμαρται  [21] 

30    ή^έμβρεος'  ένεός.  μωρός 

έμβρι&ές  (ΡΙβΙ.  Ρ1ΐ86(1.  81  €)•  βαρύ.  στιβα-- 

ρόν.  στερεόν.  πλατύ  [24] 

Ιμβριμήσαι•  έπιτιμήσαι.  χελενσαι^  προσ- 

τάξαι  μετ'  εξουσίας  [26] 


517 


ίμβρον^ή&'ίντΒς  —  ίμμορβν 


518 


έμβροντη^έντες    (Χβη.   ΗβΙΙ.   1Τ  7,   7)* 

ίνεοί  γενόμενοι.  μωρανΒέντες 
έμβροντησίας'    μανίας ,   φρενοβ}Λβ(ε)ίας, 

θάμβους 
έμβρό(ν)τητος  (ΑηΙΙρΙιιιι.  ίΓ.  ΧΕΙΥρ.  149)• 

παραηεΜληγμένος  τήν  διάνοίαν^   μαινόμε" 

νος 
ή^ίμβυλλαΐ'  ά)*ναϊ  ήμέραι.   χαϊ  γης  άντερα 
έμβρυο  ν    νεογνόν  βρέφος  ^   τό  έν  γαστρϊ 

χνναιχός  ΜιΛηλααμα  {αά  81]  [82]    10 

-^ έμβρόνίον  μιχράν  χαΧ  άηόρφνρον  Ιμά- 

τιον  Τιβεριχόν 
εμβνσας'  έμπλήσας  [35—87] 

έμεΐο'  ίμοΰ'  ίστι  όέ  (ά)σνναρ&ρον        [89] 
έμειδία•  έγέλα 
έμελλε  ν  (Ηοοι.)*  ^φx€ι 
ί μέλλετε  (^817)*  έφχειτε.  ίφαΐνεσ&ε,  ού- 

δαμοΰ  γάρ  έπϊ  χρόνου  χέρηται  τ§  λέξεί 
έμέληαεν  έφρόντισεν  [44.  48] 

έμεν  {Αρ»)'  έμοΰ  20 

έμεννη*  Ιμον 
{ίμί  πεντόξφ-  χειρϊ  Ιμ^ 
έμήσαχο'  έτεχτήνατο.  "ήπάτησεν.  έμηχανή- 

αατο,  έβονλενσατο  (Ζ  157).  έποίησεν 
έμηχανησάσ&ην    έμηχανήσαντο.  δυΐχώς 
έμίαινεν  Ιχ  μίξεως  διέφ&ειρεν 
ή^έμειάς*  διαχρηματα.  εαυτούς 
έμίγνυτο'  ύμίλει 
έμίν  (Αγ.  ΑβεΙι.  690)*  έμοί 
ίμίνυ^εν  Ί-ίίτραββν,  ίπρασεν  [56]    30 

έμίο  (ΚΙιίηΙΗο)•  έμοϋ 
εμίσγομεν  έμιγνύομεν 
έμίστυλλεν  εΙς  ολίγον  δι-ήρει 
εμιχ^εν  (Γ  209)•   έμίχθησαν,  ηλτβυντίχώς 

[611 

ε  μ  μα-  Ιμάτιον  (ν.  γέμμα).  ή  χαΘαπτόμενον, 

χαϊ  άπομασσόμενον 
εμμαχεδονίξαί'  χρήσασθαί  .... 
•^ έμμαλάξαί'   ή^έμμεΐναι,  τ^  Χ^*^^  έπιλα- 

βέσ^αι  40 


έμμαπέως  (Β836^485)*  έσχουδασμένως. 
ταχέως,  δμα  τφ  εΐηεΐν.  προ&ύμως 

έμμανως'  όργίλως.  ίχ^ύμως  ^ 

έμμάσαι  (ΗίρροεΓ.  III  ρ.  193  Κ)'  ενερέισαι, 

έμματφζων  ματαιολογύν 

έμματείται  (ΗΙρροετ.)*  ένερείδεί,  ένλαμ• 
βάνεται,  ζητεί  χατά  μέρος  (ββίβη.  Ιβζ  462) 

έμματέων  ψηλαφών,  •\• φιλονεξχων,  ορμών 

εμμελές*  επιμελές.  Ιμμετρον 

έμμελέεσσί'  τοΖς  φροντίζουσιν 

ίμμελέστατος'  χηδεμων 

έμμέλεια*  είδος  όρχήσεως.  χαϊ  Πλάτων 
(Ι*6|^.  VII  816  Β)  επαινεί  την  δρχησιν^  χαϊ 
φηύΐν  ή  από  τοΰ  μέλους  ώνομόοΒαι^  ή 
άπό  του  προς  τά  μέλη  γίνεοΒαι,  Τραγιχή 
όέ  ή  όρχησις,  Άργυρίοις  (άχύρωςί)  όέ  Μ- 
αχύλος  (Γγ.  19)  άντϊ  τοΰ  σατυριχη^  ή  Ιστι 
οίχιννις 

εμμελής•  χα^ηχων.  προσηνής 

έμ μελάς•  προΒυμως.  έρρωμένως,  συνετώς 

(τη 

έμμεμηνότα•  μαινόρανον  [79] 

-^εμμένει•  προθυμεΐται 
ίμμέναι•  Ί-  χα&έζεσ&αι.  εϊναι  [82] 

έμμενέως  (ΗβΒίοά.  ΤΙι•ο;.  712)*  προ9ύμως. 

βιαίως 
έμμενέως•  προΒυμούμενος.  έρρωμένως 
-^ έμμενύτρωτος'  μέτριος 
ίμμεται•  όρχεΐται  (^έμβεται^) 
έμμηλάδας  αίγας  (Οιΐΐίη.  Αρ.  51)*  τάς 

μετά  των  προβάτΐον  νεμομένας 
έμμήνιοι*  αΐ  χαταμην{ια)ΐαι  λεγόμενοι  ^- 

σίαι 
ίμμήροις  (Οοη.  II  2  ρ.  877)*  ένομηρεις 

όντας,  παρά  τους  όμηρους  τους  έπϊ  συμ- 

βάσει  διδομένους  (2455) 
%έμμόνιαι•  συν9ηχαι  (άρμ — )  [91] 

έμμόραντι  (ΟοΓβ•)*  τετενχασιν 
Ιμμορεν  ίτυχεν  (Α  278),  ίλαχεν  (Ο  189)» 

έχλήρωσεν 


αι 


€00.  81  δν  διαπλ\  31  έμβ-ήσας  88  έμεΐε  42  φαίνεσ&ε  43  έφ^όνησεν^ 
^φρόντισεν  ^7  έμήνη  48  εί.  59  ^Ι  έμίενεν  ^^  έμήνυ^εν  61  έμης  Μ  εμιγνοΰ- 
μεν  59  Ιμιατΰλαεν*  —  διαίρει  ΡοβΙ  59  ΐ6ς;6ΐ>8ΐυΓ  48  έμηηεντόχω  60  έμματαιάξων 
74  ωνομάσ^  —  σατοιριχή  —  σιχήνης  (80  έμμενεΐ'  προθυμψ  χαϊ  ...'ί)  84  έμμενάως 
87  γενομένας        89  ένομηρειεον 

ΗΕδ.  Α4  31:  1^  ολίγον  32  έμβαχον  Ιμβρυον  35  έμέγττζε  (7  865)*  έψ^όνησεν 
36  έμέ^εν  (Α  525)*  έμοϋ  37  έμείο*  Ιμοϋ  39  έμείρετο•  έπε&υμει  (ίμ^)  44  Ιμει- 
νον  {Ε  522)*  παρέαενον  45  έμέμυξαν  έπέξεσαν  (έπήμυξαν)  56  έμιμήσατο'  ώαοιώ^ 
σατο  (Οβιη.  420,  21?)  61  Ιμείωαεν  έφ^είριεν  77  έμμεμαώς  (Ηοη.  Ε  330  αΐ)* 
όμοίως  79  έμμέμυχεν  (Χ  491)*  χαταμέμιχται.  ή  έπιχέχληται,  παρά^τό  με^υχέναι.  τιν^  οέ 
Ιμνήμυχεν  82  έαμενές  (Κ  361)*   άδιαλείπ(τ)ως,  ^ρό^μον:  εως  αυτοΰ,  ή   έπίμεναι 

(επιμόνως)        91  έμμονος  (Ι.ονϋ.  XIII  51)*  επιμένουσα  άεί^  ήτοι  αδιαλείπτως 

33  ♦ 


Μ9 


ξμμορον  —  ΙριηΪΜ%ιις 


$20 


ίμμορον'  είμαρμέρον 

Ιμμορος  (Αοβοΐι.  8αρρ1.β6)'  τεχΒυχώί  [2401] 

ίμμοτος  (Ρθ6ΐ.  0•ΰ.  Ηίρρ.  ρ.  125)*   τραν 

ματία(ς),  νοσω^ς  [8.  4] 

έμόγησα•  ίχαμον^  έχαχοκάθησα 
έμογήσατο*  έχαχοηά&ησεν  [7.  8] 

ί μόλε  ν  ηλ^εν 
ή^έμορίδαΐ'  μέτοιχοι 
•\•ίμορτεν'  άηέ^ανεν  (ν.  Ισήμορτεν) 
έμορμολυττετε  (ΟπΙβι  Γγ.  Ι  ρ.  235)*  έδε*    10 

δίττεσ&ε 
Ιμ»α  γε  μην  (Αροΐΐοη.  Ργβο.  βάν.  564,  26)* 

βμως  μέντοι 
Ιμηα  δέ  (Ο&Πίιη.  βρί^τ.  XIII  3)*   δμως  δέ, 

άλλ'  οΰν  [15] 

έμηάξεσ&αί'    ίπωτροψήν  ηοαΐσ^αι.    χαϊ 

αέβεσ^αι.  Ιντρέηεσ^αι^  φροντίζειν 
ίμπάξεταΐ'  σέβεται 
ι  μη  α  ι,  ο  ν  (υ  370)*  Ιμχειρον»  μέτοχον.  ή  έπΙ- 

οιτον  20 

Ιμικαι;  (ΟΓβΙΙη.ίΓ.  €11  ρ. 209)*  Ιγχύμων  [20] 
ίμκαίτοντί'  έμπαίξονσιν  [22] 

έμηαλάξαί'  έμηλέξαί 
έμπαλάγματα    (Αββεΐι•    8ιιρρ1.    305)*    αί 

έμηλοχαΐ 
ίμηάμονί'  Λοτρονχφ 
Ιμκαν  (Ρίηά.  Ρ^ΙΙι.  Υ  54)*  ηάντως,    δμως 

[27.  28] 
έμηαροινονντας'  υβρίζοντας 
ϊμηαρος'  ^μηληχτος  30 

έμηάσεις  (ΑβοΙββ)*  έγχτήσεις 
εμπασέντας*  άρχεΐόν  τι  ίν  ΑαχεδαΙμονι 
έμπαστήρας  μν^ων  χιστωτάς,  μάρτυρας 
έμκαστήρια•  μελίχη(χ)τα 
-^ ίμπατον  χατα&ύμιον 
ι  μη  ε  δα*  ίπιτελή,  άλη&η  (τ  250  ?).  βέβαια, 

ισχυρά,  άμετάλλαχτα.  άσφαλη  (Ν  512) 
έμκεδής  γάμορος  μάριρεν  ^Αΐδης*  εμ^ 


ηεδον  Ιλεγον  τον  "Αιδην,  ώς  'Ιχχώναξ, 
άντϊ  του  οΰν  έμηέδου  χθόνιος  χαϊ  ασφα- 
λής, Οί  όέ  οΰτως*  ό  "Αιδης  επιμελής  έστι 
γάμορος,  οΰχ  αμελών  ούδενός,  άλλ'  εΙς  την 
γην  λαμβάνων  τήν  μερίδα ,  οίον  τήν  γήν 
μεριζόμενος 

ίμηεδορχεΐν  ευορχείν,  παίξει  δϊ  'Αριατο- 
φάνης  (Γγ.   ίοο.   €1«ΧΙΙ)   παρά    τάς    πέδας 

[39.  40] 

ίμπεδος-  βέβαιος  (Υ  183),  ασφαλής  {Δ  314). 
άραρώς,  άχίνητος 

ίμπέλα'  έμπέλαζε,  προσάγε,  έγγιζε 

ίμπέλανα'  πόπανα  (ΒβΓ{^.  ΑΙεπι.  ϋτ.  09) 

ίμπελάσαΐ'  προσεγγέσαι  [45] 

ίμπέλωρος'  άγορανόμος.  Αάχα>νες 

έμπεπαρμένον  (Αγ.  ΑεΙι.  796)*  εμπεπερο- 
νημένον.  ένηλωμένον 

έμπεπάσ&αι•  ένυπάρχειν,  χεχτησ&αι 

έμπεπείραχται*   έμπεπόδισται 

έμπέπταΐ'  πλάγια  τά  {πλαχούντια%)  πύ- 
ρινα, εΙς  ά  ίντί^ενται  τά  διά  τυρού 

'Ρόδιοι  (δ(ΐ6αειιβ  Α(1ι.  XIV  645  Ρ)    [51.  52] 

ίμπέραμον  (ΟβΙΗοι.  Ιον.  71)*  εμχειρον 

έμπερής-  έμπειρος,  Σοφοχλής 'ΟδυσσεΙ  μαι- 
νομένφ  (Γγ.  422) 

έμπερχάζουσαν  ύπο9άλ{λ)ουσαν,  μελα^ 
νίζουσαν 

έμπερχαίνονταΐ'  έμποιχίλλονται 

έμπερονατρίς'  Ιμάτιον  διπλούν 

έμπερονήσαι-  διατρήσαι 

έμπεσεΐν  εΙς  δεσμωτήριον  (ΡΙΐΙ.  Οίτ. 
ΥΠ  Ι  653  Β)•  άχ&ήναι 

Ιμπεταλίς'  έδεσμα  διά  τυρού  σχευαξόμε- 
νον  [61] 

έμπηνός'  ήλος  (ίμπηκτοςΐ) 

έμπήχτης'  ό  τά  διχαστιχά  γραμματίδια 
παρά  τοϋ  θεσαοφόρου  λαμβάνων  υπηρέτης, 
χαϊ  ηήσσων  εΙς  τήν  χανονίδα 


000.    ΡοβΙ  2407   Ιστι  όέ  σύναρΒρον  (10   εί.   έμπορίσαι,   έμπόριοι,   έμποριδονήτας) 

12  \ΰχτατε\  σ9αι  16   σέρεσ&αι  20   \ται         23   έμπαλέξαι  (βεΗοΙ.  Τΐιυε.  VII  84,  3 

Ειΐ8ΐ8ΐΙ).  527,  18)  24  έμπαλονγματα  25  έμπαγμώ'  πατρώχω  (υ,  ίχπαμος,  έπίπαμος) 
32  αρχίον  (35  ί  μπα  ιον  ^υμω  χαχόν  χαταΘυμιον  Μβίηβΐίβ)  37  άντίον  41  άραρής 
42  έ^ιζε      (49  έμπέπραται  έμπεπόληται  ΡοΠ.  ΥΠ  9)      50  εμπιπα      ^  ίμπέρονται      %1  έμ- 

κορονάτρις       58  έμπερωνήσαι  διατηρήσαι        63  γράμματα  δια  π  —  χανευνίδα 

ΗΕ8.  2401  έαόριιησεν  έπενόησεν  (^μ'  ωρμηνεν)  8  έμνήμυνεν  (Χ 491)•  β?5  ύπό- 
μνησιν  ήνεγχεν  4  εμνώοντο  (Β  686)'  μνήμην  έποιούντο  7  έμοί  (Α&^^)'  εμού  8  έμοΐο 
(Η  118)*  εμού  Ιστι  όέ  σύναρ^ρον  15  έαπάζεο  (α  271)-  φρόντιζε  20  Ι  μπα*  δμως  22  ίμ- 
παλιν  εΙς  τά  οπίσω,  έξ  εναντίας,  ή  επϊ  τά  Ετερα  27  έμπα  πόλιος  {Π  549)*  στήριγμα 
της  πόλεως  (τ.  έγμα)  28  έμπάρεί'  παρεχάλει  (2110)  ^^  έυ,πεδοΐ'  διδάσκει.  βεβαιοΤ, 
πιστούται,  ασφαλίζεται  (ετ  οηοιη.)  40  Ιμπεδον  βέβαιον,  ασφαλές  45  έμπέπαιχα 
(Ετοά.  Χ  2)*  ένέπαιξα^  ίχλεύασα  51  έμπειρος•  ύπομονητιχός  52  έμπεΖσεν  έμχίπτειν 
(έμπίσειν  ίμπιπιειν)       61  ΙμηεφυΙα  (Α  613)*  κερυξλΜΧοριέηι 


521 


ίμηηρ»  —  ίμηόρω 


822 


ιμηηρα'  άνέξοχα 

έμπήρονς  (Οοιη.  II  2  ρ.  877)*    άημήτρίύς 
έν  Σιχελίμ' 
^Αοχεδαιμόνιοί  ^*  ήμων  τά  τείχη  κατέ- 

βαλον, 
χαλ  τάς  τρ(ΐ}ρ£ΐ;  (λαβον  έμμηρονς'  δπως 
μφιέτι  &αλαττοχρατοΐντο  Πελοποννήσιοι^ 
"Εμμηροί  ονν  οΐ  ένομηρεις  δντες  *  τους  γάρ 
έπϊ  σνμβάσει  διδομένους^  ώσπερ  ενέχυρα 
των  ωμολογημένων  ^  ζν^εν  (ε^ος)  όμή^ 
ρους  λέγεσ&αι  (2389) 

εμχης  {Α  662)*  δμως.  πάντως,  ομοίως 

εμπίδος  (Αγ.  Να5Ι>.  169.  160)*  είδος  χονβΙ- 
ίίων 

εμπίνειν  (Οοιηίεί)  *  πίνειν 

έμηίηλαται  (ΕυΙ>α1.  Γγ.  III  ρ.  224)*  ηΧ'η- 
ροΰται,  χορτάζεται 

ίμηίηραταΐ'  χαίετα^  έμπυρίζετβίί 

Ιμηίχτων  (ΡΙβΙο)*  άχορων 

έμπίς*  χωνωιρ,  ή  είδος  ζώου  χαρά  τοις 
ϋδαοί  γενόμενον,  δμοίον  χώνωπι^  μείζον  δέ 

■^  έμχίοίον•  καϊ  τό  βραχύ  χαϊ  το  δα'φιλώς 
πιεϊν 

ί μπισον  χότισον 

ή;^  ίμχα&ερείς'  ^ρεύσχ^  άχρίτως 

ίμπλαχείς'  περιχρατησας^  ηεριλαβών 

ΖμηΧεοΐ'  ηλήρεις 

ε  μ  πλέω '  ίμχλεΐς^  ηλήρεις 

ίμπλεύρου*  Ινόλλου  εΙς  τάς  πλευράς,  Σο- 
φοκλής ΜχμαλωτΙαιν  (Γγ.  50) 

Ιμπλήγδην  (υ  132)•  Ιμηληχτιχώς.  άχρίτως. 
εύμεταβόλως 

ίμπλήχτους  (Ρ1&1.  Εγ».  ρ.  214  €)'  μαινό- 
μενους ^  μεμηνότας,  εύμετα&έτους.  χατα» 
πληχτιχούς 

ίμπληχτον  εύμετάβολον,  μανιώδες»  χμϊ 
τά  δμοια 

εμπλην  χωρίς  (ΑΓ€ΐπ1θ€ΐι.  Γγ.  110).  1)^)η^ς^ 
πλησίον  (Β  526) 

Ιμπλήξαί'  Ιμπεσεΐν,  ίγγίσαί 

-^  Ιμπλησμένην  πεπλησμένην 


Έμπλόχια*  εορτή  παρά  -Αθηναίοις,  ως 


1871 
189] 


έμπνεΐ  μοί'  Ιρ^  μου,  πο^εΐ  με 
ίμπνευσεν  (Κ  482)*  άνέπνευσεν 
Ιμπνευστος*  άφρων  [»ά  91]  [02.  93] 

ίμπνοια*  αναπνοή  (άμπ — ) 
εμποδίζειν  μασάσθαι,  οί  δ^  Ισχάδας  μα- 

σάϋ&αι  ταΐς  μελίοσαις,  ή  ^λίβειν  τοις  ποσϊ 

τάς  Ισχάδας 

19  εμποδίζων  Ισχάδας  (Αγ.  Εςς.  755)*  μα- 

σωμενος.  τοϋτο  δέ  φασιν  είρήσ^αι  επί  των 

μίσ9φ  ταΐς  μελίσσαις  ίσχάδας  μασωμένων, 

τοϋτο  δέ  φασί  τίνες  είδος  είναι  παιδιας  [97] 

έμποίνιμον  τό  Ιμ  ποινιρ  [99.  2Μ0] 

Ιμπολζί'  περιέρχεται,  πραγματεύεται  (δορίι. 

Τγ.  93) 
*Εμπολαιος  (Αγ.  Αείι.  816)*  6  χερδώος*Ερ- 

μης 
εμπόλεμα  (Ηογο^.  VI  56)*  τα  </;  πόλεμον 

20  εΰ&ετα 

εμπολή'    κέρδος  [βά  4].    ή   την  άργυρέη[ν 

(άγοραίανί)  αλλαγή  ν 
^μπολ-ήσαντες  (Αγ.  Ρβε.  563)  *   πριάμενοι 

[ροΛδ] 
ίμπολις'    6    πατρίδα   έχων    (δορΙι.    Ο.  €• 
11561)  [ϊ] 

Ιμπολωντο'  ένεβάλλοντο 
έμπομπεύων    &ριαμβεύων.  κατασχολάξων 
εμπόρευμα*  πραγματεία,  εμπορία 
30    ή^έμπορίσαι•  μέτοικοι,  [βά  1 1  ]  (ν. Ιμορίδαι) 
•^έμποριδονητας'    ενοικίου  πρακτήρας 

( — ίου  ών — ) 
ή^έμπόριος'  μέτοικος 
έμπορο ς'   πραγματευτής,   καΐ  ό   επ*  αλλό- 
τριας νεώς  πλέων  μισ&οϋ,  υ  επιβάτης  {ω 
300.  1)• 

ί)  Ιμπορος  είλήλου^ας 
νηός  επ*  άλλοτρίης;  [15] 

ί-.μπόρπημα'  υφάσματος  είδος 
40    έμπόρω   (Απβϊ.  Γγ.  Χ1Ι1   ρ.  1073)*   έμποροι, 
δυϊκως 


ΟΟΌ.    65   μεθ•*  ημών  —  έμπήρους  —  εμπηροι  —  ίν  ομηρείρ.        79   έναλούεις  —  αίχμα- 

μ 

λάτησιν  81  έμπληκτική  86  έμπλο  κία  88  μου,  έραίμου  πόΰη  91  έμπνενστιος 
92  καϊ  έφρόνησεν  93  άνεβίωσεν  96  τον;  μισ&ούς  98  έμποινη  2503  \έμια  $υκ1. 
9  χαταστοχάζων  (εί.  πομπεύει) 

ΗΕ8.    87 ίΙβ83ί.  III  18)•  τό  σύν  ταΐς  ^Ρ*ίΙ  πλεκόμενον  γυναιξίν      89  εμπνεΐ' 

πεπληρωμένος  Αά  91:  [ή  άφανΊ}ς]  92  έμπνύ^η  (Ε  <)97)*  έν  αύτφ  έκείνετο,  καϊ  άνεβίωσεν 
(ύ.  έπνύν^,  ένεπνύνΘη)  93  εμπνυτο  (Χ 475)*  έφρόνησεν  97  έμποιεΐ  (δίΓβο.  XXXIX  11)* 
κτάται         99   έμποιον  ( — υον)'  τό  γαλακτώδες  ύγροϋν  ( — όν)        2500  έμποδοϋσ&αΐ'  ββ- 


βαιοΰσ^αι,  άσφαλίζεσ&αι         Αά  4:   οί  όέ  τά  φορτία  (Μο6Γ.)  ΡοβΙ  5:   ώνησάμενοι  (Μοβτ.) 

7  έμπολόωντο  (ο  455)*  ένεπόλων,  περιεποίουν        Αά  11:   ίπιβάται        15  έμπορπονσ^αι 
(Ι  Μΐ€€.  Χ1Υ  44)  *  φιβλοϋσ^αι 


528 


Έμπονύα  —  (μφωλβνβ* 


524 


"Εμηονσα'  φάσμα  δαιμονιωδες  ύηό*Εκάτης 
ΙχυΐΒμηόμ^νον  χαΐ  ως  τίνες  ίνΧ  ηοδΧ  χρώ^ 
μενον.  *Αρίστοφάνης  (Κιη.  298  €ΐ  Γγ.  ΧΥ 
ρ.  1163)  όέ  η)ν  Έχάτψ^  ίψη  ΈμΛονσαν 

έμπρέίίον  επυίρέπον,  ηρέκον.  δμοιον 

έμχρέποντα'  διαβρέχοντα  (ΑοβεΙι.  Α;.  6 ?) 

ίμηρ-ησαι•  καϋσαι 

Ιμκριόεντα  (Νίο.  ΑΙ.  633)*  τραχύν 

ίμηνλαι•  αΐ  νύμφαι  (τ.  τιτύχαι)  [25]    10 

(Ιμηυον  ▼.  2499)  8ορ1ι.  ΡΙιίΙ.  1378 

ι  μην  ο  ς*  ό  ίμπυιχός  παρά   Μενάνδρ'φ  (Γγ. 

€Β?Ι) 
Ιμκυρα'  τά  χαιομενα  Ιερά 
έμχύρΒνμα•  λΐί^ανον  (2721) 
Ιμηνρία'   δρχος  6  δημόσιος,  χαϊ  μαντεία^ 

χαρά  Βοιωτοΐς  [30] 

Ιμχυριβήτης*   όντως  Εΰχλος  (ό)  χρησμό- 

λόγος  έχαλίΐτο.   λέγεται  όέ  χαΐ  τρίχονς  ό 

έν  χνρΐ  τιθέμενος  20 

έμύδαινεν  ίβρεχεν 
έμυζάτο•  έχιέζετο 
Ιμυξεν  ζστενεν  (ΗίρροοΓ.  111  ρ.  647  Κ). 

άχε&ηλαζεν 
έμνή&ην  έμυσταγωγή&ην 
ίμν^ενεν  ίλεγεν  [87.  88] 

έμνχάτο  (Αγ.  Ηιη.  662)*  εφώνει 
Ιμΰλλανεν  Ιμνχτήρισεν 
Ιμνξατο  (Νκ.  ΑΙ.  482)•  άηδίσ^ 
ίμνς  (ΑηβΙ.  ΗΑ.  II  16)*  ζωον  Ιν  λίμνχι  χαί    30 

εν   χηγ^   γινόμενον,    οί   όέ   χελωνην   τήν 

εχονσαν  ούράν 
έμνσάχτετο'  εβδελνσσετο,  έμυσάττετο 
έμνσα{σ)σον'  έσΙ(χ)χαινον 
έμυσάττετο*  άηδίξετο,  εβδελνσσετο 
ίμνσε'  σννηλ^εν  (υίΐΐηηι) 
έμφαίνειν  ένδείχνυσ&αι,  σημαΐνείν 
έμφνίνων'  δειχννων^  σημαίνων 
εμφανές  (Αγ.  Ι«χ8.  261)*  φανερόν 
εμφανέστατα*  άγαν  φανερωτατα  40 

έμφανίζων  (Χβη.  Ογτ.  VIII  1,  26)*   φάνε- 

ροποιών 
έμφανισ&ήσονταΐ'  φανησονται 


έμφαντιχώς'  έννοητιχώς 
εμφανών     δηλανγων    έμφάσεί     τεκμη- 
ρίων [65] 
έμφαρνξάμενος•  έμφαγών 
έμφάσεως*  [βά  57]  έννοήσεως 
ίμφασις*  δήλωσις,  ^- μέγε^ς  (ΤΙιβορ^ι•,  ά^ 

•ηΐ8.  36).  νόησις  [5§.  60] 

έμφατίχώτερον  δηλωτιχϋ^τερσν 
ίμφατον  αΐνιγματοεώως  εΙριημέ»θ9 
•^ίμφάατον  χλαχονντα  τετυρωμέροψ- 
εμφερές*  δμοιον 
έμφέρεται-  έφίεται.  φέρετοί,  χερίφέρεται* 

[δμοωι  (»ά  ίμφερεΐς) 
έμφερής'  δμοιος  [67.  68] 

Ιμφηναι'  δειξαι 
εμφιλοχωρεί-    σχολάζει  [ή]   η)»    χ^ραν 

φιλών 
έμφιλοχωρονντες'  Ινοιχονντες  έ9  χαρά- 

μοναΐς 
ή^Εμφορα'     χροσβεβλημένα     (Ηίρροατ.   III 

ρ.  664  ?).  Ι^Τ^ν  ηρρβάτων 

έμφόρβιον  τελωνημα 
έμφορη&έντες*   χορεσ&έντες,  χορτασθέν- 

τες,  πληρω^έντες  (τ.  έν«φ— ) 
εμφορούμαι*  χορτάζομαι^  χληροϋμαι^  χαϊ 

χά  δμοια 
ίμφραξίς'  ηόνος  ώτων 
ίμφρονι  (Ρίηά.  01.  IX  74)*  έχίφρσνι^  συν- 

ετφ^  φρονίμφ 
έμφρων   (Αΐβχίά.  Γγ.  Ι  8  ρ.  496)*    συνετός, 

φρόνιμος 
έμφνλιον  (δορίι.  Ο.  Τ.  1406)•   σνγγενιχόν, 

ή  της  αντης  φνλής 
Ιμφυλον  {ρ  273)*   τδν  έχ  της  αυτής  «... 

ού  ηολέμιον,  άλλ'  έμφνλιον 
έι^φνσημα'  χά9ος  χερϊ  τους  οφθαλμούς 
έμφυτο  ν  (Ευτ.  Γγ.  773)*  έν  τιρ  φύσει 
έμ-φηφίσαι*     δταν    δανειστής    άχοδιδόν- 

τος  χρεώστου  μή  ευθέως  άναλαμβάνγ^  εις 

δφλημα 
ίμιρίουσα   (Αββεΐι.  Γγ.  60?)*    ίρέγματα  δί- 
δουσα 
έμφωλενεΐ'  χρνχτεται 


€00.  20  Ιμχρεηοι,  έπίχρεχοι  (οί.  χρέχον)  23  έμχοοΐέντα,  ταχνν  26  έμχοι- 
χος  29  μαντ  ΡοβΙ  31  έμυάλαχεν  εί.  2640  32  έβοαχεν  34  έμύξατο*  έχίετο  85  ι^^τε- 
λΐ&αζεν  (ν.  άμύξαι,  μύζει)  1^  έμωή&ην  ^Ζέμύς  —  λήμν^β  —  γενόμενον  (ν.  έλλύες^ 
χλεμμύς)        ^^  έμυσατο        61  δηλο\ 

ΗΕ8.    19  έμχρεον  (έμχαιον)'  έμπειρον  25   έμχυμάτοισιν   (Α  66)*   έν  έσχάτοις 

9^ίέμκυριβήτην  (Ψ"  702)•  τ6{ν)  έηιτι&έμενον  τω  πυρϊ  37  έμυ»ευόμην  (β  172)*  Ιλ€- 

γον      Ζ»  έμυχεν  έ^όφησεν  (Ε  749).  έχανεν  (θ  393)  ^^  εμφανώς  ήξει  (Ρβ.  ΧΙ.ΙΧ  [Ι«1 

3)*  φανερώς  έλΒ^      Αά  57:  ϊέννοητιχώς]      59  έμφαντιχώς•  έννοητιχώς.  εμφανώς     90  έ μ- 
φαν'τιχός'  εμφανής       67  ίμφέρεια*  όμοκ^π;^       68  έμφετέρφ  (Σ  236)*  έν  χφ  φορίψ 


525 


ίμψυχοΊ^  -^  ίψαη^λίημίνονς 


52β 


^β'ψνχον  (Αηΰρΐι•  €θΐη.  III  ρ.  75)*  ξωον 
έμωλύν&η  (Ηίρρθ€Γ.  III  ρ•6β4)*  έπατίσα^ο. 
ήμβλύν^η.  [ζά  87]  [88] 

ίμωσατο  (Όοτ.)•  εύρίν.  έτεχνάσατο.  ^^- 

έν  άντϊ  του  εΙς  φοτ,),    ηάί  άγαναχτονντος 

επιφώνημα,  χαΐ  ηρό&εσις 
έναβρννεσ&αί'   ύραΐζεύ&αι  ή  ^τρνψαν* 

αβρός  γάρ  ό  τρυφερός 
ίυαβρύνεται,'  μεγαλοφρονεΐ.  έντρυφ^  σε-    10 

μνύνεταί.  λαμηρύνεται 
ίναγές•  μυσαρόν^  ακάθαρτου 
Ιναγής•  ησνηρός  [95.  96] 

Ιναγίξειν  (Η«Γθά.  1167  ΗίρροοΓ.)*  το  χοάς 

έΛίφέρειν,  •ή  Θτ^ειν  τοις  χατοιχομένοις  ^  ή 

διά  κυρός  {δακαναν,)  ή  φονεύειν,    *Αγος 

γάρ  τό  μίασμα 
έναγίσματα•  ολοκαυτώματα 
ίναγισμοί•  τό  αυτό  [2609] 

εναγχωνιεΐς'  άΛΟχλινεϊς  20 

έναγοράξειν  ίν(α )9ροίζεσ^αι. 
εναγούς*  άχα9άρτου[ς\ 
Έναγρος•  έπαγρος,  χαϊ  *ΑΛΟλλων  εν  Σίφνφ 

(2717) 
ίν άγχος  (Ηβοβηά. Γγ.  €60X11) *  πρώην,  ηρο^ 

σφάτως,  προ  μιχρον^  άρτίως,  νυν,  ^Ι^ίι 

χρό  βραχέος  (οηοηίΑβΙ.  1) 
ενάγων  ^υπαρων  [7] 

^Εναγώνιος*  ό  *Ερμης 

ένάδες'  σύστημα  [19]    80 

έναερίζεΐ'  μετεωρίζει 
ίνάζω'  λιτανεύω  προς  τοις  ναοΖς  (2726)  [18] 
Ινα^ρεΐν  άτενίζειν  (3068.  72) 
έναΒύροντες*  παίζοντες 


[ρθ8(  17] 

[29—22] 
[24.  25] 


έναΒϋρσας'  έμπαίξας 

Ιναιεν  ίμενεν 

έν  άίδ'^'  Ιν  τφ  σχότφ 

έν  αί^ρίφ'  έν  τφ  φανερφ 

έναίρεί'  αναιρείς  φ&είρει 

•^  ίναιρέσεΐ'  έν&λΐ'ψει 

έναίσασ^αΐ'  φ&αρηναι,  γηράσαι  (τ.  άνάσ^ 

σαι^  ένάσ^αι)  [28—89] 

-^έναισιμία*  διοσημία 
Έναίσιμος'  [»ά  82]  Ζευς  έν  Κορωνεί^  [ροβΙ 

82]  [88] 

έναιχμάσαΐ'  ένμαχέσασ&αι 
έν  άχαρεΐ  (Αγ.  ΡΙαΙ.  214)  •  έν  ^ιπ^  [ρθΒΐ8&] 
έν  άχμχί  (ΤΙΐϋο.  IV  2)•  έν  δυνάμει         [87] 
έν(ίΛλα'  τά  ^λάττια  [89.  40] 

έναλΐσαΐ'  έγχυλΐσαι  [42] 

έναλλάξαί'  δοϋναι^  άμεΐψαι 
ένάλλονταΐ'  έπιπηδώσιν 
-^  ένάλλοντας'  έχπηδωντας,  ή  έχπεσόντας 

(2610) 
έναλόντα*  συλληφ&έντα^  χρατη9έντα 
έν  άμματί'  έν  φλογί 
έναμμένος  (ένημ—)•  έγχεχαυμένος        [49] 
έναμπυχίσαΐ'  έγχαλινωσαι 
ζναντα*  φανερως  {Υ  611)  [52] 

έναντίβιος*  έναντίαν  δύναμιν  Ιχων     [84] 
εναντίον   (ΑββεΙιίη.  ΟΙμ.  $  43)*   ^ώπιον• 

[εμπρός] 
έναντιότης'  έρις,  [ροβΐ  56] 

ίναξεν  (φ  122)*    ίσαξεν.   έπίλωσεν.   συνε- 

πληρωσεν,  επιμελώς  έμέστωσεν 
έναπείληπτο'  έγχατείχετο  [59] 

έναπέίρυξε•  τέ^νηχεν 
έναπιλλ-^ημένους•  δίΛχρατη&έντας  (^119) 


•     .    ■  ««τ 

€00.    87  έμολ\        90  ίν  ^  εΙς  (8αΜ.  ένευ)        97  φονευς       2608  εναγούς        4  σίφρ 
5  άρτι,  ώς        9  έναδές        11  μεταιω]         16  έμπλέξας        (26  ΡΒ&Ιιη.  Χ€  15)        81  διοσεμία 

φ 
35  δ'χ'         41  έναλίσαι,  έγχυλίσαι  (τ.  έξαλΐααι)         45  οί.  έχηαλήσαντες         46  έναλλόντα 

47  εννάματι        48  έγχεχωμένος        50  έναηοπυχίσαι^  έχχ\ 

ΗΒ3.    Αά  87:  μενέων  έμών  έπι^μιών  ή  προ^μών        88  έμών  μενέων  άπερωεύς 
(θ  391)*  των  έμών  προζυμιών  ό  χωλυτής  95   έναγη'  μεμισημένον  96   εναγές*  με- 

μια(σ)μένον        2600  έν  άγχοίνχ^σιν  {Α  268)*  έν  ταΐς  άγχάλαις        7  έν  αγωνία  (1ιΐ€.  XXII 
44)-   έν  μερίμνρ         10  ή^ένάδοντες'   έμπεσόντες  (2645)  18   ένα&λόει   (Π  590)*  άθ- 

λώει       ΡοΒΐ  17:  φχει  (Ζ  13)        20  έν  αΐνη  (Γ20)*  έν  τ'β  δίνη       21  έν  αΐνίγματι  φινΛ. 


^.,     „.,^  „__   , ,.   --,,-..„- ευί  (2632)         49  Ινανδοον  χενόν 

ανδρών       52  έναντίη  (Ζ 251)*  ε^  εναντίας       54  έναντίοι^  άλλήλοισιν  (^67)*  έοίζοντες 

προς  αλλήλους        ΡοβΙ  56:  χαϋναντίοι  άλλήλοις  (^1  67)*   έρίζοντες ^  ένα^ 

περαερή{εί)σασ^α^  (II  Μβοο.  IX  4)*  έμπηξαν,  στησαι 


527 


ίναηο&ίρομαί  —  ίνανΟμα 


»<8 


•\  ίναπο&έρομαι*  ίνδέχομαι 
Ιναπομάξασ&αί'  τον  τύπον  άναλαβείν 
ίναπομάξεταΐ'  ίναηοτνηωσΒΐ 
Ιναηομάττεσ&αΐ'  αναλάμβαναν,  μαν^- 

νειν 
ίναίίοματτόμενοΐ'  ίντυπούμενοί 
ίναρ'  εις  τρίτην,   ^άχωνες 
ίναρα  (Ιίοιη.)*   δπλα.  σκύλα  (Λ'268),  λά- 
φνρα  (Ζ  480)  [60-71] 

εναργή  (δορίι.  Τη  224)-  δήλα^  φανερά,  βί-    10 

βαια^  ασφαλή  [73] 

Ινάρης  (ε  2361)•  ένηρμοσμένος 

εναρ^ρον*   εύόρμοστον,    ή  ύπό  γράμμασι 

δη?,ονμίνη  φωνή  [76] 

έναρίξείν  [βά  77]  σχνλεύειν  ίναρα  γάρ 

τά  σκϋλα' 

ουδέ  μιν  έξενάριζβ  (Ζ  417) 
'/.αταχρηστιχώζ  όέ  άναιρεΐν 

"Ητοι  βέλτερόν  Ιση  κατ  ονρεα  Βήρας 
άναιρεΐν  (Φ  485)  20 

ενάριξεν  (Π  731)*  άνεΧλεν^  ίφόνευεν  (Ε 
155).  έσκνλευεν  {Χ  323)  [79.  80] 

έναρί&μια*  φίλα^  σννή^  [82.  82] 

έναρίσασ&αί'  όπλίσασ&αί 
έναρκεΐ'  ενδέχεται 
έναρκτενει•  φονεύει,  ή^ κρίνει 
ένάρκνσι  (Ειΐί.  Ββεοΐι. 231)•  διχτνοις  [88. 89] 
ίναροκτάντας 

όέ  φΒογγ . . .  κότος  ύιροΰ 
τέλος  ά&ανάτων  άπολε(^)^ρει  30 

ΑΙσχνλος  έν   Νηρηΐσιν   (Γγ.  147).    οΐ'ύπο- 
μνηματισταϊ  παρά  τό  (χ  412)  • 

ονχ  όσίη  φ^ιμένοισιν  έη  άνδράσιν 
ενχετάασ&αι  • 
ϊνα  τβ  ό  νοΰς'  ό  όέ  ίναροκτάντας  θά- 
νατος μοι  ίπικανχωμενος  τό  έκ  των  Βεών 
τέλος  ύί^ον  απολείψει,  τά  των  αθανάτων 
νψη,  καϊ  επϊ  τους  εχθρούς  ήξει 


Ιναρος'  ένοχος  (οί•  Βαη.  404,  4)*  έηιχατά- 

ρατος  [92] 

"^έναρων  έηαύσατο  σκύλων 
ίνας  (ΤΗβοοΓ.  ΧΥ11Ι  14)•  $1ς  τρίχην 
ένασελγαίνων'  πορνενων 
-^ένάσΰ-αΐ'  φ&αρήναι,  γηράσαι  (2627) 
ίνάσ^η  (ΟαΠίπι.  0€Ι.ΧΧϋ  1)•  ^χέσθι^ 
ίνάσσατο'  φκίσατο  [90] 

ίν  άστρο  ς  ώστε  μαινάς•  Αχαιός  Άλφεσι- 

βοίψ.  (Γγ.  15)  αντί  τον  Ύάς'  τάς  γάρ  Βάκ- 

χας  *Υάδας  Ιλεγον 
έν  άστεσιν  (ΟιΠίιη.  Αρ.  40)•  έν  πόλεσιν 
έναστεϊζόμενον  ένοικοΰντα  [1^^^] 

ίνανδος'  £μπνονς,  φωνήεις  [λ  €] 

ίναυλίζεσ^αι  (ΗογοιΙ.  1  181  ?)•  ένδιατρί- 

βειν 
ένανλισ&ήσεσ^αΐ'  ίνοικισΒήσεσ^αι 
έναύλισμα'  νεωστϊ  γενόμενόν  τι  φϊχημα 
ίναυλοι  (ΑροΠ.  Ιβχ.  68,  25)*   αΐ  Ιπϊ  τόν 

χειμάρρων  ποταμιών  καταβάσεις,    τι^^ς  δέ 

ποταμούς  χειμάρρ(ρ)νς,  ή  διατριβάς 
ίνανλον  (Α68€ΐηη.  Οΐ€β.  $  62)*  νέαν  £χον 

τήν  εύεργεσίαν^  ου  πρό  πολλού,   ή  διατρί- 

βοντα 
Ινανλος  (ΡΙιΙ.  Η«ιιοχ.  235  Β)*  6  άχουόμε- 

νος,  παρά  τόν  αύλόν  [|8] 

ένανλόχονν  (Η€Γ0<1.  Υ1Ι 192) *  κατά  πλουν 

έλόχων 
ή^εναυον  ίνΒες,  Κύπριοι 
έναύοντες'  άνάπτοντες  πυρί,  τά  γάρ  σμήνη 

των  μελισσών  διώκουσι  διά  πυρός  καϊ  κα- 
πνού 
Έναυρος'  ό  Απόλλων  (2604) 
έναύρω'  πρωί,  Κρήτες 
έναύσαΐ'  έι^άιραι  [ιά  19] 

έναύσασ^αι  (ΟΓβΙΙη.  Γγ.  ΟΧΧΥΠΙ)•  έξάψαι 

(ηοη  Αζίοΰΐι.  371  Ε) 
Ιναυσμα*  λείψανον  (2528)  [•Α  21] 


000.  ^  [άζεσ^αι  64  \ξεται  77  μην  —  είσ  τά  κατ*  90  άπολέιρει  —  νηρείσιν 
—  έπαδράσιν  —  θάνατον  μη  επικ\  (κταμένοισινί)  9^  ένας  9^  \γένων  97  έθάσσατο 
ναάσσατο  νάσσατο  2700  ωστεμένας  —  άλφεσφοΐαι  ύαστάς  4  έναυλος  £Μ.  338,  1  (12  οΓ. 
έγγαυρος)        \^  ίναυλόχων        15  οΓ.  σπαύον 

ΗΕδ.    69   ίνάραι*    ύγιάναι    (άναραΐσαι)  70  έναράνει*    έντρυψςί    (έναβρννεται) 

71  ίναρα  βροτόεντα  (Ζ  480)•  τά  σκύλα  τά  άν^οώπινα  ( — ωπίνω)  αιματι  μεμιασμένα 
73  έναρεΐν  κυΐσκεσ9αι.  διαλέγεσθαι  (άναιρεΐν  —  άμέλγεσθαι)  76  εναρίζει•  συκοφαντεί 
(έρινάζει)  Αά  77:  συκοφαντεΐν  79  έναρίζοι  (Α  191)*  φονεύοι.  καϊ  τα  όμοια  80  ίνά• 
ριζον  έσκύλευον  {Μ  195).  άνεΐλον  (1526)  82  έναρί&μιος*  συμψηφισθείς^  καταριθμη- 
θείς (Β  202)  83  ένάρεσθαί'  άπολλύειν.  φθονεΐν,  έρείδειν,  [άπολαύειν]  88  έν  άρξαρ- 
ξει•    έν  ορμήσει   (ίναΐ^ει  Τ6ΐ  έναράξει)  89  έναραφόρος  (Ηββ.  δ€ΐι(.  192 ?)•   σκυλοψόρος 

92  ένάρω  (Ζ  68?)*  κυλος  96  ένασπίδος,  άντιγύπαλτο  (Ο  645)•  ενεπλάκη  τη  ασπίδι 
1708  έν  άτόμφ,  έν  ^ιπήματι  (Ι  €ογ.  ΧΥ  52)•  έν  τάχει  5  έναυάγησαν  (1  Τίηι.  Ι  19)• 
έκινδύνευσαν  6  ένανάζει*  αμφιβάλλει  (ένδοιάζει)  13  έναύλονς'  ποταμούς  χβψάρ^ 
ρους  (Φ  312).  διωρυχας  (II 71)       Α(1  19:  ή  μηαβαλίΐν  («Α  νεάσΜ)       ϋά  21:  μβτάλλη0ΐς 


529 


ίνανΰμαχα  —  ίνό$α$χάνα$ 


530 


ίναύσματα'    αρχάς,    έμηνρενματα  (2528). 

φαντάσματα 
ίνανχήσαί'  έλλαμΛρννασ9αι 
ίνανχονσα'  έλλαμηρννομένη,  σεμνυνομέψη, 

χανχωμένη 
ίνάχ^η'  ίαάχ^η,  ίχληρώΘη,  έπύίώθη 
έναν  ων  "^πατνια  δάγαρ  ΙχηΒν<ον  [27] 

-^ξνβενος'  ύελλοειδης  [29] 

•[  έμβρήσαι•  έν  φόβφ 
Ιν  γ  Β  δή'  έν  πρό^εσις,  γε,  δή  σύνδεσμοι    10 

[Μ] 
ένγηράσασ9αί'  [έν]  γήρψ.  χρησασΒαί  [ΖΛ] 
-^ίνγλανσιν  ένγλανχεσιν  [16] 

ίνγράφεΐ'  έγχαράττει 
ένδαχονσα  (Α«8€ΐι.  8υρρ1. 874)*  χατεσ&ίονσα 
-^ένδαγεΐ•  έμμανεϊ  (φρενοδαλεΐ) 
ένδαμίψ*  ένδημίφ 
ένδανδαΐνεΐ'     ατενίζει,     χατατολμ^     (τ. 

δανδ — ) 
'^ένδαές'  Ιν  διανοίφ  έχάστου  [48.  44]    20 

ένδάκίον  έγχώριον  [40] 

Ινδασαΐ'  μέρισον 
Ιίν  δ*  Αί&υια•  όντως  ^ΑξΗγνά  τιμάται  ηαρά 

Μεγαρενσιν    επειδή   εΙς   αΙΒνιαν   άπειχα- 

σ&εισα  ύπό  τά  ητερά  (χρνψε  τόν  Κέχροαα^ 

χαϊ  διεχόμισεν  εΙς  τά  Μέγαρα  (Ι.χεορΙι.  359) 
ένδατεΐταΐ'  άηομερίξει 
ένδατονμένη  (ηοη  Ι.χεορ1ι.  156)*  έπιΧαμ- 

βανομένη,  μερίξονσα 
ένδατονμενος'    μεριξόμενος.    χαί    οίονεϊ    30 

χαχώς  λέγων   σφοδρώς    (8ορ1ι.   Τγ.   791). 

ΟΛΟ  της  δ  αϊτό  ς 
ΙνδανΧον  λοχμωδες,  δασύ  [53.  54] 

ίνδεεί'  χρείαν  Ιχοντι•  ητωχφ 
ένδέειν  ελλείηειν  (2764) 
Ινδεια'  ηενία^  πτωχεΙα,  πείνα 
^νδειχτο*  έσ-ήαηνεν  (τ.  ένέδ—) 


ένδείξεί'  επιδείξει,  έντελεΐ 
ένδειξις*  άπόδειξις  [02] 

έν  δείξω•  έντινόξω  (ένσείσω^)  [04] 

ίνδεχα'   άρχοντες^  οϊς  παρεδίδοντο  οΐ  ΰα- 

νάτφ  χαταδικασ^έντες 
έν  δϊ  χαδίχχορ'  εΙδός  τι  φασχωλίον,  (Αά' 

χωνες) 
έ[ν]δεχάτενσα•  τήν  δεχάτην  έπραξάμτ^ν 
ένδελεχεΐ'  πνχνάζει  [09.  70] 

Ινδελεχως  (Ευηρ.  ίη  696) '    άδιαλειΛτβ»ς^ 

σννεχώς,  επιμόνως 
ή^ένδελιπές•  παντελές  (ανελλιπές^) 
ένδενδίλλειν  έμβλέπειν 
Ένδενδρος•  παρά  'ΡοδΙοις  Ζευς•  χαϊ  Διό» 

ννσος  έν  Βοιωτίψ,  [75] 

ένδέξια•  ει  μίν  προηαροξντόνως ^  ούχ  άν 

έπενέγχαιμεν  τδ  άντιχείμενον  ...   ^έστιν 

δϊ  πόλις  έν  δεξιψ  είσηλέοντι  τόν 

Ίώνιον  χόλπον^  (ΤΙινε.  Ι  24) 
έν  δέοντι•  έν  μέρει  (χαιρφί) 
ένδέοντες'  δανειζόμενοι  [79—88] 

ένδενχέα*  έμφερή,  όμοια 
ένδενχές•  όμοιον 
ένδεως'  ελλιπώς 
ένδηΐδες•   αΐ  νύμφαι  έν  Κύπρφ  (τ.  Έννψ' 

σιάδες) 
ί  ν  δήλοι•  φανεροί 
ένδημ^ία•  παρονσία 

ένδήμον  σνγγενιχοϋ  [91] 

ίνδια•  [ιά  92]  μεσημβρία  (ένδία).  διατριβαί 

(Μια) 
ή^^Ενδίαγρος•  *  Αρτεμις  {έν  *Αγραις'ί) 
ένδιά^ετος  λόγος*  πάς  λόγος  έν  νφ  λαμ- 

βανόμενος 
ένδια&έτως'  όλο^ρύχως.  ή  διηνεχώς 
ένδιάθ^ηχος  λόγος•  πάς  έγγραπτος 
ένδιαιτάται•  σύνεστι,  διατρίβει 


000.  25  ένέχθη  (τ.  νέζας)  26  Εναΰ  28  ενβεννοειδης'  ύέλλο  ήδης  Ογτ.  Ότ. 
37  εγγράφει  40  ένδάναΐ'  ερημίφ  (οΓ.  έδααία)  48  ένδα^νία  —  χού^ραι  —  διεχόμησεΐβ 
52  χολώδες  54  προ  56  ένδεειν  66  ένδεχαδίχορ  6ι  τήνδε  χώπην  68  πνχνάζει 
Αάχωνες       (72  Β1(ΐ£.  Α6.  III  1370)        78  ένδενειλών       92  διατριβή 


581 


Ινό$α$τ4  '^  Ιν80$άΰ9ιι 


ίνδιαιτςί'  ή;•άρχέσΗ  (άρέσχεί  αντφί) 
ένδιαίτημα'  διατριβή,  οΐχητήριον^  οΐιτημα 
Ινδιατρίβων  (Τ1ιυ€.  Τ1Ι  81,  4)*  ίηψέννν 

[Μ011 
ένδιάλω'  μεσημβρίας  ωρψ, 
-^  ένδίδας*  ένδίδαισε :  διάγνωστον 
ένδιεσαν  (Σ  584)*  έηεδίωξαν^  έΆωτρνναν, 

έσχονδασαρ 
-^ένδιές•  Ιννδρον 

έν  δίχχί  (Αγ.  Εςς.)*  δικαίως  [1]    10 

ίνδιχον  άλη&ές,  δίκαιον,  άξιον  [9] 

ένδίκως'  δικαίως,  άξίως,  άλη&ώς  [11] 

ένδίοις'  όρ&ίνοις 
ίνδίσματα•  έναλίσματα    (ενάσματα'  έν- 

διάσματα  ?) 
ένδιώνταΐ'  μεσημβριάξουσιν 
ένδοιαστόν  (Ηίρροατ.)*  άμφίβολον,  άμφι- 

δοξονμενον  (2840.  41) 
Ι  ρ  δοι^ί  (ΟιΠίιιι.  Ιοτ.  5)'   ίν  δισταγμφ^  έν 

φροντίδι  [17]    20 

ένδοιΐτιναΐ'   οί  άπό  έκτα  πατέρων  καϊ 

μητέρων  αστών  κατάγοντες  τό  γένος 
ένδοιέμεναΐ'  όσοι  άπό  έτερων  πατέρων 
καϊ  μητέρων 
ϊν  δοκη'  ίν  έπιβουλ'η 
^νδοκία'  ή  μήτηρ  παρά  'ΑΘηναΙοις 
έν  δόκοις  (ΑγοΗΠ.  68,  3•  έν)  ενέδρα      [29] 
ένδομενία'  κτησις.  ή  αποσκευή 
ή^ένδόθρας*  τάς  άποκοπάς  των  νεοδόρων 

δερμάτων  (οΓ.  νεοδόρας)  30 

ένδομνχί'  έν  άποκρν{φ)φ  τόπω 
ενδόμυχοι*  κάτοικοι 
ένδ^ν  (—οσα)'  έσω&εν  [29] 

ίνδόσιμον'  τό  πρό  της  ωδής  κι&άρισμα 
ένδοσις'  ομοίως 

ένδονμενοΐ'  ένδεσμενοντες,  ^  δεσμοναενοι 

[Μ] 


Ινδρατα'    τά  ένδερόμενα  σύν  τ^  ηεφαλζ 

καϊ  τοις  ποσί 
έν  δ  ρ  ιό  ν  α  ς•  δρόμος  παρθένων  έν  Δαχεδαί-- 

μοΜ  (Μ•ίη«ΐ£.  ΤΙι«0€Γ.  ρ.  326)  [Μ] 

ένδρομίδες    (ΟιΙΠιη.  Βίαη.   16) '     ι^ϋ•^- 

ματα 
έν  δρόμφ*  Δημήτηρ  έν  *Αλικαρνασφ 
ένδρυον  καρδία  δένδρου,  καϊ  τό  μέο(αβ)ον 

[40.  41] 
^ένδυδαν  έωξ^εν  [48] 

ένδύκιον  πιστόν  φίλον,   έμφερές  (ένδευ- 

κές),  βέβαιον,   άπόκρυφον  {έμμνχιον) 
ένδνκές-    συνεχές    (2783  Νίο.  ΤΗβΓ.  163). 

αννετόν,    [αφελές.]    ασφαλές   (Ηίρροοτ.  11 

ρ.  141).   γλυκύ  (οί.  Νίε.  ΑΙ.  328).   πρό^υ- 

μον.  εϋ[π]νουν,  πιστόν,  επιμελές  {Τία€,Τ\ϊ%τ. 

263)  [4β] 

•^ένδνλω'  ίνδο^εν  [48.  49] 

*Βν  δυμίωνα  Κα  ρ  α  *  Αριστοφάνης  τον  Έν- 

δυμίωνα    Καρά    φησι    διά  τό  περί  τό{ν) 

Δάτμον  δοκεΐν  αυτόν  τε^άφ^αι 
ένδυσις•  κατάδυσις 
•^ένδύτας'  αύλωτός  στάμνος 
"^ένδωρότερον   ώμότερον,  άκρατέστερον 

( — εν  άωρ — ) 
ένδνέσω*  ύποσημανω,  παρέξω,  δηλώσω 
ένεασμός*  εμπαιγμός,  πανουργία  (ν.  χφβι- 

χεέα),  δόλος  [96] 

ένέβρυον  ένεκύουν 
ένέγκασ&αΐ'  ένέγκαι  (3114),  φέρειν 
ένεγκον  ένεγκε 
ένεγκοϋσαν    τήν  μητέρα,    ή  πατρίδα,  ή 

πόλιν 
ένεγλανκωσε'  φοβερως  είδεν 
έν{εδ)έδεικτο'  ένεσήμηνεν.  ένετβίλατο 

(2759) 
ένεδιάσ&η-  είσενεπλάκη  (2813)       [64— 6β] 


€0Ό.    (2802.  3  δίαγνωστον  ΓβίβΓ  αά  ΟΓβΙίευιη  ίνδίαλον;  οί,  δίαλον)       6  οΓ.  καϊ  μάΧ  Ιν 

ι 
δίκη        12  όρθρτγνίοις  (Η.  6.  όρθρηνοις)  13  οί.  ένεδίάσΒη  6ΐ  είναλίξεται  Η.  6.  ένδιάξεται 

18  έπϊ  ξ^  —  αστών  19  Ιβ^βΙίβΙυΓ  ροβΐ  25  20  ένδοκή  21  τ)  μήρ'  22  €ί.  ^;  οόκον 
24  κτίσις  ΡοβΙ  25]  19  35  ένδριώνας  —  Λακεδαιμόνη  {οί,  τριώλαξ  Δριωδόνες  Διονυ- 
σιάδες)        31  οί,  έντροπίδες        Ζ8  ένδρομω        44  άποχρύφιον 


^     >, ,^-   ^^ ,     ^ — ^ροια'   καρδία   δένδρου -^ 

μέσον        40  ένδάξεί'  άπορεΐ.  διστά^ε^  (Μοιάζει)        41  ένδυασμός'  αμφιβολία,   δισταγμός. 


533 


ίνέδριΐ  —  ΙνΒύηίμβιιηΒν 


$34 


ένέδρη•  ένίδρ^ναις  [58^78] 

ένέ^ορεν  ένείίήδησεν  (ρ  233 ?)       [75.  76] 
ή^ένέ^ρίξ^ν  προσωρμίσύη 
ένε^ρίωσαν    &ρΐον  εποίησαν ^  δχερ  έστϊ 

βρώμα 
ένε^νμι[α]ξον'  ίνε^μούμτιν  (τ.  ίν^ — ) 
ίνει•  ΆττιχοΙ.  ΙνηΒεν  (ν.  νείν) 
ή^ένείληταΐ'  έξημίωται 
ή;• ένειδημένονς'  πορ^σαντας 
ένειμαμην  ίμερισάμην  [84.  88}"    ί• 

ή^  έρειμαηων   δ  τά  ίνπάσματα  (ένυφ-^ 

τοις  άνδράοιν  (ιάοίν  έπι — )  ίχτιΜς 
ίνειρα'  Μβαλον,  ένεπεράντ^σα  [88]   ^ 

ένείρων  έναρμόξων.  αννάκτων 
ε  ν  εις  (ΕαΓ.  Βθΰΰΐι.  851)•  ίν&έμενος  [91— 8&] 
ίνεκολάβιαε  (οΓ.  Αγ. Β^ι^.  263) *  κατέπιεν. 

άηδ  των  άχόλων.  ι]  χαί  Μρανεν,  ως  τινες^ 

^  όέ  ένεχολ-ήβασεν  [97—90] 

ένεχρίχωσεν  (ΗίρροεΓ. Ι  ρ. 521)*  Μδησεν 

[2901.  2]    20 
ένέλειπεν  εϊασεν 
έν έ λειψέ '  παρέλειψε 
ενελήχησα•  Ιηλησα.  έψόφησα 
-γ ένελήχισεν  ένεχύλισεν 
ένελίπανεν  Ιτιλησεν.  ίηληξεν 
'ΣνελυαχΙς'  Δημήτηρ  ίν  Σάμφ  [9] 

Ινεμεν  Ιβοαχεν,  είχεν  [11] 

ίνένητο  (ΗάΙ.  Ι  77) •  ένενόητο  (  -ωτο)  [13. 14] 
ενέντος'  έμβαλόντος 
ένέξεται    (ΑοβοΙι.  δαρρί.  169)•   έ(ν)σχε&ή'    30 

οεταί  [17.  18] 


ένεόν   χωφόν•  χάί  μωρόν.  δ&εν  χαΧ  άμνή• 

μων 
ένεός'  νωχελής.  μετέωρος,   χωφός.  αχαιός, 

μωρός,  δ  ς  ούτε  άχοίει  οντε  λαλεί 
ένεόχμωσεν  (Ιοηββ)*  έχίνησεν.  ήλλοίωσεν, 

έχαινοΛοέησεν  [28.  28] 

ένεπάρησαν  σννεηλάχησαν  (τ.  έμπεηαρ — ) 

[25—27] 
ίνέπει  (ΑοΓπβηββ)*  λέγει,  χελενει.  Ιστορεί 
ίνεπιδημεΐν  Ινδημον  είναι 
Ινέηνεον  έβίουν  [31.  32] 

ενεργεί•  πράττει 
-^ενεργείς-   ή   εΙς   γλουτούς   χά&εσις   των 

χειρών 
ενεργείται•  χατασχευάξεται  [36.  37] 

*Ενεργί6α,'  ά-ημητηρ 
ένεργμός'   χροΰσμα  μονσιχόν  τό  δ'  αυτό 

χαϊ  ίνερξις 
Ινεργοί  (Η«Γ0^.  ΥΙΤΙ  26)*  έτοιμοι  προς  έρ- 

γααίαν.  ι]Ι  [βά  40]  αΐ  μη  άργαί  [ρο8ΐ40]  [41] 
ένερείσας'  έμπήξας,  στηρίξας,  ή  εμβολών 
ίνερείσομεν  έμβλέψομεν  [44] 

έν  ερχεσι  (Εογ.  ΒβοοΗ.  958)*  περιφράγμασι^ 

τείχεσιν  (ιη  φ  2381) 
Ινεροΐ'  νεχροί,  νποχΒόνιοι,  άσ&ενεις     [47] 
ίνερον  χάτω 
ένέρτατον  χατώτατον 
ένέρτεροι•   οΰτω  λέγονται  οΐ  Τιτάνες  διά 

τό  χατατεταρταρώσ&αι  [51.  52] 

^νεσιάλενεν  επτνεν,  ένέπτυεν  [54] 

ένεσχίμβηχεν  ένεστι}ριχται,  ένεσχείρωται 


000.  2910  εν  ε  λεν,  Ιβόηαεν  (ν.  νέμει)  12  ^{.  νένωται^  ένώσατο  15  ίνβαλλ\  20  βαιός 
29 Ινεπίδημεν        30  Ινέηλεον        55  ένεσχέμβηχεν 

ΗΕ8.  68  ίνεγχεν  (Ψ"  564)•  ηνεγχεν  ^9  ενιεν  φχει  (εναιεν)  70  ένέειχαν 
(0  784)•  ήνεγχαν  71  ένεείχω  (Ζ258)•  ένέγχω  72  ίνέηχεν  (Κ89)•  ένέβαλεν  73  ίνε- 
9ουσία  (ΡΗίΙο  Τ3Ι.  3  ρ.  178,  14)*  έμαίνετο  75  ένειπή  {Β  104)•  απειλή  76  ένειδέσ- 
σιν  {Οτεζ.  Νθζ.  Αγο.  IV  19?)•  έν  διαφοραΐς  84  ένεΐχαι  (^Σ  334)*  ένέγχαι  85  ινε- 
μεν (Ε  477)*  εδωχεν  88  ^νειρας  (1οΙ>.  Χ  11)•  ένέραψας.  Ινέβαλας.  ηρμοσας.  σννήψας 
91  ένείσποι  (α  107)  *  έπει  92  ενείχον  (ββηββ.  ΙΙ«  23)*  έχόλονν,  ώογίξοντο  93  ενεχα 
(Α  110)"   τοννεχα,  τούτον   χάριν  94  ίνεχές*   εΙς  τρίτην  (^νη  χαί  ενης)         9^  ένε- 

χή  ψ  αντ  α  •   Ινορμήσαντα  (ένσχ — )  97   €  ν  ε  χ  ο  π  τ  ό  μη  ν  (Εοιη.  XV  22)*   ίνεποδιζόμην 

98  Ινεχότονν  μοι    (Ρβ.   1.1  V   3)•    ΙμηνΙαζον,   έμνησιχάχουν         99  ένέχρνσεν,  προσέβαλεν. 
Ιπέσχεν  (1  Τ1ΐ6$9.   11   18)  2901   ένέχνρσεν   Ινέτνχεν   (2^145).   έπλησίασεν  2  έν  ίλ- 


25   Ινέπασσ εν  (Γ  126)•   ίνεποίχιλεν,   ο8€ν  χαί  παστός,    [ή  ένέτ 
26  ένέποντες  (Α  642)•  λέγοντες  27  Ινέπονσι  (ω  413?)•   λέγ( 

_,,         31  ένεπνίν&η  (Ε  796)*    άνεβίωσεν.  ήγέρί^η         32  ίνέπρη&ον  (1 

36   ενέργεν   {^\.  ιηββ.  1  €ογ.  XVI  9)•    έτοίμΜ$   πρόττειν  **    '  '        * 

(6€ΐυιη)  ΑΑ  40:   \ίνεργονμένη   (ΐ30θ1).'Τ   16)] 

41  ^νε^&εν'  χατωτατω.  ύποχάτω  {Α  252)         44   Ινερ 


ένύβρισαν 
χιλλεν] 
ΤΙιβΓ.  10) 


ί 


νέτασεν.  η  έποί- 

γονσιν  (βη  Νίο. 

(Ι  58δ)  •  ίχαιον 

37   ίνεργής'   δυνατός ,    Ισχυρός 

ΡοβΙ  40:    [είσαχουομένη.    τελούμενη] 

^, »,^^    ««..«,.«.«,,  ^,•.,««.*«,  ^^*  •^-,         -.   ^^^ρείδοντες'   έμπηγνύντες        47  ένέ- 

οις  (Ο  188)•  τοις  ύπό  την  γήν  τόποι;        51  ενέρτερος  {Ε  898)•  χατώτερος.  ίν  χατωτέρφ 
ι  ίνεσαν  ήσαν  (Ζ 244).  ήνεσαν  (8(1  αΐνεσαν)      54  ίνεσίχισιν  (£894)*  ίννοίαις,  χαί  /9ουλ^ 

34* 


53δ 


ϊν$ΰ»ίμφϋ•η  —  ίν$ίρας 


αα 


ένεσχίμφ^η  (Π  612  Ρ  628)-  χατεχάγη 
ένέσχίμ^εν  (Ρίηά.  Ρ^ΙΙι.  III  58)*  ένέπεσεν 
ένεσχειρωμένη'  έρρχΜωμένη  (τ.  ένσχ — ) 
ένεσχείρωμένον  τό  άξαν  έχον 
ίνεσχευάσατο'  χα^ωηλίσατο  (ύ•  ίρ0χ — } 
ένέσταχται  (β 271 ) *  ίνεστίν  χατά  τι  μέρος 
Ιν εστίν  ίξ εστίν,  έξ/όν  [68] 

*Βνέτας'  τους  ένο(ί)χονντας 

Ένετάν  έχχείτ  ..   (βοΐιοΐ.  ΕαΓ.  ΗΙρρ.  231. 

1131) 
ένετείλατο  (ΗβΓΟ^.   Ι  156)*  Λαρήγγειλεν, 

διετάξατο.  έσαφηνίσατο 
ένέτΌσι{είΒΟ  ΟαΙΙ. ίΓ.  ΟΧΕΤΧ) •  περόν{αις\ 

άχό  τον  ίνίεσ&αι,  ή  πόρπαις  [6β] 

*Ενετίδας   πώλους    ( — δος  πώλω)    στε- 

φανηφόρω'    αχό  της  χερϊ  τδρ  *Αδρίαρ 

*Βνετίδος'  διαφέρει  γάρ  έχει 
ένετός'  έγχάΟ-ετος  [71] 

ένετνρευσεν  ένετάρα^εν.  ίνεσχενασεν  [78] 
ίνενναίον  Ιγχοιτίου  [74] 

ένενναχτοι  (ΤΙιβοροηρ.) *  οί  Λαρ&εριαι 
Ινευνοι*    Ιηιτήδειοι    τόηοι    εΙς    ή^  Κύπριοι 

ι  ν  εύφήμφ'  Ιν  ενβοήτφ 

ένεύχεσ^αι•    τό    δεόμενόν    τίνος    τυχείν 

έξορησαι  (εχοτατε)  τόν  άξιονμενον 
ή^ένέφει'  έρείδει 
ένέφηνεν  ένέδίίξεν 
ένεφλεβοτόμει  (ΗίρροϋΓ.  Ι  ρ.  621)•  πολ- 

λάχις  διεϊλε  τάς  φλέβας 
ένεφόρησεν  ένεπλήρωσεν  [85.  86] 

ένέφν  Ινελάβετο 
ενέχεεν  ίνέβαλεν 

ενέχει  (ΗβΓοάοΙ.)-  μνησιχαχεΐ.  εγχειται 
Ινεχείρησεν  (Αγ.  Ρ!υΙ.  717)•  προέΘηχεν 
Ινίχεγγνφ  (ΤΙΐϋο.  III  461)•  Ιν  βεβαίφ 


ίν  Έχελιδων  "Εχελος  ήρως^  άς  όέ  Ινιοι 
έχΐ^τον  ήρωος,  από  τοϋ  ίλος  παραχεΖσΒαι 
τφ  ήρφφ.  εστίν  όέ  ο  *Α&ηναίων  Ιππόδρο- 
μος έν  Έχελιδών  έν  φ  ίππιχοϊ  ήγοντο  αγώ- 
νες χαϊ  ναός  *Εχέλου 
ίνέχεσ^αι*  έγχαλεΐσ&αι,   χρατεϊσΒαι^  συν- 

έχεσ&αι  (ΗβΓϋά.  II  121,  2) 
ένέχεταΐ'  συνέχεται 
έν  έχ^έσει  (ΟΓβΙοβ)•  έν  έχρίίρει 
10    έψεχόμενοι'  χρατονμενοι 

έψεχρίμφ^η'  ένέπεσεν,  ένεβλή^ 
ένέχρισεν  ένεχέντρισεν  (1360) 
49έχνρα'  αρραβώνες  {*Αττιχως)      [8001.  2] 
ένήδοιτο'  ώφελοΐτο,  χαίροι,  φαιδροΐτο 
ένηέας'  προσηνείς,  άγαμους•  συνετούς,  έποι- 

χεις 

ένηει•  έσωρευεν  (τ.  νήει)  [&] 

ένηής'  σώφρων,  άγαμος,  προσηνής,  πρψος 

(3211) 

20    ένη  χαϊ  Ινης*  τό  μετά  τήν  αύριον       [8.  0] 

ενη  χαϊ  νέα  (Αγ.  Νυ1>1>.  1197)•   ή  τριαχάς 

[11-18] 
ένήλατον  μέρος  νεώς 
ή;^ένηλεγείς'  έν  έπι^μίφ  ων  (236) 
'\  ένηλενσαΐ'  δογματίσαι  [17] 

ίνηλινδή^ημεν  ένεχυλίσ^ριεν 
§νηλινδονντο'  ένεχνλίοντο 
(ένηλονμενος'  χατεχόμενος  εί.  3037) 
ίνηλύσιος'  εμβρόντητος,  χεραυνόβλητος 
30    ένηλύσια  (ΑββοΙι.  Γγ.  17)•  τά  χατασχηφ^έντα 
χωρία  {ένη)λνσια  λέγονται '  Ινιοι  δέ  ευ- 
χίνητα,  παρά  τήν  {ήλυαιν  τήν)  ελευσιν 
άλλοι  δί  τάς  έν  τοϊς  άβάτοις  χωρίοις  άφι- 
δρυμένας  ννμφας  [22] 

ίνήν  χρήν,  ή  δυνατόν  ην  [24.  25] 

ή^  έν  ε  ιρ  ε  ι  ας*  συναλλαγής  [27] 


€00. 

αΐνεΐσ&αι  (εί. 
70  έγχαθεστώς 

92  ένεχελιδών  —  έπϊ  —  τφ  ήρωι  —  ένεχελί — ^^        ,  ^.^        ,,    _ 

έξεβΐ        8002  χαίροιτο;  ^ΐ,  ίφήδοιτο       Ζένηέους       7εί.  ένεχές       8  εί.  άνη^είη       10  ίνη- 

ττ 
χαιναία        20  χεραννό 

ΗΕδ.  68  ενεστώτα  (III  Εβ^Γ.  IX  β)•  παρόντα,  προχείμενον  68  ένέτησεν  (,^180)• 
έπερόνησεν  71  ένετείληξεν  (ΜβΙΙΙι.  ΧΧΥΙΙ  59)•  ένείλησσεν  73  Ένετων  [Β  852)•  τε- 
λείων, ή  έπϊ  γένους  των  ήμιόνων  76  ένεύναιον  μέγα  χαϊ  πολύ  (^51)*  έγχοίτιον  78  ^ ν 
εύσήμω  (Ρ8.1.ΧΧΧ  [ίΧΧΧΙ]4)*  έν  χαλη  χαϊ  άγα^  85  ένεφορεΐτο'  έχορτάζετο  80  ^ν^- 
φράξε  (II  Μαεο.  115)*  συνέχλεισε,  περιετείχισεν  8001  Ενη'  τριαχάς,  *Δττιχώς  2  'Βνηά- 
τεχ  (Ναιη.  XIII  34)*  όνομα  χύριον  5  ένήεον  (Φ  11)*  εχολύμβων  8  ένήη  (Ρ  670)* 
ομιλία.   άγαΒότης  (ΟΓβ^.   Νβζ.   Ο.   XVI   28)  Ο  Ινηϊόσιον   (Ρ  524)•   έν  τοις  σπλάγχνοις 

11  ένήχαμεν  (μ  401)•  ένεβάλομεν  12  ^ντ^χ•;  (1700)•  ένέβαλας.  έναπέ^ου  18  έντ^- 
νειχα'  έντέ&ειχα  17  ένηλίαζ-  εορτή  τοϋ  *Ενηαλίου  (ψ,  3109)  22  έν  ημετέρου  (Γ233)• 
παρ*  ήμΧν,  έν  ήμΐν  24  ένείους'  πρφους^  ήπρφας  25  ένείρατο  (Ε  43  λ  619)*  αχέχτει- 
νεν  (τ.  χατενήρατο)       27  ένηρί-φαντο  (Υ  234)•  άνηρπασαν  έχ  της  γης 


537 


ίνηρΗ%α$  —  ίνίδρυταί 


638 


ένηρχται  (ΕιΐΓ.  ΕΙ.  1142)* 

[αρχήν  έηοίησ^ν,  ίνήρξατο  8ροτ.? 
+  Ιν  ηρχτήν  γενναίου  [30] 

Ινης  (Αγ.  ΝυΙ>1>.  1197)-  τρια^ά^ς  [82] 

ένήσομεν*    χα&ήσομεν.    χα&ελχύσομεν   (β 

295).    ^αλονμεν  [84] 

^νϊ^Φ^^^'  ^νηρτήσ&αί  (οί.  έξήηται) 
ίνηφι  (Ηββίοό.  Ορρ.  110)*  £^  τρ^τγ/ν     [87] 
ενηχούμενος•    ό  έτέρω^εν  ηχον   έχδεχό' 

μένος  10 

Ινΐ7;ΐ^ονντο;*  έηυφωνοϋντος,  ίμβάΧλοντος 
Ιν^α'  τότε,  χρονιχόν  (Ε  ί  Α  22).   χαΐ  ^ν 

τ<$πφ  ()^  109) 
Ιν^α'  δτε.  ή  ηοϋ,  ή  έντανϋ'α.  η  Μ  τόχφ» 

ή  έχεΖ 
έν^άδε'  ίνταν^  (Α  367).  ωδε.  εΙς  τούτον 

τόν  τόπον 
ίν^άδίος"  εντόπιος  [44] 

Ιν&αλάμια'    ηλάσματα    έχ    μήχαηίος    χαϊ 

σησάμης  .20 

έν  ^αλάμοίς  (ΕυΓ.  Τγο.  854)*  ^ν  οϊχοίς 
έν^*  άλλως'  ονχ  όρ^ως  [48] 

έν^αλνξας'  σφοδρώς  η^ίτάξας 
Ιν^εμένω*  ένθέμενοί.  δυϊχώς 
Ιν^εν  αντόΒεν,  Ιαω^εν,  ϊχεί^εν  {Α  725). 

ή  τότβ,  ή  ώδε.  ή  Ιχ  τούτον 
^νί^εναρίζεΐ'  εγχειρεί  (—Ιζεή  [58] 

Ιν^εος'  Ινδοξος.  Ιντφ,ος,  ^είος 
Ιν&εσΙδονλος    (Οοιη.  ίν.  ΟΧΧΥΙ  ρ.  636)* 

"φωμόδουλος  30 

Ιν»εσίς  (Ηβπηίρρ.  ίΓ.  IV  ρ.  399)*  ο  ^)ωμός 
ίν&εσμον  νόμιμον,  ίννομον 
έν&ορεΐν  ενορμησαι  [59] 

ίν&ορίσχεί'  ίν&ρνητει 
•^  έν^οργάξεί'  ηονεΖ 
ίν&ονς'  ίν&ουσιαστής,    μαινόμενος.    Λνεν- 

ματοφόρος 
Ιν^ουαία•  Ιχηληξις 
έν^ονσιάξονοί*  ^αυμάξονσιν 
ενθουσιασμός  ίστιν,  δτε  ?/  ^υχή  δλη  ίλ-    *" 

λάμπηται  υπό  τον  &εον 
ενΟ^ονσιών  (Χ6η.  Οχη  Ι  4,  8)*  μαινόμενος, 

ορμών,  ή  μανίαν  ίχ(ον 


εν&ραδές'  Ιμμανές 

Ύ^νθρεΙν  φυλάσσειν 

ίν&ρια*  ξώδΐΛ 

ΐν&ριάξειν  ηαραχινεΐν,  άηό  των  μαντικών 
θριών 

ένθρίαχτος•  ίν&ονσιών,  χαϊ  ίνθέαχτος. 
Σοφοχλής  ΣΙνωνι  (Γγ.  499) 

ίνθρίζειν  (ΗίρροεΓ.  III  ρ.  199  Κ)*  ^Ινα- 
τενίξειν.  νύσσειν 

ένθριμματίς  (ΑηβχβηάΓ.  Γγ.  Ι  42  ρ.  184)* 
οΐ  μ^  ηλείους  διά  τοΰ  Γ,  ίνιοι  όέ  διά  του 
ν*  ήτοι  άηό  τοΰ  Βρύου,  ή  άηό  τοΰ  Βρύ- 
βεσ&αι 

ίνΒρυητα  (Οβπι.  314,  1)*  τά  ίχ  ηεμμάτων, 

,  ύ}  τά  ΙνΒρυβόμενα  βρώματα,  εϊδη  κεμμά- 
των,  Ινιοι  όέ  ταΐς  τελεταΐς  αυτά  ηροσοι- 
χειοϋσι.  χαϊ  *Αχόλλων  δέ  παρά  Ά&ηναίοις 
"ΕνΒρυητος 

1{ν)Βρυαχον  (ΡΑθτβΟΓ.  II  2  ρ.  255)*  λάχα- 
νου, χάρω  δμοιον,  φέρει  όέ  χαϊ  άνθος, 
ώστε  είναι  χαϊ  βρωτόν  χαϊ  στεφανωτόν 
(ΤΙιοορΙΐΓ.  ΥΙΙ  7,  1) 

•^ένθυΐων  έρωτιχόν  [77] 

-^ένθυμάξω'  ΙμπΙητω.  χαϊ  ένορμώ 

ένθυμήσιον  (ΗβΓοά.  II  175)*  ή^ άπειρον, 
Ιννομον 

ενθύμιζε-  Ινθυμοΰ 

ένθυμιζόμενοι  (ΤΙιαο.  ¥31,  1)'  έρξ^ού- 
μενοι 

ένθύμιον  (ΗβΓΟίί.  VIII 54) *  άπορον.  σιμνόν 

ή^ ενθυμώ-  Ινθυμοΰ  (ΪΒΟΟΤ.ΐί.  12  0)  [84.85] 

ένθύριον-  μέρος  τι  της  νεώς 

ίνθύσχει*  έντυγχάνει 

ένθύσχος'  ό  άσφαλός,  τό  δρνεον 

ίνθωχεΰσαΐ'  Ιμφωλεΰσαι,  ένχρύητεσθαι 

ι  ν  ι-  ενεστιν  Ιν  τφ,  Ιν  τη.  εν(ε)ισιν 

ίνια*  [  ]  άττα  [  ]  τινά 

^νιάσιν*  έμβάλλουσιν 

ένιαχοΰ  ( — οΐ)'  εϊς  τινας  τόπους  [94] 

Ινι  δ  αϊτό  ς  (ΟθΙΙίιη.  €ετ.  5ο) '  τι};  ευωχίας 

ίνιδρύσασθαι  (ΗβΓΟά.  11  178)*  ασφαλώς 
χαθίσαι 

ένίδρυταΐ'  ίνχαθέξεται,  στερεοΰται 


€0Ό.  47  ένθαλλώς  70  παραβαΐνειν  (71  ίνθεαστιχόςί)  74  Ιχπέμματα  —  πέμματα 
75  χαρίφ        (86  ΡοΙΙ.  Ι  90  —  εύθυντηριονί)         92  ένίασιν 

ΗΕ8.  30  ένηρσεν  (ά  167)*  ένιίρμοσεν  (ν.  έπηρσεν.  ηρσευ)  32  ένήσει  (ο  198)* 
έμβολύει  34  ίνηυλισμένον  χεχαθαρισμένον  (ν.  Ινυλ—)  37  ένηχούμενος-  χατεχό- 
μένος  (ν.  γηλιώμενος)         44   Ινθα  χαϊ  ίνθα  {Β  462)*  τ-ηοε  χάχείσε         48   ίνθ*  αν  (Ε  1)^ 

τότε      53  ενθεο  (Ζ  326)•  ένθου      59  εντολή-  Ισόρροπου  {ΐη%)       77  ενθύμημα- 

84  ενθυμίων   χαταθνμών  85  έν   ^νμφ  μεμαώτες  (Γ  9)*   Ιν  χαϊ  τό  αυτό  φρονοΰν- 

τες       Αά  91:   [προσψη   (Ρ  204)]  —    [ατινά]  94  Ιυϊ  βένθεσιυ   (ΟΓββ.  Νβζ.)•  εν  τοις 

βάθεσιν 


βδ9 


ί)>»$1ς  —  Ιν  χόβ/*9 


ΜΟ 


ίνιείς*  επαφίείς 

ένιεΐσα'  ίμβάλλονσα  [βΙΜ] 

ένιέναΐ'  ίμβάλλιιν.  ίναηο9έσ^αι 
ένιέντα'  έμβάλλοντα,  έγχελευόμενον 
ένΙ(β)ται''  έμβάλλεται  [4] 

ίνιζήσαι  (ΤΗιΐ€.  VI  29)-  Ιγκα^Ισαι, 
ένιξήοαντα'    Ιγκα^Ίσαντα,    ΙγκαΒήμχνον 

ένιηλίξειν   τήν  *Εν(ν)άλίον  έο^την  άγειν 

(3017)  [10.  11] 

^νΐηαιν  (μ  65)*  εμβάλλει,  έκυιίμχει 

ίνιχλάν   (Θ  408.   422)•   ίμηοδίξειν.   ίγχό- 

ατειν,  από  των  χατασσομένων  ^  μεταφορί" 

χως  (ΟιΙΙίιη.  Ιοτ.  90)  [14—18] 

ένιλ{λ)ώπτείν    χεχλασμένφ    τφ    όμματι 

έμβλέπειν.  χαταμωχάσ^αι 
ένιλλώιρας'    χαταμωχησάμ^νος'    Ιλλονς 
γάρ  φασί  τους  οφθαλμούς  [21] 

ένϊ  ναι•  έν  πλοίφ  [25—25] 

ίνιηάξων  τύπτων  (οΓ.  ΑροΠ.  Η1ι.  1  492) 
'Εν^πεΰς  (ΤΙιαο.  IV  78,  3)•   ποταμός  Θεσ- 
σαλίας 
ένιπή'    έπίπληξις.   λοιδορία.    οργή.   ιρόφος. 
χλη)τή  (οηοσιββί.ΐ)  [29] 

ένιπήσαΐ'  άηείλήσαί.  βοήσαι  [31^^] 

Ινίκτειν  χαχοΰν,  -ψέγειν.  λοώορείν      [30] 


ένισχίμφθη  (17  612)*  ηροσίπελάσΒη^  ηρο^ 

σηγγία%η.  Ινεη[Χ\άγτι 
ίνισχεν  (Β  80)*  έξευίεν,  είχεν  [19] 

ίίνίσπέσ^αΐ'  ο  νϋν  μή  χαταχίνων 
Ιν\  σχλάγχνοισιν  (Εηιροάοΰΐ.  67  81η.)*  Ιν 

τοις  έντέροις  (βη  Οτ^^.  Νιζ.  €.  Ι  7)  [4&--48] 
'^ίνισχημένων  χεχρατημένων  (2661)  [5•] 
ένϊ  χηλφ'  [Λά  51]  Ιν  τφ  ηλοίφ  [52-»] 
ένχά&ετοΐ'  ένεδρεύοντες 
10  ένχά^ετος•  ένεδριύων^  έηιχηρων.  εντόπιος 
ΙνΕαρϊ  τόν  χίνδννον  (ΟΓαϋΐ!.  ρ. 30,  ΡΜ- 

ΐ€ΐηο  ρ.  8)  *  [8(1  58]     [59] 

Ινχαταλέξαι•  έντιμους  Λοιήσαι- 
ένχαταχλωσαντες*  (έν)είραντες 
ένχατασνφράζειν  Ινυβρίζείν ( — συβρι^) 
ένχατασχήίρασαν  έμπεσονσαν 
ένχατελέγησαν  (ΤΙιαε.  1  93,  2)*  ένφχοδο- 

μήθησαν 
ΊΊν  χέσιν  έν  τνποις.  ίν  γλυφαΐς 
2$    έν  χεφαλαίφ  (ΤΙιυε.  VI  87?)•  έν  σνντόμφ 
έν  Εέφ  τΙς  ήμερα;  (€γ8Ι«(.  ίτ.  Ι  6  ρ.  244) 

[ιά  67]     [08—71] 
ίνχολάίρας'  έγχαράξας 
ένχομβω&είς'  δεΒείς  [74.  15] 

ένχόπτων  εμηοδίζων^  δίΛχωλνων 
έν  χόσμφ  (ΟβιηοΒίΙι.  1400, 13) *  έν  σεμνότψι 


€0Ό.  3102  ^ν^όντα  Ζ  ^νίται  5.  6  — Οτ^σ— -  1Ζ  ένιηΧάν  —  έχϊ  19  Χ£- 
χλασαένω  €θά.  ΑβΙ.  ϋίοη^^β.  ΕηβΙβΙΙι.  206,  32  37  ένισχήψ&η^  χροσχελασΒ^  προσέγγιση 
(52  ένιχώρ'  —  χορψ  58  εξει)  60  έγχαταμίξαι  64  ίνχατελέτησαν  65  γλυφοίς  (ει- 
χόσινί)        67  ένχέωτις,  —  ίνκεώτις  —  χηρνσσειν        73  δεδείς 

ΗΕ8.  3100  Ινι&μένονς  (β  300)•  δέροντας  4  ένιέντες-  Ιγχελενόμενοι  (ΤΙιιΐϋ.  VI 
29,  3?)  7  ένιήλαι  (β  408)•  χωλνσαι  Η  ένίημι•  εμβάλλω,  έναποτίθημι  10  ,ενίηλος 
(Οαΐΐίιη.  Ιον.  63)*  ανόητος  11  ίνϊ  ήνοηι  {χ  360)•  έν  χατόπτρφ.  ένήχφ.  λααπρψ  14  ίνί- 
χασ&αι-  ένέγχαι  (2858)  15  ενιχεν  (Ο  705)•   ήνεγχεν^  εφερεν  16  ένίχεον  {Σ  498)• 

έφιΧονίχονν  17  ένιχανλω  (Λ"  608)•  έν  τφ  δόρατι  18  εν  ι  Κνωσφ  {Σ  591)•  πόλει  της 
Κρήτης  21  ^νΐ  μεγάροις  (Ζ  91)•  έν  τοΙς  οίχοις  23  ενιοΐ'  τινές,  ή  φανεροί  (τ^ο^η») 
24  ένϊ  οΐχω  {Α  30)•    έν  τφ  οϊκφ  έν  τφ  Άργει  25  ένιοίένοπιπόμπφ   (Ψ  316)•  έν  η; 

μεγάλχί  (\.μεΧανχί)  ^αλάσσ-ζΐ  29  ένιη^  (5104)*  τ^  διά  λόγων  επιπλήξει^  ή  απειλή  31  ένι- 
ηλήξαντες  (Ο  344)•  έμπελάσαντες ,  ηλησιάσαντες,  ή  έπιηλήξαντες  32  ίνϊ  προδόμψ 
(1473)•   έν  τη  προ  του  οίκου  στο^  33  ένϊ  προμάχοισιν   {Δ  458)*   έν  τοις  έμπροσθεν 

μαχομένοις  84  ένιπτεν  (Γ  438)  •  έπέπλησσεν,^  έλοιδόρει  36  ένισκίμίραντε[ς]  (ί*  437)• 
ίνερείσαντες  Ζ9  ένισπεΐν  (>»  93)*  εΙπεΐν,  άγγείλαι  42  ένισσέμεν  (Ο  198)•  έχιπλήτ- 
τειν        43   ένίσσων   {Ω  238)•   έπιηλήσσων,  λοιδορώ  ν        44   ένϊ  σταδί-ρ'   έν  τ(ί  συστάδην 

μάχ'ζΐ  (Η  240)        45  ένιστάμενον 46  έν  Ισφ'  ομοίως       47  ένίστασθ^αΐ'  δΰνα- 

σ&αι  (έπι — )  48  ένϊ  ατρατω  {Α  91)•  έν  τφ  στρατοπέδω  50  ένϊ  φρεσϊ  ^ήκε  (Κ  46)* 
χατά  νουν  έσχεν  Αά  51:  έν  τχί  κιβωτφ  52  ένϊ  χω  ρ  ω*  έν  τφ  χωρώ  (κ  271  ηοη  ΟβΠίιη. 
ΑΐΙι.  73  Ε)  53  ίΡ^^ει-  {λ)εξει  {Π  ϋΐ).  επιπλήξει,  καϊ  έρεΐ  54  εν  ίων  ήαών  (ΑηΙί- 
ηι&εΐ).  Γγ.  XXV  ΕΠΙΩΝ:  II ΑΙΩΝ)  ^  έν  κα&έξει  (δΪΓβο.  IV  161)•  ίν  κατοχϋ  Αά  58: 
παροιμία  έπϊ  των  {έν)  εύτελεσι  τάς  πείρας  ποιούμενων  59  έν  καρό  ς  αίσ-η  (Ι  378)*  έν  θα- 
νατηφόρψ  μοίρςί'  Ι(ήρες  γάρ  αΐ  θανατηφόροι  μοΐραι  (χ,ίγκ — )  Α<167:  παροιμία  έπϊ  των  ουκ 
εύγνω{σ)των•  ούδεϊς  γάρ  οίδεν  έν  Κέψ,  τις  ήμέρα'  δτι  ούχ  έστάσιν  αΐ  ήμέραι,  άλΧ  ως 
ίχαστοι  &έλουσιν  άγουσιν.   όθεν  λέγεται*   σεαυτφ  νουμηνίαν  κηρύσσεις        68  έν  χημφ 

(Εζβεΐι.  XIX  4.  9)*   έν  κουρκούμφ         69  έν  κηροτς,   αϊση'  εν  κάρο  ς,  μοίρα' (Αρρ• 

ρΓΟτ.  II  60.  61)  70  έν  κλήρ(ρ  (Οβυίβη  XIX  14)*  έν  μερίδι  71  έν  κονίχι  (Ε  76)•  έν 
β^ΧΌ•  V  ^^^  νΠί  ''4  ένκομβώσασ&αι  (ΡβίΓ.  Ι  6)*  έπισωρεύσασθαι.  στολίσασθαι  75  ^ν - 
χομον  έν  τφ  μαρίφ  Ισον  θείας  χελεύσεως 


541 


Ιν  χοτύλυ  φέρ8$$^  —  Έψοδίος 


ΜΙ 


έν  χοτύλχί  φέραν  [^ά  ϋ] 

ίνχτητον  χτωμενορ  (ηοη  Ι.6τ{(.  XXII  11) 
έν  λαμητηρί'  ίν  τβ  ^νχνίψ, 
ένλαΛ[έ]ι9άξ6σ^αί'    μαχέσασΒαι  Αακί' 

9αις,  ή  "|•  ίν%υμ•η^ναι  (έν^οιν — ) 
έν  λέχτροις'    έν  στρώμασιν  (ηοη  Χ  603) 

[Μ] 
ένλιμΒνίζΒΐν  τΒλωνίζΒΐν  τά  άηό  λιμένων 

χαϊ  θαλάσσης  [85] 

έν  λενχώμασιν  (ΌϋΠϊ.  107^  ίί)•     [Α4  8β]    10 
ένλόβία'  ένω€ία  ^        [86] 

-^  ίνμαχατΒυβιν•    έγχεχλείσ&αί  Λγείτονον 

[Μ] 
έν  μύρτου  χλάδφ    (δοοί.  Αγ.  ί^γη,  632)* 

έν  μυρσίνης  χλάδοίς 
{έν  νέα-  ύς  ναϋν)  οί.  3209  [08] 

Ιννέα  άρχοντες  (ΤΗυο.  Ι  126,  8)*    άρρ) 

δίά  εννέα  αρχόντων  [94] 

Ιννεάχροοοον  πολλούς  χροσσούς  έχον 
Έννεάχρουνος'  χρήνη  Ά^ήνηοίν,  ^|ν  πρό•    20 

τερον  Καλλιρόην  έλεγον*   των   όέ  τν- 

ράννων    ουΧως    αυτήν    χατασχευασάντων 

ϊχλήθη  Έννεάχρουνος^    ύς   ψησι  χαϊ 

θουχυδίδης  (II  16,  4) 
-^  έννεάπον  λοξόν  (^ί.  εΐνάτιον) 
*Εννέα  οδοί  (Τΐιυο.  Ι  100,  2)•  ή  νΰν  *Αμ- 

φίηολις 
Ιννεάμυχλος  (ΑηΙΗη8€ΐι.  ίη  0Χ1Χ)*  Ιοχυ- 

ρός.  είναέτης  (ΟιΙΗπι.  ίΓ.  ΟΧΧΧ)        [3200] 
Ιννεά^υχος*  6  χύ<ον.  παροιμιωδως  30 

-^έννεεν  Ιξέτεννεν  [3.  4] 


έννεσί'^σι  (£  894)*  βονλήύεσνν,  έννοήαο^ 

σιν  [6] 

έννέωροί  (λ  310)*    ένναετεΐς*   ωρος  γάρ 

ένια%ηός  [8] 

έν  ν  ε  φ*  έν  ναφ.  [31921»]  ή  εΙς  νεοττούς  (ίν 

νέω  Ο  ο  Γ.) 
Ιννψ  εννέα,  Κυρηναΐοι  [11 — 14] 

*Εννησιάδες'  Νύμφαι  παρά  Αεσβίοίς 
ή^  έννήσεί'  φ&είρει.  όμοίοΐ 
έννήυσχλοΐ'  υποδήματα  Δαχωνιχων  έφή- 

βων 
"Εννιος*  έν  Χίφ  ό  Έρμης 
έννιον   χωηης  μέρος,  τό  έπϊ  τοΰ  αχαλμοΰ 


[20-13] 
[2&.  26] 
[28.29] 


[85] 


ένδον  Ιν  τη  νηΐ  (έννήΐον^) 
-^ έννοσία'  άλογία.  αργία 
έννοσις'  χίνησις 
Ιννοια'  βουλή 
ή^ έννοιαί*  ίζυγαί  (γ.  νόα) 
έννύειν  ένδύείν 
ή^ έννυ^εν  έχέχυντο 
έννουστάταις'  φρονίμοις 
έννύχιον  διά  της  νυκτός 
έννύχιον  χρύπτεις  (βρίε.  ίηε•)*  σχοτει- 

νως  χαϊ  δολίως*   τινές   δέ   έ  μ  μύχιο  ν  ίν 

τφ  μυχφ  [88] 

έννυχος  (Εητ.  Η6€.  69  Β1ι.  66)*  νυχηρος» 

αύτονύχιος  [40>  41] 

'Ενοδία'  "Αρτεμις,  χαϊ  χυνηγετιχά  (βΛ/βΡ^' 

€γη.  VI  9),   ως  Άνδρομενίδης  (ΡοΙίΓΤίΤ) 
Ένόδιος  (ΤΗβοοΓ.  XXV  4)•  'Ερμής^  ηαρ'  δ 

{έν  όδοΐς  Ιδρυση)  [44—46] 


€00.  80  λαητηρίφ  Β^  {έν  Αίμναις)*  έν  τό  Αιονυσιαχφ  9.  ΜβίηβΙίβ  84  τελωνί- 
σειν  86  άνδρατίδων  98  έννεάοοος  3209  έννεω  10  έννή&,  χυρινοί  17  έν- 
νήΐσχλοί  (τ.  έπτυσχλον  ΰσχλος)        43  πάρω  (βοΗοΙ.  ΡΙβΙ.  ρ.  377) 

ΗΕ8.  Α^  18  παίδια;  είδος,  ό  γάρ  φέρων  τινά  έν  χοτύλη,  έηοίει  οπίσω  τάς  χείρας,  χαϊ 
ό  αΐρόμενος  ένετίθει  τά  γόνατα,  χαϊ  ούτως  έβαστάζετο  83  έν  λιμένι  {α  186  μ  305)*  τφ 
έν  τω  γυμνιχφ  &εάτρφ  85  ένλιπεΐ'  διαφωνεί  (τεο.)  Αά  86  έϋΌς  ην  τά  πιπρασχόμενα 
χωρία  ή  σώματα  σημοσίψ,  άπογράφεσ^αι  έν  σανίσι  λευχαΐς,  οΐ  δέ  πυξίοις  χεχρ{ισ)μένοις 
λευχ{ί  γη  τά  ονόματα  χαϊ  των  χτημάτων  χαϊ  των  άνδραπόδων  χαϊ  των  πριαμένων  αυτά,  Ιν 
εΐ  τις  βουληθη  αίτιάσαα&αι  έη^  αδείας  έχοι  έντυχών  τφ  λευχώματι  88  έν  μαχρύμασιν 
(ΕβΓ.  IX  1.  11 )'  ίν  άποστασίαις  90  έν  μεγάοοισι  {Α  418)*  τοις  οίκοις  92  έννεοί 
(Α€ΐ.  Αρ.  IX  7).  άφωνοι  94  έννεάβοιον  (Ζ  236)*  εννέα  βοών  άζιον  ή  έννάβυρσον,  ό  6έ 
βοϋς  νόμισμα  3200  έν{ν)εάχιλοι  (£860)-  είναχωχίλιοι  3  ίν  νέμεϊ  {Α^%{ί()'  έν 
συμφύτφ        4  έννεπεν   {Β  761)•   έλεγεν         6  έννεπεν  (ένένιπεν)'    ώνείδισεν,   ήπείλησεν: 

έπεπλήρωσεν  8  έννέωρος  {τ  179)•  ικέτης  11  έννηής"  σώφρων,  άλη&ής.  άγα&ός,  πα- 
τρφος  (3006)  12  έννήμαρ^  {Α  63)•  έπϊ   εννέα  ημέρας  18  Ι  ν  νηπίονι  (1491)•   ίν 

νηπιότητι  14  έννηπήχεες  ήσαν  (λ  311)•  έπαινοΐσί  τίνες  τήν  άχηίβειαν,  τά  γάρ  σύμμετρα 
των  σωμάτων  τοΰ  πλάτους  τον  μήκους  χαϊ  τετραπλάσιον  έχει  20  έννοδίω  {δ  785)*  άγχυ- 
ροβολίφ  21  ίννομον  έν^εσμον  (βζ  οηοπιαθίίεο)  22  ένναετείρας'  ϊνδιδυσκούσας {V) 
23  έννοσέμεν  (Ο  198)•  έπιπλήττειν  25  έννοσίγαιε  (Υ  20)•  σείων  χαϊ  χινών  τήν  γήν 
26  έννοσίγαιος  (θ  440)•  χινησίγαιος.  έπί&ετον  Ποσειδώνος  28  έννοσίχ&ων  {Π  446)* 
ό  τήν  γήν  σείων  29  έννοσίφυλλον  (Β  632)•  κινησίφυλλον  35  έννύστη  (7  338)* 
τφ  χαμπτήρι  38  έννύχιος  (Φ  37)•  νυχτερινός  49  έννυτο  {ε  229)  'ένεδύετο  41  έ» 
ξυνο'χήσιν  (Ψ  330)•  έν  ταΐς  συμβολαΐς      44  ε  ν  όδφ  (Ρβ.  Ι  ί)'  έν  έργοις,  έν  πίστει.  έν  βίφ 

45  ένοειδεΐς'  ένι  9ώ  όμοιοι       46  ένόησεν  (Ηοη.)*  ^^^^  ^^^^  ^^^^ 


513 


Ινο$  —  ΙνΰΙβίς 


Μ4 


Ινοι,  (Όβιη.  775,  25)*  οΐ  ηηςναινοϊ  αρχονης 

[«1 

ένοΐ'  σννάπχ^ι^  ^χ  όνο  άποχ^λη  ίν 
ένοίάδες  (Βοβο(ί) *  άίγες^  αί  μή  χορύκτσνσιν 
ίν  δλμω  εύνάσω,  [βΑ  51]  [52.  Μ] 

ενόν  ένυπάρχον.  ή  δυνατόν  ίση  (ηά  86θ1. 
Μ)  [55.  56] 

ένόίίαις'   ΙνωτΙοις  (τ^  προσφδΐψ,  ως  φιλό- 

ηαίς,   Σοφοχλής  ΑΙχμαλώτισιν  Γγ.  51) 
ένόηλιον  (Οβίΐίαι.  Ββΐ.  137.  241)*  ίνοηλον    10 
ίνοπτα'  χάτοπτα  [βά  59] 

ίνοητίλίζείν  ίμβλέπαν 
-^ένοργείας•  τάς  νεοσσείας.  Κρήτες 
ϊνορμισ^ήσομαΐ'  προσορμίσω 
πνορμος'  ή  -ρορα  ηαρα  θετταλοΧς         [64] 
ένόρχην  λαόν   τόν  Μ  ήβης'  άφ  ού  χαϊ 

τό  όρχηδόν 
Ένόρχης  ([«3Τ€ορ1ΐΓ.  212)•  Διόνυσος  ίν  Σά- 
μφ  [67] 

ζνος'  Ινίαυτός.  [68]  Ικέτειος  καρπός  20 

ενοσηλενετο'  νόσων  δί^^τατο 
£νοσις  (ΑροΠ.  Ιβχ.  68,  21)*  χΐνησις 
ενοσιφνλλων  {άπό)  της  των  φύλλων  κι- 
νήσεως 
ένοσίχ&ων  (Ηοιη.)*  ό  τΊ)ν  γην  σείων 
ένόστησας*  ίπανηλ&ες,  ηροσέηιητες      [Η] 
ίνοσφίσ^ησαν'  άπεστράφησαν,   αηεχωρΐ" 

σ9^ν 
ένούψίσω  (ΑΓΰΙηΙοεΙι.  ?) *  άχηλλοτρίωσας 
ένοναος'  σνμφνΊ}ς.  πολνχτήμων  30 

έν  ούχ  ένί'  έπϊ  τοΰ  πολλού  λέγεται 


{ίνϋφ&αλμισμών)'  [λΑ  79]  Βεαμάτων 
ίνοχλεΐ  (06ΐη08ΐΗ.  226,  24)*  διοχλέϊ  \%1.«Ζ] 
ίν  πάλιν  ίναντίον 
έν  παραβύστφ  {ΚτΙΛοϊ.  Τορ.  ΤΙΙΙ  1,  22)• 

ίν  μνστηρίφ,  ίν  χρνπτφ^  λελη^ότως^  λα- 

»ρα  [85.  Μ] 

ίν  πί%φ  την  χεραμείαν  μαν&άνω  (Αιΐ- 

βίορίι.  Ρΐ8ΐο  Οοι^.  614  Ε)  *  [•ά  87] 

ίν  πέντε  χριτών  (ΕρίοΙίΒΓίη.)*  [ιά88]  [89] 
ίν  πλάδφ'  ίν  χαλάσματι^  χαϊ  ίν  άνίσει 
ίν πλατ (ε) ιάσ ασ α'  ίν  πλατ^Ιαις  τύπτονσα 

ταΐς  χερσίν.  ή  τρχΗρερ(ευ)ομένη 
ί  ν  πλην  πλησίον  (τ.  ίμπλην) 

ίν  προβλήματα* 

ίν  προσχήματα•    ίν  προφάσει.    {ίν  νπο- 

χρίσει) 
ίν  Πν&ίφ  χίσαΐ'  [ιά  95] 

-^ ίνραβως•  ίγγρά^ας 
ϊνριγισχάνειν  ίνριγοϋν 
ίν  φύπψ*  οί  ^υηώντες 
εν  ς  (ΑΓβ;ι>Ι,  ΟΓβΙββ)•  μόνος,  χαϊ  όλος  (2114)) 
ίν  Σάμφ  χομήτας'   ίνιοα  Πν^αγόραν  τόν 

σοφόν   φασι  τήν  πνχτιχήν    άσχήσαι    χαϊ 

άπ'  αύτοΰ  τήν  παροιμΧαν  λέγεσΒαι^  άμαρ- 

τάνοντες 
ίνς  ας  (€γ61«8)*  ανριον 
ή^  ίνσενδηά^αι  (εύσαι•  <{ν<£^α4?)  [8991] 
ίνσημαίνεται•  ίπιδείχννται 
ίν  σηχοίς  (Ιδρυμένα)*    ίν  ναοΐς  (άνατε- 

Βέντα) 
"^  ίνσίεις'  ίπιλαλεΐς  [5] 


€00.    50  ίννοιάδες  (ν.  Ριαββη.  IX  13,  2)      51  ίν  νάσφ      (57  οΓ•  Ινωταις)      69  ίνο- 


εν 


πηλίξειν  (οΓ.  ίνωπάλιξεν)  57  — 60  =  60.  58.  59.  57  62  \ήσω  64  ίφημα  65  όρχί- 
διον  69  νόσω  78  ίν  ουδέν  84  μαστηρίψ  —  χνπρψ  87  πί9^  ίν  χειρί.  δειχίαρχος 
88  χρίτον  —  τοις  χωμιχοίς         ΡοβΙ  93  ίν  ύποχρίσει  95  σχίσει  —  ίρίονς         98  ^νπόντες 

<{300  ίνσας 

ΗΕ8.  ^  ίνοιστρον  τό  εσω&εν  της  κοιλίας,  ίν  φ  ή  κόπρος  (ήννστρον)  Κά  51: 
οΐ  μίν  "Ολμον  μάντιν  φασίν  οί  δέ  τους  ίν  δλμφ  κοφηθέντας  μαντικούς  γίνεσΒαι  52  ^ν 
όμίλψ'  ίν  ά&οοίσματι  (Θ  94).  ίν  μάχη  (Ρ  471)  53  ίνομόρξατο  (Οτ^ξ.  €&ηιι.  XIII  57)* 
κατέμαξεν,  ένέβαλεν  55  ίν  όνείρφ  (Χ  199)*  ίν  ΰπνω  56  εν  όπί  (Γ  2)  *  φοίνη,  βοη  Αά 
59:  ίσοπτρον.  ίνηχον  (βά  ήνοπα)  64  ίνορχα  (Ψ  147)*  όρχεις  έχοντα,  εφηβα  67  ίνόρ- 
σα 5  (Ο  62)•  ίμβαλών  Αά  68:  [ίπέτιοςλ  74  ίνοσφίσατο  (ΑοΙ.  Αρ.  V  2)•  ^χλε^£.  αετέ- 
σχεν  Αά  79:  Γεν  όφ&αλμοίσιν  {Α  5ο7  ηοη  ΕυΓ.  Γγ.  458)*  ίν  τοις  όμμασιν.  ή]  81  ένο- 
χος (βΙ.  1  €οΓ.  αΙ  27)•  χρεώστης,  ύπεύ&υνος.  υποκείμενος  ^2  ίν  παλάμαισιν  (Η  105)* 
έν  ταΐς  χερσίν  85  εν  πέρατι  (-ψ  243)*  ^ν  τη  δύσει  της  γης  86  έν  πείση  (ν  23)•  ίν 
ήσυχίςί,  ίν  χώρ^.  ίν  πεισμονή  Αά  ^7:  παροιμία,  ίπϊ  (των)  τάς  πρώτας  μα^σεις  υπερβαι- 
νόντων, άπτομένων  (όέ)  ευθέως  των  μεγάλων  και  τελείων  ώς  εΐ  τις  μανΟ'άνων  κεραμεύει(ν), 
πρΙν  μαΟεϊν  πίνακας  ή  άλλο  τι  των  μικρών  πλάττειν,  πί&ω  εγχειρεί.  Δικαίαρχος  δέ  φησι,  ετε- 
ηόν  τι  δη?.ούν  τήν  παροιμίαν,  οίονεϊ  τήν  μελέτην  ίν  τοις  οίκείοις  ποιεΐσ&αι•  ώς  κυβερνήτης 
επϊ  της  νεώς,  καϊ  τ}νίυχος  ίπϊ  του  ίππου  Αά  88:  ^ν  άλλοτρίςί  έξουσίψ  εστίν  πέντε  δέ  κρι- 
ταϊ  τους  κωαικούς  εχοινον  (γ.  Λ^ντε  κριταί)  89  ένπίσπη  (γ  327)•  εϊπη  Αά  95:  Πεισί- 
στρατος φκοδόμει  τον  εν  ΠυΘίφ  ναόν  *  των  δέ  Ά&ηναίων  παριόντων . . .  μισούντων  αυτόν , 

ουδίν  εχόντων  ποιεΐν,  ένίους  προσουρειν  τφ  περίφράγματι,  καϊ  πλησίον  άφοδεύειν  τής  οίχοδο- 
μής,  ώστε  διοχλεΐσθαι  τους  ίργαξομίνονς  3301  ένσείσεις  (1Υ  Έ^6%%.  Υ11Ι  12)•  διαα€ί€€ΐ$ 
5  ίν  σιχνχράτφ  (Ι688ί.  1  8)•  τόπος  σιχυδίιον 


545 


Ινϋ»8ί((»9»1αιις  —  ίν%β%η*6τος 


546 


έναχειρω^είσης•  έμχαγηίσης•  σχΒίρωμα 

γάρ  λέγβταί  τό  άνίατον  ηά&ος 
ένστίήψαι•  ^νερεΐσαι 

ένσχή'ψαντες'    έφορμήσαντες    (τ.  ένχ-^) 

[9.  10] 
-^ ένσχν^ειν  σηαράττειν  (σκύλλείν  1) 
ζνσηονδοι  (ΤΙιαο.  Ι  31,  2)*   οί  μετέχοντες 

σηονδ{»ν 
ένστασις'  άνταγώνισμα 
ένστάτης  (βοΐι•  8ορ)ι.  Αί•  104)*  ^χ^ός  ενι- 

στάμενος,  χαΧ  μή  αναχωρων 
ίν  στέρνοις*  ίν  στή^εσίν 
ίνστερνισάμβνος*  ηεριητνξάμενος 
ίν\  στερνομάντιες*    ένγαστρίμυ^οί.   Σο- 

φοχλης  ΑΙχμαΧώτωιν  (Γγ.  66)  '^[18] 

ένοτρΎ^νές*  Ισχνρόν.  7^  ααφές 
ένστροβιλίσας'  σννστρέιρΛς 
ένστρωφάσ^αι  (ΗίρροΰΓ.  III  ρ.  228)*  έν- 

στρέφεσ&αι 
έν  σφανίφ'  έν  χλιναρίφ  (τ.  σφάηον) 
•^-ίψσων  ίλχων 

ένταχείς'  έμφυείς  [25] 

ένταλ^έντα*  έπιτραηέντα 
έν  τ  α  μίευ  ό  μεν  ον  '    ίν&ησανριξόμενον 

[28.  20] 
-^έντάραντον  έν  τόχφ  της  Σιχελίας^  χαϊ 

έν  ηόλεί  ή^  εΙσέρχονται  [31.  82] 

έν  τ  αχείς  (€ΓθΙί€6?)*  έμφυείς 
Ιντεα•  τενχεα.  δήλα  (Ο  343) 
Ιντεα  δ  αϊτός  (ι?  232)•  σχεύη'  τά  μ^ν  γάρ 

ίντεα  δπλα,  τά  δέ  όπλα  σχεύη 
έν  τεγέεσιν  έν  οίχοις 
έντε^ετταλίσ&αι  (ΕαροΙ. ίΓ. XXIV ρ. 507) • 

ένχεχλαμυδώα^αί,    σύνηθες  γάρ  θετταλοΐς 

χλ€ψ.νδοφορεΐν 
έντε&ηλότος'  βάλλοντος 
έντε^ρίωχεν  (οί.  δορίι.  ίτ.  14)*   ένείληχεν 

ή  έσχεύαχεν,   άηό   των  &ρίων.    [άηλοΖ  όέ 

χαϊ  τό  βαχχεΰειν^  Ισως  άηό  τον  άίονύαον 


θρίαμβος  γάρ  έλέγετο  διΛ  τήν  της  σν- 

χής  χαί  των  ^ρ[ε]ίων  ενρεοίν   (βά  έντε- 

^ρίαχεν) 
(έντεΖ'  ένδον  Αάχωνες;  οί,  ένύει) 
έντείλασ^αί  (Ηίρροατ.  6ρίά. ΤΙ 7, 7) *  ηροσ^ 

τάξαι 
έν  τελαμώνί  (Π  803)*    έν  τφ  άναφορεΐ^ 

έηώέαμφ  [42] 

έντέλειαΐ"  τάξις  άρχοντιχή  [44.  45] 

10    ή^έντελει^ές'  ένσαρώΒεσιν  έντάγματα 
έντελεστέρφ*  τελειοτέρφ 
εντέλλεται*  ηαραγγέλλει 
εντελέχεια*  ενέργεια 
έν  τέλμασιν  (Αγ.  Αττ.  1593)*   έν  βορβό^ 

ροις'  τέλμα  γάρ  Ιλνώδης  χαϊ  χά9υγρος 

τόπος  [51] 

εντελή•  τετελεσμένα  [58] 

έντελομίσ9ονς  (ϋβιηοβΙΙι.  1212,  12)•  τέ- 

λειον  μισ^όν  λαμβάνοντας 
20    έντελως'  τελείως 

έντέμνονσι  (Τ1ιιΐ€.  Τ  11,  1)*   τοις  ήρωσιν 

έναγίζονσιν 
έντεομήστωρ•  δηλαν  έμηειρος  (3363) 
έντεριώνη'  τό  εντός  τοϋ  άγριου  σιχυον^ 

ή  τά  ένδον 
έντερόνεια'  έντεριωνη^  τό  μεσαίτατον τή$ 

νεώς'   ήτοι  τό  μέσον  τοϋ  ξνλου^  τξορδία^ 

οί  όέ  μυελός  (Τ1ι«ορ1ΐΓ.  Ι  2,  6)  0$] 

έντεσα  (Ι^&ΰοηββ)•  έσα^&εν  '*^ 

30    έντεσιεργούς  (0277)•  τους  μή  ιρίλώς  νο- 

τοφόρονς,  άλλ*  άμαξαν  ίλχοντας 
έντεσιμήστωρ*    έμπειρος    δήλων    (3357) 

[64—66] 
έντέταται*    τό   ηαισαι    έντεΐναί    φααι 

(3351) 
{Ιντετεύχισται•  ώηλισται) 
έντέτηχεν  (δορίι.  ΕΙ.  1311   ΡΙαΙ.  Μβηβχ.)* 

ένχεχόλληται 
έντετηχότος•  έμπεηηγότος 


000.     16  ηερυιτυσ]  17  \ίαις  \οις  \(άτησιν  (19   οί.  στοηνϊς  έστρήνες  άστρηνές) 

20  συνέστρείΡας  40  ένειλιχην  42  ίντ\  — έηί  δέσμφ  ΡοβΙ  4ί3:  έν&εταλίσ^αι,  έν- 
χεχλαμυδήσ&αι  50  νλώδης  57  έντεομίστωρ  59  έντερόνια,  έντερώνη  τό  μεσέτατον 
(61  ν.  έξεσα  ώδοσα  σύνοσα  βέκασα)       62  νοτο\        68  €ί.  ροβΐ  75        99  έντέτειχεν 

ΗΕ8.  9  ένσχευάσασ^αΐ'  κα&οπλίσασ^αι  10  ένσχίφ^η  (17612•  ένεηάγη  18  έν 
στή^εσιν  έν  ταΐς  διανοίαις  (>4  83)  25  ίνταλάροισι  (2^568)•  τοΙς  χοφίνοις,  τοΐς  χαλα&έ- 
σχοις  τοϋ  τυροϋ  28  έντάραοι  (Ζ  253)•  τότε  6έ  αυτόν  29  ένταράοιφιχειρί  (Ζ  253)* 
ίν  τ^  χειρϊ  χατέσχεν^  ή  ίλάβετο  τής  χειρός  αύτοϋ  31  ένταν^α'  χαϊ  τό  χρονιχόν.  χαϊ  τό  έπϊ 
τόπου,  χαϊ  έν&α  δη,  ή  άδε  82  ένταυ^οΐ  (Φ  122)•  ένταϋ&α  42  έντελέεσσιν  (Η380)• 
Ιν  τοις  των  στρατιωτών  τάγμασιν  44  έν  τέλει*  άρχοντας  (τους  έν  τέλει  ΗβΓοά.  111  Ιο) 
45  έντε&όρυξον  ένσαξον{1)^  51  έντ εϊν α ΐ'  πληγάς  δούναι  (2ί^βΊ)  53  έντελέστα^ 
τοι•  εντιμότατοι  60  ίντερόνιος  (φ  408")•  αΧ  χορδαί  64  εντεσιν  {ΑΙΖ^)*  δπλοις• 
σχεύεσιν  65  έντεσιουργούς  {Ω 211)•  σχευεσιν  εργαζομένους^  ού  νοτοφόρους  66  έντεσ- 
μένας'  χεχοσμένας 

35 


547 


ίρτ8%ηκύς  —  *Ενυάλ$ος 


Μ8 


έντετηκως'  έμ(χΒ)κηγώς 
4ντ€τνλίχταί'   έμηέπλεχταΐ.    έν€{λη [χ]τα& 

έν  τρ  έτέρ^  (ΡΙβΙ.  δορίι.  ρ.  226  Α)*  ^ν  «^ 
αριστερή  (78.  19] 

ίντί  (ΟοΓ.)•  βίί'ίτ 

έντί^εσο'  ^ωμίζον 

"^έντίν  ήμΐν 

ίν  τίσιν  ίν  κοίοις 

έντιτόν  ίνδιχον 

ίντομα  (ΗβΓΟίί.  II  119  Υ11  191)•  δρκια.  χαϊ 
χα^ρματα 

ίντομίαι* 

έντομίας*  ευνούχος  [88] 

^ έντομίδες'  ξνσμαϊ  ο^€09;  γινόμενα ,  χαϊ 
τοις  λοιποίς  ή^σώμασίν  έντεμνόμεναι.  τοί- 
αντα  όέ  εΐω&ασι  ηοιεΐν  ίν  τοις  νεχροΐς 
αύτων  οί  άπιστοι 

έντομο ί'  Ινορχοι 

έντονο  ν  Ισχυρόν,  όξν 

έντός'  ίνδον,  Ισω 

εντός  έβδομης-  [^ά  98] 

-^ έντόσαρχες'  εντός  τον  σώματος       [95] 

ίντός  οηλων  (Αγ.  Αντ.  390)• [97] 

-^  έντραγεί•  ίντρνφφ 

ϊντραγείν  (€οιηί(ή) •  ίρα>μ1σαι,  φωμίσασ&αι 

ίνίΐραγο'^ύμενοΐ'  μασώμενοι 

ίΐβψψαγων  φαγών 

ίντρανη  τόνον  Ισχνρόν 

έντρέηεται*  μετατροπών  λαμβάνει,  επι- 
στρέφεται (Ο  554  α  61).  χάμπτεται,  λόγον 
ίχει  (ΡΙβί.  ΡΙιββάΓ.  164  Α) 

Ιντρέπονταΐ'  άσχημονοΰσιν  (βά ούχ ίντρ—) 

έντρεπτιχώς'  έλεγχτιχώς 

ίντρέχειν  έναρμόζειν 

έντρεχέστερον  γοργότερον 

έντρέ^ασ^αΐ'   τό  εϊσω  τρέ^αι  τό  Ιμάτιον 

•^ ίντριβάσαΐ'   έναντίαν  τύψαι 


ίντριβής  (8ηρ1ι.  ΑηΙ.  177)*    τετριμμένος, 

άχρφής 
ίν  τριόδοισιν  [•λ  11] 

-^ίντριτον  τό  διονίου  Ιμβρωμα^  δ  ΤαΧά- 

ται  έμβρεχτόν  φασιν  ({ηΐΓίΙοιηΙ) 
Ιντριχον  ασθενές 

έντριχώσεις'  αϊ  βλεφαρίδες  των  οφθαλμών 
•^  ίντροπίδες'  ύπο^ματα  (ίνδρομίδεςί) 
ίντροπάδην  ίναλλάξ  μεταβολή  Ζ^^Ο^ 
ΙΌ    ίντροπαλιξομένη  (Ζ  496   ^  647)•    χατ 

ολίγον  ή  συνεχώς  έηιστρεφοαένη 
έντροπή  (8ορΙι.  Ο.  €.  299)-  επιστροφή 
εντροπίας"  μετάβολος.  όξινης 
ίντροπωσαι•  ένδήσαι  ( — οαασθα&Ι) 
[έν]τρυγηφάνιον•  ό  δεύτερος  οΐρος 
έντυγχάνεΐ'  προσέρχεται  [28] 

έντνεσ^ε  (Οιΐϋη.  Αρ,  8)*  ωπλισ^ε.  χεχόσ- 

μησ^ε  (3879)  [25] 

έντννει  (ΤΗβοριίθ.  196) *  χελενει.  ετοιμάζει. 
26        σπεύδει 

ίντύνειν  χατασχευάξειν  [28.  29] 

^'ίντυος*  χόσμος 

ίντνπάδ(ε)ια•    όταν  τφ  ίματίφ  νι)ν  χεϊρα 

προς  πρόσωπα  χατειλημμένος  στήσχι  {τις 

Ρ)  Ι«] 

\  έντυπες"  πύχτην,  έμπληχτον 

ίντυπάς'  ίντετυπωμένος.  έγχεχαλυ(μ)μένος 
τό  πρόσωπον  τφ  ίματίφ  ^  τήν  χείρα  έχων 
πρό  τοΰ  προσώπου,  ή  χεχυφε&ς  [86] 

96    έντνπνύμενον  έγγραφόμενον 

έντνχαλός•  ίντευχτιχή 

{^ντνχχί'  ίντνγχάνη)  οΓ.  3375 

έντυ^ρίω  (Οηΐίοβ)•  έντινάξω 

ι  ν  τωύτφ  (ΗβΓοά.  15)•  ίν  τφ  αντω^  όμον 

[40] 

Έννάλιος'  ό  'Αρης,  ή  ό  τούτου  νίός•  διά 
τήν  Έννώ,  ή  πολεμιχός^  ή  ό  πολεμιστής 


€00.  ΡοδΙ  75  έντεύχη'  ίντυγχάνει  ωηλισται  οΓ.  3368  εΧ  έντνχΐί  (82  Ιντϊ  ν  (φ  ν 
είσϊν)  ήμΧν^Ι)  84  ένδικτον  97  \ήδια  8400  —  2  =  8402.  0.  1  8400  (ίασούμενοι 
1  ίντραγήτονον  (8  ΤΙιβορΙΐΓ.  €Ιι&γ.  ρ.  24,  26  Ροββ)  16  μεταβολής  19  εύμ;εταβόλως 
όξννης        20  ένδύσαι        24  ίντνεσ^αι,  όπλείσ^αι  χεχοσμεΐα^αι       81  Ιντυπαδία 

ΗΕ8.  78  έντευε'  παρεσκεύαξεν  1^  έντεύ&εν  (τ  568)•  έν&εν,  πάραυτα ^  έχ  τού- 
του 75  έντευξις  (Ι  ΤίιηοΙΙ^.  II  1)*  άπάντησις  κατά  των  πλημμελησάντων,  δέησις  εΙς 
ίχδίχησιν  76  έν  τ-ρ  άδολεσχία  (Ρβ.  ΙΙΥ  [Ι.Υ]  3)•  Ιν  λύπη  78  Ιν  τν  σαρχί  (Κοιη.  VII 
5)*  έν  τοις  πάΒεσι  της  σαρκός  79  έντήσ^αΐ'  ωηλισται  (3424)  88  έντομίδας  (Ι.βτίΙ. 
XIX  28)•   μαλιμάρι{α  Γβΰθοβ),  -φαλίδια  Κά  98:   άπείρητο  *Α&ήνησι  στρατείαν  έξάγειν  πρό 

τής  τοΰ  μηνός  έβδομης  ίή  ίντοσθ^εν  (Κ  262)•  έσω&εν  97  έντοσ^ίδια'  τέ  σπλάγ- 
χνα Αά  8411:  έπϊ  των  άδηλων  πραγμάτων  έλεγον^  επειδή  ό  έν  τριόδφ  γενόμενος  ούχ  οίδε^ 
ποίρ.  χρήσεται  οδφ  28  έντυεν  ζΕ  720)•  ωπλιξεν  25  έντύνασαν  (5  162)*  χοϋ^μήσα- 
σαν  28  έντυνον  έτοίααοον ,  ευτρέηισον  (Γ  203)  ^  έντύνοντο  (Ω  124) *  ηυτρέπι - 
ξον  Ζ2  έντυπάς  (εχ  ΑηβΙοηίΰο  84  Ο  163)•  πεν9ιxως^  ώστε  τόν  τύπον  του  σώματος  φαί- 
νεσ^αι  85  έντυπάς  έν  χλαίνη•  έντετυπωμένος  τφ  Ιματίφ  40  έν  τφ  φά  σφι  {Α  637)• 
έν  τούτφ  δή  αύτοΐς       42  *Ε  ψ  υ  αλί  φ  (Β  651)*  τφ'Αρηϊ 


519 


Ινναίναν  —  ίξάγαρ 


55• 


ή^ ίνναίνειν  τρυφαν  (έν  ύανίψ"  έρ  τρυ^ 

ίνυβρίζων  ίχπλήττοίν 
έννγρο^ηρεντής    (Ρ1•^  Ι^^ιχ.  ΥΙΙ  824)* 

άλιενς 
ένυδρίς  (ΗβτοΑ.  ΙΤ  109)*    ξώον  ηοτάμιοΐί 

άμφίβιον^  δμοιον  ηάστορι 
ίννδρω&η'  ύδρωηιχος  έγένετο 
-^έννει*  ένδον.  Δάχίονες  (τ.  ίντεί) 
ίνύΧαις  ( — οι;)*  ύλίχαΐς  10 

έννλισμένον  χεχα^αρμένον  (3034)     [51] 
ή^ίννον*  ίφορον 
•\1νυρεν•  ίτρισεν 

ή:  ένυρήσεις*  ^ρψτήσΗς  [85] 

έν  ν  φ  άσε  ι*  ίν  έλατ(τ)ώαει 
*Ενυώ  (ΟΜτα.  ΌϋΙ  276   Ε  333)*  πολεμιχή 

^εά,  ή  μάχη,  ίστι  όέ  ηλασχάν  ηρόαωηον^ 

ώς  Φόβος,  χάί  "Ερις,  χαϊ  Κυδοιμός       [5β] 
ίν    φρέατι    χυνομαχεΐν    (ΡΙ&Ι.   ΤΙΐΜβΙ. 

165  Β)*  παροιμία  έηϊ  των  δνσφε{ν)χτα>ν       20 
έν   ΦρεαττοΙ'   έν  τφ   δνχαατηρίφ^  έν   φ 

({)διχάξοντο  έηϊ  άχουσίφ  φόνφ     [61.  β8] 
έν  χορεί^•  έν  χορφ 
ένχριμφ&εϊσαν  {Ε  662 ?)*  ίΛβηελασ&εΐσαν 

[«] 

έν  χρω  χονρά*  ι}  ^ιΛτ^,  χαΐ  χρδς  αύτφ  τφ 

χρωτί 
ένχώρίΟί'  έχ  τοΰ  αύτοΰ  τόπου  δντες 
έν  φ•  έν  φτινι,  ή  δταν 

-^ένωδάς'  έν  φ  ό  ίονλος  Ιπιγίνεται  30 

ένω^είς'  ίν  χαΐ  το  αυτό  γενόμενος 
ενώ  μα*  έστρεφεν  [βά  71] 

έν  ώμοίς  μάντεις*  δταν  άπ    αυτών  των 

σφαγίων  μαντενωνται•  οίον  οΐ  τΐ^πατοσχο^ 

πονμενοί  έν  ώμοΐς  λέγονται  μαντεύεσΒαι 

χαϊ  ένωμοτεΐν 


ένώμοτον  όρχισμένον^  ή  τοις  ορχοι;  ένο- 

ένωμοτίαι  (ΤΗα€.  Τ  68,  3)*  τάξις  τις  διά 

σφαγίων  ένώμοτος  [75.  76] 

ένωπ-ζ  {β  374  Φ  610)*   ές  όφιιτ,  προσό^ει, 

φανερός  [•ά  77]  [78] 

ένάπια'  ειέ^εϊα.  οί  χαταφωτιζόμενοι  τοίχοι 

[Λά  79]  [80.  81] 
'^ένωπάλιξεν  ένέτηνεν,  ένεδίδον 
ένωπώς  (ψ  94?)*  εμφανώς 
ένωρος*  έναιμος,  ξών  (ν.  έναιμος)    [85.  86] 
ένώσας•  σννά'φας 
ένώσατο  (ΟαΙΗιηΐΰΙιί  ?) «  διεροή^ 
Ενωσις'  μΐξις,  σύζενξις  [90] 

ή^ένωτία*  αμέλεια  (εύωρίαί)  [92] 

ένώτισε  (Ειιτ.  Ρ1ιο«η•  664)*  τα  νώτα  περιε- 

σχέπασεν  [94] 

έξ'  ή  πρό&εσις  , 

Ιξ  άχαλαρρείταο  βα^υρρόον  (Π  422)  [96] 
έξαγε IV  (ΤΙιιιο.  ΤΙ  89,  6)*  παροξύνειν 
έξάγγελος  (ΤΗυο.  ΥΙΙΙ  61)*  άγγελος^  ό  τά 

έσω  γεγονότα  τοις  έξω  άγγέλλων  [99] 

έξάγεσ^αΐ'  τό  ου  δεόντως  εΙσενεχΒ^  εΙς 

Ιερόν  ή  τό  άχά^αρτον 
έξαγέτης•  χαλαμίν9η  (νέπιτα) 
έξάγιστα  (βεΙ).  8ορ1ι.  0€.  1626)*  πάντα  τά 

Ιερά  χαϊ  άφωσιωμένα,   ά  ούχ  οΙόν  τε  έχ- 

χομΧξεσ^οί  των  Ιερών,  ένιοι  όέ  αγνά  φπέ- 

δοσαν 
έξάγιστος'  άηά&αρτος'  πονηρός 
έξαγχνρώσαι  ^νραν  ίχστροφωσαι 
έξαγορεύοΐ'  φανεροί 
Ιξαγορεύων  πάσι  δηλών,  λέγων 
έξαγρείιβ'  έξάγειν.  έξίΐιρείν 
έ  ξ  άγων   έχβάλ(λ)ων,   προφέρων  (Ατ.  Ε(ΐ({. 

282) 


€00.     46  ένυδρος         49  ύλιχόν  ύλιχαΐς         (52  ένον  έφορονί)         56  ένυφέσει 

ένυλατώσει        59  ένφρέατι  —  δυσφέχτων        60  ένφρέατ..        66  χουρά  67  έγχ\ 

72  ένώμις,  μάντις        (78  ένωπη^η  Ιο.  ΑΙΗ.  XIV  604  Β)         79  χαταφοριξόμενοι  (83  ενω- 

πίως  8υ)ά.)        84  ένωμος        95  έξαχαλάρειτα.  β\  ή  πρό&εσις        3502  οίονται  3  πόρνος 
4  έξανχιρώσαι       7  έξαιρειν 

ΗΕ8.  51  ένύπνιον  (Β  66)*  δναρ  55  ένυστρον  τό  μέγα  έντερον  των  ζώων.  ή 
χοιλΧα  (ν.  ένοιστρον^  ηνυστρον)  58  έν  φ^λοττ/η  (Β  232) *  εΙς  συνουσίαν  61  έν  φρεσίν 
έν  τ^  διάνοι^  62  ίν  φρέσιν  ^νμόν  έχοντες  (Ν  487)  όμονοοΰντες  (οί.  έναφρέει  θυμό») 
65  ένχρίμ'φας  (Ψ334)•  έμπελάσας  Κά  71:  έχίνει  (Γ  218)  75  έν  ώμφ  γ-ήραΐ  (ο357)• 
έν  χαλεπω  γήρ^'  ωμός  γάρ  ό  χαλεπός  76  έ νωπά  {Ο  320)*  έν  διρει  Αά  77:  έν  μάχη 
(Γ  2  ένοπη)  78  ένώπηταΐ'  τεταπείνωται  (νενώπηται)  Α  Α  79:  εμπρός  80  ενώπια 
(θ  435)*  τά  χατ*  αντικρύ  τοΰ  πυλώνος  φαινόμενα  μέρη,  ά  χαϊ  διεχόσμουν  ή;'τών  παριόντων, 
ό  δέ  Εράτης  τάς  φλιάς  παρέδωχεν  [ενίνοχος]  81  ενώπιον  (Κοπι.  XII  17)*  εν  όφ&αλμοΐς, 
έν  τρ  προσόψει  85  ένώρσεν  διεγειρεν  (Ζ  499)  86  ένώοτο  {Α  599  ^  326)*  ένώρμησε, 
διεγήγερτο  90  ένώταις'  ένωτίοις.  τη  προσωδίφ  ώς  ώς  φιλόπαις.  Σοφοχλής  Αίχμαλώτισιν 
(3257)  92  ένωτίξου  (ΙοΙ).  ΧΧΧΙΙΙ  1)*  έν  τοις  ώτίοις  δέχου ^  94  ένωχλή^ην  (Ι  Κββ:^. 
XXX  13)*  ηρρώστησα  96  έξάγαστον*  άξιον  θαύματος  (άξιάγαστον)  99  έζαγε  χούρην 
{Α  337)•  έξαγε  τήν  χόρην 

35  ♦ 


551 


ίξαγωρίζ$ϋΟ^Β  —  ίξαρέΰα<^[α 


552 


ίξαγωνίξεσ&ε  (Ευη  Ημγο.  ί.  1&5) 

έξαγωψίοίζ'  έ£  αγώνων  πόνον  Ιχουοιν  (ή 

τοΖς  ίξω  τον  άγονος) 
έξαγώνιος'  £χω  τον  άγονος  ών 
ίξάγω  χωλόν  τραγίσχον'  χαιδιάς  ιΐδος 

9ΐαρά  ΤαραντΙνοις 
^ξάελπτίης  ( ΑηιΙιίΙ.  Γγ.  56)  -  ^^  άνεληΐστον 
ίξαέρον  έξανέμου 
έξαηρμένον  (Ηβτοά.  Υ1Ι  162)*  Ιξρρημένον 

(ίξαραιρημένον) 
έ^α^ελγόμεναί  (ΗίρροεΓ.   ομ.  μΙ.  2βΟ, 

17)•  έχ^λιβόμεναι  [8&ΐη 

ΙξαΙννταΐ'  ίζοίρεΐται  [19] 

έξαΐξαντες'  Ιξορμήααντες 
έξαίρεΐταί'  έξνφαιρεΐται 
Ιξαίρειν  λαμβάνειοβ•  ύψοΰν 
Ιξαίρετα'  ΙπΙλεπτα 
εξαιρέταρ'   αρπάγη^  ή  ίρπαξ  ό  ηρός  «ά 

άντΧήματα  [2λ  26] 

^Ι^αιρήοαντες'  ηορ^σαντες  [28] 

εξαίσια  (εί.  Ιοϋ.  IX 10.  ΧΧΧΥΙΙ 15)  •  νπέρμε^ 

τρα,    ουκ    ίπιτήδεία,    ή  παντός    έηέχεινα 

(βανματος)^  υπερβάλλοντα 
Ιξαίσιοΐ'   χωλντιχοί.    ή  πολλοίς    μβγάλοί. 

άνυηέρβλ'ητο^  επέχανα  παράδοξοι 
Ιξαίσιος  οΙωνός*  ασύμφορος*  άχέστη  γάρ 

όδοϋ  άλλότρως 
ίξαιτον  έξαίρετον  (Μ  320)•  (ΐέγα.  χαλόν, 

αγαθόν  [98.  84] 

Έξαχεστήριος  (δοΐο)*  ό  Ζευς.  χαϊ  ή  'Ήρα 

[3β~38] 
έξαχολον&ονσ&αι*  έχ&ρονζεσ&αί        [40] 
ΙξαλδαΙνεΐ'  έχβλαστάνει 
έξαλέασ&αί   (Η^Ηίοά.  Ορρ.  92  =  105.   Νίο. 

ΤΙι.  121)•  έχχλίνειν 
έξαλέεινεν  έξέχλινεν  [44] 

έξαληλιμμένος-  ά[πο]λείφ&είς        [βά  45] 
έξαλίζεται*  συναθροίζεται 


έξαλίσαι  (Ατ.  ΚαΙ)Ι>.  32)*  χνλΖσαι,  έχχομίτ 

σαι  [48] 

§ξαλλα•    διάφορα,    λαμπρά,    αλλόφυλα.   ^ 

έίόχως 
έξάλματα'  πηδήματα  [51] 

έξάλ,.πτρον  (Αγ.  ΑοΙι.  1063)*  σχεϋός  ιΐρ- 

γυροϋν,  φιάλχι  παραπλήσιον^  έξ  ού  έν  €0^ 

συμποσίοις  ήλειφον  τό  μύρον  [Η] 

ίξ  αλός  (λ  134)•   έχ  της  ^αλάσσης^  ή  Ιξφ 
10        η^^  θαλάσσης 

ίξαλύξωμαΐ'  φυλάξωμαι,  Σοφοκλής  ΑΙαντι 

Μαστιγοφόρφ  (656) 
ίξάλφεις-  ευρίσκεις 
έξαλφήσεις*    έχτ{ι)μη^σχί  μεγάλως.  άπο 

του   άλφαίνειν.    καΧ  γάρ  άλφηστής  ό 

ίντιμος*  τινϊς  όέ  εκλάμψεις 
^^ξαμάχανα  (ΡιιμΙ.  Ρ^  II  37)•  εξαίφνης 
έξαμαρτάνεΐ'  πλημμελεΖ 
έξαμβλίσχοντα'  διαφ^είροντα 
20    έξαμβλέβει  (Ηίρροατ.  ΠΙ  ρ. 681. 646)*  6ια- 

φ&είρει,  εγκυμονεί 
έξαμβλω&είς*  έκτρίο&είς 
έξαμβραχοϋταΐ'   εκλύεται,  άπό  ταυ  άμ- 

βραχεύειν^  δ  έστι  χαρτερείν  (€£.  άπαμ- 

βράχου) 
έίαμείψει  (Ευη  Ογ.  272)  •   [•4  €4]  παρεύσε- 

ται,  εναλλάξει  (%\.  έξαμεύσει) 
έξαμοιβάς'  ετέρας  χαϊ  ετέρας 
έξαμοΰν  ίχ^ερίζειν  (τ.  άμονσι) 
30    Ιξ  άμφοιν  έξ  αμφοτέρων 

έξαμφοτερίσας'    τό  άμφίβολον  ποιησαι^ 

χαϊ  τό  δύο  πραγμάτων  έχπεσειν  [69] 

έξανάξει•  άνάξει  προς  τόν  ήλων 
•^ ίξανδήρισον  έκπέρασον 
έξανδραποδίζεται*  αΙχμαλωτίζεται 
έξανεμοΰσθαι  (ΤΙιβορΙΐΓ. Υ1Ι1 10, 3) •  έπαι- 

ρεσθαι.   ή  ξηραίνεσθαι.  ή  μ£τεωρίζεσ&αι 
-^  έξανέσασα'  έπιστρέψασα  ( — ανυ-^-τρι — ) 


^0^.  9  \σ9αι  11  εξαγωνιος.  τοΧς  ε.  τ,  α.  ή  Ιξω  12  Ιξαγώχωλον  τραγί- 
σχιον  18  άελητόης  14  έξαεταου  16  εξαφ^εγγόμεναι         21  Ιξυφέρεται 

27  Ιξαιρήσοντες  (Ι.οΙ>.  ΡΙΐΓ^ηίοΗ.  717)  31  6  σύμφορος  —  δλος         (85  ΡοΠ.  Υ11Ι  142) 

42  Ικβλίνειν        48  ίξαλέηνεν        52  έξαλίγυρον        55.  56  =  56.  55         59.  60  ΐ6{;6ΐ>8ηΙαΓ 
ροΒΐ  63        61  ΙγγυμονεΙ        68  άμβραβεύειν  '     (6^  εί.  έξημοιβαί)  —  \ροις  Ιραις        78  μεταή 

ΗΕδ.  8517  έ^α ι ν€Γ70*  αφτ/ρείτο  (2/531)  19  έξαίνυτο  (/Ι ^Ζί)'  έ^Όρεΐτο  25^^- 
αίρετον  (Οβηββ.  ΧίνΠΙ  22)•  έπίλεχτον,  προηγούμενον  26  εξαιρεύμην  (ξ  232)*  εξαίρετα 
έλάμβανον  (3757)  28   εξαιρούμενος  (ίΧΧ  6.  ο.  ΙοΙ>.  V  4)•    άποκομιξομενος.    ^υόμενος 

88  εξαίφνης  (Ρ738)•  έξαπίνης      84  ίξαχέσαιο*  έξιάσαιο^  θεραπεύσ{ει)ας  (/Ι  36)      8$  ^|- 
άχουστον  (δ^ηη-  Ρβ.  Ι«Χν  8)•  περιβόητον       87  έξαχρίβάζει  (1οΙ>.  XXVIII  3)*  ^ι;τνΜί^€4 
έξαχτών  ό  άπαιτών  τά  δημόσια  (εχααΐοτ)      40  ίξαλαπάξαί'  έχπορθησαι      44  εξαλεί^ 


φησαν  (Οβηββ.  VII  23) *  άπόλλοντο  Αά  45:  ή  χεχρισμένος  (ΜοβΓ.)  48  ίξ  άκαλαρεί- 
ταο  (Η  422)*  έκ  του  πράως  ρέοντος  51  έξαλοϋνται  (Ιοβΐ  II  5)*  έκπηδήσουσι»  ύΙ^  έξ- 
αλα έν  ο  ς'  έξαλόμενος  Αά  64:  έκτελέσαι  (έξανύσαι)  69  έξαναβλοϋμεν  (ΒιΐΓ.  ΑηοΓ. 
356)•  έχτιτρωσχομεν 


5» 


ίξαν8χΜρ$§  —  6ξ$δΙφηϋ6ν 


554 


έξαψΜχώρει,  (ΤΙιιιο.  1Υ  28,  3)•  λελη^άτως 

ύηέφευγεν 
έξαν&ήσαί'  έχζέααι  [77] 

έξαψέ^ίΟί  (Μθηιηά.  ίτ,  εΟΟΰΥΙ)"    ύν  οί 

πατέρες  αλλήλων  άψειριοί^  ή  αΐ  μιμέρίς .... 
-{εξανήαας'  έξαντήσας 
έξανίησιν(θΛ\\ίίη.1)9ΐ207)-  άψοηέμχει  [81] 
Ιξάψτες'  έξεναψτίας.  Μ  6έ  τ  Α  υγιές 
Ιξάντης    (Ηίρρϋ€Γ.  III  ρ.  665  Κ)*    ό  τής 

νόσου  ίξω  ων  10 

Ι^αντών    άντιάζων    της   χόρρης  χαΐ  τοΰ 

ηώγωνος^  οίον  ύΛογίρ(Β)ιάζων,    ^|  οΰτως• 

εξάντων    χατά  τής  υγείας  αύτσΰ  έξορ^ 

χων  τον  ύγιαίνοντα  γάρ  έξάντην  (•ηοη• 

€001.  (γ.  Ι.ΧΧΙΙ)  Ιλεγον 
έξάντύγων  (Εαη  Κΐι.  664  δορίι.  ΕΙ.  746)* 

έχ  των  Λ»ρίφ€ρ(ε)ιων  τοϋ  άρματος 
έξανύω  (^365  Υ  452)•  έξανύσω.  έχτελέσω. 

χατεργάσομαι 
έξάνω'  άνωθεν  [ίξάγει^  έξενέγχει  20 

έζαηαλλαγιά  (ΤΙιυο.  IV  28,  4)*  ύχοχωρήσχί 

[80] 
ίξαηατξί  (ΟγαΙΊιι.  ίν.  ΧΙ.ΙΧ  ρ.  191)*  χλευά- 

ζει,  δελεάζει,  φεναχίζει 
*γέξαπάτερ^εν*  έχ  τοΰ  έτερου  [02] 

έξαχαφών  (ΕυΓ.  Ιοη.  705)  *  ^ξαχατήϋας  [94] 
έξαπαιολεΐσ^αΐ'  ηαραλογίζεσ^αι 
4ξαπ{οπ)ειρ'ησ&αΐ'  ηειράσ^ι      [97.  98] 
ίξάηόητου  (8ορ1ι.  ΡΙιίΙοοΙ.  467)*  έηϊ  τοϋ 

ύψηλύϋ  τόπον  ^  οΒεν  έστΙν  ηερισχοπεΐν  τά    80 

ύποχείμενα  [8600] 

έ|  άποτρόχον   (ΑηβΙορΙι.  ίη  ΙΧΧΧΥΙΙΙ  ρ. 

1197)*  έχ  ηεριδρόμον 
ίξ  απροσεξίας•  έξ  αμελείας  [3] 

έξάραί•  όντως  λέγεται^  δταν  τι  των  όρνέων 

εΙς  μετέωρον  νψος  αϊρηται 
έξ  άραχάων  (Αβοΐββ)*  έχ  φιαλών 
έξαράξαντες'  -φοφήσαντες,  χρούσαντες 
ή^^ξαρέσασ&αι•  διόξαι  (γ.  άραχ9είς) 


έξάρεν  έχτός  έστιν 

ίξαρ^ρος  (Ηίρροατ.Ι)*  έχμελής 

"^έξαρήξαι•  έχφορήσαι 

ίξαρχεΐ  (ΕυΓ.  Ηίρρ.  278)*  έπαρχεΖ 

έξαρχέσει  (ΗίρροΰΓλΙ.  Μβ)*  έχποιήσει 

έξαρχή•  άρχονσαν 

ίξαρνος  (ΗβΓοθ.  11166  Ατ.  Κυΐιΐ).  1230)* 

αρνούμενος  [1λ  16] 

έξαρτηδόν  μετά  τον  έχχρεμάσ&αι 
έξαρτίζεΐ'  πληροί*  τελειοΙ 
ίξαρτίσαί•  έχχρεμάσαι  (ι 4  έξαρτήσαι).  τε- 

λειώσαι 
ή^ έξαρτνειν  παιδεραστεΐν 
έξαρύσαι  (Ηίρρο€Γ.  II  ρ.  134)*  έξαντλήσοί 

(▼.  άρνσαι) 
•^ έξαρώμεναι•   έξ   άγχωνος  φλεβοτομον- 

μεναι 

έξας'  είδος παρά  Σνραχονσίοις 

•^έξασελλάνωμεν  άναπληρωσωμεν 
έξαυαίνεται  (ΑΗβΙ.  ίΓ.  ίηε.  XI. Υ1)*   άπο- 

Ονησχει 
έξανδα  (^  363  Εαη  Ηβο.  183)•    έξειπον, 

λέγε,  φώνησον,  βόησον 
^|ανσα£  (οί.  ΡΙοΙ.  Οοηι.  ρ.  627)*  έξε)ΛΪΡ 
έξανστήρ  (ΑοβοΙι•  Ιγ.  417)*  χρεάγρα 
έξαντης  (ΟΓΒΐίη.  Γγ.  IX  ρ.  36)  •  παραντίχα  [80] 
έξαφάζων  έξ  έαντοΰ  γιγνόμιενος,  ϋαΐ  χε- 

ρφλέπα»ν  [82] 

•^  έξαφορήσωσιν  εύπορίσωσιν 
έξαφνονσιν  έξαντλήσονσιν  [85] 

έξεγένετο  (ΗβΓοάοΙ.)*  Ιξεποίησε 
έξέγρετο'  έξηγέρ^ 
έξέγρης*  έξηγέρ&ης 

έξεγρντενσας•  έξηρεύνησας  (οί*  έχγρ-^) 
έξεδ(εδ)ΐ'ητητο  (ΤΙιυο.  173)*  έξω  της  νο- 

μίμον  διαίτης  έγεγόνει 
έξεδ'^ωσεν  Ιπόρ9ησε.  χατέχοψεν 
έξεδιητησεν  χαχώς  έδιητησεν 
έξεδίφησεν  έξεζήτησεν  [44.  45] 


εΟΒ.  83  Ιξέαι  84  τό  ύπόγννος  —  ύπογενιάξων  88  |;^€ΐ  \σει  98  |  φ  ων  95  ρθ8( 
8597  έξαποίνασ&αι  8605  ροβΐ  18  έξαρχιάων  (▼.  άράχαν)  6  [σαντες  8  εξάρει 
1Ζ  έξαρχεΐν  Ρθ8ΐ  13]  3605  Π  έξαρτιδων  ΖΖέξας  Ζ^  έξαναίνεται  2^  λέγη — 
ή&ισον  86  έξεπονήσατο  ^0  έξεδιετεΐ^  τό  41  έδιήχησεν  41—48  =  42.  8.  1  έξεδίωσεν 
{45  οί.  έξειδεΐς) 

ΗΕ8.  77  έξανβ"ήσει  (Ρβ.  €11  14  αϊ.)*  ανθήσει  81  έξανόμεναι'  έχχενονμεναι  (ν. 
έξινωμένον)  89  έξαπαλλάξει  (Υ  Ζ0)'  έχπορθτ^σει^  έχχενώσει  92  έξαπαφώ  {ψ  79)* 
εξαπατήσω  94  έξαπίνης-  αΙφνιδίως,  εξαίφνης  (£91)  97  έξ  άπίης  ναίης  {Α  270)* 

αλλότριας,  ή  ξένης,  ή  μαχράν  ούσης  98  έξαπίνα'  (ΜβΓΟ.  1}  8)  8600  εξαποριθήναι 
(II  ΟοΓ.  Ι  8)•  έξαφανίσ^}ναι.  έν  άηοοίφ  γενέσθαι  8  έξάπτεαθαι  (θ  20)*  χρατεΐσθαι  τον 
άρματος    {ε—ε  τον    άμμ—)  15   έξάρξατε    (Ρβ.    ΟΧΕΥΙ   7)*    προχατάρξατε.    χαταλέ^τε 

16  έξαρον  (δίΓβο.  XXXIII  9)*  άρον.  έξάλειψον  80  έξαντις  (Α  223)*  μετά  ταντα.  έχ  δεν- 
τέρον  82  έξαφολέχτης  (έξάφορον'  Ιεϋϋΰα)  85  έξέβλω•  Ιξέτρωσεν  (έξήμβλω)  4^  έξ 
έδρέων  (Α^^Ζί)-  έχ  των  χαθεδρων  ^^  έξ  εδρης  {Τ  Π)•  έχ  χαΗδρας.  ή  έχπρεπης  (Ευη 
Βλεείι.  9281) 


666 


ίξβδρον  —  ί^έμηαλ$ν 


656 


ίξβδρον  τόν  ονχ  αίσιον  οίωνόν^  ούχ  βΰ- 
^τον  δρνίΡ,  ούχ  έν  δέαντι  τη  ίδραν  Ιχοντα 
(Αγ.  Ατ.  275  δορίι.  ίτ.  688)  [4η 

^{έθανεν  (ΗίρροοΓ.  III  ρ.  666)*  έλοίο^ύ- 
μηαεν 

έξέ^βΐ'  έξέτρεχίν 

§{6^1αξε'  χορείας  έίοτέλει  [&1] 

έξε^ιασ^έν  λαμηρυν^έν  (3516») 

έξέ^ρωοχεν*  έξεαήδα  (4322) 

ίξέ^νσεν  άνεΐλεν.  (Ιξέηνευσεν  ΕιΐΓ.  Ογ. 
496) 

{έξέ^υ^^εν  ίξέχανσεν  οΓ.  3847) 

έξέ^ω'φεν  (8ορ1ι.  ίτ,  772)*  έ^εΜπευσεν 

^ξ^Ι'  ^ξο*  Δάχωνες 

έξεΖα-  τά  έξης 

ίξειδ,,,  ηερισσοί.  Ιχκρεηεΐς  (3646) 

ίξείψ  [8Α  69]  χέρδος  [60] 

έξειχάδιοΐ'  οΐ  έχτός  (της)  αύτης  είχάδος^ 
χάί  τάγματος  τον  αύτον  [61] 

έξ  είχλω  (ϋοΓββ)*  άπό  δείπνου 

έξειχονιομένον  μεμορφωμένον  [66] 

έξειλεγμένων  ίχλεχτών 

ίξείλλειν  έχβάλλειν  (^ξίλλειν) 

^ίξειον  επιζήμιου  τό  χαταδιχόξει»  τοις 
έχουσίοις.    οΐ  όέ  άηόλνσιν  έγχλήματος 

[69.  70] 

ΙξΜίρα*  σχορηίος^  6  ίχθϋς  [71  78] 

έ^Βίρυσας  (Η«γο^.  II  38)•  έλχνσας  [76.  70] 

έ^είς*  άφείς 

ίξειτι  (ΟθΓ68)*  έξελεύσεται 

ίξεχαρνχεύ&η'  ώίροποιήθη  χαί  σχτνεχόπη' 
χαρνχη  γάρ  ίδεσμα  έχ  πολλών  ονγχεί- 
μενον  [80] 

έξεχέδασεν  έξεπέτασεν 

-^έξεχελέμησεν 

έξεχήλησεν  ί^ελξεν 


ίξ^χήρανεν    (ά,  Αββοΐι.  ΕαΒ.  128)*    ίξ- 

ίφ&ειρεν 
ίξ^χηρίωσας'  ίξέστησας 
έ{εηνημω^η•  έξεφ&άρη 
έίεχοδόαξεν  φχεεν  (240) 
^ίξεδοναζεν  έξήνεγχεν  (έξεΜαίενί) 
ίξεχόμπησεν  (-—ασβν)*  έξίπληξεν        [ΘΟ] 
έζεχορη^η'  έξεχΛλλύν^  [01.  02] 

έξεχώμασεν    (Εν.  Αηάτ.  603)*    έ^επόρ» 
10       νευσεν  [01] 

^ξ9λ{α)^ήναι•  έχδιωχθ'ξροι 
έζελατέους*  έχδιωχτέους 
ίξελάσωμεν  ^βάΧημεν  [98] 

ί^έλειπεν*  έπαύσατο 
έζελέσ^αι•  σώσαι 
^^ξέλ^πον•  έξώλισ^ν 
^ξελεύ^ερο^•  οΐ  των  ίλευ^ερουμέ9ε§9  ι4#ί 
^^^ελ»ειν'  έζω9εΐν  (έξβίελεύει») 
έξέλε^εν  έξέγλνψεν,  Ιξελέπιαεν 
20    έξελιγμός'  χίνηοίς  τις  παρά  τοΙς  ταχτιχο^ 

ή  Ινόπλιος 
έ^ελ  ίσ  σ  ον  σ  ι    (Εογ.  Ττο.  3)  *    χινοΰσιν 

[8107-0] 
έξελύτρωσας'  ίγυμνωσας  (Λ  έζελοτρόω) 
ίξελώπισεν   [  ]  ίξεσχύλευσεν ^    Ιξέδυσεν 

(8ορ1ι.  Τγ.  925) 
έζελώτισεν  ως  έπΙ  τοΰ  λωτον^  εξεπόρθη- 

089^  (άπιΐν^ισεν)  [16] 

έίέμεν(Ε^Ί3Α  141)*  έξαφεΐναι  (οΐ  έξιμέναι) 
30    ίξεμέτρει•  Ιπϊ  αλωνος  ίμέτρει 

έξεμήμεχεν  άπήρασεν,  έξέχεεν  [17] 

έξέμολεν  ίζηλ^εν  (τ.  έσμόνω) 
έξεμονντες'  άποβάλλοντες 
ίξεμούσωσεν  (Ειιγ.  Ββεοΐι•  825)*    έξεπαί- 

δενσεν 
ίξέμπαλιν  ίπαριστέρως 


€00.    Ρθ8ΐ  62  έξέπνενσεν 
ειλεΐν  έχβαλεΐν        77  άφιείς 
χηραίνει        86  έξεχννμω'&η 
16  άλωνον       (16  €ί.  3698) 


66  ίξει  (τ.  έξιθνίω^  έξηηέτριπται)      66  έξείχλω     67  έξ- 

82  έξήνλησεν        86.  84  =  84  (έξεχηρνωσας)  83        88  οί. 

90  \ήν»η'  έξαλλύν&η        11  [άπήνϋησεν]       12  οί.  3676 


ΗΕ8.  ^Τ  ίξεδνοντο  (Γίϋ)-  άπεδίδυσχον  ^Ι  Ιξέ&ορεν  (Φ^Ζ9)'  φπηδησεν  Αά 
50:  έξοδος  (&ά  Ιξεσίη)  60  έξείης  {Α  448)*  έφεζης  62  έξείκοιτο  {Ο  481)*  παρεγένετο 
96  ίξείλλατο  (ΙΧΧ)*  έρρύσατο  60  έξείπω  (161)*  φανεροποιήσω  70  έξεΙνισ(σ)α 
ίΓ207)•  ίζένισα  72  έΐείρετο  (Ο  361)•  γέρατα  73  ΙξειρεεΙνων  (μ  259)*  έξερευνων 
(3763)  75  ^ξεισιν  {ν  130)•  εξέρχεται  79  έξειλώτησεν  ός  έηϊ  τοΰ  λωτοϋ,  έξερπόθη- 
0εν  (V.  ^£6λ— )  80  έ\εχαλύαω  (ΕαΓ.  Τγο.  957)•  ^χ  των  προμαχώνων  89  έξεχ,νό^η- 
χατηντλή^  (τ.  ^Ιι?ονι}θϊ/)  91  Ιέβκκλι^σίαίτβ  (Ναιη.  XX  10)•  σννή^ροισεν  Μ  έξ- 
•χλία^η-  Ιπεσεν  (Ζ  42).  άπερρίφη  (Εοηι.  III  27)  94  Ιζελάαν  (θ  527)•  φλάσαι.  άπο- 

διωξαι  98  έξέλεα-  εξήρα  (έξίχεα'  έξήρασα  €ί.  3716)  3707  ^ξελχόμενος  (Ιιο.  Ι  14)• 
περιαγόμενος.  περισυρόμενος  8  ^{βλον  (Α  626)•  ίξαίρετον  Ιδωχαν  (έχδέδωχεν  ^οά.)  9  ίξ- 
ελύ»η  (τ.  1.  Ε  293)•  Ιιταΰσατο  τηί^  ^ρμι?;  (ιη  Ι  Μβεΰ.  IX  8)  13  έξ  ίμέ^εν  {Α  625)*  έξ 
ίμοΰ  {Οτε%.  Ναι.  €.  Ι Υ  161)       17  έξέμμορεν  (ε  335)*  αα;(€ν 


557 


1$  Ιραντί^ν  —  ίξέτβίον 


558 


^1  εναντίων  έξ  άντιχημίνων       [21—27] 
ή^έξενησμέναι  (Αγ• Ιγ*. 43) *  χεχοσμημέναι 

(σί.  έντζσμ^ναι) 
έξΒηάλησβν  (Ηίρροα*.  ΙΠ  129) '  έξίηεσεν 
έξ  έΛάλξεων  (ΕοΓ.  Ττο.  967  Ρΐιδη.  1012)• 

έχ  των  προμαχώνων 
έξέπαλτο•  ίξεχή^σίν 
έξεηατάγησαν  Ιξίφώνιμταν 
έζεχατάχ^η-  ίξεηλάγη  (1608) 
έξέκαφης  ( ΑββοΗ.  8  αρρί.  17)*  ^x  ψηλαφήσεως    10 
έξέπερ(σ)€ν•  έζεΐλεν,  §ΛΟρ^9η0Βν  [16] 

ίξέχηλεν  ίξεγένετο  ( — ελεν) 
έξ  έηιδρομής'  εξαίφνης 
έξέχινεν  ηροέπινεν  (τ.  έχηίνΗν) 
έ£  έπιηολής'  ανω9^ν^  άρριζος 
ΙξεΛίτάξ'  έξεπίτηδες  [42] 

ίξεηλάγη  (ΕυροΙ.  Ιτ.ΧΧΧΥΙΙ  ρ.661)•  ^ι;- 

μασεν.  ίξέστη  (3787) 
έξεπολεμονντο'  τά  πολεμίων  χαΐ  έχ^ών 

ίπραττον  20 

έξεηολέμωσε•  πολεμίους  είργάαατο     [4β] 
έξεηράξατο  (Ειητ.  Ηβο.  616 ?)*  Ιφάν€υαεν 
{§  ξεπνρ-ήνισε')  ίξέ&λιιρεν 
Ιξεηύρωσεν  (ΕαΓ.  Η•γο.  ί.  421*  έξέ^νιρε) 
ίξ  έρόνον  έρανος  ευωχία 
Ιξεργάση  (ΕαΓ.  Ηίρρ.607)•  διαφ^είρΐί  [62] 
έξερεείνων  {μ  269)*  έξερεννων  (3073) 

^£βρ^]7  (ΟβΠίιη.  (τ.  ΙΧΥΠ  4)'  ^ζι^χν  ••• 

έξερεύειν  έξερευνεΐν 

έξέρενχα'  έξηρεύνηχα  [67]    30 


ί  ξερέ  ω    (8ορΙι.   Αί.  423,    Λ  212)•    λέ^ο. 

[Αά6β]   [99-02] 
ή^έξέρεχτα'  έχπέση 

ίξερίπν  («^  ^1^)*  ^^'^^^ΤΌ  [^} 

ίξέρπειν   (οί.  Χβη.  Αη.  ΥΠ  1,  6)'   έξιέναί, 

[67.68] 

έξερηνσαΐ'  έξολισθησαι 

έξέρρον  έξεηορενοντο 

έξέρρενσας'  ίπ*  έμ^  άφίξαι,  ήτοι  έχΐ  των 

νεύρων  (έξέρρωσας)  [72—74] 

έξερύσασχεν  (^Γ490)•  -^έχφύναι 
έξΒρω'  ίξ(ετ)άζω 

Ιξεσα•  ίξω&εν,  Αάχωνες  (τ.  ίντεσα)       [78] 
^ξεσίας*  πρεσβείας 

{έξεσχληχότες'  ξηραν&έντες^  οί.  3893) 
έξ  ίσχον  ύπήρχον  [81] 

^ξέσμων   (ΗβΓοά.  III  148)*    έσμηχον.  χαί 

ίαμων  δϊ  τδ  αυτό 
έξεαταχότα'  εΙς  δίχην  χεχληχάτα 
Ιξεστηχώς  οίνος'  ό  όξίνης  [85.  86] 

ίξέστην  (ΡΙιΠίρρ!^.  Γγ.  Υ  ρ.476)-  έ^αύμασα. 

φηλάγην  [3742)  [88] 

έξέστησεν  (Ευτ. ίη 267,  ΟλΓοίηί)*  εΙςΒχστα- 

σιν  ήγαγεν 
έξέύτρε^εν  μετέβαλεν 
έξ  εστίας  άρχεσ^αι•  παροιμία 
εξετάζεται*   αριθμείται  ή^ού  δεόντως 

ίξέτειον  έχ  τούτου  τοΰ  ίτους,  οίον  έηέ" 
τειον  [99—380]] 


€00.  29  Ιβ^θ&λΙυΓ  ροβΐ  43:  έξέπλη  36  κρομαξόνων  81  έξέηαλτον  έξεπήδησαν 
^  έξε\  ^x^[  34  ίηόρ^σαν  (87  οί.  έξήκιλεν^  ίχπέλει  Ζ»  έξ  εφόδου•  έξ  επιδρομής 
€γτ.)  ^Ι  ίξεπίταξεν  Ρθ8(43:29  ^πολέμους  51  |σ£ΐ  5ί8  6ϋ  ίξερευεΐν  (τ, 
έρευε)  έξευρειν  56  έξερεύεχα  66  έξερπετεΐν  ίξεΐναι  (έξίναι'ί)  67  έξερεΰσαι 
ΊΟ  έξέρον  71  έξέρρωσας  77  έξέσας  &^  έξέσιον  9Λ  έξεστηχότα  84  έ£β- 
στιχός       86  έπεξουσιασταί 

ΗΕ9.  28  έξενάριξας  (0  673)-  έσχύλευσας  (3876)  24  έξενάριξεν  (^488)•  ίσχύ- 
λευσεν.  άπέχτεινεν  Α  Ι  ξ  ένάρων  (Ι  188)-  έχ  των  σχύλων  26  έξ  ^Ενετών  (Β  862)* 
πόλις  Παφλανονίας  27  έξ  ένοπής  {Π  782ν  έχ  τής  [Λάτης^  ή  βοής  86  έξεπίτασεν 
(Ργοτ.  XIII  16)*  ήπλωσεν.  άνέφξεν  42  έξ  επιδιφριάοος  πυματης  (Κ  476)*  έξ  άχρας 
τής  άντυγος  τοΰ  δίφοου.  έχ  της  έπιβάσεως,  τον  παραβάτου  γάο.  του  δίφρου  χαΧ  τοΰτο  [το] 
μέρος  46  έξεπραθομεν  {Α  126)-  έξεπορθησαμεν  52  έξερέηνεν  (1672)*  ήρώτησεν 
νί  έξερεύμην  (ξ  232)*  εξαίρετα  έλάμβανον  (3626)  Αά  58:  [ι)  τήν  έπιΒνμίαν  έπλήρωσαν 
(3766)  59  έξ  έρέβευς  (θ  368)•  έχ  τοΰ  σχότους  60  έξ  έρέβευσφιν  (1672)•  έχ  τοΰ 
Ιοέβους^  δ  έστιν  σχότους  61  έξέρημα  (II  ΡβίΓ.  II  22)  62  έξερεύξεται  (Εχοά.  ΥΙΙΙ  3)• 
έξενέγχη  (διενέγχει  οοά.)         65  έξ  έρον  έντο  (Β  432)*  Ιξηνεγχαν  τον  έρωτα ,  τουτέστιν  τήν 


όημηγορίαν,  άπαίτησιν,  χρήματα  85  έξέσσυτο*  ίξώρμησεν  (01),  έξήρχετο  86  έξέσται 
(Ι  Μ8€0.  ΧΙΥ  44)•  έπ*  εξουσίας  έσται  88  έξεστί'  δυνατόν  ....  93  έξέτααον  {Α  460)- 
έξέχοιραν  94  έ^εταννσθτ/  (0  271)•  ήπλώθη  95  ^£^^α(^1^  (δβρίβηΐ.  Ι  9)•  βασανισμός 
96  έξετασμός  (Ρτοτ.  Ι  39)*  χρ^ιτι^  ^ρόη/σι^  97  έξετείλειον  (Ι  493)•  ^ιτλτ^ρβΜταν 
99  έξέτηξας  (?».  ΧΧΧΥΙΙΙ  12)•  άνήλωσας  8800  ^Ιέη^ίβν  (Ρβ.  ΟΧΥΠΙ  139)•  έλέπτυνεν 
1  έξ  έτι  τοΰ  {Ι  106)•  έέ  έχείνου  τοΰ  χρόνου  (Ο〧.  Νη•  €•  XIII  67  ρ.  66  ϋτ.) 


559 


ίξβτμή^ιΐ  —  ίξη^^ 


έξετμήΒ^η'  διεκόπη 

4ξε€ΟξευσΒν  (βοΐι.  ΕαΓ.  ΑηάΓ.  364)*  έ|έ- 

ηεσεν  (τον  προσήκοντος)  [4] 

ίξετρίβετο'  σφόδρα  έχοσμ£Ϊτο 
έξευασμένον  τεθνεώτος^  {αϋον)  γενομέ» 

ναν  (έξην—) 
εξευγενίσω*  Ιλεν9εροποιήσω 
εξενδίασεν  εύδίαν  ίποίησεν  [0] 

ίξ  εύετηρίας•  έξ  ευδαιμονίας  [11] 

^ξενμαρίσ^η*  παρεσχευάοΒη 
εξενμενίσασ^αι*  έξιλεωσαοΒαι,  ίξιλάσχε^ 

σ^αι 
έξενμενίσονταΐ'  Ιξιλεώσονταί  [15] 

£^  εύπατριδάν  (ΤΙιοοογ.  XVIII  53)•  έ£  ευ- 
γενών 
ή^έξενχοααΐ'    άφίξομαι    (Ιλεύσομαιί) 

[18-»] 
εξέφαινον  ύπέφαινον  [12] 

έξεφαύλιζον  ίξεντέλιζον  (τ.  έφαύλιξσν) 

[24] 
εξέφ9•ιτο  (4ΐ63;έ320)'   έξέφ^ρτο.  ίδε- 

δαηάνητο 
ίξεφόρονν  έξέφερον 
έξέφρηχεν  άφήχεν  (ν.  Ιηέφψίαν) 
Ιξέφν  (ΕιΐΓ.ίΓ.594•  έξ)εβλόστησεν  [29.  80] 
Ιξεχαρνβδαάν&η  ( — ίσΒη)'  άνεπόΒη 
έξέχεαν  δρχια'  οίον  παρέβησαν 
ίξέχειν    (ΟβηοβΙΗ.    1071,    3)•    άνατέλλειν 

^[λ^ον 
εξεχ*  ίμεννη*  χωρίς  ί μου.  Λάχωνες 
εξέχεσ^αΐ'  έξέχειν  [86] 

έξείράμενος  (Α€θΐ68)*  χατασχών,  περιπλα- 

χείς  (ν.  ίμμα) 
έξέωσαν  (ΤΗυο.  II  90,  6)*  ίξώρισαν^  χατέ- 

βαΧον^  ή  έξέβαλον 
^ίηβος  (οί.  Α68€ΐι.  8βρ*.  11)•  ί|©  της  ήβης. 

τριάχοντα  πέντε  ετών 


10 


20 


30 


ίξηγεϊσ^αι  (Ίϊμο.  Ι  71,  7)•  ήγεΐύ^αι  [41] 
^£ι?χΐ7'τ4ί'   (Βοροΐ.  (τ.  XXIII  645)•  ό  περί 

ΙερεΙων  χαϊ  διοσημιών  έξηγουμ£νσς 
έξηγοΰ  (ΑββοΙι.Εοιιι.ΟΟΟ)•  ηα9ηγον  [44—41] 
έξήΐα'  θυμιάματα  (^ϊα^) 
έζχ^χασμένοΐ'  όμοΐΰ^θέντες 
^Εξηχεστίδης  (?ϊϊτγΏΪ€Ϊι.  €θη.  II  ρ.  588)• 

μοχθηρός  συχοφάντης 
*Εξήχεστος  (€οη.  ίη €ΧΧ ΥΠ  ρ. 636) *  ήτοι- 

ριηχώς.  όθεν  χαΧ  τους  πρωχτούς  όμωνύμως 

'Εξηχέστονς  ίλεγον 
ΈξηχεστιδαΧχίδαι    (€οιηί€•  IV  ρ.  636)* 

παρά    τόν    Έξηχεστίδην    χαϊ    *Αλχ{ε)ίδην 

τους  χιθαρφδονς 
ίξήλατον  (1ί  295)'   εύποίητον.    ή  Ιξ  πτυ- 

ίξήΧατος'  συντειτριμμένος  [5§] 

ίξηΧενθέρωται  6  δοΰΧος^  ό  όέ  πράγματος 
άηολνβεϊς  ήλευθέρωται  [57] 

$ξηλιασμένον•  χεχαυμένον  ύπό  τον  ήλΙου 
(II  Κ«β;.  XXI  14  ?) 

έξ  ήλιθιότητος'  έξ  αναισθησίας 

ή^ίξηλίμβωρ'  ίβλεπε,  Αάχωνες 

^ίξηλίφαμεν  έξεχαθάραμεν 

έξ-ήλυξεν  (Εατ.  Ημ.  1194)-  έξέφυγ^ρ  (ψ. 
<λ-)  [68] 

{ίξήμβλω-  έξέτρωσεν)  τ.  3635 

έξήμβλωσαν  (ΡΙβΙ.  ΤΗαβΙ.  150  Ε)•  έσ- 
τρωσαν,  έξέφθειραν,  ού  διέύΟΗίαν 

έξήμενσαΐ'  άπο(χε)χΙνησαι 

ίξημμέ(ν)οΐ'  έχδεδεμένοι,  ή  Μεδυμένοι 

ίξημερωσαι  (ΗβΓοά.  Ι  126)*  ήμεροποιήσαι 

[68] 

έξημοιβαί'  ίτεραι  (ν.  3565) 

έξημπέδου  (Χβη.  Ογν.  III  1,  21)•  Ιλυε  τά 
Ιμπεδα 

έξη  ν*  έξεγένοντο  (ΓβεΙβ).  ή  δχη^ατόν  ην 


€00.  8806  τεθνεώτου  7  \ήσω  9  ένέρρι^ε  10  εύετησίας  16  ευπατρί- 
δων 25  |ι;το,  δ — ετο  27  (άπέφρησαν,  είσέφρηχεν)  34  έξεχέμεναι  88  εξόρισαν 
42  διοσημείων  49  έξηρχασμένοι  50  \ήδης  51  ήταιριχός  52  έξήχεστομαλ- 
χίδαι  περί  61  έξηλοίαμεν  62  έξ-ήλοισεν  65  έξημενσαι^  άποχινησαι  70  1«^β- 
ΒιΙιΐΓ  έξηπέδου  ρο^Ι  3881 

ΗΕδ.  4  έξετράπησαν  (Ι  ΤίαιοΙΙι.  1  6)•  έξέχλιναν  9  έξέτρωσεν  (δ^ιηιη.  ΙοΙ>.  XXI 
10)•  έξήμβλωσεν^  έρριιρε  τό  βρέφος  11  έξ  εύηγεσίης  (τ  114)•  έξ  ευδαιμονίας  15  ^| 
εύνής  (2  336)•  έχ  χαίτης  18  έξ  ευωνύμων  (Μ&ΚΗ.  XXV  33)•  ^|  άοιστερων  19  έξ- 
εφαάνθη•  έφάνη  ( ^ 468)  20  έξεφάνη  (Σ248)•  φανερός  ένένετο  »  έξέφατο*  δεδα- 
πανητο  (3825,  ηοη  έξεπέφατο)  24  ^|  εφημερίας  (Ι«ιιο.Ι5)•  ίχ  τοϋ  συνεχούς  ....  29  Ι£- 
εφύρθης  (ίετενη.  III  2)•  έμιάνθης  80  έξεφύσησα  (Ηι^;;.  Ι  9  Μλΐ.  Ι  13)•  διεσχόρπωα. 
[ίξεφυσίασα],  έβδελυξάμην  86  έξεχΰθησαν  (ΤΗΓβη.  IV  1)*  ήφανίαθησαν  41  έξηγή- 
σατο  (Ιοβηη.  1  18)•  ήρμηνενσε  44  έξηγορίαν  (Ιο5.  XXII  22)•  έπαγγελίαν  45  έξηγο- 
ρηχώς'  έξειρηχώς  4^  έξήηταΐ'  ήρτηται,  χρέμαται  (3884^)  47  έξύθνψεν'  έξάαυσεν 
(36541»)  55  έξηλέχατα'  φανερός  γενόμενα  (έξέλεγχτα^  57  ίξήλατον  (1ί295)'  ψιλως 
μέν  έξ  ελασμάτων  χαϊ  πτυχόν  συγχείμενον*  δασεως  όέ  έξαπτυχσυ  68  έξημεροι*  πραΰνει 
68  έξημοιβά  {θ  249)•  άλλαχτά  διά  τό  πλήθος 


561 


ίξήμαρ9  —  ίξίτήρία 


562 


έξηνδρωμένον  όρ&ιάξοντα 
έξηνήσαμ^ν  (— ι5σβμ€ν?)•  έξίβάλομεν 
'^έξην  η^η σάμην  διήλ^ον.  άνέγνων  [Λά  75] 

^ξήνιο^^    αλλότριοι,   ηαρά  τό  ίξω   ήνΙων 

γενέσΒαΐ'  ηνία  όέ  τά  λωρα'  ανυπόταχτοι 
έξηνιον  ίξω  τον  ξυγον 
έξηντληχέναι  (Ειιγ. ΜβΑ• 79) *  έξανατλήσαι 
(ίξνονή^η-  κατηντλήθη  €ί.  3689)  10 

έξηκάτησεν  (Αγ.  Υββρ.  1291)-  έξεηλάνηαν 

[ϋΐ] 
έξηχειρώσ&αΐ'  ήηειρον  γενέσθαι 
•^ έξηχέτριπταΐ'  δεδοΛάνηται,  Δάχατνες 
{ίξήηταΐ'  ήρττμαί,   χρέμαται  ΰί.  ένήφθαι) 

[84.  85] 
^^Ι/ρι/μένι^ν*  ύιρονμένην,  τιν^ς  έξηερμέ^ 

νην  (τϋ€Χβ) 
έξήριχεν  (ΗίρροοΓ.  III  ρ.  58)*  έξέηεσεν 
•|•^^Ι^ρι;ντα4•  έξηριήμωνται  20 

Ιξηρτημένοΐ'  κρεμάμενοι,  ή  χεχοσμημένοι 

(8(1  — υμένοι) 
έξηρ(ω)ησαν  {Ψ  468)  •  ίξώρμησαν        [91] 
έ^ησχημένον  δυσνόητον  [08] 

Ιξ-ητααμένος*  δεδοχιμασμένος 
έξ'ήτησαν*  'ζτησαν,   έδνοωπηοαν,  καρεχά- 

λεσαν 
έξηυλημένον   άχρηστον.   αΐ  γάρ  ηαλαιαΐ 

γλωσσίδες  των  αυλών  έξηυλημέναι  έλέ- 

γοντο,  χάί  αΐ  χατατετριμμέναι  30 

"^  έξήχμησαν  ηρήμωνται '  διά  τό  τά  ξόανα 

άπολελουίέναι  αυτούς*  ή  δτι  ούχ  έχέ&νον 

αύτόΒι  οΐ  βάρβαροι  των  θέων 
ίξηχείτο*  ίξηκούετο  [00] 

έξιατρός'  ίχθυτικός 
έξιεροΰν  χρήματα  θεοΐς  έηαγγέΧλεσθαι 
ίξιθυίω'  Ιξω  κα&ίσω  [3903.  4] 


ίξιχμάζεταΐ'  έξόλλνται  [6] 

έξίχνούμενον  έξαρχοΰν.  έχδνόμενον 
έξιχόρ  (Ι.8ΰθΐΐ€8)*  έχτιχός  [^^12] 

ίξίλλειν  []  χωλύειν,   -^χτείνειν    [βά  13] 

[14] 
έξίνεΐ'  έηέσβενν(υ)εν 
{ίξινησάμην  έξεφόρησα εί. άχεξινησάμην) 
έξινώμενον  έχκενούμενον.  έκστραγγιξό- 
μενον  λέγεται  όέ  έπΙ  των  χολήν  καθαιρο- 
μένων 
έξιον&Ιζω* 

έξιονθίζω  τρίχα 
ίκδίδωμι.  ίστι  γάρ  Ιονθος  ^ίζα  τριχών, 
ή  (τό)  ύηερέχον  [18] 

έξιηοΰται*  έκηιέξεται 
^ξις'  ^}θος^  [ή]  έκ  του  Ιχειν,    φρόνησις. 

συνήθεια 
έζίσμη'  ίξοδος 

έξ  Ισοστασίου*  έξ  Ισου'  έκ  του  όμοιου 

[23.  24] 
έξίστααθαί'  διαφθείρεσθαι  (άβ  ναρρα) 
έξίσταται*  εκπλήττεται 
έξίστη'  ίξέπλιιττε 
ή^έξίστιον  ϊχθιστον 
\^ξιατον  ίερεΐον 
έξιστορήσαντες  (ΗβΓοά.  VII  195)*    άνα- 

ξητήσαντες 
έξίταλα•  άναλώματα  (τ.  ίααίταλα) 
έξίτηλα    (ΗβΓοά.   Ι   1)*    ασθενή,    ανόητα, 
άχρηστα,  αδόκιμα  [αά  32] 

έξιτηλία'  μωρία 

έξίτηλον   (ΑββοΙι.  ίτ,  157)*  εξώλες  (ΗβΓοά. 

Υ  39).   άμαυρόν,  ή  τό  άπολλύμενον  ηαρά 

τό  έξιέναι,  δ  έστιν  έξελθεΐν.  ή  άνόητον 

έξίτηλος'  υπερήφανος,  βλάξ,  διεφθαρμένος 

εξιτήρια*  ήμερα,  έν  η   τάς  αρχάς  άπετί- 

θεντο  *Αθήνησιν 


€0Ό,  73  \ομένον  77  ήλοίω  όέ  —  άν%>ποταχτ,,  79  έξηντημέναι,  έξαπατη- 
σαι  ΡθΒΐ81:  έξηπέδου,  €ί.  3870  83^  εί.  έξΊ}ηται  9Λ  τί  ήρεμένην  87  έξήρηπεν, 
εξέπεμίρεν  {^ξήρευτε  εοά.  ΥαΙ.  ΗίρροεΓ.)  96  έξηυλίδες  έλ\  99  έξηχειτο  3902  (έξει 
θύσω,  ^£α>  καθαγίσω  Μβίηβΐιβ)  1  εΙσδ\  ^  έξικορ  (15  άποξίννυναι  ίζινεν  ζείναμεν) 
16  Ικνενούμενον  17  έξιονδίζω  19  έξίπιται  21  έξίθνη  80  Ι^^εύ&ΙυΓ ρο8^  3921  34  έξαλλα 
άλμνρόν 

ΗΕδ.  Αά  75:  έξεφόρησα  (ν.  έ|ιν— )  76  ίξηνέριξας  (Π  692)*  έσκύλευσας.  άνεΐλες 
(3723)  81  εξήπαφεν  (ξ  379)•  ήηάτησεν  84  έξήπιλεν*  έξεγένετο  (έξέηελεν)  85  έξ- 
ηρεύξατο  (Ρβ.ΧΙΙΥΙ)•  προεβάλετο  91  έξης  (6449  Ια(Ι.ΧΧ48)*  εφεξής  93  έξησκλη- 
κοτες-  ξηρανθέντες  (3779»>)        9^  έξήχηται  (Ι  ΤΙιβββ.  Ι  8)*  έξήλθεν,  έκηρύχθη        3903  Ιξ- 

4^νν£4  (Ο  410)*  ορθοί      4  έξικνεϊσθαί'  χωρεϊν      6  εξικνείται* 9  έξίκοιτο' 

ηαραγένοιτο  (ν.  έξείκοιτο)  10  έξιλάσσεται  (Ε.6τί(.  ΧΥΙ  33)*  ηροσεύξεται,  πραΰνει  (βίε) 
11  έξιλάσκεσθαι  ([.XX) *   έξευμενίσασθαι  12  έξίλασμα   (Ι  Κε^^.  XII  3)*   άντίλυτρον, 

άνακ..  τικόν  δώηον  (Ρβ.  ΧίΥΙΙΙ  7)  Α<1  13:  άηείργειν  —  έχβάλλειν  (ΜοβΓίδ)  14  έξίμεναι 
(τ.  διεξιμέναι)*  έξαφήναι,  έξελθεϊν  (Λ 530)  18  έξιηόμενος'  καθαιρόμενος  χολήν,  ή  Ιξεμών, 
ή  έκρέων  (έξινωμένος)  23  έξιστακέναι  (ΑεΙ.  Αρρ.  ΥΙ11  11)*  ^αυμάσαι  24  έξίσταντο 
(ΑεΙ.  Αρρ.  11  7)•  έθαύμαζον       Α4  32:  ^γγύς  αφανισμού  (β^ϊ»τ.  ΥΙ1Ι  13) 

36 


563 


1{*«ιίβ*•»  —  ϊξι»μίς 


Μ4 


[«^ 


[Μ] 


ίξιτήριον  έ(υ)χτίχάν 
έξιτητός*  Ικκορ8υόμ£9ύς 
έξιχνεύεΐ'  έξερενρ^  άναζιιτεί 
1{μβτρα*  έξάμετρα 

•^έξόβλητον  ίξόρίοτον,  άηόβλητον      [43] 
έξοδήσαι•  Ιξοδεϋσαι  [45] 

έξόδιοι  νόμοι  (€ηϋη.  Γγ.  €Ι•ΧΧ)*  δι  άν 
ηάντες  έζελεύσονται  [47] 

Ιξονομαχλ-ήδην   (Χ  416)*    ίξ   ονόματος 

χαλών 
Ιξονομάσεις'  ονομάσεις  [50] 

ίξοντες'  Ιχοντες 
έξ  δνυχος*  ηαροιμια 
έίοηλίσας  (ΗβΓοά.  VII  100)*  οΛλΙσΛσ&αι 

χελενσας 
Ιξ  όκός*  έχ  της  φωνής 
έξορίζειν  όρόν  έχηιέζειν  τυρον 

εξορίζομαι• 

έξόριστος'  των  όρων  έχτός 
έξορμ^ί'  έχίτηδ^,  ίξεισιν.  ίχτρέχει 
ίξορμενίξεις  (οί.  βορίι.  Γγ.  294)*  Ιχχεχαύ- 
ληχας,  ίχχέχνσαι  [61] 

Ιξορχήσομαι•  χλευάσω,  ύβρΙσω 
Ιξοσιοΰν  διχαιονν 
ίίξοσιούσ^ω  (Εαη  Β&οοίι.  70)*   όσιο;  /«- 

νέσ&ω 
εζοστραχισ^^• ΙξορισΟιρ *  Ιχεώή €ΐς δστρα- 
χον  Ιγραφον  τάς  ίξορίας  [β7 — 70] 

ίξου^α  (03φΓίΙ)•  έχτός 
έξου^ενεϊ•  ηαραχρίνει 
έξον^ενούμενοΐ'  χατευτελιζόμενοι 
έξουλάς'  ίχβολάς  (νηΐυα  βίβεΐίεία) 
^ξονλης  δίχη  (ΡΙΐΓχηίοΙι.  ΰοιη. £γ. IV  ρ.  596) * 
έξούλης  διχάζεται  τις,  όταν  φάσχχι  χατέ- 
χεσ^αι  αύτοΰ   χτημά  τι  επιβάλλον  αύτφ' 
όπερ    Ιλλειν    λέγεται,    τουτέστιν  έχβάλ- 
λειν 
ίξ  ούριου*  έξ  έηιτηδείου  άνεμου  [77] 

εξοφρυωμένοι•    Ιίτηρμένοι,    υπερήφανοι 
(««-)  [79] 


ίξοχετευόμενα'  έχρέοντα,  ή  έητός  Ιχοντα 
τους  ύδρηγούς  [81] 

Ιξοχώτατος  (ΕυΓ.  8αρρ1.  889)*  ύκέρταιτος 

εξόχως•   ύπερβαλλόντως,  χαλλίστως•  πάνυ 

[84.85] 

έξυδαροΰταΐ'  έξυδατοΰται 

έξυδατισ^-έν  ώς  ύδωρ 

έξ  ύμάλων  (Α€ο1«β)' 

(ίξ  ύμοίων)  έξ  όμοιων  Α«οΙβ8 
10    έ£  ύ  π  αρχή  ς  (8ορΙι.  Ο.  Τ.  132)•  έξ  ά^ς 

έξ  ύπερ•^χέμων'  έ{  υπεροχής,  ίχ  χορυφής 

έξύπισ^α  (Αίοαβιιβ)*  έχ  τοϋ  όπΙσω 

έξ  ύπογύου  (ΡΙβΙο  ΆϋΜΧ.  235  €)*  έχ  τον 
σύνεγγυς 

έξυσ*  άσχήσασα  {5  179)*  ύφάνασα 

έξυσε  ν  ίδημιούργησεν 

έξυφήνας'  χατασχευάσας 

έξω  άμέλγέται  (ΗίρρροοΓ.  III  ψ.  60  Κ)- 
έχ^λίβεται 
20    έξωβάδια'  ένώτια,  Αάχωνες 

έξώγχουν  Ι^απτον  (Εατ.  Ογ.  402).    έμε- 
γάλυνον 

έξώγχωσεν  ύίρωσεν 

-^έξωγύρου'  εύχαταπρίστου  [•4  4000] 

ίξω  γλαύχε'  [2] 

έξώχειλεν    έξέπεσεν,   έχ  μίταφ^ράς  των 
πλοίων 

έξώχελ{λ)ον•  έξήλ&ον 

έξώχοιτος•  Ιξω  χοιταζόμενος 
^    έξώχοιτος  (ΟΙββΓεΙιαβ) *  είδος  Ιχ/^ος,  (6) 
χάί  άδωνις 

•^έξωλαΐμας'  ούχ  αίσιους  (έξώλεας)τ 

έξώλης'  χίναιδος 

έξώλιγξε-  ωλισ^εν  [10.  11] 

ίξωμίς'  χιτών  όμον  χαϊ  Ιμάτιον,  τήν  γάρ 
έχατέρου  χρείαν  παρείχεν  *  χαϊ  χιτώνος  μ^ν 
διά  το  ζώννυσ&αι,  ιματίου  όέ  δτι  το  ίτε- 
ρον  μέρος  άνεβάλλετο,  παρ*  δ  χαϊ  οΐ  χωμι- 
χοϊ  (8ηοη.  εΧΧνίΙΙ)  ότέ  μίν  ίνδυ9ι  ότέ 
40        όέ  περιβαλοΰ  .... 


σας  «υ  ίξουοενωχασι  {,ι  κρ^.  νιιι  /}*  χατευτελισαν  ίί  εξουσιν  {Γϋ  οι;*  $φεξουσΐ9 
79  ίξ  όχέων  (Γ  29)•  έχ  των  αρμάτων  81  έξοχος  (Β  ί18ν  ίνδοξος,  ίνάρετος  84  έξοχον 
(Β  483)*  Ικπρεπές  ^  Ιξπέδιτον  ,,,.  Κά  4000:  τους  χειμαζόμενους  εν  θαΛάσσρ  φασί 
λέγειν,  παροιμιώδες  δέ•  ίπεϊ  δοχεί  ό  γλαύχος  φανείς  χειμώνα  σημαίνειν  2  Ιξώδια'  ΐξοδος. 
εξώδια  10  έξώλλνται*  άπόλλυται  11  ϊξωμβρισεν  (8ίηβ.  Ι  19)*  Ιχήγασεν  οξέως, 
ή  έπήνεγχεν 


666 


Ιξωμος  —  ίη^δοντος 


566 


€ξωμος*  χιτών  δαυλιχός 

ίξωμόσατο*  ώζηγόρενσερ 

ίξωμοσία  (Αγ.  ΕοοΙ.  1026)*  άρνησις  μβφ' 

δρκον 
^1  ων  Ιων  ^ξω  χων  χρασίμων  ηραγμΛτων 
^{ω'ιτα^βν  (οί.  Ρίηά.  ΙβΙΙιιη.  1 11) '  έξέαΒμχεν 
ίξώκίον  έχχοηορ.  ίξω 
έξωραϊσμένον   κεχοσμηρίένον ^  κεχαλλω- 

ηισμένον 
έξώργησα•  έξεγύμνωσα  [α4  20]    10 

έξώροις'  γραίαις,  ή  γέρονσιν 
ίξωρον  τάν  παρηκμακότα^  άχαιρον,  "ή  ηα- 

λαών  [23—25] 

έξωσω•  άχώοω^  ΙκβαΧω 
έξώστρα'  ΙπΙ  της  σκηνής  τό  έκκνχλωμα 

έ^ωβτρακίσ^'η* 

Ι^ω  Τ€  κάγης'  (καΧ)  έξω  ηαγίδος 

έξω  χριαχαδος'    οΐ  μή  μεταλαμβάνοντες 

Λαίδες  •ή  άγχιατείς  κλήρου  τελευτησαντός 

τίνος  *Α&ήνησιν  ίκαλοϋντο  20 

έζωτιχάς  δίχας*  τάς  ξενιχάς  [32] 

έξώτρννεν  ίξέπεισεν 
έξώφελλεν  (ο  18)*  έκυίολύ  ηνζησεν 
^ίωχέτενται•  [ζά  35] 

έξφχοντο•  Ιξεαορενοντο 
ε  ο,   ^οιο^   εθθν*    ταύτα    ΙσοδνναμεΙ'    χαί 

όρ^οτονονμενα    δηλοϊ    έαντον    ή    εαυτής, 

ίγκλινόμενα  δέ  αντου  αυτής 
Ιο  ι*  Ισται.  εΐη  {β  333  €ι11.  Ιοτ.  1),  γένοιτο, 

ύπαρχοι:  [λά  88]    30 

Ιοίχεν    [&ά  39]    δοκεΐ.   αρμόζει,   φαίνεται 

[40] 
ίοικός'  πρέπον,  δμοιον  [42.  43] 

εοιμί'  έμβάλλοιμι 
έοΐο  {Β  662)*  του  αντου.  ή  εαυτού 
^ 0401  (^4  83)•  τοις  έαυτοΰ  [47] 

Ιόληται  (ΜοβοΙι.  Π  74 1)*  τετάραχται.  έπτάτι^ 

ται,  ώδύνηται  [49] 


ϊολότα  σ'*  είλημένον  [51 — 65] 

έοργεν  (Β  272)*  Ιπραξεν.  εϊργασται,  διέΒψ 

χεν  (τ.  ίωργεν) 
έοργίξεταΐ'  τορυνδται,  ίόργη  γάρ  ή  το- 

ρύνη 
έορτα{ι)'  Ιδοξε,  χρεμναται  (ΑβοΙββΙ) 
'^^όρτας'  άρεσχούσας,  χαλάς  (νεόρτους^) 
Έορτος  (ΤΙιυο.  II  99)•  ή  Έορδός-  Μακε- 
δών, άπό  ί^ους 
•[ίορ'  &υγάτηρ.  ανεψιός 
ΊΊορεί*  «τροοι^χοΙ^τε;,  αυγγενείς 
έοσσητήρ    (Αβοΐββ)•    επίκουρος,    τιμωρός, 
άντϊ  του  άοσσητήρ  [08.  64] 

έπάβολος  (ΤΙιβοατ. XXVIII 2)•  επιτυχών  [67] 
έπαγγέλωσιν  (ΤΙιαο.  V  47,  3;•  χελευσωσιν 
ίπαγγεϊλαΐ'  έχκαλέσαι,  έντυχεΐν 
επαγγελία*  ύπόσχεσις,   χαϊ  έπάγγελ)ια 
έπαγγέλλχ^'  κελεύεις 
έπάγεί'  επιφέρει,  ένποιει.  Θηρεύει (ύ. ήχ^αι) 

ίπάγη-  ίστερείάθη.  ίπηχ9η  (Κ  374  Χ  276). 

ένεφυτεύθη.   αννεπλάοΒη,   έγένετο.  άς  χαί 

άρματοπηγός  λέγεται 
ϊπαγίνηκεν  ίπήγεν 

έπαγκομίξεσΘαί'  έπανάγεσ&αι  [77] 

Ιπαγορίαν  έχεί'  έπίμωμός  έστιν 
ίπαγρον*  άγρεντιχόν,  άγριον•  έν  τφ  άγρεύ- 

ειν  ευτυχή 
έπαγχάλιξον  άκρατον  έπίχεον  (έπεγ — ) 
Ιπαγχάσαο^ε'  έπαναχωρήσατε  [82] 
έπάγω'  επιφέρω 
*   επαγόμενα,    τά  έπαχΘέντα.    έφολκά 

(Τΐιυε.  IV  88.  108,  4).   ή  άπατητιχά 
ή^έπαγωγάς'  αΙχμαλωσίας  [86] 

ή^έπαγώγιον  άνηρτισμένον 
•^έπάγων  ηάφνήδιος.  χασάνδρα 
έπαγωνιεΐταΐ'  φιλονεικήσει 
Ιπφδοντος*  φάρμακου 


€0Ό.  Ιβέξωνέφν  20  ίξωργης  (άβηηάανϋ  ρΐαηάβηι)  26  έκβάλλω  29  έξω  τ  αι 
30  έξωστρ]  —  ^χαλεΓτο  33  έξέπασεν  84  ηύξήΘησαν  ^  έξωχεύτεται  45  αντοΰ 
50  Ι  τα;,  είλημμένον        57  όργίς        60  ή  έορδος        65  εολον;   €3ΤΓ.  Β  Γ.  έοχμόν        75  ντησεν 


76  έπαγκωνίξεσ&αι  (ο(,  έπαναχ9έντα) 
81  Ι ^ αϊ       89  φιλονεικεΐ 


79  έντυχεΐν         80  έπαγλαίξον  —  ΐπίχεον 


ΗΕ9.  Αά  20:  έξώροις  23  έξώσΘη  (ν.  1.  II  ΡκαΙ.  ΧΧΥΙ  21)•  έξεβλήΒη  24  έξω- 
σΘησε'  κατεβλήθη,  κατέπεσεν  25  εξ  ω  σον  (?β.  V  12)•  άπωσαι.  ίκβαλλαι  82  ί^  ωτει- 
λής  {Δ  140)•  εκ  του  τραύματος  Αά  35:  έπιπολν  ηνξήΘη  Αά  38:  αι3τοϋ,  αυτής  Αά  39: 
ωμοίωται.  πρέπον  εστί  40  έοικέ  τ  οι  (Ι  70)•  πρέπει  σοι  ^2  έοικότα  (γ  125)*  καΘή- 
χοτα.  πρόφοοα.  ώμοιωμένα  43  έ  οικώ  ς  (Β  20)•  ομοιωμένος  47  έοίσιν  (3ί222)*  Ιδίοις, 
οίκείοις  49  έολον  πρόσφορον.  χρηματιστόν  (έσλόν  —  χρηστόν)  51  έολπεν  (φ  317)• 
έλπΙξ€ΐ[ν]  προσδοκεί,  οίεται  ^Ζ  έόν  (Κ 256)•  Ιδιον,  τό  έαυτοΰ.  εαυτόν,  έονος  γένος  (α 216) 
53  ^όντα•  υπάρχοντα  (Α  541),  ^ντα  (Α  352)  54  έόντες  (Π  260)•  ^|  έΘονς  έπιφοιτων- 
τες      ^^  έοργας  (Γ  57)•  είργάσω      63  έον  (β.  ε.  31403)•  του  έαυτοΰ      64  έοχμόν  (5465)• 

67  έπαγγαλιάξων  έπιχαίρων      73  έπαγεΙρειν{Αί2%)'  έπισυναθροίζειν     77  έπα- 

γλος•  χατόΒριξ  (ΡΗΠοΙ.  XIII   ρ.  539)       82  έπατασαομένη*  έχπλαγεΐσα       86  επαγωγή 
(Ι•ΧΧ)  •  συμφορά,  πειρασμός,  ήτοι  τό  όπωσοΰν  κακώς  ίηαγόμενον 

3β* 


567 


ίπ4^*  —  ίηαΙλάξαντΒζ 


ββ8 


έηρίεΐ'  εΛαίρει  άρα  (έηαΐει  άρανί) 
ΙκαεΙείς  (Ατ.  νββρ.  616)*  ίηαχούεις 
ίηαειράμενον  άφαιρονμεναν 
ϊηαείρας  (ΗβΓοά.  Ι  87)*  έηεγείρας 
•^έπαεσσονριον  χατήρογον  [96.  97] 

ΙκαιγΙξοντα  (ο 293)*  αφοΙ>ράτερον πνέοντα 
άνεμον  χαταιγίδες  γάρ  αΐ  των  ανέμων 
έμβοΧαί  [99] 

ίηαιΙ>ενσατο'   τόν  υίόν  ό  χατηρ^  ίκαί- 

δενσε  δέ  δώάσχαλος  10 

^έηαίνέσαντος'  ευφημήσαντος         [410ί] 

ίχαΐειν  {?\»Χ.  €ίτ.  ΥΠ  ρ.  622  Ε)-   αίσ^^ά- 

νεσθαι  [4] 

ή^ίηαΐμονες'  άηόγονοι  (4173)  [β] 

έηαίνους*  τάς  χρίσεις,  χαϊ  τάς  σνμβουλίας. 

χαϊ  τάς  άρχ(αιρ)εσΙας.    Σοφοχλης  θυέστχί 

Σίχνιονίφ   (Γγ.  232).    χαϊ  άλχέοι  (Αίο.  ίτ, 

€ 

129,  ρ.  731),  ταΐς  έχαινήταισιν  [θ] 

ίη'  ΛΙννρων*   Αϊννρα  χωρίον  της  Θάσου    20 

άπό  ΑΙννρου  όνομασ^έν 
έηαΐοΐ'  αίσθάνοιτο.  έπαχονοι  (4213) 
επαΐοντα  (ΡΙβΙ.  ΡγοΙ.  314  Α)*  έηαχούοντα 

[12.  18] 
έχαίρων*   χονφίζων.  υψών   (δορίι..  Ο.  Τ. 

1276) 
έηαΐσαΐ'  αίσ^εσ^αι,  ίπαχοϋσαι.  πεισΒηναι 
εηαισας'  έτνψας,  έπάταξας,  ίηληξας^  Ιδει- 

ρας.  'ζσας^  ΙψαΧας  (ι  Α  έηάεισας) 
ή^ίηαισοί'    χα&ηχοντες,    Ιπΐβάλλοντες    (ν.    30 

έπάσιοι)  [18] 

έηάϊστος  (ΗθΓοΑ.  III  16  ΥΙΙΙ  128)*  φανε- 
ρός, χατάφωρος 
{}  η  αίτια*  έπιτίμια,  τ.  4271) 
επαΐων  ΡΙαΙ.  (Οίν.  Χ  ρ.  610  Α)  *  έπαχονσας  [21] 
έπ*   άχινητοισιν  (ΗββίοΑ.   Ορρ.  750)*    ι; 

τάφος,  ή  λί^ος 
^Επαχμόνιος'  Ποσειδών  ίν  -{-Βοκοτ^ 
έπαχοντισμός'  βόλου  όνομα 


Ιπάχοοί'  οί  μάρτυρες,  χαϊ  οΐ  έπισχοποϋν- 
τες  τάς  διχαστιχάς  ψήφους  (τ.  έπήχοοι) 

Έπάχριος  (Ροΐ^ζβΐ.  Γγ.  Ι  ρ.  869)*  Ζενς.  6 
ίπί  τών  άχρων  τών  ορών  Ιδρυμένος,  έπϊ 
γάρ  τών  ορών  τους  βωμούς  αύτφ  ϊδρυον 
ώς  ίπιπολύ  [27] 

^πάxρισεν  (οί.  ΑββοΗ.  ΟΙι.  932)*  έπέδραμεν 

*Επαχταιος•  Ποσεώών  έν  Σάμφ 

Ιπαχτήρ  (Νιε.  ΤΙι^γ.  668)•  χυνηγός      [31] 

έπαχτηρες  (Ρ  136  τ  438)*  χυνηγοί^  οΐ  τσυς 
χύνας  έπάγοντες  χαϊ  δίχτυα  χαϊ  δόλους  [38] 

Έπάχτιος'  ό  Έρμης  ίν  Σιχυώνι 

έπαχτός  δρχος  (Ιβοεη  1  ρ.  6,  18  €ογ.)- 

[«4  86] 

έπαχτούς'  Μπηγμένους 

Ιπαχτρίδας  (εΓ.  Χβη.  Ηβΐΐ.  1  1,  7)*  τ^ς 
άλιάδας•  έπαχτρείς  γάρ  οί  άλιεΖς  χαϊ 
χα^όλου  οΐ  χννηγοί,  χαϊ  Ιπαχτροχέλης 
(Α€8€ΐιίη.  ΤίιηλΓοΚ.  §  191)  δέ  είδος  πλαίαυ 

έπαχτρίς'  παροιμία• 

δούναι  μέν  εΙς  έπαχτρέων^  λαβείν  δϊ  μη 

[ΑΙ188] 

Μπαχτών  έξωθεν  προσγινομένων  ( Αηβίορίι. 
ίΓ.  IV  ρ.  1099).  ι;  Ιπϊ  τών  αΙγιαλών  ή 
της  πέτρας-  άχτή  γάρ  ή  πέτρα  χαϊ  ό  αΙ- 
γιαλός 

Ιπάχτωσαν  (Η€γο4.  II 96) *  Ιχλ&ααν^  Ιφρά- 
ξαντο 

Ιπαλαξονευόμενον  χατα&ρασυνόμενον 

έπαλαστήσασα  (α 252)*  σχετλιάσασα^  δει- 
νοπα^σασα,  έπιχαλεπηνασα  (▼.  άπαλ — ) 

ΜπαλεΙναΐ'  ίπαλείψαί  {τι  τοίχφ) 

ίπαλείφων  γνμνάζων 

επαλείφοντας•  γυμνάζοντας 

έπαλλαχεϋετο  (ΗβΓοά.  IV  166)*  παλλαχη 
εχρίίτο  [47] 

έπαλλάξαντες  (^359)*  ΙφαμματΙσαντες. 
έπιπλέξαντες.  έναλλάζαντες.  έξ  άντεμβολης 
έπεχτείναντες 


€0Ό,  02  έπαίεις  4101  \μίσαντος  7  σιχυννίω  8.  9  επ*  ΑΙννύρων  οδών 
ΑΙνννρα  χ.  τ.  θρφχης  ά.  Α1νν\  ό.  1^  έπαΐσαι  24  έπαχοντιστής  ΡοΠ.  VII  204  2β  έπά- 
χτισεν  (επελάχτισεν  ΜβΙηβΙ^Λ  30  έπάχτηρον  34  θερμής  35  εΰ&έρετος  37  ή 
χννηγοϊ  έπαχτροκλέης  ^1  ίπαναλα\  42.  43  ροβΐ  4179Ι>;  €ί.  άλεΐναι,  άλίνειν,  χαταλείναι 
46  ρο8ΐ  4143;  παλαχη  χρηται 

ΗΕδ.  96  Ιπαιαν  (7  742)*  Ιπιγείαν  97  έπαΐχδην  (Ρ  699)•  δσον  έπιψαΰσαι 
99  *  *^       '  "^  ... . 

εφόρμησα* 

ραι•  προτρέ\^ .„^_„ ,^, ^ ,. ^^, , 

ζ1  έπαιτοι  {Α  335)*  αίτιοι        27  έπ'  άχροτάτφ  (Β  312)*  επ*  άχρω        31  έπαχτηρεσιν 


δβθ 


ίηαλλαχ9'8ϊΰα  —  ίηαο$όοΙ 


570 


ΐΜαλλαχ^Βίσα'  έχαλλάξασα.  Σοφοχλής 
Εολχίσιν  (Γγ.  321) 

έηαλλήλων  όμσίων 

ί π  άλλε  ν*  -^ίστησεν  [52.  63] 

έπ'  άλλοδαηής-  έχϊ  ξένης  1&5-67] 

^Λαλξις  (Α^βεΙι.  Α^.  365)*  πύργος,  οΐ  των 
τειχών  προμαχώνες  [59] 

^Επαλουσία'  ή  ^Α^ηνα 

έηάλταξα'  ηαλτφ  Ιβαλον 

έηάλυνεν  ίλνοχανεν  {Κ  7).  νγρανεν^  άνέ-    10 
δενσεν.  ή  ίηεηάσ&η,  ή  άηό  της  Λάλης^ 
έλεύχανε  χιόνι 

ίπαλτο'  [αά  63]  έχραδάνΘη.  Ισείσ&η 

Βπα{μ)βλήδην  αναβαλλόμενος,  άναχρουό- 
μενος 

Ικαμειβόμενον  έπαλλαττόμενον         [36] 

έηαμέτραιον  μέτρον  τι  παρά  Κνιδίοις 

-^έχαμετροφανίφ'  έπΙ  ήμέρ.,φ,..,  [69] 

έπαμησόμε&α*  έπιφορησομεν 

έχ*  άμνηοτείφ'  έπ   άμνησιχαχί^  [72]    20 

έχάμονες'  •[ απόγονοι.  άχόλου9οι  [74] 

ίπαμφάλησεν  (Ηίρροη&οΙ.  ίτ,  131)*  έ&αν- 
μααε,  περιεβλέιρατο 

έκαμφιάζοντες'  ίπενδύοντες 

έηαμφίεσαι•  έγχρνιρή;ας 

έηαμφίοχοντες*  Ινδννοντες 

έπ*  άμφω'   έπϊ  τοις  δνσίν 

{έ χάμω  ν  (01ίΐ3Γε1).)*  δούλος,  λάτρις)      [80] 

έχάναγχες  ξχω  (ΑΙΙίοί)•  άνάγχην  εχω 

έχαναγνώναΐ'  Ιξαναγνωρίσαι  30 

Ιχαναξενξαι*  ίπανελθείν 

έχανα&εΐναΐ'  μετα&έο&αι 

έχαναχροϋσαι  (Αγ.  Ανν.  648)*  εΙς  τοΰ- 
χίσω  χωρησαι,  ΙπΧ  των  χωχηλατούντων, 
δταν  οτρέψαντες  τήν  χρύμναν  άναχρούων- 
ται,  ϊνα  εις  τούπίσω  χωρι}σχ/  τό  χλοΐον 

εχαναλή-φομαι  (Χβη.  ίβο.  ΧΠΙ  2)*  επανα- 
λάβω άνωψεν) 


έπαναλύων  έχαναστρέφων 
4καναχτ'ήσιμον'    έχαναχτηναι    Βέλοντα, 

χαϊ  χορενΒηναι 
έχαναρ(ρ)νεταΐ'    μετά   χρίσιν    (ίη  Ατεο^- 

ραρο)  Βύει,'χρέα  δίδωσιν 
έχανάστασις  (ΤΙιυο.  Υ1Π  21)*  εχανέγερσις 
Ικανατείνει*    ίχανατείνεται,     έφήχλωται 

[92] 
ίχαναχΒέντα  (?Η€Γθά.  ΥΠ  194.  ΥΙ  98?)- 

έχαναχομιύΒέντα  [94] 

έχανειχαν  (Τ1ΐ0€.  ΥΙ  60,  4)*  έχεχήρυξαν 
έχανελέσΒαΐ'  έπαναλαβεΐν 
έκανελΒεΐν  {ηετοά.ηί09)'  άναβήναι  [98] 
έπανέρεσΒαι  (ΗίρροεΓ.  1  ρ.90Κ)'  ίπερω- 

τάν  [4200] 

.*  έπαναστρέφειν ,  άναχάμπτειν 

επανέρχεταΐ'   ίπαναατρέφει.   έχ  δευτέρου 

Ιρχεται,  {βπάνειοιν) 
έπανέστησαν  μετ*  αυτούς  άνέστησαν 
έπανέχειν  ύιροϋν  [5] 

έχανήραντο  (Τΐιυο.  ΥΠΙ  48)*  έχανέλαβον. 

χαρά  τό  άραι 
έχ*  άνΒεσιν  (Β  89  Μθ8€ΐι.  II  72)*  έχΐ  τά 

αν9η 
έχανΒραχίδες  (Αγ.  ΑοΗ.  670)•  τά  έχ"  αν- 

Βράχων  όπτωμενα  ΙχΒύδια  (ν.  άχαν — ) 
έχανιτέον  (ΡΙβΙ.  €ίν.  ΥΠ  532  Β)*  έχανο- 

δευτέον 
ι  χ  αν  ιών   (ΡΙλΙ.  1.6$;.  ΙΠ  693  €)•   έχανα- 
στρέφων 
έχαντέλλων  (Ειιγ.  ΡΙιοβη.  105)  *  αναφερών. 

ανατέλλων 
έχ*  άντολαΐς  (ΕυΓ.  Γγ.  485) *  ίπ'  άνατολαΐς 

[13] 
έπάξονται   (Ίϊιιιο.  Ι  81,  2)*    έπιφέρουαι^ 

βαστάξουσιν 
έπαοιδία'  φαρμαχεία,  γοητεία 
έπαοιδοί'  φαρμαχοί,  γόητες 


€00.  (62  Τ1ΐ68.  ΥΙ  οοΐ.  109)  63  ίπέπασεν  ^  έπαβλήδην  (69^*  άμεροφάντωί 
€ί.  Ιφαμεροφαρίφ)  74  εί.  4105.  4155  βΐ  ΟΙΗβΓεΗ.  ΑΙΗ.  ΥΙ  267  Ο  75  \δησεν  791>  \^%ε- 
ΒβΙυΓ  ρθ8ΐ  4154  έπάλλων  81  Ιπανάγχης  84  \Βηναι  86  \λαμβανω  (91  έπανα- 
τέταταΐ'  έφήπλωται})        4201  ρΓΟ  ( ):  έπάνεισιν        11  βοΐιοΐ.  1.  ο.  βάάαηΐ  άναβιβάζων 

ΗΕ8.    52  -[έπάλΒημεν* 53  έπαληΒεΙς  (δ  81)*  πλανηΒείς         55  έπάλ- 

λησεν  ίφ9άρη  (έξεπάλησεν)  56  ίπάλμενος'  πηδήσας  (^421),  ίφορμήσας,  ίφαλόμενος 

{Η  260  ηοη  ΛΊο.  ΤΐιβΓ.  207)  57  επάλξεις  (Μ  258)*  οΐ  προμαχώνες  των  τειχών  59  έπα- 
λογής'  σπονδής  (βά  έπειγωλης),  άνταποδόσεως  (%\,  8ίΓ3€.  Υ  10)  Αά  63:  έφήλατο.  έπέδρα- 
μεν  (φ  140  Ν  643)  66  έπαμεΐίρωμεν  άνταλλάξωμεν  (Ζ  230),  άντώώμεν  69  έπαμή- 
νασατο  (ε  482)•  έπεβάλετο  72  έπαμοιβαδόν  (ε  481)*  εναλλάξ  74  έπαμνναι  {Σ  99)• 
βσηΒη{σαι)  80  έπάναγε  (δίΓβε.  ΧΥΠ  26)•  έπάνελΒε.  επίστρεφε  92  έπ*  άναφορέων 
(Νϋΐη.  IV  10)•  Ιπ  ώμων  94  έπανείτο*  ένεργείτο  (έπονεΐτο)  98  έπανελΒών  (Ργου.|ΙΙΙ 
28)•  προστρέιρας.  δεύτερον  έλΒών  (4205)  4200  έπ*  άνέρΐ'  επάνω  {Ο,ίεζ.  Κθζ.  €.  Ι  238  ηοη 
Ηβ8ίο<1.  ορρ.  523)         5  έπάνηχε  (Ργοτ.  ΙΠ  28)*   ύπόστρειρον  (4198)  13  έχάνιοι  (ηοη 

Ηίρρο».  ΐίΐ  ρ.  370  Κ)  *  άχούοι  (4110) 


571 


ίη*  αηίίΐια  —  Ιηαν%•φάδ»ς 


572 


ίκ*  άη€ίρα  (Χβη. Μ«ιιι. 1 1, 14 ?) *  δυσνόητα, 
Λολλά  [18] 

•\  ΙηαΛοδρόμιον  ή  Ιέρεια  παρά  Ερησίν 

έπαχόρησις'  άηορία 

ίπάρας  (ηοη  Εατ.  Ογ. 286)  *  χουφίσας.  ύ^ώ- 
σας  [22.  28] 

ίκαράαασ^αι  (Ειιγ.  Ι.  Α.  60.  Οβηι.  1268, 
2δ)• 

-^Ικαράμενοί*  οΐ  ηαρά  μοΐραν  ώκολλύμε^ 
νοι  (4240)  [26]    10 

έχάρατος  (Αββοΐιίη.  (Ηβι.  ρ.  69,  34)*  ϊιτι- 
χατάρατος 

ίκ  ά  ρ  γ  €  μο  ς  *  άηοχεχρνμμένος,  ή  νόσος 
οφθαλμών,  Έπάργεμα  γάρ  λέγεται  τά  όμ- 
ματα ^  δταν  ^  τετνφλωμένα  ύπό  λενχωμά- 
των  χαϊ  πάντα  όέ  τά  τυφλά  χαϊ  άφώ- 
τιστα  οΰτως  λέγονται 

ίηάργεμα  (Αβ8€ΐι.  Ργοπι.  499) '  όμματα  τε- 
τυφλωμένα 

ίχάργυρον  μισ&ωτην  (?•  έηάρουρος)  20 

ίκάρη*  έχεντή^η  [22] 

έκαρηξεί'  βοηθήσει  [34] 

έηαρίστερα'  χαχά.  αηδή 

ίχαρχεί'  υπουργεί,  χορηγεί.  βοη^εΙ 

έπαρχές  (Νίο.  ΑΙ.  664)*  αϋταρχες 

Ιπάρχιοΐ'  "^ έμπειροι,  βοηθοί 

ίκάρισμα'  άφανη.  άσημα  (\: Ιπάργεμα) 

έπαρμένοι*  οί  παρά  μοΐραν  άπολλνμενοι 
(4225) 

ίπαρμον  σώμα  χά&υγρον  [42.  48]    30 

^Επαρόητοι  (Χβη.  ΗβΠ.  ΥΙΙ  4)*  τάγμα  Άρ- 
χαδιχόν  μαχιμώτατον.  χαϊ  οΐ  παρά  Άρχάσι 
δημόσιοι  φύλαχες 

ίπαρσις'  νπερηφανία 

έπαρτέας  (τ  289) •  έτοιμους,  άπηρτίσμένους 

έπαρτςί'  ίπιχρεμάζει 

ή-έπαρτείνη*  ευπρεπίνη  [49.50] 

έπαρτησας'  χρεμάσας' 

έπαρυστρίδες'  Ιλαιοχΰται.  ή  άντλητηρες 
(ΖβεΙιβΓ.  IV  21)  40 


έκαρχία'  φυλή,  ή  πατρίς 
Ιπαρώμενοΐ'  χαταρωμένοι  [55] 

έπάσαντο  [βά  56].  ίχτήσαντο  [57] 

ή^έπάαιοΐ'  χαθήχοντες  (ψ,  έιταισοι) 
έαασχ€ΐν*  σέβεσ^αι,  άγνενα» 
Ιπασχηταί*  ά^ληταί 
ίαάσχιον  ή  χώνη.  Σικελοί 

Ιπ^σμα' 

έπ*  ασπίδα  (Χ«η.  €]ΤΓορ.  ΥΙΙ  5,  3)*  εΙς 

ευώνυμα 
έπασσΒν  {Χ  441)*  έποίχιλλεν,  νφαινεν 
έπασσύτεροι  (^I  383)•   άλλοι  ίπ'  άλλοις 

[66] 
έπ'  ασφαλούς•  ασφαλείς 
ίπάσω•    έχτήσω.  ΑΙσχύλος  Πρωτέί  Σατν- 
ριχφ  (ίΓ.  24)  [69] 

•[  έπάτερ^εν  έπέχεινα  (άπάτερ&€ν) 
Ιπατία  (8ο1ο  ΡοΙΙ.  VIII  22)•  έπιτίμια  (τ. 

έπαΐτια) 
έπαύλια  ( — ία) *  ή  δευτέρα  των  γβψΛον  ήμερα 
οΰτως  xαλεΐται^  Ιν  ή  χομίξουσι  δώρα  οΐ 
οίχεΐοι  τφ  γεγαμηχότι  χαϊ  τβ  νύμψα•  Ισως 
άπα  τοϋ  έπαυλίξεσ^αι  τήν  νύμφψβ 
ίπαυλις'  μάνδρα  βοών,  ή  αυλή.  ή  στρατό- 

πεδ{ε)ία,  χαϊ  ή  ποιμενιχή  αυλή 
ίπαυλος'  επίσχηνος,  ένοιχος,  χαράδρα 
έπαύλους  (V  358)*  επαύλεις,  μάνδρας 
έπαύρασ&αι  (ΗίρροεΓ.  Ι  ρ.  3,  1  Κ)*  άπο- 

λαΰσαι.  έπιτυχεΐν,  [έπιτελείν],  έπιψανσαι 
ή^ίπαυρε&έντα'  επιβάλλοντα  [18] 

έπαυρείν  (Λ  572  7  340)-  άπολαϋσαι  [80] 
έπαΰροι  (ΗβΓοά.  VII  1801)•  άπολάβοι.  με- 

ταλαμβάνοι 
-^έπαύρους'    τους    χείμαρρους    ποταμούς 

[83.84] 
ε  π*  αύτοφώρφ•  ^π*  αύτόπτφ.  έπ'  δ^ρει 
•^ ίπαυτοφάδες'  έχ*  αύτοφώρφ.    *Ε3ΐ^  αύ- 
τοφώρφ δέ  τό  φανερώς  χαταληφ&έν^  υπεύ- 
θυνος γενόμενος,  ή  έπ  αύτφ  χλέμματι  εν- 
ρεΒείς,  έτι  χατέχων  αυτό  (ν.  Ιπέφανη) 


€00.    17  έπάπειρα      (25.  40  άτεράμεροι  — παρ'  ήμέραν)      88  έπάρχειοι     41  εί. 

ος 
έφαρδμόν  46  \τημένους  49  εί.  επάργυρος  64  ύφαίνειν  72  ή  δέ  δ|  74  έπίσχν 
79  ε  π  αν  ρ  IV ,  άπολέσαι  (πελάσαιί)      85  έπ'  αύτόπτον,  ίπ*  αύτοφόρφ      86  έπ  αύτοφόρφ  1>ί8 

ΗΕδ.  18  έπαπήνην  {Ο  590)*  τήν  άμαξαν  22  έπαράς  (1456)-  χατάρας  23  έπα- 
άσαΐ'  χουφίσαι  (1.  έπάραι)  26  έπάρααας  (Φ  78)*  άπέδυ,  έπώλησας  82  έπαρήγονσαν 
II  νΐ»οο,  XIII  17)*  βοηθούσαν  84  έπαρήρει  (3ί456)'  Ιφηρμοστο  42  έπαρξάμενοι 
(Α  471)•  σπείσαντες  έπιστάντες  43  έπαρξόμενος  {η  183)•  έπαρχάς  ληχρόμενος  49  έπά- 
'  ούρο  ς  (λ  489)  •  επίγειος,  ή  χηπουρός  •]•  έπταμίσθιος  50  έπαρτηΐαν  παρασχευήν  (άπαοτίαν) 
^  έ  πάσα  ι  (ΙβΓβιη.  VIII  17)•  ςίσμα  εΙπεΐν.  γοητιχόν  έπιλαλήσαι  Αά  56:  έγεύσαντο  ( ^  464) 
έί.  4460  57  έπασ&μαίνων  (IV  Μαεε.  VI  11)*  πνευατιών  66  έπασσύτερον  {ά  423)* 
άλλεπάλληλον  69  έπάταξαν  (Ι.ΧΧ)*  έτνιραν,  έτροπώσαντο,  ένίχησαν  78  έπαύρχί  (Α29ί, 
^694)•  επιτύχει,  έπΐ'ψαύσρ  80  έπαυρίσχονται  (^Υ733)*  έπιτυγχάνουσιν  83  ίπαυτα- 
τών  (Χ  153)*  παρ*  αύταΐς       84  έπαύρονται  {Α  410)•  ίηαίαθσνται 


(. 


573 


ίηανχβΐ  —  ίηβίηών 


574 


ίπαυχΒΐ'  έχεύχ9^αι 
έΛαφάταί'  ψηλαφ^^  ^ΛυρανΒ^ 
έπαφήχεν     έηαηέλυσεν,    ΜδωχΒν.    ίξέ- 

βλνσεν 
ίηαφηοαμίνψ  άψαμένη 
έχάφησεν  έκαφήσατσ 
έηαφίηαιν  έΛάί€θΧ[α]ύει 
έπαφωμενος    (Μοβοΐι.  Ιά.  II  60)*    ψηλα- 

φων 
έηαχ^εΐς'  ΙκΙχονοι,  αηδείς 
επαχνώ^η  (ΑροΗ.  ΚΙι.  ΙΥ  1279!)*  ^ιάθη, 

έλνπη&η 
έπαχνώ9'η{ν)'  χά  αυτά 
έηάχνωσεν   (Η€8ίοά.  ορρ.  360)*  έλνκησεν^ 

-ήνίασεν  [98.  99] 

^έχεβάρος'  ίηανέχαμψεν  [4301— &] 

έχΒγχενάίαί  ( — χαν—)'  έκεμηιέίν.  'ή  έηι- 

χέαι 
έκεγχΧάσας  (ΑββΰΗ.  Α;.  1137) '  τοΙς  δμ- 

μασί  πως  διανενσας 
Ιηίγνα'φαν'  έηιχατίχΧαααν,  έηέχαμ'ψαν 
έηέγνω•  μετενόησεν  [10.  11] 

έπ'  εδάφους*  έπϊ  γης 
έΛεδέετο'  εδέετο,  ίχρηξεν  [14] 

Ιηεζάρηχεν  έπεβάρννεν 


έη εξάρει  (ΕαΓ.  ΚΙι.  441  ΡΙιοβιι.  46)*  έηεβά- 

ρει,  έηίχειτο,  Ιηεχράτει 
έηεξήτεί   (Χβη.  €γτ.  VIII  1,  β)•    ήνώχλεί. 

ίΛεχείρει.  έπετήρει 
έΛεζήτονν  τά  αυτά 
έηεζύγωσε'  ηροαέχλεισεν  (ΡοΙΙ.  Χ  26) 
ή^^ηέ^ελγον  χατεδαηάνων 
Ιηε^Ιαζεν  έχόρενεν:  έ^ανμαζεν  ώς  &εόν 

(βά  έπε^είαζον) 
10    Ιπέ&ρωσχον  (ΐΛ)επήδων  [28] 

έηεί'  λέγει  (εί.  Νιε.  ΤΗ.  608).  δτι.  ή  Ιπείδή. 

ή  έηειδάν.  ή  Ιηείτι.  ή  εΐ  όέ  μη  [26—28] 
^^££}'ε(8ορΗ.  ΕΙ.  1435)*  ηορενον.  σηενδε  [30] 
έΐτβ^Τ^βται  (ΑββοΙι.  €1ιο.660)'  σχενδει^  σίτου- 

δάζει 
ίηειγωλή  χαϊ  ^πείξις'  ή  σηονδή  [38.  34] 
έπειδήηερ'  επειδή  [3β--4β] 

Ί*  ίηειχτάς    ( — ύς)  •    ύηόαχεσις,    σπονδή 

[48—56] 
20    ^-Ιπείπασ^αί'  έξειπεΐν 

^Επειός-  [λά  58]    [59.  60] 

έπειράτιζες*  επείραξες  [62.  68] 

έπείρη'  έπειράτο 
έπειπών    (ΰιΠίιη.  Ερί^.  XXXIX  1)*    ίπι- 

βοήσας  [66] 


€00.  94  άλη&εΐς  95  έ  π  αχ.  ω. η-  ήνίσθη  ίμπή9η  4805  ίπεβάρησεν.  Έπελήσ&ην 
....  Ιπεττον.  Έπέβεις  ...  έπέβρνσεν  έ.  *Εκεγχενάξαι  ....  *Επελήχεον,  Έπεστόχα- 
ξον  8  έπέγχαίίίαν  —  έπέγχαμιραν  15  ίπεξάρνχεν  16  έπεξάξει  18  έπεζέ- 
τουν  (20  8ΐ>  ά^έλγωί)  22  έπέ^ροσχον^  ίπηδουν  47  έπείχτης'  σπουδαίος  Οϋτ. 
58  σννήώος  —  δηλότερος  —  δήλωσιν  σημαίνει 

ΗΕ8.  98  Ιπεα'  λόγοι^  βήματα  99  ίπεα  πτερόεντα'  τά  ίπίπτηνα  είπε^  διά  το 
ταχέως  προσφέρεα&αι  τους  λόγους,  τά  άρμοστά*  πτερ{ών)  γαρ  ούδίν  εΰαρμοστότερον  . . ,  ίπεά- 
νυδα  (Α  201)•  λόγους  4301  ή^έπέβεις  (Ι  646)•  έπιβάται  (—ας  έηοίησε)  2  έπέβησαν 
(χ  423  ^  13)•  έπήρχοντο  3  Ιπεβήσατο  {Κ  613)•  έπέβη  4  έπέβησεν  (θ  129)•  έπιβή- 
ναι  έποίησερ  5  έπέβρισεν  (1ί414)•  έπεβάρτισεν  10  έπέγρατρεν  {Δ  139)*  έπεχάραξεν. 
έπέγλυιρεν,  έπέξυσεν  11  έπέγρετο  (Κ  124)•  ίπεγείρετο  14  έπέδησεν  (Χ  6)•  χατέσχεν, 
ίδέσμευσεν  23  έπέ9εντο  (Ρβ.  ΐνΐΙΙ  [Ι.1Χ]  4)•  έπέχειντο.  άντέκειντο  25  ίπεί-  αφ*  οΰ 
χρόνου  έπεϊ  Τροίης  Ιερόν  πτολΙεΒρον  ίπερσεν  (α  2)  26  έπεϊ  άρ  τίνα  (Θ  269)•  ίπάν  τινά 

ίϋ  έπεϊ  άρ  τμάγεν   (Π  374)•  έπεϊ  διεχωρία^ησαν  28  ίπεϊ  βονλεύων  λοιδορων,  έφυ- 

βρίζων  (έπεσβολεών  βΐ  οί.  4403)  30  ίπείγεί'  χατάγει,  χα^έλχει  {Μ  452)  33  Ιπείγω- 
σπουδάξω  34  έπειδεήνεον  (Γ  461)•  ίπνουν,  χαϊ  συγχατετί^εντο  (ρβταρΗ.)  36  επειδή 
(Ηοπι.)'   έξότου  37  επειδή  πρώτα  Βεών  Ιότητι  δαμάσ&η   (Τ  9)•    εύ9έως  άπό  της 

γενέσεως  υπό  των  μοιρών  χατεχρίβη  38  ^πιείξω'  ύπείξομεν  39  ίπειή  {Α  156)•  επειδή 
ίΟέπεί^ετο  {Α  33)•  έπείσ^ν  41  επειδή  πρώτα  (^4  235)•  επειδή  άπαξ ^  42  έπεί'Α 
πολύ  φέρτερος  (^  66)•  επειδή  πολύ  χρείττων  43  ίπεί  χεν  (ξ  153)•  Ιπειδάν  44  Ιπεϊ 
χτώμεν  πολέμοιο  (Γ  402)•  ίπειδάν  πληρω^ωμεν  του  πολέμου  45  έπειλημμένη  (ββη. 
XXV  26)•  χρατοϋσα  46  έπεϊ  μά&ον  (Ζ  444)•  έπεϊ  εμαΒον  48  έπεί  μ'  ^τεχες  (Α  352)• 
επειδή  μ'  ίγέννησας  49  έπεϊ  χέχλητο  (1454)•  έπεϊ  έχαλεΐτο  ^  *Επεΐοί'  οί  ήμοι  (Ι. 
οΐ  Ηλείοι  Β  619).  χαϊ  οί  πλησιόχωροι  (ΗβΒίοά.  ορρ.  318  πηοι)  51  *Επειός'  ό  ήλιος,  άπό 
πόλεως  52  έπεϊ  ουδέ  Ιοιχεν  {Α  119)•  έπεϊ  ουδέ  πρέπει  53  έπεϊ  ου  ε&εν  {Α  114)• 
έ;τ£ΐ  ούχ  α^τής  54  έπεϊ  ου  πο^ε  {Ε  441)*  επειδή  ουηοτε  55  έπεϊ  ούτι  μοι  αΐτιοί 
είσιν  {Α  153)*  έπεϊ  ούχ  είσί  μοι  αίτιοι  56  έπεϊ  ου  τοι  {Α  515)•  έπεϊ  ουδαμώς  σοι  ΑΑ 
58:  ούτως  έχαλεΐτο  Κρατίνος  ό  Εωμιχός*  Ισως  διά  τό  ταξιαρχήσαι  της  ΟΙνηίδος  φυλής  χαϊ 
δειλότερος  φανήναι.  χαϊ  γαρ  ό  Έπειός  δειλός  ην.  [σημαίνει]  59  έπεϊ  δα  {Α  458)•  επειδή 
60  Ιπειραν  {Α  465)*  έπηξαν  62  έπειράτο  (^  6)•  έπείραξεν,  έδοχίμαζεν  63  έπειρεν 
{Υ  479)•  έπέρα,  ίνεϊρεν,  έχέρτησϋΡ       66  έχΒίρώντο  (φ  184)*  ^ιτονόα^ον.  έβούλονχο 


575 


ίηΒ^ΰάκτον  —  ίπέραΰα 


576 


έηεισάχτον  άλλοτρίον  [68—70] 

έκεισχρινόμενον    (οί.  Ηίρροατ.  380,  49)* 
έΛΒίσερχόμενον,  (Κάύύ  5207.  8)  [72] 

έπεισρεύσαντα'  ΙπειαελΒόντα 
έηεισφρήσαντες'  επασενέγχαντες 
Ιηειτα'  μετά  χαντα,  τάχιστα,  αντί  τον  δή 

[76—78] 
ίίΐ(ε)ίχ&ώμεν  σπονδάσωμεν         [80 — 83] 
έπέκερσαν  έ^έκείραν 

•^έπεκήκατο'  έηωνείδιστο  (4863*»)  10 

(έηεχλινήσας'  άηελΒών  λάθρα;  4874) 
έχέχλυον  (Νί€.ΓΓ.104,3)•  ίπήχουον  [86.87] 
έηεχονί^'η  χαταρυγή^η*  ...... 

ίηέχρανεν  (ΑββεΙι.  δυρρΙ.  619)*  Ιπετέλει 
επεχρήηνεν  ίπετέλεσεν  (Β  419 ?).  έΛεχύ- 

ρωσεν,  ΙβεβαΙωσεν 
•^  έηεχώλυοεν*  έπηνξησεν.  άηδ  των  διαρ- 
τιξόντων,  οΐ  χαταλείηουαιν  ,.,,σταΐς^  Ινα 
τφ  δοχονντι  μιχρφ  προστΟηται,  χαϊ  τοντό 
ίστιν  -\•έπιχοχλύσαι,  20 

ίηεχώμααεν  (Μβηβηιΐ.  Γγ.  ΟΟΧΧΧΙΥ)*  Ιηε- 
δήμησεν^  επηλ&ε,   έχ  μεταφοράς   του  χ  ω- 
μού,  6  έστι  εν&ονσιωντος  ηλή^Όυς 
έπελάν&ανεν  ιΐς  λή&ην  ηγεν 
έπελαννειν  Ιηυιίμπειν  [95] 

έπίΧαχεν  ίχληρώσατο 

έπελέξατο   (ΗβΓοά.)*   ^^   γεγραμμίνα  άνέ- 

γνωαεν 
έπέλετο'  ίγένετο,  ίφάνη  (ν.  Ιπ)^το) 
έηελ'ήχεον{β 379)• Ιχρότουν τοις ποσί  [4400]    30 
Ιηέλι(γ)ξεν'  Ιπέδραμεν  (ν.  ηελίγξαι)     [2] 
ίπελωβενον  {β  323)-   Ιηετίμων,  διέπαιζον 

τοις  λόγοις.  Ιηέσχωητον,  νβριζον  (ν.  έπει- 

βονλενων) 


Ιπεμαίετο  (Κ401α1.)'  έφήίηετο,  έχέ^ρανεν, 

έηε^νμει 
ίηέμαρ^ε•  χατέλαβεν  [6] 

έηεμβάλλεται•  τρώγει  [8] 

έηεμβαΐνει*  αναβαίνει 
Ιηέμεινεν  έηεαά^ιαεν  [11] 

ίχεμάνην  (Αγ  Υββρρ.  1469) *  ήράα^ιιν  [ΙΖ] 
Ιπέμνζαν   ( ^  20) *  έκεμυχτήρισαν.  ίηεμν- 

χ9ιααν.  Ιξβφανλιααν 
έηεμνξατο'  ίπεστέναξεν^  έπεγόγγνσεν 
έκέναρ*  είς  τεταρτην,  Αάχωνες 
έπίνάσ^ην  ίπωχίσ&η  (?.  ολ — )  [18] 

έηενδίεσαν  έκηφίεσαν  {Σ  684) 
Ικενδόμενοι•  ίπερεώόμενοι 
ίπενε(ί)ματο   (ΤΙιυο.    Π  54,  5)*  ίπηλΒεν 

[28.  28] 
έηενήνεον  (£Γ  428)*  Ιχεσώρευον,   [ίχεϋω* 

ρεύ^τ^σαν] 
ίΛενήνο&εν   (θ  865)*    έχήν^ει.   έχέστψ. 

ι^η|ν 
έπενήχετο•  έπεχολύμβα.  έηεφέρετο 
(έη*  εννέα  οδών  χωρίον  της  θρφχης)  €ί. 

5108  [27.  28] 

έχενώτισεν  ίφώρμηαεν,  Άμφιτρύοπη  δηπ 

τέρφ  (ΑΓεΙιίρρ.  II  ρ.  716) 
έΛεξέλευσις'  έχδίχησις  [81.  82] 

έπεπαιώνιατο  (Τΐιυο.  Ι  50)*  Ικεψήμωτο 
έηέηαστο  (Χβη.  Αη.  1  9, 19)*  •[ έαεχλήρωτο. 

έχτήσατο 
έχίπηλεν  ίχλήρωσεν  [86.  87] 

{ίη)επλήξατο•  Ιηαισεν 
ίηεηολέμωτο•  ηολεμίως  διέχειτο 
έηεηωλεΖτο  (^231)'  εηεηόρευτο 
έκέρααα'  έηώλησα 


ΟΟΌ.    84  ίπιχήχαστον  έπονείδιστον  ΕαβΙιΙΙι.  1402,  53       (88  χάταρχύ9η1)        91  το 
δοχοΰντι  μιχρόν  (έπεχύλλωσε'ί  εί.  έπιχνλλωμα)        14  έπέμνξαν,  έπελ\  \ησαν       10  έπεφίεααν 

εηε 
29  Ιτ^σ^ν  —  άμφιτρίωνι  β*        33  έπεβαιώνιστο        39  \ητο        40  έπνλεΖτο        41  έχέ- 
ρνσα,  έπόνησα 

ΗΕδ.    68  Ιδίεί  σε  λέοντα  γυναιξίν*   (Φ  483)        69  Ιχεισιν  (Λ  29)-  Ιηελεύσεται. 


άγχνρών  (4509)        22   ίπενεγχεΐν  (6ρ.  Ιϋάββ  9)*  ετι  ένεγχεΐν        23   έΛένε{ι)μεν  (1216)* 
έηέβαλλεν     27  έπένοντο  (;^124)•  ενεργούν     28  έπέντνεν  (Θ374)*  ηύτρέχιζεν     81  έηεξ- 


έρχεται  (διιρίβηΐ.  XIV  31)*  έχδιχεί        32  έχέοιχεν  (Χ  71)-   πρέπον  έστΙν        86  έπϊπι- 
^(μ)εν  (Β  341)*  ίηεηιστεύχ€ΐμερ       87  έπέηληγον  {Β  604)*  ηλή^οαντα  Ιν  τφ  ^ρ^ην 


577 


Ιηέραατος  -^  ίη^  Είρυγνί/  άγων 


578 


ίπέ^αστος'  έχιΘυμτιτός,  εράσμιος 
έπερειδόμενος•  έχιστηριξόμενος  [44] 

έ  π  έρεψα*  ίπεσκενασα.  έχεχόσμησα,  έχεστέ- 

γασα  (ηοη  Α  39) 
ίχερηρείσμένα'  ίηοιχοδομη&έντα 
έΛερήρασθαι  ( — εΐσθαι)*  έπίΟτηριχΒηνίΐί 
έηερίδετη  (Βο«οϋ)*  έμπήγννταί.  είσβαίνει 

[40-&2] 
ίηερρό^ησεν  (9ορΙι.  Τγ.  264)*   ^ίσεισερ, 

^1ίραξεν  10 

ίχερρώοντο{ν  107)*  .ηλονν•    χαϊ  ίστιν 

οίαν  μετά  ^ώμης  Ιχινονντο  χαϊ  ήλανν.  χαϊ 

έπηχολονΒουν 
έπερρώσαντφ  (Α  629)*  έρρωμένως  έκεσεί^ 

σ&ησαν,  ή  ^ώμην   χαϊ  Ισχύν  έηέβαΧον•  ή 

έρρωμένως  ωρχήσαντο 
(έπέρρωσεν)'  ύγίασεν,  έποίησεν  (ύγια) 
ή^έχερρώπτην  ύπηρέττιν  [47 — 99] 

Ιηεσαν{το  Αβοίηΐ)*  έγεύααντο  [61] 

ίπεσβύλίαι  (Α  159)*   λοώορίαι.  ίηιτ(ίμ)ή'    20 

σεις.  χολυλογίαι.  χαχολογίαι 
έχεαβόλος  (Β 275)    λοίδορος.  ηρόγλωσσος, 

τοις  Ιηεσι  βάλλων  [64 — 66] 

έπεσχεμμένως'  συνετώς 
έχίσχειραν  (Ολίΐίιη.  Οβί.  43?)*  έκέβλειραν^ 

έηεϊδον  [69] 

^ηέ{σ)Λερία'  εφόρμησα 
έηεσσενοντο  (2\Γ757)'  ίτήεσαν,  έφώρμων 

(0593).  §ίΓηχολονΒονν  μετά  σπονδής  (Β  86) 
ίπέσ\σ\'ηΒον•   -^ έηέλεχον,   έηελέΛτυνον         20 

[7δ-78] 


έχεστέιραντο    (Α  470)*    Ιπεστεφάνωσαν. 

πλήρεις  εποίησαν,  έπλήρωσαν  [80] 

έπεστιασώμε&α'  εύωχώμεθα 
έπέ(σ)τιον'  Ιποιχον  [ι4  82] 

έπεστράτευσαν  (ΕιΐΓ.   Τγο.   22)-    έπολέ- 

μησαν  [84] 

{§πεται)'  έπαχολονΒεΙ  (^276)*  σννεπάγε^ 

ται.  πρέπει 
έπεται*  άχόλον&οι,  θεράποντες,    έφέται^ 

ύί  τάς  φοι>ιχάς  δίχας  διχάξοντες 
έπ{ετ)έταχτο  (Χβη.  ΗβΙΙ.  1  6,  30)*  έν  τάξει 

ή  όπισθεν  ήχολονθει  [88] 

έπέταξεν  (Αγ.  Υββρρ.  69)*  ένετείλατο  [90] 
έπετέλλετο  (ηοηΗοιη.)*  παρήγγειλε,  ιταρε- 

τί9'ετο 
ή^έπετέμετο'  [8ά92]  έπετίμησεν  (τ,τέμμειν) 

έπετιμήσατο'  τιμωρίαν  έπέθηχεν  [95~96Ι>] 

έπέτριψαν  επήραν  (ίη$ΗραΓΗηΙ) 

-^έπεττον  έηίτινων  [99 — 4508] 

Ιπετώθαξεν  επενέβη,  έηέηληττεν,  έχέχαι- 

ρεν  [^ΤΙ 

έηεννα(χ)ταί  (Τ1ΐ€οροπιρ.) '   οΐ  συγχοιμη* 

ταΐ  [9-11] 

έη'   Ενρνγνχί   άγων    Μελησαγόρας    τδν 

Άνδρόγεων  Εύρνγνην  είρήσθαί  φησι  τόν 

Μίνωος,  έφ'  φ  τόν  αγώνα  τΐ&εσθαι  έηι- 

τάφιον  *Α&ήνησιν  έν  τφ  Εεραμειχφ,    χαϊ 

Ησίοδος  * 

Εύρυγνης    δ'   ίτι   χοΰρος    Αθηναίων 
Ιεράων 


€0Ό.    ^  ίπερήρισμα     ^  \ται,  Μγννται     ^  \ωϋ•ησε     Ρθ8ΐ58]5&ΐ»     ^\νοντο 

V 
(▼.  άηεορ—)      55Ι>  ροβΐ  53      (56  γέρωπος^  γερωπός,^  γεροπός  €γτ.Ζί9.  212.  11.  171;   άπερω- 

πός'  ήπεροπεντής)        50   έπερώνησεν        68  έφεΐδον      81  ενχόμεθα        (97  εί.  ίπιτριβόμε- 

νοι)      (98  ίπετον  επιτνον  Όοτϊοεί)       4504  έπετόχαζεν        8  €Γ.  ένεύναχτοι        12  άνδρό- 

γεον  εΰρνην  —  μήνωος  —  Ιερά 

ΗΕδ.  ^  ίπέρεισαν  {Μ  αί)'  έπεβάρησαν  49  έπεροίσαι  (Ω  2ΖΒ)'  φιλοποιήσαι 
50  έπέρχομαΐ'  τολμώ.  Ιγχειρώ  51  έπέρροον  Ιθαπτον,  ίχήδενον  (έπώρεον)  52  έπέρ^ 
ρισεν  έφεστιάσατο  (έταίρισεν)  57  Ιπεοσεν  (α  2)•  είλεν,  έπόρθησεν:  ίθαπτεν,  έχήδευεν 
(5610.  4451)  58  -[Ιπέρτερα*  μείξω,  χαί  ύ^ρηλότερα  (υπέρτερα)  59  ίπερόνησεν*  διέ- 
τρησεν  61  έπέσαξεν  (ββηββ.  XXII  3)•  έστρωσεν  64  επεσθαι  ΓΗοιη.)*  άχολονθεΐν 
Ι&  ίπεσι  (θ  170)*  λόγοις,  λέξεσιν  66  έπέσχαξεν  (Οβηββ.  XXXII  31)•  έχώλευεν  69  ί^β- 
σ(π)εν  (γ  16)•  ήχολονθΊ]σεν  73  ί πεσόν  (έπέσσευον)*  έτάβλιξον.  έδαπάνιξον  74  έπεσ- 
αν μεν  ο  ς  (ε  428)•  έπελ^ών.  επ  όρους,  έφορμησας  75  έπεσσνμενον  {Δ  527  βΐ.)•  ηορευό- 
μενον.  προΒνμούμενον  76  έπέσσυται  (Ζ  361)•  έφορμάται  ^  17  έπέσσυτο  {Ε  438  βΙ.ν 
ορμά.  επηλθεν  78  ^πεστενάοντο  (^  154)•  έπέστενον.  χαϊ  ήχει  80  έ  π  εστίν  (Κ  124)* 
Ιπέτυχεν  Αά  82:  καταλι;/ζ[//]α  (ζ*  265)  84  Ιλ'  έσχαρόφιν  (ε  59)*  ΙλΙ  ^σχαρ(ΐ  88  ^πέ- 
τ€4  0»•  £πΙ  του  νυν  έτους  90  έπέτελλεν  (Ζ  207 V  ένετέλλετο  \ά  92:  πσρ7}>'>'ε4λεν 
93  έπετήδευσεν  (Μβίβεΐι.  II  11)•  έμηχανήσατο.  έσπούοασεν  95  έπετοξάξοντο  (Γ  79)• 
ετόξευον,  έατοχάζοντο ,  έφώ{ρ)μων  τόξοις  χαϊ  δόρασι  βάλλειν  ή  τιτρώσχει{ν)  96  έπέτρε- 
ψεν  (Κ  116•  έπίστευσε)  5Ηϊ»»  έπέτρεπεν  (Κ  79)•  ι5πε;^(»ρε*  99  έπέβεις  (Ι  546)•  ίπι- 
βάται  έπίβησαν  (4301)  4500  έηεβήσαντο  {χ  423)•  έπηρχοντο  1  έηεβήσατο  (Κ513)• 
ίπέ/?7/  2  ^πε/9?ίσα*  (θ  129)•  έπειβήναι  έποίησεν  Ζ  έπέβρυσεν  {Μ  ΜΑ)*  έπεβάρυσεν 
(4305.  4444)  5  ίπευ  (ϋη46)•  ^που,  (έχολούθει  ^  6  έπευθόμεθα  (1524)•  τ^κουομεν 
7  ^πευκττί  (Ιεπεπι.  XX  14)•  επιθυμητή  9  έη'  εύνάων  (Β  77)*  έ»1  τ©ι>  άγχυρών  (4418) 
10  έχεν^ατο  (^ί  449)•  έχαυχΑσατο       11  έ»'  ενρέα  (Β  159)*  Μ  Τ(λ  «λατέα 

37 


679 


ίη*  ίνΰ€βίίΐ  —  Ιπήμννον 


βπ'  ΒύοΒβίψ  ίη  ευσεβείς  [14.  15] 

-^έπεφάνη-  έη  αντοφώρφ.  (4286)    [β4  16] 
έπενφήμησεν  (Αββ€ΐι.  ίτ.  340,  4)*   έν  εν- 
φήμφ  βοχι  είπεν  [18] 

έπέφλνσε'  βλαστήσαι  έποίησεν       [20.  21] 
ηέφραδον  είπον.  έπέγνωσαν  (ηοη  Ε  127) 
έκέφρασαν  διεσήμαναν.  είπον 
έκεφνοντο'  Ιπήρχοντο  [25.  26] 

έηέχεί'  έπφ,έλ{λ)ει 

έηέχεταί•  κωλύεται  [29^81]    10 

έηεχωρίαζεν  ίηεδήμει  [83] 

ίπέχραον  {Π  Ζ52  β  ^0)'  έπέ9εντο.  ωρμη- 

σαν,  αθρόοι  επέστησαν 
ίπείρεν  ΙπραννΟη  [86] 

-^ έηεβαλλομένη'  ένΘεαξομένη  (έχευαδδο- 
μένα^)  [88] 

έΛηβολος  (β  319  ΑΓοΙιίρρ.  ΰοιη.  ίτ.  111  ρ. 
726)*  ίμπειρος,  επιστάτης,  δεσπότης,  μΑ' 
τάχος,  έπφολήν  ίχων,  δεσπόζων  (ΗβΓοά. 
IX  94)  20 

έπηβόλονς    (ΑββοΗ.   Ργοπι.  444)*    έπιτευ- 
{ΐξ)τίχούς,   επιτηδείους^  ή   έπιτνχεΐν  μέλ- 
λοντας'    βάλλειν    γαρ    τό    ίπιτνγχάνειν 
(ΗβΓοά.  ΥΙΙΙ  111) 
(έπηβόλως'  φρονίμως)  οί.  4665 
έπη  γ  α  γεν  (ηοη  9ίΓβ€.  ΧΙ,νΐ  3)•  έπηνεγχεν 

[42.  48] 
έπηγγελλόμην   παρεχόλονν,    έπέστελλον. 

Σοφοκλής  'Ηλέκτρςί  (1018) 
§πήγετο  {\εη,  Σ  VIII  34)*  έπεφέρετο  80 

έπηγκενίδες  (ε  253)•  τά  διηνεκή  της  σχε- 
δίας ίνλα,  αί  εΙς  μήκος  κα^λονμεναι  σα- 
νίδες, οΐ  δέ  τύ  παρα^έματα^  ή  πλάγια  [47] 
ίπηγορίαν  όνομασίαν 
έπτίιει  (Χβη.  Ηβΐΐ.  IV  1,  11)*  έπήρχετο 
ε  πίεσαν  (Χ«η.  ΗβΠ.  V  1,  12)*   έπήρχοντο 
(ηοη  λ  232) 


έπηετανόν  (δ89Αΐ)*  σχη^ιχές.  άδίάλίίκτον, 

παρατεταμένον  διΛ  παντός  του  χρόνου,  δα- 

ίριλές 
έπηετα(ν)ων'  αδιάλειπτων 
•^έπιε^ανίς'  λεπτόν  πρόβατον 
έπ*  ήΐα  (ορίο.  ίηο.)*  έηΐ  σίτια    . 
έπ-ήχοοι  (ΑηοΙι•  Οιο.  980)*  χριταί.  χαΐ  οί 

δικάζοντες  (ν.  έπάκοοι) 
Έπήκοος'  Αφροδίτη  έν  Εαρχηδάνι       [57] 
έπήχρισεν  (Α«8ε1ι.  €1)0.  931)*   έ^^  άχρων 

ήγαγεν,  τέλος  έπέ^κεν  [59] 

έπηλήξ^ισεν  (ΤΗιιο. VIII 52)*  ηλή»€υσεν[61] 
ίπήλ&ε'  χατέλαβεν 
εκηλις  (δορλ.  ίτ,  939)*   το  πώμα  της  λάρ- 

ναχος 
ίπηλύγαιον  έπινεφές,  σχοτεινόν 
έπηλνγασ{άμενος  ΡΙιΙ.  Ί,γΛ.  207  Β)*  Μ- 

προσΒεν  {ποιησάμενος) 
ίέπήλπιζον  ι^λπιδοποίουν 
έπηλυγίζονται  (ΤΙιυο.  VI 36, 2  «η  Ηίρροατ. 

658,  55)*  ίπισχιάζονται.  ίπιχρύπτονται 
έπήλυδας  (Α«8ΰ1ι.  $υρρ1.  195)*  νεωστί  έλ- 
κοντας έξ  ετέρας  γής,   επίλεκτους  ή  ουχ 

Ι&αγενεΐς 
έπηλυς•   ξένος^  νεα>στΙ  ίλΜν^  άλλ4>^εν  {λ- 

^ών 
έπηλυσία•    έπφδή    φαρμάκων,    ή    ίφοόός 

τίνος 
ίπηλυσις'  Ιφοδος,  Ιπαγωγη  [72.  78] 

έπ'  ή  ματ  ο  ς*  τό  έν  μΐγί  ήί^έρ^  ηοιησαί  τι 
Ιπημοιβοί    (Μ.  456   £  513) *    ένηλλαγμένοι 

[76] 
έπημοιβοί  (Νιο.) *  όιπλοΓ.  παράλληλοι, ά(λ)- 

λασσόμενοι 
ίπημύει  (Β  148)*    Ιπιχατακλίνει,   [8 Α  78] 

εμπίπτει 
έπήμυνον*  έβοή^ουν  [80.  81] 


€00.  16  αύτοφόρφ  17  έπεφ\  82  έπεχο\  84  άΰ-ροί  85  Ιπεμιρεν  40  έπι- 
βόλους      44  ήλέκτοας       50  έπήεσσαν,  νπηρχοντο       52  έπηετάων      54  έπήϊα^  έπίστια 

56  καρχηδόνιος  63  ροβΐ  73  64  επιφανές  65  έπηλνγάς  (70  Ιπη  λύσια  νβΐ  έπιλυσία 
€(  έπηλυσίη)        78  ^^τιμνε^,  έπικατακλςί  —  ίπιγογγίζει  έπίπτει        79  Ιπίμυνον 

ΗΚ8.  14  έπεϋχεο  (ψ  59)•  καυχοϋ  ( — ώ)  15  έπενχεται  (Ρ  450)*  καυχάται  ΑΛ 
16  ωφ9η  (Ερ.  8(1  ΤίΙ  II  11)^  18  Ιπέφησαν  (€Γ3ΐίη.  Γγ.  XI  ρ  66)*  έφηκαν  20  επεφνεν 
έφόνενσεν  (ίΐ785)'  άνεΐλεν^  άπέκτεινεν  (Ιΐ488)  21  έπέφραδεν  διεσάφησεν  (ο  423)*  εΙπεν 
(Α  795)  ^     2^  £πεχε  (Ι.ΧΧ)•  έπίκεισο,  πρόσεχε,  κάτεχε,  επίμενε        26  έπέχερον  άκόλου^ν 

ίέπισχερόν^)  29  έπεχείρεον  (ω  386)*  ΊπετίΘεσαν.  έπεχείρουν  30   έπεχ^ισ μένου' 

^άρος  βαστάζοντος  (γ.  έπηχ^—)  31  επέχοντες  (αά  Ρΐιίΐίρρ.  II  16)*  κρατούντες  88  έπε- 
χοάοντο'  έηεβάρτισαν.  επήλθαν  (21356)  86  έπέων  λέξεων,  λόγων  (νί  703)  88  έπηβολή' 
μέρος,  ή  επιβολή  (α.  ν)  42  έπήγαγον  {ξ  392)•  έπηγαγόμην  εΙς  τό  πήσαι  48  επή- 
γαν ίδες    (ΚΙιίβη.  ε  253)*   έπηννγματα  47   έπηγμένως'   κατασπονδαζόντως  (ήπειγμένως) 

57  έπηκουρία'  βοήθεια,  συμυαχία  59  έπίλεγεν  ίπηρεν,  ίκίνησεν  61  ^^17^^^  ί*®* 
(δίΓβο.  XXV1 1^1)•  ήλΘέ  μοι  ^  72  έπήλυ^εν  (θ  488)•  έπήλ9εν  73  ^πτ/λυτοί  (ΙοΙ).  XX  26)* 
Ιποικος.  προσήλυτος  76  έπ*  ήματι  (β  284  ηοη  Τ1ι600γ.  ΧΙΙ5)'  έν  μι^  νΐ'^έρρ,  Αά  78  έπιστε- 
μάζει.  έπιγογγυζει  (▼.  ^πιμύζει)      ^  έπη  ν  {Λ  168)*  Ιιτ€(όάν      81  έπιάνεον  (^380)*  ^ιη^νονν 


581 


ίη^ν^ίΙ^Βν  —  ίη^ρΧάς 


582 


[89.84] 


έχήν^ησεν*  ίβλάστησ^ψ 

έχήννσεν*  έηετέλεσβν 

^πηΐ^ν  (€βΙΗιιι.  ΑροΙΙ.  68)*  ίστησεν 

(έπήορα'  κρεμάμενα^  μετέωρα)  ^ί,  4621  [87] 

επήρατε•  (έ)}<αλέσατε  [89.  90] 

έηηρεάζεΐ'  βιάζει 

επήρεια  (εί.  ΤΗυο.  Ι  26,  3)*  βΙα 

επήρεν  (8ορ1ι.  ΟΤ.  1328  Ατ.  Νιι1>.42)•  άνέ- 

ηεισεν 
επήρετο    (Χβη.    Αη.  111   1,   6)*    έπηρώτα    10 

[96.  90] 
έπηρέσσατο'  εύαρέστους  έποίησεν 
εηηρεφέας  (χ  131)*  έηεστεγασμένας 
4πηρεφέος'  έχεστεγασμένον  [4000] 

ίηήρχεαεν  (ρ  568)*  έβοή&ησεν 
επήρξε'  χατηρξεν 

έπη  ρ  σ  εν  (ι^  339)*  εφήρμοσεν.  ή^έπέρασεν 
(έηήρτα'  έχρέμασεν) 
έχηρτημένην  ίηικειμένψί,  έπιχρεμαμέντιν 

[β1 

έκήρωσεν  έχάχασεν 
έπησ^είεν  έπιχαρεΐεν 
έηησ&έντες'  χαρέντες 

έπήσ^ετο• 

εχήσκηται.  (ρ  266) *  Ιηι,χεχαλ^ηίσται•  χε- 

χόσμηται  [12] 

έη-^αταΐ'  ή^ έπιΧέλυχται  έηφδ^ 
έπητέος  (ΑπβΙ.  φ  306)*  ενλογιστοΰ.  εύγνω- 

μονος^  σννετοϋ,  ηρφου 
έχητές'  άίσιον 
έχητής'  σώφρων,  λόγιος,  - άλτ^ ς,  δίχαιος. 

φρόνιμος,  χαρά  τά  Ιχψ   χρ^ος.  χρηστός 

(ν  332) 
έχήτριμα  (Σ  552)*  άλλα  έχ  άλλοις  χνχνά 

(ν.  έχιτριμμοί) 
ίχήτριος'  λόγιος,  χανονργνς  (Ιχίτριπτος) 
ίχηνδων  (Ρΐιϋοοί.  3951)-  Ιχεφώνουν 
έχηνρουν    (Αββεΐι.  Ργοπι.  28)*    έχέτνχον, 

χαρά  τό  ίχαυρειν  [21.  22] 


20 


30 


Ιχι•  ίχεστιν,  ίνεστι,  χαΧ  ίχϊ  τόχφ  ή  χρό&εσις 
έχί' 
αύτάρ  έχΐ  χρατός  λιμένος  φέει  (ι  140)  [24] 
έκιάλης  (Αίειβ.  ίτ.  130)*  ό  εφιάλτης-  $ρ 
ΑΙολεΐς  ίφέλην^  άλλοι  ίχιάλλην,  χαϊ 
έχωφέλην  χαλοΰσιν 
έχιαλμένων  (015?)*  Ιφαλλομένων     [27] 
ή^έχιανέω  (έχιαλλω^)'  έχιτρέχω  [29] 

Έχίασσα'  Δήμητρας  έχωνυμον        [81.  82] 
έχιβά&ρφ•  έχφάσει  (Μ—) 
ΙχΙβα^ρον  (ο  448,  ΟβΙΙίιη.  (τ,  ΟΧ  3)•  μι- 
σθός της  βάσεως  της  εΙς  τήν  ναΰν^  τοντέ^ 
στιν  νανλον 
έπιβαλεΐ'  έχι(ρ)ρΙιρει 
έπίβαλοΐ'  πτέρναι  (▼.  δπφαλ  βΙ  4659) 
ίηιβαλλόμενος   (Ζ  68)*    έηιβολήν    χατά 

πρό[σ]9εσιν  έχων.  ίηι^νμών 
ίπίβαμα'  ύχοπόδιον  [89] 

έπιβασχέμεν  φ^ονεΐν  [βά  40] 

ίπιβατενονσιν    άμφισβητοΰσι,    ξητοΰσι 

(2294) 
έηιβάτην*  τήν  Μτέρναν  τον  ποδός 
έπιβάτης'  έπϊ  νώτον  βαίνων,  ή  ό  μή  χο•^ 
πηλάτης  (εί.  ΕζβεΙι.  XXVII 29),  άλλα  πλέων 
μαχητής  (ΑΓΪβΙορΙι.  ίτ,  XI  ρ.  975) 
έπιβατόν  όδευομένην 
{έπιβατός"  λείος,  όααλός)  εΓ.  4678 
έπίβδαι  (Οιβϋη.  ίτ.  II  ρ.  192)*  αΐ  με&έορ- 
τοι  ήμέραΐ'    από  τον  Ϊπι{βι)βάξεσ9αι  ταΐς 
έορταΐς  ούχ  ούσαις  εξάντων,    ή  έπίδαι 
χατά  πρόσ^εσιν  τον  (β,)  διά  τό  έπϊ  τ^ 
δαιτϊ  χαϊ  ίορτχΙ  άγεσ&αι  αντάς 
έπιβήματα'  εϊδη  χοριχης  όρχήσεως 
Έπιβήμιος-  Ζευς  έν  Σίφνφ  [48] 

έπιβήσομαΐ'  χαταφνγω  [50.  51] 

{ϊπιβήτορι  οί,  4666) 
Ιέπιβατιχά'  άς  ήμεΐς  λεγομεν  παρεν&ή- 

χας,  έπϊ  των  ίμποριχώς  πλεόντων 
-[ έπιβλάς*  σνννεφϊς  νιφετω 


€00.  Ρθ8ΐ  88]  4605  Ιχηράτο  4601  έχήρκησεν  8  ίφώρμησεν  (4622)  (8  £^£7/- 
ο&έντες,  έφέασ^εν)  1^  ίχίτεος  1^  έχητες  16  έχήτης  Ζ^  έχιαλής  ΡοβΙ  34] 
4645  έχιβάδαΐ'  αί  με^έορται  ή,  ίχϊ  —  ή  έχειδάν  χ.  χ,  τον,, διά  38  έχΐβαλμα,  ύχό 
χόδον       52  ΑηΙίαΙΙ.  97,  19 


ΗΕδ.  83  Ιχήνιον  χροσορμηστήριον,  τόχος  χαρα9αλασσιος  (τ.  έχίνειον)  Β^  ίχήν 
χεν  (θΓβζ.  Κβζ.  03ΓΠ1.  XIV  17)•  ίπάν,  όταν  87  ίχήχνον  (Σ  502)•  ίηεβόων  89  έχή- 
ρατον  (Σ  512)*  εχέραστον      90  έχηράστον  (Ι  228)•  έχεοάστον      ^  έχήρετμοι  (/?403)• 


683 


ίηίβλημα  —  Ιηίδβιξ»ς 


κι 


ηίβλημα'  ηώμΛ  [ι4  54] 

ίηίβΧ'ήξ  (ί?453)•  μϋχΧός 
έκίβλήτης  (Ι^ιΐ»  Ηβιρ.)*  ^οχός.  μοχλός 
έηιβΧύξ  (ΡΙΐ€Γ6ΰΓ.  Γι.  Ι  4  ρ.  316)*  σνννεφής 
Ιηιβόα  τό  Μνσίον    (ΑββοΙι.  Ρβη.  10&Ι)' 

^ταν  Βρηρώσιν  αί  ΜυσαΙ^  τόν  Μύσιον  τον 

Ύλαν  άναχαλοννταί 
ή^έηιβλαί'  ηερόναι  [60] 

ΕηιβολΒύς'  6  Ήραχλής  παρά  θουρίοις 
ίηιβολ'ή'    ορμή.    έγγραφη,    ζημία    (ΙτβίΗ    10 

Νίοοηι.  §  3).  (μέρος) 
§9ΐ,βονλΒνίΐ,'  όρμ^  ζ'ίί'ΛΟί 
επίβουλος*    εχθρός*    έπηρεαξων    (ϋτ  οηο- 

ιη88(.) :  [αΑ  64]    [66.  66] 

έκίβοωνταΐ'  έηιχαλοΰνταί 
ίηιβρέμοντες'  έπηχονντες 
έΜίβρέξαί'  Ιηαγαγύν,  βρέξαι         [70—78] 
έηιβρΐσαι*  έπαγαγεΐν.  έπελ/^εΐν,  έπίστηξαι, 

έηιβαρεΐν.  έφορμήσαι.  βιάσαα^αι 
έΜΐβνσάτωσαν φραξάτωσαν.  φψωαάτωσαν    20 
έηιβωμίξοντί'  %νοντι  [77.  78] 

έπιβώτορι  μήλων  (ν  222)*  βοσχητορ», των 

Λοιμνίων,  έπιστάτα,  ή  έφυίΛαστηρι.  οΐ  γάρ 

των  βασιλέων  νΐοϊ  κρωτον  έηϊ  τόν  χριων 

Ιηηεύειν  Ιμάν&ανον 
έκιγαμία  (Χβη.  ΚΠ  Ι  6,  3)'  συγγένεια,  ή 

τό  ηαρ*  αλλήλων  άγεσ^αι 
ή^έκίγαμος  (Μβηβηά.  ΐτ.  ΟΧΙΥ)*  ηατρψος 
ΪΛΐγάν\ν\υσ^αΐ'  χαίρειν 
έηίγαυρον  Ισχνρόν  (ν.  έπίτανρον)  30 

έπιγαυρω^είς    (Χβη.  ΕΠ  II  4,  18  (30)}• 

ίηαρ&είς  [85] 

έπιγελαστάρ•  6  χαταγελων,  Αάχωνες 
έπιγλωσσώμεναΐ'  έπιλαλονσαι 
έηιγλωσσώ'    έηοιωνίξου  διά  γλωττης.   ΑΙ- 

σχύλος  ΉραχλεΙδαις  (&.  72) 


ίπιγνά.'φασα    {Α  609) '    έκιχαταχλέσααα. 

σνμηείσασα.  στνγνάσασα 
έκιγνά,ιρω•  έχιχλάσω  [91] 

Ιηιγνώμη*  συγγνώμη,  διάγνωσις 
ίηιγνώμονος*  συνετού,  γνώσιν  ήτοι  γνω^ 

μην  έχοντος 
έκιγνώμων*  έηόητης  [96 — 97] 

έκιγουνίδα  (σ  73  ρ  225)*   τό  ίπάνω  τοϋ 

γόνατος.    Αέγει  δέ  τόν  μηρόν^  άφ*  ού  Ιχ- 

δεχτέον  την  του  σώματος  ευεξίαν 
έκιγράβδην    (Φ  166)*    Ικ    αχρων  ξύσαι^ 

έπιξεστίΜώς 
Ικιγράμματα'  αΐ  ϊκιγραφαί 
έηιγραφεύς'  ζωγράφος  [^^92] 

επιγράφεται•  ξύεται^  χαράσσεται,  άνομα- 

ξεται 
έηιγύων   (ΑιίβΙορΗ.  ίτ.  XXI Υ  1126)•    τον 

πρυμνησίων  χάλων^  α  τίνες  πείσματα  χα- 

λοΰσιν 
έπίδαιτρον  δ^ον  (ΑΙΙι.  ΧΙΥ  616  Β) 
ή^έπιδαιτήσομαι•  έπιστελω.    εύω^ηθήσο- 

μαι 
έπιδαχρυν&έντα•  έπιγραφέντα 
έπίδαλον  λοψιχόν 
Έπιδαύριοΐ'  έΒνος  Πελοποννήσου 
Έπίδαυρον  τό  Τροιζηνιχόν 
^Επίδαυρος   (Χβη.  Η^ΙΙ.  VII  1,  13)'    πόλις 

έν  "Αργεί 
έπιδαιριλεύσει  (Χβη.  ΕΠ  II  2,  8)•   μΜγα- 

λοψυχησει  (επιχορηγήσει  πλουσίως) 
έπιδα'ψιλευόμενος*  μεγαλο^υχούμενος 
Ιπιδεά*  ενδεή,  ελλιπή 
έπιδείχνυταΐ'  φανεροποιεΐ 
έπιδειχτιώντα'    ίπιδείχνυσ^αι    μέλλοντα 

-^ή  &έλων  (θέωνί) 
Ιπίδειξις*  έπιδειχτιχός  .... 


€0Ό.    (66  \ε%ε  Ιήτας-  \ούς  Ι»!»)      67  έπίβληξ      ^  τόν  —  Μΰσαι  —  Ύλλαν      62  €ί. 
έπηβολή   (ΡοΙχ5.  III  100,  6)        68  ζημιεΐ       66  ένορχή       74   έπιβρίσει  •—   (έπιστίξαι  νβΐ 

^1 
έπισίξαι^)        79  έφίπταστήρι       86  έπιγελαστιχά  (Ιι.  β.  —  €ΤΗ€)        88  έπιγλώσσω  — 
ήρακλίδες       90  έπιγνάλω        99  έξεστηχως        4708  λυμιχόν        9.  10  Έπιδαύριον^  τ.  Γ. 
Λπίδαυροι^  έ.  Π.        12  ^/^ιχορηγή  πλ.  ροβΐ  4713 


585 


ίη»δβ»ηνΙς  —  ίηίβόόαν 


58β 


έπιδΒίπνίς'    ΐίω&αηΜ)ς  τΙΙδυσμα,    [έ&ισμός] 

Μαχεδονίχως  (ΑΙΗ.  XIV  658)  [19.  20] 

4Λΐδεχτιχός•  ΜδΒχτος 
ίπΐ  Δελφι,νΙφ'  τοϋτο  δίχαστήριον^  Ιφ*  οϋ 

οΐ  όμολογοΰντες  ηεΛΟίηχέραί  φόνους  έχρί" 

νοντο 
4πίδέ^ιος'  χαλός^  άγαμος,  ενμορφος 
•^  έηιδεξιπολίης'    έχ  των  δεξιών  μερών 

ηεριστρέιρας 
έηίδεσον  ΙηΙστρειρον  (τ.  δεϊν)       [26—29]    10 
έηιδενσαι•  έκιστρέψαι  [81.  82] 

έΛίδεχόμε^α'  ηροσδοχώμεν 
ίηϊ  άηλίφ  μάχη  (ί,γοητ^ηή'  Δήλιον^  τδ 

έν  Βοιωτίψ,  τοΰ  'Απόλλωνος  Ιερόν ,  ο  Ιτεί-^ 

χυσαν  *Α9ηναΐοι.   χάί  ηερϊ  αντον  ΒοιωτοΙς 

μαχεσθέντες  ήττήΒηααν  Ίπποχράτους  στρα- 

τηγονντος 
ίπιδημεύει,(ς  η  28)*  έν  τφ  δήμφ  άναστρί» 

φεις 
ίηιδημία'  παρουσία  [87.  38]    20 

έχίδημον  [89]  η  τόν  ύηο  δήμον  τεταγμέ- 

νον,  1^  Ιν  τφ  δήμφ  δν 
έΛίδιχάξεταί'  αντιποιείται 
έπίδιχος'  .ήτις  ούχ  ίστιν  άνευ  διχασίας, 

παις,  ή^είς  πλείους  συγγενείς  Ί-χαΙ  ουσίας 

είσΐν  διχάζοντες  [42] 

έπιδίφρια  (ο  61.  75)*  τα  έπϊ  τφ  άρματεΐφ 

δίφρφ  [44] 

'\•ΈπΙδναι'   πέλειαι  ή  πίλαι  (ν.  πεδιατίδες 

πύλοί)  30 

έπίδοχα'  προσδοχία 
έπιδοχίδες'  προσδοχίαι 
επίδοξα  (Εετοά.  Ι  89)*  προσδοχώμενα 
επίδοξος  (ΗίρροΰΓ.)*  προσδόχιμος 
έπιδορατίς'   δ  σίδηρος  τοΰ  άxοντίου^  τδ 

άνω 

ΙπιδορπίσασΟ-αι  (Οοιηίε.)*  έπιδειπνησαί 


έπιδορπίσματα    (ΡΙιΠΙρρίά.   IV   ρ.   473)• 

τραγηματα^  έπίδειπνα 
έπίδοσις'  ή  προΐξ,  χάί  αύξησις 
έπιδούριτον  έπιπαραστροφίδα  (γ.  ίπί^- 

λον  εΧ  λέγνη) 
έκίδραμέτην  {ψ  αΒ)'   έπεδίωχον,  έπηρ^ 

χοντο 
έπιδράμωμεν  έπιδιώξωριεν 
έπιδράττονται:  χρατοΰνται 
ίπιδρομάδην  (Νιο.  ΤΗβΓ.  481)*  παρέργως, 

χατά  σπουδήν 
επιδρομή•  ίφοδος.  αρπαγή»  ίπίβασις 
έπίδρομον   [εά  60]   τδ  ίστίον  τδ  έν  τ^ 

πρύμνη  χρεμάμενον,  δ  χαλοΰ , .  σιφάρον  χαϊ 

έλασσον 
Ιπιδυσ {ω) χειν  έπιτωΒάζειν 
έπιδώμεΒ^α   (Χ  254)*    έπιδώμεν    θ-εούς^ 

Ιδωμεν 
Έπιδώτας'  Ζευς  έν  Δαχεδαίμονι  [64] 

Ιπιει,χέα    {ψ  246)*    τόν  άστεΐον.    ή  τδν 

(ά)ιρευδή,  άλλοι  τον  έγχωροΰντα  χάί  πρέ- 
ποντα 
έιτιειχ^^  (ΑροΙΙ.  73,  4)*   χα^χον^  πρέπον 

(Τ  147) ,  προσήχον  {Α  547) ,  Ιχανόν  (Ηίρ- 

ροοΓ.).  έπεοιχός,  προσηνές,  ενγνωμον.  μέ- 

τριον,  ευφυές,   σπουδαΐον•  πρξίον.  αγαθόν 

(θζ  οηοπίΑΒίίοο  ?)  [68.  69] 

έχιβιχω;  (Χβη.  ΗβΙΙ.  Υ  4,  50)*  πάνυ^  λίαΐ^ 

πρφως 
έπιειμένε   {Α  149)*   ήμφιεσμένε,  ένδεδυ- 

μένε  [72.  78] 

έπιείσεταΐ'  έπελεύσεται 
έπιείστορε*  έπιμάρτυρας.   δυϊχώς  ή  λέξις 

(Ονεζ.  Ναζ.Ι) 
έπιέναί  (ΤΙιυο.  IV  96,  5)•  έπελ&ειν 
έπϊ  έπϊ  τοϋτο*  ύπέρ&εσις 
ίπίεσσαν  ίπήρχοντο  (Αάχωνες)  [79] 


έτι  Βυάαβιιβ)        78  Δάχωνες  ροβΐ  77 

ΗΕ8.  \^  έπιδεινήσας  {Η^^%)'  συστρέχρας,  συσείσάς  7Λ  έπιδε  χλειοΐδετάνυ- 
σεν  Ιμάντι  (α  442)*  τήν  δέ  χλειίδα  παρήγαγε  τφ  Ιμάντι  26  έπιδευεΐς  (^V622}*  ένδε^ΐς, 
χρήζοντες  27  Ιπιδεύοιτο  {Ω  385)*  έπιδεής,  ή  ελλιπής  ην  28  έπιδεύσω  (£816)• 
έπιχρύιρω  29  έπιδέίρονται  (^  63)*  έπαχολου&ήσουσιν  81  έπίδεχτον  έπίαημον,  μέγα 
(1χιλ — )  32  έπίδιχα'  σχύφον  τόν  μη  χενόν  (έπιχειλή)  87  Ιπιδήμιον  (α  194)*  χοινόν^ 
σημόσιον.  ή  έμφύλιον  88  έπιδημίου  (Ι  64)*  ένδήμου,  εμφυλίου,  χάί  προς  πολέμους  γινό- 
μενους Αά  39  ως  έπϊ  πολύ  (&ά  έπϊ  δηρδν)^  42  έπϊ  δύ  (1415)*  έπϊ  πολύ  41  ^^τιδι- 
φριάδος  (Κ  475)•  έχ  της  περιφερείας  τοΰ  άρματος  (γ.  ^ί  επιό— )  Αά  60  χατωφερές.  χαΒ•* 
ο  Ιστιν  έπιδραμεΧν  χατερχόμενον  άπδ  τοΰ  τείχους,  ώς  *  χαι  έπίδρομον  Ιπλετο  τείχος  (Ζ  434)  χαϊ 
64  \  πίεζε  ν  (Π  510)*  έξεπίασεν  68  έπιειχτά  (^  307)*  φορητά,  ύποχωρητά  69  έπιει- 
χεύσατο  (Ε8(Ι.  IX  8)*  ήγά^νεν  72  έπι(,)είξας'  έπιδειχτι\χ]ών,  χενοδοξών  78  έπιεί- 
σα  μένη  (Φ  424)*  έφορμήσασα^  ομοιω^εισα       79  έπιέηεταΐ'  αχολου&εΐ 


587 


Ιη$6ύαύ9α$  γήν  —  Έη$Μάρη$ος 


ίπιέσασ^αι  γήν  (Ιβη.  ΚΠ  ΤΙ  4,  6)*  τα- 

φηναί 
ίπΐ€σ{σ)άμΒνος'  έκφαΧάμενος 
έηιέ^ο'  ^Λίτελέσω 
ίπιξα'  δ^εα.  Κύπριοι 
ίκιξάξ'   έπΙ  τά  όριατερά,  χαΐ  έ^τ*  εύ^εΙας, 

χάί  έηϊ  την  σνντομον.    χαΐ  επίτηδες,   έχ 

ηλαγίον,  τ}  συντόμως,  ΆΒηναΐοι 
έπίξαφελές*  θυμώδες^   όργΙΧον.  χαλεπάν. 

Ισχυρόν.  ίηίχοτον 
ίκίζαφελώς  (Ι  512)*  ηύξημενως.  άγαν 
έκιξενχτήρ'  σπΗρα.  χαϊ  σειρά 
έπιξνγιον  μέρος  της  νεώς 
ίΛΐξνγχ(λ)εΐν   έπισχαρδαμνττειν,  έπιστέ- 

νειν.  έπιχαταχλάν  (ψ,  ξνγχλεΐ) 
έΛ^ξυγχλονσα•  έπιχλείονσα,  μυούσα 
έπιξυγων  απολαμβάνων,  συνεχών        [02] 
ίηίηλεν  (χ  49)*  έπεξέτεινεν.  Ιπεμψεν,  ίπή^ 

γαγεν,  έπηύξησεν 
ίπίηρα'  τήν  μετ  έπιχουρίας  χάριν  μεγάλην, 

^ί  έχ  της  περιουσίας•  ώς  Αντίμαχος  (Γγ. 

ΧΟΗ) 
ίπιήρανα•  έπιχουρτμιχά  της  ^χής 

^οδών  έπιήρανα  Θυμφ  ποδάνιπτρα^  (τ  343) 
έ»ιήραν(ος)•  ΙπΙχουρος.  έηι9νμητός,  (έιτι- 

μελητής^  Μχαρις) 
ίπίηρος'  βοη&ός,  χάριν  άποδιδούς 
'^ίπΐ'ήρεα•  έπίχαρίτια  [4800] 

*Βηι^αλαμίτης'  *Ερμής  έν  ΕύβοΙ^ 
ίπι&αλπές'  τερπνόν  (τ.  έπιαλές) 
ίπι&αλύνωντι  (Βοπεβ)*  έπιφλεγμαίνωσιν 

[4.  δ] 
ίκι^άνατος  (Οβιη.  1225,  1)*  προσδοχώμε- 

νος  άπο^ανεΐν 
έηι&εάζει  (Ρ1ΐ6Γ6ΰΓ.  Χ  ρ.  314)*  &εούς  έπι- 

χαλειται 
ίπι&ε(ι)άσας  (Τΐιηο.  II  75)*  χατενξάμενος. 

{τό  Βεΐον  δεξάμενος,  &εοφορη^είς) 
ίπί&εος•  σημεϊον  έν  θυτικ^  (οί.  &εός) 


Ιπί&εσις'   ό  των  δύο  αριθμός  Μορέ  τοίς 

Πν&αγορμίοΖς 
έπί&ετα•  τά  (μή)  πάτρια  ίβρά  παρά  Ά9ψ 

ναΐοις 
έπί^ετον  ή  στοιβή  [II.  14] 

έπι&έτωσαν  άντιχεΙσ9α>σαν 
{έπι&ήγοντας•  έποξύνοντας) 
ίπι&ήχη*  φερνή 

μείζων  ό'  έπιθΊ^χη  (ΕεΒΪοά.  Ορρ.  380) 
10    έπΐ&ημα  {Εετοά.  Ηίρροΰτ.)*  πώμα         [19] 
ίπιΒήσοντας•  επιφέροντας 
Ιπι^ιγγάνεΐ'  ίφάπτεται  (4800) 
ίπι&λάσας•  συντόμως  εΙπών 
ίπι&ολοΰσιν  έπισχοτοΰσιν.  ταράττουσίν 
έπι&ορνύμεναι•   σπερμαίνουσαι  χαΧ  ξωο- 

γονοϋσαι•  &όρος  γάρ  τό  σπέρμα 
έπι&ράνιον  μέρος  τι  της  νεώς 
έπι&ράξαι•  έπιΐ^ρύξαι,  έπινύξαι 
έπι&ρέξαντος  (Λ^409)•  έπιδραμόντος.  ίπι- 
20        ξύσαντος 

Ιηι^ριδάχια•  εορτή  -^Απόλλωνος 
έπι&ρώσχει•  έφάλλεται^  Ιπυνηδψ    [30.  31] 
ή[έπι&υμελίας  άγωνα'  τήν  των  διαφραγ- 

μάτων  στάσιν 
έπι&υμίδες*  τά  παντοδαπά  στεφανύματα 

[Μ] 
έηι^ύω•  ωρμημαι 
Ικί^ωνται    (ΤΙιαε.   Ι  64)*    σπουδάζουοιν. 

επιτίθενται 
30    ή[  έπ  ι&ωτ  άξο  ντ  ε  ς'       έπιχλευάξοντες 

(— τβθ— > 
έπι&ωϋσσειν  έπιχελεύεσ^αι         [30—41] 
έπιχαγχώζων*  έπιγελών 
έπϊ  χάρ  (Π 392)*  ίηΧ  χεφαλήν  δι  ού  δηλοΙ 

τό  χατωφερ^ς  του  γεύματος,  έπϊ  χάρα[ν] 
ίπίχαιρος  (δορΗ.  Αί.  148)*  εύχαιρος 
έπιχαρπία'  -^χαρποφορά 
*Επιχάρπιος  (ΑηβΙ.  άβ  ιηιιιιά.  7)*  Ζευς  έν 

Εύβοί^ 


€00.  81  λαβόμενος  83  ξπιξα  (σπίζαΐ)  84  ^ί,  έξεπιτάξ,  έηιτάξ  90  έπιζύ^- 
χουσα  91  επιζητών  94  \θΌς  95  ^μοποδ\  96  ίπι^μητής;  εί.  4909  97  έπιη,- 
ρος  (4801  Έρως  ιΜείηείΕο)  %.  3  =  3.  2  3  έπι&αλάμοντι,  \ένωσι  Ρθ8ΐ  7]  4811 
έπιΘέατα  7  έπι&εάψαι  8  εί.  ροβΐ  20  11  εί.  7  16  εί.  20  20  έπι^έσοντας, 
έποξύνοντας,  ίπιφ\  ΡοβΙ  20  Ιπι&ειάσας^  τ.  Ο•,  ό.  θ.;  εί.  8  24  — 26  =  25.  27.  24.  26 
(28  Μωνιδος'ί  33  εί.  ύπο&υμίς  37  εί.  ^ωτά^£ΐ  εί.  βεΐιοΐ.  ΡΙ&Ι.  Αχίοείι.  ρ.  464  Β1(ΐ£.) 
43  έηίχαρ  —  χατο\        46  προσπ\ 

ΗΕδ.  92  έπιγορέων  χατηγορών  4800  έπΐ&αγγάνει•  εφάπτεται  (4821)  4  έπϊ 
Πάτερα  (Τΐιυε.  Ι  87,  2)*  έηϊ  τά  έτερα  5  έπι^αρσύνων  {Δ  183)*  προτρεπόμενος  13  έπϊ- 
9εμα'  τό  έπιτι^έμενον  14  έπιΙ^εΐναι  (9  395)*  χλίσαι  19  έπιθτ/σει  {ά  190)*  επιβάλ- 
λει 30  έπι&ρώσχουσιν  {Ε  772)*  έπιπηδώσιν  31  έπι^ρωσμοπεδίοιο  (Κ  160)*  όδφ 
πεδίου  μή  έπιδρόμφ  34  ίπι^υμων  (Ευε.  XVI  21)*  όρεγόμενος  39  έπιισ&έντες•  έπι-- 
χαρέντες  (τ.  έτη^σ^)  40  έπιείχελον  {Α  265)*  δμοιον  41  έηιίστορα  (φ  26  6γ.  Νβι.)* 
Ιμπειρον 


ίη*] 


ίρπον  —  ΙττικρήναίΟ 


590 


ίκυιάραια'     ,ΙηίΧβοοΙα    δή    ηροπίοοΰμαι 
(Αηοη.  οοίπ.  ίΓ.  ΟΐΧΙΧ/   αλάγια,   ον   χατ' 

Β  ίύ6(ίαν  ψιρομινα 

^Ι|•»»οριιχΕΐ;εται-  άρτύα 
■4ηίχαζλάζιται-  ίίαχιρίϊιβι  [51] 

■^^Ικιχέλια-  ίαεργα,  Ιμάτια 
ίηιχαίαδαρ&ίΐιι•  ϊφυπνάααι 
Ιιαχεϊραι•  ίιαχόνιαι.  διαψ&ίϊραι  [ϋ] 

ΙΐίΐΧίχόνημαί'  έξίψ&αρμαι,  άιτόλαιλα 
έχιχέλααντες  (ι  138)•   ύρμηααντις,  ή  Ιπϊ 
τά  ξηρύν  άγαγόντίί  τήν  ναΰν  [Μ] 

ίίίιΚΕύοΒ.  (Ε  816  ΑίβΕΐι.  Αί-  766)-  χρύφα 
ίκΐ  Χΐφαλήν  ταχία); 
ΙηιχιφαίοΒ'  τό  ίπιχεφά^ιον 
ίαιχιχήνααι•  προαίχονσιν 
ίΛίχήδίΐον  (ΕιΐΓ.  ΤΓβ.  614)•  ίΐιιΆανάτίΟν 
(ίϋίχήχαστον  ιπονείδιστον  ΐί.  1384) 
ίπίχηρα•  ίηΐνοαα.  \  μοίρα,  ή  έπι9ανάτια 
ΙιίιχηραΙνειν   ίπιδναμινΐνια^οί 
ίηιχήραν  -^ έϋΐμοίραν.  ίΛΐ&ανατίβΡ (Α998). 

έπιχηράτατοι  (ΤΙΐϊορΙΐΓ. !) ■  έπισα9ροτατοι 
ίΛί>!»ίρυχ(ύίτοί(ΑΓ.  ΤΙΐϊ3ΐη.336)•  5Γρο[ιτ]- 

χηρύσαταί  [69] 

ίπιχί&νσνται'  ίφαπλοϋνται 
ΈΛίχιχράδα;•  ύ  Ζίύς  Ιι•  Ιίφ 
ίΐίίχλααβήναί   (Τΐιιιε.  111  69^    ανμΐίαΒή- 

βαι,  ίλΐησαι 
ίηιχΧεϋία•  ίορτή  ύήμητρος  Άϋήνηοι  [74] 
Ικιχλέητοιτο-  έπίθυμαΐ-η 
■|  £*ιχΑϊσαιί  όΐΌ•  Ιηιχληδόνα 
ίαίχλη-  ή  ίπΙχΧηαις  παρά  ΆττιχοΙί 
ΙΐίίχΧ•η-  {ιτανυμία 
έΛίχΧημβ.•  μέμψιι.   ι'/  Ιγχλημα 
ίιιΙ-ιιΧ•ηρθί-    ίνούαιο;.   γυνί)    δίαηοινα,   (ίς 

^»  χατήντηααν  κολλοί  χλήροι 
νίχΐιττοΐ-    ίιιΙξ(νος    [αΛ   81].     δαιτνμωβ 
■β),  καΐ  βί  ούμμαχοί 


£πίχλινιΙ{•  ίιτιαίίτταν.  Άροαρίκων 
£ιιικλσπ(ΐσί'  Ζιύ;  οντοί  χαλιίται 
ίΛίχλο^Οί  (;Γ2β1  ν291)•  δόλιος,  πανοΰρ- 

γοί,  ή  ίπιθνμόν  τοϋ  χλέιττιιν 
επΙχΚνβΐ!  (ΤΙιυβ.  111  ββ^'  ίπιρροή 
έηιχλντόν  ίπονείδιατον.  έαίδοξον 
(λΊ  χοινης•  ιίμιΐ  τοΰ  χβιι-ρ 
ίΐπϊ  χνάφον  Ιλχαιν  (1Ι«γο1192}-  [ιύ  Β8] 
[ΘΒ] 
Έπιχοίνιοί-  Ζίΐί  έν  ΣαλαμΙνι 
ϊπιχομίίάν  (ΤΙιιίΕ.  ¥111  81,  3)•   ίπιχανχιο- 


ίί;τ 


■   ά  «αρατη^η);  ϊ»   οία- 
.    ι  χ    δεντίροα    χληγέν 


δίψ  ιταρά  Αάχαιί 
ί  ηίχοποί-     χάραγμα 

(ΑηβΙοΙ.  0«ο.  II  20) 
•\- ίηίχορον  ίπίχοπον.  Ώάμφιοι  (52023) 
ίπΐ  χόρρη;•  ίηΐ  χίψαλήί,  -ή  γνά9αν 
■\•  ίπίχορρι•  έπΙ  χσνδνλίφ 
ί πιχόρριατον  χαταχονδύλιστοψ 
έπίχοτα-  ϊαΐμομφα,  ά  ηάς  άν  τ([  μ^μφαιτο. 

Σαφοχίήί  ΝανιΜψ  χαταπλίοντι  (Γγ.  392) 

Ιηιχάτα}ς  (Αε8(Ιι. Ργοοι.  163)  ■]-■  Ικιατρΐψώς 

[4900] 

έχιχουρία:   (ΤΙιυι:.  Ι  32)•   βοήθεια;,   ουμ- 

μαχία;  [ϊ.  3] 

έ ηιχράδιον  ϊπιχάρ&ιον 
ίπίχρανα-  προαχΐψάΧαια,  χα}.ύμ(μ)αΐα.  ίηι- 

οτύλια  (τυλίϊα) 
ίπικρανιΐί-  ϊαιτιλίαείί.  Ιιιψ[Ιη9ή<Γ0 
ίπιχρανήί  (—άντηί)•  ίπψελητή; 
ίαιχράναι  (ΑεβοΙι.  8υρρΙ.  624)•  τα  χεφαλ^ 

Ιηινεΰσαι,  ηλίααι  [Β] 

ίπιχρατιί  (ΑκΗΙ.  Γγ.  71)-  Ιξονσιάξίι 
ί  ιτικρατίδίον  (ΗίρροεΓ,  Ι  ρ.  84  Κ)'   ατη- 

μοηχοΒ  χάίυμμα  [ιύ  II]  τη;  χιφαλής 
ί  πιχρατύναιν  έπισχναν,  ιίχΐ'ροϋν 
ί  πιχρήναια•     Ιορτή    Δήμητροί    παρά    Αά• 


ϋΟΰ.  53  άφιι\  5β  \ίμαι  65  έαιχι 
(83  ίπιχ\.ά*ειοί '.)  87  ίπιχοιντ/ς  (Ί'πίχοίΗα ϊ> 
λαμήνΐ)  <Μ<)   ίαιχορριύ•    ίτιιχονδνλιώΐ) 

αλέοντι        4  ϊιηχάραιοιι        Κ  ίπιτίλιΐι        β  ίπιι 

51  ΙπιΧΕλαβήσΐρ  (Ι  324) ■    έπάν  Χάβη 


ΐ!ν  (75  έ}-κλεπίί  έι•ηίε}'εί;  κλ£»ιι) 
τιιχνάφον  —  τους  οαιρού;  90  αα- 
ίίΐίμαρψα  άνααάν  τι;  —  ταυχλίω  χαΐ 
αι        13  Ιπιχρνναι  (5194) 

»  ίηιχεχλιμένας  (Μ  120) '   ίηι- 
09   ίχ.     ■' 


χεψίνας.    {χιχιχλιιαμϊνα;         58    ίπιΧΕρΤΟ/ίώι-    (Ιί  714)  ■    .-     - 

(Β  850)•  ακορχίζεται.  έφοριιάται  (ίπηιορεύιταιΐ).  ('φαηλοϋται  74  ίπιχλενύαας•  άπϊλ8ο)ν 
λά»ρα  (4486)  Α<1  61:  ιξφ9εν  ίπεισερχόμενοί  (ρ.  γπ»».  XII  ρΓ«ρ1ι.)  Μ  88:  διοφθείρων. 
τό  γ3ρ  πρόΐΐρον  οΐ  ΐΊ-αφεϊς  άχανΒαν  ααρύν  συατρίψαντεί,  τά  Ιμάτια  επί  τοΰ  σιοροΰ  ίχναπτον 
ό  δί  ααρός  ιίί}'ετο  γνάφος.  ά  οΰν  Κροίσοι  χύν  ίχβρύΒ  π(ρι(ξα(ιιρε  τσίς  άχάχ•&αις  χβΐ  οϋτο! 
ΙψΆίίρεν  8»  ένιχσι,μητιιριάιιαα&αί•  ύχηρίτιχον  5νομα  {Β}ΐϊαΙ.)  49Ο0  ίπίχονρος 
(Γ18Θ)-  βοηθοί  2  έπιχουρι/σοντα;  (Ε  6141)•  βοη&ανντα;  3  ίαίχονροι  (Ηοιη.)• 
βο-ηΰοΐ,  βύμμαχοι  (1979)-  έπίαχ<ηιθί.  χαϊ  η'Λσι  ξύλινοι  (»ύ  Μονροι)  9  Ιπίχρανθ{•  έηιμε- 
λτ/τ'ήί.  ίαίχαρις  (έπιήρανοί)        Αά  Π :  χαιρίς 


591 


ΙαΙηρηνον  —  Ιη$μάύύΒταΛ 


β92 


ίκίχρηνον  (ΕοΓ.  Ηίρρ.  201  ?)*   χβφαλοόι- 

σμον 
ίχιχρήνωμεν  έηιτελέσωμίν 
έπικριδόν  ίπίΧεχτον 
έηιχρίνασ&αί'  άριϋ'μήσαι χα9^  §ναίχααταν 
έηίχροχον  έπαν&ιστόν 
ίηίχρονμα'  έηίηληγμα,  ή  έπιχάραγμα *  διά 

το  ηαρωνομάσΒαι  τφ  Άργφ  * 
έίΐίχρουμα  χθονός  Άργείας 

Σοφοχλής  Ίνάχφ  (ίτ.  267)  10 

έηιχτένια*   τάς  ήλαχάτας,  χάί  τον  ηοδός 

τό  ηρός  τοις  δαχτνλοις  μέρος  [21] 

έπίχτητον  Εξωθεν  έηανεΧΒον 
έπιχνδέστερος    (ΑΐΙίεί)*    έηιχρατέστερος, 

ίνδοξότερος 
ίκιχν^ριον  (Ιοηθβ)*  τ^  πώμα  της  χντρας 
Έκιχυλίχειος  (ΑΙΗβη.)*  Ζευς 
ή^έκιχτόλωμα'  ίπι,χορύφωμα  {έχι,χνλ — ) 
ίηί,χνιρ*  ίκιχύ-φας 

έπέχωλος  τόν  ηόδα*  σχάξων  20 

^κιχωμάξω'  χΚενάζω,  μνχτηρίζω 
ή^ίϋίχωμάσας'  χρατήσας  τάίς  &ριξΙν 
^Λίχωμος{Κτ\Βΐ\Λ6ΪΓ.2)'  ό  έπ^δων  τ^  φίλχ^, 

ή  άηό  οίνου  ξ^δων,  υβριστής,  αυγχαίροη 
έπίχωκα'  έπίμεμπτα  (4898 ?) 
Ικίχω/ιηττιρ*  τροκωτήρ 
έΛΐλα{μ)φ&έντες'  φωτισ^έντες 
έΛΪ  λέαν  (ΟθΓ.)'  έηϊ  λχ^στείαν 
επιλεγόμενος  (ΗβΓοά.  VII  47)•  έπιλογίζό- 

μένος  30 

^Λίλειψάσης'  χαταλ[ε]ιπόνσης,  ηαρελ^ού- 

αης  [Ζ»] 

έχιλεξαμένη   (Αββΰΐι.   8ηρρ1.  47)*  έηιχα- 

λεσαμένη 
ίΛίλεξάμενος'  διαλεγεΙς,  ενθυμηθείς  [41] 
ίπιληίδες'    ούτω  των  έσηερίων  τινϊς  Ιχα- 

λονντο  (γ,  Πλοάδες) 
•^έηιλήχητος'    ό  τετνφλωμένος  (ούηιχή- 

λητος) 
•^έπιχημένος'  χατέχων,  τετυχηχώς  40 


έκιληκτίχός*  κασχιχός.  χατεχόμερος 
ίκίΧηητος*  χαταφανής  (8ορΙι•  ΑηΙ.  406). 

χαϊ  ό  τχΙ  Ιερ^  νόσφ  συνεχόμχνος 
ίκιλ'ήΛτφ'  ύπαιτίφ.  δαιμονιζομέρφ 
ίπΐ  Ληναίψ  άγων  (Αγ.  ΑεΙι.  504)*  Ι^ην 

έν  τφ  άστει  Δήναιον  ηερΙβοΧον  ϊχον  μέ- 

γαν  χαϊ  ίν  αύτφ  Μηναίου  άιοννϋον  Ιεράν, 

Ιν   φ  έΛετεΧοϋντο    οί   αγώνες  ^Λθτιναίαψ^ 

κρΧν  τό  θέατρον  οίχοδομηθήναί 
ή^ίκιλησμονείη'  έπιλαθείη  [5•] 

έχιλίγδην  (Ρ  599)•    [ιά  51]   (δσον)  έπι- 

ψαΰσαι,  ίπι^ύσαι^  έφάψασθαι  έξ  ίκιπολής. 

ίπιγράβδην,  έξ  επιγραφής 
ΈηιλΙμνιος'  Ποσειδών  ( — μένιος^) 
ή^έπιλίημί'  Ιηιτρέχω 
έ;ηλινάν*  Ιηιηορ^εσθαι  τά,  έστωτα  λινά 

χαϊ  ΙηιβΧέηειν 
ίηιλιπές'  ελλιπές 
έπιλίτραις•  τό  μέσον  του  ξυγοϋ 
έκιλλίζουσα'  χαταμωχωμένη (ΝΙο. ΤΗ.  163) 
^πιλλιζουσι   (σ  11)•    διανεύονσι».    Ιγχε- 

λκύονται 
ίπιλλοι•  οί  -[χολλοί 
ίπιλλος'  παράστραβος,  ήσυχη  διάστροφος' 

παρά  τους  Ιλλούς^  οΐ  είαιν  οί  οφθαλμοί• 

(1 180)  ,δενδΟλων  ές  ίχαστον^ 
Ιπιλοβίς•  μέρος  τοΰ  ήπατος 
ίπϊ  Αύχ(ε)ιον   άρχεΐον  τον  πολεμάρχου 

Άθήνησιν  [Μ  Μ] 

ίπιλυσαμένη•  ελευθερία  [ιά  65]  [66] 

έπιλώγεον    τό    ή^ μέγα   άχυρον   (2254  €ΐ 

λώγη) 
έπιμαίεσθαί'    έπιβητεΐν,   ίπιλαμβάνεσθαι, 

έπιιραύειν 
έπίμαλθα•  αγαθά,  προσηνή,  ή  μαλαχά,  ή 

ασθενή  λίαν  [76] 

έπιμασσάμενος  (4  302)*  έφαιράμενος,  ψη- 

λαφήσας 
έπιμάσσεταΐ'   έπαύξεται   έπϊ  πλέον,  από 

τοΰ  μάσσονος,  δ  έστι μαχροτέρου  [βά  72] 


€00.  19  ίργω  22  έπίχτιτον  —  εΐ  άνελθών  23-26  =:  26.  24.  23.  25  24  Ιπι- 
χτόριον  26  έηιχυχλίδιοφ  27  ίπιχύς  35  έπιλεάν  89  Ιπιμαλεσσϊ  48  έχων 
βΐέγα  ΡοδΙ  50]  57.  68  ^πιλι|  51  Οσον  έξ  έπιπ\  (53  έπΙ  ό'  ΐημιΊ  οί.  4628)  (58  έπϊ 
λίτραις  βεοιιβ.  &εο1ίο.}  61  έπιβολίς  59.  60.  61  =:  61.  59.  60  60  έπιλλο,  παράστραμος 
62  έπιλνκων        66  ^Αθηνή&εν        68  Ιπιμάλθα 

ΗΕδ.  21  έπιχτέρεα  (ί?  38)•  εντάφια  38  ίπιλείψει  (Η6ΐ>Γ.  XI  32)•  χαταλεφι 
41  ίπιλελησμένη  (Ιββ.  ΧΧΙϋ  16)*  έπιλανθανομένη  50  έηιλήσονται  (£Γ452)'  έπιλαν- 
θάνονται  Αά  51:  έπιράνδτμ^  επιδρομής  (οί.  έπαΐγδην)  63  έπιλύγεον  έπινέφελον^  σχο- 
τεινόν  (έπη—)  64  έ  π  ιλύς*  ξένος  {Ιηη — )  Αά  65:  χα  Ι  μία  των  ΕΙλε  ιθυιών,  χαϊ  έπώνυμον 
^μητρός,  παρά  Ταραντίνοις  χαϊ  Συραχουσίοις  ^οί.  Έλευθώ)  66  Ιπϊ  Α{ε)ι\ρυδρίφ  μάχη* 
οΐ  φυγάδες  *Αθήνη9εν,  {ων)  οί  Άλχμαιωνίδαι  ήγοϋντο,  χατιέναι  θέλοντες,  πολλάχις  ίπταιον^ 
χαϊ  Α{ε)ιιρύδριον  τειχίσαντες  {χωρίον  ύπίρ  Πάρνηθας,  έπολέμουν  Πεισιστρατείδαις)  70  έπι- 
μάσταχα  (Ο  287  φ  76)  •  το  στόμα,  έν  τη  *Οδυσσεί^      Αά  72:  οί  όέ  Ιφάψεται,  ψηλαφήσε^  (^  190) 


593 


ίπίμαϋτον  •—  έηίξ^νον 


594 


τ;  οίον  οϋ  λιμώα(σ)€ί,   αλλά  χαΐ  κροοΒΛΐ" 

μόσσεται  ηλείω,   Σοφοκλής  Μχμαλώτισιν 

(Γγ.  62) 
ίηίμαστον  (ν  377)*  έπαίτην,  ^πιζητοΰντα 

τροφήν,  [αά  73]  ένδεα  των  άναγ^ίαίων  [  ] 
έηΐμαστον  χ  αχό  ν  έπίοπαστόν,  έφ^ιλχΌ- 

σμένον.  δεινόν 
έπίμαστος'  έχίληπτος,   όχληρός,  ή^δραΛέ- 

της.   ή^ηοιεινός,  τροφην  έπιζιμών^  ίνδεης 

Ρβ.  Π]    10 
ι  α  ί μ  αχ  ία  (βεΐι.  ΤΙιυο.  1  44)*  ?)  τοις  άμν- 

νομένοις  βοήθεια 
ί-ηίμαχοι*  ίηίχουροι^  βοηθοί 
ίπίμαχον  χωρίον   (ΤΙιαο.  IV  31),   φ   ον 

δύναται  τίς  ηροσιέναι  μαχόμενος 
έηιμέλεια'  σπονδή  [82] 

επιμελείας  οίχος'   ίν&α  τά   δημόσια  Ιγ^ 

γραφα  ίχειτο 
ίπιμελως'  συνεχώς,  σηουδαίως  [85] 

έπιμερής'   άρι&μός  οντω  λέγεται^  δταν  ό    20 

μείζων   τον   έλαττονος  νηερίχχι  μέρει  τινί 

(€ί.  έηιμόριος) 
Ιηίμερος  μοιχενεται  (Ιοηίεβ) 
Ιπίμεατα:  πλήρη,  τοντέσην  ΙπΙ  χεφαλής^ 

χαϊ  μη  άπεψημένα,  Φερεχράτης  ((τ.  XXXIV 

ρ.  530)*  βρι&ομένης  άγα&ών  έπίμε^ 

στα  τραπέζης  [Θ9] 

Ιπιμετρίδα'   τύ  έπίμετρον^  δ  προσάπτεται 

τω  χιτώνι  (χοίνιχιΐ)  [91] 

έπιμηλίς'  πόρπη,  χαϊ  άπίον  γένος  20 

Ιπιμήνιοΐ'   οΐ  ίεροποιοί.   Έχαλεΐτο  6έ  χαϊ 

θυσία   τις   έπιμήνια,    ή  χατά  μήνα  ηβ 

νονμηνί^  συντελονμένη  (2288)         [94.  95] 
έπιμίξ  {Δ  525)  *   άναμεμιγμένως 
έπίμονοΐ'  κάτοχοι  [98] 

Ιπιμόριος•  αριθμός  υπερέχων  έτερου  μέρει 
έπίμορτος'    σπόριμος  γή.    [ή]  έπιμεριστή. 

λέγεται  οντω  χαϊ  ό  (Ιπϊ)  μέρει  έργαζόμε^ 

νος,    Μορτή   γαρ   το  μέρος  έχαλεΐτο  χαϊ 

έχτήμοροι  οΐ  τό  εχτον  τελούντες  40 


έπιμορφάξονταΐ'  σχηματίζονται     [3001] 
έπιμοχ&ήσαι{€Λ\\ΐίη,ϊ)Ίηη.^ί)'  συν  μόχθφ 

ίπιπονήσαι 
(έπιμνζεΐ'  έπιστενάζει^  έπιγογγύζει) οΓ. 4578 
έπιμυλίδας'  επιγονατίδας 
έπίμυξις*  στεναγμός 

έπιμύσας'  χαμαύσας.  χλείσας  [1] 

έπινάξαι*  έπιπαχτώσαι 
έπίναχτον  τόν  έπιδιδόμενον  ίξωθε  ναύτην 
έπινειμάτω•  έπαναγνώτω 
(έπίνειον  ΤΗυο.  1  30*  προσορμιστήριον,  τό- 
πος παραθαλάσσιος)  οί.  4583 
έπινείσεται  (εβίΐίιη.  Ιου.  13?)'  Ιπελεύσεται 
έπινέμησις*  επιμερισμός 

έπινέναξαι'  ( 

........*)  τέτρωται,  συντέτριπται  τάς  φρένας 

έπινενύχ&αΐ'  ηαραφρονεϊν 
έπινενυγμένον   τό  έπίτριητον   { — νυχ — ) 

[17-19] 
έπϊ  νέωτα'  εις  έτερον  έτος 
"^έπινήαταΐ'  έφέλχεται 
Ιπινήιον   (ΗβΓοό.  VI  116)*    μιχρός    λιμήν 

χαϊ  αί  περϊ  αυτόν  στοαί 
έπίνητρον  έφ*  φ  τήν  χρόχην  τρίβουσιν 
έπινίχιον  νιχητήριον,  βασιλέως  σύμβολον 
έπίνοια'  επιτήδευμα 
έπινομίς*  Ιν  τοις  ναυτιχοΐς  λέγεται 
έπίνομοΐ'  κληρονόμοι  (€.  Ι.  II  ρ.  23,  37) 
-^ έπινυχτίς*  φυλακή  δοκούντι  άδιχεΐν 
έή^πινϋσκειν  (€&1Ηιη.  Οίβη.  152)  *  δώάσχειν 
έπίνυσεν  (Η  249)*  έσωφρόνισεν 
έπιξενούμαι   (ΑββΰΙι.  Α§;.  1320)*    ξενοδο- 

κούμαι.  έπιμαρτύρομαι 
•^έπίξενος*  έπιχθόνιος 
^πιξενονσ&αι'  μαρτύρεσθαι,  πορεύεσθαι, 

Σοφοκλής  Αχαιών  Συλλόγψ  καϊ  Αισχύλος 

Κρήσ{σ)αις  (Γγ.  115) 
έπίξηνον  ξύλον^  έφ*  ού  τά  χρέα  τιθέντες 

εχοπτον,   οίον  τό   χρεωχόπον  ξύλον(,  χαϊ 

τό  παρ*  ένίοις  έπικόπανον) 


€00.    77  αίχμαλώτησιν  88  άπηγμένα  —  βριθομένων  —  έπϊ  τρ\  (89  έπιμύξαςί) 

90  φ  9Ζ  έπίμηνον,  οΐ  —  τις.  έπιμηνία  (▼.  Ιεροποιοί^  98  μόρον  €γΓ.  Βγ.  99  μέ- 
ρους 5004  έπιμύλας,  έπιγυνατίας  9  έπίνακτιν  ( — αχτην^)  έξωναύτην  12  έπινε- 
μεσις  20  τρίτον  22  —  24  =  23.  24.  22  22  έπίνιον  —  λιμην  λίμναι  —  παρ*  αύταΐς 
28  έπινεχτίς        31  έπιξενοδόχευμαΐ'  έπιμ\        34  έπίξεινον  —  κρεόκοπτον 

ΗΕ8.  82  ή^έπιμελύξαί'  δούναι  (έπιβλύξ  δούναιΊ)  85  έπιμέμφεται  {Α  65.  93)* 
εγκαλεί,  έπιδεΐται,  έπαιτιάται  89  έπιμάξας*  έπισπάσας  (4972)  91  έπιμηδεακήρει 
(Π  120)•  τά  βουλεύματα  ίπικόπτει,  ή  τά  έργα  έπιτέμνει  χειρί        94  έπίμηρον  (ββηββ.  Ι.  23)* 

95  έπιμίλεια  χαϊ  δώσω  (Ι  147)*   τά  απόθετα  χρήματα  (4982)        98  ίπϊ  μοί- 

αν  έπϊ  θάνατον  (4866)        5001  Ιπίμοχ^ον  Ιπίπονον  (δαρίβηΐ.  XV  7  βΓ6^.  Ναζ.  Ο.  Ι.νΐΙΙ 
1  ρ.  45  Ογ.)        7   έπιμωρέων*  άδιχουμένοις  Ιβοήθουν   (έτιμώρεον)        17  έπινεφοίδιον 
(Φ  204)•  το  έπϊ  τών  νεφρών  λίπος         1\Α  έπϊ  νήας  (^12)•  έπϊ  τάς  ναύς       19  έπΙ  νηόν 
(Α  39)*  από  τον  ναόν 

38 


? 


595 


Ιπ$ξ8νοδί»η  —  ίη^ηνεύων 


ή^έΛίξενοδίχη*  ή  συνηγορή^  χαΐ  ήττηΜς 
άπόλλνται 

ίπΙξομΒν  (Μβ^ΐΓίε.)*  έφηξομεν 

έΛίξυλον  τό  ίηϊ  ηαραστροφίδα  τον  ύφαι- 
νομένου  Ιματίου  (εί.  ίηίδούριτον)  [88] 

έηϊ  ξνρον'  έπϊ  χινδννον  (Κ  173  ΑββεΙι. 
€Ιιο.  883).  ή  ίπϊ  τοΰ  οξυτάτου,  ή  ακρό- 
τατου [40] 

ΈπΙορα'  χωρίου  μέρος  έν  Σίχελίςί 

ή^ ίπιοραντές'  τερπνόν,  άρηαλέον  10 

ίπιορχία'  ^εν(σ)μα 

έπίορχον  δρκον  (Αγ. Κ«η.  150)  μή  φρον- 
τίξοντα 

•[ έπίορεξάμενος*  ίηιδών 

Ιπιόσσομαΐ'  έφορω,  ηροσαγορενω.  έκιση- 
μαίνομαι  [47] 

Ιη  ί  ου  ρ  ο  ί'  έπίσχοΛΟί,  χαϊ  ι^λοι  ξύλινοι 
(4903) 

έχίονρος  (ν 405  ο  39)*  εΐ  μέν  ηροπερισπω- 
μένως  περισσή  ή  ηρό^εοις'  οϋρος  γάρ  ο    20 
φΰλαζ.  ε^  όέ  αροκαροξυτόνως  ηάλιν  6  φύ- 
λαξη από  ξύλινου  έπιούρου  [50] 

Ιπιο'ψάμενος'  ίηιδών.  έκιλέξας 

έπιό'ψονται'  ηροχειρίσονται,  προΐδωσιν, 
έίίΐλέξονται 

εηίπαγος  (ΑΗίεί)*  το  ίπϊ  των  έψομένων, 
ή  γραϋς 

εηιπαίξειν  τό  μή  ^ειν  φρατρίαν  [Αά- 
χωνες 

-^έηίπαιμα'  ΐΛίκταισμα,  ηρόσχομμα  30 

εηιηαιωνίξονσα'  άλαλάζουσα 

ίπϊ  Παλλαδίφ'  διχαστήρων^  Ιν&α  Ιδίχα- 
ξον  οΐ  έφέται  τοις  άχονσίων  φόνων  διχα- 
ξομένοις 

ίπι(Λα)ματίδα'  τήν  ^πίχληρον 

επιηά  £  (Οοιη.  ίηε.  ΕΧΧΙ  ΟιΠίπι.  Γγ.  ΰΟΟΧΧΥΙΙ 
έπιτάξ)*  συντόμως,  επίτομος  οδός,  χαϊ  ή 
έπ'  ευθείας,  χαϊ  είχή  (ΕυΓ.  Γγ.  294).  ι/  έηϊ 
τά  αριστερά 

^πίηαηηος*  6  τοΰ  πάππου  πατήρ  40 


έπϊ  παρατάξεως*    εν  πολέρίψ    (Τ1ιιΐ€•  Υ 

11,  21) 
έπιπαστάς'  εταίρας  ίπωννμον 
έπίπαστα  (Αγ.  Εςς.  103)*    τά  Ιπιπασσό- 

μένα  τφ  Ιτνει  αλφιτβί,   οΰτως  γάρ  ήσ^ιον 

αυτά 
{έπίπαττορ•  πλαχουντος είδος)  εί.  6061  [64] 
ΙπΙπεδον   έπϊ  τήν  γην.  χαμόγαιον.  Ισόπε- 

δον  [ββ.  β7] 

έπϊ  πει  ρ  φ,  (Αγ.  Ατν.  584  Μεικηθ.  Γγ.  II  ρ• 

104)  *  έπϊ  διαπείρ^.  ή  έπϊ  λχίστεί^  χαϊ  πει- 

ρατιχτ^  βλάβχ^ 
ή^έπιπείρεί'  μοιχ€υεται,  ή  μοιχεύει 
έπιπελάνιαι  (-αί)'  όλαί,  χαϊπόπανα  [71] 
•[έπίπεταΐ'  φ&είνει.  χαϊ  συμπίπτει 
έπίπετρον   είδος  βοτάνης  παρά  Θεοφρά- 

στψ  (VII  7,  3) 
έπίπηχυ*  των  πηχών  τό  άνω 
έπιπίσσειν  έπιπάσσειν  [7β.  77] 

ίπιπλα  (δορΗ.  Γγ.  6)*   Ιμάτια  γυναιχεΐα,  ή 

χρήματα,  ή  σχενη,   τά  μή  έγγ(ε)ια,  άλλ' 

επιπόλαια 
•[ έπίπλαδον  φέρεσ&αι  [80] 

έπίπλατορ  (Εαεοηη)*  πλαχοΰντος  εΙδθ£ 
ή^έπιπλέγοι*  έπόψεται  (ν.  5051.  52) 
έπιπλεΐ'  Ι/τιιτλ^ει 
έπίπλευρα'  τά  παρά  τοις  μαστοις  ύπο  τάς 

μασχάλας  [8&] 

έπιπλον]'  έπίπλοιον  (ΡΙιίΙεΙιβΓ.  Ιγ.  II  ρ. 

298)*    ό  πιμελωδης  ύμήν  έπϊ  της  χοιλίας 

χαϊ  των  εντέρων,  επίπλους  λεγόμενος  (5101) 
έπιπλομένων  {ΕεΒΪοά,  8ευΙ.  87)*  χυχλου- 

μένα>ν.  επερχομένων  [88] 

έπιπνείηταΐ'  έπι^νμιβ 
ίπιπνείουσί'  ξωσι,  πνέουσιν  (ΟβΠίιη.  Οεΐ. 

318) 
έπιπνενσαΐ'  έφορή^άν,  έπισχοπή;^εΐν 
έπιπνεύων  επιβλέπων.  Αίολιχως,  χαϊ  Άλ- 

χαΐος  (Γγ.  66)  *  ήπουσνναγανδρωνδασμένον 

στρατόν  νομισμένοι  πνέοισα 


€0Β.  (35  επΙ  ξενί^  ό—  ίπωλεΐτο^)  36  έπίξοαεν,  ύπείξοαεν  Ϋο&ϊ  37  χαϊ  ^ 
ίηιχόπως,  οΓ.  6034  42  ΕΙΠΘΑΑΠΕΟ^  46  έπιώσόμαι  (προα—'ί)  54  Αάχωσιν% 
&7    έηιπαλλαδεία  —  έδιχάζομεν  59  έπίπαξ         62   ίπικάστας         68   έπιπείραι, 

έπιδιαπεΐραι  ή  Ιπιλχ^στεΐαι  —  \κή      72  έπίηετε  ΒοΓ.  ρΓΟ  έπέπεσεί      73  έπίπτερον      74  ίπι- 
^νχν  —  ^*^^  <^^®  {^^   ΓβΙΙίΙϋΓ.   δο1ιη6ίά€ΐτ.   Βοϋτ.  100)  (81  έπίπαττορ)  86  νμϊν 

89  έπιΰνμεΐ 

ΗΕδ.  38  επιξυνω  (1ί422)*  έηιχοινώ  -[γάρ  έστιν  τό  ξανΒόν  40  Έπιοι  (Β  619)* 
οΙ'Ίλιοι  47  έκιούρια  (Κ  351)*  ονρια  50  έπιοϋσα  (Ργοτ.  ΧΧΥΙΙ  1)*  επερχόμενη  (οί. 
τ)  έπιοϋσα)  64  έπίηαστον  τον  βρόχου  (ΕυΓ.  Ηίρρ.  783)*  όταν  γάρ  έπισπασ&η  σχοινίον^ 
συνάγεται    χαϊ   αποπνίγει  66    Ιπιπεί&η    (Α  218)•   πισΟ^  67   Ιπιπεΐν    χαταλαβεΐν 

71  έπϊπελοήσει  (Μ  168)*   έπϊ  τραχείς^         76  έπιλίσσασα*   δείσασα  (σει — ).   διατινάξασα 
77  έπιπειΘ'είη'   άναπεισμονήσα  80  έτέϊ  πλαχός   (Ργου€γΙ>.  111   3)*   ίπϊ  μνήμης  πάσης 

85  έπιηλήξειν  (Ψ  680)*  έπελ&εΐν.  Ιηιτιμήσαι.  ύβρίααι        88  έπιπλωσας  (1*47)*  ηλενσας 


597 


€η$ηνοίας  —  ίηίρρωύΙ$ς 


598 


έηΐίτνοίας'  έΛίπνεούσης 

ίΛίηνοι  (ΡΙ&Ι.  Οοηνί^.  181  €)*  οί  νπΰ  &$οϋ 

χατεχόμενοι  [95] 

Έπιπόλα'  όντως  έν  Αοχίδαίμονι  ή  ^μ^- 

τηρ  Ιδρυμέτη^  τιμάται 
€ηι«ολάξεΐ'  επιπλέει 
έπιπολαιοτέρων   (^ί,  ΗίρροΰΓ.  III  ρ.  371 

Κ)*  τον  μή  βα^έ<ον 
ίπιηολάσαντες'  επάνω  τον  νδατος  περί-- 

φερόμενοι  [5100]    10 

Ιπιπολής  (Αΐ6χί8,  ΤΙιαο.  ΤΙ  96,  2)•  άνω- 

τατο,  [&<Ι  Ι]  Ιπιπλέον 
^Επιπολιαϊος*  *Ερμής  έν  Τόδφ,  ώς  Γόρ- 

γαη  Ιστορεί  (5105.  7) 
•^έηΐΛοληίδες  {—κορπίδες) *    αΐ  ηερόναι^ 

αίς  αί  γνναιχες  ηερονώνται 
ίπιηόλιαον*  ϋΐοιχοδόμησον 
έπίπονον  χαματηρόν,    [ή  Ζευς  έν  Μιλ'ήτφ 
ΈπίΛοντία*  ή  *Αφροδίτη 
ίπιηόρηωμα  { — αμα?)*  τδ  Ιπάνω  της  πόρ-    20 

πης  (ΡΙβΙ.  €οιη.  ρ.  617).  χαΐ  τον  Ιππέων  ή 

τάς  χλαμύδας   συνέχουσα  πόρπη,    [επειδή 

της  πόλεως 

έπϊ  ποσόν 

επί  πότμω'  έπι  ΰ'ανάτφ 
έπιπρηνές'  ίπιχάτω  χα(τε)στραμμένον 
έπιπρηνής'   Ιπϊ  στόμα,    λοξός,    έπιχλινής 

έπ   δ^ιν 
ίπιπρητήν  αίγδς  ήλίχία 

Ιπιπρίων*  τους  οδόντας  τρίζων  [14]    30 

έπίπροιχος'  έπϊ  προιχϊ  έχδο^εΐσα 
έπίπροιχα'   το  δεύτερον  έπϊ  προιχΙ  δωρον 

[Π] 
έπιπροσ&εΐ'  άντιπ(^1πτ)ει  [19] 

έπιπρώρονς*  τάς  μή  χατά  πρύμναν  προσ- 

εαχηχνίας 
έπιπτάρ{ν)νμαΐ'  μεταχαλώ,  χατέχω,  ίπΐτ 

σχετιχόν  γάρ  ό  πταρμος  πολλάχις         [22] 
έπιπτύξαί'  έπερεΐσαι 
Έπιπνργΐτις'   ή  *Α&ηνά  όντως  έν  Άβδή-    40 

ροις  έχαλεΐτο  [25] 


•^  έπίρεγμα'  ίπιΒνμία 

•[ έπιρέχων  επισπεύδων  [28] 

*Επιρνύτιος'  Ζενς  έν  ΕρήνΟ 

έπιρρέξαι  (ΤΗβοεΓ.  ΧΧΥ  97)*  έπι^ΰσαι. 
έπαγαγείν  [ΕΙ] 

( )  *  εμβριθεστέρα 

έπιρρεπής'  

έπίρρημα'  ποιημάτων  τετράμετρον 

επιρρήματα*  οντω  προσαγορεύετΜ τά μετά 
τήν  παράβασιν  τασσόμενα  τετράμετρα^  ύπδ 
τοϋ  χορού  λεγόμενα  μηδέποτε  τον  έξης 
μέλους  έπεληλν&ότος,  άλλοι  6έ  έπφδια  με- 
ταξύ των  χοριχων  μελών  Ιαμβεΐα  βραχέως 
επιλεγόμενα  χαϊ  έφύμνια 

•[έηιρρήξας^  έηαγαγών  [86] 

έπιρρήσσει•  έηιχλείει 

έπιρρήσ.εσχον  (Ο  454)*  έΛε{σ)πωντο, 
έπεβάλλοντο.  έπέχλειον  με&*  ορμής 

ίπΐρρησις  (ΛΓοΙιίΙ.  ίΓ.  40)*  ψόγος  [40] 

ίπίρρητα  (ΟβΙΙίιη.  ΐτ,  ΟΧΧ?)'  έπίταχτα 

έπίρρητον  έηίιρογον,  αίσχρόν 

ίπιρρήτως*  έπϊ  χαχφ  λεγόμενος ,  έπ*  αίσ- 
χρότητι  [44] 

έπιρροήν  έηίρροιαν  υδάτων 

έαιρροίζειν  έπισίζειν.  έπισεύειν.  έπεγχε- 
λ&ΰειν 

έηιρρό&ησαν  (ΕαΓ.  Ηβο.  553)*  έπήχησαν, 
έηεβάησαν 

έηιρρόθητα•  έηίψογα 

έπίρροθος'  Ισχυρός,  έηίχονρος,  βοη&ός  {ά 
390) 

έπιρρόχανον  άηόμαχτρον  (τ.  φόχανον) 

έηϊ  ρροπής'  έχϊ  μιχροϋ 

έηιρρύσασα-  ^πιθβ/Μ^ττ/ (8ορ1ι. ΟΤ.  1244 ?) +. 
έηιστάξασα 

έπιρρωγολογονσΐ'  χαλαμωμένοις  τόν  αμ- 
πελώνα 

ίχιρρωννύς'  έηισχυρών,  έχ  της  ^ώσεως  ή 
^ωμης 

ίαιρρώννυσιν  Ισχυροποιεί 

έπίρρωσις'  βεβαίωσις,  διόρ9ωσις.  υγεία 


€0Ό.  9^  έπιπνοι  9(*  έπιπολλά  9%  έπιπολαιω\  (5100  Οοιη.  V  ρ. 83)  Ζ  πε- 
ρώνονται  %  έπίποσον  9  έηίποτμα  \Ζ  έπιηρήων  (30  εί.  έηιβρέξαι^  έπιρρήξαι) 
34   έπίληλ\   Ιάμβια  39   επίρρεσις  41    έπίρρηται^  ίπιχάταχτα  50   έπιρρόγανον 

(52  έπιρρύξασα'  έπιστίξασα'ί)        53  χαλααώμοι        54  έπισχνων        57  έπιρρυμίζει 

Η£δ.  95  έπιπο&ω  (Κοιη.  1  11)*  έηι&νμώ  5100  ίπιπόλαιον'  τόν  έπίΛλονν  ναένα 
(5086)  Αά  1:  επάνω  (Μοβιίβ)  14  έηιηροήλ^εν  {Α  627)•  έξέτεινε,  παρέ&ηκεν  17  έπα- 
χούη-  έηικαλον  (λ  108:  έπϊ  ^Ηλίουλ)  19  έπιπρύμνειαιν  (Ν  762)•  έπϊ  άχραις  22  έπι- 
πτέσθαι  (Α  126)*  έπιπτήναι      25  έπιπωλεΐται  (Γ  196)•  έπιηορεύεται      28  επιρέξεσχον 

κ 
{ρ  211)*  έπετίΘεσαν,  έ^ον        31  έπιρρεηεΐ'   ίπιβαρεϊ  {&  99).   έπιχρατει,   έπιστή.  έπιχρέμη- 
ται        36  έπιρρηγμίνη  {Α  437)*   έπϊ  τφ  αίγιαλφ        40  έπιρρήσεσχοντο   {Ω  454)*   έηά- 
(χ)τονν,  έηέχλεων        44  ίηιρριείσχοντο  (ί?454)*  ίηραττον  (εφραττον) 

38* 


999 


ίη»(ΐν(ίμ*ζ$*  —  ίηκ/ηέζρβ*ν 


600 


έχιρνσμίζεί'  δίατνπϋΐ.  Ιπανορ&ονται 
Ιπιρνσμίον  ( — σιμον%)•  έΛΐ(ρ)ρέϋν 
Ιπιρνζειν  κννας  (εί.  Αγ.  Τββρ.  706) *  έ«α- 

φιέναι.  καϊ  ηαρορμαν 
^πΐ  ρωπια'  ίη   εντελή 
ή^έπιρρωσ&ήραΐ'  ίπι&έσ&αί,   έπισωθήναι 

(&ά  (»υσ&ηναι^),  έπείγεο^αι  [62] 

-^  έηΐΌαΧονήε^•  ίπιχενονμένη 
ίπίσαμον  (ΕαΓ.  ΡΗοβη.  805 ?)*  λ^χόν 
έΜίσαχ&ής  ( — είς^),  χρεωφειλέτης  10 

ΐΜίοείειν  έχφοβεΐν.  άνατείνεσΟΌΐ 
έηισειονσης*  έηιχελενομένης^  άπό  των  τάς 
•  ήνίας  ίπίχαλώντων,  Σοφοκλής  ^Αχαιών  Σνλ- 

λόγφ  (ίΓ.  151) 
έηίσειον   (ΑΓεΗΠοεΙι.   Γγ.  139)•   [αά  68]   το 

αΐδοΐον  ανδρός  τε  καϊ  γυναικός 
ίηΐσειστος*  είδος  κούρας  (ΡοΙΙ.  IV  146) 
•[ έπίσέητυλον  έηΐταξον 
ίχισέληνα  (ΡΙβΙ.  εοιη.  ρ.  674)*  πόηαναμη- 

νθ€ίδ^  20 

έηίσημα'   τα  ίηϊ  'προαώπφ  σημεία:  ή  ευ- 

ίρωνα,  ή  ενμορφα  (ν.  άσημα) 
έπίσημος'  επιφανής  (ν,  διαφανής),  Μοξος. 

προφανέστερος  [Τ4] 

έπίσ&{μ)ιον•  σκέπασμα  περϊ  τόν  τρόχηλον 
επίσιγμα*  επεγκέλεν{σ)μα  κνσίν      [77.  78] 
ίπισινές'  βλαβερόν 
έπισινής'  ασθενής 
-^ίπισίνιος'  επίβουλος 

Ιπισίξαι  (εί.  Αγ.  Υββρ.  704)•  ίφορμήσαι        30 
έπισί^ας•  έπαφεϊς  Ιπϊ  όρμήν  [βά  83] 

ίπισίτιος  (ΕιιΙηιΙ.  Γγ.  Ι  ρ.  216)•   6  τροφής 

χάριν  εργαζόμενος 
επισιτισμόν  (ϋβιη.  280,  11)•   ίφοδιασμόν 
έπισίττειν  (ΒοβοΙ.?)•  κχητηγετικως  παρορ- 

μάν 
έπίσιφλον  αίσχρόν,  μωμητόν 
έπισκαλμίς'   τό  ύπό  τφ  σκαλμφ  οανίδιον 

(ΡοΠ.  Ι  87) 
ίπισκαφενς'  ό  μετά  τόν  άροτήρα  Ιπισκά-    40 

πτων 


έπισκάφεια*  εορτή  παρά  ΎοδΙοις 

έπϊ  σκέλος*  εΙς  τά  οπίσω 

ίπισκέπτει•  επιβλέπει,  έφορςί  [98] 

έπίσκηνα•  εορτή  ίν  ΔακεδαΙμονι 

Ιηισκήνιον  τό  έπΧ  τής  σκηνής  ααταγύ- 
γιον 

Ικισκήπτεΐ'  σημειοϋται*  μέμφεται  προ- 
νοείται, εντέλλεται,  ^^ιηιι^ί 

έπισκηπτέτω'  έπιμεμφέσ^ω 

έπισκήπτω  (δορίι.  ΟΤ.  252)•  έπαρωμαι, 
καϊ  ίνερείδω  τήν  γνώμην,  ίπισκηρίπτω 

έπισκήίρασϋ'αι'  έπιβαρήσαι 

ίπισκηφάμενον  έπισημειαπτάμίνον 

Ιπισκιασμόν  κάλυμμα 

έπίσκο(ι)ος'  ίπίσκοτος 

έπίσκοπα  (ΗβΓού.  III  35)•  τυγχάνοντα  τον 
σκοπού  [4] 

έπίσκοπος'  βασιλεύς,  έπηκοος  [8Α5]  [6—8] 

έπισκύνιον  (Ρ  136) •  τό  Ιπάνω  των  οφθαλ- 
μών όφρύδιον,  ή  τό  μεσόφρνον 

έπίσκυρος'  ό  μετά  πολλών  σφαιρισμός, 
καϊ  άρχων,  βραβευτής,  βοη&ός,  επίσκοπος, 
έφορος,  έπήκοος  (ΟβΙΗιη.  Γγ.  ΟΟΧΧΧΙ)  [11] 

έπισμή  (Αγ.  ΤΙιβΒίη.  396  ΟΓαΙίη.  ρ.  71) •  έπι- 
τρίβει,  ίπϊ  τον  σμήχειν  ή  τρίβειν  ή  πλύ- 
νειν  λοιδορεί,  πλήττει '  σμώξαι  γάρ  τό 
πατάξαί'  εν^εν  σμωδιξ  αίματόεσσα 
(Β  277) 

ίηι(σ)μνγερώς  (γ  195)•  ίπιπόνως 

έπισμνκτόν  (03τρΓϋ  — ννί)•  ίπιμνκτηρισ- 
μόν  [15.  16] 

έπισπάσεΐ'  έπιτεύξεται,  Σοφοκλής  (Γγ.  138) 
Άτρεΐ  ή  Μυκηναίαις,  άπό  των  τοις  λίνοις 
λαμβανόντων  [18] 

ίπίσπαστον  (σ73)•  αύ^αίρετον,  δπερ  έαν- 
τφ  τις  ίπισπάται  κακόν  [20,  21] 

έπίσπαστρον  (ΕυΓ.  Ηίρρ.  723?)*  βρόχον 

έπϊ  σπείρα*  σχοινίον  τό  άναγκαιότατον, 
έν  γάρ  χειμώσι  τοϊς  σχοινίοις  πιστεύονσι, 
δηλοΐ  οΰν  τους  αναγκαίους  φίλους 

ίπισπέρχειν  (δορίι.  ΕΙ.  467)•  έπείγειν 


ΟΟΌ.  59  επιρνξειν  60  έπιρρώπια,  επιτελή  67  \λέντων  76  ίπίσηγμα  86  έπι- 
σιττεΐν  87  Ιπισίφλιον  00  \φια  94  \μονίοις  5^2  έπίσκοος,  επίσκοπος  9  έπισκή- 
ν  10 ν     10  σκαρισμός     12  \ώεσσα     15  άν&ερετινον     18  Μυκήναις  έπϊ     23  έπισπείραι 


έπικόπτειν,  ^ικωλύειν  (έπιτμ — )      15  έπίσομαι  (^1367)•  έπελεύσοααι      16  έπϊ  σοι  (£244)' 
χΛτά  σου  18  έπισπάσ^ω  (Ι   Οογ.   ΥΙΙ  18)•    έλχυνέτω  τό  δέρμα  20  έπισπάται 

21  ξπισπε  (0  642)•  εΙπέ 


601 


ίηκίηέρχονϋα»  —  Ιηίϋφαχον 


602 


ίχι,αηέρχονααι•    ίπισκενδονσαι,    ίηειγο- 

μίναι 
έίίίσπερχώς  (Χβη.  Κ1ΙΙΥ1,2)*  μετά  όπου- 

δ-ης 
έκισηέα^αι.  (Η  521)*  ίπα%οΧου^αα^ 
έπίσπομένη'  έπαχολου&οΰσα  [29] 

ίηίσπορα  (ΤΗβορΙΐΓ.  ΥΠ  1,  2)*   τά  λάχανα 
Ιηια{&)α'  ύστερον  γενομένη,  νεαηέρα 
ίηισσενσας  (ξ  399)•  έφορμησας 
Ιπι,σσεύονσα'  τζαραχελεύονσα 
Ιπισσον  τΰ  ύστερον  γενόμενον 
•ί έηίσσον  έφομήσας  ( — σον•  έφόρμησαι) 
-^ έηίσοχον  άχόλου^ον 
έπισσυτέρη•  όρμητιχωτέρα,  ταχεία,  (σνν)^ 

τομαηέρα 
Ιπίσσωτρα   (Ε  725) •    τά   ίπιχείμενα  τοις 

τροχοΐς  Οίδήρια^  έπΙ  τήν  γην  σοούμενα 
έηισταδόν  (μ  392)*  έφεστώτες.  ή  εφιστά- 

μενοί  ίμηείρως,  ή  χατά  τάξιν  έστώτες  [40] 
Ιπιστα9μ{ε)ία•  νηοδοχή  ξένα>ν 
έηΐσταμαι    {ν  207   δορίι.  ίτ,  803)*    δννα- 

μαι,  οίομαι  [43] 

επισταμένως*  Ιμπείρως,  δυνατώς.  έπιστη- 

μόνως  {Η  317),  συνετώς  [45] 

Ιηίστασις'  γνώοίς,  ή  μέρος  τι  της  νεοίς 
έπίοτατέον  έηανοδεντέον,  γνωστέον 
επιστάτη  (ρ  455)*  μεταίτη,  από  τον  έφΐ- 

στασ^αι  τη  τραπέζη 
ίπιστατήρ'  το  στόμα  της  νεώς 
έπιστατηρες•    άγορανόμοι*     χαϊ    οΐ    των 

πΧοία»ν  νομείς  (ς.  ν.) 
^Επιστατήριος'  Ζευς  ίν  Ερητη 
επιστάτης•    εφέτης  ή  επαίτης,    άπό  του 

έφίστασ^αι.  ή  επίτροπος,  ή  διδάσχαλος 

(Αηΐίρΐι.  Οοιη.  Γγ.  ΓΧΧΧΙ).    χαϊ  6  ταχτιχός 

(Αβίίβη.  €.  5).    χαϊ  ό  βραβευτής  (Χβη.  Γ&ο. 

ΥΙΙ1  4).   χαϊ  άρχων  τις  *^&ηνησι  (ΒηηοδΙΙι. 

596,  4).    χαϊ  6  έφεστηχώς 
Ιπιστη•  έφιστη 


έχιστείβοντες•  πατονντες 
έπιστελεΐ'  [ίά  55]  ηέμι^ει 
επιστέφει•  χεραννύει,  οίχοδομεί 
έπιστεφέας  οίνοιο  (θ  232)*   ίπεστεφα- 

νωμένους 
επίστεφες•  πλήρες  χεχραμένον 
έπίστη•  είδης  [60] 

έπίστημα•  στήλη  (χερηίοταΐΐ») 
επιστήμης•  γνώσεως 
10    έπιστημονιχώτατος•  άχριβής,  εισηγητής. 

υφηγητής 
επιστήμων  (Χεη.  Αη.  II  1,  6)*  σοφός 
έπιστήναι•  φαντίναι  ή^έχιχήδει 
έπίστηται  {Π  243)•  γινώσχηται 
έπιστίγματα•    έπιχελεΰσματα.    Σοφοχλής 

*Α&άμαντι  (ίτ.  8).  έπιστάλματα 
έπιστίξαι•  έφορμήσαι  [69] 

έπίστιον   (ΗβΓοά.  Υ  72.  73) *    οΐχημα.   χα- 

τάλνμα  [71] 

20    Ιπιστολαί•  έντολαί,  έπι[σ]ταγαΙ.  ΑΙσχύλος 

Προμηϋ'εΐ  (3).   διαγράμματα,  χαϊ  Ιπιστάλ- 

σεις 
Ιπιστομίξων  φιμών,  έλεγχων 
έπιστιχΒ'εΐσαν  παρασημειω&εΐσαν  ή^άγμή 
•^ έηίστρα•  τά  άποπίπτοντα  των  πεμμάτων. 

χαϊ  Ερματα 
έπϊ  στραβής  δχημ*  ακινδύνως  φέρων 

(Ιης.  ίηο.  Γγ.  170)  [77.  78} 

επιστρέφομαι•  πλανώμαι.  φροντίδα  ποιου- 

30        μαι  [80] 

έπιστροφαί•  διατριβαί.  δίαιται.  ΑΙσχύλος 

Φρυξίν  (Γγ.  265) 
έπιστροφίς•  τρίχες  συνεστραμμέναι.  ή  δταν 

ή  οσφύς  η  στρεβλή  [83] 

ή^έπιστυνιής•  έπισννιής.  ή  επιμελητής 
έπισυρόμενοι•  προχυλινδούμενοι   [86.  87] 
επισφαλής•  βλαβερός,  επικίνδυνος 
έπίσφατον  έπιμωμητόν.  ή  \  συνομιλητόν. 

ή  έπϊ  χαχώ  ώνομασμένον 


ΟΟΌ.  25  έπει\  28  \ωμένη  \εΐσα  58  έπιστεΐ,  έφιστεΐ  55  έπιστείλει 
57  οϊνω  έπι\  58  χρεμάμενον  59  οίδες  66  γινώσχεται  67  έπιστήγματα  —  έπισχα- 
λάματα  ηΒεπιστήξαι  70  χόλυμα  (72  βΰΐιοΐ.  Ρ1&(.  ρ.  463)  ΊΖφιμόνων.  οί.  φιμοΐ 
1^  έπιστη\      7^  έπίστρατα,  άπ\      76  ,πιστράβ,.χημα      78  17  μι)      (82  ΕυΒίαΙΙι.  1561,  38) 

ΗΕ8.    29  έπίσπη   (Β  359  βΐ.)•   Ιπισπάσηται,   πληοώση,  χαταλάβη  40  έπισταδόν 

(σ  425)•  έφεστηχώς.  [ή  προστασία.]  ή  χατά  τό  έξης  4^  έπιστάμε&α  (Ν  223)•  δυνάμε&α 
45  ίπιστασίαν  (ΟΓβ^.  λ'βζ.  Αγο.  VI  24  ρ.  204)*  προστασίαν,  παραμονήν  Αά  55:  [μέμιρει. 
ή]  60  έπίστη&ι  {ζ\.  ββοΓ.)  *  γνώ&ι  69  έπίστιχας  (Γ  113)  •  χατά  τάξεις,  ή  χατά  τό 
εξής  71  έπιστόδιον  (ξ  265)•  έποίχιον  77  έπιστρατόν  (Ηοιη.)*  έπιστοατιάν  78  έπι- 
στροφάδην  {Κ  483)  επιστρεφόμενος  Ισχυρώς,  ή  μετά  επιστροφής  του  σώματος,  οίον  έπε- 
στραμμένως.   χαϊ  ενεργώς  80  έ π ίσ τροφός   (α  177  θ  163)•   έπιστροφήν  ποιούμενος,  χαϊ 

φροντίξων.  ή  εις  εαυτόν  επιστρέφων  τους  ανθρώπους,  ή  επιμελητής  83  έπιστύξη•  έπαφτη 
(έπιστίξη  ριο  έπισίξη)  86  έπισύστητε  (ΐ6Γ€ΐη.  XX  10)•  συνάχθητε  87  έπιστώ^η  (Ρβ. 
Ι.ΧΧΥΙ1  θ)  *  έπείσϋτη.  έπληροφορή^ 


603 


Ιβααφβλίτης  —  Ιχίτονος 


Μ4 


ίηιαφελίτης'  ό  Βρανίτης*  σφέλας  γάρ 
τό  τοΛβίνόν  διφρίον^  τό  ύχοΛοδιον,  τοιού- 
τος όέ  χάί  ό  &ράνος^  ίχεί  δέ  τήν  άνω 
ίδραν  [91] 

επισφραγίζω*  σφραγίζω 
ίπισφνρια  (Γ  331  8ΐ.)*  τά  χαλνπτοντα  τα 
σφνρά  [94.  9&] 

ίέπίσχεο'  Ιχέχον 
ίέηΐσχες 

ίκισχεδόν  σύνεγγυς,  (άγχον  ϊϊ•  ΑροΗ.  3)       10 
έΛίσχερώ  (^667&1.)'  εφεξής,  χατά  τό  έξης 
έπισχεσίη  (φ  71)*  πρόφασις         [5891.  2] 
έΛίσχνρονς  (€Γ6ΐίε6)'  έπιχονρονς      [4.  5] 
ίχιτα  (Βθ6θΙί)'  εΐ9^  όντως,  ή  μετά  ταντα 
έΛίτάδηος-  ό  εραστής  (0.  1.  1840,3.  2060, 

21)  [81 

[βά  8]  τοις  ίπιτηδείοις 
•^ίπίταλον  πολνχρόνιον 
έπιταλαιπωρείν   (Τΐιιιο.   Ι  123)*    ίηιχά- 

μνειν,  ή  έπιηονεΐν  20 

έχΐ  τά  Μανδραβονλον  [&Α  11] 

{ΐΛίτάξ'  συντόμως  —  αριστερά)  οΓ.  5059 
ή^έπιταξίδις'  σιδηραι  τίνες,  β&ς  άγχνραι 
έπιτάρροϋΌς  {Ε  808  ιΐ.)•   Ισχυρός,  βοη- 
θός, σύμμαχος 
ίκϊτά  πρόσω*  έπϊ  τά  Ιμηροσ^εν  (?. τά πρ.) 
ίκίταρχον  έπιτάφιον  [16 — Μ] 

έπιτε&υ{μ)μένων  {οί.  Ρΐ3«.  ΡΙι&βάΓ.  ρ. 280 
Α)*  έχχεκανμένων  [22] 

έχιτεΐναι•  μεγαλϋναι,  μαχρϋναι  30 

επιτείνεται   (Νιο.  ΤΗ.  325)*   επϊ  τφ  δντι 

πλεονάζξΐ,  η  αύξει^  ή  εΙς  έπίδοσιν  άγεται 
έπιτειχίζονσιν  ίποιχοδομονσιν 
ίΛίτεχταντήρες'  οί  παρασχευασταΐ 
έχιτέλλεΐ'  εντέλλεται,  επέρχεται 
§πιτέλλειν'  Ιντέλλεσ&αι  [29] 

έπιτελέωμα  (Ι,γοητρι»)  *  τό  έπϊ  9νσί^  γι- 
νόμενον 


έπιτελεώσαι'  όπερ  νυν  άφιερωσαι  λέγομεν 

ίίπιτελείωσις•  αΰξησις 

ή^έχίτερα'  έχπιάσμάτα  ίλαιων 

ή^έπιτέρβναΐ'  είδος  άρτα»ν 

Ιπιτέρμιον  Ιπϊ  του  τέρματος,  οίσν  έπϊ 
του  τέλους 

*Βπιτέρμιος'  Έρμης 

έπιτετανύσ^αΐ'  ήπλωσΒαι  (τ.  περιτετά- 
σ&αι)  [<8] 

έπιτετράφαται  (Β  25)*  επιτετραμμένοι 
είσΐν 

ίπιτέταταΐ'  αύξει  (λ  19!) 

έπιτέτατο'  τρίξανεν.  ήχμαζεν  (Ο  413 1) 

ίπιτέτροφεν  έπιπέπηγεν  (ψ  237 ?)      [48] 

έπίτευγμα'  επιτυχία 

ή^έπίτευχταΐ'  έν  έπιτυχί^  έστω 

έπιτευξόμενος*  επιτυχών 

^πιτεχνήσεως  (ΤΙιυε.  1  71,  3)*  μηχανής 

επίτηδες  (ΤΗαο.  III 112,  4)-  έχονσιον,  επι- 
μελές, όξυτόνως  δϊ  χάί  επιτηδείους  {Α  142) 

^πιτήδειον  ίτοιμον.  άφέλιμον 

επιτήδειος  (Τΐιυο.  ΙΥ  78)•  ό  φίλος*  άνε- 
πιτήδειος  ό  έχ&ρός 

Ιπιτηδείως  (β.  ε.  Τΐιιιο•  Ι  19)*  ίπιμελως, 
αρμοδίως 

έπιτήδευμα'  έπίνοια,  έργον  (Χβη.  Ο^η.  II 
2),  ποίημα 

έπϊ  τ'η  έμ'^  αΐτίρ,'  δ  νυν  τφ  έμφ  χινδννφ 

(βπιτι&ασσεύοντες•  ήμεροΰντες)  6389) 

έπιτιμψ,'  τιμωρείται,  ή  την  τιμήν  αϋξει 

έπιτιμή(τορ)α'  βοη&όν  (οί.  Αββεΐι.  δαρρί. 
42).  τιμωρόν  [56] 

ίπιτίμιον  [ιά  57]  τιμωρία  (Αη(ίρΙιο) 

επίτιμο  ν  (Ββιη.  534,  15)*  πλούσιον^  τιμω- 
ρόν, τιμητόν 

έπιτμήγειν  έπιτέμνεσ^αι.  σπεύδειν 

έπίτονος  (μ 423) *  δέρμα,  φ  χατησφάλισται 
τό  ίστίον  της  νεώς  [61.  62] 


ΟΟΒ.  97  έπίσχες,  άγχου  99  εί.  Ισχερώ  5303  εί.  ίπισχύρους  (6  έπιτα  €γτ,  ΒΓ«η.) 
έπειτα  7  \διος  10  ίπικαμύειν  11  έπιταμυναβονλου  —  μανδρδς  βούλου  26  ίπι- 
τεχν\  39  \φανται  44  έπίτδμα  (έπίτεγμα  €γν.  Βγ.)  46  οογγ.  6Χ.  περιτευξόμενος 
οί.  περιτόνεον.    τόν  ίστόν 


ΗΕ8.  91  έπισφοραΐς'  δώρα,  ξένια,  χαταδίχαι  (ν,  έπεισφ]  εΐ  έπιφ — )  94  έπισφρή- 
ύας*  έπ(ε)ίσενεγχών  (υ.  έπεισ—)  95  έπισχεΐν  (Ρ  465)•  χρατεΐν.  ή  χωλνειν  5301  έπι- 
οχοίης  (Σ  241)•   έπιβάλοι{ς)  2  έπισχόμενον   (χ   15)•    χατασχολαζόμενον  ( — στοχ — ) 

4  έπισχών  (/489)*  προσάγων  5  έπίσωτρα  (£725)•  ή  έξω  τοϋ  τροχοϋ  επιφάνεια  (τ.  όπ — 
βΙ  σωστρεύματα)  Αά8:  έπϊ  τά  χ  ανά  (5317)•  Αά  11:  παροιμία  έπϊ  των  άεϊ  έπϊ  τό  χεϊρον 
τρεπομένων,  από  Μανδραβούλου  τινός  16  Ιπίταυρον  ίσχνρόν  (4683)  17  έπϊ  τά  χει- 
οίονα*  έπϊ  τά  χαχά  {Α  576)  18  έπιτελής'  ωραία  γαμεΐσ&αι  19  έπιτεΐλαι  (Α  64)* 
ίντείλεσϋ-αι  29  έπίτειλον  (ί?  112)*  έντειλον,  έηίταξον,  πρόσταξον  22  έπιτειμήτωρ 
(4270)•  έχδιχος,  τιμωρός  29  έπιτέλλεό  (Α2%)'  έντέλλου  38  έπιτέτραπται  (£750)* 
έιι^  εξουσίας  εστίν  4ο  έπιτετυφωμένον  έπιχεχαυμένον  (Μοογ.)  56  έπίτειλον  (1^112)• 
παύάγγειλον  Αά  57:  πρόστιμον  (Μο6Γ^.  150)  61  έπϊ  τό  αυτό  (ΑεΙ.  Αρ.  II  1  ηοη  ΤΗικ•  VII 
ΙΟΙ,  1)•  όμοΰ,  εΙς  τόν  αυτόν  τόπον      62  έπιτοΒάζεΐ'  χολαχεύει,  χλευάζει,  έπιγελ^  (ίπιτω-^) 


60& 


ίηίτολή  —  ίηίχαλκϊ%α$ 


βο« 


έΛίτολή'    ανατολή  άστρου^    ή  ή^φανερώ- 

σεως 
ίπϊ  τον  ένεστώτος*  έίίϊ  τον  παρόντος^  ή 

τον  Ινισταμένον 
ίηΐ  τούτοις•  προς  τούτοις 
έπιτραηΒζώματα     (Ρ1&(.   €οιιι.  ρ.  641)* 

τά  έπιτί&έμενα  ταΐς  τραιτέξαίς  βρώματα 
έπιτραπεξίδιος•  6  ηαράσιτος  [68] 

έκιτρέχων  σνντόμως 
έπιτρέ^αι  (φ  279  χ  289)•  έπιτροπήν  δον-    10 

ναι  [&<|  70] 

έηιτρίβεται•  επιφέρεται 
Ικιτριβόμενοι•  έπαιρόμενοι 
έ«ιτρίμ(μ)ατα'  ή^χοιλίσματα         [74.  75] 
επιτροχάδην    έπι&έτως,    ονχ  έχ  ^^νχης 

[Λά  76] 
επιτροπή•  ή^ίφοδος 
ίπίτροπος  (ΤΙιιιο.  II  80,  6)*  6  προστατών 

χωρίαιν  χαΐ  δλης  της  ουσίας  χαΐ  ορφανών 

[70]    20 
έπιτρόχαλον  πνχνως,  χαΐ  ταχέως 
έπίτροχον  ^φδιον,  ίτοιμον.  γοργόν  (οηοιη,) 
έπιτρνξονσιν  έπιγογγύξονσιν,  έπιλέγον» 

σιν 
•γέπιτρύσσειν  έηίμεινον,  Λάχωνες 
έπιτνφη   (Αγ.  Ι,γη.  221.  22)*  έηιχα^.  ίπι- 

πνρωΒιρ 
έπιτύφω•  έπαπολύω,  Σνραχούσιοι 
έπιτνφώσαι•  έπιπνριάσασα  ( — άσαι) 
επιτνχόντων  ευτελών  30 

έπΙ  τφ  δήμφ   (Αγ.  Εςς.  236)*    έπϊ  Τβ  τον 

δήμον  χαταλύσει 
{ίπιτωϋ'άζεΐ'  χολαχεύει  χλενάξει  έπεγγελ^ 

€Γ.  5362 
έπιτω^άξοντες*  χλευάξοντες  (οί.  άτιθω— ), 

έηεγγελώντες  [αά  80] 

έπϊ  Φαληνίον  (Αγ.  ίΓ.  XIII  ρ.  1161)•  τον 

Άλχίβιάδην  φησϊν  6  Αριστοφάνης  έπϊ  Φα- 
ληνίον γεγενησ&αι,  σχώτιτίον  παρά  τόν  φα- 

λητα'  έπασχητία  γάρ  [ό  φαλής]  40 

ίπιφάμεναι  σνγχατα&έσ^αΐ' 


ή^ίπίφατος•   ό  προς  εύμορφίαν  φαινόμΜ' 

νος,  έπίϋ'έτης 
έπιφάτνιος•  6  εωσφόρος  αστήρ     [94.  95] 
Ιηιφερομένονς•  ώρμηχότας 
έπιφέρεί'  προσηχει 
επιφέρεται•  άλαζονεύει  (τ.  περιφ^ 
Ιπιφημητήρες'    οί  ενφημοϋντες.    ή  έηΐ" 

φωνονντες,  ή  σνγχατατι&έμενοι 
έπιφημίξονσα•  εύφημονμένη,  έπιφημιξο^ 

μένη 
έπιφημίσμασιν  (ΤΙιαο.  VII  75) '  οίωνίσμα- 

σιν  [5402.  3] 

έπιφοιτ^  (ΗβΓοά.  II  73)•  παραγίνεται 
έπιφοιτήσεως•  επελεύσεως,  παρονσίας 
έπίφοράς'  χαταδίχας  (τ.  έπισφ — ) 
έπιφορήματα  (Αηβίορίι.  ΟΕΧΙΥ)•   τραγής 

ματα  μετά  τό  δεϊπνον 
Ιπιφόρινα•  έπίδερμα 
έπίφορον  τήν  φέρονσαν  ή^σύγγονον  Λά^• 

χωνες  χαϊ  -[άμκέλον  όνομα 
έπίφορος'  τον  τεχεΐν  ^γγύς  ούσα 
Ιπιφράγματα•  τά  ύπό  τό  στόμα  (ίπιστό^ 

μια%) 
έπιφραδέστερον  ή^ σνντομώτερον,  σννε^ 

τώτερον  [18] 

έπιφράσασ&αι  (ΗβΓοά.  Ι  48  Υ  9)*   ύπο- 

νοήσαι.  ή  έπινοήσαι 
έπιφράδμων  ψενδολόγος 
έπίφρενα'  υποχόνδρια  [Π] 

έπίφρονα  (π 242)*  φρόνιμον,  σννετόν  [19] 
έπιφροσύνη  (ε  437 ?)*  σωφροσύνη»  έπιλο- 

γισμός 
έπίφρων  φρόνιμος 
έπιφνέσ&ω*  βλαστησάτω 
έπιφν{λ)λίς  (Αγ.  Β«η.  92)•  βοτρύδιον  μι-- 

χρόν,  έπϊ  τέλει  βλαστάνον 
Ιπιφύοιντο•  έπιγίνοιντο 
έπιφωνει•  βο^,  χράζει 
•^ ίπιχαλά•    την  τό   χανονν   φέρονσαν   εΙς 

τάς  9νσίας  -^^εραπαίνας 
έπιχαλχιται•  όπλίται 


€00.    67  Ιε^όιο;         72  έπερόμενοι  76  έπιτροπάδες          83  οί,  εύτρόσσεσΒαι 

85  |νφο        89  έπιγελ]        90  έπιφαλινίον  —  άρίσταρχος  έπϊ  φαλινίον  —  περϊ  τόν  σφά» 

λητα  —  γάρ  ό  φαλής        99  έπιφημητέρες  5408  έπιφόριμα^  έπϊ  δέρμα        23  βοτρί" 
διον  —  επιτελεί  \νων 

ΗΕδ.  68  ίπιτραφερήν  (Β  308)*  έπϊ  τήν  ξηράν  γην  Αά  70:  77  άπολέσαι  {ίπιτρί- 
^αι)  74  έπιτριμμοί  (Σ  211)*  αλλεπάλληλοι  75  επιτρέπεις  (Ρβ.  ΧΟΙΙ  3  ^\.)'  σνντρί" 
^εις,  σνντελέσεις  Αά  76:  έπεσπενσμένως  (79)  79  έπιτροχάδη{ν)  (Γ  213)  *  ταχέως  Α4 
89:  7/  ήμεροΰντες  (βά  έπιτι&ασσενοντες)  94  επιφαύσχοντα  (Ιο5.  XXXI  26)*  ανατέλλοντα, 
φαΐνοντα         95   έπιφημισμοΖς'   όσνρμοΐς  5402   έπ*  ίφ^ίμω   (Γ  336)*    έπϊ  τ^  ίσχνρ^ 

Ζ  έπιφλέγει  (ΰ455)•  έπιχαίει         13  έπιφρασαίμε&α  (^Γ741)*   σχεχραίμε^α        17  έπϊ 
φρεσί'  σνν  ταΐς  διανοίαις       19  έπιφρονεύονσιν  (α  351)•  έπαχούονσιν 


«07 


ίηίχαλχον  —  ίη9»χνβί 


βοβ 


ίπίχαλκον  τό  στόμα  των  αύλων^  διά  τήν 
φορβειάν^  οίονεϊ  έπιστομίδα 

έηίχαλκος  άσπΙς  (Αγ.  Τββρρ.  18)*  ξχει 
γάρ  χαλχήν  τήν  έπιβολήν  ένίαι  δ^  βόειβίΐ 
είσιν 

έπϊΧαριξένης  (ΟγαΠπ.  Γγ.  IX  ρ.  98)•  (ΙχΒΪ) 
Μ  μωρίαις  ή  Χαρίξένη  διεβεβόητο,  αρχαία 
οΰσα  ανλητρίς'  Ινιοι  δε  καϊ  ηοιήτριαν  αυ- 
τήν ίρωτιχών  λέγονσιν,  "Εστί  δέ  χαϊ  ηα- 
ροιμία  οΙα  τα  έ^τΐ  Χαρίξένης  10 

έηίχαρις'  ι)  παρά  ^Ατηκοΐς  αβρά 

έηίχαρμα'  [αά  Ζϋ]  ό  Ιηίχαρτος  (Ροβίάίρρ. 
Γγ.  Χνίΐ  ρ.  528)  [33] 

Ιπιχατέες*  ενδεείς 

ίπίχειρα*  τά  ύπ^ρ  τον  μισΒόν  διδόμενα 
τοις  χειρστέχναις  [36] 

επιχειρεί*  τολμά  [38.  39] 

•^ έηιχερία'  χάριν  ΐΛίφέρουσα 

έπίχητία  (€ΓβΙί€β?)•  Ινδεη 

•^ίίίίχιλάδιον  τό  χιλιοστόν  20 

^πιχιλές*  [8^43] 

έηιχιλονντες*  ηληροϋντες  (τ.  ηεριχ — ) 

ΙπΙχνονν  (ΠίρροοΓ.  Ι  ρ.  329  Κ)*  ίπεσχο- 
τισμένον 

ή^έπιχ^εΐσ&αι,'  βεβαιονσ&αι  [47] 

έηιχόα'  χατάχυσις 

ή^έηίχρονος'  έπίχαρτος 

ίηιχρίσας*  ηεριχέας 

έηίχριστοι•  αΐ  Ιπιχριομεναι 

ΐπιχρώ-  χρίω  (τ.  Ιγχρώαας)  30 

έκίχνσις'  κονίασις 

^ηίχυτον  (ΝίοορΙι.  Γγ.  II  ρ.  852)•  είδος  πέμ- 
ματος,  χαϊ  νομίσματος  ίξ  αργύρου  ή  μο- 
λύβδου χεχνμένον 

Ιηιχώνια'  χάρυα 

έπιχώρησον  ύηάγ{αγ)ε,  μείωσον 

εηιχώρια  (Αγ.  ΑοΙι.  522)*  συχοφαντιχά. 
εΙς  τούτο   γάρ   *Α&ηναϊθί  χωμφδούνται 

[Μ-60] 


έπιψανσαΐ'  ίφάφασ&Μ 

έηι^αύσχί  (θ  547)*  έπι^Ιγχ^^  άιρηται 

έη^^ρίσει•  επαριεΖ,  έπΐ'ψωμιεί 

έΛΐίΡηφιεΐταΐ' 

ίπαρηφιζόμενος*  έχιχρίνων.  {"ψήφον  πα- 
ρέχον χαϊ  νίχην) 

Ιπιωγαί  (β  404)*  οΐ  άνειμένοι  τόχω,  χαϊ 
άΧίμενοι^  ύηαγωγάς  δέ  Ιχοντες  χαϊ  ύποσχέ- 
ηην  χαϊ  χαταγωγάς 

Ιηι,ωγάς*  άνειμένοι  τόηοι^  έφ'  οΰς  δύναται 
ή  ναύς  έπέρχεσ^αι  [β8] 

έηλάγχ^ην  (οΓ.  ΑββοΗ.  δβρί.  784)*  ίηλα- 
νηθΊ] 

έκλαζόμην  έπλανώμην 

έπλάδα'  χατέδευεν 

έχλαχίξετο'  τάς  χοιλίας  είλεν  (τ.  ηλάχας) 

έηλατάγησεν  ίψόφησεν^  Ιν^εν  τό  χλα- 
ταγώνιον  ηαίγνων  ξύλινον^  φ  ^ροφοϋσιν 

ΙνΛΰΐ*  έπορεύετο  [75] 

άπλετο  {Β  480)*  §γένετο.  ήνύετο,  ύπηρχεν 
(Κ  531)  [77] 

έπλήγην  ίμάνην  [79.  80] 

^χλιν^εύ&ησαν*  οί  αίχμάλαηοι  Λλίν&ονς 
έβάσταζον,  εως  του  λύτρα  εΙσενεγχεΖν 

[82—84] 

ίπόγδοον  τόνος  μουσικός 

Ιηόγχιαι*    αί  του  πλοίου  παρα^ηχαι 

[87-89] 

*Εποιχιδία*  Δημήτηρ  Ιν  ΚορΙν&φ 

έποιχτίσας  (δορίι.  0.0. 1473)•  οίχτείρας  [92] 

έηοΐνασεν  (άποι — )•  λύτρον  άπέδοτο,  ποι- 
νήν  Ιλαβε  του  νεχροϋ  [94] 

έποισθήσεται*  έπενεχ&ήσεται 

£  ποιπνύοντα  (ίηο.  βρίε.)*  ενεργούντα 

έποίχεταΐ'  ίπ[ο]ιπορεύεται,  εργάζεται  [98] 

εποιχόμεναΐ'  διαχονοΰσαι,  έπιπορευόμε- 
ναι,  ίργαζόμεναι.  ύφαένουσαι.  αΐ  γάρ  ηρωί- 
δες όρ^αϊ  ύφαιναν 

ίποιχνεΐ'  έπιφοιτψ. 


εΟΟ.  30  η  Χ,  διαβ\  31  αβρά  34  επιχαταΐ  41  Μεής  43  €ί.  4730  45  ίπι- 
χνονν  56  έηιχώοισον  61  έφαύσασ&αι  63  επίχριση  Ρθ8(  64]  -ψήφον  —  νίχην 
66  χαϊ  αμμενοι        69  επλαγγέην        70  ίπλανόμην        79  επλήνετο        90  έποιχιδίη 

ΗΕδ.  Αά  32:  χάημα,  ω  τινι  χαίοει  τις  (δίΓβΰ.  XVIII  31).  χαϊ  ό  33  Ιπιχαίρειν 
(Αγ.  Ρίΐ€.  1015.  1311)*  ανγχαίρειν  36  επεχείρεον  (ω  385)*  ίηετί&εσαν  38  ίπίχειρον 
άνταπόδοοις  (^(.  φίχειρον  Ιι.  β.  τουΛίχειρον)  39  ίπιχειρενομούντες  (Ρΐιίΐο  11  ρ.  371,  41)• 
ταΐς  χερσϊν  ώς  νόμοις  ξρώμενοις  (βίο;  Αά  43:  τό  ελλιπές  (4957)  47  ίπΐ  χ^ονί  (Α  88)• 
έπϊ  γη  ^  έπΧ  χώρας  (Εχοά.  XIV  27)•  έπϊ  τόπου  59  ίπιχωρεί'  Ιπιγειτνι^  ΟΛ  έπι- 
'φάμοις  {Α  486)*  έπϊ  ταΐς  παρα^αλασσίαις  χράμμοις  68  ίπιών  (Σ  546)•  ίπιπορευόμενος 
75  ^πλεο  (^ί418)•  έγένου  77  επλευ  (154)•  έγένου  79  επληνετο  (^449)•  ^πλησίαζαν, 
-ήγγιξον  80  ίπλήσ&η  (Υ  156)*  έγεαίσ&η  82  έπνύ&η-  ήγέρ^η.  άνεβίωσεν  (2492.  2931) 
83  επνυτο   (Χ  475)•    έφρόνησεν  84  έποβελία   (ΡΙβΙ.  Ιβ^ξ.  XI  921  Β)*   τόχος  (έπω—) 

87  ίποι'  λόγοι  88  έποί^ετο'  ήρώτα  89  έποι&όμην  "ήρώτατν,  ίμάνϋ'ανον  92  έηοι- 
μνέον  (£  421)*  διηχόνουν,  έπορεύοντο.  Ι&εράπευον.  ένήργουν  94  έποίσει  {Α  89)•  έπε^ 
νέγχαι  (—χη)       98  ίποιτο  (Γ  255)•  άχολου^είη 


6•9 


ίηοχΒϊλαέ  —  ίητερνξατο 


610 


[5ΜΧ] 
[4] 

[ΠΙ 

[18.  14] 


Ιποχΐΐλαΐ'  Ιλϊ  το  $ηρόν  ΙλΒεΐν 

ίπολμις'  είδος  μάντεως  (3251) 

ίηολολνξει'  Β^ψβεΙ 

έΛομενοΐ'  άχολονΒοΰνης 

ΙηοΛος•  δ^εον 

ίηΟΛται*  &εαταί 

Έπόπτης'  Ζευς,  τ}  ^ατής 

•[ίπορβεΐταΐ'  φ&ονεί 

έίί'  όργ'^'  ίηϊ  τρόηφ 

^ηορεξάμενος  (β  335)*  έφορμήσας.  ίπελ^ 

9ών,  έπιλαβόμενος 
ή^έπόρησεν  (8ορΙι.  ΕΙ.  1267)•  διεπέρασεν 
ίχόρ^μενεν  Ιηλεεν  [19] 

ίπορ^{ρ)εϋσαι*  ίπαγρυπ{ν)•ηααι,    [21.  22] 
Ιηορσννετο'  ήτοιμάζετο 
Ικος•  (ήμα,  λόγος,  φωνή  [26] 

έποσσόμενος'  ηροσορώμενος 
έηοστραχίζειν  όστράχοις  ηαίξειν 
έ  ποτονδιξε•  χαΗβαλεν  έπϊ  γην  .... 
έπ'  δ  τ  ευ  (ΗβΓοά.  IV  45)-  όιατί.  ή  έηϊ  τίνος 

[30] 

ίπου  (ΑβκΙι.  Εαιη.  142)*  άχολού^ει. 

έη*  ου  δ  ας '  ίηϊ  τδ  έδαφος 

ίπουδαίοι•  ίπιχ&όνι,οι 

ίηούρι,σας   (βοΐι.   ΕυΓ.  Αο^γ.  601) 
μ:ηύας 

Ιηούρισεν  ώρμησεν,  έπέπεμίρεν 

ε  π  ου  ρ  ο  ς'  είδος  Ιχ^ος 

ίπούσχι*  ίτονουμένη.  φοιτώίτα    [ιά  89]  [40] 

επουτίς'  ουσία  (&υ — )  παρά  'Ροδίοίς 

ίποφρύδιον  μέτωηον 

ίηοχοΐ'  οί  ίηΐ  των  οχημάτων  διαβαίνοντες 

[44.  45] 

ίποχος   (Χεη.  ΚΠ  Ι  4,  4)•    6  Ιηϊ  του  οχή- 
ματος 


[Μ] 

Ιφώρ- 


[38] 


εποχούμενος*  βασταζόμενος 

ζχο^'  επόπτης,  δυνάστης,  χαϊ  είδος  ορνέαν 

Έπόφίος'  Ζευς,  χαϊ  ^Απόλλων 

έπό^ομαΐ'  θεωρήσω  (ηοη  Ρβ.  ΟΧΥΙΙ  7)  [Μ] 

επρα&εν  ίπόρ^σεν  (τ.  πρα&εΐρ) 

έπράνισε  ( — ωσε)*  χαχέβαλεν 

Ζπρασεν^  έπραγματεύετο 

^πρέσβευε  (ΗβΓοά.  Υ1Ι  2)*   ή^ πρεσβύτατος 

ην  [56] 

10    (επρησας)'  ίφύσησας.  έχύρτωσας     [57.  58] 
επρυτάνευεν  διφχΗ 
επρωσεν  Ιμοίρασεν 
ίπταβόειον  (Η  220) *  ίπτόβυρσον 
έπταγράμματα'    τό  όργίλον.    ή  σχληρόν. 

χαϊ  Σάραπιν  (ΑΓί^οιίά.  V  26) 
•^  ίπτάγρυτο'  έπτάρνυτο 
έπτάενον  (εβίΐίιηΐΰΐιίΐ)*  επταετή 
ίπταιχότα'  πεσόντα  (τ.  πταίει) 
έπταίχως'  σφάλεις,  ή  πεπτωχώς 
20    ίπταχέναΐ'  χεχρυφέναι 

έπταπόδην  (Ο  729)•  τηλιχοΰτον  τω  μεγέ- 

&ε^^  επτά  ποδών,  ίσχατον  [09] 

έπτάπους   σχίά    (Αηβίορίι.  ίΓ.  ίηο.  ΟΙΧ)* 

τοις  ποσϊ  χατεμέτρουν  τάς  σχίάς,  έξ  άν 

τάς  ώρας  έγίνωσχον 
έπτάστομον{Εύτ.?ϊιθϋη.2Β7  8ορΙι. Γγ. 778) * 

έπτάπυλον 
επτατο  (Π  469 ?)'  διεφορήΘη.  ήφανίσΒη 
έπτάτονος  (Ίτλ^.)*  έπτάχορδος 
30    επταχα  (ξ  434)*  εΙς  επτά  μέρη 

έπτάχορδα*   παλαιά  μέλη   δι    Ιπταχόρδου 

^δόμενα 
έπτάπεχτος'  ή  βα&είας  τρίχας  έχουσα  [17] 
έπτερύγη-  άνέπτη 
•^  έπτερύξατο'  προσετρί^ατο 


€00.    5500  έποχίλαι  —  ξυρόν  (1  ΕΜ.  344,  37)  7  Ιποτος   (βοΐι.  Αγ.  Ατ.  58) 

15  ίπόργη,  έπιτρυπω  10  περιελί^ών  26  έπισσόμενος  28  έποτούδιζε  29  έπό- 
τ  ευ  35  έφορμήσας  8β  άπέπεμίρεν  (41  οί.  ύπό&ευτον)  42  ίποφρυδών,  μετώπων 
53  Ι  ο  σε  ( — ι^εί)  ΡοβΙ  55]  5580  επρηξεν  62  Σαράπην ,  €ί.  γράμμα^*  επτά  66  έπτω- 
χώς        75   δεπτάχορδον  ^δόμενα  16  έπταπέχτιος         78   \ύγει  (79   Αά   τερύσχομαίΐ) 

ΗΕδ.  5502  έπολυώρησας  (Ρβ.  XI  9)•  πολύ  έφύλαξας  4  Ιπόλια  (Β  474)•  αίγΐ- 
δια  6  έποπίζε(ο  £146)*  έντρέπου,  ίπιστρέφου.  χατασχεναξε.  φυλάσσου  9  έποπτεύοι 
(ύπο — )•   ύπολάβοι.  νομίζοι  11    Ιποπτήσαντες   (Ι  ΡβίΓ.  III  2)•   ^εωρήσαντες        ΙΖ  έπ' 

όρει    (Ονεξ.  Νθζ.  €.  1  2  ρ.  31)*   έπϊ  τφ   δρεί  14   επορεν  (Ζ  168)*   εδωχεν ,   έχαρίσατο 

19  έπόρ^ουν   χατέσχαπτον   (^  308).     έδίωχον   (ΟβΙβΙ.  113)  21   έπόρχιον   (Γ279)• 

εποοχίσει,  έπιορχία  22  έπο  ρ  σον  (Ε  765)*  έφορμήσαι  ποίησον  25  έποστέφας  ε  χ  τ* 
όνομαξε'   τόν  τε  λόγον  είπε  χαϊ  τά  μέρη  αυτοΰ  διεξείη  30   έποτρύνεΐ'  παροξύνει   (Υ 

171).  παρορμψ  (Ζ  439)  34  επ*  ούρει  (θτε%.  "Κηζ.  1  2  ρ.  31)•  έπϊ  τφ  δρει  38  έη  ουσεν 
6Λ*  ευθείας  ήγαγεν  ήπερ  ονσαν  (Μ&υσεν)  Α(1  39  ποιούμενη  40  επουσιν  (Ο  555 ν*  ένερ- 
γοΰσιν.  άχολου^οϋσιν  44  έποχωτέρα*  Ιπιμονωτέρα  46  επόχεταΐ'  επιποοεύεται  {εηοί•^} 
51  έποσίνεσ&αι  (ίπϊ  τό  σ—)*  ^πΐ  το  βλάπτειν  56  επρηξας  (Σ  357)*  έτελεσας,  έπλήρω- 
σας  57  έπρατο  (Ργοτ.  XXXI  16)•  ήγόραξεν  58  έπρησεν  (θ  217)*  έχαυσεν  69  Έπτάτ 
πόρος  (1ί  20)*  ποταμός  έν  Τροίφ,        77  έπτέρνισεν  (θ€η€&.  ΧΧΥΙΙ  36)*  έσχέλισεν 

39 


«11 


ίηνηξβν  —  ίρας 


•12 


ίΛχηξεν  ίηεσεν,  έχρύβη  (τ.  κνήσσων)  [81] 
έκτης-  [ηά  82]  [88] 

Ικτόημαΐ'  ηεφόβημαι  [85] 

έκτόχασεν  (8«1«ιηίηίί) *  έχάλνιρίν 
ίητνσχλυ  (ΒοβοΙί ) *   άν^ρέίον  ύηό^μα 
έχτνσσοντο  (Ν  ίΜ)' έχραδαΐνοντο      [80] 
ίχνχασεν  (δαρρΗ.  Γγ.  96  ΑΙιγ.)*  ένεχάλνψεν 
έκνλλίοίς  (Αγ.  Βιη.)*  οτίχοις 
ίκνστιατο*  ίπυν&άνετο 
έπφάζονσι    (ΟηΙίη.  (τ.  II  ρ.  82)*    νεοτ- 

τευουσιν.  Ιλϊ  τοϊς  ώοΐς  βοώαιν 
(ίπωβελία*  τόχος)  εί.  έκοβ-^ 
έΛωβελία'  ηαραβόΧιον  της  δίχης,  ίστι  όέ 
τό  άχόλονθον  τφ  της  χαταδίχης  τψηματι 
δφλημα,  ώς  Δίδυμος^  τό  εχτον  μέρος  τον 
τψηματος  •  οί  όέ  το  •{•  ιτ' 
έπφδός'  ή  έηφδουαα  τοις  νοσονσι  καιαίν 

(,έπώννμος  ΕυΓ.  Η6€.  1272) 
έκώζειν'  έΛίχαθήσ^αι  τοις  ωοΐς (βρ. Μο6γ. ρ. 
151).  Αισχύλος Νιόβχι  (ίΓ.  152)  μ^ταφοριχώς' 

έφημένη 
τάφον  τέχνοις  ίηωζε  τοΙς  τε^ρηχόσιν 
έχωμάδιον  τό  ίχϊ  τψ  όμφ  [98] 

Ιηωμίδα*    ώς   λέντων^   ίερατιχάρ  χεριβό- 
λαιον  [ΜΟΟ] 

•[έηώνασ&αι  (οΓ.  Ρίηά.  Νβιη.  V  87) 
επώνυμοι  (ΟΓ&ΙΟΓββ)*    οΐ  των  φυλών  επώ- 
νυμοι ηρωες^  οΖπερ  ήσαν  δέχα 
Ιπωπα  (ΑββοΙι.  Γγ.  297)*  άλεχτρυόνα  αγριον 
επωπςί  (Αββοΐι. Ευιιι.275)*  έφορ^  ίκοτιτενει 
έπωπάξεί'  τά  αυτά 
Έπωπετής*  Ζευς  παρά  *Α&ηναίοις 
ή^έπώπει  (εποπιί)'  επόπτη,  έφορώντι 
έπωπίδες•  έπίσχοποι,  άχόλου^οι.  παρά  Δα- 

χεδαιμονίοις 
^ΕπωπΙς'  Δημήτηρ  παρά  ΣιχυωνΙοις  [βά  9] 
επώρεον  Ι&απτον  (4451.  57)  [11] 

Ιπωρενεΐ'  ώραΐα  συντελεί 


Ιπωριάξ€ΐν  μεριμνάν 
Ικώρουσαν  (^472)*  Ιφώρμησαν 
ή[1πωρυδ6ν'  έπιρρέοντος 
έπωρύετο'  έπέν&ει,  ή  φωνή  θηρίων 
έπωροράχαται  (1.  έπορωρέχαται  οί,  17834) 

ΙπωστρίδΒς*  αί  χατά  Σάμον  ταΐς  γίτναιξϊ 

τήν  δεξιάν  χεΐρα  Μχουσαι  χατά  τήν  όσφΰν 

έπωφέλης'   ό  χαλούμενος  εφιάλτης  (4625) 

14    (έπώχατο)•  Ιπιχεχλιμμέναι  ήσαν   (ϋ  340) 

ι  ρ  ξι  είσπνεΐ,  ί]  χοιλία,  γη  χβιλή^  γη  ιτοθθίνι}• 

^ιθν/ΐ£ί:  [28] 

έραδος'  παρά  τό  ίρίξειν.  ή^παιδίονα,  νεΖχος, 

συνδρομή,  λοώορία.  άνεξιχαχία  [25] 

ίραξε  (ΟβΙΙίιη.  Γγ.  011)*  χαμάζε.  εΙς  τή^  γην 

(Π  459).  χαμαΐ  [27.  28] 

Ιραμαΐ'  έρω  (Γ  446),  έπι^μώ  (Ευη  Ηίρρ. 

219) 
20    έράμενος'  έπι^μήσας 

έρανα•  ίχ  συνεισφοράς  δώρα.  ή  δόσις  πολ- 
λών ή^  αυτών  γινόμενα  συμπόσια 
-{'  έράναι•  βωμοί 

Ιρανέμπολοι•  οί  ίξ  εράνων  έμποΧώντης 
ερανίζεται-  συλλέγει  [85] 

Ιράν  10 ν  έχ  συνεισφοράς  δώρον,  (ή  ά9τα- 

πόδοσις) 
ίραννής  (Ι  527.  573)*   έπεράστου.  χολής. 

τψίας 
30    έρανο  ν  συνεισφορά,  δώρον,  ίύωχία,  ή  άνά 

μέρος  δεΐπνον.  ή  έχ  συμβολής  δεΐπνον  (€βΙ- 

ϋη.  «ρ.  £ΧΧ  2) 
ίράνου'   συλλογής  (τ.  £^  εράνου  βΐ  δίαιτα 

τούράνου)  [40] 

ή^έραπίδα  (έράπεδα)•    ά   ημείς  ίλαπέδα 

(Ιι.  β.  γήπεδα)  [42] 

ή'έραπτήρ•  ^ρεντής  (βραπτηρ)  [44] 

έρας-  γής 


ΟΟΒ.  60  ΰί.  55  84  πεφόβισμαι  87  έπτύσχν  00  έπνχλισεν  94  [έλεια, 
περι\  τό  τ.  χ,  τίμημα  τι  δλημα  95.  96  =  96.  95  95  €ί.  5601  96  έφιμένη  9^  έπω- 
μίδια  —  Ιεράται  5603  άλεχτρύωνα  6  περί  7  έπόπτει  (15  έπιρονδόν,  έπιρρεόντως) 
16  έπορύετο,  έπέΘη  19  ίηέχονσαν  22  Αά  ερ^,  αραιή,  έρα  (ης  τις  ίπι&υμεΐ)  24  αλε£| 
30  ίραμος  (1¥€ΐε1ε€Γ.  Μαβ.  ΒΗβη.  VI  ρ.  88.  89)        36  ή  ά.  ροβΐ  37 

Ηε8.  81  ίπτηξαν  (^190  Ιοί».  ΧΧΧΥ111  17)*  έχρύβησαν.  ίπεσαν,^  έφοβήΘησαν  Α4 
82  ίπτηξαν  83  Ιπίστην  έξεπλάγην  (ίξέστην)  85  έπτολίσ&αι-  τό  Οργανον  προς  συνου- 
σίαν   (?.  πτοιάσ^αι)  89  έπύ&ετο   (Ρ  408)*    ήχονεν,  ήρώτα,   εμαν&ε,   -[τό   αυτό   χαϊ  τό 

ή^έπι&μός         98   έπώχ(ε)ιλαν    (^Ι.  ΑεΙ.  Αρ.  ΧΧΥ1Ι  41)*   έπανέπαυσαν  5600  έπ*  ώμων 

(Α  46) '  έπϊ  των  ώμων  Αά  9:  χαϊ  έπωτίς  (οί,  £Μ.  έπωτίδες)  11  επωζείν  πενθεΐν^ 
χλαίειν  (πωρεΐν)        18   έπωρώ^ησαν  (Κοιη.  XI  7)*  έτνφλώ&ησαν        21   έπφχετο  {Α  50)* 

έπορεύετο        23  έοάσ&ε  (0208)*  επιθυμείτε        25  έραδιούργησ εν 27  Ιραξεν 

ί&αζεν.  έποίησεν  (ερεξεν  Ι&υσεν)  2Α  ^οαίσ^η  (Π  339)*  άπώλετο,  διεσχεδάσΒη.  διεχω- 
ρίσΒη  35  έράνιξε  (Ε  155)*  άνήρει,  έσχυλευεν  40  ίραζε'  εΙς  γήν,  χαμαί  42  έρά- 
πτομεν  {π  379)*  έβουλεύομερ 


618 


ί(ΐδ<Ια»  —  ίρβ•&ίζ$» 


614 


ίράσαΐ'  χενώσαι 

έρασιχρημάτονς  (Χ«η.  Μβιη•  Ι  2,  5)*  φι- 

λαργύρους 
έράσμιον  (ΑηοΥι.  Α^^.  683)*  έηίδοξον,  έηί• 

ραστον^  άγαηητόν^  ίπι^υμητόν 
εραστής*  φίλος,  έπιϋνμητής,  ή  (τον)  χαρά 

τ&ν  μίχρόν  τοΰ  ποδός  δάχτυλον 
ίρατά'  έραύτά,  [ιά  50]  εράσμια 
ίρατίζων    (Α  550   Ρ  660)*    ίρών.    έηιΘυ^ 

μων  10 

έρατΒΐνή'  Ιρασμία,  ίπι^μητή 
-^ έρατεινευΒίν   στρατενεσ^αι,   ή  δυσφο^ 

ρήν 
^ΕρατινοΙ'  ί&νος  υπεράνω  *Αράβων 
έρατινόν  (ΒοβοΙί)*  έπέραστον,  Ινδοξον 
ε  ρ  ατό  ν  (Ιι.  Αρ.  380)^  έράσμιον.  ήδύ,  ΜΟ^εΐ' 

νόν^  έηιθνμητόν 
^ράτο^εν  (€>*ρπί  Β  99)*  άνεπανσαντο 
Ιραχάτη  (Βθ6θΙί)*  οΐ  δεσμεύοντες 
ίραχος'  τυ  δράγμα,  ΒοιαηοΙ  [00]    20 

ή^ίρ&εΐ'  φ^έγγεταί 

^ρβως  (0}ΐ>ιϋ?)-  εύρώς  [63.  64] 

ΈργαΙος'  άέρως  Ζευς  (Ερσαΐος'ϊ) 
ίργανα  (ΒββοΙί)'  εργαλεία^  σχενη  χειρών 
έργαλεΐον   έργαστήριον  παρά  Ταραντίνοις 
Έργάνη'    ως  δαπάνη,    ίργασία,    ίργατιπή• 

\δόρυ,  τεχνΐτις,  Ιργάτις,  παρά  όέ  Σαμίοις 

1}  'Α9Ί}νά  -[  ίλεως 
^ργαστίναΐ'  αΐ  τον  πέπλον  ύφαίνονσαι 
έργάταΐ'    οΐ  παρ*    ήμίν    έργαστικοϊ    παρά    39 

Άττιχοΐς,  τους  παρ*  ήμΐν  ίργάτας  έχεϊνοι 

μισθωτούς 
Ηργάτ{ε)ια'  εορτή  ΉραχλεΖ  τελούμενη  παρά 

Αάχωαιν 
έργατίναι  (ΤΙϊβοοΓ.  XI)*  Ιργάται  [78] 

εργάτις  (ΑΓ€ΐιί1οε)ι.  Γγ.  184)•   την  Νεοβον* 

λείαν  λέγει,  ώς  παχεΐαν 
εργατώνες*  οΐ  έν  τοΐς  άγροίς  τόποι,   Ιν9α 

οί  οΐχέται   χοιμώνται,    οί   παρά   *Αττιχοΐς 

ερχατώνες'   παρά  όέ  ΚρησΙν  έργάτω-    40 


νες  (έργματωναιί)  οί  έπϊ  της  ταφής  των 

τε9νηχότα>ν  τεταγμένοι 
ζργεί'  χωλνει 

ϊργεσ^αΐ*  χωλύεσ&αι  [79] 

ή^  ίργέτην  ίργασίαν 
ϊργετος*  φραγμός  (τ.  ίρχατος) 
^ργμασι  (ηοη  ΗφΓοά.  V  77)*  χωλύμασι,  περίτ 

φράγμασιν 
ϊργματα  (Ηββίοά.  Τλ.  823  ΟιΠίιη.  Ιου.  92)• 

πράγματα 
έργννεΐ'  κρύπτει,  χαταχλείει 
έργομωχών  ίμπαίξων 
Ιργον  [βά  85]  6  [6έ]  ποιητής,  όταν  ψιΧως 

λέγχι  μηδενός  συμφραζομένου ,    το 

χατά  γεωργίαν  δηλοΐ 
έργον  δυσχερές,  δύσχολον,  ή  ποίημα 
έργότρυς*  χατάσχοπος  έργων 
έργύλον  στάτην.  "Ιωνες 
ίργώδες'  όχληρόν,  δύσχολον 
έργωδέστερον   άχαταληπτότερον,    σπου- 

δαιότερον,,  ή  πλέον  τι 
ερδε  {Δ  29)•  πράττε 
ξρδοι  (Κ  503  Αγ.  Υββρ.  1431)•  πράτ{τ)οι 
ίρδειν  (Ηοιη.  δορίι. ΕΙ. 83) •  πράττειν,  ξΗ^ειν. 

πράσσειν 
έρδόμενον  λυόμενου 
έρδόντων    ή^ πλουτούντοίν,   &υόντων.   τ€- 

λούντων,  πρασσόντων  [90] 

έρέας  (ξρεαί)'  τέχνα.  Θεσσαλοί  [98] 

ερέβη•  .... 

έρέβιν&ος  (€οιηί€ί)•  το  αΐδοϊον 
ερεβίν^ινος   Διόνυσος*    ούδενός   άξιος• 

παρά  τίνα  παροιμίαν  έρεβίν&ινος  ζω- 

μός 
έρεβος•  σχότος,  ζόφος^  νύξ  [5702 — 5] 

έρεείνω•  ερωτώ  [7] 

ερέεσφι*  τέχνοις  (5697)  [0] 

ερίζει•  ίρε&ίζει,  παροξύνει  [11 — 13] 

έρε&Ιξεί'  παροξύνει,  [βά  14]  λυπεί;  μηρύε- 

ται  (έρι^εύει'ί) 


000.    (46  Γβ€ΐο,  €Γ.  βΐίβηι  χεράσαι'  ένώσαι)        (53   οΓ.  άρατείχεύειν ,  ^ατιχεύειν;  έρα- 
χεύειν  ΡΙιοΙ.  12,  7)       ^^  ίράτινον       ζ^9  ίραχάται       62  εϋρως      68  τέχνησις      70  εχεί- 


τειχευειν  ,     ,  ^  ^     ,^ 

νοις        (83  ν.  εριγνύείν)        90  εύχατα\        97  οί.  ίρέεσφι 


άηοπνιγέντα  (έρχ»—)        12  ^ρα^έντί'  ληφθέντι  (αίρε&έντι)        13  έρέ&ιζε  {Α  32  Ω  560)• 
παρόξυνε        Αά  14  [νηρύεται] 

39  * 


615 


ίρβ'&κίμός  —  ίρέψομίν 


βίβ 


έρε&ισμός'  παροξυσμός 

*Ερ6&νμίος'   6  *Α%όλλα»ν   (ΕοΜρη$)   ηαρά 

Λνχίοις.  χαΐ  εορτή  ΈρζΒνμχα 
έρέ&οιμί*  ίρε&ίζϋίμι  [αά  17]  [1β.  19] 

έρεΐ'  λέγει,  έρωτψ, 
ίρειδε'   συντόνως  ^σ^ιε   (Αγ.   Ρ&ΰ.  32).   ή 

μεταφορά  από  των  έρεσσόντων 
ερείδεί'  ^Λ^στηρ^ξει^  υΛοστηρίζεί     [28.  24] 
ίρείχόμενος    (Ν  αί)'    περι(^σ)ζιζόμ$νος 

[26]    10 
ερείσματι*  ύκοβασταχτήρί 
έ  ρ  είσαι,  (Ειιγ.  Ε1ι.  487)*  έπερεϊσαί^  Ιχιανη- 

ρίξαι  [29—81] 

Έρεμβοί'  νομάδες  (8(1  ίρημοι),    ΑΙΒίοηες^ 

"Αραβες,  Ίνδοϊ  *Αράβιθί 
έρεμνή   {Δ  167)*   σχοτείνη.  μέλαινα•  οΐ  6έ 

έρεβεννη  παρά  τό  έρεβος,  χαταηληκτιχή  [84] 
ίρεξα  (1453)•  Τήραξα.  Ι^σα  (ό  352)  [86] 
έρέοΐ'  εϊποί  [88—40] 

ερεπτόμενοι  (Β  776)*  ίσ&ίσντες.  άηό  τοΰ    20 

της  ίρας  τουτέστι  της  γης  άητεσ&αι.  Ιηϊ 

γάρ   των  νεμομένων  τετραπόδων  τάσσεται 

ή  λέξις  [42.  48] 

•[έρεσιμήτρην  τήν  γεωμετρίαν 
*Ερέσιος'  *Απόλλων  [46] 

ερεσμεΐ'  καταπλεϊ 
•[έρεσμει'  χώπη 
ή^ίρεσμίονες*  αΐ  χείρες  (Ειιγ.  Μβά.  4?) 

π 

έρέσ(σ)εΐ'  [54]  έλαννει  χω  30 

ίρεααον  {ι  490)  *  ηλαιχνον.  έχωπηλάτονν 
έρεσχελεΐ'    άηδίζει.    άδολεσχεΐ.    χλευάζει, 

[παίξει  (Μθ6Γ.)],  σχωπτει.  διαμάχεται 
ίρεαχελία'  φιλονειχία,  φλυαρία.  Ινστασις 
(έρεσχελοϋντες•  φλυαρούντες) 
έρετη  (Αβο1ββ?)•  επιθυμητή 
ίρέταις'  χωπηλάταις.  Ί*  χατασχόποις 


ίρετάν  (ΟβΙΗιη.  Ιον.  75)*  ναντης  [56] 

Ιρετμόν  (λ  77)*  χώπη,  χαϊ  τό  άνδρεΐον 
αΐδοΐον 

ίρετο  (ΒοβοΙίΙ)*  ώρμήΒη  (τ.  Ιρσεο,  ερσχ^) 

έρετμώσαι  (Ευη  Μβά.  4)*  χωηαις  αρμό- 
σαι 

Έρέτρια'  πόλις 

ίρετριάζεΐ'  σχωπτει'  ή  παίζει 

*Ερετριαχός  χατάλογος'  επϊ  Αιφίλου 
(01.  84,  3)  ιρηφισμα  έγράφη  έξ  Ερέτριας 
χαταλέξαι  ομήρους  τους  των  ηλονσιωτά-' 
των  υΙούς,  τοϋτο  οϋν  τό  "ψήφισμα  Ιχει 
ίπιγραφήν  *Ερετριαχ6ς  κατάλογος 

*Ερετριέων  ^ώ'  Έρετριεΐς  τφ  ρ  χαταχό- 
ρως  χρωνται 

έρεττε  τάν  ν  αν   ήλαννε  (ί — )  τήν  νανν 

[67.  68] 

έρευγομένη*  βράττουσα 

ίρενε'  ερεύνα  (ν.  έξερεύειν) 

έρεύΒ'ει    (Ιι.    ΑροΙΙ.  211)•    έρυ&ρόν    ποιεί 

[72] 

έρεύ^εταΐ'  πίμηλαται  {Ιηηα),  λάμπεται 

ίρευ^ιωντες'  έρυ^ριωντες 

ίρευ&ος  (ΟβΠίιη.  £Μ•  27)*  ερύθημα.  αΙδως. 
άνθος  [76] 

Ιρευν&ν  ζητεΐν 

έρεϋσαι  (£329)*  ερυθράν  ποιήσαι  τφ  αϊ- 
μάτι,  ή  βρέξαι 

ίρεύσσμεν  ζητήσομεν 

Έρεχΰ'εύς  (Ι^εορΗ.  158)•  Ποσειδών  ίν 
'Α&ήναις  [81.  82] 

έρεψα  (ψ  193  Α  39)*  Ιστεφάνωσα,  έστεψα, 
εστέγασα,  φχοδόμησα,  ωρόφωσα 

έρέψιμον  στεγάσιμον,  ή  βοσχηματωδες χω- 
ρίον 

ερέψομεν  προς  άετόν  (Αγ.  Αυ.  1110)* 
στεγάσομεν  προς  αέτωμα  [86] 


ΟΟΒ.  ^11β  ίρεθυμία  20  ερωτώ  21  έρ ε ιδέ  συντόμως  εσθείς  Ζ2Ίνδιοι  Ζ1  ειπεί 
(44  όρεαιμετρίην'ί)  ^  \ειος  ^Ι  έρέσειον  ^2  έρεσχλεΐ  57  ρο$1  66:  έρετάνης 
^  έρέτανεν        71   έρευθεΐ        88  όρόφησα        85  προσαιετόν  —  προσαέτωμα 

ΙΙΕ§.  Αά  17:  έρωτήσοιμι  (λ  228)  Ι^  έρέθονται  (Γ  108);  κρέμονται^  19  έρέ^ων 
{ε  83.  157)•  διακόπτων,  κατεπείγων,  έπϊ  τούτου  καΧ  έρεχμός  6  κύαμος  ό  διαχεχομμένος 
23  ίρειδε  (Ν  131)•  στηρίζει  24  εριθος'  έρε^ιστής.  παροξυνηκός  2ίί  εροιο  (Α  610)• 
Ιρώτηαον  29  έρεισάμενος'  έπεοεισ&είς  (Μ 457),  έπιστηριχθείς  (θ  496)  30  ίρεχρούων 
στηρίζων  31  ίρείομεν  (Α  62) •  ζητήσομεν,  έρωτήσομεν  84  -^  ίρέμοισιν*  άποχλείσμασιν 
(εργμαοίν)  36  έρέοντο  (Α  Ζ22)'  ηρώτων  88  ίρέουσα'  Ιροϋαα,  λέξουσα  {Α  ϋ^),  φέρουσα, 
ογγέλλουαα  (Β  49)  Ζ9  ίρεπτα'  τροφεία  (θρ — )  40  έρεπτ^'  τρέφει  (θοέπτη'  τροφεί) 
42   ίρεσσ άμεναι   (Ι  361)*   κωπηλατεϊν  43    ίρεσθαι   (α   405)*    πυνθανεσθαι,   ερωτάν 

46   έρεσκίη'    θρησκία   (θρησκηίη'    θρησκεία)  58    έρετμαΐς   (οΐς)'    κώπαις,    έρετμαί 

67   ερενγεται  (ε  438)•  αναβάλλει         68   έρεύγετο  (4  374)*  έβρύχετο,  εβρυεν         72  ίρεύ- 
ξεται  (08β&β  XI  11)*  βρύσεται  76   έρεύθων  {Α  394)*  έρυθριών,  φοινϊσσων,  ίρυθραίνων 

81   έρεχθομένη'  σαλευομένη,  [ί]λαμβανοαένη,  βαρυνομένη  υπό  των  άνεμων  (7  317),  ταρασ- 
σομένη         82    έρέχθ^ων  (β  83)•    διακόπτων   (5719)  ϋ^  έρέω'  λέξω  (Β  816).  άηαγγελω 

(Ν  735).  σημαίνω  {Ψ  326).  επερωτώ 


β17 


ίρέων  —  ίρ»Μάνην 


61β 


ίρέων  μα»χευσόμ€νος  (χρέαη>1),  έρωτήύίον^ 

ξητήσων  (ΑροΗ.  Ιοχ.  76,  1)  [88] 

-^ίρημαί*  βούλομαι^  έραηησω 
έρήμη'  μονομερής  ό^χι^,  δταν  μι/  άχαντή^ 

αας  6  διωκόμενος  έπί  τήν  χρίσιν  διαιτηθ^ 
έρήμχίΟίν  νομόσιν 
Έρημήσιος'  Ζευς  έν  Αέοβφ 
ερήμηοον  ( — ωσον)•  άποσχέδασον 
έ  ρ  η  μία  (Εατ.  Τγο.  26)•  ή  έχΛνρωσίς      [98] 
έρημό^ωκος'  έρημο-^λόγος  10 

ίρημον  μύταιον.  χαΐ  το  ηλαναα^αι 
έρημους*  άχεριστάτονς 
έρημους  λόγου ς'  τους  άηόρους.  ματαίους 
έρηρέδαταί    (7  284.   329)•    έρηρειομένοί 

είσί 
έρηρείσ&αΐ'  ήρμόσϋ'αι^  ήσφαλίσ^αι 
έρηρεισμένος'  ασφαλής,  ηεπηγμένος 
έρήρει,σται    (Τίιη.  Ι«οεΓ.  97£)•    πέπηγεν 

κάί  ένήρμοσται  [5805.  β] 

έρήριηταΐ'  πέπτωχεν  (εί.  ^  15)  20 

έρήρί(σ)ται,  (ΗββίοΑ.)*  έρίξεί  [9] 

έρήοαιο'  ίρωτήσείΛς 
Ιρήαομαί  α  ε    (Αγ.  ΝιιΙ).  1109)•    έρωτήαο- 

μαί  σε  [12] 

Ιρητύειν  (Β  75)•  παυβιν.   χωλύείν,  ηραϋ- 

νειν,   χατέχειν 
έρήτυ^εν  (Β  99.  211)•  διαχατεσχον     [15] 
έρητύσαι•  ηραϋναι,  άναχόιραί,  άναηαΰσαι, 

χωλΰσαί 
έρί'  πολύ,  μέγα.  Ισχνρόν  30 

έριαύχενες  {Λ  159)•  [βά  18]  γαύροι,  μέγα- 

λαύχενες.  μεγάλοι,  από  μέρους 
έριβρεμέτης'    μεγαλό^οφος ,    μεγαλόηχος 

[20] 
Ιρίβοια'  νύξ»  χαϊ  μεγάλως  τιμώμενη 


έρίβρομον  (ΑηβΟΓβο)•  μεγαλόηχον         [23] 
έρίβωτος•  μεγαλό^οφος  [25] 

έριγδούηοιοΐ'  μεγαλοχτύποις  [27] 

έρίγηρυς'  μεγαλόφωνος 
έριγνύειν  χρύητειν,  χαταχλείειν  (έργ — ) 
^[■ίριγεν•  εφριττον  [81] 

*Εριδάντας'    Ήραχλής    παρά    Ταραντίνοις 

[Μ] 

-^ έρίδεταΐ'  μαν^άνει,  εξετάζει        [35.  86] 

Έριδίμιος'  Ζευς  έν  'Ρόδφ  [38.  39] 

έριδμαίνουσιν  (εί.  ΤΙιβοοΓ.  XII  31)•  έρε- 
^ίζουσιν 

έριδόμενος'  Ιχιστηρίξων,  επακολουθών 

αρίδων  βαστάζων 

Έριέντης'  Αφροδίτης  ίπώνυμον  [44] 

Ιριξώοισί'  πάνυ  ξώσιν 

έρίηρες'  μεγάλως  τιμώμενοι,  αγαθοί,  πρό- 
θυμοι, ευχάριστοι,  [  ]  μεγαλωφελεΐς  [λΑ  46] 

έ  ρ  Ιθάκη  (ΑηβΙόΙ.  Η  Α.  Υ  22)•  ι}  νπό  των 
μελισσών  (....)  παρατιθεμένη  τροφή,  καϊ 
τό  έγκοίλιον  των  Ιχθύων  τών  μαλακών, 
καϊ  τά  τών  ύών  έμβρυα 

έριθαλίς'  είδος  δένδρου 

ίριθάλλων  πολυθάλλων (εί. δίιηοηίά. Γγ. 54) 

έριθαλεΐς*  μεγάλως  θάλλοντες 

-^Έρισαθεύς'  Απόλλων  έν  τη  Άττικη 

έριθίΰ^ί  είχή  (ΒοβοΙί)  •  έργάξη  μάτην 

έριθεύς*  ό  έριθακός,  τό  όρνεον 

έριθηλέα  (ΤΙιβοεΓ.ΧΧΥ  132)•  μεγάλως  θάλ- 
λουσαν  [55—57] 

έριθοι  (Σ  550  ?)•  οί  γεωργοί,  παρά  τό  την 
ι  ρ  αν  ίργάξεσθαι,  ήτις  Ιστϊ  γη.  καταχρη- 
στικώς όέ  χαϊ   οί  Ιριουργοί,    ή  μισθωτοί 

[Μ] 

έριχάνην  φραγμόν  (ν.  όρικάνην) 


000.  88  δειλεί  90  διετη^ή  5801  έρηοεδαπαϊ  Ρθ8ΐ  1]  καϊ  ένήρμοσται  εί.  5804 
2  ήρμόσθη  ήσφαλεΐσθαι  3.  4  ΐ6§6ΐ>3ηΙυΓ  ροβΐ  7;  έρηρίσθαί'  πέπηγεν.  έρηρισμένος  κτλ, 
14  εί.  έοάτοθεν  21  έριβοιανύξ  24  \λος  28  Ιοιγήροις  \ώνοις  (30  έορίγεινί) 
32  έριδανάτας  (37  ΒβΓβΚ  ΜοηαΙ$Κ,  68)  38  εΓ.  έριωδία,  έρωδία  41  ίρ4^|  (43  Άρέν- 
ττ;ί  Γ^εορΙι.  832 ?  ίριέντιςί)  4^  έρίξωοισι  46  εύάρμογοι.  μεγαλωφελεΐν  (47  εΓ.  κήρινθος) 
49  \αλλών        ^Ζ\θεύ\ι        ^  έριθαλέα        ^Ιερουργοί, 

ΗΕ8.  88  έρημα  (Ε  140)•  αφύλακτα,  δειλά.  οΙκτρά  96  ίρημικφ  (Ρβ.  ΟΙ  6)•  βί^ 
τάς  έρημους  διάγοντι  5805  έρίηρες  (Γ  378) •  ενάομοστον        6  ίρηρετλάται  (Ψ  284) • 

ίρηριασμένοι  είσίν  9  έρίσαντες  {Ν  ί09)'  φιλονεικησαντες  12  ίρήτυε  (Β  164)•  [παρε- 
σκεύαξεν]  15  έρήτυον  (Β  97)•  Ιπεΐχον,  έκώλυον  Χά  18  [μεγάλοι]  20  έριβρεμέτης 
(^^624)•  μεγάλα  βροντώντος  23  έριβώλακι  (Α  155)•  μεγάλω,  βόλω.  εύγείω  2^^ίρίγ- 
δουποι  (^152)•  μεγαλόιροφοι  27  έρίγδουπος  {Η  4ίίί)''  μεγάλους  τροφούς  ποιών,  δια 
τών  βροντών  31  έριδα  {Ε  861)•  έριν,  μάχην  33  έριδαίνωσιν  (Π  260)•  ίρίζωσι.  φι- 
λονεικούσιν  35  έοιδήσασθαι  (7  792)•  άμιλληθηναι.  φιλονειχήσαι  36  6ρι04  {Α  Β)' 
φιλονεικία  38  έ  ο  ιό  ία  ν  άμαξα  39  έριδας'  τάς  έν  ούρανφ  Ιριδας.  Άττιχώς  (ν,^  Ιοίσχηππα) 
44  Ιριξέμεναι  {Α  277  βΐ.)*  έρίζειν.  φιλονειχείν  Χά  46  ευάραοστοι  (Γ  378).  μεγαλως  θάλ- 
λοντες 55  ερίθηλες  (Ρ  53)•  μεγάλως  καϊ  καλώς  ή  πάνυ  θάλλον[τες]  56  εριθηλέων 
(Ε  90)•  μεγάλως  θαλλουσών  57  έριθήαι  (II  ΟοΓ.  XII  20)•  έργασίαι.  ερεθισμοί  59  ερί- 
θοισιν  {Σ  560)•  Ιργάται,  γεωργοί 


619 


ίρίχάς  —  ίρϊφα$ 


έρικάς-   ό  ίρεγμός^  Κρήτες  -{-όέ  όστριμάς• 

Χίγονσι  όέ  οϋτω  (ΗίρροοΓ.)  χαΐ  τά  ΙτρΙσ^ 

τά  ύηό  τίνων  λάγανα 
έρικέα'  φράγματα 
έρίκεί•  σχίζει,  πρίξει,  ^γνύει,  ίο^Ιει 
ίρίχεος'  φραγμού 
ίρίχεν&ές'  πυ^μήν 

*ΕρΙκη'  ϋυγάτηρ  τοΰ  Άνανρον  [67.  68] 

έρίκη'  είδος  φντοΰ  [10] 

ί  ριχτό  ν  κοπανιστόν 
ίριχνδέα*    λίαν  Ινδοξα^    μεγάλος  ίνδοξα 

(Γ  65) 
^ίρίμψ  Ιξοδος  (ν.  Ιξίσμη^  έρμη)  [74] 

έρινάδες'  όλννϋοι  (ΜβεβΑοιίΜ).  ι;  σνχαΐ,, 

άρρενες 
έρινάζειν  συχάς  ηερίάητειν  τοις  ίρινοΐς 

€ΐς  τελεσφορίαν 
ίρινάς'  νέας  βονς  (έαρινάςΐ) 
[•4  7β]    έρινάσαΐ'    άηό    (των)   λεγομένων 

(ίρινεων),   οντω  όέ  λέγεται  συχι]  φέρουσα 

όλννθονς,  έξ  άν  οΐ  ^ήνες  γίνονται,  Ψήνες 

δέ  είσι  ή^τά  άν^  (αΐ  άν^ρήναι^)  των  έρΐ" 

νων,   γίνονται  όέ  (χαΐ)   έπϊ  των  φοινίκων 

έρινοί 
-^έρινάσει•  ερωτήσει,  ίρεννήσει 
'^έρίνεμος'  άνεμος  μετά  σνστροφτίς      [β1] 
έρινεός'  αγρία  σνχη  [88] 

έ ρινός*  -^^εός,  η  σνκον  άρρεν   (δορίι.  Γγ. 

183) 
ερινύας*  τάς  αμαρτίας  νυν 
*Ερινύς*   δαίμων   καταχ&όνιος,  ή  ^Αφροδί^ 

της,  η  εϊδωλον  [87] 

έριοΐ'  εργάζεται 
ίριοΰνης  (Υ  34.  θ  322)*  μεγάλως  ωφελων^ 

1^  μεγάλην  δνησιν   καί  ώφέλειαν   τοις  άν- 

%ρώποις  παρέχων 
έριούνιον  π  άρον  τον  ύποχ^όνιον 
έριούνιος  {Υ  72) •  Λολυωφελής,  άγαΟ'ός 
ίρίηεί'  καταβάλλει 


έρίχεϊν  καταηεσεΐν 

ίριηες'  δαλοί 

έρίηεσ^αΐ'  φ^ίνειν  [06] 

έρίχια  (Καη  Γγ.  268)*  σκηνώματα  ΙχίΜ^δα. 

χαϊ  τ&  Ιπϊ  η) ν  ίραν  χατοΛίσοντα 
έρίηιον  τό  ήμίπτωτον  οίκημα,  ή  χτώμα 
έριπίων  (Λββοΐι.  Ρ^Γβ.  425)*   ητώσεων  των 

τειχών 
ΙρΙηνας  (Ευη  ΕΙ.  210)•  υψηλά  μέρη  [δΜΙ. 2] 
10    έρίχναΐ'  αΐ  άηερρωγυιαι  ηέτραι 
έρίηνη•  κορυφτή.  άκρα*  κρημνός 
ίρίπων  άνατρέπων  [•ά  &] 

ίρις  (ΑροΙΙ.  76,  18)•  φιλονεικία,  μάχη     [7] 
ερίσει•  υποστηρίξει^  στερεώσει:  παίξει:  φι- 

λον(ε)ιχησει  [9] 

έρισ^ενέος  (Λ^δΙ)•  μεγαλοσ^ενονς•  1'μβ- 

γαλοδυναμίςί  (»ά  έρισ^ενείςίί) 
έρισ&ενές'  μέγα.  Ιαχυρόν  [12.  18] 

^ρίσκη7ί{τ)α•  Ιερά  βοτάνη^  εΙς  ην  άν  ερις 
20       ίηισχήίΡχί 

ίριστάφυλον   καλλιστάφυλον,  πολύν,  ί} 

τον  ίξ  ευγενούς  σταφυλής  ή  με}'άλης   [16] 
^ρισύβη*  ό  ώς  κονιορτός  καταχεομενος  καΧ 

άφανίζων  τον  σίτον 
έρισφάραγος  (ΡίηάβΓ. ?) •  μεγαλαύχην,  ύψψ 

λόφρων 
ίριταρβής'  μεγάλως  δειλός 
έρίτιμον  (Β  447)•    Ισχυρή^όν  τετιμημένον^ 

άγαν  Ιντιμον^  μεγαλότιμον  [21] 

30    έρίφέας'  χίμαρος 

έριφιήματα'  Ιριφοι,  Αάκωνες 
'Ερίφ(ί)ος'  ό  Διόνυσος  [25] 

^Εριφύλης*  της  χρυσίφ  ηροδεδωκυίας  τον 

Χΐ^ιον  άνδρα 
Έρίφυλλον  τον  Απόλλωνα  καϊ  τόν  Έρμτ} 
Τρίφυλλος  δρυς*   ή  πλατύφυλλος,  καϊ  η 

καλούμενη  φελ{λ)ός 
"[ εριιρ'  σωμάτων 
έρΐψαΐ'  άψανίσαι,  [30]  καταρ{ρ)ΐφαι 


ΟΟΠ.    61  κρήται        65.  66  =ζ  66.  65        73  οί.  %],  δ  347        (76  συκαΐς  —  τους  έρινούςί) 

9Ζ  εριπεί,  καταβάλει      9^  ερίπεια      06  φΟονεΐν      Ρθ9(  92]  5897  (5901  ορτ/Ι)      ΙΟΙνέας 

14  οί.  κύπειρος  15  πολύνιητον  17  κατεχόμενος  18  ύψηλοφόρος  22  χείμα(>ρος  2ο  χρυ- 
σίου  προσδ\        27  έριφύλλιον        30  έρίιραι 

ΗΕδ.  67  έρικνωμένον  ^υτίδας  έχον  (ν,  ίρρ — )  68  ίρικόμενος  (Ν  ϋί)*  αχι- 
ζόμενος  70  ερικτά  {ί,ε\\ί.  II  14)•  σίτος  πεφρυγμένος  καϊ  κοπτόμενος^  ώς  αλφι(τ)α,  σχιστά 
άλευοα  74  Ιριμών  (Υ  497  Ψ"  775)•  μεγαλόφωνων,  η  μυχώμενος^  μεγάλως  μυκών  Χά 
78  [ερίνάξαί'  τό  λεγόμενον]  81  ερινε  (δορίι.  Αί.  586)•  έρωτα  (βη  1/31?)  83  ερινον 
(€  281)•  νέφος  87   ε  ρίξει  (Φ  62)•    κωλύσει  96   έριπεσοϋσα   {Ε  357  βΐ.)•   πεσοϋσα 

5ΙΝ)1  έριποϋσα  (Ε  357  βΐ.)•  καταπεσοΰσα  2  ε  ρίπε  (Ε  68)*  κατέπεσεν  Αά  5:  καταπεσών 
(Λά  έρυιών  Ε  309)  7  ίρίσαΐ'  πνΐξαι  (Ιρσαι)  9  ερισεν  ϋπεσεν  (8ά  εριπεν).  ήρεττεν  (βΛ 
Ιρεσαεν)  12  έρίσμασιν  (ΤΙιβοοΓ.  XXI 12)•  είρεσίαις  13  ερισμα  (Αύ8)'  στήριμα  16  Ιρι- 
στήρ'  μαρσίπιος^  αόχχος  (βά  δερριστηρ),  ή  ερκτης  καϊ  πράκτης  (βά  έρκτήρ^  21  έρίτω' 
λαμβανέτω  (αίρείτω)  ΤΙ^^'Εριφος'  ό  μικρός  αΐξ,  ό  εν  τψ  έαρι  φαινόμενος,  ήγουν  ό  πρώϊμος' 
χίμαρος  όέ  ό  έν  τφ  χειμώνα  ηιατζο,        Αά  30:  στεγάσαι  (αα  έρέψαι) 


621 


ίρίψίμα  —  έρμοχοπίδα* 


622 


ΙρΙφιμα•  πτωσιμα 
'^^ριωδια^  άμαξα  (τ.  έριδίαν) 
έρίΛδννον  μεγαλώδυνον 
έρ^ώδων  μεγάλους  ^χ(ον  οδόντας 
έριωλαί'  άνεμων  σνστροφαΐ,  αϋραι^  πνοαί 
έριωηιδος'  εύώπιδος  [97] 

Έριωπις•   μίγαλόφ^αλμος,    χαί  ή  ΆγχΙσον 

γννή  (βοΙιοΙ.  Ν  429) 
Ύίρχα  (ερχος'ί  ίρμα^)'  τείχος  έπιητβν 
έρχάζειν  αχώντει,ν 
έρχατή  ( — άνηί)'  φυλαχή 
Μρχατος*  φραγμός  (43 — 44] 

έρχείον  Διός  0^334  ΡΙβΙ.  £α1Ιΐ]Γ4.  302  Β)• 
τον    άσφαλίου,    ή  τον  χατά  τήν   οΐχίαν• 
έστι  όέ  ίρχειος  Ζευς  παρά  *ΑΒτιναίθί£ 
(Εαη  Ττ•.  16.  Αγ.  ίτ.  IV  ρ.  1048) 
ίρχεσί'  δίχτνοις,    Σοφοχλής  *Α^μαντί  ^ 

(ίΓ.  2) 
Ερχη'  δήλα,  Σοψΰχλης  ΤρωΙλφ  (Γγ.  668) 
έρχίον  χύχλος  αυλής  (σ  102).  οΐχία,  τβι- 

χίδίον.  στεφάνη  δώματος 
έρχΐται  (Μβΰβάοηββ)*  οΐ  έν  άγρφ  οΐχέται 
έρχόπεζα'  τά  ή^τφ  νεών  Ιξα}&εν  περιτι&έ" 

μένα  »ρός  το  μή  ύπερβατά  είναι  άχανΒώδη 

ξύλα 
ίρχος'  ασφάλεια,  τείχος,  ηερίβολος.  αερΙ- 

φράγμα•   ώς  των  οδόντων  τά  χείλη  ίρχος 

ήγουν  φραγμός  ^ω'  (204) 

αίμασιάς  λέξοντες  άλωής  έμμεναι  ίρχος 

χαϊ  λίνον 

ίρχει  ένιπλήξωσιν  (χ  469) 
Έρχύνια'  Ιορτή  Δήμητρος 
έρμα•  ίρεισμα.   [Βά  &3]   τ;  τόν  πετρώδη  χαϊ 

έπιχυματιξόμενον,  ώστε  μή  βλέπειν,  τΟΜθν 

της  θαλάσσης•  χαϊ  ^Αναχρέων  (Γγ.  39) 
άσημων  ύπίρ  ερμάτων  φορεΰμαι 

χαϊ  τό  την  νανν  στηρίξον  έρεισμα,   χαϊ  τό 

-^  σχηνωμα  της  νεώς 
{ερμα'  διόρ^ωμα,  στήριγμα^  βάσις^  ^ναίτιον, 

όχημα)  €ί.  έργον 


έρμαΐ•    παραφυάδια  δένδρων  άχρηστα^   οϊς 

παίζοντας  έρμομαχειν  λέγοχΗΐιν 
(έρμαΐα'  παίδων  άγων  παρά  Συραχουσίοις 

βοΐιοΐ.  Ρ1&(.  Ι.3Τ8.  ρ.  319) 
ε  ρ  μα  10  ν  εύρημα,  ή  χέρδος  [57] 

ε  ρ  μάχες•  αΐ  ύφαλοι  πέτραι  [β<1  &8] 

Ερμαχον  όρνεον  (έρ£θαχον?) 
έρμάσαι    (ΗίρροοΓ.  ρ.  808  01)•    Ιλαφρως 

ηεριελίξαι 
10    Ιρμάσει•  -[μαλάσσει  στηρίξει 

ζρματα•    περιφράγματα,    ύπερείσματα    (Β 

154).  ένώτια,  άπό  τον  εϊρεσ&αι  (σ  297). 

χαϊ  νφαλοι  πέτραι 
'Έρμειος•  άπό   δήμον,    λέγονται  γάρ  τίνες 

"Ε ρ  με  10 1  της  Άχαμαντίδος  φνλής 
ίρμεών  σωρός  λίϋ^ων 

ήτέρμή•  έξοδος  (ν.  Ιρίμη)  [66] 

•["Ερμηνοΐ'  Σειλ'ηνοί 
'Ερμής-  χήρνξ 
20    Έρμης   αμύητος•    Ά&ήνησιν  έν  τρ  οχρα- 

πόλει 
Έρμης  (81γ8«ιβ  Γγ.  Ι  ρ.  771)•    τόν  Έρμήν 

Ιπϊ  πόσεως  Ιδέας  Φλέγον,  χα^άπερ  ΆγαΒον 

δαίμονος  χαϊ  Διός  σωτήρας,    χαϊ  ίν  τοΙς 

χλήροις•  οίον  άγαΒος  οΙωνός,    χαϊ  πέμμα- 

τος  είδος  χηρυχ(ει)οεώές 
Έρμης  τρικέφαλος•  Αριστοφάνης ίν Τρι^ 

φάλ-ητι  (Γγ.  XI  ρ.  1166)  τοντο  ίφη  παίζων 

χωμιχώς,  παρόσον  τετραχέφαλος  Ερμής  ίν 
30        τή  τριόδφ  τη  {έν)  Εεραμειχφ  ϊδρχηο 

Έρμης   στροφαΐος   (Αγ.  Ρΐα!.  1154)•    6 

παρά  στρόφιγγι  της  Βνρας  Ιδρνμένος    [73] 
έ  ρ  μι  ν  α  {-ψ  19^}*"  πόδα  χλίνης.  άπό  τον  εν- 

είρεσ^αι  τφ  ένηλάτφ,  ή  άπό  του  Έρμ&ς 

έγγεγλύφ^αι 
Ερμιόνη•  χαϊ  ή   Δημήτηρ  χαϊ  ή  Κόρη  ίν 

Συραχονσαις  [βά  75] 

έρμίς•  τόρνος,  πους  χλίνης 
έρμοχοπίδαι  (Αγ.  ϊ.γ»,  1094)*   οΐ  περιχό^ 
40        τσάντες  τους  Έρμΰίς  'ΑΒήνησιν,  έηϊ  Άριμνή- 


ΟΟΒ.    ΖΙ  ίρί'φημα        Ζ^  έριόδων        (40  είχάζεινί  «η  έρχάζειν  =  σερχάζειν,  σαρχά- 

ζεινί)        42  οΓ.  ίογετος  έρχατος        ^"  ^ •^^  — *  *"  ^-- -'  ^ — ^—  -'  *^'•    "' 

267  Ο        51  των  (νεφ  αη  νεωνι  ?) 

νέργμα  —  άσίμων  —  Ιρισμα  στηρίζων 

σεως  —  διοσώτηρος       72  περί       74  Ι  ρ  μίνα 

ΗΕ8.  Ζ1  ^ριωηιζόμην  ή  τεχνητενόμην.  ή  σνμμιχτα  σχήματα  είχον  (τ.  έρρωπίζο- 
μεν)  43  ίρχεϊ  χαλχείφ  (Ο  567)*  τφ  των  ασπίδων  χνχλώματι  44  έρχεΐαι•  οίχίαι. 
τείχη,  φραγμοί,  σχηναί  45  έρχίοις•  τειχίοις  Αύ  53  [ή  εργμα]  57  έρμαιο  ς  λόφος 
(λ  471)•  τους  σωρούς  των  λί&ων  έρμα  ς,  τους  Ιν  ταΐς  όδοϊς  γινόμενους  εΙς  τιμήν  του  Βεσΰ• 
ένόδιος  (ς.  γ.)  νάρ  λά  58  ή  αίμασιαί  (ΌηοΒηζ.  βρρ.  ο.  74)  66  έρμηνεύοντες•  φράζοντες 
73  ι  ρ  μι  α*  πόοες  χλίνης  Αά  75  χαϊ  πόλις  έν  Αργεί  (Β  560).  χαϊ  ή  6νγάτηρ  Μενελάου 
(0  14) 


623 


Έρμος  ή  Έρμο»  —  ίρρ'  ίων 


624 


στον  άρχοντος,  τον  ΠελοπονρησίΛΧον  σνν- 

εστότος  ηολέμον 
Έρμος  ήΊ^ρμοΐ'   δήμος  Άτηκής,  χαϊ  «ο- 

ταμός  [βά  18] 

Έρμον   χλήρος   (Εαη  Γγ.  10)*    6  πρότος 

έλχόμενος  κλήρος  Έρμον  νομίζεται 
ΈρμοχοΙνιος   γή•   ή  ΑΙγνπτος  τό  πρότε- 

ρον  οΰτως  ίχαλεΐτο 
Έ  ρ  II  ο  ν  ιρήφος'  τα  ίν  ταΐς  όδοΐς  έρμαια 
Έρμών(ε)ιος  χάρις'  παροιμία      [ροβΐ  82] 
ίρνατις*  άναδενδράς 
ζρνη'  χρέα  (χεραταΐ),  ή  βλαστήματα 
Ι'ρνοχόμων  παραδεισαρίων 
ίρνος-   χλάδος,   στέλεχος,    δένδρου  εύ&αλές 

(Ρ  631  ΟβΙΙ.  Ρβΐ.  262).  βλάστημα,  φντόν 
ίρνντας  (ΑγιβΙοΚ.  ΡοβΙ.  XXI  9)*  ίρνη,  βλα- 
στήματα. χλάδοι 
^9^^"^  (Ψ  312)•  ίπραξεν 
'^Ιρξιν  ή  ίδρια  (έλξίνη'  περδίχιον^.) 
ίρξον    ποίησον,    πράξο»   {Δ  37).    δήσον. 

πνϊξον.  ίΗ;σον.  χώλνσον 

έρόεντα  (Εμγ.  (γ.)•  ίπέραστα 

^εριοι*  χαινοί 

ον 
-^έροδανα'  ΐργ  ερινά^α 

Έροιάδαΐ'  δήμος  τής  'Ιπηο^οωντίδος  φν- 
λής  [»5] 

έρόμενος  (Αγ.  Εςς.  574)*  ίραηων,  χν^ό- 
μένος 

Ιρομένψ'  [  ]  Ιρωτώντι  [98] 

-^έρόντί'  μάλα,  λίαν,  πάνν 

£ροτιν  (ΕιΐΓ.  ΕΙ.  625)•  έορτήν  [6001«] 

ίροτις'  εορτή,  πανήγνρις 

ι  ρον  α  (ΰ179)*  πορεύον.  άναπαύον  (ΛΓ185. 
Κύπριοι) 

^ροψ'  δρνις  ποιος 


10 


20 


30 


ίρπζ  (Οβίΐίη.  βρ.  ΧΕΙΙ  6)•  βάδιζε 
ίίρχεδό{ε)σσα  (8«ο1.?)*  έηίηεδος 
ίρηεί'  βαδίζει  (Ρ 417).  τ^  χοιλί^  ΜΒρίΜοτεΙ 
(Κίΰ.  ΤΙι.  481).  παραγίνεται  {(Μϊη.  Ι.Ρ  3) 

Ρ] 
έρχνξεί'  έρπνστάξει *  [παρά τό πορεύεσΒαι.] 

ίχ  μεταφορά,  βαδίζει  ή  πορονεται 
έρπνλλίς'  τέττιξ 
έρηνσχί'  βαδίσχι 
ίρπνσμός'  ή  φοίνή  των  χοίρων 
'^ίρνγί'  τό  ερχος  των  πρασιών      [18^15] 
έρράγη-  ίσπάσθη.  ίσχίσθη  [•410]  [Π— 19] 
Ιρρα^άγεί'  έχράτει 
Ιρρα^άμιζε'  ή• Ιρόφα 
έρρά^αινεν  νγραινεν,  χατέβρεχεν  [29—25] 
^ρραος  (08Ηίιη&εΗ.  Γη  ΟΟΟΧΧΧΥ)*  χριός 
έρράχιξον  διέχοπτον  [28] 

έρραχή^ης'  ύβρίσθης,  έρραηίσβης 
ίρρ^'  φ&είρον  (θ  164).  απάλλασσαν 
ερρει{^χ  Α68εΙι.  Α^. 419) *  άπόλωλεν^  ίφΒαρ- 

ται.  οΐ  όέ  ίρρα  (6019)  [9Ζ] 

^[έρρεγένοντο'  ερειραν 
ίρρεις  (ΕοΓ.  Ι.  Τ.  379)-  ίφ^άρης   [35—37] 
ίρρετός'  φθόρος 
έρρέτω'  άπίτω.  οίμωξέτω.  όξεσάτω 
'\'ίρρέξομαΐ'  φ^έγξομαι 
έρρήβντα*  δροσώδη.  χαταιρνχτιχά 
έρρήσεΐ'  ήξει,  είσελενσεται 
Έρρηφόροΐ'  οΐ  τ^Έρσχι  έπιτέλοϋντες  τα 

νομιξόμενα 
Ιρρίγασί'  φοβούνται,  εύλαβοΰνται        [45] 
ερρίγοί'  φοβη^είη,  φρίξειεν  [47.  48] 

έρριχνωμένον    έσπιλωμένον.  {^ντίδας 

ξχον) 
ερρ'  Ιών   (ΕυΓ.  Γγ.  1009)•   £^;  φ^όρον,  εΙς 

δλεϋ'ρον 


€00.  77  ίνεστώτος        (80  έρμοχημιος  νβΐ  \χνμως  δΐ.  Β^ζ.)         (87  Ιρννγας  Αγ.,  ββά  οΓ. 

ίπιρνντιος)  6000  έροτήν         1*  λέγοντες  Κύπριοι         1]  ρθ8ΐ  4  ίροτή         δ   οί.  άπεδόεσσα 

20  ^χράτει  22  οί.  ^α^αίνεται        26  έρράς;  εί.  βεΐιοΐ.  1.}Ό.  1316        ^  ερρήγασι        49  εί. 

έριχνωμένον  50  ίρριον 

ΗΕ8.     Λά  78:   Λυδίας         ΡοβΙ  82:   άπ^  *Έρμωνος,   τής  Αήμνον  τυράννων,  δς 

ίπελΟ'όντων  τών  *Α^ναίων ,  μή  δυνάμενος  αύτοΐς  έναντιοϋσ^αι ,  εφη  τά  ποοστασσόμενα  ύη 
αντόν  όιά  χάριν  ηοιϋν,  τάσσεται  ονν  επί  τών  χατ  άνάγχην  τι  ποιονντων,  καΐ  προσποισνμέναητ 
χαρίζεσ&αι  9'  ' 
46σ),  έτιιΟνμίαν 
πετά    (ΡΙιΐΙοροη. 

δϊ  χαϊ  τά  λοιπά  τών  άλόγζον  ζώων  χαϊ  άνΟ'ρωποΐ'  γήινα  γαρ  χαϊ  επίγεια  πάντα  13  ερνμα" 
φρούριον,   άσφάλισμα.    χώλνμα  14   έρνμία    (ά   137)•^  ασφάλεια  15    ερρα'    ζιζάνια 

(αίρα)  λά   16:  ήνοίχ^η    (IV  Κβ^^.   XXV  4)  Π   έραδάται  (ν  354)•    έοραμένοι  είσίν 

18   έρράδατο   (3ί43ΐ)•   εοραντο.   πέφνρτο  19   ερραδε    (6031)•   έρεε  δέ,   ίλθέ  ωδε  (ερρ' 

ώδε)  23  ερραίσ&η  (Π  339)•  διεφ&άρη  24  ίρρεώς'  ταχέως  25  έρραγέως'  ταχέως 
(ότραλέως)  28  έρράπτομεν  {π  379)•  έβονλεύομεν  (ν.  έράπτοαεν)  82  .,είδων  τύπτων 
85   Ι^ρε^α    (1453)•   ίπραξα  86  έρρέσ&η  (17  339)•   διεφ^άρη  87  6-ρρετα6  (ί?  239)• 

ίΐξ^αρειται  (ΟΓε^.  Νβζ.  Κχο.  Ι  35)  4^  ^ξΟνν^  (Η  114)•  φοβείται,  φρίττει  47  ερριχεν 
ηχεί  (ν.  ήρρηχεν)        48  ερρίζονται  {η  ΐ22) •  ϊδρνται 


β3« 


Ιρρ*ηνο  —  Έρνμός 


626 


^ρρίητο'  Ιχειτο  (2  151) 

ίρρον 

^ρροντξ.  (ΟοΓββ)*  άπολωλασιν 

*Ερρος'  ό  Ζενς  [5&] 

έρρν&μισμα^  βοΐισί.  ΑμοΗ.  Ργοιπ.  241  [&7] 

έρρνξει  (ΑηιΙ. Εςς.  294) *  χρ({££(;  [59—61] 

1  ίρρωμαΐ'  υγιαίνω,  νήφω 

'ί  ^ρρωμενέστερον  [64] 

Ιρρωγότες  (Οοιηίΰ.  Γγ.  ΟΟΙΧΥ)*  διεσχορ- 
πωμένοι,  διεστώτες  [66.  67]    10 

Ιρρωπίξομεν  (ήτεχνίτενομεν  η  σύμμιχτα 
χρώματα  είχομεν)•  "Ιων  "Ομφάλχ}  (Γγ.  31). 
Τινίς ^ωηίζειν  άπέδοσαν τό άτεχν{ίτ)€ύε-' 
α^αι  χαΐ  όμα&εύεσ^αι  ^  καχώς•  εστί  γάρ 
^ωΛος  υ  λεπτός  φόρτος  χαί  ποίχίλος  χαΐ 
ή•  βέβαιος,  χαϊ  τά  ίχ  των  ^ωπων  πλέγματα^ 
χανά  χαϊ  σήστρα  χνρίως  [6Β^] 

Ιρρωα&αι  φράσας  (θ€ΐη.  419,  12)*  οΙμΜ- 
ξειν  εΐηών  [70] 

ερσαι  {ι  222) '  οΐ  έν  τφ  χεψώνι  γινόμενοι 
ίριφοι*  χαϊ  τά  απαλά  των  προβάτων,  χαϊ 
αΐ  δρόσοι 

ίρσαΐα'  εαρινά,  νέα.  απαλά,  δροσώδη 

ερσαίη'  δροσόδης 

(Έρσαΐος*  αέριος  Ζευς)  εί.  5665 

ερσεο  (Βθ6θΙί)*  διεγείρον  (ν.  ερετο) 

ερση'  δρόσος.  νοτΙα.  ομίχλη 

Ιρσχι  (ΒοβοΙί)*  όρμήσ-η  [77] 

έ  ρ  ση  εν  άπαλόν.  δροσώδες.  (νεαρόν)      [79] 

ερτις•  κρημνός  30 

ερνγαί'  έρενξεις 

έρυγάστωρ  {Ή.Ρ  Νιο.  ΑΙ.  344)•  μεγαλογά^ 
στωρ 

Ιρνγγάνοντα  (Ευροΐ.  Γγ.  XIV  ρ.  505)*  ίρεν^ 
γόμενον 

€00.    ^Ζ  ερρωτι  {οί.  ΑηΙΙι.  Ρ&1.  ΥΠ  692) 


20 


έρυγεΐν  φατνείν  φωνησαι 

έρυγή'  εχβρασις 

έρνγήτωρ'  βοητής 

•^  έρνγεία'  ξώον.  στάχνς.  βοτάνη 

έρυγηλή  (εοιη.)*  έπΟετον  ^αφάνον 

έρνγμαίνονσα'  ή  βονς.  χαϊό  ταύρος  έρν-• 

γμαίνων,  άπό  της  έρνγμης 
έρύγμηλον  {Σ  580)*   έρενγόμενον.  χαϊ  με- 
γάλως  μνχώμενον,  μεγαλόφωνον  (6114).  χαϊ 
μέγα  πρόβατον  τέλειον 
ή^  έρνγμός'  πόλεμος  (ν.  έρνσμός) 
έρνεσ&αι*  σώζειν  [βά  01] 

έρύειν  ελχειν  [ροβΐ  92]    [96] 

έρν&αίνει    (Τ1ΐ6ορΙι.   III   15,   3)*    πνρρόν 
ποιεί,   δ&εν  χαϊ  ερύθημα  ή  (βίζα  ή  λεγο- 
μένη έρν^ρόδανον  [95.  96] 
^Ερν^ΐνοΐ'  πόλις  χαϊ  χώρα  έν  Παφλαγονί^ί 
(Β  855).   χαϊ  είδος  ΙχΌνος  (Ηβηίοείι.  Οοιη• 
111  ρ.  561)                                    [98—6100] 
έρυ&ραίνετο'  ερυθρά  έγένετο,  πυρρά     [2] 
έρυ&ρόπονς  (Αγ.  Ανν.  304)*   όρνέου  είδος 
έρυΐσχετο  (ΑΓ(Η)ίΙ.  Γγ.  141)*   ερρεεν.  έχεϊτο 
ερΰχειν  (ΗβΓοά.  IV  125)  *  χατέχειν.  χωλύειν 

[6-8] 
ίρυμα  {Δ  137   ΟβΙΙίπι.  Γγ.  ΟΧΕΠ  2)*    όχό- 

ρωμα.  φυλαχι/.  χάλυμμα,  φύλαγμα 
Έρύμαν&ος'  πόλις  ΆρχαδΙας.  χαϊ  ποταμός 

(€8ΐ1ίιη.  Ιον.  18).  χαϊ  όρος  {ζ  103) 
έρυμνόν  (ΤΙιαο.  ¥65)*  Ισχυρόν.  μέγα.  ύψη^ 
λόν,  χαϊ  όχυρόν,  ου  ταχέως  ούδεϊς  επιβαί- 
νει [&ά  II] 
•\  έρυμνώδις•  λύπην   χαϊ   φλεγμονήν  πα" 

ρέχων,  η  ύπερήφανον 
Έ  ρ  υ  μ  ό  ς  '    Ζευς.    χαϊ  ζυγός,    χαϊ  ζεύγλη 

[14-18] 

68  άματεύεσϋ'αι  —  χόρτος  —  ίσω'  —  σί- 
σ 


στρα  69  φράσαι  72  ίρσεα,  οί.  έρινάς  76  όρμη  (οί,  Ηοιη.  11.  Ι  699)  78  (νεαρόν) 
ροβΐ  77  78  έπαλόν  83  Ιρρύγανον  88  έρύγαινον  97]  ροβΚ  92  έρύ^ινοι  98  \μησεν 
6103]  ρο9ΐ  7        4   έρυΐκετυ,  ερεεν  είχετο 

ΗΕ8.  55  έρρύησαν  (Ργου.  III  20)•  εβρυον  57  έρυ^ρά'  πυρά  59  έρρυσάμε^ 
νος  (Μ  190)*  σπασάμενος  60  ίρρύσομεν  (Α  141)*  έλκΰσωμεν.  φυλάξομεν,  σώσομεν 
61  έρρώγασιν  έσχίσ^ησαν  (Ιο^.ΙΧ  Ϊ9[ί3]).  ύγιαίνουσιν  64  έρρωσθαί'  ύγιαίνειν  66  ιρ- 
ρ  ω  ν  μετά  φΙ^οράς  παραγινόμενος  (Θ  239).  ή  μόλις  παραγινόμενος  {Σ  421).  ή  φ&ειρόμενος 
67  έρρώοντο  (V  367) •  κίνησιν  έλάμβανον  68Ι>  έρρώσαντα  (Ω  616)*  έτάχυναν  70  ίρ- 
ρωσο  (ΑοΙΙ.  Αρ.  XXIII  30)•  ύγιαίνου  (— νβ)  77  έρσήεις  (Ο  757)•  δροσώδης  79  έρ- 
σήεντα  (Ξ  348)•  καλόν  (άπαλόν 'ί).  ένίημον  (Ινικμον).  δροσινόν  (ν.  έρρηεντα)  Αά  91  σώ- 
σαι  (3(1  έρύσθαι)  ΡοβΙ  92  πλή^ειν  (αά  βρύειν)  93  ερύετο  (Ζ  403)•  έφύλασσον  95  έρυ- 
θτ/λα  (Ιββ.  ίΧΙΙΙ  1)•  βαφή  96  έρυθήμας  (δβρίβηΐ.  XIII  14)•  βάχ^ας        98  έρΰ&μισεν 

(Ιββ.  ΧΙ,ΐν  13)•  έκανόνισεν  99  Ερυθρά  (Β  499)*  πόλις  έν  Βοιωτί^  6100  Έρυθραί' 
πόλις  Ιωνίας  (β  βοΙιοΙ.  Β  499)  2  έρυ^ροδανόμενα  (Εχοά.  XXV  5)*  πυρρά,  κόκκινα,  πν^ 
ροεώή  6  έρυκέμεν  (θ  206)*  τά  αυτά  7  έρύκοις  (ό  599)*  άποκωλύοις  8  έρύχε" 
σ&αι  (ρ  17)*  κωλύειν  λά  11  ?/  σκοτεινόν  (έρεμνόν)  επιβαίνει  14  έρύμυλον  τόν  μεγά" 
λως  μυκώμενον  ταύρον  (έρύγμηλον)  15  έουνόν  σκοτεινόν  (έρεμνόν).  ήσφαλισμένον  (έου^ 
μνόν)  16  έρύξας'  ποιήσας  (σ  196).  κωλύσας  17  ίρυξας'  κατέσχον  (Ζ  217).  έχώλυ^ 
σας        18  έρύοντα  {Δ  467)•  ελχοντα.  κυρίως  λύοντα 

40 


«27 


Ιρνο«(^(ν  —  ίύ€μόχ^ην 


•28 


έρνονσιν  (Ο  351  Χ  67)*  έρύσονσιν,  έλχν- 

σονσιν,  ίξ  ου  τό  χατέδονταί*  οΰτω  γάρ  οΐ 

γνπες  (χννες^)  ίσ&Ιουσιν  [10—20] 

έρνσ€ίεν•  έλχύσειεν  [ροβΐ  27] 

ίρνσίβη  (ΡΙβΙ.  είν.  Χ  609  Α)•  νόσος  τις  {εξ) 
αέρος  επιγενόμενη  τοις  φντοΐς  χαΐ  χαρηοϊς 

έρνσιμον  (ΤΙι^ορΙΐΓ.) *  χάρδαμον  άγριον 

ερνοίπτολις•  σωαίπολις  {31] 

"^ έρυσμός'  πόλεμος  (οί.  έρνγμός) 

έρνσονταΐ'  περιπονήσονται»  έλχνσωσιν 

Ιρυαος*  σπυρίς,  χαλαρός 

έρύσταζεν*  ^Ιλχεν  [36] 

ή^ίρνφαζε'  χατεπάτησεν,  έτόξευσεν      (38] 

έρχανήεντα  πυλωνα'    τόν    πεπυτινωμέ- 
νον,  χαϊ  συνεχόμενου 

ίρχαο  (ΑΓεβά.Ι)*  ίρχον,  πορεύου  [41] 

ϊρχατος'  φραγμός 

έρχατόωνται  {οί.  ζ  15)*  συνέχονται 

Έρχεία*  δήαος  φυλής  της  ΑΙγηΐδος       [45] 

ίρχ^έντα  (Φ  282)*   ίν  νδατι  πνιγέντα  (ν. 
ίρβθ— ) 

Ιρχομαΐ'   απέρχομαι:   λέξω,  μέλλω  λέγει» 
(Η€Γθά.  Ι  5.  II  11) 

έρώ•  λέξω,  εΙπω,  λέγω 

ξρωάζει'  ησυχάζει 

-^έρωγάς*  [ερωδιός] 

Ιρφδιός  (Κ  274)  *  είδος  όρνέου 

ίρωή*  [βά  52]  ύποχώρησις,  ^εΰσις.  χώλυσις 

'^έρωδία'  άμαξα 

έ  ρ  ω  ή  σ  α  ι'    ήσνχάσαι,   χωρήσαι,   χωλΰσαι 

[ρο8(  54]  [55.  56] 

ή^Ιρωί'  ίχοντι  (^ρωτι  σ  212 ?) 

έρωΐα•  ερωμένη  (ΤΙΐ60€Γ.  IV  59) 


ι  ρ  ωχ  ε  (€3τρηί)*  ^ωλυε 

ι  ρω  μα  ί  σε'  έρωτ(ήσ)ω  σε  [61] 

ί  ρω  μένη '  άγαπωμένη,  άγαπη^εΐσα 

ερωμένος*  άγαπώμενος  [βλ  63] 

Ιρωμένους'  [ηά  64]  ήγοίπημένσυς 

ή^ίρωμήσει*  ^ωμαλέως  βαδίσει 

έρών  έρωτων,  πο^ών.  λέγουν 

ίρωπευομεν  έρρωποπωλονμεν 

ζρως'  πό^ος.  αγάπη»  φιλία  [69] 

10    -^ξρωσις  (ίρόεις)•  ερωμένος 

ίρωτι  (ΟβΠίπι.  ρβββίηι)*  προ^υμίψ. 
έρώτιον  έρώμενον.  ΤαραντΙνοις 
ές*  εΙς,  έν,  Ιχ  (ΒοβοΙί).  προς.  υπέρ 
^σα&ρεϊν  ένατενίζειν 
έσα'^'&νύριξεν  ^χαλλεν 
ι  ς  αεί*  δκιπαντός 
έσαλάλαζεν*  έποτνίαζεν 
ίσαμ-^εν  έ&εωροϋμεν.  Αάχωνες 
Ις  άπασαν  εΙς  άπασαν 

20    ^ς  άω  (Εηγ.  Ογ.  1004)  *  εΙς  μίαν  ήμερων  [84] 
έσαώρας  (οΓ.  Αηιοτ.  Γγ.  XXXI) *  εΙς  χαιραύς 

[86.  87] 
Ισβηχε'  πέπαχηαι  πνέων,  έσβέσ^η 
Ισβηνες'  είδος  ποτηριού  (. ...  ΎαραντΙνοις) 
Ις  βό&υνον  (Οηϋη.  ίν.  ΥΠ  ρ.  138)•  άδος 
παώιάς  [91—95] 

ίί  δη  ρ IV  εΙς  μάχην 
4 ς  δόχον  εΙς  ένέδραν 
έσδραμύλιξον  είσδραμε  [99.  6200] 

30    έσεμάσ(σ)ατο  9υμόν  (Ρ 564)*  χαΟηψατο 
της  ν^υχίις'   έλΰπησεν  εΙς  τόν  0νμόν.  έμά- 
στίξεν 
έσεμάχθην  έβλάβην.  εχολάσθην 


[80.  80•] 
[82] 


€00. 
σεν 
τώσα 
βάσατο 


28 


30 


^^\βυ.    £ο  §πιγε]        ον  \λος        (32  ίρισμός)        34  άρυσος  ΤΙιεο^ηοβΙ.         35  έρύστα- 

42  €Γ.  έργετος,  ερχατος      ^^Εργεια      52  χόλλησις      53  οί.  έριδίαν,  έριωδία      ^  έρω- 

ι        67  προεπωλοϋμεν       90  Ισβο^ύν,  έ.  π.  Ταραντίνοις        97  δοχόν        6201  έσε- 


3 


αται  (κ 283  17481)*  πέφραχται.  συνέχονται  45  ίρχεο  (Ζ270β1.)•  άπέρχου.  έρχον  Αά  52 
οομ^ή  (Ο  358)  ΡοβΙ  54  ύποχωρήσαι  (Ν  776)  5»  έρωήσει*  χωρήσει.  ρεύσει  {Α  303).  χαϊ 
τα  όμοια  56  έρώεΐ'  ύπεχωρει  (μ  75?).  υποχωρεί  (Β  179)  61  έρώμεΰ-α  (9  133)•  έρω- 
τησομεΰΌ,  πν^ώμε9•α.  άγαπώμε9^α  Χά  63  έρωτήσας  Αά  64  ερωτώντας  69  έρωσεΐ' 
^εύσει  (έρωτίσει)  77  έσάχουσεν  (Θ  97)•  είσήχουσεν  80  Ισαν  ήσαν  {Α  321).  έπορεύοντο 
80»  Ισα-  εΙμαρμένη  (αίσα)  82  ές  Αυλίδα  {Β  303)•  ^^  τόν  λιμένα  84  έσαώξ^εν  (γ  185)* 
έσϋάΟην  86  έσάωσεν  (Ο  290)  *  ^σωσεν  87  εσβη  (γ  182)•  έσβέσξή)  91  ές  γεμίας 
(Β  379)•  χατά  τό  αυτό  92  ές  δ'  άγε  (Α  646)•  εισήγαγε  δέ  9^  ές  δέ'  εις  δέ  9Α  ές 
δεχάδας  (Β  126)*    εΙς  δεχανίας  95   Ις  δ'  έρέτας   {Α  142)*    εΙς  ταύτην   δέ   χωτιηλάτας 

99  έσεβάσ^ησαν  (Κοιη.  Ι  25)•  σεβάσμασι  ηροσεχύνησαν       6200  Έσεβόν  (Ναιη.  XXXII  3)• 
διαλογισμός.  καΧ  πόλις  Μωαβιτιχης.  χωρία  άχαρπα  (Βββϋ.  Εββί.  ΧΥΙ  611  Ε) 


β2θ 


ίύένας  —  ίύμαα<ίόμ»νος 


630 


έσένας'  εις  τρίτην 

έσεργννσι,  (ΗβΓοά. II 86)*  έγχλείονσίν  [5.6] 
ή[  ξ  σένα  ν  ωρχηντο,  έσηούδαζον 
Ύέπεαφάσσεταί'  λαβείν.  Αάχωνες 
έσέφ&ην  έσεβάσθην,  ησύχασα,  'ήσχύν^τρ^, 

Σοφοκλής  Δαώάλφ  (Γγ.  168)  [10.  II] 

ές  ήγά&εον  (Ζ  133 ?)*  άγαν  ^ανμαστόν 
έσήχασ^εν  (0131)*  σννεκλείσθησαν^  κατά 

σηχούς  ι^λασ^σαν.  κυρίως  έπϊ  προβάτων 
έσήλατο'  εΙσηλ^ε  λα^ών,  ή  Ισει,σεν,  κατέ"    10 

βαλεν,  έτίναξε,  κατέηεσεν  (Μ  ^281)  [1&.10] 
^;  9•ατύν  (ΒοΓ.)*  εΙς  ^εωρίαν 
ίσ&ενεν  Ισχνεν 

εσ^ήματα•  ίμάτΐΛ  [20—28] 

έσ^λαΐ'  ξύλινα  παίγνια,  'Αμα&σνσιΟί  [^άΤΖ] 

[24.  2&] 
Ισ&ος  (Ω  9Α)'    ηερίβλημα.   Ιμάτιον,  ούδε- 
^τέρως 
Ισ9'  δτε'   ίστιν  δτε,  ή  Ισως,  Μοτε,  ιτολ- 

λάχις  [28]    20 

εσιάλλοντι  (Βθ6θΙί)*  ΙκτεΙνονσιν.  Ικηέμ- 

Λουσιν 
Ισιγά9η  (Εογ.  ΡΗοβη.  349)*  έσιωπήΘη 
^σιναμώρεον  (ΗβΓοά.  VIII  35)*  έσίνοντο. 

μεμωρημένοί  -ήσαν 
έσίνετο  (ΗβΓοά.  IX  13)•  Ιβλαψεν 
•^έσίνενσεν  έσίμηνεν 
έσιτηριον  τό  ίν  μέσφ  ανλημα  [85] 

'\•έσίχναΐ'    σνγχαράξαι  καΙ  συμπνκτεΰσΜ, 

Δάκωνες  30 

ίσι.ώ^'ην"\^σώ&η{^^εώ9'ην'ί  Βηίσαώ&η^) 
ές  Ιων-ιάν  εΙς  κοπρώνα 
ίσκάζεν'  έχώλαινεν 
ίς  καιρόν  (ΗβΓοά.  VII  144)*  ενκαίρως 
εσκάλενεν  έκινεΐτο,  ωρυσσεν.  άνελογίξετο 

ές  κάλλος  γρόφειν  καλλιγραφείν 

•^Ισκατάμιξεν*  έσκάριζεν  (6313) 

ίσκεν  (Γ  180)•  ι; ν,  ύηηρχεν 

έσκέιραντο*  ίγνωααν  40 


Ισκενώρτίΐσεν'  εβλαφεν.  έπεβούλευσεν  [46] 

έσχηνίίρε  (Νιο.  ΤΙι6Γ.  193)*  διέφ^'είρΜ,  διε- 
σκέδασεν 

-^^έσκίδαμαν  έχέτνχον.  Δάκωνες         [51] 

ζσκιμτρεν  ένέσκηψεν 

Ισκί(μ)ιραντο•  έστηρίχθησαν 

έσκλείεΐ'  εΙσάγει 

Ισκλεηεν  διέτριβεν  (έσκληκενΐ) 

έσκληκότα•  άντϊ  του  κροσλυίαροΰντα 
(ίΐροσεσκληκότα,  μετηκται  όέ)  από  των 
ίΐροσξηραινομέναηί'  -^οΐ  δ*  άφινήσον- 
ται  νέδαν  έσκληκότα  [αά  16] 

"^ έσκλόπτηρ'  ό  δοκιμαζόμενος 

-^Ισκλητός'  ή  των  έξοχων  συνά&ροισις  έν 
Σνρακούσαις 

έσκνάσαι  (Βθ6θΙί?)*  ξυρησαι 

Ισκον  {Η  153)•  ή  μην,  ύπηρχον 

έσκολνμμένον  άηοσεσυρμένον 

ές  κόρακας-  εΙς  ερημον.  εΙς  τό  σκότος.  εΙς 
δλε&ρον 

έσκοράκισεν  έλοιδόρησεν 

έσκορδινή^η*  έχασμήσατο 

έσκοροδισμένος'  σκόροδα βεβρωκως,  Αρι- 
στοφάνης έν  'Δχαρνεΰσι  (165)  παίζει  άμα 
μίν  δη  σκοροδοφαγοϋσιν  οΐ  θράκες  ^  άμα 
δί  δτι  παροξύνονται  οΐ  άλέκτορες  προς 
τάς  μάχας^  δταν  έμφάγωσι  των  σκορόδων 

-^εσκόροδοΐ'  τόρμοι  (ν.  σκόρ&οι)         [6Τ| 

έσκύζοντο'  έμέμφοντο 

έσκυ&ισμένης'  κεκαρμένης 

ίσκν[κ]ληνταΐ'  διεσκεδασμένοι  είσίν 

έσκύλατο'  διεσπάσατο 

Ισκύλευον  (ΗβΓοά.  IX  80)*  έγύμνονν  των 
δπλων 

έσκνλευσεν  έρήμωσεν  (ήρ — ) 

έσκύλωσεν  άπό  του  σκυλοΰν.  τό  κεκα- 
λύφ^αι  (ίσκυλώσ^αιί) 

έσλών  (ΟοΓ.)•  άγαϋ'ων 

έσμασσόμενος  (ΗίρροεΓ.  III  ρ.  198  Κ)' 
έμβαλλόμενος 


€00.    4  είσερνονει 
17  εΙς  &άτυν  (ν.  &ατνς) 


9  ηαϊδάλφ 
Ρθ8ΐ  30]  37.  38 


12  έσηγά^εον         14  τ.  είσ-ήλατο,   σήλατο 
31    έαιμαμώρενον  (36   έσ6;|^νάάΑ 


έη\'^')  89  |νον  ^Ζ  έσκαλλοσγράφειν  (^.  εΙς  κ.)  46-49  =  49.47.48.46  46  έσκι/| 
Μ  εσκεβ\      ^^  έσκε\     56  ^πίτ.      ^1 '^,ίστιατηρ     59  |σθαι     66  ί. σχόροόθ6     75  έσθΛόν 

ΗΕ8.  5  έσεσ^αι  (£644)•  γενήσεσ^αι  6  ίσευα'  ώρμησα.  (^νήναι)  έηοίησα  (£208). 
εδΙωξα.  εΙς  φυγην  έτρεψα  (Υ  189)  10  Ισέχυντο  (Μ  470  Φ  610)•  αθρόως  προσησαν  (προ- 
ήσαν  οοά.)  11  ί<Τ|/  (τ  254)•  γίνη  (έσηγίνη  ωά.)  15  Ισημείσαντο  (Η  175)•  έφανερο- 
ποίησαν  16  έσημειώ&η  (Ρδ.  IV  7)•  έτυπώ^η  20  έσ^ητά'  ορατά  (αΐ—)  21  ζσ^ιε 
(^  80.  443)*   αναλίσκε,  τρώγε  22  ίσθλά   (Ηοιη.)•   άγα^ά  Αά  28  καιλαίεσ9λά,   όρ&ά 

24  Ισ^οντο'  έγνωσαν  25  εσΟ•ορεν  (3ί462)•  είσεπήδησεν  28  εσΒων  (Ο  476)*  τρώγων 
35  έσιτίσ κοντό  (ω  209)•  εαέτρονν  τόν  σίτον.  τ/σθιορ  (οί.  σιτέσκοντο)  42  εσκαλλον  (Ρβ. 
Ι«ΧΧνΐ  7)•  άνεζήτονν,  άνηρευνονν  48  έσκήνωσεν  (ββηββ.  XIII  12)•  φκησεν  51  έσχί- 
δνατο'  έσκορπίζετο  (Ο  1).  έσκεδάζετο  Αά  56  ^Ι  των  προσξηραινομένων  67  έσηον- 
λεόν  {Α  220)•  εΙς  τήν  ξιφο^κην 

40* 


β31 


ίΰμαχενόμΒνον  —  ίΰύΒντα§ 


«32 


έσματενόμενον  (ΗιρροοΓ. III  ρ.  183)*  ^ι^- 
τονντα^  ίρεϋνώντα»  χαχοκα^ονντα  (χα- 
τωθ•— )  [78-80] 

ές  μέσον  σννίεσαν  (\τ9ζ.  \ηο.  ίχ.  171)* 
εί^  το  φανερόν  άλλήλοις  ώμολόγησαν  (ώμί- 
λησαν)  [82.  83] 

( *)  ά^ροίαμααιν 

ίσμίον  νόστιμον  (άηΐ€β) 

εσμό  ν  ω  (ΒοβοΙί)*  έξελεύσομαι 

έσμός'  δχλος,  πλήθος,  αννα^ροισμός,  χυ- 
ρίως  όέ  έπϊ  μελισσών  (Χβη.  ΗβΠ.  III  2,  20) 

ίσμός'  -χ οδός,  -[δεσμός,  Λλή&ος,  [Κρήτες 

Ισμυξα'  ίφ^ειρα 

ίσμυριγμέναι  (ΑγοΙιϊΙ.  ίν,  29)*  μεμυρισμΑ- 
ναί  [90] 

έσμυρνισμένον  χρίσματα  έχον,  σμνρνχ^ 
έπεστναμένον 

Ισμωξεν  Ιπάταξεν^  Ιηαισεν  [93] 

ίσο  (ΒοβοΙί)*  ^^  δσου 

ές  δ  β  δη  ν  (Οβίΐίιη.)*  εΙς  ίμφάνειαν 

Ις  δλε&ρον  (ΤίιηοοΓ.  Γγ.  18)•  εΙς  ^δψ>  [97] 

έσομίνονς'  γενησομένονς  [99] 

ίσοητρον  (Ρίηά.  Νβιη.  VII  14?)*  χότοπτρον 

έσόρα'  δπισΘεν,  όηίσω  (βλέπε)  [6302] 

ές  ού  αν  (ΗβΓοά.  II  143  δβηοΓοΠ.)*    μ^χρ^ί 

ότου,  άχρι 
έσοφισάμε&α'  ίτεχνασάμε^α 
έσκαβα   (Αγ.  Κυ1)1>.  53)*    το  μϊν  γάρ 

έστι  σπά9^  χαΒνφαίνειν   το  όέ  δίαφορείν 

τά  οίχεΐα,    Ιστιν  ονν  διέφΒειρεν,   ή  νφαι- 

νεν,  από  της  σπά&ης 
έσπα&ημένος'  πεπυχνωμένος 
ές  πάνδοχον  εΙς  τόν  πάντας  δεχόμενου 
έσπόραξαν  διέφ&ειραν  [9] 

έσπάργων  έν  ηεριστάσει  τΙσαν 


έσχάρ&αΐ'  ού  συγχεχρίσΒαι 
Ισκάριξεν  εσπαιρεν  [13] 

έσηασμένη'  γεγυμνασμένη 
(έσκείραται•    σννείληται^    σννέστραχται) 

6389  [15] 

ή^έσΛερέΒοντα'  εσηερον.  ίσηειρον 
Ισκέρια*  δυτιχά,  μέρη 
Εσπερίδων  μήλα   (ΑπβΙοοηΙββ) '   ίν  Αα- 

χεδαιμόνι  άβρωτά  τίνα  μήλα 
10    ίσκέριον  ξένον    (οί.  Ηογ.  δβΐ.  II  4,  17)* 

τόν  εσπέρας  ήχοντα 
έσηέριος*  έσπερος  (εσπέρας^) 
Ισκερξάμην  ήπείλησα.  ώργώθην 
ίσπερον  χέλευΒον  (Εογ.  Ογ.  1003)-  τήν 

....  έσπέραν  όδόν 
ι  ς  περ  οπίσω*  εις  το  μέλλον 
ίσπερος'  ό  αστήρ 

έσπερος^  δς  χάλλιστος  (Χ  318) 
Ισπερχεν  ήπειγεν,  ήλαυνεν 
20    ίσπετε'    [βά  26]    έξηγεΐσ&ε,    άχολονΒεΙτε, 

Ιστορείτε,  •\  αχούσατε  [27] 

εσπευσεν  έτάχννεν  [29] 

-[έσπιν&ενετο'  ήξήροντο  [31.  32] 

έσποΒ*  ε  ρ  πες*  ποΒέν  ήχεις,  Πάφιοι  [34. 35] 
έσπομένον  άποσποϋντος.  αρπάζοντος 
ές  πόδ*  ηρεν  ήσφάλισεν 
•[ έσπόξεται*  έχτένισεν 
ές  πυρή^χορίξομεν  '    εΙς   πυρ    έξαίνομεν 

[40.41] 
30    ίσσασΒαι'  περιβαλέσΒαι 

-[ ίσσεσΒαι*    ε ννηνέχ&αι    (γ .  έσσοϋσΒαι) 

[44.  45] 
εσσεναν  έδίωχον  (ν.  εσεναν) 
έσσεύανταΐ'  έρχονται  (ν.  σεσενανται)  [48] 
(ίσσενταΐ'  ώρμηται  (χ  484 ?)  [50] 


€00.     77  έσμαντ—  (84   ίομοΐς*    άΒρήμαοίνΙ    ΕΜ.    383,    18)  85   οΓ.  ήαμά 

86  έαμονω  86Ι>   ροβΐ  83  88   εφΒάρη  (εφ&αρχεί)  89   \  χ  μένα  ι  91  σμνρνης  έν^ 

95  έαόβδην  6307  έαπανδοχόν  10  ίσπαργον  11  ευ  12  εσπείπεν  (16  έσπε- 
ρο εν  τ  α'  έαπέριον)  17  διχτεχά  18  Ααχεδαψονίςί  βηωτά  2^  έ  α  περ*  οπίσω  24  ώ; 
25   ήπειαεν  32  εαπο&ερπές,   πόΒεν   —   πάφνοζ     ^    (36   έασπωμένου,    άποαπωντος ^.) 

37  ε  από  δη  ρ  εν,  έσφάλησεν        39  εί.  χορύζειν 

ΗΕδ.  78  ίσμέσον  (1Γ574)•  το  δίχαιον  79  ία  (μεν)  Μενέλαον  (γ  317) *  «ισ  Με- 
νέλαον  80  ές  μέαον  άμφοτέροισι  (Ψ  574)*  μεσολαβήσατε  το  πράγμα ^  ή  τήν  δίχην 
82  έαμέν  (ο  197)•  ύπάρχομεν  83  έαμιλευμένος  (Ογ6?.  Κβζ.  II  ρ.  260  Β)•  χαταχεχο(μ)'- 
μένος  ί)0   έαμυρνιαμένον   (ΜβΓε    XV  23)  *   διασμνρνήαοντα  93   εαο   (α  302)*   γενού 

97  εαόμεΒα  (β  61)*  βιώαομεν  99  έσονται  (Α  546)*  γενηαονται  6302  έ^  όρμήν  εγ- 
^εος  ίλΰ•£Ϊν  (Ε  118)•  έντδς  βέλους  γενέα&αι  9  έαπαργάνωαε  (Ι,υο.  Π  7)•  περιετύλι^εν, 
εδηαεν,  εοφιγξε  προς  την  ζώνην  13  εαπάαατο  (Δ  530)•  εϊλχυααν  15  εαπεο  (Κ  285)• 
ήχολούΰης  Αά  26  είπατε  (Α  218)  27  εαπετο  (Γ  376  31.)*  ήχολούΟηαεν  ^  έσπήλη, 
Ιχέτευαε  (Π  574)•  προς  πωλία  άφίχετο  31  ε  α  πια  ε*  προαήνεγχεν,  ε&υαεν  32  ^ί  πλη- 
σίον άλλον  (Β  271)•  ε^ί  άλλον  τόν  εγγύς,  προς  τόν  πληαίον  34  έαπόμε&α  (Α  158)* 
ήχολου&ήααμεν  35  έαπόμενοι  (Κ  246)•  άχολουΒοΰντες  (—οιο  —  τος)  ΑΟ  εασας  (§396)• 
χα&ίαας  41  έσαάμενος  (β  3)•  ένδυαάαενος  44  εασει  (Α  176)*  υπάρχεις  45  εασεν 
(Π  680)•  ένέδυαεν.  εΐαεν  (^  311)•  .έχό&ιαεν  48  έσσεύαντο-  ίτρεχον  (0  272  ΟβΙΙίιη. 
Ρί8η.  98).  έδίωχον  (Α  548).  ώρμων  (Β  808)        50  έασήματσ  (Ρ  564)*  έλυπησεν 


633 


εύβήν  —  ίύτόμφαϋα 


634 


έσσήν  (οί.  ΟβΠίιη.  Ιοτ.  66)  *  βασιλεύς,  ήγψών 
'^έσσήαί'  έχχέαι 
ΙσσΙει  (ΒοβοΙί)*  ίχχυβχί 
-^έββήτίοΐ'  μάντεις  [55.  56] 

•\έ9ύίνευύεν'  Ιύίμηνεν  (6235) 
έούίταΧα  (Βθθθ(ί)*  πρόύοδος.  ίμπολή    [50] 
έύβόν  Ιμάτων 

•^Ιιιαοημένον'  τε&ορνβημένον,  ώρμημέναν 

[«] 
-^εϋύοΰϋ&αί-  ένηνέχ&αι  (6343)       [64.  65]    10 
Ιαανντο*  Ιηορεύοντο.  ωρμων  [67] 

ή^ έϋϋντερον  Ιαχνρότερον 
-^Ιϋϋνρεντόν  βλοανρόν,  δοχερόν         [70] 
έύτα^ενμένος  (εί.  Αγ.  £οε1.  127)*  ήρέμας 

ύπό  πυρός    ώπτημένος,    ατα&ενααί  γάρ 

τό  τφ  ηυρϊ  ήβνχή  χλιάναι  χρέας  ή  ότιοΰν 
ίρτα'  ενδύματα  [78] 

ζρταί  μην  εοται  δη 
εαταχε'  χεΐται 

έβτάλαξεν  Ιαταξεν  [77]    20 

εατα,  Χάπια•  ι)  των  Ιματίων  αγορά  ύπό 

ΤαραντΙνων 
έστάλατο   (ΗββίοΑ.  δε.  288) '  Ιστολιαμένοι 

ήσαν 
ίσταλμέναΐ'  έστολισμέναι  -^ονσαι 
ή^ίστάμενον  περίατειλον 
ίσταξεν  ίρρανεν 

εατ*  αν  (ΗβΓοά.  VII  141)•    ίως  ου.  δτε  άν. 

[ροβΐ  83]  [84.  85] 
εστασαν  έδάνεισαν  σταθμφ  30 

άστατο•  έχά&ητο  (ν.  στησαι) 
ι  στ  ε*  ύμεΐς  (Β  48δ)   υπάρχετε   όξυτόνως^ 

βαρυτόνως  όέ  γίνεστε  (Ρ  185)  [89] 

έστείλατο'  £πεμχρεν  [91.  92] 

εστελσεν  (Α^οΐββ)*  εστειλεν  [94—97] 

ίστέφ^αΐ'  χεχοσμησ&αι,  ίστεφανώσ&α^ 


ε  στη•  στολή,  Κύπριοι,  ήγερ&η,  ΐστατο 
έστηλίτευταΐ'  δεδημοσίευται 
έστήλωτο'  είστήχει 
έστήξεται•  στα^ίσεται 
έστηρίξαντο•  ένήρεισαν  [6404] 

-^έστησαν  εϊλοντο 
εστία*  βωμός,  ή  οΐχία 
έστιά^η•  ευωχή^η,  εύφράνθη 
Έστέαια•   ί)  πάλαι  Ταλαντία   ονομαζόμενη 

(ν.  Β  537  βεΐιοΐ.  Β) 
ίστίφ  &υόμεν   (Τΐιβοροιηρ.  Γγ.  IV  ρ.  801) ' 

ήσαν  τίνες  Βνσίαι,  άφ*  ων  ούχ  οΙόν  τε  ήν 

μεταδοϋναι  ή  έξενεγχεΐν 
έ στια  ν  τρέφειν.  άριστοποιεΐν 
έστίασεν  ηΰφρανεν  [βά  11] 

έστίασις'  ευωχία,  τροφή  [βά  12] 

εστίας  χώρος'   μέρος  του  ήπατος  ίν  θυ- 

τιχ^ 
"^έστιατήρ•  ό  δοχιμαξόμενος  (6257)     [15] 
έστιάτωρ•    ό  δειπνίξων,  ό  εΙς  εύφροαύνην 

χαϊ  εύωχίαν  χαλων.  ήγουν  τροφεύς 
έστιάχος•    οίχουρός,    οίχώναξ,    χαϊ   Ζευς 

παρ'  -^"Ίωσιν 
ίστίβαχα•  πεπάτηχα 
ίστιβεν  ίπάλυνεν 
έστιγμένην  οίχίαν  ύποχειμένην  χρεώ- 

σταις  (ν.  άστιχτον) 
Έστίη•  πυρ.  χαϊ  ή  ^εός 
εσ'νιν  άρα•  εστίν  ώς  εοιχεν 
έστίχαται•  άρχεται  [24.  25] 

έστιώμενοΐ'  Ισ^ίοντες^  εύωχούμενοι 
εστιών  άριστοποιων 

έστιώνταΐ'  άριστοποιοΰντος  [29.  80] 

ι  στ*  δχα•  ενίοτε  παρά  Ταραντίνοις 
έστόμφασα'    ήλαξονευσάμην    στόμφος 

γάρ  τ}  αλαζονεία 


000.  53  βίτστ/ϊ,  (βιη.  Ο^γ.  39.63)  έχούση  54  ίσσηροί  ΊϊιεοξηοΒϊ.  (61  σεσοβη- 
μένονί)  71  ήρέμως  74  μέι*  ΡοβΙ  77]  80  έστάμεναι  79  έσταλώπια  79  /στάλα - 
δαντο  (ϋΐ  ΗβΓοά.  VII  89)  82  εσταξεν,  ερανεν  6408  Έστιαΐα  —  Βαλάντια  9  έστιαί 
θ^υόμεναι  —  οϊονται  10  άριστενειν  11  εστησεν  13  έσ τιάσχωρος  16  έβτιάτων 
2Ζ  έβτίταρτι        ^Ι  εστοκα        32  άλαζωνία 

ΗΕδ.  55  ^σσεται  (Α  239)•  γενήσεται  56  εσσεται  {Α  573)*  ζσται  59  ίσσο 
(π  199)•  ίν(εδ)έδυσο  62  ϊσσομεμένοις  (Β  119)•  μεταγενεστέροις  64  έσσύμενον  (Ζ 
618)•   προ^υμοΰμενον  65  έσσυμένως'   ταχέως,  προ^ύμως  (0  698).   ήπειγμένως  {Ψ  3β^) 

67  ίσσυτο'  ώρμησεν  (Ρ  678)  •  Ι^ανεν  70  εσσύλλα'  άψήρει  (Ζ  28).  ίπονηρεύετο.  έσχύλευεν 
(Ε  164).  έγύμνου.  ίλάμβανεν  73  ίσται-  γενήσεται  {Α  212).  ή  μέχρι  τέλους  (εστε  δορίι.  Αί. 
1031)  77  εσταμεν  (λ  465)•  έστήχαμεν  Ρθ8ΐ83:  7/  έστησαν  (εσταν  ^535)  8^έσταότα 
(^V  261)•  Ιατάαενα  85  έστάσιν  (Ε  196)•  έστήκασιν  89  έστείρωτ αΐ'  σννείληται.  συνέ- 
στραπται  (63ί4»ϊ)  91  εστελεν  εστειλεν,  ομοίως  (6393)  92  ίστείλαντο  (δβρίβηΐ.  VII 14)• 
συνέστειλαν.  ή  απέστειλαν  94  έστέλλετο'  ήτοιιιάζετο  95  έσταλμένον  έξεφ&αρμένον 
96  ίστελώ^η  (Ι  Κ βι^^.  XVII  16)•  Ιπάγη  97  ίστεφάνωται  (2:485)•  πίριε;^^  6-104  Ιστη- 
ρίσατο  (Ιββ.  ΕΙΧ  16)•  έστερέωσεν  Χύ  11:  +17  τροφή  Αά  12:  οΐχία  15  εστιατόρια 
(ΕΧΧ)•  ευωχία  2^  έστίχοον  (71258)•  έβάδιξον  25  έβτιχόοντο  (Β  602)•  Ιτορεύοντο. 
ήχολούθουν  (Ζ  577).  εΐτιοντο  στοιχηδόν  29  ε  στ  ο  (1Γ67)•  περιβέβλητο  30  έστοιβασμένη 
(Ιοβϋ.  II  6)*  συγκειμένη  σνν&εσις 


685 


ίύτόν  —  ίσχορ 


έστόν  -[ίατίν.  ύηόρχετε^  Ιστέ  (Α  259) 
ίς  τόψ  λί,μένα'  είς  τον  λιμένα,  *Αριστοφά' 
νης  ίν  ΒαβυλωνΙοις  (Ατ.  XII  ρ.  976).  παρά 
τήν  ηαροιμίαν  Άττιτιός  ές  λιμένα,  οΐ 
γάρ  *Α9ΐ}ναΐοι  συντόνως  ήλαννον  χατα• 
πλέοντες  διά   το  ϋ-εωρεΐσΒαι  ύηό  των  έχ 

της  /ήζ 
ίστορα  (εί.  0  2Τ2)'  το  χοίλωμα  τοΰ  άρμα- 
τίον,  ήτοι  ξνγοΰ,  Εν9α  ό  τράχηλος  των  Ιχ- 
ηων  έντί&εται^  ή  τόν  πρό  τοΰ  χρίχον  τοΰ 
(υμοΰ  (τόπον) '    οΐ   δ^   χατά   Άρίσταρχον 
τόν   πάσσαλον  τόν  πεπηγότα  περϊ  άχρον 
των  ^νμών^  περϊ  δν  δεσμεΐται  χαϊ  είλείται 
τά  ξνγόδεσμα 
ίστόρεσαν  (17  648)*  έστρωσαν 
έστορέσ^η*  έστορήθη,  ΙστρώΘη 
έστόρχαζον  ίχλειον  (τ.  στορχάξειν) 
ίστρέβλον(ν)-  ίβασάνιζον  [40.  41] 

Μστνγμαΐ'  χατεστύγνωμαι 
Ιστυγεν  χατεπλάγη  (ηοη  Ρ  694)  [44] 

έατνφέλιξε  (ρ  234)*  όίέσεισε.  προβεχηλά- 

χιαεν 
ίατώ'  [3^46]  Ιαον(ούβΙα1%  υπάρχον^  ΰπαρ^ 

Ιστωρ*  οφήν,  εμ βόλος,  γόμφος,  στΰλος^  έν 

φ  ό  ζυγός  προαδεΐται 
έσνλα'  έγνμνον  (ν.  έϋβνλλα)      [λΑ  48]  [49] 
έσφάδαζ'ον  διηπόρονν,  έφρόντιξον 
έαφάλιξεν  Ιοφηλεν,  ίδησε.   σφαλός  γάρ 

ό  δεσμός 
Ισφαλτο'  διημαρτήχει 
Ισφαράγιζον  (Ηββίοά.  Τ1ι.  706)*   έδόνονν, 

μετά  -ψόφου  ήχουν 
έαφηχωμένον  έσφιγμένον 
έοφήχωντο  (Ρ  52)•  ίδέδεντο^  ίσφιγμένοι 

ήσαν,  αννεσφιγμένοι 
Ισφ-ηλεν  (Εαι.  ίτ,  275) *  σφαληναι  έποίησεν, 

χατέβαλεν  [57] 

έ^  φοίνιχίδα  (χαταξήναι  Ατ. Αείι. 319) * 

αίματόρρυτον  ποιήσαι 


ίς  Φρεάτον  εν  τι  των  αρχαίων  δικαστη- 
ρίων Ά&ήνησιν  έν  Φρεάτου  λεγόμσρον^ 
ίν^α  Ιχρίνοντο  οΐ  φυγάδες  οΐ  δράσαρτες 
έν  τ^  φυγχΙ  άχούσιον  φόνον  έστωτες  έχϊ 
πλοίου 

ίσφυται  (έσφοιτςίί)*  είαπέμπεται 

ι  σ  χαλά  α  (—άλαιί  Α«ο1β8?)*  λνπειται 

έσχάρα'    βωμός  Ισόπεδος  ^    ούχ  έχ  λυ^ου 
ύφούμενος.    ή  Ιστία   (ΑροΠ.  ΐ€Χ.  78,  2). 
10        σιδηρά  φαχαραΐα,    τό  πΰρ,  χαϊ  ό  τόπος 
αύτοΰ,  χυτρο.,..^  ή  πυρφόρον  σκεύος 

έσχάραι  πυρός  (ΑμοΙι.  Εοιη.  108)*  ^Ι 
εδάφους  άν^ραχι^,  χαϊ  αΐ  των  γυναιχων 
φύσεις,  έξωστρας  τετράγωνα  [84.  β&] 

Ισχάριον  (Αη•1.  ίΓ.  XXX  ρ.  1156)•  ΧΛϊλον 
^μιατήριον 

ίσχαρος  (Μηββίπι.  III  ρ.  570)*  Ιχ^ς 

έσχαρίτης'  άρτος  Ιγχρυπτος 

έσχατιά'   άχρα,  τό  Ισχατον  μέρος  χωρίου, 
20        τό  συνάπτον  τοΐς  δρεσιν  (ΟβΙΗιη.  0(1. 138). 
έρημία 

έσχατίη'  έρημία,  άχρα.  τελευταία 

έσχατο  ν  έσώτατον  {φ  9).  πρώτον,  τελευ- 
ταιον.  ύστερον^  ΰστατον 

ΙσχατοςΜυσών  (Μβηιηά. ίη ΟΟΟΟΕΧΧΧΙ) * 
παροιμία  [•4  12] 

εσχάτως  (Μβηβηά.  Γγ.  006ΧΥΙΙΙ)*  νπερα- 
γόντως.  άχρως 

έσχε  (ΗβηβηΑ.)*  έπέσχεν 
30    έσχεδιάζομεν  ήγγίζομεν 

έσχεδίασε'  δυσχερές  τι  διέλυσεν.  έτοίμως 
είπεν  [Π.  78] 

έσχε  ν  (ΑροΠ.  78,  5)*  [βά  79]  έπέσχεν^  χα- 
τέσχεν 

έσχελύνασεν*  έφλυάρησεν  (εί.  σχελννάζει, 
γελυνάξαι) 

έσχετλίαζεν'  ήλγει,  έλίσσετο 

έσχετο'  [αά  82]  ήχολού^ει  (ν.  έχεται) 

ές  χείρα  (ΑεΙιββι  Γγ.  5)*  παραχρήμα 
40    έσχον  προσέσχον  (δ  3521).  χατηχ9ησα» 


€00.    34  περϊ  —  άττιχώς  ^-  συντόμως        35  πρώτον  χρίχον  —  περϊ  ων        45  προσε\ 
47  έστωρσφίν        52   δια\        53   έσφρ\        54  έσφηγμένον        55   \οντο         56  ίσφειλεν 
6%  έσφοι\        6\  Ισχαλάα        62  ήστία  —  ή  ποοοφόρον 
χιαί  —   έξώστρας;   οί.   ΡΙιοΙ.        65  'ψωμόν        67  εσχαρός 
76  Ισχεν.δίασε        80  έσχελίνασεν,  \ισεν        84  προε\ 


63  έσχάηα,  πυραϊ  —   άνΘρα- 
73   \ης   \ντης        74  ύπαΐσχεν 


ΗΕ8.  40  έστρατόωντο  ΓΓ187)•  έστρατοπεδενοντο  41  έστρήνες'  σειρήνες  (εν- 
νές'  ατρηνές;  ςί.  άστοηνές,  ένστρηνές,  στρηνές)  44  έστυρον  (χ  113)•  ίδεισαν,  έμιση- 
' Αά  46  γενέαΒω   (Ηοιη.)        Αά  48  άφηηείτο  (Ο  524)        47  έσύλευον 

Λ*     ι^^ί .     /η    £θ\  .    1^:.-  ' Δ^ — \     — -»-^- 


στρτι 

σαν.  χατεατύγναααν 


637 


ίΰχοψτο  —  Έτ$οβοντάδα$ 


638 


ίσχοντο  (ΑροΠ.  78, 6)'  χατεσχέθησαν,  έπαύ* 

ααντο 
Ισω-  ίντός  [α4  86] 

έσωληνενόμην  σνμχεριεφερόμην 
'\ έσωματωσασ&αι*  είσηγήσασ^ι  (έσομ- 

μ-)  [Μ] 

-)-  ι  ^  ω  ρ  ή  α  ΐ'     νχονργήύαι    τους    αυτούς 

[91.  Μ] 
έτά   (ροβίΑ  Βρ.  Ιοληη.  Αΐβι.  29 ,  5)*  άληΒη. 

άγα9ά  10 

έτάξεσ^αΐ'  άρι^μίζεσ^αι,  χρίνεσ&αι,  βασα- 

νΐζεσ&αί 
Ιταΐ'  εταίροι.    συνήΒείς,    ΛολΖται,  (Π  €74). 

6ημόταί,  φίλοι,  έΛίχονροι 
εταίρα•  φίλη.  ηορνη,  χαϊ  έταιρεύονοα 
εταίρας  Ιερόν  (ΡΙιΠβΙββΓ.  111  ρ.  293)*  της 

Αφροδίτης  ΆΘηνησιν.  άηό  του  τάς  εταίρας 

χαϊ  τους  εταίρους  αγειν 
-^  ίταιρήαας'  ηορνευσας 
^Εταιρείας  (ΒίρΙιΠ.  ίτ.  Ι  ρ.  384)•   Ζευς  έν    20 

Ερήτχί 
έταιρίζειν  αυνεργείν 
έταιριχής*  ηορνιχης 

ίταιριχός'  προς  εταίρας  εύφυης         [Ζ,  4] 
(ίταίρισεν  έφεστιάσατο^  €£.  4452) 
{έταιρίοσαί'  φιλοποιήσαι^  Ο  335  €Γ.  4449) 

ρ.  β] 

εταίροι  (μ  271)*  φίλοΐ' 

χαχά  περ  πάσχοντες  εταίροι 

χαϊ  συνεργοί,  ναϋται  (Α  179)  30 

εταίρο  ν  συνεργόν.  φίλον.  ηαράνυμφον 
έταΖρος•  ό  φίλος  [10.  11] 

•^ίτάηφ'  διέτριβεν 
ίτά^η'  ήπλωΘη•  έχρεμάοθη 
έταλαιπωρη^η•  έχαχοπάθησεν 
έταλάνισα•  τάλας^  άθλιος•  παρά  τό  ύηο- 

μένπν  τά  άβσύλητα,  Ιξ^ρήνησα  (ν.  ταλανί-- 

Ιτάλασ(σ)α•  ύπίμεινα 


έτάλα(σ)σεν    (ΑροΠ.  78,  7)«    Μλμ-ησεν. 

ύπέμεινεν  [17—19] 

έταν&άρυζον  Ιτρεμον  (1696) 
Ιτανόν  αληθώς  σφόδρα 
έτανταλίχϋ'η'  έσείσΒη 
ίταντάλιζεν  ή^ ίτρεμεν 
ίτανύ(σ)Βη'  ίξετανύσΒη^  ήπλω^ 
έτάρβεΐ'  έδεδίει  [26.  27] 

έτάρπη'  έπλήσ^η^  έχορέσ%η 
Ιτας  (ηοη  Ηοιη.)*   τους  κατ'  ^ηιγαμίαν  οΙ- 

χ{ε[)ους,  χαϊ  πολίτας 
'\έτάσεο'  Ζευς,  ή  βάσανον 
έτασμός•  έξέτασις,  η  ό  αριθμός  παρά  τοΙς 

Πυ^αγοριχοΙς 
έτα-^υτός'  άλη9ως 
ε  τ  αφ  εν  {^ΐ.  Ο&Π.  Βί•η.  103)•    ί^αύμασεν. 

ί^άμβησεν 
Ιτεά  (Ι)6ΐηθ€Πΐ.)'  [34]  άγα^ά.  άλη»η 
έτεά  τύχη•  άγά^  ^Χν 
έτεαϊ  τύχαι•  άληΒεΐς  τύχαι 
έτεΒήλεΐ'  Ι^αλλεν  [88] 

έτε^ήπεί'  έξεπέπληχτο,  έ(τε)^υμάχει 
ίτεία'  ίπέτεια.  νέα 

£τε(ι)ον  τό  χατ'  ίτος,  έτηοίον  [42] 

έτεχμήραντο  (Ζ  349)•  έπϊ  τέλος  ήγαγον 
έτεχμηρίωσεν  ίβεβαίωσεν 
έτεχνώ&η  (Εητ,  ΡΙΐοβη.  868)•  τέχνον  Ισχεν 
έτεχτήνατο•  χατεσχεύασεν 
έτεχτόνουν  χατεσχεύαξον  οΐ  τέχτονες 
έτέλε^εν  έγένετο 

έτέλει•  έτέταχτο  (ν.  τελούντα)        [50 — 53] 
έτέλεσεν  ίλαβεν,  έπλήρωσεν  [55] 

έτελεσιούργει-  ίτελείου,  ίτελλεν 
^έτέλεί'  ελάμβανεν,  -^έπλήρουν 
Ιτελίς  (ΑτίβΙοΙ.  ΗΑ.  ΥΙ  13)•  χρύσοφρυς  6 

ΙχΘΰς 
Ιτειιεν  "ήμελγεν 
*Ετεοβουταδαι  (Αΐβχ.  Γγ.  Ι  ρ.  476)•  γένος 

'Α^φηοί  πάνυ  λαμπρόν 


€0Ό.  ^  έσωλι\  93  €Γ.  6521.  6532  99  έταίριος  6507  χαχάπερ  11  έται.,^ 
φίλΛ^,  ή  14  γ.  ΝίεβΙ.  &4  Οτεζ,  63,  25)  16  εί.  ούχ  ίτάλασσεν  20  \όρίζον  (έτον&όρι-- 
ξονί)        (82  έτατύμωςΐ)        44  έβεβόωσεν        47  ίτέχτονον 

ΗΕ8.  Αά  86:  ίνδον  (Ω  155)  80  Ισοπτρον  χάτοπτρον,  χα9ρύπτην  91  Ισωσεν 
(Τϋ  111  5) •  έρρναατο^  Ιλυτρώσατο  92  έτράβλιξον  έτρωγαν  6503  έταιρίδων  (δ^τιη- 
ιηβεΐι.  096.  IV  14)*  πόρνων  4  έταιρίσαιτο  (^V456)•  συνεργόν  λάβοί  5  έταιρίστριαι 
(ΡΙβΙ.  δ^πιρ.  ρ.  191)*  τριβάδες  (Μοογ.  βΐ  διεταρίστριαι)  6  έταιρίσοιτο  (]ν456)*  προσλάβοιτο 
(συνεργόν)  10  έτερόφ^αλμος'  μονόφθαλμος  (Μοβτ.)  11  έταί(ρη  Ι  2)*  φίλη,  ή  Πεο- 
σεφόνη  (βά  έπαινη)  17  έταμεΐον  {Α  155)*  έποιησάμην  (όρχονς)  18  Ιταμνον  {Δ  156)• 
ομοίως  19   έτανηλεγέως  {θ  Ί^)"  μαχροχοιμητου  26   ίτάρη  {Δ  141)•    φιλί;,  ^'^βήοα. 

συνεργός  27  έταρίσσατο  {Ν  ^^β)•  εταίρος,  συνεργός  γένοιτο  Αά  34:  Ιτη  (Β  328  β 
0>τ.  39)       ^  38  έτε^ήπεα  (?  166)•    Ιξεπλάγην,    έ&αύμασεν  (—α)  42  έτειρε  {μ  332)• 

χατεπόνει,  ηνία  50  έτελείετο  (Α  5)*  συνετελεΐτο  ϋ  έτελλεν  {Α  326)•  ίπεσεν  (έητέ- 
τασσεν)  52  έτελέσ^η  (0  228)*  έγένετο  53  έτελέσ&ησαν  (Ρβ.  ΟΥ  28)•  μετέσχον, 
έχοινώνησαν       55  ίτελλεν  Ιλεγεν  {Α  25).  έπέτασεν^  προσέττατεν 


639 


Έχεόκρητίς  —  Ιημόρεον 


640 


*Ετεόί(ρητες  (τ  176)•  οί  α'ύτόχ&ονες 
έτεόν  (Ηοιη.  ΟβΗ.  Ρβΐ.  83)  *  άλη&ές:  Μτειον. 

ή  νέον,  πρόσφατον  (αά  ίτεων)        [08.  β4] 
έτεραλκέα    νΐχην    (Η   26)•    έτεροχλινη^ 

έτερορρεπη,   τήν  τοις  ηροτέροις  νενιχημέ- 

νοις  άλκήν  περιποιονσαν 
έτερεγχεφαλαν  (ΛΓΐβΙορΗ.  Γγ.  ΟΕΧΥ).  ηα- 

ραφρονεΐν 
έτερήμεροί   (λ  302)•    διηλλαγμένοί,    ηαρ* 

ήμέραν  ζώντες  [68] 

-^ έτερήρησ&μος'  οίον  μονότροπος 
έτερήρεα-  αμφίβολα  (Μβχίιη.  χατ.  165)  [71] 
•^ έτερόχλιτες'   ίφ*  έτέρψ  έτερον  χείμενρν 

χανόνι,    έκατέρωϋ'εν  β^βλημένοι  χαϊ  συν- 

έχοντες 
έτερόγνα^ος  (Χβη.  Εΐ}.  1  9)•  σχληρόστο- 

μος,  άπειΒής.  επί  των  ίππων 
έτερόξνγοί'  οΐ  μή  σνζνγονντες     [75—77] 
έτερό&ρονν  άλλόφνλον 
έτεροΐον  άλλοΐον 
έτεροίως*  άλλως  πως 
έτεροχλίνές  (ΗίρροοΓ.  111  ρ.  168,  1)•  πλά- 

γιον,  χαταρρεπές  (6572)  [82] 

Ετερον  άλλον,  ή  άλλοΐον.  ή  ίν  των  δνοΐν 

(Ιί  250).  ή  άριατερόν.  νέον,  δεύτερον 
έτερομάσχαλος'  χιτών  δονλιχός  έργατι- 

χός'  από  {τον)  τήν  έτέραν  μααχάλην  Ιχειν 

^ρραμμένην 
έτερον  πόδα  (Αγ.  Υ^βρ.  1163.  4)*  τόν  ενα 

πόδα,  τον  ενώννμον 
έτερορ^επές*    έπΙ    το    έτερον    ^έπον    χαϊ 

βαρούν 


έτερόρ(ρ)υσμα*  άνόμοία 

έτερομόλιος  δίχη  (ΖβηοΙ).  III  88)*  €ΐς  ι^ν 
άντίδίχοι  ονχ  ηλ&ον  [89.  90] 

έτερόστοίχα*  άσύμφωνα 

ή^έτερονΐδα•  τρυβλίον  χενόν  [93] 

έτεροφνές'  άλλοφνές 

ετερόφυλος*  αλλόφυλος 

Ιτέ^^ατο  (Αβοΐ68)•  έξηράν&η 

ίτερσεν  έφοβήύή  (Ο  686 ?)  [98] 

10    έτέρω&εν  άλλαχό9εν  [λά  99] 

έτερωνιον  (Αβοΐββ)  [βά  6600]  [1.  2] 

-^ έτεστράφησαν  εχλιναν  [4] 

έτέταλτο  (λ  523)•  έντεταλμένον  τ}ν^  ίηετέ- 
τραπτο  {Β  643) 

ξτετμε  (α  218)•  χατέλαβεν^  εύρεν     [7 — 12] 

έτεύξατο'  ίτυχε,  χατεσχεύασεν 

Ετενξε*  το  αυτό  [15] 

έτέφρίοεν  { — ωσεν)*  ένέπρησεν 

έτεωνεΐ'  άλτ^^εύει 
20    έτεώνία'  άλη&ή  [19.  20] 

Ιτήσίον  χατ  έτος  γινόμενον 

{έτήτνμα    [8ορ1ιθ€ΐ.  ΡΗίΙ.  1290]•    άλ'η94ί) 

[«} 

έτητύμως  (ΤΓβ^•)*  €ίλη&ώς  (ν.  ίταυτως) 
Ιτι  (8€ΐιο1.  8ορΙιοο1.)*  πάλιν,  άχμήν  [25] 

έτίασεν  έτίμησεν 
έτιΒηνησατο'  Ε&ρεφεν 
ετι^ήνευσεν  έτρόφησεν  ('—ενσεν),  ίτιΒη- 

νήσατο 
30    έτιμησάμην  τιμής  άξιον  •ηγηαάμ'ην     [30] 
{έτιμωρεον    [Η«Γθά.   1  18]•    άδιχονμένοις 

έβοήϋουν)  ^ί.  5007  [21-37] 


€0Ό,  62  Ιδιον  ρΓΟ  7/  νέον  65  έτεροριπη  66  έτερεσχεφαλςίν  67  έτερημε- 
νοι  74  [οξύγιοι  81  χαταρεπές  86  έτερορεπη  —  θαρρούν  88  ίτερόμυνος 
91  έτερότνχα  (92  ξένον  πά  94?)  96  έτέρ^ατο  97  έφόβησεν  6606  ετεαε 
16  \πρεισεν      17  έτεωγεΐ      221»  ροβΐ  6638      27  \ίσατο       28  έτΚ^εσεν  —  \ίσατο 

ΗΕ8.  63  έτεοδμώων  (π  305)•  των  ένγνησίως  δουλευόντων  64  έτεραλχέα  δή- 
μον  (0  738)•  τοις  έτέροις  τήν  αλχήν  διδό[ΰ]ντα.  ή  τόν  παρεχόμενον  δχλον  εΙς  βοήΟ'ειαν 
68  έτερημερος  (ΟΓβ^.  Κοζ.  €•  XIV  31  ρ.  80)•  6  αίαν  παρά  μίαν  ήμέραν  ζων  71  έτερη- 
σας'  πορνενσας  (ν.  έται — )  75  έτεηθ)^ενές*  αλλογενές,  άλλόφνλον  76  έτερόδοξος' 
ό  αίοετιχός  17  έτεροδοξία'  τό  άλλο;  δοξάξειν  ηπεη  Ιχει  ή  άλή&εια  82  έτεροχλείης 
{Δ  386)•  τοϋ  έτερον  χλέονς  89  ίτέρορεν  (Α  236)•  ετρνπησεν,  ένέγλυ'φεν.  ετεμεν,  εφρασεν, 
εξνσεν        90  έτέρωσε   {Θ  306)•   εΙς  τό  έτερον  μέρος        93   έτερόφ&αλμος'   μονόφ^αλμος 


πολΐται  (Ι.  — ε  Γέται)  7  έτετάχαντο  (Τΐιιιο.  V  6  VII  4)•  τετραμμένοι  ήσαν,  ή  τεταγμένοι 
(ΛΙοβΓ.)  8  [έτετάχοντο•  ομοίως]  9  ίτετεύχατο  (Α  808)•  πεποίηχεν  10  έτέτνχτο' 
χατεσχεύαστο  (£78).  νν  (1Γ455)  11  έτέτυξο  (ΛΓ164)•  ετύγχανες  12  Ιτέτνμον  Μ558)• 
αληθές,  ή  αληθώς  15  ετενχεν  Γ^V  209)•  έποίει  19  *Ετεών  {Β  497)•  πόλις  Βοιωτίας 
20  ετη'  χρόνοι  22  ίτητυμος  (Χ  438)•  άληΰτ}ς  25  ίτιαρχνσωσιν  (Η  85)•  Παντού; 
^άψωσιν  (ν.  άρχνσωσι)  30  έτιμογράφησεν  (IV  Κ6§§;.  ΧΧ1Ι1  35)•  εγγράφως  χαϊ  ώρισμέ- 
νως  αυτούς  έζημίωσεν  31  έτίναξεν  (Λ^  243)  *  διέσεισεν  32  έτίομεν  {Ε  467)•  Ιτψώμεν 
33  Ιτισας  (Α  244)•  έτίμησας  34  έτίσατο  {Β  743)•  έτιμωρήϋατο  35  έτίταινεν  (θ  69)• 
ίτ{ε)ινεν,  εΙλ{χ)ζν      36  έτίταλλον  Ιτρεφον  {β  303)      Ζ1έτιτίει{1  238)•  Ιτίμα  (ν.  τ*τί£4> 


641 


ίτ»τρι»βΐίόμ89•α  —  ΕναΙαβία 


«42 


ίητρωσχόμε^α'  ίβαλλόμε&α        [89— 4§] 
Ιτμαγον  -^  ΙφοβήΒΊ\σαν,  ίχεμαν 
ίτμηξίν  διεΐλεν,  διεσχέδασίν 
έχνήρνσις  (Γγ.  ίη€.  01.ΧΥΙ)*   ^παιξεν  ϋρ4- 

στοφάνης,  αντί  (τον)  φάναι  τήν  σανίδα 

τ/ήβ  ίτνηρυσιν  Βίαών  παρά  τδ  ετνος.  ίαχι 

δέ  έτνήρνσις 

έτνίτας  άρτος  (8€ΐ6α€.)*  όντως  ό  λ«η- 

^Ιτας 
ετνος*  έρεγμός.  ίψημα  (ά)^ρωδ€ς.  κσϊ  είδος 

όσηρίον  [ροβΐ  45] 

ίτοιμος'  εντροηος,  ηύτρεπισμένος.  ταχύς 
έτον&όρίξον  έ^ί&νρίζον 
έτόηαξον  ύκενόονν.  ύηώπτενον 
ίτορ§ν  (Α  236)*   ίτρησεν.  ετρωσεν.  διίτρη- 

σεν.   {βτρνπηαεν.  Μγλνψεν.  ετεμεν,  Ιφρα- 

σεν.  Ιξνσεη  (6589)) 
Ιτος  (α  16)*  ίνιαντός 
έτός'  μάτην  (τ.  οϋχ  έτος) 
•[ζτουσα'  σταλαγμός  [59] 

^τραΛεν^  Μχα  [55] 

ίτρεψεν   [Λά  56]    ηπάτησεν,    παρέτρειρεν. 

^Αρχίλοχος  (Γγ.  166)  [57] 

ετριβον  χατανηλΛΟΧον 
Ύίτριέχοιρεν  εΙς  τρίαχάδας  ένέγρα-φε.  Σί- 

χελοί  [60-68] 

έτρνγη•  ^ξ^^ράν^^  έχΐ  λίμνης  (γ.  Ιΐϋ€.  ΤΙι. 

368) 
ετρνφη•  ίχλάσ^,  διέηεσεν  [65] 

ετρώ^η'  έπληγη 

^τ  ρω  σεν  εβλαφεν,  ίφΒειρεν  (•  τρώω) 
Ιτταχαν  { — σαν  Εαεοηββ)*  έστησαν 
ηττημένα  (Οοιη.  Υ  ρ.  29)*  αεσηαμένα 
έττία  (Ι^βοοη.)*  έατία 
Ιττων  (6γ6(μ)  *  έχ  τύν 
ετύγχανε  ({  231)•  ίηετνγχανεν 
έτύ^η'  έαφάγη 

ή^ ετνχτον  έτύγχανον  [76] 

•^έτυμάναι*  βιτοηοίήααι 


έτνμβοχόηαεν  Ι^αψεν 

έτνμόδρνς  (ΤΙιβορΙΐΓ.  III  8,  2)*  ή  τάς  γλυ- 

χείας    βαλάνονς  (χονσα 
ίτνμον  έτητνμον^  άλη&ές 
ίτνμε&νιον  (Αβοΐβ•)*  άλτι^ές 
ίτύμως-  άληξ^ώς  [88.  84] 

^τνφωσεν  ενέηρησεν 
έτύχ&η-  ίποιηθη.  [βά 86]  ίτελείώ^ :  ίπτοή- 

Βη  (βά  άτνχ&η) 
10    ίτνχ^ης'  έγένον.  χαϊ  τά  δμοια 
ίτν^εν*  ί^ιγεν 

ίτώσια*  μάταια  (Ρ  633).  άπρακτα  [εΑ  89) 
ει!•  χαλώ  ς  (Β  253).  Ισχυρώς,  δασέως  δέ  αι)- 

τον  (Υ  464)  ή  αντης 
ενα•  ΙπίψημίΛμός  ληναίχδς  χαϊ  μνστίχάς,  χαϊ 

ία  (ίνα  83ΓΓ•αιβ8ηι) 
ευαγγέλια  (Αγ.  Εςς.  647)•  (μι/ννματα.  κη- 
ρύγματα 
Ένάγγελος'  ό  ^Ερμής 
20    εύαγές'  άγνόν,   χα&αρόν^  ευσεβές^  όσιον, 

ενοητον  (Αββοΐι.  Ρ«γ8.  466  Ειιγ.  δαρρί.  652). 

αγιον 
ενάγχαλον  (Αββεΐι.  Ργοπι.  350)*   εύβάστα- 

χτον.  εύπροσαγχάλιστον 
εύαγονς'  όσιωτάτης 
ενάγωγον  (Μβη&ηά.  Γγ.  ΙΥ  ρ.  175)•  ευχερές, 

χαλώς^  ευκόλως  άγόμενον 
εναδεν  (ι?340)*  ήρεσχεν.  ή  αρέσκει 
εύαδές'  ενπνοχ;ν 
30    εναδής•    ενηνεμος,    οί    δέ   εύαής    (8ορ1ι. 

ΡΙιίΙ.  828) 
εν  αεί  (Εετοά,  II  117  Ορρ.  599)*  ενχράτφ 
εύάξεί'   Θρηνεί  χαλάς,  ύμνεΐ,  έηιφ^έγγεται 
εναης  (δορΗ.  ΡΜ1.  828)*  ενηνεμος 
εναίων  (δορΗ.ΡΙιίΙ.828)*  εύγηρως,  εύμοίρως 
-^εύαλώς'  ευχερώς  Βηρώμενος 
εναλδη*  εύανξή 
Εύαλωσία'  Αημήτηρ,  ότι  μεγάλας  τάς  άλως 

ποιεί  χαϊ  πληροί 


€00.  38  ίαβί  4Ζ  ιτμοξεν  43  ίδνηρναιν  —  ε^ος  —  ετνήρνσις  46  €ί.  εντρεπής. 
—  εντρ\  47  (ψυ\  48  νπό\  49  εί.  ίτέοορεν  —  ίτοισεν  —  διέτρισεν  55  έπάτησεν 
(Άρίοταρχος  ΚυΙιη]£.)  &Α  Ιτρνγεν  65  εϋλασθτ/  70  εττησμένα,  σεαεισμένα  78  \νεν 
Ί%  {ολόχησεν  85  Ιρισεν  86  έποίησεν  91  \ιασμ6ς  ήλιαχός  (εΓ.  %\,  €65)  96  Βειοτάτης 
99.  00.  οί.  ενδές^  περιαδιΐς  6700  εύάδης  --  ενάης  4  εύαγηρως  β  εύαλδή,  εύάξη 
(^ί,  διανχην) 

ΗΕ8.  89  έτήτνμα  (Ι.  έτίτ—)-  άλη»ή.  η  (Ι  η)  άλλαχοΰ  40  ετλης  (Φ  150)*  ύπέ^ 
μεινας  ΡοβΙ  45  ετνη  όέ  πΰρ  ώσεϊ  ποταμός  χεόμενον  ίν  Σιχελίςί  58  Ιτοάπην  (Ε  1^7)• 
παρέτρείρα    άλλαχόσε         55   έτράπετο    (Φ  468)•    έτρέπετο  Χά   56   έπέτρείρεν    (Σ  469) 

57  Ιτρευ,εν  (Κ  390)*  Ιφοβή^  60  έτρέψατο'  έφυγάδεναεν  61  Ιτρίβην  σννετρφην 
62  έτρόπωσεν  (Ινίά,  ΙΥ  23)*  ένίκησε,  κατέβαλεν  68  έτροφοφόρησεν  (ΡβιιΙβΓ.  Ι  31)• 
έ^ρειρεν  66  έτρύχοντο  (δαρίβηΐ.  XI  12)•  έταλαιπώρησαν,  χατεπονονντο  76  έτύλιξΜψ 
(Μβηΐι.  ΧΧΥΙΙ  59)*  ίνείλησεν  88  ΙτνμπανΙσ&ησαν  (ΗβΙΐΓ.  XI  35)*  εχρεμάσΘησαν.  Ισφαι-^ 
ρίσ^ααν  84  έτνρώξ^η  (Ρβ.  0ΧΥΙ1Ι  70)•  έσχληρύνΘε  (ν.  ονχ  έ-)  Αά  86:  έγένετο  (ΰ155), 
χατεσκενάσ^  (ά  471)        Αά  89:  άληΘη  (6618) 

41 


«13 


βύάλωτον  —  8νδ$ον 


644 


ευάλωτου  (ΡΙβΙ.  ΡΙΐ8«άΓ. 240  Α) *  ευθήραταν 
εύαμερία'  ^εοαημία 
εύάν  ό  κισσός  υπό  'Ινδων 
Ενάνασσα'  ή  άημήτηρ  [^^^2] 

εν  αν  δ  ρ  Ια  (Χβη.  Μβιη.  III  3,  12) '  ηλή^ος 

νέων 

εύανδρίας  άγων 

( )*    βάρα^ρον  οΰτως  Ιχαλεϊτο  έν  τρ 

θεσπρωτ[ε]1ςί 
εν  άν  ζχοι   (ΡΙβΙ.  ΤΙΐΜ^Ι.  145)*  τίοΧώς  άν 

ίχοι 
εύάνΒεμον  (ΗΙρροα:.  II  ρ. 726 Κ)*  ή  άνελ- 

βονη 
εύάνιος'  6  μηδενϊ  άνιωμενος.  ηρςίος,  πει- 

Βήνιος 
εύάντητος'  χαλως  ύπαντών 
εναηόδείχτος'  φανερός 
εύάρεστον  ηάνν  άρέσχοντα 
•^εύάρητος  δνειρος'  εύτακτος 
εύαρχιώ'  άρξομαι 

εύαρχίσασ^α^'  άηάρξαοΒαι  [24] 

Εύας*  Διόννσος 
εν  αφ  έ  ς  (Τ1ι«ορ1ΐΓ.  €Ρ1.  II  17,  10)*  6ΐ;μάλα- 

χτον 
-^εύ  [βά  27]  αύταΐς  Ισχνρόν 
Ί-βιΙασχεται*  εύωδεΐται 
ει)  βεβηχότί  (εί.  8ορΙι.  £1.  979)*  ευσταθεί 
Ευβοίας  μνχόν  (Εογ.  Τγο.  84)*  τό  Μ6- 

τατον  της  Ευβοίας 
Εύβοενς'  ό  Παλαμήδης^  ό  χολλων  εύρε• 

τής'  ή  έηίφΘονος 
ΕνβοΙης'  όνομα  της  ΤνχΙον  μητρός 
ευβοϊκά*  τά  χαστάνια 
ενβοσίης'  εύτροφίας 
εύβοτοί•  εντροφοι.  εΰαν^εΐς 
Εύβονλενς  (βοΙι.  Νίο.  ΑΙ.  14)*  ό  Πλούτων, 

ηαρά  δέ  τοις  ηολλοίς  ό  Ζευς  ίν  Ενρηνχ^ 
ευβουλία  (δορίιοεί.  Αη(.  1050)*   φρόνησις^ 

σύνεσις 
εύβονλος  (Εαη  Κ1ι.  105)*   φρόνιμος^   συν- 
ετός 
εύγάλαχτες*  εντροφοι 
εύγαμος'  έηί^ετον  *Α9ηναίων 


εΰγε'  χαλώς.  ξ^είως 

ευγενή ς'  ελεύθερος  τφ  γένπ 

εύγίνιος  (Βο•οϋ ?) *  ευγενής.  χαΧ  είδος  άμ- 

Λέλον 
ί  ευγενέστατος•  ευγενέστερος  τψ  γένει 
εύγηρότατος•  χαλως  γηρων  [46] 

(εύγμαλέων  εύτνχημένων)  ν.  7256 
εύγμένος'  ενξάμενος  [48] 

εύ  γνοίης'  εν  μά%οις 

10    εύγνωμόνως  (Χ«β.  Α;.  II  25)*  ευδιαΒέτως 
ευγνωμοσύνη  (ΗβΓοά.  II  172)*  εύνοια 
εύγνωστος  (δορίι.  Αι. 704) *  δ^λος^  φανερός 
εύδαιμονεΖ  (δορΙι.  ΑηΙ.  506)*  €ΐΙ  πράττει 
εύδαΐμονες  (ΡΙβΙ.  €ίτ.  354  Α)*  ^είοι,  μα- 

χάριοί, 
εύδαιμονία'  χλούτος.  μαχαριάτης^  εύτνχία 
εύδαίμονίξεί'  μαχαρίξει        « 
ευδαίμων  γή•  Εχουσα  ηλοΰτον^  'Αραβία 
ή^Εύδαλαγΐνες•  αΐ  Χάριτες 

20    εύδάμνας*  εύδάμαστος 

Εύδάνεμος'     άγγελος,     ηαρά    Ά&ηναίοίς 

[61—68] 

εύδαρχής  (δορΙι.  ΡΗΠ.  844))*  εύόφ^αλμος 

εύδείελον  (ι  21)*  εΰδηλον,  εύ  χρός  δείλτρ^ 

χείμενον,  οίον  ηρός  δύσιν,  εϋΛ^ερήόριατον 

[«1 

εύδείχνοις  (ΑμοΙι•  ΟΗο.  Α84)•- θυσία  τις 

ή;'Λαρά  Ά^νησιν.  Ί-χαΙ  ή  τριτογενής,  χαϊ 

αί    τοις    νεχροΐς     έηιφερόμεναι    σπονδαί, 

30       ήγουν  +  ηνοαί  [68.  69] 

εύδια'  ειρηνικά 

ενδιάβολον  (?\αΧ.  ί^ε^.  944  Β)*  διαβολής 
άξιον 

εύδίαιον  τό  γνναικεΐον  μόριον  άηό  των 
έν  τοις  ηλοίοις  γινομένων  τρημάτων  δια 
τους  δμβρονς,  οΐ  όέ  τον  ηρωκτόν,  ή  τόν 
χείμαρον,  ενφημιξόμενοι 

ενδιάλλακτος'    ταχέως  καϊ  καλώς  διαλ- 
λαττόμενος 
40    ενδικίας  (τ  ίίί)•  δικαιοηραγίας,  δικαιοσύ- 
νης (—ας) 

ενδινά'  πραέα.  κατεσταλμένα 

εν  δ  10  ν  δν  ήμεΐς  σκεπηνόν  τόπον 


€00.  (6714  δβυρρ.  ίηβεΓ.  ρβηβΐΐι.  ρ.  8)  15.  1β  =ζ  16.  15  16  Ιχει  1)13  (21  εν  άρ- 
κτο ς  Α68€Η.  ΡβΓ8.  193>  (28  εύ  βάσκετε'  ενοδεΐτεί)  31  άρετης  33  ενβόϊα  (οί. 
λόχιμα);  ενβοΐδες  ΕΜ.  41  όσίως  (43  ενγένεωςλ)  45  καλός  γέρων  49  εύγνοίης, 
ενμα&ής  67  ΕΜ.  42,  3  72  εΓ.  εύοίαιον  δηλοις  —  βρόκτον  —  χείμαρρον  Ιηιφ\  75  οίβ 
πραέΰ^       76  σκεητινόν 

ΗΕδ.  6712  ενανδρείας  (1ΙΜ8€ΰ.νΐΙΙ  7)*  καλής  ισχύος  24  εύάρης•  εύοπτος  Αθ  27 
[αψήδισεν  άφρων  τις  έν]  46  εύγματα  (χ  249)•  καυχήματα  48  εύγνάπτοις  {σ  293)* 
χαΧως  κατεσκευασμένοις  61  εύ  δ'  ασπίδα  ^έσ&ω  (Β  382)*  εύθετισάτω  τήν  ασπίδα  62  ειΐ 
δέ'  καλώς  δέ  ϋΖ  εύδε  (1662)*  έκοιμήΒη  66  εύδειν  χαθεύδειν  (Β  24),  χοιμάαθαι 
68  ενδεις  (Β  23)•  κοιμ^σ^]       69  «ΰδεισι  (Ε  524)*  ήσνχάξει 


646 


6ύ代ααν  —  £.^  ήΜϋν 


Μ6 


εύδιωσαν  γαΧηνιώααν  [78— βθ] 

βι}όοχιμ€4  (Χ«η.  ^γ[.  Ι  β,Ι^)* [82] 

εϋδοντι,  ό'  αίρίΐ  κρωχτός*  Λοραμία 
από  της  Βύδοντι  κυρτός  αΙρεΖ•  λέ- 
γαυύί.  όέ  οη,  δταν  τους  χύρτονς  χαΜσν»^ 
αύτοϊ  μϊν  χα^εύδουαν^  6  όέ  χύρτος  αΙρ€Ϊ 
τους  Ιχ^ς.    Κρατίνος  *Αρχιλόχοίς  (Γγ.  Χ) 

[84] 
ιΰ  δρω  σι*  χαλώς  Μοιωδίν 
ή^εύδυχήμΒρος'  εύστοχος  10 

Εύδώρου  σέλας•  Ιερόσυλος  ό  Εϋδωρος 
ή^εϋεδνα•  άγλαΐα 

Εύδωσώ'  ή  Αφροδίτη  Ιν  Συραχούσαις 
εύίδρως'  εύ^έτως,  βεβαίως 
εΰέ^ωχεν  (Ρογ.)*  εΐω^εν 
εύίΐδέα'  ευμορφα  (ον  Γ  481)  [Μ] 

εύείχαατος'  εύκολος  εΙς  τό  ι^ασ^ναι 
εύειχτον*  ευΛειΒη 
{εύειρον  ηρόβατον  μαλαχόν)  οΓ.  6921 
εΰεχτεΐ'  εύρωστεΐ^  υγιαίνει  20 

εύεχτιχως*  σχετικώς 
εΰ  εΐμένος'  εΰ  ημφιεσμένϋς  (ο  330 ?) 
ή^εύέλιον  έλλιηές  έν  ίερείφ 
'^εύείρω•  εΙπω  ( — ε  Γείρω) 
Εύελίδης'  αύΒάδης.  χαϊ  ό  Ζευς  ίν  Εύχρφ 
-^εύελιέστερα'  εύαγωγός 
εϋελον  (Αγ.  ίΓ.  ΟΕΧΥΙΙ)•  εύήλιον 
εύέμπτωτος*  ευχερώς  •.  ηίχτων  [6809.  8] 
ενεξφς•  ευφυής 

εύεπής  (Χβη.  €γη.  XIII  6)*  ευλαλος  80 

εύεπιβονλευτος  (Χβη.  €γτ.  ΥΙΠ  4,  21)* 

^φδίως  χαϊ  ευχερώς  έηιβουλευόμενος 
εύεχίγνωστος*  εύχατάληπτος 
εύεργέα'  χαλώς  χατεσχευααμένα  (ηοηΗΜη.) 
Ευεργεσία•  "Ήρα  ίν^Αργει  [18] 

ευεργέτης*  άγα&οποιός,  ή  Διονυαον  έχί^ετον 
εύεργία-    τορύνη  (ΟβΠίοι.  ίΓ.   €ΧΧΧνΐΙΠ) 

[8ά  15] 
εϋερχείας•  ασφαλείας  [Π] 

ευερχές•  άαφαλές  40 


εύερμία•  ευτυχία^  Ιμηαλιν  δΐ  δυσερμία 

δυστυχία 
εύερμής•  ευτυχής 
εύερνές•  εν^αλές,  χαλώς  βλαστηααν 
εύερνέστατα•  εύατελέχη 
εύερνεις•  χαλώς  βλαατάνοντες 
εύερνής•  εύμήχης 
εύεστω  (ΗβΓοΑ.  185)*   εύξΗ^νία•  αχό  του 

εύ  είναι,  χαϊ  ευδαιμονία•  άπό  του  εύ 

έστόναι  τόν  οίχον,  ή  άπό  του  δαιριλεΧν 

τά  ηρδς  τδ  έσ&ίει»^  εύετηρία 
εύετηρία  (ΤΙιοορΙΐΓ.  4•  ιί^η.  124)*  εύθτινία. 

χαλός  ένιαυτός,  ή  χαλώς  διαχεισ^αι,  χαλο- 

χαιρία  [27] 

εϋ ζήλος•  $λϊ  χαλφ  ξηλουμένη 
ευζωία  (ΑΗβΙοΙ.  Νκ.  £11ι.  Ι  8)•  χαλή  ζωή 
εύξωίου•  χαλής  εϋ  [81.  82] 

εΰζωνος•  εϋτοχος•  χαλή 
εύζώνως•  εΰστόλως,  μή  ίχων  φορτίον 
εύξωρον  ευχέραστον  [86] 

εύηγενέων  (7  81)*  ευγενών,  εύδαιμόνων 
εύηγεσίη  (τ  114)*   εύαρχία.  εί  μ^ν  δασίως 

χαρά   τό  εΰ  ήγεΐσ^αι*  εί  δ^  ηριλώς  βν- 

δαιμονίας.  "Ηγον  γάρ  τόν  ενδαίμονα  'Ιωνες 

λέγουσιν 
εύηγορείν  εύλογεΖν 
εύηγορία•  καλολογία,  χαλορρημοσύνη 
εύή^εια'  μωρία^  άνοια 
εύηχες•  άπλοΰν,  ιιωρόν  [42]  άσύνετον 
εύήϋ•ης•  βλάξ,  χρηστοή^ης,  ανόητος 
εύήϋ'ης  γυνή•   ^χαλά  ύη    ή^αύτό  Ιχουσα 

διατριβάς 
εϋή^ως•  άνοήτως  [46] 

εύηχες•  ευήκοον»  όξύ.  ευ  ήχονημένον,  €ΰ- 

εκτοΰν.  άκμάξον.  εύρωστουν,  εύηλευρον 
εύηκέατατοι•  ευ  Ί\κοντες 
εύηχης•    ακμάζουσα,    εύεχτοϋσα.    ευήκοος 

(Ειηρβάθ£ΐ.  374) 
€ν  ήχων  (οΓ•  ΗβΓοΑ.  V  62)*  ηλουτών.  εΰ 

πράττων,  (αωζόμενος.  ευδαίμων) 


€00.  83  εύδοντί,  δαίρι  πρώτος  —  κυρτός  αίρει  —  χά&ωσιν  αύτοϊ  όέ  —  κυρτούς 
αίρει  —  αντιλέγω  85  ηοιοϋσιν  (87  σέβας  8η  Εύδωρους  έλ^ίς^)  91  ρο9ΐ  84  91  εύει- 
κτώς  6811  χατασ]  25  εύ  Ιστω^  —  έηϊ  του  εΰ  έστάναι  27  εί.  6699  84  εύστόλως 
40  χαχ\  καλορη]        47  εύεκτονν  εΰ  ήχ\        ^9  εύήχοντες        Ρθ8(40:  σωζόμενος  κτλ, 

8.    78  εύδμητον  εΰ  χατεσχενασμένον  (νί  446).  εΰ  φχοδομημένον  ^  79  ευδόκησαν 
26)*  ίβούλοντο,  ή&έλησαν.  ήγάηηααν        80  ευδοκία  (ββΟΓ.)*  παρά  τό  χαλώς  καϊ  εΰ 


ευστίχου.  εύΛερφολου        27  ευοες'  ευνηνον,  ενήνεμον   {ευαες  ηοη  εϋξαές) 

(Ιθ8.  IV  13)•  ευοπλοι,  ένοπλοι      32  ευ  ζω  ν  ο  ιο  (Α  429)*  χαλώς.  άηδ  μέρους      36  εύηγ''ενέος 

(^  427)•   ευγενούς       Αά  42:   άνόητον  (ΜοβΓ.)        48   εύηχέας  (Χ  319)*   τψ 


μένης  [ή] 


Μ7 


δύιΐλάχατος  —  Βύ&ύς 


β» 


Βύηλάχατος'  Μερί  βέλη  ή  Ιργα  (οί.  ΤΙιβοατ. 

XXVIII  22)  έχπρεχης  [52] 

€νήλατον  καλώς  έληλαμέναν^  ή  ΐΑαννό- 

μενον 
Βύήλατος  (Χβη.)*  <$  πεδεινός  καϊ  βύάροτος 

χώρος  [•4  54] 

ευημερία•  ευδαιμονία  (Χβη.  ΗβΠ•  II  4,  2 

ΡΙιβτβΰΓ.  ρ.  361) 
ενημονία'  έμχειρία  (ψ.  ήμοβύνη)  [91] 

εύήνίον   χαλώς  ήνιοχονμενον   (Βηρβ^οΙ.    10 

343  8ζ.)•  Ιλϊ  μηδβνϊ  άνίώμενον ,  ηρψοιν 
εύηνέμονς•  εύδινονς.  χαλονς.  αχείμαστους 
ε'ύΐ^νορα•  άγα^.  λαμπρά,  όνήαιμα 
εύηνορα  χαλχόν  (ν  19)*  τόν  εύ  τους  αν- 

δρας  διατεθέντα  έν  τφ  χαθοηλίζεσθαι.  βι>- 

όρατον.  χαλόν,  λαμηρόν^  στίλβοντα 
Βΰηνος'  ποταμός  Αιτωλίας 
εύηνντα•  εύχατόρΒωτα 
εΰηηελεΐς'  πρςίοι•  εύήνιοι 
εύηηελία  (Οβίΐΐιη.  Οβτ.  136)•  ενϋηνία.  ψ-    ^^ 

εέία 
εΰήρεας  Ιηηονς•  εναγώγονς  χαϊ  εν  ήρμο- 

σμένονς 
εύήρεια•  ενηλοια.  ευχέρεια 
εύηρ{γ)ημένοΐ'  τετορννημένοι 
εύηρότατον  εύδιον 
εύήροτον  ενγειον,  χαλή  γη 
εύήτριον  εύχοϋ^ον 
εύηχε  ς '  ενφιονον.  ενφημον 
εύ&αλέοντί'  ενδαιμονοΰντι  30 

'^εύ&αλεΐς*  εν^σανροφύλαχες 
εν&εΐν  (ΟΓβΙββ)•  έλ&εΐν 
εύθενεΐν  (ΑΐΙία,  ϋβιη.  94,  26)*  ενπα»εΐν 
ευγενής  (Α((ί€ί)*  εύπαΘοΰσα,  Ισχυρά    [82] 
εν&έρα'  μέρος  τι  της  νεώς 
εύ&ετίζεΐ'  εΰ  διατΙΒησιν^  όρ^ώς 
εύθήμονα'  ενθετον,  εύσχήμονα      [86 — 88] 
εύ&ρόοισιν  εύήχοις 


[ββ] 


(»1 


εν&ύ'   ορθόν,    άπλοϋν.    ^γγύς,    παραχρήμα. 

εΙς  ευθείαν 
εύ&νβόλφ•  κλεομένφ  έξ  εύϋ^ίας 
εύθνβόλως•  εύστόχως.  ενσχόηως 
εΰθνδήμονα•  άηλονν  δημότην,  Ευριπίδης 

Άντιόχν  (Γγ.  228) 
εΰθνεηείαις'  όρθολογίαις 
εύ&νχαίνα•  ή  σχοΐνος•    διά   τό  ενθέας 

χτεΐνειν,     χαϊ    δύναται    είναι    €ν^ν• 

χταΐνα 
εύθνχρέων  ηαχνς 

εύ&νχτέανον  Ιθύ  χεφυχυΐαν^  εΙς  όρ^ν 
ευθυμία•  εν&ημοσύνη,  άμεριμνία,  χαρά 
εύθυμο  ν  άηλοϋν.  εύχνουν,  ευμενή,  χαλώς 

διαχείμενον  [β900] 

ευθύ  ν  α  (Οβιη.  717,  20)*   διχαία  διόρθωοις. 

έξέτασις 
εύθνναι•  έξετάσαι,  διορθώσαι 
εύθννας•  τιμωρίας,  δίχας  (Χβη.  Α(Ιι. ΙΠ 2). 

τό  δούναι  λόγον  έφ'  έχάστφ  άμαρτήματι 

εύθυνθή  (οί.  ΤΗυο.  Ι  95,  5)*  διχασθη 

εύθύνεΐ'  όιοιχ^ϊ.  ελέγχει,  ξημιοΐ.  χυβερνςί 

εύθύνοιτο•  χρίνοιτο 

εύθυνόμενον  ευταχτον.  εύηει^θές 

ευθύνονται•  χρίνονται.  έρ€»τώνται.  δίχας 
είσχράττονται^  ι^  ώιαιτουνται.  ή  ήνιοχοΰν^ 
ται 

εύθυνος  (ΑββΰΗ.  ?εη.  828)*  εύ^υντηρ. 
διχαστιχός.  χρεώστης,  χυβερνητης.  διορ- 
θωτής 

εύθνντής'  τά,  αυτά.  χαϊ  εύθυντήρ 

εύθνντηρία•  τό  έν  τφ  έδάφει  σύμμαγμα 
ύκό  των  άρχιτεχτόνων.  χαϊ  μέρος  τι  της 
νεώς  (ΕαΓ.  Ι.  Τ.  13δ6) 

εύθύνω•  τιμωρούμαι 

εύθυρρήμων  ετοιμόλογος 

ευθύς•  άντίον 


€00.  51  ενηρ\  59  εύωδίνους  —  ίχει  μαστούς  β1  εν  είσ  θβ  ενηρέας  67  ροβΐ  76 
701»  χ.  γ,  εύήροτον  ευ.  ΡοβΙ  76  ενηχερία•  εύηρία,  εν  πλοία  οί.  6867  77  εν  ^|  80.  81  εν - 
ασθ\  ^  ^9  ενθρόησιν  ^  93  \ώπη  {ενθύδημονί)  (95  ενρνκλενα  ίηΓΓα)  97  ενθυχτέ- 
σαν^  εύ ;  οί.  Ιθνχ\  98  ενθυμοσύνη  (βχ  οηοιη.Ι}  (6901  Μβίηβΐί.  εχχ.  ΑΙΗ.  II  ρ.  4)  5  χν- 
βερνεΐ       7  εύθύνιον        13  εύθνρήμος  [άλογος 

ΗΕ8.  52  εύημιχτον  εύηαγές  (εύχμητον)  Αά  54  ενέλατος  (ν.^6867)  57  Ενηνί- 
νης  (Ι  557)*  Ευήνου  θυγατρός  68  ενήρες  (λ  129)*  εύέλαστον.  εύ  ηεποιημένον  προς  τό 
ίρέσσειν  71  εύΐσθί'  χαλώς  γίνωο^χε  (6924)  72  εύ  ήσχηται  (Κ  438)*  χαλώς  χατεσχεύ- 
αύται  73  εύητηρία•  ευδαιμονία,  καλός  ένιαχττός  75  εύηφενέων  (ν.  1.  7  81)*  εύηλου- 
τούντων  82  ευ  θ  ει  -  ηρει  86  εύθηνών  (Ιο6.  XXIII 24)*  χαϊ  εύδαιμονών,  ηλουτών  87  εν- 
θ{ίχ)τως  (II  Μβεο.  ΧΥ  38)•  εύιρηλαφήτως  88  εύθραυστα  (δβρίβηΐ.  XV  13ν  ασθενέστερα 
6900  εύθυμος  (^63)*  χαλόίρυ^ος.  ευψυχος  Αά  3  [Ε  ηΛΤζ'ιηε:  ^Αριστοτέλης  εν  τι§  Πολιτείψ. 
Ααμβάνουσι  δί  χαϊ  παρέδρους  ο  τε  άρχων  χαϊ  ό  πολέμαρχος  ^  δύο  έχάτερος  ους  άν  βούληται^ 
χαΐ  ούτοι  δοχιαάξονται  έν  τφ  διχαστηρίφ  ηρϊν  παρεδρεύειν^  χαϊ  εύθύνας  δώόασιν  έπάν  ιτα- 
ρεδρεν{σ)ωσιν] 


64» 


ίν&ύΐζίχας  —  βυλι/το 


650 


Βν^ύτριχας'  όρ9ότριχας 

βύ^νφβρές  (Ρ1•1.  Ι^.  816  Β)*  εΙς  όρ9όν 

φ^μενον 
€ΰ9ύ  φέρέσ9αί•  εναντίον  όρμάν 
εΰΐα  (€ί.  Εητ.  Ύτ.  461)*  ή^δέδια 
ενϊάδες'  άμηελοι 

ενίλασία'  εύχ(Β)ιστΙα  [21] 

εύΐλατος•  ήδέΐα  [28] 

εν  Ισ^ί'  χαλως  γνΜι 
εύίαν    (ΕαΓ.    ΒμοΗ.    791) '    άωνυσιαχων    10 

(6793) 
εύκαλΒί'  άτρεμίζίΐ 
ενχαλίΐα'  ησυχία 
εΰχαλον  δσιον  (σόον^) 
(εύχαμία  [Οοηο.]'  ησυχία) 
εύχατάίίρηστον  ευχανστον,  ευχερώς  χοίτ 

όμενον 
εύχατάτροχος•  εύχατάφορος  [II] 

εύχέατον  ξηράν,  εΰσχιστον.  εύχαυστον 
ενχηλα'  εύπρεκη  20 

εύχηλήτειρα  (ΒΜίοά.  Ορρ.  464)*  ήσυχώ- 

στρια 
εν  χηλό  ν  δρυός  (Ιοη.  Γγ.  28)*    εΰσχιστον. 

εΰξυλον.  εύχαυστον 
ευ  χηλός•    [•ά  86]  ηρξίος,    σώος,    ευόμιλος* 

στάσιμος  [•4  8β] 

εύχλέα-  Ινδοξα  (ον  δορΗ.  ΟΤ.  161)       [88] 
εύχλεια'  ευδοξία^  ένδοξότης 
εύχληρία•  ευημερία,  ευτυχία  [41] 

εύχλής'  ό  ^δης :  χαϊ  ονομαστός,  χαϊ  εύεώής    30 

(βά  εύχλειής)  [48] 

ή^ενηλος'  Δώς  Ιερόν  Ιν  Μεγάροις  χαϊ  έν 

Εορίν^φ  [45] 

εΰ{χμ)ητον'  εύηαγη  (6852)  [41] 

Εύχολος'  ευχερής,  χαϊ  ό  ίναντίος  τφ  δυσ- 

χόλφ.  χαϊ  Έρμης  καρά  Μεταχοντίοις 


-^ευχολίδες  (οΓ.  εβίΐίιη.  ίη  ΙΧΧΙΙ)*  εΰ  της 

εύχολίας  ηοιητνχαί 
εύχομιδής  (οΓ.  ΗβΓοά.  IV  53)*  ευ  -ήγμίνος. 

εύκόμιστος  έν  έηψέλείφ 
εϋ χόμιστος•  έηιμελείας  εΰ  τετυχηχως*  χο- 

μι  δ  ή  γάρ  ή  επιμέλεια 
εΰχομοι•  εϋτροφοι.  χαλλίχομοι        [58.  54] 
εύχράς'  εύχέφαλος.  εύχρατος  (ΕαΓ.  ίτ.  197. 

506) 
εύχρινές*  ευχερές,  σαφές,  εύδιαίρετον 
εύχρινή  (Χβη.  Ηίρρ.  3,  3)*  ευχολα 
εύχρινής'    ό   έξ  αρρώστιας  άναλαμβάνων. 

χαϊ  ό  νεχρός  (ΑΙΙίεί)  [58] 

εύχτάζου'  ευχον 
ενχταιον  (ΡΙβΙ. Ιβρρ. 687 £) *  τό  χατ*  εύχι)ν 

άποδιδόμενον  [62 — 64] 

εύχτόν  (ΕυΓ.  Ιοη.  642)*  ευχής  άξιον 
εύχυβειν,    όχερ   νυν   εύβολεΖν^    "Αμφις 

λέγει  Τυναιχομάνίρ,  (Γγ.  III) 
{εϋχυχλος'  εϋχορος)  €Ϊ.  6945  [67] 

ευλάβεια•  σεμνόΤης  [88] 

εύλαβειτο'  έφοβειτο.  έφυλάσσετο 
εύλάζεΐ'  χαηρά.  σχωληχι^  [72] 

Εύλάχεια'  "Άρτεμις 
εΰλάς  (Τ  ^6)*  σχώληχας 
εύλέων  (Η^Γοά.  III  16  IV  205)•  σχωλήχων 
εύληματεΐ'   λήματος  χαϊ  ανδρείας  εΰ  Ιχει. 

ΑΙσχύλος  Εερχυόνι  σατυριχφ  {ίν.  101) 
εύληνής•  εΰέριος 
εΰληρα   (Ψ  481)•    Ιμάντες,  ήνίαι.    λέγεται 

παρά  τό  είλεΐσ^αι  ταΖς  χεραίν 
εύληρον  Ιμάς  (ν.  ταύληρόντε) 
εύληρωσίων  πληγών 
1  εύληπτον  εύχόλως  λαμβανόμενον 
1  εϋληπτότερον  εύχερέστερον 
εΰλητο'  ίπέφυρτο.  έτετάραχτο         [84.  85] 


€00.  {1%  εϋϊα  δ^δία%)  71^  εύισατία  Ά  εύίλατες,  Ιδία  2^  ζΐ.  εύσταλεΐ,  εύτα- 
λεΐ      27  εύ.  ή.  εύχαμία  €ί.£Μ.  392,  4      28^  ροβΐ  6940;  εί.  6927      84  €Γ.  χηλήτειρα      85  ροΒΐ  41 

έ  έ 
(37  εύχλεά^  40  εύμοιρίαΐ}^  ΡοβΙ  40]  6928^  42  αΐδης  (βά  εϋχλήις  δβη€  οδδβταίη»)  48  ιτ  μ 
ποντίοις  55  εΰκραξ  βΟ  εΰχταξε  61  εύχτέον  96  εύχολείν  —  Άμφέίς  όέ  γυναιχομα^ 
νίαν  71  χάπραι.  σκωληχίαι  73  \αχία  76  εύλήαατι  —  εύέχει  —  χερχυόνη  77  εύλή- 
ρης        78  ήνίαι  οέ  παρά        80  \οσιών        (88  Η.  •.  εόλητο) 

ΗΕ3.  21  εΰϊρον  πρόβατον.  μαλαχόν  (ευειρον)  28  εΰϊλατεύειν  (ΒβυΙβΓ.  XXIX  20 
τ.  1.)*  ευμενή  είναι  31  εύχεάτοιο  («60)*  ξηράς  ^  Αά  86  ήσυχος  {Α  554)  —  ένδοξος  (βά 
ευχλεης)  88  ενχηλία'  Ί,συχία  41  εύχληεις  άραρυΐα  (ί/318)*  ενχλειστος  χαϊ  ασφαλής 
48  έϋχλειώς  {Χ  110)•  έπιφανώς  45  εϋηλος•  εύχωρος  (εϋχυχλος•  εύχορος)  47  εύ" 
χνή μίδας  (Ρ  156  βΐ.) '  ενόίτλους.  ή  εύοπλοι  από  μέρος  τών  δπλων,  ήγουν  των  χνημίδων 
53  εύχλίξεσΟ'αι  (ενχλεΐ—)-  ένδοξάζεσ&αι  54  εύήραξ  (^251)*  πλάγιον  59  εϋχτεώς• 
ύγιώς  (εύεχτώς)  62  εύχτιχόν  (Β  592)•  χαλώς  χατεσχευασμένον,  εϋ  {έ)χτισμένον  68  €ύ- 
χτιμένη  {Ε  543)*  ευ  οίχουμένη  64  εύχτίμενον  (Β  501)•  ειΤ  οίχούμενον  67  εύχύ* 
χ  λο  υ  ς  {Ε  \^^)•  στρογγυλός  β^  εύλαβεΖσ&αί'  φυλάττεσ9•αι.  φοβεΐσ^αι  (Μοετ.)  72  ενλα^ 
(Χ  509)*  οΐ  Ιν  τοις  τραύμασι  γινόμενοι  σχώληχες  84  εύλογείτω  (Ρβ.  ΟΧΕΙΥ  21  ηοη  ΒνΓ. 
ΡΙι.  967)•  έπαινείτω  85  εύλόγησεν  νμνηαεν  (Ευο.  II  28).  εΐρηται  όέ  παρά  τη  γραφή  χαϊ 
χατά  άντίφρασιν  άντϊ  τοϋ  έβλασφήμησεν  (ΤΗβοάοΓβΙ.  Ι  Κ6{;|^•  XXI  10) 


631 


ίύμαχΒυόμΒνον  —  ίΰΰΒυτα* 


632 


έσματενόμενον  (ΗίρροοΓ.  III  ρ.  183)*  ^ι^' 
τοΰντα^  έρεϋνώντα,  χαχοηα&ονντα  (χα- 
τβ-^— )  [Τ8-80] 

ές  μέσον  σννίεσαν  (\τ9ζ,  ίηο.  ίι,  171)- 
είς  τό  φανερόν  άλλήλοις  ώμολόγησαν  (ώμί- 
λησαν)  [82.  83] 

( •)  ά^ροίσμασιν 

ίαμιον*  νόστιμον  (άηΐΰβ) 

έσμόνω  (ΒοβοΙί)*  ίξελενσομαι 

Ισμός'   δχλος,   πλήθος,   συνα&ροισμός.   χυ-    10 
ρίως  όέ  έπϊ  μελωϋών  (Χβη.  ΗβΠ.  III  %  20) 

ίαμός•  -χόΐίός,  ή^  δεσμός,  ηλή9•ος.  [Κρητες 

Ισμυξα•  έφθειρα 

Ισμυριγμέναί  (ΑΓΰΙιίΙ.  ίΓ.  29)*  μεμυρισμέ- 
ναι  [90] 

έσμυρνισμένον  χρίσματα  έχον,  σμνρνχ^ 
έηεστνμμένον 

Ισμωξεν  Ικάταξεν,  Ιπαισεν  [93] 

Ισο  (ΒοβοΙί)*  /^  δσου 

ές  δ  β  δη  ν  (ΟαΙΗιη.)*  £^^  ίμφάνειαν  20 

ές  δλε&ρον  (ΤίιηοοΓ.  ίΓ.  18)•  εις  ςίδην  [97] 

έσομένονς'  γενησομένους  [99] 

ϊσοητρον  (Ρίηά.  Νβπι.  VII 14 ?) '  χάτοπτρον 

έσόρα-  όπισθεν,  όηίσω  (βλέπε)  [6802] 

ές  οΰ  αν  (ΗβΓοά.  II  143  δβηοΓοΠ.)*  μέχρις 
όταν.  άχρι 

έσοφισάμε&α'  έτεχνασάμε&α 

έσηά&α   (Αγ.  Νυ5&.  53)•    τό  μέν  γάρ 

έστι  σπάΘ^  χαθνφαίνειν   τό  όέ  διαφορεϊν 
τά  οίχεία.    εστίν  οΰν  διέφθειρεν,   -ή  νφαι-    30 
νεν,  από  της  σπά^ς 

έσπα&ημένος'  πεπυχνωμένος 

ές  πάνδοχον  εΙς  τόν  πάντας  δεχόμενου 

έσηάραξαν  διέφ&ειραν  [9] 

εσηάργων  έν  περιστάσει  τ^σαν 


έσπάρθαί'  ού  συγχεχρίσθαι 
Ιαηάριξεν  έσπαιρεν  [13] 

έσχασμένη•  γεγνμνασμένη 
{έσηείραταΐ'    σννείληται,    σννεστραπται) 

6389  [15] 

'\ έσπερέθοντα'  εσπερον.  εσπειρον 
έσηέρια'  δυτιχά  μέρη 
Εσπερίδων  μήλα   (ΑΓίβΙοεΓ&Ιββ) *   έν  Αα- 

χεδαιμόνι  άβρωτά  τίνα  μήλα 
έσαέριον  ξένον    (οί.  Ηογ.  δβΐ.  II  4,  17)* 

τάν  εσπέρας  ήχοντα 
έσηέριος'  έσπερος  (εσπέρας 'ί) 
έσηερξάμην  ήπείλησα,  ώργίσ&ην 
ίσηβρον  χέλεν&ον  (ΕϋΓ.  Ογ.  1003)•   την 

....  έσπέραν  όδόυ 
Ις  ηερ  όπίσω'  εις  τό  μέλλον 
εσηερος'  ό  αστήρ 

έσπερος ,  δς  χάλλιστος  {Χ  318) 
Ισαερχεν  ήπειγεν.  ήλαννεν 
Ισηετε*    [αά  26]     έξηγεϊσθε,    άχολου&εΐτε. 

Ιστορείτε,  ή[  αχούσατε  [27] 

εσπενσεν  έτάχννεν  [29] 

ή^έσπινθεύετο•  ήξήροντο  [31.  32] 

Ισηοθ*  ερπες'  πο&^ν  ήχεις,  Πάφιοι  [34.  3δ] 
έσηομένον  άποσποΰντος.  αρπάζοντος 
ές  πόδ*  ή  ρε  ν  ήσφάλισεν 
-[ έσπόζεταΐ'  έχτένισεν 
ές  ηΰρή^χορίζομεν  '    εΙς   πυρ    έξαίνομεν 

[40.  41] 
ίσσασθαι'  περιβαλέσθαι 
ή;^ έσσεσ&αΐ'    ίννηνέχ&αι    (ν.   έσσοϋσ&αι) 

[44.  45] 
εσσεναν  έδίωχον  (ν.  εσεναν) 
έσσενανταΐ'  έρχονται  (ν.  σεσενανται)  [48] 
εσσενταΐ'  ωρμηται  (χ  484  ?)  [50] 


€0ϋ.    77  έσμαντ—  (84  έαμοΖς-   ά&ρήμασιν^    ΕΜ.    383,    18)  85  οΓ.  ήαμά 

86  έύμονω  86»>   ροβΐ  83  88   εφ^άρη  (εφ&αρχεί)  8^   \  χ  μένα  ι  91  ομύρνΊ]ς  έν— 

95  έαόβδην  6307  έσπανδοχόν  10  ίβπαργον  11  ευ  12  εβπειηεν  (16  έαπε- 
οόεντα'  έβπέριον)  17  διχτεχά  18  Ααχεδαιμονίςί  βρωτά  23  έβπερ*  οπίσω  24  ώί 
25   ήπεισεν  32   έαποΘερπές,   πόθεν   —   πάφνος  (36   έαοπωμένον,    άποβπώντυς'ί} 

37  Ιαπόδηρεν,  έσφάλησεν        39  εί.  χορνζειν 

ΗΕ8.  78  έαμέσον  (1Γ574)•  τό  δίχαιον  79  έβ  (μεν)  Μενέλαον  (γ  Ζί7)'  είσ  Με- 
νέλαον  80  ^ί  μέσον  άμφοτέροισι  (Ψ  574)•  μεσολαβήσατε  τό  πράγμα,  ή  την  δίχην 
82  έσμέν  (ο  197)•  ύπάρχομεν  83  έσμιλενμένος  (Οτ^ζ,  λαζ.  II  ρ.  250  Β)•  χαταχεχο(μ)- 
μένος  90   έσμυρνισμένον   (χΜηΓο    XV  23)  •   διασμυρνήσοντα  93   έσο   (α  302)  •    γίνου 

97  έσόμεθα  {β  61)•  βιώσομεν  99  έσονται  (Α  546)•  γενήαονται  6302  έ^  ορμή  ν  ίγ- 
χεος  έλΰΈΐν  (Ε  118)•  εντός  βέλους  γενέσθαι  9  Ισπαργάνωσε  (Ιυο.  Η  7)•  πείΗετύλφ»*, 
εόι/σεν,  έαφιγξε  προς  την  ζώνην         13  ίσπάσατο  (Δ  530)•  ειλκυσαν  15  εσπεο  (Κ  285)• 

7}κολοι;ί)7/ί  Αά  26  είπατε  (Α  218)  27  εσπετο  (Γ  376  η1.)•  ^κολοιί-Οτ^σεν  29  έσπήλη, 
Ιχέτευσε  (Π  574)•  προς  πωλία  άφίχετο  31  έσπιαε•  προαήνεγχεν,  εθυσεν  32  ε^*  λΑτ;- 
σίον  άλλον  (Β  271)•  είί  άλλον  τόν  εγγύς,  προς  τόν  πλησίον  34  ίο πό μέθα  (Α  158)• 
ήχολουθήΰαμεν  35  έαπόμενοι  (Κ  246)•  βίκολου^οΰρτε^  (^οιο  —  τος)  40  εσαας  (|396)• 
^αθίαας  41  έσσάμενος  (β  3)•  ένδυσάμενος  44  εσσει  Μ  176)•  υπάρχεις  45  είτσεν 
(Π  680)•  ενεόνσεΐί.  είσεν  (^311)•  .^κα^ισεν  48  έσσεύαντο-  ίτρεχον  (0  272  ΟβΙϋιη. 
Ρΐβη.  98).  έδίωχον  (Α  548).  ορμών  (Β  808)        50  ^σστ/ματο  (Ρ  564)•  έλυπηα^ 


633 


ίύΰήν  —  ίύΐόμφαύα 


634 


έσσήν  (εί.  ΟβΙΙίιη.  Ιον.  66} '  βασιλεύς,  ήγεμών 
•[έσσήαί'  έχχέαι 
ΙσσΙεί  (Βθ€θΙί)'  εχχνβχι 
•^έαβήτιοί•  μάντεις  [55.  56] 

ή^ έβαΐνενϋεν  ^ύίμηνεν  (6235) 
έβαίταλα  (ΒοβοΙί)*  ηρόοοδος.  έμπολή    [59] 
έααόν  Ιμάτιον 

•^εααοημένον  τε&ορνβημένον,  ώρμημένον 

[62] 
^εαϋονα^αΐ'  ένηνέχ&αι,  (6343)       [64.  65]    10 
Ιαβνντο'  Ιηορενοντο,  ωρμων  [67] 

ή^  έααύτερον  Ιαχυρότερον 
-^ ίοαυρεντόν  βλοαυρόν,  δοχερόν         [10] 
έατα&ενμένος  (εί.  Αγ.  £ε€ΐ.  127)*  'ήρέμας 

νπό  πυρός    ωχτημένος.    ατα^ενβαι  γάρ 

τό  τψ  ηνρϊ  ήονχη  χλιαναι,  χρέας  "ή  ότιονν 
εατα'  ενδύματα  [76] 

εαται  μήν  εαται  δη 
εαταχε•  χεΐταί 

έβτάλαξεν  Ιβταξεν  [77]    20 

€βτα,   λάπια*   ι)  των  Ιματίων  αγορά  ύηό 

Ταραντίνων 
έστάλατο    (Ηββίοά.  δο.  288)*   ίστολωμένοι 

•ήσαν 
εσταλμέναΐ'  έατοΧιαμέναι  -^ονσαι 
ή^εατάμενον  περίατειλον 
ί  στάξε  ν  Ιορανεν 

Ιστ*  αν  (ΗβΓοά.  VII  141)•    εως  ου,  δτε  άν, 

[ροβΐ  83]  [84.  85] 
εστασαν  (δάνεισαν  σταΒμφ  30 

εστατο'  έχά&ητο  (ν.  στησαι) 
εστε'  ύμεΐς  (Β  485)    υπάρχετε   όξντόνως, 

βαρντόνως  όέ  γίνεστε  (Ρ  185)  [89] 

εστείλατο'  επεμχρεν  [91.  92] 

εστελσεν  (Αβοΐββ)*  εστειλεν  [94 — 97] 

εστέφ&αΐ'  χεκοσμήσ&αι,  Ιστεφανώσ^αι 


ίστψ  στολή.  Κύπριοι,  "ήγέρθη,  ΐστατο 

ίστηλίτενταΐ'  δεδημοσίευται 

έστήλωτο'  εΐατήχει 

έστήξεται•  στα^ίσεται 

έστηρίξαντο'  ίνηρεισαν  [6404] 

ή^εστησαν  εΐλοντο 

έστία'  βωμός,  ή  οΐχία 

ίστιά&η*  ευωχη&η,  εύφράν&η 

Εστία  ι α•   ή  πάλαι  Ταλαντία  ονομαζόμενη 

(ν.  Β  637  8€ΐιο1.  Ώ) 
έστί^  &υόμεν  (ΤΙιβοροιηρ.  ίτ,  IV  ρ.  801)* 

ησάν  τίνες  ΘνσΙαι,  άφ*  ων  ούχ  οΙόν  τε  ην 

μεταδοΰναι  ή  έξενεγχεϊν 
έ  στια  ν  τρέφειν,  άρωτοποιεΐν 
έστίασεν  ηΰφρανεν  [»ά  11] 

έστίασις'  ευωχία,  τροφή  [βά  12] 

εστίας  χώρος'   μέρος  του  ήπατος  ίν  Βν- 

τιχ^ 
ή^έστιατήρ*  ό  δοχιμαζόμενος  (6257)      [15] 
έστιάτωρ•    ό  δειπνίξων,  ό  εΙς  εύφροσύνην 

χαϊ  εύωχίαν  χαλών,  ήγουν  τροφεύς 
έστιάχος•    οίχουρός,    οΐχώναξ,    χαϊ   Ζευς 

παρ'  -['Ιωσιν 
έστίβακα•  ηεπάτηχα 
εστιβεν  Ιπάλυνεν 
ίστιγμένην  οΐχίαν  ύποχειμένην  χρεώ- 

σταις  (ν.  άστιχτον) 
*Εστίη•  πυρ,  χαϊ  ή  &εός 
ζσ'τιν  άρα'  Ιστιν  ώς  εοιχεν 
έστίχαται•  Ιρχεται  [24.  25] 

έστιώμενοΐ'  Ισ^ίοντες^  εύωχούμενοι 
εστιών  άριατοποιών 

έστιώνταΐ'  άριστοποιοΰντος  [29.  30] 

έστ*  οχ  α*  ενίοτε  παρά  Ταραντίνοις 
έστόμφασα'    ήλαζονευσάμην    στόμφος 

γάρ  ή  αλαζονεία 


€00.  53  εσσήϊ,  (βιη.  ΟχΓ.  39.63)  ίχούαχι  54  Ισσηροί  ΤΙιβο^ηοδΙ.  (61  σεσοβη^ 
μίνον%)  71  ήρέμως  14  μ^ν  ΡοβΙ  77]  90  έστάμεναι  79  έσταλώπια  79  ^στσλα- 
δαντο  (ϋΐ  ΗβΓοά.  VII  89)  82  έσταξεν,  ερανεν  6408  Έστιαΐα  —  Βαλάντια  9  έστιαί 
Βνόαεναι  —  οίονται  10  άριστεύειν  11  εστησεν  18  έσ τιάσχωρος  16  έατιάτων 
22  ίστίταρτι        ^Ι  εστοκα        32  άλαζωνία 

ΗΕδ.    55   Ισσεται  {Λ  239)•    γενήσεται        56   εσσεται  {Α  573)*   Ισται        59  εσσο 


ρίαατο  (Ιβδ.  Ι.ΙΧ  16)•  έστερέωσεν  Α(ϊ  11:  +77  τροφή  Αά  12:  οικία  15  εστιατόρια 
(ΟΧ)•  ευωχία  24  έστίχοον  (71258)•  ίβάδιζον  25  έοτιχόοντο  (Β  602)•  Ιτορεύοντο, 
ήκολούθονν  (Ζ  577).  εΐποντο  στοιχηδόν  29  εστο  (Ψ 67)•  περιβέβλητο  30  έστοιβασμένη 
(Ιοβυ.  II  6)'  συγκειμένη  σνν&εσις 


635 


ίΰνόν  —  ίαχον 


636 


έστόν  ή^ίστίν.  ύηόρχετε,  ίστέ  (Α  259) 
ίς  τόν  λι,μένα'  Βίς  τον  λιμένα,  Αριστοφά- 
νης έν  Βαβυλωνίοις  (ίτ.  XII  ρ.  976).  παρά 
τήν  Λαροιμίαν  Άττιχός  ές  λιμένα,  οί 
γάρ    ^Αθηναίοι    σνντόνως    ήλαννον  χατα- 
πλέοντ€ς  διά   το  ^εωρεΐα^αι,  ύπό  των  έχ 
της  γης 
ίστορα  (οί.  ί7  272)*  το  χοίλωμα  του  άρμα- 
τΐον^  ήτοι  ξυγοΰ,  Ιν^α  ό  τράχηλος  των  ΐχ- 
κων  έντΙ&€ται^  ή  τόν  ηρό  τον  χρίχον  τον 
(νμοΰ  {τόηον)'    οί   όέ   κατά   Αρισταρχον 
τόν   ηάσσαλον  τόν  πεπηγότα  χερϊ  άχρον 
των  ^υμών,  Λ€ρϊ  δν  δεσμεΐται  χαϊ  εΐλέιται 
τά  ξνγόδεσμα 
έστόρεσαν  (Ω  648) *  έστρωσαν 
έστορέσ&η'  έστορή&η^  έστρώθη 
έστόρχαζον  ζχλειον  (τ.  στορχάξειν) 
έστρέβλον(ν)'  έβασάνιζον  [40.  41] 

Ματυγμαΐ'  χατεστύγνωμαι 
ίστνγεν  χατεηλάγη  (ηοη  Ρ  694)  [44] 

Ιϋτνφέλι^ε  (ρ  234)*  διέοειοε,  αροαεπηλά- 

χΐύεν 
έύτώ*  [8ά46]  Ιοον  (οΰβίαΐ)^  ύηάρχον^  νηαρ- 

ίύτωρ•  ϋψήν,  Ιμβολος,  γόμφος,  ύτΰλος^  ίν 

φ  ό  ζνγός  χροβδεΐται 
έύύλα'  έγνμνου  (τ.  ίοσύλλα)      [βά  48]  [49] 
έσφάδα^ον  διηηόρονν,  εφρόντιζον 
έύφάλιξεν  ζβφηλεν,  Ιδηβε•    αφαλός  γάρ 

ό  δεϋμός 
ίβφαλτο*  διημαρτήχει 
έαφαράγιζον  (Ηοβίοά.  ΤΙι.  706)*   έδόνονν, 

μετά  -ψόφου  ήχονν 
έύφηχωμένον  έαφιγμένον 
έαφήχωντο  (Ρ  52)  *   έδέδεντο ,   Ιαφιγμένοι 

τΐοαν,  αυνεαφιγμένοι 
ίϋφηλεν  (ΕϋΓ.  Γγ.  275)*  αφαλήναι  έηοίηοεν, 

χατέβαλεν  [57] 

έ;  φοινιχίδα  {χατα^ηναι  Ατ. Αοΐι. 319) * 

αίματόρρντον  ηοιηοαι 


ές  Φρβάτον    εν  τι  των  αρχαίων  διχαατη- 

ριων  Ά&ήνηύΐν  έν   Φρεάτον  λεγόμενον^ 

ίν^α   έχρίνοντο   οί  φυγάδες  οί  δράύαντες 

ίν  τχΙ  φυγρ   άχούΰΐον  φόνον  ίβτωτες  έχϊ 

πλοίου 
ίβφυται  (έαφοιτςί'^)'  εΐύπέμκεται 
ίβχαλάα  (—άλαιί  Αβοΐββΐ)*  λυπεΐται 
έβχάρα•    βωμός  Ιϋόηεδος,    ούχ  έχ  λ^θου 

υψούμενος,    ή  ίατία    (ΑροΗ.  Ιοχ.  78,   2). 
10        ϋιδηρα  φαχαραϊα,    τό  κυρ,  χαϊ  ό  τόκος 

αύτοϋ^  χυτρο.,,,^  ή  πυρφόρον  αχεΰος 
έϋχάραι  ηυρός    (ΑββοΙι.  £αηι.   108)*   ίηϊ 

εδάφους  άν&ραχιςί,    χαϊ  αΐ  των  γυναιχών 

φύσεις,  έξώσνρας  τετράγωνα  [64.  65] 

έοχάριον  (ΑηβΙ.  ίτ.  XXX  ρ.  1156)*  χοϊλον 

9νμιατήριον 
Ισχαρος  (Μηββίιη.  III  ρ.  570)*  Ιχ&νς 
έοχαρίτης'  άρτος  Ιγχρυκτος 
έσχατιά'    άκρα,  τό  Ιοχατον  μέρος  χωρίου^ 
20       τό  αυνάπτον  τοις  δρεαιν  (ΟαΙΗοι.  Ό^Ι.  139). 

έρημία 
έσχατίη'  έρημΙα.  άχρα,  τελευταία 
ίσχατον  έαώτατον  (φ  9).  κρώτον,  τελεν- 

ταΧον.  νύτερον^  νατατον 
ΙσχατοςΜυύόν  (Μβηβηά. ίΓ. €000£ΧΧΧΙ) * 

παροιμία  [•ά  72] 

εσχάτως  (Μβηβηά.  ϊγ.  ΟΟΟΧΥΙΙΙ)*   νχερα- 

γόντως•  άχρως 
^σχΒ  (Ηθηβικί.)*  έπέαχεν 
30    έσχεδιάζομεν  ήγγίζομεν 

έοχεδίαβε'    δυβχερές  τι  διέλυαεν.    έτοίμως 

είχεν  [77.  78] 

Ισχεν  (ΑροΙΙ.  78,  5)*   [βά  79]  έπέοχεν^  χα- 

τέαχεν 
έαχελύναύεν*  έφλυάρηβεν  (^{,  σχελυνάζει, 

γελννάξαι) 
Ισχετλίαζεν  ήλγει,  έλίσσετο 
Ισχετο'  [βά  82]  ηχολού^ει  (?.  Ιχεται) 
^ί  Χ^^ΟΟ^  (Αοΐιββί  Γγ.  5)*  παραχρήμα 
40    Ισχον  προσέσχον  (ό  352  ?).  χατήχΘησαν 


68  έσχάρα^  πυραϊ   —   άν&ρα- 
73   \ης   \ντης         74  ύπαίσχεν 


€00.    84  περί  —  άττιχώς  —  συντόμως        85  πρώτον  χρίχον  —  περϊ  ων        45  προαί\ 
47  έστωρσφίν        52  δια\        58  έσφρΐ        54  ίσφηγμένον        55  \οντο         56  ίοφειλεν 
58^σφο^|        91  έσχαλάα        62  ήστία  —  ή  ποοοφόρον 
τίΐαί  —   έξώστρας;   €Ϊ,   ΡΗοΙ.        65  ιρωμόν        67  εσχαρός 
76  έσχεν.δίασε        80  έσχελίνασεν,   \ισεν        84  προε\ 

ΗΕ8.    40  έστρατόωντο  (Γ  187) •   έατρατοηεδεύοντο 
στρηνές'  ατρηνές      '     '  '      '  '  .  »         --   . 

σαν.  χατεβτύγναααν 
(Β  48)*   εσκύλευον  ^7   έσφ 

64  έσχατο         '  ' 

μ{ί)ον  έπΙ 

θεν  (2ί  184)-  κατέΰχεν       7%  έσχε»έτην  {Μ  461)*  συνέΰχον       Αά  79  νπέοχεν      Αά  82  χα- 
τΒΰχέ&η  (Υ  273) 


637 


ίαχοντο  —  Έτίοβονχόδα» 


638 


Ισχοντο  ( ΑροΠ.  78, 6)*  ΐίατεσχέ&ησαν.  έχαύ-' 

ααντο 
ίσω*  εντός  [βά  86] 

έσωληνενόμην  ονρίΛεριεφερόμην 
ή^ Ισωαατώσασ&αΐ'  είαηγήσασ^ί  (έσομ^ 

μ-)  [8»1 

*{-  έ  σ  ω  ρη  α  ί'     νηονργηααι    το\>ς    αυτούς 

[91.  02] 
έτά   (ροβίβ  8ρ.  Ιοβηη.  ΑΙβζ.  29,  5)*  άλη^, 

άγα&ά  10 

έτάζεσ^αΐ'  άρι^μίζεσ^αι•  χρίνεσ&αι,  βασα-^ 

νίζεσ&αί 
Ζταΐ'   εταίροι•    σννή&εις,    Λολΐται.  (II  €74). 

δημόταί.  φίλοί,  έηίχονροί 
έταίρα'  φίλη,  ηόρνη.  χαΐ  ίταιρεύουσα 
εταίρας  Ιερόν  (ΡΙλΠβΙββΓ.  III  ρ.  293)*  της 

Αφροδίτης  ΆΟηνησιν,  άηό  τον  τάς  ίταίρας 

χαΐ  τους  εταίρους  αγειν 
•\  ίταιρήσας'  κορνεύσας 
ΈταιρεΙος  (ΒίρΙιΠ.  ίτ.  Ι  ρ.  384)*   Ζευς  έν    20 

Ερήτη 
έταιρίξειν  σννεργεΐν 
έταιριχής'  ηορνιτ/ής 

έταιρίχός*  ηρός  εταίρας  ευφυής         [8.  4] 
{έταίρισεν  έφεστιάσατο^  οί.  4452) 
{ίταιρίσσαΐ'  φίλοποιήσαι^  Ο  335  €ί.  4449) 

ρ.  β] 

έταΐροί  (μ  271)*  φίλοι* 

χαχά  ηερ  ηάσχοντες  εταίροι 

χαϊ  συνεργοί,  ναϋται  {Α  179)  30 

ίταΐρον  συνεργό  ν•  φίλον,  ηαράνυμφον 
έταΐρος'  ό  φίλος  [10.  11] 

"^  Ιτάηφ'  διέτρφεν 
έτά&η'  ήπλώ&η•  έχρεμάσ^η 
έταλαιηωρή^η•  έχαχοηάΒησεν 
έταλάνισα'   τάλας^  άθλιος•  ηαρά  τό  ύπο- 

μένειν  τα  άβούλητα.  Ι&ρήνησα  (ν.  ταλανί,•- 

ετάλασ{σ)α'  ύπέμεινα 


ίτάλα(σ)σεν    (ΑροΠ.  78,  7)*    Μλμησεν. 

ύηεμεινεν  [17 — 19] 

έταν&άρυζον  Ιτρεμον  (1696) 
ι  τ  αν  ό  ν  αληθώς  σφόδρα 
έτανταλίχ^η•  έσείσθη 
έταντάλιξεν  ή^ίτρεμεν 
ίτανύ(σ)&η*  ^ξετανυσΒΊ|^  ήχλώθη 
έτάρβεΐ'  έδεδίει  [26.  27] 

έτάρηη'  έπλήσ9η,  έχορέσ^η 
ίτας  (ηοη  Ηοη.)*  τους  χατ*  ίηίγαμίαν  οΐ- 

χ(εί)ους.  χαϊ  ηολίτας 
ή^έτάσεο•  Ζευς,  ή  βάσανον 
έτασμός•  έξέτασις,  ή  ό  άριΒμδς  ηαρά  τοίς 

Πυ^αγοριχοΐς 
έταή^υτως'  άλτ^Βώς 
ξ  τ  αφ  εν  {^ί.  ΟαΙΙ.  Βίβη.  103)*    ί^αύμασεν. 

Ι^άμβησεν 
Ιτεά  (ΒβιηοεπΙ.)*  [34]  άγα^ά,  άλη&η 
έτεά  τύχη'  άγα^  τύχη 
έτεαϊ  τύχαΐ'  αληθείς  τύχαι 
έτε»ήλεΐ'  ί9•αλλεν  [88] 

έτε^ήηεί'  ίξεηέΛληχτο,  έ(τε)9^αυμάχει 
ίτεια*  έπέτεια*  νέα 

Ιτε(ι)ον  τό  κατ  ίτος,  ίτήσιον  [42] 

έτεχμήραντο  (Ζ  349)*  έπϊ  τέλος  ήγαγον 
έτεχμηρίωσεν  έβεβαίωσεν 
έτεχνώ&η  (Εογ.  Ρϋοβη.  868)*  τέχνον  Ισχεν 
έτεχτήνατο*  χατεσχενασεν 
ίτεχτόνουν  χατεσχεύαζον  οΐ  τέχτονες 
ίτέλεΟ'εν*  Ιγένετο 

έτέλεΐ'  Μταχτο  (ν.  τελονντα)        [50 — 58] 
έτέλεσεν  Ιλαβεν,  έπλήρωσεν  [55] 

έτελεσιούργεί'  ^τελείου,  ίτελλεν 
Ιέτέλεΐ'  ελόμβανεν,  ή^έηλήρουν 
έτελίς  (ΑπβΙο!.  ΗΑ.  VI  13)•  χρύσοφρυς  ό 

Ιχ^ς 
έτεμ,εν  ήμελγεν 
*Ετεοβουτάδαι  (Αΐβχ.  ίτ,  Ι  ρ.  476)*  γένος 

*ΑΒήνησι  ηάνυ  λαμηρόν 


€00.  %1  έσωλι\  93  €ί.  6521.  6532  ^  ίταίριος  6507  χαχάπερ  11  έτα^.., 
φίλη,  ή  14  ν.  ΝίοβΙ.  αά  Οΐ^%,  63,  25)  16  οί.  ούχ  έτάλασσεν  20  \όριξον  (έτον&όρι- 
|ον?)        (32  έτατύμωςΐ)        44  έβεβόωσεν        47  έτέχτονον 

ΗΕ8.  Αά  86:  Ινδον  (Ω  155)  80  ίσοπτρον  χάτοπτρον»  χαΒρύητην  91  Ισωσεν 
(Τί*.  III  5)•  ^ρρνσατο^  έλυτρώσατο  92  έτράβλιξον  ετρωγον  6508  ίταιρίδων  {βγιη- 
ιηβεΐι.  Οβε.  IV  14)*  πόρνων  4  έταιρίσαιτο  (^ν456)*  συνεργόν  λαβοι  5  έταιρίστοιαι 
(Ρΐ3ΐ.  δ)τιηρ.  ρ.  191)•  τριβάδες  (9Ιο6Γ.  βΐ  διεταρίστριαι)  6  έταιρίσοιτο  (2ν456)•  ηροσλάβοιτο 
(συνεργόν)  10  έτερόφ&αλμος'  μονόφθαλμος  (ΜοβΓ.)  ^11  έταί(ρη  1  2)*  φάη,  ή  Πεο- 
σεφόνη  (βά  έπαινή)  17  έταμειον  {Δ  155)•  έποιησάμην  (δρχους)  18  Ι  τ  αμνό  ν  {Δ  156)• 
ομοίως  19   ετανηλεγέως  {θ  70)*  μαχροχοιμήτου  26  ίτάρη  {Δ  441)•    φίλη.  ^^βφβ. 

συνεργός         27   έταρίσσατο  (]ν456)•  εταίρος,  συνεργός  γένοιτο  Αά  84:    ίτη  (Β  328  β 

€>τ.  39)       ^  38  έτε^ήηεα   (ί  166)•    έξεηλάγην.    έθαϋμασεν  (—α)  42  ^τειρε  (μ   332)• 

χατεπόνει,  ηνία  50  ^τεΛε^ετο  (Α  δ)•  συνετελεΐτο  ^Ι  ίτελλεν  {Α  326)•  ίπεσεν  {έηέ" 
τασσεν)  52  έτελέσ&η  (0  228)*  έγένετο  58  έτελέσ^ησαν  (Ρβ.  Ον  28)•  μετέσχον, 
έχοινώνησαν        55  ίτελλεν  Ιλεγεν  {Α  25).  έπέτασεν^  ηροσέττατεν 


689 


Έΐεόχρηης  —  ίημόρβον 


640 


ΈτΒόκρητες  (τ  176)•  οΐ  αύτόχ&ονες 
έτεόν  (Ηοιη.  €8ΐ1.  Οβί.  83)  •  άλ-ηΘές:  έχέτειον. 

ή  νέον.  πρόσφατον  (βά  έτειον)        [03.  64] 
έτεραλγ,έα    νίκην    (Η   26)•    έτεροχλινη, 

έτερορρεπή,   τ?)ν  τοΐς  ηροτέροις  νενικημέ- 

νοις  αλκή  ν  ηεριηοιονσαν 
έτερεγκεφαλάν  (ΛπβΙορΗ.  ίτ,  €Ι«ΧΥ).  ιτα- 

ραφρονεϊν 
έτερήμεροί  (λ  302)•    διηλλαγμένοι.    ηαρ* 

ήμέραν  ζώντες  [68] 

ή^ έτερηρησ^μος'  οίον  μονότροπος 
έτερήρεα'  αμφίβολα  (Μαχίαι.  χατ.  165)  [71] 
ή^ έτερόκλίτες'   ίφ*  έτέρφ  έτερον  χείμενρν 

χανόνι,    εκατέρωθεν  βίβλημένοί   καϊ  συν- 

έχοντες 
έτερόγνα&ος  (Χ 6η.  Ε(|.  Ι  9)*  σχληρόστο- 

μος.  άπειρης,  επϊ  των  Ιππων 
έτερόζνγοί'  οΐ  μή  σνζυγούντες     [75—17] 
ίτερό&ρονν  άλλόφνλον 
έτεροΐον  άλλοΐον 
έτεροίως'  άλλως  πως 
έτεροκλινές  (ΗίρροεΓ.  III  ρ.  168,  1)•  πλά- 

γιον.  χαταρρεπές  (6572)  [82] 

ίτερον  άλλον,  ή  άλλοϊον,  τ}  Ιν  των  δνοΐν 

(Π  250).  17  άριστερόν,  νέον.  δεύτερον 
έτερομάσχαλος'  χιτών  δουλίχός  εργατι- 
κός'  από  {του)  τήν  ετέραν  μασχάλην  Ιχει,ν 

Ιρραμμένην 
ίτερον  πόδα  (Αγ.  Υββρ.  1163.  4)*  τόν  ίνα 

πόδα,  τόν  ενώννμον 
έτερορ^επές'    έπΙ   το    έτερον    ^έπον    καϊ 

βαρούν 


έτΒρόρ(ρ)νσμα•  ανόμοια 

έτερομόλιος  δίκη  (ΖβηοΙ).  III  88)*  εΙς  ήν 
αντίδικοι  ουκ  ηλ^ον  [89.  90] 

έτερόστοιχα'  άσύμφωνα 

ή^έτερονΐδα'  τρυβλίον  κενόν  [93] 

έχΒροφνές'  άλλοφνές 

έτΒρόφυλος'  αλλόφυλος 

έτέ^^ατο  (Αβοΐββ)"  έξηράν^ 

ίτεροεν  έφοβη^  (Ο  586  ?)  [98] 

10    έτέρω»εν'  άλλαχόθεν  [βά  99] 

έτβρωνιον  (Αβοΐββ)  [αά  6600]  [1.  2] 

ή^έτβστράφησαν  έκλιναν  [4] 

έτέταλτο  (λ  523)•  έντεταλμένον  ην,  Ιπετέ- 
τραητο  (Β  643) 

ίτβτμε  (α  218)•  κατέλαβεν,  εύρεν     [7—12] 

έηύξατο'  Ιτυχε,  κατεσκευασεν 

ζτΒνξε'  το  αυτό  [15] 

Ιτέφριοεν  ( — ωαεν)'  ένέπρηαεν 

έτεονεΐ'  αληθεύει 
20    έτεώνία*  αληθή  [19.  20] 

έτι^σιον  κατ   έτος  γινόμενον 

(έτητνμα    [δορίιοεί.  ΡΙιΠ.  1290]•    άληθη) 

[22] 

έτητνμως  (Τγβ^.)•  αληθώς  (ν.  ίταυτώς) 

ίτι  (βΰΐιοΐ.  8ορΙιθΰΙ.)•  πάλιν,  άκμήν  [25] 

έτίασεν  έτέμησεν 

έτιθηνησατο'  ίθρεί^εν 

ίτιθήνευσεν  έτρόφησεν  (-^ευσεν),  ίτιθη- 
νήσατο 
30    έτιμησάμην  τιμής  άξιον  ήγησάμην     [30] 

{έτιμωρεον    [ΗβΓοά.   1   18]•    άδικουμένοις 
έβοηθουν)  οί,  5007  [31-37] 


€0Ό.  62  ίδιον  ρΓΟ  ή  νέον  65  έτεροριπή  66  έτερεσκεφαλ^ν  67  έτερήμε- 
νοι  74  \οζύγιοι  81  καταρεπές  86  έτερορεπή  —  θαρρούν  88  έτερόμυνος 
η  έτερότνχα  (92  ξένον  αά  941)  96  έτέ^^ατο  97  έφόβησεν  6606  ετεαε 
16  \πρεισεν      Π  έτεωγεΐ      22Ι>  ροβΐ  6638      21  \ίσατο       28  έτίί^εσεν  —  \ίσατο 

ΗΕδ.  63  έτεοδμώων  (π  305)*  των  ένγνησίως  δουλευόντων  64  έτεραλκέα  δή- 
μο ν  (0  738)•  τοΐς  έτέροις  τήν  αλκήν  δίδό[ύ]ΐ'τα,  ή  τόν  παρεχόμενον  δχλον  εις  βοήθ-ειαν 
68  έτερημερος  (Ογ€^.  Κβζ.  €•  XIV  31  ρ.  80)•  ό  μίαν  παρά  μίαν  ήμέραν  ζών  71  έτερή- 
οας'  πορνεναας  (ν.  έται — )  75  έτεηογενές'  αλλογενές,  άλλόφνλον  76  έτερόδοξος' 
ό  αίρετικός  17  έτεροδοξία'  τό  άλλω^  δοξάξειν  ήπεο  έχει  ή  άλή&εια  82  έτεροκλείης 
{Δ  386)•  τον  έτερον  κλέους  89  ίτέροηεν  (Δ  236)•  ετρνπησεν.  ίνέγλυ'φεν,  ετεμεν.  εφρασεν, 
εξνσεν  90  έτέρωσε  (θ  306)*  εΙς  τό  έτερον  μέρος  93  έτερόφθαλμος•  μονόφθαλαος 
(ΜοβΓ.)  98  έτερα ετ ο  {Α  267)•^  ίξηραίνετο  Αά  99  έκ  τον  εναντίον  {Υ  164)  Αά  6600 
ωσαύτως  έτέρωθεν  {Η  430),  άλλαχοθεν:  εΙς  τό  έτερον  μέρος  (βά  έτέρωσε)  1  έτέρωσε 
(θ  306)•  εΙς  τό  έτερον  μέρος  2  ίτεσιν  {ά  3)•  έταίροις.  πολίταις  4  έτεταί  (6  16)•  οΐ 
πολΐται  (1.  — ε  Εέται)  7  έτετάχαντο  (ΤΙιιιε.  V  6  VII  4)•  τετραμμένοι  ήσαν,  ή  τεταγμένοι 
(31οβΓ.)  8  [έτετάχοντο•  ομοίως]  9  ίτετεύχατο  (Α  808)•  πεποίηκεν  10  έτέτυκτο' 
χατεσκεύαστο  (£78).  ην  (Ψ455)  11  έτέτυξο  (ϋί164)•  ετύγχανες  12  έτέτυμον  Μ558)• 
αληθές,  ή  αληθώς  15  ετενχεν  (Ν  209)-  Ιποίει  19  *Ετεών  {Β  497)•  πόλις  Βοιωτίας 
20  ζτη'  χρόνοι  22  έτήτνμος  (Χ^  438)•  άληθης  25  έτιαρχύσωσιν  (Η  85)•  έαντονς 
θάψωσιν  (ν.  άρχύσωσι)  30  έτιμογράφησεν  (IV  Κ^ς^.  ΧΧ1Ι1  35)•  ίγγράφως  καϊ  ώρισμέ- 
νως  αυτούς  έζημίωσεν  31  έτίναξεν  (2ν  243)  *  διέσεισεν  32  έτίομεν  (£467)•  έτιμώμεν 
33  ίτισας  (Α  244)•  έτίμησας  34  έτίσατο  (Β  743)•  έτιμωρήαατο  35  ίτίταινεν  (θ  69)• 
Ετ(ε)ινεν.  εΙλ{κ)εν      36  έτίταλλον  Ιτρεφον  {3,  303)      87  ^τιτίίΐ  (Ι  238)•  Ιτίμα  (ν.  τ*τ«ι) 


«41 


• 


612 


ίτιτροσχόμε&α'  ίβαλλόμε^        [89—40] 
ίτμαγον  -^  έφοβή&τμίαν.  ίχεμον 
ίτμηξεν  διείλεν.  διεσχέδασεν 
έτνήρυσις  (Γγ.  ίηο.  €ΕΧΤΙ)'   ζηαιξεν  Ι^ρι- 

ατοφάνης^  άντΧ  (τον)   φάναι,  Ηιν  σορώα 

τ)}ν  ίτνηρυαιν  εΰΐών*  ηαρά  τό  ετνος.  Ιστι 

όέ  έτνήρνύίς 

έτνίτας  άρτος  (δείβαε.)*  όντως  6  λητι- 

^ίτας 
Ιτνος'  έρεγμός.  ίψημα  (ά)4Ηιρωδ€ς,  καϊΜος 

οσπρίου  [ρφΐΐ  45] 

έτοιμο ς'  εύτροηος,  ηύτρεηισμένος.  ταχύς 
έτον&όριξον  έ^ιΜριξον 
έτόπαξον  ύχενόονν.  ύηώητενον 
Ιτορεν  {Δ  236)*   ίτρησεν.  ίτρωσεν.  διέτρ/η- 

σεν.   {Ηρνπησεν.  Μγλυψεν.  Ζτεμεν,  Ιφρα- 

οεν.  ίξνσεη  (6589» 
ίτος  (α  16)*  ίνιαντός 
έτος•  μάτην  (ν.  ούχ  έτος) 
-{-^τονσα'  σταλαγμός  [58] 

^τραηεν•  ίνίχα  [68] 

ίτρε'ψεν   [αά  56]    ηχάτησεν,    παρέτραρεν, 

Αρχίλοχος  (Γγ.  166)  [57] 

^τριβον  κατανηλισχον 
•\'έτριέχο'ψεν  εΙς  τριαχάδας  ενέγραψε.  Σι- 

χελοί  [60-68] 

ετρύγη•  έξηράνθη^  έηϊ  λίμνης  (ν.  Ιί».  ΤΙι. 

368) 
ετρνφη'  ίχλάσ9η,  διέηεσεν  [66] 

έτρώ&η'  έπληγη 

^τ ρω  σεν  ίβλαψίν,  Ιίψ&ειρεν  (•  τρώω) 
ίτταχαν  ( — σαν  Ειΐΰοιιββ)*  έστησαν 
ηττημένα  (Οοιη.  V  ρ.  29) '  σεσησμένα 
ίττία  (Ι.8€οη.)'  έατία 
Ιττών  (0γ€!68)  *  έκ  των 
ετύγχανε  ({  231)•  έπετύγχανεν 
έτν&η*  έσφάγη 

•^ίτνχτον  έτνγχανον  [76] 

•^ έτνμάναΐ'  αιτοηοιήααι 


έτυμβοχόησεν  Ι^αψεν 

έτυμόδρνς  (ΤΙΐ6ορΙΐΓ.  III  8,  2)*  ή  τάς  γλυ- 

χείας    βαλάνους  ίχουβα 
Ζτυμον  έτήτυμον,  άλη&ές 
έτυμωνιον  (Α^οΙμ)*  άλη&ές 
ίτύμως-  αληθώς  [88.  84] 

ίτνφωσεν  ενίηρησεν 
έτύχ&η-  ίηοίηθη.  [«186]  ίτελειεί^:  έητοή- 

Βη  (ϋά  άτύχΙ^η) 
10    έτύχ^ης•  έγένου.  χαϊ  τά  δμοια 
Ιτυψεν  ί^ιγεν 

ίτώσια•  μάταια  (Ρ  633).  άπραχτα  [•ά  80^ 
εΰ•  χαλάς  (Β  253).  Ισχυρώς,  δαοέως  6έ  αύ' 

του  (Υ  464)  -ή  αύΊ!ης 
εϋα•  Ιηιφημισμός  ληναΐχός  χαϊ  μυστικός,  χαϊ 

ία  (ίυα  δ^τΓβαιββηί) 
ευαγγέλια  (Αγ.  Εςς.  647)*  \μηνύματ€ί^  χη- 

ρύγματα 
Έύάγγελος'  ό  Έρμης 
εύαγές'   άγνόν^   χα&αρόν^  ευσεβές^  6οιον, 

ενοητον  (ΑηοΙι.  ΡβΓβ.  466  ΕαΓ.  διιρρί.  662). 

άγιον 
εύάγχαλον  (Α«8€ΐι.  ΡΓΟίη.  350)*  εύβάστα- 

χτον.  εύπροσαγχάλιστον 
εύαγοΰς*  όσιωτάτης 
ευ  άγω  γ  ον  (Μβηαηά.  Γγ.  IV  ρ.  175)*  ευχερές, 

χαλώς,  εύχόλως  άγόμενον 
εΰαδεν  (5  340)*  "ήρεσχεν.  ή  άρέσχει 
εύαδές'  εΰηνουν 
εύαδής-    εύηνεμος.    οΐ    όέ   εύαής    (8ορ1ι. 

ΡΙιίΙ.  828) 
ευ  αεί  (Εετοά.  II  117  Ορρ.  599)*  εΰχράτφ 
ευ ά ζει•   θρηνεί  χαλάς,  ύμνεΐ,  έχιφ^έγγεται 
εύαής  (δορΗ.  ΡΜΙ.  828)*  ευηνεμος 
εύαίων  (δορΗ. ΡΗίΙ. 828) *  εύγηρως.  εύμοίρως 
ή^εύαλώς'  ευχερώς  θηρώμενος 
εύαλδή'  εύαυξή 
Εύαλωσία'  ^ημήτηρ,  ότι  μεγάλας  τάς  άλως 

Λοιεΐ  χαϊ  πληροί 


20 


30 


€00.  38  ίΐιβ\  α  ίτιιοξεν  43  εδνηρυαιν  --  ε^ος  —  ίτνήρυσις  46  οί.  εύτρεπής. 
—  εύτρ\  47  (τρυ\  48  υπό\  49  οΓ.  έτέοορεν  —  έτοισεν  —  διέτρισεν  56  έηατηοεν 
(*Αρίσταρχος  Κυΐιηΐί.)  9Α  Ιτρυγεν  65  εύλαο^  70  έττησμένα,  σεβεισμένα  78  \νεν 
19  [ολόχησεν  85  Ιρισεν  86  έποίησεν  91  [ιασμός  ήλιαχός  (^ί,  %\.  €65)  96  Βειοτάτης 
99.  00.  €Γ.  ενδές^  περιαδίίς  6700  εύάδης  —  εύάης  4  εύαγηρως  6  εύαλδή,  εύάξη 
(οί.  διαύχην) 

ΗΕδ.  39  έτήτυμα  (Ι.  έτίτ--)-  αληθή,  ή  (Ι.  ή)  άλλαχοϋ  40  ετλης  (Φ  150)•  ύπέ^ 
μεινας  ΡοβΙ  45  ^τνη  όέ  ηνρ  ώσεϊ  ποταμός  χεόμενον  έν  Σιχέλί^  53  ίτοάπην  (Ε  187)• 
παρέτρεψα    άλλαχόσε  55   έτράπετο    (Φ  468)*    έτρέπετο  λά   56   έπέτρεψεν    {Σ  469) 

57  ίτρεμεν  (Κ  390)*  έφοβή^  60  έτρέψατο'  έφυγάδευβεν  61  Ιτρίβην  συνετρίβην 
62  έτρόπωσεν  {\ηά.  IV  23)-  ένίχησε.  χατέβαλεν  68  έτροφοφόρησεν  (ΟβυΙβΓ.  Ι  31)" 
ίθ'ρειρεν  66  έτρύχοντο  (δβρίβηΐ.  XI  12)*  έταλαιπώρησαν.  χατεπονονντο  76  έτύλιξ$ν 
(ΜβΙΙΗ.  XXVII  59)*  Ινείλησεν  88  έτνμπαν^σθτ/σαν  (Η6ΐ)Γ.  XI  35)*  Ιχρεμάσθησαν.  ΙαφοΛη 
ρίσ^ηααν  84  έτυραίθτ/  (Ρβ.  ΟΧνίΙΙ  70)•  έσχληρύνθε  (ψ.  ούχ  Ι-)  Αά  86:  έγένετο  (Β156), 
χατεσχευάσ^  (Δ  471)        Α(1  89 :  άλτ^  (6618) 

41 


«Ϊ3 


βύάλωτον  -»  8νδ$ον 


644 


εύάλωτον  (ΡΙαΙ. ΡΙιββάΓ. 240  Α) *  εύΒηραταν 
εύαμερία'  ^εοαημία 
εύάν  ό  κισσός  νηό  ^Ινδων 
Ενάνασσα-  ή  άημήτηρ  [^^12] 

ενανδρία  (Χβη.   Μ«ηι.  III  3,  12)*  ηλή^ος 

νέων 

εύανδρίας  άγων 

(....•..)'    βάραθ^ρον  οΰτως  ΙχαλεΙτο   έν  τρ 

θεύπρωτ[ε]ίςί 
εΰ  άν  Ιχοι   (ΡΙβΙ.  ΤΙιβββΙ.  1^5)*  %αΧως  άν    10 

εύάν^εμον  (ΗίρροοΓ.  II  ρ. 726 Κ)-  ή  άνελ- 

β4νη 
εύάνιος'  ό  μηδενϊ  άνιώμενος,  ηρςίος.  πει- 

Βήνιος 
εύάντητος*  χαλώς  ύπαντων 
εναηόδειχτος'  φανερός 
εύάρεστον  ηάνυ  άρέσχοντα 
"^εύάρητος  δνει,ρος'  εϋταχτος 
εύαρχιω'  αρξομαι  20 

εύαρχίσασ&αι•  άπάρξασθαι  [24] 

Βϋας'  Διόνυσος 
ευ  αφ  έ ς  (ΤΙιοορΙΐΓ.  0Ρ1.  II  17,  10)*  εύμάλα- 

χτΌν 
Ί*  βΰ  [»ά  27]  αύταΐς  Ισχυρόν 
ή^ εύάσχεται•  εύωδείται 
εΰ  βεβηχότι  (οί.  8ορΗ.  ΕΙ.  979)•  εύστα»εΖ 
Ευβοίας  μνχόν  (ΕαΓ.  Τγο.  84)'  τό  Μό- 

ταταν  της  Ευβοίας 
Εΰβσενς'  ό  Παλαμήδης^  ό  πολλών  εύρε-    30 

τής'  ή  έπίφθονος 
Ενβοί-ης'  όνομα  της  ΤνχΙου  μητρός 
εύβοίχά'  τά  χαστάνια 
ενβοσίης'  εύτροφίας 
εΰβοτοι'  εντροφοι,  εύανθεΐς 
Εύβονλενς  (8€ΐι.  Νιε.  ΑΙ.  14)*  ό  Πλούτων, 

παρά  όέ  τοΐς  ηολλοΐς  ό  Ζευς  ίν  Κνρήνη 
ευβουλία  (δορίιοεί.  Αη(.  1050)*    φρόνησις, 

σύνεσις 
ευ  β  ούλο  ς  (ΕυΓ.  ΗΗ.  105)*   φρόνιμος  ^  συν-    40 

ετός 
εύγάλαχτες'  ευτροφοι 
εϋγαμος'  έηΙΒετον  *Α9ηναίων 


εΰγε'  χαλώς.  ^είως 

εύ γενιάς*  ελεύθερος  τφ  γένπ 

εύγίνιος  (Βο•οΐί?)*  ευγενής,  χαϊ  είδος  άμ- 

ηύλου 
ί  εύγενέστατος'  ευγενέστερος  τω  γένει 
εύγηρότατος'  χαλώς  γηρών  [46] 

(εύγμαλέων  εύτυχημένων)  τ.  7256 
εύγ μένος-  εύξάμενος  [48] 

εύ  γνοίης'  ευ  μά&οις 
εύγνωμόνως  (Χβη.  Αρ.  II  26)*  ευδια&έτως 
ευγνωμοσύνη  (ΗβΓοά.  II  172)*  εύνοια 
εύγνωστος  (δορίι.  Αί. 704) *  δήλος^  φανερός 
εύδαιμονει  (δορλ.  ΑηΙ.  606)*  ευ  πράττει 
εύδαΐμονες  (ΡΙβΙ.  Οίτ.  354  Α)-  9'εΐοι.  μα- 

χάριοι 
ευδαιμονία*  πλούτος,  μαχαριότης^  ευτυχία 
εύδαιμονίξει•  μαχαρίξει        « 
ευδαίμων  γή•  έχουσα  πλοΰτον,  *ΑραβΙα 
ή^Εύδαλαγΐνες'  αί  Χάριτες 
εύδάμνας'  ενδάμαστος 
Εύδάνεμος'     άγγελος ,     παρά    Ά^ηναίοις 

[61—68] 
εύδαρχής  (δορλ.  ΡΗΠ.  844 ?)*  εύόφ^αλμος 
εύδείελον  (ι  21)*  εύδηλον.  εύ  προς  δείλην 

χείμενον^  οίον  προς  δύσιν,  ευπ(ερι)όριστον 

[ββ] 

εύδείπνοις  (ΑβιεΙι.  ΟΗο.  484)*•  Ουσία  τις 
"Ι*  παρά  *Α9ηνησιν.  Ι*  χαϊ  ή  τριτογενής,  χαϊ 
αΐ  τοΐς  νεχροΖς  έπιφερόμεναι  σπονδαί, 
ήγουν  ή^πνοαί  [68.  69] 

εύδια'  είρηνιχά 

εύδιάβολον  (ΡΙβΙ.  Ι.ε%%.  944  Β)•  διαβολής 
άξιον 

εύδίαιον  τό  γυναιχεΐον  μόριον•  από  των 
έν  τοΐς  πλοίοις  γινομένων  τρημάτων  δια 
τους  δμβρους,  οΐ  όέ  τον  πρωχτόν,  ή  τόν 
χείμαρον,  εύφημιζόμενοι 

εύδιάλλαχτος*  ταχέως  χαϊ  χαλώς  διαλ- 
λαττό μένος 

εύδιχίας  (τ  111)•  διχαιοπραγίας,  δικαιοσύ- 
νης (—ας) 

εύδινά'  πραέα,  χατεσταλμένα 

ευ  δ  10  ν  δν  ήμεΐς  σχεπηνόν  τόπον 


ΟΟϋ.  (6714  δβΗρρ.  ίηβΰΓ.  ροη&ΙΙι.  ρ.  θ)  15.  16  =  16.  15  16  ζχει  )>{$  (21  εύαρ- 
χτος  ΑββοΙι.  ΡβΓβ.  193)  (28  εΰ  β  άσχετε*  εύοδεΐτε'ϊ)  31  αρετής  33  εύβόϊα  (εί. 
λόχιμα);  ενβοίδες  ΕΜ.  41  όσίως  (43  ευ}^νεως1)  45  χαλός  γέρων  49  ενγνοίης, 
εύμα^ης  67  ΕΜ.  42,  3  72  εί.  εύοίαιον  οηλοις  —  βρόχτον  —  χείμαρρον  έπιφ\  75  1)13 
πραέ»       76  σχεπτινόν 

ΗΕδ.  6712  εύανδρείας  (ΙΙΜβεε.νΐΙΙ7)*  χαλής  ίσχύος  24  εύάρης•  ευοπτος  Αθ  27 
[αψήδισεν  άφρων  τις  έν]  46  εύγματα  {χ  249)*  καυχήματα  48  ευγνάπτοις  {σ  293)  * 
χαΧώς  χατ^σκευασμένοις  ΜΙ  ε-ί  ό'  ασπίδα  &έσ&ω  (Β 382)*  εύ&ετισάτω  τήν  ασπίδα  62  ευ 
δέ'  χαλώς  δέ  63  εύδε  (1662)*  έχοιμή9η  66  εΰδειν  χα^εύδειν  (Β  24),  χοιμάσ»αι 
68  εΰδεις  (Β  23)•  χοφρίσία]       69  εΰδεισι.  (Β  624)*  ησυχάζει 


645 


εύδίάύαν  —  &^  ^»«ν 


646 


7 


εύδιώσαν  γαληνιωσαν  [78— 8Θ] 

ΒύδοχιμεΙ  (Χβη.  Ογτ.  Ι  649)* [82] 

εΰδοντι  δ'  αίρει  πρωκτός•  ααραμέα 
άηδ  της  ενδοντί  χνρτος  αΙρεΐ,  λί" 
γουσί  όέ  οη,  δταν  τους  χύρτονς  χαΜαιιτ, 
αύτοϊ  μ^ν  χα&ενδοναίν  ^  6  όέ  χύρτος  αΙρεΙ 
τους  Ιχ^ς.    Κρατίνος  Άρχιλόχοις  (Γγ.  %) 

£ν  δρωαι•  καλώς  ηοιωαιν 

ή^εύδυχήμερος•  εύστοχος  10 

Εύδωρου  σέλας•  Ιερόσυλος  ό  Εΰδωρος 

ή^εΰεδνα•  άγλαΐα 

Εύδωσώ•  ή  *  Αφροδίτη  έν  Συραχούσαις 

εύέδρως•  ευ&έτος,  βεβαίως 

εΰέ^ωχεν  (Οογ.)*  εΐω^εν 

εύείδέα•  ευμορφα  (ον  Γ  4Αί)  [Μ] 

εύείχαοτος•  εϋχολος  εΙς  τό  ι^ασ^ηναι 

εΰειχτον  εύχει&η 

(εύείρον  ηρόβατον  μαλαχόν)  ^ί,  6921 

εύεχτεΐ•  ευρωατεΐ^  υγιαίνει  20 

εύεχτιχώς•  σχετικώς 

€ΐΤ  είμένος•  εΰ  ημφιεσμένος  (ο  3301) 

ή^εύέλιον  ελλιπές  έν  ίερείφ 

ή^εύείρω•  εΙπω  ( — ε  Γείρω) 

Εύελίδης•  αυθάδης,  χαϊ  ό  Ζευς  έν  Εύπρφ 

ή^ εύελιέστερα•  εύαγωγός 

εϋελον  (Αγ.  ίτ.  €[«ΧΤΙΙ)*  εύήλων 

εύέμκτωτος•  ευχερώς  •.  ηίπτων  [βθΜ.  8] 

€«€^0^*  ευφυής 

εύεΛής  (Χ6ΐι.  €γη.  XIII  6)•  ενλαλος  80 

εύεπιβούλευτος  (Χβη.  €γτ.  ΥΙΪΙ  4,  21)• 

^Ϋ^δίως  χαϊ  ευχερώς  έηιβουλευόμενος 
εύεηίγνωστος'  ευχατάληητος 
εΰεργέα'  χαλώ  ς  χατεσχευασμένα  (ηοη  Ηοη.) 
Ευεργεσία•  *Ήρα  ίρ  "Αργεί  [18] 

εύεργέτης'  άγα&οηοιός,  ή  Διονύσου  Μ^ετορ 
εύεργία-    τορύνη  (ΟβΙΙίη.  Γγ.   ΟΕΧΧνΠΠ) 

[8ά  15] 
εύερχείας•  ασφαλείας  [Π] 

εΰερχές•  ασφαλές  40 


εύερμία•  ευτυχία.  Ιμηάλι»  όέ  δυα%ρμία 
δυστυχία 

εύερμής•  ευτυχής 

εύερνές•  εν&αλές^  χαλώ  ς  βλάστησαν 

εύερνέστατα•  ευστελέχη 

εύερνεΖς•  χαλώς  βλαστάνοντες 

εύερνής•  ενμήχης 

ευ  ε  στ  ώ  (ΗβΓοά.  185)*  εύ^νία•  αχό  του 
εύ  είναι,  χαϊ  ευδαιμονία•  άπό  τοϋ  εύ 
έστάναι  τόν  οίχον.  ή  άηό  του  δαιριλειν 
τά  ηρός  τό  έσ^ίει»^  εύετηρία 

εύετηρία  (ΤΙΐ€ορ1ΐΓ.  4β  8ΐ|^η.  124)-  εύΒηνία. 
χαλός  ένιαυτός.  ή  χαλώς  δναχεΐσ&αι,  χαλο- 
χαιρία  [17] 

εΰζηλος'  έηϊ  χαλφ  ξηλουμένη 

ευζωία  (ΑηβΙοΙ.  Μίΰ.  £11ι.  Ι  8)•  καλή  ζωή 

εύξωίου•  χαλής  εύ  [81.  81] 

εϋξωνος•  εΰτοχος•  χολή 

ευ  ζώνω  ς•  ενστόλως.  μή  Ιχων  φορτίον 

εϋξωρον  εύχέραστον  [88] 

9ύηγενέων  (7  81)*  ευγενών,  εύδαιμόνων 

εύηγεσίη  (τ  114)*  εύαρχία,  εί  μλν  δασέως 
καρά  τό  εΰ  ήγεΐσ^αι•  εί  δέ  ίριλώς  ευ- 
δαιμονίας, ^Ηγον  γάρ  τόν  ενδαίμονα  'Ιωνες 
λέγουσιν 

εύηγορεΐν  ευλογεΖν 

εύηγορία•  καλολογία,  καλορρημοσύνη 

εύή^εια•  μΛορία^  άνοια 

εύηχες•  άηλοΰν.  ιιωρόν  [41]  άσύνετον 

εύή9'ης•  βλάξ,  χρηστοή^ς.  ανόητος 

εύηχης  γυνή•  ή^χαλά  ύη  ή^αϋτό  Ιχουσα 
διατριβάς 

εΰή^ως•  άνοήτως  [48] 

εϋηχες•  ευήκοον,  όξύ.  ευ  ήχονημένον.  ει)- 
εχτοΰν,  άχμάξον.  εύρωστοΰν,  εϋκλευρον 

εύηχέστατοι•  ευ  ήχοντες 

εύηχης•  ακμάζουσα,  εύεκτοΰσα.  ευήκοος 
(ΕσιρβάοΰΙ.  374) 

£ν  ήχων  (οΓ•  ΗβΓοά.  V  62)-  ηλουτών.  εΰ 
Λράττων,  {σωζόμενος,  ευδαίμων) 


ΟΟϋ.  83  ευ  δόντι,  δαίρι  πρώτος  —  κυρτός  αίρει  —  χά&ωσιν  αύτοϊ  όέ  —  κυρτούς 
αϊρει  —  αντιλέγω  85  ηοιοϋσιν  (87  σέβας  βη  Εύδώρους  έλ^^ςί)  91  ροβΐ  84  91  εύει• 
κτώς  8811  χατασ\  25  εύ  Ιστω^  —  ίηϊ  τοϋ  εΰ  έστάναι  17  οί.  6699  84  εύστόλως 
40  χακ\  καλορη\        47  ενεκτοΰν  εΰ  ήκ\        ^%  εύήχοντες       Ρθ8ΐ40:  σωζόμενος  κτλ. 

ΗΕδ.  1%  εϋδμητον  εΰ  κατεσκευασμένον  (^446).  εΰ  φχοδομημένον  79  ευδόκησαν 
(Κοιη.  XV  26)*  ίβούλοντο,  ηθέλησαν,  ήγάηησαν  80  ευδοκία  (βαεΓ.)  *  καρά  τό  καλώς  καϊ  εΰ 
οεδόχΘαι  προσαγορεύεται  82  εύδον  {Β  2)•  ίλεγον  (βά  ηυδα>ν).  έκοιμοΰντο^  έχάΒευδον 
84  εύδράνεια  (δβρίβηΐ.  XIII  19)*  Ισχύς  98  εύΐους•  Διονυσιακούς  6805  εΰ  έντυνα- 
σα  (ν  5  162)*  εν  κοσμήσασα{ν)  6  ευεξία  (δίΓβε.  XXX  14)*  ύγίεια.  εύωυΐα  13  εύερ- 
γέος  {Ε  685)*  ευ  αργασμένου  Α(Ι  15:  εύηίστία  (ν.  ευοργία)  17  ευερκέος  (Ι  468)• 
ενστίχου.  εύπεριβόλου  27  εύδές•  ευυηνον,  εύήΊ>εμον  (εύαές  ηοη  εύζαές)  31  ενζωνοι 
(Ιθ8.  IV  13)*  ευοίΐλοι,  ένοπλοι  38  εύζώνοιο  {Α  429)*  χαλώς,  άηό  μέρους  36  εύηγενέος 
(^427)*  ευγενούς  Αά  42:  ανόητον  (ΜοβΓ.)  48  εύηχέας  (Χ  319)•  της  καλώς  οίκου- 
μένης  [ή] 

41  ♦ 


Μ7 


δύιΐλάχατος  —  8ν9ύς 


648 


Εύηλάχατος'  ιηρΐ  βέλη  ή  Ιργα  (€ί.  ΤΙιβοατ. 
XXVIII  22)  έχπρίπής  [52] 

μβνον 
βι^ι/λατο;  (ΧβΒ.)*  <}  ιτεόβ^ν^;  χαΐ  «ΰ<ίροτο^ 

χόρο;  [«ά  54] 

ίϋημερία'  ευδαιμονία  (Χβη.  ΗβΠ.  11  4,  2 

Ρ1|6Τ•€Γ.  ρ.  361) 
εΰημονία•  έμχειρία  (▼.  ήμοσιήη;)  [57] 

εύήνιον  χαλύς  ήνιοχονμενον  (ΒηρβΑοοΙ.    10 

343  8ζ.)•  ^ΛΪ  μηδενϊ  ανιώμενον ,  ηρςίον 
εύηνέμους•  εύδινούς.  χαλούς,  αχείμαστους 
εύήνορα*  άγα^,  λαμηρά,  όνήαιμα 
9ύήνορα  χαλχόν  (ν  19)*  τον  ευ  τους  αν- 

δρας  διατεθέντα  έν  τφ  χαθοηλίξεσθαι.  εν^ 

όρατον.  χαλόν,  Χαμηρόν^  στίλβοντα 
Βΰηνος'  ποταμός  ΑΙτωλίας 
εύιΐΐνυτα'  εύχατόρθωτα 
εΰηΛελεΖς'  κρψαι•  εύήνιοι 
εύηχελία  (ΟβΙΙΙιη.  Οβτ.  136)•  ενϋηνία.  ψ-    20 

είία 
εύήρεας  Ιαπονς'  ευαγογους  χαϊ  εν  ήρμο^ 

σμένονς 
εύήρεια'  ενπλοια.  ευχέρεια 
εύηρ{γ)ημένοΐ'  τετορννημένοι 
εύηρότατον  ενδιον 
εύ-ήροτον  ενγειον.  χολή  γη 
εύήτριον  εύχοϋοΛν 
εύηχες*  ενφωνον.  ενφημον 
εύθαλέοντι*  ευδαιμονονντι  30 

'^εύθαλεΐς'  εΰ^σανροφνλαχες 
ε  ν  9^  ε  IV  (ΟΓβΙββ)•  έλ&εΐν 
εύθενείν  (ΑΙΙΐοί,  Όειη.  94,  26)*  ενπα&εΐν 
ευγενής  (Α((ί€ί)*  εύπαΘονσα,  Ισχυρά    [82] 
εν&έρα'  μέρος  τι  της  νεώς 
εν&ετίζεΐ'  εΰ  διατΙΒησιν^  όρ^ώς 
εύθημονα'  εϋθετον,  εύσχήμονα      [86 — 88] 
εύθρόοισιν  ενήχοις 


[ββ] 


εν&ύ•   όρ&όν.    άΛλοΰν.    εγγύς,    παραχρήμα. 

εΙς  εύθεϊαν 
εύθυβόλφ•  ηλεομένφ  έξ  εύ&είας 
εύ&υβόλως'  εύστόχως.  ενσχόηως 
εύ&υδήμονα'  απλούν  δημότην.  Ευριπίδης 

Αντιόπη  (Γγ.  228) 
εύθυεπείαις'  όρ^λογίαις 
εύ&υχαίνα'   ή  σχοΐνος*    διά   τό  εν&έως 

χτεΐνειν,     χαϊ    δύναται    είναι    εν^ν^ 

χταίνα 
εύθυχρέων  παχύς 

εύ&υχτέανον  Ι^ύ  πεφυχυΐαν,  εΙς  όρ^όν 
εύθυμία'  εν&ημοσύνη,  άμεριμνία,  χαρά 
εύθυμο  ν  απλούν,  ευπνουν.  ευμενή,  χαλώ  ς 

διαχείμενον  [6900] 

εύ&ύνα  (Οβιη.  717,  20)•   διχαία  διόρ&ωσις. 

έξέτασις 
εύ^ύναΐ'  έξετάσαι,  διορ^ώσαι 
εύΒύνας'  τιμωρίας,  δίχας  (Χβη.  ΑΐΙι.  III 2). 

τό  δούνίΐι  λόγον  έφ*   έχάστφ  άμαρτηματι 

[»ά  8] 
εύ&υν&ή  (οί.  ΤΗυο.  1  95,  5)•  διχασ^ 
εύΒύνεΐ'  διοιχεϊ.  ελέγχει,  ζημιοΐ.  χνβερνςί 
εν^ύνοιτο•  χρίνοιτο 
εύ^υνόμενον  εύταχτον,  εύπει>&ές 
ευθύνονται•  χρίνονται.  έρ€»τώνται,  δίχας 

εισπράττονται^  ι^  απαιτούνται,  ή  ήνιοχονν- 

εύ&υνος  (ΑββοΗ.  Ρβη.  828)•  εύθυντηρ. 
διχαστιχός.  χρεώστης,  χνβερνητης,  διορ- 
θωτής 

εύ&υντής'  τά  αυτά,  χαϊ  εύθυντήρ 

εύθνντηρία'  τό  έν  τφ  έδάφει  σύμμαγμα 
ύκό  των  άρχιτεχτόνων.  χαϊ  μέρος  τι  της 
νεώς  (ΕιΐΓ.  Ι.  Τ.  1356) 

εύθύνω•  τιμωρούμαι 

εύθυρρήμων  ετοιμόλογος 

εύθύς'  άντίον 


€00.  51  ενηρ\  59  ευωδίνους  —  Ιχει  μαστούς  61  εν  είσ  ^  ενηρέας  67  ροβΐ  76 
70^  χ,  γ.  ενήροτον  ευ,  ΡοβΙ  76  ενηχερία•  ενηρία^  ενπλοια  οΓ.  6867  77  ει7  θΓ  80.  81  εν  - 
ασθ\  ^  89  ενθρόησιν  ^  93  \ώπη  {ενθνδημονί)  (95  ενρνκλενα  ίηίτΛ)  97  ενθυχτέ- 
α  α  ν,  εν;  οί.  1&υχ\  98  ενθνμοσννη  (βχ  οηοιη.  ?}  (6901  Μβίηβΐί.  εχχ,  ΑΙΗ.  II  ρ.  4)  5  χυ- 
βερνεΐ       7  ενθννιον        13  ενθνρήμος  {άλογος 

ΗΕδ.  52  ενήμιχτον  εύπαγές  (ενχμητον)  Αά  54  ενελατο^  (▼.  6867)  57  Ενηνί- 
νης  (1557)•  Ευήνου  θυγατρός  68  εύήρες  (λ  129)•  ενέλαστον.  εΰ  πεποιημένον  προς  τό 
έρέσσειν  71  εύΐσθί'  χαλως  γίνωο^χε  (6924)  72  εΰ  ήσχηται  (Κ  438)*  χαλώς  χατεσχεύ- 
αύται  73  εύητηρία•  ευδαιμονία,  χαλός  ένιαντός  75  εύηφενέων  (ν.  1.  7  81)*  ενπλον- 
τούντων  82  ευθεΐ'  ηρει  86  εύθηνων  (ΙοΙ). XXIII 24) *  χαϊ  εύδαιμονών,  πλούτων  91  ευ- 
»{ίχ)τως  (II  Μβΰο.  ΧΥ  38)•  εύιρηλαφήτως  88  εύθραυστα  (δβρίβηΐ.  XV  13)•  ασθενέστερα 
6900  εύθυμος  (ί  63)•  χαλόίρυ^ος,  ευιρυχος  Αά  8  [Ε  οηβΓκίηβ:  'Αριστοτέλης  έν  τη  Πολιτείςί, 
Ααμβάνουσι  όέ  χαϊ  παρέδρους  ο  τε  άρχων  χαϊ  ό  πολέμαρχος,  δύο  έχάτερος  ους  αν  βούληται, 
χαΐ  ούτοι  δοχιαάζονται  έν  τφ  διχαστηρίφ  ηρϊν  παρεδρεύειν,  χαϊ  εύθύνας  διδόασιν  έπάν  πα- 
ρεδρεύ{σ)ωσιν] 


64» 


ίν&ννζ»χας  —  βΰλι/νο 


650 


βύί^ύτριχας•  όρ9άτριχας 

εύ^'νφίρές  (Ρ1•1.  !«§«.  816  Β)*  €ΐς  ό(Μν 

φερόμενου 
εύ9•ύ  φέρεσ&αι•  εναντίον  όρμ&ν 
ενϊα  (οί.  ΕιΐΓ.  Τγ.  461)*  ή^δέδια 
ενϊάδες'  άμηελοί 

ενϊλασία'  ενπ(ε)ίστΙα  [21] 

εύΐλατος'  ήδεΖα  [28] 

εν  Ισ^ι•  καλώς  γνΜι 
^ύΐων    (ΕαΓ.    ΒβεοΗ•    791) '    άιονυσιαχων    10 

(6793) 
εύχαλεΐ'  άτρεμΙ{^ει 
εΰχαλεΐα'  ησυχία 
ενχαλον  δσιον  (σόον^) 
(ενχαμία  [Οοη€.]'  ησυχία) 
ενχατάηρηστον  εϋχαυστον,  ευχερώς  κα^τ 

όμενον 
ενχατάτροχος•  εύχατάφορος  [II] 

ενχέατον  ξηράν.  εΰσχίστον,  εϋχαυστον 
εΰχηλα'  ευπρεπή  20 

εύχηλήτειρα  (ΒμιοΑ.  Ορρ•  464) *  ^^συχά- 

στρια 
εύχηλον  δρυός  (1οη.  ίΓ.  28)*    εΰσχίστον. 

ενξυλον.  εϋχαυστον 
ευ  χηλό  ς'    [βά  86]  χρςΜς•    σώος.    εύόμίλος. 

στάσιμος  [•4  8β] 

ενχλέα-  ένδοξα  (ον  δορΗ.  ΟΤ.  161)       [88] 
εύχλεια'  ευδοξία^  ένδοξότης 
εΰχληρία'  ευημερία,  ευτυχία  [41] 

εύχλής'  ό  ςίδης :  χαϊ  ονομαστός,  χαϊ  εύειδής    30 

(βά  ευχλείης)  [48] 

ή^εύηλος'  Δώς  Ιερόν  Ιν  Μεγάροις  χαϊ  έν 

Εορίν^φ  [46] 

εϋ(χμ)ητον'  εύηαγη  (6862)  [4ϊ] 

Εύχολος'  ευχερής,  χαϊ  ό  ενάντιος  τφ  δνσ- 

χόλψ.  χαϊ  *Ερμής  ηαρά  Μεταχοντίοίς 


-{εύχολίδες  (^ί.  ΟαΙΗοι.  ίτ.  ΙΧΧΙΙ)*  εύ  της 

εύχολίας  ηοιητιχαί 
εύχομιδής  (οΓ.  ΗβΓοά.  IV  63)*  ευ  ήγμένος. 

εύχόμιστος  έν  έηιμελείφ 
εϋχόμιστος•  Ιηιμελείας  εΰ  τετυχηχώς•  χο- 

μιδή  γάρ  η  επιμέλεια 
εΰχομοΐ'  εντροφοι.  χαλλίχομοι        [58.  54] 
εύχράς'  εύχέφαλος,  εύχρατος  (Εογ.  ίτ.  197. 

606) 
εΰχρινές*  ευχερές,  σαφές,  εύδιαίρετον 
εύχρινή  (Χβη.  Ηίρρ.  3,  3)*  ευχολα 
εύχρινής'    ό   έξ  αρρώστιας  άναλαμβάνων. 

χαϊ  ό  νεχρός  (ΑΙΙίΰί)  [59] 

εύχτάξου•  εΰχου 
εύχταΐον  (Ρΐ8(.Ι.6ίρ.687Ε)'  τό  χατ*  εύχήν 

αποδιδόμενου  [β2 — 64] 

εΰχτόν  (ΕυΓ.  Ιοη.  642)*  £υ;ι^ΐ7;  άξων 
εύχυβεΐν,    όπερ   νυν   εύβολεΐν^    Ζ4μφις 

λέγει  Γνναιχομανί^  (Γγ.  III) 
(εΰχυχλος'  εύχορος)  ^ί.  6946  [67] 

ευλάβεια*  σεμνούς  [89] 

εύλαβεΐτο'  έφοβεΐτο.  έφυλάσσετο 
εύλάξεί'  χαχρα.  σχωληχι^  [72] 

Εύλάχεια•  "Αρτεμις 
εύλάς  (Τ  ^6)*  σχώληχας 
εύλέων  (Η^Γοά.  111  16  IV  205)-  σχωλήχων 
εύληματεΐ'   λήματος  χαϊ  ανδρείας  εΰ  Ιχει. 

ΛΙσχύλος  Εερχυόνι  σατυριχφ  (ίΓ.  101) 
ετίληνής*  εύέριος 
εΰληρα   (7481)*    Ιμάντες ,   ήνίαι.    λέγεται 

παρά  τό  είλεΐσϋ•αι  ταΐς  χερσίν 
εύληρον  Ιμάς  (ν•  ταύληρόντε) 
εϋληρωσίων  πληγών 
'ί  εύληπτον  εύχόλως  λαμβανόμενον 
1  εύληπτότερον  εύχερέστερον 
εΰλητο'  ίπέφυρτο.  έτετάραχτο         [84.  85] 


71  χάπραι]  σκωληχίαι      73  \αχία      26  εύλήματι  —  εύέχει  —  χερχυόνη      77  εύλή- 
78  ήνίαι  δί  παρά        80  \οσιών        (88  Η.  β.  έόλητο) 

21  εϋϊρον  πρόβατον.  μαλαχόν  (^ευειρον)        ΙίΖ  ευΐλατεύειν  (ΟβυΙβΓ.  XXIX  20 


€00.    (19  εύϊα  δςίδία^)      210  εύισατία      ΖΖ  εύίλατες^  Ιδία      26  ^ΐ.  εύσταλεΐ^  εύτα- 
λει      27  εύ.  ή.  εύχαμία  €Γ.  £Μ.  392,  4      28^  ροβΐ  6940;  εί.  6927      84  εί.  χηλήτειρα      85  ροβΐ  41 

έ  έ 
(37  εΰχλεά  ?  40  ενμοιρία  ?)  ^  ΡοβΙ  40]  6928^  42  αΐδης  (8(1  εύχλήις  Ιβηβ  οΐίεταΐη»)  48  ιτ  μ 
ποντίοις  55  εϋχραξ  βΟΰνχτα^ε  61  εύχτέον  66  εύχολείν  —  *ΑμφεΧς  όέ  γυναιχομα^ 
νιαν  - 

ρης 

ΗΕ8. 

τ.  1.)•  ευμενή  είναι  31  ενχεάτοιο  («60)•  ^ηράς  ^  Αά  86  ήσυχος  {Α  654)  —  ένδοξος  («ά 
ενχλεής)  88  ενχηλία'  Ί,συχία  41  εύχληεις  άραρυΐα  (ί/31θ)'  εΰχλειστος  χαϊ  ασφαλής 
48  έϋχλειώς  {Χ  110)•  έπιφανώς  45  εύηλος'  εϋχωρος  (εϋχυχλος'  ενχορος)  47  «ν- 
χνή μιδας  {Γ  156  βΐ.)  *  εΰόπλονς.  "ή  ένοπλοι  από  μέρος  των  δπλων ^  ήγονν  τών  χνημίδων 
53  εύχλίξεσ^αι  {ενχλεί—}-  ένδοξάζεσ^αι  54  ει;7/ρα^  (^251)•  πλάγιον  59  εύχτεώς* 
νγιώς  (ενεχτώς)  62  ενχτιχόν  (Β  592)*  χαλώς  χατεσχευασμένον,  εν  {έ)χτισμένον  68  εν- 
χτιμένη  (Ε  543)•  ευ  οικουμένη  64  εύχτίμενον  (Β  601)•  εΰ  οίχονμενον  67  ενχν- 
χλονς  (£453)*  οτρογγνλας  69  ενλαβεΐσ^αΐ'  φνλάττεσ&αι.  φοβεΐσ^αι  (Μο6γ.)  72  εΰλαί 
(Χ  509)*  οΐ  Ιν  τοις  τρανμασι  γινόμενοι  σχώληχες  84  εύλογείτω  (Ρβ.  0X1.1  V  21  ηοη  ΕνΓ• 
ΡΙι.  967)*  έπαινείτω  85  ενλόγησεν  νμνησεν  (Ευο.  II  28).  εΐρηται  όέ  παρά  τη  γραφή  χαϊ 
κατά  άντίφρασιν  άντϊ  τον  εβλασφήμησεν  (ΤΙιβοάοΓβΙ.  1  Εβ|^|^•  XXI  10) 


651 


βνλογ»ιίτΙα  —  βΰβμβνο* 


652 


^^λογιστία•  ευβουλία  [87] 

εύλογχεΐν  (ΟβιηοοπΙ.)*  €νμοιρ€Ϊν 

εΰλοφος•  ^φδίος.  ευχερής 

εΰλοστοί'  εννφείς 

εΰ  μάλα*  χαλάς  κάνυ 

εύμάρει,α'    ευχέρεια:     ήσυχΙα:    άχόχατος 

(ΗβΓοά.  II  35) 
εύμάριδες'  είδος  υποδήματος 
€ΰμαρές'  ευχερές,  υγιές,  ^ςίδιον.  ασφαλές 
ενμεζέος'  εύφυ^ής  {—ους)  τοις  αΐδοίοις        10 
εΰμειλές'  εύμείλικτον  [96] 

^ύμενέεσι•  φίλοι; 

€ύμένεια'  φιλία,  διαλλαγή,  συγχώρησις 
ευμενές*  αγαθόν,  σηουδαΐον 
αύμενέτειρα*  ευμενής  [7008—7] 

Σΰμενής*  *Αφρο..,, 
ίεύμίλιχοΐ'  ενμ(ε)ΙλΐΗτοι,  εναφεΐς,  μ{ε)ί- 

^^Ζ^ί  ν^9  δ  ήδνς 
€4μέρδης'  εύρωστος  (7205) 
Λύμολπία•  εύφωνία,  ή^Ιννμνια  20 

Βύμοληίδαι  (8ορ1ι.  00.  1059)*   οΰτως  οΐ 

άκό  Εύμόλαου  έχαλοΰντο^  του  ηρώτου  ίε- 

ροφαντήσαντος,  Λολλοϊ  όέ  γ^γόνααν»  όμώ' 

νυμοι  Εΰμολαοι 
εύμοίρησεν  εύτυχησεν.  έχληρώσατο 
εύμόχ^ων  των  έ^  άγαΒφ  Ιδρωτών 
εΰμωλα'  ευϋ•ετα.  εΰοχλα 
εύμωλος'  αγαθός  αολεμιστής.  εϋοηλος 
εύμωλότατον  άκαλόν.  νεώτατον 
εύναί'  άγχυραι  80 

ίχ  ό'  εύνάς  ίβαλον  {Λ  436) 

χαΐ  χοίτη 
εύναΐαι  (Τγβ^.)*   βί  άγχυραι^  άηδ  τοϋ  εύ- 

νάζεσ&αι  αύτάς'  εύναι 

-ενναιος'  λαγώς,  Σοφοχλής  ^((Λο^ι  (ίτ,  177). 

ΤΜτεπτηχώς  [19] 


εύναστήριον  ( Α68€ΐι« Ρ«η.  160)*  συνοίχησιν 

εύνάτορα  (Ειιγ.  Αβ^γ.  1041)*  χοιμώμενον 

Εύνειδαι  (Ι^^βίββ)*  γένος  ώιό  Εύνεω  χε- 

χλημένον^  του  Ιάσονος  υΐοΰ^  οίον  γένος 

όρχηστων  χαϊ  χιΟαριατών.   οΐ  δέ  γένος  τι 

ΆΒήνησι  χι&αριστων.  ίνταϋ&α  γάρ  φχτισαν 

οΐ  απόγονοι  αύτοϋ  [23] 

Εύνεω ς'  *Ιάσονος  χαϊ  Ύίρυίύλης  νΐδς  ών 

[25-27] 
εύνήτης-  άνήρ  [29.  30] 

εϋνιδες  (Εηιρβάοοί.) *  χήραι 
εύνιχές  (Αη1ίιη8€ΐι.  ίτ.  ΟΙΥ)•  εύχρινές 
εύνίχμητον  εύλίχμητον 
εύνίχφ'  εύχρινει,  ηολύ  νιχώσχί 
εΰνις  (Χ 44)*  έστερημένος,  ορφανός,  ενδεής 
•ΰνοια  (Ειιγ.  Τγο.  7)*  φιλία 
εύνο(ι)χώς'  φιλιχο; 
ευνομία• 
{εύνομουμέντί')  χαλφ^  άγαΒφ  νόμφ  διοι- 

χουμένη  (Ββιη.  744,  2) 
εΰνοστος•  άγαλμάτιον  ευτελές  έν  τοις  μν- 
λωβιν^  δ  δοχεΐ  έφοράν  τό  έηίμετρον  των 
άλχνρων^  δηερ  λέγεται  νόστος•  άς  χέρων 
άκό  του  χεράσαι 
εύνουν  συνετόν,  γνήσιον,  ή  φίλον 
εύνουχίαι  (ΤΗβορΗΓ.  Ι?  11,  4)*  χάλαμοι 
εύνοϋχος•  σπάδων^  τομίας.  χάλαμος 
εϋνως*  κροσηνώς  [44^-46] 

Βΰξεινος'  ευμενής, χαϊ δνομα πελάγους [48] 
εϋξοος•  χαλάς  έζεσ μένος 
εύζουν  εύηοίητον 
εύοδία  (Α68€ΐι.  Γγ.  34)*  ευπραξία 
εϋοδμος•  ευώδης 

εΰόδμων  ηδέων  [54 — 56] 

"{εύοδότως•  ηρο&υμως  εΙς  τό  παρέχειν 
εύόμενοι  (Ι  468 ?) *  φλογιξόμενοι  [59] 


€00.  88  εύλογεΐν  90  ενλαστοι  92  άηόστατος  93  εύμαρίδες  95  ρο$1 
9007]  €τ)μά^£ο;,  έφυείς  96  \λεέ  (οί.  άμήλι)  10  \ίσαντος  12  Ιηαγα^ων  16  έχδεμνάς 
17  ευναιαί'  λίαν  χυρβαι  18  εΰναιος  —  χαητηχής  22  Εϋνεων  24  Ιάσων  χαϊ  νψιηήλης 
ήσσων  ΪΒ  εύνήτις  30  νενι\  83  εύχμητο,  εύλίμητον  39  εΰμνοστος  —  τό  έπϊ 
μετά        41  εύνούχιοι        43  εύνοάς        47  ευγενής        52  εύώδμος        53  εύωδμων 


653 


βνομφα  —  βυζ$π•ς 


βΜ 


ενομφα*  οράματα 

βύόργητος  (Ευ1>υΙ.  (τ.  Ι  ρ. 217)*  ό  τβ  όρχξ 

Βΰ  χρώμενος 
ή^ εύοργία•  οΛίστία  (τ•  β815) 
ενόργοις  (Βετ%\ί.  Ι,γτ.  ρ•  1082)* 

-(■  όχος  γάρ  ευδίτοισιν  εύόργοις  £Λ9ς. 

νυν  έηϊ  "ψόγου  ^   τοις  μή  όργιζομένοις  έφ* 

οίς  όεΣ,  άλλα  ηάντα  ευ  φέρουοίν.  $σ9^*  ότε 

όέ  ^^Ι  έγχωμίου 
(εύοχ&εΐ)•  εύωχεΐται^  ευφραίνεται        [96]    10 
εΰοχ&είν  ε^  ^Χ^^^^  εύ^μεΐν,  ηλήρη  είναι. 

εύχροφεΐν  όχη  γάρ  ή  τροφή 
εύηαλές'  ^^διον  (▼.  εύσΛαλεύς) 
εύπαράφοροΐ'  ^ξεστψίότες,  δμοιοι 
εύηαΒεΐν  εύεργεΐν 

εύηα^είας•  εύύαρσίας  \11] 

εύηαραχολοϋ&ητοί'  όξεΐς  εΙς  τά  ηράγ^ 

ματα,  χαΐ  ού  νωχελείς  \19] 

εΰπάροιστοΐ'  εύπαράγα^γοι  [9&] 

εύηάρυφος*  [•4  1$]    20 

εύπαρύφων  ή^ εύμεταχειρίστων 
εΰηατέρειαν•  άγα^ϋ πατρός Βυγατέρα  (Ζ 

2921)  [79.  80] 

εύπει,9"^ούς'  πειθηνίοις  [82] 

εύπεπτων  εύηόκων  [84] 

εύπέταατον  πλατύ,  εύρίπιστον 
εύπετές'  ευχερές 
εύπετως*  ευχερώς,  ^ςίδίως.  εύχόλως•  Βύ&έ" 

τως.  άρτίως 
εύπηγής  (Φ  334)*  εΰ  τε&ραμμένος.  εύπαγής    30 

τφ  σώματι 
ενπηχτος'  εύπαγης^  χαλάς  πεπηγμένη 
ευπινή*  (μετρίως)  πεπινωμένον  [913 

ενπλουτον   χάνουν    εΰ  ίχον   πλούτου^ 

διά  τάς  Ιπ*  αύτφ  όλάς,  πλούτο  ν  γάρ  ίλε- 

γον  τήν  έχ  των  χρι^ων  χαϊ  των  πυρών 

περιουσίαν  χαϊ  ούλοχύτας  τά  χανά^  ά 

οΐ  Δωριείς  όλβαχήια 
εν  π  ο  10 1'  ενποιητιχοί,  δίχαιοι 


ΕύπορΙα'  ή  Άρτεμις  έν  'Ρόδφ 
ή^εύπόρητος'  ό  χαλώς  διονχών 
εύπότμως•  ευτυχώς 
εύπραγία*  εύποιία 
εύ  πράσσειν  εύ  πράττειν^  εύτυχεΐν 
εύπρέμνοις'  εύστελεχέσιν 
ευπρέπεια*  εύμορφία 
εύπρεπως  (ΒιΐΓ.  ΑΙΰ.  161)*  εύχόσμως 
εύπρηχτον  ή^έξέργαξον  [Π08] 

εΰπρηστον  {Σ  471)•  εύφύσητον 
ενπροιρον  εύπρόσωηον.  εύχεφαλον 
ευπρόσιτοι*  ευχερείς,  εύπρόσδεχτοι 
ευπρόσιτος*   φ  τις  εύχόλως  προσέρχεται* 

απρόσιτος  δέ^  (φ)  άμήχανον  προσελίΜν 
εύπροσφ&έγχτοις'  εύηχόοις 
ΕύπυρΙδαι•  δήμος  χαϊ  τόπος  *Α9ηνησιν 
εύπωνος  δμβρος  (Αΐ€&€ί?)*  ενποτος 
εύραΐ'  αύραι  [12.  18] 

εύράί  {Α  251  Ατ.  Ατ.  1258)•   έχ  πλαγίου. 

Ιχ  δεξιών  [15] 

εύρείος  (ΗββΙοά.  8ΐΓ8ΐ>.  ρ.  342)  *  χαΧώς  (έοΡ^ 

τος,  μεγόλως  [17] 

(εύρείτ^  Εογ.  Τγο.  809)*  τφ  χαλώς  (έορτι 
εύρεσιεπείαις'    εύρεσιλογίαις•    έτυμολο^ 

γίαις 
εύρεσίλογος*  φλύαρος 
εύρέσφι*  γυναι^ίν  (=  έόρεαφι) 
εύρημα*  επιτυχία,  επινόημα 
ευρήματα*   βουλεύματα,    ή  τά  έν  τοϊς  με^ 

τάλλοις  εύρισχόμενα 
εύρημον  χαλλιεπές 
ή^ εύρήσει*  λοιδορήσει 
ή^ εύρητοΐς*  τοις  άτιμη μασιν  [20.  27] 

εύρινος  (8ορΗ.  Αί.  51)*  ή^  εύμνους 
εύρινοτάτην*  εύοσφραντιχωτάτην 
Εύρίπ(ε)ιος•  Ποσεώών 
εύ  ρίπος*  Βαλόσσιος  τόπος  πολύχροος  -{'  τό 

πλάτος  της  μεσότητος  των  υδάτων,  ή  ό 

ευχερώς  μεταβαλλόμενος 


€0Ό.  (62  εύορχία^  εύ — Ι)  67  εύπαλες  68  €(.  παράφορος  78  εύπατρίαν 
—  ^γάτηρ  79  δες  —  έπιλύδες  87  εύχόπως  89  ενπαγώς  92  όλάς  7105  εύπρφ» 
ρον  (ζί,  προίρης)        8  ευήχοις        9  εύπηΐ        (16  ▼.  πρόπωνος,  γαχουπώνεις)        18  εύρεσίν^ 

1.  871) 


ΙπΙαις     19  \ιλόγος     (21  €3ΐΠιη.  ΑροΙΙ. 


(28  εύπνονςΐ)     29  \ωτάτης     81  εύριππος 


\.    6^  εύόρμου  (Φ  2Ζ)*  επιτηδείου  {εΙς  δρμον)      71  εύπα&οϋντες  (Ρβ.  ΧΟΙ  15ν 
ν.  ίν  γήρει  πίονι)       73  εύπάρεδρον  (Ι  υοΓ.  νΙΙ  35)•  χαλώς  παραμένον       75  βιί- 


ΗΕ8. 

ενοωστοι  (ν.       ,  ,^ 

παρυφα  (Εζβΰίι.^ΧΧΙΙΙ   12)*   χαλώς  υφασμένα  Αά  76  άγαμου  πατρός  &υγάτηρ  ^  ή  υΙός 

79  εύπατρίδαι  (ΕυΓ.  Αίο.  920)•  αύτόχ^ονες^  ούχϊ  έπήλυδες  (ΜοβΓ.)  80  εύπρίδες*  οΐ 
αυτόχθονες  ούχϊ  έηιλνδες  82  εύπειχήπαγος  (ΕυΓ.  ΑηθΓ.  1010)•  χαλώς  τετειχισμένην^  χαϊ 
έν  δρει  χείμένην  84  εύπερίστατον  {Εε\)τ.  XII  1)•  εύχολον,  εύχεοη  91  εύπλοχαμϊ^ 
δες  (β  119)*  χαλλιπλόχαμοι  7103  εύπρήσσεσχον  (θ  259)•  υπηρετούν  12  εύπυργοψ 
(Η  71)*  εΰ  τετειχισμένην  18  εύπωλον  (Ε  551)*  χαλούς  πώλους  ίχουσαν  15  εύρεϊα* 
μεγάλη,  πλατεία  {Α  740)  17  εύρύταο  (Ζ  34)  26  εύ  ριζών  (Ρβ.  XI.  VII  3)•  πλατύνετε 
27  εύρίξων  άγαλλιάματι  (Ρι.  ΧΙ.ΥΙΙ  3)•  χαλάς  ^ίζας  έχοντι  χαϊ  χαροποιούς 


655 


εύρίηονς  —  βνιίβλμος 


656 


$ύρΙπονς•  δοχάς  υδάτων  [18] 

ιΰροια*  τράίΐίζα  έκιμήχης^  Ιν  τοίς  χιίδ€σι 

ηαρατιΒίμένη 
€ΰρος'  ηλάτος  (λ  312).  χαϊ  άνεμος  άηηλυό- 

της  (Β  145)  [3β-«] 

Εύρναλ^ς•  ό  Απόλλων 
Εύρυάνασσα'  ή  "Ηβη  [•ά  41] 

Εύρυβάλινδος'  ό  Διόνυσος 
Εύ(ΐίνβάτης'  ηανονργος^  άηαχΒων^  χέρχωιρ 
Ενρυβάτου  ηραγμα  (Οβπι.  233,  9)•   όβι-    10 

νός  τις  ην  άν&ρωηος  ό  Εύρνβάτης 
Ενρυ^ίωνι•    τάφος    έη    Εύρν^ίωνι,    χαΐ 

έορτί^   Δήμητρος*    χαΐ    παιγμάτια   έν   τοις 

σχοτοταρέοις  [46] 

ίνρύχλενα'  σχοΐνος  ηαχέα  ίχουσα  τά  άχρα 
Εύρυχλής  (Αγ.  Υεβρ.  1019)*  ό  Ινγαατρίμυ- 

&ος,  "ήν  δϊ  γένος  μάντεων  ^  οΰς  όμωνύμως 

Εύρνχλ€ΐς  Φλέγον 
Βύρνχόας'  μεγαλόνονς.  μέγα  Ισχύων,  εύή- 

χοός.  έννομος,  εΰτονος  ((|.  νΐθ.).  βνμηπ};        20 
εύρυχόωσα  (ΚυρΙιοΓ.  Γγ.  £ΧΧΧΥΙ1)*  εύρν- 

νόμος,  ή  ηολνάστερος  νύξ.   ή  μεγάλη,  τ} 

ηολλά  χοιλώματα  Ιχουσα'  χάους  γαρ  οΐ 

αρχαίοι  τά  χοιλώματα  ελεγον  [51.  52] 

Εύρνμας'  *Ωλένιος  τό  γένος,   διάβολος  δέ^ 

δ^εν  άνηρέ&η  ύηό  Πολνδενχους.  χεϊται  ι) 

Ιύτορία  ηαρά  Φερεχύδη  (ρ.  202) 
Εύρνμέδων*  ό  Περσεύς  (ΕιιρΙιοτ.  ίτ.  ΧΤΙ). 

1^  Ποσειδών,  ή  αετός,  χαϊ  Ερμής         [55] 
ή^  εύρνμνάοαι'  ίρεννηοαι  [57]    30 

εύρνναν  (9  260)*  ηλατύτερον  ίηοίησαν 
εύρύνειν  ανξειν.  •{•  Ιχνεύειν 
Εύρνόδεια'  μεγαλάμφοδος.  χαϊ  ή  Δημήτηρ 

ούτως  Ιν  Σχαρφ(ε)έ^.  χαϊ  ή  γη      [01 — 63] 
εύρνοΛα   (ΑροΙΙ.  79,  19)*  μεγαλόφθαλμον. 

ή  μεγαλόφωνον,  ή  τόν  μεγάλως  έφορώντα. 

οί  όέ  τόν  μεγάλους  ήχους  αποτελούντα  διά 

των  βροντών 

€00. 


εύρνπόροιο  (0381)*  ηλατεΐς  πόρους  έχον- 

σης^  ή  μεγάλους  (^ης)  [66] 

εύρυπύλω  (Οογ.)*  πλατείας  έχοντος  πύλας 
ίύρυαάχης'   ό  μεγάλην  ίχων  άΰπίδα.   χαϊ 

γενναίος 
εύρυσ^ενέα•  μεγάλως  Ιαχύοντα      [70.  71] 
εύρύύτερνος'  ό  μεγάλα  ατηΒη  Ιχων.   χαϊ 

συνετός 
εύρυτέρα'  πλατυτέρα  [74] 

εύρώεντα  (Υ  ^3  λ\.)'   πλατέα,  άναπεπτα- 

μένα.   βχοτεινά.  χαϊ   ά  περϊ  τους  άρτους 

γίνεται 
εύρώεντος'  αχατεινοΰ,  άπό  τοϋ  εύρώτος 
εύρωίαν  εύεξίαν.  ύγείαν 
ΕύρωπΙα'  ή  "Ήρα 

Ευρώπη•  χώρα  τής  δύοεως.  ή  οχοτεινή 
ενρωπις'  ή  ή^ πατρίς  (Ευρώπης  ή  πατρίς  1) 
εύρωπόν  (ΒυΓ.  1.  Τ.  626)  *  σχοτεινόν.  πλατύ 
ενρωστίαν  (ώβιν.  ύγείαν 
ε4ρώστως  (Χβη.  Α^€8.Ι124)'  νγιώς.  Ισχυρώς 
Ευρώτας•  ποταμός 
εύρωτίαν  Ιόν,  μελανίαν 
ε4ρωτιών•  ήφανιαμένος.  Ιχ μεταφοράς τών 

άρτων,    δταν  άζυμοι  ωσι^  χρονίσωοιν,   ή 

ύγροϊ  τφ  ή^ήλίφ  χαϊ  μή  ξηραν&έντες    [87] 
ί^5  (ίί98)•  άγα^ς,  χαλός.  μέγας,  ευτυχής 
εύσαι•  χανσαι 
ενσαμα  (Οβιη.  313,  26)*  άναφώνημα  ενα- 

στιχόν,   χαϊ  βαχχιχόν  έπίφ^εγμα.   χαϊ  γάρ 

τό    βαχχενειν    ενάξειν,    χαϊ    σαβαΐοι 

βαχχευοντες 
εναανα•   χύτρα,  όρυγμα,  έν  ω  τους  άς  βυ- 

&ίζουαι  (βά  ενατρα).  χαϊ  τά  έγχαύματα 
ίεύύέληνος•  ενφεγγης 
εύϋέλανον   δΐον   οίχον    ήτοι  παρά   το 

ϋέλας,  ή   παρά  τήν  αελήνην  ϊνα  ^  άπό 

μέρους  ίναατρον 
εναελμος•  εύξνγος  [95 — ^99] 


ϋΟΟ.  34  ευ  ρ  οία  —  \κεις  —  σχηδεσι  περι\  48  άπατεόν  44  ή  (ή  ανόσιος  Ι) 
47  ταχέα  (€Ϊ,  6895  εΐ  όροιχλάνοι)  53  χείτου  56  ΕΜ.  397,  11  60  Ιφεδα  64  ροβΐ  76 
72  \ερνον  1^  εύρό\  άναπε.,αμένα  Ρθ8(  76]  64  (78  ϋη^ϋΓ  ρβΓ.  ΤΙιβΙ).  428)  93  ευ- 
σελΛνόνδιον 

ΗΕ8.  83  ενρεόντα  (ω  10)•  πλάτια.  σχοτεινά  36  εύοοως  (Φ  130)•  Ισχυρώς  δέων 
37  ευροον  (ΰ  329  ΕυΓ.  Εεο.  650)-  καλώς  ^έοντα  88  εύρν'  μεγάλως,  πλατέως  (£545) 
89  εύρυάγυια  {Δ  52)*  μεγάλη  χαϊ  πλατεία  ^νμη.  πλατύ  άμφοδον  Αά  41:  χαϊ  ή  πλατεία, 
χαϊ  ή   μεγάλη   Ι»   τφ   πλανάα^αι   οδός  46   ενρυχαχέεΐ'    χωλύειν   (Ε  262  βΐ.),    χατέχειν 

51  εύρυχαήσσειν  (γ  144)•  χωλύειν,  χατέχειν  52  εύρυχρίων  (Α  102)•  μεγάλως  βααι- 
λενων  55  ενρνμναν  (θ  260)*  ενρνχωρον  57  ενρύ'  πλατύ,  μέγα  61  ενρυοδείης 
(Π 635)*  ομοίως  62  ενρυχαχέω  (νοχ  ηίΐιίΐί) •  χωλύω,  επέχω,  χατέχω  63  εύρνμέτωπον 
(Κ 292)•  πλατυαέτωπον  66  εύρυπελεύς  (774)*  μεγαλόπυλσν  70  ενουσ^ενές'  μεγάλως 
Ιστροον,  μεγαλοονναμον  {Η  ^&5),  ιιεγαλοσΒενές  71  Εύρυα^εύς  (Γ  123)*  Σ&ενέλου  χαϊ  Νι- 
χηπτης  (ίπηης)  υΙός  74  εύρνχωρον  (Ιβββί.  XXX  23)*  μεγάλως  πολύχωρον  87  εύρω^ 
τ  ιών  τ  ες  (Ιοβα.  IX  11  [5])*  σαπέντες  95  έναέλμοιο  (Β  170)•  ενχόπου.  ευχα&έδρου.  ενσανι- 
δότου  96  έύσέλαου  (μ  Ζ58\•  ομοίως  97  ένβέλμων  {Η  Αί9)•  τά  αυτά  ^  εύσεν 
(α  389)*  έμάδιαεν  (ευδάμιαεν  €0<ι.)       99  ένσημο  ν  (1  €ογ.  XIV  9)*  εύδηλον,  φανερόν 


667 


£νιί9έναα  —  $ντυ3ΐάζον 


β58 


Βυσ&ένεία'  δνναμίς 
6ν{α)χαίροί•  ταχείς  {?.  χονφον) 
ένσχαρ&μοί   {Ν  21)*   ενηοδες,   ενχέιτητοί^ 

ταχεΐς'   σκαρί^μός  γάρ  ή  χίνησις^  το  δέ 

α  χ  αίρει,  ν  το  χινεΐσ&αί 
ενσχοπος'  '\' άνετος 
-^  εύσμαλον  ενχαρι 
ενσμερδής'  εύρωστος  (οΓ.  εύμερδης) 
εύσμίλεντα'  εν  χατεσχευασμένα*  άαό  της 

λατυπίχης    σμίλης:    δύναται   όέ   χαϊ  τά    10 

σμίλάχινα  (Βά  ενσμίλωτα)  ή•  εύβαφα 
εύσοία  (δορΗ.  0,€.  390)*  εύ^^νία.  σωτηρία 
ενσοοί'  ασφαλώς  σωζόμενοι 
ενσοντας*  έχδέροντας 
Εύσονς'   ό  δι,εντνχων,  χαϊ  ήρως  εγχώριος• 

χαϊ  ευκίνητος,   εύφορος  Ρ^ΙΙ] 

-^  ευ  ση  αλενς'  ευτελές  [18] 

-^εύσπάρτεος   Ιστός '    ού    μήτβ    αραιός, 

μήτε  πυχνός  6  στημων  τυγχάνει 
εύσηολον  (Λβοΐββ)*  ενείμονα,  ενσταλέα  [16]    20 
εύστά&εια'  παγιότης  έρηρεισμένων 
ευσταθειών  ηδονών 
έϋστα&έος'  χαλώς  βεβηχότος  (ηοη  Ηοη.)• 

εύηοιήτου  (Σ  374) 
ευσταθής*  βέβαιος 
εύσταθήσουσιν  ήσυχάσουσιν 
ευσταθώς*  έδραίως,  χαλώς  έστώς 
εύσταλεΐς*  χαλώς  έσταλμένονς 
εύσταλής'  χαλώς  έστολισμένος 
•\ εύστασιν  εύσχήμονα  •\γάρ  εύστολισμένα    30 
εύστείλεον  χαλήν  λαβήν  έχουσαν 
εύστέφανος '    εν(χέ)φαλος,    εύχοσμος    (σ 

192)•  γυναικείος  γάρ  κόσμος  ή  στεφάνη* 

χαϊ  έπϊ  πόλεως  μεταφορικώς  εύηυργος^  ευ- 

τείχος,  καλόν  στέφανον  ίχων 
εύστιβές'  χαλώς  πεπατημένον,  τετριμμένον 
εύστόν  το  '\σειόμενον  (οΓ.  ^1.  θ  969) 
εύστομον  άπό  μέρους,  εύηρόσωηον 
εΰστρα'  βό&ρος,  ίν  ψ  τους  νς  εΰονσι,  χαϊ 

ό  στάχυς,  δ  τ  αν  μήπω   ηέηειρος  ών  άπο-    40 

φλογισΘ^  [32.  33] 


εύσϋμβολον  εύσυνάλΧαχτον  [96] 

εύσύνοητον  (ΛηβΙ.  ΡοβΙ.)'   φανερόν^  εύ- 

θεώρητον,  σαφές 
εύσφυρος'  χαλλίσφνρος,  άηό  μέρους,  χαλή 
Βνσχήμονες'  ενσχημόνως  χαϊ  ευ  σχήρΜχα 

έν  όρχήσει  Λοιοϋντες 
εύσχημόνως•  εύλαβώς  [40] 

εύσωηία  (Οογ.)'  ησυχία 
ενσωτρον  εύχύλιστον  σωή  γάρ  ή  έψφρμ'ή 

χαϊ  φορά,  ής  είδος  ή  χνΛισι^ 
ευσώτρου    (Ηββίοά.  δευΐ.  273)-    εΰδρόμσυ 

{7211} 

€  ν  τ*  αν  (^  242)•  όταν.  όκόταν  [&ά44]  [45] 
εύταξία'  εύχοσμία 

ευτε  (Ηοη.)*  -ήνίκα,  δτβ  [ηά  47] 

εύτέ  χεν  εΐο  (βρίο.  ΐηο.)*  οπότε  ανταΰ 
εύτέκμαρτον  καλώς  τυπούμενον 
ευτελές*  όλίγης  δαπάνης,  καϊ  σύντομον 
εντελής*  σύντομος  {άδάπανος)*  πολντε- 
λής  "^γάρ  (δέ?)  ό  πολλήν  σκευωρίαν  ίχαη 
χρόνου  καϊ  άναλωμάτων 
ευτέλεια•  ταπείνωσις.  πενιχρότης 
εΰτ*  έπυκάσθη  (ίηο.  βρίο.)*  ότε  έσχεχάοθη 
εντέ  τις  (Ειηρβάοεί.  4  8ζ.)*  οπότε  τις 
εύτεχνία*  σοφία,  σύνεσις  [56] 

εύτμήτοις*  εΰ  κατεσκενασμένοις 
εύτονία*  ανεξικακία,  καρτερία,  υπομονή 
εύτονος*  ευμενής,  γενναίος 
εύτόνως*  Ισχυρώς,  ελαφρώς  (λαβρώςί) 
ευτραπελία*  χουφότης  [βά  61] 

ευτράπελος*  γελοιώδης 
εύτρεπή*  ήτοιμασμένον 
εύτρεπής*  έτοιμος,  δίκαιος  [65] 

Εύτρηϊους'  τους  άπό  Εύτρήσεως^  της 
πόλεως  της  Αρκαδίας,  Δωρικώς  δί  είρηκε 
Τηλεκλείδης  (ρ.  378)*  θέλει  γάρ  εΙπεΐν 
Εύτρησίους  [67] 

-^εύτρόσσεσ&αι*  έπιστρέφεσΒαι.  Πάφιοι 
εύτρόχα?,ον*  εύκυκλον.  ταχινόν 
εύτυκάζου    (Αβ^οΙι.  δβρί.  149)*    εΰτνχον 
εχε,  ετοιμον 


ΟΟϋ.  7206  ενσμήλωτα,  εν  κατα\  —  λαπυπικής  σμνλας  10  ενφρονος  (12  ευσπα" 
λές  =:  ενπαλές  Ογρτ'ύΐ)  15  ενειαον  16  οί.  «ν  καλεί  11  έρεοισμένον  23  ει;(7τ|  26  €  ν- 
στειλον  27  έπιπόλαιως  2%' ενστειβές  37  χαλλι^Ι  42  σώη  —  σφορμή  ---  χύλησις 
^  ευ  τέκεν  οΙο  57  χατα\  59  οί.  ενρυκόας  66  εντρηίους,  —  εύτρης  —  ενστρίστους 
68  ίπάφιοί  (οί.  έπιτρύσσειν)        ΡοβΙ  69]  ευτυχές,  εύεργές        70  εντνκαξον,  εύτυκτον 

ΗΕ8.  7211  εύσότρου*  εύδρόμου  (ευσω— )  13  εύσπλαγχνον*  εύηλον  (εύίλεωνί) 
16  εν  σταλεί•  άτρεμεΐ  ζγ,   £ύταλεΙ)         82  έϋστρέπτοισιν  ίμάσι  {β  426)•  σειραΐς  δερματί- 

"''   ' "         '  ''  •     ' -—         85  €ΐ}σνναλΛάχτω^  (Ργοτ.  ΧΧΥ 

ενγε       45  ει;ταλβΐ* 
_  ίγμαλέων)        Α4  61, 

μώρολογια,  α/σζρο^    '^^α  (Εό^^.  Υ  4)       65  Εύτρη'  πόλϊς  Αρκαδίας      67  έϋτρήτοΐϋί 
(5  182)  •  χαλύί  ^^^^^Μ^'Ζ^^ 

42 


10  εν  σταλεί•  ατρεμει  (γ.  εύταλεΐ)  δ3  έϋστρέπτοισιν  Ιμασι  \ρ  4^0) 
ναισιν  33  έϋστρόφ^,  (2ί  599)*  χαλώς  Ιστραμμένω  85  εύαυναλλά 
10)•  ενμεταδότως  ^0  ^^^χολώ*  αχολήν  άγω  (ΜοβΓ.  ρ.  138)  ΑιΙ  44  εν) 
άτρεμεΐ  (7216)      Αά  47   ^αί•  τίαλώς        56  ευτααόιεωρ*  εντυχημένων  (ενγ 


6Μ 


Βύτυηές  —  ΙφαμΒροφαρΙω 


ΛΛΛ 


(εύτυχές'    εύε^ές, )    ευχερές,    εύηοίητον, 

εύτυχίσων  εύτνχή  ηονησων 

ευτυχώς*  ^μδίως  χαΐ  τά  δμοια 

Βΰνηνος*  6  Ζευς  [βά  74]  παρά  ΔελφοΙς 

Βνφάλαρα'  λαμπρά  [76] 

Βύφάμιος'  ό  Ζευς 

εύφάρμαχον  ενχροον  [19.  80] 

εύφεγγεΐς'  λαμπρούς 

8ύ  φερόμενα  (8€ΐι.  ΤΙιαε.  111  15)*  εύδοχι-    10 

μοϋρτες 
εύφημα•  χαλά.  επαινετά 
εύφημεΐ  (ΟβΠ.  Αρ.  18)*  χαλά  λαλεΐ,  ή  επαινεί 
εύφημησαΐ'  βοήσαι  μετ*  ευφημίας 
Εύφημος*  ό  Ζευς  Ιν  Μσβφ 
6^}φημοΰσι•  στένουσι,  χωχύουσι^  χατά  άν- 

τίφρασιν 
εύφήμως•  ήδέως 
εύφημο ις  γόοις'  δυσφήμοις^  χατά  αντί- 

φρασιν.  ΑΙαχύλος  Γλαύχφ  Ποτνιεΐ  (Γγ.  38)    20 
εύφλεχτα  (Χβη.  £0  VII  6,  22) •  εύχαή  ξύλα 
ευφορία•  εύ&ηνία,  χαλός  ίνιαυτός 
εύφορων•  χαλάς  φέρων 
Ευφράδης•  Πάταιχος  επιτραπέζιος 
Ευφράτης•  ποταμός^  παρά  ΊουδαΙοις  Έδ- 

δεχέλ,  χαϊ  ΙχΒνς 
ενφρόνη•  νύξ,  χαϊ  ενφροϋύνη 
ενφρονίων  (Οογ.)*  εύ  τάς  φρένας  διαχεί- 

μενος.  φρόνιμος,  χαίρων 
ε^φροαννη•  εν&νμία  30 

εύφορων   (Ο  99)*    ήδνς.  αΐδέαψος.   Ιλαρός, 

χαλόφρων  [99] 

ενφυΐα'  όξντης,  γνώαις 
ευφυής•  ό  έξ  ετοίμου  λέγων,  χαϊ  σχωπτων, 

μέτριος,  σπουδαίος,  ωραίος,  έηταιχι}^ 
εύχάς'  -^τάγματα 
εύχατήααι•  έπιχαυχηααα^αι 
εύχατότερον  πλουαιοίτερον  (εύχαϊώ — ) 
ενχεαι•  [7305]  ανχεΐς,  λέγεις 
ενχειλον  εντροφον,  ευχορτον  [7]    40 

ενχερής•  ενχολος.  εντομος  (βΰντ — ) 
ευχέρεια•  χουφότης 


εύχεσ^αι•    Ιχετεύειν,    [10]    ανχειν,  λέγειν 

[11.  Μ] 
ε^χετίαζον  Ί^υχοντο 
ενχήμονα•  ευχής  άξιον 
ευχόμενα•  φαμέν  [16] 

ενχος'  [17]  βονλησις.  νίχη 
εν  χους•  χωνη.  Σαλαμίνιοι 
εύχρηστος•  χρήσιμος 
εύχωλή•  ευχή   (^  65).    χανχησις  ( ^  450). 

9υσία,  νίχη,  τέρ^ις,  χαρά 
ή^ενχώλησεν  έχώλησεν  (€γτ.  Βγ.) 
^ύψνχος•  Ιλαρός 

ενω•  χαίω,  φλογίζω  [24] 

εν  ω  δ  ία  (Χβη.  8^ιηρ.  II  3)•  εύοσμία       [26] 
Μύονον   ενπρατον^  εύαγόραστον,  ή   δ  μη 

άξιον  λόγου 
Εύώνυμον   όριστερόν,  χαϊ  δήμος  φυλής 

τής  'Ερεχ^ΐδος 
εύώνφ'  εντέλει 
εν  άπα  (δορίι.  ΟΤ.  189)*  εύόφ^αλμον.  φί- 

λον 
\ενάπιον•  πυρά  παρ^ενιχή,  έν  Τροιζήνι 
εύωρει•  παίζει 
εύωρεΐν  τό  μηδενός  ίχειν  λόγον,  ή  μηδέ- 

νός  φροντίζειν 
εν  ω  ρ  ία '  ολιγωρία,  αμέλεια 
εύωριάζειν  (δορΗ.  Γγ.  514)*  όλιγωρειν,  μή 

ίχειν  φροντίδα,  παραχονειν 
ευ  ω  ρ  ΟΙΟ•  διχαίας 

ενωρος•  χαταφρονητιχός,  ή  φροντιστής 
εύωρος•  γή  ή  τά  ώραΐα  έχουσα        [εά  38] 
εύωρος  γάμου•  Σοφοχλής  "Εριδι  (Γγ.  191). 
ήτοι  ωριός,  ή  όλίγωρος,  οντω  γάρ  λέγονσι 
χατά  άντίφρασιν   ώς  ό  αυτός  έν  Σχυρίοις 
(Γγ.  514)  χρήται  τψ  εύωριάζειν 
εύωχη&έντα•  ενφρανΒέντα  (7426) 
ευωχία•  ευφροσύνη  [42] 

έφαιδύν&ησαν  (ΑΙΙΐοβ)*  Ιλαροϊ  ή  λαμπροϊ 

έγένοντο 
έφαίνετο•  ίδοξεν  [45] 

ύφαλων  (Όοτ.)•  προσηλων  [47] 

•\έφαμεροφαρίφ•  άνεφημέρω,  Ταραντΐνοι 


000.  72  εύτυχήσων*  ευτυχή  75  \ραλα  78  ίχριεν  (ΕυβΙβΙΙι.  1416,  2)  87  χο- 
λύουσι  ^  %9γλαύχοποτνί , ,  93  παταϊχός  έπιτοαπέζειος  (ν.  Γιγγρών)  96  \ιών  7827  άξιος 
31  εί.  ωπι  άνασσα        39  γάμος  (ώραϊοςΐ)        48  οί.  έπ   άμεροφάντφ 

ΗΕ8.  Αά  74:  ή  χαλός  νάνος  76  ενφαλον  ίκι^αλάσσιον  (Β  538)•  βραχνΜλασσον 
(Β  584)  79  εύφημίαν  σιωίΐήν.  ενλογίαν  80  εύφαπτον  υπό  ί^εον  χατεχόμενον  (ν. 
έφαπτός)  99  ένφρονέων  (Α  73)*  χαλώ;  φρονων  Αά  7305:  χαυχ^  (-4  388)  7  ενχεο' 
έχανχώ  (Π 844).  ηύχου  (^ίΟί)  ΑάΙΟ:  χαυχάσ^αι  (Φ501)  11  εύχεται  (£173)*  χαυχάται 
12  εύχετάασ^αι  (Ζ 268)•  εΰχεσ&αι       16  ευχόμενης  (^397)•  χαυχωμένης        Αά  17:  χαΰ- 

5ψα  {Ε  654)        2\  εύωδεϊ  (Γ 382)•  εύσέμφ        26  εύολον  συνετόν  (αίόλον)        Α4  38:  τ^ 
ριος,  ή  όλίγωρος        42  Ιφαιδον  διήρουν  ΙερΒίον  (έφλίδων)        45  ίφαλον  (Β  538.  584)* 
έπι&αλασσιον .  βραχυ^αλάσσιον  (τ.  εύφαλον)         47  έφαλλόμενος•  πηδήσας  (έφαλάμενος) 


ίφάμην  ^  Έφ6ΰια  γράμματα 


662 


ίφάμην'  [  ]  Ιλεγον.  [  ]  έδόχουν 

ίφάμίλλον  (οΓ.  Α1(.)*  δμοιον 

*Εφάμίος'  Ζευς  (τ.  ^?ι)φ— )  [51] 

εφάπτεται*  προσεγγίζει 

ί  φ  αν  εν  (Όοτ.)'  ίδαξεν^  έφανέρωσεν 

-^  έφαντίδας'  κόρνας 

ή^έφαπτός'  υπό  9εον  χεχαρισμένος 

Ιφάργνυσαν  (€γ61.  δίοαί.ΐ)*  Ιφραξαν 

έφαρδμόν  άρδευτόν  πεδίον  (4241) 

ή^ έφαρίξαντο•  έ'φήσαντο  10 

Ιφαααν  δίηγονντο.  Ιλεγον  [β1] 

έ  φ  άτι  σαν  (Ηθτοά.  Τ  68)  *  είπον.  διεφήμισαν 

[68] 

ίφανλιξον  εντέλιζον  [65.  Μ] 

Ιφ•  αντάς'  προς  αύτάς 

έφά'φαι.•  δήσαι  ίμάντα  (ΰαΐαΐ) 

ίφέασ^εν  Ιγέλασαν,  διεχν&ησαν 

έφ*  έαυτοϋ'  καθ*  εαυτόν  [Π] 

έφεγρησσων  ό  άγρυπνων  (ώτ— ) 

έφεδές'  έπίπεδον,  ταπεινόν^  χο-μαί  20 

ίφεδέτα{ι)'  αρχή  τις  Ιν  Σάμφ 

εφέδρα'  πόα  τις^  ήν  χαΧ  ϊππονριν  χα- 
λουσι 

έφέδρανα'  έφ*  ων  χα^ντο  (οι)  τάς  λύρας 
Ιχουσι,  Φρύνιχος  Ταντάλφ  (Γγ.  7).  χαΧ  χιό- 
νος μέρος,  χαϊ  οί  γλουτοί  (^ι^^β(οI•  ΗΑ•  Ι 
13).  χαϊ  όργανα  Ιατριχά  εΙς  χαταρτι(σ)μονς 

έφέδριζεν  έδίσχευεν.  ίπαιξεν 

έφεδρίζειν  παίζειν  τήν  λεγομέντιν  έφε^ 
δριασμόν  παώιάν,  δταν  περιαγαγών  τάς    30 
χείρας  τις  χατά  νώτου  ^  έχ  των  χατόπιν 
βαστάξ;^   τόν    νιχήσαντα,    ταύτην  δέ  την 
παιδιάν    ΆττιχοΙ    έν  χοτύλχι   λέγουσιν 

άλλοι  όέ την  συναφήν  των  χειρών^ 

παρά  τόή^ν  χριχίδον 

έφεδρίσσων  ( — ήσσων)*  παραχαθημβνος 

έφεδριστήρας'  τους  έπιχαΒημένους  έν  τρ 
είρημένχι  παιδιφ 

έφεδρο ΐ'  έπιτηροΰντες 

εφεδρόν  τι  (Ηίρροα.  111  ρ.  79  Κ)-  ύστονν    ^ 
τι  εν  ημιν 


έφεδρος'  ταβλιστής  τρίτος,  ενεδρεύω» (βιΐ- 

ϋιη.  ΌεΧ.  125).    χαϊ  6  ύφ'  ημών  έπίχλη^ 

ρος  (ΗβΓοά.  Τ  41).   χαϊ  δίφρος  τις,  χαΧ  ό 

Ιπιδίφριος  [χαϊ]  χειροτέχνης 

έφέζεταΐ'  έπιχα&έζεται  (7400)         [8λ  99] 

έφείτο  (Αββοΐι.  Ργοιιι.  4)*  ένετείλατο  [λά87] 

έφέλης  (Αβοΐββ)*  έπίαλτος  (4625) 
•^έφελγύνοντες'   άλγύνοντες  (▼.  άφελγύ^ 

νουσα)  [01] 

έφέλχυσον  ίλχυσον 
έφέμεν  παρεΐναι 
έφενάχιξον*  έχλεύαξον 
ή^έφενάπταΐ'  έηαχολουΒησαι,  Αάχωνες 
έφέξεί'  σταϋτ},  άποχα^έξει,  παύσει 
ίφεξιν  (Αγ.  Υββρ.  338)•  χάριν,  ίνεχα,  χό- 

λυσιν,  ί}  πρόφασιν 
εφεξις'  χάριν,  ένεχα,    έποχήν,    πρόφασιν. 

Ευριπίδης  Πειρί&φ   (Γγ.  602).    έπεξής  («Α 

έφεπεν  έφεΐπε,  χατήπειγεν 

έφέπεσχεν  είπε.  περιέτρεχεν 

έφέπεσχον  (μ  330)*  έπεπορενοντο 

έφεπόμενοΐ'  έπαχολου^ΰντες  [β.  7] 

έφέποντες  (ι  121)•  επερχόμενοι,  έπιδαί- 
χοντες,  έπιπορευόμενοι 

ίφερβεν  Ιτρεφεν 

έφ*  έργμασιν  έργοις 

έφερσεν  έχνησεν 

έφες'  αφες,  έπιβαλοΰ  [βά  12] 

έφέσεΐ'  όρέξει 

έφέσεως'  έπι&υμίας,  ορέξεως 

Έφέσια  (ΤΙιαο.  111 104,  3)•  άγων  έν  Έφέσφ 
επιφανής 

Έφέσια  γράμματα  (ΑηβζιΊ.  ίτ,  Ι  ρ.  346)* 
17 ν  μέν  πάλαι  (ς'),  ύστερον  δέ  προσέ^άν 
τίνες  απατεώνες  χαϊ  άλλα.  Φασϊ  δέ  των 
πρώτων  τά  ονόματα  τάδε'  άσχιον,  χατάσ^ 
χιον,  λίξ,  τετράξ,  δαμναμενενς,  αϊσιαν. 
άηλοι  δϊ  τδ  μϊν  άσχιον  σχότος,  τό  όέ 
χατάσχιον  φως,  τό  δέ  λϊξ  (γη,  τετράξ 


ΟΟΌ.  54  ίφαμεν  (55  έφαπτίδας,  πόρπαςί  56  τ.  εύφαπτος  58  εύαρδμονί) 
62  \μησαν  69  ζΐ.  εασΒεν  ΡοβΙ  75]  χαι  χιόνος  —  χαταρτιμούς  16  έφ'ίδρανα  88  ό^- 
ώρας  τι  (95  οί.  σουνεπτάσ^αι)  97  έφέξειν.  χαίοειν,  έν  χαχω  ή  λύσιν  98  έφέξις  — 
Ιποχεΐν  —  έπεξις  149^  έφέσπεχεν  4  £φε;το|  Β  {πτοντες  9  εφέοβει  10  ίφέρ- 
γ  μα  σ  IV        ίΖ  έφεείς        16  άσχι,  χατάσχι,  αϊξ  —  ό  μίν  άσχι  —  σΐ^  αύτος 

ΗΕ8.  Αθ  49  φή&ην  (£190).  ύπέλαβον  (0251)  52  έφαν  (Γ  161)•  είπον  βΐ  έφα- 
σχεν  (μ 275)•  ^λεγεν  63  ίφατο  (Π  648)•  είπεν  05  έφαύλισα  (ΙοΙ>.  XXXI  34)•  άπέβα- 
λον,  φανλον  ήγησάμην  66  έφαύλισεν  (Οεηββ.  XX Υ  34)•  άπεδοχίμαοεν  71  έφέβοντο 
(ίε  527)•  Ζφευγον  85  έφηβία'  νεότης  86  έφείλατο  (Ε  61)•  έφίλησεν  Αά  87  ένετέλ- 
λετο  88  έφείω-  έπενέγχω.  επιβάλω  (^567)  91  έφελλεν  έπεχείρησεν  (7486)  99  έφέξω 
{Ω  117)•  πέμψω  7400  έφέξεταΐ'  έπιχαί^έξεται  (7384)  Ι  έφέπτειν  (Υ  357)•  έπαχολου- 
Βεΐν,  έηιποοεύεσ&αι  6  ^φ*  έπταπόδην  (Ο  729)•  ξυγάν  εως,  ή  ^ρόνον,  ή  ύπυπόδιον  έχτά 
πόδας  έπϊ  δώδεχα  ....        7  έφεπτεν  (Α  177)•  έπεδίωχεν        Αά  12  έπίπεμ-φον  (Ε  174) 

42* 


663 


ίφίύαϋ^α»  —  ίφ&όν 


664 


όέ  ένί(αντός^  δαμναμεν^^ς  δέ  ήλως, 
αίσίον  6έ  άλη&ές.  Ταντα  ονν  Ιερά  εσχί 
χαΐ  αγία 

έφέσασ&αΐ'  έ/ίίχαΘησ&αί  (Ι455?) 

ίφεσίαν  άντιηοίησιν.  έηυ&υμίαν 

έφέσί(μ)ον•  έκτίλητενσιμον 

ίφβοίς  (θ6ΐηοΒ(Η.)  *  ίχχλησις,  έηι^νμία^ 
δρεξις.  χαΐ  ή  ίχ  δικαστηρίου  εΙς  ίτερον 
διχαστήριον  μεταγωγή 

έφεσπερενεσ^αί'  εσπέρας  έγρηγορέναι, 

έφε(σ)9ίόμε&α'  άχολον&ονμεν       [29 — 25] 

έφεστι,ασ{ά)μενος'  ενωχη^είς^  βνφραν- 
9είς 

έφέστιον  [αά  27]  ξένοι,  έηίδημοι,  οΐχέται 
{ίχ — 1).    Ιίχυ^ών  βασιλέως  άηοστάται 

έφέστιος'  αΰτόχΒων,  ή  πολίτης       [ιά  28] 

ή^έ φέστα*  τό  έσπερινόν  δίχτνον 

§φεβτρίς'  χλανίς 

έφεστρίδες'  τά  έπιβλήματα 

έφέται  (Οετη,  ΑηβΙοΰτ.  §  37)*  διχαστών  εί- 
δος Άθηνησι^  των  έφ'  αίματι  διχαζόντων 

έφέτας*  τους  ηγεμόνας  των  Περσών  χατα- 
χρηστιχώς  (βοΐι.  Αββοΐι.  ΡβΓβ.  79).  χνρίως 
δΐ  οΐ  τάς  φονιχάς  δίχας  *Α^νηΰΐ  διχά- 
ξ<>ντες 

ί  φ  έτη  ν  χαταληπτήν 

έφετίνδα  (Οπϋη.  ρ.  184)*  είδος  παιδιας, 
δταν  σφαΐραν  άλλχ^  προτεΐναντες  άλλαχη 
βάλλωσι,  χαϊ  πεποίηται  παρά  τό  φεναχίξειν 

ίφετίς'  παιδίαχη.  διάχονος  (έπέτιςΐ) 

έφετμή  (5  249)•  εντολή,  επιστολή,  νον&ε- 
σία,  πρόσταγμα 

έφετμων'  τά  αι$τά 

ζφενξαν  Ιφνγον 

ίφέίρεί'  χαταλήιρεται 

ίξμειριωμενοΐ'  έπιπαΐζοντες,  έπισχώπτοντες 

έφε^ριόωνταΐ  (τ  330)*  έπιπαίξονσιν,  ίπι- 
χαταλαμβάνονσιν,  έφήδονται 

έφέωταΐ'  έφεΐται 

Ιφψ  είπεν.  ίδοξεν,  άπεχρΟ^  [45] 


ίφηβοΐ'    οΐ   ήβωντες,    έλέγετο   όέ  χαϊ   Ιπϊ 

παρθένων 
Ιφηβος'  παις  μιχρός,  έν  η;  άχαχ}  [48] 

έφήδεσ&αΐ'  έπιχαίρειν,  ίπιτέρπεο9αι 
έφήδοι(το)'  τέρποιτο 
έφηδόμενοΐ'  χαίροντες 
έφή^η  (ΟΓβΙίο.)•  σννεχωρήΒη  (ήφεΐ&η) 
ίφήχατο'  ένετείλατο 

έφήχε•  έξεχαλέσατο.  ίφωρμησεν        [βά  54] 
10    έφήχει   (δορΗ.  ΑηΙ.   1267)•   έφορμ^.  επέρ- 
χεται 
Ιφήλιδες'   περόναι,  χαϊ  πάΒος  έπϊ  προσώ- 
που  τραχντητος   (Ηίρρθ€Γ.  1  ρ.  217).    χαϊ 
'αΐ  του  ήλιου  έπιχαύσεις,  αί  χαϊ  έφηλεΐς 

[57] 
έφήλωσεν  (ΛββεΙι.  Α^.  492)*  ήπάτησεν 
έφήμερα{Τϊινίθ.  1153,2)*  μετάβολα.  φθαρτά 
έφ'  ήμέρςί'  έφ*  έχάατης  ημέρας  [61] 

εφημέριοι•    άνθρωποι  θνητοί,  έπι&ετιχώς 
20    εφημερίων  άν&ρώπων 

ίφήμερον  τό  χώνειον  (Νιε.  ΑΙ.  250).  χαϊ 
μύρον  τι,  χαϊ  ξωον  οΰτω  χαλούμενον,  δπερ 
^  μίαν  ήμέραν  (ΑγιβΙοΙ.  ΗΑ.  Ι  53  V  231) 
έφημίαι•  αγροί,  χαϊ  βέλτιον  άφήμή^ης 
Ιφημοσύνη  (ΑροΠ.  80,  3)*  εντολή 
Ιφ'  ήμων  έπϊ  ήμων.  έν  τοις  χρόνοις  ημών 
ή^έφήμως•  εύφήμως  [09.  70] 

έφήπταΐ'  περιήηται.  πρόσχειται  [βάΤΙ]  [72] 
έφησ^είεν  έπιχαρεΐεν 
30    (έφησ&είς'  έπιχαρείς) 
έφήσ^ης-  έχάρης 

έφήσομαΐ'  έπιΒήσομαι.  έντελοϋμαι  (Ψ 82). 
ίπισχήψω,  έπισχέιρομαι.  πέμ'ψω ,  άποστελώ 
έφΒά'  μαλαχα,  δια  τό  χαίεσ&αι 
έφ^αλέου'  (όπτον)  [79] 

-^έφ^ιά'  άπέ^ανεν  (7483) 
έφ9ίεται•  ίφΒιται,  τεθνάσιν  (βά  εφ&ινται) 

[82] 
έφΒίσΒη'  άπέΒανεν  [84] 

40    έφΒόν  τό  ώπτημένον 


ΗΕδ.  23  Ιφέσσατο  (Ογ€;.  Νλζ.  Ατε.  VII  115  ρ.  16)*  Ιπεβάλλετο  24  έφέσσαι 
(ν  274)*  έπιχαΒίσαι  τη  νηί  25  έφέσσεσ^αι  (1455)*  ΙφέζεβΒαι,  χαΒέζεσΒαι  Αά  27  ένοιχοι, 
ίσοι  έστίαν  χαϊ  οίχον  έχουσι  (Β  125)        Αά  28  ή  ένοικος  (γ  234)        4δ  έφηβίαν  (II  Μ3€0. 

IV  9)•  νεωτέραν^ 48  έφηβων  (II  Μβοο.  IV  12)•  νεωτέρων        Αά  54  έπεμ^φεν  (Φ  524) 

57  έφηλος'    [έφυλος.  ύχρηλοφορος.  ή]   έφήλιδας  ως  ήλους  έχων  εις  τήν  ό-φιν   (1.6¥ϋ.  XXI  19) 
61   εφημερία  (Ι.ΧΧ)*   ή  της  ημέρας  λειτουργία         69  έφηνεν  (Β  318)*   έδειξεν,  έποίησε 

?7ανερόν  (τ. έφανεν)      10  έφήσεις  {Α  518) •  άναπείσεις      Αά 71  έηίχειται  (Β  15)      ΊΖεφησ^α 
Α  397)*  είπας      79  ϊφΒης  (λ  58)•  προέλαβες.  ίφΒασας      82  έφ^ίατο  {Α  251)•  έφέάρησαν 
84  έφξ^ιτο'  έφξ^άρη  {Σ  100),  ίτελεύτησεν 


ββ6 


ΐψίαΐίν  —  Ιφράύ&η 


666 


έφίαΧεν  έπεχείρηαεν 

ίφιάλτης'  6  έχυτηδών 

έφίγμένονς'  ίπιτνχάντας 

έφιδνειν'  όκνεΐν  [90] 

έφιείς'  έπιβάλΚων^  σνγχωράν  [ηά  01] 

Ιφίεμαΐ'  ίτζιΘνμώ,  καταλαμβάνω 

έφιέμεναΐ'  ένδώόναί 

έφιέμενοΐ'  έηι9νμονντες 

έφιέντα'  ίΐϊΐ^μονντα 

έφιέμενος  {ν  7)•  έπί9νμων.  εντελλόμενος      10 

έφιέρεία•  τά  έπϊ  τοις  Ιερείοις  άηο%υ6μίνα 

έφιξάνεΐ'  έπιχα^έζεται 

έφίημί'  ίφιεναι  χελενα»^  επιτρέπω 

έφίηοί*  έηιτρέηει, 

έφιχέσ&αι  (ΡΙαΙ.  Ηίρρ.  η.  432,  17)*  χατα- 

λαβέσΒαί  (—-βεΐν) 
έφιχνεΐταΐ'  χαταλαμ βάνει 
Ιφιχνούμενος'    νοών,   φ^άνων.  Ιγγίξων, 

παραγενόμενος,  η  γνονς 
ίφίχοιτο'  παραγένοιτο,  νοήσει(ε)  20 

ίψιχτόν  δυνατόν,  χαταληπτόν 
[ζά  7506]  φίλον  Ιποίήαατο  (&ά  έφίλιωσατο^) 

έφινίους*  τάς  ίπϊ  τον  Ινίου  σάρχας 

"Εφιηνος'  Ζε\ς  ίν  ΧΙψ 

Ιφιηπος'  άγων  γνμναστιχός  παρά  Αάχωαιν 

έφ'  Ιππων  έπΙ  των  ίππων  [12] 

εφιστάνονσιν'  ίχξτμονσιν 

έφίοτορεΐν  ίπερωτάν 

έφέτνσεν  {Α ββΰΐι. δυρρί. 47) *  ίγείνατο^  ίγέν-    30 

νησεν 
Ιφλα  (Αγ.  ΡΙυΙ.  718)-  ίμάλασσεν,  σννεμίσ- 

γετο,  συνην 
εφλεγεν  ^καιε  σφοδρως 
ιφλιβεν  ΙΒλιβεν 

εφλίδεν  δίέρρεεν,  έρρήγννεν  ( — γη) 
{έφλίδων  διηρονν  Ιερεΐον)  ύ,  7342 
{ίφλί'ψεν)'  εΒλιχ^εν 


εφλνεν  (Φ  361)*   άνέβαλλεν,    εστί  όέ  των 

χεποιημένων 
έφλνάρεί'  ίλήρεί 

έφλνήρεί  (Ιοηββ)*  ίλήρει^  ίμωρολόγει   [23] 
έφόβεί'  εΙς  φόβον  -ζγεν  [25] 

έφόβησαν  ίδίωξαν  [27] 

έφόδια'  αρμόδια  εΙς  όδόν  [29] 

ίφοδεία'   το  έπιέναι  τάς  φνλαχάς  τον  άρ- 
χοντα 
ίφοδος  (Χβη.  Αη.  1Υ  2,  6)*   ορμή,   αφιξις, 

έπίδρομή,   παρουσία,  βλάβη 
ΙφοΙτησε'  παρεγένετο 
έφολχά  (Τ1]ϋ€.  1Υ108)'  τα  άγαγεϊν  δυνάμενα 
έψόλχαιον  (ξ  350)*  έφολχίδα,  πηδάλιον 
έφόλχια'   μικρά  χαράβια^  παρά  τό  ΙλχΒ- 

οΒαι  υπό  των  κωπηλατών  ή  των  μεγάλων 

πλοίων 
Ιφολχίδα    (ΕυΓ.   Αη^Γ.  200)*    ΙπαχΒεΙαν, 

σκάφος 
έφόλχιον  διά  τον  Γ  τό  πηδάλιον,  ά^ό  τοΰ 

έφέλχεσ^αι  [98] 

ΙφομαρτεΙτον  όμοξνγεΐτε 
εφοπλίξεί'  παρασκευάζει,  ετοιμάζει 
Ιφόπτης'  Βεατιις.  αυτόπτης 
έφορενειν    (ΑββοΙι.  ΡβΓβ.  7)*    ίποπτεύειν, 

άπό  των  §ν  Σπάρτχ^  εφόρων 
Έφόρχιος'  Ζενς  -|- ένχιτανωτάματι 
έφορμήν  ο^εν  αν  τις  πολεμ(ί)φ   έφορμή- 

σειεν 
εφόρμησαν  τα  (δορίι.  Αί.  1143)  *  ^πελ%6ντα 
έφορο ς'  επίσκοπος,  επιστάτης,  Βεατής,  Βεός, 

έφόπτης 
έφορμώ'  νεολχώ 
'\ Ιφοστρίδες'  είδος  Ιματίου 
ίφ'  δτω'  έφ'  φ  τινι,  ίπί  τιι?6  [50.  51] 

Ιφραδεν  έδήλωσεν  (πεφρ—)  [58] 

έφράσθη  (ΕαΓ.  Ηβο.  546)*   συνήκεν,  Ιγνω, 

ένόησεν,  άνεγνωρισεν 


€0Ό,    86  €ί.  εφελλεν,  ήφίαλεν        89   €ί.  όφιδεύειν  οΐ  ΤΙιβοςηοβΙ.  7,  30  7500  εφιή- 

σει        6  οΓ.  έφείλατο        8  ε  φίνου  ς  —  ηνίου        18  ε^λΐίΙ^εν  ε&λιβεν;  ν.  7519^  80  εφόδια 

3/^  Ιφόλκεον  (40  €ί,  έφορος,  όπτήρ)  42]  ρθ8(47  47  έφόρφ,  νεόλκφ  (48  £ΐ.6υ<1. 
225,  16)        54  άνεγνωρίσ&η  ροβί  55 

ΗΕδ.    90  έφίει  (0444)*  Ιπιπέμπει        Αά  91  Ιπιπέμπων  (^61)        Αθ  7506  εφίλατο- 
έφίλησεν   {Ε  61)  7   έφίληΒεν   (Β  668)*   έφιλήΘησαν  12   έφισεν   δρμησαι  (εφεσιν) 

28  έφνιδίως'  αθρόως,  άφνω  25  έφόβηΒεν  έφοβή&ησαν  (Ε ^98),  ηΰλαβήθησαν  27  έφο- 
δευσάτωσαν  (ϋβυΙβΓ.  Ι  22)*  κατασκοπησάτωσαν  29  *Εφραΐμ  άντίλη'ψις  της  κεφαλής 
χαϊ  Έφραϊμ  (Ρβ.  ΟνΐΙ  9)  ό  παράκλητος'  κεφαλή  δ^  ή  διάνοια  38  έφομαρτεΐτον  επιδιώ- 
κετε (Ψ  414)•  επισπεύδετε,  επακολουθείτε  (θ  191)  50  έφούδ  βάρ  (1  δοιη.  II 18)  *  Ιεοατιχδν 
ένδυμα,  τό  δέ  βάρ  μικρόν  λέγεται  51  έφούδ  'ΕλληνικχΙ  επωμίδι  προσέοικε.  γίνεται  γαρ  τού- 
τον τόν  τρόπον '  νφανΒέν  έπϊ  βάθος  πηχυαΐον,  εκ  τε  χρωμάτων  παντοίων,  χαϊ  χρυσού  συοΜε- 
ποιχιλμένου,  άπερίπτνχτο'ν  τό  μέσον  τού  στέρνου  χαταλιμπάνει ,  χειρίσι  τε  ήσκημένον ,  χαϊ  τφ 
παντϊ  σχήμαη  χιτων   £ΐναι   πεποιημένον.    τούτο  τό  έφούδ  ήν,  τό  έχον  τους  δώδεκα  λίθους ' 

^οϊ (Ις  αυτό  //τη^οάχων,  οτε  άπήρχοντο  εΙς  πράγμα      58  έφρασάμην  (ρ  161)•  συ»- 

ήκα,  έγνων 


667 


ίφρ$»α  —  ίχ«τα» 


668 


ίφριχα*  Λεπλήρωτο  (ηέφριχί^) 
Ι  φ  ρ  (  ^  £  ν '  [βά  56]  ίδείματώέτ^,  ίπερρώσ^η  [57] 
ίφρνγψ  ήμιφλεκτος  έγένΒχο 
ίφρυκτωρή^ησαν  (ΤΙιαο.  III  80)*  ίκυρ^ 

^γάσαντο 
Ιφν*  Ιγένετο 
Ιφυγον  χαχόν,  εΰρον  άμανον  (ΟβηιοβΙΙι. 

€0Γ.  $  259)•  [>ά  61]  [62.  61] 

ίφνδρος  (£  458)*  ΰδωρ  άγων 
ίφ*  ΰδωρ  λαχεΖν  λαγχάνει  τίς  νδωρ  ινβ- 

ρατηρήσων  τά  ίν  ταΐς  δίχαις 
έφνμνΒίς'  έη^δεις.  Σοφοχλης  'ΑλΒάδαι$  (ίτ* 

88) 
ίφνμνια'  φδαΐ  [68] 

έφνπνωααΐ'  χαΟ'ευδησΜ 
Έφύρη'   ή  ννν  Κόρινθος,  χαΐ  Είχυρος  χα- 

λανμένη  ίν  τ^  'Ηχείρφ^  χάί  ι/  Οινόη 
Ιφυρον  Ιβρεχον  (Ο  162  ηοη  Αββοΐι.  Ργοο. 

450).  ^μόλυνον.  Ικλννον 
Έφνρους  (ΝΖΟί)'  τους  ^Αχαρνανας 
ίφυς'  ίβλάστηαας,  έγένον 
^^  ίφυσαν  ίηάτησαν 
έφνσίασεν  άνέηνβυσεν 
έφνσΐηϋεν  άνέχνευαεν 
έφνσίησα•  -^ΐΛυρρΙησα»  έχερρώσΒην     [78] 
'^έφώδεί'  ίπέληγε,  Λάχωνες  [80.  81] 

Έφωδίων  (Αγ.  Τββρ.  1186)*   ^Ερατοσθένης 

δίά  τον  τ  Έφωτίωνα  αναγράφει,^  Μαινά- 

λιον    περωδονίχην    παγχρατίΛΰτήν'    ό   δέ 

Πολέμων  (ρ.  96)  διά  τον  δ  [9Ζ] 

έφωηλίζοντο'  ηαρεσχευάζοντο 
έφωρά&η'  ήλέγχΘη,  έ&ρΐΛμβεν9η 
έφώρμησεν  ένέσχηιρεν 
-^έφώσια'  τά  νομιξόμενα  [88—92] 

Ιχάλααεν  Ινέδωχεν.  άφήχεν 


[97] 
[99.  7669] 


έχαλέφ&η*  Ιχαλέίτηνεν 

έχάλείρεν  έχάχωσεν 

έχάνδανεν  (οΓ.  ρ  344)*  έχωρει, 

ίχάνη'  αχενός  τι  όδοιηοριχόν 

^χάαατο'  άνεχώρησεν•  άχέοτη 

ίχε*  έγεγαμήχεί 

ίχεαι  (α  122  ν  200)•  συνέχχι 

Ιχέγγυος  (ΕυΓ.  Γγ.  646) *  6  άαφαλής  εγγυητής 

Ιχεγγνφ  (Ευτ.  ΑηάΓ.  192)*  χιστφ.  βεβαίψ, 
10        έξ  αύτοΰ  ίχοντι  τήν  έγγυην 

έχέγγυοί'  αξιόπιστοι 

*ΕχεδημΙα'  ή  νυν  *Αχαδημία  χαλουμένη 

'Βχεδωρίδες'  αΐ  νύμφαι  \9] 

ίχει'  χατέχει,  χρατεΐ.  νέμεται,  διβίργει,  τη- 
μελεΐ,  άξιοι,  βαατάξει,  φέρει,  υπομένει  [11] 

ίχειμάσΒη{ν  8ορΙι.  ΑηΙ. 391)*  ίταράχ^(ν). 
τήν  ζάλην  ύπέμεινα 

^χειμίων  ερρίγων,  χάί  έχείμων,  (Αάχω- 
νες) 
20    Ιχει  τέλος*  τετελεύτηχε 

έχΜίρούργεί"  ^πραττεν 

έχεχήλην  χηλήτην  [Π] 

έχεαυΒεΐ'  ίχει  έν  έαυτφ  τόν  λόγον  σιωκζ 

ΙχεμυθεΙν  σιωπάν,  λόγους  στέγειν 

εχέμυθος*  έχων  έν  έαυτφ  τον  λόγον,  ήτοι 
χρατων  τόν  λόγον  σιωπ^ 

έχενηΐς*  είδος  Ιχθύος 

έχεπευχές  (Α  51)*  έχον  ηιχρίαν 

Ιχέκωλοΐ'  ίππιχοί,  Ιχηοτρόφοι 
30    έχερμάζομεν  την  γήν  είργαζόμεθα 

έχεσαμία'    δτε  θέρους  δντος  ιραχάξη,   η 
βροντήση 

έχέσχει  (ΑεοΙββΙ)*  άνιάται  [27] 

Ιχεσφιν  (ΒοβοΙί)*  άρμασιν 

Ιχεταΐ'  έπεται,  αντιλαμβάνεται 


€00.  72  άχάρνας  (79  έλωψη%)  82  Έφώδιον  —  ίφώτιον  —  μέναλον  περιοδιχόν 
97  οΓ.  ήχανεν        76ί»  έχεγεγαμέχει        4  έγχήτης        %\ώριδες       13  έρρίγουν       ΡοβΙ  14  Λά- 

σ 
χωνες       ΖΙ  έχενιις       19.  20.  21  =:  21.  19.  20       (24  ^ί.  νεώχερμος)        25  \ξει  ή  βροντή 

ΗΕδ.  Αά  56  ορθά  δόρατα  Ισχεν  (Α^  339)  57  έφρύαξαν  (Ρβ.  Π  1)*  έχινήθησαν. 
ίΛά(ύ)θθησαν,  συνή{χ)θησαν  Αά  61  νόμος  ην  *Αθήνησιν  αμφιθαλή  παΐδα  άχάνθαις 
μετά  ορνείων  στεφάνων  στέ^εσθαι,^  χαϊ  τό  λίχνον  άρτων  άναλαμβάνειν  πλήρες,  είτα  έπιλέ- 
γειν  εψυγον  χαχόν,  ευοον  άμεινον  τό  γάρ  έχ  των  δρνόν  χαϊ  ακανθών  χάμμα 
χαχόν  έλεγον  62  έφ*  ύγρην  (α  97)•  ^πΐ  τήν  θάλασσαν  63  εφνξα  (/2)•  Ιφνσα  (7640) 
68  έφύπερθεν  {ι  28Ζ)'  ύπεράνωθεν  Ί^'Έφυροΐ'  έθνος  80  έφώδευσεν  (ΙαάίΙΗ.  VII  7)  * 
ίπέρασεν  81  έφωδιάσθημεν  (Ιοβιι.  IX  12)•  τάς  χρείας  τής  όδοϋ  ίλάβομεν  8Ζ  έφ*  φ 
Λ  άρε  ι  (ΜβΚΙι.  XXVI  50)*  έπΙ  ποίφ  σχοπφ  πάρει,  χαϊ  παραγέγονας  ενταύθα  88  έφώτισεν 
(IV  ΚβΜ».  ΧΙί  2)*  έδίδαξεν  89  έφώτω,  ίφώνει.  έπετίνει  (έφ*  δτω'  έφ"  ώ ,  ή  έπϊ  τίνι) 
90  Ιχαοε  (θ  461)•  χατέσχεν.  έχώρησεν  (Α  24)  91  έχάξετο'  ύπεχωρει  {Λ  &85),  άνεχώρει 
92  ^;|^ά^βτο  χεοαλεείνων  (Γ  32)*  άνεχώρει  τόν  θάνατον  έγχλίνων  97  εχανεν  ήνοιξεν 
(06068.  IV  11).  ίχάλει.  συνεΐχεν  99  έχαράχωαεν  (ΐ6Γ€ΐη.  XXXII  2)•  έχνκλωσεν.  έπολιόρ- 
χησεν       7600  έχάραξαν    (IV  Ηβ^;;.  XVII  11)*  ήρ^αντο 9   έχεεν  (Ζ  419)*   ίχωσε, 

ωμα  ήγειρεν       11  έχεες-  ίχεις,  ή  είχες  (Φ  441)       17  ίχέμεν  {Δ  302)*  ίχειν      27  έχεσχε 

Β  126)*  χατειχεν 


ι 


669 


ί%ίνΙ«ί»ς  —  Ιχνρίί/α» 


670 


ίχέτλαις*  άροτριάμασιν,  αϋΧαζιν 
έχέτλη'  δ   χατέχα  ό  άροτήρ  του  άροτρου, 

χαϊ  ή  ανλαξ,  χαϊ  ή  σπά^η  τόν  άροτρου 
έχετλενειν  άροτριάν  [32—49] 

ίχεων  (ΡΙαΙ.  Ευ%ά.  290  Α)*  έχιδνών 

^χν  (*  6)•  χατ^;α?  [4δ] 

έχ&αίρζΐν  μισεΐν 

^χ&€ται  (ΑθβοΗ.  Α;.  417)*  μισζΐται 

έχ&είάσας    (ΟΓβΙίο.)*    μεγάλως    ^αυμάσας 

[47.  48]    10 
ίχ^ιμα'  μισηματα,   Σοφοχλής  Τυροί  α  (ίη 


[50.  51] 
ό    ίχ9ραν 


684) 

έχ&οδοηός     (Αγ.    ΑΛ.    226)• 
ίίοιών 

ίχ^οΐ  (ΟΓβΙ.)•  ίξω 

έχ&ραίνειν  μισεΐν 

Ιχ^ος'  πόνος  (=  άχ^ς).  μΖσος 

έχ&ρασμα'  ίχ^ρα 

έχ&ΰσαι  (ΟτεΙ,)'  έξεμέσαι 

έχ&ύαη  (€γ€1.)'  ίχφυσησ^.  ίχπνεύίτρ     [59] 

έχΐνος'  μιχρόν  της  &αλάσσης  ζωον^  ή  τό 
πιτεινόν  [β1] 

έχίνοι,'  ηέμμα  νησιωτιχόν,  ύς  πλαχοΰς.  ΐίαί 
χοιλίας  μέρος  των  μηρυχαξομένων  ξωων 
(€&Πίιη.  Γγ.  €01.),  χαϊ  των  ηττ^νών  •η  χοι- 
λία,  χαΧ  σχεΰος  μαγειριχόν  (ΟβΗίιη.)•  χαϊ 
των  δρυών  οΐ  χύτταροι.  χαϊ  των  ηλατά- 
νων  6  χαρπός.  χαϊ  των  χωνοχράνων  μέρος, 
χαϊ  του  χαλινοϋ  μέρος  (Χβη.  Ε(|.  Χ  6).  χαϊ 
οί  των  τειχών  άγχωνες,  χαϊ  λοπάς.  χαϊ 
ξωον  9αλάσσιον  έδώδιμον.  χαϊ  είδος  ^οιών. 
χαϊ  μϋες  (ΗβΓοά.  ΙΥ  192).  χαϊ  οί  άχαν^ό- 
χοιροι 

ίχλυσεν  (0ΓβΙ.)•  ίχλυσεν 


20 


30 


ίχμάξεί'  χωλΰει.  ησυχάζει,  ατηρίζει,  ηρα^ 

τεΐ.  δεσμεύει 
ίχμασον*  έπίσχες,  χατάσχες 
ίχματα    {Μ  260)*    χωλύματα^    άηδ    ταϋ 

έ  Λ  έχε  IV ,  ερείσματα  υδάτων 
'\  ίχμενος•  ύηοτεταγμένος  {άτ μένος  Ι) 
Ιίχναυον  έηέχνιξον  (ηεριέ — ) 
έχνόαζεν  πρώτον  ήχμαξεν 
εχοιτο'  συνέχοιτο.  άντέχοιτο  [11] 

έχόλωσεν  (8ορΗ. Τγ.  1035) *  εΙς  όργήν  ήγα- 

γεν  [78 — 75] 

έχόμην  (ι  435)*  έξειχόμην.  άπειχόμην  [77] 
ίχον{σ)^'  εχουσι,  Ερητες 
ε  χ  ου   (8ορΙι.  ίν.  25)*    μεταποιοϋ.    φράντιξβ 

[80-82] 
ίχραε'  ίψη 
εχραυσεν  έπέτυχεν 
έχραύτιζεν  ϊξευεν 

έχρηζε  ν  (8ορΙι.  ΟΤ.  1274)•  έδεΐτο.  ίχέτευεν 

[87] 
εχρήν  έδει.  έηρεπεν 
ίχρησεν   έμάντευσεν.    η^έλησεν.    έδω(χέ) 

χρησμόν 
έχριμψαν  ένέπεσαν.  έπλησίασαν 
έχρισεν  έχέντησεν  [βά  91] 

έχρωματίσ&η'     συνεχρώσΘη,    Σοφοχλής 

*ΑΒάμαντι  (Γγ.  9)  [08] 

έχρωτίσ&η'  έχρωματίσθη 
έχύη-  έχύΒη 

έχΰμισαν  (Αγ.  Τ1ΐ€8ΐη.  162)*  ήρτυσαν 
έχυρά'  πιστή,  χαϊ  βέβαιος^  ασφαλής,  ισχυρά, 

οχυρά 
έχυρίσαΐ'   τφ  διά  χειρός  όρχφ  συν^έσ&αι. 

χαϊ  χρατη^ήναι  { — τνναι'ϊ) 


ΟΟϋ.  42  \ει  1)ίβ  49  τυράννοις  53  έχ^οι  58  έχ&ύσση  —  <π/  —  σης  62  μυ- 
ξίχαζομένων  <)5  οί.  χατέχμασον.  χατέσχες  69  έγνόεζεν  71  ώργισεν  83  έχρας, 
εφυ        90  έπεσαν        96  \ησαν  Ιίβ        98  1 17 σαι  (δι  ενεχύρου  1) 


φύ^α  (Ι  2)•  έφνσα.  είχε  φυγείν  7ν.  έφύζα)  43  Ιχ&εα  (Γ  416)•  έχθρας,  μίση  47  έχ^ι- 
δοποιησεις'  ίχΟ^ροτζοιήαζις  48  έχ^ίστων  (ΟβηΙίο.  3  ραβΓ.  8)•  μεμισημένων,  μυσαρών^ 
έχ^^οτήτων  5α  ^ζ^ματα  {Μ  260)  *  στήριγμα  τα  51  έχ^οδαπήσαι  {Α  518)  •  διεχΟ'ρευσαι 
59  ίχίγγος•  σχύτωσίς  /£ Ιλιγγος)  61  'Εχινάων  (Β  625)•  νήσων,  αϊ  χαλοϋνται  'Εχινάδες 
71  έχολώσατο  (Ο  ^^5)  -  ώργίσ^η  73  ίχόμενα  τρίβου  (Ρβ.  ΟΧΧΧΙΧ  5)•  πλησίον,  έγγυ- 
τάτω  74  ^ζόβί€νο^  /ρ^.  ΧΟΙΙΙ  15)*  έγγίζοντες  75  έχόμενος  (ΕζβοΙι.  Ι  15)*  άντεχόμενος. 
πλησίον  ΊΙ^χον  ^;1  ^  ζ  Α  463).  ήλαυνον.  έφύλασσον  (1467)  80  έχραεν  (£  396)*  ^Λβ- 
βάρησερ  81  (^ζρα^  ^^^  ^  ^ιν  (φ  369)•  έπεβάρησε  προς  τό  βλάπτειν  82  έχραον  (Β  50)• 
έ^Μνσαν  εη^&εΡτο^  ^^ί'Λτ7^αν  χατά  βίαν.  άί^ρόοι  ποοσηλ&ον  (ν.  Ιπέχραον)  87  έχρηιιατί" 
''^'^/^'!^'/^•'^^^^^^^£9υτεν9η       Αά  91  έπήίειψεν  (γ  466)        98  έχρόωντο'  έλάμβα- 


671 


ίχνρόν  —  ίωρούμβνος 


672 


έχυρόν  δνσαντίρρητον.  ασφαλές 
έχνρόφρονες'  αΐ  σπουδαία  φρονοΰσαι•  ή 

ασφαλείς  ίν  φρονήσει 
^χνρώς   (ΤΙιαο.  V  26)*    Ισχυρώς^   ασφαλώς 

[7702] 
Ιχώμε^α{2 ί29)'  άπεχωμε^α.  άντεχώμε^α. 

άντίλαμβανώμε&α  [4.  5] 

έίρα&ήλατο'  έκνησατο 
έτρόχασεν  εσταξεν 
έψαλάσατο'  Ι^ραυσεν,  -^Ιχινη^ 
έιράναΐ'  αί  των  λάχανων  δέσμαί 
έιράνη'  έψητήριον,  λοηάς  (οηοιη.) 
ίψατο'  -ήχολού^σεν 
ίψβαι  (Ω  733)*  έπαχολουΒησεις 
ί-φεια'  παίγνια 

έφ[ε]ίη  (Νιο.  ΤΗ.  880)•  γέλως.  παιδιά 
ειρειν  το  τάς  τρίχας  βάπτειν 
ίψημα  (ΗίρροεΓ.  Ι  ρ.  685)*   δπερ  ίνιοι  ϋί- 

ρ  α  10  ν  χαλονσιν,  άλ).οι  γλνχν 
ίψεο'  άχολονΘει^  έπου  [18] 

έψεΰσ&η'  ήπατή^η,  άπέτυχεν 
έψητήριον  έχράνη,  ή  λοπάς  (οηοιη.) 
^β1Ρητο^  ΕυροΗβ)*  τα  μιχρά  Ιχ&ύδια 
έψητοΐς  (Αγ.  Υββρ.  677) 
ή^Ιψήσεταΐ'  χαταπαίξεται  (έψιτί — ) 
έιρία'  γέλως,  παιδιά,  χλεύη.   Ιφοδος'  άπδ 

του   επεσ^αι,    ομιλία.    Σοφοκλής  Ά0ό- 

μαντι  δεντερφ  (Γγ.  3) 
έιριαάσ^ων  (ρ  530)*    παιξετωσαν,  -^άκο- 

λον&είτωσαν 
έψιάται*  γελ^,  παίξει,  γυμνάζεται 
έίριατέον  παιχτ^ον 
έτριατιχόν  γυμναστικόν.  παιγνιώδες 
•^ έχριάωνταΐ'  άκολου^σωσιν  (7730.  32) 
ζψιδεν  εκλαυσεν  (ΤΗεο^ηοβΙ.  13,  11) 
έψιλωμένη'  έάν  μεν  μαχρώς,  Ισται  κεκαρ- 

μένη   καϊ   ιριλή^    όπερ   ενιοι   έτερόμαλ- 

{λον)'  έάν  όέ  βραχέως,  ίσται  δασεία,  έπεϊ 

τά    'φίλα    τους    κροσσούς    περϊ    τα    άκρα 

δηλοΐ 


έ-φίονται  (ΟΓβΙ.)*  άχολου^ήσουσιν 
ή^έψίωνταΐ'  άκολουΒήσουσιν  (7728.  31) 
έψιόωντο  (ΟαΙΙίηι.  ΟβΓ.  39)*  επαιζον 
ίψισΒν  (Ηίρροη.  Γγ.  32)*  έίρώμισεν 
έψίσ&η•  άπέ^ανεν  (τ.  ^φ^ίσ&η) 
έψιωμένω'  παίζοντες  (δυϊκώς) 
έψόμενον  άκολου&ησόμενον 
£ιρυ&εν  έψεύσατο 
ζψνξεν  άπέπτυσεν,  άπεδίωξεν 
10    έψυχαγώγησας'  παρεμυϋήσω,  ηύφρανας 
ή^ίψομαΐ'  ακολουθήσω,  όπαδήσω 
Ιω:  εΐ  ψιλούμενον  το  υπάρχω  {Α  119).  άνα- 

τολήν  [βά  42] 

€θ*  [βά  43]  παραχωρώ,  άφώ 
έώα'  ανατολή,  καϊ  ή  τοις  προβάτοις  ^εριτ^- 

δεμένη   διφθέρα  (όέα,  ώα),   καϊ  9υσία  έν 

Κύπρφ 
εωθεν  (άμ)  ήμέρ^,  όρθρου,  πρώιμα 
έωθινή   δίκη'  ώς  μέν  τίνες  ή   εως  τινός 
20        τιμήματος•   ώς  δέ  τίνες  εως  τόπου•   ϊνωι 

από  της  ώρας,  της  εω,  υ  καϊ  βέλτιον 
έωθινός  (8ορΗ.  Γγ.  459)*  όρθινός    [48.  49] 
έωλοχρασία  (Οειη. 242, 12) *  χθεσινή  μέθη. 

Εωλος  χράσις,  ή  παρ*  *Αθηναίοις  χατεχεϊτο 

τοΖς  παννυχίζουσι ,    διά  τό  μή  δύνασθαι 

ατέγειν  τό  παννυχίζειν 
ίωλον  χθιζόν,  έχθεσινόν  [βά  51]  άεϊ  δα- 

σέως  λέγεται  "φυχρόν  [52] 

έώμεν  (Τ  402)*   άδην  ίχωμεν,  κορεσθώμεν, 

30        άφώμεν  (Β  236)  [54.  55] 

έωνημένων  (ΡΙβΙ.  €ί?.  563)*  άγορασάντων, 

Ί*  ήγορασμένων 
έφνοχόεΐ'  όιτ/χόνει  [αά  57] 

έών  περ'  καίπερ  ών 
Ιών  χαίρε IV  παραπεμπόμενος 
Ιφξεν  άνέωξεν  [61] 

έώος'  ορθρινός,  πρωινός  [63] 

έωρηθήτω•  χρεμασθήτω 
έωρίζεταΐ'  μετεωρίζεται,  άναπατεΐ 
40    έωρούμενος'  κρεμάμενος,  υψούμενος 


ΟΟΠ.  14  έι^ειτ^  15  έ^είν  16  σειρά  Ι  21  έψιάτιμον  (28  βεΐιοΐ.  ΑροΙΙ.  Η1ι. 
1457)  29  ήχουσε;  οί.  ψιζομένη,  ψίνδεσθαι  30.  31  =  31.  80  80  έψηλ  —  γεγραμμένη  — 
περϊ  —  -ψιλά  —  ίπΐ  31  ςί.  7728.  32  86]  ροβΐ  41  έψωμένω  38  άπόπτευσεν  42  έώει 
43  ία>        44  παρατ\        45   οί.  ήώθεν        50   ε|  —  ί|  κράσις        51   διά  δ.  όέ  ψ.        57   διεκόνει 


58 


ων 


4  ι  χω  ν   φέρων  (Γ  17). 
-"  -     ^^      (^415)* 


ΗΕ8.    7702  έχώλαναν  (Ρβ.  XVII   [XVIII]   46)*   έκλιναν  _     ,,_        ^.,        .         , 

οΐχών,  κατέχων  (^  14)  ^  έχώσατο  (^64)*  όρχίσθη,  έχολώθη  Ι^  εψεται  (ά  415)* 
ακολουθήσει  Αά  42  τ^  Ιδίφ^  (-4  47)  Αά  43  τώ  έαυτώ  (ϋΤ  204).  συγχωρώ  ίθ428)  48  ^φκ€6 
(Β  58)•  ώμοιώτο  49  ίω*  τώ  έαυτώ  (Κ ^04).  τώ  ίδίω  {Α  47)  Αά  51  [όν,  άνατολικόν, 
όρθρινόν]  52  έώλπει  (Γ 328)*  ήλπιζεν  54  έωμοϋ  (έανού)'  Ιματίου  γυναικείου  55  εων 
Ιδίων  αύτοΰ  δασέως  (Ω  211)•  ψαώς  όέ  υπάρχων  {Α  131)  Αά  57  ενέχει  (ι^  3)  61  έώ  ρ  ά- 
νοσος (ψώραΐ)        63  Ιώργεν  (Β  273)•  είργασται 


673 


ί»ρτο  —  Ζάν 


674 


ίωρχο'  έτίρέματο 

εως'  ί)  προ  της  τον  ήλιου  ανατολής  ωρα 

ίω$•  όρθρος,  ήμερα,   άπό  τον  Εως  ταύτης 


ήμας  χαταχεχλίσ&αί ,  ή  διά  τό  Ιεσ&αι  έν 

αύτρ  [70] 

•[Ιώσας'  τό  χαλάν  τό  αΐδοΐον  [12] 


Ζά'    μέγα,    Ισχνρόν,    ηολν.    δ&εν  χαΐ  ξα» 

ίΐλοντος  ό  μεγαλόπλουτος 
•[  ξάβ ατός*  ηίναξ  ΙχΒνηρός  ηαρά  ΠαφΙοις 
ζαβάλλειν  (Λβοΐββ)*  ίξαηατάν 
ξαβλεμέ[ν]ως'  μεγάλως  πεποΰθ'ώς 
ζάβοτον  Λολνφορβον.  πολνχτηνον 
ξαβρόν  Λολνφάγον 
Ζάγχλη'  δρέπανον,  χαϊ  όνομα  πόλεως 
{ξάγχλον   [εβΠίιη.  Γγ.  XXII.  €Ι.ΧΧυ]  όρέ- 

πανον)  €ί.  25  10 

ξάγρη*  βόΒρος,  λάπα^ν 
Ζαγρενς•  Δωνυοος  (ΟβΠΐηι. Γγ. ΟΕΧΧΙ) 

δοχεϊ  γάρ  {ό  Ζενς)  μιγήναι,  τη  Περσεφόν^^ 

έξ  ής  χ&όνιος  Διόνναος  [ίΟ] 

ζάεΐ'  -^ βινεΐ.  χαϊ  πνεΐ.  Κύπριοι 
ξαέντες•  πνέοντες  [18] 

ζαές'  μέγα,  πολύ.  λαμπρόν,  Ισχυρόν        [1&] 
ζαής  (1ί157)*   μεγάλως  πνέων ,  πολύπνονς 

ξά^εον  άγαν  ^εΐον.  ευώδες  20 

ζαϋ'έον  (€ί.  ΕαΓ.  Βλοείι.  121)*  άγαν  ^είον. 

^ανααστον 
ξα&ερές'  μεσημβρινόν.  Ισχυρώς  ^ερμόν  [21] 
ξαιός'  είδος  Ιχ&ύος  {(αΙ>€τ) 
ζαχαλλές'  περιχαλλές 
ζαχελτίδες  (Νίοβηά.  Γγ.  132)*  χολοχύνται. 

ή  γογγυλίδες  [25] 

ξαχόρεια'  &υσία  *  Αφροδίτης 
ξάχοροι•    νεωχόροι.    Ιερείς,    παρά   τό  τόν 

ναόν  ααρονν  (τ.  νποζ — )  30 

ζαχάρων  νεωχόρων.  Ιερέων 
ξάκοτον  (Γ  220)•  άγαν  όργίλον 


ξαχυνΒΙδες  (Ι^άί)  *  χολοχύνται     [81.  82] 
ξάχτί'  χρίμνου  Ιν  Ιτνει  έφ&φ 
ξάλ'  μέγα,  Ισχυρόν.  πολύ  (ν.  τάλα) 
ζάλα'  θόρυβος 
ζάλαινε'  μώραινε 
ξάλαχες•  έχΐνοι 

ξαλαύδα'  χινοϋ  [80] 

ζαλεν  (ΟοΓ.)*  μιμον 

ζάλη•  σνστροφή  άνεμων  μεγάλων,  Ινιοί  όέ 
μετά  όμβρου  πνοή  (Αββεΐι.  Α^;.  656),    τα- 
ραχή υδάτων,  ή  χλόνος 
Ζάλμοξις'  τούτον  Ηρόδοτος  (IV  94)   μέν 
φησι  τους  περί  τόν  Πόντον  οίχοΰντας  ΈΛ- 
ληνας  λέγειν  δονλον  Πχ}^αγόρου  γενέσ^ι^ 
είτα   έλευ^ερω&έντα   χαϊ  πλεύσαντα   ίπα- 
νελ&εΐν,  χαϊ  σωφρονεατέραν  μα^όντα  δίαι- 
ταν   χαϊ  Έλληνιχήν,    τους  πρώτους   τών 
*Αατών  συνάγειν  χαϊ  εύωχεΐν,  λέγοντα,  ώς 
ούτε  αυτός,   ούτε   οί  σνμπόται  τε^νήζον" 
ται.  άλλοι  δέ  {τόν  αυτόν)  τφ  Ερόνφ  έΙναι 
λέγοναιν 
ζάλο  ν  (Νίε.  Τ1ι.  568)•  πηλόν 
ξαμάτιον  τρύβλιον 

ζάματος*  πίναξ  Ιχ&νηρός  παρά  ΠαφΙοις  (2) 
ζαμβύχη'  μονΰιχόν  όργανον 
ξαμέλης  (Αβοΐββ)*  [8(147].  μέγα  μέλος  Ιχων 
ζαμενές•  [βά  48]  σφοδρώς  πνέον  (πνεύμα) 
ξαμενής  {%^ϊί,  Ρίηά.  Ρ.  1X39)*  άγαν  Ιαχυρός 
ζαμεν•[οΙσιν  σφοδροΐς 
ξ  α  μη  τ  α  ΐ'  μεγαλονργοί  [δΐ'] 

ξαμία  (Αγ.  ΑΛ.  737)*  βλάβη,  ζημία 
Ζάν  (Αγ.  Α?.  570)*  Ζευς 


€0Ό.  (68  άωρτο  Ιορτο  ήωατο)  69  \χλειύ^αι  —  οίεσ^αι  Ζ  2  19υηρός  π  παφίας 
(ν.  ζάλματος  4  οί.  ξααελής  βΐ  βλεμεαίνειν)  Ρ9η788.  XX  81  11  χινεΠ  22  ξαΐος  €γν.  Υοββ. 
ξάζεος  —  όντως  νππιανός  €γτ.  Α\ϊ>.  2Ζ  ζαχαλ&ές  24  εί.  ^ιχέλιον  25  ξαχορία 
ύΟ   ζαχαύ&ιδες  33    χριμνον    έν   Ι^ει  43  ξαλμάτιον,    οΓ.    γάμβα&ον,   γάμβριον 

44  ξάλματος  —  Ι^νηρύς  —  παφίας        ΡοδΙ  45]   42   ξάλμόζης  —  άπελ^εΐν  —  άφρονεστέ- 

V 


46  ζαμβίχη         51  μεγαλονρ        52   ξαμίη 

22  έωσφόζος  (Ψ  226) '  άνατολιχδς  αστήρ ,  ό 
Ζ   10  ζαγωααι  (ζατ—)*  νποπτεύσαι,  Δωριχή 


ραν  —  αστών  —  τε&νήξαντο  —  τφ  Κρόνφ 
53  Ζάν 

ΗΕ8.     70  εως  ^ά'  οντω  δη  (ώς  ^α) 
τόν  δρθρον  φέρων,   λέγει  όέ  τόν  φωοφόρον 

ή  λέξις:  αντί  τοϋ  έπισχεΐν,  χατααχείν  (ζνγώσαι)  13  Ζαβουλών  ^ύαις  νυχτερινή,  τουτέστι 
χύσις  σκότους  15  ζαήν  άνεμον  (μ  313)•  σφοδρώς,  μεγάλως  πνέοντα  17  ξαϋ'έην  άγαν 
^είαν  {Α  38).  Βανμαστήν  (^452)  21  ξά&ροΐ'  ^είαν  25  ξάιχλον  δρέπανον  81  Ζά^ 
χνν&ος  (ι  24)•  η^σο^.  χαΐ  πόλις  32  ζαχρεείς-  εύχρηστοι  (80)  89  Ζαλειής  {Δ  103)• 
πόλις,  χαϊ  θάλασσα  χ^  47:  μεγάλως  πεποι&ώς,  ^μ^ρνχος  (^ά  ζαβλεμής)  Αά  48:  μεγάλως 
ιμψυχος       51»  Ζα'μο;ΐ^ι^  '   

43 


675 


ζανίδβς  —  ζίνγηλάτης 


676 


ζανίδες'  ήγεμονίδες 

•^ζαροϋν  χα&ενδείν 

ζάηεδον  (ΧεηορΙίΒηββ)*  μέγα  έδαφος 

ζαπιμελόν  μεγάλος  ηΐον^  λιπαρόν 

ζάπλουτος  (ΕαΓ.  Γγ.  287,  6)-  πλούσίος  πάνυ 

ζαπότην  Ιαχνροπότην 

ή^ζαρίχές'  έπί&ετον  πελάγων 

Ζαρήτις'  "Αρτεμις,  Πέρααι 

ξαρτός'  ζωμός  τριητός 

ζατέξ  (ΟχρΓϋ)•  ζητείς 

ζατήσασ&αΐ'  αίσ^έσθαι 

ζατράπης'  ό  βασιλεύς 

ζατρεφές'  ε(ύ)τραφές 

ζατρεφέων  (Η  223)•   [βά  67]  μεγάλως  τε- 

γραμμένων 
ζατώσαι*    ύφορωσαι,    [&()  β8]    ύηονοί\σαι, 

(ύκοητεΰσαι,  Δωρνκ^  •η  λέ^ις) 
Ζανάνας'  &εός  τις  εν  2ι6(ρρ(  [70] 

ζαφεγγεΐς'  λαμηροϊ  χαϊ  Ιηιφανεΐς  ηάνυ 
ζαφελές'  άγαν  αχληρόν,  ή  μεγάλως  ηνξη- 

μένον.  [8(1  72]  άγριον,  ^μώδες,  Ισχυρόν 
ζαφελώς  (Ι  516) *  μεγαλοχότως 
ζαφλεγέες    (Φ  465) •    σφόδρα   λάμποντες. 

εύ^αλεΐς.    μεγάλως    πνέοντες    [ή    μεγάλο- 

φέγγεις 

ζαφλεγής-  σφοδρώς,  Ισχυρός 

•^ζαφορησαΐ'  μεγάλως  φορτήσαι 

ζαφόρος'  πολυφόρος 

-^ζαγμά'  -ηνία 

ζαχραεΐς'  Ιξαπιναίους 

ζαχρεές-   ισχυρόν  (βά  ζαχρηές).   εΰχρηστον 

(32) 
ζαχρηών  Ισχυρών  έν  ταΐς  μάχαις.  Ισχυρώς 

πνεόντων  {Ε  525).   μεγάλως  εμπελαζόντων 

[82.  83] 
ζβίχ  (ΤΙιβδρίβ)•  λευχόν 
Ζέα'  τ)  φ έχάτε  παρά  ^Α^ναίοις.  χαΙ  εΙς  των 

έν  Πειραεΐ  λιμένων,  οΰτω  χαλούμενος  από 

του  χαρποϋ  της  ζειάς'   έχει  όέ  ό  Πειραεύς 

λιμένας  τρεις  χλειστούς 


ζέβυταΐ'  σέσαχται 

ζεγΒρΙαι  (ΗβΓοά.  IV  192)•  μυών  γένος  [88] 

ζέει*  φλέγει 

ζβιά'  οΐ  μίν  σίτου  είδος,  οΐ  δέ  τάς  όλύρας 

ζειγαρά'  ό  τέττιξ  παρά  Σιδηταις 

ζείδωρος  {Β  548)•  βιόδωρος,  η  (τά)  προς 
τό  ζην  δωρουμένη  γη,    α  ρ  ου  ρ  α 

ζεΐνυμεν  σβέννυμεν  (οοΐ.  197,  7) 

'^ζΒΐχίτις'  ό  περιχύτης 
10    ζείονσαν  άφρίζουσαν 

ζειρά'  οί  μέν  είδος  χιτώνος,  οΐ  όέ  ζώνην 
βέλτιον  όέ  άλλο  τι  έπιβόλαιον  χατά  τών 
ώμων  φορούμενον,   έοιχός   έφαπτίδι•   χαϊ 

Ηρόδοτος  μαρτυρεί  έν  ζ^  (ο.  69)  χαϊ  Θεό- 

πομπός  ό  Χίος 
'^ζειρατείς'  Ιμάτιόν  τι  Σύρων 
ζειρεΐν  (ΑτίβΙ.  Γγ.  ΟΟΧΧΥΙΙ) *  άρωματοποιείν 

(άρωμα  τι  ποιόν) 
ζείρη'  μίτρα.  ταινία,  διάδημα,  "^πέρα,  ήγουν 
20        ποδεά 

Ζειρήν  ή  Αφροδίτη  έν  Μαχεδονί^ 

ζειρόν  ποιχίλον 

ζείρος'  είδος  σταφυλής 

Ζειροφόρος'    ό   Αΐδης    παρά    Άντιμάχω 

{(τ.  χοηΐ) 

ζειροφόρους'  ζωνοφόρους 

ζέλλειν  (ΑΓ€&ά»8)•  βάλλειν  [106] 

ζέλχια'  λάχανα.  Φρύγες 

ζέμελεν  βάρβαρον  άνδράποδον,  Φρύγες 
30    'ίζέσις•  &ερμότης 

ζέρε&ρα  (ΑΓοαά.  Μαοβά.)*  βάραθρα,  χοΐλοι 
τόποι 

ζέσεν  ί^μώθη.  ύπερεπόλασεν  [^2] 

ζεύγελα'  διάβροχα  ξύλα,  χαϊ  τών  βοών  ή 
ήμιόνων  ζευχτά.  χαϊ  τέμαχος  εκ  πλευράς 
ήλισμένης 

ζευγελάτης'  γηπόνος 

ζεύγη'  βρόχοι  ορνίθων 

ζευγηλάτης  (δορΗ.  Γγ.  554  ?)  •   μεταβάτης. 
40        ηνίοχος 


€00.    ^  ζαω   (βίο)   χαθενδω   03γγ.  νο88.     (ζαροΰν  =  πνεΐν  ΑροΙΙ.  Ιοχ.  81,  1)        63  ζη- 
τεί     ^  ζαττίσασθαι  εσεσΒαι  (ν.  έζατωϋτ})        ϋ^  ζα.άπης        67  μεγάλων        68  φορώσαι, 

ό 
€ΐ,  10  Ρθ8*  70]  75  ζαφαεγής  —  ισχυρώς  71  ζαφλεγης  €}Τ.  39.  63.  171  79  ζαχρά- 
σεις  81  ζαχρειών  —  πνέοντος  84  ζαβίχ  88  ταράσσει  (βη  βράζει  Φ362?)  91  ^ει- 
γάρη  (Ιι.  β.  σιγηρά)  93  ζε  ίνα  μ  εν  94  ζειποΐτης  €)Τ.  Ογ.  ζειπήτης,  ζειποίτης,  ζεποίτης 
Ζοη3Γ.  0.  953  96  ^φάπτιόι  —  ένζα  98  ζειρίς  Ουγ.  171,  ξειοίς  ΡΙιοΙ.  Ηββ.  100  ζειρήνη, 
Ά,  2  ενδύματος  ΡΙιοΙ.  3  αΐδής  4  χων\  5  ^ί,  εγχαζελεΐν  εζελε  χαζέλη  δέλλει  7  Η.  β. 
ΗεΙίϋ,  ζΒΐί^β        15  ζεϋγοι        16  ζευγηλάτος 

ΗΕδ.    Αά  67   ευτραφών  (ρβΓβρΙΐΓ.  Η  223)  Αά  68   φράααι,    ζημιώσαι  (βά   ξαμιώσαι) 

70  ξαχχίτροφον  (Β>'Ζ8η*.)•  το  σεμνόν        Αά  72  [πολύφλογον  (βά  ζαφλεγές)]        82  ξαχρη- 
εις  {Ν  684)•   πάνυ  χρειώδεις  (ζαχρειεΐς)  83   ξαχρειών   {Ε  525)•   μεγάλως   επιχειμένων 

{ζαχρηών)        88  ζει  (Φ  362)*  ταράσσε(τα)ι.   Ισχυρώς  χαίεται        106  Ζέλεα  {Β  824)•   πόλις 
Τροίας        12  Ζεϋ  αν  α  (Γ  351)*  ά  άναξ.  χατ'  άποχοπήν 


677 


ζβυγήχης  —  ζοφομηνία 


678 


-^ζενγήτης'  μ^ταβάτης 

ζενγνας'  βοηλάτας  (ξενχτάς  ηονί€•) 

ζενγέσί,ον  της  έν  ^ίΘηναις  ΛολιτεΙας  τί- 
μημα οντω  καλούμενον,  ην  όέ  δΐ'βζημένη 
ή  πολίτεέα  εΙς  τέσααρα  τιμήματα 

ζεύγλας'  ξνγοί^  ή  μέρη  του  ξνγον.  ηαϊ 
ζενχτήρες  Ιμαντόδεσμοι•  χαϊ  τροπωτηρες 
μεταφορίχώς,  Ενριηί6η{$)  Σχνρίαις  (Γγ•  686) 

ξενγλη'  ζυγός,  ή  τό  άχρον  του  ξυγον^  χα^' 
ο  έντί9ηαι  τους  τραχήλους  τα  ζώα  (Τ  405)    10 

ξευγλόδεσμον  ό  ίμάς  τοϋ  ξυγοΰ 

ξεΰγος'  πάν  τό  ίξευγμένον,  χαϊ  όχημα,  χαΧ 
έπϊ  τριών,  χαϊ  τεσσάρων  Ιτασ(σ)ον 

ζεύγος  τριηάρ^ενον  Εύριηίδης  *Βρεχ^εΙ 
(Γγ.  359).  χαϊ  Σοφοκλής  Σισύφφ  (Γγ.  600)* 
Χαρίτων  -^ ζυγών,  Αριστοφάνης  ^ραις 
(Γγ.  XI)  καταχρηστικώς  ίηϊ  τών  τρυ&ν  τό 
ζεύγος  Ι^κε'  ^ζεύγος  τριδουλον.^  Λτα- 
ραδέδοται  δέ,  ότι  χαϊ  τριζύγοις  άρμααί 
τίνες  ίχρήσαντο  *  χαϊ  δτι  τάσσουσι  τό  ζβΰ-  20 
γος  έηί  γ*  χαΧ  δ' 

Ζευξαντίδαι*  γένος  Ιθαγενών  παρά  '^θι^- 
ναΐοις 

ζευξίλεως'  ζευκτής  λαού,  ή  ω  ύπεζενγμένοι 
είσϊ  λαοί,  Σοφοκλής  *Ανδρομέδ^  (Γγ.  129) 

ζεύμαν  τήν  ηηγήν,    Φρύγες  [28] 

ζεύσασ&αι•  γεύσασ^αι 

ζεφύρια  (ΑτίβΙοΙ.  ΗΑ•  ΤΙ  2)*  ύπηνέμια  φά 

ζέφυρο ς'  άνεμος^  ό  καλούμενος  λίιρ  30 

ζηβήνη'  όλοσίδηρον  άχόντιον  (ζιβύνη'ί) 

ζηλήμων  φθονερός,  ζηλότυπος 

ζηλοΙ*  φ&ονεΐ.  έρΙζει,  μισεί,  μιμείται 

ζηλότυποι*  ζηλοΙ 

ζηλοτυπία*  έπϊ  γυναικός  αντιζήλου 

ζηλότυπος"  6  άντι(φι)λών 

ζήλου'  μιμού,  μεταδίωκε 

ζηλώ'  μακαρίζω,   Σοφοκλής    Φιλοκτήτη  έν 

Τροίς^  (Γγ.  635) 
ζηλώ  σε  (Αγ.  ΑοΙι.  1008  αϊ.)*   μακαρίζω  σε.    40 

μιμούμαι  σε 
ζηλωτής*  ίρε&ιστής,  μιμητής 
ζηλωτός  (ΑββεΗ.  ΡβΓβ.  710  βΙ.)*  μακαριστός 


ζημία•   θυσία  τις  αποδιδομένη  ύπ^  τ&ρ 

γινομένων  έν  θεσμοφορίοις  [4&] 

ζητεί  ν  βούλεσ&αι,  Αττικοί 
Ζητήρ'  Ζεύ{ς)  έν  Κύπρφ 
ζητόρων   ζητούντων    γράφουσι    όέ   ^ιτιθ& 

ζητητόρων 
ζητρ{εΙον  Ευροΐ.  Γγ.  ΧΕΥΙ  ρ.  563)*  τό  τών 

δούλων  κολαστήριον 
ζητρόν  τόν  δημόκοινον 
ζία•  κριθής  ή  σίτου  γένος 
ζιβύνη'    όλοσίδηρον   άχόντιον  ή   λόγχη  'ή 

σπάθη  ή  μάχαιρα 
ζιβύννια'  λογχίδια  μικρά 
Ζιβυ.θίδες•  αΐ  Θρφσσαι^ή  θρςίκες  γνήσιοι 
ζίγγος'  ό  τών  μελισσών  ήχος,  ή  τών  ομοίων 
ή^ζίγλας*  χώλα 
ζίγνις  (ΑγϊβΙ.  ΗΑ.  ΥΙΙΙ  23,  3)•  7)  χαλκίς, 

σαύρα 
ζίεται*  ζητεΐ(ται) 
ζικνώσαι*  σκυθρωπάσΜ 
ζίλαι  (Εαροΐ.  Τ  ρ.  ΙΧΧΧΥΙΙ)*  ό  οίνος  ηαρά 

ζιραί'  χιτώνες  άνάκωλοι 

ζιτάνα•  καταπύγονα 

-^ζοάς*  σεβέσεις 

ΐζόες'  ζχί 

ζόασον  σβέσον 

ζοάσω'  ζήσω 

ζόη'  τό  επάνω  τού  μέλιτος  (222) 

ή^ζόης•  Ισχυρός,  ή  σφοδρώς  πνέων         [69] 

ζόρ(£)'  ηλικία  έλάφου,  ή  δορκάς 

ζορωτέρα'  άκρατεστέρα 

ζούγωνερ'  βόες  Ιργάται,  Δάκωνες  (198) 

ζούϊον  ή  ζούον  (ΤΙίθΜ&Η,  Οτρηί)•  ^- 

ρίον,  ή  ερυσίπελας 
ζούσαΐ'  δραχμαί  (Ηητ) 
ζούσθω  (Ο^ρπΊ)•  ζωννύσθω 
ζόφεον  μέλαν,  σκοτεινόν 
ζοφερή  (ΑροΠ.  Ιβζ.  81,  4)*  σκοτεινή 
ζοφοδορπίας  (Α1θ86.  Γγ. 38) *  σκοτόδειχνος^ 

λαθροφάγος 
ζοφοειδές  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  658)*  σκοτοειδές 
ζοφομηνία*  όταν  χρυβίβ  τι  ή  σελήνη 


ΟΟΌ,  13  ζευγήσιον  24  έπϊ  τό  γ  —  τριδονλων  26  ζευχτός  λαός  —  σοφώς 
27  ζευμαντήν  33  \ος  άχοντίς  (ζιβύνη)  36  ζήλον  47  Ζεύ  48  ^τ/ττ/τό ρ αο ν  58  (ι - 
φύνια  57  χαλκή  59  ζιγνώσαι  ΕΜ.  Οϋτ,  60  ζειλά  ΡΙιοΙ.  ζελάς  ΟΗοβΓοΙ).  61  άνάκού,οι 
62  καταπυ,,α        (68  ζαήςί)       70  δορκός       71  ζορωτέρα*  άκροτερεστέρα       72  ζουΐωνερ* 

74  δραγμαί        7%  ζοφοδερκίας        80  κρύβητι  ή  (^ 

ΗΕδ.  28  Ζευς  καταχθόνιος  (1457)*  ό  *Αίδων,  ήγουν  υ  "Αίδης  31  ζεφυρίη 
(η  119)*  ή  πνοή  τού  ζέφυρου  45  ζηνίφορον  έρέουσα  {Β  49)*  σημαίνουσα  τφ  ΑιΧ  τό 
τού  ηλίου  φως.  ΤοεΙς  δε  εΙσι  σημασίαι  τού  φωτός*  εωσφόρου,  ήαέρας,  ήλιου  69  ζοπαδα^ 
σπίδας  (ΑΙο.  Γγ.  38)*  λαθροφάγους  (178) 

43  ♦ 


679 


ζόφον  ή$ρόίνχα  ->-  ζών%*ον 


680 


ξόφον  ήΒρόεντα  (Ο  191)*  τόν  άΐδον  τό- 
Λον  ομιχλώδη.  Λέγει  δέ  ό  ποιητής  χαϊ  τό 
σκότος^  χαϊ  τήν  δυσιν^  ζόφον 

ζόφος*  αχότος^  άχλ,νς^  ομίχλη•  δυσθυμία» 
δυσμή 

ξνγά*  τά  έΛΐηθέμενα τοΐς  αύχέσι  των  ζώων, 
χαϊ  οΐ  πήχεις  των  χι^^αρφδιχών  οργάνων^ 
εΙς  οΰς  οί  χόλλοηες  ένίβνται,  Ιατι  δϊ  ^ν  τχι 
(Ο  της  Ίλιάδος  (187).  χαϊ  τό  κατά  +  μβτβί- 
ηονς  τοις  χοροΐς  τοις  τραγιχοΐς  τάγμασι 

ξνγαινα  (ΑΗβΙ.  ΗΑ.  II  16)*  βονς  9ήλεια. 
Ιχ^ς  ηοιός 

ξνγάστρ(ι)ον'  χιβιοτίύν 

ξύγαστρος  (Εογ.  Γγ.  1110)*  χιβαηός,  σορός 
ξνλίνη 

ξνγβίς'  γαμήσας  (πιοηοβΐ•  197) 

Ζνγέα  (Ραη^ββ.  (τ.  XXXIII)•  ή  Ήρα.  χαϊ  εΙ- 
δος  χώπης 

Ζνγιος'  Ζενς.  χαϊ  6  νκό  ζνγδν  ίππος  (Α.Γ. 
ΝαΙ).  122).   χαϊ  ό  τρίτος  έρέτης 

(ξνγίς  €ί.  ξώγη) 

ζνγχλεΐ'  μνει,  όρμ^.  σχυ^ρωπάζει 

ζνγόδεσμον  (Ο  270)*  ό  ίμάς  τον  ζνγον, 
δν  Ινιοι  ζυγοδέτην 

ζυγομαχεΖν  (ΜβηβηΑ.  ίΓ.  €ΧΧνΐΙ)'  τό  τοις 
οίχείοις  διαφέρεο^αι,  ή  άπληατεύεσθαι 

ή^ξνγοήαεις'  βότρνς 

ξυγός'  τρυτάνη  του  ξυγοϋ,  χαΐ  ό  περιχεί- 
μένος  Ιμάς  τοις  δαχτύλοις  έπϊ  των  σανδα- 
λιών (Αγ.  1^8.  418) 

ζυγονμενον  έξιαονμενον 

ζυγοφορούμενον  έν  ζυγφ  αταθμιζόμενον 

ζυγώθριαον  (Αγ.  Ι(αΙ).  745) *  ζύγωαον.  ή 
χινήαας  διάατηβον  [98] 

ζυγώσω-  δαμάοω,  χλείσω,  χα^έξω,  ΑΙαχυ- 
λος  Είρχχί  αατυριχφ  (Γγ.  110) 

ξύθιον  άλφίτου  πόσις 

ξύΒος'  οίνος  άπό  χρΰΜίς  γινόμενος 

^ξνγητή'  ή  χλείς  {{υρηίηηί) 

ξύμη*  φύραμα 

ξυμίης*  άρτος,  Ά&Ί^νησι  ζνμίτης  άρτος  θν- 
9ως  χαλεΐται 


ζω  άγρια  (Σ  407)*  λύτρα  θάνατον  ^017^ 
άγρεύματα,  χαϊ  οίς  ζωή  άγρεύεται,  6&εν 
χαϊ  {όδοντάγρα  χαϊ)  χρεάγρα  χαϊ  πυράγρα^ 
οίς  λαμβάνεται  πνρ^  οδούς  ^  χρέα 

ξωάγρια  τίνεεν  (2407  €&11ίιη.  Γγ. ΟΕΧΠ)• 
τά  ύπίρ  ζωής  παρεχόμενα  δώρα  παρέχειν 

ξω αρχές*  άρχονν  προς  ξωήν 

ζωάς  (Ρίηά.  Ν.  IX  68)•  ξωης 

ξώγη'  είδος  βοτάνης  (ξυγίς) 
10    ξωγορίτης'  ό  όπδς  τοϋ  [όπο]βαλοάμου 

ζώγρει  (Ζ  46)*  ξώντα  λάμβανε^  άγρευε 

ζωγρεί'  ζώντας  λαμβάνει 

ζωγρεϊταΐ'  ζών  βιάζεται^  λαμβάνεται 

ζωγρήσεταΐ'  ζωογονησεται 

ζωγριαί*  &ηχαι  νεχρών 

ζω  γ  ρ  Ια  ν  ζώντας  (II  Μ800.ΧΙΙ  36  ?)  [Π.  18] 

ζωγρος'  τόπος  Ιν  φ  θηρία  έμβάλλεται 

ζ^γνς  ή  ζωτυς-  θώραξ 

ζωδιωτός'  χιτών 
20    ζ'^ν  τό  μέλιη  έφιστάμενον  χαϊ  τφ  γάλαχτι 
(167),   ό  χαλεΐται  γραϋς,    χαϊ  ή  προς  τό 
ζην  χορηγία  {ξ  96).   ι^  χρόνος  τοϋ  είναι 

[23] 

ζω^άλμιον  ζώύιμον,  βιώαιμον.  ή^ζώπαρ.ν, 
Μλλειν  ποιεΐν  [25] 

ζ  ώρα  (Δ  187)•  9ώραξ,  χιχών  [21] 

ζωμεύματα  (Αγ.  Εςς.  279)*  ύποζώματα^ 
σχοινιά  χατά  μέσην  τήν  νανν  δεσμενόμενα 

ζωμήρυσις  (ΡΙιίΙβιη.  ίΓ.  Ι  ρ.  68)*  ζωμάρυ- 
30        ϋτρις 

ζωμίλη'  άνηθος 

ζώνας  τε  συλλαβάς  πέπλων  (ΑββοΗ. 
8αρρ1.  466)•  άντϊ  τον  αΐς  ζώννυμαι  χαϊ 
τους  πέπλους  συλλαμβάνω 

ζώνη  (5  181  Α  234)*  ό  ύπό  τήν  γαστέρα 
τόπος,  χαϊ  ό  τόπος,  δν  ζωνννμεθ'α.  χαϊ 
του  θώρακος  ή  λεγομένη  ^ωραχοξώνη 

[83.  34] 

ζώννυσθαι  {Α  15)*  χα&οπλίζεσθαι      [36] 
40    ζωνογάστριες'    οΐ  τάς  γαστέρας   ζωννν- 
μενοι 

ζώντιον    (ΑΓίβΙορΙι.  Γγ.  XXXI  ρ.  983)*    τόν 


ΟΟΠ.    81  ζοφονη  αίροντα        84  χαϊ  όχθων        86   οράς  ζυγός        90  ζυγηλεϊ  (οί. 
β  4789.  90)        91  {δεσμός  —  δέτιν        93  ζυγόεις*  βούτυρος  €γτ.  171        ΡοβΙ  93]  91  ζυγό- 

χ 
θοισον        95  παραχ\        96  ζηλ\        99  χιρχτμτατυρι        204  ζυμήεις        ^  ζ.  &,  αγράμματα  — 
δοοις  -^  χρεών        ο   τονειν        7   ζωανηρές,  άνήρ        13  πιάζεται        2ϋ  ζωεύς        22  μέλι 
24  βρώσιμον        29  ζώμα  ^υστρί        31  άϊσζώννυμαι        34  γυναίχιον        37  \ιαι 


681 


ζωογόνος  —  ηβάν 


682 


μύλβανα^  οίον  ξεώντειον^  δηου  τάς  ζίΐάς 
ίχοΛτον 

ζωογόνος*  ζωοτίοιός 

ζωοδότείρα'  ζωήν  Λαρέχονοα        [41.  42] 

ζωοπώλας'  ο  τά  Ιερά  ξωα  κιηράσχων,  χαϊ 
ό  τόηος  ξωοηωλίον 

ζωοτρόφος*  ζωοποιοϋσα 

ξωοφ&όρος'  χάί  σαλαμάνδρα,  χαϊ  άγγέΐον 
νεχροϋ  (&ά  ξωοφόρος) 

ξώπισσαν  τήν  ξηράν  ^ητίνην 

ξωπνρα'  βοτάνη,  νηό  ένίων  χλ^νοκό- 
διον:  ή  άν&ραχίά.  φυσητήρας 

ζωπυρα'  φνστμηρας,  [ξωηχάς]  δΒεν  οΐ  χαλ^ 
χενταϊ  το  κυρ  Ιχφνσωσι 

ζωΛνρε^  (Μβηβηά.  ίτ,  ΥΠ  ρ.  90)*  άναζην 
Λοίει 

ξωπνρήσείς    (Αγ.   Ε^β.    682)*    έχχανσεις 

[51] 

Ζωηνρου  τάλαντα*  Κρατίνος  έν  Πνλαίψ, 
(ίτ.  XII).  Ζώπυρος  ό  Πέρσης^  βαοίλεΐ  χαρι- 
ξόμενος^  μαστιγώσας  εαυτόν,  της  ^ινός  χαϊ 
των  ωτων  άφελόμενος,  είσελ&ών  εΙς  Βα- 
βυλώνα, ηροϋδωχε  τι)»  κόλίν 


ζωρόν  άχρατον  (εί.  Εοαρβάοεί.  148) 

ζωρός*  ενεργής,  ταχύς 

ζωρότερον  (1203)*   άχρατότερον»  ίνίοι  όΑ 

τάχιον,  χαϊάμεινον  ίκωτεφέατερον  νοεϊν 

[57.  58] 
ζώς'  ζώντας 

Ζώστείρα*  *ΑΒηνάς  ίπΐ^ετον  έν  Βοιωτί^ 
Ζωστήρ'   φ  Ιηάνω  του  ^ώραχος  έχρώντο 

{Δ  186).    ξωνη,  ζώμα,  ηερίζωμα,  τό  ά»6 
10        των  μηρών  χαϊ  μέχρι  των  βουβώνων  σν- 

ξευγνύμενον  τφ  &ώραχί,  χαϊ  *Απόλλων  καρά 

*Α^ηναίοις,  χαϊ  τόηος,  Ιν^α  Δητώ  έλύαατο 

η}ν  ξωνην  (ΕυρΙιΟΓίο  ίη  ΕΧΧΧΙΧ).  χαΐ  το 

φΰχος  (ΤίιβορΙΐΓ.  IV  6,  1) 
ξωστρα  (ξ  28)'  τά  ξώματα,   χαϊ  ξώνας.  ή 

χιτώνας  ξωστούς,  ή  χλαίνας  ανδρείους»  τι- 

ν^ς  6έ  τά  ενδύματα 
ή^Ζωτεάτας'  Απόλλων  έν "Άργει,  άηδ  τόκου 
ΐΖωτελιστής'  ^Απόλλων  Ιν  ΕορΙν&φ 
20    ξωτιχός*  οΙός  τε  ζην 

ξωυφίοις*  μιχροΐς  ξώοις,   ή  χνωδάλοις.  ι( 

πτηνοΐς.  ή  σφηξίν  [€7] 

ξωώσας•  ξωοποιήσας 


Η 


^Η*  "ψιλούμενον  χαϊ  Λερισηώμενον  σύνδεύμϋν 
δηλοΙ  ηαραηληρωματιχδν  Ισον  τψ  δη  {Α 
169).  χαϊ  άντϊ  άηορηματιχοϋ  του  ίρα  (Ι 
339).  χαϊ  ^ημα  Ισον  (τφ)  ίφη  (Α  528)• 

η   "Ομηρος   μϊν   έηϊ  προειρημένοις 

λόγοις  επιφέρει  τό  η  δηλοΰν  τό  έφη 

ή'  "φιλούμενον  χαϊ  βαρυνόμενον  δηλοϊ  συν- 
δεσμον  διαζευχτιχόν  {Β  253),  χαϊ  συναητι- 
χόν  {Ισον)  τω  εί  (Γ  215) 

1^  *  δασυνόμενον  χαϊ  βαρυνόμενον  άρθρον  θι/-    ^0 
λνχόν  προταχτιχόν  (Χ  151)*   χαϊ  άντωνυ- 
μίαν   άναφορίχήν'    χαϊ   σύναρ&ρον   τρίτου 
ηροσώηου  άπό  συζυγίας  της  έμή,  ση,  δή- 
λοι 

η'  δασυνόμενον  χαϊ  ηερισηώμενον  άρθρον 
Βηλυχόν  ύηοταχτιχόν  δοτιχής  πτώσεως  ση- 


μαντιχόν  (Α  162)•   ή  χαϊ  άντωνυμίαν  συ- 

ναρΒρον    τρίτου   προσώπου    άντϊ   τοΰ  έ^ 

{Ξ  163) 
»^  {Α2)'ητις 
η'  είπεν.  αληθώς,  όντως,  ή  γένηται.  ή  εφη> 

ήμην 
ήα'  ήμην  χαϊ  έγενόμην  (€8ΐ1ίιη.  Γγ.  ΟΟΟΧΕΙΙ): 

ή  ηλΒον,  ή  ύπηρχον  (βά  ηα) 
ηαρ  (ΟοΓ.  €ί.  198)•  αίμα.  ιρυχή  [9] 

ηβςί  (ΕαΓ.  Ογ.  696  «1.)*  άχμάζει 
ιίβαιόν  (β.€.Β380)*  μικρόν,  οίον  άβαιον, 

(ο'δ)   ούχ   ζστιν  ίπιβηναι  διά  σμιχρότητα, 

ή  ολιγόχρονων,   τό  δέ   αυτό  δηλοΙ  χαϊ  τό 

βαιόν 
ή  β  αν  (8οο1.8)•  [βά  12]  νεάΖειν.  εϋωχεΐσ^αι, 

με&ύσχεσ&αι 


€00.  43  ζω  ο  π  ύλ  α  ς  —  ζωόπωλις  ^  {φόρος  46  ^ητήνην  47  χαινοποδίων  --- 
φυσιτηρα   (βά    ζω  πύρα)         48    ζωπύρας,    φυβιτήρας  —  έχφύσουαι  49    \υρεΐ  —  ποιεί 

52  ζωπνρον  —  πύλαια  —  Ζωόπυρος  66  έπιστρε\  (63.  64  ΤεΓεσττ;^)  65  οίοστερειν 
66  χνωδάλοια  Η  1  Ισον  τό  δή  —  άπορρ\  8  ίμή  ση  4  του  ην  6  η  γένηται  ή  έφήη- 
μεν        7  ηλΒεν  ή  ύπηρχεν         (8   οΓ.  ίαρ  εΐαρ  Ιαρ)         11  τό  βέβαιον 

ΗΕ8.  41  ^©οι;  (Ε  515)•  ζώντα  43  ζω  ο  ντβί  (Ζ  138)•  ζώντες  ^Ι  ζωπυρροΰν 
έξάπτειν  ποιεΐ  (Μοεν,)  57  ζώσατο'  τήν  ζώνη  ν  (λ  181  σ  66)  περϊ  τήν  όσφύν  εσφι^έβ. 
χατά  γάρ  τους  Όμηρου  χρόνους  ουδέποτε  γυμνοϊ  ηγωνίζοντο,  αλλ*  άπό  της  ιε'  ΌλυμπιΑοος 
58  ή^ζωστάς-  ζώνας  (ζώντας  €γτ.)  67  ζωροπόται  (Οτ^ζ,  Νβζ.  Ατο.  VI  77  ρ.  206)•  μβ- 
Βυσταί.  άχρατοπόται        Η  9  ^4 ατο  (ί7  89)*  έχά^ετο        Αά  12  άχμάζειν  (ΜοβΓ.) 


683 


ηβάύχον%€ς  —  ^ϊ^μην 


684 


ί^βάσχοντες'    έχ    δευτέρου  νεάζοντες,    ή 

αυξάνοντες 
ήβη'  νεότης,  άχμη• 

χαΐ  δ'  Ιχει  -ήβης  άν^ος  (Ν  484) 

χαϊ  ή  »εός' 

μετά  δέ  σφιοη  ηότνια  "Ηβη  {Δ  2) 

Ιβτι  δέ  Δώς  χαΐ  *Ήρας  Βυγάτηρ^  γυνή  Ώρα- 

ιΐίΧέους,  χαΐ  άχολασία.  χαϊ  άμπελος  (Τΐιβοατ. 

V  109) 
ήβήβας'  τριχωσας  10 

ήβητ-ής*  άχμάζων,  νεανίας,  τ^λιξ 
ιΙΙβϋλεΐν  άργεΐν 

ίι^βητήρια'  έΰτιατήρκι.  χαταλύαεις 
ή  β  όλον  τίμαρ•  χαΒό  άΛα(ν)τωσίν  εΙς  ταύ- 

τόν,  ή  ενχαιρον.  Ιερόν  [20] 

ή  βρέτας'  ανδρός  άγαλμα^  ξόανον    [22.  28] 
'ήγάζοντο'  έ&αύμαζον 
ήγα&έοισί'  τοις  πάνυ  9τίοις 
'ήγά&Βον  (Ζ  132)*    άγαν  Βεΐον.    εδδαψον^ 

μαχάριον  20 

τΙΙγαλέον*  χολοβόν,  χατβαγός,  χοϊλαν,  εΰ^λα^ 

στον 
ήγάλλοντο  (ΗβΓοά.  Ι  143) '  έγαυρίον 
'ήγάμαν  (Χβη;  8)ηηρ.  ΥΠΙ  8)*  άχεδεξάμην 
ηγάνεα  (Ιοικβ)*  ηέμματα  τά  από  τηγάνου 
"ήγανές'  χαΒαρόν.  νέον  (ν.  διη — ) 
'ήγάν(ε)ος'  νεανίσχος  [38 — 89] 

^ΙγάσΒη*  έΒαύμασεν,  [βά  40]  δυσηρέστησεν 
ή  γ  άστο•  ένεμέσησεν^   έφΒόνησεν^  ωργίσθη. 

ί^αύμασεν,  ένετράπη  30 

'ήγ(γ)υάτο'  ό  λαμβάνων  [48.  44] 

ήγεί•  άρχεις 

ί^γβιρεν  άνέδείξεν,  άνέατηΰεν 
ήγεϊσ&αΐ'  δοχιμάζειν,  δοχεΐν  [48.  49] 

ήγεμάχος*  πολέμαρχος 
ήγέ  μιν  ήγαγεν  αυτόν 
ήγεμονεύεσΒαι  (ΤΙιαο.  III  61)*  άρχεσ^αι 
^Ηγεμόνη•  '^ρτβμι;  (08ΐΙίιη.Οίβη.227  Νίΰβηύ. 


ίτ,  38).   χαΐ  ^Αφροδίτη,   χαΐ  ναϋς  τις  οΰτω 
χαλεΐταν 

ήγεμονιχόν  ό  νους 

ήγεμών  άρχων,  οδηγός  [56—60] 

ήγεσίης'  οδηγίας 

ήγεσΒ*  άεΐ'  έφέρεαΟ"*  αεί 

ήγετο•  ηρχεν,  ηρξατο 

τίγ'ήλασαν•  συνηγαγον 

ιίγηλάζει  (ρ  217)*  άγεται,  έλαύνει,  επιμε- 
λείται. Βεραπεύει,  άγ{χ]ει 

ήγηλάζειν  άγειν,  έλαύνειν 

ήγησατο•  "ήρξεν.  οδηγός  έγένετο 

ιίγητηρία'  παλά^  σύχων  έν  γάρ  τη  έορτη 
Πλυντηρίων  φέρουσι  παλά&ην  συγχειμένην 
έξ  Ισχάδων  δια  το  τους  αύτόχΒονας  ήμερον 
χαρπόν  φαγεΐν  πρώτον  των  σύκων  παρά 

το    ήγήσασ^αι    οϋν    της   τροφής 

ίζέχληται   ήγητηρία 

ΐίγητήρ•  ήγεμών,  άριστος 

ηγήτορες•  ηγεμόνες,  βασιλείς,  οδηγοί,  άρ- 
χοντες [71.  72] 

ήγίνεον  (£493)-  ηγον 

ήγχάζοντο•  ίλάμβανον  (ν.  άγχ — ) 

ήγλαϊσμένον  φωτεινόν,  λαμπρόν 

ήγμένος'  τε^ρευμένος.  πει^νιος 

ήγμένους•  αγομένους  [78] 

ήγνόει  ( — οίει)•  ήπεΟ^ει,  ήγανάχτει 

ήγνοίεις•  ήπεί^εις 

ήγνοίησεν  {Β  807)•  ήπεί^αεν,  ι}γνόηαεν. 
ως  (το•) 

*Έχτωρ  ό*  ούτι  Βεάς  ίπος  ηγνοίηαεν 

"^ήγνωσεν  ύδυνη&η 

ήγομεν  ηϋξομεν  (ν.  άνηγμένον) 

ήγόν  ( — ός)•  χατεαγός 

ήγωνίασεν  ΙφοβήΒη 

ήγοντο'  έλαύνοντο 

ή  γ  ό  μην  διήγον,  Σοφοχλής  Θυέστη  δευτέρφ 
(Γγ.  234  βΐ  ΟΤ.  776) 


€00.  (18  άνηβάσχοντεςΐ)  16  ήβη  τη  ς  —  ήληξ  18  Ιστηατήρια  χατάλυσις  21  ήβρή- 
τας  (οί.  Ιοβρέτας)  Ζί^  ή  γ  αν  ε  α  ΡοβΙ  421  ήγετο  ;  οί.  43  51  τ/ ^^^^  τ/ ν  (λ  3241)  ^Ι  ήγε- 
σχίης  όδηγησίας  68  έορτη  παραπλ\  73  ήγύρον,  ηϋχον  76  πει^ηνίης  80  ήπείθης 
81  ούτοι 

ΗΕ8.  20  ήβόωντα  (1446)•  ακμάζοντα  22  ήβωοιμι  (Π  167)•  άχμάζοιμι.  άχμάσεσιν 
28  ήβόωσα  (ε  69)•  ακμάζουσα,  Βάλλουσα  ΖΖ  ή  γάρ'  τι  δέ  (βά  τι  γάρ),  αΰτη  γάρ,  όντως 
γάρ  Ζ^  ή  γάρ  {Β  242)•  έπεϊ  άν  Ζ»  ή  γάρ  χεν  δειλός  (Α  293)•  όντως  (γάρ  αν)  δειλός 
86  ή  γάρ  με  (^366)*  όντως  γάρ  με      87  η  γάρ  όίομαι  (^78)•  ύπολαμβάνω  γάρ     38  ήγάσ- 

(σ)ατο  (Γ  181)•  έξεπλάγη       39  ήγαλλιάσατο   (Ιοβηη.  VIII  66)•   Αθ  40  [^χάρη\ 

48  'ή  γε-  αΰτη  (Ζ  373).  ήτις.  ήγετο  (1.  ήγάγετο  Β  631)      44  ήγειρέΒοντο  (Β  304  βΐ)  *  συν 


λάζει•  διάγπ       78  ήγνιχότες  (1  ΡθΙη  Ι  22)•  χαΒαρίσαντες 


685 


^γόρβνβν  —  ήδύχίζα* 


«80 


•ήγόρενεν  ΙδημτιγόρΗ  [89] 

ήγον'    Λαρα}(ελεν(σ)τιχώς   (Αγ.  Ι,γΒ»  261)• 
αρχε^  ηγεμόνευε,  δίάχρίνε 

•ήγοϋμαί'  ηγεμονεύω,  νομίζω,  ύηολαμβάνω, 
λογίζομαι,  ηροχρίνομαί  192] 

ήγρετο'  'ήγέρ&η 

ήγροιχισάμην  άγροίχως  ίηραξα   [9^ — 97] 

τ} δ*  άχρας•  χαϊ  τάς  έζοχάς 

17  ό'  αν  ι^τίΓΐ  όέ  αρ 

ήδαξήσατο'  έχιτήσατο  10 

ηδάφωταί'  χατωχιοται 

τ}δέ  {Δ  2δ8)•  αντί  τον  καί• 

τ/ό'  (ίλλοίφ  έ/τΐ  ϊργψ  [&ά  102] 

ίόεα  (ΟβΙΙίιη.  ίη  00X0 VII)•  ^όει»,  έΛ^στά- 
μι/ν  [4.  δ] 

'ζδεες*  'ζδεις 

'ήδεί'  τέρπει 

η  δει  χελώνης  χρέα  φαγείν,  ιί  μι}  φα- 
>'βΓν•  [ροβΐ  8]  [9] 

'^δεααν  ήπίσταντο,  έγίνωσχον  20 

-^ήδέσ&η'  Ιηε^ύμησεν 

ηδεταΐ'  ευφραίνεται,  τέρπεται  [18] 

ήδη'    έπΙ    μ^ν    ηαρφχημένον   χρόνου  αόρι- 
στον 

ήδη  γάρ  ποτ'  Ιγώ   χαϊ  άρείούιν  'ήέηερ 
ύμΐν  (Α  260) 
έπϊ  όέ  ένεστώτος' 

ήδη   γάρ   νυν    Ιλπομ*  "Αρηΐ  γε   πημα 
τετΰχ^αι  (Ο  110)  [1*— Π] 

ήδημόνησεν  έξεχάχησεν  30 

ήδημόνως  (ΒοβοΙί)*  αΐδεσίμως  [20] 

ήδέα'  γλυχέα  (ήδία  οί,  127) 

ήδίχησεν  ^βλαιρεν 

ήδιχηχότες'  άδιχήοαντες  [24] 

ήδίονας'  ήδυτέρας 

ήδιατα'  ηδέα 


ήδέως'  ευ^μως,  γλυχέως,  ή  χατα9ύμιθΡ 
(ήδίως  ϋί.  121)  [28.  29] 

ήδομαι  (Αγ.  Ραο.  291)*  τέρπομαι,  έσ^Ιω 

ηδονή•  έπι&υμία 

ήδονταΐ'  τέρπονται 

ηδος'  ηδονή,  χαϊ  δφελος  (Αβ^ΐηβΙαβ,  ^576). 
ηαϊ  εφη  έχεΐνος,  χαϊ  δξος  (€!ι&1οίάβιΐ8β8| 
ΑΚίεί)  [84] 

ήδρααα'  έ^εμελίωβα,  ίστήριξα,  ίπηξα    [86] 

ήδύγεως'  ό  σιχυός  [88] 

ήδυεποϋς'  τοϋ  γλυχερούς  λόγους  ίχοντος 

ήδύχωμος'  εΙδός  τι  φδής 

ήδυλίσαΐ'  συνουσιάσαι 

ήδυλισμός•  αννουσία 

ήδυμον  (δίιηοηίά.)*   ήδύ,  ευώδες,  τερπνόν 

[441 

ήδυντήρες•  οΐ  αλες,  *Ερατοσ9ένης 

ήδύοαμος'  ό  άρωματίτης  χάλαμος 

ήδύ  πήμα'  ό  θάνατος 

ήδυπα^ει•  μιαίνεται  ήδονζ 

ήδυπαΒής'  φιλήδονος,  πά9ει  χαΙρω/ν^  χαΐ 
ήδόμενος  τφ  πά&ει 

ήδυπαϋ'ών  έν  ήδονη  ων 

ήδυπνοίδης'  πόα,  χαϊ  ή  λιβανα>τΙς 

ήδύπνουν  νεογνό  ν  χαϊ  άπαλόν  πρόβαταν 
γαλα&ηνόν,  τό  μήπω  πόας  γευσάμενον^  Πο- 
λέμων (ρ.  148)  φησϊν  ύπό  τοϋ  ΠνΟ^ίον 
χληθήναι 

ήδυπότις  (Ερί^βη.  Γγ.  II  ρ.  539)•  Ιχκωμα 
ποιόν,  χαϊ  τό  χρόμμυον 

ήδύραβδον  χινάμωμον 

ήδύς'  γλυχνς 

ήδύσματα  (Ηίρρο€Γ.  II  ρ.  866,  1)•  άρτύ- 
ματα 

ήδυσμός•  ήδισμός  (ήδνλισμός'ί) 

ή^ήδύτεραΐ'  αΐ  τρυγόνες  [59.  60] 


€00.     94   ήγροχηαάμην,  ήγρ\  (96.  97   ήδήμουν    ήδημόνουνί)         99   ^ντινι 

108   71 0£ ι         14  άρειοσύνν  περ  (121.  127    ΟΓβΙίοβΙ)        33   ^φ'   (Βάήδος^  ή  δ*  δς,  ήδος) 

39  τ^δυχώμος  42  ήδυμων  ΡοβΙ  43]  37  ήδυνέον  (ΑΙΙι.  111  74  Ο)  47  ήδύπημα 
52  η  ό  ^έμων 

ΗΕδ.  89  ήγορόωντο  {ά  1)•  διελέγοντο  92  ήγουν  ήτοι.  ήγουν  νγοδαίμων:  /?*. 
95  ή  δω-  εύψραίν\οααι,  τέρπω  96  ήδαίμων  (Α  Αί)'  αίγιδίων  97  ή  δ*  αϊγών  {Α  41)• 
7/  αίγιδίων,  ηδαιμόνουν  Αά  102  χαϊ  αΰτη  (ήδε)'  Ιφη  δή  (η  δ*)  ^  V  δ^  βίΐ[ίφΐ'  τή  αντον 
ίσχνι  (Μ  256)  5   ήδεε'  ήδει,    ήπίστατο   ^τ/   όέ   αΐ  μαντοσύναι    {β  832)   ή  ματα4(«)^(β4 

ήλεέ)  Ρθ3ΐ  8  της  χελώνης  ολίγα  χρέα  βρω^έντα  στροφούς  ποιεί,  πολλά  όέ  χα^αίρει•  δ^εν 
την  παροιμίαν  λέγεσ^αι  9  ήδ'  επίκουροι  (Β  815)•  χαϊ  βοηθοί  18  ήδ^  τοχέων 
(Γ  140)•  χαϊ  των  γονέων  15  ή  δή  (Α  573)•  άλη&ώς  δη,  χαϊ  (δη)  16  ήδη  θαατρενβ- 
ϋ&αι  (0  512)•  ίπϊ  πολύ  άναβάλλεσ&αι  (ν.  ^αστρεύεσ&αι)  11  ήδη  μο ι  (Ζ 361)•  πρό  τούτου 
μοι  20  ήοησ&α•  ήδεις  (ΜοβΓίβ)  24  ήδικτόν  συνδοχτικόν  28  ή  δόχωσις  (Εΰοΐββ* 
Χ  18)•  ή  στέγη  29  ήδολέσχουν  (Ρβ.  ΓΧΧΥΙ  6)•  έμερίμνων.  έμελέτων  Ζ^  ήδ*  ως•  χατά 
τοϋτο  δέ,  όντως,  ωφέλημα,  ήδυσμα,  άπό  τον  ήδειν  τινϊς  δϊ  ήδονήν.  χαϊ  ό^ος  36  ήδώ 
(Ιο5.  XXXVI  30)•  ήρις,  ήγουν  τό^ον  38  ήδυεπής  (Α  248)•  ήδυλόγος  44  ήδυν^εί'ΐι 
(Ρβ.  ΟΙΙΙ  3α)•  γλυχαν&είη  59  ι?€•  ήΐε  (ΛΓ  371)  {ήττω•  ήσσω]  ή  τις  αυτόν  {Ε  766)  60  ηΙ«ί 
υπήρχες 


Β87 


ηέ  —  ήϋ'μούς 


688 


ι^έ  (θ  507)*  βα^νομένης  μέν  της  ηροτέρας 
άντϊ  τον  ή  αυνδέαμου  δηλοΐ  διαξευχτιχόν* 

η^  διατμηξαι  χοΐλον  δόρυ 
ίξερίοπωμένης  όέ  άηορηματιχός  Ιαται  σύν^ 
δεαμος' 

ιμ  έχων  μβ^ίεις  (6  372) 
ήέα  (Εοιρβάοοί.  314)•  άγα^ά  [63] 

ήΒίδετο'  ώμοι,οντο  {είδετο) 
ι}Βΐδος•  πνίγος  (είδος)  [6β.  β7] 

ήειρεν  ίβάσταξεν 
ήέλδεται*  Ιμείρεται  (η  ίλδ— ) 
/\        ήέλίεσσιν  (ΟβΙΙίιηΙ)•  άντϊ  τον  ή  λέονβίν 

[71.  72] 
+  71  έ  χροσσόν  λοξόν 
ήελίοίο  ηνλας  (β  12)•  τονς  χνχλονς^  δι 
ύν  τάς  χορείας  ηοιεΐ  ό  ηλίος»  οΐ  6έ  άλλη• 
γοριχως  τονς  οφθαλμούς  (Ρ^ΙΙιιβ;.)  [75—77] 
ι/β{€το•  τμίξετο  [79—83] 

{-ήερέ&ησαν  ίχρεμάσ&ησαν)  ^ί,  267 
ηέρ&η'  ήγέρ^  (ίπήρ^η'^).  ωρμησεν        [85] 
'ήερίη{Α^^Ίγ  έω^ινη,  όρ&ρι,νή:  βλάβη  [87] 
•ήύρίον  μέγα,  λεπτόν.  μέλαν  [89—91] 

-ήεροειδέα  {Ψ  744  β  263)•  μέλανα,  -ή  άνα- 

ηεπταμένα,  σχοτεινά 
ήεροείδές  (£770)*  άερώδες.  μέγα.  διά  τον 
αέρος  έχτασιν  των  οφθαλμών  μηδενός  έμ- 
Λοδίζοντος,  ώστε  χαϊ  τά  διεστώτα  έχ  πολ- 
λού όράν,  δηλοΐ  ύέ  χαϊ  τό  ζοφόδες^  χαϊ 
βχοτεινόν,  χαϊ  άερώδες  τ^  χροί^ 
-ήερόεν'  άερώδες.  σχοτεινόν  [95.  96] 

•ήερόπομπα'    χατά    τόν    αέρα    φαινόμενα 
(φερ^)  [98] 

ι}εροφοΐτις  Έριννς  (1571  Γ  87)•  ή  έν 
τω  αέρι  φοιτώοα,   ή  αέρα  ήμφιεαμένη,  ή 


άοράτως  φοιτωοα^  ή  άεροηλάνος.  οΐ  όέ  δτι 

έν  ^δον  έν  σχοτίψ, 
'ή{€)ροφωνων  (Σ 505)*  μεγαλόφωνων,  πλη- 

ρούντων  φωνής  την  αέρα  [201] 

ή^ρτίζων  αϊρων  (Οβίΐίιη.  £γ.  €0X1  ?)      [8] 
^εσαν  έηορενοντο,  ηρχοντο  (268)       [5.  6] 
^'ήέ'ψεα*  οί  δέ  γη  τι  άχάρηα 
*0ζαχα;•  γένος  ατιχτόν  παρά  Πάρ^οις 
ηζάν»η'  έξηράν^η  (▼.  άζ—  έζ-^)  [10] 

10    ηήρ  (ΗίρροΰΓ.)'  ομίχλη 
-^ήήτεΐ'  έπίφΒεγμα 
ή^άδες•  σννηθεις.  τι^ααοί 
'ή&άς•  τι&ασός.   γνώριμος ^   σννη&ης  Γδορίι. 

κι.  372) 
^θατο•  έπεχαίετο.  έμελαίνετο 
•ή^ε  (ΒοβοΙίΙ)*  [μαχάρι]  δφελον 
ή&εα  (Ζ  511)*  τονς  σννη9•εις  τόπονς^  χαϊ 

διατριβάς  (ΟβΙΙίπι.  Οβί.  297)  [18] 

ή^εΐ  (Ζ  518)*  προσφώνησις  νεωτέρον  άδελ- 

20        φον  προς  πρεσβντερον.  οΐ  όέ  αδελφές  ήδι- 

9τε^  φίλτατε  [20] 

[21]  ωραία  (•ά  ν^εος) 
ή^Βίος*    αδελφός,   σνγγενής.   φίλος,   ί]  χαϊ 

πηός.    αδελφός,    "ή  σεπτιχη   προσαγόρενσις 

προς  πρεσβντερον  [28 — 25] 

ή^εος-  ήΒονς  [27.  28] 

τΙ^η μένος  {Ερ\\γο.  ίν.Ι  ρ. 889)*  δινλισμένος 

{«β] 

-ή^ήνιον  (ΗβΙΙιηΙο.)•  η&άνιον.  η&μός 
30    ή^ησεν  έφ&άρη  (▼.  έξ^ει) 
ή'^ιρη  (ΒοβοΗ)•  αΐ  τρίχες 
ή^ή&λίομαΐ'  άχολάατως  διαγηοχα 
ή^μάριον   δινλιστηριον 
ή&μονς'  χαμίνονς  (χοσχίνονς'ί) 


€00.  62  ι^^^'  04  ώμοιονται  70  ηελέεσσιν  —  έλεοϋσιν  89  μεταίωοοι  —  ^ο- 
ροννται  200  έριννς  (1  οί.  έερτο,  ηρτο)  (7  γητια^  χάπια)  19  ι)  &  ει  29  δνλισμέ- 
νος       ΡοίΙ  31  ή^^μένος  β  άίΚο^Γ.        38  ή^ιραι,  τρίχες        35  ή&μάρην  (— ιν  ΒγζΒηϊ.'ί) 

ΗΕ8.    βΖύει  (Κ  286)•  έπορενετο,  ηρχετο  66  ήείδεν   (ι  206)•   ίγίνωσχεν  (247^ 

^ηειχτο  (6  796)•  ώμοίωτο  71  ήέλμε^α  (ί?  662)  •  σννημαε&α  72  -ή^  χωλέων  {Ρ 
755)•  7^  των  χολέων,  είδος  όρνέον,  χαϊ  ΙχΉος  75  ιί^ελίον  αν  γ  η  (Ρ  371)•  ό  φωτιζόμενος 
ύπό  τον  ήλίον  τόπος,  ομοίως  όέ  ίχει  χαϊ  τον  πνρός  (ί  206)  76  τ/ ε  μ  τ)  ν  {Ο  408)•  7ΐ  έαντόν 
77  ηεν  (Ηοιη.)•  7/ν,  νπηρχεν  79  ήεπει  (Α  395)•  οΐ  λόγοι  80  -ήεπή  (Ζ  378)•  η  πον,  η 
που  81  ή  έπιονσα  (Ργου.  XXVII  1)•  ί)  ανριον  ερχόμενη  82  ηέρα'  άορασίαν  (Ε  776). 
ομίχλη  (Ρ  649).  σκοτία  (Υ 446)  83  ήερέ&οντο  (Β  448)•  μετεωρίζοντο,  έχρεμώντο  85  ηέρΐ' 
άορασί^  (Γ  Βδΐ)^  αέρι  87  -ήέριοι  (ι ^52)•  ορθρινοί  89  Ί)ερέ&ονται  (Γ  108)*  μετέωροι 
είσιν,  εις  αέρα  αίρονται,  η  ίρε^ίζονται,  όρμώοιν.  [αθροίζονται  {'ήγέρε^^ονται)'\.  αίωροΰνται.  πλα- 
νώνται  90  ηερέ^οντο  (λ  227)•  ηωρονντο.  χαϊ  τά  δμοια  91  ήέρε&ον  γάρ  (Γ  108)• 
εΙς  αέρα  διαίρονται  95  ήερόεντα  (θ  13  αϊ.)•  σχοτεινόν.  άερώδη  96  ήερόποιταν  έπΐ" 
τιμώσαν  98  ηεροπότης'  αίμοπότης  (είαροπότης)  201  ήερτο  (ο459)•  ίκρέματο  8  -^-ήέρ- 
χαταΐ'  ώμοίωται  (ήειχται)  δ  τίέ  τεν  (λ252)•  η  τίνος  6  ήέ  τω  (ΝΖ2Ί)•  17  ιίπ  10  ηην 
{Α  807);  τίν,  ήμην ^  18  ή&εα  διφών  (Π  747)•  δστρεα  ζητών  * 20  τ/θειε  (Κ  37)•  ώ  »εΐε, 
ώ  0ανμάσιε  21  η&είη  (Ψ'94)  23  -ήέ-ιχης  φιλοσοωίας'  διοο^ωτιχης  η&ών  24  77'Θί- 
χον  χατηχητιχόν  (245)  25  ^  &έμις  (Β  73)*  ώς  οεί,  ώ^  διχαιον^  ώς  πρέπει,  ως  χρή 
Ζ1  ή^έσει  {Α  365)•  άη^ει.  αγνοεί,  παρορ^,  28  τ}  ^τ^ν  άλτ^ως  δη.  άΧΚ  δμως.  πλην.  άλλ* 
οΰν       80  ή^ηνμέν  (Ο  288)*  δπον  αντη 


688 


^&ολίγος  —  ηΧαίν•ί 


β90 


■ή&ολόγος*  ^ίατριστής 

-ή&ΟΛΟίΒΪ'  λόγους  αρμόζοντας  ί}  ή&η  ποαϊ 

η&ΟΛΟΐΐα'  ηρός  η^ος  μιμήσασ^'αι 

η&ος'  γνώριμος  τρόπος,  αναστροφή 

η&ροιζΐν'   σννηγεν 

ή  '&ρνβη'  (σννέαγεν) 

ή&νρον*  Ιπαιξον 

Ίβ^υσσ^ν  ίρρίχιξίν,  ξννσσεν 

•ή  ^ωήν   ή  ξημίαν  [45] 

ήϊα'  βρώματα• 

9ώων  ΛορδαλΙων  τΒ  Χνχων  τ*  ήϊα  ηέ- 
Χονται  (Ν  103) 

χαΐ  άχυρα 

ήΐων  9ημόνα  τινάξω  (β  368) 

καϊ  Ιφόδια  (β  266) χαΐ  έπορευόμψ^' 

•ήΐα  πολλά  9ιούς  γουνούμ^νος  (δ  433) 

[47.  4»] 
ή  ΐ  δη  μεν  ('^δεμεν)*  τ/^ιατάμΦα,  χιδειμη 
ήΐ&εοί  (£693?)*  αφΒοροι,  παίδες  άγαμοι 
ηί&εος'  ό  άχμόξων  νεανίας,  αγένειος  [«4  51] 

παρθένος  (Εαροΐ.  Γγ.  ϋΐ,.  ρ.  661)    [52.  58] 
•^ηιχανός'  ό  άλεχτρυών 
ήϊχτο'  έφίετο  [ρΦ*^  ^] 

ΐι^Ιλλοντο'  έστράβίξφν.  ήλλοντο    [57.  58] 
ηϊον  (χ  146 ?)*  Ιπορευόμιγν:  χαΐ  παρειάν,  ί( 

γνά&ον  (Λά  ήΐόν') 
ήϊόεντί'  ηΐόνας  ίχοντι  {Ε  36).  ή  ΙοεώεΖ.  ή 

χαλάς  "^ίχων  φωνάς  [61] 

ήιόνες'  άχταί  (Ρ  265),  αΙγιαλοί.  οφθαλμών 

τα  ύποχάτω,  διά  τό  (δι*  αυτών)  φέρεσΒαι 

τά  δάχρυα ,   ως  χαϊ  χατά  των  της  ^αλάσ- 

οης  αιγιαλών  τά  χύματα  (2ό9) 
ηιονήσαΐ'  χαταντλησαι  ( — ησε) 
ήϊος'  πορεύσιμος.  παιανιστής 
τ^ιόσιν  άρματεύσας  (Ευη  Ογ.  989)*  τφ 


ύρματι  αύρας,   ίν  το^  αίγιαλοίς  ίλαύνω^ 

[65-69] 
•ήΐσεν  ιβσεν  [71] 

^ίστ(ωτ)ο•  ξφ&ιτο  [•4  72] 

^|ιστωσας  (8ορ>ι.  Αί.  515) *  άφανη  έποίησας 
ήισχννεν  ίπαροίνησεν.  έλυμ•ήνατο,  ίπαρφ- 

νει  [75.  76] 

'ήϊώμε^α*  πεπληρώμε&α,  έπισεσιτίσμε^ 
ή  ιών  άχτή,  -φάμμος.  δχ&η  [79] 

10    ήχα  (Γ155) *  πράως,  ήσνχως,  προηχα,  Ιχημ^ψα 

(ήχα) 
ή^ήχάδα•  ήνδρωμένην  γυναιχα 
-^ι/χαΐον  ασθενές  [88] 

ή^ηχαΐος*  άριστερίας.  Ισχυρός 
ήχαλέον  γελόωσα  (ΟιΙΗιη. ?) *  πράως,  οΰχ 

έσχυ^ρωπαχνια 
τίχαχεν  (Π  822  ιτ427)•  ίβλαψεν.  έλύπησεν 

[87] 
ήχέα'  οξέα 
20    ήχΒΐ'  έρχεται:  η  τξλξ^εν  ι}  ήχεΐ  (δβρρίι.  2,  8) 

"ήχές'  όζύ:  ή  ηλ^ες  (ηχες) 
ηχεσάμην  έ^εράπευσα  [98.  94] 

τιίχή  (ΑΓ€ΐιί1.  Γγ.  42)  *  άχωχή,  έπώορατίς,  άχμή 
ηχιστα'  ουδαμώς,  ούδ*  δλως.  ελάχιστα 
η  χ  ιστό  ς  (7531)*  ελάχιστος,  ίλάσσων.  βρα- 
δύτατος 
•ήχοντα'  παραγενόμενον,  έλ&όντα 
ηχριβωμένος'  έμπειρος 
30    τίχρίβωτο'  άχριβώς  '^δει 

ηχρωτηριασμένον    τών    άχρων   άφχ^ρη- 

μένον 
ή  χϋων  έν  τ^  φάτνρ  [ζά  802] 

{ή  λ  α  [δβίβιΐΰΐιβ]  *  άχρόδρυα)  €ί.  ϊηλα     [8.  4] 
•ήλαίνει  (€ί.  €8ΐ1.  Οί&η.  251)*  μωραΐνει 


€00.  41  "ή.  έθρύβει,  συνηγεν  48  τ^^υξεν,  έρύπιζεν  46  λυχωτηιαπελων  —  ^ιμω- 
νατινάξι  —  νοούμενος  (55  8ΐ>  άίσσω)  59  ΰΙ.  262  (ίΟ  Ιοειδή  (ζά  ή  ίόεντι)  (64  ^^ΙΌ;) 
69  ήισίην  ταΐς  74  ηΐσχυνεν  —  έπαρήνει  78  δχ&α  81  \ομένην  85.  86  =  86.  85 
95  χογχή,  έηίδοματίς 


ΗΕ8 

Ιπορεύετο 
{Δ  474) 


.    45  τ/θων  χατηχησεων  (224)      47  ήιδεΖ  (ι  206)*  ^δει  (166)      48  ^ϊβν  (Α  47)• 
Αά  51  πατρός  αδελφός  χαϊ  μητρός  (ό  Θείος)  φίλος  {ηΘεΐος).  νέος,  άπειρος,  άγαμος 


75  ήΐχ&ητην  (Ω  97)•   έφάνηβαν. 
,    Θόμην  ηχούσα  (χ}σ&•^)      88  ηχαιεν 

,  ,^^  , .,  .,,^^^....,  ., ^^..  ν-  — /      8^  ί  >(^ν  (Η  125)•  δντως  αν      90  ήχεν 

άφηχεν  (Δ  498),  Ιβαλευ,  έπεμψεν  (Ο  575),  Ιπαφηχεν  (Κ274)  98  -ήχέσσατο  (Ε  402.  901)• 
Ιάσατο,  έ^εραχενηο  (^4  τ/κέατας*  άχεντρίστονς  (Ζ  275).  αδάμαστους  (Ζ  94)  Αά  302  ιτα- 
ροψία,  προς 'ξονςμήτ^  αΟτούς  χρωμένους,  μήτε  έτερους  έώντας  8  ή  λα  ιέ  (/9  243)*  μάτοΛΜ 
4  ηλαίτερον  τό  έν  -ήχίψ  τεξ^ερμασμένον 

44 


691 


ήλαιιάΐη  —  ι^λίζοντο 


692 


τ^λαχάτη*  τό  δεχτιχάν  των  έρί(ον  έργαλ€Ϊον' 
ήλαχάτη  τετάνυστο  Ιοδνεφ^ς  ύ 

(ό  135) 

χαϊ  άτραχτος' 

ηλάκατα  στρωφώσα  (ρ  97) 

χαϊ  τό  βέλος,  Ιν  αυν^έτω* 
χρυσηλάχατος  χελαδείνή  {Υ  70) 

δίά  όέ  του  β  ήλίχάτη 
ήλαχατήνες  (ΜβηαικΙ.  Γγ.  V   ρ.  154)*   ^α- 

λασσίων  Ιχ&ύων  οΐ  ττητώδας 
ή  λ  αχάτη  (ΑββοΙι.  (τ,  7)*  δόναξ.   ομοίως  χαϊ 

ηολνηλάχατα  τά  των  ποταμών  χείλη* 

ένιοι  όέ  κοινώς  τά  γόνατα  έχοντα,  ός  ατά" 

χνν,  ώς  χάλαμον  (ΤΗβορΙΐΓ.  II  2,  1) 
Ήλαχάτηα'    άγων    ίν    ΑαχεδαΙμονί    άπό 

Ήλαχάτου,    δς    ην   Ιρώμενος  Ηρακλέους, 

ως  φησι  Σωαίβιος 
ι}  Δαχεδαιμονίων*   η  Μεσσηνία  τ§  Αα- 

χεδαιμονίςί  ηροαετί^  [11] 

^I^λαλxεν'  ημννεν,  έβοή^σεν  [18] 

ι} λάσα  ν  (^ί€)-  Ιαχα^αν  [«ά  14]  [15] 

-ήλασχάζει,    (ι  457)*    ίχχλίνει,.    χρύπτεται. 

πλανάται,  περϊ  τον  αυτόν  είλονμενος  τόπον 
ηλάσχειν   χρνπτειν,  άποδιδράσχειν,  πλα• 

νάσ%αι 
'ήλάσχουσί{Β  140)*  περϊ  τόν  αυτόν  είλοϋν^ 

ται  τόπον,  έν  χνχλω  πλανώμενοι  (Εηρβ- 

<1θ€ΐ.  20  8ζ.) 
ήλάσχωσί'  πλανώνται 
ηλάστεΐ'  έχαλέπαίνεν 
ήλάστεον  (Ο  21)*  ίχαλέπαινον,  ίδείνοπά- 

9ουν 
{ήλάστρουν  (ΕαΓ.  Ι.  Τ.  934.  971*)   περιε- 

φέροντα 
ήλατο'  [βά  23]  ζδραμεν,  έπηδησεν  (ΕυΓ.  Ιο. 

1402) 
"ήλαννε'  τόν  στρατό  ν  ηγεν 
ήλαύνομεν  έκαχολογονμεν 
ήλγησεν  [ροβΐ  26] 
ήλδανεν  [αά  27]  ηύξανεν  (ηοη  ο  69)    [28] 


ήλεγξεν  -^σχυνεν 

ΐλεέ'  ,φρέναςήλεέ  (Ο  128)<  μωρέ,  μα- 
ταωποιέ  [81.  82] 

τ^λβχάτι/'  έργαλεΐον  γνναιχών 

ήλεχτρον  (8ορΙι.  ΑηΙ.  1038)*  άλλότνπον 
χρνσίον 

ήλεχτρος'    μέταλλον    χρνσίζον,     Φασϊ    όέ 
αυτό  άπό  τον  έν  τη  Κελτιχη   χώρ^  'Ηρι- 
δανον  τοντο  χομίζεσ^Όΐ,   τώ(ν)  αίγείρω(ν) 
10        τά  δάκρυα  των  Ήλιάδων  (σταζουσών) 

'ήλέχτωρ  (Τ  398)*  ό  ήλιος  έπι^ετιχώς,  ήτοι 
ό  λαμπρός,  παρά  τήν  τοϋ  ήλεκτρου  ούσίαν, 
περϊ  οΰ  φησιν  χρυσού  τ*  -ήλεκτρου 
τε  (δ  73).  ι^  οΓον  αλέκτωρ,  άλεκτρος,  αμέ- 
τοχος της  κοίτης 

ίΐλέλιζον  Ιτίνασσον 

ήλέματος'  μάταιος  [39.  40] 

ή^ήλενομένφ'  όδυνομένφ 

ήλεής'  άφρων,  ήλί^ος  (770) 
20    ήλεός  (€8ΐΙίηι.  ίΓ.  €Ι.ΧΧ1ΙΙ)*    ό  μωροποως, 
μάταως,  άφρων,  ήλί^ος 

ήλενατο'  [βά  44]  άπέφυγεν,  έφυλάξατο. 
νχεχώρηαεν 

ήλεώτερος'  6  μάταιος  [46 — 47Ι>] 

ήλιάδες•  αΐ  χατάχρυσοί  χλΐναι 

ήλιαίης'  θέρμης,  αυγής 

ήλιαία  (Αγ.  Ες^.  847)*  τό  διχαστηριον. 
διαφέρει  όέ  εκκλησία  χαϊ  βουλή  χαϊ  ήλιαία 

ήλιασα  ι*  έν  τφ  ήλίφ  άπλώσαι,  ή  ^ερμαί- 
30        νεσ^αι  έν  ήλίφ 

ήλίβατον  {ι2ϋίγ  ν^ηλήν,  άβατον,  ής  έστιν 
άλιτεϊν  βαίνοντα,  δυσηρόσβατον,  άλλοι  δι 
ην  ήλιος  πρώτην  βάλλει,  οΐ  όέ  Τ))ι;  άλϊ 
βεβηκνΐαν.  Σιησίχορος  (ίτ,  83)  όέ  Τάρ- 
ταρον  ήλίβατον  τόν  βαθνν  λέγει,  ενιοι 
ήλίφατον  άποδιδόασιν,  ήλίφ  φαινόμενον 

ήλίβατος  (Ο  619)•  υψηλή 

ήλιβάτοισιν  (ΑββεΙι.  δαρρί.  351)*  νψηλοΐς 

ή  λιγνύς'  ό  καπνός 
40    ήλίζοντο•  ήΐ^ροίζοντο 


€00.  306  ίοδνεφέεσι  —  στροφώσα  9  ή  λακ  ατ  ο  ία  —  λακεδαιμονία  ποιηλαν.άτου  ώς 
ην  ερωμένος  ήοωμενος  *Η.  \9  ήλακεδ\  μεσινία  Μ  ήλάλησα  16  ,λονμενος  20  7/λο- 
σται  23  η\ατο  σκιρτών  έηήδα  άγαλλόμενος  €^τ.  171  30  ήλεέ,  [τυ  ίκ]  36  τ/λ^- 
χτρων  —  ούσίαν  ή  ή  ήλέκτωρ  —  χρήσιν  της  ήλεκτρου  τε  ούαίαν,  ή  ό  αλέκτωρ  37  ήλή^ 
λιζον  42  ήλί&εος         48   καιναϊ  52   άλή  βεβ\    ήλιφαινόμον  (54  ν.  πέτραι  ήλ,) 


55  ήλίγνυς 


φαραακός   (Οοιη.   793,  27)         Αά  44  έξέχλινεν  (^184)         46  ήλη&μφ   (λ  333)•   χηλη&μφ 
41  ηλίλατο  (β  400)*  έπεπήγει,  έμπέπηγεν       47Ι>  ήλ^'ε'  χαρεγένετο 


6Θ3 


^λίηνβν  —  ήμα*9ον 


694 


'^'ηλίηνεν•  ^ατέχλνσ$ν 

ήλιϋ'α   (£  483)*   ά&ρόως^   δαψιλώς,  χύδιίΡ 

ηαρά  το  άλις,  οΐ  δέ  μάχην  (Οιΐΐ.  £Μ•  134), 

Ηχή 
ή  λ  Ι^  10  ν  μάταων  (ΑββοΙι.  Α|^.  366),  άναί- 

σΒητον^  μωρόν^  [»ά  59]  άφρονα 
ήλι»ιότης  (ΡΙβΙ.  Τ1ΐ6•6(.  176  Ε*  ή)  ηαν- 

τελως  άηόγνωσις 
(ηλιΒίωμαί  €ί.  ήθλΧομαι,) 
ηλιχα•  Ισα  τφ  χρόνφ 
■ηλιχβς'  όρχας  (▼.  γΐτονα^)  [68] 

ήλίχην  μεγάλην.  τηλιχαύτην  [βδ] 

ήλίχον  χοταηόν.  μέγα,  όποιον 
ηλίνδησκ'  χατεη{άλ)αισεν 
Ί}λίνδημένη*  γεγνμνασμένη 
ήλι,ξ'  ηλιχιώτης 

ήλίόχανστος'  χεχανμένος  έν  τφ  "ήλίφ  {71] 
"Η λ  10  ς '  ό  θεός.  χαϊ  τύ  άστρον,  χαΧ  ι)  αύρή, 

χαϊ  τόπος  ^  έξ  ού  χαϊ  ό  ηλίος  άρα'ίέλλΒΐ, 

διά   δ^   τό    μέτρον    τρισυλΧάβως    (θ  271) 

ενίοτε '    τό   γάρ    πλείστον    τβτρασνλλάβως 

Ήέλίος  [78] 

ι^λίσχοντο'  Ιλαμβάνοντο  (Χβη.  ΚΠ  V  4,  4). 

εύρίσχοντο 
ήλίτεν  (0&11.  Βιβή.  255)•  [•ά  75]  ήδίχησίν^ 

ήσέβησεν 
Ί}λίτηχας'  ήμάρτηχας 
ήλιτόμηνα*  -ηλαττωμένα  τοις  μησίν 
ήλιτόμηνις'  ό  μάτην  Ιγχαλών 
-ήλιτόμηνον  (Γ  118)•  ηρόωρον,  ωμόν,  ούχ 

έν  τφ   δέοντι  μηνϊ  τεχ9•έντα'   λιπόμενον^ 

τδν  άλιτόντα ,   χαϊ  διημαρτηχότα  των  μη- 

νών  ίν  τη  χνησει 
ήλχάζοντο'  ημύνοντο  (484) 
ηλχησεν   ηλχοποίησεν.  ηλχ(ύσεν.  χαϊ  ωδυ- 

νησε  την  -ψυχήν  ή  μετά  βίας  χαϊ  ύβρεως 

είλχνσε^  χαϊ  έβιάσατο  (λ  579) 
ηλλαξεν  άλλον  ίξ  άλλον  έποίησεν        [88] 
ηλόα'  ίτυΛτε,  δράγματα  Ιτριβεν 
τ\λοΐ'  περόναι.  επίβουλοι  (βά  φηλοί) 
ή^-ήλον  χαταχεχανμένον.  λάγνον 
ι}λοΐ'  χαρφία  σιδηρά 


"ήλος'  τόπος  οντω  χαλονρανος^  έν  φ  ούδ^ 
φύεται,  χαϊ  τόν  μαινόμενον  (•ά  ηλός)  χαϊ 
ίπίβονλον  (385).  χαϊ  σύμπτωμα  Ιν  ύώμΛΧί 
γενόμενον  (Νίΰ.  Τ1ι.  272) 

ήλν,.,'  έφοίτα 

ήλύγη  (Αγ.  ΑοΙι.  684)•  σχιά,  χαϊ  έχηλυ- 
γισμος  έπιαχιασμός^  σχότος 

"ήλυγισμένος•  χεχρνμμένος,  Ιπεσχιααμένος. 
•ήλύγη  γάρ  ή  σχιά  χαϊ  τδ  σχότος 
10    ηλνγ{ί)ων  ορέων  έν  σχότφ  χατεχομένων 

-Υτίλνχϋσαΐ'  σπαράξαι.  φράξαι  [94] 

ηλυξεν  {Α  476)•  έξέφυγεν.  έξέχλινεν     [96] 

ηλύσΒψ  ίπεσεν  (7*393,  οοΐ.  514,  12) 

'ήλνσίη'  οδός 

ήλύσιον  μαχάρων  νήσος  {δ  563).  είριΐίται 
όέ  έν  Ισφ  τφ  ου  λύσιον  οπού  ού  όία- 
λύονται  άπό  των  σωμάτων  αΐ  'ψνχαί•  χαί 
οΐ  μέν  φασι  περϊ  ΑΙγυπταν  είναι  ^  οΐ  δέ 
περϊ  Αέσβον.  "Αλλοι  χεχεραννωμένον  χω^ 
20  ρίον  ή  πεδίον  τά  όέ  τοιαϋτά  είσιν  άβαΐϊΛ^ 
χαλείται,  δί  χαϊ  ένηλνσια•  Πολέμων  όί 
Αθηναίους  φησϊ  -|-χαΙ  άλλοι  τιν^ς  (χαλβίν) 
τό  χατασχηφ^^ν  χωρίον  ή  ιερόν.  ΕαΧ  «α- 
ράδεισος 

ήλυσις  (Ευη  Ηβο.  66)•  ίλενσις,  ηορ%Ια. 
σύνοδος 

ηλφεν  εύρε  τιμήν 

ήλω-  [αά  403]  έφωράΘη^  έχλάπη 

ήλωχεν  ήττηται 
90    ήλωσαν  ένιχήθησαν.  έλήφ&ησαν 

ήμα'  άχόντισμα 

Ήμα&ία'  Μαχεδονία 

ήμα&όεις*  αμμώδης 

ήμαΒ09ντος  {Β  77)•  τον  ιραμμώδη^  ήτ^Λ 
πολλήν  άμα^ον  ίχοντα*  έξ  ού  ό  πολύάμ^ 
μος  δηλοΰται,  ή  παρ*  άν  ^έει  Ήμαθόεις 
ποταμός,  ή  μεσημβρινού,  ή  άπό  'Ημάθσυ 
ήρωος 

ήμάθυνε  (Ι.]Τ€ορΙι. 79) *  διέφθειρε,  χατέσχα» 

40       ^«»  [1*1 

ήμαιθον  (ΡΗοβηίο.  Οοΐ.  (τ.  Ι  31)•  ήμιωβό- 

λιον.  διώβολον  παρά  Κυζιχηνοΐς  [16] 


[ΜΙ] 

ίΐ•1 


ΟΟϋ.  (57  ήλίηνεν  χατέχαυσενί)  58  άλύς  —  μετά  τήν  60  ήλιθιώτι^ς  (οί, 
είλ — )  75  ηίΑτ^τεν  (332)  76  ήλιτήσας,  άμαρτήσας  77  έλαττόμενα  85  περωναι 
(ν.  έπίβολαι)      404  ή  λ  αχ  εν      11  {οτ;^      12  άμα^ίαν  —  ή  παρορέει  ή  μα^όη^  ποτέ  ή     1^  ημα- 

ε 
9ον,  ήμιωβελίον  —  π  χνζιχήναι 


ρον  (Φ79)  ηΧφον       /^ά  3  ελήφθη  (Μοβηβ),  έχρατή^  (χ  230)        5  ήλώμην  (δ  91)•  έιτλβ- 
νώμην     β  Έλωνη  (βγ^Β')  •  ηολις  έν  θεσσαλίφ      10  Έμαθίη'  τό  αυτό  (5  226)      14  ήμαι. 

(Σ  ίΟί)'  χά^ΰΜ  1β.^Τ     μλΑΙλ  (Π  1971•  λντω€  λίαν 


(Σ  104)•  χά^//Μ       2β^   βΛάλα  {Η  197)•  όντως  λίαν 


44 


«95 


'ημάΧαψβ  —  ήμ$Λανά**ον 


6θβ 


ι}/κάλα^£*  ....  χρι;ι^α<,  άφανΙβΛΐ,  Σοφό- 

ιύί'ής  'Ο^υσσεΐ  μαινομέρφ  ((γ.  423) 
τίμάλόννίν  ι}φιίι»ΜΐΓ«ν 
•^ήμάλιζεν  -ήωρΒί.  ίχνιγεν 
•ή μα  λ  10  ν  μέγα  (▼.  ίμάλιον) 
τίμα  ρ  (Ηοη.)*  ήμερα  [|2.  18] 

ήμαρτεν  άηέτυχίν,  ηγνόησεν  [15] 

^ήμάρταξΐν  έστίρησ€ν,  "ήμάτου 
^μασ&ν*  άχοντίβμαβιν  (7891).  ήμέραις 
ή  ματ  α*  δααέως  μ^  βλήματα,  ^Ιμματα^  άχόν- 

τια'  ^ίλως  δέ  ημέρας,  ήμέραι  [Χ9] 

'ήματίκΐ  (β  104)•  ό**  ολι^ί  ^μ^ρβ^ 
ιΐμ<ίτιοι*  ήμερίνοί,  αύΒημ€ρινοι       [<2.  <Ι] 
ι}μανρώ9η•  ήμβλύν&η,  ήφανία^ 
ήμβλαχεν  (Ι)>3Τ€.  ρ.  214)*  -ήγνόηαεν  [βά  Μ] 
ι}μ/9Λι;νβν*  ^τνφλοσα»  [17—40] 

^/κβ^αιτολ*  έπιχώριοι,  ομόφωνοι,  ένΜδιοι 
ημεδαπής  γής'  ημετέρας  γής 
ήμεδαΛοΙο'  ημετέρου 
ήμεδακόν    τό    άντιχείμενον    τφ    άΧλο^ 

δαπφ,    τό  έηιχώριον.    δηλοΐ  όΑ   χαϊ   τό 

ήμέτερον  [45] 

ήμεΙφ»η'  ήλλάχ^η  (534),  ήλλάγη 
ήμειψα-  ήλλαξα  (539)  [4β--Μ] 

ήμεχτεΐ'  δυαφορεί 

ή  μεν  είμεν  ύπάρχειν  (ΤΙιαο.  V  77 — 79) 
ή  μένη  (8ίιηοηί(Ι.  Αιηοΐ|;.  7,  5)'  έν  χάπ(ρ)οις 

χα9•ημένη,  -^  βαστάζουσα  [54] 

ήμένη  ηελειάς  [ιά  55] 

ήμϊν  χλέος  ι/όέ  χαϊ  ησ^α'  παροιμία  έπϊ 

των  όμοιων  τ^  περί  αυτών  φήμΌ  [57— βΟ] 
Ήμερα  (Ο&ΙΙίοι.  Οίβη.  236)•  ^Αρτέμιδος  ίπΐ- 

»ετον  [62] 

ι}  αέριο  ν*  άν^ρωηον,  ή  άν^ρώηινον 


ή  με  ρις  (β  60)*  άμπελος '  άπό  τοΰ  ευημερούν 
ήμ&ς.  χαϊ  ή  χνίδη,   τινίς  Λέ   άναδενδράδα 
χαϊ  έλαίαν  (ΑΓΪβ».  ΑοΙι.  997) 
ήμερίσιν  αμπέλοις  [66] 

ήμερόδρυς'  είδος  δρυός  (ΤΙιβορΙΐΓ.  III  9) 
ήμεροδρόμος'  άλληγοριχώς  ό  ήλιος 
ήμΜροΙ'  πραύνει 

ήμερόχαλλες  (0Γ8ΐίιι.  15  ρ.  73)*  των  σπο- 

ρίμων  άν^ος.   ή   στεφάνωμα.   οί  δέ  έρίου 

10        βάμμα  φοινιχοϋν.  οΐ  όέ  άν^ος  προς  μίαν 

•ήμέραν  άχμάξον.  οΐ  όέ  τήν  νάρχισσον  βο- 

» 

τανην 

ήμερόχοιτος  {ΕεΒΐού.Οργ.^06)'  όχλέπτης 

ήμερολόγιον  μέρος  τι  των  περϊ  την  Ί-χν« 

στην 
ή  με  ρ  ο  ν  τό  έλαιον 
•ήμερος  ϋλη•  ή  λεπτάφυλ{λ)ος  δρυς 
ήμερότητος  (ΨΙεϊ.  Οίτ.  111  410  Ό)-   πλαΰ- 

τητος 
20    ή  με  ρου  ν   Κράτης.  τό   τήν  γήν  ίξημεροΰν 

χαϊ  έργάξεσΒαι.    τι&έασι  δέ   χα&όλου  έπϊ 

τοϋ  γεωργεϊν  την  λέξιν 
ήϋβρσεν  έστέρησεν.  άφείλετο,  τό  όέ  αυτό 

χαϊ  ήμάρτιζεν  (426) 
ήμ'ερτόν  έπέραστον  (=ζ  ίμερτόν) 
-^ήμερωλίας'  τους  έν  αύλ-ρ  διαχόνους 
ήμερωρεΐν  ήμεροφυλαχεΐν 
ήμερωσάμενοΐ'  πραΰναντες 
^ήμυνεεν^  ήμαξεν  (380) 
30    (^ν^'  ψνβ^  ένίημι)  €ί.  533 
ήμιάρτιον   (8ορΙΐΓθ  56.   57) ' 

ι}μιχι;χλοΟ£; 
(ήμιδάϊχτος'  ήμιΒανής)  οΓ.  598 
ήμιδανάχιον  νόμισμα  ποιόν  [90] 


[82.  88] 


είδος  άρτου 
[86.  87] 


000.  17  ήμαλάψαι  (26  εί.  ήμεραεν  εϊ  έμάτησεν)  81  άνΒη\  35.  86  =  86.  85 
41  Ιφρονοι  55  πηλειάς  64  χνίδος  64  €ί.  467.  474  βΙ  μορία*  ήμερίς  70  [οχαλές 
74  ήμερίς'  άμπελος  ή  έλαια  χαϊ  πάσα  ήμερος  ΰλη  οΰτω  χαλεΐται  €^γ.  Ογ.  75  ήμερώ- 
τατος,  πραΰτατος       80' |κτ£ΐι^        9&ήμίαρτον 

ΗΕ8.  22  ή  ^ιάν  (Λ^354)•  άλη^ως  δη  2Ζημαρ  ά(να)γχαΐον  (Π  836)•  τΊ)ν  εΙς 
ανάγχην  δουλείας  αγουσαν,  τουτέστιν  άναγχαίαν,  ή  χίνδυνον  25  ήμάρτανεν  (Κ372)- 
άπετύγχανεν  29  ήματα  πάντα^(Θ  539)*  πάντα  χρόνον  (ΟβΠίιη.  Οβί.  190)  82  ήματι 
τ  φ  (Φ  5)•  έχείνη  τη  ήμέρψ,  88  η  μ  ατός  (χ  86)*  ήμέοας  Αά  85  έτύφλωσεν  Ζ1  ήμ- 
βροτον  (Π  336)*  ημαρτον  88  ήμβροτεν  {η  292)•  αΛ£τυ;ι^εν,  ήμαρτεν  89  ή μβ ρότες 
{Β  287)•  απέτυχες  τοϋ  σχοχοϋ  40  ήμέας  (Θ221)•  ημάς  ^  45  ήμείβετο  (Α  292)•  άπεχρί- 
νετο  48  ήμελημένω•  ^α9•ύμω  (Βββίΐ.  II  ρ.  435  Α)  40  ήμειβον  ήλλασσον  50  ημε^α 
(Ο  740)*  χα^ίμε^α  54  η  μεν  αν,,,,  (]ν329)•  ....  Αά  55  παροιμία  Ιπϊ  των  απλούστατων, 
χατά  άντεξέτασιν  τήν  προς  τα  ς  παλευτρίας  πελειάδας  57  η  μέν  μοι  (Α  77)*  όντως  μέν  μοι 
58  ή  μεν  α  ι,  οΐά  τε  φύλλα  μαχεδνής  αίγείροιο  (η  106)*  οΰτως  έφη,  ήτοι  έπεϊ  τά  φύλλα 
τά  αΙγείρου  αλλήλων  -{ έπέστραπτ<ιι,  οΰτω  χαϊ  (αΐ)  *Αλχιν(ό)ου  ^εράπαιναι  προσεΐχον  τοις  εργοις 
πάνυ,  αλλήλων  άπεστραμμέναΐ'  ή  ωσπερ  πυχνά  τά  της  αιγείρου  φύλλα,  οΰτω  χάχεΐναι  Βλιβό- 
μεναι  έχ^έροντο  (ίχα&έζοντο'ί)  59  ή  μεμάασι  {Ε  208)•  προ&υμοϋνται  60  ή  μ  ενόν 
{Α  330)•  χαθήαενον  62  ήμερα  (Ιοϊ),  ΠΙ  1)*  τά  γενέθλια  66  ή  μεριών  {Οτε^.  Ν».  0. 
IV  252  ρ.  217)•  ανθρώπων  9ί  ήμέων  (Γ  101)•  ήμων  88  η  μη  ν  (Ι  57)•  αλλ*  οΰν.  άλλ' 
όμως.  όντως  δή,  ή  έχα^μην  (Ζ  336)  86  ήμείβετο  {Α  292)*  άηεχρίνετο  (τίχ  ]βΐ€ΐ  Βθ€θΙ. 
ημίβετο)       %1  ήμιδαχίς  {Π  294) *  ήιι^,xαυστος       ^  ήμίδαχός*  έπιχωριος.  ημέτερος  (441) 


β»7 


ημ»δβ&  —  ήμπίβχόμβνον 


698 


ήμίδεά*  τά  ονχ  ό}^χληρα 

ήμιδιηλοΐδίον  ίμάτων  ρυ,χρόν  οί  δ^ 
άναβόλαιον  γυναιχεΐον  σύμμετρΰψ  (Αη 
Εοΰΐ.  318),  όπερ  ίνδο^εν  έφόρονν 

ήμιδωδέχατον  τό  ήμίχονν 

ήμίεχτον  τό  τετραχοΐνιχον^  δ  έστιν  ^μισυ 
τοΰ  έχτέως,  δ  γάρ  μέδιμνος  χοινίχων  τβσ- 
σαραχονταοχτω'  όντως  Ιχτον  οχτώ  χοίν^- 
Χ€ς.  χαϊ  τό  ήμιωβόλίον 


ή^ήμίσ.ας*  τδ  ήμίβν  μέρος 
ήμισάλεντος*    (ξ  ήμίοεος    ύεβαλβυμίραν. 

(τάσσεταί  όέ  έπϊ  των  με^υόντων),  σαλεύον" 

ται  γάρ  αΐ  χιντ/σει;  (τούτων) 
ήμισίχλιον  νομισμάτων 
•ή μιαν ,  ή  ήμισυ*  τό  ήμίεχτον  χαϊ  συνημ^ 

μένως  ήμισυ  τό  ήμίεχτον.    ίστι  6έ  χαϊ 

νόμισμα  τι 
ήμισύΒλαστον  -[ ήμισύσταυλον 


ήμιχόλλιον  μέτρον   οίνου,  οί  δέ  ήμίχοί-    10    ήμισυ  τρίτον  {(ν,  167)*  δύο  ήμισυ,  Άρχί' 


τό  ήμιαυ  του 


νιχον  (τ.  χολία) 
ήμίχοΛον  ήμίηλευρον 
ήμίχρανα*  ήμιχεφάλαίον,  σιαγόνος τό ήρααυ 
ήμιχνχλιον  ήμισφαίριον 
ήμίχυπρον  (Ηίρροηβχ)*  ήμιαυ  μεδίμνον 
Ήμιλάμιον  μέρος  Μεσαηίων 
ή  Μιμαλλόνες'  μαινάδες  νύμφαι^  αί  βόχχαί 
ήμιμέγιστον  ήμιμναΐον 
ήμίμιτρον    ύφασμα ^    φ  έχαλύκτετο  (τά 

άχόρρητα) 
ήμΐνα'  χοτύλη  (ν.  Ιν  ήμΐνςί) 
ήμιόγδοον  οΐ  δύο  χοεΐς 
ήμιολία•     ή  δίχροτος  ναϋς• 

χεφαλαίου 
ήμιόλιον  πλοΐον  μιχρόν 
ήμιόλιος'  ή^δριχητής,  χαλειται  δϊ  χαϊ  αρι- 
θμός τις,  χαϊ  λόγος  δ  τό  ήμισυ  έχων  (χαϊ 

άλλον  όλον) 
ήμιόνιον  (ΤΙιβορΙΐΓ.  IX  19) •  πόας  είδος,  χαϊ 

όρνις  Λοιός  [12] 

ήμίοηοι    (ΑηαΰΓ.  Γγ.  XVIII  2)*     οΐ  μή  τέ- 

λεωι  αυλοί '  τί&εται  όέ  χαϊ  Ιηϊ  άλλωι^  μή 

τελείων 
ήμίοπος'  αυλός  δ  ύηοτεταγμένος  τφ  τελείφ, 

μεταφοριχως  (Αββΰΐι.  ίΓ.  86)  όέ  ήμίο^κος 

θίασος 
ήμιπέλεχ(χ)α  (9^883)•  τά  μή  έχατέρω^εν 

εστομωμένα 
ήμιπέλεχ(χ)ον  τριμναΐον  ή  τετραμναΐον 

ή  ηεντάμνουν'  τό  γάρ  δεχάμνουν  ηέλεχυ 

χίΐλεϊται  παρά  ΠαφΙοις  [17] 

ήμίπολον  τό  ήμισυ  του  πόλου        [αά  18] 


λόχος  (— βίονΙ) 
ή^ήμιτιεύς'  ήμισευτής 
"^ήμίτιον  τετράχουν 
ήμίτομος'  Ιχπωμα 
ήμιτύβιον  (Αγ.  ΡΙα».  729)•  λινοΰν  ένδυμα, 

ή  σινδόνιον  δίχροσσον 
ή[^ήμιτύγια•  τά  ήμισυδελφάδη,  Λάχωνες 
ήμιτυμπανιστος'  ήμι^ανης 
ήμιφάριον  ήμισυ  ίματίου 
20    ήμίφατον  ήμισυ  (ήμί»υτον)  [Μ.  34] 

ήμίφλεχτος•  ήμίχαυστος 
ήμιφωσώνιον  (Αγ.  Γγ.  ίηο.  0£ΧΧ)*  σινδό- 

νων  ^άχος 
•^ήαίχα'  ήμιατατήρα 

ήμίχους*   μέτρον  μεδίμνου  (είχοστόν)  τέ- 
ταρτον [19] 
ήμι{ω)βόλιον  τό  ήμισυ  τοΰ  όβολοΰ 
•^ήμίοπον  έξωμίδα 
ήμμένοΐ'  συνημμένοι,  χατέχοντες 
30    ήμοιρηκότες'  μή  μετέχοντες 

ή  μονές  (Ψ*  886)•    άχοντισταί  [αό  44]    όρ- 

χησταΐ 
ήμορίς'  κενή.   έστερημένη.   ΑΙσχύλος  Νιόβχι 

(Γγ.  160) 
ήμόριξεν  άμοιρον  ίποίησεν 
ήμορος'  άμοιρος 

ήμος-  [αά  48]  όπηνίχα,  ότε  [49] 

ήμοσύνη'  βλήσις,  άχόντισις      [ιά  «>0]  [51] 
ήμπισχε*  ηεριέαχε.  περιέβαλεν 
40    ήμπίσχετο   (Αγ.  Τΐιββιη.  165)*    ένεδύσατο. 

έφόρησεν.  περιεβάλλετο 
ήμπισχόμενον  ηεριβαλλόμενον 


€0Β.  90  ήμίδεα  98  τετραγωνιχόν  —  εχτεος  —  χυνίχων  μή  —  Ιχ  των  χοινιχων  — 
ήμιωβέλιον;  (οί,  μυσημίεχτον)  500  ήμιμάλλόνες  1  ήμιόμναιον  2  \ιχτρον  —  δ  8  ή  μίνα 
1^  θράσος  10  ίβεΐυιη  βχ  ήμισίας  (ήμισα  ΤτΓΐββυβ)  20  \εχτος  —  \υομένον  \\>\ά,  τάσ- 
σονται (βίο)  ....  μεθυόντων  ροβΐ  χιν77σ£Α;  Τί  νομίσματα  24  ήμισύτοιτον  30  |αν4- 
στής  35  \φώσιον  —  ράχχος  43  ήμοιρικοί  44  όρχισταί  46  ήμορξεν  (426. 
477)        47  όμορος        50  εμπορία        52  ήμπιέχετο        63  ήμπιέσχετο        54  ήμπε\ 

ΗΕ8.  504  ή  μιν  ανοίγει  (2^329)•  ντις  αυτόν  (ηιαίε)  5  ήμϊν  άπό  (Α  67ν  «ίφ' 
ήμων         6  ημών  ημών.   λέγεται  δέ  χαϊ  ή^  αυτοΐς  12  ήμίονος'  μουομών  (1.  βουρδών)  ή 

μούλα  17  ήμιπέλεχας  (Ψ  883)*  πελέχας  μονοστόμους  Αά  18  ήγουν  του  άνου  ΖΖ  ημί* 
φημί.  ένίημι  34  ήμίφ&η'  ήλλάχθη  (446)  89  ήμι^α'  ήλλαξα  (447)  Αά  44  ^ορες 
(8ά  ^μονες)  Αά  48  ήνίχα  (Α  476)  49  ή^ιων  (ΐ;  651)•  έ^έριζον  λά  50  εμπειρία  (•4 
δαημοσύνη)        51  ήματι  τφοε  (υ  116)*  έν  αύτη  τη  ήμέργ, 


699 


ημηλαχβν  — -  ηνυύα 


700 


ήμπλακεν'  •ήδίκη(σ)ίν.  ημαρχεν 
ήμηλαχες  (ΕαΓ.  Αΐε.  418)*  άΛίτνχες,  τΐδΐ- 

χησας.  ημαρτες 

τίμπολημένον  ωνητόν 

ημπόλησεν  άπέδοτο 

ι^μυεί'  [αά  59]  Λίατει,  πνίγει  [0ΙΚ*-β2] 

ήμφιγνόουν  (Χ 6η.  Αη.  II  6,  33) *  Ιδίστοζον 

έηιγνώναι  [64.  Ο] 

ιΙΙμφΙσταντο'  ηεριΧσταντο  [67.  §8] 

ην  "ψίλούμενον  μϊν  χαΐ  περισκόμενον  ^μα 

σημαίνον  άντϊ  του  ύίΐηρχεν  (Β  77).    [ήν 

(673)]  δασννόμενον  64  χα  Ι  όξυνόμενον  άρ^ 

^ρον  &ηλυχ6ν  ύΛοταητ4ΧΟν  (Α  603)*  χαΧ 

σνναρ&ρον  άντωννμίαν   τρίτου  ηροοώηον 

(Α  72)  [691.  7β] 

ή  ν  ας  (Βθ€ο(ί?)•  χόφα;  [72] 

ΐΐν  άτην  (^Α  412)•  τήν  έαυτοϋ  βλάβην  [74] 

ήν  δ'  έγώ  (ΑπβΙ. ίη Υ1  ρ.  1131) <  ξφηντό{τ') 

έγώ 

•ήνδραηοδίσατε  ( — χατ€ΐ)*  κεκλόφατε 

ηνδρωμένη  (ΟηΙίη.)*  ανδρός  Λεπει^μένη ' 

ή  ηαΐς  γάρ  Ιιιηαις  εστίν,  ώς  ήνδ^§^ένη 

άντϊ  του  συνελ&οΰσα  άνδρί  [7§— 80] 

τίνεχές  (Οβίΐίιη.  ίτ.  ΟΧΧΧΥΠΙ)•  μαχρ09.  δι 

όλου 
'ήνεμοειδές'  ήχωδες 

ήνεμόεν  (8ορ1ι.  Αη(. 364) *  ύψηλόν,  μετέωρσ» 
ηνεμόεσσα*  χαταηνεομένη ύηό  των  άνέμωρ 
ήνεμόεσσα  (ΟβΠίιη.  Ώέί.  11)*  υψηλή,   χα- 

ταηνεομένη  άνέμοις 
ή  *νεμος'  άνεμος 

ή  νεο^ηλής'  (ή)  νεωστί  βλαστήσασα  [88. 89] 
1^  νέρ&εν  χάτωϋ'εν 


ήνεσε'  συγχατέ&ετο 

ήνέσχετο  (Αγ.  Ες^.  637)*  χατεδέξατο  [93] 
ήνίαί'  λώρα  χαλινού,  εξουσία 
ήνιά&η*  Ιλυπή^,  Ιθλίβη 
ήνίαις'  [βά  96]  λώροις  των  χαλινών  [97. 98] 
ήνίχα'  ότε,  ή  δταν 

ήνίξατο'  ύηεσήμανεν  [601.  2] 

ήνιος*  τελείου,  νέου,  ηαρά  τό  ήνις 
'^ήνιοχαράτης'    δώάαχαλος  ίηπιχής  των 
10        νέων»  Δάχωνες 

ήνιοχεΐς'  Ιλαύνεις,  ΐηπους  όδΊ^γεΐς 
ήνιόχησον    διοίχησον,   οίχονόμησον^  χν- 

βέ^^νησον 
ήνίχαηε•  διά  λόγων  ζηληξεν  (Β  246),  χαϊ 

κα^ψατο,  Ιλοώόρησεν  (Γ  427) 
ήνις  (Ζ  94)*  ένιαυαίας.  άδαμάατους  [9] 

ήνφίσταΐ'    ηροστ^νέχ^η ,    ηροσ{εν)'ήνεχται 

ΉνοΛα'   λαμηρόν,  πάνυ  Ινηχον.   διαφανή. 

20        χαϊ  όνομα  χύριον  [13.  14] 

•^ήνόησεν  [ιά  16]  ήλξ^ον  [16] 

ήνται     (ΟιΙΗηι.    ίτ,    ΟΧΧΙΙ    1)*     χάθηνται 

[18.  19] 
ήντησα•  σννήντησα,  απήντησα 
ήντία•  άντεΐχε.  συνήντα 
-^ήντιάσας*  συναντήσας,  άπαντήαας 
ήντίαβεν  άπήντησεν,  Ιχέτευσε,  Θουχνδίδης 

(II  40)  όέ  τό  ήντιωμεΒα  έπϊ  τφ  έναν- 

τιωμε&α 
30    ι/ντι/?ολει*  παρεχόλει  [25—28] 

ή^ήντ'  όπότ*  ήσαν  ^ν  τινί  ποτέ  (χρόνφ) 

ήσαν  [30.  31] 

ήνυσα'  πεπόρευμαι 


€00.  63  ήμφαγνόουν  (71  ήνας'  ίχοψας^)  €Γ.  άναντα,  άφηνα,  ήνεις  77  \μένος 
86  ήνεμείδες  83  ήνεμόν  —  μεταίωρον  85  \ησσα  87  ήνεο\^(,νεο&ηλ^ής  90  ήνερ- 
9εν  91  ήνεσσε,  αυγχατατέθετο  ή  χατέ^ετο  608  ήνϊς  12  ενιχον  (15  ήνσονί  &η 
ήννσαν  οοΠ.  Εατ.  8υρρ1. 1141)      2Ζ  ήντησεν      219  ή  ν  δπποτ*  ήααν  (οί.  879)? 

ΗΕ8.  Αά  69  χλίνει  (Β  148)  60  ήμύνατο  (ΑΰΙ.  Αρρ.  ΥΙΙ  24)•  ίτιμωοήσατο,  έζε- 
δίχησεν  61  ήμύνοντο  (Μ  179)*  ύπερεμάχουν  62  ήμυσείη'  χλι&είη  (Β  ο73).  πέαειεν 
64  ήμυσαν  έξέχλιναν  65  ήμφιάσαντο  (Ρβ.  Ι.ΧΧΙΙ  β  δ]ηηιη.) '  έφύρησαν  67  ήμωδίαν 
αίμωδίαν  (Μο6Γ.)  68  ήμωδίασαν  (ΙβΓβιη.  XXXVIII  29)*  ήνάρχηβαν  {Ινάρχ — ).  αίμωδίασαν 
6βΗ>  ην  την  έαυτοΰ.  ή  μή  (ήμην),  έάν  (βοΐιοΐ.  ΕυΓ.  ΡΗοβη.  1747  βΐ  Μοβη)  70  ή  ν  αρετή  ν 
διαχίσεται  {θ  635)*  τήν  έαυτοΰ  άρετήν  διαγνώαεται  72  ήνααεν  (Κ  33)*  έβασίλευσεν 
74  ήνδανεν  (ξ  626)*  ήρεσχεν,  [ηύξανεν  (βά  ήλδανε)]  ώς  τό*  ήνδανε  &υμψ  (Α  24)  ήγουν 
ήρεσχε  τή  "ψυχή  78  ήνέγχατο  δόξαν  (Ρβ.  XXVIII  Π)•  ήγάγετο  δόξαν  79  ήνείγχαντο 
{Ι  127)•  ήνεγχαν  80  ήνεις  (Ζ  94)*  ενιαυσίας  τή  ήλιχί^.  αδάμαστους,  άνιώνται  γάρ  δαμα- 
ξόμεναι  88  ή  νέον  (Γ  461)*  έπ-ήνουν,  συγχατετί&εντο  89  ήνέπατι  {Β  245)*  ένέπληξεν 
93  ήνήνατο  (2  450)*  ύπερηφόνησεν  Αά  96  χώροις.  τόποις,  ή  97  ήνιάσειγαλοϋντα' 
λώρα  πεποιχιλμένα  {Ε  226)  98  ήνιδάιχτος  (ήμιδ^)  601  Ήνιοπήϊα  (θ  120)*  όνομα 
χύριον  2  τ/νιόπι  (Σ  349)*  λαμηρω  9  ήνοιγεν  εχέλευσεν  11  ήνον  {γ  496)*  ήνοον 
13  ήνόρ  (Ζ  156)*  άνδρείαν,  είδος  αρετής  14  τ^νορε^φι  (^  303)*  τήάνδρείφ  Α4  15  αν- 
όθ€^α.  ηνορον  16  ήν  ^α  (Π  590)*  ι^ι»  τίνα  ότ}  18  17 ^"^^^^^  (Η  423)*  άπήντουν  (ων) 
19  ή  ντε  τ  ο'  απήντησε  (Π  788),  συνήντα  (Υ  Αί&  Α  133).  ήντησεν  25  ϊ/ν  τίνα  (Η  39)*  ^ά» 
ηνα  26  1^ ντο  (Γ  153)*  έχα&έ^οντο  27  ^^^^^^^^(^  32)*  έάν  σοι,  ή  άντι  τινά  σοι  (1.  ήν- 
τινά  σοι)  28  ήντοτε-  ύκήντησεν  (17788)  ΖΟ  ή  νν  (Α  93).  ι}  «ίρα  31  ή  νυν  {Α  27)• 
1^  έπϊ  του  παρόντος 


701 


ηννββν  —  ι^ηύχα 


702 


ήνυσεν  [ιά  83]   έτέλεσ^.  ΙτίτΒίνερ,  αατέ- 

βαλΒν 
•ήννστρα  (Οοιηίεί)*   [θά  34]   τ ό  παχύ  μέρος 


αυτών 


ήνυατρον  (Αγ.  Ες<|.  356)*  ή  ηρώτη  χοιλία 

των  μαρνχαξομένων  ζωών,   οΐ  όέ  (ύηο)γό' 

ατριον  ήδνσμένον.  οί  δέ  το  χόλον 
ήνντον  (ΡΙοΙ.  δ^ιηρ.  456,  21  ΒΙι)*  ήνυορ. 

•ή  Μλονν  (ΕαΓ.  Β«0€ΐι.  1100)         [37—39] 
ήνωρ'  άρχων 

{ήξις  ΕαΓ.  Τγο.  396)*  εΐαέλευσίς^  ηαρουαία 
Ί)νώσ&αί•  συνηφ^αι  [43—45] 

ηξίωσε  ναίειν  (ΕυΓ.  Αίο.  571) *  άξιον -ήγή- 

σατο  οΐχίΐν  [41] 

η  οΐ'  οΐηνες  άληϋ•ώς  [49] 

Ί}οΐαΐ'  ό  κατάλογος  *Ησίόδον 
-ήοιην  όρ^ρίαν  (0&11.  Οβί.  280).  'ή  τήν  προς 

άνατολήν  [ηά  51] 

Ήοίην  τόν  "Άδωνιν.  Παννασις  (Γγ.  XIV)  [53] 
•ήόνητο'  έλέλοντο,  χαϊ  ηντλητο 
-ήόνησας'  χατήντλησας  [56.  57] 

Ί}χανψ,'  απορεί,  σπανίζει 
ηπανία'  απορία,  αμηχανία 
ηπανεΐ'  απορεί,  σπανίζει,  άμηχανει 
ήπαρ  (Ηοιη.)•  ί^ω  τοΰ  σπλάγχνου^  ή  βα&υ- 

γειος  γη  (Α^ΓΟβΙββ)  [βά  61] 

-ήπάτηνταΐ'  πεπλάνηνται 
ήπατιχός*  6  τό  ήπαρ  άλγων 
η  π  αφ  εν   ήπάτησεν,   έχλεύασεν.   έπλάνησεν 

α  4881) 
ηπεδανός'    οίον   άπέδανος'    ήγουν  άπους, 

χωλός.  άσ&εντ}ς  (θ  104).  αναίσθητος,  ήλί" 

θιος 
'ή  'πεδίζειν  όμαλίζειν.  έδαφίζειν  [67—69] 
ήπείλησεν  [3<170]  έχαυχησατο  (€«11. Οίβη. 

251).  ^ώρίσατο  [71.  72] 


ήπειρος*  γή.  χέρσος,  πάαα  ή  έρημος,    χαϊ 

οδός  (όλως)  άπειρος 
ήπειρώτης'  ό  έν  γη  οΐχών 
ήπεροπενειν  (Γ 399)•  έξαπατάν,  χαϊ  ίρεύ- 

δεβ9•αι^  ήτοι  παραλογίζεβ9•αι  [76.  77] 

ήπερόπευεν  έξηπάτα 
ήπεροπεύοντα'  έξαπατωντα 
ήπεροπεύσας  (Ηββίοά.  Ορρ.  55)*  ίξαπατησας 
ή  περ  ου  ν  ώσπερεί^  χα^άπερ  συν 
10    ήπετο'  ήκολού^ει  [83—85] 

ήπια'    πραέα,  προσηνή ^  μοΛΟαχα,   ήμερα^ 

χρηστά 
ήπίαλος  (ΑηβΙορΙι.  ρ.  1086)*  ^ΐγος  πρό  πυ- 
ρετού, ίχαλοΰντο  όέ  οΰτω  χαϊ  οΐ  ψυχροί 
ήπιαλών   (Αγ.  ΑεΙι.  1164)*   ^ιγών,    τό  γάρ 

προ  του  πυρετού  ^ΐγος  ήπίαλόν  φασιν 
ήπιάργυρον  τό  βάλσαμον 
ή;'ήπιήθη'  έταπεινώ&η 
ήπιόδωρος  (Ζ 251) *  ήπια^  χαϊ  χρηστά^  χαϊ 
20        προσηνή  δωρουμένη  χατά  τήν  τροφήν 
ήπιόλιον  ^ιγοπυρέτιον 
ή  π  10  ν  προσηνές,  πρ^ον,  ήσυχον,  μαλθαχόν^ 

επιεική,  ήμερον  [94] 

ήπιότητί'  πραότητι 
ή  'πίταδες'  επίτηδες 
ήπιστάμην  ήδυνάμην.  ήδειν 
ήπίστησεν  ήπεί^σεν.  οϋχ  έπείσ^η  (668) 
ήπίως  (?\»ί,  ί^γ».  211  Ε)*  πράως 
ήπιωτάτως•  πραοτάτως 
30    ήπλαχεν  ήμαρτεν  ['92] 

17  ποθέν    (Αγ.  Γγ.  ίη€.  €Ι.ΧΧΙ)*    άντϊ  του 

που  [4.  5] 

ήπΰει  (Ξ  399)•  φωνεΐ 
ήπυεν  [βά  7]  ήχει,  έχήρυσσεν 
ήπύτα'  φωνητής,  βοητής,  χήρυξ  (Η  384) 

μεγαλόφωνος  [9] 


ΟΟΌ,    Ζ^  ήνύστραι       36  ήτέλουν        48  ^  οί        50  1)0104,   όχτάλογος       52  πάννα- 

σις        54  ήντλεΐτο        61  άλη        (66  ήπ —  ήπέδιζεν  χτλ,Ι)        81  ή  περ  οΰν        88  ήπιάλων^ 
^ίγων        ^  ήπι\        91  ίδείν        700  ι|π4θ|        Ζ  πόθεν        6  ήπύη'  φωνή 


ΗΕδ.  Αά  33  έπέρανεν,  ίπέρασεν  (δ  357)  Αά  34  αΐ  χοιλίαι  των  βοών,  ή  ΖΤ  ήνώ- 
γεα  {ι  44)•  έχέλευον  38  ην  ω  γ  ει  (β.  ο.  Ζ  170)•  επιτάσσει,  χελεΰει  39  ήνωγον  (Ι  674)* 
έχέλενον  43  ήξει  (%\,  ΗβΙ)Γ.  Χ  37)*  Ιλεύσεται,  ελ%η  44  ή^εν  σννεπείσθη,  ύπήχουσεν 
(είξεν)  45  ήξίου'  παρεχάλει  47  ή  όδόν  {Α  151)*  ή  έπϊ  όοόν  ή  είς  ενέδραν  49  ι/ ο  Γ 
(Η  331)•  τη  ημέρ^  \ά  51  ή  το^  άπό  πρωίας  μέχρι  -^  χαϊ  (έχτηςί)  ώρας  χρόνον  {δ  447) 
53  ^0/1  ε  ν  (κ  251)•  πορευόμε^α,  ή  έπορευόμεθα  6>Η  ήοϋς  (θ  508)•  ήιιέρας  57  ή  ούχ 
άλις  {Ε  349)•  ή  ουκ  ίκανον  Αά  61  χαϊ  άληίϊές  (βί  νπαρ)  67  ήπια  (/Ι  361)•  μαλΰ-αχά^ 
προσηνή,  ήαερα  68  ήπεί&ησαν  (Κοιη.  XI  31)•  ούχ  Ιπείσ&ησαν  (698)  69  ήπείλησεν 
(IV  Κβ58?.  V  16)•  άντειπεν  Αά  70  ηυ^ατο  (¥^864)  71  ήπειόδωρος  (Ζ  251)•  ήπεια  χαϊ 
προσηνή  δωρουμένη  κατά  τήν  τροφήν  72  ήπείροιο  μέλαινης  (ί  97)  •  τής  *Ακαρνανίας 
76  ήπερ,  όπα  (λ  364)  11  ήπερ  δη  (Ι  310)•  δν  τρόπον  δη  83  ή  πέφαται  (Ο  140)• 
7/  πεφόιενται  84  ήπειγμένως'  συντόμως,  σπευδόντως  (οί.  ίπηγ — )  85  η  πη  με  (Γ 400)• 
άρά  με.  ή  πού  με  9^  ήπίτρια'  ^άπτρια  (ν.  χωβελίνη)  702  ή  πληθύς  (Β  278)•  ή  {Χ.  οί) 
ίν  τω  πλήθει,  ή  πλήθος  4  ήπορείτο  (ββηββ.  XXXII  7)•  ήμηχάνει  5  η  που  (Γ  43)• 
όντως  που        Αά  7  έκραξεν  (ι  399)        9  ήπυματί9ησεν  (Ζ  118)*  ήτις  έσχατη  περιέτρεχεν 


70δ 


ηπναβν  —  ηρης 


704 


'ήηνσεν  ήχησεν,  έσάλπισεν  [11] 

17  ρ  •  το  ίαρ  (λΐΰΐη.  Γγ.  72)  [«ά  12] 

τίρα'  ήτοι,  δντως.  ή  χάρίν^  βοη^είαν  (^€Τ*), 
ίχΜουρίας  * 

ηατρϊ  φίλφ  έηϊ  -ήρα  φέρων  ΔιΙ  {Λ  678) 
•ή  Ιφη,  τίάί  έηϊ  τον  αρα  (Αίοιη.  ίΓ.  64). 
χαΐ  ηρα  τόν  αέρα.  χαΐ  ιήν  γην,  "ή  -{>  άΧχή 
χαϊ  οίνος  [14] 

ήράβησεν  ηχηοεν 

ήραΐνεί'  ληρεΐ  (ηλαίνα)  10 

Ήραιον  Ήραχλέα  [18.  19] 

ή^ηραχεν*  ήνίασεν 

^Ηράκλεια*  λί^ος,  ήν  Ινιοι,  μαγνΐ^τιν  λέ- 
γοναν  ούχ  όρ^ώς.  διαλλάττονσι  (γαρ.) 
χαϊ  ι)  μέν  ίπισπωμένη  τόν  σίδηρον  Ήρα- 
χλ$ία  ^στίν^  ή  όέ  έτ^ρα  ηαραηλήσιος  άρ^ 
γνρφ,  ώστε  Πλάτων  άμαρτάνει  τήν  αυτήν 
ύπολαμβάνων  μαγνήτιν  χαϊ  Ήραχλείαν  Ιν 
'Ιωνι  (ρ.  363).  χαϊ  γαρ  αυτός  άλλαχοΰ  έτέ' 
ρως  χαϊ  έτέραν  φησί,  χέχληται  όέ  ούτως  20 
άηό  Ήραχλείας^  της  έν  Δυδίφ  πόλεως,  διό 
χαϊ  Σοφοκλής  (Γγ.  728)  Αυδίαν  λί^ον 
αυτήν  χαλεΐ,  οΐ  δί  σιδηρΐτιν^  οΐ  όέ  Ήρα- 
χλεώτιν 

*Ηράχλει,α  λοντρά'  ΉραχλεΙ  κολλά  μογή- 
σαντί  φασι,  τήν  Άθηνάν  &ερμά  λουτρά  άνα- 
φήναι^  οίς  χρήσασ^αι  αυτόν  τινίς  όέ  χαϊ 
αυτόν  τόν  Ήραχλέα  χατασχευάσαι  φασϊν 
έαυτφ  τά  λουτρά  Βερμά  *  άλλοι  όέ  Ννμφας 
αύτψ  ποιήσαι  έν  Σιχελίςί  30 

Ήράχλεις  (Αγ.  Κβηη.  298)*  έχάλουν  τόν 
Ήραχλέα  εΙς  βοή^ειαν   [λίΘον]    γενομένης 

^   βίας 

Ηρακλέους  ^ναία'  παροιμία^  έηϊ  των 
είχή  ταΐς  ύνσίαις  χρωμένων 

ή  ρ  αν  έ  ων  βοηθών,  χαριζόμενος 


ήρανΙσ&ην•  Ιρανον  συνήγαγαν 
ή  ρ  αν  ο  ς*  βασιλεύς^  άρχων,  σκοπός,  φύλαξ 
ήραντο'  ήροντο  [βά  28]  [29.  80] 

ήραξεν  Ισχωε,  συνέτρίίρεν.  ίρρηξεν 
ήραρεν  ηιύφράν^Ύΐ  (£  96).  ιΊρμοσεν  ( 7 712). 

ίύτρέπισεν 
ήράρομεν  ήρμόσαμεν.  ή^-ήρήσαμεν 
ήραρον  ξφραζαν.  Ιδηααν,  ήρμοσαν  [8&.  3&Ι>] 
Ήράϋίος'  μήν  παρά  Αάχωσιν  [37] 

ί}  (ά  τ  ι  οΐ'  αρά  τι  αντφ 
%!  ^ά  τι  ...*  ούχ  δτι  δήποτε  [40] 

ΊΊ/ρατον*    τόν    ήρέαστρατιόν    (Ήρα    τόν 

Στράτιονί) 
ιίργάν9η•  ίλεχη(άνΒη.  έπιάν^ 
ήργμένον  άρξάμενον  [&(Ι  43] 

ήρδαλωμένος'  λεπρός,  μεμιασμένος  [45. 46] 
ή  (εΐ'  ήτις  ^εϊ,  ήτις  ^έει 
ή  ρ  είδε  (Αγ.)*  σφοδρως  κατηγορεί,  έχ  μετα- 
φοράς των  Ιλαυνόντων  [49] 
ήρέμα'  άτρέμΛ.  ήσύχως.  αχολαίως 
^Ι,ρεμεΐ'  ησυχάζει 
ήρεμο  ν  ησυχον,  πρψον,  ήμερον 
ήρεμων  ήσυχάζων 
ι] ρ  εν  έπ§ρεν 

•^ήρβσεν  ήπείλησεν  (τ.  8ορ)ι.  Αί.  261) 
-^ήρεσ^αΐ'  κόπτεσ^αι  τάς  τρίχας 
Ήρεαίδες•  χόραι  αΐ  λουτρά  χομίξουσαι  τζ 
Ήρψ  [58--80] 

ήρεύγετο*  Ιμυχάτο,  Ιβρυξΐν 
'^ήρέχ^εταΐ'  πλανάται,  άιιηχανει 
ήρήκασιν  [ηά  63]  πεπορ9ήκασιν 
ήρηκότων  πεπορ&ηκότων  [ροβΙ  64] 

ήρηκώς'  νενικηκώς  [ρθ8(  65] 

ήρημίνοΐ'   έκλελεγμένοι.  Βελήσαντες,   έπι- 
κρι^έντες  [67—69] 

^ήρης'  άφρων  (342.  716) 


€00.  12  ι;.;  Ρο»Ι- 12]  καϊ  τό  —  οίνος  716  13  ήρα  τόν  δ*  ίρα  (οοηΓιιβα  βηηΐ  ή  ^α, 
ήρα^  ήρα  =  έρα)        13  ήρα  —  έπϊ  ήρα        16   ήοαινει        17   ήρωα  τόν  Ήρακλέα   €γτ,  171 

γρ,  εν  'Ιωνι  __ 

21  \εία,  λίθος  τήν  —  μαγνίτην  —  μαγνήτην  —  ενίοτε  —  έλνδιε  (Ιι.  β.  ΕΛΥΔΙΑΙ)  —  αιδερί- 
την  —  \εώτην  23  ήρακλάν  ως  καλόν  (24  €ί.  εΙκή  τψ  Ή.)  31  ^ρριξιν  32  ήρμωσεν 
εύπέπειαν  33  ήράρωμεν  ήρμώΐ  38  όατί  —  άρα  τϊ  50  σχολεώς  (56  κείρεσθαιΐ) 
61  εβρφν        (62  7;£(>£θ£ται?)        64—66  ήρη\ 

ΗΕδ.  11  Ήπυτίδης  (Ρ  324)•  Ήπντου  υΙός  Αά  12  καϊ  τό  πρωί  14  ^  ^α  αν 
(τ,  Ι.  η  22)•  αρα  αν  ί%  ήρα  καί  (Δ  419)•  δή  όντως  είπεν  19  ήρα,  καϊ  έξ  υ  χω  ν  {Δ 
419)•  όντως  (Ιπεν,  καϊ  έκ  των  αρμάτων  Αά  28  ήρωτων  29  ή  ^ά  νν  άρα  γε  30  ι^ 
^άνντοι  (Κ401)•  αληθώς  δή  σοι  35  ήρασάμην  (5317)•  ....  35»>  (ήράαατο  Π182)• 
ηράαθη  37  ή  ^άτιμοι  (Ε  421)•  αληθώς  δήμοι,  περί  (άρά)  τί  μοι  40  ήρατο  (5610)• 
προπαροξυτόνως  μίν  ίλαβεν,  άπηνέγκατο'  προπερισπωμένως  δ^  ήράτο  (Ε  114)  ηϋχετο,  κατή- 
ρατο  Αά  43  είργόμενον.  κωλνόμενον  45  ήρέα  ( — μα)'  ήσνχή,  ποφως.  Ιλαρώς  46  ύρεί' 
άρχει  (ήγεΐ),  κατελάμβανεν  (/Ι  23)  49  7)ρ€ίτα  (Ι  Κβς^^.  XIX  2)•  ήγαπα  58  ήο'  έτεον  γ  ε 
(Ο  63)•  δντως  [μέγάλως]  μετ  αληθείας  59  ήρετιαάμην  (Ρβ.  ΟΧΥΠΙ  [ΟΧΙΧ]  30)•  ήγάπησα, 
έπε^μηαα,  ή&έλησα,  ηζάσθην  60  ήρετο  (Α  613)•  ήρώτα,  έπν^ετο  Αά  68  είπον  (•ά 
είρήκασιν)  ΡοβΙ  64  είποντων  Ρ•8(  65  εΙπών  67  ή^ήρηντο'  άρμόστως  πράττειν  (είρειν 
τό)      68  ι} ρ  17 ρ €4  (Μ  66)*  -^έκράτε^       919  ήρήρειατο*  ήρμοστο  (17  262).  ήριξεν.  ^αέπηχτο 


705 


ηρηύα'ίο  —  ήρνγμ$ν 


706 


ήρησατο'  [βό  71]  χατηράσατο  (Ηθτο^  III 

124) 
ηρ^ρωσας*  έτράνωσας 
^ρ^  [1 360) *  ηρωΐ,  ανριον.  ίαρι,  δρ^ρφ  (Άγ€. 

II) 

ή  ρ  ία*  μνημεία 

ι)ριγέν€ΐα  (Ηοιη.)*  ή  την  ημέραν  γεννίϋσΛ' 

ή   τψ   ηρί  γεννώμενη,    χαΐ  παρ'  ΑΙσχόλφ 

(Γγ.  418)   ή  Χέαινα  ήρίγένεια  ή  ή  έν  τφ 

αέρι  τίχτονσα,  ή  η  έν  τφ  ίαρι 
ηρι,γέν(^ε)ιον*  την  ήρύγ(γ)ιον  ηόαν 
Ήρίδανός'  ποταμός  (ΑΙΚιεββ) 
ηριεργής'  τυμβωρύχος 
ήριενς•  νεκρός  [80] 

ήρι9ενμένων  ηεφιΚοτιμημίνων 
ή  ρ  IX  εν  (8ορ1ι.  Γγ.  158)*    Ιρράγη^  δααχΙαΒη 

(Ρ  295)  [Λά  82] 

'Πριχεηαΐος*  ό  Διονυύος  [84] 

ήριμον  νέον 

ήριμος'  ορθρινός  [87] 

ήρισάληιγξ  (0«11ίηι.  Αγ.  Ατ.  884)*  όρνέου 

τι  είδος 
^Ήριν  την  ^Ιριν 
ηρινό&ερμον  τό  άν&εμον 
ηρινολόγοι*  οΐ  τέττιγες 
ήρινον  ηόχον  (Οοιη.  Γγ.  ΟΧΧΧ•)*  άηό  των 

ποιμνίων^  των  (συμμάχων)  χατ'  ίτος  φόρον 

τελούντων  Ιαρι 
ηρινώς'  ίαρινώς 

η  ρ  ίο  ν  (7126)*  μνήαα,  τάφος  [96] 

ηρίηότην  ημέραν  έξ ημέρας  (ηΐνοντα)  [98] 
ήρισμένος*  ίστηρι,γμένος  (ήρει — ) 
"ήρίστριον  ίμάτιον  ήρινόν  [βά  800] 

ηρίφαχον  ^αμνίαχον,  Δάχωνες 
ήριχρε  [  ]  χατέβαλε  [  ]  [«ά  2] 

ηρίχ^η-  ίρράγη  [4—6] 

ήρμαλώσατο'  συνέλαβεν 
ή^ήρμανίζετο'  ούχ  ην  άρμόζον 
η  ρ  μα  ξ  εν  έσχέπασεν,  ώχύρωαευ 


"ηρμένος*  [ιά  10]  χρεμασ^είς 
ήρμοσμένου'  ευ  χατεσχευασμένον        [12] 
ήρνευεν  Ιχυβίστα 
ήρνυντο'  έηοΐουν 
ή^ήροιχάχαι*  χοίλώματα  της  γης 
ή^ήροίησεν  άηεσόβησεν 
"ήρόμην  ερώτησα 
ηρον  είρήνην 

ήροντο'  ήρώτων  [20] 

10    ήρος'  συν^Η^χη»  ίχεχειρία:  ίαρος 
ηροσα'  ήροτρίασα 
ήροσάν&εια*    ανθολογία,    εορτή  γυναίχεία 

λαμπρά,    αγομένη  έν   Πελοηοννησφ  χατά 

τό  έαρ 
ήροσεν  (δορΗ.  Ο.  Τ.)*  Ιγέννησευ 
ή  ρ  όχι  α  (Οβίΐίπι.  Γγ.  €111) «  τά  θεοδαίσια.  οΐ 

δέ  έορτήν  οΐ  όέ  Ιερά 
ήρον  ήρώτησας 
ή  ρ  ου  (Ο^τρπί)•  χατηροΰ 

29  ή^-ήρούσταζον  ένηδρενον 
τίροϋτο'  ήροτριάτο,  έ{σ)πείρετο 
Ήροφίλη'  Σιβύλ(λ)ης  όνομα 
Ί}ρρεν  άπώλλυτο 

ήρρηχεν  ήχει.  άφΐχται  [αΑ  32] 

ηρσεν  ήρμοσεν  (798) 

ηρσαν  έπότισαν.  ηρμοσαν  (ν.  άρσαι) 

ήρτα'  ίχρεμάν(ν)υεν 

ήρταλέοντο'  ώπλίξοντο  (εοΐ.  235,  20) 

ήρτάμησεν  έτάραξεν.  Ί* διοίχησεν,  ήρτνσεν 

30  ί^τ^^αι  (Ρ]3(.  Ι•β;;.  631)*  χρέμαται 
ηρτιάζομεν  (Αγ.  ΡΙυΙ.  816)*  έπαίζομεν 
ήρτίσαντο'  -^ Ιτάραξαν,  ήρμόσαντο 
ήρτισταί'  ήρμοσται,  ή^άνήρηται 

ήρτο'  άντϊ  του  επηρτο  [48] 

•ήρτύνετο   (Β  55  Κ  302)*   παρεσχευάζετο, 

ήτοιμάζετο,  ήρμόζετο,  χατηρτίζετο 
ήρτυμμένος'  ήρτυμένος 
ή^ήρύγμεν   αΐ  καμπυλότητες  των  σχελων, 

[χαϊ  πόας  είδος  «ά  848] 


ΟΟΒ.    73  ή  ρ  10  ν         75  ήριγένιαν  —  γεννώντα  —  γενομένη  —  ήλέ,να         78  τυμβό\ 

83  ι},  " ~"   "  "  "     '    ■ 

ράνΒεμον) 

έρράχη 

σων 

ταριάζομεν  (Ιι.  β.  ηρτιάζομεν)        40  7}ρτ7/|        ^  ήρτυλιμένος 

ΗΕδ.     Αά  71   ηύξατο   (^  351)         80  ήριθεύετο   (ΤοΜββ  11  11)*  είργάζετο        Α<1  82 
έπεσεν  <αά  ήρυζε)      84  τιρί  μά{λα  1360*)  όρθρου  ....      %1  ήρινε'  χώριζε  (χρίνε)      96  ή  ρίπε 


7β? 


ηρνγ/αίν$νο  —  ήβαημένων 


708 


ή^ήρνγγαΐνετο'  δίδόανντο  (ιίλνγα — ) 
ήρύγγιον  λΒίηόν  τι  χάρφος  όχανΜδίς^  δ 

χαϊ  επϊ  τους  σωρούς  €ΐΜασνν  ϊηντιΖ&ίναι 

τον  σίτου  (846) 
ήρυγεν  [βά  40]  Ιητνεν 
'ήρνγετο*  έπτνετο  (ι  374 Υ).  Ιμυχάτο 
'ήρνγή^κημε&α'  έμπεφορήμε^α.  εΙλήφαμΐΡ 

[52.  &3] 
ήρν&ροδάνωταΐ'   ηεπύ(ρ)ραηαί.  χεχοχχί' 

νωται  [5ι5]    10 

Ήρνχαλον  τον  *Ηραχλέα  Σώφρων  ύποχο- 

ριστιχώς 
'ήρνχΒν  έχώλνεν 
'Ήρνλλον  {ΊτΛ%,  βάββρ.  ίτ,  493)*  νηοχορι^ 

στιχώς  τόν  *Ηραχλέα 
ήρύϋατο•  ήντλησεν  [00.  61] 

ήρυτεν  έπί  των  λανομένων,  ήντλ€ΐ 
ίρχατο•  χα^εϊρχτο 
ψίρχεν  ηγεΐτο,  χατήρχεν.  ωφέλ€ΐ 
^ρχΒν  (1.3Τ8ίΐ8)*   Ιλϊ  του   ήρξατο^  χΒίρων    20 

άδίχων 
ήρωαί'  αΐ  λεγόμεναι  "Εννοια  ζΗοΙαι ?) 
ή  ρω  ε  10  ν  (ΗβΓοά.  Υ  47?)*  μνημειον 
ήρωες'   οί  διαφέροντες  άρετη,   ήμΰ^βοι,   (Β 

256).  άνδρες  γενναίοι  (Τ  78) 
ήρώησαν  (7439)*  άνεχώρησαν,  ύπεχίόρη^ 

σαν^  έξεχωρησαν  [70] 

ή^ήρωπτεΐ'  σχώχτει 
ιηρως•  δυνατός,  Ισχυρός,  γενναίος,  σεμνός 
ή  ρω  ς  ηοιχίλος'  έηϊ  των  μεμαστιγωμένων.    30 

ή  όφις 
ήρώτιξον  ηρωτων 
ηρώων  πάντων  των   χατ*  έχεϊνον  χρόνον 

ανδρών  * 
τοΐσι(ν)   6έ   χρητήρα  χεράσ(σ)ατο  Μού- 

λιος  ηρως  (σ  423) 
ής•  άρθρον  &ηλυχόν  ύίτοταχτιχόν ,  άντϊ  του 

της  σύναρ&ρον  άντωνυμίαν  δηλούσης' 
ης  τε  ηλεΐατην  μϊν  χαλόμην  χ^ννϊ  χαλ- 
χυς  ίχευεν  (Γ  222)  40 


χβΐ  της  έαντον  χαϊ  της  εαυτή  ς ' 
ώς  ούδ^ν  γλΰχιον  ης  ηατρίδος,  ουύέ  το- 
χήων  (ι  34) 
^«αι*  ηανααι  [βό  77]   (ή  Ιάσασ&αι  χαϊ  ^ε- 

ραηεϋααι) 
τΙσαν  ύηήρχον  [βά  78] 

ήσαν    ηότ'    ήσαν    άλχιμοι  Μιλήσιοι 

(Αη«ΰΓ.  Γγ.  £ΧΧΧ VI)  *  παροιμία  άκδ  χρησμού 

ΙχΧ  των  ηρογεγονότων  (629) 
η  σας  (ΑΙΙίοί)*  ηδύνας.  ή  χάριν  εηοίησας 
ήσατο'   [αά  81]    ήα&η   (ι  353),    εύφράν9η, 

διεχύϋη!) 
ήσειν  ηέμφειν.  ^θερακεύσειν.  άφήσειν  (θ 

203).  τέρ^ειν  (Αηίεί)  [&ά  82] 

'β0εν  ΰμνησεν 

^]σεν  (ίι^αεν)*  εΐασεν  [85] 

ι^σθβ*  ύπήρχετε.  χα^έζετε 
ήσ^είς  (ΕυΓ.  Γγ.  187)*  τερφ&είς,  χαρείς 
^σθβτο'  έπειράσ^.  Ιγνω.  Ιθεώρει 
ίΙσ0ην'  έχάρην  (Αγ.  Εςς.  696)  [βά  89] 

ιξα^ον  ίνόησας,  ίγνως 
ησϊή  φησί'  λέξει  (Ηβπηίρρ.  Γγ.  VI  ρ.  382) 

[9ά  ΟΙ] 
^Ησίοδος    (Αΐβχ.    οοιη.    ρ.    444)*    ηοιητοϋ 

όνομα 
ίΐσχαιρεν  ΙσχΙρτα 
ήσχεί'  ί^εράπευεν.  Ιπονεΐτο.  ίχόσμει  [8ά04] 

ίπεμελεΐτο  [  ]  [05] 

ήαχημένος'  μεμελετηχώς,  πεπαιδευμένος 
ΉσιονεΙς   (ΟαΙΠηιιβΥ)*    οΐ  την  *Ααίαν  οΐ- 

χοΰρτες  "Ελληνες 
ήσϊ  π  έπο  ν  ευτραφές 
ήσιχερ'  δαίριλής  (ν.  άσιχήρ)  [000—2] 

-ή  οοί  (δορίι.  Αί.  1133 ?)•  άρα  σοι 
ήσπαιρεν  ίσχάριζεν  (ΕυΓ. ΕΙ. 843) *  [8ά4] 

έσπαιρεν 
ήσπ ιχότες'  βοηθησαντες 
ήσση&η•  ήττήθη  [7] 

ήσσωμένων  (ΑββοΙι.  δβρ(.  516)  *  έλαττόνων. 

ήττόνων,  υστέρων  (926) 


€00.     (51  ήρνγμ\  αη  τ^ρυγη  —Ι)        56  Ήρ\έπιχο(Α        58  ήρνλλον 
χαίρων         71   τ.  ^ρώπτει,   χρούπτει  βί  £91.  427,  27         12  ή  ρω  ς  6(  ςυβΙβΓ  | 
ποιχίλως  —  δφεις        75  κρατήρα         76  μίν  κατά  χαλκός         77.  80   7/  — 


65  ήρχθη  — 

\ως         73   ήρώς 

^^,.,  .,   ..^-.-,,^_  -  -    ιιίν  κατά  χαλκός         77.  80   7/  —  θεραπενσαί  ρθ8ΐ 

ήδύνας        81  ήΐσατο        83  ήισεν        86  υπάρχετε      88  7;αθατο       89  .σ&αι      90  ηισθω 

ΗΕ8.     Αά  49  έυυκάτο    {Υ  403.  4)         62  τ} ρ ύγ ων   μνχώμενος  (Ιρνγών)         53  ήρυ~ 


81  ίχτισεν,  Ιδρύσατο  (ΐρατο),  εκήδετο,  ετεχνάσατο  (μήσατο)  Α(Ι82  κορέσαι  (άσαι)  85  ήσ&α' 
ης  (ΜοβΓ.),  υπήρχες  (£898)  ^κάί^ισεν  (ίσεν)  Α<1  89  έκαί^ε^Όντο  δυϊχώς  (^21)  Αά  91  νΛάβξίΐ 
(^580)  Αά  94  έμελεΐτο  —  είργάζετο  (Γ 388)  95  ήσκειν  (Γ 388)•  ίργάξεσ&αι^  έπιμελεΐ- 
σ^αι  900  ησμένισαν  (Ι  Κβ|:.  VI  19)•  Ιχάρησαν  (ν.  οι}κ  ϊ^σ— )  1  »σμά•  νόστημα  (ίσμια) 
2  'ίίσο  (Β  200)*  χα^^ον  Α<1  4  ίστύψεν^  ελαμπεν  («4  ι^στρα^τεν).  α/ιέ^π;^»^  (βά  άηόερσεν) 
7  ησσόνων  (ΙοΙ>.  V  Ι)*  Ιλαττ(^07« 


799 


^ββον  —  Ήφακ/χΙα 


710 


ήσσον  ήντον^  χέιρον,  νατζρον        [III — 11] 

ί\ατην  (Αγ.  Εςς.  982.  3)-  [βά  12]  ιίκηρχον 

-^•ήστήνειν'  ίράν,  έράϋ^ι 

ηστόν  ήδύ 

ή  στ  ο  (Α  612  Οβίΐίηι.  Οβί.  67)•  χα^έξηο 

ηστόχηοΒν'  ούχ  έχέτνχΒν 

ήσνχία'  γαλήνη,  ηρεμία 

ήσυχος*  άηράγμα>ν 

•ηστρα-φεν  ξλαμψερ  [Μ] 

ήσνχαΐον  τό  μεΒ•*  τί^συχίας 

Ήσυχίδαι,  (ΟαΠιοι.  Γγ.  0ΧΧ1Η)  •  γέΡος  Ά»ή- 

νησιν  Ι&αγενών 
'ήσχαλ{λ)ον*  έλυηοϋντο  [Μ] 

ήσχολή&ημεν  σχολήν  ,,έηοιήσαμεν   [26] 
ησω•  άψήσω,  έάσω  [•4  21] 

'ήτάκτησεν  μετά  αταξίας  ίχραζεν 
ή  τάν  7/  έπΙ  τ ^  (Ι«8€.)*  ή  ταύτην  ή  έκΐ  ταύτιι 
ήτας•  ήλγυνας 

η  τ*  αν  (Ε  201  ΑΓ.Β8η.34)•  επεϊ  ως  [82.28] 
7^  τάχα  χ  εν  (χα  Ο&ΙΙίιη.  υ[1Ι1  5)*  τίν  τ4χΛ 

αν,  Ισως  αν  [3λ  88] 

'ήτεΐ'  παρεχάλει  [88] 

ήτέρα  στροφή'  έηϊ  των  εξ  ανάγκης  έκο^ 

μένων  έν  τοΐς  μέλεσιν 
"ή   τετράγωνος   εργασία  (Τΐιυο.  VI  27)* 

οΐ  έρμαΐ  [41] 

ήτίγόνιον  (τίτιγ — )•   τέττ^γι  δμοιον,  χαϊ  6 

χέρχωψ 
ήτίή&η'  ίχνίσΒη 
-^-ήτίξουσιν  (αίτιάζ^)'  αΐτιώνται.  Ιχιφη- 

μίξουσιν  {^ήζ—) 
•ήτίμασεν  άτιμον  ΙποΙησεν 
ήτιμωμένων  ήφανισμένων  [47] 


ή  τ  10  ς  (ΒοΓ.)*  βολής  [48] 

ήτοΐ'  σύνδεσμος  Ισοδνναμών  τφ  δέ,  τ^ν^ς 
όέ  χαϊ  άντϊ  τοΰ  μϊν  χρώνται.  [51] 

•ήτοι  6  γε  (Α  68)*  ούτος  δέ  [58] 

ητορ*  ή  ^νχη,  Βνμός.  στήθος 
'ή  *τρεμεΖ'  ησυχάζει 

ίίτρον  (Αγ.  Χ1ιβ«η.  509)*  ό  περί  τό  υπογα- 
στρίου τόκος,  ό  ύηό  τον  όμφαλόν 
ητριον  ύφος  λεπτόν 
10    ή  τρίς.εξ,  η  τρεΐς  χύβοι  (ΡΙιβΓβΟΓ.  ομβ. 
ρ.  315)*  παροιμία  [&Α  58] 

τίττα  (ΡΙιΙ.  1*8 εΐι.  196  Α)*  ή  τροπή 
ήττον  μιχρότερον,  άντϊ  του  ούδ'  όλως 
ήψτονες'  χαταδεέστεροι 
ήττοσιν  έλάσσοσι,  χαταδεεστέροις 
ήΰ'  άγαΒόν.  Ισχυρόν  [«(Ι  68]  [84] 

ήϋγένειος  (ΤΗβαατ.  XIII  61)*  μέγα  τό  γε- 
νεών ίχών,  [&ά  65]  ή  εύγονος,  ή  ευγενής, 
ή  χαλογένεως  [88] 

20    ηύδάξατο'    Ιχρησεν    (ΕυρΙιοΓ.  ίΓ.  Χ£ΙΙΙ)• 
είπεν  (ΗβΓοά.  V  51)  [68] 

ήϋΒέμιλον  εύ^έμΧλον  [70] 

ηύΒυνεν 

ήύχομος  (Α  36)*   χαλή^  από  μέρους,  εύχο- 

μος,  χαλλυιλόχαμος  [&4  72] 

ηύληταί'  πεφύσηται:  3ίελύπηται,  τετάροτ 

χται.  στρέφετε  [74—78] 

ηύνασας'  έχοίμισας.  Ιπαυσας  [78] 

ήύς-  χαλός,  άγαΒός  (Α  221)       [α4  79]  [88] 

80    ήύτε-  Ι  ]  ως  (Β  455)  [βά  81]  [82.  88] 

ηύχει  (ΑββοΗ.  8υρρ1.  329)*  ήλπιζεν 

ΉφαιστΙα  (Η3τρ6Γί(Ιβ8) *  ΑΒηνά.  χαϊ  ηόλις 

της  Αήμνου 


000.  (13  είσπνεΐνΐ)  21  ήσύχαιον  29  ι^τ*  αν,  Ιπειτ'  αν  ή  ταύτην,  έπϊ  ταύ- 
την  30  ήτας  43  ήτίηΒι  οΓ.  τετιημένος  48  ήτιος  50  τό  όέ  57  υψηλός  Ιλαψος 
58  ήτρις,  έξήτρις        (73  ηνληται  εϊ  εύληται  =  Ιόληται) 

ΗΕδ.  10  ησσόνων  έλαχιστοτέρων  11  ής  οϋτι  χάριν  οίδε  (^  243)*  παρ'  ής 
ούδΐ  μίαν  χάριν  Ισχεν,  ούδϊ  παιδυποιίας,  ουδέ  συμβιώσεως  Αά  12  έχα&έξοντο  δυίχώς  (^21) 
20  ή  σφιν  (Α  444)•  ή  τοΙς  αύτοΐς  24  ήσχάτισεν  (Ιιιάίο.  V  28)•  ύστέρηαεν  26  ήσσό- 
νων  ήσσωμένων  (908)  Α(1  27  ακοντίσω  (Ρ  515)  82  ήτασεν  (ββηββ.  XII  17)•  έβασάνι- 
σίν       38  ή  τάχα  (σ  338)•  οΰτω  γαρ  Ισως       85  τ^'  τε  (Κ  258)•  ή  τις       36  ήτεεν  {Ε  358)• 

V 
ήτεσεν       ΖΗ  ή  τεόν  (Α  ί^)'  ή  το  σόν.  άληΒές  (Β  300)        41  ι/  τ'  ^φάμ7/ν  (Γ  366)*  ύπέ- 

λαβον        47    ήτίμασεν   (Α  11)•  ήτίμασεν.   ϋβρισεν        49  ήτις'   όστις        51  ήτοι*  χαϊ  δή 

ούτως        53  37^04  ο  μέν  {Ε  537)•   χαϊ  δη  ούτος        Αά  58  έπϊ  τών  ή  επιτυγχανόντων  ή  άπο- 

τυγχανόντων.  πάλαι  γαρ  τρισϊν  έχηώντο  προς  τάς  παιδιάς  χύβοις,  χαϊ  ονχ,  ώς  οί  νυν,  δύο,  ίστ^ 

όέ  ομωνυαία        Αά  63  τάσσεται  δ\  χαϊ  έπϊ  τοΰ  ως  (3ά  ήύτε)        Β^  ήγει  (ΙοΙ).  XXIX  3)•  ίλαμ- 

πεν      \ά  65  ή  έντονος        66  7/ι5όα•  Ιλεγεν,  ύπεν  {Α  92)        68  ηύδόχησεν  (Ρδ.  ΙΧΥΠ  17)• 

έ&έλησεν        70  ην&ηνΒη  (\  Κββ;^.  XVIII  20)•  υπό  ίγκλημα  Ιπεσεν        Αά  72  [ευ-Λομος,  καλή] 

74  ή νχ όμοιο  (Β  688)*  καλ^ίΐ>ίόμοιο      75  ηύ}\ίσΒησαν  (Νβΐιειη.  ΧΠΙ  20)•  ίσκήνωσαν.  οΐκίω^ 

σαν      76  ηνν  ά}'αί^^^  (^β28),  καλόν      78  ηύπόρησεν  (δβρίβηΙ.Χ  10)•  έπλούτηπεν      Α4  79 

μέγας,  γενναίος  (Β  6^^.    αί^όρείος       80  ή  ύστερον  (^4  27)*  μετά  ταύτα        Αά  81    καΒάκΒ^η 


7τ£.  ωσπερ^  οτε,    3ί^Κ''  82   ήύ  ήντε  ομίχλη   {Α  359)*   χαΒάπερ  ομίχλη,   σκοτία^  ύδα- 

)δης  ή  ίίαχν;  άήρ         οΛ  τ^  ^  τομόλησαν  (Ιθ8ϋ.  Χ  1.  4)*  προσέδραμον  τοΐς  πολεμίοις 


ώστε 
τώ 


711 


Ήψα$ύ%$άδα$  —  &άίο 


712 


*Ηφαιστιάδαΐ'  'Α^^ηναΙοι 
ηφαιστόδαητα'  ηνρίχαχηα 
ΉφαΙστοίο  {Β  426)*  του  πυρός 
Ήφαιστος*  ότέ  μέν  ό  9εός' 

'Ήφαιατος  ηοίησεν  Ιδ{υ)1χίσιν  πραχί- 
δεσ(σ)ιν  (Υ  12) 

ότέ  όέ  μ^τωνυμίχώς  τό  πϋρ•  παρά  τισι  δέ 
ό  ήλιος 
τΙφασσεν  Ιψηλάφα 
ήφειδηχότΒς'    μ•ή   φεισάμΐνοι,    χαταπτύ-    10 

ααντες 
τ^φείδουν  ούχ  έηοιοΰντο  φροντίδα ^  ούχ 

έψΒίδοντο 
-ήφεΐ^-η'  εΐάθη,  συνεχωρή&η  [Μ] 

ή  'φέαλεν  έπεχείρησερ 
ιίφίβί'  Ιπεμηεν,  άπέλυεν 
ι}φίεσαν•  Ιηεμηον»  εΐων  [98.  99] 

^φυσάμην  (ι^Ζββ)*  έφειλχνσάμτιν 
ί^φυσεν  διέτεμεν  χόλον,  άπήντλησεν.  διέχο- 

ιρεν  (Ν  608)  *  ίηίεν,  έξεφύοησεν.  ίξήν^ησεν    20 
4  Ζ<^^<(£  '^ν^  άμπελον*  ηαροιμία 
-^ήχανεν  είπεν 

ή  χει  (8ορ1ι.  Τγ.  866)*  φωνεΐ^  ιροφεΐ 
η  χ  ει  ο  ν  τό  χαλκίον.  οΐ  δέ  μουσιχοί  τό  χρός 

τζ  μαγάδι  χάλχωμα 
ήχέτα  (ΗΜΪοά.  Ορ.  680)-  ιίχητιχός 
ήχέται*  ήδύφ^ογγοι  τέττιγες 
ήχή'  φωνή,  ήχος  (Λ^837;  Μοβη'β), /?(η{  [1099] 
ήχήεσσα'  ήχώδης,  εύηχος,  θορυβώδης 
ήχήεντα  (ΚνοΙίίΙ  76,  8)•  εύηχα  30 

ή  χήνες*  χενοί.  πτωχοί 
ήχηταί'    χήρυχες.   χράχται.   ωδοί,   τέττιγες 

ήδύφ^ογγοι 
ήχ&αι•  τε&ηρεϋσ&αι  [15.  16] 


ήχΦετο'  ίβριΒεν,  ετεμνεν  (ίγεμεν).  ήνι&το 

[ΚΑ  17] 
ήχ^ισμένην  βεβαρημένην 
ιβχι  {Α  607)*  οπού.  Ινα.  Ιν&άδε,  έν  φ  τόπφ 
•^ήχλαν  τήν  λυπηράν 
ήχλυσεν  (μ  406)*  ίσχότισεν,  ομίχλης  έπλη- 

ρΜη,  έχαλύφ^  άχλύΐ  [22] 

ήχ^ί'  φο>νή,  τίτύπος,  έχφώνησις       [24—26] 
ήχώ  πετραίαν  χντρόπωλιν   (Οοιη.   •η. 

ΰΧΧΧΐ»)•  λέγει  [οΐ]  όέ  τήν  Μγιναν,  ίπειδή 

4χει   δστραχα  πολλά  έοτί'   νήσος  γαρ  ή 

Μγινα 
ήψατο  (Α  612)*  Ιλάβετο.  προαέφυγεν,  πα- 

ρεχράτηβεν  (Τΐιαΰ.  1  97) 
ή^ίήσατο  (Οοπα.  Ογ.ΙΥ  ρ.680)•  ίψίμφ  βάμ- 

μάτι  Ιβά^ατο  [Ιθ] 

ήεία'  ή  χέδρος,  έ&νιχώς  [82— Μ] 

ήε»χοίτων'  ορθρινών  ύπνων 
4^9'  παραθαλάσσιος  {τόπος) 
ήφος'  όρ&ρινός 
Τίωρειτο'  έχρέματο.  έχινεΐτο 
ήωρτο'  άπεχρεμνάτο.  άπήρτητο 
ήώς'  ήμερα,   τό  πρώτον  φως,  ήγουν  αΰγος 

φως  (λυχόφως  ί).  τό  αύγος,  ανατολή,  ήμερα. 

χαϊ  ό  από  ανατολής  μέχρι  μεσημβρίας  χρό- 

ρος' 
όφρα  μέν  ήώς  ήν  χαΐ  άέξετο  Ιερόν  ήμαρ 

(θ  66) 

χαϊ  όλη  ήμέρα' 

ήδε  δέ  μοι  νυν 

ήάς  ένδεχάτη  (Φ  156) 

χαϊ  τό  λυκόφως• 
παννυχίη  μέν  ^'  ήγε  χαϊ  ήώ  πείρε  χέ- 
λευΟον  (β  434) 


θ 


θαάσσεΐ'  χά&ηται,  διατρίβει 

θάβαχον  (Ι.8€οη.)'  9αχον,  ή  ^ρόνον      [4] 


θάεο  (Αη^Ιβ)'  θεωρεί 


€0Β.  86  \άδες  οί.  *Ιφιάσται  87  |αμα,  περίχαυτα  90  ήφασεν  είήλαφα  95  ήφία- 
λεν  οί.  έφίαλεν  97  εΐον  1001  πόλον  3  εί.  ζχανεν,  χάνοιμι  (ή  χάνεν)  5  τόν  χαλκον  — 
μουσικόν  —  μεγάδι  11.  12.  18  =ζ  18.  11.  12  (12  ν.  άεχηνες,  άχήνες,  κτεανήχης)  18  οί. 
έπεχΘί\  21  ήχλησεν  —  άχ}Μ  27  ήχωπτερέαν  36  ήϊων  37  ήιωος  88  ήώρετο 
39  οί.  ζωρτο  40   αξετο  —  ήδεδεμοινεν  ήώς  ή  ένδ\  —  παννυχϊ  ήμέρηγε  θ   2  &αάσει 

3  θαβακόν,  θακόν  ή  όμορόν 

ΗΕ8.  94  ήφερ/φων  έξ  αμφοτέρων  των  μερών  στεγάξων  98  ήφιστοΐο  (Β  426)• 
τοΰ  πυρός  99  ήφρο(ν)εύσαντο  (ΙβΓβιη.  Χ  21) '  έμώραναν  1009  ήχησεν  (ΙΚβ^.  ΐν5)* 
έίΙ^όφησεν  Ι^  ήχ&αιρεν  έμίσει  (Ρ  270)  16  ήχ&ηρεν  έμίσησεν  (Υ  306)  Αά  17  έβα- 
ρύνετο  (Α  400)  22  ήχθετο  (Ν  3512) '  έκυποϋτο,  ί^μοΰτο  24  ήχου*  ίν^άδε  (ήχΐ'  ού) 
ΤίΛ  ήχώ  (δαρίβοΐ.  XVII  19)*  μακρά  φωνή,  ανακλώμενη  άπό  στερρών  καϊ  αντιτύπων,  Ιπϊ  τόν 
προέμενον  πάλιν  ίπανιούσα  26  ή  χρωή  (Η  164)*  τφ  εαυτής  χρωτί  30  ή'ψησεν  (ΙΒ^^.  IX 
24)*  Ιμαγείρευσεν  82  ήωήματι  (Ζ  422)*  μίψ  ήμερα  Ζϋ  ήώθεν  (Η  372)*  πρωί,  άμα  ήμέρςί^ 
ορθρφ  84    ήώ9•ι   προ  {Α  60)*    ΰικ*  αίίτόν  τον  δρ^ον,    πρό  ημέρας,   πρό   τής  ανατο•- 

λής        θ  1  θάαβεν  (1 194)*  Ιχα^έξετο       4  Θαβώρ•  όρος  Συρίας 


713 


^αζόμβρος  —  &αλν(ητ}$<ί&α§ 


714 


ή^^αξόμΒνος  (ΡΙβΙ.  Οίτ.474Α?)-  σχώχτ^ 
-^^αίβει•  έλαύνα, 
ή^&αιμός'  ή^οίχία,  σκόρος,  φυτεία 
^αιροδνταΐ'  οΐ  έν  τφ  ζυγό  όαχτνΛιοι,  όι' 

09 ν  οΐ  ^ντήρες [11] 

Καιρός   (^ί459)*   ό  διήχα>ν  από  τοΰ  άνω 
μέρους  ίως  χάτω  στροφεύς  της  ^ρας,  ή 
άξων,  Σοφοχλής  Τριητολέμφ  {ίτ,  636) 
Οαχεύουαί'  χά^ηνται  εΙς  τάς  χρείας 
^άχος  (0Γ&(ίη.  Γγ.  IV  ρ.  18)*  χα&έδρα^  θρόνος    10 
θαλάμη  (€432)•  τρώγλη^  [«ά  15]  χατάόυαις 
^αΧάμαί•  ^-  ατήλαι  έπίχείμεναι  τοις  αΐδοίοις 

των  άχοχόπα>ν 
θαλαμηπόλος  (η  Β  ιρ  293)•  ή  περί  τόν 
κοιτώνα  ή  περί  τόν  Βάλαμον  δίατρίβοναα 
ή  άναατρέφουαα,  *ΑηηΙων  όέ  χοιτωνοφύ- 
λα£,  νυμφαγωγός^  τοΰ  θαλάμου  έΛίμΒλύν- 
μένη 

θαλάμιαι  χώηαι  (Τϊμο,  IV  32)•  αί  χατο- 
τάτω,  χαϊ  οΐ  ταύτην  ίχοντες  την  χωράν    20 
θαλαμιοί  λέγονται  [1^^] 

θαλαμιός  έρέτης'    ό  χατωτάτω  ίρέβαων 
Ιν  τη  νηι  Καλαμιάς  λέγεται^  ό  δέ  μίαος 
ζύγιος,  ό  όέ  ανώτατος  θρανίτης    [20] 
θάλαμο ς'  οίχος.  μυχός,  νυμφιχός  οίχος 
θαλάμων  άνασσα'  Αφροδίτη 
θάλασσα  χοίλη  (Οοηι.  &η.  ΧΟν»)•  η  χε^ 

μέριος.  χαϊ  τό  θέατρον 
θαλασσεύς'  άλιεύς  [25] 

θαλάσσιος  Ζεύς'  έν  Χιβώνι  τιμάται  30 

θαλασσωθείς*  άγνισάμενος  [28] 

θαλαττοχοΛεΐς   (Αγ.  £ςς•  830)•    μάταιο- 

λογεΐς 
θαλαττοπορήσαΐ'  ηλεΰααι  διά  θαλάσσης 
θαλέει  (—έθει)-  θάλλει,  άνθεΙ 
θαλέεσσι  (ΌΛΪΜιη.ΐγ  πιόη/τι,  λιηαρίαις  [83] 
θαλέθοντα'   θάλλοντα^  βλαστάνοντα^  άν- 

θοΰντα,  εύτροφοϋντα 
Θάλεια*  (ώς)  ηαιδεία»  ευθυμία•  ηδονή,  χαϊ 
ή  Μοϋαα  (Θάλεια)  40 


Θάλειας*  πότους^  μέθας.  λινάς  ηήρας    [87] 
ή^θωλεΐον  χαθαρόν  (θάλειονί) 
θαλεραί'  οίχτραί 
θαλεροί*    άχμάζοντες  (Γ  26),    άνθΌΰντες. 

ηολλοί,  πρόσφατοι,  αθρόοι,  υγροί,  οίχτροί 

[41] 
θαλερός-  ταχύς  [βά  42]  [48] 

θ  αλέων*  των  θάλλειν  ποιούντων  ,  ηδονών, 

-παιγνίων,    ηδέων,    των    προς  τό  θάλλει» 

επιτηδείων  (Χ  405) 
θ  αλί  α*  εύθηνία.  ευωχία,  πανήγυρις,  τέριρις^ 

ευφροσύνη 
θαλίη  (Ι143?)•  τά  αυτά 
θαλιοποιοί*  οΐ  τά  -^ σχυτούμενα  χιβωτια^ 

χαϊ  τους  δερμάτινους  μίσχους  εργαζόμενοι 
•^Θαλιπόδους*   οί  πολλούς  χαϊ  ένδοξους 

Ιχοντες ,   η  γένος  ίν  δπλοις  Ινδοξοιτ 

(θάλλεΐ'  [8ορΙι.  Ο.  0.  681]  άχμάζει,  ανθεί) 

θάλλιχα•  σάχχου  είδος 

θαλλίς*  μάρσιππος  μαχρός 

θαλλόν  (ρ  224 ?)*  δ  έσθίουοιν  οΐ  βόες 

θαλλός*  [Λά  ^]  πάν  τό  θάλλον,  χυρίως  όέ 

χλάδος  έλαίας,  ή  φοίνιχος  βλάστημα  (Ρο11• 

Ι  244) 
θάλλουσα*  αυξάνουσα 
θαλλοφόρος  (Αγ.  νββρ.  644)•  ό πομηεύων 

*Αθήνησι^  χαϊ  έλαίας  χλάδον  φέρων,  λέγει 

δέ  χαϊ  γέροντας  θαλλοφόρους,  προς  ουδ^ 

άλλο  χρησίμους,  ή  προς  τό  θαλλ(οφορ)εΐν 

[56.  67] 
θάλπος*  χαΰμα,  π(α)ραμυθία 
θάλπω*  θερμαίνω,  παραμυθοΰμαι 
θαλπωρή  (αίβΊ)*  παραμυθία,  σχέπη,  χαρά• 

σωτηρία,  [•ά  60]  έλπίς,  ασφάλεια,  ή  διά- 

χυσις 
θαλυχρέονται*  χρεύδονται 
θαλυχρόν*     ίταμόν•    λαμηρόν,    βλοσυρόν, 

αναιδές,  πανοϋργον,  θερμόν,  χλιαρόν 
θαλύνει*  θάλλειν  ποιεί  (ν.  άλύνει) 
θαλύ{πτ)εσθαι*  φλέγεσθαι 


€00.  (7  Ιο1)βε](.  ΡβΙΙι.  £1.  150)  12  διοιχών  17  χοιτονοφύλαξ  18  θαλαμίαι 
19  1)18  θαλάμιος  19  έρετρεύς  —  νηΐ,  θαλ\  ό  δεσμός  20  χατασχΐ  82  ν.  δυί(Ι.  86  ιτό- 
θους  —  λίνας  41  πολύ  48  θαλλινώδης,  ύπουλος,  ένδοξους  έχων  ηγεμόνας  €γτ,  171 
49]  ρθ8ΐ  39;  βΐ  €Γ.  56        50  σάχου        55  \όρους,  πομπεύων  ό        62  βροσυρόν  χλυρόν 

ΗΕδ.    II   θαιροδύτης'    ό   δαχτύλιος  τοΰ  ξυγοΰ  Αά  15    [^ρΐ^    (βά   σαλάμβη)! 

18ϊ>  θαλάμιος*  ό  χατωτάτω  20  θαλάμοιο  νέοιο  (Ρ  36)*  χατεσχευασμένου  νεωστί*  ύπο 
γάρ  τους  γάμους  αυτούς  των  ήμερων  θαλάμους  έπήγνυον*  (ή)  ώς  ούχ  Ιχπαλαι  αύτοϋ  γεγαμη^ 
χότος  25  θαλάσσια  ίργα  (Β  614)•  ναυτιχά  28  θαλάσσια*  τά  της  θαλάσσης  83  ^α- 
λέοντες  (1467)•  θάλλοντες  87  θαλείη  (Ι  143)•  εύδαιμονί^,  εύθηνία.  άχμή.  ευφροσύνη 
41  θ  α  λερό  ν  δάχρυον  {Ω  9)•  τό  πολύ  χαϊ  {μη)  ξηραινόμενον ,  άλλ*  έπϊ  των  οφθαλμών  άεϊ 
θάλλον  Αά  42  Ισχυρός  (Ζ  430)  Α3  θαλέων  {Χ  405)•  των  ...  θάλλειν  επιτηδείων  λά  58 
χλάδος  έλαίας:  άνθος,  γέννημα  (ιό  θάλος).  χαϊ  ^β  θάλπε ΐ'  άχμάζει,  άνθεϊ  (49)  57  #αΛ- 
πιω  (€&η(.  IV  4)•  επάλξεις 


715 


^αλνύ*α  —  9αζρνν»τα* 


71β 


^αλύαια  (1534)*  αΐ  των  χαρπών  άηΰφχαί 

^αλνσιος  άρτος•  άκό  της  άλω  ΛεττόμΒ•- 
νος  πρώτος 

^αλνσσόμενος  (Α•ο1.)*  φλεγόμενος 

^αλύψαΐ'  θάλ^αλ.  ηνρώσαι 

^άλωμεν  βλαστήσωμεν:  βλαατάνωμεν  (ηά 
(»άλλωμεν)  [70] 

^αμάχίς  {?ϊηύ,  Ν.  Χ  71)*  ηλειστάχίς,  πολ^ 
λάχίς  [72] 

^αματροχεΐ•  ονχ  ησυχάζει  10 

%αμβαλέον*  φοβερόν,  ^ανμαστόν  (ν.  113) 

^αμβεΐ'  εκπλήττει,  (— Τ€ται1) 

θάμβος•  Βανμα.  ίχπληξις 

Καμέας  (ξ  12)  *  ηυχνονς,  συνεχείς 

Καμέες  (Κ  264)  χαΐ  ^αμειαί  (^152)*  τά 
βύτά'  χαΐ  &αμ{ε)ίάς  {Μ ϋ) 

^αμίζεις  (^£368)*  συνεχώς  ίρχχί^  πυχναξείς 
(Ρ1λ(.  Οίτ.  6,  18  Β1(1ί.) 

^αμίξεται  (8ορ1ι.  ίτ.  480)•  ομιλεί 

(^αμίξχί'    συνεχώς   Ι^ιατρίβχι   χαϊ  ηαραμένχι    20 
(τφτ)  ίαυτοϋ  ναΰν  φυλάσσωρ 

^αμινά'  ηυχνά,  ηολλά 

^αμινώς'  συνεχώς^  κυχνώς 

+  θα>*{•  άλωκη^ 

^άμνή^  ας'  δενδρώδεις  τάχους^  δασέίς  {ε 
476  ?) 

^άμνί,σον  άποχάλυψον  (Ιπιχ — ?) 

θάμνοι  (Α  156)*  δασέα  χαϊ  κίίχνά  δένδρα. 
Μοϊ  οί  σύνδενδροι  τόποι 

θάμνος  (τρ  190)*  πυ^μήν  δένδρου,  ή  ^Ιζα  30 
πολλούς  χλάδους  Ιχπέμπουσα.  ή  χα^'  ενα 
τόπον  της  ύλης  συ(σ)τροφή  χαϊ  ή  συνεχής 
φυτεία  (^{.  9).  χαϊ  ή  περιοχή  της  ίλαΐας. 
χαϊ  όρμενοι.  χαϊ  οί  σύμφυτοι  ή  δενδρώδεις 
(τόποι):  ή  βάτος,  ή  ξνλον  ακανθώδες 
((άμνοςΐ) 

^αμνντεραι*  πυχνότεραι 

Θάμυρις*  πανηγυρις^  σύνοδος^  ή  πυχνότης 
τινών,  χαϊ  οδούς  &αμυράς  τάς  λεωφό- 
ρους, ^στι  Ί-τό  χαϊ  χύριον  όνομα  (Β  595)    40 

9αμυρέζει*  ά&ροίζει^  συνάγει 


Θάμυρις  μαίνεται•  [εά  92]  [118] 

θάνατος*  δ  τε  9•εός'  χαϊ  δ  πάσχομεν^  τέ- 
λος όν  Ί-τοΰ  έχ  του  βίου.  ό  χωρισμός  της 
ψυχής  από  του  σώματος.  χαΧ  ό  σωματοείτ• 
δής  Θεός.  χαϊ  ή  δυσωδία 

&ανατών  θανάτου  επι^μών 

^ανεΖσ&αΐ'  άπο&ανεΐσΟαι  {Δ  121)        [06] 

^ά^αι*  με&ύσαι 

^άοντα'  δίδάσχοντα•  Θεωροϋντα 

ϋ'αοννταΐ'  ομοίως 

Θ  άπαν  φόβον  (οί.  φάβα) 

ϋ'άπτα'  μυΐα.  Ερητες  [1^] 

Θαργήλια•  Απόλλωνος  εορτή,  χαϊ  δλος  ό 
μήν  Ιερός  τοΰ  ^εοΰ.  έν  δέ  τοΐς  (Θ)αργη- 
λίοις  τάς  άπαρχάς  τών  φυομένων  ποιούν- 
ται^ χαϊ  περιχομίζουσί'  ταύτα  όέ  Θαργήλια 
φασί'  χαϊ  μήν  Θαργηλίων,  χαϊ  τήν  ευε- 
τηρίαν  ίχάλουν  ^άργηλον.  χαϊ  Αρχίλο- 
χος φησιν 

'^ώς  φαίε  νυν  άγει  ή^τά  Θαργήλια  (φά- 
τε —  ταργήλια) 
ΜΛΪ  ό  Θάργηλος  (ΤιΊηοεΙ.  III  ρ.  594)  χύ- 
%ρα  έστϊν  άνάπλεως  σπερμάτων,  [χαϊ  παρά 
Μιλησίοις  ^δομένη  ίπϊ  φρονήσει  (Οοπι.  Ι Υ 
ρ.  720) 

Θαργηλία•  ίστιν  ή  Θαργηλία  Μιλησία  μέν 
τό  γένος,  ευπρεπής  όέ  τήν  όψιν,  χαϊ  τάλλα 
σοφή,  ώστε  στρατηγεΐν  πόλεις  χαϊ  δυνά- 
ατας.  διό  χαϊ  πλείστοις  έγήματο  τών  δια- 
σημότατων 

Θά  ρ  γ  ήλος  (Τίιηοοίββ  1.  ο.)*  χύτρα  ίερον 
έψήματος 

Θαρνεύει•  όχεύει.  σπείρει,  φυτεύει 

Θαρρία•  τρασιά 

^ΘάρνυσΘαι•  όχεύειν  (Θόρν — ) 

ί^άρνυταΐ'  περϊ  συνουσίαν  όμιλεΐ•  θα'ρ- 
νυσΘαι  γαρ  τό  χυΐαχεσΘαι.  τούτο  6έ  νϋν 
δηλοΐ  τήν  διά  λόγων  ίντευξιν  χαϊ  όμι- 
λίαν.    σημαίνει  όέ   χαϊ  όχεύει 

Θαρσύνεταΐ'    μετεωρίζεται    (Θαρρ — ) 

[12-15] 


ΟΟϋ.  65  Θαλνσιαι  (68  ν.  άχροΘ•άλνπτα,  ώμοΘάλνπτα)  11  \χείς  8ΐ|ίε*  — 
\βει  —  \νει  85  &άμνας  68ΐ  Ιοτα  88  ή  ^ίζα  —  δρμοι  (Θάμνος•  ξ.  ά.  βάτος  €γγ.  171) 
90  &αμύρας  (τ.  άαύχαρις)  (99  Θαόντα  ==  δαόντα  ΟΓβΙίεβ  ρΓΟ  διδάσκοντα)  104  φαινομένων 
—  βυετηρίαν  —  αγομένη  έπίφρώνησις  5  πλεΐατην  7  όχλεύει.  όχεύει  8  τρααία  9  όχλεύειν 
(ρθΒ8ί8  μαχλενειν)  10  Θάρννταΐ'  μεταιωρίξεται,  Θ.  —  διαλόγων  έντευριν  11  Θαρσν- 
νεται,  περϊ  συνουσίαν  όμιλεΐ 

ΗΕ8.  70  Θαμά  (Ο  470)•  Θαμινά,  συνεχή  72  Θαμά  (δοΠο.)*  τά  πυχνά.  χαϊ  Θαμέα 
τά  αυτά  Αά  92  παροιμία,  Ιπϊ  των  χατά  σύνεσιν  παράλογόν  τι  πραττόντων  93  Θανά- 
τοι!^ο  μέλαν  νέφος  {δ  180)*  περιφραστιχώς  αυτός  ό  Θάνατος  96  Θάνοιεν  (χ  472)*  άπο- 
θ(ί9<Κ€ν  103  Θαρραλέως'  εύΘαρσώς.  ανδρείως  12  Θάρρος•  Θάρσος  (Μοβπβ)  13  ^αρ- 
σαλέον  (Ε  602)•  ^φδιον  14  ξ^αρσαλέως  (β.  6.  α  283)*  ρ^δίως  15  Θάρσος  ή  Σαργός- 
τό  θράσος,  ανδρεία,  δυναστεία 


717 


&αρύίς  —  ^ηί$$ν  δρο^αϊς 


718 


»αρσνς'  ^ασύς{1)  [17.  18} 

^αρρώ'  &ρασύνομαι  (^αραώ  οτάο) 
θασία'   άλμη    {ΟτμΜώ,  ίτ.  III  ρ.  17),  $1ς 

•ην  διρα  ώητήμενα  ζβαπτον,   %αϊ  ^αφά»αυ 

είδος,  οΐ  όέ  βάμμα  τι  [11] 

θάσιος  πάϊς  *Αγλαοφώντος  (^(.  δίαΐΜΐ• 

€ρί^.  162)*  Ιστι  6^  αεμίδαλις^  ή^έΛΪ  τύΐί 

Ιργοις  γενομένη^  άπό  Άγλαον^  τον  έ^  άρ^ 

χής  ηοίήσαντος^  θααίου  όνομαϋ^εΐσα 
θασσε•  χά&ισον  (χαΘηοοί)  [24.  25}    10 

^άσσοντας'  καημένους 
^άσσουσα'  σπενδουσα  (9'αϋϋον  Ιονσα^) 
^άσσ^'  ηαραχα&έζομαί 
Κάσσων  [βά  29]  χα^εξόμενος  [30] 

^άτας'  ^τας,  τους  δούλους.  Εύπριοί 
^άτερα'  τα  άλλα^  έχάτερα,  έτερα  μέρη 
&ατέρον  (ΕιΐΓ.  ίΓ.  656)*  ενός 
βατήρας  {Όοτ.)'  ^εατάς  ^ 

&άττον'  εύ^ς,  τάχιον,  ταχέως 
^άττον  η  Βούτης  [βά  36]*  20 

(^ατύς'  ΙχρΙον.  Θεωρείου)  [9%] 

θαύλια'  έορτη  [αά  39]  άχΘεΙσα  ύηο  ϋΤιά- 

του'  ηαρ*  6  χαΐ  Θανλίξειν  ή^ λέγειν  τους 

Δωριείς 
θαυλωνίδαΐ'  γένος  Ιθαγενών ΆΘήνηοι  [40] 
Θαύμα*  ίχηληξις.  ξένιαμα 
Θαυμαίνεΐ'  Θεωρεί.  Θαυμάζει 
Θαυμαλέον  φοβερόν. Θαυμαστόν (τ.74) [44] 
Θαυμανέοντες*  Θεωμενοι,  όφόμενοι• 

άέΘλια  Θαυμανέοντες  {Θ  10Θ)  30 

τό  όέ  χαΘ*  ημάς  Θαυμάξειν  ΘηεΐσΘαι  λέγπ* 
ΘηεΙτο  όέ  χούρη  {ξ  237) 

χαΧ  Θηητδς  (Η 68.  ΤΗ.  31)  6  Θαυμαστός 
Θαυμάσιος*  Θαυμαστός 
Θαύματα  (ΡΙβΙ.  Ιβ^^β;.  668  Β  Χβη.  Οοητ.  II 

ί)'  ά  οί  Θαυματοποιοί  έπώείχνυνται 
Θαυματίξομαι•  εκπλήττομαι 
θαϋμος  ή  Θαϋλος*  "Αρης  Μαχεδόνυος 
Θαϋνον  ΘηρΙον 


^Θανλέα'  ουρά,  χέρχος 

ΘαχΘήμεν  ΘωριχΘηναι.  Δωριείς 

Θ  άψα  ι*  χατορύξαι.  -[-χά^αι,  άπό  τοΰ  Μλ- 

πεοΘαι 
Θ  αέρινο  ν  (δβρρίι•  ίΓ.  167)*  τό  ξανΘόν^  άπό 
του  ξύλου  της  Θάψου^  [ηά  55]  φ  ξανΘΙ^ 
ξουσι  τά  Ιρια  χαϊ  τάς  χεφαλάς.  τοϋτό  τίνες 
ΣχυΘιχόν  λέγουσι,  χαϊ  ό  ποταμός,  παρ*  φ 
φύεται  τό  ξύλον,  θά'ψος  χαλεΐτοΛ.  $στι  δ^ 
χαϊ  ^ίξα  Θαιρία  χαλουμένη  [56] 

Θέα*  σχόπει,  Θεωρεί,  δρα 
Θεάμονας*  Θεατάς- 
Θέαν  (Ρ1α(.  ΡΙιββάΓ.  250  Β)*  δ^ιν.  Θεωρίαν» 

όμματα 
ΘεαγγελεΙς*    οί  τάς  πανηγύρεις  έηαγγ&ί'^ 

λοντες 
Θεαγένης*  όσιος,  Θεοσεβής 
Θέαγον  (Θεάϊον)*   τό  Θεΐον,  φ  χαΘαίρουσι. 

Σαλαμίνιοι 
Θέαμα  (ΑββοΙι•  Ρτοιη.  69)*  Θεώρημα 
ή^Θεανή  νήσος  (Θεία  νόσοςΐ)*  ή  έχ  Θβοΰ^ 

Θεία.  Σοφοκλής  Τυροΐ  ά  (ίη  585) 
Θεανώσταΐ'  οΐ  ξυστήρες  ύπό  Θετταλων 
Θέα  παρ*  αίγείρω    (ΟΓΑϋη.  ίΓ.  ΧΧΧΤΙΙΙ)* 
τόπος  αίγειρον  Ιχων,  ΟΘεν  έΘεώρουν.  €ΐ;τβ» 
λής  όέ  Ιδόκει  ή  έντεΰΘεν  Θεωρία*    μαχρ<^- 
^εν  γάρ  ην  χαϊ  ευώνον  ό  τόπος  έιτωλιϋτο 
Θεατόν*  τό  Ικλεχτόν,  όρατόν,  καϊΘεωρητάΐβ 
Θέατρο  ν*  Θέαμα,  ή  σύναγμα  [β9] 

ΘεείοΌ  {μ  417) '  Θείου 
{Θεειώσω  [χ  482]*  καΘάρω)  [72.  18] 

Θεηγόρων*  Θείων:  ή  ΙκΘεοϋ  λαμβάνων •..• 
Θεήλατον  (δορΙι.'ΟΤ.  249)•  ύπό  Θεοΰ  ιτβ- 
π{λ)ηγμένον,  ή  ηεμφΘέν  [76] 

Θειαξόντων*  μαινόμενων  [78] 

Θ{ε)ιασμοϋ*  ευωχίας.  ένΘουσιασμοΰ 
Θειασμφ*  εΰωχίαις.  μαντείαις  [81] 

ή^Θεΐα-  Ιγδια,  καϊ  Θεοΐς  έοικότα,  Εύπριοι 
ή^Θείειν  δρομαΐς* [84] 


€00.  20  Θαστία  —  όπτωμένα  —  βαμμάτιον  22  παις  31  Θύτας  87  Ιβ^βΙ^Ιατ 
βηΐβ  153  Θαυσηχρι,  εί.  ^^'  Θατύν  Ζ9  Θαυλία  40  \ίδες  46  \νώντες  Θεαώμενοι  —  χαϊ 
^ηιστός  ό  (52  ίβίβΐ  ΟΓβΙίευιη  αύκαία  =  άλκαία)  53  Θαχμήναι  64  τυροία  ^οιτοΰ 
66  παρεγείρω  74  βΙΙβΓυιη  Θεηγορών  81  Θιασωσαι  82  Η.  β.  Θοείδια*  Ιγδία  Κύπριοι 
(=:  θνείόαχ)  εΐ  Θεοειδέα*  Θεοΐς  έοικότα 


(Ο  512) 
μένων  τις 
λουμένων 


(Ν8\9  €β\1  υ.  94)•    ταχίονας        λά  29  ταχύτερος  (Ο  570)         30  ΘαστρεύεσΘαι 

'   άναβάλλεοΘαι   (οί.  %\.  δ  824)         Αά  36   παροιμία  έπϊ  των εν  τν  στοςί  ίΐσχο- 

ις  ην,  ω  έπεγέγραπτο  Βοντης :     Τάσσεται  οΰν  ή  παροιμία  έπϊ  των  όςίδίως  αυντε-^ 

ν*  καϊ  γάρ  ό  Βούτης  (^ψδίως  κατεσκεύαστο ,   άτε  ούχ  ολοκλήρου  τοϋ  στόματος  (σ»— ) 


719 


9%$ίΐτ6¥  —  9%μΑν 


720 


θβιι^τόν  (ί.  1.  Η€Β.  ΤΙι.  31)•  ^αυμΛΟτόν 
98ΐλΟΛ€δα  (η  123)•  ό  τόκος,  ίν  φ  ξηροί- 

νηαί  ή  σταφυλή,  εϊρηται  όέ  άχό  του  &έ' 

ρεσ^αι  ίν  τω  ήλΐφ  χαΐ  τφ  ηέδφ 
^Μίν  δραμεϊρ,  ή  ό  αΙγίΛλός 
4^Βΐμωνίαί  (Βθ€θΙί?)*   οΐ  σωροί  των  δρα- 

γμάτων  [80.  90] 

^β^νβΐ'  [βδ  91]  χτίΐνη,  ηαίει 
ξ^9ΪνΒς  (ΑροΙΙ.  86,  24)*  οί  σωροί,  ήτοι  βου- 

νοϊ  της  ίράμμου  [93] 

δεινών  αίγίαλων  [95] 

9 6 10 ν  άπυρον  ^εάφων  άκαυστον  [97] 
^9Ϊος  νόος  μευ*  έχ  ^Βοΰ μοι  νους  [99-10Ζ] 
Κείται*  [5.  β] 

ξ^ίλγεί'  άηατ^.  ^άληα,  άηδ  τον  εΙς  το  θ^- 

λίΐν   άγαν,  μαλάσσει,   χηλεΐ,   τέρπει,   γΑει 

(ΡΙλΙ.  δ^οιροβ.  197  Ε),  χοιμίξει  (Ω  343) 
θέλγητρα•  εΙς  ήδονήν  άγοντα 
^έλγμα'  ^αϋμα 
θελγΐνες*  οΐ  ΤελχΖνες,  γόητες,  ηανουργοι, 

φαρμαχευταΐ 
^ελγόμενον   άπατώμενον,  λέγεται  όέ  έπΙ 

των  ήδυνομένων  τοΐς  ςίομασι 
^έλειν  (ΑροΠ.  ΐ€Χ.  86,  33)•  δύνασ^αι 
&έλεμον   (ΑβΒ€ΐι.  8υρρΙ.  1026)-  ή^οίχτρόν. 

ήσυχον 
ξ^ελέμως-  ήσύχως.  ή^οίχτρώς 
9έλεμνον  δλον  Ιχ  ^ιζών 
ή^^ελερόν  ^ελεχτόν  [1β] 

^έλχαρ-  ^έλγμα  (356) 
^έλχτρον  φίλτρον.  χαρά,  ^αυμαστόν,  χαϊ 

τό  έφηδϋνον  μετά  τίνος  άνάγχης  (χαϊ  τό 

&ίλ(γον)  τά  όμματα  έκΐ  χαχώσει) 
ξ^ελχτήριοι  (ΕυΓ.  Ηίρρ.  478)•  ^ερακευτί" 

χοί,  άγοντες  εις  άπάτην 
ξ^ίλξας'  χαταηονησας 
θελξινία*   (ή)  "Ηρα   τιμάται  ηαρά  ^ΑΒη- 

ναίος  {θελχινια'ϊ  θελ^ινόη^) 


^έλω*   χρηξω,  βούλομαι,  ενδοχώ  (οηοοίΜΐ.) 
9έμα*  ί^ις,  τόπος,  στάσις,  μνήμα  [2&] 

Ζεματίζει•  άηοτί^ται.  χυβερνφ 
&έμε»λα  (ηοη  Ηοη.)*  ^δραι,  βά^ρα  (254) 
^εμείλια  (ΟβΙΗοι.  Ββΐ.  260)•  Ησεις.  φίζαι 
&έμ{ε)ιλα•  Βεμέλιοι 
Βεμελιω^έντα'  έχ  ^ιξών  άρ^έντα 
^έαεναι•  χαταβαλοΰσαι 
Τέμενος*  Ινθεις,  χαταβαλών 
10    &εμέρη'  βεβαία,  σεμνή.  ευσταΟτίς 

ξ^έμερον  αεμνόν,  άφ'  ού  χαϊ  τό  σεμνύνε- 

0^04  ^εμερύνεσ^αι 
^εμερόφρονας'  συνετούς^  σωφρονας 
^εμερωηις  (Ειηρ6<1θ€ΐ.  12)*  έρασμΧα,  ή^άγ^ 

χόνη 
^έμις*  δίχαιον.  άξων.  ηρέηον,  χαϊ  δ(χη,  ή 

προσήκει,  χαϊ  ή  τιμή,   χαϊ  τό  άξΙωμα,  χαΧ 

τό  άρμόζον 
^  ^έμις  εστί  {Α  73) 
20        χαϊ  νόμος 

^εμιξέτω*  μαστιγούτω,  νομοΒετεΙτω,  Κρή- 

«ί 

ί&έμησις'  δικαιοσύνη,  παρά  Πντί^ 
^έμιστα'  έννομα,  νόμιμα 
^έμιστας  (Α  238)•  νόμους,  δίκας 
&έμιστες'  μαντεία,  χρησμοί,  δίκαια,  νόμοι 

{ι  112)  [43] 

^εμιστεντόν  νομο^ετητόν  [41^—47] 

»εμίστε(ι)ον'  δίκαιον  {?\ηά.  01.  Ι  181) 
30    ΒεμιστοΛόλος'  δίκαιος,  βασιλεύς  όσιος 
'ί^εμινησασα•  ηρακτική,  άνυσίμη,  άποτε- 

λεσίμη  [&1] 

^εμιστοηόλοι  (ΗΜίοά.  βοΐιοί•  Ι.]γο.  284, 3)• 

άρχοντες,  δίκαιοι 
Βεμιστόρων  συνετών  [&4] 

Βέναρ•  τό  κοίλον  της  χειρός,  καϊ  τοΰ  ηοδός 
ΙΒεμούς'  διαθέσεις,  παραινέσεις 
ί&εμών  ^ελήμων  (&.  Βεσμων)  [56] 


€00.  80  θτ/λΙ  87  ,εΐνιν  98  ^εψωνείαι  (-^ιή^,)  91  πταίει  96  ^εάφιον 
άπυρον  Ρθ8ΐ204  ^δεται  κομίζει  7  ΑάάιΑΊ  άδει,  κοιμίζει,  α.204  13  »ελεμόν  (16  9^έ- 
λεον,  Βεληματικόν)  18  ^έρκαλ  19  ^ελητοον;  (καϊ  ...  κακώοει)  Ιρ^β^βηΙοΓ  ροβΐ  216 
28  Βέμεμα        30  Βεμειλω&έντα        34  Βεμαρυνεαθαι       36  Βεμερόπις      49  Γεμιστός 

ΗΕ8.  89  Βεΐναι  (Δ  26)•  ποιήσαι  90  Βείναν  (%\,  %Ά^\εχΛ,  XII  5)•  βρώσιν,  άνά- 
λωμα  λά  91  ποίεΐ.  τρέχει  93  ^εινομένην  (Α  588)•  τυπτομένην  95  Βείωμεν  (Α  143)• 
ποιήσωμεν  97  ^εΐός  μοι  [Β  56)*  έκ  Θεοΰ  μοι  99  ΒεΙος  όνειρο  ς  (Β  22) '  Βεόπεμπτος 
200  ^εΐον  δύσονται  αγώνα  {Η  298)*  τ^  τών  &εών  άθροισμα,  έν  ω  αυτών  τά  Ιερά 
1  Σείονται  (ίρ  50)•  ^ειφ  κα&αίρε[τα]ι  2  θείον*  τ^  έκ  θεού  άφιγμίνον,  καϊ  τό  άξιον 
λόγου,  ώστε  %αυμάζεσ^αι,  καϊ  τό  Βεάφιον      3  9"  ε  ίου  πλήτο(μ  417)  •  τοϋ  κεραννίου  πυρός  λέγει, 

όδμήν  γάρ  ίχει  ό  κεραυνός  θύ  (Βείου)  5  θεια σ ω  (;^482)•  χαΟαρο  6  θέχλεον  (Ψ'107)• 
Βαυμαστόν  16  ^ελητής  (Μί€ΐι.  VII  18)•  προαιρετικό;  25  &εμάν  (Η&180.  III  3)*  άνεμος 
νότος,  ή  ανατολή  43  θεμιστενει  (ι  114)•  άρχει,  κελεύει  ά  βούλεται,  όιχά^ει  45  9εμι• 
στεύοντα  (λ  568)•  δικάζοντα  46  θεμιστη  (Υ  4)•  τη  Δίκη  47  θεϊμι]ατιάδες• 
Νύμφαι  51  Βεμιστισία*  όσια  54  Β'έ^ηλα'  Βεμέλαι  εδραι^  βά^ρα,  Βεμέλια  58  θέ• 
μωσεν  (ι  486)*  ηγγιβεν,  Ιγγίσαι  έηοίηαεν^  ήνάγχασεν 


721 


^βναρίζα  —  &ίοφραδία 


722 


^εναρίζει'  τυπτα  (ψ.  ίνΒεν — ) 

^ένει  (€Ϊ,  ΑββεΙι.  δ^ρΙ.  382)*  χόπτει,  τύχτει 

Ιθβηοι*  οί  προσήτίοντες 

^εοβλάβείαν  όντως  ΑΙσχίνης  (ρ.  72,  82) 

εΐηευ  \9Χ\ 

θεοόαίσιος*  Διόνναος  (ΟΓβϋεβ)      [65•  ββ] 
Θεόδωρος  (Οοιη.  βη.  ΟΧΧΧΙ  &)*   Θεοδώρους 

ίλεγον   οΐ    χωμιχοϊ   τους   πρωχτονς^    άηο 

Θεοδώρου    τινός  οΰχ   εν  της  έαντον  χρη- 

σαμένον  10 

Θεοειδ^ς  τέρας'  9εϊον  είδος  ή  ομοίωμα 
^εοειδής  (Ηοιη6Γ.?)*    καλός ^    9εον  είδος 

Ιχων 
&εοεΙχελα•  Βεΐα,  Βανμαστά^  &εοΐς  δμοια 

[71.  72] 
»εό&ντα*  ΙερόΒυτα  {€ηί\η.  ίτ.  ΟΧΧΧΙΙ) 
&εοϊ  Μολοττιχοί  [$ά  74] 

&εοΙνια  (ί^ουΓ^υβ)*  θνσ/α  Διονύσου  *Α9ή' 

νησί,  χαϊ  ^εός  9"  έ  οίνο  ς  Διόνυσος  (ΛββεΙι. 

ίτ.  397)  20 

9εοϊ  ξ  εν  IX  ο  ί'  ηαρά  *Α^ηναΙοις  τιμώνται^ 

οϋς  χαταλέγει  Άπολλοφάνης  έν  Ερηαί  {ίτ.  III) 

θεοχήρνχες•    γένος  το   άπο    ΤαΧ%υβΙον, 

παρά  ΈλενϋερΙοις 
Βεοχλντεΐτε'  παρά  Βεον  άχονετε 
&εοχλντήσαντες'  θεοΰ  άχούσαντες.  9εόν 

έπιχαλεσάμενοι 
Βεοχλντονσαΐ'  ^εόν  έπιχΰύίούμεναί 
Βεοχόλος'  Ιέραα  30 

Βεοχνδή'  δόξαν  ^είαν  ίχονσαν 
Βεομητί'  ^εόφρονι 

Βεόμορος  [βά  85]  [8β] 

Βεοξένια•  χοινή  εορτή  ηασι  τοις  Βεοΐς  .... 


ΒεοΛαιστος•  ύηδ  &εοϋ  ηαώμενος,    ή  χι- 
9 άρα  ύχό  ^εον  διδομένη  (βά  ^εόπαστος) 

ρβ] 

ΒεοΛλάχτως  (Βογ.)*  δεισιδαΐμονας 
ΒεοηομηεΙν  έν^ουσιάν 
ΒεοΛρεπεΐς•  Ι^ίψ  αρμόζοντας 
Βεοηρόπιον  {Α  85)•  μαντεΐον  εχ  9•εοΰ 
Βεόπροηοι,'  αροφηται,  μάντεις,  έχ  ^εο 

ηρολέγοντες 
Βεοπτίαν  Βεοφανίαν 
&εοπτίας•  9είας  θεωρίας 
Βέορτος  (οί.  Αββοΐι.  Ργοοι.  764)  •  ό  νπό  &εον 

ηαρορμώμενος 
Βεόρυτον  έχ  ^εον  Λροΐόν,  έρχόμενον 
θεός'  σημεΐον  (έν  ^ηχ$)  [«ά  Μ] 

θεόσδοτος'  έχ  9^εοϋ  δεδομένος  [^1] 

Βεόσεητον'  εΙς  σεβασμόν  .... 
θεοσέπ'ίωρ  (ΒυΓ.  Ηίρρ.  1364)*  ^εοσεβής 
θεοσχνεΐ•  9εούς  τιμφ  (918) 
θεοστνγεΐς'  μισονμενοι  υπό  ^εον 
θεοταρηές  (Οογ.)•  ^εδν  τέρηοντες 
θεότενχτον  ^εοχατασχεναστον  [8] 

θεονδής  {ξ  121)*   δίχαιος.  ευσεβής,  εΰγνώ^ 

μων.  ξ^εοίς  άρέσχων 
^^εο.ίσσωτον  (ΑββεΙι.  Ργοοι.  643)*  ^οτΐ- 

μητον  (9εΟΛεμητον1)  [11—13] 

9'εονργίχή•  ^ούς  ηοιονσα  [1&— 19] 

^εόφιν  μήστωρ   ατάλαντος    {Η  366)* 

^£01^  Ισος  έν  τψ  ^ουλευεσ^αι 
^εόφιν    ^εοΐς.    έχ  θβον.    τό  γάρ  οχήμα 

τοϋτο   ηληϋνεΐ'    ηασσαλόφιγ,    ζνγό- 

φ IV  (θ  67  Τ  404) 
9•εόφοβος'  9'εοσεβής 
Ι^εοφραδία'  &εον  γνώμη,  ή  φράσις 


€00.  60  Ιαιο  θείνει  64  θεοδέσιος  Ρθ8(  6β]  73  θεόδντα  67  οίχονομιχοί 
68  ^εοειδεστέρας     70  Θαύματα     74  ιρυχοηόμπιον     75  &εοίνιος  διόνης  (ό  Διώνης  1)     78  \νθες 

έ 
—  άηοταλονβίον  π       79  \ειται  —  άχούει       82  θεόχολος       83  θεοχννεΐ       84  Βεο^ 
μητεΐ,   θεοφορεΐται,  ^εΐα   φρονεί        99  \χτας        91   θεοπεμηεΖν        93  ΘεοπρέΛειον 
98  θεό ρρ Ι        ηρυχίόμενον  56η6  €γτ.  171        (99  81βΙ.  Τ1ΐ65.  V  176)        301  θεόν  λέγειν  έπευφ\ 
6  ^εοτάρτεσοι  (Θεοτερίΐέος  —  \τος  Ογτ,  171)        23  θεόφρα 

ΗΕδ.  63  Β'εοδέχτορα'  ^εόν  δεδεγμένην  65  θεοδμήτων  νηό  θβοΰ  δεδομημένων, 
Νεόκτιστων  (θ  519),  φχοδομημένων  66  Ο'εοδόσια'  ύπό  θεού  δεδομένα  (ηοη  Ηββ.  ορρ.  318) 
71  θεό&εν  (π  447)*   έκ  Θεοϋ  72  θεοεηεΧς'   έχ  9εον  έηόμενοι,   ή  λεγόμενοι,  (1.  ^σιτέ- 

σιοι)  Αά  74  ήτοι  διάφοροι  οΐ  χύνες  οΐ  Μολοττιχοί '  ή  (οΐ  χ&όνιοι)  δτι  ιρνχοπομπεΐόν  έστιν 
έν  Μολοσσοΐς  77  (^εοΐο  (Α  28)•  του  &εον  Αά  85  σώφρων  ηύ  &έμερος  86  θέοντες 
ίΨ38)•  τρέχοντες  89  &εοπίς  {Ηβηις)-  αληθής,  ήδεια.  άγα^.  ισχυρά  Αά  99  ^  αρχή 
301  Νεδς  Θεός'  έ&ος  //ν,  οτ€  χατόρχοιντό  τίνος,  λέγειν  θεόν  έπιφημιζοαένοις  (β  Ρβυββη.  Ειι- 
8(8ΐΙι.  258,  28)        8  &εονδ^α  (τ  364  Οπβκ    Νβζ.  Αγο.  VII  60  ρ.  9)•  θειώδη        11  θεονδιής- 


φατίζεΐ'  μαντεάται.  ^^ρίτ^^^^εΖ 


723 


^ίοφραδία»ς  —  &β<Ιηίβίθν 


721 


0'βοφραδ1αις'  θβον  γνωμαις,  λόγοίς^  φρά- 

σεσι 
^βόφρονος  (Τ1ΐ€ΐ»ίβ  ογοί,)*  ^Ηου 
^Βοφροσννη'  αί  αβρϊ  τό  θέων  διατριβαΐ' 

κάί  ^ού  μαντΒϊαί. 
•^^έητανος•  άητόμενος 
^Βραηαίνίς'  δούλη 
^έραηες  (ΕυΓ.  Ιο.  94)-  όμίλητηρΐς 
^εραηεντής'  Ιατρός 

^εραηίς  (ΡΙβΙ.  Μβηβζ.  244  Ε) '  ^εραπεύουϋα 
^€(^αηηΐας'  τάς  βωμολοχίας 
^εράηναι (Ευτ  ΗβΓο. 370)* αύλωνες, σταθμοί 
^Βραηνίδες•  ίρι&οι 
^9ραΛνΙδια'  εορτή  /ζαρά  Αάίξωαι, 
%  Θεράπνη  (βοΐι.  Κίο.  ΤΙι.  486)*  ^εροΛαινίς^ 

δούλη 
^Βράηνιον  ^εροΛΟίνίδων^  δουλίδιον  [37] 
^9ράαοντες   (ΑροΙί   Ιβζ.)*   οΐ  έν  δεύτερη, 

χάξει  φέλοι•  άχό  του  ΒεροΛεύεί,ν  δαυλοί 

τβ  ηαϊ  ύ.τηρέται 
^εραηουαία'  ^εραηεία^  Ιχετεία 
9έραψ  (€γ61.)*   ^εράπ€9ν^  οΐχέτης^  δούλος^ 

ακόλουθος 
^έρεί'  ή^πρωί.  θερμαίνει 
θβρελίμιον  τόπου  όνομα,  χαϊ  *Αη6Χλων, 

χαΐ  Ζίύς 
^έρεαθαι  (τ  64)*  ^ερμαΐνεα^αι^  χαΐεσ^ι^ 

^άΧηεα&αι^  ηρός  ηλιον  χλιαίνεα^αι 
99ρέσιμον•  Βερεαηχόν  (9έρσ —  ^ερι — ?) 
Ι^ερήγανον  μέρος  της  αμάξης•  οΐ  δέ  τήν 

άμαξαν  την  άγουσαν  τά  &έρη 
Ι^έρηγνον  τό  έχΐ  των  αμαξών  ηαράηλεγμα^ 

τό  έίΐϊ  τη  άσταχύων  ηαρακομιδη  γινομενον 

[461 
αερίζει*  Μιατρίβει  τφ  Βέρει^  χαΐ  άλοςί  [48] 
θερινή  (ωρα)'  Βέρος 
ΒερΙσας  (εΓ.  δορίι.  Αί.  239)-  το  Βέρος  άγα- 

γών  [51.  52] 

ΒεραΙχΒων  ΒερμαΙνων,  γην  χαΐων 
Βέρμα   (ΜεπΒηά.  ίτ.   VII   ρ.   98)*   χυρετός: 

άδεια  (Εΐ6ί).  χαΐ  εκεχειρία  (ρΓΟ  Βεσμά) 


Βερμαστ(ρ)ηΒε9'  έχ  χαμίνων  [56] 

^ερμάστραι  (ΟίΠίιη.  Οβί.  144)*  χάμινοι 
Βέρμαατρις'  σχεϋος  ααραηλήσιον  χαρχίνφ, 
Φ  χρώνται  οΐ  χρυσοχοΖ.   χαϊ  (Β'ερμαν- 
ύτρίς)   δρχησις  Ιντονος  χαϊ  διάπυρος  τά- 
χους ενεχα 
Βέρμεΐ'  θερμαίνει 
Βέρμεσ^αΐ'  ΒερμαίνεαΒ'αι 
Β  έρμη  ς  ( — ίης1)'  ό  Β'έρους  πνέων 
10    Βερμόν  τό  Βέρος.  Βυζάντιοι 

Βερμόπλα'  ϊηηου  νόσημα  ηερϊ  τους  πόδας 

[Μ] 
^έρονταΐ'  χαίονται.   χλιαίνοντ<α^  Βερμαί- 

νσνται 
ξ^έρος'  σίτος,  του  ΒερΙξειν  ή  ώρα  [66] 

"^Βερουρότερος*  ό  χλωρός  σίτος  -^άμηΒης 
^ερτήρια'  εορτή  τις  (άνΒεστηρια^) 
Βέσαΐ'  Βησαυρίσαι  [71] 

ΒέσίΒαι  {ν  207)*  ύποΒέσΒαι.  9ησαυρίζεο9αι 
20  [73] 

Βέσχελα"  [«4  74]  Βεοείχελα.   ή  Βεοχέλευ- 

ατα,  Βεϊα,  Βαυμάσια 
^έαεις'  πράξεις,  χαϊ  Β'εΐναι  ποιησαι 
Βέαμιον  (Α^βοΐι.  Α^;.  1564)*  δίκαιον 
Ββ^μοΒέταΐ'    άρχοντες,    νομοΒέται,  νομο^ 
φύλακες^  οΐ  των  νόμων  ίπιμεληταί        [78] 
Βεαμοΐς*  νόμοις 

^θεσμοποιείς  (ΕυΓ.  ΡΗοβη.  1645)*  νομοθετεί; 
ΐΒεαμούς  (ΑββοΙι  Ευσι.  751)*  νόμου(ς)  Βοείους. 
30        η  τάς  συνΒέσεις  των  ξύλων 

Βεσμοφόρια*   τά  μυστήρια  της  Αημήτρας, 

ή  όνομα  έορτης 
Ββσμοφόρος*   ό  Βεσμούς  φέρων,  ήτοι  νό- 
μους ^      [84] 
Βεσπέσιον    Βεΐον,    παραγώγως,    υταν   δέ 
λέγη  (Β  367)• 
γνώσεαι  εΐ  χαϊ  Βεσπεσίη  πόλιν  ουκ  άλα- 
πάξεις  * 
τη  Βεότητι  λέγει,   εΐ  μή   κατά  συνεχδοχήν 
40        άκούοιμεν  Β'εσπεσίη,  τη   έκ  Βεών  βου- 
λήσει  [86.  87] 


εΟΟ.     ΑηΙβ  30  Βεραπευσία;  €(,  339         35  ξ^εραπαινίδες         35»   Βεραπνατίδια 
41   οΓ.  *ΕρεΒύμιος,   *Εριδίμιος   (θερεμναιον   ΝβίηεΚ)  42   χναίνεσ^αι  44   οί.  Βρηττανον^ 

μόργος  51  καϊ  ....  πάντων  ροβΐ  55  ^Ί  Βέρμαστραι  ^^  Β  ε  ρ  με  ι  62  Βυζάντιον 
68  νόαιμα  (Β^ρμοπλάνί)  65  χναίνονται  67  τον  Βέρων  68  όχμωρός  85  είΒεσπεσίην 
—  άλωπάξεις 

ΗΕ8.     87   Βεράποντες  Διός  (λ  265)*   βααιλεΐς         46  Β•έηηται   (Ζ  331)*   Βέρεται, 

"  '     -  -  .  .    .^  — ^^^^^^^.  χ^^^^^ 

όνομα  κύριον 
183)  α»Βερ- 
σόμενος  (τ  607)*  Βερμαν^σόμενος,  άπό  τοϋ  Βέρω  ^νεατώτος  71  Βέσατο  (Κ  23)*  ενε- 
6ι^ατο  78  ΒέσΒω  {Β  382)*  εύτρεπιξέσΒω  Χύ  74  Βαυμαστά  (Γ  130)  78  Βεσμων  {ι^ 
296)*  ^είων  νόμων.  ίΒος  νόμων  84  ξ^έσηιν  (α  328)*  Βείαν  φωνψ  86  Βεσπέσιος  (Ο 
617)*  ^Ιως,  Βαυμαατός       87  ^βαϋβσ^ι^*  μΜγάλχι^  λοΧμι.  ^€((^  τ^  4χ  Βεοΰ  βουλήσε^ 


725 


&εαη8ύ^ύ%$ρον  —  ^8ωρ»Μά  χρήματα 


726 


20 


^ΒσηεσίώτΒρον  άξιολογωτερον 
^εσπιάοιδος'  ΛΟίητής  [90] 

ϋ•€σηιδαές  (1ί  177)*   ^^είως  χαιόμενορ^  ή 

δαώμενον  [92] 

^έσηιδες'  ^νσίαι.  ^εοαέβειαι 
^εσπίζεί'  μαντενεται, προφητεύεις  έι^£)ά- 

ξεί,  νομοθετεί 
ϋ•έσηίν  (α  328)*  ^είαν,  ήδεΐαν,  ^ανμαστήν 

φωνην 
^εσπίόφημον  ηαροιμίαν  τινά  10 

•^εσπίσαί'  προατάξαι.  μαντεύααα^αι 
^έσπισμα   (ΕυΓ.   Ιοη.  405^*   9εΙον  δόγμα. 

νομοθεσία 
9εσπίσματα  (Αεβΰΐι.  Γγ.  81)*   μαντεύμαχα. 

7(αϊ  τα  όμοια 
Ι^έσπίς'  άγα^.  άλη9ής.  Ισχυρά,  ήδεΐα 
Ο'εσπίφδός'  αλτ^/ί  μάντις 
θέσηιος'  ποταμός  Βοιωτίας  [^98] 

Θεαϋάλαΐ'   αί  Κώαί  παρά  Φιλητςί,   κάί  αΐ 

φαρμακίδες 
θεσσαλόν (ΕυΓ. ΡΗοβη.  1407) *  χοντο 

παροιμιώδες^  ταασόμενον  Ιπϊ  άπατης 
θεσσαλίώτας'  έναγιομός  τις  παρά  Αόχωαι 
9έσσαντο  (Ρίηά.Ν.  V  18)•  έξ^τησαν,  [•<Ι  7] 

Ικέτευσαν  [  ] 
^έσσεσ^αΐ'  αΐτεΐν.  [β 4  8]   ίχετενειν 
^εσσόμενος*    δεό μένος,    ζητούμενος,    Ιχε- 

τεύων 
(Θεστιάδες-  Νύυφαι)  οΓ.  247  [10] 

θέσφατα   (λ  297)*    &ίόφατα,    μαντεύματα    30 

έχ  '&'εον  λεγόμενα,    είμαρμέναι  Ιχ  μαντείας 

λεγόμενοι 
^έσφατον  πολνφατον,  ύπό  θεού  ηεφατι•• 

αμένον.   &εΐον.  μέγα:   άργόν^  άπραχτον  τό 

εχ  ^εοϋ  μάντενμα  (βεΙι.  ΕυΓ.  1Τ.  121).  ηρο- 

φητεία 
^εσφατοΰται '    ξ^εσφ ατίξει ,     μ αντεύεται. 

περισσά  λαλεί 
^ετη'  ποιητή  Ο'υγάτηρ 
ύ•ετήρ'  τολμητής.  ηράχτης  40 


9  έτη  ς    (1β>9•  8^9  ^8)*    ^    η^ίΜμχνός    τι 

{ύηο^") 
^ετιχώς'  το  όφειλόμενον  γενέσ^'αι 
θέτις*  -ή  μήτηρ  '^χιλλέως^  χαϊ  ή  θάλασσα, 

ή  δ^  γη  λέγεται  Τη9•ύς 
9ετόν  είσποιητόν,  ου  γνησιον 
Θετταλιχά  πτερά•   τούτο  εϊρηται  διά  τό 

πτέρυγας  Ιχειν  τάς  θεσσαλιχάς  χλαμύδας. 

Πτέρυγες    δ^   χαλουνται  αί  έχατέρω^εν 

γωνίαι  δια  τό  έοίχέναι  πτέρυξι 
θετταλιχή   ίν&εσις    (ΗβΓπιίρρ.  ίτ,  1Υ  ρ. 

399)  *  -ή  μεγάλη 
θετταλιχός  δίφρος  (ΕυροΙ.ίΓ.  ΥΙρ.442)• 

διάφοροι    είσι    τφ    χάλλει    οί   θετχαλίχοί 

δίφροι•  Ιδιον  γάρ  τι  γένος  αυτών  χατ€- 

σχεύασται 
^ετταλίς   (Εγβίρρ.  οοη.  ρ.  744)*   υπόδημα 

ποιόν  [Κρήτες 
θετταλόν  αόφιαμα  (Ευπρ. ΡΗοβη.  1407) * 

[α4  24] 
ξ^εΰ•  δεΰρο.  τρέχε  (ν,  οϋνει) 
^εύγεσ9•αι•  ^έλγεσ^αι.  Ερήτες 
9ευμορία•  απαρχή,  ϋνσία,  τ}  δ  λαμβάι^ου- 

σιν  οΐ  ίερεΐς  χρέας^  έπειδάν  ^ύηται,  θβον 

μοίρα  (ΟβΠίιη.  Ερ.  XXXII  4) 
^ευμοριαξέτω•  &εφ  γέρας  άναφερέτω 
9'ευξένια•  *Απόλλωνος  εορτή 
9εύσεσ^αι{Α100)'  δραμεϊα^αι,  διόξεσ^αι 

[«1 

^ευσόμε^α  (Μβηβιιά.)*   δραμούμε^α,  φ«ν- 

ξόμε^α,  πλευσόμεΟ'α 
9"  ευ  τ  IV  •  ή^  σχαράδιν,  'Ιππώναξ  {(τΛίδ)  [Μ] 
^εωματα'  τά  περιχα9•αρτηρια 
»εων  αγορά-  [Βά  36]  [37] 

θ€Φν  έν  γούνααι  χεϊται  (Ρ514)'  ηαρά^ 

χειται  τφ  9εω^   χαϊ  έν  τη  δυνάμει  αύτοϋ 

χαϊ  έξουσί^  χεΐται 
ϋ'εωρία'  διρις^  9έα 

θεωρίδες'  αί  περϊ  τον  Διόνυσον  Βάκχαι 
θεωρικά   χρήματα   (Όεη,  01.  3,  11)*   τά 


€00.    89  Ο'εσπιαοιδός       (96  προοίμιόν  τι?        402  Θεσπιαί'  πόλις^) 
λαι        6  ϋ'εαααλώπις  έναγιααμός        7  έζήτηααν ;  εΓ.  9ηβ —        23  ^ετταλίας 


4  ^εαπά- 
27  ούαία 
έ 
41  π  ά9η- 


33  9  ευ  τ  IV  (—τεν^ίδα)        36  συνεργε^ΐναί  προβαγορεύεο^αι        38  9εωμενγ\ 
ναίοις  —  μισ^ομένου 

ΗΕδ.  90  θεσπέσιοι•  %εΙοι  92  ^εσπιδαπνρ  (Μ  177)•  τό  9ειως  καιόμενον  πυρ 
403  Θεσπρωτοί  (ξ  315)•  ί&νος  παρά  Θεσσαλίας  Α(Ι  7  έχά^ισαν  —  ενεδϋσαντο  (αά  ίσσα- 
σθσι)  Α(1  8  κα^ήο^αι  10  θεστορίδης  {Α  69)•  Θέστορος  παις  ο  Κάλχας  ΑΛ  24  πα- 
ροιμία έπϊ  των  σοφιζοαένα>ν  λεγομένη  καϊ  μή  ε{ύ)&^υμαχούντων  31  ^εύσεε  (7  623)•  δρα- 
μεΐ  34  Ο'έων  (Ζ  54  βΙ.)  •  βαδίζων,  τρέχων  Χά  36  παροιμία  έπϊ  των  τολμώντων  λέγειν  Ιτ 
τοις  τοσούτον  νπερέχονσιν ,  δσον  οί  9εοϊ  των  ανθρώπων,  καϊ  τόπος  *Α^νησιν  από  του  συνα- 
γερΟήναι  προσαγορεν^είς  37  θέων  έπϊ  κάλλεικόλωνι  (Υ  53)*  τόπος  ίστϊ  της  Τροίας 
ύίρηλός 

40* 


727 


&βωρ»χίν  -—  9ήμα 


728 


€^^  ^εών  τιμάς  χαΐ  έορτάς  διδόμίνα  έν  τοΙς 
ΙΙανα^ηναΙοίς  χαΐ  άίονυαίοις.  άτινα  19  τφ 
^Βάτρφ  έδίδοτο,  καϊ  έχ  τοΰ  θεάτρου  συνή" 
γετο  από  μχα^ωμένου  τόηου 

^εωρικόν  αργύριο  ν  (ΤΙι^ορΜΙ.  οοιη.  ρ. 
631)*  τό  Βίς  Βεων  τιμι}ν  χαΐ  έορτήν  διδό- 
μΜνον^  θεωρίας  ίνεχα,  τον  χαϊ  τους  ηένη- 
τας  μετέχειν  των  θεωριών,  χαϊ  πάντα  τά 
διανεμόμενα  θεωρικά  έΧέγετο 

^εωριχως'  ως  θεωρός  έατεφανωμένος*    10 
θεωρούς  όέ  έχάλουν  τους  τοις  ^οΐς  τάς 
ώίαρχάς  άηάγοντας,  ίστεφάνουν  γάρ  ούτοι 
τάς  άπήνας 

θεώ  ρ  10  ς'  ό  *ΑηόλΧαιν 

θεωρίς•  χνριον  όνομα,  χαϊ  ΒεωρΙα•  χαϊ  ή 
ΣιχνωνΙα  τό  γένος  (Σοφοκλέους)  ερωμένη 

θεωροί•  οΐ  Βεοπρόποι,  χαϊ  οΐ  βεώμενοι^  ή 
οί  φροντίξοντες  περϊ  τά  ^εΐα.   [λέγουαι  όέ 
χαϊ  τήν  όδόν^   δι    ής   Ιασιν   Ιχϊ  τά  Ιερά 
^εωρίδα'    χαϊ  τά   διανεμόμενα  αργύρια    20 
έν  ταΐς  έορταΐς  [47.  48] 

&ηβάνας  (ΑπβΙοΙ.  άβ  Τ6η!.  973,  8)*  άνεμος 

&ήβανις'  ή^^ρα  (αύραΐ)  έχ  τοΰ  Πλαχίου 
χόληου  πνέουσα  [61] 

^ήβος'  ^ανμα 

ξηγάνε  ι  (Αββοΐι.  Α(^.  413)*  οξύνει 

^ηγάνεον  όξύ,  ηχονημένον 

^ηγάνη  (εί•  8ορΙι.  Αί•  820)*  άχάνη.  λέγονσι 
όέ  χαϊ  ^ήγανον 

^ήγειν  (Εμγ.  Ογ.  1036)*  άχονάν^  όξύνειν    30 

[57] 

^νΐ^ν  (ΌετηοονϋΜί) '  ^χη.  9έσις,  τάξις 

^ηγόν  οΐ  όέ  ο£υ,  άχονητόν  [60] 

^ηεΐσ&αι•  ^ανμάξειν 

^ηείτο  (£75)*  έώρα,  έ9•αύμαξε 

9ηεύμενοι  (ΗβΓΟίΙ•   Υ1Ι  146)*  9εωροΰντες 

[64—66] 

•[^ήημος'  ^θΊμος 

•[^ηήμων  εθίμων 

^ηήααα&αΐ'  ^εάσασ^αι,  9'αυμάσαι  40 

^ηησεται*  θαυμάσεται  [71] 


^νν'^'ή^'  [*^  ^]  ^£^ρός 

^ηητόν  ^αυμαστόν.    χαλόν,    χατα^μιον. 

περιχαλλές.  σύμφορον 
^ηητός'  θαυμαστός 
^ήχαι  (Τΐιικ:•  III  104)*  οί  απύρετοι  νόμοι. 

ή  σοροί  [76] 

•^^ηχία'  τά  εντάφια,  δηλοΐ  6έ  χαϊ  ^σαυ- 

ρόν,   χαϊ  τάφον  (Ι,>οοηΡ8).  χαι^ίον,  γλωΟ" 

σοχομείον 
&ηχτ<ίν  (ΕυΓ.  Μβά.  40)*  οξύ,  -ήχονημένον 
^ηλαί'  των  μαστών  τά  άχρα.  χαϊ  των  χει^ 

λων  τά  έχχτυσσόμενα 
^ηλαμινοΰ'  νεογνού 
^η Χαμών  (Ι^^'εορΙΐΓ.  31)*  τροφός 
^ηλαντο'  ί&ήλαααν  (&ήσαντο1) 
θηλάστρια•  τροφός,   ίστι  όέ  Ίαχόν.  Σο" 

φοχλής  Άλεξάνδρω  (Γγ.  95) 
^ήλεα'   Ιμάντων  τά  τετρημένα^  εΙς  ά  διω- 

9ειται  τά   οξέα.   χαϊ  των   σπονδύλων  τά 

χοΐλα 
9ηλή  (ΡΙλΙ.  ΟτεΧγ],  414  Α)*  μαστός 
^ηλητηρ'  χννηγός  (^ρητήρ) 
^ήλυ  (ΕϋΓ.  ΒΙίΐΙ.  928)•  ασθενές,  γννη 
^ηλυγενής  (ΕυΓ.  Ββοοίι.  117)*   ό  ενάντιος 

τφ  άρρενωπφ  ( — ένειος) 
θηλυδρίας  (Η6Γ0(!.  VII 153) *  ό  τε^λυ(μ)' 

μένος 
9ηλυδριωδες  (Αγ.  ΤΗββιη.  131)*  τό  χατα- 

χεχλασμένον 
θηλνμανεΐς  (ηοη  ΑηΙίιη8θ1ι.   (γ.  16  ΒςΙι.)* 

πόρνοι  [92] 

^ηλύνεΐ'  μαλάσσει  [94.  95] 

θηλυτεράων  (^  166  λ  385)*  θηλειών,  των 

μόνων   έγχνμόνων  πληαιαζουσών   άνδράσι. 

„μόναι  γάρ  αΐ  γυναΐχες  εγχυαι  οΰσαι  πλη- 

σιάζονσιν   άνδράσι,   των  δέ  άλλων  ζώων 

ούδέν'" 
&ηλνφόν(ον)•  τό  άχόνιτον 
'&ηλώ'  τροφός,  τή&η 
θήμα'    θήκη,    τάφος,    ανάθημα.    Σοφοκλής 

ΣαλμωνεΙ  (Γγ.  495) 


βανίς 
μενο 
81  τάφος 
σαλμονεΖ 

ΗΕ8.    47  θεωρούς   (Π  Μβοο.   IV   19)*   ^εωρητάς,   Ιπόπτας         48    Θηβαίος-   έθνος 

θαυμαστά,  ιρευδή  (θηητά) 


τηο  ΑΟ  16  απατεων  {Λα  ίτηπητης^  ιυ  νηκατο  \ΐίθΜ.  £ίΐσ/)'  επενηχ^ν  ν^  νηΛ,νματα.- 
μέλιτι  βεβρεγμένα  άλφίτα  (θελήματα)  94  θήλυ  σε  έρση  (£467)*  ή  τά  φυτά  θάλλειν  ποιούσα 
δρόσος,  χαϊ  θρεπτική       95  θηλύτεραι  (θ  620)*  αί  γυναίκες 


729 


9ημο¥*αί  —  ^$ά(Ι.α» 


730 


97ΐμονιαΙ•  οί  βοροί  «αν  δραγμάτ»»  (9η- 

μω-)  [ΜΙ] 

^ημών  πάν  τό  σεσωρ^υμένον,  οίον  άχύροίν 

η  πυρών 
&ημώνες'  ϋημονιαΐ 
9ήν'  -^δίά  ή  ίΐου  (Ρ  29) 
6"ήνίον'  γάλα 
^ήξαί'  όξϋναί,  άχονησαι 
^ν^^^'  ^οπτ].  στιγμή,  τάχος 
^ηπαλέος'  βωμολόχος  10 

9ήη6ΐ'  ιρεύδεται 
ϋ•ηπητής'  άπατεων  (472) 
^ηηόν*  χατα^νμων.  ^ανμαστόν 
&ήπω'  ίχι&υμω.  θαυμάζω 
^ήπων  (Ηίρροη.  Γγ.  14) '   έξαπατών^  χολα- 

χενων.  Οανμάζων 
^ήρ  (0536)*  ^ρίον,  δ  λέων  άπό  τον  &οως 

όρονειν 
&ήρα'  χννηγία^  άγρα 

^ήραμα'  εΰρεμα  20 

&ηράν  ξητεΐν.  εύρεΐν.  μηχανάσ&αι 
&ήρας'  τους  σατυρίαχονς 
^ήρατρον  δέλεαρ,  άγχιστρον  (ς.  ν.) 
^ηράτρων  ^ηρατιχών  [21] 

θήρεον  { — αιον)  ηέηλον  τύ  ηοιχίΧοιι.  οί 

Αττικοί '  δοχεΐ  6έ  αχό    Θήρας  της  νφον 

προσηγορεϋσΒαι 
9ηρΙα  (ΟβΙΙ.  Οίβη.  12)*  τα  ζώα.  χαϊ  ίηϊ  των 

Ιππων  οΰτω  λέγονσι  [24.  25] 

θηρίχλεια  (Οοιη.  V  ρ. 463)*  χυλίχων  είδος*    30 

άπό    Θηριχλέους  χεραμέως  (ΤΙιβορΙιΠ.  €θΐη• 

ρ.  803) 
9η ρ  Ιο  ν  (ΗίρροεΓ.  Π  ρ.  134)*  πάθος  τι  σο- 

ματος^  δ  χαϊ  χαρχίνος  χαλεΐται 
θηρίτας•  ό  Ένυάλιος  παρά  Αάχωσιν 
ϋ'ηριώδης'  άγριαινόμενος 
^ηροειδείς'    Ιφαπτίδες   ποιχίλως    δίηνθί- 

σμέναι 
^•ηρο^ήραί'  ^ρενταΐ 

^ηρόλεξις'  ό  τάς λέξεις  θηρώμενος  [33.  34]    40 
^ηροσύνας'  χυνηγίας 
"^^ηρότις'  ϋτ]ρεύτρια 


9η^οφόνος  (ΕαΓ.  ΗβΓΟ.  378)*  ^ηροχτόνος. 

"Άρτεμις  ^ 
^ηρώμενοι    (Αγ.  Εςς.  864)*    θηρωντες^ 

άγρενοντες 
9ής'  δούλος ^  μισθωτός,  παράσιτος,  ή  ό  τι)ν 

Ί*  μερητιΧΊ)ν   εργαζόμενος  παρά   Άθηναίοις 

[40] 
^ήσαΐ'  ^^ρέιραι^  ^λάσαι  [42] 

^ησάμενοι  {αί,  ΑγοΙιιΙ.  Γγ.  11)*   αΐτηοάμε- 

ν  οι.  Κρήτες 
^ήσαντο  (Η^Γοά.  III  23)*  έΒανμασαν 
^ήαασ^αΐ'  9εάσασ9αι,  ^λάσαι      [βά  45] 
^ησάσ^ω'  χοιμηϋι^τω                             [47] 
Θήσατο  (ΗβΓΑοΙββηβββ) *   εδονλενσεν 

(Ω  58) 
^ησαυρίσασαν  αννάξασαν 
θησαυρός*   εΙς  αγαλμάτων   χαϊ  χρημάτων 

[η]  Ιερών  άπόθεσιν  οίχος 
^•ήσεΐ'  νπο^σεται.  ποιήσει 
θησεία  (Αγ.  ΡΙιιΙ.  627)•  έορτη  "ΑΘήνησι 
θησείο  ν   (Αγ.  Γγ.   ρ.  1172)*    νεώς    Θησέως^ 

ίφ*    δν    οί    άποδιδράσχοντες    χατέφευγον. 

δήλοι  δϊ  χαϊ  φντόν  τι  ποιόν  (ΤΗβορΙΐΓ.  VII 

12,   3)*    χαϊ  τό   δεσμωτήριον  παρά  'ΑΒη- 

ναίοις 
^ήσεται  (Εογ.  Ιοη.  75)*  ποιήσεται 
9ήσω'  ήσω.  ,αΐτήσω.  Βοιωτοί 
^ησόμενοΐ'  αιτούμενοι  [57] 

•{•^^ηταλά*  ϋ•ανμαστά,  τρεύδεσιν  δμοια 
9ήτας  (ββΓοά.  VIII  137)•  μισθωτούς 
9'ητεΐαι  ί^ορίι.  ΟΤ.  1029)*   μισθώσεις ^  μι- 

σ9οδονλ[ε]ίαι 
γητεύει*  δουλεύει  (επϊ)  μισθφ 
^ητιχόν  (ΑηβΙοΙ.  Ροΐ.  II  10)*   τό  ^σχατον 

τίμημα  παρά  'Αθηναίοις 
ή^^ητόν  βωμόν'  [β5] 

Σιαγόνες  (Αβίοΐί  βρ.  Νίοβηά.  Γγ.  136)  *  άρτοι, 

οΐ  παρετί^εντο  τοις  ϋ'εοΐς 
•^  ^ιαχχά'  άνθη  Ιν  Σιχνώνι 
•|•0Ίαλλαι•  &ήμνες  (ν.  9ίλα) 
^ιάρατος  (ΟΓβΙ.)•  εύχτός 
^ιάσαΐ'  χορενσαι 


€00.  503  θη μόνες  (4  ΑΙα  ή^)  8  θηπάλαιος,  βομολόχος  11  χαταθυμίαν 
(ν.  θηητόν)  ί^  θηπών  18  σατυριχούς  20  θηράγρα  €>τ.  Ότ.  ΊΖ  Χηρεία  26  ^ί; - 
ρίχλειο,    χυλιχών    —    Οηραχλέους  (28  Ρ8υ83η.  III  19)  30   έφεπτίδες  —   διηνυσμένοί 

ύΖ  θηρολέξης        40   ό   &ηρτιώς        (53    θήβειον   ΗβΓοάίβηαβ)        60  μιαϋ'ωτάς        60  — 66  = 
61  —  65.  60        ^1  θιαχχά  —  αυχιώνι  (ίιηο  εΐάχχα,  Ιάχχα)        69  εύητος 


ΗΕ8.    501  θημοάνη-  άηόθεσις  21  θήραυλος*  αγρός  τις  (θνραυλος'  άγρώστης) 

24  ^ηρητήρ  (Α  292)•  χυνηγός  (486)  25  θηρί  (Γ  449)•  λέοντι  33  ^ηρολέτης  (Οτέ^ς. 
Νβζ.  €.  XVI  7  ρ.  232)•  χυνηγός  34  θηοός  (Κ  1β4)•  λέοντος  40  θήρ  ως  (ΕυΓ.  Ηβο.  1173)• 
ως  θήρ  42  θηααίατο  {σ  190)•  θαυμασειαν  Αά  45  εύωχηθήναι.  μεθυαθήναι  (θώσαϋΒαι) 
47  θήσ.αν  (ΕυΓ.  Αίο.  2)*  δουλιχήν      57  9ήσω  (Ι  €θΓ.  IX  18)*  ποιήσω      65  θ  Ια  α  ε*  χόρευσΜ 


731 


9»αύενααί  —  &ο»νηνήρ»ον 


732 


^ιασενσαΐ'  αηέίααι,  χροαενέγχαι 
ξ^ίααον  €ΐ)α>χ/α(ν).   χαΐ  ηΧη^ος^  ου  μόνον 

€0  Βακχιχόν^  άλλα  (χα Ι)  το  έργατιχόν 
θίασος-   χοροϋ  σύσταοίς^  ή  σύλλογος,   χαϊ 

το  ^ίλόν  πλήθος  •  ίσθ*  οτβ  δί  χαϊ  τό  Βαχ- 

χίχόν  ή  έομός  γυναικών 
^ιασωνες'  οίχοι^  έν  οίς  συνιόντες  δευτνοϋ- 

σιν  οί  θίασοι 
9ιασώται  (Αγ.  Ββη.  326)*  χορενταί 
^Ιβεις'  γυναίκες  τίνες  [71]    10 

&Ιβηνος*  κιβωτός.  Κύπριοι 
9ιβρι\ν  φιλόκοσμον^  χαλλχηηιχην^  ύχΒρ^]- 

φανον^  καταφερή^  καϊ  Βραύεΐαν.  χαϊ  παρά 

μέν  Νικάνδρφ  (ΤΙιβΓ.  35)  τήν  ξμπυρον,  χαϊ 

χαυστικην  τινίς  όέ  χαλεπήν 
ϋ^ίβρόν*  τρυφερόν,  καλόν,  σεμνόν,  άπαλόν 
^ιγεΐν  ιραϋααι^  αιρασθαι:  απτεαθαι  (^γειν) 
Μιγμάτων  μιαομάτων 
ή^^Ιγωνος•  κφωτοϋ 

91ημι  (€γ«1.)*  ποιώ  20 

^ίδραχίνη'  Βίδραξ  χαϊ  9ρίδα§ 
^ίήιον  ^εΐον  τό  όρυχτόν,  Κρήτες 
^ιησαι  (€γ61.)*  ποιήσαι.  φιλήσαι 
^ιχέλιον  την  γογγυλίδα.  Αάχοίνες 
+  ^/λα•  <)  9ηυων  (568) 
^ΐβώνες*  ϋιμωνιαί 
^Ιν•    6    αιγιαλός ,    από   του  ^είνεοΒαι.   χαϊ 

θΓν*  {άλ)ύς  πολλάκις  τό  αυτό  λέγει,  χαϊ 

άρσενικώς  "Ομηρος  ό  &ίν^  χαϊ  6  σωρός* 

πολύς  δ*  άμφ*  όβτεόφιν  ύίς  (/ί  45)  βΟ 

χαϊ  άμμος 
^ΐνες*    -φάμμοι.   ύ-φηλοϊ  τόποι,   χαϊ  αί  των 

καρπών  ουγκομιδ^Ι  [ί>δ— 95] 

^ίξεσθαί'  άιρεο^αι 
^ίζί£'  εψα-φις 
^ιός'  &εος.  Κρήτες 
ϋΊπόβρωτος  [β(1  !)9]  καϊ  ^ριπόβρωτος• 

δ  ύπό  αητών  βεβρωμένος 


^Ις  ($^\^,  Αγ.  Υφβρ.  696)  *  δχ^ος,  βουνός  αμ- 
μώδης, αΙγιαλός,  θάλασσα,  σωρός  κυμάτων. 
%ό  κάτω  βά^ος  της  θαλάσσης,  ή  όστέων 
σωρός  (μ  45) 
ΘΙς*  ανάχωμα  σωροειδές^   (καϊ  οΐ  τής  ιρόμ- 

μου  σωροί) 
ή^-θισπωσαι*  εΐκάσαι  (ν.  συιτώναι) 
θλαδίαι*  ευνούχοι 
^λάσας'  κλάσας^  συνθλάσας 
θλάσπις•  πόα'  ην  ενιοι  σαύριον 
θλίβει  (Αγ.  Ρβε.  1239)-  ώθεΐ,  πιέζει 
θλίβεται*  πατεΐται-  τούτο  Λέ  ίπϊ  σταφυλής 
λέγεται  ή^γάρ  καϊ  δτε  τις  όλιγορεΐ,  πιέζεται 
θλιβίας-  θλαδίας,  σπάδων  [609.  10] 

θνητίδια  ( — άδια)'  νεχριμαΐα  [12] 

^οάζει  (ΕοΓ.  Τγο.  307;*  τ^ε;ι^£ΐ.  μαίνεται, 
σχιρτ^.  ή^κτείνει  (άκταίνει),  σπεύδει,  τα- 
ράττει.  κάθηται.  χορεύει,  άνύει,  ήδεται. 
τελεί,  -[πλάττει.  φοβείται,  πλανάται,  9εθ' 
φορεΐται 
'^θόαξος'  ^Απόλλων 

9ο άς:  όξεΙας,  ταχείας  τής  Λακωνικής  ορ- 
μάς- [Βά  15] 
(Ιθοείδια-  Ιγδία,  Κύπριοι)  οί.  181 
^οι}•  ταχεία,  ή  νύξ  μέλαινα,  δεινή,  όξεΐα, 
Λίίυρά  [11.  18] 
θοηρός'  τεταραγμένος  εστίν  (δολερός) 
θ0'^σι'  ταχείαις* 

νηυσϊ  θοήαιν  (ΝΒί) 
όταν  δϊ  ειπη' 
νυκτΧ  θοή  (2ίΓ463)  [βά  20] 

θοιά  (ΟγοΙ.)•  ζεύγος  ήμώνων  [22] 

9  ο  IV  άτ  α  ι  (Εμγ.  Γγ.  790)•  εύωχεΐται 
θΌΐνάσθαι  (Ειιγ.  Α  Ιο.  545)*  εύωχεΐσθαι 
9οΙνη  (Χρη.  ΚΠ  IV  2,  39>•  ευωχία,  τροφή, 

καϊ  τρυφή.  ή  τράπεζα 
^οινητηριον  (ΕϋΓ.  ΚΙϊ.  515)•  χατάβρωμα, 
τροφή 


000.  (76  &ιβεΐς-  γόητεςΐ)  (78  ΕΙΒΠΝΟΟ  =  ιβηνος)  86  θίκιον  —  όρεκτόν 
(88  ν.  ζαχελτίδες)  ?ίΙ  γίνεα&αι  καί  θίνος  —  άαφοατ^κίφννθι^  —  άμμος  92  θιναϊ,  'ψάμμαι 
96  α'φαο%•αι  97  εποίΡις  98  ΘΊος  99  ^ιπόβρωτός  καχός  —  ϋΊπόβρωτος  —  σιτών 
600  κνμμάτων  1  ^ίσανα^  χώμα.  ΥβΓΗβ  καϊ  ...  αωηοί  \)0^\  003  3  €ί.  6θ1  5  θλα- 
σπίς  (10  οί.  ΑρκοΙι.  λζ  539  ΒργκΚ  Μίηιηβηη.  2,  10;  Π  ^νιτίδια  15  ταχείας  της 
Λακωνικής  ορμάς  (όβ  οβηβΟ  151>  16  θόη  δί  ή  θναΐα  λέγεται  Ογν.  171  20  ναυαϊ  —  νυκτϊ 
θοήοι  ταΐς  τιναΐς  ή  ταχείαις  —  έστιν  αύτη  γαρ  ήνοεώΊ)ς 

ΗΕ8  11  %ίβη  (Εχοά.  Π  3?)•  πλεκτόν  τι  κιβωτοειδές,  ως  γλωσσοκουεΐον  (π^ΐη)  9Ζθινί 
Μ  248)•  αίγιαλφ  94  θινομενη  {Α  588,  ηοη  Βοροΐ.)*  τνητομένη  95  θ  ινών  (βρηββ.  ΧίΙΧ 
26)•  αΙγιαλών.  ή  σοοών  (σωρών)  πυρών  Αά  99  καχώς  δίχα  τού  ρ  λίγεται  609  &λΐιί}ΐς 
(Ν.  Γ)•  στένωοις  λνπΊ]  10  θλάναΐ'  άποθηι^εΐν  (ΰνάναι  €}'Τ.)  12  θνήαχοντας'  απο- 
θνήσκοντας Αά  15  17  ήγεμών  *Ιταλίας  {Δ  527)  ή  ίπινήας  {Α  12),  τ;  τάς  ταχείας  ναϋς 
17  θοήν  διά  νύκτα  (/ί  394)•  θείαν.  ταχεΐαν.  όξίΐην  18  <9ό  >)  ρ  άλεγύνεται  δαίταν 
{θ  38)•  τήν  άγαί>ήν  Α<1  20  [ταΐς  στειναΐς,  ή  τ(ρ)αχείαις  (ο  299)•  ενιοι  δί  κατά  σχήμα 
όξεΐα{ι)]  τής  γάρ  γής  σχιά  εστίν  ή  νύξ'  αΰτη  γαρ  χωνοειδής,  τό  όέ  θοός  οξύνεται  22  θ  ο  ι- 
μάτιο ν  (ΑΙΙίοί  τό)  ίμάτων  (Μοβπβ) 


783 


9θΙία  —  ^ρανίον 


734 


^ολία'    ηέτασος  εΙς  όξύ  σννηγμένος.  ^Χίά- 

δειον 
ή^^ολερεΐν  ταραχίξεο^αι, 
&ολερυν  (ΤΙιυο.  II  102)*    ταραχώδες,  άχά* 

&αρτον,  βορβορώδες,  τεταραγμένον 
^ολερώς  προβαίνει  (Οοιη.  8η.  ΟΧΧΧΙ)* 

[ϋά  90] 

^ολερόφρον  μέγα 

^*  όλκάξεί'  χαλιναγωγεί  (οΓ•  ολκ — ) 

^οΛόν*  τεταραγμένον  10 

θόλο;*   στρογγνλοειδής  οίχος,  δί  οστράχων 

εΙληΙμ]μένος :  ή  το  της  αηπίας  μέλαν  (Οο- 

λός) 
&όλος'  χνρίως  μ^ν  χαμάρα'  χαταχρηστιχως 

δέ   οίκος  εΙς  όξν  άπολήγουσαν  Ιχων  την 

στέγην  χατεσχενασμένος•  τ}  όπου  οΐ  ηρν- 

τάνεις  χαϊ  ή  βουλή  αυνειβτίώντο.  &ηλνχως 

δέ  ίλεγον  τήν  &όλον.  χαϊ  τόπος,  έν  φ  τά 

συμποτιχά  σχεύη  άπόχειται 
^ολοϋσα'  σχοτοϋσα  20 

&ολώσαί'    πληρωσαι,    στεγάσαι,    ταράξαι, 

σχοτίσαι 
'^&ονανία'  όξεΐα 
9οόν•    όξύ,    λαμπρόν,   σχοτεινόν,    Ισχυρόν, 

ταχίνόν  [40] 

θοράνδις*  το  ίξω,  ΠάφίΟί 
Θοράτις  ( — ταρ)'  Απόλλων  παρά  Αάχωαν» 

[43] 
^ορείν  πηδησαι,  όρμήσαί,  όχεΰσαι 
-^^ορινεϋσαΐ'  ο  ξιφίας  Ιχ^ς  30 

θοριχός  (Ι886ΙΙ8)*   δήμος  τής  ΆχαμαντΙδος 

φυλής,  ώνομάσθη  όέ  από  θορίχου 
θόρναξ'  ύποπόδιον  Κύπριοι,  ή  Ιερόν  Απόλ- 
λωνος έν  τη  Ααχωνιχή  *   άηό  τε  θόρναχος 

θορνάχιος  *Απόλλων 
^όρνυσ^αι  (ΕυβΙβΙΙι.  1057,  4)'  γεννάν,  αΐ' 

γνυσ^αι.  όχεύεσ&αι,  σπερμαίνειν  [χβνναν] 
-^^όρισμα'  δέλεαρ  Ιχ&ύσι 
&όροιο'  όχευτοϋ 
^όρος'  βάτης,   άφροδ(ισ)ιαύτης»    όχεία,  ή    40 

ίχχρωις  τού  σπέρματος  (9Όρός) 
θόρυβος*  ζάλη,  ταραχή  [53.  54] 


θουχυδίδης  (ΤΙιαο.  Ι  1)*  Ιστοριών  συγ- 
γραφεύς, όνομα  χύριον 

&ούλχότατον  βαρύτατον  (τ.  όλχός) 

ή^&ούπος*  λόγος,  μϋ^ος.  ίστίαοις 

&ουραΙη•  όρεχτιχώς  Ιχουσα,  χαταφερής. 
χαϊ  ^ουραία 

&ουραέην•  άνδρείαν.  ^ρασεΐαν,  Ισχυράν 

^ουρήεντος'  λάγνου 

^οϋρ.,•  βάτην  (βοϋριν) 

&ουρηταΐς  (--ήτιες)*   αί  των  ζώων  μίξεις 

Β-ούρητρα'  όχεΐα 

^ούριδες'  νύμφαι,  μοΰσαι,  ή;•  Μαχεδόνες 

^ούριδος  άλχής  {Δ  234)*  τής  πολεμιχής. 
άπό  τοΰ  Οορεΐν,  6  έστι  πηδήσαι•  άφ*  οϋ 
χαϊ  ^'ονρος'Άρης  (ΕυΓ.  δυρρΙ.  579  ΟβΙΙ. 
ΟβΙ.  61) 

Βουριομόν(τεις  Αγ.  ΝυΙ>6.  332)*  τού; 
περϊ  Αάμπωνα.  φααΧν  γαρ  εΙς  Σύβαριν  την 
άπο{ι)χ{αν  Αόμπων{α)  άγαγείν  τινέ;  όέ 
μάντιν  όντα 

λουριών  ενεργών 

&  ούρο  ν  (Ο  127)•  πηδητιχόν,  όρμητιχόν, 
πολεμιχόν,  &ρααύ.  μέγα.  έρρωμένον 

-^^ούσχοινοι,  ή  9'όσχοινοΐ'  άρπαγες, 
πλανήτες  [70] 

^οώχους*  συνέδρια 

&οω9είς'  [βάΙΖ]  παροξυνξ^είς  [  ]    [78.14] 

Βοώσαΐ'  όξΰναι.  λαμπρϋναι,  (οξύν)  ποιή- 
σαι.  Ί*  πυρώσαι 

^οώτατος'  ταχύτατος,  τάχιστος 

^ραίειν  λοιδορεΐν.  Αάχωνες 

θρζίχία'  Αφροδίτη 

'ί&ραννομένη'  προορώσα 

'ί&ρανεύεταΐ'  συντρίβεται  (700) 

^ραχτιχόν  (ΟοΓ.)*  πορευτόν  ( — ιχόν) 

^ραμβόν  χαπυρόν 

9ραμίς'  χριός 

^ρανίαι*  θρόμβοι 

&ρανίον'  δίφρος,  ύποπόδιον.  πάσσαλος  (Αγ. 
Ηβη.  121).  θρόνος,  χαϊ  τό  υπό  τοις  φατνώ- 
μασι  σανίδωμα.  χαϊ  λάσανα.  χαϊ  νεώς  μέ- 
ρος, χαϊ  τό  (τώνΐ)  ύπό  τήν  δοχόν  τι 


€00.    27  &  ο  λεία,  πέτασσος  —  σκιάδων  (81  — ονα•  μετά  ταραχής  φρονοϋντα^) 

82  εί.  λα&ρακάζων  35  κατασκ\  αυνεστόηντο  89  ταχεινόν  41  Κορόνας  (οι.  ^ύρδα)  44  ΰί. 
τε  »ορεΐν  45  &ράνις1  ΡΙίη.  ΗΝ.  XXXII  11,  53  44ί  9όρυχος  47  Κύπριοι  Ιρ^βϋβΙυΓ  βηΐβ 
^όρναξ   —   άπό   τε^όρναχος  &όρναχις,   *Α\  51   ^ορροΐο,   όχετοϋ  50.  51  =  51,  50 

52  &όρβος  58  &ουρά,  ή  61  βατ,,  68  ^ουρήτυα  65  &ήρες  66  φασίν.είσ  γάο 
68  ήρρ]  73  €Ϊ.  ό^ως  76  &οότατος  77  ^εραίειν  7Θ  ^ραιχιά  81  οΐ,  690 
(84  ^ρανίαι,  βόμβοι  (εοπιί€υ9)  ?)        85  σανιδόμενον    €ί.  έπι9^ράνιον 

ΗΕ8.    Αά  30  μι)  χα^εσταμένην  χαϊ  ασφαλή  πορείαν  ^χων,  άλλ*  άστάτως  χαϊ  τεταραγμέ- 
νως  προϊών  (Ζ?ηο5.  IV  31)        40  »ορςί  (θ  320)*  χατεπνδησε        43  θόρε  (Ψ  509)•  έπήδτησ$9 

53  &ορών  (Κ  528)*  πηδήσας,  όρμησας,  δραμών  54  θον  (Ρβ.  ΟΧίΙ  3)*  θ^;.  έπίστησον 
70  θοοθεί;-  πλασθείς  (^ωχ&είς)  Αά  72  πλησ&είς.  έστια&είς  —  εύωχη^είς  (^χ9•ί$) 
73  9οώς  (Γ  325)*  σφοδρώς,  ταχέως       74  θόοαα  (α  71)*  μήτηρ  Κύχλωπος 


785 


Χρονογράφους  —  Χρ$ά%ίον 


736 


^ρανογράφονς*  τους  ίΰχρεηεΐς  (άπρεκΒΐς) 

τοίχογράφονς 
&  ρ  αν  ο  ν  δίφηορ 
^ραν(ί)τίδβς    χω/ται*     αίς    οΐ    ^ρανίταί 

χρώνται  Ιν  ταΐς  ααταφράχτοίς  νανσΐ 
4^ράξαί•    ταράξαι    (8€ΐι.  ΑββεΗ.  ΡΓΟίη.  628). 

λνπησαί,  Ευριπίδης  ΙΙαρί^φ  (Γγ.  603) 
^ραξείται  (Οογ.)'  ταράξεται,  Λορενσεται 
&ρασΒΪαν'  όξεΐαν 
^ράσις'   ^ρανσις.   φ9ορά,  θάνατος,  αρρω-    10 

στΙα.  Ί^ττα  έν  ηολέμψ  (706) 
^ράσχΒΐν  άναμψνήακΒίν 
"^^ρααντην  ίο  άποδημονντα  &ρασνν€σ&αι 
θράαος'    δαίμων,    όλαζον{ε)ία^    φρναγμα. 

όξύτης,  μάχη 
^ρασυχάρδιος*  εντολμος,  ^ρασύς  [Λά  96] 
^ρασνμέμνονα    (Ε  639  λ  266)*    ^ρασνν 

χατά  τδ  μένος,  γενναΐον,  εντολμον  [»ά  97] 

αλαζόνα,   τραχύν.  αχληρόν,   άτνηνη,  φλνα- 

ρον^  ταραχώδη,  νβριατήν  20 

δράττε IV  (Α(!ίΰί)'  ένοχλείν^  ταράττειν 
^ράττης•  ό  λίθος  ύηό  Θρφχών 
δράττομαι*  συντρίβομαι^  ανγτίόητομαι 
ήζ^ράττον  νπερον,  κόλονρον  (763) 
&ραύεΐ'  συντρίβει 
^ραϋλον  κόλουρον.  •[ άηυρον  (701) 
^ραΰρον  τραγανόν,  9ραυόμενον 
θραύσει  (Αγ.  Ατ.  466)*  ηραϋνεΐ,  ή^άμήσει, 

ΟΛολει 
^ραϋσις•   [ζΑ  706]    ηληγη,   σφΰρα  ή  τους    30 

βόλους  θραύουσα 
θραϋσμα'   λνπη,    πληγή,    χατάχτωμα  γης, 

χαταστολή,  παϋαμα,  παϋσις 
θραχθείς  (ΑΐΙίοί)*  ταραχΘείς 
θρεχτιχώτατος'  οξύτατος  (681) 
θρέχτος'  δρόμος,  ταχαΐος.  από  τοΰ  θρέξαι 

χαϊ  δραμεΐν 
θρεχτοΐσι   νόμοις'    άντΙ   του    τροχαίοις 

Σοφοκλής   'Οδυσσεΐ    μαινομένω    (Γγ.  424). 

ίνιοι  όέ  χρεχτοΐσ(ΐ)  40 

θρέξατο'  έφυλάξατο,  Ισεβάσ^η       [13—15] 


^ρέξαντες•  ελαφρός  απελθόντες 

θρεόμενον  όλοφυρόμενον 

θρέπτα  (^4781)*  τροφεία,  τροφών  άμοφαΐ 

($  6739) 
9ρεπτήρες•  τρέφοντες  [20] 

*)  τροφός  (ε  5710) 

^ρεπτός'    τρόφιμος ,   υπό  των  τρεφουσών 

[23.  24] 
θρέττε  (Αγ.  Εςς.  17) '  τό  άνδρεΐον,  ή  9ρασύ 
θρεφθήναΐ'  τραφήναι,  παγήναι 
ξ^ρέψαι  (4  246)*  πήξαι,  [»ά  27]  χαϊ  τό  σύ- 
νηθες 
^ρηνεΐ'  πενθ•εΐ,  ολολύξει,  όλοφύρεται    [29] 
ή^θρηΐχή'  υποδημάτων  είδος  Περσικών 
9ρήνος•  γόος  [82] 

θρ'ήνυν   ίφ'   έπταπόδην   (ο  728)*  τόπο; 

της  νηός  ...  βάσιν  ίχων 
^ρήνυς'  ύποπόδιον,  καΐή  ίν  τφ  μέσφ  πλοίου 

σανίς,  από  τοίχου  εΙς  τοϊχον  [35] 

θρησκεύεΐ'    σέβεται,   θεραπεύει,   προσε- 

δρεύει,  υπηρετεί,  τψ  θεφ  λατρεύει 
{^ρησχήν  τονθ'ρύν  ....)  εί.  762 
^ρησχός'  έτερόδοξος.  ευσεβής 

θρησχφ  νόψ' (762) 

^ρησόμενος'  ή^θεριοόμενος,  θερμανθι^ϋό- 

μένος 
^ρήττανον  της  αμάξης,  έφ*  φ  τα  αγόμενα 

επιτίθεται 
^ρΐα  (Ε\ΐ9Ώ%,  €θΐη.  IV  ρ.  572,  7)*  φύλλα  συ- 

χής,  ή  αμπέλου*  χαϊ  τά  έν  αύτοΐς  δεσμού- 

μενα  βρώματα 
^ρια^ειν  φυλλολογεΐν,  ενθουσιάν,  έν^ου- 

σιά^ειν.   Ευριπίδης  Αικυμνίφ  (Γγ.  481)  χαϊ 

Σοφοκλής  *Οδυσσεΐ  μαινομένφ  (Γγ.  425) 
ξ^ριαί  (ΟβΙΗιη.  Αρ.  45)*  αΐ  πρώται  μάντεις, 

χαϊ  νύμφαι,  χαϊ  αΐ  μαντικαϊ  ψήφοι 
θριαμβεϋσαι•  θορυβήααι.  βοήσαι 
θριαμβεύσας'  πομπίύσας 
θρίαμβος  (€Γ8ΐίη.  ρ.  36)*  πομπή,  έπίδειξις 

νίκης,  ή  άιονυσιακός  ύμνος.  Ίαμβος 
-^θριάτιον*  άπαλωτέρα  τροφή 


€00     91  ^άνον,  δίφρων        89  ξ^ράξαι  ^(  ίπιθράξαι        90  ξ^ραξεΐται       91  9ρα- 
σύμνονα   —   άπεινή  700  θ•ραττεύομαι   {θράττομαι   Ο^τ.   171);    οΓ    680  4  ^άγανον 

&  θραύει  —  άπώλλει  6  βόλους  (10  θ'ρεκτοδρόμος*  τροχαΐος'ί)  11.  12  Ιβ^βόβηΙυΓ 
βηΐβ  723  11  τροχαίος  18  αμοιβών  19  τρεφόμενοι  25  θρέται  €(.  θρίτται  26  πα- 
τήσαι  30  υπό  οημάγων  33  έφαπταπόδην  37  θρήσκος  —  ευγενής  37  θρήσχω• 
νοώ        (40  εΓ.  θερήγανον)        41  θρία        42  λυκυμνίω ;  €(.  όρϋιάξειν        44  \μβάσαι 


υτ,)  23  νρεσχη'  άγνη.  πάντα  εύλαβουμένη  (5746  ε)  2^  θρεσχος'  περιττός,  δεισιδβιί- 
μεαν  (737)  Α(Ι  27  έχτρέφείΡ  29  θρήνυν  {8  240)*  ύποπόδιον  32  ^ρής*  ήμίονος  (όρης 
— οΟ       35  »ρηαχ6ία  (βρ•  1«ΰθΙ>.  Ι  27)•  σέβααμα  (763) 


737 


θριάύΐΟί  —  &ρνα»α 


738 


θριάσιαι•  ηύλαι  οΰτο  χαλοννται ΆΒι^ρψη^ 

^ριγχός  (η  87)•  ή  στεφάνη  τον  τείχους* 
/ζερίφραγμα^  ώς  περίβολος,  ήγουν  τό  άνά'^ 
στατον  τοΰ  τείχους^  [οίχοόομης]  ίφ'  ού 
χαϊ  ή  ατέγη  κεΐταί,  καϊ  ό  ύηό  τόν  χλακ^ 
Λοδα  τοΰ  τοίχου  τόπος,  ή  ηεριχαράχωμΛ, 
χαϊ  τριγχός  [90] 

^ριδαχίναί'  είδος  μάξης  παρά  *ΑττίΧέΐς. 
χαϊ  αί  παρ'  ήμΐν  Βρίδαχες  [ζά  &1] 

&ριήσαΐ'  χαπρίααι  10 

-χ^ριΧ-ηδεΧν  (»ρνλλίδδην1)•  ^ρυλλεΐν 

ή^ϋ•ρίήλοοΐ'  Ιίρεΐς  [56] 

&ρΙναξ'  πτύον  σίτου,  ί}  τρίαινα 

^ρινία'  άμπελος  Ιν  Κρητ^ 

Ι^ριμμός'  γογγυαμός 

^ρΐον  (Αγ.  Εςς.  955)*  βρωμά  σχευαστόν, 
διττή  αύτον  ή  σχευασία'  ή  μ^ν  διά  ταρί- 
χον,  ή  όέ  διά  ύων  έπιχεομένον  μέλιτος, 
συχής  όέ  φύλλα  ούχ  απαλά  έπετί^ίτο' 
ίχονσι  γάρ  τίνα  όσαήν,  διό  χαϊ  ξ^ριον  20 
έχλήΟιι 

θριονς'  δήμος  φυλής  ΟΙνηΐδος 

^ριπόβρωτος'  οΐ  Αάχωνες  σφραγίβιν 
έχρώντο ,  ξύλοις  ύπό  σητών  βεβρωμένοις^ 
χατασημαινομένοιίς]  οπότε  βούλοιντο,  Φΐ" 
λοστέφανος  δέ  φησι  πρώτον  Ήραχλέα  χρή^ 
σασΒαι  [«2—04] 

9ριπήδεστον  (Ηχρβτί άββ) *  ξύλον  ύπό  ^ρίτ' 
πών  βεβρωμένον,  οί  γάρ  έν  τοις  ξύλσις 
σήτες  όντως  έχαλοϋντο  30 

&ρίττε  (Αγ.  Εςς.  17)*  άνδρεΐον,  ^ρασύ.  ίστι 
όέ  άμετάφραστον 

&ρί^*  γλίοχρος^  φειδωλός 

θριώ*  ή^  λίπος  εορτή  *Απόλλωνος'  χαϊ  ή 
σύντροφος  αντον  (ν.  Ορώ) 

θριώξε  (ΤΗαο.  1  114)•  €ί^  θραίσιον  π§- 
δίον 

9ροεΐ  (δορίι.  Αί.  864)•  λαλεΐ,  ιροφεΐ,  ^ορυ- 
βεΐ.  ήχεΙ 

(^ροειταΐ')  εκπλήττεται  [71]    40 


θρόμβοι•  αίμα  παχύ  πααιγδς 

&ρόνα  (Χ  441)•  άν^η,  χαΧ  τά  έχ  χρωμάτων 
ποιχίλματα    Κύπριοι 

ή^^ρονίτις'  πρώτιστος  [70] 

&ρόνον  τετράπουν  (ΑηβχΠ.  ίΓ.  Ι  25  ρ. 
348)*  χαϊ  τόν  Ιερόν  δίφρον  χαϊ  ίχΛίποι- 
χιλμένον 

θρόνος*  άνάκλιτος  δίφρος 

^ρόνωσις  (ΡΙβΙ.  ΕαΙ^.  277  Β)*  χαταρχτή 
περϊ  τους  μυουμένους 

ϋ-ρόος*  σκληρά  φωνή,  λαλιά.  9ροΰς,  θόρυ- 
βος {ά  437).  φέγγος,  'ψόφος.  ή  τεΒραυ- 
σμένη  φωνή  [82.  80] 

&ροϋς  (Χβη.  ΚΠ  VI  1,  37)•  ό  διά  στόματος 
ήχος,  λαλιά,  ίριΌ-υρισμός 

^ρυαλλίς-  έσχάρα.  λύχνος  (ΡΜ  13^11.  ρ.  866). 
άχτίς  (Νυ6.  685).  χαϊ  των  φυομένων  τι^ 
έ£  ου  έλλύχνια  γίνεται,  ή  στυπίον  έχ  βο- 
τάνης.  ήγουν  τό  έλλύχνιον  [80] 

-^ϋ-ρυασμός*  φωνή 

^ρυγαν^  {^{,  Αγ.  ΕοοΙ.  34)•  χναται,  ξύα 

-[^ρυαρίς'  ^ιαα&ής  [90] 

Βρυλεΐ•  ταράσσει^  όχλει  [92] 

^ρυλίχ^η  {ΨΖ%)•  συνετρίβη.  συν^ραν- 
σ9η,  άπεδρύφΒη 

&ρύλοΐ'  ιρι&υρισμοί,  όμιλίαι 

^ρν,ματίς  (ΑηϋρΗ.  οοιη.  ίΓ.  V  4  ρ.  101)*  ή 
ύφ*  ημών  έν&ρν.ματίς 

^ρνμίς'  Ιχ^ϋς  ποιος 

^ρνμματα  (ΑηβΙορΙι.)*  κλάσματα  άρτου 

θρύον  (Β  592)•  πόλις  έν  *Αρκαδί^,  ήν 
^ρυόεσσαν  "Ομηρος  {Α  711)  λέγει*  καϊ 
είδος  βοτάνης  (Φ  351)  [99] 

^ρύπτακον  κλάσμα  άρτου,  Ερήτες 

Κρύπτεται*  μαλαχίζεται^  τρυφ^^  στρηνι^ 
χλαται 

Ί*  ^ρημνεύεται ,  υπερηφανεύεται 

^ρύίραΐ'  Βραΰσαι,  κότραι,  χλάσαι,  καϊ  άνα^ 
χλάσαι,  μαλάζαι 

&ρνσχα'  άγρια  λάχανα  (ζν^νσκα) 


€00.  48  ^ριαιάσιαι  {52  ^ρίσαΐ'  καοπίσαι'ί)  50  ^ρίναξ  (57  οί.  όρινίαι 
00  3  θριώ)  61  ^ριπτόβ\  —  \νοι  δϊ  φασί  (εί.  ^ιπόβρωτος)  05  &ριπηδεστόν  -—  ^ριπτών 
00  ^ρίτται  69  ^ρίωξε  (72  ΟιοβΓΟ^.  οΠΙι.  ρ.  218^  22)  74  Κύπριοι  \ε%ε\>Λ\ϋτ  ρθ8ΐ72; 
ΰί.  βεΐιοΐ.  ΤΗθΟΟΓ.  II  59  Ορό  ν,  άν9η  —  ποιχιλμάτων;  εί.  θρόα,  τρόνα  80  θρόον  85  ^ριαλ^ 
λίς      88  α.  »υργανάν       91  ^ρνλλεΐ      93  »ρυλλύχ»η       94  ^ρύλλοι 

ΗΕδ.  50  (}ρίχ&οΐς  (ρ  267)•  φραγμοΐς  Αά  51  ήτοι  μαΐούλια  (μαρούλλιν  ΓβεΙβ  €^Γ• 
νο88.)  55  Θρινακία  (λ  106)*  Ιερά  ήλιος,  ή  νυν  Σικελία ,  τρία  άκρα  έχουσα  ναύβαιον^ 
σανύνον,  Πελωριάδα'  Ιν  ή  φασι  τάς  'Ηλίου  βοΰς  είναι  02  ^ρίσκειν  τόν  ^ροϋν  (^ρησκήν 
τον^ρύν  ....)  63  ^ρισκεία'  λατρεία  (&ρη — )  64  θρόα  (βεΐι.  Β  8ά  Χ  441)  *  άνθψ 
άπό  τοΰ  όράν  (Θορεΐν)  άνω  71  ^ρόδακα  (ΒγζαηΙ.)*  ^ρίδακα  76  Θρονεΐον  (Β  533)* 
πόλις  82  9•ρώσκεΐ'  πηδξί,  σκιρτά  80  θρόμβος  (9ρωσμός)'  ύ^λός  τόπος,  ώς  βουροί 
80  θρίαμβοι*  τρόπαια  90  9ρύοεσα  (Α  711)*  άπό  της  Θρύου  πόλεως  92  ^ρΰλλι^μα 
(Ιο6.  VII  6)•  άσημοι  φωναί       99  θρνόνιον  (Β  533)*  ηολις  Αοκρίδος,  ή  θρόνων 

47 


739 


0'ρύφ$χσς  *-  ϋ'νμάΧωπΒς 


740 


Βρύίριχος'    τρ%>φ€ρός^   μαλακός,    αΙσχρός. 

χάννος 
^ρν^ίχρως•  τρυφερός 
^ρώισχεί'  ^^^  άφάλλ^αι.  χολνμβξί     [8] 
9ρωναξ*  χηφήρ,  Δάηωνίς 
9ρώατ€ί'  οχώΛτηι 
^ρύσίς'  διαίριβις.  σηαρτίον^  ααρά,  καϊ  ή 

χάτω  αχοΐνος  τοΰ  διχτύου 
^ρωοχεί'    ηηδςί,  σχιρτψ,^  τ^^Ζ^^'   άλλβται, 

ηϋίτεί.  όχεύει^  Ιγχνον  ηοαΐ^  γενν^ί  10 

-^^ρωασΒί'  γενν^^  φοβείται 
•^^ρωαχω  γνώμα*  Καλλίστρατος  άντϊ  τον 

αία^άνομαι  νυν  χήα^αι  λέγει,  τιν^ς  όέ  άντϊ 

του  Ί"  όρόααι  χατά  τό  /ζλτ^^υντιχόν 
&ρώσχων  χνώδαλα'  Ιχ^ορίζων^  χάί σηερ- 

ματίζων.  γεννών,  Αίαχύλος  Δμυμωνχι  (ΐτ,  15) 
Βρωσμός  (^156)*  υψηλός  τοΛος  βουνοειδης^ 

άφ*  ου  χαταβαίνοντα  Βορειν  ίστι 
•^^ρόσσον  "^οξενον 
θ  ν  α*  άρτύματα.  Κύπριοι,  ίνιοι  τά  αρώματα•    20 

Καλλίμαχος  (Γγ.  000Ι.1Υ).  Εΰηολ4ς  (Γη  XXII 

ρ.  470)  τά  πίμματα.  λέγεται  6έ  χαϊ  τά  Βνό' 

μένα  "[τήν  ^εήν 
ή^&υαλόν  τό  ^τοΐς  διαλαβεΖν,  &υμι&οαιι 
ανάματα*  τό  %νμον,  χαϊ  θυμιάματα 
&υάν'  χαηράν.  Ιηϊ  ύός 
^νανον  τήν  (Πίωντ^ν.  κέμμα  δέ  έστιρ  άντϊ 

βοός 
^νά(ρ)ηαξ'  Ιερόσυλος 

^ύας'  ηηδήσας  30 

^υγατριδη'  έγγόνη.  ^νγάτηρ  ΰνγατρός 
Βυγατριδοΐ'  τέχνα  ^γατρός 
&ύεΐ'    μαίνεται  {Α  3411)*    άίίάρχεται.  ίν- 

Βουσιςί 
•^ Μυείται•    ίν^ύνει,    εύφραΐνετιιι,    ^ηται 

[19] 
θύελλα  {Ψ  366)*  άνεμου  συστροφή^  χαϊ 

ορμή,  η  χαταιγίς 
θύελλα  ι  (δ  727)*   τον  άνεμων  χαταιγιδώ- 

δεις  ηνοαί,  χαϊ  συστροφαΐ  40 


Βύεσσι,  (Η^βίοά.  Ορρ.  337)-  ^σίαις.  ή  θν- 
μιάμασι 

Βύεστον*  ηοτόν  τό  άηό  αρωμάτων  [ώς 
Ηρόδοτος  (VII  167) 

Βύβται*  ίεροσχοπεΐ  [35] 

&ύη  (Αβιοΐΐ.  Ευιη.  835)*  θάματα,  αρώματα 

&νηέντων  (Ηββ.  Τ1ιβο§;.557)*  ευόδμων  [38] 

Βυηχόοΐ'  ίερ£ΐς 

Βυηλήν  ^σίαν  [41] 

Βυηαολος'  ο  περϊ  τάς  ϋνσίας  αναστρεφό- 
μενος Ιερεύς  {Οτ^ζ.  Νβζ.  Αγο.  II 75  ρ.  192  ?) 

θυιάς'  Βαχχή'  οί  όέ  Μαινάς 

"^θύιος'  Απόλλων  έν  Μιλήτφ 

ΒυΙόεν  πλήρες 

ΒνΙόεντες'  άν^οΰντες 

ΒνϊωΒεΙς'  μανεΐς.  όρμήαας 

&νλάχια  (Η6Γ0<1.  III 152)  *  άσχοϊ  δερμάτινοι 

ΒνλαχΙξειν  τό  (μετά  βοής)  άπαιτεϊν  τι 
έπόμενον  μετά  βλάχου,  ΤαραντΙνοι  ( — ίσ- 
οειν) 

ί^ύλαξ'  ηροσχεφάλαιον 

Βυλαχοτρωξ'  μυς.  οΐ  δέ  άχρίς 

Βυλαχοφόροι  (ΑηβΙ.  Ιηο.  ΟΙ,ΧΧΥ)*  οΐ  με- 
χαλλεις,  ^λάχοις  περιφέροντες  τά  άρώ^ 
ματα,  χαϊ  ηήραις•  ό^εν  έχαλοΰντο  χαϊ 
πηροφόροι 

^νλήματα  (ΑΓ.Ρλΰ.  1039  ΡΙβΙ.  οοηι.  ρ. 675) - 
βεβρεγμένα  μέλιη  άλφιτα,  ή  ^μχάματα 
έιτί  βωμών  [54] 

θνλλα*  χλάδους,  ή  φύλλα  (€Γ6ΐί€6?).  ^ 
εορτή  Αφροδίτης 

Βυλλίς'  ^ύλαχος,  γωρυτός,  ίλυτρον       [57] 

Βΰμα  (ΕιΐΓ.  1Τ.  596) '  ΙερεΙον,  σφάγιον,  ολο- 
καύτωμα 

^υμαδέων  ά^υμών 

λυμαίνεται  (— νειΐ)•  οργίζεται 

ϋ-υμαλγέα*  λυπηρά,  τήν  ιρυχην  άλγεΐν 
ηοιοΰντα  (ΗβΓοά.  Ι  129).  χαλεπόν  {ά  513) 

λυμάλωπες  (Αγ.  Αείι.  320)*  οΐ  άπό  της 
^Ονμιάσεως  σπινθήρες 


€00.  805  Βρυψιχός  6  λρυψιχρώς  \ώς  7  ^^ρώσχει  9  οΓ.  χαφάν  (ΠτοΗηε) 
10  ιί,  λώπτει  ήρωπτει  χρούπτει  δρώπτειν  11.  12:=  12.  11  11   &ρωμός'   φαδιχτνου 

ΤΗ60§;ο08ΐ.  20,  2ο  18  άρτώματα  Κύ\   {Ογρτ'ή  0όεα  <1ίεβΙ)βηΙ)  20  οΐ  όυήματα,  θνομα 

δ 
21  λύαν,  χάπραν        24  λύασσε'  έπήδησε  €γν.  171        26  λνγατρι       27  λύη        ΖΖ  λυ εν- 
τός ούξόμβρων  ποταμός  ΤΙΐϋο^ιιοβΙ.  20,  17       34  \πεΖται       3β  θαύματα       39  {χόλοι  ΤΗβο^ηοβΙ. 
20,18        4^  ξ^',,ας,  βάχχ,        47  ^νοθε^;        49  οί,  ξ^ανλαχίξειν  εί  σουλάδ        ^2  μετάλλοις 

χ 
—  πυροφόροι        53  βεβρηγμένα  (οΐ,  Μνήματα,  ληλύματα)        54  αί  λύλα        (55  &η  '^σθλαΐ) 
56  λνλλεις  —  έλιτρον        (59  ^υμαχέων  ΜβίηβΚΟ 

ΗΕ9.  808  θρώ'  λιμός  (θριώ'  δήμος)  29  Ι^ύεις  (λυόεις)•  τελυωμένος.  τε&υμιαμέ- 
νς  35  θνσόν  ?ο  261)*  (θυσιών  38  ϋ-υηλάς  (1220)•  άπαρχάς,  ή  τάς  διά  λυμάτων 
μαντείας         41  λ  υ  η  ματ  α'   τά  έπιφερόμενα  άλφιτα  είς  λυσίαν  (λυλη — )  54  λυλίδες 

(θνλλ— )*  οΐ  λύλαηοί       57  λνλ^ν*  ό)Μρΐ4ί9  (ούλον).  όρψον 


711 


όυμάΐΛψ  —  9ΰος 


742 


^νμάλωιρ•   η  λιγνυ^δης  του  0ίνρ6ς  άν«* 

φορά.  ηνίς  όέ  ξύλον  χεχανμένον^  δαλάν 
^υμαμοργάς'    ή  νόσος.    ΈρετραΙς  ( — ίύζ 

Α€ΐΐ3βυβ  ?) 
ΰ-υμαρέα  (Ι  336)*  τρ  ιΡυχτ§  άρίοτά 
^υμαρές    (ρ  199)*    εύάρΒοτον:    εύχρατον 

(κ  362) 
^υμάρμενον  (Νίο.  ΑΙ.  590  ΟλΠίηι.)*  ηατα- 

^ύμιον,  ι^Λι) 
θύματα  (ΤΗυο.  Ι  126  8ορ1ι.  ΕΙ.  631)•  «φά-    10 

γί,α.  άπαρχαΐ.  Ιέρεια,  όργια 
θνμβρα'  τόπος  της  Ιλίου  καρά  τον  θύμ- 

βρον    ( — ιρ?)    λεγόμενον    ηοταμόν    ύΰτως 

ονομασθείς  της  αρχαίας  πόλεως  απέχοντα 

σταδίους  δέκα,  δπουγε  χαΐ  Ιερόν  'Αηολλω- 

νος  θυμβραίου  (Κ  430) 
θνμβ(ρ)αΐος  (ΕυΓ.  ΒΙΐ€8.224)•  Άπόλλ/ννος 

έπίΰετον  από  τόπου 
θύμβρις'  δνομα  ποταμού 
θυμβροφάγος  (Αγ.  ΑοΗ.  253)*  άντϊ  τοΰ    20 

δριμύς*  ή  γάρ  Θύμβρα  δριμύ  ίστι  βρωμά 
^υμέλαΐ'  οΐ  βωμοί,  χαΐ  τά  άλφιτα  (Ρ&«Γ•α*. 

ίπΰ.  Ι.ΧΙΙΙ)  τά  έπι&υόμενα 
θυμέλη'   ούτως  ελεγον  άπό  της  &{υ)ηλ'ής 

τόν  βωμόν.  οΐ  6έ  το  ίπίπυρον^  ίφ'  ού  έηι-' 

&ύουσιν,  η  Ιδαφος  Ιερόν 
^υμηγερέων    (η  283)*    άναχτωμενος  την 

ψυχήν^  χαϊ  τόν  Βυμόν  συλλέγων  [7β] 

&υμηδία  (Ευροΐ.  Γγ.  V  ρ.4ίτ8)•  ήδύτης^  τέρ- 

'ψις^  αρέσκεια,  παρά  το  ήδύνειν  90 

9•υμη(ρ)έα'  χαταθνμια,  άρέσχοντα 
θυμήρης'  ήδύτερος^  άρέσχων  ίρυχζ'  ^υ- 

μός  γάρ  ή  ιρυχή 
θυμία'  προθύμου,  όργίξου 
θυμικώτερος'  όργιλώτερος  μετά  θυμαΰ 
θυμιχθείς'  πικρανθείς 
θυμοβόρον  (οί.  Αβ8€ΐι.  Αβ;.  111)*  χαλεπόν. 

ύπό  τοΰ  θυμού  Ιαθιόμενον^  ή  την  'ψυχ^|ν 

κατεαθίοντα 
θυμοβόροιο  (0  301)*  ίρυχοφθόρου  40 


θυμοδαχής  (θ  185)*   [β4  86]  ά^ιχάρδιος. 

λυπών  την  ^υχήν 

θυμοειδής  (ΡΙβΙ.  €\γ.  375  Α)*  όργΟος.  «ν- 
μώδης 

θυμοιτάδης•  δήμος  φυλής  *ΙπποδθΦντΙδος 
της  ^Αττιπής  [88] 

θυαόμαντις  (Αββελ.  ΡβΓβ.  224)*  ό  τό  άηο- 
βησόμενον  συλλογιξόμενος  χαϊ  προγινύ- 
σκων,  "ψυχόμαντις,  χαϊ  συνετώς  προορων 
τά  άποβηαόμενα  [90—98] 

θυμοραϊστής•  θυμοφθόρος  (ΠϋΑ)*  φαΐ- 
σαι  γάρ  τό  φθίΐραι  χαϊ  φήξαι 

θυμός-  ^υχη.  ή  προαίρεσις.  όξύτης,  πνεϋμα. 
επιθυμία,  οργή,  λογισμός 

θύμον  (ΑηΙίρΙι.  €οιη.  ρ.  133)*   τό  σχόροδον 

^θυμόσοφος  (Αγ.  Κυ61).  877)•  ό  έχ  φύ- 
σεως εύμαθής^  χαϊ  ευφυής^  όξυμαθής^  έχ 
φύσεως  σοφός  [97.  98] 

θυμωδης'  [«<)  99]  Ισχυρώς  θυμούμενος 

θυνάσαΐ'  τέμνειν,  χόπτειν  αφειδώς (θυνν — ) 

θυνάται    (ΒοβοΙ.)*    εύωχεΐται.    χατεσθίβι 

[Μβ] 

θύνει'  ωθείται,  φέρεται,  τρέχει,  χαίρει  {σχαί- 
ρει%).  όρμ^ 

θνννάδες  (907)*  τεμάχη  ταρίχου 

θυννάζοντες  (Αγ.  Υίβρ.  1087) *  χεντοΰντβς• 
τους  γάρ  μεγάλους  θύννους  τριόδουσιν  ελάμ- 
βαναν [9] 

θυννίδες'  θύννων  τεμάχη^  ύποχοριατίχως 
(904) 

θύννον.  τόν  δρχυνον  λέγουσί'  την  όέ  ιη/* 
λαμίδα  θυννίδα  [9] 

θύνος'  πόλεμος,  ορμή,  δρόμος 

θυοδόχοι  (ΕυΓ.  Ιο.  513)*  βωμοί^  οί  τά  θυ- 
μιάματα  δεχόμενοι 

ή^θυόει•    χωρίον  έν  Εύβοίψ,  (οί.  'Ορέατη) 

[ί*.  14] 

ή^θυοχόχθεις*  μάντεις  (θνηχόοι) 

θύον  δνομα  δένδρου 

θύος  (Αββεΐι.  Α^•  1409)*  ίερδν  θϋμα 


€00.  63  λιγνιώδης  6\  \όογας  61  θυμαρμένον  69  περϊ  —  όνομασθέντα  — 
Θυμ βράχου  72  δριμυφάγος  ή  ίΖ  θυμάλαι  77  άρεακία  ΑηΙβ  80]  87  (βθ  θνμη^ 
ρέστερος)  86  θυμώι^ης  87  θυμιοτάδης ^  εί.  80  ^Ζ  \ρέατης  —  ^ησαι  94  λογδομός 
96  δρυπ'βΐ  γΓ.  βρρ.  ρΓθνβΓ6.  99  θυμοδίσας  903  θύναε  8  όρκινον  10  θυνοσπό- 
λεμος;  οί.  ούνον        17  θύος 


την  'ψνχην  Αυπουμξνος  να  ίτυμοραιστεων  ^^  £Λυ}'  της  ν^υχης  φίταρτικον,  αννρωπι 
97  θυμυφθόρα  (Ζ  169)•  τά  την  ^υχήν  διαφθείροντα  98  θυμίβ  (α  24)•  ίν  ^υχή  Α4 
99  θυμ  ψ  άρέσας  (9ά  θυμαδής)  καΐ  902  θύνε  {Ε  250)•  δρμΛ  άγ\ηγ'\ε  6  θυνάσαι* 
άπολαύσαι.  έν^ονσιάσαι  (^(^  δνασθαι  βΐ  θυάύαι)  9  θύννον  (Β  446)*  σπίϋδον,  έτρίχφν 
13  θυόεν  (Ο  ί53)'  ενώδε^^  τ€θνμιαμένον  14  θυόεν  νέφος  (Ο  153)•  άνεμωδες.  τεθυμΜ- 
μένον,  ευώδες 

47• 


74> 


θΊ/οί^χβϊν  —  9ν<ίνάδΒς 


744 


9νοσχόος(χ^\Β)'  ΒΪδος  μάντίως  δίά  αηλάγ- 

χ»ων  τ6   μάλλον  δηλούντος,  οί  δέ  τόν  δι 

ίμηύρων  ίερων  τά  σημαινόμενα  νοοϋντα 
^νοαχόπος'  ό  δίά  των  σπλάγχνων  ή  ^- 

μάτων  μαντενόμενοξ 
^ύητης    (Τ1ΐ€ΐρΐ8)*    6  τυρός    (Ι.  χ^ύπτης) 

[η.  23] 
^νραξε  Κάρες*  παροιμία  [&<!  24]    10 

&ύρα^εν  ίξω&εν 

ουραία*  αλλότρια,  ξένη 

ουραία  (Μβηβηά   ίΓ.  XI  ρ•  181)*  χαΐ  ι)  μβ- 

τα^ν  δυο  οίχιων  ^ρα 
ουραίος  (Βογ.  Αη<)Γ.  422)•  [βά  28]  6  ζένος, 

ό  αλλότριος,  χαϊ  ό  έξωτιχός 
ουραίων  αλλότριων,  χαϊ  μή  συνοίχων 
ή^^υράγματα*  άφοδενματα 
^ύραν  τήν  ητνχας  Ιχουσαν 
?θνρᣕ  πύργος,  χιτων  (ν.  θώρα£)  20 

πύραυλοι*    των    ποιμένων    οΐ    άπόχοιτοι 

[Μ.  85] 
&υργανάν  χρονειν  (χννΒΐν) 
θνργωνίδης*  δήμος  (....)  της  Άττιχης 
^νρδα'  ίξω.  *Αρχάδες 
^υρεατιχοί*  στέφανοι  τίνες  παρά  Λάχε- 

δαϊμονίοις 
^νρε^ρα'  Θύραΐ 
θυρεός*   άσηίς,   χαϊ  ό  έπιχείμενος  τη  θΰρ^ι 

του  Ενχ?^Ώπος  λί9•ος  άντϊ  ^ρας  (ι  240)    30 

[42.  48] 
^υρετρέας*  φλιάς 
^υρηβόλιον  την  έπ^  άγρφ  οϊχησιν 
»ύρη»'  Ια  ({  352)•  Ι^ω  ήμην 
&υρίς'  όπή  μιχρά.  θυρίδας  *Αττιχοϊ  τάς  των 

γραμματειών  πτνχάς.   χαϊ  δίΟ•υρον  λέγου- 

σιν,  ού  τρίϋνρον,  αλλά  τρίπτυχον 
^υροιγόν  Βνρωρόν  [40] 


θνροποιός'  οΰτως  έχαλειτο  Αριστομένης, 

ό  χωμιχός  ποιητής,  σχωπτιχώς 
ή^^υρουλλειν  (--αυλεΐν)•  έξω  9νρών  αύ- 

λίξεσ^αι 
^υρσοπλήγες'    οΐ  έν  τοις  ΒαχχεΙοις  έν- 

^εαξόμενοι 
θύρσος'  ράβδος,  βακτηρία  βαχχιχή,  ή  χλά~ 

δος,  χαϊ  αυλητής  ούτως  έχαλείτο 
θύρσος'  αυλητής  ην  γνναΐχα  έχων  έταίραν 
θύρσου   γονή*    Αριστοφάνης    Ιν    Νήσοις 

(ρ.  1113)    ού    τοϋ    αύλητοΰ    μνημονεύων, 

4Λλ'  άντϊ  τοϋ  φύλλα  εΙπεΐν  χαϊ  χλάδους 
9ύρσφ  (ΒυΓ.  ΒβοοΗ.  188)*   χλάδφ:  λαμχά- 

δΒ£%  λύχνοι 
^νρωνας  (8ορΙι.  ΕΙ.  328)*  τάς  σανίδας  χαϊ 

τάς  εΙσόδους 
θυρωρός*  ό  παράνυμφος,  6  τήν  ^ραν  του 

Βαλάμου  χλείων 
^ΰσαι  (1219)*  άπάρξαοϋ'αι,  ^μιάααι.  ^- 

σιάσαι 
θύσανοι  (Β  448)*  χροσσοί,  χόρυμβοι 
^υσάνουρος'  δασύχερχος.  άρσην 
^ύσ&λα   (Ζ  134)*    αΐ  χρόδαι.   ένιοι  μέν  τά 

φερόμενα  τοις  βωμοίς  Βαχχιχά,   οΐ  όέ  τά 

φύλλα  της  αμπέλου,  άλλοι  χλάδους,  οΐ  6έ 

^άβδους,  νάρθηκας,  ϋνματα,  χοάς 
&νσχα'  χύρια  (δοκάρια ί) 
^υσπολίαΐ'  ^υηπολίαι  [66] 

&υσσάνοισι*  χροσσοΐς  (ηοη  8  181)    [67•] 
Βύσσεταΐ'  τινάσσεται 
&υσσόμεναΐ'  σειόμεναι,  τινασσόμεναι  (τ. 

€ύστόν) 
Θύστα-  θυια  [71] 

θυστάδες*   Νύμφαι  τινές,  αί  έν^εοι,   χαϊ 

Βάκχαι 
Συστάδες*  έν&εοι,  τήν  των  Βακχών  φωνήν 

Συστάδα  (ΑββοΗ.  86ρΙ.  269)   φααίν.   έλέ- 

γοντο  δέ  χαϊ  αί  τη  Περσεφόνη  Ιερωμέναι 


€00.  18  ^ί,  Οεοσχνεΐ  21  ^ύρα,  έν  ^ύρεσιν  24  χάρες  παροιμία  ουκ  έτ*  ά\  εύωχού^ 
μενοι  2^  ουραίος  88  ποιούμενων;  εί.  &ήραυλοι  36  κρίνειν ;  οΓ.  ϋ'ονγανςί  37  \ανί- 
δη  ς  88  εί.  ^οράνδις  40  ^ρεός  ουραίος  ά.  ή  σκουτάριον  44  |€ά;  46  ^ρη&έα 
47  γραμμάτων  48  \ουρόν  ΡοβΙ  49  οΰτως  έκαλεΐτο  52.  53  =  53.  52  52  βακχιοΐς  έ^ 
55  ^υρσουκύνη  —  νησ..  56  9ύρσοι,  κλάδοι  {πυρσοί*  λ.  λΛ  εί.  ΡβηοΓΙιβ  ατΰΗάοΙ,  Ζί^, 
1847  8.  141)  62  δικράδαιαένιοι  —  θνμα  Αηΐβ  63]  72  ϋ'υσιάδες  —  9υοιάδα  —  Ιερου- 
μεναι       69  θυστα,  ^υσία        72]  βηΐε  63 

ΗΕ8.^  22  ^ύρα^εν,  »ύρασιν  έξωθεν,  έξω   ^    23  ξ^ύραξε'  (εΙς)  τάέξω  της  ϋνρας. 


—  ^ύρετρα  (Β  4Ι6)*  αρώματα  43  ^υρετραΐ'  ^ραι  49  &υροκοπιστικόν  ( — πη- 
τιχόνΐ)  ή  νυοοχοπιχόν  66  ^υσανόεσσα  (£738)*  χοοσσωτή,  αί&ερία'  ^ύασανος  γάρ 
ό  κροσσός  67»  θνσσα*  δπλα  νηΐα  (ούσα  ιοίιοΐ.  Ι«3τοορ1ι.  20)  71  ΰ'υσών  ^ριωδως  όρ- 
μων (γ,  ^ωύσσειν) 


747 


&»ν<ΐα$»ν  —  Ιαμβνλβς 


748 


4^ωύσύείν  βο&ν.  μέλχείν.  χηρύσσαν.  Βη^ 

ριωδώς  όρμάν 
^ωχ&είς'  ^ωρηχθ-είς,  μφυα&είς,  Σοφοκλής 

άιονυαιαχφ  (Γγ.  176) 


&ώ^  (ΕοΓ.  ίΓ.  €88)*  χόλαξ^  6  μετά  Βαυμα- 

σμοϋ  έγχωμιαον^ 
&^ίρεις'  Βωηενοεις.  ΑΙαχύλος  Σισύφφ  ηε- 

τροχυλίστ^  (ίτ.  230)  [22] 


Ία  (Φ  669)*  μΙα,  χαϊ  μόνη,  χαϊ  αυτή•  χαϊ 
φωνή,  χαϊ  βοή  (ΕϋΓ.  ΒΗ^β.  553).  χαϊ  τά 
άν^η  τά  ηορφνροειδή  (€ΑΓΐη.  ρορ.  Γγ.  12)• 
ή  βέλη  {Υ  ^)  2-7] 

ή^Ιαειδονς'  άνΒος  βοτάνης  [^—12] 

Ια^ενεΙ'  δίαηορεϊ  έηΐ  τκνι  χαχφ»  Κώοι  (361) 

Ια^ος'  ίζρό^υμος  (ί.  ς.  Ιήΰ^οος) 

Ια^μός'  χαίτη,  νηνος.  χαϊ  δηου  τά  χτήνη 
κοιμάται,,  χαϊ  αυλή.  οΐ  όέ  Ιαυ^μός 

Ιαίνεσ^αι*  δίοχείο^αι  10 

Ιαίνεταΐ'  χολούταί,  ηιχραίνεται.  χαρά  τόν 
Ιόν,  Φρύρίχος  ΑίγυπτΙοις  (ίτ.  1)     [18.  10] 

ΙαχαΖς  (!ΙΐΒ€β<)οη.?)*  βοαΐς 

Ιάχχα'  στεφάνωμα  ευώδες  έν  Σιχυωνι 

Ιαχχάζεί*  φυλλολογεΐ.  χαταβοψ, 

'Ιαχχον   τόν  άιόνναον "ή  μίαν  ήμέ^ 

ραν  των  μυστηρίων,  έν  ^  τόν  "Ιαχχον  έξά- 
γουσι.  χαϊ  ή  φδή,  -ήν  οΐ  μεμυημένοί  ^δουσί' 
χαϊ  ηρως,  (ου)  χαϊ  ναός  έν  Τβ  Άτηχιο  χαϊ 
άγαλμα,   τιν^ς  6έ  χαϊ  αυτόν  τόν  Διόνυοον    20 
ούτως  έλεγαν 

Ιάλαΐ'  εύρεΐν^  έντυχεΐν,  ηέμ^αχ  [25] 

Ιαλεμίξειν  ^ρηνεΐν 

Ιόλεμοι•  θρήνοι,  ορφανοί,  στερόμενοι,  Βρη* 
νητίχοί.  άνανδροι,  δυστυχείς 

*1άλεμος'  υίός  Καλλιόπης,  χαϊ  ό  χαχοδαί- 
μων,  ι  ]  χαϊ  ό  στερόμενος,  χαϊ  ορφανός, 
Ινιοι  6έ  ούδενός  άξιος  [»ά  28] 

Ιαλεμώδη•  ^υχρά,  ούδενός  άξια,  χαϊ  πα- 
ροιμία'  ^ψυχρότερος  χαϊ  οίχτρότερος    30 
Ίαλέμου 


Ιαλέμων  (Εογ.  Ογ.  1382)*  ξ^ρτήνων.  δυστη- 

νων,  αθλίων 
^-^Ιαλία'  φωνή,  Κρήτες  (ν.  ΙωλΙα) 
Ιάλιον  Ιρέβινΰορ,  ή  τήν  Ι^άλασσαν•  Κρητες 
ή^Ιαλλίς'  χιών  έΘνιχώς  (Ιαλίς  οηΙο) 
Ιαλλε'  ηρόηψηε 
Ιάλλεΐ'  παρέχει.  Ιχτείνει.  ηέμηει.  επιβάλλει. 

ενρίσχει.  δίδει 
Ιάλλοις•  ίμβάλλοις.  πέμποις 
Ιαλλον  ίηεμπον,  ίξέτεινον  (Γ  91) 
{Ιαλον)  Ιχτιινον  [99] 

*Ιαλύσια'  τά  ίν  *Ιαλυαφ  νομίσματα 
Ιάλω'  προπέμχρω 

Ιαμα  (ν.  1.  Αρ$ε1ι.  Γγ.  343)*  Βερ(ΐπεία 
ΙαμβαυλεΖν  το  δι  αυλού  παριαμβίζειν  τ^ 

χι&άρρ.  χαϊ  φδη 
Ίάμβη  (Νί€    ΑΙ.  132)*    γυνή  τις,   έφ*  ^   -ή 
Δημήτηρ  έγέλααε  πενθούσα,  άφ*  -ος  [&(1  44] 
Ιαμβίζειν  (ΟοΓ^ίββ)*   τό  λοιδορείν,  χα- 
χολογεΐν  [9ά  44] 

Ιαμβίς'    ΑΙσχύλος   θεωροΐς  ή  ΊοΒμιασταίς 
(Γγ.  76).  τοις  χι&αρίξουσιν  ό  αυλός  συνήει• 
χαϊ  αΐ  τοιαύται  χιΰαρίσεις  έλέγοντο  πα- 
ριαμβίδες 
ϊαμβοΐ'   ^υ^μοί  τίνες,  χαϊ  μέλη,  χαϊ  -[δά- 
χτυλοι χαϊ  ( — ιχοϊ)  στίχοι,  είδος  ποιήματος 
*Ιαμβος'  όνομα  πόλεως  περϊ  Τροίαν 
Ιαμβϋκαι  (Ειιροΐ.  ρ.  481)*  όργανα  μουσιχά, 
έν  οίς  τους   Ιάμβους  ηδον,   ή  όέ  σαμβύττη 
Ετερον  όιρί  εύρημένον 
(Ιαμβύλος'  λοιδορητιχός) 


€00.    29  οΓ.  ΒοωΒείς  ^ω^είς       81  σεισύφω  πετραχυλισΒείς         Ι  %  Ια'  είδος  άνθους  ί 

η 
18  ΙαηΘένει  —  χαχώς  (Η.  β.  Ιαθενεΐ) ;  Ιαοινεΐδι,  άπορη  Τ1ΐ60|ρη08!.  18,  2      15  αυλός  —  αι)θ- 
μός      17  έπιχρ\        21  αυκιώνι  {^{.  Βιαχχά  εϊ  Ιάγχειτον)        1\  Ιάλαι        29  ίαλέμου  ωδή  — 
άξια      δβ  έκτεινον"]   ρθ8ΐ  έπεμπον        40  Ιαλύσαι  νο\        Α\  ίάλλω,  προπέμπω        43  ίαμβου- 
λεΐν  —  αυτού  παραβιάζειν  ίν  τη       44  Ιγελοίασε       ΑηΙβ  45]  49  ίαμβηλός      45  ίαθμίας  ταΐς 

ΗΕ8.  32  θώων  (^103)*  είδος  ^ρίου,  ώς  λύχος  Ι2Ίά'  δασυνόμενον  τό  άλφα, 
χαϊ  όξυνόμενον  τόν  &εόν  σημαίνει  καθ*  Εβραίους  (π^)  3  Ίάχωβος  ('\|8Γ€.  III  17)•  πτερνι- 
9τής,  πόνος,  χαϊ  *Ιωάννης  χαϊ  *Ιάχωβος  Βοανεργ^ς  ίχαλούντο ,  δ  ίατιν  υΐηϊ  βροντής  4  Ια- 
χάρ'  ό  χύων  αστήρ  (είΓΗαδατ)  5  ιάγχειτον  στεφάνωμα  (€Ϊ.  ζ],  9-  567)  6  ίάδεί'  χα- 
^ενδίΐ  (ίαύεί)  7  ίάδος-  στρεβλός  (ίλλός)  9  Ιάειρε  {Α  637)•  πρόσφερε  10  ίάξετο' 
Ιδρυτο  (ΐζετο)  II  Ίαςήρ  (Ιβββί  XVI  9)•  Ισχύς  12  Ιαχλητί'  πλευρά  (Ίαήλ)  18  ίαί- 
νομαι  (τ  537)•  εύφραίνουαι  19  •[  Ιαιφόνος  (Ε  844)•  υιαιφόνος  25  ίάλασι  (ΛΓ572)* 
δΒομοΐς  Αά  28  χαϊ  ό  χαλός  (δά  Ιδάλιμος)  «-  χαϊ  Ιαλεμος  χρόα.  οί  όέ  ούδενός  αξία  ^  -[  ίά- 
λοί'  Βάλαμοί       Κά  44  [ιαμβίζειν]  —  [άηό  Ίάμβης  της  λοιδόρου] 


749 


ίάμο$  —  Ιαχνον 


750 


^Ιάμοι•  ίβόα  (Ιάβει  ΤΗβ0|^08ΐ.) 

ι  α  μεν  α  Ι'  οί  ύλώδας  χαϊ  ίννδροί  τόποι^  χαΐ 

ΛΟαν  ίχοντες•  άηό  τον  άνιένΜ  την  ΰλτρβ, 

τενάγη,  τέλματα 
Ιαμενάς'  τάς  -^  ηόλεις  [Μ] 

ι  αμνοί  ( Νίο.  ΤΗ.  538) '  θάμνοι,  χοΐταί,  νομοί 
Ιανα•  τα  βαλλόμενα'  από  τοΰ  Ιέναι(Υ^ί) 
Ιάν&η  (Ο  103)-   έχά^,  διεχύθη.  ηύφράρ9η 

Ιαν&ον  άν&ος^  χαΐ  χρώμα  τι  ηορφυροα•    10 

Ίαννα•  Ιν  μϊν  ΑΙχμαλάτιοι  ΣοφοηΧέονς 
(Γγ.  53)  άηέδοσαν  ^Ελληνική,  έΛ{ε)ϊ  Ίάνας 
τους  'Έλληνας  λέγουσιν  •  Ιν  δϊ  Τρυιτολέμφ 
(ίΓ.  655)  Ιπϊ  γυναικός,  ώς  χαϊ  Ιν  Ποιμέσι 
(Γγ.  474).  τιν^ς  όέ  τήν  Έλένην.  έηιειχώς 
όέ  οΐ  βάρβαροι  τους  Έλλψας  "Ίωνας  λέ- 
γουσι  ή^μ^ν,  χαϊ  έν  Τρωΐλφ  (Γγ.  569)  βάρ^ 
βαρον  ^ρηνημα  [τό  Ιαί.]  ή  όνομα  γυναιχός 

Ιανοχρήδεμνος'   ΙοΧς  δμοιον  τύ  έκιχρά"    20 
νισμα 

Ιανόχροχα'  λεπτά  [62] 

Ίαξάρτης'  ό  Τάναΐς  ποταμός.  Ιατι  δϊ  της 
Σχυ^ίας,  εμπίπτων  εΙς  Μαιωτιν  λίμνη» 

Ίάονες  (^^  685  Αγ.  ΑεΙι.  106)*  Αθηναίοι, 
οί  'Ιωνες,  άηό  "Ιωνος,  χαϊ  οΐ  άποικοι  αύ^ 
των,  ^νιοι  χαϊ  τους  Θρ^χας  χαϊ  ΆχβΜ^ς 
χαϊ  Βοιωτούς  'Έλληνας 

Ίαπετός  (Αγ.  Νυ1>1>.  998)*  έπϊ  διααυρμφ, 
πρεσβύτερος,  αρχηγός  30 

ίάπτειν  σπαράσσειν,  αίχίξεσ^αι,  βοαν,  βλά- 
πτειν 

ίάπτεις'  βλάπτεις 

ι  α  πυξ  {ΚτΊβΙοϊ,  άϋ  ναηηά.  4)*  άνεμος  έλα- 
φρός  (λαβρός) 

Ιαρ{ΒοεοΙ.)'  αίμα.  ή  μοίρα  (Λά'Ίρα)  [70.71] 

Ιάραξ  (ΕρίεΙΐ3Γπι.  Γγ.  45)*  ΙχΒΰς  ποιος.  Δω- 
ριχώτερον  δια  τό  έοιχέναι  τφ  πτηνφ»  χαϊ 
λύχνος  ό  προς  τά  Ιερά  [73] 

Ιαρεϊον  (Βογ.)*  πρόβατον,  βονς  40 


Ιαριγμόν  χαράν,  χαϊ  9ρονν,  Κρητες 
Ιαροπότης  { — πώνεις  ΒοβοΙ.?)*   αίμοπότης 
-^Ιαροχρείαν  τήν  όσφΰν.  Ιταλοί 
Ιαροχρής  (ΟθΓ.)'  χαλαρός,  9νσιμος 
Ιαρπάλαμος'  άχρόχειρος  (Ηοηίήάα) 
Ιάρωμα'  χοσμάριον  ηαιδιχόν.  μηνίσχοι,  χαϊ 

τά  τοιαύτα 
•^ Ιάσ&ων  άφελόμενος 

Ιάσιμα  {?\»Χ.  6οΓ§ρ.  525  6)*  δυνατά 

ϊασιν  (Π  160)•  [84  83]  οϊχονται 

Ιασις'  θεραπεία  [αά  84] 

-^Ιάοχειν  άγειν  [86] 

Ιάσπιδος•  είδος  λί&ου  (ι))  Ιασπις 

-^ΙασσεΙν*  9νμοϋσ9αι.  δάχνειν  (=  Ιάπτειν) 

*Ιαοτί'  Ελληνιστί 

Ίασω*  παρά  τό  Ιάσϋ'αι,  φησϊ  όέ  *Αριστο^ 

φάνης   (ΡΙυΙ.  701)   χαϊ  Αμφιάραου  ξ^γα- 

τέρα  είναι  *Ιασω 
Ιάταΐ'  θεραπεύει 

Ιατρα  (Ιατρεία  ί)'  μισ^οϊ  θεραπείας 
*Ιατροί'  νύμφαι τινές χαλοϋνται περϊ *Ηλείαν• 

χαϊ  9εραπενοντες 
Ιατρός•  θεραπευτής,  ή  ή^έφαπτίς  (ν.  Ιστρί-' 

δες),  ή  ηρως  *Α^νησιν  αρχαίος  (Οβιιι.419| 

22).  χαϊ  ό  Απόλλων  (Αγ.  Ατ.  584) 
Ιατταταιάξ  (Αγ.  Ε^.  1)*  φευ 
Ιατύι*  θεραπείΫ^ 

Ιαύει  (ΕυΓ.  ΒΗββ.  740)*  χοψ,αται 
Ιαυ&μοί  (ί^οορίι.  606)  *  Οπου  τά  χτήνη  αι)« 

λίζεται.  χαϊ  κοίτη,  χαϊ  ύπνος 
ι  αν  ε  IV    (8ορΙι.  Αί.   1204)*    άναατρέφεσθαι. 

χοιμάσ&αι.  διατρίβειν  (Τ  71).  νυκτερεύειν 

[100.  1] 
Ιανος•  κοίτη,  από  τοΰ  Ιαύειν 
ι  αν  ω  ν  (^£259)*   κοιμωμενος,  διάγων,  δια•* 

τριβών 
Ιαφ&είς'  φθαρείς 

Ιαφ&ήναΐ'  άποθανεΐν,  πεσεΐν,  φΘ^αρήναι 
Ια  χ  ε*  φώνει,  ίρόφει  [»ά  β] 

Ιαχνόν  θαλπεινόν,  ααπρόν  (110) 


ΟΟΒ.  ^^  Ιαμβοι  ^^  Ιαννα  59  \ωτησι  —  Ιαννας  60  \χρίδεμος  63  βοτάναις 
ποταμού  —  μαιώτην  69  Ιαρα  (?.  ζαρ  ήαρ  εΐαρ)  74  ίάρειον  78  Ιαρόχρης  82  ίά^ 
σήμα,  δυνατά  90  άμφιαρώου  ΑοΙβ  91]  96.  95  93  \ται  χαϊ  περϊ  ήαείαν  θεράποντες 
515  Ιαταιάξ  96  Ιατοί,  θεραπεϊαι  97  Ιαύ,  Ιγκοιμαται  107  Ιάχεον  σάλπινον  (ηΐλίο 
ιαχρόν) 

ΗΕδ.  53  Ιαμενν  {Δ  483)*  χαΒνδρω  τόπφ  57  Ιάνθην  (ιρ  47),  Ιάν&ης  (ΟΓβ^. 
Νίΐζ.  0.  IV  2.53)•  τό  αύτα  62  Ια  ν  ο  ν  Ιματιον  (έανόν)  70  Ιάκωβος  Άλφαίου  [ό]  χαΐ 
ΘαδδαΙος,    (ό)  καϊ  Λευϊ  παρά  τφ  Μάρκφ  (II  14)    παρά  όέ  τφ  Ματ9αίφ   (Χ  3)  Αεβαΐος.   παρά 

ίου  β  ίΐβδβί.  VII  3)•  επιστρέφων        73  Τάρόα- 


1  Ιαύεσκον  {ι  184)*  άνεπαύοντο,  ηνλίζοντο      Αά  β  ήχιζ*  {Λ  4θ2) 


751 


ϊα%$ν  —  Ίόάρνας 


752 


Ιαχεν.  [βά  8]  έβόηαεν,  έχραύγασεΐβ  (ΟιΠίοι. 
Οφγ.  40) 

ίαχ-ήαω'  9^νησω 

Ιαχρόν  εύδιανόν  (107) 

Ιά^αι•  φΒίΐραι  (Ιφαι^) 

Ιά^αεν  προβάλοίεν,  φΒεΙρείεν 

ΙαίΡε(ν)•  ηρον&ηχεν.  [»ά  13]  Ιηεμη^εν,  ίβα- 
λεν.  ίδωχεν.  ίδησεν.  εφΟειρεν,  ενίχησεν 

Ιά^>εταΐ'  νιχησει.  βλάιρεί  {Β  1931)       [!&] 

ίΐβα'  σιώηα  {ίηίβτηίαίο  ΰαηΐη»)  10 

Ιβανςί•  αντλεί 

ΙβανατρΙς'  αχοινίον  Ιμητήρίον 

Ιβάνη•  κάδος,  άντληττίρων 

Ιβανον  χαόον,  σταμνίον^  χαλχίον 

ϊβην  ( — ηνον)•  σορόν 

ή^Ιβάρβ^ον  χαλεηόν,  άννηόστατον 

ή^ΧβηνΛ'  τόν  οίνον  Κρητες.  οΐ  όέ  β  ή  λα 

Ιβηνοί'  σοροί,  ^]χαι  όστράχιναί.  κιβωτοί, 
ή^ευ^νμοί,  νοεροί 

ή^Ιβηνος'  ηλησμονή  20 

^βν9'  Χ^ροαϊόν  τι  ^ηρίον  άφ*  οΰ  καϊΊβη- 
ρες 

Ιβιβύς'  παιανισμός 

Ιβικτήρ'  ό  ηαρά  ΚρησΙν  "Ιβριος  έμβατήρων 
ίποίησε  μέλος,  δπερ  ό  ^δων  οΰτω  καλείται 

Ιβινος'  αετός  (οί.  Ιζήνες) 

Ιβρίχαλοΐ'  χοίροι  (όβρ^) 

Ιβν  (Τβίβεΐίά.  ρ.  376)•  τινές  τό  βοάν  οί  δέ 
τό  ίίολν.  Ιστι  όέ  Δυδών 

Ιβνδηνας•    τους   εύφημονντας*    Ιβύς  γάρ    30 
ή  ευφημία 

Ιβύεΐ'  τύητει,  βο^ 

Ιβύκη'  ευφημία 

Ιβυκινήσαΐ'  Ιπευφημήσαι,  βοήσαι 

Ιβυκινήσαντες'  άπό    γάρ    του 

Ιβϋ  ηαρήχται  ή  λέξις.  καϊ  ίστιν  Ίωνιχον 
επίρρημα,  χαϊ  δηλοΐ  τό  Λολύ  καϊ  μέγα, 
τινίς  όέ  το  βοάν  οΐ  όέ  τύπτειν,  οΐ  όέ 
εύφημεΐν.  οί  όέ  "^δηλοϋν,  Ιστι  όέ  καϊ  όρ- 
κος Ίωνιχός  40 


Ιβύχχα'  σεμνότης,  ή  "^σωρδς  κρεων 

Ιβνξ'  όρνέου  είδος,  καϊ  Ιβις 

Ιβύς*  ευφημία,  •^στιγμή 

Ιβόν  εύφημων:  στάζων  (ΒοβοΙ.) 

Ιγα'  σιώπα.  Κύπριοι 

ϊγγια•  έΐς.  Πάφωι 

Ιγγι  (Ιΰγγι)  τινί'  έπι^υμί^  τινϊ  έλκομένη 

(€ί.  ΨΪΏά,  Ν.  IV  35) 
'^Ιγδην  άρσην  (παρά  όέ  *Ροδίοις  τό  ^ηρΟ' 

κόχιον) 
Ιγδις'  &υεία 

Ιγδόλης*  ό  Ιπϊ  (...)  μέρει  γεωργών 
ϊγκρος  (Ο^ρπί)•  εγκέφαλος 
Ιγ μαλέην    ύγρήν ,    δίυγρον,    ή  Ιχμαλός 

(— βλ€Οί) 

Ιγμ-ή' βοή  (Ιϋγήί) 

*Ιγνητες  (8<ιηιηί8λ)*   ούτως  ύνομάζοντο  οί 

μετά  τους  ΤελχΖνας  έποιχήσαντες  τήν  'Ρό- 

δον 
Ιγννα*  [βά&Ι]  τό  του  γόνατος  δπισ&εν  μέρος 

{Ν  212) 
Ιγνύι  καϊ  Ιγνύ^ΐ'  τό  αυτό,  ήγουν  τό  αντι- 

χνήμιον  Ρ3] 

ή^Ιγνην  άραψτ  (144) 

'^Ιδα•  τό  εΐκήν  Ιν  τφ  άστραγαλίζειν      [Μ] 
Ίδαία*  ή  Δινδύμη,  άπό  της  "Ι  δη  ς 
'ΐδαϊοι  Δάκτυλοι  (€γοΙ)>1.  οοιη.  Γτ.  Ι  ρ. 668)* 

οί  μέν  άπό   της   Φρυγίας,  οί  όέ  άπό  της 

Ερήτης    αυτούς    ξονομάσ^αι  φααϊν  'Ιδης 

[69] 
Ιδάλιμον  εύειδές 
Ιδάλιμον  καύμα    (Ηββίοά.  ορρ.  413)*    τό 

ίδρωτοποιόν 
Ιδαλίς'  όρνις  ποιος  [63.  64] 

Ιδανή  (ΟαΠίσιβοΗ.)  *  τρυφερά,  εύπρεπή{ς) 
Ιδανόν  εύπδές,  καϊ  τό  ήδύοσμον,  καϊ  Άχίλ- 

(λε)ιον  ^ιζίον 
Ιδαρ  (ΒοθοΙ.)*  βρώαα 
Ίδάρνας'   ό  ίχτομίας  (Ο&Ηίβ^ηΙιιβ).   οί  δε 

βάρβαρον    οί  Οέ  μάντεως  όνομα*    οί  όέ 


000.  \0  ενδινόν  ΧΖεδεισεν  Π  Ιβανεΐ  19  Ιμήτριον  19  άντίπλήριον  (ΤΟΙβανων 
κάδων'ϊ  22  ρτο  νπίρβΐον\)  24  οί.  βήνοι  ^ίβηνος  27  Ιβίβυος  28  Ιβηχτήρ;  Ιβιά- 
κτηο  Ιβχ.  ιηββ.  \ν  ποιησάμενος,  δ\  31  Ιβρι  32  [ήνας  —  Ιβης;  ίβυλήνας  —  Ιβος  0>τ.  171 
35 /^^υκτ/νίσαι  ΕΜ.  4Η4,  45  Ζ^  ίβυχηνίσαντες  Ε?ΐί,  ΖΊ  Ιβύηχα  Ζ9  Ιβυς  {^0  Ιβύων 
9Χ  Ιβων  Βθ6θ(ίεβ  =  εΐβων)        44  εί.  154  €ΐ  184        ^^  ϊγδης,   &ύϊα        48  ι^  Ιχααλος  ρο5ΐ  46 


50  Ιγνητες  (51  Ι,,  ψύη.  ή)  52  Ιγνύει  —  Ιγνύην  55  άατρω\  60  Ινδ\  61  Ιδρωτα- 
ποιες;  εί.  καύματος  Ιδαλίαου  62  Ιδάλιμος;  €ί  ίίδαλίς  (64  ίδαλματα'  είδη  άτινα  Μβί- 
ηϋΙ(«)        65  Ιδάνη  —  ευπρεπή        66  εΓ.  φίδνα  βΐ  ΒίοβεοΓ.  Ι Υ  μδ' :  ίδαία  ^ίζα 

.     ΗΕ8.     Αά  13  [Ιαχής  (0  275)•  φωνής,  βοής,  κραυγής]        15  Ίαωλκός  (Β  712)•  πόλις 
Θεσσαλίας  Αά  51    [^υχη   (III  Κβ^κ-  ^^111  21).   ιή  53   Ιγνυντο   (Β  809)*   ήνοίγοντο 

56  "Ι-ίόσ•  μάχη  {ζριδα'  μάχην)  59  ΊδαΙος'  επι&ετικώς  ούτως  έλέγετο  Ζευς  (Π  605),  άπό 
Ιδίστου  όρους  Τρυγωϊκής.  καϊ  κύριον  δνοαα  τοϋ  Τρώαιν  κήρυχος  (Γ 248).  καϊ  τού  Δάοητος,  τοϋ 
Ιερέως  του  "Ηφαίστου  υίού  (Ε  10)  ^' Ιδάλλεται  (7  460)•  φαίνεται  (Ινδ—)  Λ  Ιδάλτα 
{ύηϋη,  ρ.  98)•  Ιδιά  τίνα  (ώι'  ^ττα) 


755 


Ιδυναγής  —  ίβρός 


7δβ 


•^Ιδνναγής'  μάνης 

Ιδύους'  μάρτυρας,  σννίβτορας  (243) 

Ιδβίν  [»ά  50]  άχοψηφισάμενος  [51] 

ή^  Ιδωνόν  όμοιον 

Ιδωνταΐ'  φαΐνωνται  (228) 

Γβ*  βάδιξξ,  πορεύον 

Ιϋ'  άψΐΗ  (€8ΐ1.  ΑροΗ.  103).   ώίίηζμη^ν  (Γ 

221) 
ΙηΙη\τ  209)*  ιτορενοιτο,  διά  ίραής 
ή^ΙβΙας'  τάς  χνρίας,  οίχογενεΐς  10 

ΙίΙς'  βάλλων,  ^  πέμπων 
ίίϊσα*  άηοβάλλονσα  [βΟ] 

Ζίλο;  (δ^ΓβοιίΒβηί)*  6  τ£ν  εντέρων  ταραγμός 
ΐβμαΐ'   κρο^υμονμαι^  βονλομαι,    ορμώ,    τά 

αυτά  χαϊ  Ιεμένη  [63] 

ΪΒν  ύηάρχοιεν   (ΒοβοΙί).    Ιίσαν  {Ιεν  Μ  33) 

ι«ι 

Ιέντα'  πέμποντα  [67—09] 

ϋντας'  άφιέντας.  εξάγοντας,  άχοντίξοντας 

[«ίΤΟ]    29 

Ιερά•  ^σία.  χειμήλια,  ή  συχή  έν  τ^  εΙς 
*ΕΚενσΙνα  όγούστα  όδώ 

Ιεράγγελοΐ'  θεωροί,  άγγέλλοντες  τάς  παν- 
ηγύρεις 

'ϋερά&ετα'  άγια  έπιΒύματα,  βν9^ι  ^^^ 
δμοια  θνσίαις  θύματα 

Ιεραί'  άρχουσαι 

Ιεράμοιβοΐ'  προφήται  θέων 

ίερά  νόσος•  έπιληφία 

ίεράοίδος'  ποιητής  30 

Ιερά  παρθένος'  ή  ή^ ^ημήτηρ         [79.  80] 

Ιερασθαι  (ΤΗαΰ.  V  1;*  Ιερονργεΐν.  χαϊ  τό 
ίερωαύνην  ίχειν 

ίεράται•  ίεροσχοπ^Ζ 

ίερεΐα'  θύματα 

Ιέρεια•  αγία,  η  ου  θέμις  Ιέναι  προς  άνδρα, 
παρθένος  [85] 


Ιερεΐον    (Κν.  Ι,γη»  84)*    πάν  τό  θυόμενον 

θεφ  {πλην  ύός) 
ΙερεΙτιν  χαθαρμοΰ  δεομένην.   Ιχέτιν.   ΑΙ- 

σχύλος  Ίξίωνι  (Γγ.  88) 
Ιερενει•  σφάξει  (€ί.  ίρεύει) 
Ιερενς'  ό  διά  θυσιών  μαντευόμενος 
ίερενσαΐ'  θυσιάσαι 
Ιερεύς  Διονύσου•  Εύπολις ΑΙξίν (ίτ.ΤίίΧ), 

*Ιππόνιχον  σχώπτων,   ώς  έρυθρόν  τη  δ^ρει 

[93—99] 
Ιερής  (ΑΐΙία)•  Ιερείς  [301.  2] 

ίεροίς•  θεώις 
ή^Ιερόλας  (αισν;*  Σοφοχλής  ΑΙχμαλώτισι 

(ίτ.  64).    ώς  χαϊ  τον  γέροντα  γεροιδάν  ή 

γεροΰντος  λέγει 
-^ίερόμας'  τών  Ιερών  έπιμελούμενος       [β] 
Ιερομηνία  (ΒβιηοβΙΙι.  715)*  εορτάσιμος  ήμερα. 

Ιερά  εορτή  χατά  μήνα 
"^Ιερομνήματα'  ο/νροματα  (330) 
Ιερομνήμονες  (Αγ.  ΤΗββιη.  Γγ.  XI)*  οΐ  πεμ- 

πόμενοι  εΙς  Ώυλαίαν  ίερογραμματεΐς 
Ιερομύστας•  Ιερά  μυουμένους 
Ιερόν   ενυγρον    (διερόν^).    αγαθόν,    μέγα. 

θείον,  χαϊ  ναός 
Ιεράν  ή  συμβουλή  εστίν   (ΑπλΙορΗ.  Γγ. 

XXII)*  παροιμία  [8ά  12] 

Ιερόν  Ιχθύν  {Π  407)*  τόν  μέγαν  χαϊ  άνε- 

τον  λέγει•  Ιερόν  γάρ  τό  μέγα 
Ιερόν   όστοΰν    τό  εν  τω   σώματι  ημών 

μετά  τον{ς)  σπονδύλου{ς)  χείμενον       [15] 
Ιεροποιοί  (ΟβιηοβΙΙι.  552,  6)*  έπιμήνιοι 
Ιερόν  πόλεμο  ν  (Αγ.  Ανν.  657)•  δν  ίπολέ- 

μησαν  Ααχεδαιμόνιοι    προς    Φωχέας  ύπ^ρ 

του  έν  Δελφοΐς  ίερον.    ίβοήθησαν  όέ  Φω- 

χεϋσιν  Αθηναίοι  χαϊ  παρέδοσαν  τό  Ιερόν 
Ιεροπρεπώς•  θεοπρεπώς  (905)  [19] 

Ιερός•  σεμνός,  ήμερος,  αγαθός 


ΟΟϋ.  55  ίβον  ΡολΙ  57  ή  άπέπεμπεν  61  οΐ,  εϊελος  71  Ιλευαιν  άγουσιν  82  Ιερο- 
:εΐ,  Ιεράται  84  Ιερεΐα,  άγια  ή  87  Ιερείτην  92  εϋπολισαίξινιππόνιχονχόπτων 
ε  ρ  εις        4—7  =  5—7.  4;    (γηρώντα  γηρόλαν  λέγειΐ        8  Ιωροι,  μ.  ο.  ?)        10  Ιερο- 


12   συμβουληστήν  —   τώ  Ιδει 


σχοΛ 

μνστόυς  —   μαντευομένους        11    δσων  οί.  τό  ίερόν 
18  Ιερός  Ιχθύς        Ιο.  17  =  17.  16 

ΗΕ8.  Αά  50  θεασάμενος  (^4  330)  51  Ιδωμαι  (^262)•  θεόσωμαι  60  £^^βο  (ΟβΠίιη. 
Ιοτ.  81)•  έχαθέξου  (350)  68  Ιεμένη  περ  (χ  409)*  χαϊ  περ  προθυμονμένη,  όρμωμίνη,  [χα- 
θηαένη]  65  ιέναι  (Α  227)*  πορευθήναι  67  Ιεννά•  πορφυρά  (Ιόεντα)  68  ΐενται  {χ 
ΛΙ)•  όρμώσιν  69  Ιένεσθαί'  εύψραίνεσθαι  {ίαί — )  Αά  70  ή  παραγινομένονς  (Ιόντας) 
70  Ιέρας'  σηαεΐον  {τέρας)       80  ίερας  (γ  144)*  αγίας       85  Ιέρεια  ν  (ΙΥ  Κβ^^^.  Χ  20)*  θυσέαν, 

"  *  ""  [Β  402),  ί^υσίααεν      94  ίερώ- 

α  (Α  2Ζ)'  ίερέα      97  ίεξή 


..  ,   _  .98  Ιερήν  (Α  99)*  ίεράν. 

μεγάλην        99  ΙερήΙ  (Χ  159)*   χώδων        601  ίερεϊ'   αέρι  (ήέρι)        2  Ιεριαί'   θυσίαι  (285) 
βΙβροΓο  δόμο  ι  ο  (Ζ  89)*  ναοϋ,  μεγάλου  οίχου        Α4  12  έπϊ  τφ  δεΐν  χαθαρώς  συμβουλεύειψ 


15  Ιεοόν  αένος  Άλχιρόοιο  {η  167)•  6  ΆληΙν^ς 
έντολη  χα^  ύπόχρισιν 


19  "Ίεσσα  (Ιοη!•  Χ  Υ  4)•  γεγσνυίΛ 


759 


ίχ^έως  —  ίη$ίν 


7€0 


Ι^^έως  (ΗβΓοΑ.  II  121,  3)•  όρ9ώς  [91] 

^^1^*  ευφροσύνη 

Ϊθ4•  [β<1  98]  ιίχ€,  Ιρχον 

ΙΒίτας'  ό  βλέννας  χαϊ  μωρός 

Ι^μαΙνων  ασθμαίνων  (931) 

Χώματα  (Ε  778)*  ορμάς,   βήματα.  άκ6  τοΰ 

δί  α•ύτων  Ιέναι,  χαϊ  Ιχνη  (€•1Ι.  €«Γ.  69) 
ΙΒ μία  •    ή  τάν  μελισσόν  ερυθρά  χόχρος 

[9β.  99] 
Ι^ρις•  σηάδων^  τομίας,  ευνούχος 
19'ν  (Υ  99)•  εύΗως.  Ι^-ύς-  έη'  εύ^εΙας.  χαϊ 

εΙς  όρ&όν,  με9'  ορμής  [403] 

Ιθύει  {Α  6511)*  βούλεται,  έφορμςί^  φέρεται 
Ι^υχτέανον  τό  19ύ  ηεφυχός  χαϊ  όρ^ν 

δένδρον 
Ι^υμβος*  γελοιαστης,  χαϊ  τό  σχωμμα.  άκδ 

των  Ι^ύμβων,  ατινα  ηοίήματα  ην  έπϊ  χλεύχ^ 

χαϊ  γέλωτι  συγχείμενα,  χαϊ  φδή  μαχρά  χαϊ 

ύχόοχαιος 
Ιθύν  όρ9όν.  φρόνησιν,  τρόκον.  όρμήν  (Ζ 

79).  βονληαν.  διάνοιαν  (ιτ  304) 
Ιθύνεΐ'  άπορ&οΐ,  έξισοί,  δίοιχεΖ^  εύ^ύνει 

(Ρ  632),  χνβερνςί 
Ιθυνομένων  (Ζ 3)*  χατ^  ειΐθΰ  αροΐεμίνων, 

χαταστοχαξομένων 
Ιθυνοΰμεν  εύ^νοϋμεν 
ή^Ι^'υνηετεΐν  έπ*  ευθείας  όρμήσαι 
Ιθύντατα  (Σ  608)*  όρ^ότατα^  διχαιότατα 
Ιθυντήρ'  χαλινός,  /κηδάλιαν,  οδηγός,  όρμη- 

στης  [14] 

19'υντήρίον  δ  φέρουσιν  οί  μάντεις  σχη- 

κτρον  άηό  δάφνης,  {χαϊ  εΐ  η  Ι^νον^  χα- 

νονίζον,  χαϊ  Ισότητα  παρέχον) 
Ι^υητίωνα  (Φ  169)*  τήρ  έη  ευθείας  κετο- 

μένην  χαϊ  χατ*   άντιχρύ,    χαϊ  όρϋ'όβολον, 

χατ*  εν^  φερομένην 


19'ύρ  (Ι.λ€θη.)*    ^δ  σίδήριον  του  άξονος  τό 

τριβόμενον 
^Ι^  ν  ς-  είθε  [λά  18]  αΙΒε 
Ι^νς'  ευθύς,  όρ&ός  [20] 

Ιθ'ύς  νηων  (^ί254)*  ευθείαν,  ως  (τό  Ιθύς 

πόλιος  [Φ  640])  ίπϊ  την  ηόλιν  [22] 

Ι^ντενές•  Ιη   ευθείαν  τεταμένον  (403) 
Ι^ύφαλλοΐ'  οί  "^ίπίορχοι  χαϊ  άχολουθοΰν- 

τες  τφ  φαλλφ,  γυναιχείαν  ίχοντες  στολήν, 
10        λέγεται  &έ  ότί  μίν  τό  έντεταμένον  αΐδοϊον  * 

3τέ  6έ  τό   ποίημα  τό    έπϊ    τφ    ίσταμένφ 

φαλλφ  φδόμενον 
Ιθύω'  επιβάλλομαι 
Ι^βίν  πυγη.  λαγαρός  χαϊ  ηρωχτός,  άλλοι  04 

άλΧ  αυτά  (αλλ*  άττα) 
'^*Ι^βίν  ή  πόλις  Θεσσαλίας 
Ιχάξει  (βίχ— )•  στοχάζει,  ύπολαμβάνει 
Ιχανε  (Β  17)•  παρεγένετο  [80] 

ίχανέμεν  ίχετεύειν  (ηοη  Ηοη.)       [32.  88] 
20    Ιχάνχ/•  ^βν-  Λαραγένηται 
Ιχανήν*  άρχοΰσαν,  πολλήν 
ίχάνομαΐ'  [άο  36]  άφΐγμαι  (εί.  5  309) 
Ιχανόν   διαρχές  (ΟβΠ.  ΟβΓ.  133).    δόχιμον 

[38] 
Ιχανότης  (Ι7βί8β)*  δύναμις.  Ισχύς        [40] 
ϊχαντι  (ΟθΓ.)'  ηχουσιν 
Ιχάντιν  (ΟθΓ.)'  είχοσιν 
Ιχάνω*  χαταλαμβάνω,  Ιχετεύω 
Ιχανώς  (Η6Γ0<1.  VII  11)*   δυνατό;,  άρχετώς 
30  [45] 

'Ιχαριής'  δήμος  Άθήνησι,   φυλής  ΑΙγηΙδος 
Ίχάριον  (δορΗ.  Αί.  702)•  όνομα  πελάγους 
Ίχαρος-  υΙός  Δαιδάλου  [βά  48] 

Ιχασθείς  (Βο«οΙ.)'  ομοιωθείς  [50] 

Ιχει  (δβρρίι.  Γγ.  2)*  ήχει  (Ο  328 ?) 
Ιχειν  έληλχ^έναι 


€00.  92  Ιξ^η  96  οί.  οίθματα  400  οί.  Ι^ρίς  (λΙ>  Ινες  εϊ  θ'ρίσαι)  5  Ι^ύ  χτέα- 
νον  6  ύπόχυνος  10  Ιθυνοΰμεν  15.  16  =  16.  15  15  χαΐ  —  παρέχον  ρθ8ΐ  413,  ΐΐ.  Ι. 
Ογτ.  Ώτ.  1^^\βουλον  18  (α)ΙΘ'  ΰΰ(τατα)  €ί.  εβίΐίιη.  ίτ.  ΧΙΙΙΠ  23  Ιθυτανές  —  τετρα- 
μένον  24  όταν  μέν  τετραμένον  τό  Ιν  αίδοΐον  (εί.  είθ—)  (25  Ι&ών  6ΐ  ϊθων)  28  άπολ\ 
84ίχάνει  ^  Ιχάην  ^  Ίχαριεύς  —  αίγηνίδος  47  Ιχάριοι  {Ίχαρίου  ΟβΙΙ.  ΒβΙ.  14) 
52  ληλυχέναι 

ΗΕδ.  91  Ι^εΙην  ευθείαν,  θαυμαστήν  (^είην)  Αά  93  πορεύου  {Β  8)  98  Ιθ^μίν 
ηεοιατόμιον,  περιτραχήλιον,  ή  στεφανίς  (ϊσθμιον)  99  Ι&αίνεσ^αι'  θερμαίνεαθ-αι  (ίαΐ — ) 
^8  Ιθυγενές'  εΙς  εύ^τητα  τεταμένον  (Ιθντ — )  Ι^  ίθυν&ητήν  (Π  475)*  ίπ'  ευθείας 
ίγένοντο  λά  18  μαχάρι  20  Ι&υσεν  (Ο  693)*  εΙς  όρ^ρόν  ωρμησεν  22  Ιθύς  τετρα- 
μένος  (Ρ  227)*  ίπ*  ευθείας  όρμων  80  ί χάνει  (^1  254)*  χαταλαμβάνει  ΖΊΙχανεν  χα- 
τελάμβανεν  {Β  171).  ήρχετο,  παρεγένετο  {Α  431),  άφίχετο  (Β  288)  33  ίχάνε^ον  (Ι  197)- 
Λφεφθον  Αά  36  ίχετεύειν  {Σ  457)  88  ?χανο ν  (Γ  145)*  παρεγένοντο  40  Ιχανοών 
έπΰθυμών  (^  228)  45  Ιχαρ'  εγγύς,  χαϊ  παρ'  ολίγον  τοΰ  έωιχνειο^αι  {Ιχταρ)  Αά  48  οι^το;, 
φιηαϊν  τε,  Ιχνάσατο  την  τεχτονιχήν  έποίησε  όέ  τφ  υίφ  αυτού  πτερά  ξύλινα,  χαϊ  έχόλλησεν 
αυτά  χηρφ,  χαϊ  έηετάαθη  χατά  του  ηλίου,  χαϊ  έ^έομανεν  ό  ήλιος  τόν  χηοόν,  χαϊ  Ιλυσεν  αυτόν, 
χαΐ  2ιτεαεν  ε^;  τό  πέλαγος^  χαϊ  έπνίγη.  δθΈν  ίχληνη  ό  τόπος  'ΐϋίάριον  πέλαγος  50  Ιχατο• 
έλάβετο  (ρλΓβρΙι.  Α  88) 


761 


ΙχίΧη  —  Ιχτορ%ύύύμ$ν 


762 


Ι^έλΎ^  (Ολίΐ.  ΠβΙ  232)•  όμοΐα  [Μ] 

-^Ιιιενάς'  όρχησΒΐ^  [Μ] 

Ιχέσ&αί'  [βά  57]  ίχη^ΰσαι 
Ικεσίας•  ηρίσβεΐας,  Ιχετηρίας,  ίίαραηλήσ9ί£^ 

δεήσείς 
Ιχέσιος  (δορΗ.  ΑηΙ.  1230)*  ίχέτης,  κρόσφυ- 

γος^  ώς  Ιερόν  χαταφενγορ  δούλος 
Ιχέτενσεν  μετφκίσ^  [Λά  βΟ] 

ι  χ  έτη  ν  πρόσφυγον^  αξιοϋντα^  δεόμενθ9  [92] 
Ιχετηρία'  ηαράχλησις  10 

Ιχετήσιος'  ό  ίχϊ  των  Ιχετων  Ζευς•  ή  ό 

τους  Ιχέτας  ελεών 
ϊχετο'  [&ά  65]  η^ατο  (β.  ο.  γοΰνά) 
Ιχετορενσομεν  Ιχετεύσομεν  (Ιχτ — ) 
Ιχετώσννα•    χα&αρτήρια,  λυτήρια•   Ιχέσια 

ίβΤ] 
Ίχίάδες'  αΐ  έξ  Ίχον  της  νησον  [70] 

Ιχμάδα'  σταγόνα,  ύγρασίαν  (Αγ.  ΝαΜ». 233) 
Ιχμάζει•  ή^  χατασχενάζει,  χατασχελετεύει 
Ιχμάξειν  "^ χατασχελετεύειν  20 

Ιχμαζομένην  νγραινομένην. μαλασσομένην 
ΙχμαΙνει•  υγραίνει,  μαλάσσει 
Ιχμαλέον  χλωρόν.  ύγρόν.  στερεόν  {τΑγμ-^) 
ι  χ  μα  ν  λιχμάν,  σΐτον  χα^αίρειν 
Ιχμάρ  (Ι.8€θη6β)*  νοτίς 
ίχμάς  (ΑββεΙι.  Γγ.  216)-  νοτίς,  [«ά  79]  'δγρό' 

της,  υγρά  αταγών 
Ιχμααία•  ό  ενδροσος  άήρ,  υγρασία 
-^Ιχμάσαί'  Ιφορμήσαι  [82] 

Ιχμη  (ΤΙΐ€ορΙΐΓ.  IV  11)*  φυτόν  τι  γενόμενον    30 

ηερϊ  τον  ^Ορχομενόν 
Ιχμώντο'  έσείοντο,  έηνέοντο 
Ιχνά'  τροφιία 
Ιχνεΐται•    Ιρχεται,  -^ νοσεί  {νοατει%),    χα- 

^άίττεται.  δεΐται,  Ιχετεύει 
Ιχνείαν  τροφείαν  [«4  87] 

ίχνεΐος•  τροφεύς.  'Ρόδιοι 
ίχνοτέρους•  ίσταλμένους  (^ιχ —  συνεστ — ) 
Ιχνοΰμαΐ'  ίχετεύω  (8ορΙ).  Αί.  688).  ίρχομαι, 

ηαραχαλώ  40 


Ιχνουμένως  (ΗβΓΟίΙ•  ΥΙ  65)*  χροσηχάντως 

(η) 

Ιχνυον  χονίαν  (487).  σμήμα  [04) 

Ιχόμαν  ηαρενενόμην 

ίχόμενον  ίχετεύοντα,  ηαραγενόμενον 

Ιχοντες  (ΒοβοΙί)*  ύχαχούοντες.  ηαραχω^ 
ροΰντες 

Ιχοντο'  Ιχέτευον  [αά  08] 

Ιχός  (ΒοβοΙί)-  τάχα.  Ισως 

Ιχόσιν  εύπρεπέσιν  (Ιχότεσσίν}) 

Ιχρία•  ή  χαθέδρα  του  χυβερνητου,  οΐ  όέ 
τά  ηλάγια  χαΧ  τά  μαχρά  σανιδώματα  της 
νεώς  (Ο  685).  ή  τά  έπϊ  τοΐς  ξύλοις  χατα^ 
σχευαξόμενα  θεωρεία,  χαϊ  τά  όρ^ά  ξύλα^ 
τά  Ιλϊ  της  ηρύμνης  χαϊ  πρώρας,  χαϊ  τά 
χαταστρώματα  αυτής,  χαϊ  τά  ξύλινα,  ου- 
τως  έλέγοντο  [/ίΘηνησιν,  αφ*  ών  έί^εωντο^ 
ηρό  τοϋ  τό  έν  Διονύσου  ^έατρον  γενέσθαι. 
(Αγ.  Τΐιββιη.  395) 

ΙχρΙον  σαν(ί)δωμα.  ή  ξύλον,  Ιν  φ  οΐ  χα-- 
χοϋργοι  ξέονται 

Ιχταΐ'  ήχει,  ηλθεν 

ΙχταΙνοντο'  -[ησ^άνοντο  (^  3  ι}σ^έ- 
νουν) 

Ιχτ  α  ρ  (Ηβ9.  ΤΗ.  690  ΡΙβΙ.  Οίτ.  IX  575  €)* 
εγγύς,  άηό  του  Ιχνεΐα^αι,  ηρόσφατον,  αρτι^ 
ταχέως,  ηυχνως.  έξαηίνης»  χαϊ  παροιμέα' 
{ού)δ'  Ιχταρ  βάλλει 

Ιχτ  άρα  (€•11ίηι.  Γγ.  ΧΧΧΥΙΙΙ  1)*  έ^ιχός 
Ιχ9ΰς  (χ  4282) 

Ιχτέα•  άχόντιον  (Ιτέαΐ) 

Ιχτερος  (ΗίρροοΓ.  II  ρ. 301)•  πόνος  ώχροει- 
δής,  άπό  ^μοϋ  έπεγειρόμενος 

ή^Ιχτευ'  χρατεΐς.  Αάχωνες 

Ιχτήρες'  ίχέται  Θαλλοί 

Ιχτης'  ό  Ιχέτης,  πτωχός,  ίπηλυς»  οΐ  δέ 
Ιχτήρ 

ΙχτΙς'  ό  Ιχτΐνος.  Περγαΐοι 

Ιχτορεύσο μεν  Ιχετεύσομεν,  Σοφοχλής 
ΑΙχμαλώτισιν  (Γγ.  55) 


εΟΌ.  {^^^  ζί.  σιχανοί,  σίχιννις)  ^  οΐχέτας  69Ίχου  (12,  1Ζ  Ισχνάζειΐ)  9^  καρά 
τό  (87  Ιχνίαν,  τρυφίαν}  88  Ιχνιονί  οί,  ΤΗβΟϊτηοβΙ.  15,  33)  93  χόνιον  99  ϊσος 
501  έφ*  —  ί^εον  —  Διονύαφ  Ζ  1χτ§,  5  Ιδιχταρβάλλει  1  εί.  άχτέα  10  &αλλοιετ(ΐΙ 
(ΚϋΓ.  δαρρί.  10)  11  Ιχτης,  οΐχέτης'  12  Ιχτός,  οίχτΐνος  13  Ιχτερεύσομεν  (ν.  ίχετ — ) 
—  \ωτοις 

ΗΕδ.  54  Ιχελον  (Ε  450)*  δμοιον  56  ΙχεοβολΙας'  ματαιολογίας  (είχαυοβσυ^ 
λίας)  Α(Ι  57  παραγενέσΒαι  (Α  19)  Αά  60  ίχέττ^ς  έγένετο  ίΠ  574)  62  Ιχέτης'  παϊς^ 
δούλος,  παράσιτος   (οΐκέτης)         Αά  65  παρεγένετο   (θ  149)  67    ΐχηαι   (Ζ  143)*   παραγέν^ 

70  ίχιών  (1ί  353)•  πορευθείς  Αί  79  υγρασία  (Ρ  392)  82  Ιχμενον  {μ\\ο\.  ^479)* 
εΐ  μϊν  δααέως  τον  Ιχτιχόν  λέγει,  οΙον  πορευτιχόν,  τόν  ίχνεΐσϋ'αι  ποιούντα,  6  έστι  πορεύεσ^αί. 
εΐ  δΐ:  ίριλώς  τον  Ιχματώδη  (^δώδη)  χαϊ  ίνιχμον,  οίον  ένυγρον      Αά  87  χονίαν  (493)      92  Ιχνώ- 


μα  ι  {Χ  123)•  ίχετεύσω 
(Α  484) 


94  Ιχοιτο   (Γ  233)*   φ^άσοι.  ηαραγένοιτο        Αά  98  περεγένοντο 


763 


ί»«»μαΛ  —  (λΐάζβ» 


764 


Ζχωμαι*  [β Α  514]  παραγένωμαι  (Α  139)* 
6  δέ  χεν  χεχολφσεταί  δν  ηεν  ιxωμα^ 
χαΐ  Ιχετεναω  {Χ  ί'ΖΖ)' 
μη  μιν  Ιγώ  μέν  Ιχωμαι  Ιών  ό  δέ  μ*  ούη 
ίλέησεί 

ή^Ιλάγματα'  Ιμάτια 

ίλαδόν  (Β  93)*  αθρόως,  χατά  τάξιν^  χατά 
σύατημα  ίπορευοντο 

Ιλάειρα  σελήνη  (Ειηρβ<1θ€ΐ.  149)         [18] 

Ιλάντες'  έξενμενιζόμενοι,  έζιλεούμενοί  [20]    10 

Ολαξ  €ί.  537) 

ΖΛαον  (1639))-  ϊλεων,  εύμενη  [22] 

ίΐλάως'  Ιλέως^  Ιλαράς^  ευμενώς 

ίλαότΐ'  Ιλαρφ,  Ιλέφ 

Ιλαηίνας  (€«Πίιη.  ΟβΓ.  85)*  ^σίας,  έορτάς 

Ιλαρ  (Βθ€θΙ.)'  ασφάλεια,  κώλυμα,  φυλαχή 
(?.  είλαρ) 

ίλαρ.ός'  περιχαρής  τιρ  διρει 

Ιλαράς*  εϋ^νμως*  φαιδρώς  [29] 

Ιλασμός'   εύμένεια.  συγχφρησις,  διαλλαγή,    20 
χαταλλαγή,  χρςίότης  [81.  32] 

'Ιλάων  ήρως,  Ποσειδώνος  υΐός^  άφ'  ού  Άρΐ' 
στοφάνης  ίν  Τριφόλητι  (Γγ.  XIV)  'Ιλάονας 
Εφη  τους  φάλητας  μεταφέρων^  ώς  υπερ- 
βάλλοντας τφ  μεγέθει•  ώσεί  έλεγε  Τιτυο{ΰ)ς 
ή  τινας  τοιούτους,  άλλοι  όέ  &εόν  πριαπώδη 
φασίν  [34—86] 

Ιλαξ•  ή  πρίνος^  ώς  'Ρωμαΐοι  χαΐ  Μακεδόνες 

[88] 

Ιλεοι*  ευμενείς:  καϊ  σταφυλής  είδος  (εΙλεοί    30 
ΑΐΙι.  Ι  31  Β) 

Ιλεός'  &ηρίων  φωλεός,  τίθεται  ή  λέξις  καϊ 
εηϊ  ή^  αλωπεκών,  •ή  ό  των  εντέρων  σηαρα- 
γμός  (τ.  Ιελος)  [41--45] 

Ιληδόν  άθρόον.  αθρόως 

Ιλήκοΐ'  Ιν  ευμενείς  έστω 

Ιλην  όχλου  συναναστροφήν  έν  τάξει  ίΛΛικ'^ 


Ιλια•  μόρια  γυναιχεΐα  (562)  [50] 

'Ιλίάς'  τό  Όμηρου  σωμάτιον,  καϊ  δρνις^  •ή 
χίχλη'  ^Αριστοτέλης  (Ιι.  «.  IX  18,  2) 

Κλι/)^.*  συστροφίβ,  καϊ  τα  δμοια 

Ιλιγγιάν  τό  Ισκοτωσθαι,  καϊ  δοκέί»  ικρι- 
φέρεσθαι^  κύκλφ  συστρέφεσθαι 

Ιλιγγιάν  συστροβεΖσθαι,  σχοτοΰσ^αι 

Ιλιγγος  (Νίε.  ΤΙιβΓ.  248)  καϊ  Ιλιξ-  ό  της 
κεφαλής  σκοτισμός.  ό  γάρ  των  Ιντέρνν 
θόρυβος  ίλεός  λέγεται ,  ό  σπαραγμός,  λέ» 
γουσι  όέ  οΰτω  καϊ  τήν  των  πραγμάτων 
ταραχήν  [56] 

ΊλΙεια-  εορτή  [9ά  56•]  έν  'Ιλίφ  *Αθηνάς 
Ίλιάδος  (ΕαΓ.  Ηβ€.  1008)  καϊ  πομπή  καϊ 
άγων  [57] 

Ιλιξ*  συστροφή  υδάτων  (ίίλιγξ)  [50] 

Ιλιοί'  θηρία  διά  φρύγανων  ^  ή  σκώληκες  έν 
ταΖς  δρυσίν^  οίς  χρωνται  εις  δέλεαρ,  ^Αντί- 
γόνος  δέ  ό  Καρύστιος  έν  τφ  περϊ  ζώων  τον 
χαλούμενον  μϋν  έλειόν  [61] 

Ιλιον  τΰ  τής  γυναικός  έφήβαιον  δηλοΙ 
(549).    καϊ  κόσμον  γυναικεΐον  παρά  Εώοις 

Ιλιάς'  μυς  τις  [64.  65] 

^^ Ιλίσσαΐ'  κατωχησαι  (Ινάσαι*  καταχρ- 
σαιΙ) 

Ιλισπωντες*  συνε(ι)λοΰντες 

Ιλιτενής  (ΤΙιβοαΓ. Χ11Ι  42)*  κισσός  άκαρπος 

[60] 

ϊλχα•  γλοιός,  ^ύπος 

Ιλλάδας  γονάς'  *{- άγελειάς  καϊ τάς  συστρο- 
φάς,  Ευριπίδης  Φρίξφ  (Γγ.  834),  καϊ  Σο- 
φοκλής *Ακρισίφ  (Γγ.  73) 

Ιλλάδας  (Ν  572)-  σειράς  έξ  Ιμάντων  ή 
αχοίνων,    παρά  τήν  είλησιν 

Ιλλαΐ'  τάξεις,  συστροφαί,  δεσμοί,  άγέλαι 
(Ιλαι) 

Ιλλάζει'  δεσμεύει,  συστρέφει,  άγελάζει  [75] 


€0Π.     14  ϊκομεν   καϊ  Ικετεύσομεν  μνήμην  (15  είλίγματα•   Ιμάντιαΐ)         16  κατ 

IV        19  ^λαντ€^  —  έξιλευόμενοι        (87   Ιλεξ%)        40  ίλεω  ς ^  θερίον  φολεός  —  (άλίοπέ- 

?)        46.  47  =ζ  47.  46        47   ϊλιλον        49  δώρα   εί.562        51   εί.   Ιχλα         ^Ζ   ίλίγγη, 

συστροφή        54  συστροφονσθαι        55  ϊλιξ  —  ϊλεος  —  ώς  πόραιαος        50&  ίδίω 


άξίαν 
χεω' 


συστροφή  34  συστροφονσθαι  οό  Ιλιξ  —  ιλεος  —  ως  παραιαος  90&  ίόιω  ου  Ιληοι 
—  άρυσιν  —  μυνέ?^£ιον  (οί.  ζ\.  ε  936.  1984)  62  έφήβεον  63  ιλιος,  μύστης  (71  κονάς^ 
άγελαίας  κατά  σ.?)        73  Ιλλή'  δεσμός  ΤΙιβοκηοβΙ.  15,  22 

ΗΕ8.    Αά  514  [Ικετεύω]        18  '^ίλάεος-  ίδαρός  (535)        20  ίλαόαοιος-  λιταΐς  (Ιλασ- 
μοίς)  22   Ιλάονται   (Β   550)*    Ιλάσκονται  29   ίλάσκεσθαι  (Α  386)-    ίξιλεονσθαι 

81  Ιλάσσεαι  (Α  147)•  έξιλεωσαι  ( — ώσης)  32  Ιλαστήριον  (Ι,ΧΧ)*  καθάραιον,  θυσιαστή- 
οίον  34  Ιλίοντο  (Φ  8)*  έστρίφοντο  85  Ιλεον  (ΒοβεΚΙι.  €.  1.  II  ρ.  411  Β),  ϊλαον^ 
Ιλλεον  (518)•  τριχώς^  τό  Ιλαρόν  36  ίλεθμός'  άθροισμός  (είληθμός)  38  ϊλεως'  ευμε- 
νής. Ιλαρός  41  ίλικρινεΐς'  καθαροί  (είλ — )  42  Ιλέωσιν  (Β  294)*  ϊσχωσιν  43  Ίλήϊον 
(Φ  658)•  τό  Ίλιαχόν,  από  Ίλου-  τό  τής  Ιλίου  πεδίον  Μ  ΐληθι  (γ  380)•  χαίρε  ^  Ιλεως  Ισθι 
45  Ιλήκοις  (φ  365)•  ίλεως  εϊης  50  Ίλιάδης  (ΖβηοάοΙ.  2^203)•  ό  Ίλεως  παις  ^^  ίλιγ- 
γίφθογγοι  (/?6)•  ήδύφωνοι  Αά  56•  έν  Αθήναις  (βά  Δυιολίεια)  57  ίλικρινές'  άμικτον 
^:•α— )        59  Ίλιο^4  {Λρό)'  ποό  τής  Ιλίου  πόλεως  (θ  557)        61  7λιον  «ίσω  (^  71)*  εί^ 

'ίλιον  είσω         64  ίλίς' (5/7)         65  Ιλι,κρινώς'  ^ιλώς,  ού  καλυ^ράμενος        69  ^λ^- 

μένοΐ'  διωκόμενοι  (είλημενοι)       75  Ιλλαοιδός'  έπιμυλίοιος  φδός  (Ιμ—) 


765 


ϊλ'Χ»Μθν  —  ΙμΙνα 


7ββ 


Ιλλίχον  τόν  τραγίσησν,  Ι9νιχδς 

ΙΧλΙς'  στρζβλή,  διεστραμμένη  (564) 

Ιλλός  (Αγ.  ΤΙιββηι.  646)*  στρεβλός,  [λβ  78] 

διεστραμμένος  λ  Ρ§] 

'ΙΛΛν^Ι;   ^'βνι}*    άντϊ  τοΰ  *Ι)^.νρ\ς  γ€Ρ€ά, 

γράφεται  όέ  χαϊ  γυνή.  ό  δ^ Καλλίστρατος 

γύη,   άντϊ  τοΰ  γη•    χρώνται  γάρ   όντως, 

Σοφοχλής  Τρυκτολέμφ  (ίτ.  541) 
Ιλλώχτειν   στραβίζειν,  από  των  Ιλλων 

των  οφθαλμών,  έμβλέηειν.  τό  χαταμύειν 
-^  Ιλό  ς    (γλιός  1)  •    Ιλύς•    βόρβορος,    γλοιός 

[88— 8β] 
Ιλναι  (ΟχρΓϋΙ)*   ίν&α  τά  ΒηρΙα  αύλίζ^ται, 

ΛωλεοΙ 
Ιλνεΐ'    [βδ  88]    χρύπτει  (579).    σνστρέφει 

[Βά  88] 
Ιλν^ματα  (ΑβοΙββ)*  ηέταλα 
-^Ιλνμενον  έρχόμενον,  προβαίνοντα     [91] 
Ιλύωμαι*  έρρύκωμαι 

Ιλύς•  πηλός,  υποστάθμη  [94] 

Ιλύσαΐ'  χρύίραι,  χαλύίραι 
ίλνσπάσ&αΐ'  τό  παραπλησίως  τοι;  δψΒϋΐν 

ή  σχώληξιν  Ιέναι,  χυλίεα^αι.  εΙλεΐσ9αι 
ίλύσω  (Φ319)'  Ιλύϊ  περιχαλύψω,  χρύψω 
Ιλνται•  χέχρνπται,  χαλύπτεται 
ΙμαΙος  (εβίΐίιη.  βοΗ.   Αγ.  Ηβη.  1332)•  φδή 

έπιμνλιος,  χαϊ  έπαντ{λ)αιος ,  χαϊ  έπίνοστος 
ί  μ  αλιά•  τό  Ιηίμετρον  των  αλεύρων,  ίπιγέν- 

νήμα   άλετρίδος.    χαϊ  ό  άπό   των  άχυρων 

χνοΰς,  χαϊ  περιουσία 
ίμαλίην  ίχανην 

Ιμαλίοιο•  πολλού,  δαίριλοϋς  (τ.  ημ — ) 
Ιμάλιον    πολνφόρον,    χαρποφόρον,  νόύτΐ" 

μον,  [χαϊ  σταφυλής  είδος  εί.  ^1.  9€<|. 
ίμαλίς•  ή  έπιμύλιος  φδή.  •η  σταφυλής  είδος 
ι  μ  αλί  ς  •  νόστος,  δύναμις.  έπιχαρπία.  ηδονή, 

απαρχή  των  γινομένων 
ίμάν  άντλεΐν  Ιμονιά  γάρ  τό  άντλημα 
ίμαντάρια'   έν  ταΐς  ναυσϊν  ούτω  χαλέίταί 

τίνα 


Ίμάντες'  λώροι,  χάλοι  ναυτιχοί.  χαϊ  ί^ος 

ούτως   προσαγορευόμενον,    χαϊ   τά   χύχλφ 

τών  τροχών  σιδήρια 

Ιμάντιον  της  έν  τφ  ατόματι  χιονίδος έχτασις 

Ιμάντωσις•  σύνδεσμος  τών  χορυγίων  (ϋοτ- 

τϊ^ΙατηνΛ)  του  υποδήματος 
Ιμάοιδος'   ό  προς  τή  μύλφ  χαϊ  τφ  άντλή- 

μάτι  (αλ — )  ^δων 
ϊμαόν  (Ο^ρΓϋ)•  πάταξον 
10    Ιμάς•  λώρος  {ι  385)• 

οΐ  δέ  (τ*  1)νερθεν  ύποσείουσιν  ίμάντι 
χαϊ  έπϊ  τον  χανονίον  τού  σννέχοντος  τήν 
Βύραν  (ό  802)  • 

παρά  χληΐδος  Ιμάντα 
^πϊ  τών  μυρμήχων  (Ψ*  684)• 

δώχεν  Ιμάντας  έϋτμήτους  βοός  άγραύλοιο 
χαϊ   τά  όπλα,  οίς  τό  χέρας  ανάγεται  της 

νεώς  [β14] 

Ιμάσ&λας•  μάστιγας 
20    Ιμάσ&λη  (ΑροΙΙ.  91,  7)•   μάστιξ.  άπό  τον 

ίμάσσειν,  6  Ιατι  τύπτειν  τφ  ίμάντι  [Π] 
'ίΐμάσαΐ'  πατάξαι,  πλήξαι,  μαστίξαι 
ίμάατα•  μάστιξ 

ϊματα•  Ιμάτια  [21] 

Ιμβηρις•  έγχελνς.  Μη&νμναΐοι 
*Ιμ βριος  χαϊ  Δήμνιος•  οί  τάς  δίαιτας  ύπο-^ 

φεύγοντες  έσχήπτοντο  έν  Αήμνω  ή  έν  *Ιμ- 

βρφ  είναι.    "Ιμβρος  δέ  νήσος  Θρφχης 
ίμείρει•  έπι^-υμεϊ,  θέλει  [25.  26] 

30    ίμερόεντα•  έπέραστα 

Ιμεροι•   ποθεινοί,  επιθυμητοί,  αγαθοί,  έρα- 

στοί,  αγαπητοί,  αγαστοί  [29 — 81] 

Ίμερτή  (ΟβΙΙίιη.)•  τό  πάλαι  ή  Λέσβος 
Ιμέρων  ( — τών1)'  έρασμίων,  ποθεινών 
'ίϊμερα•   τά  προς  τους  χαθαρμούς  φερόμενα 

άνθη  χαϊ  στεφανώματα 
•^ϊμεστος•  διχη  Σιχελή 
ίμητόν  άντλητόν 
ίμήσαι•  άντλήσαι.  έλχύσαι 
40    Ιμίνα•  χοΐνιξ  (680) 


€00.  ^0  γονή  —  γονέα  89  χτυπεΐ  Ιχτρέφει  92  ίλύοσμαι  Ιρρύηοσμαι  ΑηΙθ 
509]  604  601  ί6^663ΐυΓ  ροβΐ  άλετρίδος  4  οί.  599  5  ν.  ίομαλίς  11  ίλάοιδος  (ς.  ν.)  — 
μύα  —  αύλήματι  \Ζ  Ιμαον  13  όέ  νέρθεν  ύποσείσεσιν  —  παραχλήϊδας  Ιμαντίς  —  δοχείν 
—  εύδηαήτονν  18  €ί.  γψάσαι  23  άποφ\  84  εί.  Ιααερα  βΐ  ΤΗϋο^ηοβΙ.  14,  24  37  χλύσαι 
Ζ»  ίμία  χύνιξ  ίμ\ 

ΗΕ8.  Αά  78  στραβός  (ΜοβΓ.  205)  79  ίλύει•  στρέφει,  χρύπτει  (Είλύει)  83  ίλού- 
μενος'  περιστρεφόμενος  (ν.  είλ—)  84  "Ιλου  σήμα  (Α  166)•  'Ιλου  μνήμα  85  ί  λύατε 
(υ  352)•  περίίλημένε  86  ίλιγγιξόμενον  σνστρεφόμενον  (—ι  λνγιζόμενον)  Αά  88  χοι^ 
μάται  —   διατρίβει   (αά   ίανει)  91    (ίλυόεσαι   Ογ€^.   Νβζ.   Ι   37)•  Ιλυώδεσι.   βορβορώδεσι» 

94  ίλύος  (Φ  318)•  ύλώδους  ή  σύσταθμις  ποταμός  614  Ιμασεν  {Α  280)•  έμάστιξίν 
17  Ιμάσι  (/Γ  475  ηοη  8ορΙι.  £1.  747)*  λωροις  21  ίμάσσω  (Ο  17)•  Ιμάντι  πατάξω,  έλάσω 
25  ίμείρεται  (α  41.  59)•  έρμ^  έχιθνμεΐ,  ποθίΐ  26  Ιμείρους•  έρωτας,  πόθους  29  Ιμεν* 
βαδίζειν,  πορενθήναι  (Α  ίΙΟ^  80  Ιμενος•  πολύσαρχος  (ίμάλιος)        81    ίμερτόν  {Β  751)* 

έπέραστον  (ρ&Γ3ρ1ΐΓ.^,  χαλάν,  ίξοΒ^Β^^νόν,  έηι/θυμητόν  (ρλΓβρΙκΓ.),  έράσμιον 


7«7 


ίμίνη  —  ίνωδ$ς 


7β8 


ι  μένη*  τίοτύλη 

Ιμίτραόν  ύκόζωσον,  Πάφιοι 

Ιμμούς•  βοΰς,  Αυδοί 

ίμονιά'  1^  χρωνται  ηρός  τάς  άνψήαβίς  χ09 

υδάτων.    Κύπριοι    6έ    -[ϊμας^   ήγουν   τά 

σχοινιά  των  άντλημάτων  (€οηι•  IV  ρ.  438) 
'-^Ιμοροΐ'  πόλεμοι 
Ιμηάταόν  ίμβλειρον,  Πάφιοι 
Ιμπόλης'  ληπτής 

Ιμφ&είς•  βλαφ&είς.  ή^  Βαμβηί^είς,  νυχ^είς 
Χμιρας*  ζεύξας,  θετταλοί  (ν.  γιμβάναι) 
^Ιμ^ριος'  Ποσειδών  ό  ξύγιος 
Ιν  αύτη,  αυτήν,  αυτόν.  Κύπριοι 
IV α-  δπου  (Κ  127).  όπως  ( ^  203).  χαΐ  ίηίρ- 

ρήμα,  ή  νεϋρον  (Ρ  522)  [51] 

ΙναΙα  δύναμις 

Ιν  ΆχριΙαν  (Ο^ρ η* ί)  *  εΙς  ΆχριαΙαν 
Ιν  άμμαυΐν  (Ο^ρΓϋ)*  εΙς  κρίσιν        [Λά  54] 
ι  ν  άνάτοις  (€>'ρηΊ)*  ίν  εύπορίαις 
Ινάρεί'  μαστενει  (ν.  νάρειν) 
Ινάρετος  (€)τρΓϋ)•  Ικανός,  ενάρετος 
Ινας  (ΑγοΙιιΙ.  Γγ.  137)•  νεύρα 
Ινάσαι*  χαταχέαι,  καταπλάσαι,  καταβαλεΐν 

(τ,  Ιλίσσαι) 
Ινάσατο'  χατέχεεν,  έχάΟ-αρεν  [Λά  61] 

Ιν  ά  α  9  α  ΐ'     έχχενοΰσ&αι,    καΐ    προΐεσ^αι 

[62.  63] 
ι  ν  αύτφ  (ΗβΒίοά.)*  αύτύς  αύτφ 
Ίνάχεια•  ίορη)  Δενχο^έας  Ιν  Κρήτχ^^  άπό 

'Ινάχου 
"Ιναχος  (ΟβΠίιη.  Ε.  Μ.  60)*  ποταμός 
Ινδάλλεται  (!Γ460)•   όμοιοΟται  (Νίο.  ΤΗ. 

153),   [3<1  67]   δοχεί,    στοχάζεται.    Ισούται 

(\ΊΌ.  ΤΙι.  2δ9).   σοφίζεται  [68] 

Ινδάλλονταΐ'  φαίνονται  χαϊ  τά  όμοια 
ίνδάΛ/ιατα(εΓ.δ3ρ.νΐ13  0Γβκ.Ν&ζ.€.Ι.νΐΙΙ 

75)  *  φαντάσματα,  άφομοιώματα,  είχόνες 
Ινδέα'  μεσημβρία.  Μακεδόνες 
*Ιν δός'  ό  τον  ελέφαντα  άγων  άπό  ΑΙΒιοπίας 
ΐνδουρος'  άσπάλαξ  [74] 


20 


^Ιν*  ίχεσ^αι  (Ιν'  ίΙοεσΒαι)•  μαθεϊν 

ΙνΒς  (λ  218)-  νεΰρα 

Ινίύεΐ'  τείνει  (ββίβη.  1«ζ.  ρ.  534) 

Ινη&εΐσα'  χα&αρΒεΐσα,  χενω^εΐσα         [79] 

ίνίμίΐ^α  (8ορΙΐΓθ?)*  ή^Ινημίσυ 

Ινίβν  τό  δπισ^εν  του  τραχήλου  νεύρον 
{Ε  73),  χαΧ  ή  συναγωγή  των  χειρών  προς 
άΧλήλας.  ή  μέτρον  (Α6^)τρ1ϋ).  17  υίόν  (Ινιν) 

ή^Ινιηίσας'  χρούματα  ποια 
10    Ι9ΐς  (ΕαΓ.  Τγο.  571)*  υΙός  νέος^  παΐς,  βρέ- 
φος^ απόγονος  ^  νήπιος 

Ινχαπάταόν  (Ο^ρΓΪί)*  έγκατάβλεχρον 

Ινχαφότευε  (€γψτ\\)'  ένκαταφύτενε 

Ιν  ν  ή  ν  '  χόρην  μικράν  *  χαϊ  τήν  ίν  τω 
όφ^αλμφ 

Ιννός•  ό  πώλος,  6  ίξ  ίππου  πατρός  χαϊ  μη- 
τρός ήμιόνου,  άλλοι  δέ  όνου,  Άριστοτέλτ^ς 
{Η Α  VI 24)  δέ  φησιν  Ιννόν  ήμιόνειον  άρ- 
σεν,  τουτέστιν  όρέα,  τόν  έπϊ  θηλαίας  άνα- 
βαίνοντα*  γίννον  όέ  «ί  Ιππου  νοσήσαν- 
τος,  άλλοι  δϊ  ήμιόνιον  ή  ίχπάριον  άναυξές, 
Αριστοφάνης  (Βγ%.  ρ.  108)  όέ  τους  Ιννοϋς 
γίνεσθαι  έξ  ίππου  πατρός ,  όνου  6έ  μη- 
τρός 

Ινουλεοΰς  (€«11!ιη.)*  νεβρός.  ένιχώς  (έθνι- 
«βίΐ) 

Ιννούς'  ηαΐδας  {μικρούς) 

ή^Ιννοΰνται-  ζώσιν  (704) 

(ϊννυεν  έκα&έζετο)  ιί,  ροβΙ  686.  699 
30    "^ ίνπροαγόρας•  ενάντιος 

Ιν  τυϊν  ί€^ρηί)'  έν τούτω  (Ιν  τυΐν  έντφ) 

Ινύεταΐ'  κλαίει,  οδύρεται  (698) 

*1νυχΐνος  οίνος'  άπό  Ίνύκου  της  Σικελίας, 
ίστι  όέ  πολίχνιον  ευοι{ν)ον 

Ίνύνια'  εορτή  έν  Αημνφ  (Μιννήΐαΐ) 

Ινυξ'  δρνεόν  τι,  φ  χρωνται  αΐ  φαρμαχίδες 

Ινύρετο'  έμύρετο  (694) 

Ινύεσθαι  (ϊνυσ&αι^)*  κοσμεΐν.  Ιδρύνεσ&αι 

ι  ν  φάος  (Ο^ρπί)*  εις  τό  φως 
40    Ινώδες*  Ισχυρόν,  εύτονον,  νευρώδη      [702] 


€0ϋ.    42  ίμόνια  —  άνεμήσεις        (44  οί.   ινχαπάταόν        46  ρΓΟ   ΙφΒείς 
53  ίνακρίαν        55   άπορίαις        69.  60   Ινάσσ\        62   έστη        63   συμφώνων 
€ί.  ΑροΙΙ.  Ο^βο.  ρΓοη.  ρ.  106  Α  9        65   Ιναχία        (80   Ι  ν  Ιμίν^'   έν  ήμίν^ι^») 
τάπαον  οί.   €44         85  εί.    φωτεύει         86   ϊννην         Ρο&Ι  86]    01   Ιννοιεν 


40  οΓ.  εϊν) 

64   ΐν'  αύτφ, 

84  Ινχα- 

88  ήμιόνιον 


άρσενα  —  ίννόν  δΐ  —  νοήσαντες  —  προγόνου  (Η.  β.  προσονου);  εί.  νίννον  89  νευρός 
9^  Ιννους  93  €(,  τοΐϊν  9^  ίννύ\  9^  Ιννύκινος  (97  =  ίυ^Ί)  9Β  οί,  ένυρήσεις, 
όνυρίζεται  (μιν —  κιν — ?)        700  ϊνφαος        Χ  \ώδη  ίσχνόν 

ΗΕδ.  51  ίνα  γνώωσιν  (7 610)*  Ινα  έπιγνώσιν  Αά54  [Ιναλέγωσιν]  [Ινώδης]  Αά61 
έκαθάρΘη  62  Ινατί  (Ρβ.  II  1)*  διά  τι  ές  τι  63  ίνατέρων  (Ζ  378)-  συννύμφων  λέγονται 
δϊ  χαΐ  αΐ  τών  αδελφών  γυναίκες  Ινάτεραι  Α(Ι67  φαίνεται  (163)  68  ίνοάλλετο  (Ρ 
218)-  άμοιοϋτο  74  Γν'  Ιχδηλος  {β%)'  Ιν*  ΙκΙσημος  ^  (τ.  Ιχδηλος)  79  Ινία'  Χώρα  (ήνια) 
702  'Ινώ'  Κάδμου  0νγάτηρ 


769 


ίνύμβνος  —  ϊονΧο» 


770 


ίνώμενος*  έξελών,  ίχχενονμενος ,  τουτέση 

Λροιέμενος,   αφ*  ου  χαϊ  ύηέρινος  (ΗΙρ- 

ροοΓ.  111  ρ.  610  Κ)  λέγεταί 
Ινώνταΐ'  ζώσι,ν  (691)  [&] 

ι  ξ  (Αΐ€ΐη&η.  Γγ.  34)*  Βηρίδιόν  η,  άμκΆΛυς 

έσ&Ιον 
Ιξαί'  δίηΘήσαι  (»ά  ύλίξαιΊ),  ήχαν 
ίξαλη  (Ηίρρθ€Γ.  111  ρ.  112  Κ)*   αΙ}^ός  δορά. 

τ}  πηδητιχή 
Ιξάλον  (^105)-  πηδητίχον,  οξέος•  άηό  τον    10 

Ιξαί  χαϊ  του  άλλεσ^αι.  δηλοΐ  δέ  χαϊ 

οξέως  άλλομένον  [10] 

ΙξΒ'  [Βά  II]  ένέβαλεν,  ηλ^εν 
ίξευτης'  ατρον^οπιάστης 
Ιξις*  παρουσία,  άφιξις,  Ιχετεία 
ίξίας'  χιρσός  6  έν  τοις  μέλεαιν,  όμανύμως 

δέ  χαϊ  τά  έν  τοις  δένδροις,  χαϊ  ηόα  τις.  ή 

χαμαιλέων  (Οίθλ€.  ΠΙ  10).  χαϊ  έτερα  ^  άφ 

ων  χαϊ  Ιξός 
Ιξινα'  νεύρα  (οοΐ.  215,  11)  20 

ΙξοΙ  (ΑπΒίορΗ.  ίΓ.  0Ι.ΧΧΥ1Ι)•   οΐ  γλίαχροι, 

χαϊ  φειδωλοί  [17] 

Ιξόμε&α  (ΑβΒοΙι.δαρρΙ.  158)*  Ιχετευσομη  [19] 
Ιξός'  είδος  φντοϋ.  χαϊ  χάλαμος  Ιξευτιχός 
ιζοφόρονς    δρύας'    τάς    ίξόν   φέρουσας• 

Σοφοχλης  Μελεάγρφ  (Γγ.  369) 
Ιξύας-  ίχΘνς  τις  [23] 

Ιξύος•  όαφνος 

Ιξνς-  οσφύς  [26] 

^Ιόβαχχος•  ό  Διόνυσος^  άηό  της  βαχχείας      30 
Ιόβας•  χάλαμος  ηαρά  Κρησίν  [29] 

Ιοβλέφαροι'  χαλλιβλέφαροι 
Ιοβόρον  { — λον) '   παλίγχοτον ^  ήγουν  Όργί- 

λον,  σχολών,  έχ&ρόν 
•^Ιοβρέτας'  άηό  Ιούς  τους  βροτούς  Ιχοναα 
^ίοβρυχέονσα•  άνιωμένη,  ηιχραινομένη 
ίογλήναΐ'  μέλαινας  γλήνας  εχουσαι 
ίοδνεφές   {δ  135)*   μέλανι  άν^ει  ηαραπλή- 

σιον  οΐ  6έ  ηορφυρίξον 
Ιοδόχον  (θ  444)*   τήν  φαρέτραν^  των  Ιων    10 

ονσαν  δεχτικην  (€αΙ1.  Οίβη.  213) 


Ιοειδές'  μέλαν^  ή  άν^ρόν  έν  τφ  όράσ^αι• 

ηορφνροϋν 
ίοειδέος  (ε  56) •  μέλανος  [80] 

Ιόζωνος*  ηορφυρόξωνος 
Ιοί  (Α  387)•    τά  βέλη.  άηό  του  Ιέναΐ'  ή 

άηό  του  Ιου,  έχρίοντο  γάρ  φαρμάχφ  τινϊ 

αΐ  άχίδες  αυτών 
Ιο  ι*  άηέλ&οι,  ηορεύοιτο,  εύχτιχως  [48] 

Ιοιτο  (ΑΗίοί)*  ηορεύοιτο 
-^Ιολάδα•  Ιοειδή  χρώματα  (εί.  ϊωλον)    [48] 
Ιό  μωροί  (^242  ^479)*  Ιούς  οξείς  Ιχοντες^ 

χαϊ  δι  αυτών  ή  έξ  αυτών  μόρον^  δ  έστιν 

Θάνατον ,  έπιφέροντες,  βέλτιον  όέ  οΐ  ηερϊ 

τους   Ιούς  μεμορημένοι  ήτοι   ηεηονημένοι 

(τ.  Ιμοροι) 
Ιο  ν  άφίχοντο.   άν&ος  [&ά  48].  είρηον,    χαϊ 

βέλος  τοξιχόν,  χαϊ  μόνον   {ή  σχώληξ  αβ~ 

τηρο  υ6τιηί€ηΙαΗ$) 
ΙονΟ'άδος  αίγός  {ξ  50)•   Άηίων  της  Ιού- 

σης  ^οώς•  ή  Ιόνιους  Ιχούσης,  οίον  έχφύ- 

ματα  σχληρά  [50] 

'Ιόνιον  πέλαγος*  6  νυν  *Αδρίας  [Κ] 

Ιοηλόχαμος'  μελανοΒριξ 
Ιοηλόχος  (Αΐεαβ.  ίτ,  55),  Ιόηεηλος'  άηό 

τού  χρώματος 
-^Ιόηηα•  μιξόδης 
Ιορχες'   των  δορχάδων  ξώα>ν,  ενιοι  δέ  ήλι- 

χίαν  έλάφου 
Ιό  τη  τ  ι  (Ε  Β^^  βΐ.)*   βσυλήσει,  Θελήσει,  αϊ- 

τίρ,,  όργ^.  χάριτι 
Ιότητος•  βουλήσεως 
Ιοτόχος*   6   χατασχευάξων   όργήν,   χαϊ  τά 

Ιοβόλα  Θηρία,  χαϊ  ό   την  οίχείαν  βουλήν 

Ιστών 
Ιού'  σχετλιαΰτιχόν  Ιηίρρημα^  ώς  τό  φεν^  χαϊ 

τό  παπαί  [61] 

•γΐουχαΐ'  πεπόρευται  (δορίι.  00.  467)) 
Ιο  ν  γέρο  ν  (ίηρβνηιηί)  [64] 

Ιουλοι  (λ  318)*  αΐ  πρώται  των  τριχών  £Χ- 

φύσεις.    άηό    του    ίέναι    αντάς    ούλα  ς. 

"Ιουλοι  όέ  χαϊ  ούλοι  αΐ  έχ  των  δραγμά* 


000.  8  ι  ζάλη  —  \ιχός  (βο  ίξάλη)  9  ίζάλον  12  οί.  χαλαμοτύηος  13  ςί.  ήξις 
(ίη  ΕϋΓ.  Τγο.  396  νβΓ.  ΙοεΙ.)  14  ίξία  ΡοΙΙ.  ΡΙιοΙ.  16  όγλίσχροι  85  μελαίνει  86  Ιώνων 
42  \Θοιτο         49  »οώση         ΡοβΙ  49  ή  σχώληξ,   ΰί.  48         51   άνδριάς   (οΓ.  Ιώνιος)        56  διά 

υυ 
όρχάδων  (οΓ.  Ινρχες)        ^%  Ιοτήτνος        65  έχφφ  —  από 

ΗΕ8.  5  ίνώσατο•  ίπιεν.  έδέξατο,  χατέηιε.  χατεχαύΘη  (Ε.  Ίνώ  δέξατο  («461)*  ίηιεν 
χατέπιεν   χατέχλναεν)         10   ίξάνεΐ'   έπιχάΘηται  (?.  Ιζάνει)  Αά  11    ηαρεγένετο   (Ζ  172) 

17  ιέομαί  (Ζ367)•  ηαραγενήσομαι  19  Ιξον  άφίχοντο  (]Β773),  ήλΘον  28  Ιξύι  (€231)• 
όσφύΐ.  λαγόνι  26  ιξων  φέρων  (άξων)  29  ίοβηλαίος*  χρόνοι  τεσσαράχοντα  εννέα 
39  ίοδόχη'  βελοΘήχη  43  ίοΖσιν  (Γ  80)*  Ιοΐς,  βέλεσιν  46  Ιομαλίς-  δνναμις  (ίμα- 
λίς)  λά  48  ηοόβατον  (οίν)  ^  50  Ιονέντα  (7850)  52  Ιόντα  (βεΜ.  ^27)*  παράγινα- 
μενή^α,  έηανεοχομεν-^α  61  Ίουβάλ  (ββηββ.  IV  21)*  χύριον  όνομα  τον  χαταδείξαντος 
χι^άραν       ^Ιούδας  (Οβηββ.  XXIX  35)*  έξομολόγησίΒ  Θεοϋ 

49 


771 


Ίοφΰααα  —  ίηηημοίγών 


772 


των  σνραγόμεναί  δέσμαι,  χαΐ  ζώον  ηολύ^ 
ηουν,  όπερ  ήμεΐς  λίγομίν  δνον.  τινές  δέ 
χα  ι  τόν  έηϊ  ταϊς  ύδρίαις  γινομχνον  δνον 
ηολνηοδα  χαϊ  συστρεφόμενον  Ιουλον  χα- 
Χοΰσιν  [06] 

Ίο  φ  ώα  α  α'  7}  Χαλχιόηη^  ύς  φηοί  Φέρε- 
χνδης 

Ιοχέαιρα  (Ε 53) *  τοξοφ6ρος<  τί  Ιούς χέονσα, 
ή  Ισχυρά,  ?;  βέλεσι  χαίρουσα 

'Ιό^αφος'  Απόλλωνος  ίπίΘετον  10 

ή^ϊηαμα'  χάμνη 

Ιηες  (φ  395)*  &ηρίδι.α  σχωληχοεώή,  ά  χα- 
τεσ^Ιει  τά  χέρατα  χαϊ  τά  ξύλα 

Ιπνή'  έφυτπίς.  Σικελοί 

Ιπνια  (ΟβΙΙίιη.  Γγ.  ΟΟΧΥΙ)-  τά  χα&άρματα 
του  Ιηνοϋ 

Ιην^ααία'  γαστήρ  παρά  ΤαραντΙνοις 

Ιηνοδόμαν  την  φρυγίαν.  Ερήτες 

ΙηνοχήΙον  φρύγιον.  οΐ  όέ  τήν  νπόχανσιν 
τον  Ιπνοϋ  20 

Ιηνός*  χάμινος.  φούρνος,  φανός  (Αγ.  Ραο. 
839).  χλίβανος,  μαγειρεΐον  (Αη  Ρ1ιι(.  815). 
χαϊ  μέρος  τι  νεώς,  ^Αριστοφάνης  όέ  έν  Κσ- 
χάλφ  (Γγ.  IX)  χαϊ  τόν  χοηρώνα  όντως  έΐηεν 

Ιίίος*  το  εμπίπτον  τοϊς  μνσϊ  ξύλον 

Ιπονμεν  (ΟΓβΙίη.  Γγ.  Χ  ρ.  71)*  ηιέζομεν 

Ιηούμενος  (Αγ.  Εςς.  924)*  πιεζόμενος 

Ιηπαγρέτας  (Χβη.  ΗβΠ.  III  3,  9)•  άρχη 
Ιπϊ  των  ίπιλέχτων  οπλιτών 

Ιππάδα-  τά  των  Ιππέων  τιμήματα,  τινές  Οέ    30 
στολήν  Ιππιχην  (ΗβΓοά.  1  80).  χαϊ  &νσίαν^ 
ί^ν  τοις   Ιππιναιν   άπένειμον,    χαϊ  πύλαι 
*ΑΒηνησιν  Ίππάδες  έχαλονντο  [81] 

Ιππάχη  (ΑβδοΙι.  Γγ.  192)*  Σχν&ιχον  βρώμα 
έξ  ίππου  γάλακτος,  οΐ  όέ  όξύγαλα  ίππηον, 
Φ  χρώνται  Σκν&αι,  πίνεται  όέ  χαϊ  ΙσΘίεται 
πηγννμενον,  ώς  θεόπομπος  ίν  τρίτω  αντον 
λόγψ.   χαϊ  μάνδρα  ίππων  παρά  Λάκωσιν 

Ιπηαλεκτρνών  (Αγ.  Ηβη.  932)*  τόν  μέγαν 
άλεχτρνόνα^    η    την    γραφόμενον  έν  τοΐς    40 
Περσιχοΐς  περίστρώμασι.  γράφονται  δέ  οίον 
γρύπες,  ^νιοι  γύπα 


ίηκάριον  δρνεον  ποιόν ^  ηαραπλήσιον  χη- 
ναλώπεχι  [85] 

'Χπαάρχειος  Έρμης  (Οοη.  80.  €Χ€Ι)  *  'Χητ- 
ηάρχειοι  Έρμαΐ^  άς  άνέστηαεν  ^Ιππαρχος 
στήλας  έ(γ)γρά^ας  εΙς  αύτάς  έλίγεΐα,   4ξ 

'  ύν    ίμελλον    βελτίονς   οΐ    άναγινώσχοντες 
γίνεσ&αι 

Ζπααρχος'  ό  των  νέων  έπιμελ7)της  παρά 
Δάχωσιν 

ίπαάρχον  πίναξ'  [βά  88] 

Ιηηάς*  παρά  *ΑΒηναΙοις  μερϊς  της  πολιτείας 
διαιρημένης  εΙς  τέσσαρα  ^  πενταχοσιομέόι- 
μνον  ....  χαϊ  αί  Βνσίαι  όέ  αί  περϊ  των 
Ιππέων  έπιτελοναεναι  ίππάδες  Ιλέγοντο. 
χαϊ  ί)  εΐ;  τ^|ν  ^σίαν  λαμβανομένη  βονς 
Ιηηάς'  χαϊ  το  τέλος ^  δ  έτίθεσαν  οΐ  ταύ- 
της της  τάξεως ^  Ιππάς  έχαλέίτο  (ΑηβΙοΙ.) 

ίχηαστϊ  χα&ίξειν  όταν  οΐ  παίδες  έηϊ 
τών  ωμών  περιβάδην  χα&έζονται 

ίππε  ία  ν  την  Ιππον,  ^νιοι  δι  τήν  τόξων 
νενράν  την  εξ  ίππείων  τριχών  (807) 

Ιππειον  τό  Άργος  (Βιιγ.  Ι.  Τ.  700).  άπό 
*ΐΛπης  της  Δαναού 

Ιπηειος  δρόμος"  τετραστάδιός  τις  (810) 

Ιππε  10 ς  Ποσειδών   φνσιχώς  φασι.  διά 
τό  λέγειν  τόν  ^04ΐ7τ?/ν  (ό  708)• 
αϊ&'  αλός  ίπποι 
άνδράσι  γίγνονται 
(ή)  κατά  τόν  μΰθον,   δτι  ίππους  έγέννησε 
Ποσειδών,  [95]  Αρίωνα  Σχυφίον  Πήγασον 

Ιηηερον  (Αγ.  Ν«Ι>1>.  74)•  Ιππιχης  έρωτα  (781). 
{πά&ος  τι  τών  ύπό  τόν  Ικτερον  συμβαινόν- 
των (78δ)) 

Ιππετονμαΐ'  ήγώνισμαι.  Λάχωνες 

Ιππεύς'  φυγάς,  χαϊ  είδος  χοροκοσμίον  (βϋ). 
χαϊ  ό  ίππικης  επιστήμων  [99] 

ίππέω(ς)'  αναβατού,  έπιβάτου 

ίππηλάτας  (ΑβββΙι.ΡβΓβ.  126)*  ΐππον έλαύνων 

{Ιππήλατος)'  πλατεία  οδός  [ηά  802] 

ίππημολγών  {Ν  5)*  ΐππονς  έλαυνόντων, 
ή  άμελγόντων  διά  τό  τροφή  χρήσασ^αι 
τφ  γάλαχτι  (οΓ.  €β\\.  Ό'αη.  252) 


000.    08  έχουσα         71  σχληηοίΐδή  73  κατάγματα         77  μαγείρων  —  κολάχω  —  το 

χοποόνα        78   Ι  πού  ς        ΡοβΙ   78   ιπονμεν  βΐ    ιπονμενος   όοκυηΐ;    οΓ.    ίππ —        80   ϊπποις   άπ\ 

83  δέ  οΐ  γρ\        84   \πηκι        88  ζνιοι  Ιππ\  94   πού  τήν  τ   αί^αλός  —  ?/  δτι  —  άρία}νασκνφϊ 

(ϊππενμα,   άγώνισμα'^)         98   ό  επϊ  1\  801   —ήλατος         Ρθ8ΐ  801]   811.  812        2  όδώ 
(Ροΐΐυε.  IX  37)        3  Ιππιμόλγων 

ΗΕ8.  60  ίούσης  (Α  482)•  πορενομένης  81  ίππάερον  τόν  ίπϊ  τοΐς  ϊπποις  έρωτα, 
^Αριστοφάνης  (ΝυΙ)Η.  74).  ή  Ιππερον  85  ϊπαρος  (ΐππερος)'  πάθος  τι  τών  ύπό  τόν  Ιχτερον 
σνμβαινόντων  Αά  88  έπεϊ  οί  (παρά  Σνραχονσίοις)  ίππάρχαι  Ιν  πίναξι  τά  ονόματα  τών  άτα- 
χτούντων  γράφοντες  παρεσημειούντο  (Ζβηοΐ).  IV  42)  95  ίππ  εις•  έφιπποι,  ΐπποι  99  ί;τ- 
ηίχατο  5*  όλίμετ'  έσχίαν&ον  {Α  52)*  οί  γάρ  Ιππείς  μετ'  ολίγον  έπορεύοντο  χαϊ  σχολαίως 
μετά  τών  πεζών       ΑΑ  802  χαΐ  λεΐβ,  εύρύχ€§ρος^  χαϊ  ή  μίμαλαγμένη  (ν  242) 


778 


ίΜηης  —  ίίΐίίομανές 


774 


Ιππής•  Ίηχεΰσιν  (?βΓ8.  225)* 

άλΧ  είσϊν  ΐΛηης  άνδρες  άγα&οϊ  χΙλίΛ^* 
σύστημα  πολεμικών  άνδραν  χιλίων  ϊχηους 
τρεφόντων.  ΦίΧόχορος  δέ  έν  τετάρτφ  είρι^ 
χε,  πόη  χατεστά&ησαν  χίλιοι•  διάφορα  γάρ 
ην  Ιππέων  πλήΒη  κατά  χράνον  *Α9ηναίΌιΐί' 
Λέγονται  καϊ  μνρμηχες  όντως  (ΑηβΙ.  ΗΑ. 
VIII  27,  3) 

*  Ιππία•  Αρσινόη^  ή  τοΰ  Φιλαδέλφον  γυνή 

ίππίδιον  Ιχ9νς  ποιος  (ΑΙΙι.  304  Ε)  10 

Ιππική  βάαις*  ή  νενρά  τον  τόξον^  διά  τδ 
έξ  ΙππεΙων  γίνεοΒαι  νενρών.  οί  όέ  ^ο- 
μίγγά  νενρών  πικήν  -^χαλονσιν 

Ιππικόν  τόρμον  ό  καμπ{τ)ήρ 

Ιππικό  ν  χλίδος•  "Ιων  ^Αγαμέμνονι  (Γγ.  3). 
αντΧ  τοϋ  χλίδημα^  φόρημα,  οΐ  γαρ  έποχον^ 
μενοι  τοις  Ιπποις  έχρώντο  κόσμον  χάριν 
πλατέαι  χιτοσιν,  άς  καλασίριδας  καϊ  (ν- 
στίδας  τινϊς  λέγονσιν 

Ιππικόν  τό  βτάδιον  (793)  20 

{Ιππικός'  φυγάς 

Ιππικώτατος  [Αγ.  Ιχβ.  678]*  ενδρομος) 

Ιππιοχάρμης  {Ω  251  λ  258)*  ό  Ιφ*  ΐπποις 
χαίρων ,  ή  μαχόμενος*  χάρμη  γαρ  ή  μετά 
χαράς  μάχη 

ΙππΙσκος'  ίπΰ^εμα  κεφαλής,  ή  γνναιχεΐορ 
κόσμιον 

ίππέτας*  Ιπποφορβός 

ίπποβάτης'  Ιππενς  [17] 

ίππόβοτον  (Γ  75  3ΐ•)'  Ιππους  βόσκειν  όν-    30 
νάμενον.  μεγαλόβοτον.  καϊ  εΰγειον,  τό  γαρ 
Ιππος  όνομα  έπϊ  τοϋ  μεγάλου  τίθεται 

Ιηποβουκόλους  (ΕιΐΓ.  Ρΐιοβη.  28  8ορ]ι.  ϋτ. 
949)•  τους  ίππους  νέμοντας 

Ιππογνώμων  Ιππους  διαγινώσκων  έγκύονς 

ή  μή 

ίπποδαμάντ{ε)ιος'  οίνος  ποιος  Ιν  Ευζΰίψ 
Ιπποδάμεια•  [αά  22]  Αφροδίτη 
\Ιπποδάμνοις•  εφίππων 
Ιπποδάμοι•   Ιφιπποι,  ή  πωλοδαμασταί*  ή    40 

ίππους  έλαύνοντες 
*Ιπποδάμου  νέμησις•  τόν  Πειραιά  'Ιππό- 


δαμος^  ή^  Ευρυβόοντος  παΖς^  ό  καϊ  μετεω* 
ρολόγος,  διεΐλεν  *Α&7μ>αίοις,  ούτος  όέ  ήν 
καϊ  ό  μετοικήσας  εΙς  Θουριακούς,  Μιλήσιος 
ων  [26] 

Ίπποδέτης'  Ηρακλής  ό  έν  Όγχηστφ  τιμώ' 
μένος•  οί  όέ  έν  θήβαις 

Ιπποδιώκτας  (οί.  ΤΙιβοοΓ.  XIV  13)•  ηνιό- 
χους 

Ιπποδρομία  (ΤΗυο.  III  104)-  άγων  Άθή- 
νηαι  Θηαει  αγόμενος 

Ιπποζώνη•  .... 

•  ή  τους  Ιππους  θηλάσασα  ....  (Αη- 

Βϊοί.  ΗΑ.  VI  23) 

ίππό9οος•  ίπποδιωκτης 

ίππό&ορος  (Αμογ.  Γγ.  XXXII)•  όνος  ίπ- 
πους βιβάξων 

Ιππο&όρον  ήβην  τήν  μεγάλή^τμ^  -[εύωχίαν 

'Ιππο&οώντειον  τό  τοϋ  Ίππο^όατντος 
ήρφον,  ην  όέ  υίός  Ποσειδώνος 

ή^Ιππόκαμπτος•  στρου&ίον  τι 

Ιπποκάμπα•  στήλην  λίαν  μεγάλην  ϊπχοις 
•[  ελεκεμμένην,  [οί  όέ  ξώον  αά  36  ?] 

Ιπποκέλευ&ος'  ΐπποις  κελευα)ν,  ίππεύς,  ή 
ό  πολλήν  όδόν  πορευόμενος 

ίπποκένταυρος  (Χβη.  ΚΠ.  IV  3,  17)•  ίπ- 
πόμορφος  άν&ρωπος 

'Ιπ ποκλείδης•  οΰτω  κακοσχόλως τό  τής  γυ- 
ναικός μόριον  Αριστοφάνης  ψ,  ίηο.  ΟΙΧΧΧ) 
είπεν  (850) 

ίπποκόμων  τρυφαλειών  {Μ  339)*  έξ 
Ιππείων  τριχών  τόν  λόφον  ίχουσών 

ίπποκορυσταί  {Β  ί)•  ίππους  όπλίξσντες^ 
ίππικοί  [48] 

ίπποκρατία  (Χβη.  ΕΠ  Ι  4,  24)•  τό  τοις 
ΐπποις  νικαν 

'Ιπποκούριος•  ήρως  (Ρβιιβ.  III  14) 

ίππολήπτρας•  τάς  τριχίνους  σειράς  Πάρ- 
θοι οΰτω  καλοϋαΐν 

ίππολούοτρας*  Ιν^α  τους  ίππους  άπένι- 
ξον 

Ιππομανές  (ΤΗβοοΓ.  II  48)*  τούτφ  χρώνται 
προς  τά  φίλτρα  αί  φαρμακίδες 


κελεκεμμαίνην  39   άν&ρώποις         40   \σχόλη  __    , -^ ,^ 

^  ίπποκόριατοι       44|€^α        4^  ίπποκόριος•  ήρωος        4ϋ\λήμπρα 

ΗΕδ.  17  Ιπποβάτοιο  (Β  287  &1.)•  ίππικοϋ  Α4  22  ή  Βρισηΐς  (βοΐιοΐ.  Α  392).  καϊ 
26  ίπποδασείης  (Γ  3β9)'  ΐ^πειον  λόφον  Ιχοϋαης  τρίχας  46  ίπποκόρνατοΐ'  εν  ταΐς 
περικεφαλαίαις  τρίχας  ίππων  έχοντες      49  ίππόμαχοι•  από  τής  κόρυ^ος  ίπεϊ  ΐππονρις  (Αά46) 

49* 


775 


ίηηον —  ίϋάζαν 


776 


[58] 


Ιηηον  τό  μόρων  χαϊ  τ6  χης  >^νναιχό;  (€ί• 
ΑΗβΙ.  ΗΑ.  VI  17  ρ.  286)  καϊ  του  ανδρός, 
κάί  τόν  μέγαν  ^αλάσσιον  Ιχ^ν  (ΑΙΗ.  304  Ε) 

Ιηκόνομα'  μισθός  Ιηηιχός^  χαϊ  των  ήμιόνων 

Ικηοηόλων  (Ν\)'  των  ήνίοχούντων^  ή  ίφ' 
ϊπηοις  ηολουμένων^  ή  περί  ΪΛπονς  άναατρξ' 
φομένων  [βά  52] 

Ιηηορ*  τόν  τε  ϊηπον^  χαϊ  τόν  ή^τετράχαλ' 
χον.  χαϊ  της  δρνης  τό  στή&ος.  Αάχωνες 

ή^ίχηόίίορί'  χοιλάς.  αυλή,  δώμα  10 

ίχηοσόον  ΐΛκαστηρα,  (μάστι^) 

Ιηηος,  λειμώνας  όλεθρος 

Ιηηοσύνψ  (Ειιγ.  Ογ.  1392)* 

(Ιηηοσύνη)*  τ6  Ιπηενειν 

Ιηηότα  (Ηοοι.)*  ίηηότης^  Ιηηιχός,  οί  δέ 
νεώτεροί  φυγάς,  ούχ  εϋ,  χάλλιον  γάρ  έηι- 
ατήμων  ίίίηιχης,  Ιχηιχώτατος.  άλλοι  ίππη- 
λάτης  [βΟ] 

Ιχηοταχτιχά*   Ιηκων  τάξεις  μισ&οφόρων 

[Ι«.  08]    20 

ίηηότης  (Α«8εΙι.8ερ1.80Ι)*  ίηηευς  [05.  ββ] 

ϊχηουριν  Ιηηείαις  ^ριξί  χεχοαμ'ημένη ^  ή 
τόν  λόφον  έχουσα  ηεριχεφαλαΐα  τοιαύτη 
χατεσχευασμένη  (Γ  336).  χαϊ  ηόας  είδος 
(ΟΙΟΒΟ.  ΙΥ  48) 

Ιηηου  τροχός*  τοις  γεγηραχόσιν  ΪΛΛοις 
έχάραττον  έπϊ  τήν  γνά&ον  σημεΐον^  τροχού 
όχημα  έχον.  έχαλεϊτο  όέ  χαϊ  τρυαίηηιον 

Ιηηοφορβός*  Ιπποτρόφος  ολ 

Ιηηοφόρβιον  (ΗβΓοά.  IV  110)•  [βά  70] 
αγέλη  ΐπηων  [71.  72] 

ΪΛταταΐ'  ηέτεται 
Ιηύα  (Ο^ρηί)*  σιπύα 
'^Ιηφα{»μος'  αρχή  τΐί  (Ιηφαρμοστάρ^) 
ίρά'  »υματα.  [3ά7β]  θυσίαι (Β Α20 1)  [8^76] 


{Ιραΐ')  συνέδρια 

{Ιραις'  λόγοις) 

Ιρανές*  οΐ  εϊρενες.  οΐ  άρχοντες  (τ.  αϊ ^ά  τε) 
ήλιχιώται.   Αάχωνες 

Ιράων  {Σ  531)'  έχχλησιών.  άηό  του  έν  αύ- 
ταϊς  είρεΐν^  δ  ^στι  λέγειν 

ϊρερον  (θ  529)*  δουλείαν.  οί  όέ  εϊρερον 
διά  τό  χωλύεσ&αι  τους  δούλους  λέγειν   . 

Ιρησσιν  Ιοιχότες  {Α  27)•  {ού)  τφ  χρω- 
μάτι,  αλλά  τφ  σχήματι.  δλοι  γάρ  είσι  συν- 
Μτραμμένοι 

ι  ρεύει•  μαγειρεύει,  -φλέγει  [88.  84] 

ϊρετη  (6ο«ο(ί)•  είσείρεται.  συνάπτεται 

Ιρη-  [%ά  86]  έρώτησις  [87.  88] 

Ιρήτε(ι)ρα•  Ιέρεια,  ^ύτις 

Ιριχάν  ϊχηος  οίνωηός  χρώματι 

'^ΙρΙνες'  μελλέφηβοι 

ι  ρ  10  ν  τράγος,  χριός  (Ιρήιον) 

Ίρις•  ή  θεός  (—ων)  άγγελος,  χαϊ  ή  έν  ού- 
ρανφ  ζώνη.  χαϊ  ή  έρις.  χαϊ  φήμη.  χαϊ  ηο^ 
κάνου  Τ£  είδος,  χαϊ  τον  οφθαλμού  ό  ηερι 
τήν  χόρην  χύχλος.  χαϊ  τών  λίθων  τις  χρυ- 
σταλλώδης  (ΡΙίη.  Η  η.  XXXVII  9).  χαϊ  άρω- 
ματιχή  τι;  πόα  (ΤΙιβορΗΓ.  VII 12)    [91  95] 

Ιρμός  (ΒοβοΙΐ)•  άχολουθέα  [97] 

^Ιρος'  άπαγγέλλω{ν).  πτωχός,  πένης,  γυμνός^ 
μηδ^  έχων  [99.  900] 

Ιρώ  (Βθ€θ(ί?)•  Ιρώ.  λέγω  (Ιρω) 


αι 


ή^  Ιρωσινοΐς  άδοις  πεσίν 

•^Ιρών  ευχών  (άρώνΐ) 

ι  ρ  ων  ε  ία '  ύπόχρισις  (είρ — ) 

ΙρωστΙ  (ΑηβοΓ.  Γγ.  ΟΧΥΠΙ  ΤΗβοατ.  XVIII 48) * 

θεοπρεπώς 
Ις'  Ισχύς,  δύναμις.  νευρά.  βία  [7] 

Ισάξων  Ισον  ποιών,  όμοιούμενος 


ΟΟΌ,    50  εί.  840         58  Ιπποπορ  —  (πόρνης  τό  ηθοςί)  55   \όγοον,    Ιππάστρα 

56  λιμένας  δ.  μάστιξ  57  ίππόσυνα,  τό  Ιππεύειν  63  πησάσαρ  73  ίπηάται,  πέταται 
76  Ιρά'  θ.  συνέδρια,  τ.  θ.  θ.  77  είρωνες  —  διώχοντες  (891)  77)   ρο9ΐ  80  ϊρες'  λόγοι 

79  \σιάων  ϋ»  Ιερον  -^  Ιρεργον  (εοΐ.  304,  5.  479,  28)  Ρθ5ΐ  80]  77  81  αλΛ'  ού  85  Ιρε- 
ται*  είσιέρεται  86  ΐρη.  ΐρα  98  οί.  ^ιρ^;  96  εί.  εΙρμός  900  άλιτόβρος  5  ίρώς  τ& 
6  νεύρα        8  όχούμενος 


της 

όπλ'^     .,  _-  -.,.  ...,^.,^    -^., ,  -^  -„   ,._^_.,^  ^.,        __   ..... ,_^_ ^^^ ^,. 

Ιπουμεν)  66   Ιππούμενος'   πιεζόμενος.    {Ιπος  γάρ  ή  παγίς,)   ή  τό  εμπίπτον   ξύλον  τοις 

μυσίν        Αά  70   χαπίστριον   (φορβειά).  ή  71   Ιπποχαίτην  (Ζ  469)•   ε^  ίππείων  τριχών 

72  Γ^τα*    ό  δρυμοχόλα^φ  έθνιχώς.   χαϊ  "Ήρα   (ν.  ϊττα  βΐ  Ιππία)         Κά  76   [τιμαί  (βά  γέρα)\  — « 


77ΙΪ 


Ιϋονόμον  —  Ίύτζίανά 


780 


ύονόμον  Ισομερές 

σονταΐ'  Ιδρύσονται:  «ορεύσοντΜ  (είσον- 

ται) 

σοξ  (αοχ)'  Ιχ9νς  ποιος  χηχώ&ης 
σοηαλεΐς  (ΤΙιιιο.  II  39)*  ίς  Ισον  εμμένον- 
τας. Ισους 
σοπαλή*   ϊσα   έν  χλίΐρφ'  ηάλος  (γάρ  6 

τίληρος) 

σόίίαλοΐ'  Ισοι 
σόηβδον    Ισον  τ^  γ^^  όμαλόν  (Ν  142) 

ίδαφος,  Ιαόχωρον 
σοπέλε^ρον  μέγα,  Ισόμηχες 
σόητεροΐ'  Ισότιμοι 
ύόρροηον   ισοβαρές.  Ισον.  έχ  μεταφοράς 

των  μη  ^εχόντων  ζυγών,  χαΐ  Ισόστα^μον^ 

ιή  όμοιον 

αοα^ενές'  Ισοδύναμου 
ή^Ισόσμοσις'  συνωμοσία 
σόστα&μος'  Χάος  ατα^μφ 
σοστάσιον  Ισον  τφ  στα&μφ 
σοστάσιον  μύρον  ή  σταχτή,  σμύρνα 
σοστάσιος'  Ισος  χρυσφ  χατά  όλχην,  τίμιος 
σοτάλαντον  Ισόξυγορ 

σοτέλεια• 

σοτελεΐς*  μέτοχοι.  Ισα  τοις  άστοϊς  τέλη 

δίδοντες 
σοτελής*  ο  ίξελεύ&ερος^  χαϊ  μετέχουν  των 

νόμων  μετοίχιον  όέ  ου  φέρων 
00της'  φιλότης,  δια  τό  Ισότητι  τήν  φιλίαν 

Εηεσ^αι 
σουργά'  Ισα  Ιργοις,  Ισα  εργαζόμενα 
σονταΐ'  όμοιοϋται 
σοφαρίζειν  (Ζ  101)•   Ισοΰσ&αι,  ίξ  Ισου 

τινϊ  φέρεσΘαι 

σοφαρίζοι  (Ι  390)*  ίξισοΐτο 
σοφόροι  (σ  372)*  Ισον  ίχοντες^  χατ*  Ισον 

ελχοντες 

σοφνά'  ϊσα  (οί.  άνισοφυές) 
Ίσσα  (οί.  Ι,γοορϊϊ,  219)•  ή  Λέσβος  τό  ηρό- 

τερον 

σσάσ&αΐ'  χληροΰσΘαι,  Δέσβίθΐ{}) 
α  σέλα*  διφΒέρα 
"^Ισσος*  γαλήνη 


ΊσσωρΙα'  ή  Άρτεμις,  χαΐ  εορτή•  χαϊ  τόκος 

Η  Σπάρτχί 
Ιστάχη'  δρέηανον.  Βοιωτοί 
Ιστάμενα•  δανειζόμενα  [9] 

ίστάνειν  δανείζειν  [11] 

Ιστασ&αΐ'  δανείζεσ&αι 
Ιστασο'  άνεγείρου 
ΙστΜ'  [λ Α  14]  οίδατε 

Ιστέον  γνωστέον  [•ά  15]  [16] 

10    Ιστημί'  έξίστημι  [18.  19] 

Ιστία'  έσχάρα,  χαϊ  τά  άρμενα  της  νηός 
ίστία'  ή  ύφαίνουσα  γυνή,   χαϊ  οΐχία,  χαϊ 

δεϊπνον 
ίστιάτορες*  οί  δειηνίζοντες 
Ιστιατόρια•  δείηνΊ}τήριον 
Ιστιέων  (ΗβΓοά.  Ι  176)*  έστιων       [».  26] 
Ιστιοφόρος '    άρμενοφόρος,     χαϊ    ΙστΟ' 

φόρος 
ίστοβοενς  (Ηββίοά.  ορρ. 429) *  δεσμός  ζυγοΰ 
20        έν  τφ  άρότρφ,  άλλοι  όέ  μέρος  αύτοϋ,  όπερ 

έστϊν  όρ^όν  έστώς  ώσηερ  Ιστός 
ίστοδόχη  (^343)•  Ιατο^χη.  τό  διά  μέσου 

...  νεως  φράγμα ,    εΙς  δ  χαταχλειόμενος  6 

Ιστός  έντί&εται 
Ιστόν  έηοιχομένην  {Α  31)*  ύφαίνουσαν, 

όρ&αϊ  γαρ  ΰφαινον 
ίστοΛέδη  {μ  61  8ΐ.)*   ξύλον  ορθόν  έκϊ  της 

τραπέζης,  φ  ηροσδέδεται  ό  Ιστός 
Ιστορας  (ΕυΓ.  Ι.  Τ.  1431,  ΗίρροοΓ.)•  έμηεί- 
30        ρους,  μάρτυρας,  συνετούς,  συν&ηχοφύλαχας 

[βά  32] 
Ιστορεί*  μαρτυρεί,  μυΘεύει,  έρωτςί.  "^ερψ•. 

9τύθεται,  άναχρίνει,  όρψ. 
Ιστορία'  μαρτυρία,  χαϊ  τά  όμοια 
ή^  Ισόρχον  μύρου  είδος  (χρόχον) 
Ιστό  ς*   τό   ορθόν  ξύλον  της  νεώς.   χαϊ  το 

ύφαντιχόν  άηό  του  ίστάναι.  χαϊ  νήσος 
Ιστραξ'  όρνις  ποίός  (τέ^ραξ'ί) 
*Ιστριανά'  Αριστοφάνης έν  Βαβυλωνίοις  (Γγ. 
40        III)  τά  μέτωπα  των   οίχετων  'Ιστριανά 

φησιν,  έπεϊ  έστιγμένοι  είσίν,   οί  γάρ  παρά 

τφ  Ίστρφ  οίχούντες  στίζονται  χαϊ  ποιχί- 

λαις  ίσ&ήσεσι  χρώνται.   Διονύσιος  δέ  φη- 


€00.    77  χοιτωδης        79   \ηάλη.  Ισα        87  σταθμός        89  Ισόστασις,  μ,  Ισαχτϊς 
199Λ  Ισσασθαι        7  €ί.  βίσβη        13   \ρη        ΡοβΙ  15]   1024  Ιστέων,   Ιστών        21  οί.  γιστίαι 

ε 
24  εί.  1015        (82  €ί.  βοΗοΙ.  8ορ1κ.  Ο.  Τ.  1154)        38  Ιστρίανα  φησϊν  —  π  τφ  —  φιχοΰντες  — 
εΙρήσθω 


781 


Ί^τρ•άν$δ6ς  —  ίτΧαί 


782 


σ^1^^  έπεί  ίτρότερός  τι;  Ίστριανός  λέγΒται  ό 

λΒνχός^  χατά  άντίφρασιν  ειρήσ9αι^  ως  να- 

&αρά  χαΐ  λευχά  τά  μέτωπα,  τουναντίον  όέ 

ναΐσΘαι,  ίατιγμένα 
Ίστρίάνιδες '    αΐ   Σχν&ίχαϊ   στολαΐ.    χαϊ 

ηαρά  'ΑΒηναΙοις  σχεπάσματα^  οίς  Ιχάλνκτον 

τά  Ιερά  χανά 
ΙστρΙδες'  έσθητές  τίνες  οντω  λεγόμεναι 
"Ιστρος  (δορίι.  Ο.  Τ.  1227)•  ποταμός  6  χαΐ 

Δανονβιος  10 

-^Ιστυάξει,'  οργίζεται  [48] 

Ιστω•  [ηά  44]  γνωριζέτω 
ΐστωρ  (8ορΙι.  ΕΙ.  850)*  συνετός,  σοφός,  Ιμ-^ 

πείρος,  μάρτυρ,  συνΘηχοφύλαξ 
-^  Ισφαίνεΐ'  μεριμνςί,  άγωνι^ 
-^Ισφατον  βίαιον  πεπραγμένου 
-^Ισφωρες•  λχισταί,  χλέπται.  Δάχατνες 
ίσχαλέον  (ΗίρροοΓ.)'   λεπτόν,  ξηρόν  [90]. 

^ίχνόν  (1068) 
Ισχαλεΰβαι•  Βηλάσαι  (1069)  20 

Ισχαλωμέναΐ'  δεδερματωμέναι 
ι  α  χανά  α*  Ιπι^υμεΙ  (Ρ  672).  ι;  Ιβχνόν  ποιεί. 

χατέχει,  χρατεί,  χωλύει 
Ισχανάασ^αι  (ςί.  Τ  234)•  άπέχεσ^αι.  χαϊ 

τά  δμοια  [95] 

Ιβχανον  έχώλυον,  χαϊ  τά  δμοια 
Ιοχανόωντο  {Μ^)'  χατείχοντο,  Ιχωλύοντο 
Ισχε*  χάτεχε,  χράτει 
Ισχειν  [90  59]  χρατεΧν 
Ισχεο'    άπέχου,    άνάσχον.   χάτεχε,    χοαλυε.    30 

παύου  (Β  247) 
Ισχερω  (ε^ρπί)•  έξης  («2] 

ϊσχεταΐ'  έπίσχεται  [λά  β3] 

"^Ισχι*  οσφύς 

Ισχία  (οί.  θ  340)*  τά  υπεράνω  των  μηρών 

[λΑ  65] 
ίσχιάδδεν  τό  έν  τη  πορεί^  πολύ  έφ'  έχά- 

τερα  έγχλίνειν  ή   έν  τφ  ίστάναι,  (Λάχω- 

νες) 
Ισχναΐς•  λεπταΐς.  ξτ^ραΐς  40 


Ισχναλέον  λεπτόν.  ξηρόν  (1050) 
Ιοχνεϋσαΐ'  ύφεΐναι.  &ηλάααι  (1052) 
Ισχνή  ς '  λεπτής,  ξηράς 
ΙσχνΙδες'  άγχνραι  Ισχάδες,  χαϊ  φιλήματος 

είδος 
Ισχνομυ^ία'  λεπτολογία 
Ισχνομυ&οϋντες•    λεπτολογοΰντες,   άχρι- 

βολογοΰντες  (970)  [74] 

Ισχνός'  λεπτός,  δυσθεώρητος 
Ισχυρίζεται  (ΤΙιαε.  III  44)*  βεβαιοΰται 
Ισχυρό  ν  ύτιβαρόν.  ταχύ,  βέβαιον 
Ισχύς*  δύναμις.  χαϊ  μύρμηξ 
ίσων  ία  (Αγ.  Ραο.  1227)*  Ισοτίμημα  οί.  974 
Ισως'  τάχα  [βΟ] 

ΊταΙος'  ό  "Αδωνις 
Ιταλα'  Ιστία,  είς  ά  τους  Ιστούς  διατείνουβιν 

(1098) 
Ιταλό  ς '  'Ρωμαϊος,  ταύρος 
ίταλιάξειν  ίν  Ίταλί^  διατρίτρειν 
^Ιταλιώτης  (Οοιη.  &η.  0ΧΧΧ1Ι)* 

ούδ'  Ίταλιώτης,  ούδ*  άλαζών  ουδαμώς 

Ιπεϊ  οί  Πυ^αγοριχοϊ  έν  'Ιταλίςί  διέτριβον, 

Ιν^α  φααϊν  αυτούς  χαϊ  έμπυρισ^ναι 
Ιταμό ς'  ^ρασύς,  αναίσχυντος.  Ισχυρός 
ϊτας'  -^δρχος.  χαϊ  ό  ^δής 
Ιτέα-  είδος   δένδρου    (χ  510   ΤΗβορΙΐΓ.   ΟΡ. 

II  9,  14).   χαϊ  δήμος  φυλής  Άχαμαντίδος 

[80—91] 
Ιτέαι  (Εητ,,  ΑΓΪβΙ.)*  αί  ασπίδες*  διά  τό  πρώ^ 

τας  Ιχ  ταύτης  τής  ύλης  χρήσασ^αι  ή^χα- 

ταβχευασ^ήναι 
Ιτηλον  τό  Ιμμονον,  χαϊ  ούχ  έξίτηλον,  ΑΙ" 

σχύλος  Γλαύχω  Ποτνιεΐ  {(τ,  41) 
Ιτην  (Φ  244)•  έπορεύοντο,  δυϊκώς 
ιτης'  ίταμός,  ^ρασύς.  Ισχυρός,  ή  ϊστωρ,  χαϊ 

επιστήμων 
Ιτ^αι  (Βθ6θΙ.)'  χα9τ}σ9αι 
ίτ^ελάν  (ΒοβοΙ.)•  διφϋ-έραν 
Ιτλαί'   οίς  {έν)τείνουσι  τάς  ώας  τοΰ  νφα&- 

νομένου  μυγελεΐς,  οί  όέ  τους  μίτους  (1083) 


000.  (39  οΓ.  ΡοΙΙ.  Χ  191  β1  ήμίμιτρον)  45  μάρτυρος  οίχοφύλαξ  46  οί.  ίσ^μ-^ 
(47  Ισφάτατον  βίαιον  ΤΙιβο^ηοβί.  14,  27;  οοηι.  άρΕΙΦΑΤΟΝ  ^  ύ.)  ΡοβΙ  48]  1066  ίσχά- 
λ  ε  IV  —  έπϊ  τή  —  έκχλίνειν  50  οί.  ινώδες  51  οΓ.  σχαλίσαι  52  δεδαρυ\  61  ίσχερω 
66  εί.  ρθ8ΐ  1048  69  ίσχνεύειν  Αηΐβ  81]  1088  Ιταία  (88  ϊττανα  Ι.8€θηΐ€6?)  84  Ιτα- 
λιάζειν  —  Ιφειν  δεδεμένον  92  ίταΐαι  ΡοβΙ  92]  1112  Ιτη'  συρ.  ^,  (οί.  Ορρίβη.  Ηλί. 
563.  65)        9ο  άΐτηλονί        95  Ιστών       98  ϊττανα  Ι.3θοηΙε«?) 

ΗΕ8.  ^^  ίστυλόν,  τό  {Β  602)  στυχηδόν  Αά  44  γινωσχέτω  {Η  411)  50  Ινώδες, 
ίσχανόν,    ίσχυρόν  55   ίσχανέονται*    χατέχονται  {η  161)    επιθυμούνται,     χωλύοντοί• 

χαϊ  τά  δμοια         Αά  59  χαΗχειν   (Ο  456)  62  Ισχεσ^αι  (σ  347)•    παύεσ&αι         Αά  68 

,αίδάς  χαϊ  δέως   αλχήλααν*^   (Ο  657)  Αά  65   χαϊ  τά  χοΧλα  τών  γλουτών,   έν ^  φ  ή 

χοτύλη  στρέφεται  (Μοβτ,  193)  "^^  Ισχνόφωνος  (Εχοά.  IV  10)*    λεπτόφωνος,   άπεχόμενος 

(έπ — )  την  ψωνήν  80  *Χγ^β ύριον  (Οββββ  V  1)•  Ορος,  Ιχον  πηγήν  μίαν  δ9εν  τά  ^ηοΐα 
πίνει,  έστι  6έ  είς  τήρ  Γαλύ  /^ι^  έν  Ιουδαία  89  Ιτω  {Η  372)•  πορευέτω  90  Ιτεν  λο- 
ρεύεσ&αι       91  ίτέον  πο^^^^^σν 


783 


ϊνρ»α  —  Ίχναίην  χωράν 


784 


Ιτρια*  Ί* δώρα,  χλάσματα,  ή χαπυρώ&η  πλά- 
σματα,  [αά  99]  ηέμματά  τβ  χαΐ  τ  ρ  αγή- 
ματα (Αγ.  ΑοΗ.  1092) 

Ιττα  (Ο^ρΓπ)  ό  δρνοχόλα%  έ9νιχώς  (β  €α1- 
ϋιηαείιο) 

ή^Ιττεον  ουσία,  Ήλεΐοί 

ή^ϊττον  εν>  Κρήτες 

Ί•ίττυ/α•  έχηληχηχά,  ΑΙαχύλος 

ϊ^;ΰΧος'  μόνος,  ορφανός,  νίος^  άηαλός  (ΰί. 
τ  521)  10 

Ιτνς  {Ε  724)*  ή  έσχατη  ά^Ις,  ^  περιαγή 
της  άσπίδος,  χαΐ  του  τροχού,  χαϊ  παντός 
ηερίφερονς  τό  τελενταΐον  μέρος 

Ιτω•  έστω,  γενέσθω  (Εογ.  Μβά.  798).  ηο- 
ρευέσΟω  (Η  372),  άποχωρείτω 

Ίτωνία  (-^ιάς  €311.  Οβη  75)•  Ά9ηνα  έν 
Βοιωτί^ 

Ινγγί  (Αγ.  ί^τβ.  1110)•  έηίΒνμΙ^ 

{ϊϋγγΐ  τινι  έλχομένη'  έαιΒυμΙα  τινι) 
€Γ.  143  20 

Ιυγγοδρομεΐν  έχβοηΒεΐν,  Βοιωτοί 

ή^Ίνγγυϊ'  6  Διόνυσος  ^^ 

^Ιϋγγίης'  6  Διόνυσος 

Ιυγή'  φωνή  (ΗεΓού.  IX  43),  χραυγη,  βοή. 
(συρισμός,  ^οΐζος) 

Ινγμός'  τά  τοιαύτα  χαϊ  αυτό 

Ιυγχτόν  τορόν 

Ιυγμωι  τ  ε  (Σ  572;*  ποι^  φαητρ 

Ιυγξ'  φίλτρον  άπό  Ιυγγος  τοϋ  όρνέου. 
τδ  γάρ  δρνεον  τοΰτό  φασιν  είναι  έίτιτή-  30 
δειον  εις  τάς  μαγγανείας,  χαλεΐται  όέ  χαϊ 
χιναίδιον,  φασϊ  όέ  χαϊ  Άφροδίτην  αύτφ 
χρησΘαι,  από  όέ  τον  όρνέου  χαϊ  τά  χατα- 
σχευξόμενα  εΙς  έρωτας  Ιυγγας  χαλοΰσιν 

Ιΰζει•  χρανγάζει,  βοφ,  ηοιως  φωνεΐ  (Ρ  66) 

ϊυρχες*  αίγες  άγριαι.  νστριχίδες 

^ινχμφ'  Ιαχϋ,  φωνρ  {Σ  572?)  [1120] 

Ιφ&Ιμη  (Ε  415)•  άγα^ή.  Ισχυρά,  μεγάλη, 
Ισχνρόιρυχος,  ανδρεία 

Ιφΐ'  Ισχντητι  40 

Ιφία  {Ε  556)*  μεγάλα  μήλα.  Ισχυρά,  άηδ 
τοϋ  Ιέ  ναι  σφοδρώς,  ή  σχιρτάν 


ΊφΙαλος-  ό  Εφιάλτης  (ΙηαιΙο)        [25.  26] 

'ϊφ ιγένεια  (Ηβπηίοηβηβββ) *  ή  "Άρτεμις 

Ιφιχρατίδες  (ΤΗβορΙΐΓ.) *  ύηοδήματος  είδος 

'^Ιφιχλος'  δυσχερής 

'^Ιφίν  χαλήν 

'^Ιφιντάν  χρύφα  λαλούσαν,  αΐνιγματώδως 

Ιφιον  λιπαρόν 

ή^Ιφις'  ταχύς 

ΊφΙστιος'  ήρως  τις  ΆΘτ^ναΐος*  άφ*  ού  χαϊ 
δήμος  *Ιφιστιάδαι  {της  Άχαμαντίδος 
φυλής) 

-^ΙφΙτην  άγνίτην  (ΙερΙτηνΙ) 

Ιφλημα  (ϊφλωμα  Ο^ρπί)•  τραύμα 

Ιφύα  (ΑΗβΙορΗ.  ΡΗοβη.  Γγ.  1Υ)*  ή  λυχνίς, 
άν&ος,  ένιοι  λάχανον,  δ  ήμεΐς  λαβαντίδα 
{ΙαναηάηΙατΛ)  χαλούμεν,  οΐ  όέ  άνθη  άγρια 
των  σπειρομένων  (Ιφνα  ΤΙιβορΗΓ.  ΥΙ  6,  11) 

Ιχανα-  έπι^μεί  (Ρ  572 ?) 

Ιχανάν  έηι&υμείν,  γλίχεσ&αι, Βέλειν, ήδεσ^ι 

Ιχανόων  ασθμαίνων,  ηνευστιων,  έπιθυμών 
(▼.  1.  &  288),  γλιχόμενος  [41] 

Ιχανωσα*  έηιΒνμούσα  (7  300?) 

Ιχανω'  έηι&υμώ 

Ιχθυάται•  «ίΑιεν^ι 

Ιχ»υοβολεύς'  άλιευς  (εί.  Ο&Π. ΟβΙ  15)  [46] 

ΙχΒυόεν  Ιχ&υοτρόφον,  Ιχ&ύς  Ιχον 

Ιχθυόχεντρον  τρίαιναν 

Ιχ&υολχός  ( — ουλχόςΐ)*  άλιευς 

"^ Ιχ&υόνερ  (Ι^αοϋά,)•  Ιχ&υαγωγοί 

Ιχ&υοητϊς  έσχάρα 

ίχ^ΰς  (β.  0.  Αγ.  Υββρρ.  789)•  'Δττιχοϊ  τά 
Ιχθυοπώλια  ούτως  έλεγον 

^Ιχ&ον  άστρον,  έγχειράδιον,  ξνλοφάνιον 

ϊχλα'  χίχλα 

Ιχάλη•  ήπαρ  ύός,  έσχευασμένος  Ιχ^ς*  ή 
κίχλη  τό  δρνεον 

Ιχματα  (Αβοΐββ,  1ι.  Αρ.  114)*  Ιχνια 

^Ιχνια'  υποδήματα,  σημεία 

"ί  ίχνάται•  ΙχνοσχοηεΙ 

^Ιχναίην  χω  ρ  αν  τήν  Μαχεδονίαν,  ίνΒα 
τό  μαντεϊον  ό  Απόλλων  χατέσχε,  χαϊ  τιμά- 
ται Ίχναίη  θέμις  (Ιι.  ΑροΙΙ.  94) 


€00.  99  Ιτρία  1100  εί.  872  βΐ  σίττη  (8  άτυζηλάΐ)  4  ϊτολος  5  περϊ  αυ- 
τής Ρθ8ΐ  7]  11  6  ίσΟω  10  οοΙ.  308,  37  12  ίυ>;ι;  οί.  149.  1093  13  αι5τά  14  τυ- 
ρόν     ■    15    ίνγμωεΐται,   ποια   φωνή  16   χηναίδιον  17   ίϋξεί,   χρανγαγεΐ  —   ποισσώ 

18   εί.   ϊορχες         22   ίαχύτης         28   Ιφιχρατήρες         31    χρνφά  33   παχνς   0.  Ότ.  δυίά. 

34  ^ί.  1126  37  ϊφια  40  Ιχαρόων,  άσ&μένων  47  Ιχ&υτρόφον,  ίχ^όεν  Ιχ&νν 
51  Ιχ&υοπέτης  (ΡοΙΙ.  ΥΙ  88  Χ  95)  52  ίχ&ύς  —  \ωλεΐα  53  εί.  Βυεβη^.  ξνλοφάς  55  ή 
πάρυος    (Ιχλη  —  \ένον.  Ιχ&ύς  ή'ί)        59  Ιχνέμη 

ΗΕδ.    Αά  99  ή  τά  υπογάστρια   (λΑ  ήτρον)  1120   Ιφι•   Ισχυρώς  {Α  38).    μεγάλως 

25  ^Ιφιάνασσαν  (βεΐιοΐ.  1  145)*  οί  νεώτεροι  ταύτην  *Ιφιγένειαν  λέγουσιν  26  *Ιφιάσται 
(Ίφιστιάδαι) '  δήμος  της  Άχαμαντίδος  φυλής  41  Ιχθανών*  έπι^μών  (Ογ6^.  Ναζ.  €.  Υ1Ι  5 
ρ.  223  Όΐ.)       ^9  Ιχ&υάα  (μ95)'  ΙχΒύας  ({λιενει 


787 


Κααρτίας  —  κάδος 


788 


Κ 


ΚααρτΙας'  βάτραχος 
χαασαανρεΐον  ηρρνύον 
-|*χλά<τσ£ται*  άρχεται.  Συρακούσιοι       [4] 
χάβαιαος  (Ογ&Ιϊπ.  Γγ.  VII  ρ. 79)*  άηληστος* 

χάβος  γάρ  μέτρον  σιηχ({ιτ 
χαβάλλης*  Ιργάτης  ΐχηος 
χαβάλλίον  χαβάλλης,    χαϊ  ή  ηρώτη  τοϋ 

τριχλίνου  χλίνη^  διά  τό  άνάχλιτον 
Εάβαρνοι  (ΛηΙίαι&οΗ.  Γγ.  ίΥΙΙ)•  οΐ  της  Δή- 

βψρος  Ιερείς,  ώς  Πάριοι  10 

χάβααΐ'  χατάβηΒι.  Αάχωνζς  [10] 

χάβ^βλημα'  ηερίοτρομα,  Αάχονες 
ΕαβίΙρια*  εορτή  αγομένη 
ή^χαββιόρνονς*  χατεοΒίων 
Κάβειροι*    χαρχίνοι,    ηάνν    όέ    τιμώνται 

ούτοι  έν  Αήμνφ  ώς  Βεοί  *  λέγονται  όέ  είναι 

Ηφαίστου  ηαϊδες  (€&11ίιη.  βρ.  ΧΙ«ΙΙ  1) 
ή^χάβειος*  νέος,  Πάφιοι  [16] 

Καβησός-  ηόλις  Θρφχης^  ή  χάί  Γάργαρος: 

χαϊ  άπληστος  (ΒοβοΙΙ  ρΓΟ  χάβαισος)      [18]    20 
χα/9λ^£ΐ*  χατακίνει  [20] 

χαβλης*  μάνδαλος  των  ^υρών,  Πάφιοι 
χάβος  (εί.  IV  Κρ^.  VI  25)*   μέτρον  σιτικόν 

χοινιχαΐον.  οΐ  6έ  σπυρίδα  [22.  28] 

(χαγάϊοι'  βολβοί  εΓ.  290) 
χαγχαίνεΐ'  9άλπει,  ξηραίνει  (673)        [25] 
χαγχαλέα*  χαταχεχαυμένα 
χάγχαμον    παρ*    *Ινδοΐς   ξύλου    δάχρυον, 

χάί  ΒυμΙαμα 
χαγχ^ς  πτυέλου*  (άπτυστον)  30 

χαγχομένης*  ξηράς  τφ  φόβφ 
χαγχύλας'  χηχϊδας.  ΑΙολεΐς  (3194) 


χαγρας'  χαταφαγάς,  ΣαλαμΙνιοι 

ή^χηγριλαί'  χειμεριναί 

χαγχαλάα'   χαίρει ^  Υ^^ί^ι  ηδεται,   άπό  του 

έν  χαλάσματι  τήν  ^υχήν  Ιχειν 
χαγχαλάαν  χαίρειν.  γαυριάν 
χαγχαλίξεταΐ'  χαίρει,  Ιλαρύνει 
χάγχαλος'    χρίχος  6  έπϊ  ταΐς  &ύραις.    Σι- 

χελοί 
χαγχαλόωσα  (^  1)*  χαίρουσα 
χαγχαλω '    χαλωμαι,    ύπό    χαράς   άνίεμαι 

[<9.  4•] 
χάγχαμος•  χιασδς  ύπό  Κροτωνιατών 
χάγχαρμον  •    τό   την   λόγχην   άνω   ^χειρ» 

Μαχεδόνες{1) 
χαγχάταΐ'  γελψ,  άτάχτως  [44] 

χαδαλίων  χωλοβαΒριστης  (ρταΙΙαίοτ) 
χάδαλοΐ'  χοίλώματα.  χωλόβα&ρα 
ή^χάδαμος'  τυφλός.  Σαλαμίνιοι 
χαδαρόν  (Μ&οεά,'  ου)  &ολερόν  [49] 

χάδ  6'  Ι^ορε  (^79)•  . , , .  χατεπηδησεν  [51] 
χάδδιχον  (Η€Γ8ε1β€ηβ€8) *  ήμίεχτον,  'ή  μέ- 

τρον,    χαϊ  οΐ  τοις  Βεοΐς  λυόμενοι    άρτοι 

χάδδιχοι  [Μ-Μ] 

χαδδρα^έτην  {ο 493) *  έχοιμήΒησαν,  ^Αττι- 

χοϊ  6έ χοιμηΒηναι 

χαδία'  Σαλαμίνιοι  υδρίας  (148) 
χαδίσχοΐ'  σιπύαι^  εΙς  άς  τά  Ιερά  ΙτΙ&εσαν. 

χαϊ  τά  αγγεία,  είς  ά  τάς  ψήφους  ίφερον 
Εαδμεΐοΐ'  οί  Πριηνεΐς,  ώς  Έλλάνιχος*   ή 

οΐ  Θηβαίοι  άπό  Κάδμου  [&ά  59] 

χάδμος*  δόρυ,  λόφος,  ασπίς,  Ερήτες 
χάδος'  χεράμιον  [β2] 


^ορε      50  ίχοιαή&ην      *Ατ,  δ,  χ,  ρο»1  56      57  ύδρίαν 
μιοι  —  έμανιχος  —  άλυσιτελεΐν 

ΗΕ8•    4  χάαυχα*  περιδέραια,  πλόχια  (χάλυχας)  10  χάβαλεν  (Ι206)'   κατέβαλε 

(583)  10  χάβηλος  (Ι.  βάχηλος)*  6  άπεσχολυμμένος  το  αΐδοϊον.  οί  δί  όνος  (▼.  χάληβος) 
18  χάβηλος'  πηλός  (χτ^λόςί  ^ί.  21 «)  πλεχτός  20  χάβις'  στρωχωρία,  χάβις  22  χαγα- 
^'ήσαι  (χα&αγίσαι)*  νεχροΐς  Βϋσαι  23  χάγη*  χάν  (Ι.,  χάγκαν*  1ι.  Μογο.  136)  25  χάγ- 
χανα  ξύλα  (Φ  364)*  ξηρά,  ελαφρά  39  χαγχαλόων  γελών  (Ζ  514),  χαίοων  (Κ  565) 
4•  χα)';ι^αΛό<9σι*  χαίρουσι  (Γ  43),  γελώσιν  44  χαγχλάζει  (ΑςυίΙ.  ΙοΙ>.  χ£ΐ  23)*  ά&ρόως 
γελά  49  χάδ  δ  α  {Ο  268)*  χατά  δέ:  χατήλ»ε  (βά  χάδδυ)  ^Ι  χαδδέ  χεν  (Β  160)*  χαί  δή 
αν  ή  εύχωλίαν  53  χαδδία&ε-  χά&ισον  (?.  ΑροΙΙ.  Ιβχ.  94,  5)  54  χάδ  6*  είσε  (Γ  382ν 
χατεχάΒισε  55  χαδδοΰναι  (Τ  25)*  χαταδυνάσ^αι  Αά  59  την  δέ  νίχην  τήν  Εαδ- 
μ  ε  ία  ν  άποδιδόασιν  έπϊ  της  ά?,υσιτελοΰς  νίχης,  οί  μέν  έπεί  Ετεοκλής  χάί  Πολυνείκης  μονομα- 
χήσαντες  περί  της  νίχης  αμφότεροι  άπώλοντο*  οί  δέ  ότι  των  επτά  έπϊ  Θήβας  στρατευσαμένων 
πάντων  άπολομένων  οί  υΐοϊ  πάλιν  έπιστρατεύσαντες  είλον  τάς  Θήβας  ^  ως  ίχειν  αύτοΐς  αλυσι- 
τελή ν{ίχην)       91  χάδης  {?9,  XXIX  8)*  αγιασμός 


791 


*α9$αάμ»νος  —  *α&ως 


792 


χα&Βύάμίνος'  χαλάσας 

χά^εσαν  (Αβοΐββ)*  χατέ^ηκαν 

χά&εσιν  χαταγογήν.  οϊχηαν 

χα^βστηχότος'  ηαρΒοτηχάτος 

χα^έστηχεν  Ιατη 

χα^Βότόί'  παρεστός,  αΰτά&εν  ύϋάρχ&ν 

χά^ετο  (Αβοΐββ)*  χατέΒετο 

(κάθετος)  μόλιβδος  [14] 

χα^ηγεμων  ό^γός.  διδά^χαλος 

ΙΙχα^'  ήδυπά&ειαν  τήν  σαρχιχήν  Ικι-    10 

θυμίαν 
χα^ήχαν  [βά  87]  Μβαλον 
χα^ήχαντο'  χατεβάλοντο 
χα^ήχοντα'  ηροσ-ήχοντα.  άχόλον^α.  αρμό- 
ζοντα 
χα^ηχόντως*  δεόντως^  πρεκόντως^  προσ^ 

ηχόντως 
χα^ήχονσιν  άρμάττονσι 
χαμήλωσε*  τοΖς  ηλοις  Εσφιγξεν 
χα^ήπτετο'  ϋβριξεν^  ώνείδιζεν  20 

-(-χα^ι^ρών*  χαταστρέφιην  (χαθαι — )     [45] 
χα^ήστο  (ΕυΓ.  ΒβεοΙι.  1102)*  ίχαί^έξετο 
χα^ιγμένον  χατελ^άντα^   χαταντήσαντα, 

φθάσαντα.  ή  χαταγενόμενον 
χά^ιδοί'  ύδρίαι.  Άρχάδες  (57)  [49] 

χα^ιδρνσαί*  χα^ιερωσαι,  στη  σαι   [51.  52] 
χα^ιεροΐ'  ^εφ  άνατί/^^  [54.  55] 

χαθιχέσθαι*  έφάφασ^αι.  τύφοι 
χα^ιχνεϊσ^αΐ'  χα^άκτεσ^αι,  χαταβαΐνειν 
χα^ίχομένοις'  ίλ^οΰσι  30 

χα^ίχοντο'  χα^ιραντο  [ηά  60] 

χαθίχται*  παραγεγένηται,  παρεγένετο  (οί. 

ροβΐ  104) 
ή^χα^ιλνσας*  ά^ροΐαας 
χα^ιμφ  (Αγ.  Υββρ.  396)*  χα^Ιησι^  χαλ^ 
χα9ίμή^είσ^ω'  χα^ιστάσ^ω 
χα^ίμήσαντες'  χα^έντες  (οί.  ροβΐ  106) 
χα^ίμησε'  χατήνεγχεν  ή  χατήντληαε 
χα^^ιμονενεΐ'  χαΰ'ίησι  (^ί,  χαημ— ) 


χα^ιμωαί'  χαλώσιν 
χα^ιξόμενον  χα^αιρόμενον  (εί.  ρο»1  109) 
χά^ιξον  (ΠοΓ.)•  Χάρισον 
χαΦΙχταταΐ'  ή^ επάνω  ηέτεται 
χα^ίηταξις    {χα^ϋιη — )*    ηομπης    όνομα 

καρά  Ααχεδαιμονίοις 
χα9ΐσαν  (ΑΙϋεί)*  χα^ίδρυααν 
χα^Ισατο'  Ιδρύσατο  (?.  ^αΟ" — ) 
[•4  95]  στησαι,  Λοιήσαι 
χα4^ίστώ'  δείχνυμι,  ηοιω 
χα^όδοις*  άγωγαΐς.  χύχλοις 
(χαθ'  οΓμον)*  χατά  λόγον.  χαθ*  οδόν  τήν 

κροσήχουσαν  (Επγ.  £1.  218!) 
ή^χα^ολιχά'  αυγγενιχά.  Αάχωνες 
χά»ομα  (ΟβΙΗιη.  Γγ.  ΟΟΧΟΙΙΙ)  •  χατά  τό  αυτό 
χά^ομον  χαθ'  δμοιον 
χα^οκτεύεΐ'  χα^ορ^  (1842) 
ή^χά9οχτρον•  άόρατον  (1844) 
χα^ορίξεί'  Ορίζει  [84.  85] 

χα^'  δ  σον  δσον 
χα^'   δσον    οΙόν   τβ*    χα^όσον   δυνατόν 

όστιν 
ή^χα^ουφήν  άλώηεχα  [89] 

χα^υΧομανεόντων  νλην  εχόντων  ηολλήν 
χα^'  νηαρ'  χατ   δναρ 
χα^'  νκερβοΧάν  (8ορΙι.Ο.Τ.1196)'  νπερ- 

βαλλόντως  [98] 

χα9υκερτέρονς*  ηλεονεχτονντας 
χα^υκίσχνεΐτο*  ώμολογεΐτο 
χα^νφεΐναι  (ϋβιηοΒίΙι.) *  ένδονναι,  υποχω- 

ή^ρεΐν,   χαθνΛοβάλλειν  ( — αλείν) 
χα^υφηχάμην  άφηχα,  €{1)ασα 
χα9υφήχεν  ένδέδωχεν 
χα^υφι^ς'  ηροδφς  (ϋ6ΐηο8ΐΙι.  343,  3?)..χα- 

ταΧίηχις 
χα^ωμηρευμένα'  χαθ*  "Όμηρον  είρημένα 
χα^'   ώραν    (ΤΗβοεη  XVIII  12)-    έν  πάσχι 

ωρςί,   χατά  χαιρόν 
χα^ϋίς'  ωσκερ,  χα^άπερ 


ΟΟΒ.  31  Ιστην  (Ιστίνί)  82  χαραστός  —  ύηάρχων  331»  ΐ6^βΙ>3ΐυΓ  ροβΐ  32  36  χα- 
^ηδ\  38.39  =  39.38  χαθτ/χοντο  ΡοβΚ  41]  107  ΡοβΙ  42]  165:  χαθτ^μεισε  5«  βεΐιοΐ. 
ΡΙβΙ.  ρ.  495  05  χά^ιμαι  66  χα^Ιησις  ΊΟ  χά^ιζον  73  χάρισαν  77Ι>  χατά 
λόγον  ρθ8ΐ  χά^ομον^  χαθ*  —  ηροσήχουσαν  ροβΚ  δμοιον  (78  παωτιχάΐ)  (82  χα^οητον 
εύόρατονί)       ΡοβΙ  85]  203  χα9οσ\        88  ίοΓίβ  χό^ονριν  νβΐ  χαφώρην        90  χαΟ'νλομέντων 

Λ 

92  Ιλήν        06  χαΰ'νφαίνειν        99  χα9'υφεϊς  —  χαταλι 

ΗΕ3.  34  χα^€ύΟ€£ν  (ν  141)*  χο^μασθαι.  ύπ[ο]νονν  \ά  37  χατέβαλον,  εχάλασαν 
(ΑοΙ.  Αρ.  IX  25)  45  χά^ισον  (Α  565)-  χα&έζον  49  χά^ιόρο^  (ΙβΓβιη.  VIII  6)-  χεχμτ^ 
χώς  51  χα^ιεμενον  (ΑεΙ.  Αρ.  Χ  11)-  χαχαλασμένον  (106).  χατερχόμενον  52  χα^ιεν- 
το;*  χαταχαλάσαντος  (121)  54χα^4^όμ£νοΐ7-  χα^α-φάμενον  (ροβΐ  109.  169)  55  χ  α  θ  β- 
λ ο  ιμ  4  (Αγ.  ΝυΙ)6.  749)•  ώτολύω  (εΓ.  117  βΚ  109)  Α(Ι  59  ^χάλασαν  (χα^χαν)  68  χαΟ-^- 
^βσ^£  (Εχοό.  XII  22)*  χαθιί^ασθε,  χραη^σατβ  Α4  75  χα^έστα  (Ι  202)-  84  χά^ορμα 
(Ηοιο.  II  13  [15])*  τά  Ινορμα^  κερΜματα  άρραβωνιαχά^  ή  χόσμια  ηεριτραχηλια  85  χά^ος- 
βκϋρίς  (χόβος  οΙ  667)  89  χα^ίεψ$ν'  ί^έ^ετο  93  χαθνιτβρ^βν  (Β  754)*  άνω&εν^ 
ύ^εράνω^εν 


795 


μλΙ  ύψΦϊν  —  Μαηορμίάς 


79β 


%αϊ  σφώϊν  (ΟβΙΠπι.  Ερ.  XIII  31)•  χαΐ  αϊ)- 
τοις  [19.  80] 

χα/τοι  γε  (Λγ.  ΑεΙι.  617)*  .... 
χαΐ  τους  εΙς  ενην  χαΧ  τους  εΙς  τρίτην 
χαίτρεαί'  δπλα  Ίβηριχά'  οΐ  όέ  χνρτίας 

χ  αϊ  των  χαϊ  έχ  των,  χατά  ανναίρεαιν  χά- 

χτών 
ΧΛΪ    τώ    πόδε•    χαϊ  τους   ηόδας^    δνίχως 

[86.  87]    10 
χαϊ  ως  φηοΐ'  χαϊ  *{-  ώς  λέγει,  (219) 
χα  χα*  χαχία:  •ή  δρνεον  (Ροηεο  χάχα) 
χάχαιοΐ'  βολβοί  (χαγάϊοι^) 
χάχαλα'  τείχη,  ΑΙοχνλος  Νιόβχι  (Γγ.  161) 
χ  αχ  αλί  ς*  νάρχίΛΟος  (εΓ.  άχαχαλίς)  [98] 

χαχανδρίας'  έπϊ  χαχφ  δυνάμεως 
χάχας  Ικιβά^ρας*   τους  της  χαχίας  ύπη^ 

ρέτας*  ϊκιβεβηχότας  [96.  97] 

χαχεοτοϋν  χαχήν  χατάβτααιν,  ή  άηραγίαν 
χέχψ  δειλία  (ΕυΓ.  Ι.  Τ.  676).  ή  χαχία  20 

άλλα  της  ίμής  χάχης  (ΕαΓ.  Μ•ά.  1038) 

χαχου;ΐ^ία^ 
χαχήγορος*  χαχώς  λέγων^  χαχολόγος 
χάχην  (Α68ε1ι.  δβρί.  192)•   χαχίαν.    χαχεμ- 

φατον  (»ά  χάχχη),    άδοξον^  δυαχλεή  («ά 

χαχ7}ν  Β  114) 
χαχ^^ει  (εΓ.  ΗβΓοά.  III  145)•  χαχολογεϊ 
ίχαχή  χόνις'  χαχδς  όλεθρος  (▼.  χάχονες) 
χαχιξόμενος  (εΓ.  ΤΙιυο.  V  75)*  ταχηνο^ύ)- 

μένος  90 

χαχιθβί'  λιμηρα 
χαχίθης'  άτροφος,  ή^ άμπελος 
χαχιθές'  χαλίπόν  (Νιο.  ΤΙιβΓ.  152).  λίμηρές 

(— θα?ί  — ραΐς) 
ή^  χα  χι  μη  ν  (χακηΒήν})*  τήν  ατυχή 
χάχιον   εντελέατερον 
χαχίω'  ίδροϋν  άρχομαι,  Αάχωνες 
χαχχάβα'  ηέρδιξ 


χαχχάβη'  χρίχον.  ή  χυτρα^  ήν  ήμεΖς  χάχ- 

χαβον  (ΛηβΙ.  Γγ.  VIII  ρ.  1029) 
χάχχαβος  (ΑηϋρΙιβιι.  ?ο1. III  ρ.  99) •  ή:ή  λο- 

Λάς  [•ά  814] 

ΧΛΧχάξειν    τάς  Ορνις  τάς  ηρδς  τό  τίχτειν 

φ^εγγομένας  Άττιχοί 
•^χαχαλέα'  χαταχεχαυμένα  (χαχχ — ) 
χ•χχ€?αι*  χαταχαν0α4  (λ 71).  (χατα)χοιμη- 

9ηναι  [18] 

χαχχΒίναΐ'  χαταχόίραι.  Πάφιοι 
χάχχη*  χάηρος  (Αγ.  Ρ•ε.  162).  ι^  χάΒξνδε, 

Λάχωνες 
{χαχχλάεί*  χατάξει)  εΓ.  χαϊ  χλάει 
χάχχλαόν  (03τρπί)*  χάταξον 
χαχχ  ο  ρ  (Ι.ιεοηβ•)'  ό  μίχρός  δάχτυλος 
χαχχώνιον  αχαφίον  [24] 

χαχόβας'  έχϊ  χαχφ  ήχων 
χαχοδαιμονίαν  άτυχίαν 
χαχοδαίμων  (Αγ.  ΑεΙι.  105)*  ό  θεφ  άχεχ^ς 
χαχοδεχτεύουσα'  χαχώς  δεχόμενη 
χαχοδιάχονορ'    χαχοιχονόμος,     Αάχωνες 

[30-^2] 
χ  αχοί•  άνανδροι^  δειλοί^  δυοτυχεΐς^  χαχο- 

δαίμονες 
χαχόχνημος  (0•1ϋιιι.?)•  χαχί^φΟΌρτο;.  χα- 

χόοιτος 
χαχοχτερής'  χαχώς  9άητων 
χαχολαη•  χαχοδερχη 
χαχομήτης'  χαχόβουλος 
χαχομήχανος*  χαχόβουλος 
χαχόνοια•  ΰβρις 
χαχ6νο{υ)ς*  χαχονοών 
χαχοηινής   (δορΗ.  Αι.  381  ?)'    χαχός:  με- 

^υστής  [42.  43] 

χαχοηράγμων  πανούργος 
χαχοηραγοΰς'  χαχοεργοΰ 
{χαχοηώνης  εί.  341) 
χαχορμίάς*  χαταχόιρας,  παρά  Εΰχλω 


€00.    82  ζρης       84  ΟΓβΗεβ  χάττών  ρΓΟ  χάχ  τών^    δεά   εί.   βΓβ^.  Νβζ.   άβ  νΚβ   βυβ 

5.31  Α        89  χαχά        94  χαχανδρείας  —  χαχά        (95  εί.  III  Μβεε.  II  31  (23))        99  πελιά 
01.  802  χαχήν,  χάχιον       άχέφατον δυαχλεή  ΐ6^βΙ)8η(ιΐΓ  ρο8ΐ  97         6  εί.  Ατ€Λά,  49,  25 

€Ιιθ6ΓθΙ>.  Α  η.  Ο  χ  χ.  II  229,  22  7  ΡοΓίε  άπελος  χαχιθές  (νηΐηη»  ίη/>5<ιιιη)  II  αρχόμεναι 
(=:  χηχΐω)  20  χάχχαλον  20  —  21]  21.  20  22  χαχχός;  εί.  άχαρες  25  ήβων 
21  χαχοοαίδων^ —  Ιπαχ&είς  29  χαχοδιάβολος  84  εί.  άχμηνος'  άσιτος  85  χα- 
χοτερής,  χαχο&άπτων  36  χαχολή'  χαχοδερχη  (41  χαχοπώνης-  με^υοτής)  46  χα- 
χόρας  —  εύηλφ 

ΗΕ8.  79  χαΐ  τάν  στοάν  (τ.  χ>Λτα)  [χαϊ  τοι]  80  χαΐ  τι  αίρήσομαι;  (ερ.  βά  ΡΒι- 
ϋρρ.  Ι  22)  καΐ  τίβουλη&ώ;  ^ϋ  χαϊ  χερσί  {Α  17  ΕυΓ.  Ηβε.  837)•  χαϊ  εργοις  87  καΐ 
ως  (Ηοιη.)•  καΐ  όμως  93  χαχαμησατο  (Κ  52)•  χαχά  έβουλεναατο  90  χαχειόντες 
(Α  606)•  χαταχοιμ{ηΒ]ησόμενοι  97  χαχελέγχεα  (Β  235)•  χαχά  ελέγχει  Αά  314  ή  πέρ- 
διξ  (χαχχάβη)  18  χαχχείοντες  (^  606)•  χοιμηΒέντες,  χοιμ{η&)ησόμενοι  24  χαχορα- 
φίησι•  χαχομηχανίαις  30  χαχοεργός  (β  54).  ό  τά  χαχά  εργαζόμενος  81  χαχοείμονας 
(0  41)*  όαχχοδντους  82  χαχοτ^θ^α;  (Κοιη.  129)•  χαχοτροχίας  42  χάχονες'  χαχός 
όλβ^ρος  (304)        48  χαχοηά&εια'  μοχθηρία 


797 


Μαηύρόαζβ  —  ΜαΙαμίς 


798 


ή^χαχόρδαξη•  άίκχώρη  [48.  49] 

χαχορραφέας*  χαχοχοιονς^  χαχοηράψμ9ΐβας 
χαχορρο^εΐ  (Ειιγ.  Γγ.  713  Αγ.  Αείι.  577)* 

χαχολογεί,  λοιδορείς  υβρίζει 
χ  αχός*  δειλός,  δεινός,  ηονηρός  ( ΑροΙΙ.  94^  12) 
χαχ'  όσαόμενος  (Α  106)*  δεινώς  έμβλί- 

χαμένος 
χαχοαχόλον  χαχον  χατά  τήν  όχολήν 
χαχότατος  ($ορΙι.  ΕΙ.  236)*  χαχόπ/το; 
χ  αχ  ό  τη  ς '  χάχωσις^  βλάβη 
ή^χάχουλοι*  χαχοί.  σχληροί.  ή^χναμοι 
χαχουργεΐ  (Μβη&ηά.  IV  ρ.  245)*  χαχά  ερ- 
γάζεται 
χαχοΰργος  (Μβηβηά.  IV   ρ.  253)*   4^Λΐρ;, 

χαχά  ίργαζόμενϋς.  χαχοη^ς.  χαχότροΛος 
χαχονχία  (ΑΙθχΜ.  ίη  III  ρ.  415)*  ασθένεια. 

αμέλεια,  ά^ερακευαία 
χαχόχαρτος  (Ηββίοά.  ορρ.28.  193)*  4  ιμ- 

χοΐς  χαίρων  [52] 

χάχτος  (ΡΙιΐΙβΙββ  ΑΙΗ.  71  Α)*  άχαν^α,  ύφ' 

ής  έάν  ηληγη  νεβρός,  αχρεία  ϊαχει  τά  άστα 

εΙς  αυλούς 
χάχ  των  (Αγ.  £<}.  769)*  χαΐ  έχ  τούτων 
χαχνχία•  όψοφαγία  (ψ,  χαρχηζεία) 
ή^χαχνναΐ'  όψοφαγηααι 
χαχυνει•  χαχώσει  ( — ύνεΐ'  χαχός  βϊΙ) 
-[χαχχαδίαΐ'  Ιαχνόφωνοι  (οί.  σχαΰδαι) 
χαχχάζεΐ'  άτάχτως  γελ^^  -^ ασμένως^  ά^ό" 

ως,  άκαιδεύτως 
χάχχαρτος*  χατάχαρτος 
χαχχωρεΐ•  δραπετεύει,  χαχανργεί  [12] 

χαχο$;  (ΡοΓ.)*  δειλούς  [74] 

χ  αχώ  ς*  δεινώς.  ταπεινώς 
Ιχάχωσις'  τακεΐνωοις,  δείνιησις 
χαλα'  όξχηόνως  τό  σύνη^ες^  χαϊ  αντί  ^ιρ- 

ρήματος  τοϋ  χαλώς  (ο  10)  ηροηερίϋηωμί- 

νως  όέ  τά  ξύλα   (0•1Ηπι.   ίΐτ.  €€0€Ι.ΧΙΧ, 

Ιο.  \ν^%.) 
χαλαβίς'  τό  ηεριαπάν  τά  Ιοχία  {χαλλ — ) 
χαλαβοίδια  (Εαροΐ.  Γγ.  XVII   ρ.  494)*  Ιν 

τφ  της  Δερεάτιδος  Ιερφ  Αρτέμιδος  φδόμε- 

νοι  ΰμνοι 
ΚαλαβρΙαν    τήν  Μεσαπίαν  χώραν,  'Ρίν- 

9ων  [81] 

χαλαβρός'  βάρβαρος 


χαλαβή^ας•  χαλαβώτης 

χαλαβύστας'  τους  χωλώτας,  *Αργέιοι 

χαλαδία'  (νχάνη 

ίχάλαβείτης'  Ιχ9νς  ηοιός,  χαϊ  όανρος 
(ΕθψίΙ.  XI  301) 

χαλά  δή  κατάγεις  (Αγ.  Γγ.  XXIV  ρ.  994)* 
χαλά:  λαλείς 

χαλάζεΐ'  όγχοΰται,  "Αχαιοί  (395) 

Ί-χάλα&α*  ή^λάλαβοι,  οΐ  δέ  άν^  (&ά  ΚΑΛ- 
10       ΑΒΑ) 

χαλά^αρβα'  ηαροινία 

χαλα^ηφόροΐ'  οί  τά  •\'μαγειριχά  (Αημη- 
τριαχά)  φέροντες 

χαλα^ίαχος  (Εαροΐ.  Γγ.  ΧΧΧΥ  ρ.  520)*  ιΖ- 
δος  όρχήσεως.  χαϊ  σχεΰος  γνναιχεΐον  παρά 
Μενάνδρω  {ίτ.  ΟΟΟΟΥΙΠ) 

χάλα^ος'  ηοτηριον,  ό  χαϊ  ^νχτήρ,  χαϊ  τά 
νηέρ  τό  ηρόαωηον  μέρη.  χαϊ  άγγεΐον^  ίν  φ 
χωνεύοναι  σίδηρον,  χαϊ  γνναιχεΐον  σχενος 
20        εΙς  ίρίων  άπό^εσιν 

Εάλαϊς'  τό  Ιστίον,  χαϊ  δνοβα  χύριον 

-^χάλαμα'  δγχος  (388.  638).  Ιχ&ΰς 

χαλαμαία•  είδος  άχρίδος^  ήν  χαΧ  μάντιν 
χαΧούσι  (βεΗοΙ.  ΤΙιβοοΓ.  Χ  18) 

χαλαματαΐ'  τρυγ^  τά  ανώτερα  μέρ^ι  τύν 
έλαιών  (οί.  Ρ6υΐ6Γ.  XXIV  22) 

χαλά  μ  τ;*  τό  τέλος  ή^φέρειν  τους  παροίχ^υς. 
δηλοΐ  δέ,  ώς  τίνες ,  χαΧ  αχαρηον  ι}λ4χ(αν 
({  214  Γ  222).  άλλοι  έηϊ  της  ευγενείας  τ^ΰ 
30  ύώματος*  άλλοι  τι  λεί^ανον,  Ιατι  γάρ  χα» 
λάμη  χυρίως  τό  ξυλώδες  τών  σταχυών^ 
•ή  τά  έχ  τών  άμητών  λείχρανα,  έ|  άν  «β- 
ρισσενμάτων  ^στι  γνώνα*.  ηόαος  Ί\ν  ό  χαρ^ 
ηός  (ν.  χαταμηγγές) 

χαλαμητρίδες*  αίτά δράγματα συλλέγονσοί 

χαλάμια'  τά  στελέχια 

χαλαμίνδαρ*  πλάτανος  ή^ήδονιεΐς 

χαλαμίν&η  (Αγ.  Εθ€ΐ.  648)*  ηόα,  δμοία 
ήδυόσμφ 
40  χαλαμίς'  χοαμάριόν  τι  ηερϊ  τους  ηλοχά- 
μους.  ένιοι  αύριγγα,  άλλοι  χρυσονν  ηερι•- 
τραχηλιον  χαϊ  γραφίων  9ηχη,,.  όέ  τ09 
του  γάλαχτος  ταρσόν,  χαϊ  ό  άλιευτιχός  χά- 
λαμος,  ΕερυνΖται  όέ  τους  μιχρούς  τ^ι^ό^ 
χαλαμίδας  χαλονσι 


€00.  χακορα|  (54  βεΐιοΐ.  Αββοΐι.  Α;.  201)  57οί.  χαννό^  64  οί.  χαΐ  των  (71  χαχο- 
ρεΐΐ)  ΊΖ  χα  χ  ου  ς  77  χαΐ  αυτό  —  ηαροξντόνως  79  χαλαβοϋτοι  —  αΐδόμεναι  (409)  80  μβ- 
σαντίαν  —  ^ίν9ω  82  οί.  χ<κλλαρο^  87  χαλά  δη ,  πατατεΐς  90  παροιμία  (^,  σχαλ — )  98  ιτα- 
ρά9•εσιν       (94  ;|ταλ^;  τό  Ιστίονί)      98  συγγενείας  —  άλιτών      403  χερυνηται  —  χαλαμίνδ€ίς 


799 


χαΐαμίνης  ηρ(ος  — >  ηάίλη 


800 


οίαλαμίτης  ηρως  (ΟβηοβΙΙι.  270,  10)*  τω 
Αηναίφ  ηΧηαίσν 

κάλαμο ς'  όροφος  (ς•ν.).  Εωοι.  χαΧ  το  ^λι- 
τΦέμενον  της  λύρας  ηχεΐον  (δορλ.  ίτ,  36). 
χαΐ  τον  σίτου  ό  χαυλός.   χαΐ  αυλός 

χαλαμοτύηορ'  Ιξίντής,  Αάχωνες 

χαλαμώμΒνον  (€Γ8(ίη.  ΐτ.  0Χ1Χ  ρ.  213)* 
χαλαμάσ^αι  λί}Όυσιν,  όταν  έχ  των  γε- 
τρνγημένων  άπολείμματά  τίνα  σννάγωσιν 
τ}  στάχνας  10 

χαλαμώταΐ'  είδος  έσχάρας 

χαλαοΐδια•  άγων  ίηιτελονμενος  Άρτέμώί 
παρά  Δάχωσιν  (379)  [410—12] 

χαλαρίνες'  όχετοΐ.  Δάχωνες 

χαλαρρυγαΐ'  τάφροι,  *ΑμερΙας 

χαλάαιρις  (Η6Γ0(Ι.  II  81)*  χνζών  ηλατύβη- 
μος^  ή  ήν^οχίχός  χαϊ  Ιηπιχός  χιτών.  Ινωι 
^  λίνοϋν  χαΧ  Λοδήρη  "^  χιτώνων  Ισχνόν, 
^Αριστοφάνης  θεσμοφοριαξονααις  (Γγ•  VI 
ρ.  1080)  20 

ή^  χαλασίριτα'  τά  λοχία^  ά  χαλοναιν  ϋίά 

"^χαλαυνεΐ*  τρυφ^.  ^μχϋίλαται 

ή^χαλαυρεΐ'  τρνφ^ 

%χαλαυρόφις*  βαχτηριοφόρος  [20] 

χαλανροκα  (7  845)*  ξύλον^  φ  τους  βόας 
βάλλουσιν 

χαλανροιρ'  ηοιμενιχη 

χάλαφος'  άσχάλαφος.  Μαγνήτες     [24— Μ] 

χαΛέονη  (ΟβΙΙίιη.  ?)*  χαλοΰντι 

Εαλεός*  όνομα,  χαϊ  μοιχός  [29.  30]    30 

χαλέσατο*  [βά  31]  άνέλαβεν  έχ  λειποιρν^ 
χίας 

χαλενειν  (Λβοΐββ)*  λι9οβολεΙν 

'^χαλέχες'  χατέχεισο,  Πάφιοι  [34] 

ή^χαλημνεΐ'  χαλεΖ  σαφώς  [36] 

χαλήτωρ  {Ο  577)•  'Ιδαΐος  χήρνξ 

χ  αλιά  ι  (Οβίΐ.  Βίβη.  96)*    νοσσιαϊ  έχ  ξύλων. 


χαϊ  ξύλινα  τίνα  κζριέχρντα  αγάλματα  εΙ- 

δΰίλων,    δήλοι  όέ  χαΧ  αχτη/ήν  (ή)  οΐχίαν 

[&ά<8]  [80] 
χαλίδ  ια•    Ιντερα,    Κύηριοι  (€ί.  γάλλια) 

[41—48] 
χαΧιην  (Ηβ•ίο<].  ορρ.  299.  372)*  τον  οίχον. 

τζνρίως  όέ  τόν  άηό  ξύλων  οίχον   χάλα 

γάρ  τά  ξύλα 
χάλι^ος'  οίνος,  ΆμερΙας 
ή^χάλιχον  βό&ρον 
χάλινα*  ξύλινα 
χαλινδεΐσΒαι*  τζνλίεσΒαι 
χάλινοΐ'  δοχίδες 
χαλιοΐ'  τά  ευτελή  οΐχήματα 
χάλίί^ν'  (ρλάριον,  βαχτηρίδιον 
χαλιά  ς  {ΟηΙΙη.  ρ.  63  Ειιροΐ.  ίτ,  V  ρ.  442)* 

τό  δεσμωτιίριον,  χαϊ  ξύλον^  φ  έδέοντο.  χαϊ 

οΐ  μιχροϊ  οίχοι  χαλιαϊ  ( — οι)  χαΧ  χαλί- 

δια 
χαλίς*  σχέηαρνον  (ρΓΟ  ϋχαλ(ς) 
χαλιστρεΐν  (€•1Ηιη•  Ο.  67  ΟβΓ.  98)*  χαλβΐν 

(490) 
χαλίομαι  (ΟοΓ.)*  χαλσΰμαι 
χαλιώσαι*  ή^χράξαι.  ηατάξαι 
χαλχαίνεταΐ'  φροντίζει,  ταράττεται  (ρΓο 

χαλχ— ) 
χαΧλά  (ιη•ΐ€)  τ}  χάννα'  χάλαμος 
{χαλλαβίς'  τό  ηερισηάν  τά  Ισχία  [εί.  378] 

ή  γένος  όρχήσεως  άσχημόνως  τών  Ισχίων 

χνρτοναένων  [471]) 
χάλλαια  (Λγ.  £<|<|.  497)*  οΐ  τών  άλεχτρυό- 

ψων  ηώγωνες 
-^ Καλλαίς'  γένος  Ιθαγενών 
χαλλαροί'  βάρβαροι  (ν.  χαλαβροί)         [63] 
χ  άλλε  ι  {σ  ί^)*  τφ  μύρφ  τφ  της  Αφροδί- 
της [65] 
χιίλΛι^*   άνθη.   Λορφνρά,    (χαϊ  ηάν  ηορφν- 


€00.    4  λη[νω       5  ήχίον       6  \τύηον       7  άχολημματα       15  -ήνοχιχόν  —  (χιτωνί- 


σχον) 
νμνεΐ  χ. 


τ 


21  χαλαύροΛον  22  χαλάβρωψ  23  μαγνή  33  εΓ.  λεύχεται  (35  χαλή• 
Αάχωνες  Μβίηβΐιβ,  χάλημί'  χαλώ  ΣϋΜφώΙ)  37  ήδέως  88  οίχείαν  45  Ι.  α. 
49  χαλινοί        51  χυνάριον        55  χαλίωμαΐ'   χολοΰμαι        59  χάλλαιοι  (ν.  424) 

65  χαϊ  —  ίρια]  ροβΙ  459    μορίου  —  χαλλαϊ  τά 


ΗΕ8.  410  χάλαον  χαλόν.  ύποπόδιον  (τ.  χάλλον)  411  χαλαός  (θ  195)*  τυφλός 
412  χάλοι  (α.  τΛ*  σχοΐνοι  20  χαλαύροηα  (ρβΓθρΗ.  7845)*  ηοιμεηχήν  ^άβδον,  χαϊ  βου- 
χολιχην  24  χαλεα'  τό  γένειον  τοΰ  άλέχτορος  (χάλλαια)  25  χαλεοίμην  (Α  293)*  χλη- 
Βείην        26   χάλεον  {Δ  477)*   Ιχάλονν        29  χαλεσαμένη  (Β  188)•  χαλέσασα 


801 


Μάϋιΐ  τ-  καΐηόζβ» 


802 


ροεώ^ς  χρώμα*  ίνιοι  όέ  τά  ηοιχίλα  (Αμ€1ι• 
Δ;.  932).  χαΐ  ηαρ*  -^  ^ιγυητιοίς  χρΛμα 
καΧαΙνόν.  τίθεται  όέ  καϊ  έΛΪ  μύρου,  χαΐ 
τά  βαπτά  Ιρια  Ευροΐ.  ίτ,  ΧίΥ  ρ.  668) 

χάλλι^*  Μος  άνθους  ηοών  ηρός  βαφήν 
άρμόζον  [βΤ] 

•^  χ  άλλη  ς*  χαρχίμου 

καλλίαρ'  ηΐ^χος.  χαρά  Αάχωοί  [90] 

χαλλίβάντες'  όμοια  σμιλίοις  χαϊ  ιραλίσίν^ 
^ν  αίς  τάς  όφρνς  χοσαονσιν  αί  γυναιχΒς    10 

[•4  η] 

Καλλιγένειαν    (ΑηβΙορΙι.)*    οΰ  τήρ  γί^ν^ 
άλλα  την  άήμητραν.  ουδείς  γάρ  οΰτφς  ίψη 
τήν  γην  χαλλίγένειαν.    οί  μίν  τροφών 
αΰτης'  οΐ  δέ  Ιέρειαν  οΐ  όέ  άχόλου&ον 
^χαλλιέκεια•  χαλλίλεξία 
•^χαλλιδόρα  (β•  439 ?)*  χαλλιονύμφη 
χαλλιερεΐν  ^ειν,   Ιερονργεΐν^  χαλώς  τά 
Ιερά  ηοιεΐν,  (χαλώς  τοΙς  ίεροΐς  χρτήσασθίη) 
€ί.  442  [76]    20 

χαλλίέρημα'  ^αία  ευκρόαδεχχος 
χαλλίχόμων  εύηρεπών 
•\χαλλίχρι,τα•  χελώνην,  οΐ  όέ  φώχην  [80] 
ΚαλλΙνιχος*  όνομα  χνριον,  χαϊ  είδος  όρ^ 
χηαεως  έηϊ  τρ  τον  Κέρβερου  αναγωγή  (Αγ. 
ΑοΙι.  1231).  η  νικητής  (οί.  ΚαΓ.  ΙΙβΑ.  766) 
ή^χαλλινοτάτη'  χρήνη  χαλώς  ρέουσα  [80] 
χαλλίηρωρον  (ΑββΰΙ).  δβρί.  633)*  €υπρό<Η 

ωηον 
χαλλίηνργον  (Αγ.  Νιι1>.  1024)*  χαλά  τείχη    30 

ίχονσαν 
καλλίηωλε'  ΐΛηότα 

Καλλιρόη'  χρήνη  (έν  τη  Άττιχη)         [88] 
Καλλίστη'  ή  Θήρα  τό  ηρότερον  (€•11ίη. 
£ρ.  ΧΧΥ1Ι  1).   χαϊ  ή  έν  τφ   Κεραμ(Β)ίχφ 
Ιδρυμένη  Έχάτη,  ή  ν  ένιοι  "Αρτεμιν  λίγον^ 
σιν  [90] 

Καλλιστώ  (Ειηρβάοοί.  13)*  γυναικεία  θεός 
ερωτική,  διά  τό  κάλλος  χληθεΐσα  ούτω 


χαλλίύφυρος  (ε  333)*  χαλή^  άΛΟ  μέρους. 

εύρυθμος 
χαλλιτόχου•  χαλώς  τεκούαης,  εύτόκου 
χαλλιφεγγεΐς'  λαμπροί 
χαλλιχέλανος  (Εαροΐ.  ίν,  IV  ρ.  482)*    6 

όβολός,  είχε  γάρ  τό  νόμιομα  χελώνην  έχι- 

χεχαραγμένην 
Καλλίχορον  Ιν  Ενωασφ  ή^τοΰ  Αδριανού 

τόκφ  [91] 

χαλλιώνυμος  (ΑΓίβΙ.  ΗΑ.  II 11,  7  ΥΙΙ1 16» 

1)  *  είδος  Ιχθύος,  μεταφέροντες  δέ  τίνες  την 

λέξιν  χαϊ  έηϊ  τοΰ  αΙδοίου  ίταααον  άνδρας 

τε  χαϊ  γυναικός 
χαλλόν  καλόν  φοτ.)  ύηοχόδιον  (Αοοί.)  €ί• 

410 
κάλλος'  τό  της  'Αφροδίτης  μύρον 

κάλλεϊ  μέν  οΐ ηρόαωηα  (α  191) 

καΧ  τό  σύνηθες 
χαλλύνεσ^αι•  χοσμεΐσθαι^  χαλλωΛίξεο^αι 

(<1.  Ύ.) 

χαλλυντήρια'  κοσμητήρια 

καλλυντής*  κορεύς 

κάλλυντρα'  σχόλοπες^  χάρακες,  κοσμητή* 

ρια 
καλλωκίξεο^αι  (Χβη.  ΚΠ  VII  4,  14)•  χο- 

ομεΐσθαι  (500) 
ή^χαλόΐς'  βασιλεύς  (βί.  χοαλδδεΐν)        [566] 
κάλοι*  τά  σχοινιά^  δι    ών  άναΟηαται  χαΐ 

κατάγεται  τό  χέρας,  χαϊ  τό  άρμενον 
καλοκαγαθία*  άγαθότης  [9] 

καλοκοΛήααι*  ξυλοκοπησαι.  ή  σχοινο(κο)' 

ηησαι  [II.  12] 

καλόνης•  είρων.  'Ρόδιοι 
κάλος  (εί.  ε  260)*    σχοινίον.    καϊ  χαλώ- 

διον  ....  (664)  [15] 

καλοτίθηνα'  χαλότροφα 
καλότριχον  (καλλί — )*  τό  άδίαντον 
καλοτύπος'  ό  δρυοκολάητης 
καλίίάζεΐ'  όξυπόδης  σαχχάζει  (άκρίξειΊ) 


ΟΟΌ.    66  καλλήϊδος,  ά.  μίον        71  σμηλίοις  —  όσφΰς        72  άήμητραν  γην  —  γερίαν 


86  εχου        86  καλλιπόρε'  Ιηηιχότα       94  \φεγγεις 
μοδύτης)        500  καλλίνεσθαι        1  καλλιντήρια 
ακαληάζειν  (όξυηοδεΐ  €γτ.) 


(98  οΓ.  άλοσούριος  όλοθούριον  ^αμ- 
2  \τις,  χου\        19  €ί.  σκαλα^ηάξει  βΙ 


ΗΕ8.     68  κάλλειπε  (Μ  92)*   κατέλλειχεν  65  κάλλείΛον  (Ι  364)*    κατέλευιον 

67  Εαλλιρόη-  κρήνη  70  Καλλίαρος  (Β  631)•  ηόλις  Αά  71  άνθη  (βά  χαλλτ;)  ή  γένος 
όρχήσεως  άβχημόνως  τών  Ιαχίατν  κρατουμένων  (Ι.  κυρτουμένων  ;  •ά  κσλλαβίδες)  76  Κ  αλλ  ι  ^ 
κολώνη  (V  63ν  χωρίον  ιεροπρεπές  80  κάλλιμος  (λ  639  Οτε^.  Νβζ.  Ο.  VI  19  ρ.  221)• 
κάλλιστος:  ή  λύρας  τό  ήχεϊον.  οΐ  όέ  κάλαμος  (ς.  τ.)  88  χαλλιπάρηος  (Ζ  298)*  χαλάς 
παρειάς  έχουσα,  ευπρεπής  88  καλλιρόοιο  (ε  441)*  καλώς  όέοντος  90  καλλιστρείν 
χαλείν  (466)  97  κάλλειιριν  (Ξ  89)*  κατάλεΐίΐίΐν  506  κα\λιτέαι  (κολοιτέα)-  φυτόν  τί 
θαμνώδες  9  κάλοι  όέ  όρόχθουν  (Ογο;.  Ν•ζ.  άο  τίΙ•  βπα  136)*  οχοινία  δέ  Μνασσορ 
11  καλονέοντες  (Β  ^\)'  διώκοντες,  9ορυβούντες  12  καλλονή*  ενκρέηεια  15  χαλ.•- 
πούς'  εύοφθάλμους  (642) 

51 


808 


καίτοι  —  Μαμανιιρόν 


804 


χάληη•  ϊηηος  βαδιστής.  χάί  είδος  δρόμου 

χάλπις*  νδρία,  στάμνας 

κάληος'  ίίοτηρίον  είδος 

χάλτοί  (χάληα  ΚΙιίηϋκο)*  ύηοδηματα  χοίλα^ 
Ιν  οίς  ϋΐΛεύονα 

χαλύβη  (ΗβΓοά.  V  16  Τ1ιυ€.  Ι  133)•  σχψτή. 
ηαατάς 

χαλνβίς'  ϋαατάς 

χόλνγες'  τά  έμβρυα  [27] 

ή^χαλνδίλα'  γέφυρα 

Εαλυδναίη*  ηαλαιά 

ΒαλυόναΙον  άρχαΖορ^  χαλαιόν 

ΕαΧυδναΐος'  Άίδωνεύς,  χαΧ ή^ ηρωϊρός,  χαΐ 
αρχαίος^  ηαΧοίός  [82] 

Καλυδώνιος  αΐξ  (ΟοιηΙο.)*  Καλυδώνιον 
Μοξον  ύν,  αίγα  δέ  διά  τό  όδωδέναι  φαϋ' 
λον^  δασυν  όντα 

χ^λυχα'  χάλυξιν 

χάλυχας  όρμους^  (Σ  401)  πίριτραχηλίους 
χόσμους  {περιδέραια,  πλόχια)  εΓ.  χάαυχα 

χαλύχειος  λΐ&ος'  ό  έν  ταΖς  αόληαις  γινό- 
μένος 

χάλυχες'  γυναιχεΖος  χάομος 

χαλυχίζειν'  άν^εΐν 

χαλύχιον  μιχρόν  ^δον 

χαλύχων  των  όμματοφύλλων 

χαλυχωχός'  εύόφ&αλμος  [43] 

χάλυξ•  τό  άνΒος  τοΰ  ^όδου^  τό  μι)  έχηετα- 
σ^Ιν  άν&ος,  ή  νύμφη,  χαϊ  τό  ίνώτιον,  χαϊ 
ή  χρυσή  σϋριγξ  ή  τους  πλοκάμους  περιέ- 
χουσα. Ινιοι  Ιμβρυα  (526)  άποδιδόασι  χά- 
λυχας, οΐ  όέ  βλαστήματα,  σημαίνει  όέ 
χαϊ  την  Θαλασσίαν  πορφύραν  (χάλχηΐ) 

χαλύξεις*  ^όδων  χαλύχια 

χάλυξις'  κόσμος  τις  έκ  ^όδων 

χαλύπτειν  σκεπάξειν,  χρύπτειν 

χαλύπτρα'  [3(1  48]  χεφαλής  χάλυμμά  τι 

χαλύφιον  ξυλΰφιον  [50] 

χαλχαίνει  (ΊτΛ%κί)•  ταράσσει,  πορφύρει, 
στένει,  φροντίζει,  άχ&εται,  ηυχςί.  ίχ  βυ^οΰ 
ταράσσε[τα]ι 


Κάλχας-  Στράττις  (Γγ.  IX  ρ.  790)  τόν  πο- 
ταμόν  φησι{ν)^  δς  έστι  της  Χαλκίδος 

πάλχη•  ή^άφ^έρα,  πορφύρα,  βοτάνιον  αν- 
Βοφόρον  (Αίειηβη.  Γγ.  30).  μέρος  χεφαλής 
χίονος  (€.  Ι.  1  ρ.  282  Α) 

ηαλώδια  (ΕαροΙ.  {γ.  ΧΥΙ11  ρ.  556)*  σχορία 
(δ14) 

πάλων  χάλον.  απ   ευθείας  της  χάλως  λάμ- 
βανε, χαϊ  τό  σύνη&ες 
10    χ  άμαχα  ς  (ΕαΓ.  ΕΙ.  852) «  χοντάρια  όρ&ά,  ή 
ηαλάμους  όξεΐς 

ή^ηαμάχασος•  ώσεί  τις  λέγοι  έν  τψ  β{αρ)ά- 
^ρφ^  ή  τφ  χρημνφ,  ή  δεσμωτηρίψ  (576) 

χάμαχες'  δοράτια  ίππιχά.  χαϊ  όρ^ά  ξύλα 
ύπό  ταΐς  άναδενδράσι 

χαμαχίς'  χοσμάριον,  δ  τους  πλοχάμους  πε- 
ριέχει, Ινιοι  σύριγγα  (▼.  χαλαμίς) 

παμάν  τόν  άγρόν,  Κρήτες 

ηάμαξ  (Αγ.  Γγ.  VII  ρ.  1119)•  δόρυ.  σχίζα  [&ά61] 
20    {χαμάξαι*  σεΐσαι)  [58] 

καμάρα*  χοιτών  χαμάρας  ίχων  (572)  {ή  άπό 
της  αμάξης  σκηνή  [ίίετοά,  IV  69])   €ί.  767 

παμάραι*  ζωναι  στρατιαηιχαί 

ηαμαρεύουσα'  φιλοπονοΰσα.  πορίζουσα 

ηαμαρεύω*  σωρεύω,  φιλοπονώ.  πορίζω. 
ηαηοπαΒώ,    συνάγω 

ή^ηαμάρης•  δέσμης 

ηαμαρία  (— άριον)•  χοιτών  χαμάρας  ίχων 

ή^ηαμαρινώς  λέγεί'    παροιμιαχώς^  λέγει 
30        άποτόμως,  ανδρείως 

χάμαροΐ'  στήλαι,  έν  αίς  άναγέγραπται  ό 
περιορισμός  "^τής  ^Ασίας 

^ηαμαρίς'  χοσμάριον  γυναιχεΐον  [73] 

χαμάσσειν  χραδαίνειν,  τινάσσειν,  σείειν 
-^τά  μέσω 

χαμασήνες  (Ειηρβάοοί.  214  Η81.)'  ίχ^^ς 

ή^χαμασός'  βάρα&ρον  (557) 

χαμάσσυταΐ'  πτερύσσεται 

χαμαστίς'  μέτρον  τι.   *Αμερίας  (599) 
40    κάματος*  νόσος,  κόπος,  μόχ&ος,  πόνος 

χαματηρόν  έπίπονον,  έπίλυπον 


€00.    20.  21  =  21.  20         20  χάλπις         21  κάλπη  (22  κάλπων  ΑΐΙι.  475  €) 

24  σκληρή  25  χάλυβος,  παατός  26  χαλυγέσ  29  καλύδραι.  ή  (31  Αόνιος^)  85  χά- 
λυ^>ιν  κάλυκα  αντιστρόφως  (ν.  προβελ^ών)  37  αλπαις  40  καλυκόν  42  καλύκοντος 
(ν.  καλοπούς)  ^  κάλυπτρα'  κ,  καλύμματα  49  καλύριον,  ξυλήφιον  51  οΓ.  καλκ — 
6(  καχλαίνει  (52  Κάλχις  τβΐ  Καλχηδών'^)  55  καλής  λαμβάνεις  τό  (57  καμασοΐ  ΜβίηβΙί.) 
58  [δράαεαι  60.  61  =  61.  60  62]  ροδΚ  73  καμάααι;  εΓ.  έκάμαξε,  διεκάμαξε;  635  64  κρι- 
τών (65  €οΐ368  δίΓβΙ).  γοΐ.  IV  ρ.  235  66.  67  οΓ.  ίκάματευαε  ε\  καμμορέων  72  οΓ.  κα- 
μακίς,  καλαμίς)        75  \  α  ίνες  οΓ.  κεμααΐνες        76  βάραΒρος        80  καματήριον 

ΗΚ8.  27  Καλύδαι  (Β  677)•  αί  νήσοι  πλησίον  Τόδου  32  Καλυδών  (Β  640)•  πό- 
λις  43  κάλυντρα'  κόσμητρα  ( — λλ— )  Αά  88  κόσμητρα  (καίλλυντρα)  50  κάλυτρα' 
σπάθαι  φοινίκων  (Ι.β?ί(.  ΧΧΐΙΙ  40).  σχόλοπες,  χάρακες,  σταυροί  (503)  Αά  61  καϊ  τά  ύπό 
ταΐς  άναδενδράσι  ξύλα  68  χάμα^ι  (2:563  Ηοβίοά.  8€ΐι1.29β)•  τοις  ύποβαστάζουοι  τάς  αμπέ- 
λους ζύλοις       73  χαμάρ'  χοιτών  χαμίραν  ίχων  (563) 


8Θ5 


xαμα%»^^όης  —  χανδ^χα 


866 


χαματώδης•  νοσω&ης 

ηαματών*  χοπίών  [88] 

%αμβατη&είς  (ΟβΙρΙιΟ*  ηαταηονη&Βΐς 

•\^χάμβ€ΐ'  ηανεταί  (601) 

ή^  %αμβολΙαΐ'  ηαηολογίαι^  λοιδορίαι  (χαρ- 

βολίαι^)  [87.  88] 

χαμεΖν  χοΛίάσαι.  "ή  άχνησαί,  νοσησαί•  άχο- 

ΒανεΙν.  έίίίμζλως  χατασηενάσαι 
χαμινοΐ'  %αμινε%)τρίςί,   τιν^ς  ιιεκμηχνίψ,  τάς 

Ινας^  άηογ€γηρα%νί^'  10 

γρηΐ  χαμινοΐ  {σ  27)  [91.  92] 

ϋάμινοΐ'  ενΛλενροι βόες^  Ισχρροϊ %αΙ ενίοχιοί 
χάμίνος'  μέρος  η  τ^;  ψεως  (κάμίλος^)  [95] 
χαμμάρ^αι  (ΑβοΙββ)*  χαταλαβέΐν 
χάμμαρ-φίς'  μέτρον  σιτιχόν,  τό  ήμιμέδί" 

μνον.  Αιολείς 
χαμμάρως  (Οογ.)*  τάς  ερυθράς  ηαρίδας 
χαμάστην  μέτρον  τι  (578) 
χάμματα  (ΜίοοεΙββ Ι«8€θ) *  τά  'φαιστά,  ομοίως 

χαΐ   αί  τιαμματίδες  φύλλα  δάφνης^  έν    20 

οίς  αχέηουαι  (τά  ^αιατά,  Αάηωνες) 
ή^ηάμμεΐ'  χαθέξεί  (585) 
χαμμένειν  χαταμένειν 
χάμμερος'  άχλύς  (κέμμερος) 
ηαμμονίην    {Χ  257)*    τήν  ίκ  ηαταμονης 

νίητιν 
ηάμμορε  (β  160)*  χακόμοιρε 
ή;^ΐίαμμορέων'  ηαχοπα&άν  (566) 
χάμνεί'  νοαεϊ,   εργάζεται,  χοΛί^   [βά  697] 

αποθνήσκει  30 

%άμορος•  ιχλήθρα  το  δένδρον 
τααμηαλέας*  %αμκύλας 
κάμπειος  δρόμος  (οΓ. £ατ. ΙΤ. 81)*    [αά  10] 
ηαμπεσίγοννος•    ή    Έρινύς,    άηό    το6 

ϋάμητειν  τά.  γόνατα  των  άμαρτανόντων 
χαμπεσίγυια  (ΟίφΗβαβ  Οίηη.  ΑΙ.  ρ.  16)* 

χάμητοντα  τά  μέλψ  γ  νια  γάρ  τά  μέλη  [18] 
χάμπη'  χήτος  ηαρά  *Εηιχάρμφ 
χάμηος*  ίπηοδρόμος,  Σιχελοί 


χαμηουλίρ*  έλαίας  είδος,  Αάχωρες 

χαμηνλόχοις  άρότροις' 

χάμητειν   (Αγ.  ΤΙιββιη.  58.  73)*   τδ  ίν  τζ 

φδτρ  χαμηάς  ποιεΐν 
χαμητόμενος*  Ιηιχλινόμενος 
χαμηύλα'  [βά  21]  ατρεβλά  [22] 

χαμιριχίξονσα•  βαρβαρίξονσα 
χαμιρόν  χαμΛυλον 
χάν  χαϊ  δή  &ν,  άλλα 
? χαμοί*  έργάσομαι  [27] 

χανά'  χανίαχια 
χ  αν  άβια*  χννηγετιχά,  ώς  γύργαθοι.  ή  ύϋο^ 

δήματα  χοιά  (ΡοΙΙ  VII  94) 
χανάβιος  χηρός'  φ  χρωνται  οΐ  άνδρίαν^ 

τοΛοιοΙ  ηρός  ηλάοιν 
χάναβοι  (Αη'βΙοΙ.  ΗΑ.  1115)*  τά  ξύλα,  ηερϊ 

ά  τδ  κρωτσν  οΐ  ηλάαται  τον  χηρόν  τΜα•^ 

σιν,  δθεν  χαϊ  οΐ  λεητοϊ  χαϊ  άααρχοι  κά- 

ναβοι  λέγονται 
χαναδόχα'    χείλη   (χηλή  οτβηαί)    όΐστον. 

Αάχωνες 
χάναδοι  (Μ8ΰ6<1.)*  σιαγόνες,  γνάθοι 
χάναχις'  ξίφος  (χινάχης) 
κανάξας  (*  έγχέας)  \&Α  85] 

χάναστρον  (ΝίΰορΙι.  εοιη.  ρ.  854)*  όστρα- 

χον,  τρνβλίον,  χάνουν 
χαναφόρος'  μεσόδμη 
χαναχή•  [&(1  88]  δγχος,  ήχος,  χρανγή 
χαναχηδά  (Ηββίοά.  ΤΙι.  367  0&11.  ΌϋΙ  45)* 

ήχητιχώς 
χαναχίξει*  οΐμώζει 
χανάχιζεν  (ηοη  1Γ39)*    έιρόφει,  έφόνβι, 

έχραύγαξεν  [42] 

χάνδαλοι•  χοιλωματα,  βάθρα,  χωλοβά^ραι 
χάνδαρος•  άνθραξ 
Κανδαύλας  (Ηίρροηβεϊ.  ίΓ.  1)*  *Ερμης.  ή 

Ήραχλής 
χανδοφόρους*  μελανειμονονντας 
χανδόχα'  χήλη.  Αάχωνες  (632) 


€0Ό,  90  χά  μ  IV  οι  γ  χαμινεύτριαι  —  χεχμηχνιαι  —  Ινας  άποβεβρηχυΐαι  γρηχάμινοι 
(98  εΓ.  λαρινοϊ)  96.  97  χαμα\  98  χαμάρονς  —  χανίδας  600  ιρεστά  —  χαμματίδαι, 
ν€Γΐ>8  φύλλα  —  σχέπονσι  ΐ€^6ΐ)8ηΙυΓ  ροβΐ  χάμματα;  Αάχωνες  ροβΐ  602  1  χαμνίεΐ'  χατε- 
αθίειί  4  χαταμόνας  10  χαοπείς  11  χαμη"  12  χαμηεσόγνα  14  χαμΛίχητος 
16  χαμηούληρ  17  χαμηελοχοις,  άρότοις  81  ζ(,  βχοιηος  (32  χανδόχα)  88  χα- 
νάδοιαι,  άγονες      38  εΓ.  χάλαμα        39  χαναχίδα,  ήχητιχήν       48  χωλόβαθρα;  €(»  χάδαλοι 


δον         Αά  607  οργίζεται         λά  10   δρόμοι  τιν^ς  ηααν  χάμηειοι  ούχ  ευθείς  χαϊ  άηλοί,   άλλα 
καμπάς  Ιχοντες  (α  2279.  Ζβηοΐ).  IV  47)        18  χαμπισέγυα'  ομοίως        λά  21  έηιχαμπη  (Ε  97) 

22  χάμ'ψα'  θήχη,  γλωσσοχομεΐον        27  χαμψίον   Αά  85  ταράξας  (βά  χαμάξας; 

δ 
€Γ.  562)        Αά  38  ^ρόφος  (Τ  365)       42  χανόι;,  γυνή  ή  χαν  (650) 

51  ♦ 


807 


Μαρδυλος  — >  Λαηάνη 


808 


ϋάνΙίυΧος  (ΑηβΙορΙι. Γγ. €Ι.ΧΧΧΙΙΙ) *  ^ιάΧα- 
γφων  χαΐ  γάλακτος  χάί  τνρον  χαϊ  μέλιτος 
ηέμμα  έδωδιμον 

{χάνδνν  ηεριβόλαίον  βαρβαριχάν)  €ί.  441 

χάνδνς  (Χ 6η.  ΚΠ.)'  χιτών  Περοιχός^  δν 
έμηορηοϋνται  οί  στρατιώται 

χανδυτάναί  ή  χανδνλαι  (ΒίρΙιϋ•  ρ.  393 
Μβηβηά.  ρ.  92)*  Ιματιο^χαΐι  δηου  τϋ  ιτα- 
λυτ^λή  ιμάτια  ίβαλ(λ)ον 

Εάνδωλος  (Αοβοΐιηο)*  χαχονργος^  λχ^τής      10 

χαν^ΐν  χτβνείν,  άνέλιιν,  όθεν  τδ  χάνουν^ 
άχδ  των  χαινομένων  1$ρύων  (βοΐιοΐ.  Νίο. 
Τΐι.  560)  [Μ.  Μ] 

{χάνητας'  χαλαρούς)  €ί.  672 

χάνιτρον  (Ι.  χανητιον)*  χανίσχιον 

χανηφόροι  (Ηβηηιρρ.  ίΓ.ΙΙ  ρ.  389)*  έν  ταΖς 
πομηαις  αΐ  έν  άξιώματι  καρκίνοι  έχανη- 
φόρονν^  ωοΛΒρ  χαϊ  ίν  τοις  ΠαναΒτιναίοις. 
ου  χάσαις  όέ  Ιφ€Ϊτο  χαρψρορέΐν 

χ  ανήφορος*    άναφορεΰς,    των  νυμφών  ή    20 
τδ  χάνουν  φέρουσα 

χαν^άρεως  (ΤΙίθορΙΐΓ.  €Ρ1.  11  20)*  άμηέλου 
είδος 

χαν^αρίς*  χρυσοειδής  Ιχ^ς  (Νιιιη•ηίιιβ). 
ι}  ξωύφιον  λυμαντιχόν  [ή]  σίτου  χαϊ  αμ- 
πέλου χαϊ  χήπων  (ΤΙίθορΙΐΓ.  ΗΡ.  ΥΙΙ1 10, 1) 

χάν&αροι  ΑΙτναΙοι  (Αγ.  Ρ•ο.  72)*  μεγά- 
λοι^  άηδ  της  ΑΙτνης 

χάν^αρος'  κοτηρίου  είδος ^  άηδ  του  χατα- 
σχευάσαντος  (Οοιηίεί).     χαϊ    ηοιδς    Ιχ^ς    30 
(ΑΗ8Κ.  ΗΑ.   VIII   13).     χαϊ   ηλοΐου    είδος 
(Μβη&ηά.  ρ.  174).  ^  ό  δαχτύλιος  των  Ιερων 

χαν&άρου  σχιά'  παροιμία  Ιπϊ  των  φο- 
βούμενων τά  μή  άξια  φόβου 

Εαν^άρου  λιμήν  (Αγ.  Ρβο.  145)*  οΰτω 
χαλείται  έν  Πειραιεΐ 

χαν^ήλιος  (ί^βίρρ.  εοαι.  ρ.  746)*  ωμός. 
μωρός.  Ονος 

ΕανΟ"ήλια'  τά  Ιν  τζ  πρΰμνχι  της  νεώς  έπι- 
χαμπή  ξύλα,   τιθέμενα  ηρδς  σχηνοπηγια.    40 
χαϊ  τά  αάγματα  των  όνων  (Αγ.  ΥβΒρ.  170), 
χαϊ  τά  τούτοις    επιτιθέμενα    λύγινα   πλέ- 
γματα.   χαϊ  της  Βιθυνίας  όρη 


χανθ-^ύλας*  τάς  άνοιδήσεις,  ΑΙσχύλος  Σα- 

λαμινίαις  (Γγ.  216) 
χανθίαΐ'  σπυρίδες  ( — ίδες'  σπυράδες^) 
χανθίς'  όνίς.  χαϊ  όνο.,  (δνθος^) 
χ^νθός'  ό  του  οφθαλμού  χνχλο;  (ΜοβΰΙιίοιι. 
ίΓ.  10,  3).     χαϊ  ή  αναπνοή  του  χαπνον  Ιν 
τοις  Ιπνοΐς.  τινίς  δί  χαπνοδόχην.   χαϊ  μή- 
ηοτε  οΐ  χυτρόποδ^ς,  Σιχελοί.  χαϊ  εΙς  δ  τάς 
χάχρυς  φρύγουσιν 
χάνθωνι  (εΓ.  Αγ.  Ρβο.  82)*  χανθάρψ 
κάν  Ισαι  (Αγ.  Ηβη.  685)*  παροιμία  [^ά  71] 

χάνχανον  υ  λ  αν  (ΤΑΓβηΙίηΙ)  *  ξηράν  ΰλην 

χάνναβις'  Σχυ&ιχόν  Θυμίαμα,  δ  τοιαύτην 
ίχει  δύναμιν,  ώστε  Ιξιχμάζ€ΐ{ν)  πάντα  τδν 
ηαρεστωτα,  εστί  όέ  φυτόν  τι  λίνφ  δμοιον, 
Ιξ  ού  αί  Θρρίσσαι  Ιμάτια  ποιουσιν.  Ηρό- 
δοτος (IV  74).  τούτου  τό  σπέρμα  θυμιώσιν 

χανναβισθήναΐ'  πρδς  τήν  χάνναβιν  έξι- 
δρωσαι  χαϊ  πυριασθήναι 

χάνναθρα'  άστράβη  ή  άμαξα,  πλέγματα 
Εχουσα,  ύφ'  ων  πομπεύουσιν  αΐ  παρθένοι, 
όταν  εΙς  τδ  της  Ελένης  άπίωσιν.  Ινιοι  δε 
Ιχειν  είδωλα  ίλάφων  ή  γυπών 

χάνναι'  %ρίαθοι,  χαϊ  τά  ΑΙγύπτια  πλέγματα, 
άφ'  ύν  χαϊ  τά  χάνναθρα 

χάννηχες'  πλέγματα  ταρσών:  χαϊ  είδος  γης 
χρυσολίθου  (εά  βάλληχες,  ς.  τ.) 

Εαννώνου  πανδόχιον 

Εαννώνου  'φήφισμα  (Αγ.  ΕεοΙ.  1090)- 
είσηνεγχε  γαρ  ούτος  ψήφισμα,  ώστε  ήι-διει- 
λημμένους  τους  χρινομίνους  ίχατέρωθεν 
άπολογεϊσθαι  [81] 

χάντορες'  οΐ  χρατονντες  (χράντορεςί) 

χ  αν  ων  χτείνας  (ΕυΓ.  Η6Γ€.  ί.  865).  ι^  το 
ξύλον,  περϊ  δ  ό  μίτος  (Ψ  761).  χαϊ  αΐ  της 
άσπίδος  ράβδοι  (θ  193),  αφ*  ων  ό  τελαμών 
έξηπτο  (χανόνες  έχαλοϋντο) 

χαπαλαΖ  (Ρογ.)*  χάπηλοι 

χαπαλευτάς*  όνηλάτας 

χαπαλίξεί'  ζευγηλατεί 

{χαπάναι)'  φάτναί 

χαπάνη*  τριχίνη  -^χυνή 


€0Β.  48  διαλαγαων  (Μ  χανδύτανες,  χανδύταλις  ΡοΙΙ.)  52  χτείνειν  57  άμφορεύς 
— -  1^  58  κανθάριος  60  αίτναι  63  χανθάρων  64  χανθήλως  —  δνοαα  65  προ- 
σχηνοπήλια  66  εΓ.  χονθηλαί  εί  χονθυλούμεναι  69  πώποτε  ώς  10  χανθωνη,  χαθαρω 
(Αη  χανθων  ήλασ  άωρον  Οβίΐίιη.  Γγ.  0Ι«  ?)  71  χ  αν  ί  σαι  (€Ϊ.  ϊσαι  ιρήφοι)  ΊΖ  ύλην  74  χα- 
ναμϊς  —  Φράσαι  76  χάνα\  79  χαννόνου  (— χεΐονί)  80  χαννόνου  88  έξήπτεν 
83]  χάλος  έχαλοϋντο  ροβΙ  85        84  χα ^α Α α^*  χ.  φάτναι  ροβΐ  86  (χαπηλάς  =  χάπηλος) 

ΗΕ8.  58  χανέοισι  (α  147)*  χανοΐς,  μαγίσι,  χανισχίοις  54  χανεΐν  (θ  69)*  χά- 
νουν Αά  71  μετενηνεγμένη  άπδ  των  έν  τοις  διχαστηρίοις  φερομένων  'ψήφων  Ισων.  απολύον- 
ται γάρ  του  έγχλήματος,  οπόταν  Ισαι  έξενεχθωσιν  αΐ  ψήφοι  72  χ  ανίας*  χάλαθος  (654  χάνη- 
τας)       81  χάννου  ν  χανίσχιον.  δισχάριον  (Ιβζ.  0€(λΚ.) 


809 


Μαβάνία  —  χβητνκνιί 


810 


χαπανίχώτερα    (Αη'βίορίι.  ρ.  1150)*    άπό 

της  φάτνης,  χορταατιχώτερα,  τίν^ς  6ί  άντϊ 

τον  μείζονα,    χακάνας  γάρ  ώτήνας  λέ' 

γοναι,ν 
χακαρδενσαι  (ΗίρροηβοΙ.  ίΓ.  1)*   μανηι^- 

σασ&αι 
χάη  α  ς*  ή^  μεμβρίς'  ή  φάτνας 
χάκατά'  χαταχόιρεις,  Πάφωί 
χαηατάς'  χα^ορών,  ηαρά  Εϋχλω  [95]    10 

χάηεμβαφίξων  6  επεμβάπτων  [97] 

{χαηέτ'ο  [Όοτ.]'  χαταίΐέσΐί)  οΓ.  748 
χαΛέτις-  χοΖνιξ  (ΡοΙ^&βη.  IV  3,  32)       [99] 
χάη  έτος*  τάφος,  σορός,  όρυγμα,  βόθρος•  οί 

όέ  σχαηετόν  {Σ  567   Ο  797) 
Καηετώλιον  (δίπι^Ιυβ)*  όρος 
(Εαηετώλιος)*  ό  Ζευς 
χάηη'  φάτνη  Ρ^] 

χάηηλα'  ή  χρεώηωλι,ς  αγορά  ηαρά  Ταραν^ 

τίνοίς  20 

χαηηλεύει•  μεταηωλεΖ,  οίνοηωλεΐ.  χαί  τά 

ηρός  τάς  τροφάς  χαϊ  ηόσεις 
χαηηλεύοντες'  ηραγματευόμενοι 
χάηηλος'  μεταηράτης,  6  τά  ηρός  την  χάπην 

ηιηράαχων  χάηη  όέ  ή  τροφή 
χάη'ήνει  (οΓ.  Επγ.  €γο\,  418)*  έηηνει 
Ιχαηηλοδντης•   ό  έν  τφ  χαηηλεΐφ  ίξό- 

μένος 
χαηήλη  ( — νη)•  δηου  ό  χνβερνητης  χά^- 

ταί,  ηάσσαλος,  ηερϊ  δν  χατείληται  τά  οχοί"    20 

νια.   χαϊ  τό  έν  τ^  ηρύμνη  χοίλωμα,  έν^ 

οί  νανται  ηάντα  άηοτί&ενται  [11] 

χάηηξ'  ξνλον  τι  έν  τ'^  ηρύμνρ  της  νίώς 

ύηερέχον  [18] 

χάηια'  τά  σχόροδα.  Εερννϊταί 
χαηί^η'  άγγείον,  χωρονν  Άττνχάς  χοτύλας 

δυο 
Κα  η  Ιων  Χί&αρφδιχον  νόμου  δνομα       [17] 


Καηνίας  (Αη  Υββρ.  151)*  ΈχφαντΙδης  ο 
της  χωμφδίας  ηοιητής  Καηνίας  ίηεχα- 
λεΐτο  δίΛ  τό  μηδ^  λαμηρόν  γράφειν.  χαϊ 
οίνος  δέ  χ  α  ην  Ια  ς  λέγεται  ό  κεχοηνίαομέ- 
νος.  χαϊχάηνεως  άμπελος  ι)  μέλαινα  [17] 
χαηνίόαντες'  χαηνόν  ηοιήύαντες 
ή^χαηνοχορτυάζεταΐ'  σχιρτ^  ηαρά  Έιτι- 
χάρμφ 

χαηνή^ωμένας'  χαηνιζομένας  [28] 

χάηοις  (δορΗ.  Γγ.)•  χηηοις 
ή^χαηυχτά*  ηνέοντα 
χάη  ο  ς-  'ψυχη,  ηνευμα  (άηος).  χαϊ  ό  τοΰ 

φοίνιχος  φλοιός,  Ιν  φ  χέχρνηται  ό  χαρηός. 

χαϊ  ή  ηρώτη  Ικφυσις.   (τινές  όέ  τό  έλιέχι- 

ατον.  ούχ^εϋ) 

ος 
ή^χάηουηλ•  4^ρυγξ  [28] 

χάηηα'    χαϊ   ηαρά   Καλλίμάχφ   γράφεται 

χόηηα,  τό  άνεϋτραμμένον  Ρ  χαϊ  Ο  χα» 

ραχτηριαμός 

χάηηαστον  ηοιχίλον  (χατάη — ) 

χαηηάτια'  γυναικεία  Ιμάτια  (711)  [82—85] 

ή^Καηήτιοΐ'  οΐ  ηριεινεΐς  της  χρήνης 

χαηηετων  (Βογ.)'  χαταηεαων.  χείμενος 

χάηρα•  αΐξ.  Τνρ(ρ)ηνοί 

χάηραινα  (Ηβπηίρρ.  ρ.  384   ΡΙΐΓ^τηΙφΙι.  ρ. 

593)*  ή  χαταφερ(•ή)ς,  άηό  των  χ ά ηρών 

•[χάη  ρ  ας*  ακολασίας  [41} 

χαηρίσκος   {ΟτοϊίγΙ.  Γγ.  II  ρ.  567)*    Ιχ^ΰς 

[48] 

ή^Κάηρονταΐ'  έχαλοΰντο  οΰτως  οί  Θράκες 

χάηρος'  συαγρος,  ύς  άγριος,  "ή  τον  φάγρον 

Ιχ^νν  (ΑγιβΙοΙ.  ΗΑ.  IV  9,  3).    χαϊ  νόσημα 

τι  γενόμενον  ταις  μελίσοαις  [46) 

χαηροφάγος*  ^Αρτεμις  ίν  Σάμφ 

χάητεΐ'  [αά  48} 

χάητοντες*  άηοδεχόμενοι.  έα^Ιοντες 

(καηυχτά'  ηνέοντα  €ί.  725) 


€0ϋ.  89  καηάοια  90  μείζονος  92  φάτρας  (98  καηατάές*  κατακύίρειςΐ  χα- 
ηάτα'  κάτοχρις^)  94  κάηατας  —  ενηλών  702  τό  σκάητειν  άφ'  αυτών  9  \δίτης  — 
ερχόμενος  12  νεός  14  \νήται  18  καπνός  άμπελος  ^  20  χαηνή\  (22  (κε)καπνωμένας 
γβΐ  καπνονμένας)  (25  χαποκτά  Ο^τρΓϋΙ)  26  τινές  ...  ευ]  ροβΐ  κάηηα;  οί.  Ιγκαφος  29  γάρ 
[Ιι.  6.  γράφεται]  %αϊ  ηαρά  —  κόμπα  —  ρώς  όμυκτηρισμός  (86  Οί.  Εάδμιοι)  87  καηητός, 
καταηεαιονημένος        (44  Καηρώντες  —  σκν^ρακεςΐ)  οί.  χατράγοντες 

ΗΕδ.  95  κάπειτα*  κτηνών  τοοφή  (εαρΗα  Αιηιηίβιι.  ΜβΓΟ. }[ΧΙΙ4;  οί.  κ(^τόν)  97  χα- 
πέσε  {Δ  523)*  κατέπεσεν  (734)  99  καηέτοιο  (Ο  356)*  της  τάφρου,  ηαρά  τό  ΙσκάφΟ'αι. 
708  κάπηιαι  (Θ  434)*  φάτναις.  άηό  τοΰ  χάητειν  άπ  αυτών  11  καπήλτια*  γυναιχεϊα 
ίμάτια  (καηπάτια)  18  καπητόν  ηαράβλημα  αλόγων  (695)  17  χαπίστοιον  (^τλοοοΙλΛ.)* 
φοοβε(ι)ά  δνου  19  καπνήσαν  (6  399)•  πυρ  άνηιραν  28  χαηνοόν,  τά  (καηύοντα) 
πνέοντα  28  κάπουτις*  κεφαλή.  *Ρωμαΐοι  82  κάηηεί'  κατηλ^εν  (κατήεί)  33  χαη~ 
πεδίον  (Ζ  201)*  κατά  τό  πεδίον  84  ηάηηεσε  (ϋί  523)•  κατέπεσεν  (697)  85  καηητήρια* 
χαταβατήρια  (κατιτήρια)  41  καηρία'  είδος  όρχήαεως  ένοπλου  (καρηέα)  ^  43  ΚαηεΟ" 
ν  αού  μ*  χωρίον  ηαρο^ήσεως  46  καηροσύρη*  ηεριχά&αρύΐς  (οί,  χοηροσύρα)  Λ^  48 
καταπέσχι  (30  καπέττ^ι) 


811 


χαπν¥§ο§  —  ΜαρόοκΜϊον 


8» 


χακύνίοΐ'  άχόλου^οι  (=1αίνηλαι) 

(χαϋύοντα'  ηνέοντα  εί•  723) 

ίίάκνς'  ηνενμα  (υ.  ίκάκυαν)  [μΙ  &1] 

χακνρός' 

ΐΛαπύοαων  ίχπνέ<ον 
χάκφαγβ'  χατάφαγΒ 
Κάρ'  ένατος,  φ&είρ.  κρόβατον.  γένος  Εα^ 

ρυιόν 
ηάρα'  χεφαλή.  τοντο  Άττιχοϊ  ($ορΙι.  ΔηΙ.  1) 

δίά  του  ά  λέγοναιν^  Όμηρος  (Β  269)  δ^ 

*Ιαχώς  χάρη 
χάρα'  αΐξ  ήμερος  Πολνρρηνίοι.  υπό  Γορτν- 

9(ων  Ί*  άλλοι  όέ  ή  σνχή,  ^Ιωνες  τά  ηρόβατα, 

χαΧ  τήν  χεφαλήν 
ηαραβαΐα*  δίχρουν  ξνλον 
χαραβίδες*  γραες,  [Με&νμραΙοι 
ηάραβος*  ίδεσμα,  ως  φασιν^  είχτημέρον  έ^ 

άνΦράχων,  ύχό  όέ  Μαηεδόνων  ή  πύλη.  *αϊ 

τά  εν  τοϊς  (ηροΖς  ξύλοις  σχωλήχια  (Ατί•Ιο(. 

ΗΑ.  IV  7,  5).  χαϊ  τό  ^αλάττιον  ζωορ  (ΑτΙ- 

λΜ.  η.  Α.  ι  3,  3) 
ή^χάραγος•  ό  τραχύς  ιρόφος^  οίορ  κρώνων 
χαραδάλη*  άρμενο^χη 
χαραδοίίεΐ  (^.  ΕαΓ.  Τγο.  93)*  ηροαδοχςί^ 

ίχδέχετίΐι.    ή  έκιτηρεϊ  τό   χεφάλοίΟΡ  του 

πράγματος 
χ  άρα  ι  (Οοτ%γΏ\\)'  συχαΐ 
Εαραιός  {Οτβϊ'ϊώ.  Γγ.  Χ  ρ.  85)*  Ζευς  καρά 

Βοιωτοϊς    οΰτω    ηροσαγορεύεται'   ώς   μέν 

τινές  φααι  διά  τό  υψηλός  είναι,  άηδ  τοΰ 

χάρα  [66.67] 

χαράμβας'  ^άβδον  ηοιμενιχήν,  ι/ ν  Μυσοϊ 

συχαλόβον 
χάραννος'  χεχρύφαλος,  χρήδεμνον:  ή  έρι* 

φος:  ή  ζημία 
χαρανονσϋ'ω'  τελεωνσ9ω 
χαρανώ'  τήν  αίγα,  Ερήτες  (βεΐιοΐ.  Οίβηι.  ΑΙ. 

IV  ρ.  96  ΚΙ.) 
χαρανώσει'  χορυφωοει 
χάραξι  αταυρώοω  (Μ•€βά.)  [74] 

χαραρύες'  οΐ  ΣχυϋΊΧΟΪ  οίχοι.  Ινιοι  όέ  τάς 

-^χατηρεις  άμαξας 
"^χαράς'  ό  άηοαηερματιαμός 


χαραταί'  χεφαλαί  (χάρα  τβΙ)  [78.  19] 

ΧΛρατομήσαΐ'  άηοχεφαλίααι 
χαρβφζοντες'  βαρβαρίζοντες 
χαρβαίξεί'  Εαριχως  λαλεί  χαϊ  βαρβάρως 
χαρβανίξεί'  βαρβαρίξπ  (ν.  έχαρβ—) 
χάρβανοΐ'  τά  των  βφενδονών  ή^χαφία^  ως 

Σίλβυχος 
χάρβανοι  χαϊ  πισσάται  (ΟΙββίιβ),  οί  ι£λ- 

φόν  ή  λέηραν  Ιχοντες.    "Ελληνες  6έ  τους 
10        βαρβάρους,  οΐ  όέ  τους  Εάρας 
ή^ηαρβάρεοι*  χάραβοι 
χαρβατίνη  (Χβιι.  Αη.  IV  5,  14)*  μονόηελ" 

μαν,  χαϊ  εύτελΛς  ύκόδημα  άγροιχιχόν 
χάρβις*  μαστροπός  (€αΗ»εα'  Ιβιιβ) 
"^χαρβίναι*  βαρβαρικοί  (χαρίναι) 
χάρδαχες  (ΤΗβοροηρ.) •   οΐ  στρατευαάμενοι 

βάρβαροι  υηό  Περσών,  χαϊ  έν  ΆσΙ^  ουτεΛ 

ηαλούσι  τους  στρατιωτας,  ούχ  άηό  Ιϋνους 

4  τόπου,  {άλλ'  ότι  πάντα  τόν  άνδρεΐον  χαϊ 
20        χλώπα  λέγουσι  χάρδαχα) 

χάρδαμα  βλέπειν  (Αγ.  ν68ρ.  453)* 

χαρδαμάλη  (Α11ΐ€ΐιί€ΐΐ8β8) *  μάζα 
χαρδαμίνη*  τδ  ^εΐον  (οισύμβριον),  δ  έστιν 

ίμφερίς  χαρδάμφ '  γίνεται  όέ  ίν  ΰδασι  [94] 
χαρδάμυσσε  (Ηίρρο€Γ.?)*  χατάπιε  (^μυε) 
ΕαρδιανοΙ*    οΐ  "Ελληνες   παρά   Σχύ^αις• 

διά  τδ  πόλιν  -(-αυτοί);  Ελληνίδα  Εαρδίαν 

διαρπάσαι  [07] 

χαρδιαλγίαι  (Ηίρροα*.)*  λϋπαι  χαρδίας 
30    χαρδίη'  χαϊ  ό  λογισμός,  χαϊ  τδ  σύνηϋ^ες 
χαρδιοβολεΐσ^αΐ'  λυπεΐσ&αι 
χαρδιοϋσ&αΐ'    χαρδωυργεϊν ,   έπϊ  των  ίε- 

ρείων 
χαρδιώττειν   τήν   χαρδίαν  άλγεΐν   (ΗΙρ- 

ρθ€Γ.  II  ρ.  618  Κ),  τινίς  όέ  δάχνεσ^αι  στο- 

μαχον  ύπό  λψοϋ  (δίοαίί).  τί&εται  όέ  χαϊ 

έπϊ  τοϋ  ναυτιάν 
χαρδιουλχίαι•  πύλαι  χαρδίας.  τάς  Χ€ίρδίας 

είλχον  των  ϋνμάτων 
40    χαρδοπεΐον    (Οοιηία)*    της   καρδόηου   τό 

πώμα.    Εάρδοπος  όέ  ή  μάχτρα,  ήγουν  ή 

χάμπτρα  (€γτ,  Βγ.),  όπου  τά  άλευρα  μάσ- 

σουσιν  (873).  ήτοι  άβάχην 


€00.  54  φ^εΐρον;  οί.  κάρνος,  χαρφ^είρ,  νίρνος  57  πολλυρί  οί.  χαραχθώ  59  μη^- 
μναΐοι  (οί.  κανρίδες  κωρίδες  σχωρίδες  σμαρώες  χηραφίς)  61  ^ρασυς  —  πρίων  69.  70  = 
70.  69  69  [φαλλός  (οί.  757.  771—841,  έκατονχάρανοι,  αύτόχαρνος)  78  στρώσω^  77  οί. 
809  80  άποκεφαλήσαι  85  περγαΐοι  87  μόνη  πέλλον  90  εΙς  άσίας  —  ονκ  άπό  — 
τόπφ  91  χαρδαμΤ.  96  Εαρδίαι,  οΐ  "Ε\  οί.  έχ  όέ  καρδίας  804  χαρδόπιον  —  πόμα 
—  μαλάσσουσιν 


ί 


ΗΕδ.  Αά  51  κήπος  (»ά  κάπος)  66  καράμα  πεί^ω  (ΖβηοΙ).  III  65)  67  καράμα- 
ΙλΙ  τής  αμάξης  σκηνή  (καμάρ^)  74  χαράρα'  κεφαλή  78  χάρη'  ή  κεφαλή  79  χαρή• 
ορα,  έξ  ού  χαΐ  άχαριαΐον        94  Εαρδαμύνη  (ΐ  150)*  πόλις       91. χαρδίας  θάλασσα 


(Ι(ΜΙΑ6  II  4)*  τοΰ  βυ»οϋ 


818 


Μαρδόηψ  —  ΜαροΰίΡ^α§ 


814 


χαρδόηφ  (ΡΙβΙ.  ΡίΜβά.  ρ.  99  Β)*  μώηρψ 
χαταχ{ν)αίει  [80β] 

χαρέντα•  χαταβρωΟίντα 

χάρη•  χάρα^  χ^φαΧή 

χαρήατα•  ΧΒψαΧαί  (911)  [μΙ  9] 

χαρηβαρίΐ'  βαρύνεται  χεφαλήν.  έ^  •ΐΜυ 
με»ύεί.  χάρη  ν  (ςί.  ΟβΙΙ.  ίτ.  ΟΧΧΥ  1)  όέ 
χεφαλτ^  [11] 

χάρηνα'  άχρα  (Β  736).  Χ€φαλα/  (^  168). 
χορυφαΐ,  τείχη  £9 

χαρι}να»ν  {Α  44)*  χορίπρών.  αχρων       [14] 

χαρ&μοί'  Χίνησεις  [16] 

Καριαται•  ΐΛκεΙς  ηειραταί,  Κ&ρες 

Εαριχά  μέλη  (ΡΙβΙο  οοαι.  ίη  Ι  12  ρ.  638); 
έλέγετό  τις  Εαριχός  ^υ^μός  ίχ  τροχαίου 
χαϊ  ιάμβου  συγχείμενος 

-^χαρίχη*  ασύνετος^  χαϊ  άμπελος 

Καρίχόν  ευτελές^  μιχρόν.  δηλοΖ  όέ  χαϊ 
άφροδίύίον  όχημα  αίσχρόν 

^  χαριχάζειν  βαρβαρίζειν  20 

Καριχοϊ  τράγοι*  ώς  ευτελών  δντω».  Σο- 
φοκλής ΣαλμωνεΙ  (ίτ,  496)  *  εΐ  μή  άρα  είπε 
αυγχέων  τους  Κιλιχίους 

Καρι,χφ  ηλοΐφ' 

Καριχφ  αχήματι  (ΜμΙιο)*  λέγεται  δ^  έηϊ 
των  ακολάστων  σχήμα  Καριχόν 

χαριμοίρους'  τους  έν  μηδεμιψ,  μοίρ^,  ή 
μισθοφόρους,  δίά  τδ  τους  Κάρας  πρώτους 
μισθοφόρους  γενέσθαι 

Εαρΐναΐ'  θρηνφδοϊ  μουσιχαΐ,  αί  τους  νε-    30 
χρούς  τφ  θρηνφ  ηαραηέμκουσαι  ηρδς  τάς 
ταφάς  χαϊ  τά  χήδη.  ηαρελαμβάνοντο  δ^  αΐ 
άηδ  Καριάς  γυναίκες 

χαριώσαι*  άποκτεΐναι  (ν.  έχαρ — ) 

χάρχαιρε  (Υ  157)*  Ιδίωμα  ήχου 

χαρκαίρει•  ίροφεΐ 

-^χαρχανήρ-  τάξις  (809) 

χάρχαρα•  -[ούλα  ό  δίήτω,  χαϊ  τά  ποικίλα 
τΐβ  δχρει  χαϊ  -[έπιτυρά  Σιμωνίδη.  Ινιοι  τους 
μάνδρας,  'ΡΙνθων  Ί*ταΙ  τ^  ουρανί^  ηρι  40 

χαρκαρίς*  ξύλων  η  φρύγανων  φορτίον,  ή 
-[δεινή  (δέσμη ί) 


ηάρχαροι•  τραχείς  (•ά χάρχαροι),  χαϊ  δεομοί 
(8ορΙιτο  χάρχαρον) 

χαρχίνος'  τό  νυν  χαρχίνωμα  λεγόμενορ• 
χαΙ  υποδήματα  χοΐλα.  χαΧ  δεσμός  τις,  χαϊ 
ή  πυράγρα  (Ειιτ.  Ογζϊ,  609),  ή  είδος  ζώου. 
χαϊ  άστρον 

χαρχινοϋται  (ΤΙιβορΙΐΓ.  €ΡΙ.  III  21,  5)- 
όταν  ^ιζοϋται  6  σΐτος,  χαϊ  σκληρύνεται 

χαρχώ'  λάμια 

χάρμα*  γλεύκος,  τδ  πρώτον  άπο&λιβόμενον 
διά  τών  χειρών,  χαϊ  χούρευμα 

Κάρμηλος'  όρος  έν  τη  Φοινίκη 

χάρμορον  τδν  χηρϊ  μεμορημένον 

χαρνεάται•  οΐ  άγαμοι*  χεχληρωμένοι  &έ 
έπϊ  τήν   του  ΚαρνεΙου  λειτουργίαν,  πέντΒ 

όέ  αφ*  έκαστης έπϊ  τετραετίαν  έλΐΐ- 

τούργουν 

Καρνεΐος  (ΟαΙΗπι.  Αρ.  71) *  έπίθετον  Απόλ- 
λωνος• Ισως  άπδ  Κάρνου  του  Διός  χαΐ 
Ευρώπης 

χάρνη*  ζημία  (659) 

Καρνησσόπολις*  Αύκτος  ή  Κρητιχή  ον« 
τως  έκαλεΐτο 

χάρνον  τήν  σάλπιγγα,  Γαλάτσι 

χάρνος*  φθείρ,  βόσχημα,  πρόβατον  (756. 
849) 

χαρνοστάσιον  [βά  46]  δπου  τδ  χάρνορ 
Ισταται 

χάρον*  μεγάλη  άχρίς 

χάροπερ  {καρόπαϊρ%)*  Ιπαχμος  παΧς 

χαρός•  κωφός,  οΐ  όέ  σχοτόδινος,  βόσχημα 
(845).  εγκέφαλος  (έγχαρος).  ώνη  (854.  66)• 
καιρός,  η  φ&ορά 

(κάρο ς*  φυτόν  ή  κάριον)  €ί,  892 

χαρδς  αίση  (1378)*  χαρός  μοίρ^  οίον  θα- 
νάτου μοίρφ.  (ή)  διά  τδ  πρώτους  μιοθο^ 
φόρους  Κάρας  γενέσθαι^  μισθοφόρου  μοίρψ. 

-[χαρορύς*  ύδρα,  Κρήτες 

χάρου*  της  έπϊ  -[τήν  κεφαλήν  [»ά  δ2] 

χάρου α•  κάρυα.  Αάκωνες 

χαρούμενος*  ώνησάμενος  (849) 

χαροϋσθαι•  ώνεΐσθαι 


€00.    9  καοιάται      Ιϋ  χαρθμός*  ό  πους  Ογτ,Ότ,      17  χαριται  —  χάραις      18χα- 
ρικαμ/λη        19  ασύνθετος       22  υποσυγχέων  (εί.  κορσάηις  τράγος)        24  άπδ      28  χαρχέ- 

X 


καρωα 


ΗΕ8.  806  Κάρες  (Κ  428)•  ίθνος  βαρβαρικόν  Αά  9  τάξεις  (Α  309)  εί.  ^^1.  830 
11  καρηκωμόωντας  (Β  11)*  τα;  χεφαλάς  κωμώντας  14  Εαρησσός  (1ί  20)*  πόλις,  χαΐ 
ποταμός  16  χάρθμοιο  Μυρινες  (Β  814)*  τραχείς  τόπου  Δά  46  στάβλος  Δά  &2  πλησ- 
μονής χάρου  (χόρου) 


81β 


ηαροδχ0ς  ^^ηαρνηΒν^Λ 


81β 


ή^Μαροΰχ0$•  ίΰχ€ρ'ής^  ίύχολύς 
-^χαρηαλίον  χάρπημα  βλ  &9] 

ΐίαρπάλίμον  ταχύ 
ηάρηα9ος    τόν   μάρτυρα*   παροιμία 

[ρο8ΐ  61] 
ή[χαρχαστΙναι  (€ΓβΙ.1)*  σχορηισθ^Ιναι 
χαρηάτινον*  άγρο(ι)χιχόν  ύχό^μα  μοψο^ 

δίρμ^  (687) 
'^χαρκεΧν  ηληώττειν 

χάρπεα*  δρχησις  Μαχεδίηίΐχή  10 

χάρπεσ&αΐ'  χαΒαίρην  (883) 
χάρίίΐΐ)•  τά  σπέρματα,  χαϊ  τήγανα  όβέλίσχανς 

ίχοντα 
χαρηία•  χλάνια 
χαρηίξΐα^αι     (ΤΙιβοροιηρ.  ΑΙΙι.  261   Α)* 

κροσοδεύεσ^αι 
χαρπίζονσι  (ΕαΓ.  Β•θ€ΐι.  401)*  ηατίξουσιν. 

βύχαρηα  ποωνσι 
χάρχιμα  (ΤΙιβορΙΐΓ.  III  2,  1)*  δένδρα  χαρ- 

πδν  Ιίχοντα  20 

χαρηοβόλον  τδ  αιτοβόλον  άγγείύν      [78] 
χαρκοίς•  βλαστημασιν 
χαρηομανήί'    εΙς  χόρον  Ιξνβρίζονσα,  Σο- 

φοχλής  Τυροί  α  (Γγ.  686)  [76.  Τη 

χάρη 6 ς*   το  άρθρον  της  χορός,  χαϊ  σίτος. 

χαϊ  τέχνα.  χαϊ  τά  Ιρια  (Χβη.  ΚΠ  Ι  1,  2) 
χαρηοϋ  δίχη  (1^γ%\»Β)'  τφ  βλάψαντι  χαρ^ 

ηον  ούτως  έδίχαζον 
χαρηονμαΐ'  τρυγά 

χαρηυραί  (Μ806(Ι.?)*   ξύλων  ξηρών  χοίται    90 
χάρη  ω  ( — ωσομαιΐ)*  χαρηίοϋμαι 
χαρηω&έντα•  τά  έηϊ  βωμοϋ  χα&αγισ9έντα 
χάρηωμα•  χέρδος,   γένος,  σπέρμα.   [&ά  84] 

δώρα,  ^υσία 
χάρηωσις'  ^σία  ^Αφροδίτης  Ιν  *Αμα9οΰντι 
'^χαρραβάξ*  χαιρίως 
{χαρράξαι*  χαταρράξαι)  €ί.  889 
χάρραξον  Πάφιοι  χραξον 


χΛρρέξουσα  (£424)*    χαταψωσα,  χατα- 

ιφνόουσα 
χαρρέξαί'  ηρ&ξαι»  χαταψήσαι 
χάρρον  (Βογ.)'  βέλτιον  {χρύττον.  ή  Ισχυράν) 
ηάρ  φόον  (1ί33)*  χατά  τδ  φενμα,  χατά 

ψδν  φόον 
ηαρρός'  φυτόν,  ή  χαιρόν 
χάρσιον  ηλάγιον 
χάρτα'  ηάνν,  λίαν,  μεγάλως 
χαρταΐνειν  χρατεΐν 
χάρταλλον  τό  ηλ$χτδν  άγγεϊον,  ίν  τοΙς 

όψαρτυτιχοις  [ροβΙ  96] 

χαρτάζβσ&αΐ'    χρατύνεσ^ι.    δίΧσχυριξο- 

σ&αι.  χαϊ  διαμάχβσΒαί  [66] 

ΕαρτΒμνΙδή^ες'  οί  Γορτύνιοι,  Ερητες 
χαρτερία*  ύηομονη 
χαρτερός'  χρατοίός,  Ισχυρός  {Α  280).  έγ^ 

χρατης.  χρατών,  χαϊ  Ισχύων 
χάρτη'  είδος  Ιματίου  ηαρά  'Ιώβ^  έν  α  ηίρϊ 

ομοιοτήτων 
χάρτην  τήν  βοΰν  Ερήτες.  χαΧ  τόν  οΐχέτηιν 

οΐ  αυτοί*  ή  ηάνυ  (Λέ  χάρτ*  ην) 
χάρτιστοΐ'  Ισχυροί  (Α  266 ?),    χράτιστοι, 

δυνατοί,  Μοξοι 
χαρτοί•  χεχουρευμένοι 
χαρτομιστής•  χλευαστής  (ρΓο  χβρ— ) 
χαρτννεσ&αΐ'  άσφαλίζεσ^αι.    δΟσχυρίξε- 

σ$αι 
χάρυα    (ΗβΠΰΙβο  Ερ1ιβ•ίιΐ8)*    τά;  άμυγδά- 

λους,  χαΧ  χαστάνους 
{χαρύαΐ'  δένδρον).  χαϊ  τόπος  χαϊ  Αρτέμι- 
δος εορτή 
Εαρυάτεα'  Βυσία^  Αάχωνες 
Εαρυάτις'  εορτή  Αρτέμιδος,  χαϊ  ίερόν  [911] 
χάρυδοι  (€γ61.?)*  χαρυδαλοί 
χαρυήματα*  χάρυα,  Αάχωνες 
χαρυχάζειν  ταράττειν 
χαρυχεύει•  άρτύνει,  ήδύνει 


€0Ό,  (67  ενχαρηα'  λίαν  χάρηιμα^)  (64  εύχαρηεΐν,  ηλη&ύεινί)  65  €Γ.  χαηρία 
εΐ  ΑΐΙι.  15  Ρ  68  χλονία  71  χάρη  ν  ά  —  χάριτον  72  Ιστόβολον  άργιοι  75  τυριλάω 
(Τρωίλωΐ)  81  \νραι  —  χοηοϊ  89  χαρράξαί'  χαταρράξαι  η,  κ.  90  χρείττον  χτλ, 
ρο«(  892  ^Ιχαρρόον  92  εί.  849  {ή  χάριον  Ρίοβο.  III  66 ?)  902  Ιώβ  —  ιέ  (οί,  χόρτη 
ρταβίεχία  νίΗΙί»)  (8  οίχιστήν'Ι  βά  Εάρτυν  =  Γόρτυν)  7  χρατ —  8.  8*  χαρύαι  — 
τόπους,  άρτέμιδος  χαϊ  εορτή  χαρϋα        9  χαρυατόα        12  χαρύδαλοι 

ΗΕ8.  ^  Εάο,.ηά^ος'  νήσος  (Β  %Ίβ)  ^9  χαρπαλίμοισι  (Π  3Α2)'  ταχέσι  ΡοδΙ 
61  Εαρπά&ιος  όέ  λαγών  κατ'  ^λλ£ΐψ4ν  του  έχηγάγετο,  διά  γαρ  τό  μή  είναι  λαγωούς  έν 
τβ  χώρςί  έπηγάγοντο  αυτοί,  χαϊ  τοσούτοι  Ιγένοντο,  ώστε  τόν  τε  σίτον  αυτών  χαϊ  τάς  αμπέλους 
ύη'  αυτών  βλάπτεσ^αι,  ό  γοϋν  Αρχίλοχος  (Γγ.  151)  παρά  ταύτην  τήν  παροιμίαν  ζφη'  Καρπά- 
θιος τόν  μάρτυρα^  78  χάρδοπος'  χάμπτρα,  όπου  τό  άλευρον  μαλάσσεται  (ΒΟΑ)  76  καρ- 
πωμένη'  χαρπφ  ηλήθουσα  77  χαρπόν  ίδουσιν  (Ζ  142) '  σϊτον  έσ&ίουσιν  Αά  84  προσ- 
φορά (Εχοά.  XXIX  25)       ΡοβΙ  96  χλοβός  (Β]τζ«η(.)       98  κά  ρ  τ  ει  (θ  226)*  δυνάμει      911  χα- 

V 
ρνβοάν  τό  υηό  ήχου  χαϊ  βοής  τήν  χεφαλήν  άλγέιν,  χαϊ  Ιλιγγιαν 


817 


χαρνχβνματων  ■— >  χα0«•• 


819 


χαρνχενμάτων  άρτνμάτβη^  τραγημάτων 

Λολντελων 
χαρν^ιη   (ΡΗβΓβ€Γ.  Γγ.  ρ.  341.  359)•   [•4  11} 

βρόμα  Ανδιον  έξ  αίματος  χαϊ  άλλων  ήδν^ 

σμάτων  σνγχ€ίμ$νον,  άφ*  ού  τΰ  συνταράτ- 

την  χαΐ  άναδενειν  χαρυχΒνΒίν  (ΜβΐΜίιά. 

ρ.  222)  φασί 
χαρνχεία*  ή  ήδντης  των  ζωμών,  όψύφαγία 
χαρνχείαις'  μαγειρευμασιν ,  άρτύμασί,  τα- 

ραχαΐς 
ή-χαρνμνόν  μέλαν 

χάρυξ'  χηρνξ  (ΤίιηοΙΙι.  ίπ.  9).  ι^  ή^χανλός 
χαρυσσωσι  (ΒθΓ.)'  χηρύσσωόί 
ή^χαρνστεΐναι*    ΧΒχραγέναί,    Αάχων^ς  (1. 

χανυστρέν  νβΐ  Μαχεδόνες) 
Καρύστιος'    οίνος  (ΑΙοαιβη.  ίη  116)•    χαϊ 

είδος  λί&Όν 

Κάρυστος  (Β  539)•  ηόλεως  Ευβοίας 

χαρυτίζεα&αΐ'  ενφραίνεσ^αι 
χαρυχροϋς*  χαρυοβαφοΰς  (χαρυχο— Ι) 
χ  αρύ  ων  πλαχοΰς'  Ιχον  χάρυα 
χαρφαλέα'  χατΰοζεχαυμένα,  ξηρά,  οξέα.  χα- 

τάξηρα  [Μ] 

χαρφαμάτια'   έν  οίς  ^^ερίξουόΐ  τους  ξη• 

ρους  στάχνας 
χάρφεος  α  χω  ρ  ία  (χωρέα)'  δέσμη  χόρτου 
χάρφεται  (ΛΓοΙιίΙ.  Γγ.  98)•  ξηραίνεται 
χάρφη  (Αγ.  Ατ.  641)•  ξύλα  λεχτά,  χαϊ  ξηρά 
χάρφην  (Χβη.  Αη.  Ι  5,  ίΟ)'  φορυτόν 
χάρ  Φ^είρ'  προβάτου  είδος 
χάρφος'    άχυρον,    χόρτος,    χεραία    ξύλου 

λεπτή 
χαρφόμενος*  ξηραινόμενος 
χαρφυχτοί'  φρύγιοί,  Ύόδιοι 
χαρφύνεοΟαι•  ξηραίνεσ^αι,  φ^είρεσΰοί 
χαρφυραί'  νοοσιαί,  ^άιινοι 
"^χάρφνροι•  νεοσσοί  (χαρφοτηραι ?)  . 
χαρφυραί'  αΐ  Ιχ  των  ξηρών  ξύλων  γινό- 

μεναί  χοΐται»  Ευριπίδης  "Ιωνι  (175) 
χάρχαΐ'  χαρχίνοι.  χαϊ  "^ Οχλοι,  Σιχέλοί 
χαρχαλέοΐ'   χατάξηροι  (Φ  541).    "^στρογ^ 

γύλοι 
χαρχαρίας  (8ορ1ΐΓθ.  Γγ.   1)*    ό  θαλάσσιος 

χύων.  χαϊ  Ιχϋ^ος  είδος 


χαρχαρόδουν  τραχείς,  όξεις  Οδόντας  ίχον 
χαρχαρόδοντας  (Νί9Β)'  ομοίως,  χαϊ  άμ- 

φώδοντας'   άντεμβάλ{λ)οντας  εΙς  άλλη" 

λους  τους  οδόντας 
χάρχαροΐ'  οΐ  έσχατοι  οδόντες ,  τραχείς  τβ 

χαϊ  όξεΐς 
-^χαρχήματα'  θέλγητρα 
χαρχήσιον  (ΑηΙΐρΙι.  ίτ,  Ι  4  ρ.  132)-  ύδος 

ποτηριού,   χαϊ  τδ  έπιχείμενον  των  στοών 
10        (ίστων^)   ξύλον,  χαϊ  έργαλεΖον  τεχτονικδν 

δελτοειδές 
ηάρχησι,'  τά  χέρατα  τά  επάνω  των  ϋβ- 

ταρτίων  των  πλοίων,    χαϊ  τά  άχρα  των 

Ιστων 

χάρχνη  άργυρίς• 

χαρχωδες'  τραχύ  (ί.  <|.  χερχνώδες) 
χάρίραΐ'  ξηράναι,  ^υσωσαι.  άφανίσαι•  γε^ 

ρσντοήοιήσαι 
χαρω^είς'    τήν  χεφίΐλΊ^  σειστείς,    μβ^ν- 
20        σ^ίς,  -ή  βαρη9είς 

χάς'  Κύπριοι  άντϊ  του  χαϊ  (χατάί)'  ρΐ  &έ 

δέρμα 
χάσα•  οΐχία,  χαλύβη,  οϊχησις.  παρά  'Ρω- 

μάίοις 
(χασαιρ-ήόν;  €ί,9β7) 
{χασαλβάζειν)  αίσχροποιεΐν  άηδ  τον  χα- 

λην  χαϊ  {<ί)οβειν 
χασαλβάς  (Απβίορίι.  ίτ,  IX  ρ.  1144)•  πό^νη 
χασάνεις•  άνύεις,  Αάχωνες 
30    -^χάσαργε'  τους  όφϋ'αΧμούς  άνάστρηφζ 
χασούρα*  χασωρίς,  πόρνη 
χασαυρείοίς*   οίχοις,^  έφ'  ύν  αΐ  έταϊραι 

έχα^έζοντο•  δ&εν  χαϊ  την  πόρνην  χαύαυ- 

ράδα  ϊλεγον  (ΰί.  χαασαϋρεϊον) 
χασέ  λα*  (Ι.8€οη.)*  χα^έδρα 
χασελατίαΐ'  χα9^ίσαι,  Δάχωνες  * 

χασεύδει  (ίβεοη.)  *  χοιμαται 
χασέρηνον  (χασαιρηόν)'   χάΒελε,  Αάχωνες 
χάσης*  ήλιχιωτης 
40    Εασ&αναία   (ΗβΓού.  ?ΙΙ  183.  188)•  »^λ4^ 

Θεσσαλίας 
χάσιάλωτος'  (χαϊ)  χωρϊς  σιαλου       '  [71} 
χασιοβόρος*  έν  χασίψ.  γινόμενος  σχώληξ 
χάσιοΐ'  οί  Ιχ  της  αύτη  ς  αγέλης  αδελφοί  τε 


ββ  χασεύρει        69  \έα        70  χασ^αλτο; 

ΗΕ8.  Αά  17  περίεργος  ζωμός  (Μο6Γ.)  80  χαρφαλέην  (Οτ6%,  Ναζ.  Ο.  IV  27ΐν  χα* 
τάξηρον  71  χασιγνήτοιο  {φίλοιο  Ε  357)*  άδελφοΰ  ίδιου,  χαϊ  χασίγνητος  ό  άΟΜλφός^ 
οίον  ό  χατ   αμφότερους  τους  γονείς 

52 


819 


ΜαϋΜαΙίζ9%α$  —  χαναγλ€$%τίζ€ίν 


820 


χαΐ  άνίφίοί,  ηαί  έΜΪ  θηλειων  οΰτως  ίλιγοτβ 

ΑάκωνΒς.    καϊ  Εύριηώης  Έχάβ^^    (?.  361 

χάσιν  τήν  άδελφην) 
χααχαλΙξΒταί'  γαγγαλιξίται 
χάσχανα'  χασσϋματα 
χαύχάνδιξ'  ή  γη^λλίς 
χασχός-  6  μιχρός  δάχτυλος  (▼.  χαχκόρ) 
χά^μορος'  δύστηνος 
Εάσος  (Β  676)•  ρηαος  Λ€ρΙ  Κώαν 
ΧΛσπέλΧεί,  (Αβοΐ6§)  *  Φτορν«;α 
χασηολέω  (ββρρίιο)*  νΛοστορέαω 
χάσσαν  χοττιστήν  (αΙΦαίοτβιη)  ητωχόν  ύχό 

ΆχμιΛν 
Κασσάνδρα•  *Αλ€ξάνδρα  έν  Αοχ^δαφανίψ 
χασσ&ς'  άμφιτάκης,  χαϊ  Μίλωτά 
χάσσα'  ή^χά^ς 
χάσσίΐ•  ΡΜοσσαψ. 
χάσσον  Ιμάτιο»,  χαχύ  χαϊ  τραχύ  π^ρφό- 

Ιαων 
χάστανα'  άιός  βάλανοι^  ΒύβφΙχά  χάρυα 
χάστΒλλος'  δνομα  τόΛου^   [άνω  φέροντος 

χαΧ]    χάτω    φέροντος    χαϊ    μ$ρΙζοντος  τό 

ΰδωρ  {άΜϋεπΙα) 
^xάστι  δέ-  χα\  τάδε  (χάηόβ  χαϊ  τό- 

δ%%) 
χάστον  ξύΧον.  Ά^μ&νες 
χαστόριαι   (Χβη.   Ο^ηβ;•  II  1)•    είδος  τι 

χυνων 
χαστορνϋσα  (ρ  32)*  χαταστρωννύονσα 
χαστ-^ρήριαι*  στήριγγες  (ς. τ.),  ερείσματα, 

ηερίΛί . . . 

α 
χάστρωμα*  περίστρωμα.  ή^χλυ 

χάστωρ•  ξώον,    άφ'  ού  όρχεις  χαστό- 

ρ{ε)ιοι, 
Φ  χ  άσ  συ  μα*  δέρμα 
χασύας'  δρχννος,  Περγαίοι 
ή^χασανδήριον  Ιχτίνος 
χασύτας    (ΤΙιβορΗΓ.  €Ρ.  II  23)•    Συριαχόν 

βοτάνιον 
χασφυράασεται•  χατασηείρει 
χάβχετο*  χατέοχετο 
Κασολάβα'  οΐ  μίν  ηόλις^  οΐ  δέ  χώμη.  Αϊ- 

<'χνλος  ΊερεΙαις  (Γγ.  83) 


χασωρίδες'  ηόρναι 

χαβωρεΐον  ηορνείον 

χφτα•  χαϊ  είτα 

χ  ατά•  πρό&εσις^  άντϊ  τον  ίξ  (Ζ  128).  χαϊ 

άντϊ  του  άπο  (Χ  355).    χαϊ  άντϊ  του  Ιν. 

χαϊ  άντϊ  του  εΙς  {Α  262)  [1008] 

χαταβαλεΐ'  [εά  9]  ^Ιιρα,  άφ^ 
χαταβανχά{λαόν)'  Αάχωνες,  χοίμηβον 
χαταβάητεΐ'  χατερυ^ραΐνει  ερυ&ρφ   βάμ^ 
10        ματι^  ή  ηοντίξει 

χαταβάτης  (οΓ.  Ρ1α(.  ΟΗΜβ  ρ.  119)*  ό  άηό 

τοΰ  άρματος  άκοβάτης 
χαταβιβάξοντες•  χαταβηώντες 
χαταβλαχεύειν  [εά  14]  ^ςίΒυμεΙν.  ή  δα- 

παναν  ^ψ^ύμως 
χαταβλέ^εΐ'  χαταπίνει  (19) 
χαταβλής'  μάνδαλος  (21) 
χαταβλβάοχειν  χατατρέχειν,  ύποφεύγειν 
χαταβοή  (ΤΙιικ.  1  73  VIII  75)*  χαταβόησις^ 
2φ        χραυγή 

χαταβολάδας'  χλάδους 
χαταβολη•  θυσία,  τελετή 
χατά  βοός  εΰξασ&ε'  εύχεστε  χατά  βοάς 
χαταβ6σχονται{^ε}\ιαϊΛγ  τρέφονται,  νέ- 
μονται, δαηανόσιν 
χαταβραβεύεται•  χαταχρίνεται,  χαταγω- 

νίβεται 
χαταβράξει•  χαταβοςί 
χαταβρίξας'  χαταχοιμηΜς 
30    χαταβρόξαι•  χαταηιεϊν 

χαταβρόξειε  (ό  222)*  χατσηίοι 
χαταβωσομένους   (ΗβΓοά.  ΥΙ  85)*    ηερι- 

βοησομένονς 
χαταγαγεΐν  χαταφέρειν  [30] 

χατάγειν  {Ε  2^   Φ  32)*   έπϊ  τον  ναι/στα- 

θμον  άγαν,  ή  χαταλϋσαι 
χαταγεωται*  οΐ  Βάητοντες  τους  τελευτών- 

τας.  οίκοϋσι  δέ  ίξω  των  κόλεων 
χαταγινώσκω'  μέμφομαι 
40    χαταγληναΐ'  χαταναλόσαι 

χαταγλνπτόν  είδος  φιλήματος 
χαταγλωττίζειν  βλασφημεΐν,   χαϊ  (χα- 

ταγλωττίσματα)*   τα  έρωτιχά   χαϊ  ηε- 

ρίεργα   φιλήματα 


€00.  7β  γυθυλλίς  (χα  σχάνδιξί)  70  χόαν  80  χασπέλη  81  βηΐβ  86]  υπο- 
στρέφω 82  χάσας,  άμφιτάπις  (86  χάσση•  νεοσσιάΐ  εί.  βοΙιοΙ.  1,γ€θρϊϊ,  131)  87  χάσ- 
σον 88  ενβοια  92  χαστόριοι  93  χαστόρνυσα  94  τήρριγγες  (περιπή)^ματα^) 
98  χασσύας  1001  οΓ.  σφνρωσις,  φύραμα  2  χατάσχετο  ^  χασωρεΐς  9  άπο,χτννεΖ 
—  άφει  10  χατάβαιχα  —  έχοΐμησερ  11  χαταρυθραίνει ;  εί.  χατερνΘραίνει  (εχ  οηοιηββί.) 
16  χοταβλής^  μάνδαλως  24  χαταβοή•  χαταχράζει  25  χαταβοώξαι  26  χατα- 
/?^ο5^•ι        34  χαταγλή,  νήσαι  (εί.  διαγλαίνειν,  γέγλανται  εϊ  οοΐ.  350^  3ο) 


σει 


ΗΕ8.    1ι008  χατά  αγυιάς  <^391)*  χατά  άμφόδους      Κά  9  άαοχτενεΖ,  χαταλύαει.  νίκη- 
(1Ν»ΐ€ΐ  XI  12)       Α4  14  [χαταβλαβέιρ]       80  χαταγγέλλεται  (Εοη.  1  8)•  χηρύσσετα», 


821 


κατάγματα  —  κατα9»ϊνα» 


822 


χατάγματα'   μηρύματα  ΙρΙου  [ή  χαχοΛΛ" 

σματα 
καταγνωναί'  έηιγνωναί,  μέμ^ασ^αι•  Χο- 

φοχλής  Ά&άμαντι  α    (Γγ.  1) 
χατάγραητος'  ηοίχίλος 
καταγραφή•  χαϊ  ημείς  λέγομεν  έν  ξωγρα-. 

φίψ  χατάγραφον  χαϊ  κατατομή 
χατάγρει    (δβρρίιο)"    καθαίρεΐ.    καταΧαμ- 

βάνεί  [42] 

χατάγχει•   πνίγει,  κωλύει,    κατέχει:    άνα-    10 

κρούει  (εοΐ.  146,  36) 
καταγωγή  (?\λΧ,  ΡΗ^βάη  230  Β)*   κατάλυ- 

σι;,  κατάλυμα,  ηανδοκεΐον,  οίκημα 
χαταγωγίς•   Ιμάτιον   ηοιόν  ηα^άηηχυ  γυ~ 

ναικεΐον,  καϊ  σκεύος  πεντηρικόν.  καΐ  χρά- 

σπεδον.  καϊ  ηαράλωμα 
καταγωνίζεταΐ'  νικ§.  [46^  47] 

καταδαρδάητονσι•  χατεσ&Ιονσιν 
χαταδαρΒάνοντα'  κατακοιμωμενον 
χαταδαρ^είν  κοιμη9ηναι  20 

καταδεά'  ελάχιστα 

κατα(δε)δάρ&ηκεν•  καΒνπνωκεν        [54) 
καταδέδασταΐ'   καταβέβρωται.   καταμεμί- 

ρισται 
καταδεδίττεσ&αι•  καταφοβεΐσ^αι 
χαταδέδρομεν  κατέδραμεν 
χαταδεέστεροΐ'   ταπεινότεροι,  έλλιαέστε- 

ροι.  μικρότεροι 
■[καταδεικνύων  είδη  κατέβης•   τοντέ- 

στιν 30 

χαταδείαας'  φοβηΒείς 

{κατά.  δ*  εχμάσαι'    κατασχεΐν;   οί.  1075. 

1735)  [β1~β4] 

καταδηονν  κατακόπτειν  [66.  67] 

καταδ{χι)ωσαντες•  ηολεμήσαντες,  πορθη- 

σαντες.  [αά  ()8]  καταφανίσαντες 
κατά  διάτασιν  κατ   ίκτασιν 


κατά  ^ιάστασιν  κατά  χωρισμόν 
καταδιελέσ^'αί•  χαταμερΙσασΒαι 
καταδιϊστάσΐ'  καταχωρίξονσι 
καταδίκη•  κατάκρισις 
κατάδικος'  κατακεκριμένος  [75] 

κατά  δίφιον  [ε]Ιδος  καύματος  {ΟΜη,ί) 
καταδονηήσειε'  καταίροφησειε 
κατάδουηος•  άργιλος,  καταρράκτης  (ΗφΓοΑ. 

II  17) 
καταδρα^-^έντες'  κατακοιμη^έντες 
καταδρά&οι•  χαθνιτνοσαι  (€ί.  β  471) 
καταδρομή  (ΤΗυο.  Ι  142)*  αρπαγή 
-^καταδρύλην  κατέσχεν 
καταδρύητοντες'  σπαράττοντες 
καταδύεται  (ΡΙβΙο   €ί?.)*    κρύπτεται,  βυ- 

Θίζεται 
καταδύντος*  βυ^ισ&έντος  [66] 

καταδυναστεύω•  βιάζω  [88] 

καταδύσεις•  οΐ  λά^ριοι  τόποι,  καϊ  βα^^εΖς 
καταδυσωπήσαι•  ηαρακαλέσαι 
(καταείμενοι)•  κατάσκιοι  ή  κατάστεγσι 
καταείμενον  (ν  351.  τ  431)*  περικείμβρον, 

περιεχόμενον 
καταείννον  (7135)*  κατεκάλνπτον  (1588) 
καταείσατο•  [αά  93]  κατεφάνη 
καταείσατο  γαίχ^  {Δ  358)*   κατεδυ,  καϊ 

κατε-^πλήγη  εΙς  τήν  γην 
καταέσας•  κατακοιμη&είς 
^καταέλξαι•  κατακλεΐσαι 
καταζήνασκε  (^686)*  κατεξήρανεν  (1647) 
καταζωσται•  Ιμάντες  οΐ  τά  σκεύη  τοις  &τ- 

ποις  καταξωννύντες  [Μ] 

καταήαεται•  καταπνεύσει 
καταΐβσται•  καταλελάληται  [1102.  3] 

κατα&εΐν  κατατρέχειν 
κατα^εΐναι  τήν  τιμήν  ενλνπησαι  [έκλν- 

τρωσαι)  τήν  τιμήν 


ε   ^  έ 

€00.  37  μηρύγματα  40  χατάγραφον  4ι\  ηαταγρεΐ  45  ππηχυν  (ς.  ν.)  — πλωμα 
48  \ζει  κατά  δ.  (59  κατά  δ*  ήννον  ήδη'  τουτέστιν  κατέβησαν  ΜβίηβΚβ)  60  βοηΒήσας 
(106/)  71  €Γ.  χατεδιείλοντο  76  καταδίιριον,  ε,  κ,  78  |χτ€ΐ;  79]  ροβΙ  82  (82  κατα- 
δ  ρ  ύφη  ν  καταισχννΒήναι  ΜβίηβΙί.)  83]  ροδΙ  77  καταδρυποϋντες•  ταράττοντες  85  χα- 
ταδυέντος  90^  χ.  ή  κατάστ,  γοι  ροβί.  91  91  |οι,  κατακείμενοι  \νοι  93  ι;  χατεφάνΊ] 
ρθ8ΐ  94  95  \σσας  (^^.  κατεάσας ,  ίάααι  αυνδέσαι)  (96  χαταέλσαιΙ  καταέρξαι'ί)  97  καταξέ\ 
€Γ.  άζήνασκε        1101  κατάηται 

ΗΕ8.    42  καταγοητεύων  άπατων  (1545)      46  κατάγωσις• (1045)      47  κατά 

δάκου  α  λ{ε)ίβεις  (Π  11)*  καταστενάζεις  μετά  δακρύων,  κλαίεις  54  καταδάίραι  (Χ  339)* 
καταδαπανήσαι  61  καταδήδωκε•  καταβέβρωκεν  (^οετ.)  62  καταδημομερίααι  (£301)* 
μερίσαι  δήμω  63  κατά  δεσταγόν  (χ  113) '  έμίσησεν  64  κατά  δέ  φρονεΐν  ήγαγεν 
(δ  258) '  ίμίσησε.  μετεφρόνησεν  66  καταδήνεον  (Φ  327)*  κατελάμβανεν  67  ταταδή* 
σας•  φοβηθείς  (1060)  Α()  68  πραιδεύσαντες  75  καταδιχμάσαΐ'  κατασχεΐν  (εί.  ηατεχ- 
μάσας)  86  καταδυνάμεναι  (Γ  241)*  λά^&ρα  ύπεισελ&εΐν  88  καταδύσασα  (Θ  375)* 
είσελ&οϋσα         Αά  93  χατήλ^εν  {Α  358).   ή         99  καταήΒ.,α   {ξ  411*   κατά  συνη^εΙας 

1102  κα^άπαξ'  συλλήβδην  (Η.  β.  κατα'&άπαξ)        3  χάταθε*  κατάκαιε  (κάται^ε) 

52* 


823 


χατα9$ίς  —  »ανα»Βρχνοντα$ 


824 


•[χατα^είς'  λιχΒΗς^  λαληθείς  (1101) 

χατα^ελγόμβνα'  χαταχραΰνόμίρα 

χαταΒέοίχο'  βΧίηοι,  (1110) 

χαταθεωμβνοι*  κα^ορώνχΒς 

χα^α^εφτο'  βλίηοι  (1108) 

χατα%τΙξαι,'  ηαροξΰραί  (εί•  χατΒαξοί) 

χατα^λήσαντες'  χαταγωνισάμενοι 

Χαχα^οίνηβαντβς'  χαχαφαγόνης 

χαχα&ρασννονταί•  κατατολμωα 

χατα9'ρέξαί'  χαταδραμεΖν  10 

χατα0ρήσαί'  χατασχοηήσαι.  χατανοησαι. 
χατιδπν 

χατα^ρησαι  φφδίον  χατώεΐν  ευχερές 

χατα&νμια  (ΗβΓθ4.  IX  4$) *  άρέσχοντα  Τ|^ 
ψνχτρ^  ήδέα^  ενΒνμα^  ή  χατά  νονν 

χαταΒνσασΒαι•  μαντεύσααθαι 

χαχαΒωμαΐ'  άναπαύϋωμαι.  άηερείσφμαι 

χατ*  αϊ  αν  (ϊ^^^.  €γρτ.)'  χατά  το  χρέΛον 

Εαταίβάτης'  Διός  Ιερόν 

χαταίβολή   (ϋβιη.  118,  20)*    η  χεριοδιχη    20 
νόαος,  (μάλιστα  όέ  την  ίεράν)  εί.  1742 

χαταίγίς•  ίπιφορά  άνεμου  σφοδρού,  χαΐ  ή 
των  υδάτων  ζάλη  [25] 

χαταιγίσας  (Αΐ€ΐί(Ι.  ίτ.  Ι  ρ.  403)*  χατα- 
σχίαας,  οί  γάρ  άνατιθέντες  Ιμάτια  χατέσχι•- 
ξον  αι)τα,  ΐνα  μη  άρ&ωσι  χαρά  τιναηβ 

χαταιγισμονς  (ΕρΙοοΓ.  Αϋι.  646  Ε)*  χα- 
ταιγίδας  [28] 

χαταίδεσα'  χαττόσχννα {^^^) 

χαται&αλωμένα'  χατεσηοδημένα  (χατχ^ — )    30 

(χάταιΒε'  χατάχαιε)  οί,  1103 

χαταΐ&υξ  δμβρος*  ό  χαταιΒνσσων.  γρά- 
φεται όέ  χαί  χαταίφλεξ'  χαταφλεγόμε- 
νος  χαϊ  αναξίων  ' 

χατάιχες*  χαταπνοαί 

χαταινέσαι  (οί.  Ηγ^.  ΠΙ 63)*  σνγχαταΒέσθαι 

χατάιξ  (ΟβΙΗιη.Οίβη.  114)*  χατάσεισις.  ορμή 

(χαταιονάσ&αΐ'  χαταντλεΐσ^αι)  1737 

χαταιονεΐ•  χαταντλεΐ  (1311.  1738) 

(χαταιονωσί'  χαταπλάσσονσιν)  1739  40 

χαταίρεσιν  χατάλυσιν 

χαταΐροντες'  χαταχλέοντες  (1676)       [88] 


χαταίσια*  χαταίσιμα,  69εν  χαϊ  χαταισί- 

μονς    έπενφημιζόμενοι    Χέγουσι    τάς    έπ 

άγαθφ  μαντείας 
(χαταισχόφιλος*  χαταισχύνων  τους  φι" 

λονς)  1410 
ΧΛχαιτιωμαι  (ΰί.  ΗβΓοά.  Υ 92, 3) *  μέμφομαι 
χαταΐτνξ(Κ  268)*  είδος  ηεριχεφαλαίας  (1710) 
(χαταίχμασον  χαταφόνευσον)  1736 
χατά  χά^ετον   Ιξεναντίας  (αά  ρϋτμφηάί- 

ΰηΐηίη) 
χαταχαίειν  χαταφλέγειν 
ή^χαταχαινιω'  άποχτενω  ( — αίνω'^ννωί} 
χατά  χαίριον  {Δ  439)*   εΙς  χαίρων  τόπον 
χατά  χαιρόν  χατά  χρόνον 
χαταχαλοΐτο  (Οογ.)'    χαταχοσμοΐτο    {αά 

νίθά€$Ιίαιη  τβοοΰεΐητ) 
χαταχαλυπτων  χαταχρνχτων 
χαταχανδόν  μετά  Θανάτου 
χατάχανε'  άηόχτεινον  (οί.  χατέχανον) 
•\χαταχάνεον'  φίλτρον 
•^χατάχααρον  έπιτήδειον  [58] 

χαταχάρφεΐ'  αφανίζει,  ξηραίνει 
χαταχάρψεις'  χαταφλέξας 
χαταχάσαι  (ββΐϋπι.  ίΓ.  ΟΙ^ΧΧΧΙΥ)*    χαχο- 

δαίμονες,  χαϊ  αΐ  δια  τά  άνείδη  νηό  αίσχν- 

νης  Ιπ*  οΐχίας  μένονσαι^  ή  άξίαι  χεχαΰσΘαι 
χαταχαχρνσω'  ^ξω*  έπεϊ  αί  χριΒαϊ  φρν- 

γόμεναι  ^ήγνυνται,     τινές  δέ  συνταράξω, 

χαταχώαω  (1943) 
χαταχεντεΐ'  τιτρωσχει 
χαταχερματίζεΐ'     εΙς    πολλά    άναλίσχει^ 

διατέμνει,  ή  λεπτύνει,  ή  μερίζει 
χαταχερτομεΖ'  χλευάζει,  φλυαρεί 
ίχαταχεχρημένη'   χαταχεχυμένη 
ίχαταχεχρήσΘαί'  χαταχεχύσΘαι 
^χαταχαίρησον   χατέχον,    [χαϊ  το  άχο- 

χρήσασθαι 
χαταχερχνοϋταΐ'    τραχύνεται,    διά  την 

ούλότητα,    ίν&εν  χαϊ  χερχνώσαι  το  χα- 

ταστίξαι,   χαϊ  οίον  τραχϋναι*   χαϊ  α  ίνα- 

χες  χερχνωτοί'  χαϊ   δσηριον   χέρχνος 


€0Ό,  8  βλέποιτο  14  χαταΘαρσύνοντα  (ίοΗβ  χαταθορσύνονται)  17  χαταΘρής 
όαον  —  \ώς  18  \9ύμα  21  χαταΐανόν  (οί.  δοοΙίοΓ.  ίΓ.  12  ρ.  1020)  22  χατεβάτης 
28  χ  ατ  ε  βολή      μάλιστα  . .  Ιεράν  ροβΐ  1 126        25  τροηειν        27  χατάιγγας{%)   (χατά'ίχας  ?) 


χατάχεον) 

ΗΕδ.  25  χατ*  αίγας  αγρίας*  ηαροιμία  λεγομένη  εις  αγρίας  αίγας  τρέπειν 
28  ηαταιγίλειπτος  (Ι  16)*  χατά  της  ύιρηλής,  ής  χαϊ  αΐξ  απολείπεται  38  χατ*  αίσαν 
(Γ  69)*  χατά  μοΐραν       58  χατάχαρπος  (ΖκίιΐΓ.  II  4)*  πλούσιος       65  χαταχείσχί'  χατα* 


χληΒείση  (Ι  ^χλιΒήσχί) 


825 


καταχηλούμβνο»  —  χαχαίι^ίαάμβνος 


82» 


χαταχηλονβΒνοί'  ίξοιστρονμενοί^  χ«τα-. 

^ελγόμΛνοί 
•χαταχισσςίν'  προσχοΐ9Ϊσ&αι 
χαταχλήδην  συλλήβδην 
χατάχλείοτοι•  έν  ΚορίνΒφ  έταΐραΐ  τινβς 
χαταχλησία'  όταν  μεΖξόν  τι  δέχ^  ηραγμα 

έηιχρϊναί^  χαταχλησίας  έηοίουν  χών  έρ  %οΙί 

άγροΐς  οίχούντων 
•^χα'ΐάχλί,τος'  τελευταία 
χαταχνηστις*  τνροχνήστις  [73]    10 

χαταχοίμίζει,'  χαταηραννα, 
χάτα  χοιρανέοντα'  χαταχοσμονντα 
χαταχόχχαςη  χα^αχίχχας*  χατάηλαομα 
χατάχομον  (£υΓ.  ΒβοοΗ.  11871)* 
χαταχονά  (ΕυΓ.  ΗίρροΙ.  821)*  διαφθορά 
χαταχορής'  όχληρός 
χαταχορμίσαΐ'  χαταχόίραί  (ξύλον) 
χ  ατά  χόρρης'  χατά  τον  χροτάφου  ή  χατά 

της  σιαγόνας  ηλήξαι 
χατά  χόσμον  (εί.  Β  214)*   χατά  τρόηον^    20 

έν  τα|£4,  χατά  τό  δέον^  χατά  το  χαΒηχον 
χατ'  άχρας  έλεΐν  (ΤΙΐϋο.  IV  112)*  τό  έ| 

εφόδου,  χαϊ  τό  αίφνίδων  [84] 

χατά   χράτος'   Ισχυρός,    τελείως,    αντί- 

στάντος 
ή^χαταχρέη'  χατάχριτος  [87.  88] 

χαταχρημνίζων  χαταχρημνων 
χαταχριδεύσεΐ'  χαταλαλήσεΐ'  έηεϊ  χαλ  αΐ 

άχρίδες  ηολύφωνοί  είσιν.  ή  χαταναστήσεί' 

έπεϊ  χαϊ  αί  άχρίδες  αναστήματα  γης  χαϊ    30 

λόφοι    είσίν.    ή  χαταγελάσει    (α   Βθ6θϋ€θ 

χριδδέμεν)  [91] 

χαταχρίτη'  χατάδιχος  [99] 

χαταχροτεϊ'  άγαν έααινεΐ^  χατευφημεί  [96] 
χατάχτενος  χόμη  (ύοιηκ.  ίηο.)*  χατεχτε- 

νισμένη 


χατάχτρια*  έριονργός 

ή^χαταχυνών  ή  χαταχύων  όταντόσχοι- 

νΐον  ίλίγχας  των  άχρων  ηροσχαταχλείσχ^ς 

[99] 
χαταχνρωΒείς  (ΕυΓ.  Ογ.  1013)*  χαταχρι- 

»είς 
χαταχωχϋσαΐ'  χαταΒρηνησαι 
χαταχωλνσαΐ'  [βά  1202]  [3] 

χαταλαβεΐς'  πάσσαλοι  (εί.  χαβλής) 
χαταλαβέσ^αΐ'  [βά  6]  φΒάσασ^αι.    άφε- 

λέσΒαι 
χαταλαγνευΒείς*  εΙς  ήδονάς  χατενεχΒεΙς 
χαταλαΒισταί  (Όοτ.)*  έξηγηταί,  ή  ένδει- 

χνύοντες  τά  δημόσια 
χαταλαλάζειν'  κατενχεσΒαι.  ή  πολεμιχώς 

βοάν  [9] 

ή^ηατ αλα Λ ριώσεΐ'  άχοχτενεΐ.  χαταδέξεται. 

χατατρυτίήσει.  ή  ηαταηερήσει  [11.  12] 

χαταλγύνεσΒαΐ'  λυηεΐσΒαι 
χαταλεάναντες'  χατατριψαντες  [15] 

ή^ηαταλέγεσΒαΐ'  όδνρεσ&αι  τόν  τεθνεώτα 

(€(,  δ^ιηιηβΰΐι.  Εζβεΐι.  II  10)  [17.  18} 

ηαταλεγνώαας'  [«ά  19]  [20] 

ηαταλεΐναΐ'  •|• χαταμΐξαι  (χαταλίναι  ΡΙιοΙ.) 
χαταλέξας'    χαταηοιμήσας.    χαταριΒμήσας, 

άπαρτίσας  (γ.  χατέλεξας) 
καταλευγαλέα  (8ορΗ.  Γγ.  712)'  χάΒυγρος. 

καταληλίμμένη 
χαταλενεΐ'  λιΒοβολεΙ  (432.  1605) 
χαταλεΰσαΐ'  έχχλΖναι:  λιΒοβολήσαι 
χαταλενσέσΒω  (—σ&ήτω)*  λιΒασΒητω 
χαταλευόμενοΐ'  εις  τά  μέταλλα  βαλλόμενοι 
καταλήγει*  ηαύεται 
χαταληΐζεται•  διαρπάξει 
χαταληΐσάμενος•  λαφυραγωγήσας.  χατα^ 

ηατήσας 


€00.    67  χαταχίσσαν        68  [χλαήδειν       70  6  των  μειζόνων  τϊ  όέ  ή  —  Ιπιχρόναι 


ι 


75  χαταχ\  77  εί.  ΡοΠ.  IV  139  78  χαταχόνα  80  \μάσαι;  εί.  χαχόρας  81  χά- 
ος 
ταχόρηης  82  χαταχόσμον  83  χατάχρας  85  χαταχράτως  89  \χρυμν  Ι»ίβ 
90  άχρί6αι  1)18  96  χατεχτενοχόμη  97  Ιερουργός  1204  \βείς,  ηάσσαλος  8  ηολί" 
τιχως  10  άποχτονεΐ  χαταδέξηται  -^  χαταηερ,σεις  19  χαταλαγνώσας  21  εί.  άλειναι, 
άλΐναι  ίπαλεΐναι        23  χατη{'ί)λημμένη 

ΗΕ8.  73  χατάχν,στις  (χ  161)*  χατά  τήν  (άχιν,  ήν  μή  Ιστι  χνίσασΒαι  όφδιοϊ^ 
84  χαταχρατήσατε  (ΙοΓβιη.  £  15)*  ηχήσατε  87  χαταχριΒέν  χατά  χεφαλής  (Π  548). 
χαταδιχασΘέν  88  χατάχρης  (0  557)*  χαταχορυφης.  χαταχοάτος  91  χατάχριμα  (δίΓβο., 
Βοιη.  VIII  Ι^'  χατάχρισις,  χαταδίχη  93  {χατάχρως')  άοοην,  φοράδην.  ηαντελώς,  σφόδοα 
(Β^ζ8ηΙ.)  95  χαταχτάμεναι  (Γ  379)  *  άηοχτεΐναι  99  χαταχυριενσαι  (Ρβ.  1x33)* 
χαταχρατήσαι  Αά  1202  Βρηνήσαι  3  χαταχωμ^*  χαταγελψ  (1276)  Αά  5  χατανοτήσοτ 
σ&αι  (ΕρΙΐ68.  III  18)  9  χαταλαπάοην  (Ζ  64)*  χατά  τήν  λαγόνα  11  χαταλαχισμός* 
τάξις  (χαταλο — )  12  χαταλαλιςίν  (1390)  15  χαταλεγείς  (ίγβίββ)*  χαταλεχ&είς  (Μοβτ. 
ρ.  207)  17  χατειλειβεται  (ΕυΓ.  Τγ.  605)•  χαταοει  (Οη^.  Λβζ.  €.  XXVIII  131)  18  χα- 
τ άλειμμα  (Ι  Κβ^^^.  XIII  16)*  υστέρημα,  μέρος  λύ  19  χαταλέξας  20  χαταλειφ^ίντες 
(16881.  Χ  19)*  ύστερηΒέντες 


827 


χαναλ^^ομβν  —  κατανομβύς 


828 


ηαταΧήξομεν  καταπαύσ^μΒν 
ηατάλησις'  ηαραχώρησις 
ί*αταλ{€)ιαίν ούσης*  χαταχραϋΡύύσης 
ίηαταλβίβόμβνον•  ααταστάζον 
ΜΛταλίίΐαΙνΒΐν  λιηαροΜοαΐν  [Μ] 

ηαταλίΐρ  (Οογ.)*  μεαόδμη  (1756) 

%αταλλά)^δην• 

ηαταλλαγή  (Αγ.  Ανγ.  1588)*  εΙρήνη^  φιλία 
ηνταλλαγήν   δορός'   άνάχανλαν,  μεταλ- 

λαγήν.  ηατάλλαγμα:  (τήν  αντί  τίνος  διδο-    10 

μένην  δωρεάν) 
ηατάλληλον  άρμόδίον.  όμαλόν 
ηατάλληλος'  αρμόζων 
Ηαταλλήλως'  άκολον^ς.  άρμοζόντως 
Ηαταλογάδην  (ΡΙλΙ.  δ^τιηρ.  ρ.  177  Β)*  ηεξζ^ 

ή  τά  ηεζφ  λόγφ  γραφόμζνα 
ααταλογή  {ηαρααίατ — )*  τ^  τά,  ξίσματα  μή 

ύχό  μέλ€ί  λέγειν 
ηαταλογ ισ^ειεν  'Αττιχωτερον 

αλλά  σ'  αΐδεσ^εΐεν  οΐ  4^εοί  20 

ηαταλογιεΐταΐ'  ηαταρι&μήσει  [48] 

ηατάλογον  άρί^μησιν 
ηατάλογος*   ή  αναγραφή  των  όφειλόντων 

στρατενεα^αι,  χαΐ  ίξαρί^μηβις.  Κατά  λ  ο^ 

γον  το  μνρτον 
ή^ηαταλονς'  ληστεία  [52 — 54] 

(καταλοχισμός'  τάξις)  εί.  1211 
ηαταλυγίζεταΐ'  δεσμεύεται,  στρέφεται  [56] 
ηαταλνσαΐ'   άκολανσαι,  εΰωχη&ήναι,  χα^ 

ταμεϊναι.  χαταβαλεΐν.  ή  τόν  άηαγξάμενον^    30 

ονχϊ  όέ  χατενεγχείν,  τ}  το  τά  έχρόμενα  λά- 
χανα ίχΛίάααι 
ηαταλύτον  ξένου,  [βά  58]  χα&αιρέτου 
χαταμαλάσσοντα*  -|* χατασκληραίνοντα 
χαταμαλθάσσων  χαταπραϋνων 
χατ'  άμαξιτόν  {Χ  146)*   τι}ν  χατημαξεν- 

μένην  νδόν,  χαθ'  ι^ν  αΐ  αμαξαι  διέρχονται 
χαταμάρ'ψαι•  χαταλαβείν  (596.1539.1629) 


(χαταμεμνγμένα'  άμυχάς  ίχοντα)  €ί.  1285 
χαταμεμνχέναΐ'  ύκοπτήξαι^  χα^ά  μέρος 
χαταμή^ήσας•  χαΒάπαξ  [β5] 

(χαταμηλονν)  ξητεΐν  οί.  1267 
χαταμηλωσαΐ'  τιβ  μήλ^  χρήσασ9ίΐι^  κα- 

ΒείΙναι 
χαταμηννειν    (οί.  Ηβτοά.  VII  30)-    χατα- 

χηρύσσειν  [ββ] 

χατ  α  μ  ιει  •  χαταηίνει,  (1331).    χατεσ^ίει. 

μι  ε  IV  γαρ  τό  έσθίειν 
χ  ατά  μίχρόν    (ΗιρροοΓ.  Ι  ρ.  279)•    χατά 

βΐί^χύ  [71.  «1 

ή^χαταμόνας'  τάς  μισ&ώσεις  των  εργατών 

είς  χρόνον 
χατάμουσον  (ΒοβοΙίΙ)*  χατάχυψον 
χαταμφωτοί'  αυλοί  τίνες  οΰτω  χαλούντα^ 
χαταμωχςί'  χαταγελ^{ς)  (1203) 
χατανά'  χατά  νουν  (€ί.  έγχατάνα) 
χαταναλίσχων  ίσ&ίων,  δαπανών 
χατανάξαντες*  νάζαντες  (Η6γο<Ι.  VII  36): 

εΙς  τούπίσω  άναχωρήσαντες 
χατανδρίσασ&αι•  χίχτιιηαλαΐσαι 
χατανεανιευόμενος '      χαταχαυχώμενος. 

χατισχύων 
χατανεμη&είσης '     χαταλαβούσης    (6.    €. 

νόσου) 
ή^χατανέναΐ'  χατανεΰσαι 
ή^χατανένοχε*  συνουσίαχεν 
χατανενυγμένα'  άμυχάς  έχοντα (^ο\,Β^8^ί} 
χατάνεται  (β  58) *  χατανύεται.  άναλίσχεται 
(χατανεϋσαΐ')  συν&έσ&αι.  έπινεύσαι.  συγ- 

χατα&έσ&αι  (Α  558) 

χατανήση  (—η^ν)'  '^'^ξν^ν 
χατανΒραχωσαΐ'  χατσχαϋσαι,  χατοητησαι 
χατανίφεταΐ'   χαταφ&είρεται.   χαταχιονί- 

ξεται 
χατανοεϋντα'  χατανοοϋντα.  Βεωρονντα 
χατανομεύς-  -^χατατεη&ης  [93.  94] 


€00.  40  δοροσανάηαυλαν  τήν  ...  δωρεάν  ροβΐ  1238  46  \^ίειη,  άττιχότεηον  —  σε 
(51  χατά  λόηον  τό  μυρτίον  Με\η^]ί.)  52  \δΙα  —  \μαδία  χαΐ  χατωμαδον  57  αρξάμενον 
ούχϊ  δέκα  ί]  61  χαταμαξιτόν  τήν  χατημαζ\  03  άποητήξαι  66  χαΒήναι  ΡοβΙ  07 
ξητεΐν  (69  3(1  καταβλεΖ  εϊ  καταμνίει)  ^  79  άνάξαντες  80  \εσΒαι  82  \ε&είσης 
(88  κ  ατά  ναι,  κατανύσαι'ί  84  κατανενόχευκε   ΟνρΓϋ   ρΓΟ   κατανενύχευχε'ί)         85   ΙαεαυνΙ 

ΡΙιοΙ.  139,  7        Ρθ8ΐ  86]  1291        87  οί.  καταινενσαι 

ΗΕ8.    36  καταλίβχί'   καταδύνχι   (— όεύ^/')  48   καταλογισμό   (III  Εδ^Γ.  5,  39)• 

χατά  άρΐ\}μφ  52  καταλοφάδεια  (κ  169)*  κατά  τοΰ  αύχένυς'  λόφος  γάρ  ό  ανχήν,  ή  κατά 
χεφαλήν  ώς  κατωμάδια  καϊ  κατωμαδόν  καϊ  κατά  των  ώμων  καϊ  τον  τραχήλου  53  χα- 
ταλογισμφ  (III  Εβάτ.  5,  39)*  ηερϊ  της  γεννήσεως  54  καταλλο&ρόονς  {γ  302)*  χατά 
τους  αλλοδαπούς,  ή  πόρρω  όντας  56  κατάλυμα  (Εχοά.  XV  13)*  οίκημα,  καταγωγών  Αά  58 
ηαρόδου  (δβρίβηΐ.  νΐ5)  65χατα|ΐΐ7/σατο*  ίπεσώρευσεν.  έπ€[σ]πάσατο  (Ω  165)*  άμή  γάρ 
τό  σχαφίον,  ω  έπισπώμεθα,  καϊ  α  μη  τη  ρ  ες  οί  ^ερισταί  68  καταμηγγέσ  (ξ  214)*  παραχμ-ή 
σώματος  71  χαταμοΙ^ον  {Σ  159)*  χατά  τον  ηόλεμον  72  χατά  μοιοαν  (Α  286)*  χατά 
τοόπον,  χατά  καιρόν,  ή  νόμον  (ΕυΓ.  Κ1ι•β.  645)  9&  χαταν{ο)ονντι  (ΐ8εο5.  Ι  23)*  χατα- 
βλέχοντι       91  χαταντά  (βοΗοΙ.  7116)*  καταφέρει 


829 


Μαχανχες  —  χαναηροίξΜ^ 


830 


ηάτανχΒς   (Χ«η.  Ηβΐΐ.  III  6,  20)•    Μ  τά 

ζμηροσ(βΒν) 
χατάντης'  §γίδιος^  εύκολος,  ή ηΛτά»ρι^(ΐνος. 

χαταφερτής 
καταντήσας'  λαχων^  κληρώαας  [96] 

κατάντηστιν  (υ  387)*  ηατενίίντίον 
τιατ'  άντιβολίαν    (Ευροΐ.  ρ.  655)*    χατ' 

άντίβλησίν  (1769)  [1201—5] 

τιαταννονα'  ηαταναιλίακοναι 
καταννααί•  αχτντΒλέααί  [8]    10 

χατ'  ά^Ιαν  χοττά  δόξαν 
ηαταξόμενα•  καταύίυαόμενΛ  (ΡΙιο^.  140,  2) 
-[χαταορ^'  καταντεί  (11351) 
χαταηαΐεΐ'  μαατίζει,  τιμωρείται  [13] 

ηαταπόλτης•  βέλη  ηροετικόν  δργ«Ρ9ν.  ηάί 

τό  άφιέμενον  βέλος 
χατά  ηάντα  (ΤΙιυΰ.  ΥΠ  28)•  ι^^τέ^  ηάντα 
χατάααατος  (Αγ.  Εςς.  602) *  ηεηοιχίλμίΡΦς 
ή^χαταπάτιον  άσαλές,  ή  ά&ρονν 
χατααειράσαντες*  χαταδήσαντες        [19]    20 
{χαταπειρητηρίη  €ί.  1334) 
χαταηελτάσονταί  (Αγ.  ΑοΙι.  160)*  «ατά- 

δραμοννταί,  άπό  των  ηελταστών 
χατααέλτης'     είδος     βαύονιστηρίον ^    ώς 

όπλον  χαλχονν,  έν  φ  έξαρ&ρονσι  τά  μέλη 

οΐ  δήμιοι 
χαταηεηεμμένα•  χαθειμένα 
χαταηέχν&α'  χατερρύηχα  [24] 

χαταΛεητηχώς-  χαταηεηληγως  [ϊβ] 

-^χατάηεμνοΐ'  χαΒαπτόμενοι  30 

χαταηεφριχότες'  δειλιώντες 
χαταηέ^αι    (Α  81)•    χαταχρ&νναι,    ή  έ» 

αύτφ  χατασχεΐν,    μεταφοριχως^  άκό  των 

ίχεα(σ)ομένων  σίτων 


χατακημήνειεν  χαταβλάψειεν 
^χαταηίεΐ'  χαταηΐνει  (1269?) 
χαταηίμηραα^αΐ'  χαταχαίεσΒαι 
χατά  ΠΙνδαρον  (ΡΙβΙ.  ΡΙιββάΓ.  227  Β)  [Μ] 
χαταηιρητηρίη  (ΙΙ6Γ<η1.  II  5.28)*  (ί  χρων- 
ται)  τόπους  βαΒεΐς  κειράζοντες.    χάί  ή  λε- 
γομένη βολίς 
χαταηλαγέντα'  Βαυμάσαντα 
χαταπλαχων  [Βά  86]  διαμαρτων 
χαταηλεχεΐσΐ'  σννδε^εΐσι, ηεριηεηλεγμέροις 
χαταηλήξ  (ΗίρροοΓ.  111  ρ.  568  Κ)*    χατα- 
ηεήληγώς  [89] 

χαταηλήσσει  (Χβη.  ΕΠ  ΠΙ  1,  24)•  «ανα- 
ταράσσει, φοβερίζει^  χατεξανιστ^ 
χαταπλήττεται*  φοβείται^  όειλι^ 
χαταηλιγήσει     (ΑΗβΙ.  Γγ.   XIV   ρ.   1033)• 
χαταχρατη&ήσ^ι.  τό  βήμα  γάρ  ηλίγμα  λέ- 
γόνοι,   τό  ονν  χαταχρατησαι  μετάγων  τις 
άηό  των  χνλιομένων  χαϊ  τοΐς  ηοαϊ  χατε^ 
χόντων  οΰτως  φηοΐ 
χατά  ηόδα  (ΡΙαΙο)•  ηαρ*  αυτά.  χατά  τάξιν, 
ή  οπίσω  [44] 

χαταπολεμώ'  νιχώ 
χαταηον  ου  μένους•  ηειραξομένονς 
χατά  ηορ^μόν  στενήν  Θάλασσαν 
χαταηόσον  πλεονάχις 
χαταπρανονς'  χατωφεροΰς  [60] 

χατάηρεμνος'  χατάχλαδος  [52] 

•^χαταπροΐ^ην    (Η.    ΗβΓΰ.    43Π)*    χατά 

ηρεσβυγονίαν,   ίνιοι  τό  χατά  δαίμονα 
χαταπροϊξάμενος*    χαταφρονήσας ,    χαϊ 

ούχ  εύλαβηΘείς,  προΐχα  δέ  αυτό  ποιήσας 
χαταπροίξει  (Αγ.  £ς<|.  436)•   χαταφρονή- 
σεις,  ή  δωρεάν  γελάσεις  [50.  57] 


000.  9β  ενμολος  ή  χατά  χρημνδν  99  |  σι  ν  1800  χαταν|  1>ί$  14  χατα^τα'λη;• 
βέλει  ηοιητιχόν  15  χατάπαντα  16  χαταιταστό;;  οί.  χαχπαστόν  18  χαταπεί' 
ροντες  (€θ1.  520,  19)  23  χαταπεμπάμενα,  χαΒημένηα  23  |οι^α  25  \ληγως  Ιτηχβίς 
(27  χαταηετόμενοι•  χαΒιπτάμενοι^}  29  [πέμιραι  30  χαταπιμίνιεν  32  Ι^ιμ- 
πρασ&αι       84  χαταπιρ•  τη,  φΐη        40  \άσσει       41  δεδιά        42  χαταπληγχμήσει•  τά 

α 
—  χαταπλήγμα  —  χαταΒήσαι  μετάγοντες  —  χατατρεχόντων  —  φασί  χαταχρατηΒεί         44  χ α- 
ταπόδα  —  χατάξίαν        54  ποιήσεις        55  χατα^τρο^^ει;  —  ϋδωρ  έάν 

ΗΕ8.  98  χατανττ/σάτοσαν  (II  Κβ^|^.  111  29)•  φΟννησάτωσαν  (φθασ — )  1301  χα- 
τάντιχρυ  (χ  559)•  εναντίον  2  χαταντήσειν  (υ  387)•  χατέναντι,  έξ  εναντίας  8  χα- 
τανένυγμαι  (Ιβββί.  VI  5)*  ησύχασα,  λελνπημαι  4  χατανύγητε  (Ρβ.  IV  5)*  ησυχάσατε, 
λνπή^[σα]τε  5  χατάννξις  (Κοιη.  XI  8)•  ησυχία,  ή  λύπη  8  καταφανεί  (Ιυ()ί€.  VIII  7. 
16) '  παρατρίιρει.  βασανίσει  13  χαταπάλμενος  {Α  94)•  χαταπηδήσας  19  χαταπελλάς 
{Π  642)*  κατά  τον  γάλαχτος  άγγεϊα  24  χαταπεπολτωμένα  (ΐοβα.  IX  5  [11])*  χαταπεκι- 

ναχομένα  26  χαταπέφνη  (Γ  281)•  άποχτείν^^  33  χατά  πίονα  μηρί  Ιχηα  (^40)* 
χατ^καναα  τά  λιπαρά  μηριαία   οστά  ΧΑ  36   κατα^λι^Ια;    (χαταπτήξας,    8(1   χαταπταχων) 

39  χαταπλάσαΐ'  μολϋναι  (χαταηαλάξαι  8η  χατασ^τιΛααα^Ι)  44  καταπονεί  (II  Οοτ,  II  7 
V  4)•  χαταμαΛοθεΐ  50  καταπραΰνει;  (Ρβ.  Ι<ΧΧΧΙ1  1)*  ήμεροποιήσεις.  σιωπΊ}σεις  (ήρεμύ^ 
ποιήσεις,  σιωπάν  ποιήσεις)  52  χαταπρηνές'  χατά  πρόσωπον  (Β  414),  έπϊ  στόμα,  χατω- 
φερές  (64)  56  χατα/τρόχλι/αιν  (1  ΤΙοιοΙΙι.  V  21)'  χαταχάριν,  χαταπρόσχλησιν,  χατιτβρ»- 
βαρέιαν       57  χατα^ροτμ&ατι)ν  {Α  424)*  χατά  τόν  όμφαλόν 


831 


κατά  ηζω%ί(ΐανας  —  Μαναϋοφ$α&*ϊαα 


832 


χατά  ηρωτίρανας*  ήλίχίας  οψομα  οί  ηρω- 

τΙρανΒς  παρά  Αακ^δαιμονίοις  [99.  60] 

7(ατά  πτόλίΡ  (Α•8€!ι.  8βρΙ•  6)*  χατά  τήν 

κόλιν 
ηατάχτνστον  (ΕαΓ•  Τγο.  1024)*  Ιξο%^9ΐβψ 

μίνον 
χαταίζτώσ(σ)€ΐ*   φοβείται^  δ€ΐλι^.   τοΜΗ- 

νοϋται 
χαταηνγοσννη    (Ατ\$1  Γγ.  XVII  ρ.  1000)- 

ήδονή  μεγάλη  10 

χαταανγον  (Οοιη.)*  χιναίδου^  ήγουν  άσίλ- 

γονς 
χαταπΰγων  ό  μέσος  δάχτυλος,  χαϊ  ό  χα- 

τωφερής  (τ.  κ^ρυκυγής) 
Ί-χαταπυει*  Ινέπλησε,  χατ.γνόεί 
χατα/τνθβται  (7  328?)*  €ΐ;ροη{ΐ 
χαταράχτης'  οχετός,  φύαξ,    χαϊ  ό  άηός, 

Σοφοχλής   Ααοχόωντι    (Γγ.  346).    χαϊ  τάς 

άρηυίας,  έν  Φίνεΐ  (Γγ.  643) : 
χαταράξαί'  χατάξαι.  {χαταρηξαι,)  20 

χαταραητίτης  (— ίτΐί?)•    Γοργών  ίν  τφ 

Μ$ρϊ  θνσιων 
χαταράσσειν  χαταχλάνεσΒαί  (— ν€ΐν) 
χαταράσ&αί'  άράα^αί  0εοΐς 
χαταραιρφδήσαΐ'  φλυαρήσαι 
χαταρβύλοις  χλαίναις'  ηοδήρεσίν,  ωστβ 

χαϊ  έΛΪ  τάς  αρβύλας  χαλάσ^α^  Σοφοκλής 

Τρωΐλφ  (Γγ.  560) 
χατάρδειν  εύφραΐνειν,  ηοτίξην  [77] 

χαταρέξαί,'    χαταψήσαι  (889.  1388.  1673)    30 

π»] 

χαταρεπές'  έτερορεπές.  έτεροχλινές 
χαταρέσ&αΐ'  χαταλύει,  (χατελ^εΐν^) 
χαταριπτάξονταΐ'  σκορπίζονται 
ή^χαταρίοτήν     όρ9ήν    δουριατήν.     παρά 

Κα{λ)λιμάχω  (Γγ.  ΟΟΟΙΥΠ)   τήν  χάλαζαν 

[84] 
χατάρζασΒαί  (εί.  Αγ.  Ατ.  959)  του  ίβ- 

ρείου*  των  τριχών  άηοσπάσαι 
χαταρράσαειν  χαταρίπτειν  [87]    40 

χαταρράξαι  (1677)*  χαταβαλεΐν  [8(188]  [89] 


ΧΛτάρρησιν'  χατηγορίαν^  χάταβόηαν^  χα.- 
ταΧαλιάν  (ς.  τ.),  χαχολογίαν  (βχ  οβοοιμΙ.) 
χατάρρυτα  (ΕαΓ.  Τγο.  1067)*  άρδεύσφα 
χαταρτίσαΐ'  χατασχευάσαι,  τελειωσαι,  στε- 

ρεωσαί 
(χαταρτύοντα•  χατασχενάζοντα)  14751 
"^χαταρυβδήσας'  καταπιών,  ^οφήσας 
χαταρυήναΐ'  χαταπεσεΐν 
καταρυ^μίζεσ^αΐ'  χατεχ)^ϋνεσ9αι ^  χα- 

νονίζεο^αι 
%χάταρσον'  κατάχλεισον  ( — υσον) 
χαταρχής•   ασφαλής:    τέλειος  (ιά  χαταρ- 
χήςΐ)  [«β] 

χαταρώμαΐ'  εύχομαι,  προσκυνώ 
"^χαταρόγεα*  γήν  τίνα  προς  φυτείαν  αμ- 
πέλων ευ^ετον  (κατάρρωγαΐ) 
χατά  σαυτόν  (ΟβΠΙιη• «ρΙ^^Γ. 1 12) *  ^^1  σον 
χατά  σέ  (Αγ.  Εββ.  500)*  όμοιας  σοι 
χατασείειν  ταράσσειν  (1409) 
χατασέσας'  σβέσας 
χατασεσασμένα*  κατασεσει(η^)σμένα 
χατασημήνασ&αι  (Ρ1«1.  1.6^.  ΤΙ  756  €)* 

χατ<ισημειωσασ&αι 
χατασίνεσ&αι•  καταβλάπτειν  [8] 

χα,τασκαφής  (3ορΙι.ΑηΙ.891)*  χατεσκαμμένος 
•^χαταακάφιλος'  καταισχυνών  τους φΰίανς 
χατασκά^αΐ'  κατορύξαι  (1686) 
ηατασκεδάσαι  (ΑΗίεί)*  καταχέαι 
χατασκέλλειν  κατΜκεληεύειν.  τάς  σάρ- 
κας χαταφαγεΐν 
χατασκευή'  διασκευή 
χατασκιδναμένης'  χατασκορπιζομένης 
χατασκήιραι  (Ειιγ. Μβ<1. 94) *  \κατασπεΐραι 
κατάσκιος'  πάντοΒεν  σκιάν  Ιχωυ 
κατάσκοποΐ'   κατοπτεύοντες.  επίβουλοι,  ή 

δόλων  έξιχνευταί.  δολεροί^  δόλιοι 
κατασμΰξαι  (Μο.  ΤΗ.680)*  μαράναι.  καΰ- 

σαι  (Ι  653),  έμπρήσαι 
κατασοβεΐταΐ'  καταδιώκεται 
κατασοφισ^εΖσα'    χλευασΙ^εΐσα,    τεχνα- 
σ&εΐσα 


61  καταπτόλιν 

70  κατάξαι  εί.  1378 

καταρήξαι  κατα- 

(1406   8  σάω   €ΐ 

^.^ ^       _    (16  οτάο  κατασχίμψαι 

19  €Γ.  σ/ιν<^οί&        21  εί.  κατεσοφίσΒη) 

ΗΕ8.  69  καταπτήσει  (Ργοτ.  XXVIII  14)•  όειλι^,  φοβείται  60  καταπτήτην  (θ 
136)•  ίπτηξαν,  εφοβτ^ί^ησαν.  δνϊχώς  77  κατεοέξατο  (Α  68)•  έκα»έσ^  (1672)  79  χ«- 
ταρέκτης*  ορμητικός  {κατάρης'ί  οί.  Αγ.  Β3ΤΖ*  ρ.  *73)  84  καταρρήσσων  έπικροτών,  έπι- 
ιροφων  87  καταράσσοντες  (8&ρΐ€ΐιΙ.  Χ  Υ II  4)*  περικτυποΰντες  Αά  88  ^  καταψησαι 
89  χαταρρειν  (Ι Εβι;;. II 33) *  άνάλίαχεσ^αι  98  χαταροιξομαι*  (ευματίξομαι  1408  χα- 
τασείειεν  χαταταράσειεν  (1403) 


833 


»α%αϋη&ν  —  χάχανλον 


834 


τιατααπαν'  χαλάν  (Ηίρρθ€Γ.  II  ρ.  630  Κ). 
η  σιαλίζειν  (({,  τ.)  έτερου  έα^Ιοντος  ή 
Λερϊ  δείπνου  διαλεγομένον,  χαταπίνειν  τον 
σίαλον  [28] 

τίατασπέρχω  την  [^πΐ  <π}ν  οΐχίαν^  ι^]  Ικϊ 
την  έστίαν  κεκαυμένη     ' 

κατασπερχόμενος'  Ιηειγόμενος,  κατα- 
πληοσόμενος 

ηατασηιλάζων  (χαταχρνΛτων^  άπροσδο- 
χήτως  φαινόμενος  [Β^ζ3η(.])  10 

{κατασπιλων)'  μολύνων  [2Τ] 

ηατααπλεκώβαΐ'  χατελάσαι 

κατασηόδησον  κατέλαοον 

κατά  στά^μην  κατ   ορθόν 

(κατά  σταΰ'μόν)-  κατ*  εΛΟίυλιν 

κατάστασις'  αποδοχή,  ή  κόσμος,  ή  τΐ^ος 

καταστατήρια'  άποπεμητήρια '  έν  οϊφ 
τρόπφ  λίγομεν  άηόηεμ•φον  κατάστησαν, 
ή  καταπανστήρια^  κατάστασιν  ίχοντα,  άηό^ 
ηεμπτα,  καθεσταμένα  20 

καταστέλλεΐ'  ηερίκαλνπτει, 

•^καταστέλ^αι  (—σαι  Αβοΐ.)•  καταγαγέιν 
τον  βονν 

κατά  στεφάνης  (^V138)•  δρους  ίξοχής^ 
άκρωρείας.  Στεφάνη  γάρ  είδος  κόσμου 
περϊ  τήν  κεφαλήν,  η  περικεφαλαίας,  ώς 
Όμηρος  (Η  12) 

αΰχέν*  ύηό  στεφάνης  ένχάλκου 

κατάστημα'  ποίημα,  στάσις.  ή^όρμή  νηνς 
(€Ϊ.  στήμα)  30 

καταστίξων  βέβαιων  (βά  καταστηρίζων^), 
κατα-ψηφίξων '  παρ*  Οσον  των  άτακτονν- 
των  τά  ονόματα  (παρέστιζον  καϊ  έζημίονν) 

κατάστικτον  (Μβηοηά.  ίΓ.  0€€Ι<Χ)*  ιτοι- 
κίλον.  καϊ  Σώφρων  κεντήματα  φησι 

καταστίλβεΐ'  καταυγάζει,  καταλάμπει 

κατά  στίχας'  κατά  τάξεις  (£690  80  Αγ{>(• 
ίΓ.  VII  ρ.  974)  [41] 


κατά  στόμα  (Ο  389)•  κατά  τήν  αρχήν  (Ι. 

τό  άκρον),  μεταφορικώς 
καταστομίς•  μέρος  τι  τον  ανλοΰ,  τό  ίνόλ- 

μιον 
καταστοχάξεταΐ'  κατά  σκοπού  βάλλει 
καταστρέφει*  σκαλενει  [40] 

καταστρώματα'    της  νεώς  μέρος^    Ιν  φ 

έστώτες  ναυμαχοϋσιν 
καταστύξαί'  [βά  48]  μισησαι 
χαταστνφέλου   (Ηββίοά.  ΤΙι.  806)*    χατα- 

ξήρον 
κατάστνφλον*   κατάξηρον.    καϊ  ήμεΐζ  . δϊ 

τάς  άνεργάστους  χώρας  καϊ  σκληράς  α  τυ- 
φλά ς  καλοΰμεν 
κατά    συνδ(υ)ασμόν'    κατά    κοινωνίαν» 

κατά  σύμπραξιν  [52] 

κατασΰραΐ'  έλκύσαι  σαγήνη  ν,  (συλλέξίο) 

[ΜΙ 

κατά  σφέων  κατ*  αύτων,  ή  χα^'  εαυτούς 

κατασφήκωνταΐ'  καθηλωνται  (οί,  χα- 
τεσφ — ) 

κατα,σχόσαι*  κατατυχείν  ( — μυγεΖνΙ),  ή 
άμυχάς  ποιήσαι  [58.  59] 

κατά  ταύτό'  οίον  όμονοοΰσιν 

χατατε&ήπ-^ειν '  Βαυμάζειν,  δειλιάζειν, 
ίκηλήττεσ&αι  [62] 

κατατεΘηπότες•  έκπεηληγμένοι 

κα(τα)τεθηπώς'  δειλιάσας  [66] 

κατατείνεταΐ'  έφαπλοΰται  [67 — ^70] 

κατατρίχιον  λεπτόν 

κατάτροΛον'  κάταντες  (1843. 1866),  πρόσ^ 
τρόπον  (ς.  γ.)  όέ  τό  εναντίον  [78] 

κατατρύχει  (Τ1ι60€Γ.  Ι  68)•  λυπεί,  κατα- 
πονεί [75] 

κατατυχεΐν  (Ό^να.  288,  2)•  έπιτυχεΐν 

κατά  των  συών  (€οιη.)'  χατά  των  χοίρφν 

καταυγάσας'  φωτίσας 

χάταυλον  χατηνλημένον,  άναπεπταμένον 


ε 


€00.  22  π  δείπνου  24  κατασπερχωτήν  28  \υχωσαι  80  καταστάΒμην 
—  έπαύλην  (Ιιοο  Βά  σταθμόν)  32  καταστήρας  83  καταγέλλει  85  καταστεφα- 
νής  —  άκρωρίας  87  πάρεστι  όέ  χαΐ  έζημιονν  ροβΐ  ποικίλον  89  χαταγάγει  40  στίχους 
48  ένόλβιον,  οί.  ύφόλμιον  44  κατασκοπεί  55  κατασφεών  56  χατασφίκωνται^ 
κα&έλωνται  60  κατ*  αυτό  66  έφηπλοϋται  72  χατατρόηον,  χάταντις  προς  τρόπον 
(ζ{.  €ο1)6(  ΜΙ«.  ρ.  87)        79  καταυλημένον 

ΗΕ8.  2Ζ  κατασπαταλά  (Ργοτ.  XXIX  21) •  τρνφ^  27  κατασπίδα  (Ε  347)•  έιι* 
ασπίδα  41  καταστοχήν  (Ιβββί.  Ι«ΧΙ  3)•  περιβολήν  46  καταστροφής  (Ι  Μ&€€.  II  49)* 
έρημώσεως  Αά  48  κατασΰραι.  σνλλέξαι  52  κατά  συγκυρίαν  (Κ,υ€.  Χ  31)•  54  χα- 
τασφά  (Β  366)•  καθ*  εαυτούς  58  κατασχεΐν  (Ο^ΠΜ.  ΧΙ^ΥΙΙ  11)•  κατακρατεΐν.  χατοικεΐν 
59  κατά  τάξιν  (Ι  €ογ.  XIV  40)  •  κατά  κόσμον  62  κατατε&ήπησαν  χατε&αύμαζον  (1706) 
65  κατεκνέφαγο  (Β  317)•  κατέφαγε  τά  τέκνα  67  κατατίθεσθαι*^  συναινέσαι  (1.  συγχα- 
ταθέσθαι)  68  κατατοαντό  (Αα.  Αρ.  XIV  1) •  όμοϋ  69  χατατοξεύω'  (ίΧΧ)  70  χα,τά 
τό  κρίμα  (Ρβ.  €Χνΐ1Ι  132)•  κατά  τήν  τάξιν,  ή  κατά  τό  πρόσταγμα  78  χατατρυφώ  χατ<|- 
σπαταλώ   (Ργοτ.  XXIX  21;  €ί.  1423)        75  χατατοιόντα•  χατασχίνάξιοντα  (χαταρτύοντΛ) 

53 


835 


»αταΰΰα$  —  χατΒβαυχάληΰβ 


856 


τίΛταΰσαι  (Αίοηιιι)*    τίαταντλήσαι,    χατα* 

δνααι 
χατανστής'  χαταδνστης  [82] 

χαταφάγοι  (ΜεηβικΙ.  ρ.  175)*  χατίσ^Ιοι  [84] 
τίαταφάναΐ'  χατΒΐηεΐν 
ή^χαταφατίχήν  δνσχάΒΒΧτον 
χαναφησας  (ΒθΓ.)'  ώζορήσας,  άνιάαας  (▼. 

χατη^) 
χαχαφ^ατουμένη  (ΑμοΙι.  Ευη.  398)*  χα- 

ταντωμένη,  χυρίως  6έ  τό  έχ  προχαταλήί^εως    10 
χαταφιλοσοφήσαντες'    δίά    της    βιγης 

9ίχήσαντΒς 
χαταφλάσαι'  χαταχόιραι 
χαταφοιτήσαί'  παραγενέσ&αί 
χαταφορήν  νπνον 

χαταφοριχώς  γαστέρας ηοιών  ( — α λύων Ι) 
χαταφορτιχός'  σφοδρός 
ΧΛταφράχτοις  ίρυχαΖς•  ταΐς   έπεσχοτί- 

σμέναις,  χαϊ  μή  τό  μέλλον  Μυίαις,    Ία>9 

'Αλχμήν^  (Γγ.  6).  χαϊ  είδη  ηολεμιχών  -^ώς    20 

χαταφράχτου  [96.  97] 

καταφρονεί  (ΕυΓ.  Βλοοίι•  603)*  ΰιτερι/φα- 

να  [99] 

χαταφρνγήσζται,'  Χϋΐταξηραν^σεταί 
χαταφρνγει  (Αγ.  Νυ51).  396) *  χαταξηραΐνει 
χαταφυέν*  γεννη^έν  (?.  χϋΐτέφυ) 
ΧΛταφνλαδόν  χατά  ί^νη 
χαταφνξεί'  χατασβέσεί 
κατάφυτος*  σννδενδρος  τοΛος 
χαταφωνεΖ'  ταράσσει  30 

χαταφωρα^είη*  χαταγνωσΒείη 
χοταφωραν  (Τΐιιιο.   Ι  82)*   έρευνάν,   έηι- 

βητεΐν 
χατάφωρον'  ίληλεγμένον.  φανερόν.  ύκεν- 

9ννον,  "ή  χαταφανή  γενόμενον 
χατάφωρος*  φανερός 
χατά  φωτά  (Ειιιρβάθ€ΐ.40  Η81.)*  χ^*^^  «ν- 

^ρωηον 
•^χαταχαλή'  χαταβραχν  [1513] 

χατά  χειρα'  ίτοψα,  ευχερή,  ή  ό  νυν  ηρός    40 

χεϊρα  χαϊ  εΙς  ηολλά  χρήσιμος  οΐχέτης 


χαταχή{νη  Αγ.  Εεοΐ.  627  Τββρ.  673)*  χα- 
ταχάσμηοίς.  Χίχτάγελως  (χαϊ  ύπό  Πείσΐ' 
στρατού  χαλαμ(α)ίςί  έμφερίς  ξώον^  άαύ 
της  άχροχόλεως  αροβεβλημένον  ^  όηοΖα  τά 
αρός  βασχανίαν) 

χαταχήνχΐ'  χαταγελάσχ^^  μνχτηρίσχι^  έξον- 
Βηίση  [11] 

( )*  ό  λυιαρός,  ό  τρόφιμος 

χατάχρεως'  έπαρχων  εΙς  μαρτυρίαν     [19] 

χαταχρήσει  (ΡΙιοβηίο.  Οοΐ.  Γγ.  1,  21)*  άρ^ 
χέσει 

χαταχρηστιχώς'  όταν  χαταχρηταί  τις  άηό 
αράγματος  εΙς  άραγμα  χαταστοχαζόντως 

χαταχράταΐ'  χαχώς  χράται 

καταχρνσωσαι•  χαταλι&ωσαι 

χατάχυσις'  άήρ 

χαταχνσματα  (Αγ.  ΡΙυΙ.  768)*  τραγηματα» 
ί^ος  γάρ  είχον  χατά  της  χεφαλής  χάρυα 
χαϊ  Ισχάδας  χαταχέειν  των  νεαητήτων  δού- 
λων  παρά  τήν  έστίαν  χα^ισάντων,  χατί- 
χεΐτο  δέ  χαϊ  τοΰ  ννμφίον,  λέγεται  δέ  χαϊ 
έαϊ  ζωμού 

χατάχντλον  (Ευροΐ.  Γγ.  XIII  ρ.  641)*  τύ 
βαλανευτιχόν  (σχα)φίον 

χατά  χώραν  (ΗβΓοά.  Ι Υ  201)*  χατά  φύσιν. 
ή  άχίνητον 

χατα-φαίρονσι*  χινοννται 

χατα^έφεΐ'  χατ<ισχοτίζει'  ψέφας  γάρ  τό 
σχότος"  ηαρά  τό  ιρεφάσ&αι^  τό  μεταμε^ 
λεΐσ^αι  χαϊ  οίον  σχότος  ηεριτι^έναι  τόΐς 
λεγομένοις,  [βά  29]  έσ3^  ότε  όέ  χαϊ  τό  φρον- 
τίξειν  οΰτως  λέγουσιν 

χαταίρηφίξεται•  χαταχρίνει 

χατα-φήχων  χολαχε{ύ)ων.  ήσυχη  τριβών 

χατα'ψιλωϋ'ήσεταΐ'  ψιλόν  γίνήβεται 

χατεαγότα  (Μηηίιη.  ίΓ.  Ι  ρ.  577)*  χατε- 
ν^ενεγμένα,  χατ(ατ)ε&λασμένα         [34.  35] 

χατεβάλλετο'  ετίθετο 

χατέβασχε'  χατέβλαιρεν  (ν.  άάσχειΥ 

χατεβαυχάλησε  (Οοιη.  ίηε.  ΕΧΙΥ)*  χατε- 
χοίμισε 


€00.  80  χαταυλι^σαι  (χατανσαι  ΡΗοΙ.  144,  7  χα&αΰσαι  Ηββ.)  81  \δυση}ς  83  \γει^ 
\1$ι  88  χαταφα|  χαταχτ\  92  |ρείν,  ΰαν,ν  ΡοβΙ  93]  1509  χατόφοοον,  ίλλιλεγμένον 
95  ϊηεσχοτ,  σμέναις  —  άλαμήνη  1501  \φρνσει  3  \ά$Φν  (Ορρίαιι.  ΗβΙ.  III  644)  9  οΓ. 
1493  11  χαταφοτα  14  χατα;^εΐρα  —  χρονήσιμος  15  χαϊ  —  βαακανίαν  ροβΐ  1616 
17  χατάχ&ονσς  (18  χατα;ι;ρ^ων  Ιοηίεβ?)  20  {^^^  21  \χρήζεται  28  χαταχρέρονσι 
29  \εφεΙ  —  ψεφάς  (εί.  ά^εφές^  μεταφέφειν)  31  \^1χων  32  γενέσθαι  (37  χατεβά- 
σχηνε  60.)        38  χατεβαν\  \ηαε 

ΗΕδ.  82  χατ*  αι^τ^ν  (ΙοΙ>  Ι  8)-  δμοιον  αύτοϋ  84  χατά  φάλαρα  (Π  106)*  χατα- 
μετωαίδα  96  χατ  άφρονα  (Α  193)*  χατά  διάνοιαν  97  χαταφρ^τα^  {Β  362)*  χαταφρα- 
τΐας  99  χαταφρονέων  (0  70)*  χαταβουλενόμενος  1513  χατα;|^εει  (ΙοΙ).  ΧίΙ  14)*  χαχο- 
λογά  17  χαταχθόνος  (Γ217)  19  χατα;|τ^όνιο;  (1457)*  χατά  της  γης.  ή  ό  $δης  Αά29 
τά  χαταψέφειν  84  χατβάσας'  χα^αχοιμηξ^είς  (χαταέσας  9•  ▼•)  ^5  χ  α  τε  0(^)^17  (1«Γ€αι. 
ΧΙιΥαΐ  26)•  Χ0Β€99λέύ9η 


837 


»α%ίβραφ»  —  χατβχαμάρωύβν 


838 


χατέβραιρ€*  χατέλαβεν  [40] 

χατίβρότωσεν  Ιμόλννεν 
χατεβρόχ&ισε  (Ηβπηίρρ.  ίν,  III  ρ.  399)* 

χατέπιεν  [48] 

χα  τ*  εγχλησιν  χατά  μέμιριν.  χατά  ηταΧαμα 
"ίχατεγοήτενσεν  ηπάτησε.  χατεμάντευβεν 

{^αγγάνευαεν  ?)  [46] 

χατιγχονών*  έπειγόμενος 
χατεγλωττίξε*  διέβαλλε^  (Αγ.  Α6ΐι.  880) 

χαχηγόρει  10 

χατεγννηωμένον  τό 

χατεγννπώσ&αΐ'   (ότέ  μ^ν  άβρως  όακιτα- 

σθ(α  χαϊ  τρνφάν,  ότέ  όέ  το  ηατηφή  είναι) 

[Η] 
χατ£;'νω<ιαν'  χατ€λε£αν 
χατεγνμνάσατο'  έηϊ  γνμνασίαν  άνάλωαεν 
χατεδάη'  χατεκάη 

{χατεδάρδαπτε'  χατήα&ίε  μετά  σπαραγμού 
χατέδαρ&ε   (ΑπβΙορΙι.  ρ.  1148)*   χατεχοι- 

μν»η  20 

χατ*  εδάφους•  έηϊ  γης) 
'Ιχατέδαρ^εν    (ΑηβΙ.  Γγ.  Ι  11    ρ.  1148). 

νπνωοεν 
χατεδφωσε  (Οογ.)*  χατέχανσεν.  ^ηολέμηύερ 
χατέδευαε'  χατίβρεζε,  χατέφυρσε,  χαϊ 
χατεδηδεσμένον   χαταβεβρωμένον  (Ρ1&Ι» 

ΡΙιββά.  ρ.  110  Ρ) 
χατεδήδοχε  (Ευ^η.  βρί^Γ•   4,   3   βΐ  Αηΐί- 

ρΐιαη.)*  [βά  61]  χατέφαγεν 
κατεδηδοχως  (Αγ.  Ρ&ΰ.  388)*  χαταβεβρω^    30 

χως 
χατεδ-^ονν  χατίχοπτον 
χατέδησα  (Οβίΐ.   Ό,  230  ?)*    χατεδίσμευσα 

[84  64] 
xατεδ^'^τησε*  χατέχρινερ 
χατέδονηεν  τέ&νηχβν 
χατέδονπον  (ί )τεΒνηηει,σαν 
χατέδρα&ον    χατεχοίμή&ησαν    ( — Οι^ι^    ι^ 

285  ?) 
χατεδρνπτετο'  χατεχόπτετο,  χατεξύετϋ        40 


χαχέδυ  (ΤΗαο.  ΤΠ  34,  4)*  χατοΜοΒη^  χα- 

τεποντία9η  [71] 

χατεζώμενεν  έτνρενεν οοηερ ζωμόν ίχρο- 

φήσας  το  γάλα  [78] 

χατέ^Όρε'  χατεηηδησεν 
χατε^ήηει•  έπτοεΐτο 
χατε^ύσ&η'  χατεχλείσΒη  ( — χαύσΒηί) 
χατέ&νψας'  κεριέπλευσας  (^φλευσας) 
χατείβετο    (Ο  ^9^    €  162)•     δίεφ^είρίτο. 

χατέρρει  [79] 

χατειχής'  έηιειχης 
χατείλάδα'  ήμέραν  χειμερινών 
χατειλε'  -^χατέλείεν  (1588).  έηοΙχιΧκν  [81] 
χατειλειν  χατέχειν.  χαταβαλεΐν 
χατειλη&έντας  (οΓ.  ΗβΓΟίΙ.  111 13)*  ανύχε- 

Μέντας,  χαταληφ&έντας 
χατειλήφ^αΐ'  ηροχαταλαμβάνεαϋ'αί 
χατείλια'  τά  έαώτερα  οίχήματα.  *Ερυ9ραΙοι 
χατείλοχε*  χατέ?.€ξε 
χατειλνσηάσ^αΐ'  είλούμενον  σπάσει 
χατειλυσηωμένην  (Αγ.  Ι^γ».  722)•  ό  μέν 

Αυχόφρων  χαταρτωμένην,  *ΕρατοαΒένης  04 

σνγχεΐσ9αι  τήν  λέξιν  έχ  τοΰ  εΙλεΖν  χαϊ 

ΟΛάσ^αι 
χατείλνταΐ'  χεχάλυπταί  [9^ 

χάτειμεν  χατερχόμφα 
χατειηών  (ηοη  ΕαΓ.  Ιο.  1345)•  διαβολών 
-^χαχείργεί*  Ιχώλυεν 
χατειργάσατο'  [»ά  96]  χατηγωνίοατο 
χατειργμένος'  έγχεχλειομένος  [98] 

χατειρες  (ΒοβοΙ.?)'  χατηρτιαμένον ,  εύήρΒ•- 

τμον 
χατείρηχεν   (ΡΙβΙ.  ΤΗβΒβΙ.  ρ.  125  Α)*  Χά- 

&ρα  διαβέβληχεν 
(χατεΐρξε*  συνέχλεισεν)  οί.  1787 
χατειρωνενεταΐ'  μέγα  φρονεί,  ή  στραγ^ 

γίνεται 
χάτεισι    (ΟβΟίη.  Βίλΐι.  19,    ΕαΓ.  Αίο.  74)* 

χατέρχεται 
χατεχαμάρωαεν  χατέβρνεν  (χατεύρννβν Τ) 


49 


€00.    39  Ιβαη,ε  (\\.  ε,  χατέι^αρ^ε)      Ροβΐ  45]  1555—1557      47.  48  =  48.  47      48  χαη^ 
πτώιχενον        50  ότί  (εο<).  1)ίϋ  οτε)  —  είναι  ρθ8(  1599        54  χατηύ^ιως  μή       55  χατέδααη 


56  χατ£Οοαρθαι,  χαταχοιμά§9αι  57  χατέο9εν  &9  χατέφρνοε  68  χατέδρα^βν 
70  χατεπό&ει  75  [Ο'ύπει  81  χατονλάδα  \ρα  \νη  (€Γ.  €^ά;,  χτ^λάς)  (84  χατϊλλείν 
—  χαταχλείείν ^.)  85  [βλη^έντας  90  τη  λέξει  91  οΓ.  χατιλ —  (95  Οοηί.  χατείργα^ε• 
έχωλνοεν)      96  εί.  χατηγάαατο      97  £ί.  χατίίρξε      99  |νοι  ^ν  ^ρήρ^φ      1601  εί.  χαη/ρομαε»  1815 

ΒΕΒ.  40  χατεβηαατο  (ο  99)*  ^/σι/λθεν  43  χατεγνωαμένος  (ΟβΙβΙ.  II  11)*  χα- 
τακεχρυμμένος  ( — ριμένος)  46  χατεόενσα;  (/ 490) '  [χατίφα;^^.]  Ιβρίξας  51  χατ^- 
γρα\Ι)θίν  (Ι  3ΐ3εε.  XIV  26)*  χατ(£υσην  ΑΗ  61  καταβέβρωχε  (ΙΙοεΓ.)  \ά  64  χοττ{7σ;ΐ^ννα  •(▼• 
χαταίδίοα  βΐ  χατ^/^έοαν)  71  χατθ^ον  (Ζ  202)*  χατ€0θ/ωρ  73  χατεόιε^λαντο  (1θ•1 
III  2)*   κατεμερΐααντο  79  χατειβόμενον  (Ο  37  •!.)-   διαφ^ειρόμενον,   χαταρέον  (1818^ 

83  χατ.ει'Λεον  (7135)*  σιη'^στβλΛον  92  χατειλωχτειν  χαταβίεφαρίζειν  (χατιλλ — )  Αα 
96  £χώλι;σ£        98  χατείρα'  άαηΐς»  ηέλτη  (χαιτρέα^  €$(τα} 

58  • 


β») 


9α%ί%ανον  —  ηαχ^ρρηγοτας 


810 


%ατέιΐανοιί  (δορίι.  ΑηΙ.  1340)*  χατβχτβινον 

χατ€Χ€^αθ€ν*  χατΒχοιμήΒη 

ηατεχβρμάηαεν  σννέθρανσεν 

χατεκήλει,*  σιωχων  (δί  έπών'ί)  ηδννεν 

χατεχήλησε'  χατεηράϋνεν  (1616),  Ι^ελ- 
ξεν,  Εηλεΐσ&αΐ  γάρ  λέγεται  τό  ύηό  αυ- 
λών ^έλγεσΒαί 

ή^χατεχλάδανεν  άνεΐλεν 

χατεχλφζετο  (Οογ.  γ60.)*  χατεχέχλΗστά^ 
χαταχεχλεισμένως  είχεν  [11.  12]    10 

χατεχνίδενεν  χατέξυεν 

χατεχόπησαν  Ιφονεύ^ησαν  [15.  16] 

χατελάσαι  (Οογ.)-  χατατηξαι  («ο/β  ϋφα^α- 

€€Τβ) 

χατελεγχέτω  σε  (ΗββΙοά.  Ορρ.  659  =  712)* 
χατελέγξαι-  χαταλΑξαί 
χατελέξαντο'  χατεχφίμή&ησαν 
χατΜλελιβάδατο  (Ιοηββ)*  χατεμερίξοντο 

χατέλβξαξ•  χατεχοΐμησας.  χατέβαΧα(  (1222)    20 

[24] 
χατέλενοαν  (Η«γο1  Ι  167)•  λί&οις  ϊβαλον 
χα'ζέλη^εν*  έηανσατο  [27.  28] 

χατέμαριρε  (Ρίηά.  Ρίβιη.  III  60)*  χατέλαβεν 

[Λά  29]  [30.  81] 
χατεμεγαλανχησατο*    μεγάλως    έχαυχή- 

ϋοτο  [98] 

χατένασσε  (Ηββίηά.  Ορρ.  167)*  χατφχισεν 
ή^χατενέχουαιν  ^ρχοντΜ  [86 — 89] 

'οζατ'  ίρτενίιν  χατ^  ίντυχίαν  ^0 

χ(ατ)εντενχϋ'έντα*    χατεντνχηΒέντα  (αα- 

αααΐηίη)  [48.  44] 

χατεξανίσταταΐ'  χατεηαίρεταί 


χα^εξανίει  ( — νΰβιΙ)•  διεσΒΙει 
χατεξενμαρίζοντος'  χατευ^^νοντος    [47] 
χατεπφδεσ&αΐ'  χαταπραΰρεαΒαχ 
ΧΛτεηφδω  (εΓ.  ?\»Χ,  Μ(^ηο.  ρ.  80  Α)'  γοη- 
τεύω, αραννω 
%χα^  έξορίας'  ίζω  των  όρων         [Μ•  52] 
ΧΛτεχάσατο  (Οογ.)*  χατεχτήαατο 
χατεηείγεί'  χατασηεύδει 
χατέκεψνε    (ΟβΠίιη.   Αρ.  92)*    χατίσψαζε, 

χαχεηερπερενετο'  έχαριεντίξετο  [57] 

χαί:εΛίάν&η'  ίλίΛάν&ΐ}^  ίτράφψ  λ  ίων  γάρ 

ό  λίΛορός 
χατεηιφύεται  (—φοίτα)*  κατατρέχει 
ή^χατεπλάγη'  χατέοχληχεν  [61] 

χατέηλατννετο'  χαΘυπερηφανενετο 
χατέηλησαν  άνέπλησαν,  άνεπλήρωσαν  [64] 
χατεκτηχέναΐ'  φοβη&ήναι 
χατεητήχείσαν  τω  φόβφ  Ιταχεινώθτμταν 
ηατεητηχότα'  χαταπτήσσοντα  [68] 

χατ  ι  ρ*  έξεα  ι  (χ  378)*  χά&ησαι,  Πάφιοί 
χατέρ{ε)ίχτα   (Αγ.  Ηβη.   505)*  τά  ίρείχό- 

μενα  όσπρια  χαϊ  αχιζόμενα^  οίον  χυαμονς' 

ίνιοι  όέ  χαϊ  τους  ηυρονς,  οΐ  δέ  χατερρω- 

γάτα  Ιμάτια 
χατ  ίρ'  εζεο  (Ω  522)*  χαί^έζον  (Πάφίοι) 
χατ'  ερ*  εζετο  {Α  68)•  έχα»έζετο  (Πάφιοι) 

[78] 

χατερίχνωσε' 

χατέρειξεν  (χατηρ—)  [76.  77] 

(χατερηρειμμένος-  Λεπτωχώς)  1774 
(χατερηρίγμένος'  χοητόμενος)  1774 
χατερρηγότας'  διερρηγμένονς 


€00.  7  χατεχ-ήδε  8  χατεχτ(Λισε,  μετ\  (9  Ι.  χατεχίχλασχε,  χατέχλανεν) 
10  \άξετο,  χατεχέχλητο  18.  19  χατελεγχώσαι  χτλ.  21  \ίβαντο  34  \νασε  50  χα- 
τεζωλίας.  59=  οΓ.  ΡΙιο(.  148,  10  62  χατέπληααν  Ιβ^βύβΙαΓ  βηΐο  χα^περη\  65  χατεπτε- 
χέναι  66  χατεπτήχησαν  67  χατεπη^σοντα  69  χατέοεαι,  κάθισαι  71  χατέρεξε 
(Β€ΐ(1(.  ΑΟ.  111  1095        72  χατερέζετο        75  χατέρριξεν        78  6ιαρ£()77| 

α 
ΗΕ8.     1611   χατεχλάσ^ην   (δ  538)•    ένεόωχίΐ;  12   χάτεκν   {Β  662)*    απεκτεινεν 

15  χατέχταν  (Δ  319)•  α^^τειναν  16  χατέχπλ-ησαν  χατεπράνναν  (1608)  22  κατε- 
λεχτον  (16.58)*  χατεχοιμτι^  24  χατίλεσα'  έλέπτυνα^  σννέτριχρα  27  χατεμαξενμένην 
χατατετρφμένην  (1761)  28  χατέμαρχτε  (£65)*  χατελαυβάνετο  ΛιΙ  29  ή  %ατέβαλεν 
80  κατ*  ίμαντόν  χατά  την  έμήν  δύναμιν  (^ί271).  ^  κατά  την  αντον  31  κατ  ίμαυτού* 
«ατά  της  ίυής  δυνάμεως  88  χατενάρχι^σα  (Π  €ογ.  IX  8;  *  έβάρννα  (ν.  οι;  καταν— ) 
86  κατετεί/τ/ίτατο  (Ρ»9ΐιη.  Ι.ΧΧΙΧ  14)•  χατέφαγεν,  άνηλωσεν  37  χατένενσεν  {Β  112)• 
^ηένευαεν.  ύπέσχετο  38  χατεντ^'ρατο  (λ  518)•  α*Λεκτεα•εΓ  39  κστεντευκττ/ν  (Ιοί).  VII 
20)•  κατεΐ'τυ;';υάνοι•τα  48  χατεννγηααν  (ββηββ.  XXXIV  7)•  έλνπη^οαν  44  κατενωΛτα* 
%ατ  Ιναντίον,  χατ*  όψιν  (Ο  320)  47  χατεξηνάσχε  (λ  587)•  κστείι/()ανεν  51  κατεπαλ- 
μενος  (^94)*  χα&αλλυμενος  (ν.  κατά—)  52  κατ^παλτο  (Γ3δΙ)•  χαί^ήλατο  (1661)  Αά 
55  κστεφόνευσε  (Ζ  423)  57  χατε,.ίΐια  (Θ  435)•  κατά  τό  εαπυοσ^εν  των  Βνρών  μέρος 
61  χατέπΛατο  (Τ 351)*  χα^ι^λατο  (1652)  64  χατε/τοθτ/σαν  ίΡδ.ΌΧί  7)*  χατεποντίσΟησοιν. 
ίΜτέπεααν  β8  χατερί'ον*  ηεπαλαιωμένον  (οί.  χατοργών)  73  χατερεζε  {Α  361)*  χατέ- 
ιρησεν  7Β  χατέροντες*  χαταπλέοντες  (χαταιρ—)  77  χατέρραξε  (8ίΓ&ο.  Χΐνΐ  9)*  χα- 
τέβαλεν 


841 


χατιρ^νι/μένο»!  —  αατ^Ιαζονβνετο 


842 


χατερρίνημένοις'  ευτελέσίν 
χατερρίνωμένον  (Α^βοΗ.  8υρρ1.  767) '  ηα- 

ταπεΛΌχασμένον,  χαταδεδερματωμένον 
χατερ{ρ)νηχεν'  ίαάπη 
κατερνχει  (Π  91)•  χατέχει  |Β8] 

χάτέρωτα  (8βρρΙιο)*  χαϊ  άλλοτε  [85] 

χατέαχαιρε'  χατώρυξεν  [87] 

χατεσχληχότα'  •[ χατεσχληρωμένα 
χατέσπασε  (8ορ1ι.  Γγ.  752)*  χατέχιεν 
χατεσοφίσ&η-  έπλαιη]^  (οΓ.  χατ<ισ — )  10 

•^χατεστάμενος  χατα&νσας 
χατεστέμμε^α'  έατεφανωθημεν 
χατεστήριξεν    άρχιο'    νόμου    άχίδ^εν^ 

[αά  93]  χατΕΟτηλίτευαεν 
χατεστίγμένος'  ηεποιχιλμένος 
χατεοτόρεαε  {Ω1981)'  χατέατροαεν.  ί^εά' 

αατο  («(Ι  χαϋ^ίατόρηαεν)  [96] 

χατέοτνγε'  χατεοτνγνααεν  (»άΐ(Λ,  Ρ  694) 
χατέατνγον  χατεΆλάγηϋαν,  Ιμίοηοαν 
χατεατνγημένος'  μεμιαημένος  20 

χατέατνψεν  ίαάρχωαεν 
χατεαφηχωμένον  ηεριεχόμενον 
χατεαφήχωνταΐ'  χα^λωνται  [1768] 

χατέαχες'  χατήλ&ες.  ηερι{ε)%ράτηαας 
χατετε^ήπεισαν  έ^αύμαξον  (1462)  [6.  7] 
■["χατετλατο•  χατετολμάτο 
χατετυμβοχόηαα    (ΑροΙΙ.  ΌγΒΟ,  ρ,  96  €)• 

έχαιρα  [10] 

χατενγμ{ά)των  (ΕυΓ.  Ηίρρ.1170)*  χαταρόν 

[12]    30 
χατ*  εύ^ύ'  κατ*  ενΟ^εΐαν 
χατευ&υνομένη•   διοίχονμένη 
χατενχτόν  την  έπί  τινι  εύχ^  ύπόαχεαν 
χατενμαρίξοντες'  ενχερίζοντες.  καθιστό  ν- 

τες 
χατενμεγεΟ•εΐν  χαταδυναατεύείν         [^71»] 
χατενμεγε9(ήσ)ειεν'  χαταδυναατεύοειεν 
χατενναξει  (δορίι.  Τγ.  95)•  χοιμίζεί 


χατεννάζεσ^αί'  χοιμίξησ^αί»  ηραΰνεο^αι 

ηατεύξασ&αΐ'  χατά  τίνος  ευξασ^αι 

χατευρννεταί•     μεγαλννεται^    ίτλατύνεται 

[28] 

χατενχομαί'  χαταρώμαι 

χατενχου  (ΕυΓ.  Ι.  Τ.  536)*  χαταρώ 

χατεφοίνιξας'  ίβαίρας 

κατέφν  Ιγεννή^η  (οΓ.  χαταφνέν) 

χατεφωρά^η'  ι}λέγχ&η 

χατεφωράτο'  ήλέγχετο 

χατέχειν  χρατεΐν.  χωλνειν,  οννέχειν  {%Λϋ}, 
8ορΙι.  Αί.  416) 

χατεχειροντο'  Μχα.  ύπέταααεν 

χατέχεαΟ'αΐ'  ^εοφορεία^αι 

χατέχενε'  χατεβαλεν,  χατέ^χεν      [λά  86] 

χατεχ&αίροντα'  μιαοϋντα 

χατεχμάαας*  χατααχών  (1060)       [66 — 41] 

χατηβολή'  τό  επιβάλλον,  Εύριηίδης  Τη- 
μένω  (Γγ.  750)  χαϊ  Πελιάαιν  (Γγ.  617).  (λέγε- 
ται όέ  όντως)  χαϊ  ή  τοϋ  πυρετού  περίοδος» 
χαϊ  ορμή.  χαϊ  μερίς,  χαϊ  Ιερά  νόαος  (1123)• 
χαϊ  τέλος  των  χρεών,  τό  χα&ήχον,  ^αία. 
τελετή,    τα  νομιζόμενα  [46] 

χατηγλαϊομένα'  χαταχεχοαμημένα 

χατηγορενχότα'  χατειπόντα 

ή^χάτηδα'  χαταβεβρωμένα 

χατήδεαα  αυτόν  αΐβχυν^ναι  έποίηοα[ν} 
αυτόν 

χατχί&αλωμένη  (οΓ.  ΕαΓ.  Τγο.  60)•  τεφρω- 
^εΐαα  [49] 

χατεΐ^ηχα  (χατηχα)•  χατέ^χα 

χατήχιζον  ΰβριξον.  εξεον 

χ  ατ'^χιομένους'  βααανια&έντας.  υβρισμέ- 
νους 

χατι^χίαατε'  εΙς  τό  σώμα  ύβρίβατε 

χατήχιαται  (λ  290  τ  9)•  αίχί^  χαϊ  βλάβ^ 
αυνέχεται 

χατηλαζονεύετο'  χατεπαίρετο  αΰτοΰ 


000.  79  \ιμένην  84  χατέροτα  91  χατεστεμμένοςΐ  99  χατεατυγμένως 
\ένως  1700  \•η\ί>εν  2  \ονται;  οί.  χατασϊ  5  χατε^ήπεοαν  32  χατέσχετε  34  |θαί- 
νοντα  41  έπέβαλλεν,  έπ\  42  χατηβολη  —  πελίασιν  48  κατειθ]  ταφ\  51  κατεί- 
χιζον        55  χατηλαξω 


ΗΕδ.    83  χατέρυχεν   έπέσχεν  (Ζ  192),    έχώλυσεν  (Ψ  734)  85  χατερυ&ραίνβΐ' 

χαταβάητει  έρν^(ΐω  βάμματι  (911)  87  χατεσχηρωμένης  (III  Μβοο.  IV  1)  ...•  πεπαλαιωμέ- 
νης Α(1  ί»3  [άπέί)ωχεν]  96  κατεστρατο;τ£Οεν(7ε  <ΙΙ  Μβοο.  IV  22)•  χατεπολέμησεν 
1703  χατεαφραγίσ^η  (δ^ρΐεπί.  II  5)•  άπεχλεία&η.  έσφραγίοΟτ}  6  χατέταρπον*  χατεχοι- 
μή^σαν  7  χατετήρνεν  (ι  31)•  κατε?;ι^εν  10  κατετι»!  (Κ  258)•  γένος  περιχεφαλαιας 
12  χατευ&ίχτήαας  (II  ϋΙ^οο.  XIV  43)•  άφάμενος  171»  (χατευμεγεΰ'ών  ΧίοβΙ.  Οβν'κΐ.  ρ.  89, 
1  Όγ.')  υπερβάλλων,  νιχών  23  κατενρ^σκοι  (ο  73)*  κωλύει  Αά  33  ήπλωσεν  (β  386) 
36  χατέχμααον  χαταφόνευσον  (χαται — )  37  χατεωνάσΟ'αΐ'  χαταντλάαϋΌΐ  38  κατί- 
μνεΐ'  χαταντλΓι  Ζ\ί  χατεωνώσι*  χαταμάσσουσιν  40  καταιώρτ^ται•  .41  κατεχβνβ* 
δοξάζουσιν  (»ά  χατεώρηνται'ί).  ηπλωαεν  (β  385).  άπέβαλεν.  άπέ&ετο.  χατέρρι^εν  (Μ  168) 
43  χατηγάσατο  (Οβίϋιη.  βρί^Γ.  Ι<Χν  2)*  χατηγωνίοατο  (1596)  49  χατη^άτην  χα^ωμίλη- 
οάτην  (1791) 


843 


κατίξίεϋα  —  «αν^τ^ρία 


814 


{χατήλεαα*  έλέπτννα^  βννέτρίίΡΛ)  €Γ.  1604 
9ίατί}λΐίΡ'  μεαόδμη,    μεαότοιχον.    δοχός^  ι) 

'^ύηό  ηνος  βαατάζουαα  τον  δροφον,  οΐ  όέ 

Ιχρίωμα  τό  ίν  τφ  οΐχφ  *  ο  χαϊ  βέλτιον  [57] 
χατήλναις'  χατέλ^υας 
ίχατηλέποντα'  φροντίδας  ηοωνντα 
{χατηλόηται)'  χατατέτριπται 
χατηλόχιαται 
ηατημαξενμένα•    χοίνά,    χατίΐίίΛχατημένα^ 

χατατετριμμένα  (1627)  ίΟ 

ηατημελής'  χατηχοος  (1757) 
χατήμναοον  χατέξυον.  χατεακάραττον 
χατημνχ&η'  έβπαράχΒη 
χατήναρε  (ΜΜηι.  Αρ.  101)*  χατέχτεινε 
χατηναρι,σμένα'  άπολωλότα.  ίχδεδαρμένα, 

ίοχνλενμένα    Σοφοχλής    ΑΙαντί   Μαστιγο~ 

φόρφ  (26) 
χατηνδράφνξας•  χατέχτεινας (εοΐ.  148, 27) 
ηατήνοχα  (3ΐ3€6(1οη.Ι)-  χατενηνοχα 
χατηντιβόλουν  ηαρεχάλουν  (1300)  20 

κατήννσεν    (^^.  ΕυΓ.   Ογ.   89)*    άνάλωσεν 

[71.  72] 

χατ'ήραμεν    (Εβγ.  Ββοοίι.   1294)•    ηλΒομεν 

[74] 

'^χατηργμένος*   χατηηεισμένος,    χατεστιγ- 
μένος 

χατηρέ&ετο'  ηαρωξννθη 

ηατηρεφέας  (Σ  689)*  χαταστέγους 

ηατηρεφές  (ο 367  1 183) •  χατεστεγασμένον • 
χυρίως  δέ   ^πΐ  των  ταπεινών  στεγών  χα-    30 
τηρεφέας  {Σ  689).  οί  όέ  πέτρας 

χατηρεφέστερον    χατεστεγασμένον  μάλ- 
λον 

"^χαττιρει,ν'  χρεμαμένην  (χατηορον'ί) 

χατηρείχοντο  (ΠβΓοά.   111   66)•    χατεσχΐ- 
ζοντο 

χατήρειξεν*  άνηλεσεν  (1675) 


ηατήρη*  τόν  χεχαλν(μ)μένον  (Εατ.  δαρρΙ. 

112).  χαϊ  χατεχόμενον 
ηατήριηες'  χατέπεσας^  χέπτωχας  [85] 

ηατήροσας'  έφντευσας.  έγέννησας         [87] 
*αι:ηρτυχως  (Αββεΐι.  Ευη.  476)*  τέλειος. 

κυρίως  δί  έπϊ  των  άλογων  ζώων^  δταν  έχ- 

βάλχι  πάντας  τους  οδόντας 
χατ%\ρνδες•  αί  βρί&ονσαί  χαϊ  χαταρέονσαι 

άμπελοι,    λέγει  όέ   τάς  χρναάς  αμπέλους^ 

καρόοον  ονχ  έχλαδενοντο 
χατίβσβ'  χατεχηλησε.  χαΒωμίληαε 
ηατχίσάτην  (1749)•  χατεχηλησάτην.  ηα^ω- 

μιλησάτην 
χατηφέα  (Ηίρροοη  Ερίά.  1121  Β)•  χατηφη^ 

στυγνά 
χατήφεια'    στυγνότης^  όνειδος  (Ρ  5561), 

Λΐδως,  ανία 
χατήφησας'  χατηνίασας  (1487)  [95] 

χατηφίη   (Π  498.  Ρ  556) •    αίσχννη,    στν- 

γνότης 
χατηφόνες  (Ω  253) *  χαταίβχυντοι.  χατη- 

φείας  άξια  πράττουσαι 
ίχατηχίξειν  νουΒετεΐν,  Ινηχεΐν  [99] 

χατηχ&ημένον  βεβαρμένον 
χατηχ^ίζετο'  Ιμισεΐτο  [1803.  4] 

χατ&άξαί'  παραχονήσαι,  μεΒύσαι  [6] 

χάτ^εο'  χατάθου 
χάτιδε  (Αγ.  Εςς.  170)•  δρα 
ηατιλλάν^η-  χατεμυχτηρίσ^η 
χατιλλώπτω   (ΡΙιΠβιηοη.  Γγ.  XXXI  ρ.  45)• 

χαί^ορώ  (1592) 
χατιλύσαντες'  περιχαλύψαντες  (χατει—) 
χατιμονεύεΐ'  χαβιεί  [13] 

χάτίναξε'  παρέσεισε 

(χατιστόρησεν  έθεασατο)  εί.  1695  [15-17] 
χατισχνούν  χαταλεπτύνειν 
χατιτηρία*  ή  έπϊ  χα&όδφ  ^υσία  [20] 


€01).  56  γΓ.  χατάλΐίρ  59  οί.  άνηλεγές  60.  60•  χατηλόχίσται^  '/.ατατε\  οί.  8ορΙι. 
Ιγ.  21  (ί1  χατηλεζ]  63  \μασσαν  76  \οξύν&η  78  ταπεινοατεγών  —  πέρας  82  άνή- 
λασαν  83  χατηρυτόν  86  \ωσας  84  τελείως  90  |αι,  χαταχηλύααι,  χα9ωμιλήσαι 
91   χαμηληαάτην         1)7   χατήφυνες^    χατησχΰνοντο         1801.  2  =  2.  1   χατηχ^ισμένον 

έ 

5  χατΟ'άξαι  ππονησαι  8  οΓ.  χάση^ε  (ΡβιιΙβΓοη.  XXVI  15)  9  καττ^λΙ  Ιήρισεν  10  κα- 
τηλλωπτΓ  11  κατηλ\  12  χατημενεύει  14  χατίναξ'  παρέσει  19  ο£.  χαπη- 
τήρια 


νοντο 


1ΙΕ8.  57  χα&ηλέτης'  ίπήχοος  (ν.  1762)  71  χατηπεί&οντο  (Ε  417)*  χατεπραν- 
72  κατηπιόωντο  (£417)•  ομοίως  74  ή^-χατηρεγμένος'  πεπτωχώς.  %αμητό' 
μένος  85  κατηρτίσω  (Ρβ.  Ι.ΧΧΙΙ1  16)  *  ίποίησας.  έτελείωαας  87  χατήρ^ε'  σννέχλεισεν 
{ — εΐρξε)  95  χητηφησας  (Χ  293)•  χατανι{α)ηί^είς  99  κατηχούμενος  (Κοηι.  Η  18). 
διδασκόμενος  1803  χατηχονμενος  (Κοιη.  11  18)•  παίδευόμενος  4  χάτ^ανεν  {Φ  107)• 
άηέ^ανευ  6  χατ^^έμεν  (τ  4)*  ^είναι  13  χατιβόμενον  χαταρεόμενον  15  κατηρο- 
μάει*  μεγαλοφρονεΐ  (χατεωωνεύει)  16  χατισχαρομένης  (III  Μαεο.  IV  1)•  πεπαλαίωμένης 
(γ.  χατ€σκιρ— )  17  χατισχεαι  (Β  233)•  χατέχεις  20  χατηφ&είμενον  (ΕυΓ.  Κΐιββ.  378 
χαπφ — )•  χαταχ€ΐα£νοι^ 


845 


Μα%*  ίχνος  — -  χα%ωμο^\ΐ§ν 


84β 


χατ'   ίχνος  (Εογ.  Ηβο.  1059)*   ηαταηαλου^ 

Βήσας  τφ  Ιχνει 
κατιώ^η*  έρυπώ&η  [28] 

ή^χατιωμένον  χαηρρνΛωμένον  \2Λ\ 

χατοιχ.Γαι*  ηατάχαλχα  σ%€ϋη 
ίίατοίμώξοντες*  στενάζοντες         [28.  29] 
τιατοίσεται  {Χ  425)*  κατάξεί 
ηατοιχομένων  νεκρών,  τε^εώτων.  «ί#τβλ- 

Θόντων,  αποθανόντων  [82] 

χατοχοχτ;  (ΡΙαΙ.  ΨϊϊΛ^άτ.  245  Α)*  χατοχι; 

[84.  85] 
χατοχώχίμον  (Ιβλβαβ  ρ.  23  8ΰ1ιοβιη.)*  «α- 

τόχιμον.  ένέχυρον 
χατοιηάξχί  (ΗββΜ.  Ορ.  320)*  άχολον&0 
χατοπαζων  διωχων  [88] 

χατ<$;ην  (Αγ.  Εςς.  632  βΐ.) •  ύστερον  [«440] 
χατόπταν  (Εογ.  ΗΙιββ.  134)*  ηατάσχοΛον 
χατοητενω'  έηοητενω^  έηιβλέηω     [•4  42] 
χάτοπτον*  χάταντες,   ή  φανερόν,  ή  άντι- 

χρν(^ς) 
•^χάτοπτρα'  άόρατον 
χατοητρίζεται•  έν  αίσ^σει  φαντάζεται, 

χατοργαν  ν'^^ραημάζειν 
χατοργών  πεπαλαιωμένος  (1668) 
•^  χάτορρα'  ή  χαταρόα,  βωμός  ένόδιος 
χατορρωδω'  φοβούμαι^  πτοούμαι^  ητήσσω 
•\χατορουβάν'  ι}  αγορά 
-^χατορυχάς*  θησαυρούς 
χατορφνάταΐ'  σχοτεινήν  ποιεί 
χατορχονμενος'  χαταπαίξων 
χατορώρνχται  (ΡΙλΙ.  ΕυΙΙι/ά.  288  Ε)*  χα- 

ταχέχωσται 
χ  α  τ*  δασών  (Ευτ.  Ηίρρ.  1396)  -  χατ'  οφθαλ- 
μών 
χατονδαΐοι  (Ηββίοά.)*  νεχροί,  χατώγειοι 
χατουλάδα  (8ορ1ι.  Γγ.  397)*  τήν  χατίΧλου- 


σαν,  χαϊ  είρψουσαν•    βέλτιον  όέ  την  χατά^ 

(πανώ — )  λεθρον,  ή  ξοφώδη,  χαϊ  συστρο- 

φάς  έχόυσαν  άνεμων 
χατ'  ούράν  χα^  οπίσω 
χατονρίσας    (δορίι.  Ο.  Τ.  695)-     αθρόως 

πάντα  χάλων  χαθείς,  χαϊ  μή  διαμελ{λ)ήσας 
χατοφρυωμενος'  μεγαλοφρονων 
χάτοχα'    τον    τρνπάνου    τό    χατεχόμενοψ 

(1898)  [62] 

10    (χατοχεύεΐ'  πηδ^  ίπιχάθηται)  1899 

χάτοχοι*   λίθοι,  οί  έπϊ  μνήμασι  τιθέμενοι• 

χαϊ  οί  ίερεΐς  Έρμου.    χαΧ  οί  υπό  ^όσων 


20 


30 


« 


κατειλημμένοι.    ^  ένθουσιώνχες ,  ηενθεοί 

1•41 

χα  τ  ρε  ν;  (€Ιί(&Γε1ι.)  *  όρνις  ποιος 
χάτροπον  χάταντες  (1472)  [67.  68] 

ή^χατράγοντες'  οί  βόαγροι.  Αάχωνες 
χατευχανάθη'  ίρράγη 
χαττύειν  (Αγ.  Εςς.)*  συρράπτειν 
χαττύεται  (Αγ.  Εςς.  314)*  συντίθεται,  τό 

τώ(ν)  βυρσώ{ν)  αζεριχόσμιον  συσxευάξεται^ 

άς  έχ  των  χασ(σ)υμάτων 
χάττνμα   (Αγ.   £ς^.  315)*    απάτη,  δόλος* 

συσχενασμα.  δολιότης 
χαττύν  (ΚτηΧ.  Γγ.  VII  ρ.  1061)*  άπότριμμα 

δερματίου [7&] 

χατωθήσαντος'  χαταβαλ[λ]όντος 
χατωθούμενος'  ανατρεπόμενος 
χατωχλαξας  (Οογ.)*  έπϊ  πτέρναν  έχάθισας 
χάτω  χ  άρα  (Αγ.  Ες^.  153)*  χάτω  χεφαλήψ 

έχοντα  [80.  81] 

ή^χατωλυξα'  χατέξανα  [88] 

χατωμαδόν  (Ο  352  βΐ.)*   χατά  των  ώμων 

[ΜΙ 
χατωμιστής'  ό  άπο(ρ)ρίπτων  έπϊ  τήν  γήν 

Ιππος 
χατώμορξεν  χατεσπάραξε.  χατέφησεν 


ΟΟϋ.  24  χατοιβώμενον  \ώμενον  81  \ονμένων  84  χατολίγον  85  οΓ.  χα- 
τωλισθών  86  χατοχώχημα,  χάτοχον,  έχνρόν  88  χατοτάει,  ακολουθεί  42  οί.  χαθο\ 
43  €ί.  1472.  1866  44  €ί.  καθ\  48  βωμενος  ένόδειος  49  \οδω  54  κατακατέχοσται, 
55  χ  α  τάσσω  ν  57  [λλάδα'  την  κατιλοΰσαν  (1581)  60  \όμενος  (70  οτάο  χατρυ — ) 
74  χαττϋν        78  κατωκάεξας       79  κατωχάρ        84  \δών       86  άπό 

ΗΕ8.  23  χατιωται  (ΙαοοΙ).  Υ  Ζ)'  έρύπωται  25  κατ*  οίκον  (Α€(.  Αρ.  Π  46)*  χατιΙ 
τόν  οίχον  28  χατοινύσαΐ'  κατακρν^αι  29  κατοιόμενος  (^1.  Η8ΐ)30.  Π  5)*  ό  μετά 
πληροφορίας  πιστεύων.  ή  ό  έν  ύπολήιρει  φερόμενος,  χαϊ  ό  ύπερηφανευόαενος  82  χατοιό^ 
μένος  (ΗΒΪίΒΟ.  II  5)*  ύπερορων        84  χατ*  ολίγον  (δβρίρηί.  ΛΐΙ  2)*  χατά  μικρόν        35  χα- 

_^,._η . /-*      *^-•ι      «..       ■    βΠΛ^  •ο η 2... « -τ Αά   40 


λυπηρά      ^0  χατωλιγωριίσαντες'άμελήσαντες       ^,.  ^^^^^,^^  ^^    ,»»...^»,.»»,.^  ν  ν..  «««'<*/ 
88  χατομαό^οιο  (7  431)*   χατά  τοΰ  ωμού  βαλλομένου       85  ηατώμαλον  (7  500)*  ηατά 


των  ωμών 


847 


χανωνάΜη  —  Μάχληχος 


848 


χατωνάκη  (ΤΗβοροιηρ.  Γγ.  XXVI  ρ.  821)* 
Ιμάτιον^  Ιχον  1%  των  χάτω  μέρων  νάχος 
ηροσερραμμένον ,  δ  Ιστι,  μηλωτή,  Δοχοϋοί 
όέ  τοντο  αμφίέσασ&αι  Άϋηναΐοι  των  χερϊ 
Πείύίοτρατον  τυράννων  έηαναγχασάντων^ 
Ινα  ύπό  ευτέλειας  μη  χατίωσιν  εΙς  τό  άστυ 
οΐ  Μολΐται  (οί.  ΜοβΓ.  224) 
κατω/ΐίάσαΐ'  χατηφήσαι  [90] 

χατωραΐζεταί  (Ιοηββ)*  σεμνύνεται 
χατωρής'  χάτω  ^έηων  [98]     10 

χατωρνχες  (ΕυΓ.  Ηβΰ.  996)*  χατωρνγμένοι 

χατωτίδες  ( — μίδες)'   αηερ  οΐ  νομείς  χατά 

των  ώμων  φορονσι  δέρματα 
χατωφερής  (χατα—)'  ό  χάτω  φερόμενος 
χατωχάνης'  ό  χάτοχος  τον  τρνηάνον^  χν- 

ρίως  [99] 

χατφχοντο*  χατέβηααν»  χατεγένοντο 
χάνάζοντα  (Ι.8εοιι.)*  άηοσχάξοντα 
χαναΧέον  ή  χαναλές'    ύπό  ΑΙολίων  τό    20 

αΐ&ος.  17  χαταχεχαυμένον^  χαηυρόν^  ζηρόν^ 

^ερμόν 
•^χαναλός'  μωρολόγος 
χ  αν  α  ξ  (Οοτ.)'  λάρος 
χαυάξαί(ς  Η€8ίο<Ι.  Ορρ.   690.  663)•    συν- 

τρίφαι(ς)  [1906] 

χανχαλίας'  δρνις  ηοιός 
χαυχίαλος  (ΤΙιβορΙΐΓ.  VII  7,  1)*  βοτάνη  τις, 

όμοια  χορίω,  χαϊ  όρνις 
χανχάνον    χαυλίον,   χαϊ   άγριον  λάχανον    30 

[10] 
χ  αυλό  ς  (2^162)•  τό  άχρον  του  δόρατος^  τό 

άηωξυμμένον,  εΙς  ό  έμβιβάζεταί  τό  χοΐλον 

του  δόρατος,  τό  αύνη^ες,  ίπϊ  των  φυτών 
χανλίον  (ΛΓίβΙ.  ΗΑ.  VIII  4,  3)*  ό  χατανέ- 

μονται  οΐ  ΙχΘύες,  χαϊ  των  χιόνων  μέρος 
χαΰμα'   χατάχαυμα,    ή   ^ϋμα   (θερμά  1).    ι/ 

ηύρωσίς 
χαύματος  Ιδαλίμου  (Ηοβίοά.   Ορ.   413)* 

του  θερμότατου,  η  Ιδρωτοποιού  40 

χαυνάχαι  (ΑΓίβΙορΗ.  νοβρ.  1132    Μβηβηά. 


Αγ.  ϋΙΧ)*  ϋτρώματα^  ή  έπιβόλαια  έτίρο- 
μαλ{λ)ή 

Καύνιος  "Ερως  (ΑηβΙοΙ.  τΐιβί.  Π  25)•  Ιν 
Καύνφ  τψάται.  χαϊ  ό  σφοδρός 

Εαννός  (ΟΓαΙίη.  ρ.  130  ΑηβΙ.  ρ.  1199)•  [«Α 
17]  χλήρος,  χαϊ  ηόλις  'Ρόδου 

χαΰρος  (8ορΙι.  Τγ.  958)*  χαχός 

χανσαλίς•  ή  μέλαινα,  χαϊ  ύπέρν&ρος  (φλύ- 
κταινα) 

•^χανσμένης•  ένυδρος 

χ  αν  σο  ς  (Νιο.  ΤΗβΓ.  338)*  ό  ηυρετός 

Εαϋστε^^ος  (Αβο1«8)*  ηοταμός 

χαυστηρής  (Δ  342)*  χαυστιχης^  θερμής, 
οξείας^  δρ(ι)μείας,  διαίζύρου 

χανστις•  ή  ίχφυσις  τών  σταχυών•  ηνροϊ 
άδρυνόμενοι,  χαϊ  χόρτος,  τό  δέ  αντό  χαϊ 
άμφίχαυστις  (Γγ.  ίηο.  XXX).  χαϊ  έχω- 
ννμον  Δήμητρας.  Κρατίνος  (ς.  υ.)  όέ  Ιηϊ 
τον  μορίου  ίταξεν  αυτό.  χαλεΐταί  όέ  ηαΐ 
ίυστρα^  χαϊ  στρώμα 

χαΰ  'Ι'Τίνα*  χαϊ  είς  τούηίσω 

χαυτόν*  θυσία  τις,  οΰτω  χαλουμένη.  χαϊ 
έσχάρα,  χαϊ  εστία,  Ινθα  χαίουσιν 

χανχαλίς  (1.  χαυσαλίς)'  φλύχταινα 

χαυχάταΐ'  χομχάξει 

χάφα'  λουτήρ.  Αάχωνες 

ή[χαφάσιος*  μην 

χαφάξειν  (Ο^ρηί)•  γελάν 

χαφάζοι'  χαχχάζοι.  γελξί 

χ  α  φαν  χηφήν  (οΓ.  θρώναξ) 

χ  άχαρι  ς  (88ρρ1ι.  Γγ.  43)•  δαγύς.  χαϊ  ηλαγ- 
γών.  χαϊ  χρυσαλλίς,  τό  χοροκόσμιον.  η  χα- 
ρίζεσθαι  μή  δυναμένη,  ή  ούχ  εύχαρις  (αά 
χάχαρις)^ 

χαχίλα'  άνθη.  Κύπριοι  (χάλχαιΐ) 

χαχλάζει  (ΑοεΙι.  δβρί.  110)-  ιροφεΐ.  τρύζει 

[37.  38] 

χαχλάζει  (Αεβεΐι.  1.  €.)*  χιχλίξει^  αθρόως 
γελςί.  τετάραχται.  γέγονε  όέ  αϊτό  τών  κν- 
μάτων,  επαίρεται,  φλεγμαίνει 

χάχληχος'  του  χόχλου 


έ 
ΟΟϋ.  88  ^άχος  προαερραμένως  —  π  Πεισιστράτου  —  χατιώσιν  89  |ίάσαι  92  χα- 
τώρης  ΤΙιεο^ηοδΙ.  (98  εί.  1861)  99  έπιχάθεται  1902  ^^ο;  —  πυρόν  8  χαυχιάλης  — 
χωρίφ  9  καυχΓνον  11  άποξνμένον  12  χατανέμοντες  1^  ύ  δ  αλί  μου  \δ  χαυνίς^ 
ό  ίρως  17  εΓ.  διαχαυνιάσαι  18  καυρός  Ϊ9  χαύσαλις,  ό  πυρετός  (εί.  1927)  21  χαν- 
σος,  ι)  μ.  χ.  ύ\  22  \ερος  23  δρ.  μείας  2%  χαύτινα  ^τεινα'^)  26  'ΡΙιοΙ.  151,  1 
27  φυλάχταινα;  εΓ.  19ΐ9        29  χα  φ  α        34  δασύς  —        38  εί.  χλάβαχος        40  χάχλιχος 

ΗΕδ.  90  χάτω  {χαϊ  τώ  ς.  ν.)  πόδε*  χαϊ  τους  πόδας,  δυϊχώς  93  χατωρυγώσιν 
(ίετειη.  XXV  33  ρ.  370  ΤίβεΗά.,  Αηιοβ  IX  2)*  ταφώσιν  95  χατωρχήσαντο  (ΖαεΙιβΓ.  XII 10)* 
χατεχάρησαν  99  χατωχεύεΐ'  πηδ^.  έπιχάθηται  (χατο—)  1906  χαυαρόν  χαχόν  («4 
χαύρον).  χαπυρόν  (βο  χραϋρον)  10  Καύχωνες  (Κ  429)*  Ιθνος  βάρβαρον  Αά  17  χαχός• 
βχληρός  87  χαχλαίνεΐ'  έχ  θορύβου  ταράσσει  (χαλχαίνε^  —  βνθοϋ  — )  38  χαχλίς- 
συμβολή  (χάχληξ'  σ.  λίθων) 


849 


καχνάζβ»  «—  ηαμήΐία 


860 


ααχνάξεί'  καχχάζεί 

χαχρνδίων  (Αγ.  Υΰδρ.  1306)*  δίεφρνγμένωψ 
χριϋ^ων  κυρίως,  χαταχρησηχώς  δέ  χαϊ 
ηάντα  τα  ίτεφρυγμένα.  χαΐ  βοτάνη  ή  Α«- 
βανωτίς  (ΤΙιβορΙΐΓ.  IX  11,  10).  χαϊ  τής.Λβύ^ 
χης  ή  βλάστησις  (ΤΙιβορΙιτ.  111  6,  6).  χαΐ 
ηνροί  τίνες 

καχρνσω*  συγχέω,  ταράξω,  χαϊ  χατα•^ 
(κα)χρύσω  ομοίως  (1157) 

χα^άχιον  γλωβσόχομον  10 

καιράμενή^ος'  ελάττωμα  ή^ΖπΛον 

κατριδρώτιον  (Οοιη.  βη.  000ΧΧ1Π)-  άδϋς 
χιτωνίσχου 

καχριηήδαλος  (8ορΗΓο)*  ό  μετά  των  τά 
άλφιτα  ή^καϊ  μή  διδόντων  άλόμενος 

ή^χαίροΐ'  οί  τοίχοι 

ή^  χ  έαρος•  όρτυξ 

κεάζω•  διασχίζω,  ή  κλώ 

κέαθοι•  βοη&οί 

κέαρ  (Αγ.  ΑΰΗ.  δ)*  ^ηβχή  δΐ'^ρημένη  20 

κέαρνα*  σιδηρά  τεκτονικά  ^  'ή  ή^σκτινά,  ή 
άξίνην 

κεάσαΐ'  σχίσαι  (ο  321).  κανσαι  (ΟιΙΗιη.  ίΓ• 

εει,χχχιχΐ) 

κεάσ&η  (ρο€ΐ.  ίηο.  βρ.  8υ{(1.  στνφελισμούς)* 

έκλάσΘη 
κεάσματα•    κλάσματα,    ^γματα,    διαρρή^ 

γματα 
κεάσσαι    (Ηίρρθ€Γ.  II  ρ.  815  Κ)*    δΐίλΜΪν. 

•[•  σνγχέαι  30 

κέαται  (ΑγοΗΠ.,  ΗθΓοά.  IV  62)•  κείται 
κεβαλή   (Μβοβά.,  Οβίΐ.  Γγ.  €ΧΙ«  1)*    κεφαλή 

[ηά  &9] 
κεβλήνη•  ?/  όρίγανος 
κέβλος'  κυνοκέφαλος.  κήπος  (Ηαιία) 
ή^κέγχεί'  έηιδάκνει 
κεγχραμίς  (ΑηβΙοΙ.  ΗΑ.  Υ  15,  3)*  τδ  ίντδς 

του  σύκου  σηερμάτιον 


ω 


Ίχεγν  τέτρωται 

^χεγνώειν  τεΒρανοΒαι,  τετρύσΒαι 
χεγχρανοηώλης'  τραγηματοπώλης 
χεγχρίδιον  σπερμάτιον  δμοιον  κέγχρφ 

^^ΥΧζν^^  ^9''όρζν:  (Αγ.  Αν?.  1181) 

χεγχρίή^λης'  ό  καρπός 

χεγχρίνη•  το  έχ  κέγχρου  εψημα 

χεγχρίς*  όρνέου  είδος 

ηέγχρος•    είδος  βοτάνης.    χαϊ  σπερμάτιορ 

Ιΐελίνχ(  έμφερές 
χεγχρώμασι  (ΕυΓ.  ΡΙιοβη.  1386)*  ταΐς  πε- 
ριφερείας, χαϊ  τοις  χαταστρώμασιν 
χεδάσας'  διασκορπίσας 
χέδασαν  διεσκόρπισαν 
χεδάταΐ'  σχεδάνννται 
χέδματα  (ΗίρροεΓ.  ΠΙ  ρ.  609  Κ,  βΐ.)*   αί 

χρονιωτεραι    διαθέσεις    νοσώδεις    περϊ   τά 

άρθρα•   οί  μέν  περϊ   τά  γεννητικά   μόρια, 

οΐ  όέ  ίππόκοτα  (ύποκάτωί) 
χεδνά  (α 428)*  αγαθά,  συνετά,  πιστά,  φρον- 

τιαηχέί.    κόσμια,    σεμνά,   σώφρονα•  χαλά. 

τίμια  (ΕοΓ.  ΑΙε.  605) 
•\  κέδραχε•  ^ιγοΐ,  πέφρικεν  [80] 

χεδρίδες  (Αγ.  ΤΙμβπι.  486)*    ο  καρπός  της 

κέδρου 
χέδριον  εύωδες 

Κεδρύσιες  ( — ίσιοι)•  οί  Κυδωνιάται  [84] 
κέδρος•  ράβδος,  κιβωτός^  λάρναξ  [9ύ  86] 
κέδραπα    (τ.  1.  ΗίρροοΓ.  1  ρ.  384  Κ)*    τά 

όσπρια  (▼.  κέρδοπα) 
κεΐα'  καθάρματα  (ν.  χηϊα,  έξήϊα)       [88*.  Ι>] 
χείανθι  (ΒοβοΙί) 

χ  ε  ία  ς  •  καύσας  [91 — ^96] 

κεί»ι(α•  τρύβλια)  [97] 

κειχννη•  συχάμινος 
κειμήλια  (Ζ  47)*    τά   απόθετα    χρήματα, 

άπό  του  χεΐσθαί'   καϊ  τά  έν  παραθέσει. 


€00.  42  λίβανοτίς,  ΡοΓίβ  καϊ  κάχρυς  βοτάνη  48  καταχρνσω,  ^ί.  έ)(}(αχρύσά)  (45  Ι» 
κα\ράνεμα  6(  ΓβΓβΓ  3()  κάχρυς•  λιβανωτίς  Βίθ8ΰ.  111  87)  48  \οκιον  51  €ί.  κτ^θοί  έχήθεον 
κήθευον  κεκησάς  53  €Γ.  κέρνα  σκέπαρνον  56  διαρήματα  57  κεάσαι  (εοηίυβυιη  οοιη 
κεζάσαιΐ)  59  οί.  καικύλην  (Ιι.  β.  καϊ  κεβλήν)  61  κήτος  (66  χεγχριν — 1)  67  κιχρη- 
δω  ν,  σπερμάτων  —  κεγχρφ  68  κεγχρίλης  69  κέγχρης  (ίθΓΐ6  χεγχρίδες)  76  εί,  χ*- 
διάσθαι        77  νόδεις   (βιη.  βεΐιοΐ.  ΗίρροοΓ.  &ρ.  Ρομ.  Οβο.  ρ.  202)         79  οί.  χιδαλέον  βΐ  χιμ&ν 


83  \άται  85  δέδρον  (ρΓ.  ιη.)  88—89  κειάμενοΐ'  χαύσαντες.  ηειανθί'  χαίοντες  90  χε^- 
ν  ας        961>  €ί.  ΕυβΙΗθΙ.  1259,  36        98  χίχυνα  ΤΙιβο^ηοβΙ.  101,  7 

ΗΕδ. 
τά   ή^  χερσαία 
δένδρον  άχα(^ 

αντες  [ι  231  ν  26])*  χαύσαντες'  91  κείατο'•  ίκειντο  {Α  162)  "  92  χεένσεο  (5^337)•  «πί 
|[ΐα(ττ(χ&  ννξας  93  χειμώνες•  φωλεοί  {χΐυθ — )  94  χείδεα  {Β  15)*  χαχά  95  %εΪ9ν 
(Β  509.  565)*  Ιηορεύοντο       96 *  ίχείσε.  εΙς  ^499»  τδν  τόπον       97  %είη6'  ^έθνηχεν 

54 


ζδ.    Αά  59  χύλιξ  (8(1  κελέβη)        80  χεδράντης  (ΜβΗΙι.  V  26)*  τδ  πάν,  ή  λεπτά  δύο, 
σαΐα  (χερ — )  84  χέδρον    ^τηχοί  ούδετέρως,  (Μο€γ.  232)  δάνειον         Αά  85  η 

άκαρπον   (Ρβ.  ΧΧΥ11Ι  5)         88»  χειάμενοι•  ηαίοντες  (ρ«Γ8ρΗΓ.  1234)        88Ι>  (χβ<- 


851 


ηε*ν6ν  —  χβηΐιιγός 


852 


μΒταφοριχως  όέ  χαϊ  έηϊ    σώματα    τΐ&ηαι 

χ  Β IV  ό  ν  (€οιη.  «η.  ΟΟΟΧείΥ)"  χηόν    [•ά  Ζ] 

[4-β] 
κβίρεί'  τέμνει  [$ά  1] 

Εαριάδαί  (0«ιηοβΙΗ.  1368,  22)*  Ι^μος  φν- 
λής  *Ιππο^οα)νχΙδος  [9] 

χείριδες'  δρνεα  (γ.  χίρις)  [11] 

Χβ7ρ4^'  ορνεον.  Ιέραξ.  οί  όέ  ι£Λχι;<{Γα     [13] 
Μαρνλος  (Αγ.  Αν.  300)*  τούτον  ^νιοι  Ί-χι^- 
^νν  (χουρμά  ?)  λε>Όν<^^•  ^<'τ&  τ^  δ(^6αν,  6 
όέ  Αντίγονος  των  άλχουόνων  τους  άρρενος 
χηρνλονς  φησί  [15] 

χείσ^οί'  ύποχεϊσ^αι  Μχνρα  [11] 

χείσομαΐ'  τε9ήσυμαι 
ΧΒΐσός'  βοτάνης  είδος  (2520) 
ΧΒίβοα  (χήοσαΐ)'  χίασα.  Δάχωνες 
%%Χται  (£201)*  άεϊ  ΙπΙ  χαχοϋ  τίθεται  τού- 
το, ή  θανάτου,  ή  απραξίας 
χείτο'  (έ)χεΛτώχει  |28] 

χειώδες'  ενύδες  [25] 

χειωσασ&αΐ'  χα^)ραο0αι  [27] 

χεχαδεΐν  χωρίοαι,  οτερήααι,  σχεδάσαι 
χεχαδέσ^αΐ'  φείδεσ^αι.  έντριιηηναι 
χεχαδήσαΐ'  βλΜψοΛ^  χαχώσαι,  φείσασί^αί, 

στερησαι 
χεχαδων  (^334)*  χωρίσας,  στερήσας.  φρον- 

τΐσας 
ΧΒχαινοτόμ-ηταί*  {νε)νεωτέρισται 
{χεχαινονργηχότα'  νέα  πράγματα  έργα- 

σάμενον)  ^ί,  248 
χεχαλαμίν^ευμένοΐ'  -[χαλάμη  γεγονοτες 


Ύχίχάλαχας'    χαλή  γέγονας.    ή  έχάλεσας 

[»1 

χεκαρανίς'  τράγου  δορά 
ΧΒχαρμένον  ηερο(εχο{μ)μένον         [•ά  87] 
χεχάρηωχε*  τετελείωχε.  χαϊ  άπέχανσε 
(Χ9χαρχωμένη•  χαρπφ  ηλή^οναα)  876 
χεχάσ^αι*  χατεσχενάσ^αι.  χεχοσμησ&αι 
χεχαομέναΐ'  χεχοσμημέναι,    δεδοξασμέναι, 

τετελειωμέναι 
10    χέχασταί  (ΕυΓ.  Ε1•  616)*  χεχόσμηται.  χα- 

τεσχενασται,    χρατ€ΐ,    υπερέχει,   ωΛλισται. 

τέταχται,  ηάποι^ε.  δεδόξασται        [42—44] 
"^ΧΒχεινα'  κισσός 
ΧΒχεηφωμέναΐ'  έπ^ρμέναχ 
ΧΒχερτόμηται•  χεχλενασται 
χέχενταΐ'  χέχρυπται 
χέχηδε  {ΊγτΧε^.  {τ,  13,  28)•   φροντίζει,  ιΐλ- 

^£7  [Μ] 

ή^χεχήνας•  λαγωούς.  Κρήτες 
20    χεχηρωμένη•  χεχαχωμένη  [58] 

ηέχηφε'  τέ^νηχεν 
χεχιβδηλενμένοι  (Αγ.  Βοη.  733)*  άτψοι, 

αχρείοι,  άδόχιμοι^  νόθοι  (2017) 
Ί-χ^χιΛο$*  Ισχνόφωνος  [57] 

ΧΒχΧα{σ)μένον'  [8ά58]  έχλελνμμένον.  άχο-- 

ηεχλασμένορ 
χέχλεο'  χάλεσον 

χέχλεΐ'  χαλεΐ,  χελενει  [61] 

χέχλετο'  [«ά  62]  έβόα,  Λαρεχαλεΐτο      [68] 
30    χεχληγός'  ψοφονν 

χεχληγώς'  ιροφών,   [βίά  65],   φωνών  [65]. 

έηιχαλού μένος  [66] 


€0Ό.     9  χειρέαι        \9  χειρίδες         14   χείρνλος  —  ό  σ^  24  οί.  χεωδες,  χηώδες 

26  €ί.  χεώοατα,  χοιώσατο      28  χεχάδειν,  χωρησαι      29  \άόεσ^αι  31  φροντΊ}οας      36  χε- 

ηρανίς  €ί.  χαρανώ  37  οί.ήρεσ^αι  39  χεχαϋθαι  46  \ομέναι  47  \ούται  49  χέχει 
58  χεχλυμμένον ;  €(.  χεχαλμένον        60  χεχλεΐ;  οί.  Αγ€&(1.  158,  27 

ΗΕ8.  2000  χεινη-  έχείνη  0?  124).  χενι}  (Γ376)  1  χείνης  (£894)•  ίχείνης  2  χει- 
νήσεΐ'  ματαέαις.  χεναΐς  {Δ  181)  Αά  3  τ/  Ιχεΐνον  (Γ  408)  4  χεινοχέα  {Α  160)•  δταν 
χενόν  άομα  ιβ  5  χείοντες  {Σ  340)*  χοιμη^ησόμενοι  6  χείρα  (Β^ζ«ηΙ.)'  γενεά  ή  ήλι- 
χία  Κά  7  χατεο&ίει  {Α  559)  9  χειρίαι  (Ιοβηη.  XI  44)*  χειραιαί  (χηρίΐαι)  Κά  10  χηρία 
(εΔ  χηρίζ)  II  χειριόνον  ίπίκερός  Ιστιν  ό  τόπος  (χαίοιον  ού  έηίχαιρος)  13  χείροντες• 
άνσΧΙσχοντες,  ίο^ίοντες  (Φ  204)  15  χ  ε  ίσε  (Γ  410)•  εχή,  εΙς  εκείνον  τόν  τόπον  17  χει- 
σιβδηλενμένοΐ'  νό&ροι  (2055)  23  χείχεις-  χαταλάβεις  25  χείων  (τ  48)•  χοιμη- 
^σόμενος  27   χεχαότ/οόμεθα*    διασχορπισ^ηαόμεΒα.    χωρισχ>ησόμε&α    (Θ  353    ρβΓβρΗ.) 

85  χεχαλμένον  (λ  194)•  έπϊ  γης  έχπεπτωχος  λά  37  η  χεχοαμημένον  (βά  δ  725  Αγ.  Εςς. 
685)  42  χεχαντηριασμένοι  (Ι  ΤΙιη.  ΙΥ  2)'  βεβασανι[α]σμένο^^  μή  έχοντες  τήν  αννείδηαιν 
υγιή  43  χεχαφι^^^^'  έκπεπνενχότα  (Ε  69ο) *  χάπνς  γάρ  το  πνεύμα*  χαϊ  χήπος  ό 
ηεριπνεόμενος  χαϊ  ενηνεμος  τόπος.  [£ν9εν  χαϊ  χαπήλατος,  άπό  του  διασείεσ&αι  αυτούς  τάς 
έν  τρ  χεφαλχΙ  τρίχας  ύπό  τοϋ  πνεύματος,  χαϊ  γάρ  χαϊ  αυτή  ή  χεφαλή  υπό  ^Ρωμαίων  χ  άπου  τ 
χέχληται,  άπό  του  ύψηλοτέραν  είναι  τού  άλλου  σώματος  αυτήν  πεπνεΐο&αι]  44  χεχαφηότι 
{Ονε%.  Νβζ.  €.  XIII  7  ρ.  58)*  έχπεπνευχότι  50  χεχηλίδωσαι  (ΙβΓβπι.  II  22)•  μεμίανσαι 
58  χεχησάς'  βοάς        57  χεχλεγμένος  (δορίι.  ΟΤ.  159)•  έπιχαλούμενος        Αά  58  χεχλαδευ- 

φον  (λ  194)        61  χέχληται  (Κ259)•  Αά  62  ;Γα(»εχελει;ετο  (11408).  έχάλει  (2:391) 

68  χβχλε^ατο  (Κ  195)*  συγχεχλειμένοι  ήσαν  Αά  65  βοών  {Α  168)  —  χραυγάξων  {Ε  691) 
(>6  χεχλίαται  (Π  68)•  συνεληλασμένοί  είσΐν 


β53 


χβηΐίμίνο»  —  χέΐαόος 


8Μ 


}(€χλίμένοΐ'    [βά  67]•    περιεχόμενοι  [67]. 

ίτροσαναταίμενοι 
χέ9(λ[ε]ινται  (οοά.  Τιηά.  ΟβΠ.  ϋβΐ.  ίβθ)* 

χεΐνται 
χεχλόμενοΐ'  χελεύοντες 
χέχλον  χάλεσον  [71] 

χέχλντε'  [Βά  72],  άχονετΒ  [76.  74] 

χεχμάταΐ'  χεχοπίαχεν 
χέχμηχε'    ηεηόνηχε,    τέ^νηχεν,    άχείρηχε 

(2080;.  χεχόηωται  10 

χεχμηχεί'  άπειρήχει  υπό  χαχών 
χεχμηχώς'  χεχοπιαχώς 
χεχμηώτες'  οΐ  χεχοπιαχότες 
ή^χέχναχεν'  ύηό  χαχών  άπειρήχει  (2076) 
χεχνιπωμένοΐ'   χαρποϊ  υπό  εριανβης  ^ιε- 

φ&αρμένοι.  7/  χνιποί  τους  οφθαλμούς 
χεχοισνρωμένη    (Αγ.   ΝυΚ>.  48)*    ή^έχίη•• 

πληγμένη,  περιεσταλμένη  (οοΐ.  459,  2δ) 
χεχοχχυγωμένον  χεχρισμίνχίν  χρωμα(τι) 

χοχχνγίνφ^  δ  Ιοτι  πορφυρονν  άπό  ηοΧ'-    20 

χνγίας  δένδρου 
χεχολαμμένη  (ΟβΠίιη.  ίΓ.  €1)*  γεγλυμμένη 
χεχολάσ^αΐ'  μώλωπας  εχειν 
χεχολλυριωμένον  λευχφ  χεχρισμένσν 
χεχομιρευμένης'    χομ^όν  το  σεμνάν^  ή 

άστεΐον  ό^εν  λέγεται  τό  ^ημα 
χεχονδυλωμένον  διηρ9ρωμένον(,  ή  χον- 

ούλους  έχων) 
χεχόνηχεν  χεχαχούργηχεν.  ή  πεφόνενχεν 

[90]    30 
(χεχόννηχεν  ίγνωχεν  ^δτι)  [92.98] 

χεχορυ^μένος   {Ε  662)*    χα^ωπλίύμένος, 

άπό  της  χόρυ9ος 
χεχορυσμένα•  μεμετεωρισμένα.  ώπλισμένα 
χεχόσμηται*  τέταχται,  ηίκάθαρται 
χεχοτηότι  (Φ  456 ?)•  ώργισμένφ,  χεχολω^ 

μένφ  [97] 

χεχραγήοεί'  χρανγάσει  (—άσεΐί) 
-^χεχραγίναΐ'  άγριαι  Βρίδαχες 


ηεχραμένας*  χεχαρμένας  (8ίειι1ί).  ή  ιΰκρά- 

τους 
χέηρανται  (Ειιγ. Ιο.  1010)*  τετέλεσται  [2102] 
χέχρηται  (Ιοηββ)*  ηρμοαται  (β.  €.  φιλία) 
ηεχριγότα'  χεκηαγότα 
χεηριμένη'  διαχεχωρισμένη,  τεταγμένη,  0α— 

φης,  εύδηλος,  έπιλεητή  (Κ  417)  [6] 

Κεχροπίδας  (ΕυΙ>υ1.  Γγ.  II  ρ.  215)*   Αθη- 
ναίους, τους  άπόή;'χιδας 
χεχρουμένφ'  ένδεεΐ,  χαΐ  ου  πλήρει        [9] 
ηεχρυμμένην  έπιμ.νώς  χειμένην 
χεηρύφαλος  (ΑπβΙ.  ΒΑ.  II  12,  6)•    ύδος 

χοιλίας  των  μηρυχαζομένων  ζώων    [βίά  11] 
ηεχρυφάλους'   τους  των  Ιππων  χορυφή^α- 

στηρας,  χαϊ  χροχυφάντους 
χέχτιχε'  τέτοχεν 
ή^ηεχτισμένοΐ'   πεφημισμένοι,   χατεαφρα- 

γιομένοι  [15] 

χεχυπτάχασιν  ασχολούνται 
*|*χ^χι;λτα*  δώρα  τά,  τιρ  χ€4(>1  έλχόμενα 
'ί'χεχύχη-  χαμπύλη 
ή^χεχυσώύ&αι*  έχτετιμήύ&αι 
χεχυφότα'  ταπεινοΰντα 
χεχωδωνισμένοι    (Αγ.  Κ«η.  722)*   ιτειτ£ΐ- 

ρασμένοι,  χαϊ  έξητασμένοι.  μετηχτ<ιι  δ^  άηά 

τών  περιπολούντων ,  χαϊ  τοΙς  χώδωοι  δια- 

πειρωμένων,  εΐ  οΐ  πρώτως  ταΐς  φυλ{αχ)βΛ£ 

τεταγμένοι  έγρηγόρασιν 
χεχωδώνισται•    πεπείρασται,    έξήτασται^ 

δεδοηίμααται 
χεχώνηταΐ'  πεπίσσωται.  χέχλυσται 
ή^χεχώπευται*  στρατός,  6  έπϊ  χώπης 
χεχώπηταΐ'  η  ι^αύς:  χαϊ  τό  έν  έτοίμφ  Ιχειν 

τά  ξίφη  (ΕϋΓ.  Ογ.  1282) 
χελαδεΐ  (ΤΙιβοροιηρ.  ΰοιη.  ρ. 801) •  βο^ί  (2848) 
ηελαδεινή'  χραυγή,  βοή.  ή  χυνηγός,   έπι- 

Βετιχώς  {Υ  70)  [28.  20] 

χέλαδος  (Αββοΐι.  ΡβΓβ.  388)*  ήχος  μουσιχός, 

χραυγή,  βοή,  θόρυβος 


€0Ό.  79  χεχμηωτοί  (80  χεχμάχη'ϊ)  81  χεχνιπόμενοι  —  Ιρίσβης  —  χνιποί 
(82  Ιμπεπλίγμένη}  βη  έχχεχηριωμένη,  ίκπεπληγμένη)  88  χρώμα  86  χεχολλί/^όμε- 
τον  88  7/  ...  ίχων  ροβΐ  92  ^9  χέχοχεν  ίγνωχεν  δτι  χ,  ή  π,  (εί.  διαηονήσαι,  ίπιχεχό- 
νημαι)  93  χαΙ>ο|  χορύί}ου  9(ί  όργ\  (90  τετραχϊναι^)  2104  χεχρηγότα  12  χορυφ\ 
13  Χ£ΧΤ77Χ£  (χεχι;7;χ£  Μβίηιτίί.)  16  κεχρυπτάχασιν  (17  έλχυστά'  λώρα^)  21  ι^οί — 
εγρηγορέναι        22  έξίτασται        27  χελαδίνη 

ΗΕ8.  Αά  67  ηεριχεχλεισμένοι  {Χ  3)  —  χεχλειμένοι  (Ο  740)  71  χεχλυθι  (Κ284)• 
έπάχονσον  λά  72  αχούσατε  (Γ 86  »Ι.)  73  χ^χλυτε  μ  ευ  (Γ  86)  •  Ιπαχούσατέ  μου  74  χβ- 
κλησμένου  (Εχοά.  XXVI  1)•  διανενησμένου  90  χεχονιαμένος  (Φ  541)•  χίχονιορτωμένος 
92  χίχόπαχεν  (Οβηβ^.  VIII  8)'  έπαύσατο  93  χέχοπας  (ΑΓδΟ)*  ίχοπας  97  χεκράαν- 
ται  (6  616) '  έπιτετέλεσ&αι  2102  χεχραιπαλιχος  (Ρβ.  ίΧΧνίΙ  71) '  εύφραινόμενος ,  ή  εύ- 
φραμμένος  6  '^κέχραγε  (Ρΐιίΐβιηο  ΰΟΒί.  ρ.  45) '  βο§,.  φανερώς  διαμαρτύρεται  9  χ£χρο^' 
όπατεών,  ή  πίβηχος  (χέρχωψ)  Αά  11  σαβαχά%ιον  δεσμότριχον  15  χεχΰ&ωσι  (^808)* 
ύ\ί>ωσι        28  χελαδίνης  (Π  183)•   θορυβώδους        29  χβλάδησαν  (7  869)•   ήχησαψ  (% 


χηλ—) 


54 


857 


χ$μηος  —  κίραμ$νς 


858 


κεμπός    (Μ8€β«1.1)*    χοΰφος,    ελαφρός  άν^ 

9^ρωΛθς 
•[χεμφάς-  ελαφος  (2176.  2194.  2198) 
χέμων  έτερόφθαλμος  (2170)  [^^^Ι 

χενεά'   κενά,  μάταια.   Κύπριοι  δέ  άναδεν^ 

δράδας 
ή^  χενέαρος'  κενός,  ελαφρός  [9\ 

χενέβρεια  (Αγ.  Γγ.  ίηο.  ΟΙΥ)•   τα  &νηύίδια^ 

χαϊ  νεχριμαΐα  χρέατα 
χεν(ε)ής•  ματαίας,  χενω9είσης  10 

χενέ&ας'  σπόγγος 

χενεμβατεΖ'  ματαίως  χατεΐ  [14.  15] 

χενή  δόξα•  χενοδοξία  [Π.  18] 

χ  ενόν  τό  χενω&έν.  μάταιον  [20 — 22] 

χ  εν  σαι  (Ψ"337?)•  χεντρίσαι,   ή^χτίσαι.  χε- 

λεϋραι  (Οογ.)  [24] 

^ζενταυριχως    (Αγ.  Κβη.   38)*     αγροίχης, 

άγρίως 
χέντανροι'    λχ^σταΐ.    χαϊ  οί  ΑΙνιανες,   χαϊ 

οΐ  παιδερασταί,  από  τοϋ  όρρου  ( — ον  χεν-    20 

τεΐν  ?) 
•[  χέντανρος'  δρρος  (ταύρος) 
κεντήματα•  ζημιωματα 
Κεντόριπα  (Τ1ιυ€.  VI  94)*  χωρίον  τι    [29] 
χεντρηνεχέας'  ενπει9εΐς,  ταχείς ,  χαϊ  διη- 

νεχως    χεντριξομένονς ,    χαΧ  τοις  χεντροις 

εϊχοντας,  χαϊ  ηει&ομένους  (Ε  752) 
Κεντριάδαΐ'  των  ηερϊ  τα  μυστήρια 
χεντρΐναι    (ΑτίβΙοΙ.  ΑΙΙι.  291  Ό)•    φωνήν 

(ιρήνες}),  γένος  τι  ξφου  30 

χέντρον  δόρυ.  μάστί[γ]ξ.  χαϊτό  έν  αιδήρφ 

αδαμάντινου  (ΤΙιβορΙΐΓ.  ΗΡ1.  V  2,  3) 
χεντρότυπος  (Β^ζβηΙ. ?)•  μοχθηρός,  φαύ- 
λος, ή  χεντροποιός,  πανούργος  [Ζ5] 
ηεντωρ'  ηνίοχος                                [37--41] 


χεηφος  (Αγ.  ΡΙαΙ.  912)*  είδος  όρνεον  ηου- 
φοτάτου,  περϊ  τήν  θάλασσαν  διατρίβοντος, 
δ  ευχερώς  υπό  άνεμου  μετάγεται.  ένθεν 
λέγεται  όξίς  χαϊ  χοϋφος  άνθρωπος  χέα- 
φος  [43.  44] 

χέρα  άγλαέ  (Α  385)•    την   τρίχα  λαμπρέ, 

τφ  τόξφ  άγαλλόμενε 
χεράδες'  των  προβάτων  τά  θήλεα,  τά  ^νδον 

οδόντας  έχοντα 
χβραία  (Αββεΐι.   Ευιη.  557)*    έν  τφ  κλοίφ 

ούτω  τι  χαλεϊται 
χεραΐξειν   {Π  830  ^  516)•    χτείνειν,  ηορ- 

&ύν.  διαρπάξειν,  διαφθείρειν 

χεράΐζον  (ΗβΓοϋ.  VII  125)*  διέφθειρον 

χεραίζων  άναιρών,  πορθών      [»ά  50]  [51] 

"^-χεραιέλοντα*    υ  εΙς  χέρατα  Ιλαιον  άγων 

ή;'χερέεσιν'  άδουσιφθοραΐς  [54] 

χεραιοϋχον  διχαωδότην,  από  τον  έν  τοις 

ηλοίοις  χεραιούχου  [56] 

χεραΐς  (ί,γοο^ϊιτ.  1317)*  χορώνη  [58] 

χεράμβηλον '     χήπου    πρυβασχάνιον.     χαϊ 

θηρίδιόν  τι,   δ  περϊ  τάς  συχάς  δεσμευόμε- 

νον  αποδιώκει  τ]/  φωι*^  του;  χνΐπας.  ίνιοί 

τους  χανθάρους ,   ώς  χίρατα  έχοντας,  τόν 

Εέραμβον 

χεράμβυξ  (ΤΙιβββθΙί)*  ξώον  χανθάρω  δμοιον 

χεράμεα  ( — αμεά1)'  ό  παντοδαπός  χέραμος 

χεραμεΐα  (Αββοΐιίη.  70,  22)•  ίνθα  τά  όστρά- 

χινα  σχενη  πιπράσχεται 
χεραμειχαί•  πλατεΐαι  πληγαί,  άγων  γάρ 
Άθήνησιν  ευτελής  έν  τφ  Κεραμειχφ ,  έν  φ 
τνπτουσι  πλατείαις  χεραϊ  τους  μή  τρέχον^ 
τας  χαϊ  τους  άλλους  άγωνιστάς  γέλωτος 
χάριν  [64] 

χεραμενς•  ό  Αυχοΰργος  (λνχνουργός  1) 


€00.  2204  Μβΐίηι  χέμφος'  ελαφρός  β  άπόχηνα  11  χενώς  12  χενέφας  ύβ\  χέτ^- 
φας  €}τ.  13  |/ιμστβί  26  αΐνίανες  (Τιτάνες  1)  —  παιδαράσται  28  χενταταπίτη 
30.  31.  32  =  31.  32.  30  30  χεντρι\  ηχοντας  34  \ο τύπος  —  χεντροποιήσω  (40  νέφος 
χενόν  φάυυς  ...  Ο^Γ.  Ότ.  ΕδΙ  νβΓΪΙοςυίυιη  νοο.  χνέφας)  41  χέειτο  €}Τ.  Υοβδ.  οΓ.  ύποχέρίτο 
42  χουφωτάτου  46.  47  =  47.  46  χεραΓόε^  ^9  \ξαν'  διέφθειραν  55  ηοιοίς  57  χβ- 
ραις        59   χάραμβον 

ΗΕ8.  2206  χενά  (χ  249  Ρ3.  II  1)•  άπόχενα.  άχυρα  9  χενεαυχες  (Θ  230)•  μάταια 
χαυχώμενοι.  χαϊ  χβνώς  αύχοϋντες  (ν.  αύχέες)  14  χενεόν  χενόν,  άπραχτον  (ρβΓ.  Β  298) 
15  χενεών  ό  {Ε  856)*  των  περϊ  των  λαγόνων  τόπων,  το  διάχενον  μέρος  τών  οστών,  άρσενι- 
χώς        17   χενίσαΐ'   χεντρίσαι  (χένσαι  βη  άχαινίσαι^)  18  χεν  οίο-   αύτοϋ  (οοΐ.  658,  16) 

20  χενοφωνίας  (Ι  Τίηι.  VI  10  »\.)'  ματαιολογίας  21  χέν  πως  (Α  66)•  αν  πως  22  κε- 
νώσΐ'  χενεώσι.  λαγώσι  24  χενταυρίσχος'  άγροΐχος,  άγριος  29  χέντορες  (Ε  102)• 
χεντρισταϊ  έν  τω  έλαννειν,  ίλατήρες  35  χεντυρίων  έχατόνταρχος  37  χενωθ"(ί  (Ι  €θΓ. 
1  17)•  μάταιος  άποφαν^  38  χαραϊσταί'  χομήται  (οεταϋαί).  πολεμικοί  39  χαραϊστής' 
κομήτης,   άλιενς.    είδυς  οφεως.    χαϊ   ό   κέρατα   έχων    (κεράςης)  40   κενόν,    φάους   τυφλών 

41  κέοιτο  (Ηενοά.  Ι  67)•  κεϊτο  (ΛΙοβΓ.)  48  κεπφω^είς  (Ργου.  VII  22)•  επαρκείς,  απατη- 
θείς (2403)  ^  κέρα'  κέρατα  {ά  109).  τρίχες  {Λ  385)  Αό  50  φθειρών  (Π  752)  51  ϋβ- 
ραϊλέα  (^1385)•  την  κόμην  καλλοπιξομένη  54  κέραινε  (1202)•  κεράν{ν)υε,  κέρασον  (2273) 
56  κέραιρε  (Ι  202)*  κέρασον  58  ηέραιος'  σταυρός  (χεραός  ταϋρος'ί)  64  χεραμηονν 
(Νίοο)•  όστράχινον  (ΑΙοβΓ.  226) 


858 


ΧΒραμΛχή  μάΰχ^ξ  —  Μερδοπα 


ηίραμιχή  μάστιξ  (6οοι.  IV  ρ.  638)*  τόν 
όστρα%ισμόν  λίγονσι*  μάστιγα  μίν  διά  τό 
βασανίζειν  τους  όστρακιξομένονς  »αΙ  «ο- 
λάξίΐν,  ηεραμιχήν  όέ  δίά  τό  ίκ  ηιράμον 
τά  δοτραχα  είναί 

ί  Είραμ€ΐ%6ς*  τόηος  '^9'ήνησιν^  ΙνΒα  οΐ 
Λορνοι  ηροιατήΐϋοαν,  ύαϊ  δΐ  δύο  Κέρα- 
μ£&3ίθί,  ό  μέν  ^^ο  τείχους^  ό  όέ  Ιντός 

'^ηεραμίνας'  δημησίονς 

ΜΒραμΙνψ'  εύτελεϊ.  ή  αχό  κεράμου        [70]    10 

ηίραμος  {Ε  387)*  πίΒος.  χαΐ  ηάν  δατρα- 
«ον.  %αΧ  δεσμωτηρων  (Ο^ρΓπ).  %αϊ  όχύ^ 
ρωμα,  χαΐ  ηόλίς  ΚαρΙας,  ι^δη  όέ  Ιηϊ  χρώ- 
ματος {ίϋίίαΘ  €θΙοτ) 

ηερανίξαί'  χολυμβήσαι,  χυβιστησαι  (3959) 

κερανννντος'  χιρνωντος  [75^77] 

ηέραξ'  9ρίξ•  τόξον.  χαΐ  αΐδοΐον 
ηίρας'  χεφαλή,  Βρίξ  {Ο  81  οΓ.  βοδς  κέρας). 
ύάλΛίγξ. '  [Βά  79]   ή  «ολίμου  μέρος,   καΐ  ή    20 

ηίράύαι'  μΐξαι,  ένώβαι.  συνά^ραι 

ηερασβόλα'  άκαρπα,  τά  (μή)  έί^η^τά  δαχρίΛ. 
'^οΐ  ηερϊ  των  κεράτων  βοών  {δεαμοί•  καΧ 
οΐ  έν  ταΐς  άρχαίαις  λνροίς  κόλλαβθί\ 

ηέρας  δρ^ιον  τ}  νευρά,  ΕνρυιΙδης  λέγει 
Αύγχί  (Γγ.  280) 

κερααός'  δένδρον,  δ  φύεται  ή^ έστραμμένοις. 
ϋχοινίον  όέ  ποιεί  δ  φλοιός  αύτον^  μ<θ'  ου 
άντϊ  νεύρων  δεομενουσιν  30 

Κεραστιάς'  ή  Κύπρος  ποτέ 

κερααφόρος  (εί.  δορΗ.  Γγ.  78)*  κερατοφό- 
ρος 

κεράαχειλοι*  οί  έπιχαμπη  έχοντες  τά  χείλη 

κέρατα'  της  φάλαγγος  τά  άκρα,  καϊ  μετώ- 
που μέρος,   καϊ  ή  των  κεράτων  χρησις  (€ί. 

2291  [  ]) 
ή^κερατεσσεΐς'  οΐ  τους  -^ταύρους  ελκοντες 

άπδ   των  κεράτων,   καλούνται  όέ  καϊ  κε- 

ραελκεΐς  (ηοη  €ε\\.  Οίβη.  179)  40 

χερατουργό ς'    ό    ταΐς    τιι^άραις    κέρατα 

ποιών 


χέρατος  φυτόν  δ  πρδς  τά  τόξα  (χοξβΜαί) 

ίχρωντο 
χερατωνία  (ΤΙι•ορ1ΐΓ•  IV  2,  4)*  συκή  Μ- 

χύπτου 
χεραβλογία  (χορδύληΐ)'  τδ  λαγωβόλσρ 
χεραυνίας'  ό  κεκεραυνωμένος 
Εεραύνιος•  εμβρόντητος,  καϊ  Ζευς  έν  Σε- 

λευχί^ι,  καϊ  Ιμάτιον  ποιόν 
κεραυνός•  φόφο»,  κτύπος,  βροντή,  άρρω- 

άτια.    καϊ   τδ   του   Δώς   άμυντηριον,    καϊ 

ιιαύστρα 
χέραφος  ([.αεοη.)*  χλευασμός,  χαχολ»για 
ή^χερβαλά'  άα^ενη,  μεγάλα 
χερβέριοΐ'    άα&ενεΐς,    φααϊ    όέ    χαϊ   τους 

Κιμμερίους  Κερβερίους'   καϊ  την  πόλιν 

οί  μίν  Κερβερίαν  καλοϋσιν,    οΐ  όέ  Κψμε- 

ρίη'  άλλοι  δέ  Κιμμη  ...*  έστι  δ^  τόπος  έν 

γίδου  Κερβέριος 
χέρβερος'  κίνδυνος,  τάρταρα  ς,  ωχρός,  χαϊ 

χύαν  μέγας  φδου  (τρικάρηνος) 
χερβολ{ο)ΰαα  (Ι.8ΰοη.)*  λοιδορούσα ^  βλα- 

οφημοΰσα,  άπατωσα 
χερδαίνεΐ'  πορίζεται 
χερδαΐος'    ή^τό    επικερδή  τοις  -^πα&οΰοι, 

χα&όσον  έχβέβρασται 
χερδαλέον  (ζ  148  ο  460)*  δόλιον,  πανοϋρ- 

γον,  η  κέρδη  περιποωύντα  {καϊ)  ωφελείας, 

[2304»] 
(χερδαλέος  ν  291) *  πανούργος,  επικερδής. 

συνετός  {ή  ποικίλος) 
χερδαλεώτερον  (ΗβΓοά.  IX  7,  1)*  ίπικερ- 

δέστερον 
χερδαλεόφρων  {Α  149  Δ  339)*  εκ  παντός 

χερδαίνειν  φρονων  διά  δόλου,  κέρδους  φρό- 
νημα   έχων,   τουτέστιν  αλώπεκος,  δ^εν  ύ 

δόλιος 
κερδαλη  (Χτοϊι'ύοοϊι.  Γγ.  89•,  5)*  άλωπηξ 
χέρδεα'  κανουργία(ι)  [9] 

κερδίαν  άλωπεκίαν  [II] 

κέρδιστος  (Ζ  153)*  συνετώτατος.  φρόνιμος, 

πανουργότατος 
κέρδοπα  (0}'ρπί?)*  όσπρια  (κέδροπα) 


νον 


000. 


66  Ι €4X7)  —  οστράκων  —  |(<χτ)ν  (69  περγαμίας'  δημοσίους^)  69  \είνω 
78  δίδοΐυν  80  οί.  ίράααι  βΐ  χεάσαι  82  ή  —  όέ  αύγην  83  κέρασος  84  \ίας  86  \χίλοι 
87  γάραγγος  8ί)  κερατοπηιός  90  ο  91  οί.  κερωνία  92  λαγο\  93  κεραυνόμενος 
94  [τιοτος  €Γ.  Ρΐιοΐ.  156,  16  06  €ί.  σκέραφος  βΐ  ΟγοΙιο.  σχέραφος  99  κερβεροκίνδυνος 
(εί.  2643)  τρικάρινος   ροβΐ  2298         2301   πορί^ει  3.  4   =   4.  3  ΡοβΙ  3    7/   ποικίλος 

7  κερδάλη        8  κερδέα        10  κερδειίαν        13  όσ.Ύρεα 

ΗΕ8.  70  κεράμιον*  τό  τοϋ  οίνου  ή  ύδατος  (Μ3Γ€.  XIV  13)  σταμνίον  78  κε- 
ράνίν^υε'  κέρασαν  (2254)  75  κεραόν  τέλειον,  ή  κέρατα  έχοντα  (Γ 24  ρ3Γ3ρ1ι.)  76  Χ€- 
ραοζοος  {Α  110)*  κερατοποώς  77  κεραδς  έλαφος  {Γ  2Α)'  ό  εύκερως  Α<1  79  δύναμις 
(Ι  Κ€κβ.  II  1)  ^  2304»  χ6ρόαΛ^77^  (Κ  44)  9  χέρδεσι  (Ψ  615)-  πανουργίαις  11  χέρ- 
Οίον  συμφορω^ερον^  ωφελιμώτερον  (Ζ  410) 


861 


χίρδος  —  Μβρχνωμα<ί* 


862 


κέρδος*  σννεης.  τέχρασμα,  ωφέλεια 
χερδοαννη  (|31)'  σοφία»  τέχνη,  αύνησις, 

ηανουργία 
χερδώ  (Αγ.  Εςς.  1068)*   χερδίατη,  άλωπηζ 

[17.  18] 
χερεΐ'  ξνρεΐ 
χ  βρεις•  αερίσεις 
χερητίξει  (πειρ — ?)•  βασανίζει 
χέρχα'  άχρίς  [28] 

χερχάς'  χρέ|  το  όρνεον  10 

χέρχαξ•  Ιέραξ 
χέρχαφα'  έγγύη 
χερχέτης•  το  μιχρόν  ηηδάλιον.   άηό  των 

ενρόντων 
Κερχέταΐ'  έ^ος  'Ινδιχόν 
χερηίδ^ς'  δοναιιΐνας  ( — ίτιδας?),  έΛεϊ'ταϊς 

άν^λαις  έχρώντο  εΙς  χερχίδας 
χερχι&αλίς'  ίρφδιός 
χερχίς'  ή  της  ηίτυος  χορνφη,  -ή   αίγειρος 

(^ί,  3282  6ΐ  γάργα),  χαϊ  είδος  δρνι&ος  20 

χέρχνος'  Ιέραξ,  ή  άλεχτρνών 
χέρχος'   ^ρίδιον   τάς   αμπέλους  βλάπτον, 

χαϊ  ουρά,    χαϊ  άνδρεΐον    αΐδοΐον.    "ή  άλε- 

χτρνόν.  ή  αρουραίος  μυς 
χέρχουρος  (€}'ρτ\\)•  είδος  ηλοίον.  %άί  Ιχ^ς 
χέρχυ'    διπλή  αΰτη,  χαϊ  διχέλαδος,  %αι  δι- 

^σανος.  έχρήτο  δέ  αύτρ  μάλλον  ό  Ιν  Βφ 

ηρύτανις 
Κέρχυρα  (ΟβΙΙίιη.  Οβί.  156) '  νήσος 
Κερχυραία  μάστι^  (ΡΙΐΓ3τηίο1ι.  ίΓ.1Ιρ.697)*    30 

[•ά  37] 
Κερχυραΐοι  αμφορείς•  τά  *Αδριανά  Χ€- 

ράμια 
χέρχωπες'  ποιχίλοι,  πονηροί,  πανούργοι 
χερχωπίξοντες'  χατασχίόπτοντες 
χερχωπη  (ΑΓίβΙορΗ.  ίΓ.  Υ11  ρ.  961)*  μιχρόν 

τεττίγιον    τό    χαλαμαΐον    λεγόμενον,    τρία 

είναι  γαρ  γένη  τεττίγων  φασίν,   οΐ  δέ  τέτ- 

τι^  θτ/λεια  μή  φωνοϋσα  (δρβηβίρριιβ) 
χερχώπων    δολίων,    πονηρών,    σχωπτών,    40 

χαχούργων:  τεττίγων  (χερχωβών) 


χέρχωχρ'  παιγνιώδης,  •ή  είδος  θηρίου  μεγά- 

λην  ουράν  έχοντος 
χ  έρματα*  χρήματα,  θραύσματα 
χέρματα*  είς  λεπτά  διαιρεί,    ήγοχ/ν^  εΙς 

μιχρά  συντρίβει 
χέρμηλος'  άφ'  ου  χαλκός  γίνεται 
χέρνα*  αξίνη  (^ί.  χέαρνα) 
χέρνεα'  τά  τη  μητρϊ  των  θέων  έπιθυόμενα 
χέρνος'  στεφανίς,  άγγεΐα  κεραμέα 
χερνοφόρος'  &  τάς  θυσίας  άγων 
χεροβάτης  (Αγ.  Β&η.  231)-    6  Πάν  ήτοι 

δτι  κέρατα  ίχει,  ή  οίονεϊ  κερατοβάτης^  τήν 

βάσιν  έχων  κερατίνην,  [52.  58]    έιτ€ΐ  τά 

κάτω  τράγου  είχεν 
χεροπλάστης  (ΑΓοΗΠοεΙι.  Α:.  59)*  λεπτονρ^ 

γός.  ή  τριχοκοσμητης 
χερουλκός*   ό  τοΐς  κέρασιν  ελκών  τό  άρο^ 

τρον.  καϊ  ό  κεραιοΰχος  κάλως 
χερουτι^  (εί.  Αγ.  Εςς.  1343)*  γαυρι^  με- 

τενήνεκται    δέ    άπό    των    ύψαυχενούντων 

ταύρων  [57] 

κέρσα•  Άσιανόν  νόμισμα 
χέρσαΐ'  χόψαι^  τεμεΐν.  χεΐραι.  γαλλίσαι.  χαϊ 

δραστήρια 
χέρσης'  γάμος 
Κέρτα*  πόλις,  ύπό  ^Αρμηνίων 
χερτομεί*  χλευάζει^  γ^λψ^  υβρίζει  [88] 

χερτομία{ι)'  παίγνια,  προβασχάνια,  έρεθΐ" 

σμοί,  παραλογισμοί 

*  ίρεϋσται,  καϊ  γελασταί 

χερύχρη'  είδος  πλακοΰντος 

κερχαλέον  (Ηίρρο€Γ.  III  ρ.  642)*  σκληρόν. 

(ηρόν.  διιραλέον 
χέρχανα  ή  χερχάνεα•   όστέα^  καϊ  ^ίζαι 

οδόντων 
χέρχνει  (Ηίρροατ.  11  ρ.  498  Κ)*  τραχυνει 
κέρχνη'   τό  έκ  της  μελίνης  ειρημα,    ή  τά 

νώτα  των  Ιχθύων,    καϊ  όρνέου  είδος  (χεγ* 

χρης).  χαΧ  ή  μελίχρους 
χερχνώμασι  (ΕαΓ.  ΡΗοβη.  1391)*    τρα;ι^- 

σμασι.   χυκλώμασι.   γαργαλισμοΐς.   καλοΰσι 


€00.  28  Εέρκεται  (Κ^ρχΓται ΡΗοΙ.)  29  κερκίας  —  έπϊ  81  άγειρ  (32  άλκυων'ί)  ΡοβΙ 
84]  43  35  αύτη  (κερκυραία^  εί  δίκλαδος  ΟΡίηά.)  87  \αΐα  —  τά  μεγέθΊ}  40  χεοχοπί^ 
ζοντες^  κατασπώντες  (ίοΓίβ  απατεώνες)  41  γην  γάρ  γένα  —  τέττιγξ  42  απόντων  49  βΰΐιοί• 
Ρΐ8{.  ρ.  354  χεράμεα  &Ί  κεροδέκα  55  κάλος  58  κερουτίαι  γαυριαϊ  59  γϋψησαι 
(60  κέρσις  αυΐ  γάλλος)        67|αΛ£ον        ^9  χερχνεΐ        70  μελαίνης  —  ωτα 

ΗΕ8.     17  κερέα  {-^αία)'  αρχή.  γράμματα  18  κέρε^ε  (Β  860)*  πορθεί  (οί.  χόραξ•) 

28  χερδάλια*  ίπιτάφια,  εντάφια  (τέρχανα)         Αά  37  περιττην  τίνα  τήν  κατασκευήν  είχον  ίΛ 


στοτεΑ,ης  [πσΐ£ΐσι7αι,  η  ι  γενεοσαι  \^ί»9ΏΌθ.  ιν  *ό)  νΔ  χερυυετα  το  ξ  α  ^ΐ!•υΓ.  χ\ιΐΰ5.  οοβ-  •..•• 
53  χεράμεναι  (Ργου.  XXVI 22)*  λυπόμεναι.  χαϊ  ώσπερ  παιόμεναι  57  χερεχό^ραι^  ή  οχίαα^ 
ξύλα       63  χερτομίας  {Υ  202)  •  έρεθιστιχο(;ύ)ς  (λόγους) 


863 


ϋΒζχπύνά  —  χίχηνεν 


ί 


όέ  χαΐ  τόν  χ^ρΐ  τάς  Ιτνς    των    άσηίδων 

χόσμον,  χαΐ  Λοτηρίων  έηίχείλων.  λέγονται 

όέ  χαΐ  -[νίκαχίδες 
ηερχνωτά'    τετορνενμένα  έπΙ  του  χείλους 

των  ποτηριών^   ωοπερ  χερχνώδη.   ποίχίλα. 

τραχέα,  ηολύπαστα 
χ  «ρω*  χεράσω,  τελειώ 
χερών Ια'  δένδρον.  ι]  συχή  ΑΙγνητΙα  (2291) 
ΐίέρως'  χέρατος  [76] 

ΐζέσχετο  {φ  41)*  ίχείτο  10 

ΧΒσχΙον  (Η6Γ0(Ι.  οΗοΙίβιηΙ).  Γγ.  1)*  στνΛεΐον, 

το  άηοχτένισμα  τού  λινού 
Κέσχος'  πόλις  [8(179]  χαϊ  ....  ποταμός  Κι- 
λικίας, [βά  79]   χαϊ  Σχνβελίτης  οίνος  ^  άηο 

Σχυβέλων^  τόηου  Παμφυλίας 
χέατερ'  νεανίας,  *Αργεϊοι 
χεατδν  Ιμάντα    (5  214)*    τον    ηοιχΙΧον 

Ιμάντα,    ή   χιτώνα    ηοιχίλον.    ή  τόν  της 

Αφροδίτης  Ιμάντα,   χαϊ  ό  διαχεχεντημένος 

χιτών 
χέστρα'    άμνντήριον   δπλον,    σφνρα,    χαϊ 

είδος  ΙχΘνος  (Οογιο) 

χέστρψ,  σιδηρά  ($ορ1ι.  ίΓ.)  * 

χεστρενειν  χεχηνέναι  η{ε)ινώντα 
χεστρεΐς    (ΑηβΙ.  ίΓ.  1Υ  ρ.  1007)*   [>ά  85] 

τους  ΆΘηναίους  όντως  Ιλεγον  χαϊ  ηρού- 

Ύΐγόρενον  τό  γάρ  ζώον  αυτό  λαίμαργόν  τέ 

έστι  χαϊ  άηληστον 
Εεστρινιχοϊ  βόες'   οΐ  έν  Χαονίψ,   ι}  γάρ 

Χαονία    πρότερον    Κεοτρίνη   ηροσηγορενε-    30 

το*   ίατι  δέ  μοίρα  της  *Ππείρου  διαφόρους 

έχουσα  βονς 
χέστρος'  ή  δτρώτη  Ιχφυοις  των  σπερμάτων, 

χαϊ  άχόντισμα.   χαϊ  ή  εν  τη  γλώττη  τρα- 

χέστρωσις'  βαφιχή  μιμούμενη 

χεστρωτόν  ξύλο  ν  βαρύ  έχον  τό  χέντρον, 
ονχ  Ιχει  όέ  σίδηρον^  ούδϊ  άχμην,  εΐώ^ααι 
ύέ  οΐ  βοτηρες  πυρούν  τα  άχρα  των  αυτών 


20 


(αΰων)  ξύλων,  ενΐχα  τοΰ  κεπωρωσΒαι  4τν- 

ρίχανστα  [90] 

χεύ^εα'  χοΐλα,  χρύφια 
Χ€υΒμός  (ΟβΙΙ.  Ιον.  34)*  χατάδνσις,  Λυ^μήν, 

θησαυρός,  χοΐλον,  ή  χοιλάς 
χευθμώνες   (χ  283)*   καταδύσεις '   άπο  το€ 

χεύθειν,  δ  έστιν  χρύπτειν  κρύφιοι  τόηοί 
[χέφαλα]  χεφάλαιον  ή  κόσμος  των  νέων. 

1/  κεφαλή,  ή  συναρίΒμησις,  η  ζήτημα  άχρο% 

[«] 

Χΐφαλή'   τό  σύνηθες,    καϊ  όνομα  {δημον\). 

σώμα,  χρυχή.  νιρος 
ΕεφαλΙδαΐ'  γένος  *Α&ήνησιν 
χεφαλΐνος'  Ιχθύς  ηοιός  (Οογιο) 
χεφαλίται*  οΐ  γωνιαίοι  λίθοι 
ΚΜφα(λ)λήν€ς'  έθνος  ηερϊ  τήν  Ί9άχιιν 
χέφαλοΐ'  των  χεστρέων  (ΛηβΙ•  Η  Α.  V  9,  6] 

τιν^ς  οντω  καλούνται 
χέφαλον  μέρος  έν  τφ  ηλοΐφ,  ι^  κόσμος,  ή 

τα  ερείσματα  [2408] 

χέχανδε*  χωρεί,  δια  πλήθος  ^Ι^οφεΐ (2ί2ί)  [5] 
χεχανότα  αύκα'  τα  αυτομάτως  κεχηνότα 
χεχαραγμένος  (ΗβΓΟβΙ.  VII  1)*  ώργισμένοί 

[8] 
ΧΒχάρημαΐ'  χαίρω  [βά  9]  [10.  11] 

κΜχαρισμένα  (Υ298?)*  αρεστά,  ηροσφιλϊ^ 
ΧΒχαρισμένος  (ΟβΠ.  Ε.  Ρ.  37  /?64)•  αρε- 
στός, προσφιλέστατος,   μετά   χαράς  πάντζ 
ποιών  [14] 

κεχειροτόνηταΐ'  προβέβληται 
χεχειρωμένοΐ'  ηττημένοι,  κεχρατημένοι 
χΒχήλωμαι  πόδας'  δέδεμαι  συνερραμ(μ)έ' 
νος   τους  πόδας '   χηλεύειν   γάρ   τό   φα- 
πτειν,  καϊ  χ  ή  λίνο  ν  τό  πλεκτόν,  ως  Ανα- 
κρέων (ΡοΠ.  VII 172),  καϊ  χήλενμα  (<ι.ύ,] 
τό  όπήτιον,  Σοφοκλής  Πανδώρα  ή  Σφνρο- 
κόποις  (Γγ.  442) 
κέχηνεν  (Αγ.  Εςς.  765)*  Ιχασκε,  τό  στόμϋ 
ήνοιγε.  προσεδόκησε,  (^έμβεται 


78  κεσ 


€00.    72  Ιηϊ  —  χενχρωιδή  —  τραχεία        75  κέρωτος        76  κρίνονται        77  κέσκειτϋ 
σκι,         79   παροιμία   γέγος  —   άπό   των   νυν  —  σκυβέντης        83    κεστρίαι,   σιδηραΐ 


χηναν,   έχάαχει 

ΗΕδ.    76   κερώνται   (^  260)*   χιρνώνται 


--    ,.-ν ν /     —ν Αά  79   κέσκον   ούκ   έχουσα  —   δθεν  χα\ 

παροιμία  [Κέσχος  πόλις\  Κέσκον  ούκ  έχουσα,  εϊρηται  όέ  έπϊ  τών  νουν  μή  εχόντων      Α<1  85  τοϋί 
κεχηνότας  καϊ  πεινώντας  κεστρεΐς  λέγονσι.  καϊ  (ΖβηοΚ).)      90  κεύθε  {Α  363)*  κρύπτε      95  χ  ε 


865 


χβχΐ]νότας  —  χήΐα 


866 


χεχηνότας'  χάννους,  χαίνονχας,  ίνεούς 
ΧΒχίλιωα&αΐ'  χίλια  Ιζημίωσ^αί 
κβχλαδότα'  άν^υϋνχα  [22.  28] 

χεχλ•ηΙίέναΐ'  ιροψίΐν,  προσλαλίΐν  (2401) 
χεχλίαγχα'  τε3έρμαγχα 
τίέχλοιδεν  δίε{ί)λχ^το 
χεχλοιδιαμένους'  δίε(ί)λχυσμένονς 
ή^χεχμάξεί'  άνΰίζεί,  άν^εΐ.   ϊαταται  (χαχ* 

μάζει)  [η.  80] 

χεχραμαΐ'  είδος  πορνείας  10 

χεχραμένη'   ρερνπωμένη,   -^ παραγαηωμένη, 

\ πιχραινομ^νη  (λ  543 ?) 
•^χειρ-ηματεϊα^αι•  ηεφρνχ&αι,  ΑΙαχύλος 

(ίΓ.  421) 
χεχρΊΐμίνος'  ενδεής  ώτ,  χρΐίζ(ον.  ή  "^ΛΒμ- 

φ^είς 
χεχρη{σ)μωδημένα'  μεμαντενμένα,  προ- 

φητενί}έντα,  λεχθέντα  μετά  θείας  αποφά- 
σεως 
χέχριχεν  ίγχέχριχεν»  χονίαχεν.  ή  έγχεκέν-    20 

τριχεν 
χεχρϊσ&αι•  /τεπλήχθαι 
χεχρισμενα'  ι}λειμμένα 
χεχρνσωμένος'  Τίτιμημένος 
•[χέω'  σχέιρει.  Αάχωνες 
χεώδης'  χαθαρύς  (2024) 
χεώεν  δζεΐ'  εύωδίΐ  [48] 

χεωρεϊν  (χνε — ?)•  πασχητίάν 
χεωσατο'  χ{αθ)ήρατο  (2026) 
χηδάζει*  χαθ αίρει,  χηδαλίξει  30 

χηδαίνεΐ'  μέριμνα  (^ί.  χηραίνειν) 
χ  ή  δ  α  λ  ο  ν  '      αΐδοϊον,    χέρας,    οχάλα&ρον 

[49-*!  Ι»] 
{χήδεα')   μέριμναι,   λϋηαι,   άνίαι   χαλεκαί, 

[ηΛ  52]  [58.  54] 
χηδεία  (Λββεΐι.  Γγ.  159)*  οίχειότης 
χήδειν  (ΟδΙΙ.  ΟοΙ.  231)*   χαχοποιεΐν,  άπαν 

[8(1  66]  [&7] 
χηδειος•  προσήχων.  φροντιστής 
χηδείους  (Τ  293)•  τους  προγενεστέρους^  ^    40 

χατ*  ίπιγαμίαν  οΙκείους^  ή  συγγενείς 
χηδεμόνες'  [«ά  <ϊΟ]   εύίργέται,   χαϊ  οί  χατ 

έπιγαμίαν  οίχεΐοι^  ή  συγγενής 


χηδευς  (7159)*  χηδενσιαος,  ύπό  χηδεμο- 
νίαν  ηίπτων,  χαϊ  φροντίδος  άξιος 

χήδεσθαί'  φροντίζειν  (ΡΙβΙ.  €ίν.  344 Ε). 
λυπεΐσθαι 

χηδεσταί'  πενΘεροί,  οΐ  της  χόρης  γονείς, 
χαϊ  οΐ  των  γαμούντων  οΐχήοι  εκδίδοντες, 
χαϊ  συγγενείς,  χαταχρηστιχώς 

χήδεταί'  [&(1  64]  επιμελείται.  βοηΒεΐ 

χηδεύειν  (ΕιΐΓ.  ΚΙΐ68.  983)  *  φροντίξειν,  ίν-• 
ταφιάζειν.  έπιμίλεΐσθαι,  βθΊ]3εϊν 

χηδεύοντα  (Εαπ.  Ογ.  883)*  ίπιστατονντα, 
χηδόμενον 

χηδεύσομαΐ'  έπιμελήσομαι,  θεραπεύσω 

χηδέων  ανιόν 

χήδιστοΐ'  φίλτατοι,  (β  Ι  642 ?)  φρον- 
τιστιχώτατοι.  άναγχαιότατοι 

χήδομαι  [Η^τού.  III  40)'  φροντίζω,  οίχτείρω, 
λυπούμαι,  άνιώμαι,  οργίζομαι 

ΧΊΪδος  (ΡΙλΙ.  €ίν.  ϋ05  Ώ)'  χηδεία.  πένθος, 
λύπη.  φθορά,  συγγένεια,  -^νηστεία,  θερα- 
πεία, φροντίς  (ϋοΐιοΐ.  Οίοη.  €Ιιγ^9.  ΥΙΙ  62) 

χήδων  {Ω  542)*  ανιών,  χαχοποιών 

χ  η..*  τάφος 

χήθεια•  χηθάρια.  τά  όξύβαφα,  έν  οίς  τους 
χύβους  Ιβαλλον  (2573) 

χηθείν  βοηθεΖν.  συντρέχειν 

Κηθείδης  (Αγ.  Νιώ.981)*  δι&υράμβων 

ΧΊ^Θευον  συνεπορεύοντο 

χηθοί'  βοηθοί  (1951,  οοΐ.  489,  11) 

χήΐα'  χαθ άρματα  (1987) 

χηχάδι  (εαΙΙίιιι.  ίν.  ΟΟΙΙΙΙ) 

{χηχάζεΐ')  λοιδορίΖ.  χλευάζει 

ή^χήχραν*  έχεχράγ.σαν 

χηχάς  (Μο.  ΑΙ.  185)*  χαχτ^.  τιμωρός,  χακο- 
λόγος,  δνσφημος 

χήχες'  λάροι 

χηχίεΐ'  ηηδςί,  πιδύεί 

χηχίειν  άναφέρεσθαι.  χαϊ  διϊδροϋν  (311) 

χήχιεν  άνεφέρετο,  άνεπηδα 

χηχίς'  άτμίς  (δορίι.  ΑηΙ.  1008).  στνμμα.  χαΐ 
ό  χαρπός  της  δρυός.  Κώοι  όέ  χαϊ  τους 
άχάρπους  στάχυας,  χαϊ  στερητικούς 

χήλα-  βέλη  θεια  (^53).  σημεία,  ξύλα'  δ^Βν 


€00.  21  χεχλιδότα  27  χεχλοιδιάματα  (81  χεγχράμας'  είδος  όρνέον  ΑΜ.) 
36  έχονίασεν  37  \ήσθαι  43  χεών  54  χηδεί  56  χηδείν,  χαχοπαθεΐν  58  φρον- 
τιστέος  ϋϊ  χήδιος  63  πενθερείς  12  χηδων  74  χη&άρεια  ^9  χηχαδεΐ  84  ^'^' 
δεύει        8(>  άν^φ^ρειο 

ΗΕ5.  22  χεχλάνδαν  χάσκειν  23  χεχλαδοΰσΐ'  χάσχουσι  29  χεχολωμένον 
(^<217)•  πιχρόν^  ώργιαμένον  30  χεχολώσεται  (^139)*  όργισθήσεται  43  χέων  (ί/342)• 
χοιμ{ηθ)ησόμ(νος  49  χηδεα'  λϋπαι  50  χήδαιεν  ηνία,  Ιπλαιρεν  51  Κηδάρ  (Ρβ.  ΟΧϋ 
6)*  πένθος  (ΐηρ  οί.  χϋδαρ)  511)  χήδεαι  (Ζ  55)  Κά  52  χαλά  ή  χαλά  {Σ  8)  53  χήδ€  6ά 
(Ε  400)*  έλύπει  δέ  64  χι/όει  (Ρ  550)  •  λυπεΖ  Αά  56  λυπεΐν  (1611  ρβΓβρΙι.  λύπει)  57  ηη- 
δείαν  (Η  Μ3€ΰ.  1Υ  49)*  ταφήν      λά  60  φροντισταΐ  {Ψ  163.  674)        ΑιΙ  64  φροντίζει,  (Β  37) 

55 


867 


χηλάδβς  -^  «τ/ρας 


χαΐ  χαλόπονς  χαΐ  ίίηληνειον.  ηάί  Ιερά  άγάΧτ 
ματα,  χαΐ  ηυρετός 

χηλάόες'  αίγες ^  αί  έν  τφ  μετωπψ  σημεΐον 
Ιχουσαχ  τνλοεώές 

ηηλαίνείν  Βέλγειν  ή^νοσεΐν 

χηλάς  (ΤΙι«ορΙΐΓ.  ύϋ  Λ\%η,  ρΐυν.  ΙΤ  6  ρ. 791)* 
νεφέλη  άνυδρος,  χαΐ  χείμερίρή  ήμερα,  χαϊ 
αΐξ^  ιΐτις  χατά  τό  μέτωηορ  σημεΐον  Ιχει 
τυλοαδές 

χηλάστραι    (χοιΧ — ?)*    σχαφίδες,    άγγηα    10 
Λοιμενίχά.  ή  δένδρα   {χήλαστροι  ΤΙιβορΙΐΓ. 
Ι  15   III  6) 

χηλεΐ'  πραΰνει,  θ^Λ^^ει,  ΛεΙ&ει,  χαταμαραί- 
νεί:  (τέρπε)  [94] 

χηΧεΙφ  (Ο  744)*  χανστιχφ^  λαμπρφ 

χηλέφ  (θ  217)•  ομοίως 

χήΧηΒρα'  φίλτρα,  παραμύθια 

χηλη^μφ  (λ  333  ν  2)•  [«ά98]  τέρψει,  χαρξί 

χηλήνη'  μέλαινα 

χηΧήτειρα  (Η68ίο<Ι.  Ορρ.  464)*  ήσυχάστρια    20 

χηλητηρίονς  (ΕυΓ.  Ηβΰ.  535)*  τάς  ψυχάς 
&9ραηίυούσας 

ηήΧησίς  (ΡΙ&Ι.  £ϋ11ι>«1.  290  Α)'  ή  δι  φδής 
ηδονή 

ηηλιδες  (οΓ.  Αββεΐι.  Εαιη.  787)*  μολυσμοί 

χηλίς'  έλκος.  ούλη.  όνειδος  (δορίι.  Ο.  0. 
1131).   ^υΛος.  χαϊ  είδος  αίαχρόν  έν  ΙμαχΙφ 

χηλό  ν  (Ιοηββ)*  ξηρόν  (1902) 

ί χηλοί•  εύχεται  Βεω 

χηλούμενος•  [βά  2507]  τερπόμενος  30 

•\χηλονν'  εν  .εαθαι  [9] 

χι/λωνεια  (Η«γ(μ1.  IX  119)*  άντλητήρια  ξύ- 
λινα 

χηλώνειον  (Αγ.  Γγ.  XI,  ρ.  1185)*  ξύλον^  έν 
φ  Ελκεται  τό  νδωρ 

χήλων  ό  έν  τη  νηι  λε)^όμενος.  χαϊ  όχεντ7}ς 
(ΑγγΙιϊΙ.  Γγ.  95).  πεύσις.  χαΐ  άντλημα 

χήμιχρ•  φλίψ.  γεώδες  Ιν  μέτραις  (χε — ) 

χημός  (βοΐιοΐ.  Αγ.  Εςς.  1158)*  ηλεχτόν  άγ- 
ψεϊον^    έν   φ    λαμβάνονσι   τάς   πορφύρας,    40 
ίστιν  δ^  ομοιον  ήί^μω,  χαϊ  έν  αύτφ  τό  δέ- 
λεαρ• δήλοι  όέ  χαϊ  τό  έπιτι^έμενον  τη  των 


διχαστών  νδρίφ  ηεηλεγμένον  ηωμα^  ηαοό^ 
μοιον  χωνη.  χαϊ  ό  χεριτιθέμενος  τοις  Ιπ• 
Λοις^  εΙς  όν  αΐ  χριθαΐ  /βάλλονται.  %αϊ  χν- 
ναιηεϊον  προηόημηαα.  χαϊ  είδος  χαλινοΰ 

χημός'  ατομϊς  τφ  χαλινό  Ιμφερής 

χήμωσις'  φίμωαις  ^ 

-^χήνεον  χα&αρόν  (χηώεν)  [18] 

χηνούεΐ'  έχεΙ 

ηηνσός    (?.    2019    βΐ   εύάν)-     βοτάνη    τις 

[βα  20] 

χήνυγμα  (Αρ9€Η.  Ργοβι.  157)*  τό  κενόν  τον 
βώματος^  οίον  σκιά,  χαϊ  είδωλον^  φάν^ 
ταααα,  άοθενές,  χαϊ  αχρεΐον  (2509) 

*χηννσσόμ(ην  Αββεΐι.  €1ιο.  196)*  είδωλον 
Ιγενόμην 

χηνύεΐ'  χαλεΐ  (ν.  ;|^ανι;€£) 

χηνώ'  εκείθεν 

χήξ  (ο  478)-  ό  λάρος  χατά  *ΑπΙωνα,  λέγεται 
6έ  χαϊ  χανηξ.  τιν^ς  χαϊ  αϊ^υιαν  άηοδώόα- 
σιν  οΐ  όέ  χέηφον  οΐ  6έ  διαφέροντα  άλ" 
λήλων 

Εήηιδος  αχέλος  (Οοιη.  V  ρ.  120)•  παροι- 
μιώδες ην  (χατά)  τό  πέρδιχος  βχέλος 

ή^χηπεύωνος'  χηηεύον  χηδομένως  (χη- 
δεύων  όί) 

(ηηχίων  ένιοι  μέλος  τι)  εΤ.  716.  2573 

χηποχόμος'  χι^πουρός 

χήηος'  παράδεισος  παρά  Πέρσαις.  ή  είδος 
χουράς^  ήν  οΐ  9ρυητόμενοι  έχείροντο  ώς 
έπίηαν  έν  μιψ  μαχαίρψ,  (ΕαΓ.  Τγο.  1175 
5€ΐι.).  χαϊ  τό  έφήβαιον  των  γυναικών  (Ηίοο 
μανιόχηπος),  χαϊ  ξώον  ομοιον  πιύήχφ  (χη- 
βος  ΑΓίβΙ.  ΗΑ.  II  5) 

χηρ  (/ί44  —  ^1228)•  περισπώμενον  χαϊ  ον- 
δετέρως  λεγόμενον  ή  ^υχή'  όξυτονούμενον 
δϊ  χαϊ  ^}λυαώς  έκφερόμενον  ή  θανατηφό- 
ρος μοίρα,  ή  θάνατος  [31] 

%η ραίνει•  φθείρει,  μεριμν^  φροντίζει  (2447). 
δυσθανατεΐ 

χηραίνοντα'  βλάπτοντα  [34.  35] 

χήρας'  άχα&αρσίας,  μολύσματα.  βλάβας  {Δ 

11) 


€00.    91  €ί.  εΐλάς  βΐ  χατειλάδα       93  ζΐ,  2143  χέλε        95  χηλέω        96  χηλείω,  ό; 

ε 
€ί.  χέλωΐ        91   κή λίτρα  φίλητρα  πμύ^εια        98  κηλ,θμώ  —  τέριρις,  χαρά;   οί,  ήληθμφ 
•*••   οί.  εύκηλήτειρα        10  \νια        ϋ  χημοβτόμης  —  έμφερ.'ς        16   οί.  κίμωαις        19  οί. 


χηρούει,  χηνώ        24  χήνω,  έκεΐ       25  κάνηξ  —  ίφνΐαν  —  χεπφ.,  οΐ  6έ  διαφ        (11  χήπου 
ύρος'  κήπων  κηδόμενος  Μ€ίθ€ΐ<.)        29  παρά  πέρσαις  ροβΐ  χονράς        36  χήρας 

ΗΕδ.  94  χηλάδησαν  (7869)•  ήχησαν,  έβόησαν  Αά  98  9έλγω,  τέρπω  Α ά  2507  έν 
ίματίφ  9  κήλνγμα  (Αβ^οΐι.  Ργοιπ.  157)•  άχρεϊον.  ασθενές  (οΓ.  κήρυγμα)  18  κηνσήτωρ• 
ό  την  γήν  μέτρων  {€€ηίΗοτ)  ΑΑ  20  τό  όέ  τέλος  χινσός  διά  τον  Γ  31  χηρ  [α]•  ψνχή. 
θάνατος       04  χηραίνειν  βλάπτην       00  κη^ίαΛίννσσων  (ΟΙΟ)•  ηαραφρονων 


869 


χι^ραφίζ  —  ηηύδβς 


870 


χηραφίς  (Νιο.  ΑΙ.  394)•  ιιαραβος  [98] 

%ηρέ  αιον  όλέ^ριον.  νοσηρό  ν 

χηρεσσιφορήτονς  (θ 5*27)•  τους  ύχό  της 
€ΐμαρμίνΐ}ς  μετίνηνιγμένους  ?/  άηωθηοομέ» 
νους  ίν&ένδε  υηό  των  μοιρών        [41 — 43] 

κηρίναΐ'  μάστιγες  γίνονται  τίνες  χηρΙΡΛΐ^ 
ώσηερ  οΐ  λεγόμενοι  χηρίονες 

Κήριν&ος'  ή  λεγομένη  έριΘάχη.  Ιστι  όέ 
τροφή ,  ην  παρατίθενται  έαυταΐς  αΐ  μέλια- 
σαι  (ΑΓί8(.  ΗΛ.  IX  27,  2)  [8<1  45]    10 

χηρίον  τό  των  μελισσών,  χαΧ  είδος  ικλα- 
χοΰντος.  χαϊ  έλκος  ποιόν 

χηριοϋσ&αΐ'  έχπλήττεσΰαι  (ε  1390.  1134) 

χηρίφατοΐ'  όσοι  νόσω  τεΘνήχασιν 

χηρίω  βύσασα  (Αγ.  ΤΙΐΡβιη.  606)•  ΐΐς  τό 
στόμα  των  ηαίδων  ίτίθεσαν  χηρίον^  ύχίρ 
τον  μή  βοάν  ΟΛΟτε  νηοβάλλοιεν 

χηριωθηναΐ'  υπό  σχοτυδίνου  ληφθήναι 

χηρίω  μα   (δορίι.  Γγ.  644)•    ή^  όμίλημα.   ίστί 
γάρ  τό  χηρίον,  φ  προσειχάζει  τους  όφ^αλ"    20 
μούς  των  Φινειδών  [^^Μ 

χηρόν  (ηηηόνί)*  λεπτόν.  νοσηρόν 

ήΐ-χηροχάζουσα'  βαστάζουσα 

ή;-  χηροσσαίων  παλαιών 

χηρούει*  έχεΐ,  Κρητες  (2519) 

Κηρονχίδαι  (ΑγοΙιϊΙ.  Γγ.  88»  11)•  γένος  έν 
Μιλήτφ^  άπό  Κηρούχου 

χηρόφιν  Ιχ  της  ιρνχής 

Ί•κϊ}ρτεα  (ΟΓβΙίοβΙ)•  τά  χέρδη 

Κήρυχες'    οΐ   άγγελοι^   οί  διάχονοι^   οί  τάς    30 
ύπηρετιχάς    έπιτελοΰντες    πράξεις    (Α  391 
3ΐ.).     έχαλεΐτο  όέ  χαϊ  γένος  Ιθαγενών,  αχό 
Κήρυχος  τοϋ  *Ερμοΰ.  Φανίας.  χαϊ  τους  έρΐ" 
νάξοντας  τους  ίρινούς  χήρυχας  λέγουοι 

χηρυχίνη'  ί)  χαταρωμένη 

χηρνχ{ε)ιον'  σχήπτρον.  χαϊ  (λίθος)  Ιφ*  φ 
άναβάς  κηρύσσει  [62] 

Κηρύκιον  δρος  της  *Εφέσον,  ίφ'  ού  μν- 
θενουσι  του  *Ερμην  χηρύξαι  τάς  γονας 
Αρτέμιδος  40 


χηρύλος  (Αγ.  ΗΑ.  ΥΙΙΙ  5,  7)•  άραην  δρνις 

σννουσιαστιχός,    τίΐ•έ;  όέ  άλχνόνα  (Αίαη. 

ίΓ.  21)  [65] 

χι}ρυξας   (Εχω  δορίι.  ΑηΙ.  192)•    άντϊ  τοϋ 

έχήρυξα 
•^χησσόν  ενοδμον  (χηώεν^) 
χήτα'  χαλαμίνθη  [β9] 

χητεή^ΐν  θ'υννών  φορά 
Κήτειοι  (λ  621)•  γένος  Μυσών  άηό  τοϋ 

ηαρα{ρ)ρέοντος  πόταμου  Κήτεος,  ή  μεγάλοι 
χητήνη'  πλοΐον  μέγα  ως  κήτος 
χήτιον  μέγαν.  [αά  73]   χαϊ  έμετηριον  άκό 

λάχανου  αγρίου,  δπερ  άντϊ  πτερών  χα^ίε- 

σαν  εις  τό  στόμα,  ως  Κρατίνος  ίν  Όραις 

(ρ.  165)  σημαίνει,  χαϊ  ηδυσμα.  χαϊ  τό  νεα- 

ρόν   κρόμμυον.   [ηά  73]   οΐ  δέ  τά  Όφαρτυ- 

τικά  συνθέντες  διά  τοϋ  γ  φασϊ  γήτιον 
χήτος  (ε  421?)*   θαλάσσιος  ιχθύς  παμμεγέ- 

^ς:  δηλοΐ  όέ  χαϊ  άπορίαν  (χήτος) 
χητώεσσα  (δ  ί  £υΓ. Τγο.  191)*  υγρά.  τιοΐλψ 

μεγάλη,  εΰυδρος.  χαλαμινθώδης,  οί  6έ^  δτι 

έχει  ή  θάλασσα  συνεχώς  κήτη  ΙκβάλΧα, 
%ηφή(ν  ΑτίβΙ.  Η  Α.  IX  27,  1)•  μυΐα  άκεντρος^ 

άργη,  μή  γεννώσα 
κηφήνας '    τούς    άρρενας    των    μελισσών, 

άπρακτους 
χηφηνώδεις  *    τετυφωμένοι.     «ατασβνι^^α- 

σμένοι 
Εηφισιεΐς•  γένος  Ιθαγενών 
Κηφισίς'  λίμνη 

Κηφισός*  ποταμός  [82.  83] 

χήχος  (ΡΗβΓ.  ίηο.  ΧΧ1Π  Αγ.Γγ.  ίηο.Ι,ΧΧνίΙΙ)• 

τόπος,    καϊ  ηοΐ  κήχος'  ηοϊ  γης,    άλΧοί 

κήγχος 
ή^κηω'  σύν^εσις 
κηώδει  (Ζ  483)*  εύώδει,  τεθνμιαμένφ,  άηό 

τοϋ  καίεσ^αι  τά  θυμιάματα,  ίν^εν  {ίινίοτε) 

τό  δυσώδες 
κηώδες'    τεθνμιαμένον ,   ευώδες,   βΰχνουν, 

φωτεινόν 


000.  37  κήραφις;  οΓ.  καραβίδες  βΐ  χηραβος  80  δλεθρον  νοαήριον  40  κήρΒϋΐ 
αορητούς  —  άπεωηθ^ηοομένους  Ϋοαί  45  καϊ  έλκος  ποιόν  51  κηρίομα  —  δν  —  φίΡΐ,- 
δών  53  €ί.  χηηοπτάξηυαα  (54  καιοοσέων  απ*  ελαιον  ?  βρίο.  ίηο  )  57  κηρόφην  64  «ι^- 
ρυλος^  άρσεν  —  αλκύωνα  ΗΙϊ  έκηρυξας  68  εί.  κάεια  καιέτα  κΊμώεσσα  72  (μεγα)%ήτΏ 
νή(α}  ΜθίπϋΙί.  73  πυρών  —  ήδεαμα  (έδεσμα^)  —  όφαρτειτυκά  75  \όεσσα\  76  οί.  άρ]^ 
αρχή  ^ρώναξ  καφάν  78  κηφιώδεις  79  χι^φισι,  εΙς  80  χ7/φισι;  8^  €Γ.  κήνεοΦ^ 
κησσόν 

ΗΕ8.  38  κηρες  (Ηοτη.)•  "φυχαΐ,  συμφοραί,  μοΐραι  θανατηφόροι  41  κηοί  (γ  410)* 
είμαρμένχί  42  κήρι  {Δ  46)*  'φυχ'^  43  κηρείαις  (Ιοβηη.  XI  44)•  επιθανάτια  εντΐλήγμενα 
(λ.,  έντυλίγματα)  Α(Ι  45  καϊ  πόλις  Ευβοίας  {Β  538)  51*  κήρωθι  (1300)-  έκ  ^υχής 
62  κήρυγμα  (Αβϋεΐι.  Ργοπι.  175)•  άχρεϊον.  ασθενές  65  χηρυξ  (Ηοιη.)•  άγγελος^  διά%οψί$ψ 
πρεσβευτής  69  κήτει  ναίει  {π  35)•  έρημίςί.  στερήσει  Αά  73  καϊ  δ  (1.  φ)  τάς  ψήφους  δΰο- 
θούσιν  έν  τοΙς  κληρωτηρίοις  (\\.  β.  κήθειον)  —  ίν4Λΐ  μΑΚος  τι  (ίι,  6•  Εηηίων)  82  κηχί*  (0άο$ 
(κηλίς)        83  ηήχρα'  δανείζει  (ηιχρψ) 

55  * 


871 


«ιγόβν  '—  χίΜΜααος 


873 


χηόεν  μύΧαν  (^ί^Ιόίν^),  χα^αρόν,  ίϋοδμον, 
τι^υμιαμένον 

ή^χιαν&είς'  έταΙρα  ταανγάλη 

ηιάντωρ'  χίναώώς  (μιάντωρ•  πίναώοςί) 

*Ιατο'  ίχινΗΤΟ  (εκείτο  ?) 

ή^ηΐβαλος'  διάκονος 

χΐββα'  πήρα.  ΑΙτωλοί 

ηιβδηλιάν  ώχρίΰίν 

ηιβδηλιώντας    (ΑγιβΙ.    ΡγοΜ.    II    1,    5)* 
ωχρούς^  ύπό  της  Χίβδήλεως  Ινοχλουμένους,    10 
ίατι  όέ  τίίβδηλις  έν  τοΐς  μετάλλοις  σχο- 
ρία,  άφ'  ης  ηαν  φανλυν  χίβδηλον,  μο- 
Χ^ρόν,  ιρίν(σ)μα,  νό^ον,  άδόχιμον 

χΐβδης'    χαχοϋργος.    χάκηλος,    χΗροτίχνης 

(«8.  99] 

χΐβισις  (€»\\\νΛ.  Γγ.  ΟίΧΧΤΙΙ)*  πήρα.  Κύπριοι 

ή^χιβλενραΐ'  ατοχάσασ^^αι 

χΐβον  ένεόν.  Πάφωι 

Χίβωριον  ΑΙγύητίον  όνομα ^  Ιηϊ  ποτηρίον 

Χίβωτός'  λάρναξ  ζυλίνη.  ή  σορός  20 

χΐγχασος'  χυβίυχίχός  ης  βόλος 

χιγχλίδες-    θνροι,  άς  ήμπς  χαγχελλητάς 

■  λέγομεν 

χιγχλίξειν  (οί.  Τΐιβοκηίά.  303)  •  χινην.  πει- 
ράξειν 

χΐγχλος  ΓΑηβΙ.  ΗΑ.  IX  13,  1)•  δρνεον  πν- 
χνως  τήν  ούράν  χινοϋν,  άφ'  ον  χαϊ  τό 
Χίγχλίζειν  δ  έστι  διασείεσθαι,  τινίς  όέ 
αειαοπνγίδα 

χΐγχρα*  χίρνα  30 

χιγχράμας  (ΑιίβΙ.  Η  Α.  VIII  14,  6)•  δρνεον 

["] 
χιγχάνειν  ύαπράττειν.  λαμβάνειν 

χιγχάνω  (Ευπ.  Αίο.  480)•  τυγχάνω  [14—16] 

χΐδαλον  κρόμμυον 

χίδαρις'  πΐλος  βαοιλιχός^  δν  χαϊ  τιάραν' 
Ινιοι  όέ  χίταριν  διά  τοϋ  τ.  ή  οτρόφιον,  δ 
οΐ  Ιερπς  φορονοίν.  ίστι  όέ  ίχ  σμύρνης  χαϊ 
λαβνξον.  ή  δί  λάβυξός  εστί  πολυτιμότερα 
αντη  της  σμύρνης  χαϊ  δξει  ήδιστον  χαϊ  40 
θυμίαμα  έστιν  χάλλιστον  παρά  βααιλεϊ'  έ% 
τούτων  ή  χίδαρις  πέπλασται,  ή  Ιχ  τριχών 


ύφασμα,  ^|  περιχράνιον  περί^εμα  χεφαλής 

εύχόσμιον,  χαλόν  είδυς  χαμελανχίου,  τινές 

όΙ  περιχράνιον  πίλιον 
χΐδαφεύειν     πανονργεΐν     χιδάφη    (τ• 

ηινδ — )  γάρ  άλώπηξ.  ή  ίσ^ίειν,  άπό  των 

χιών 
χιδαφίων  (χινδ—)*  πανούργων  χιδάφι^ν 

γαρ  την   άλώπεχα  λεγοναιν,  ενιοι  όέ  παρά 

τους  χίας  φασϊ  πεποιήα&αι  την  λέξιν  χαΧ 

δηλούν  τον  διαβιβρώσχοντα 
ηΐδαφος'  δόλιος,  χαϊ  ή  άλώπηξ 
χίδνασ^αΐ'  σχεδάννυσθαι,  σχορπίξεα&αι 
ή^χιδνόν  έΐ'^άδε.  Πάφιοι  [24] 

χίδρα'  αΐ  εγχώριοι  πεφρυγμέναι  χρι&αί 
ηΐε'  βάδιζε,  παρεγένετο 
χίειν  πυρεύεαΒαι 

χιέλλη'  φέγγος ,  ου>ι?,  φως,  πάχνη,  ομίχλη 
ηΐεν  [Βά  2!Ι]  παρεγένετο  [Ζ9] 

χίες*  ΒηρΙδια  σιτοφάγα 
χίΒαρις     χι^άρα   {ΟβΜ  Αρ.  12.  19)   χι»ά' 

ρισμα  (Γ  55) 
χι9αριστήριοΐ'  αύλοΙ  τίνες 
χΐ^αρος-    ατη»ος,    πλευρά    (ΗίρροοΓ.)•   ΧβΙ 

ΙχΟϋς  (ΛΐΊ8ΐ.  ΠΑ.  II  12,  13) 
Χίθών  πώμα  πί&ου 
Κι^ωνέα'  έχί9ετον  *Αρτ(μιδος 
'^χιχαΐος'   Ισον  ίλλύχνιον  τό  των  χαρπών 

λίπος 
χίχαμα   (λΊΌ.  ΤΙιργ.  811  βεΐι.)-   τφ   λαχάνψ 

χαυ(χα)λίδι  όμοιο  ν  τι 
Χ^ιΙχι  (Ηγγο(Ι.  II  94)*  φυτόν         Μ,{ 
ή^χίχελος'  τροχός 
ίχίχιμον  της  χορώνης  τό  χόπριον 
ή^χίχερος'  ό  χερσαίος  χρηχόδειλος 
ή^χίβί ρροΐ'  ωχροί.  Μαχεδόνες 
ή^χιχίννα'  τριχοπλάστης 
γχίΜίρΛι/ί'  συχή 
χίχιρρος'  άλεκτρυών  (2654) 
-^χιχχάβιν.'  ίλάχιστον,  ουδέν 
χίχχα'  άλεχτορίς 
χίχχασ ος'    ό    εχ    τών    παραμηρίων    Ιδρώς 

(έων,  χαϊ  βόλου  όνομα  (ν.  χίγχασος) 


^■■<^  'ί^-ν 


[44] 


€00.  89  Ίανϋ^ίς'  εταίρα  λίαν  χαλή  Μβίηβΐί.  94  οΓ.  χίβισις  χίρβα  χύβεσις  χύμβη 
χηβδηλίς  —  παμφνλλον  χίβδηλλον  —  φαύλον  97  πηλός  (2<ϊ02  =  χέτιφον)  5  χι,βεΐ)\ 
€ί.  χίχχααις  6  χαγγ\  8  \αείσεο^αι  —  σισοπύγώα  9  χιγχρ^^  χιρν^  10  οΓ.  2431 
18  πολυτφωτέρα  —  χαμαλαυχίου  —  πήλιον  20  αχίας  —  \εΐαχ^αί  τ^  ?.ίξει  21  ^{,  χίραφος 
22  %ιδιάαί>αι  25  χίδναι  27  \σεσ9αι  34  χιθαρος  (Οογ.)  δ5  χίθων  δ8  χι- 
ΧΛμία  —  χαυλίδι        43  οΓ.  χέρβερος        45  τριχόπλαστος        48  οί.  ου  μάλα  χιχχάς 

ΗΕ8.  98  χιβιχία  (1ι.  €.  χιμβιχεία)  99  χιβίνδα'  χατά  νότου  (χυβησίνδα)  2611  χίγ- 
χρ.ται*  χνίξεται,  οδύρεται  14  χιγχλίξεί'  σαλεύει,  μοχλεύει,  χινεΐ  (χιγχ — )  15  χιγχλίς' 
ό  τον  διχαστηρίου  χάγγελος  (2606)  16  χιγχλισμός'  αίαχρός  γέλως  μετά  αταξίας  (2826) 
24  χιδν<»τέρονς'  άαί^ενεστέοονς  (άχιδ — )  Αά  29  έπορεύετο  {Β  565)  30  χίενεν  επετέ- 
Χεσεν  (χρήηνεν)       44  Ειχινης  (γ.  1.  Αγ.  ΝαΙ».  210)*  δήμος  της  Άχαμαντίδος  φυλής  (2667) 


873 


χΐχκη  —  Μίναβενμαχα 


874 


χΐχχη'  συνουσία,  ή  άηό  την  αΙδοΙων  δυσ* 

οσμία 
Χίχχίδαι*  μινδωνβ,, 
χιχχιλόνδις'  παΜς  άφόδίνμα 
Χίχχός•  αλίχτρυών  (2ΜΊΛ9).  χλέπτης.  όια- 

χώρηαις  {ήαί$^  ίη  ηιβίο  ρυιιίοο  άία€τ»ηΐ€Η) 
χίχλην    τι}»   άρχτον   τό    άστρον.     Φρύ}'€ς 

[56-98] 
χιχνία'  μιχρά  φ^αρία 

χίχνωιρ*  Θηρίον  (ί    ς.  χνωιρ)  10 

χιχοβαυλίτίδες'  χογχυλίο  υ  τι  γένος  μέλαν, 

χαϊ  τα  ίχ  ατίατος  αχωλήχια 
ή;'Χίχους•  ό  νέος  Ίίττιξ 
χιχριβιντίς'  άνδράχνη  (2825) 
Χίχνμίς  (€3ΐΙίιη.  ίι•.  ΟΟΟΧνίΙΙ)•  γλαΰξ 
χίχνμος'   λαμπτήρ.   η  γλαυχός.   ομοίως  χαϊ 

χίχνβος 
χιχνμωσσειν  δυαβλεΐίτέΐν  (2829) 
Είχνννης  (Αγ.  Ν  «Ι).  210)•  δήμος  της  *Αχα* 

μαντίδυς  φυλής  (2<ί44)  20 

χΐχυς  (λ  392)•  δΰναμις 
Κίχων    6   Κίχων  *Αμυ&άονος  •Ι\ν^    οι3όέν 

αίσιον    προ&εσπίζωρ    (ϋίρροη.  ίΓ.  2) 

-^χιλάρίος'  υ  ήλιος 

χιλιας-  ατρηυϋός  άραην 

Κίλιχες'   οΐ  *Υποηλαχίονς  Θήβας  οίχοΰντες 

(Ζ  397 ?):  ή  δηυόται  (2172) 
χιλίχίξεσ\>αΐ'  χαχοη&ίξεσ^αι 
Κιλίχιοι    άρτοι    (ΡΙβΙο    εοιη.)*    (υχαροί,    30 

μεγάλοι 
Κιλίχιοι    λόγοί'    ούτοι  αναφέρονται  εΙς 

χύρβαοιν,  ή  χυάρβασιν  (Κυβίοαην)  ή  τρα- 

γοΐ'  δααεϊς.  χαϊ  τά  έχ  τριχών  ουντι&έμινα 

χιλίχια 
Κιλίχιος  ύλε^ρος'  [»ά  77] 

Ειλιχίους  (ΑΠίεί)•  πιχράς  τιμωρίας 
^  Κίλιχι   λιμφ   ( — χίφ•  δεινω^)*   όλέ9ρφ, 

ζλεγον  γάρ  Κιλίχιον  όλεθρον  [80] 


Κίλλα  (^<  38?)•  ηόλις,  ξν^α  Ιερόν  Απόλ- 
λωνος 

ηίλλαΐ'   αστράγαλοι:  ή  όνοι  (χίλλοι  ΡοΓββ) 

χιλλαχτήρ  (ϋθΓ68)•  όνηλάτης,  χυνηγός 

χιλλαμαρύζειν  χατιλλωπτειν 

Κίλλεια'  εΙδός  τι  λάχανου,  ή  άχάνθαι  των 
Ιχίνων,  ή  ηηγή^  ή  χρήνη.  ή  ορός  τής  Ατ- 
τικής, χωρίον  δαού,  όπερ  διαφόρως  προσ* 
αγορεύυυαιν,  οΐ  μίν  Κάλλιον  υί  δε  Κύλιαν 
άλλοι  Κύλλου  ηέραν  (ΑΓίβΙορΙι.  ρ.  1058 
ΟΓβΙίπ.  ρ.  79) 

χι{λ)λίβαντες'  τραπεζών  βάσεις  χαϊ  υπο- 
θέματα, ή  τρισχίλίΐς  τράπεζαι 

Κιλλικύριοι  (ΗβΓ0(1.  VII  155)•        [βά  87] 

Κιλλιχών  (Αγ.  Ρ3ϋ.  362)•  προδότης  οΰτως 
έπωνομάζετο.  Αχαιός  μίν  τοννομα,  Κιλλι- 
χών δί  έπιχαλούμενος,  δς  Μίλητον  προέδωχΒ 
τοις  βασιλέως  οτρατηγοΐς 

χίλλιξ'  στάυνος.  ή  βοϋς  τό  εν  χέρας  Ιχον 
διεστραμμένον  (2680) 

χιλλόν  εΙδός  τι  χρώματος  φαιοΰ 

χίλλος'  όνος.  χαϊ  ιέττιξ 

χίλλουρος'  αειαοπυγίς 

χίμαι•  χυμός  πύρινος  \  πρωινός  υπό  Κυπρίων 

χιμαός'  χυλός  μορέας 

χιμβάζεΐ'  οτραγγιύεται  [96] 

χιμβεία  {Κ\\Λο\,)'  σχιφία,  μιχρολογία 

χιμβεριχόν  (Αγ.  Ι.}'8  45.  52)•  χιτωνίσχου 
είδος  πολυτελούς,  δ  λέγεται  στ  ατό  ς 

ή^  χιμ βεύεΐ'  όδοιπορή 

χιμβιχεία'  πανουργία,  ένεασμός 

χ  ίμερος•  νους.  Φυύγες 

Κιμμερϊς  &εά'  ή  μήτηρ  των  9εών    [2701] 

χ ίμ μύρο  ς  (ν.  χνμβινυν)'  μιχρολογος  [αά  4] 

χίμιραντίς'  έρείααντες,  στηρίξαντες    [β.  7] 

Κιμώνεια  ερείπια  (Οίβΐΐηυβ)*  ενθαήσχη- 
μόνουν  περαινόμενοι 

χιναβεύματα  (Αγ.  ΤΙιρριπ.  Γγ.  ΧΥΙΪ.  €?!)• 
πανουργήματα.  {άποχαθάρματα  ϋ^οντα2736) 


€0Ρ.  (52  μινθώνες  Μβίηβΐί.)  53  χοχ|  54  €Ϊ.  Ισχός  βΐ  χιξάλης  61  \ιλίου  (ί.  ς. 
χηχίβαλοι^.)  04  \'η)ϊς  6(ί  \ώειν,  δυσβλέπειν  67  χιχίνν.ς  68  κιχύς  71  ΡογΙθ 
σχιάλλιος•  ό  Αηολλων  Μ^ογοΗ  δ»1  Ι  17  74  οΓ.  έγχιλ —  75.  76  |χειθί.  82  εί.  μβ- 
λαιαί         84    τιιλαμ  αρίξειν   χατιλλόπτειν  85   -κυλυπ^ραν  86    κιλι/^αι^Τί-ί    —   βάσις 

88  χιλλιχών  —  ώς  μιλητών  8ίΙ  έχον  00  τριχώματος  91  χιλλός  (2682.3)  92  κίλ- 
λυρος,  οιη\  93  χυλλός  Ρθ8ΐ  91  πρωινός  υ.  /ί.  94  χιμά  ($  —  μοραίας  95  στρα- 
τεύεται 96  στράτευε  97  ρο3ΐ  2700  χιμβία  2700  χιμβηχία  1  Ι.  ς.  σχεμμός  5  ερ^- 
σαντες        8  χιμώνια  ερι'πια         9  χιναβε  ύμα,  πανουργενματα 

ΗΕ8.  56  Ηΐ'λίαχει  (χ  397)•  καλεί  57  χιχλισμός'  γέλως  (^ιχλ—)  58  Κίχονβς 
(ι  47.  59)•  γένος  Θοηχαίν         70  τιιχλαίει•  χαλίΐ   (Ιι.  β.  χλάεΐ'  χλαίει;  2849)         Αά  77  πονη- 


ματα        7  χίμωσις'  φίμοσις  (χήμωσις•  φίμωσις) 


875 


ηινάβρα  —  *^*((ν^ 


876 


χινάβρα'  δν<ίωδία  των  τράγων 
χΐναδος  (δορίι.  Αί.  103)*  ΒηρΙον.  δφις 
η^ναΒίας'  αρυπτός 

ηινα^ίξει,ν'  Ιδίάζειν^  άπο^ησανρίξείν χατά 
μίχρύν  αυλλέγοντα,  Ινιοι  μινυρίζιι,ν  (2720). 

%αϊ  Χ£Γ£Ϊν 

ηινάΒίσμα  (▼.  Ι.  ΑββεΙι.  Ργοιιι.  124)*  χίρημα 
χλή&ους,  ηαραγώγως-  έξ  ον  πλήθος  (,  δ) 
Μαραγίνεται^  ύΆαηονεται,  [1^] 

ϋΐναιδος'  άσελ}η}ς^  πόρνος  [Π|    10 

Ύχίνάδρα'  άλώπηξ  [19] 

χιναρνζεσ&αι,'  Βρηνεΐν  μετά  του  γογγύ- 
ξ€ΐν,  καϊ  ιανεΐα&αι  (2713) 

^ηίναονϊδές'  Ιχ9νς  (2732  —  είδος  ΙχΒύων) 

χιναύρου  ιρΰχος'  τό  άμα  ήμέρ^,  Κύ- 
ηριοι 

ηιναφεύειν*  «ανουργενεσΒαι  (2619.  2709) 

ηίνδα'  ηόρνη  άαχημοσύνη  (κ ίναιδ ία'  ηορ- 
νιηή  ?) 

χίνδαζ•  ευκίνητος  20 

ηίνδακας'  εύχινιμους  (οΓ.  σχίναηες) 

χινδαύεΐ'  ιιινεΐταί.  τιερατίζει 

ηινδάφη'  άλωΛηξ  (2619) 

ηΐνδαφίων  πανούργων.   αλωηέ'Λων  (2620) 

Έίνδα-φοί"  δρνεα,  %αϊ  όργανα  χιΰαρίατήρια. 
ηαΐ  Ινδοί 

κίνδυνος  ή  'ν  πρωρρ.  σελίς'  οί  πολέμιοι 
γάρ  τήν  πρώραν  ευθέως  έφάλλονται.  Σε- 
λϊς  όέ  ή  τια^ίδρα 

χίνερμοί'  οΐ  μί%ροϊ  Ιχ^ύες  (2721)  30 

ηίνημα•  χίνηαις^  ταραχής  δρμή,  χόλος^  χό- 
τος,  η  οργή 

ηινήδος  (ΒοβοΙ.)*  ασελγής 

χιννάβαρις  (Ληηχ3ΐΐ(1ΐΊά.  Γγ.  II  ρ.  168)*  εί- 
δος χρώματος  άληθίνού^  δ  λίγομεν  κοχχι- 
νον  χαϊ  παρά  τοΙς  ζωγράφοις  [36] 

ή['%ινα&ίδα'  χρΐαμα  γυναίχίΐον 

Χίννάμωμον  Ιν  των  λιβανωτών^  η  των 
αρωματικών^  λιβάνιον.  χαϊ  όρνις  (Αγ.  ΗΑ. 
IX  14,  2).  χαϊ  πόα  ευωδέστατη       •  40 

χιννυρίδες*  τά  μικρά  όρνι^άρια  (χινυ — ) 


χινούρας'  τους  κακούργους  Ιππι^υς  (41.42) 
κινύρα'  [»ά  43 1;  οίχτρά  (βά  κινυρά) 
Εινυράδαΐ'  Ιερείς  *Αφροδίτης 
Κινύρας'   Απόλλωνος  χαϊ   Φαρνάκης  ΛοΖς^ 

βασιλεύς  Κυπρίων 
Κίνύρεσ^αι  (8€ΐι.  0•Π.  Αρ.  20)*    Βρψβέίν, 

κλαίειν 
Κίνυρή  (Ρ  6)*  απαλής  νέα.   λεχώ,  οΙχτρά^ 

^ρηνητιχή 
κινυρόν  λεπτόν.  χαπυρόν.  όξύ.  οίχτρόν 
κίνυσ^αΐ'  χινεϊα^αι.  ^γείρεα^αι,  άρχεα&ΟΛ^ 

[•^  Ιδίΐν.  διανοεΐσ3αι  (ΐ(1  πίνυο^αιί).  ή^  αΐ- 

δεΐσ&αι  (αΙσ^έσΒαιί)]  όρμάν 
κίνυταΐ'  τά  αυτά 

κινΰτιδος'  χινητιχός  (ήςί)-  ή^χαραδριός 
Εινύφειον   τον   ΆνταΙον.    άπό    Κινύφου 

τοϋ  πόταμου 
κινώ  (Ειηρ6(ΙοεΙ.)*  χίνηαις,  Δωριείς         [Μ] 
χ  IV  ω  πέτα  (€οΠ.  Ιοτ.  25)*    χνώδαΧα^  Θηρία 
κιξάλλαι  (Ρ<ιηο€ΓίΙυ8)'  χλέ^^ται 
κιξάλλης'  φώρ,  κλέπτης,  άλαζών 
κιζαλλία'  πάσα  κακοτεχνία 
-^κίξαντες'  ΙλΒόντες,  κορευΒέντες 
κίξατο'  εύρεν,  έλαβεν.  ηνεγκεν 
κίξιος'  τέττιξ 

κιονίδα'  σταφυλήν  (οΗι  Γθ/ιιιη«ί/αιιι,  ιιναηι) 
κ  ίου  ρ  ο  ς'    εμβολιύς   οισύϊνος^    χόφινος^    φ 

τον  σΐτον  αναβάλλουσιν  οΐ  ναυτικοί,  ή  με- 

τρον  τι  \Μ] 

κίραφος'  άλώπηξ.  Αάκωνες 
κίρβα'  -^πειρά.  •[  φ&ηρά 
Κιρβιαΐον  έ&νος  έχόμενον  Αυδών 
κίρετη  (Βοροΐί)'  φθείρεται,  δαπανάται 
Είρις'  λύχνος,  Αάκωνες.  δρνεον,   ή  Άδωνις 

(Κύπριοι) 
^χίρκασμα'  τους  βότρυας 
χίρκοΐ'  κρίκοι,  άρπάγαι.  καϊ  πάντα  τά  Ιπι- 

καμπή  κίρκοι  λέγονται 
κίρκος-   κρίκος.   Ιέραξ  (ο  526).   κωπηλάτης, 

χαϊ  της  αΙγείρου  ι)  βλάατηα(ις) 
χιρνφ  (ΗΐΓοϋ.  1Υ  66) '  οίνοχοεϊ 


€00.  10  \αν  των  τραχιών  15  οί.  άχίναγμα  18  άλόπεξ  (Ι.,  κινδάφα  Οογ.  ν«1  6 
βυίθα  χινάδιον,  δϊουΐί)  2^0  €οηΓυ{:8  χινύρεσΒαι  ρΙ  χίνυαθαι}  22  ιρύχος  (εί.  άγχουρος) 
24  8ΐ'ΙιοΙ.  ΡΙπΙ  ρ.  353  31  ή  ίν  πρώραις  36  ΡΙιοΙ.  166,  4  44  κιννυ\  45  χιννυ\ 
φαρνα,,  47  χιννύρη  51  χαράδριος  52  χινύφιον  54  χρυσόφρονς;  εί.  Ιωνός  εί 
ΑΐΙι.  νΐΐ  328  €  55  κινώδαλα  55.  56  — σ'λαι,  ης  6ΐ>  ^ΐ.  κιχείς  «Ι  οί  χίχους  Η  χίλλος 
65  Αάκωνίς  ρθ8ΐ  64  66  πήρα  Αγβ^ρβ  68  κίρεται  69  κιρίς  οι-  άκιρίς  6ί  Κύρις)  71  άρ- 
καγες.  πάντα        72  εί.  χερχίς 

ΗΕ8.  χιναίδοιον  (— όίον)*  δρνεον,  Ιυγξ  17  χινάχεσΘαι  (κιμβίχεύεαΒαι)'  μικρο- 
}Λγεΐν  19  χίναρχος•  άίρυχος  (2722)  36  κιναβρεύματα'  άποκαΰ^άρματα  όζοντα  (2709) 
41  χινηΒέντος  {Α  47)*  όργισΒέντος  42  κίνσος  (ΜβΙΙΙι.  ΧΧ11  10)*  εωος  νομίσματος,  ίπι- 
κεφάλαιον  Αιΐ  43  όργανον  μουσικόν^  κιΒάρα  (1  Ββ^;.  Χ5?)  ^  χίνωσις  (ίωνίσκος)' 
χρναοφρυς        64  χίρα*  άλώηηζ 


877 


Μ$ρρά  —  χλάϋΜ 


878 


χιρρά  (-^ρίς  Αηβΐ.  ΗΑ.  Τ1ΙΙ  29,  3)•  ΙχΒϋς 

ποίός 
χιρρόν    (Νίε.   ΑΙ.   44)*    ηνρρόν.    έρΐ)&ρόν, 

ξαν9όν 
χίρρος'  όρος  (δρροςΐ),  χαϊ  αίμα,  χαϊ  ηόμα 

γάλακτος   ^Ιάχωνες 
^χίρυλος'  ίχ^ς  αοιός.   χαϊ  όρνέου  ΒΪδος 

(χηρύλος) 
χίροός'  ίϊάθος  τι  περί  τό  αώμα  (Ηίρρθ€Τ.  Ι 

ρ.  321    Κ),    όπερ   τινές  ΙξΙαν   χαλονσιν 

άλλοι  χρισσόν 
χίρων  άί^ύνατος  χρός  σννονσίαν.  χαϊ  αΙ- 

δοίου  βλάβη,  χαϊ  άπΒ(σ)χολλνμ μένος,   χαϊ 

χνρίως  μίν  ό  σάτυρος^  χαϊ  Ιντεταμένος^  6 

γυναιχίας,  χαϊ  μι)  δυνάμενος  χρήαθαι 
χίς  (δβρρίιο)*  ζωνφιον   έν  τοις  ξύλοις  χαϊ 

τψ  σίτω  γινόμενον 
Κισ^ηνη  (ΟΓβΙίη.  Γγ.  V  ρ.  136)•  ηόλις  χαϊ 

όρος  ίν  Θρφχχί 
χΐσί^ος  (ΕυροΙ.  ρ.  426)•  θάμνος,  τΙς  τύ  μϊν 

άρρεν,  τό  όέ  Βηλυ  (ΤΗ^ορΙιΓ.  VI  1,  4) 
χίσιρνις  (Αγ.  Ανν.  1181)•  όρνις  ηοιός 
χίσπρα'  πιχρά  τό  ηΒος,  ηαλίγχοτος.  Κύοι 
χίσσα'  επιθυμία,  δρνεον  (Αγ.  Ανν.  302).  χαϊ 

Ιχ9ύς  ηοιός.  χαϊ  γνναιχείον  πάθος 
Ε  Ισα  10 1  (ΗβΓοά.  III  91)*  ί^νος  Περσών 
^χίσσηρις'  βοννευρον 
χισσός'  ό  χιρσός.  ^Αχαιοί 
ΙΚισσοέτιοΐ'  οΐ  Κνώσιοι 
χισσός  (δορίι.  Αιιΐ.  826)*    είδος  φυτοΰ,  ή 

βλάστημα  έλισαόμενον 
Κισσός'  όρος  (Μο.  Τ1ΐ6Γ.  804)  Ιν  Μαχεδο- 

νί^.  χαϊ  πόλις  [»ά  91]  [92] 

-[χισσονάλλα'  χισάλα.  χρόμμνα 
χισσνβιον  {ι  346)•   τό  έχ  χιασίνου  ξύλου 

ηοτήριον.  χαϊ  ό  σχνφος 
•[χίσταμα'  τόξευμα.  όΐστός  [9(Γ| 

χίστας'  χυρτός  (χύρτουςΐ) 
ί  χισετή'  τέλη 
χ  ία  τ  η  (^76)•  άγγεΐον  πλεχτόν,  εΙς  ο  βρωμά 

ένετΙΒετο  χαϊ  Ιμάτια,   χιβωτός,  ή  -^απαλός 
χιτρίον  τό  Ίνδιχόν  μήλον 


χιτταΐ*  ηρόγονοι 

χιττά{ι)ν•   γλίχεαθαι•  Ιηϊ  των  γυναικών 

έπιθνμεΐν 
χίτταλος*  μυρρινη 
χιττάναλον  η  χρησέρα 
χίττανος'  ή  χονιαχή  τίτανος 
χ^τταρι;  (€(63136  0.  47)•    διάδημα ,   δ  φα- 

ροϋσι  Κύπριοι,    οί  όέ  τά   διαδήματα  φο- 

ρούντες    χίτταροι    λέγονται 
10    ή^χίττεα'  άχιτος.  Αάχωνες 
χιττόν  χαλόν.  Αάχωνες 
χίττυλα'  τά  χελνφη  των  χαρπων 
χιττω'  χαλώ,  χρηατω,  άγαθφ 
χιτνμινα'  γλανχά 
χιφφός'  μανιχός  (ν.  χΐβος) 
χ&;|τάν€(ν•    εύρίαχειν,    χαταλαμβάνειν.   είσ^ 

ηράττειν 
χιχεΐν'  χιχήσαι( — ναι),  χαταλαβεΐν,  εύρέΐν, 

ένέγχαι 
20    χιχείς  {Π  342)•  χαταλαβών 

χιχείω  (Α  26)•  το  καταλαμβάνω,  χαϊ  χατα•- 

λήίρομαι 
χιχή  λαι   (δίευΐί)•    αΐ  χίχλαι,    τά  όριηα 

[2818—29] 
χίχησις*  ή  λήιρις 
χιχητός'  -^  δ  έμβάπτεται  ό  λιβανωτός,  Κύ^ 

πριοι 
χίχλη'   ΙχΒνς  Βαλάσσιος.   χαϊ  όρνις  {χ  468) 
χιχλί(^ονσΐ'  γελώσι,  μειδιωσιν 
30    %χιχληβώτις'  άνδράχνη  (2663) 

χιχλισμός  (Αγ.  ΧϋΙ)6.  1073)•   γέλως  σφο- 
δρός, {αίαχρυς  γέλως  μετά  αταξίας)  2616 
χιχόρια'  λαχανίδια  α;^ρια 
χιχρήσεΐ'  δανείσει 

χιχυβεΐν  (ΟΓβΙίε.)*  δνσωπεΐν,  ννχτιλωηέΐρ 
χίίρεί'  χαχοποιεΐ  (Ιφει) 
χ  ίων   ό  στύλος,    χαϊ  τό  έν  τψ  στόματι,   δ 

χαλεΐται  σταφυλή  [32—84] 

χλαγείν  χλάγξαι,  φθέγξασθαι  [36] 

40    χλάγος'  γάλα.  Κρήτες 

χλάδα  (6ρίΰ.   8ρ.  ΗβΓοά.  η,  διχρ,  283,  5)* 

χλάδον.  ^άβδον 


€00.  75  πυρ  78  χρώσσον  79  εΓ.  άχιρή  81  ροβΐ  85  (88  χρισσός'  ό  χιρσός^ 
Άττιχοί'ί)  91  χισσοΰς  93  οί.  χίδαλον  94  χισσίβιον  2804  χρήσερα  (11  χι- 
χνμίδα'  γλαϋχαΐ)  14  χαταλα  17  ϋί.  Ιχάλη  24  χιχλήσχονσι  μ.  δώσιν  27  ^ 
παγχράτων  χιχώρια  28  δανείση  (29  ε?.  χιχυμώττειν)  35  χλαγγεΐν  37  χλαγ- 
γός        38  χλαόαν  (ΟΓβΙίοβΙ) 

ΗΕδ.    Αά  91  Θρφχης       92  Εισσηΐς  (Ζ  299)•  Εισσέως  θυγάτηρ       96  χιστ.ρνα-  λάχ- 

χος  φρέατος,  βάραθρα,  ή  βοή  (\.  βυθός)  2818  χιχή  ναι  (λ  357)•  χιχήσασθαι.  λαβείν  19  Χ4- 
χήσατο'  εύρε  (Ζ  498).  χατέλαβεν  (^385)  οΓ.  χίξατο  20  χιχήσεσθαι  (Ζ  341)*  χαταΛι^ 
η>εσθαι  32  χιών  έλθών  (Κ  406),  βαδίζων  (Ρ  707),  πορευθείς  (Α  35)  33  χλαγγή'  φων^^ 
ήχη  (^4  49),  βοή  ή  χλαγγή  όρνέων  (Γ3)  34  χλαγγηδόν  (Β  463)  •  μετά  χραυγής  36  χλόγ- 
ξαντος  {Κ  276)*  χράξαντος 


879 


Μΐαάά§§  —  %λ$ίύατΒ 


88β 


χλαό(έβι*  σ^ίη^  χινβΐ 

χΧα6αρ6μ{μ)ατοι*  έΰοειστοι  τά  δμματα 

ΐζλαδαρόν  χλόδον (οί.  3910) 

χλαδαρόρνγχος'  τροχίλον  Μος 

χλαδάσαι'  σίΐσαι 

ή^χλαδόραχοί-  φραγμοί  (2943) 

χΧψ,δες'  ζυγά.  Αίολϋς 

χλαδύνες'  χλάδοι 

χλάδος-  ΰςος  [48] 

χλάεΐ'  δα^ρύ€ΐ  (2670)  [βά  49]    10 

Κλ αζομένιοΐ'  ούτοι  χωμφδοννται,  δοχοΰσι 
γάρ  ΐΛίχύπτονης  προστιλάν 

Ελαζομένιος  (Οοιη.  V  ρ.  119)•  ούτος  Ήρα- 
χλειδης  ο  Κλαζομένιός  τε  χαϊ  ό  βαΰς  χα- 
λούμε νος 

χλάζοντες  (λεβοΐι    Αβ   48)•  χραυγάξοντες 

χλάζων  (δορίι.  ΑηΙ.  112)*  βοών.  [ηά  52] 
κλείων  (ΟοΓ.)•  ή  χέλεν^ον  άντϊ  τοΰ 
αημαΐνων  τω  ^ρόφω  την  ηορείαν 

χλαησεί  (0«ιη.  540,  21)•  χλαύαεται  20 

"^χλαίόν  το  χάνουν,  χαϊ 

χλάϊς  (€ί.  €«11.  θετ.  45)•  μοχλός 

ίχάβαχος'  ό  χάχληξ 

χλάιοαί'  χλεΐύαι 

χλαμαράν  ηλαδαράν.  άο9ενη 

χλαμμίς'  άναδενδράς  (τ.  μαματίδες) 

χλαμυστήσαί'  βοήσαι^  χαλέσαι 

χ  λα  ν  χάμπτειν.  έμηοδίζείν.  τέμνειν  άμηί- 
λονς^  δηερ  ή  μ  εις  χλαδενειν 

χλανία'  ιρελλια  βραχιόνων  (ψ.  χαρηία)  30 

χλαηάξειν*  χρονίξειν  (%•.  λαγγάζει) 

"^χλαραγείων  Ιλαφρώς  χα&ινδει.  Σιχελοί 

χλάρας'  φοΐηξ^  το  δενδρον 

χλάρες'  αΐ  ^πϊ  έδόφου(ς)  έσχόραι 

χλαρία•  χληοία  (Ι^βΰοη ).  ηλήματα.  αμπε- 
λόφυλλα, [η  χωρίον,  χλήροί 

Κλάρίον  άμπελόφυτον  (Ηοιη.  Ιι.  Οίβη.  5). 
χαϊ  έηί^ετον  ^Απόλλωνος  (€«11.  Αρ.  70) 


-|-χλ αριοί*  χλάδοί  [71] 

Ελαρώται  (ΟΓ^Ιβ»)*  εΤλατης.  δούλοι 
χλ^σ&ρον  χλεΐθρον 
χλάσματα'  συντρίμυατα.  θρύμματα 
ηλαστήριον*    δρέπανον   τό    τι}ς   άμΛέλον 

(φύλλα  τέμνον) 
χλάοτης'  άμχελονργός  [77] 

χλαυ^μυριζομένων  χλαιόντων 
χλαυμαρίόμενον  χλαίοντα,  Ταραντΐροι 
χλαυμαρεΐταΐ'  [ή]  κλαίει 
Ί'χΛαΟοιν  άγηνα.  ανβος  τι 
χλαυτάν  ηοιάν  φωνήν  [83] 

•^χλέα  Γής'  βοήματα.  (βήματα 
χλεεννόν  (8ίιηοηί(Ι.)'  όνομαατόν 
χλεεννών  ο^ομαστώ^^  ένδόζων 
χλείδα'  υποδήματος  είδος.  Κρήτες  (2889) 
Ελεΐδες  (ΙΙιτοά.  V  108)*  άχρα  της  Εύχρου 
(χλειδία•  τόριχος)  2990  [89—91] 

χλειδόνα  (ΒοβοΙίΐ'  χληδόνα^  φήμι^ν^  6όξαν 
χλείεΐ'  Ιπαυεΐ^  ύμνεΐ  [94] 

Ιχλούς'  χλεινάριον  μιχρόν.  Δάχωνες 
χλειμάξειν  (1)ίιι«ΓΓ|ιιΐ5) *  ηαλαίειν.  σχ{έ)λί'' 

ξειν.  άχατάν  (Ι.  χλιμαχίζαν) 
Ελείμαχα'  χωρίον  Ευβοίας 
χλειμαχτήρ'    χλίμαξ ^  βαθμός,   ή  χωρίον 

(2995)  [99.  2909] 

χλεΐν  (Οβιη.  247,  11)•   χλείδα,  λέγειν^  Ιχι- 

φημίξε  ν 
χΧεινοΙ•   οΐ  εΙς  τά  καιδιχά  Μ  χάλλει  άρ- 

ηαζόμενοι  ηαΐδες 
χλείοιμί'  ςίδηιμι 
χλείομαΐ'  έπιχαλοΰμαι 
χλείουσαι  (Οβίΐ.  1ϋ?.  51  βη  £αΓ.  ΙΑ.  1046!)* 

ύμνοϋσαι  [6] 

ή^χλείπους'    χόσμος    τις    τοΰ   χαλονμένον 

γειαούς  (γείσουΐ) 
χλείρ  (Ε1(?ί)'  χλειδίον 
χλείσατε  {^ΐ.  Αγ.  Αντ.  1745)*  είπατ• 


€00.     39  χλαδεΐ        41   χλαδαρών    χλόδων 


45  χλάδες 


(44   οτάο   χλαδε—) 
χανυ 
50  ούτω  —  προς  τιλάν        56  χλαΐς  (οΓ.  ηλαΐσι)       58  χλαχαι        (61  χαλιατρησαιΐ)        70  χλά- 
ροΐ'   χλάδοι.   τ}   χληροι   (Ιι.  6.  χλάροι);  Υθ€.   χωρίον    ίη^ρΗο   8π(6  άμπίλόφυτον'ί         72    δούλοι 

ΪιοβΙ  70  73   χλάσ^εον   χεί^ρυν  74  &ρέυ\  84    χλεά)>ης\   βοηθήματα    (ΡοΓίβ  λόγος 

σχελεαγής]   β.  ρ.)         85.  86  κλ£αι|  88  ακρατείς   Εύπριοι  00   {λείας         91    ν.   χλητή 

ι 
ηχλεηδόνα        93  κλ  ε  Γ  (2901)        ^^  χλειμαζειν        2^Ζ  αίδοίμι        %  κλείρος 

ΗΕ8.  48  χλαδεί'  λοιδορεί*  φθίγγεται  {χελαδεί)  Αά  49  κλαίει  (Μοιτ.)  Αά  52  δια- 
σχίζων (κεάζων)  71  χλαρά-  -ψελια  77  χλανκίϋ'ων  ( Υ  172  ΟΓβΙίοβ)  •  λαμπρυνόμενος 
τάς  δχρεις  83  χλέα  (Ι  189)•  τάς  άνδραγαθίας.  Κλέος  γάρ  ή  δόξα^  χαϊ  ή  φήμη^  χαϊ  ό  λόγος 
89  χλειθ-^•  περιτραπι^  90  χλεΐ&ρα  (ΙοΚ>.  ΧΧνΜ3)*  μοχλοί,  άσφάλίίαι.  πύλαι  91  χλέβΐ' 
νεοσοεία  (1.  ΚΑΟΟΗ)  94  χλειδούχος-  γυνή  (2449)  90  χλείματα  (ΙβΓβηι.  ΧίνΐΠ  32)* 
υποδήματα  (2959.2996)  2900  χλεινός'  ώραΐος.  Ινδοξος^  ονομαστός  (οηοιη&βΐ.)  6  χλαό^ν 
{ω  208)•  ηυλών^  όπου  ξεύγεσιν  ην  τόπος  εΙς  στάσιν 


881 


ηλΒ$(ί$άά€ς  — •  πλήροζ 


882 


(χλεισίάδες  ^{.  3013)  [10.  11] 

'\•χλείτα•  μέρη.  καΐ  ή  ουράνιος  άρχτος 
Κλειταγόρα  (Αγ.  1.78. 1237) *  φδής  τι  είδος• 

χαϊ  Λεσβία  χό  γένος 
•/.λείται'  λέγεται^  υμνείται^  ^δεταί 
Κλειτή^όεν    ΰδωρ'      ποταμός    Αρκαδίας. 

Ελείταιόν  φαϋιν  είναι  οΐ  ΕρΊ}τες{'ί) 
χ  λ  είτε  ι   (ΑΙαη.  ίΓ.  91)*    χλίματι.    γωνί^  ή 

αγαθή  -^δόξα,   ι/  ονομαστή  (ηά  χλειτή) 
γ.λειτορίς'   του  γυναικείου  αΙδοίου  ή  ύηο• 

δορίς    (έπίδερις'ί),    εν^εν   χαϊ   τό    χλΒΐ» 

τ{ορ)ιάξείν  τό  ψηλαφάν 
χλειτός'  ό  ένδοξος  [19.  20] 

κλεμμάδιον  (ΡΙβΙ.  Ι*(^β:.  955  Β)'  χλοχαΣον 
χλέμμιν  δίφρον  άναχλιτόν 
κλεμμύς'  χελώνη  (ΰοΐ.  523,  30) 
ή^χλεμμύειν  χηρύσσειν 
χλέοααι  (?  ν  299)•  έηιχαλονμαι,  εύχομαι 
'/,λίος'    δόξα,   τιμή,    φήμη  άγα^ή,    δ  έατιν 

έπαινος,   όνειδος  (Αγ.  Γγ.  ίηο.  ΟΕ^ΧΧΧΥΠΙ) 
χ?.έπας'  νοτερόν  ηηλώδες,  ή  δασύ,  η  ύγρόν 
χλέπεί'  πορεύεται,  έπι&υμεΐ,  εξαηατά[ταί\ 
χλίπτεσθαί'  &έλειν.  επι^έσθαι,  πορεύεσΘαι. 

ξητεΐν,  έηιΘυμεΐο  (3073) 
χλέπος'    ύψηλόν.    νοτερόν,    δασύ,  χαϊ  φώ• 

ριον  (δοΐο),  χλέμμα  (ρο6(&  8ρ.  βεΙι.  ΑββεΙι. 

Ργοπι.  400)  [31.  82] 

•γ  χλεπτομένου*  χλευαξομένου        [84.  85] 
-^  κλευσόμε^α'  άχούσομεν.  φ^εγξ6με9η 
•^  χλευτόν  τλευτόν 
κλέ'^'αι*  χλέπτειν  τό  των  αλλότριων  έπι- 

^νμεΐν 
χλειρ ίαμβοι*  *Λριστό ξένος,  μέλη  τινά  παρά 

Άλχμάνι 
'/.λειρίρρυτον    ύδωρ    (€«11ίιη.?)*    τό   της 

'/.λεχρύδρας.  αντη  δέ  εστί  χρήνη  Ά^νησιν, 

από  της  ακροπόλεως  ίπϊ  σταδίους  είχοσιν 


ύηό  γην  φερομένη,  ίΐς  ήν  τά  Ιμβαλλόμενα 
πάλιν  θεωρείται  αρχομένων  των  ετησίων 

Κλείρύδρα'  κρήνη,  ήτις  τό  πρότερον  Έμ- 
πεδώ  (οί.  Πεδώ)  προσηγορεύετο,  εχεί  όέ 
τάς  ξύσεις  ανατέλλουσας  εΙς  τον  Φαληρέων 
δήμον,  σημαίνει  όέ  καϊ  τό  σκεύος,  ώρολό- 
γιον,  όργανον,  εν  φ  αΐ  άραι  μετρούνται 

Κλεωναΐαΐ'  ^αφανίδων  (ΤΙιβορΙΐΓ.  VII  4,  2) 
τι  γένος'  άτό  του  Ιν  Κλεωναΐς  είναι 
10    κλήδεα-  φραγμοί  (2844)  [44] 

κλήδην  έλΒόντα  έπΙ  τήν  έκαστου  σκηνήν, 
τό  καλέσαι  (Ι  11)  προς  τίνα  έλ^όντα  χαϊ 
δημοσίψ,  κηρύσσοντα 

κληδόν  (Μβοβίΐ. ?)•  σωρόν 

κληδονίσαΐ'  άχούσαι  φήμην  τινά,  μαν- 
τεύσασ^αι 

κληδόν  ο  ς  (ΕυΓ.  Αη(ΐΓ.  561)*  πρεσβείας 

κληδούχος  (ΑββοΗ.  βυρρΙ.  299)*  γυνή,  άηό 
του  τάς  κλείς  της  οικίας  ίχειν 
20    κληδόσι  (ΟβΙΙ.  Βρ.  Ι  14)*  φήμαις 

κληδών  (ΗοΓοά. IX 101) *  κλέος,  δόξα,  φήμη 

[68] 

κλή&ρη  (ε  239)*  δένδρου  είδος 

κληΐδες'  της  νεώς  τά  ζυγά,  Ιφ*  ων  οί  έρέσ- 
σοντες  κά&ηνται  {μ  215).  ενίοτε  δέ  καϊ  ή 
κλεϊς  κληΐς  {Μ  456),  καϊ  Βύραΐ'  παρά  τό 
έπικλείεσ^αι,  τάσσεται  όέ  καϊ  ίπϊ  τοΰ  αν* 
Βρωπείου  μέρους,  καΧ  παρά  'Εφεσίοις  της 
&εού  τά  στέμματα  [(5] 

30    κληιξόμενος'  φημιξόμενος  [57—00] 

κληματίδες'  αΐ  έχ  των  κλημάτων  δέσμαι 

[62-64] 

κληπικοί'  Ισχνοί,  καϊ  άσιτοι  [66.  67] 

κλήρος'  τό  βαλλόμενον  είς  τό  λαχέΐν.  ή 
ψήφος,  ή  ουσία,  ή  μέρος,  καϊ  σκωλήκιόν 
τι  {β)μήνεσι  {έγ)γινόμενον  (Αγ.  ΗΑ.  IX  27, 
20) 


€00.  (12  κλίτεα•  μέρη  πλάγιαΐ)  15  ΓοΓίβ  Ελείταιον  ύδωρ*  ποταμόν  Ά,  φησϊν 
Ιβκλειτ.*  Π  κλείτορες  —  αΐ  ύποδορεΐς  —  χΛειΤΜί^ειν  27  πρότερον  (30  χ  λ  ε  Γ  τ  ο  ;  * 
ν\   ΗβίηβίΕ.)        40  έστιν        41   σημαίνει  —  σκεύος  8η(6   ε;|τε4     Φαληρ,,ν        42  Ελεών  δ  αι  — 

ϊ 
τϊ  —  Ελεώνδαις        46   οΓ.  χλ —        47  άκονήσαι,   φ\        48   \είαις        54  κληίδες  —  π  τού 

"  οί.  40Γ" 


57  κληΐσι  —  κατακλήσεσι        65  Ισχυροί        08 


130  6ΐ  σκληρός 


883 


*ίΐΐροντα$  —  κίονος 


884 


αΧηρουχΙα'  0€σιτοτ(«)<α 

ηληροΰχος  (ΗβΓοά.  ¥77)*  6  δεσκότης^  χαΐ 

ό  γεωργός  [72 — 74] 

ή[•κΧιΐσίασον'  αύναξον  [76.  77] 

χΧη€$νΒί*  χαλίΖ  €ΐς  δίχοατήριορ 
χλητεύε^ς'  μαρτυρείς 
χΐιίτηρ  (Αγ.  Αν.  1422) '  ό  εΙς  δίχην  χαλύν, 

6  χλητεύων^  χαϊ  μαρτύρων  τοΐς  χαλοΰσιν 

§ίς  δίχην 
χλκ^τήρα'   τόν   χιιλέσαντα,   "Ιων   Φρονροΐς 

(Γγ.  49)  [82.  83] 

χλητηρες  (Οεη.  1147,  6.  224,3)*  μάρτυρες 
χλητόν  χεχλημίνον 
χλητός'    ό  έξ  ονόματος  χεχλημ^νος,    ή  6 

Μοξος 
•^χλητροί'  χλήτορες 
χλητρόν  -^ χαλούμενον*  χλήοσιν 
χΧήτωρ'  χηρυξ.  άγγελος,  υπηρέτης,  μάρτυς 
χλιδία-  τάριχος  (ΑΐΙι.  VII  315  Ο) 
(χλιμάξεί,ν    (ίηιο    χλιμαχίξειν) *    καλαίειν^ 

σχελίζειν,  άηατάν  ^ΐ.  2896) 
{ΚλΙμαχα-  χωρίον  Εύβοιας  οΓ.  2897) 
χΚίμαχες  (δορΗ.  Τγ.  525) '  ηάλης  είδος 
χλιμα-^τοφόρος*  ό  έΜΪ  χλχμαχίου  τι&εϊς 

τόν  νεχρόν  [93] 

χΧίμαχισμοί*  Λάλαωμα  ποιόν        [95.  96] 
χλίναΐ'  τροπαϊ  των  μαχόμενων,  χαϊ  τό  χε- 

ριέχεοΒαι  ίξωΒεν  ύηό  τίνος,   χαϊ  τό  ανν- 

η»ες  [98—3000] 

χλινίς*    επϊ  της  αμάξης  νυμφιχή  χα&έδρα 

[2-4] 
χΧινοκετεΐς'  Ιπϊ  δίφρου  χα^μενοι       [β] 
χλινόσή^τριχνον  την  ιραλίδα  (τριχών) 
χΧιντήρ'  δίφρος  άναχλιτός 
χλίντηρες'  δίφροι^  χλΐναι 
κλίνη '  χράββατος 


χλινίδίον  ύχοχοριστιχως  τό  αυτό 

χΛ^σ^α*  χλίνη,  σχηνή 

χλισιάδες  {Εετοά,  IX  9)*  αΐ  δίπτυχοι  Φν- 
ραι,  [14]  αί  αύλειοι  πυλώνες 

χλισίη'  σχηνή'  χα^έδρα  (τ  55).  χαϊ  ή  ίπαν- 
λις•  άπότοϋ  χλίνεσ&αι  έν  αύτητά  θρέμ- 
ματα, χαϊ  πρόθνρον,  Νίχανδρος 

χλιβίον   στήλη,   οί  6έ   χρηπΐδα   (^ϋτ^όαΙ), 
έν  ΐβ  οί  Θρόνοι  ίχειντο.  Διονύσιος  6έ  Ί-  Πο- 
10        αειδώνος  {ό  Σιδώνιοςΐ)  οίχον 

χλισίον  (ω  207)*  πανδοχεϊον,  ή  βάσις,  έφ^ 
ι§  τί&εται  ό  &ρόνος 

χΧισΙον  προστάς,  ηρόστωον.  χαϊ  βοών 
στάσις  χαϊ  είσοδος,  Ινιοι  τάς  του  πυλώνας 
0ύρας  πλατείας,  είς  ας  δύναται  ζεύγος  βοών 
είσελί^εΐν 

χλισμοί'  Θρόνοι,  ή  άνάχλιντρα  (2911)  [20] 

χλίτα'  στοαί.  ή  σέλλας  εΙς  τό  χαταχλίνεσθαι 

χΧίτος'  τόπος  χατωφερής 
20    χΧιτνς  (€Γ.  Π  390)  χαϊ  χλιτύες*  τά  άπο- 
χΧΙματα  των   ορών,  ή   τά  χαταφερη  των 
υδάτων,   ή  χλίμαχες.  η  ορών  λόφοι,   χαϊ 
αύλώνας,  χαϊ  φάραγγας 

ίχλιμαδόν  ό  δερμάτινος  δίφρος 

χλοιός'  μέρος  τι  της  νεώς,  ή  περιτραχηΧιος 
δασμός,  χολλάριον,  ήτοι  μανιάχης 

χΧοΖστρον  χλφστρον 

χΧοιωτά'  δεσμοΐς  διειλημμένα.  Κλοιός  γάρ 
είδος  δεσμού  περιτραχηλίου 
30    χλοιώτης'  ό  δεσμώτης  [29.  30] 

χλονεΐ'  ταράσσει  {Α  526 ?).  φθείρει,  φοβεϊ 

χλονεΐταΐ'  φϋ-Βίρεται.  απέρχεται  [53] 

χλονίοντο'  έ&ορνβοϋντο,  έταράσσοντο  {Ε 
8).  χαϊ  τά  όμοια  [35] 

•^χλόνιον  ίαχίον.  ^άχις,  οσφύς,  τά  δε 
αυτά  χαϊ  τά  όμοια  {χλόνις) 

χλόνος  (Ε  167)*  ταραχή  πολέμου,  ή  σεισμός 


€00.  90  εί.  χλειδία  94  \χίσχοι;  ^ΐ,  διαχλιμαχίσας  97  χλιναί  (χλοναίΐ)  εοηί. 
€«η  χλΙναι  3011  χλινήδιον  15  χλίσις  }Μ  χλισία  18  προς  τάς  προς  στοών  — 
στάσεις  21  έλαίας  (€Γ  χαϊ  τάν  στοάν)  23  χλιτυ;  —  ωρών  —  όρολόφοι  25  οί,  χοινός 
ΖΙ  όΐ£^ει|        32  άρχεται;  οί,  ίχλόνεον        36  τά  τά  όέ 

ΗΕδ.  72  χλήρα)ν  (Νιιιη.  XXVI  55)*  μερίδων  73  χληρώσει  (Ιί33ί.  XVII  11)•  μερίσει 
74  χληαιάδας'  τάς  Θύρας  της  σχηνης  (χλι — )  76  χλησιάων  {Β  91  βΐ.)"  σκηνών  77  χλή- 
τεσι  (Ρβ.  ΟΧΧνίΙΙ  3)•  ταμείοις,  σηηναΐς  82  χλητεύων  (Αγ.  νβ^ρ.  1413 ?)•  μαρτύρων  τοις 
χαλούαι  διχάσασΘαι  (2982)  83  ή^χλητή'  νεοσσεία  (οί.  χλέει)  93  κλιμακίας  (ΤΙιεορΗΓ. 
VIII  7,  4)•  τις  των  πυρών  (ί,,  χαααχίας)  95  ηλιμαχτήρες  (ΕζροΗ.  XI,  •2())•  οΐ  της  χλίααχος 
βαθμοί  (2898)  96  χλίματα  (ΙβΓβηι.  ΧΐνΐΙΙ  32)•  υποδήματα  (2899.  2959)  98  χλΐναν 
(*59)•  Ιτοήρα(ν)το,  ύπεχώρησαν  99  χλίνΘη  (^232)•  χατεχλίΘη,  έπέχλινεν  3000  χλιν- 
θήναι  (ν335)•  άναχλιΘήναι.  άναχλΐναι  2  χλίνχισι  τάλαντα  (Γ  223)•  μεταβάλλη  τά 
ξυνά  3  χλινΘήτην  (Κ  350)•  ΙχλΙΘησαν  4  χλήΘρα'  είδος  δένδρου  (ε  239).  ή  μοχλός 
{εά,τβ&ρα)  6  χλεινός'  ένδοξος,  άγαΘός,  χαλός  14  [χλισίαι.  χλισία  ι]  20  χλίσις* 
ονομασία  (χλήαις)  29  χλοιτοιμωγεις'  άχουσταϊ  θρήνου  (ύ,  χλύετ*)  30  χλοιών  (Ρ  755) * 
Μος  όρνέων  83  χλονέονται  {β  59)*  ταράττονται  85  χΧόνες•  αί  έχφύσεις  τών  δέν- 
δρων {χΧώνες) 


885 


χλονονμενος  —  »νάφο§ 


ί(λονούμενος*  ταρασσόμενος 

χλοτοπενειν  (Τ  149)*  ΛαραλογΙξεσ^αι. 
άπατάν.  τίλε'φιγαμεΐν,  στραγγεύίο&αι, 

'Ι  χλονιστήρ'  παραμηριος  μάχαιρα^  Λορί" 
σχιον 

χλοτοχεντής•  ίξαλλάχτης,  άλαξών 

χλνδιον  πέλαγος 

χλνδων  χώρα.  χαϊ  ή  τοΰ  νδατος  φορά^  ι^ 
χυμάτων  σφοδρότης  {μ  421) 

χλνδωνίξεταΐ'   ταράττεται.  ηαραχρούετα^    10 

χλυδώνιον  πέλαγος,  χειμών,  χαϊ  Βόρυβος 
πραγμάτων 

χλνεΐ'  έπαχούεί 

χ  λύε  IV  άχούειν,  αίσ&άνεσ^αι, 

μάλιστα  δέ  (τ')  εχλυον  αυτοί  {ξ  186) 

{χλύετ*  οιμωγής•  άχοΰετε  θρήνου)  3029 

χλνζεΐ'  πλημμνρεΐ,  ^έει,  βρνει 

χλν&ΐ'  άχουσον 

Κλύ μένος•  Ιατρός  άφυής,  δν  Αριστοφάνης 
(Γγ.  ίηο.  6ίΧΧΧΙΧ)  φησϊν  άναμεμίχ^αι  τφ  20 
Μορσίμψ  διά  τ 6  χαϊ  τόν  Μόρσιμον  Ιατρόν 
είναί  άφυή.  ην  6έ  χαϊ  τραγψδοποιός  άφυής 
ό  Μόρσιμος.  λέγεται  δέ  χαϊ  χισσός^  ώς  Άν^ 
τίμαχος  (Γγ.  Ι,ΧΧΧΙ)  • 

χιασοϋ  τε  χλυμένοιο  χαϊ  άμπελίνης 

[51.  52] 

χ  λυτοί  (ρ  386  ?)'  ένδοξοι,  άγα&οί,  χαλοΐ. 
τίμιοι,  πολύ  ή  πανταχού  χηρνττόμενοι  [54] 

χλυτοπώλφ  {Ε  654)*  Ινδοξοηώλφ.  ίππενς 
αγαθός  (Π  625)  [50]     30 

χ  λυτό  ς  όρνις•  ό  άλεχτρνώρ  [58] 

χλύων  έπαχούων 

χλωγμός•'  ό  διά  της  γλΰαττης  περϊ  τόν  οιΙ- 
ρανίσχον  τρόφος,  δν  λάχησίν  τινές  φα- 
σιν,  οίον  οΐ  όνηλάται  ποιούνται  χνρία^ς 

χλωδι,ς•  χλέπτης  (Αγ.  Εςς.  791) 

Ελώδωνας '  τάς  μιμαλλόνας^  μαινάδας^ 
βάχχας 

χλώζειν  (Οβιη.  586, 17)*  το  έχβαλεΐν  έχ  των 
Βεάτρων  χλωγμούς  γάρ  ίλεγον  χατά  μι-    40 
μησιν  των  γινομένων  ίν  τοΐς  στόμασι  ορό- 
φων,  οίς  προς  τάς  έχβολάς  έχρώντο   των 
ποιητών 

χλώ^εΐ'  χατασπςί.  νή&ει.  επιμερίζει,  χλοά- 
ζει.  βλαστάνει,  χαλώς  ανξεται 


χλωμές  {η  1971)*  μοϊραι 

χλωχνδά•    τό    ΑΒήσ&αι    εη*    άμφοτ^ις 

ηοσίν 
(χλώμαχας  ^ΐ.  χλωναχα) 
χλωμαχόεν  χρηανωδες.  δύσβατον  (4271) 
χλωμαχόεσσαν  (Β  729)*   πολλά  άηοκΚί' 

ματα  αχούσαν   αφ*  ού  τήν  τραχεΐαν  χαϊ 

όρεινήν  σημαίνει^  ή  χρημνώδη^  ή  δύσβατον 
χλών  συντριβών,  χατασπών 
χλωναχα•  ^άβδον  [χαϊ  τά  χλιμαχώδη  χφρία 

(»ά  χλώμαχας)] 
χλώναξ•  χλάδος 
χλωντες•  σπώντες,  συντρίβοντες 
χΧωπάσ^αι'    επιϋ'υμεϊν,    ^έλειν,    χαϊ   τό 

λά^ρα  χαϊ  άίροφητϊ    Ιέναι   χαϊ    πράααειν^ 

χαϊ  χλέπτεσ^αι 
χλώπεια•  δρχησίς  τις^  ώς'Ιόβας  έν  τΒχάρτφ 

θεατριχών 
χλωπες  (ΗβΓοά.  Ι  41  Εογ.  ΒΙι.  645)•  χλέκται 
χλωπωμένη'  λά^ρα  χαϊ  άψόφως  περ(ι)Ιον•^ 

σα.   χαϊ  έφιεμένη.   παρά  τό  χλέπτ€σ4^αι 

Ί"  ούτως  τό  προ9υμεΙσ&αι  όέ  ούτως  ίΧ^γον 
χλώσχων  έπιχλώ^ων 
χλωστήρ  (Αγ.  Ββη.  1349)*  τό  χεχλωσριίνον 

-φάμμα 
χλώίΡ'  ηλέπτης 

{χμέλε^ρα-  μέλα^ρα  χαϊ  δοχούς)  εί.  3128 
χμητά•  πεποιημένα,  πεπονημένα 
χναδάλλεταΐ'  χνή^εται 
ή^χνάζεΐ'  βοη&εΐ  (χλάγξεί'  βοήσει) 
{χναιομένων   πονουμένον) 
κναχός•  ιραρός  ίππος 
χναχόν  λευχόν,  πυρρόν 
χνάμπτει*  χάμπτει,  [ηύ  85]  χατίβχει 
XV ά ξ  (ΤΙιεβρίβ)*  γάλα  λευχόν 
χνά[υ]πτομαΐ'    χαχούμαι,    χαταπονονμαι. 

χαταξύομαι 
χνάπτειν  χελεύω  γλωσσαν   (η^ίγν.  άι,)• 

συνέχειν  εντός  των  οδόντων  χελευω  τήν 

γλωτταν 
χναπτόμενον  ξαινόμενον 
XV  ά  σαι•  όλέσαι.  λυπησαι  (3132) 
[91]  Αάχωνες 

XV  ά  φ  οι  (ΗβΓοά.  Ι  92)*  αχαν$αι^  αίς  χνάπτε- 

ται  τά  Ιμάτια 


€00.  (42  χλνδων  πελάγιος  δορΗ.  00. 1686)  43  χλυδών  47  αυτού  53  χλυταϊ  — 
χαλλοϊ  —  πολλοί  55  ένδόξφ  πώλω  60  λάχηβι  62  τους  μιμαλώνας  64  χλοάζει  <ΙοβιΙ 
65  κλώΌ'ε.  66  €Γ.  όχηύλαι  67  χριμνώδες  68  \εσβαι  —  ίχουααι  70  χλημαηώδη 
74  ίοβάς  —  ϋ'εατριχώ.        (83  ΓοΓίβ  Κναχίας•  ίππος  χναχός•  ίραρός)        84  πυρόν ;  οί.  χνηχός 

ΗΕδ.  51  χλύοις•  δεαμοίς  (χλοιοϊς)  52  χλυ..  μου  (ΑΖΊ)•  Ιπάχουύόν μου  54  Κλν- 
τίδη  {Α  302)•    Κλυτού  παΐ  56   χλυτοτόξφ    {/§  101)*    τω   χατά   τήν  τοξείαν  ένδό^ψ 

58  χλυτοτέχνης  {Α  571)*   περιβόητος  διά  τήν  τέχνην        Αά  85  χαταξαίνει       91  χνα^τή' 
ρ  10  ν  (Α1ϋ€ί)•  ένηλατο{ν  οί.  3981) 


56 


887 


χνάφον  όίαην  —  »ννζΒΪ(ί9αί 


888 


20 


ηνάφον  δίχην  όταν  ^ν  χύκλφ  οί  χναφπς 
η^ριέλχωσι  τά  ίματια  η€ρϊ  τόν  Χεγόμενον 
ηνάφον.  ίαχί  όέ  τοΰτο  φυτόν  άχαν^δες 

[94] 

κνέφαλλον  (Αγ.  Γγ.  ΧΙΥ  ρ.  957  ΕυΓ.  Γγ.  677)  * 
τνλη.  ήν  δ^  ήμ€Ϊς  τνλην,  Άττικοϊ  τυλΛϊον, 
%αϊ  ΛΤίλον,  χαϊ  ηροοχεφάλοίον        [λΛ  95] 

ηνίφας'  εσπέρα^  σχοτία  ννξ,  χενή  φάους 

χνέφο;*  αχότωσις 

χνέωρον  φυτόν  τι,  δ  τοις  θίσμ(οφ)ορΙοις    10 
ύΛοστόρννται^  χαϊ  φ  εΙς  χά^αραν  χρόνται 
(εοΐ.  285,  17).  χαϊ  γυναι,χΒίον  μοριον 

χνη  {Α  638)•  χόπτίΐ. 

^%ν'η9ος'  χνη^ός  [3101] 

χνηχίς'  χνψιοΒίδής  τοΰ  αέρος  χατάστασις. 
«αΐ  δέρρις  λεητή.  χαϊ  νεφέλιον  λεπτάν.  %αϊ 
μελανία.  χαϊ  ίλαφος 

χνηηϊς  έηενηνο^ε  (ΟβΠίιη. ?) *  μελανίατις 
τφ  σώματι,,  άλλοι  όέ  έηϊ  των  νεφών  εΪΛον 

χνηχόν  το  χροχίζον  χρώμα ^  άηό  τοΰ  αν- 
^ους'  ότί  όέ  άηό  χαρηοΰ,  τό  λενχόν 

χνηχος'  λευχός.  χαϊ  πυρρός  χαϊ  εΙδός  τι, 
σηέραατος  (Αγ.  ΗΑ.  V  17,  1) 

χνημαΐ'  τά  διερείδοντα  ξύλα  την  χοίνι,χίδα 
τον  τροχον,  αΐ  χερχίδες,  αί  των  τροχών 
ράβδοι ' 

χάλχεα  όχτάχνημα  {Ε  723) 
χαϊ   όδοϊ   ανώμαλοι   χαϊ  άναντώδεις,    χαϊ 
ημών  χνημαί,  τ^γουν  τά  σχέλη' 

ύη6  δϊ  χνήμαι  ^ώοντο  άραιαί  (Υ  37) 

χνήμαργος  (ΤΗοο€Γ.  XXV  127 ?)*  χνημώ- 
δης,  ηαχνχνημος 

XV  ή  μη-  μέρος  ποδός  [9] 

χνημίαΐ'  φϋΌραί.  χαϊ  τά  όρ&ά  ξύλα  τών 
^ρόνων^  όπου  έστϊν  έπίχλιντρον 

χνη  μ  ία  ς '  τά  άντίχνήμια.  χαϊ  τά  έπϊ  τών 
θρόνων  έχατέρωϋ'εν  ξύλα  διά  την  χα&έ- 
δραν  πεπηγότα.  χαϊ  τά  ίν  τοΐς  άρματ{ε)ίθίς 
τροχοΐς.  χαϊ  τά  της  αμάξης  περι^έματα 

χνημονμαί'  φθείρομαι 

χνημονς  (δ  337) ♦  δασεΐς,  τραχείς  χαϊ  δύσ- 
βατους τόπους 


30 


40 


χνημωΒηναι'  φ^αρήναι 

χνημώσαι'    περίχώσαι,    φράξαι.    φ&εΐραί, 

χλεϊσαι,  ίλ&εΐν 
XV  η  στ  ή  ρ'  φονενς.  όλετηρ  [17] 

χνήστις'  χοπ\ς  σιδηρά,  ξυστηρ,  ίν  φ  ξύονσι 
τον  τυρόν  {Α  638)    τινίς  όέ  χαϊ  τήν  ^άχιν 
άχούουσιν,  ενιοι  τό  ήΐ'όχνίΐν  (άχνηστιν) 
χνηστός  (Ιοηββ)*  άρτος.  ^Αρτεμίδωρος 
χνη  στ ρο  ν  (ΗίρροεΓ.  II  ρ.  738)*  τό  χνέωρον 
χνίδαΐ'  άχαληφαι.  χαϊ  πόα  τις 
χν^ιδάται-  δάχνεται.  ϊαως  άπό  της  πόας 
ΕνΙδος-  νήσος  {εγγύς  €^ή\\.)  'Ρόδου      [24] 
χνιδοϋντες'  χνίδη  μαστιγούντες 
χνίξων  [«(1  26]*  λυπών  [«Α  26] 

χνιπά  (ΟοΓ  )  *  πτιλή 

Χ9ΐπεΐν'  σείειν,  ξύειν  [αά  28] 

χνίπες'  όμματα  περιβεβρωμένα.  χαϊ  ζωύφια 

τών  ξυλοφάγων  (Λγ.  Ατ.  690) 
χνιπίδος*  πέρασμα  δοράς 
%νΙσα•  άτμός^  χαπνός  τών  θυσιών  (Α  317). 
χαϊ  τό  λίπος  του  ίερείου  (υ  45).  χαϊ  ο  επί- 
πλους {γ  457) 
χνίσαΐ'  φ^εΐραι^  όλέσαι,  λυπήσαι 
χνισαλέφ-  περιχνίστφ  [34.  35] 

χνισμός  (δορΗ.  Γγ.  504)•   ζηλοτυπία,  ή  μέ- 
λος τι  χνισμφ  ανλούμενον 
χνισολοιχός  (δορίιϋυβ,  ΑιηρΙιίΒ)*  λίχνος 
χνιστά  (Αηΐίρΐιβιι.  III  ρ.  44)*  λάχανα  συγχε- 

χομ{μ)ένα 
χνίφεα-  χνίδας  (4131) 
χνίίρ*  ξώον  πτηνόν,  δμοιον  χώνωπι 
XV  ου  ς '    ό  €Χ   τοΰ   άξονος  ήχος.    λέγεται  όέ 
χαϊ  XV οή,   χαϊ   ό   τών  ποδών  ψόφος ^    ώς 
ΑΙσχύλος  Σφιγγί  (Γγ.  233).   τινίς  δέ  φασιν 
χ  νου  ν  μ^ν  ήχον^  χνοήν  όέ  περϊ  ΰ  μέρος 
τον  άξονος,  ή  χοινιχίς 
XV ν '  τό  έλάχωτον 
χννειν  κνή&ειν,  ξύειν 

χνύζα  (ΤΐιβοοΓ.  IV  25)•   χν(νξ)η^μός,   από 
τοΰ   χνύζεσ^αΐ'   έπϊ  τών  χυνών,   χαϊ  ι) 
χόνυξα  χατά  σνγχοπήν 
χνυζεΐσ&αΐ'  μοχ^'είν,  χλαίειν.  άφανίζεαθαι 


000.  95  χνέφαλον  —  τυλίον  —  πίλος  οί.  γνάφαλλος  99  χ  ν  ει  (3100  χνηΘμός' 
χνησμόςί)  4  υπό  τοΰ  5  χαϊ  πυρός  ροβΐ  λευχός  (Ιι.  β.  κνηχός);  οί.  χναχός  <ί  χαλχέασ 
χατά    χνη  μα   —   ύποδεχτημαίρωνταράσσαι  10    έπϊ  χλίνην  15    οί.    διεχν\    Ιχνη\    έξεχν\ 

18  χνη  α  τις  20   χνητόν,   τό   χνεωρόν  21    βχνήφαι   (ίοΓίβ  χνίφεα)  22   χνη  δ  άτ  α  ι 

25  χνίδοντες  27  χνίπα'  πτίλη  28  χνίπειν,  εί.  σχίπειν  29  χνίπες  (31  πήρας 
μαδαράς'ί)  31  χ  ν  ίσα  —  λεΐπος  32  χνίσσαι,  οί.  χνάσαι  33  περιχν.'σω.  40  χνίξ 
41  χνομαιήχον  χνόην  —  ή  χτ^νιχής;  οί.  χνόαι        44  χνύ^α'  χνη&μός        45  χνύζεσ^αι 

Ι1Ε8  94  χνεομένων  πονονμένων  Αά  95  ι;  τύλη  (ΜοβΓ.)  8101  χνη^όμενοι 
τήν  άχοήν  (II  Τίηι.  IV  3)•  ξητοΰντές  τι  άχοΰσαι  χαθ*  "ήδονην  9  χνήμεσι  {Β  821)•  τοις 
τοαχέσι  τόηοις  χαϊ  δναβάτοις  17  χν-ήν  χνη&ειν  (ΜοβΓ.  234)  24  χνίζεΐ'  λυπεί  Αιΐ 
Ν  η  χνιζίων  ή  σνχάμινα  (Αιηοβ  Υ1Ι 14)  τέμνων  Α(1 28  μ£λα%ρα  χαϊ  δοχούς  (•ά  χμέλεΒρα 
^.τ.)       34  χνίσητ9  {ν  45)•  της  άνα^μιάσεως.  ή  του  λίπους       85  »94^<ΐ€ν  (» 10)*  εύώοες 


889 


χννζηΟ^μός  —  »ο6ομεύς 


890 


•χννξη&μός   (π  162)•    Ιδίωμα  τ}χου  φωνης^ 

χαΐ  χλαν&μός  (ν.  κυν^— ).    ή  φωνή  %υρών 

[βΑ  46]  γοερόν  φ^εγγομένων 
%ννζόν'  άίρα  έπινέφελον  χαΐ  πνευματώ&η 
κνυζοί'  οΐ  τα  όμματα  Λονοΰντες 
Άννζονμενον  στένοντα 
κννζώσω  (ν  401)*  αυνσπάσω.  χαχοίσω 
χνύξω'ψ'  λάχανον,  δμοιον  αελίνφ 
χννϋ'όν   αμίκρόν 

}  χνυπωαω-  ^ρίγηωαω  10 

τινν^ος'  ά%αν9α  μιηρά 
χνώδακες'  οΐ  έν  τοις  φνσητηραν  άβαοί 
χνώδαλα  (Τγ8^.  Λΐεηιβη)*   τινρίως,  τά  ^α- 

λάττια   ϋ'ηρία'   χινώθσλα   γάρ  ίατιν  τά  έν 

τ^  άλϊ  χίνονμενα.  "Ομηρος  δι  έηϊ  χερβαΐου 

φηαϊν  χνώδαλον  (ρ  317),  ^ρίον,  ή  ξώον 

μικρόν 
χνώδαξ'  ηέντρον  άξονος^  γνωμών,  όργανον 

χρναοχοϊχόν,  χαΐ  χαλινόν 
-[  ηνώδη-  •[ χο)ρία  ^ηρία  20 

χνώδων  (δορΙ).  Αί.  1034)*  τ)  άχμι)  του  ξίφους 

χα  ι  τοΰ  δόρατος 
ή;•  ανώος'  ήαυχία  πάντων 
χνώσαειν   ύηνοϋν^  κα^ενδειν  (εΓ.  δ  809), 

χοφάσθαι.  ^έγχαν 
κνώμενοΐ'  χνη^όμενοι 
χνωπεύς'   άρχτος,    Ινιοί  κνουπεύς  (4613) 

[64.  6&] 
Κνώαια  χώλα  (ΐΓβ^.)'  '^^  όρμητιχά 
χοςί'  άχούει.  ηεντ^εται  (3174)  30 

χοάλεμος  (Αγ.  £ς^.  198)*  ηλίθιος,  ανόητος 

(3319) 
-'ΐ  χοαλδδεΐν  Αυδοϊ  τον  βααιλέα  (505) 
-[  Κοαλιεΐν  βάρβαρον  ε^νος 
'/.όαλοΐ'  βάρβαροι 
χόαξ  (Αγ.  Β»η.  209)*  βάτραχος 
•κόαρον   ελάχιστο  ν 

χοάααΐ'  αία&έα^αι  (3167)  [75] 

χόβαχτρα'  χολαχεύματα,  πανουργηματα 
(χόβαλα'  παίγματά  τίνα)  εί.  3429  40 


χόβαλος  (Οοιη.)*  πανούργος,  χαχοΰργος, 
ϋτωμύλος^  λάλος  ^  αφ*  ου  χαϊ  υ  χομιρός. 
ενιοι  μάταιος,  άλλοι  χροταφιατής ^  άοωτος^ 
τω^αοτής,  άηατεών.   χαχόβχολος  (4374) 

χό βάρος  (Β^ζ. ?)•  δνος  (ηιΗΙβρείΙα) 

χόβειρα'  γελοία 

χόβειρος'  γελοιααη}ς^  οχώπτης^  λοίδοριοτής 

[81.  82] 

χογχυλεύοντες'  χογχύλιον  ίχπιάξοντες 

χόγξ*  ομοίως  πάξ.  επιφώνημα  τετελεαμένοις. 
χαϊ  της  διχαατιχής  ψήφου  ήχος,  ώς  ό  της 
χλείρύδρας.  παρά  όέ  *ΑττιχοΙς  βλόχρ 

χογχαλίζειν  πεποίηται  από  τοϋ  ήχου  των 
χόγχων 

χόγχας  (ΠίρροοΓ.)*  χαϊ  χήμας,  χαϊ  τό  μέτρον 

χόγχναΐ'  αΐ  όγχναι 

χόγχην     διελεΐν    (Τβίβεΐίάββ)  *     παροιμία 

[βά  88] 

χόγχης  άξιον  [αά  89] 

χογχίτης'  είδος  λί^ου 

χόγχον  διεΐλες  [•ά  91] 

χόγχος  (ΟβΙΙ    βρί^Γ.  V  1)•   χοχλίας 

ή^χογχυλαγόνες-  γυναΐχες,  νύμφαι 

χογχύλαΐ'  χηχΐδες  (οί.  χαγχύλας) 

χογχύλιαι  ( — αιΙ  — ια1)'  τά  όύτρεα,  χαϊ 
πορφύραι 

χογχυλίας  λί»ος  (Αγ.  Γγ.  XVI  ρ.  1020)• 
οχληρός,  έχων  εν  έαυτφ  χογχυλίου  τύ- 
πους 

•^  χόδαλα'  Ιχ^ϋς  χεβτρεύς 

χοδαλεύεα&αΐ'  ένδον  διατρίβειν 

χοδαλεύομαΐ'  ίνδομνχω 

χοδαλευομένη'   άρεαχευομένη»   άπραγοΰβα 

χοδομαί'  αΐ  φρύχτριαι  [3202] 

χοδομεύεΐ'  φρύγει  τάς  χρι^'άς,  χαϊ  '\•ίργον 
οΐ'λοδομεΐ 

χοδομεύειν  τό  έν  ίπνφ  φρύγειν ,  ή  τινι 
άγγείφ 

χοδομεύς'  6  έπιτάΰοων  τω  φρυγεΐ,  τάς 
χρι9άς  φρύγων 


οειν,   υπνειν 


£0Ό.    46  71  —  φϋ'εγγοαένων  ρο$1  49      54  ^ρυγχώσω      55  φυαι]      57  άξων      61  χνωα- 
βα  χνωοιάχωλα        βΤ  χόα         70   7 1  ΚΟΔΧΚΙΝ.  ΚΟΑΧΟΙ ?        77  το- 

ί^αοτής  —  χαχό 78  άνθρωπος  (Η.  β.  άνος)       81  τρυβλίον        84  Ιμπαξ  (γΓ.  πάξ^  —  πε(Α 

(85  Ι.  ς.  χρεμβαλιάξειν)  88  χόγχειν  89  χόγχης  επϊ  τοϋ  άξιον  ούτέλειαν  92  χοχλιος 
(ίθΓΐ6  χοχλίς)  96  \ους  τύπους  3202  χλαδομαί,  αΐ  φρυχτωρίαι  2  ή  λεπτόν  —  νόμιαμα 
ίΐ',  ή  —  νομίαματα        4  ϋπνω        5  τω  φρυγϊ 

ΗΕ8  Α<1  46  {ή  χνΌζί^μός]  64  Ενωοός  (τ  ίΊΒ)•  πόλις  65  χνωαεοντι  (θΓβ^. 
Ν3Ζ.  Ο.  IV  229  ρ  216)•  χα^εύδοντι  75  χοάχλιχας•  άρτους  (χόλλιχας)  81  χοβελίοχον 
τρύβλιον  (Αγ  Αν.  387.  388)  82  χόγχαλος'  χονιηρτός  (Ιι.  β.  ΚΟΝΙ€ΑΑΟ€)  Α(1  88  Ιπί 
τοϋ  ^αδίως  τι  ποιήύαι  λά  89  επϊ  τοϋ  ευτελούς  ετί^εβαν  Αά  91  εΐβον  έποίηβας  3202  χο- 
δράντης  (.ΜηΙΙΙι.  V  26)•  τό  πάν,  ή  τό  τέταρτον  της  φόλ{λ)εως,  ή  λεπτά  δύο•  τό  δι  λεχτόν 
ίξαχισχιλιοητόν  ταλάντου,  δ  εστί  νουμίον  Ιν  ήμιαυ,  ή  χόχχοι  τρεις,  τό  Λέ  τάλαντον  λίχ^Οί 
έχατόν  εΙχοσιπέντΒ,  ό  δέ  χοδράντης  νουμμία  τρία,  ό  όέ  εαχατος  χοδράντης  τό  τέταρτον  τής 
φόλλεως  (1980) 


891 


Κοόομη  —  χο*όλ)ΐς 


β92 


Κοδομη'   όνομα  ^εραχαίνης,   από  τον  χα- 

δομενείν,  δηερ  ΙατΙν  Ιν  Ιπνφ  φρνγΐίν 
-{  χοδομία'  Ιχνια.  φρνχτία.  αλέτρια        [8] 
κόδρους'   ους  ήμεΐς  λεγομεν  κρονιηονς  τι- 

νας,  το  άρχαΐον  αυτών  εμφανίζοντες 

*Α^ηναΐος,  λαμπρός  τω  γένει, 
χοδνμαλον  τό  οτρου&ίον  μήλον  (Αΐΰΐηβη. 

ίτ.  86).    υΐ  όί  ηυδώνων  (ΟπεΙ.  ίβε.).    οΐ  δέ 

άνθους  είδος  (Ροΐΰΐηο).  οΐ  δί  χόαμος  ηερί- 

τραχήλως  10 

χοδώνεα'  ούχα  χειμερινά  (ΑοΙιβεί).  χαΐ  χα- 

ρνων  είδος  Πίρβιχων 
ηοεΐ'  αία&άνεται^  νοεί 
χό9ημα'   έπΙ   τον   αίδοίον,    χαϊ    χότιλον 

ομοίως 
χό^ορνος   (Χεη.  ΗβΙΙ.  II  3,  47)•    υπόδημα 

άμφοτέροίς  τοΐ;  ηοαϊ  πεποιημένον,  τιν^ς  όέ 

ηαϊ  άνδράΰί  χαϊ  γνναιξίν  Ιφαρμόττείν  φααϊ 

τό  υπόδημα  τό(ν)  χό&ορνον 
%ο9οϋριν'  άλώπεχα  20 

χό^ονρος   (Ηβ8.  Ορρ.  301)•    αργός,   άχεν- 

τρος.  χολοβονρος.  αιτοχονρος.  αχρείος,  χα- 

χοΰργοζ.  άλώπηξ 
χο^ώ'  βλάβη  (οΐ,  χορ^ω) 
Κο9ωχέδαί  (βοΐι.  Αγ.  ΤΙιββοι.  620)*    ^17^0; 

[19.  20] 
ήΐ'Χοία•  χλείΡημα 
χοΐ'  τα  χοΐλα  (3546) 
χοίάζεΐ'  ένίχνηάζίΐ  (4766.  3824) 
χ  ο  ία  ς  (Αη1ίιη3ε1ι.  Γγ.  £ΧΧΧΙΙΙ)'    σφαίρας,  ή    30 

λίγους 
χοίααον  αύνΟ'ες 
χοιάταΐ'  Ιευάται  (3280.  2026) 
χοίελος•  τό  Ιν  τοις  χυάμοις  ^ηρίδιον 
χ  θίξε  IV  (Αγ.  ΑοΙι.  746)*    τα  χοιρίδια  μψη- 

τιχώς  λίγίται  [29] 

χοίης'  ίΐοεύς  Καβείρων,  ό  χαθαίρων  φονεα. 

οΐ  δί  χόης  (3265) 
χόϊχες  (ΡΙιβΓβΟΓβΙβδ)•  εν  Αί&ιοπί^  φοινίχων 

είδος,   'χαί  τα   πεπλεγμένα  έχ  των  φύλλων    40 

τοϋ  δένδρου  αχενη,  φορμοί  (χοΐχινοι) 


χοίχνλλείν  (Αγ.  ΤΙιββιη.  8&2)*  περίβλέπειν 
χοΐλα  γάρ  τά  επάνω  των  όφ&αλμων,  οΐ 
όέ  τό  περιστρέφεσ^αι  χαϊ  διατρίβκν  Μ^ρι- 
βλεπόμενον.  άλλοι  φ^ονεΐν 

χοιλάδες'  πεδία,  λιβάδες 

χοιλάς'  τό  ενδιον,  χαϊ  βαρεία  γη  [35] 

Κοιλία'  οχετός  έν  Κνρήνχί  [αά  86] 

Βοιλίς  (— λ?/1)•  δήμος  *^ττιχης 

χοιλίαχον  χοΐλον  (έχχοπέα)  [29] 

χοϊλον  τον  ποδός  δεϊξαι*  έχϊ  των  εΙς 
φνγήν  τρεπομένων  [41.  42] 

-{χοιλοπίτνξ'  οπλίτης,  τινίς  6έ  όϊστός 

ή^-χοιλώπαν  περίζωμα 

χόϊλον  (ΑΙεββυδ)*  χοΐλον 

χοιλος  (δορΗ.  ΟΤ.  1239. 1262)-  ϋνρεων,  ονχ 
έχων  Βύρας 

χοΐλν  τό  ήΐ'χαλόν  [48] 

χοιμάστριος  (—ατηριον)'  χοιτών 

χοιμη9έντι  (ν  4)•  χαταχλι&έντι,  ον  ηάν- 
τως  ύπνώααντι  [51] 

χοιμίζει  (£υΓ.  Ηβο.  473) '  χαταχ}.ίνει 

χοινά'  χόρτος,  χοινη,  δημοαία 

χοινεΐον  ηορνεΐον 

χοινοβονλας'  τονς  σννέδρονς 

[βά  50]  χοινοδήμιον  τό  δημόσιον,  ι/  τό 
διχαστήριον 

χοινολογεΐταΐ'  χοινη  διαλέγεται 

χοινοχα&έτας'  συν^ηχοφνλαχας 

χοινόν  βδίλνχτόν,  άχά^αρτον 

χοινός'  δεαπότης  (τεχ  Ρβηαηιη),  χαϊ 
μέρος  τι  της  νεώς  (3025).  ή^  δήμος,  αδελ- 
φός, Σοφοκλής  \4ντιγόνγί  (ν.  1)• 

ω  χοινον  αύτόδελφον  Ισμήνης  χάρα 
χαϊ  έν  *Υδροφόροις  (Γγ.  607)• 
πολύχοινον  *Αμφιτπίτην 

χοινώνας  (Χβη.  Ι(Π  VII  5,  35)•  χοινωνονς 

χοινώσαι  (ΤΙιαε.  II  73)•  προσανενεγχείν 

χοινός  *Ερμής'  παροιμία  έπϊ  των  χοιν^ϋ  τι 
εύρισκόντων       (  "Γ»^•^»^-   ^^^^■  ^^) 

χ  οίο  ν  ένέχυρον  (ν.  Άοϋα  χω  α  χώϊα) 
χοιόλης-  ό  Ιερεύς  (3230)     *  [«Ο] 


€01).  7  νπνία  9  χόδρ.,  —  *Α^ηναΐο,  12  κο\>εΐ;  οΐ.  ροδΙ  χοών  13  άπό  €ί. 
χόπελλα  οϊ  χοτίλλιν  2'£  χοιγά  2^^  χοιάς  25  σύνηθες  28  χοίζειν  —  μητιχώς 
31  χοΐ'/.ες  'ό'Ι  κνλα  37  άττιχός  38  χοίλισχον  44  χοιλοηιζών  παναξ  ΤΙιβο^ηοκΙ. 
21,  27  45  'λοΐλον,  χοΐλον  48  ιΓ.  χολοιτέα  53  χοινάχορτος  54  χοινίον,  ηορνίον 
ββ  ως  —  νδροφό . .  οις  πολύχωνον 

ΙΙΕ8.  8  χοδράντης  (ΜβΗΙι.  V  26)•  τό  πάν,  ή  λεπτά  δύο'  τό  λεπτό  ν  έξαχισχιλιοστόν 
ταλάντου  19  κωύωνίσαΐ'  μεΰύσαι.  Κώ&ων  γάρ  τό  μέγα  ποτηοίον  (4791)  20  κώ&ων 
περιφερές  καϊ  μέγα  ποτήριον  (47ί)0)  29  χοίημα'  γέννημα  (κύημα)  35  κοίλη  σι  (Α2ϋ)' 
βα&είαις  Α<1  3<>    και    τό    ίκ    ξύλων    οίκημα    (χαλιά'ί)  39    κοιλώμασί'     ταπεινώμασιν 

41  χοΐλον  λόχον  {δ  277)•  τον  δούριον  ιππον  42  χοιλότερα  (ίβνίΐ.  XIII  30)•  βαθύτερα 
48  χοιλώτεα  (ΤΙιβορΙΐΓ.  III  17)•  δένδρον  τι  (506.  3362)  51  χοιμη&ήναι  (η  343)•  χατα- 
χλι9ηναι,  ύηνώσαι        Αά  56  χοινομηδιον  χαϊ        66  χοιοφόρος*  έγχνος,  έγχαστωμένη 


893 


χοίηηοίβα  —  χοΧεκάνο» 


894 


-[χοΐΛποΙβα'  ηάν  αηέρμα.  Αχαιοί 
χοιρανέων  ΓΒ  207  ^250)*   χοιράνους  «α- 

^ιστάς.  η  τα  τοϋ  χοιράνου  ^^γα  έηιτίΧΑν^ 

τιελενων  βασιλιχως  ή  βασιλεύων 
χ  ο  έρανο  ς  (Β  204)*  ό  έχιχρατών,  χαί  ήγι- 

μονενων,  βασιλεύς 
•^χοίσχαΐ'  δίκαιοι 

ή^χοισσοί'  χορμοί  [72] 

χοιτόσαΐ'  χαταχοιμήσαι 
χοίτη'  χίστη,  έν  ^  τά  βρωματα  ίφερον»  αϊ    10 

Αέ  μιχραΐ  κοιτίδες 
κοιτίς'  ή  μικρότερα  χίατη^  ίν  ^  (ό)  γυναΐ' 

χεΐος  κόσμος  άπετί&ετο 
κοίτον  ίαύει    (ΕυΓ.  ΒΙιεβ.  740)*    ιΐς  τήν 

χοίτην  Ιγχοιμαται 
κοΐτος  (τ;  138  ν  1381)*  6  έν  τζ  χοίτη  νηνος. 

χαϊ  ^λυκώς  ή  κοίτη 
κοιτών  (Αγ.  Γγ.  IX  ρ.  947)*  το  δωμάτιον 
ή^  χοιφόν  κοίλον 

κοιώσατο'  άφιερώσατο, κα&ίΒρωσατο (2^2%)    20 
κόκκαλος    (ΗίρροεΓ.  II  ρ.  82  Κ)*    ^μβος. 

στρόβιλος  πεύκης 
κοκκίδα-  αίγειρον  (εοΐ.  861,  19) 
κοκκόαξ'  κορώνη 
ί  κοχκονσα'  σνκή 
ή^κοκκοβάρη•  γλανξ 
κοχχοΐ^ρανστης'  όρνις  ποιος 
κοκκόνοι  (κόκκοι  ί)'  οί  πυρήνες  των  έλαιών 
κόκκο ς'  ίξ  ου  το  φοινικονν  βάπτεται  {€λ\\. 

£.  Μ.  28).    καϊ  αυτό  τό  χρώμα,    χαί  τό    $0 

γυναιχείον  μόρων,  χαϊ  ό  τον  σίτου  χόχχος 
χόκχ,'  τήν  τον  σίτον  κεγχραμίδα 
•\κοκκοχλνξειν'  σνλλαβίζειν 
ί  κοκκοποιόν  κοκκοβαφές 
κόκκν  (Αγ.  Ββη.  1384)*  τό  ελάχιστον,  {χαϊ 

έπιβόημα  οίονόμον) 
Κοκκνβίας'  όνομα  χνριον 
κόκχνγες  (γ   Αγ.  ΑεΙι.  598)*    έπϊ   ύπονοη- 

Θέντων  πλειόνων  είναι,   χαϊ  ολίγων  όντων 
χοκκνγίαν  άνεμον,  οί  Κροτωνιάται  40 

κοκκνζεΐ'  ταράσσει,  φωνεΐ  οξέως 

κοκκνμηλα'  ό  καρπός 

κόκκνξ'   τό   ξώον    (ΑγιβΙ.  Η  Α.  IV  9,  3).   ή 

τό  όρνεον.   καϊ  ή  βοτάνη.  χαϊ  6  πρόβολος. 


χαϊ  τον  Ιερον  όστέον  τό  προς  τοις  ΙσχΙοις, 

χαϊ  λόφος,  καϊ  περικεφαλαία 
χόκκνς*  λόφος 
χόκχωνες  (δοΐο)*  οί  κόκκοι  της  ροιας,  καϊ 

69 εν  Ι^ός 
χοχρννδαχοΐ'  χνλλοί 
-^  κοχρνδων  ληστών,  κλεπτών 
χοχναΐ'  οΐ  πάπποι  καϊ  οί  πρόγονοι 
{κοκνάων  πάππων)  οΓ.  3826 
κολά'  [βά  3304]   είδος  όρχησεως,   δ  χαϊ  ξι- 

φισμός 
κολαβρίζειν  σκιρτάν  (ΡοΙΙ.  IV  100) 
κολαβρενομένη'  κώλοις  άλλομένη 
χολαβρόν  τό  χοιρίδιον 
{Εολαινίς  [Αγ.  Ανν.  872]•  "Αρτεμις,  άπό 

Κολαίνον  τοννομα  λαβονσα) 
-^χολάζειν  [8(1  8]  όγκασ^αι 
Κολακοφωροκλείδης'    ^Ιεροκλειδης ,    δν 

έπϊ  πονηρίψ.  κωμφδοϋσιν,  "Ερμιππος  μϊν  έν 

Κέρκωιρι  (ρ.  394),    Φρύνιχος  όέ  έν  Κώμα- 

σταΐς   (Γγ.  IV  ρ.  587).    ό   όέ  Άσκληπιάδης 

Κ{λ)εώννμον  είναι  νπελαβεν ,   ονδέ  τό  τέ- 

λειον  τοϋ  ονόματος  έπιστησας 
'\κολάττη\  κόλακα  (οί.  3588) 
Εολακώννμος  (Αγ.  νββρ.  590)*  Ελεώννμος 

λέγεται  Κολακώννμος '  κόλα  ξ  γάρ 
κολάπτεΐ'  κλώ&ει  προς  τφ  γυνατι,  "ή  γλνφα 
χόλασις'  τιμωρία 
κολασσία'  ανδριάντας  σκιά.  καϊ  τό  εΙς  ϋιρος 

ανάστημα 
κολαφιζόμενος'  ^απιξόμενος 
Κόλαφος*  κόνδυλος,  παρά  δε  Έπιχάρμφ  έν 

^Αγρωστίνφ  καϊ  παιδοτρίβου  όνομα 
κολέα'  ποια  τις  δρχησις 
κολεάζοντες'  ώ^οϋντες  εΙς  χολεόν,  χεραί- 

νοντες  [1•] 

χολεασμός'   τό  περαίνεοΘαι.   πεποίηται  ύέ 

άπό  τοϋ  χόλου  καϊ  άπό  τον  κα&ιέναι  εΙς 

τό  κόλον  τοϋτο  όέ  κολεάζειν  έλεγαν 
χολέαρχος•   κακόσχολον  όνομα    {οοα,  αη. 

ΟΧΙ.) 
κολεΐν  έλ9εΐν 
κολεκάνοΐ'  τούτο   έπϊ  μήκους  σύν  λεπτό- 

τητι  έτάσσετο.   Στρά{τ)τις  όέ  έν  τφ  φορ- 


ΗΕδ.    72  κοΐταΐ'  γνναικών  έπι9νμίαι  (2784.  2802)  Αά  8304  όστα,  μέλη.   ή  δπλα 

(όπλαί  3ά  κώλα).  χαϊ       Αά  8  περαίνειν  (κολεάζειν  οί.  οοΐ.  633,  18)        19  χολεάμος'  ματαιό^ 
φρων  (3168) 


895 


κοίδός  —  χόλον 


89β 


τιχφ  δραματίφ  (Γγ.  VII  ρ.  789)  -^τονς  τι 
(Λοΰ  'στί'ν;)  ονχ  άξα  ης  ίξω  τήν  άηονσαν 
μητέρα  των  διδύμων  τίολέχαν  λέγων 

χολεός'  ι)  ^χη  τον  ξίφους,  χαΐ  λάρναξ. 
χαϊ  υδρία  (ν.  χόψα) 

χόλερα  (Αιί^Ι.  ΗΑ.  ΥΙΙΙ  12,  3)•  νόθα,  νω- 
θρά, ίνιοί   όέ   πρόβατα  τραχέα  (βραδέαΐ) 

[26.  27] 

χολετρώηι  (Αγ.  ΝαΙώ.  552)*  χαταπατοΰσιν. 
άπό  των  τάς  ίλαίας  πατούντων,   δ  δή  λέ-    10 
γουσι  χολετραν.  ζνιοι  δέ'  ίνάλλονται  εΙς 
τό  χ  όλον  δ  δηλοΙ  εις  τΊ}ν  γαστέρα 

χοληβάζεΐ'  ίαθίεί.  χαταηίνει  (3355) 

χολία*  όηχήσεως  είδος  (χολέα  ΟΓβΙκβ).  χαϊ 
"^ίΛίχήδίΐα,  χαϊ  μέτρον  τι  τό  χαϊ  ήμίχό- 
λίον  (([.  ν.),  χαϊ  τά  ίχ  μέλιτος  τρωγάλια 
(εί  ΑπβωρΙι.  ρ.  1123)  (3347) 

ή^ηολιάν*  ερίζειν.  άγνωμονεϊν 

χολιάσαι  (€γρ168)'  όρχήσασ9αι       [33.  34] 

χόλλαπες'  οΐ  χόλλαβοι,  ηερϊ  ους  αί  χορδαί'  20 
τό  γάρ  νωτιαΐον,  τό  τραχηλιαΐον  τον  βοός, 
χόΛΛο^,  διά  τό  εΙς  χόλλαν  εν^ετεΐν.  ηαϊ 
τους  σκληρούς  Αέ  χαϊ  ηαρηβηχότας  χαΧδας 
εντεύθεν  χόλλοπάς  (Οίρΐιίΐ.  Γγ.  II  22  ρ. 
395)  φασιν  [36] 

χολλητάς  σανίδας  (1574)*  τάς  θύρας,  τά 
θνρώματα 

Κολλίδαι*  γένος  ^Ιθαγενών  [39] 

ηόλλιχας  (Νίοορίι.  Γγ.  II  ρ.  852)*  εΙδός  τι 
άρτου  30 

-^χολλιχοονόμον  τον  χόρδαχα  χόλλιχα 
λέγουσι  χαϊ  χορδαχίσματα 

χόλλοπι  (φ  407.  Αγ.  ίΓ.  ΕΧΧΗ  ρ.  1193)• 
χολλόβω 

χολλοπίζειν*  -'^χαθέλχειν 

χολλοπώσαΐ'  χαταχολλησαι 

χόλλου(ρα  Ι.3εοη)*  άρτος 

χό?ΛθίΡ'  του  νώτου  ή  φορίνη,  χαϊ  της  λο- 
φιάς  τό  ά-κρον 

χόλλυβα    (βεΐι.    Αγ.   ΡΙιιΙ.    768)*    τρωγάλια    40 
(3330) 


χολλνβιστής*  τραηεζίτης'  χόλλνβος  γάρ 
είδος  νομίσματος  (ΟβΠίαι.  Γγ.  ΙΧΧΧΥ;,  καϊ 
6  Η  τφ  χαλχφ  χεχαραγμένος  βοϋς 

χολλνρα'  Θεόφραστος  έηϊ  των  έχ  τέφρας 
ηεηλασμένων,  η  ήΐ'ένέλχουσα 

χολλνρίων  (Αη^Ι.  ΗΑ.  IX  19,  2)*  όρνις 
Λοιός 

{Κολλυτός'  όνομα  δήμου)  οΓ.  3404        [51] 

χολοβάφινα  (Μβεβά.)*  τά  χολοβαφή  (ρτο 
Χολ-) 

χο λοβοί•  έηιχόπτει 

κολοβός•  (3ά  54]  σμιχρός,  όλιγοστός»  ή 
έστερημένος.  χαϊ  νόμος  τις  χι&αρφδιηός  [55] 

χφλοίδιον  «αραξιφίδιον 

χολοΐδορον  (οΓ.  Π  117)•  ξύλον  μάχας 
κοιούντων  Ιηεσφαιρωμένον  (ςί.  μολονρίς) 

χολοιή•  φωνή 

χόλο  10 1  (Αγ.  ΗΑ.  IX  19,  3)•  σχωχες,  μιχραϊ 
χορωναι 

χολοιός•  δ  ου  τάχα  όράται  έν  'Αλεξανδρεί^ 

χολοίηρημα'  άπρηστον  χάθαρμα 

χολοΐτέα•  δένδρον  τι  (506.  3248.  3418) 

χολοιτύποι•  χαχοί 

ϋολοίφρνξ•  Ταναγραϊος  άλεχτρυών,  χαϊ 
όρος  Βοιωτίας  [65] 

«ολοχτρυων  (ί.  1.  Αγ.  Ββη.  935)*  άηό  τον 
'^χολονοΰ,  άλεχτρνόνος  μεγάλον  γέγονεν 
(ΤΙιοοκηοβΙ.  29,  17) 

%χολοιστι,•  ξηρόν 

χολόχυμα  (Αγ.  Εςς.  700)*  τό  τυφλόν  χύμα. 
οΐ  δέ  τόν  σχώληχα  καλούμενον,  τό  μα- 
χρόν  χύμα 

χολοχώνας•  τάς  βαλβίδας  τίνες 

χ  όλον  (ΤΙιβοοΓ.  ΥΙΙΙ  51)*  χολουστόν,  μέγαν 
τράγον  χέρατα  ούχ  ίχοντα,  χαϊ  ή  των  κε- 
ράτων εχφυσις  αυτό  μόνον  έχον  τό  ζώον, 
χαϊ  μηδέηοτε  εΙς  τό  τέλειον  χερασφορονν, 
ταύτας  όέ  χαϊ  στολόχρους  (ν.  λόχο;)  ζλε- 
γον.  δηλοΙ  όέ  χαϊ  τό  ίντερον  χαϊ  τό  χο- 
λοβόν,  παρά  όέ  'Ομήρω  {Π  117)  τό  χόλο- 
βυν,  τό  χεχολοβωμένον 


€00.     28  χολέτραν        29  εοΐ.  533,  18        30  τι  χαϊ  τό        31   εΓ.  χοσαάν  (χολοιάνΐ) 

35  χόλλ^.τεί*  οΐ  χολλάβοι  —  νωτιαΐον  τό  χόλλοχρ  —  ηαρ.χηχότας  (ρΓ.  ιη.)  38  οί.  Κονείδη 
(Κολιάδαι  Ρ\\ϊϊ.  ΜοΓ.  294  0)  45  χόλλου  46  χόλλωιρ  50  εί.  χορνλλίων  51  χαρίου 
^1  ίίίεισφεηόμενον  ^Η  χολοίη  Μ  σχοπίς — χορωνίαι  (χοραχίαιί)  ϋΟ  ταχύ  ^1  άηληστον 
Μ  χο?.οϊ  τύποι        64  ταναγραίως        68  μιχρόν        70  χολύς  τόν  —  μόνον  έχων 

ΗΕ8.     26  χολεάσα-  αναθήματα  (3374)         27  Κολεμίς  (Αγ.  Ανν.  872)•  "^Ιρτιμι;  αχό 


897 


χόλος  —  χομβίζαν 


898 


τίόΧος*  κολοβός,  ή  μάχη  αχ€ρος,  [βά  71]  να- 

σώδης,  ηηρός.  [βά  11] 
χολοσαοί'  αγάλματα  νηερμεγέθη,  άνδρυιν- 

τ(ς  (!«] 

χολοσσία'  άνδριάντος  αχιά,  χαΐ  το  «ί;  ϋψος 

ανάστημα  (3326) 
κολοσνρτεΐ'  ^ορνβίΐ,  ταράσσει 
κολοσνρτός'  θόρυβος  (οί,  Λ^  147).  σν^φβ- 

τός,  7(ονίθρτός,  όχλος,  αναφορά 
7ί  όλον  αν  (0}•ρΓϋ)•  θορυβεϊν 
κ  ο  λούει*  χατασεΐ.  σάττει,  χωλνει  {Εητ.  ίτ. 

93).  Ιμποδίζει,  κολοβοί  (^  211) 
χολονεταΐ'  έλαττονται 
κολουραίχι    (ΟβΙΙίιη.   ίτ,  ΓΧΥΙ)  *     κολοβή. 

•[•  νεωτάτη 
κολονρί^*  τ^  άποτομίςί 
κολονρΐτις'  γη.  Σικελοί 
κόλονρον  κολοβόν.  μάστιγα 
'ί  κόλον  (κοΰλον  =  σκνλονί)'  χώδιαν,  Αά- 

κωνες 
^.κολονμβα  (ΡαιηρΙι^Ιϋ)•  θορυβεί 
κάλους  (οΓ.  ρ  222)•  -φωμούς 
χολονσ&αΐ'  κολοβούσΘαι 
κολονσματα'  κλάσματα 
κολόνων  (ΕυΓ. Γγ.  374. 628) •  αειων,  ίλαττων 
Κολοφών  ό•^ κολιός,  καϊ  Ιχθΰς  θαλάσσιος' 

ή  το  μέγα  καϊ  ύιρηλόν  άκρωτήριον.  χαϊ  έ^ί 

παθόν,  ήτοι  συμφορών,  λαμβάνεται,    ^  τό 

όνομα   πόλεως,    κεφάλαιον,   χαϊ  τό  τ^λος^ 

ήγουν  τό  πέρας  του  πράγματος 
κολοφώνια*    υποδήματα    κοίλα,    χαϊ  μβ- 

ταλ{λ)ικόν  τι 
κολόχειρ'  χείραργος 
κόλπον   άνιεμένη  {Χ  80)*    τό   κατά  τό 

στήθος  μέρος  άνέλχονσα^  Ζνα  τόν  μαστάν 

κόλπο ς'  κοίλος  τόπος  παραθαλάσσιος 
ή^κόλσασθαί'  Ικετεύσαι 


χάλυβος  (Αβοΐ.  χαλύβη)*  ίπαυλις 
^χολυκρίξοντες-  έκτελοΰντες (3403. 3733) 
κολυμβητάς'   τους  έχ  των  φρεάτων  ανα- 
πέμποντας τους  κάδους 
κολυμβίς  (Αγ.  ΗΑ.  Ι  1,  6  VIII  5,  8)•  όρνις 

ποιος 
κόλυμβοι  (Αγ.  ΑοΙι.  876)*   αΐ  κολυμβάδες^ 

τά  δρνεα.  ή  ζωύφια  έν  κολνμβήθραις  [ΜΙ1] 
χολνμφατος  [•ό  2] 

10    ή^χολυρίξοντες-  έκκενονντες  (3397)      [4] 
κολνφανον  (κελ — )*  φλοιός,  λεπύριον 
κολυφρόν  έλαφρόν 
(χολΰχνιον  καρύου  λέπισμα)  εί.  3351 
κολω  (ΑΐΙίοί)*   κολάσω  [8] 

χολωμένους  (Αγ.  νββρρ.  243)*  χολάσοντας 

[10] 
χολών  ία  (ώνα)'  τάφος.  Ηλείοι 
κολώνη  {Α  756) *   τόπος  υψηλός ,   χαϊ  έπα- 

νάστημα  γης  βουνοειδές,  ή  πόλις  μεγάλη 
20    χολωνός'  τόπος  ΰίρος  έχων 
χολωνοϋ'  τόπος  έν  τφ  άστει 
[βά  15]  χολφός*  θόρυβος,  αταξία,  ταραχή. 

ή  μεταφορά  άπό  τοΰ  ζώου 
Ί"  χ  ο  λ  ο  1^  *  άμφιάτωρ  [17.  18] 

χομψ.  (Αγ.  ΡΙαΙ.  170)*  γαυρι^,  μεγαλοφρονεΐ. 

V  χλοηφορεί.  ή  άγάλλεται  [20] 

■[κομαίθα'  ή  τυχούσα  γυνή  [22] 

χομάχτωρ'  ή  λέξις  παρά  'Ρίνθωνι  έν  Μη^ 

δεί^  [24] 

30    χόμαρος  (ΑαιρΙιίιΙ.  Γγ.  VI  ρ.  318)•  φυτόν  τι, 

δπερ  φέρει  καρπόν  μιμαίκνλον 
κομάς'  θεραπείας,   καϊ  τά  συοφόρβια 
κόμβα'  κορώνη.  Πολυρρήνιοι 
χομβακεύβταΐ'  κόμπους  λέγει  [29] 

Εάμβη'  Κουρητών  μήτηρ  (εί.  Σωχάς) 
χόμβησαν  ποιόν  ήχον  απετέλεσαν 
χομβολύτης'  βαλαντιοτόμος  [33] 

•^χομβίζων  φυσών 


ειν 
€00.    77  θορειβείν  78  κολύει     {χατάσσειΐ)  80  χολονρέη,    κολοβή    (μειωτ^) 

82  κολουρίτης        86  χόλου;        80  μ.ών,  έλαττόνων        8402  €ί•  Οβοροη.  II  4,  1        8  κο- 
λώσαντας      10  κολώνας       II  εί.  δορΗ.  ΕΙ.  894       14.  15  =  15.  14       14  χ οΛ οπού      21  εί: 

δ 
Μείηβΐί.  ΤΙιεοεΓ.  ρ.  226        23  μη    (κωμάκτωρΐ)        (24  (γυναι)χομανίαν  —  μανίανί  βη  χοι- 
λιομανίαν  εχ  ΝίοεΙ.  Οονίά  ρ.  150,  17  Ότ.)        27  πολυρίνιοι 


εηα 


ΗΕδ.  Λά  71  [θόρυβος  (κολωάς)]  —  κολοβός  78  χολάσταθμος  (Ηβ^^.  ρΓορΙι.  Ι  4)* 
υλ^;,  καταβατυν  (1.  καμαρωτόν)  ίχουσα  τόν  πυλώνα  (4490)  8401  κολύρας  ($ε1ι.  Εχοά.ΧΧΙΧ 
2)•  άρτίδια  μικρά,  καθαρά  Αά  2  [φλοιός,  λεπίδων]  4  Εολυττός*  όνομα  δήμου  (Κολ- 
λυτός)  8  Κολών  α  ΐ'  αΐ  πόλεις  Τροίας  10  Κολωνάς'  παροιμία*  δφ*  ήλθες,  αλλ*  εις  τόν 
Κολωνόν  ϊεσο  (εί.  ΡΙιεΓβΟΓ.  ρ.  321)  έλέγετο  δέ  έπϊ  των  μισθαονούντων  Αα  15  χολφοιτ  χαϊ 
κολώϊον  ή  (Α  575)  17  κολωφών  πέρας,  Ισχατον  τέλος  (κολοφών)  18  κολοτία' 
δένδρον  τι  (3362)      20  κόμαι  {Ρ  61)*  τρίχες       22  χομαίονταΐ'  κοιμηθήσονται      24  Ί*χο- 

29  χομβαλα'  πήγματα  τινά  (γ,χόβαλα)        88  χόμβομα' 


μανίαν  πορνί.,  δαιριλήν  άνίαν 
στόλισμα,  σκήρωμα 


57 


899 


χόμβος  —  »ονόνΙονμ$να$ 


900 


χόμβος'  χόαυμβος.  τό  ίχΛ»μα  (Ο^τρΗί  ρτο 

^(νμβος) 
χόμβονς'  οδόντας  γομφίους 
ηομβώματα'    τά  ίν  ταΐς  ^βδοις  μαιρόν 

χ^υοόν  ίχοντα  ύηό  μεταλλέωρ  (3703) 
χομβόοασ&αΐ'  ατολίσασ&α^ 
χομέαν  {ζ  207)*  επιμελείας  άξίοϋν 
χομέείιν'  χομεΐν.  ΐΜίμεΧεΐσ^αι^  ^ερακεύαρ. 

δΒεν  ίζαϊ  χόμη  χαϊ  ίπκοχόμος  [41 — 45] 
ηομ'ίίτα*  αύχητά 

{Εόμητα  [€«1Ηηι.!]  ^να  των  ^)  €ί.  3459 
χομήτης  (Ρ1ιο«ηΙχ6οΙ.)*  Μύ&ρίξ,  χαλάς  τρί- 
χας ίχων.  ή  αστήρ  [48.  49] 
χομιδη'    άγαν,  κάνυ,  σφόδρα,  παντελώς:  ή 

συλλογ^'  ή  λήίρις,  ή  έχψέλεια  [51] 

χομίξεταί"  νομίζεται,  λέγεται,   δηερ  ΙστΧν 

^ή  Τυμχανιστρίαις  (ΝιαοΙί.  Ττ%%.  ρ.  216) 
ηομίξων  βαστάζων,  έηιφίρων 
χόμισαι•  φέρε:  σωσαι  (%ά  χομίσαι),  ^ρέ- 

φαι,  άναλαβείν  (3445).  άναγαγεΐν  (€•ΙΙ.  1•τ. 

33).  επιμελείας  άξιωσαι 
χομιστάς  (οί.  Ευη  8υρρ1.  25)*   έπιμελίμάς 
χομίστρια•  επιμελήτρια,  τροφός       [»ά  Μ] 
χομιούμενος'  ωνησόμενος  [58.  58] 

ηόμμα  χαινόν  (Αγ.  Κβη.  890)*   ού  μόνον 

Μ  του  νομίσματος,  άλλ'  ήδη  χαϊ  έπϊ  των 

παινών  πολιτών 
χομμάραι  ή  χομάραΐ'  χαρίδες.  Μαχεδόνες 
χομμαρενων  αρένων:  μοχ&ών  (566) 
χόμμοι  (3436)*  οδόντες  γομφίοι,  ι^  χόμ^•ι 

(3477).  ή  χοηετοί  (κομμοί) 
(χομμός)'  χρότος,  κόσμος 
χόμμον  ώράΐζε  τό  σώμα 
'^χομμώ'  πλεχτάναι 

χομμω^εΐσα'  χοσμηΘεΐσα  [68] 

χόμμωσις'  ό  τον  σώματος  ώραΧσμός,  χαϊ 

^ό    των   μελισσουργών,    ή   τοΰ  σμήνους 

όοΕχρισι;  (ΛΓίβΙ.  ΗΑ.  IX  27  [40],  3) 


10 


χομμώσαι•  χοσμησαι 

κομμώτρια*  ή  κοσμούσα   τάς  τρίχας  χαϊ 

φιλούσα  χουρίς  (4877) 
χομπάζεΐ'  καυχάται 

χόμΛαλος•  παλαιστροφύλαξ  [74] 

χομπεί'  μεγαλορ(ρ)ημονεΐ.  φοφεΖ 
χόμποΐ'  οδόντες  χόμφιο»  (3436.  3463) 
χομποΐς*  ύπερηφάνοις 
χομπολαχήσει  {^ί.  Αγ.  Κ•ιι.  961)-  προσα- 

λαζονεύσει  [79] 

χομπώδες  (ΤΗυο.  Υ  68)*  άλαζονικόν 
χομιρά  (ΕυΗρ.)*  τα  στρογγυλά 
χομψεία•   ποικίλη    λαλιά,    καϊ   πανουργία 

1»ά  82] 
χομψεύεταΐ'  κολακεύει,  σεμνύνεται,  πι/^α- 

νοποιεΖ 
κομψό  ν    Ιντιμον.   σπουδαΐον,    γελοιαστην. 

τω^αστήν.    πανοΰργον,    λάλον.   στωμνλον. 

σκοπτικόν.  έπίχαρι  (οηοιη8βΙ.?) 
κομφότερον  (Αγ.  Ατ.  195)*    βελτιώτερον, 

έλαφρότερον 
κομψούς  (ΡΙλΙ.  Οίτ.  III  ρ.  405  0)•  [•ά  8β] 

σπουδαίους,  έντιμους,  καλούς  [87] 

κομώβα'  γεμουσα  (εί.  ΡΗβΓβεΓ.  Γγ.  Ι.ΧνΐΙ) 
χοναβήσαί'  ήχήσαι,  ψοφήσαι 
Χχφναβίζεΐ'  ήχον  ΙπιτελεΖ)  εί.  3527 
χόναβος  <χ  122)*  ήχος,  ψόφος,  κρότος 
χσναί'  φόνοι 
ή^χονάριχον  γλαφυρόν 
30    κοναρόν  ευτραφή,  πΐονα.  δραστήριον 

χοναρώτερον  δραστικώτερον  [95] 

κόνδοΐ'  χεραΐαι,  αστράγαλοι 

κόνδυ  (ΗίρρβΓεΗ.  εοιη.  IV  ρ.  431)*  ποτήριον 

βαρβαριχόν,  κυμβίον  [98] 

κονδυλίζεΐ'  κολαφίζει 
κόνδυλος*  ετερόν  τι  τοΰ  κόλαφου 
κονδυλούμεναΐ'  άνοιδοϋσαι'  κα9άπερ  ίπΧ 

των  βρασσομένων  υπό  τοΰ  πυρός  υδάτων 


ΟΟΌ,  36  άδοντας  ^(,  εοΐ.  356,  40.  3463.  3477  εί  μνλαχροι  37  γρόνον  —  πεταλαίων 
ηομειν  ^  χόμεεν  4Η  κομητά  50  συναγωγή  βεΐιοΐ.  ΡΙ&Ι.  ρ.  359  λήμιύις  54  κο- 
μίσαι  ^9  Κόμηταΐ  90  κέν&ω  —  νομιστάς  61  €ο1.  805,  17  (ΐ%  ώραΐζειν  11  κονρίσασα. 
ΒΗ.  628,  4  κοΰρισσα  ΑηΙο  74  κομπαλιχεύσει,  εί.  3478  77  κοαποι;  80  \ωηχόν 
82  κρέη        91  κόναι        93  κοραρόν  (εί.  σοναρόν)        8501  άνοιδήαονσαι 

ΗΕ8.  41  κομενταρίσιος  (ΰοηιιηεηίατίεηδίε)*  τάς  Ιγγραφάς  των  ίγκλημάτων  δεχό- 
μενος 42  κόμαι  (Ρ  51)•  αί  τ()ίχες  της  κεφαλής,  χαΐ  χωρίον  (χώμαι)  43  χομιδή  (φ  248)* 
ή  επιμέλεια,  θεραπεία  44  κόμης  {€θϊη€$)'  άρχων ,  ήγεμών  45  χομβήσαί'  άναλαβείν 
(κομίσαι)  48  χομία'  ευωχία  (χωμασία)  40  κομίατον  (οονηίηεαίΗΐη) '  ίξαίτησιν  λαμβάνειν 
τό{ϋ)  άφε&ήναι  51  κόμ^^ζε  (Ζ  490)*  επιμελείας  άξιου  Αά  56  έμπλέχτρια  (βά  κομμώτρια) 
58  χομιστή'  τροφή  (3775)  59  Κόμιτα  (ΟαΙΠπι.)*  ίνα  των  ζ  Η8  χομμωρία'  ή  πλέκτρα 
(ΝοΦΓ.  ρ.  237)  74  κομίζειν  χαϊ  καταλαζονεύειν  79  χόμπος'  ψόφος  (Μ  149),  κτύπος, 
ήχος  οδόντων  Αά  82  ή  οΙ  σκόλυμοι,  ξνιοι  τά  τών  χοσύφων  κρέα  (κοψίχεια).  οί  δέ  γένος 
λαχάναη>,  όπερ  τιν^ς  Ιπποαέλινον  καϊ  σμυρνίον  (κόψειον)  Κά  86  βέλτιστους,  πανούρ- 
γους (Μθ6Γ.)  87  κομωδοΰντες*  0οιαμβ€ύοντες.  πορΜεύοντες  95  χονάσσασιν  {8  145)* 
χονιορτόν  έγείρουσα  (3629)       98  χονδούχτωρ'  μισθωτός 


901 


*ονί»  —  χοηος 


902 


κόν€ί'  σπεύδε,  χρέχε 

χονεΐν  έπείγεσΒαι.  [αά  3503]  ένεργείν 

Εονεΐδη  (Βθ€θΙ.)*  >ίνος  Ιθαγενών 

ΕονεΙδης'  Θησέως  παιδαγωγός     [•ά  5]  [β] 

χονηταΐ'  θεράποντες 

χον&ηλαί'  αί  άνοιδήσεις  (χαν^λαί) 

χονία'  σμημα.  σποδός 

χονίαν  μαξονόμον 

χονίασις*  άσβέατοσις 

χονιαταί'  άσβεστηριοι,  χαϊ  οΐ  χρΖ{σ}ταί         Μ 

χονίζεσ&αΐ'    χυλίεσθαί.   φθείρεσθαι.    χ«- 

νιορτονσ^αι, 
χονί-η-  χόνις  (7  365  Β  150),  άμμος.  μάχη. 

άχα&αρσία.  άγων.  χαϊ  σποδός 
χόνιν     αΐ&αλόεσσαν     (Σ  23)*     τέφραν 

[%ά  15] 
χονίοντες  (Ηοσι.Ι)*  άννοντες:  λευχαί^Όν- 

τες  (βά  χονιωντες) 
χονίποδες'  υποδήματα  μοιχιχά  (Αγ.  Ε€€ΐ 

848).  χονιορτόποδες,  άγροΐχοι,  Ιργάτα^  20 

χόνις'  χονιορτός  χαϊ  τά  όμοια 
χονΐσαΐ'  άνύσαι 
χονισάλεος'  χεχονιορτωμένος 
Εονίσαλοι  (ΡΙβΙο  €οιη.  11  ρ.  674)*  ή^-άφρο- 

δίσια 
χονίσαλος'  χονιορτός.  σχίρτηαις  σατυρίχή 

ή  των  Ιντεταμένων  τά  αΙδοΐα 
χονίσασ&αΐ'  άγωνίσασ&αι  [24] 

χόννα  (Αβοΐ63?)*  σποδός  [26] 

ή^χονναβίζεΐ'  [βά 27]  δεσμεύει  (χομβίζει Ι)    30 
χόνναρον    (Ας;β(1ΐ0€ΐβ8) *    Χί^πός    δένδρου 

όμοιος  παλιούρω 
Κοννάς  (ΟΓ&Ιίη.  ίτ,  ΟΧΕΙΙΙ)*  αύΧτιτης  ηενίαν 

έχων  χαίπερ  ών  άριστος 
χοννεΐν  (ΑββεΗ.  8υρρ1. 119)*  σννιέναι.  Μ•- 

στασ&αι.  {αίσ^άνεσ&αι) 
χόννος'  ό  πώγων,  ή  νπήνη.  ή  χάρις 
χοννοϋσΐ'  γινώσχουσιν 


χοννοφόρων  ή; σχολλυνφόρων 

Κόννον  ιρήφον  (Αγ.  Υββρ.  675)*  παροιμία 

Ιπϊ  των  μηδενός  άξιων  [35— 88] 

χοντίλος    (Ευροΐ.  ρ.  562)*    είδος  όρνέον, 

ή  όρτνξ:    εστί  όέ   χαϊ   όφις    (άχοντίλος) 

[40-42] 
χοντφ  πλεΐν  προσηχόντως  ξ^ν 
χόννζα'   βοτάνη  άφυλλος.    τιν^ς  Οέ  φυτόν 

τι  ενφνλλον  ίχανως.    διό  χαϊ  στιβάδας  έξ 

αύτοϋ  έποίονν.  ίστ^  όέ  ότε  έν  ταϊς  στέγαις 

έπέβαλ(λ)ον    [βά  44]    άντϊ   σωλήν€9ν>    χαϊ 

έπϊ  (ετι)  τά  σαρώματα  [45] 

χόοΐ'    τά  χάσματα  της  γης,   χαϊ  τά  χοιλω- 

ματα  (ν,  χοΐ) 
χοπάδες   (ΤΙιβορΙΐΓ.  1  3,  3)*    τα  έπιχεχομ- 

μένα  δένδρα 
χόπανον  ξύλον.  όργανον  πληχτιχόν 
χόπασον  (οί.  ΗίρροεΓ.  ΠΙ  ρ.  634)*  ήύύχα- 

σον  (3554) 
χόπελλα•  αΙδοΙα,  χαϊ  τά  όστώδη  τοΰ  <το- 

ματος 
χοπετός   (Εαροΐ.  ίη  XIII  ρ.  492)*   χομμός. 

Βρηνος  μετά  ιρόφου  χειρών 
χόπηΒρον  φντόν  λαχανώδες  άγριον     [53] 
χοπίαι*  ήσνχίαι  (3549) 
χόπιες*  χέντρα  όρνΙ&εια 
χοπίξειν  τρενδεσΒαι  [51] 

χοπίς'  μερίς,  δεΐπνον,  βάζα,  άρτος, 

χρέα,    λάχανον    ώμόν,   ζωμός,   αν- 

χον,  τράγημα,  Βερμός  (Μοίρίβ  Αϋι.  IV 

140  Β) 
ίχοπτά'  μελίπηχτα 
^χομπάτιον  μονόφΒαλμον 
χοππατίας  (Ατ.  ΜυΙ)1>.  23)*   ϊππος  χεκαν- 

μένος,    έντετυπωμένον    Ιχων    σημείον   τδ 

χόππα,  6  έστι  άπεστραμμένον  Ρ  χαϊ  €  (€ί. 

χάππα) 
λχόπος'  χοπανισμός 


€00.  4  χονείδη  1  χονήται  Ο  σαΐμα  14  χόνι,  ι^  άγων  χ.  σπ,  ροιΐ  15 
16  λενχένοντες  22  αΐδ'  2Α  χονίσασ&αι  (28  όμοιου  1)  29  οί,  2091.  3503,  32,  45 
29.  30  =  30.  29  χοννίς,  άλέτης        31  οί.  άχονδος       34  χάννου,  ιρήφων        39  χόντι^ος 

π 
41  χ  ό  ντο  ς        43  χόντω  —  πρόσ .  όντωζεϊν        4^' (όλένων  —  δαρώματα;  οί.  σχόνυξα      45  οί. 
3222.  4885  δίβρίι.  Β>•ζ.  402,  8        47  χό^αδες       48  ερεο.πλντιχόν        50  ^(.  χόΒημα,  χοτα- 
λιν        51  €Γ.  4867        55  χέντρα,  (βίε)  όρνίΒια        59  μελίπιχτα 

ΗΕδ.  Κά  3503  [αίσθάνεσ&αι  (3529)]  Αά  5  [χαϊ  μαΐστωρ]  ^  χόνις  (Ι  385)*  τέφοα, 
σποδός  Κά  15  [μάχην]  24  χονίσουσι  {Ξ  145)*  χονιορτοϋ  πληρώσουσιν  (3495.  36ζ9) 
26  χοννάβησαν  (Β  331)*  ήχησαν  Αά  27  ηχον  επιτελεί  35  χοννοειδή*  εΙς  οξύ  λήγων 
(4853)         36  χοννόφροσιν  άφροσιν  (χενεο — )  37  χονσιστόριον  &εΐον  συνέδριον 

38  χονσουλάριος'  ύπατιχός  40  Κοντινοϋσα*  τά  Γάδειρα  οΰτως  έχαλεϊτο  (ν.  Κοτ — ) 

41  χοντός  (Ι  δαιη.  XVII  7)*  δόρυ  42  χοντουβερνάλιος'  συστρατιώτης  λά  44  ί|£^ 
αυτής]  45  χονωεϊν  συνιέναι^  έπίατασ&αι  (3530)  53  χοπήσονται  (ΙβΓβπι.  ΧΙ«ΐν  |)' 
φονευΒήσονται       57  χοπιής  (Δ  275)*  ύψηλοϋ  τόκου 

57  • 


Μ8 


ΚόηρΒ$ος  —  ηορ$άλαί 


904 


(ΚοΛρειος  [Οβηι.  249,  13  Αγ.  Εςς.  899]  της 
Εόαρον)  οί.  3570 

ίίοκρΒνσαι,'  φυτεϋσαι  (4665) 

(χόηριον  ^άχων  σχνβαλον)  οί.  3671 

χόΛρος'  η  τ£  των  χη^ον  η  εΙς  τους  χή- 
ηονς  βαλλόμενη  * 

τέμενος  μέγα  χοπρηοαντας  (ρ  299) 
χοί  ή  στάσις  των  βοών,  χαϊ  ί)  χόνις* 
χνλινδόμενος  κατά  χόη(ρ)ον  (Χ  414) 

χΟΛροσνρα'  τά  συρόμενα  χόπρια  1# 

χόκτΜί'  ηεν&εϊ  [67.  βθ] 

χοΜτ-ή   (ϋίοη^Β.  ϋΜο.)*    ^αλάσσιον  πράσον 

[70.  71] 

χοητομένον  ταλαιηωρουμένον  [73] 

χοραγείν  τό  άνάγειν  η)ν  Εόρην 

χοραχενς'  είδος  Ιχ&υος 

χοραχίας  (Αγ.  ΗΑ.  IX  19,  3)*  ό  μέλας 
[χαϊ]  χολοώς,  χαϊ  χοραχϊνος  ομοίως 

χοραχίνοι  (Αγ.  ΗΑ.  Υ  9,  5)*  είδος  δρριΒος 

Εόραχος  πέτρη  (ν  408)*  τόηος  ίο  ΤΟάΐφ  20 
χλη^εϊς  Ιντεΰ^εν^  ο{τι,)  Εόραξ  παΙς  ων 
*Λρο%ούσης  δίω{χα>ν  λαγωόν  χατά  χρημνοΰ 
ηνέχ&η  χαϊ  άηέ)^ανεν,  ού  φέρουσα  όέ 
τί(ν  λύπην  ή  μήτηρ  αντοΰ  ώτηγζατο.  χαΧ 
άαό  τούτου  Κόρακος  ηέτρα  βίνομάσ^^  άκ6 
όέ  της  μητρός  κρήνη  της  *Ι^άχης  Αρέθουσα 

Εορακοφοροκλείδη(ς)'    ίστι    γάρ 

^ΙεροχλεΙδης  (ν.  «ολ — ) 

χοράλλίον  (ΤΗβορΙΐΓ.  Ε>ρί4.  6.  67)*  λί/^ος 
Θαλάσσως  έρυΒρός  30 

Εόραννος'  βασιλεύς  Μακεδονίας 

χόραξ'  τό  γινωακύαενον  ζώον,  χαϊ  έτερον 
στεγανόπουν  (Αγ.  ΗΑ.  ΥΠΙ  5,  8),  χαϊ 
Ιχ^ς  ποιος  (Οίρΐιίΐυβ).  καϊ  των  άλεκτρυό- 
νων  άκρα  ^ύγχη 

χοράξαί'  άγαν  ηροσλυιαρήσαι.  ηεποίηται 
πα^ά  τους  κόρακας 

Εοραξοί  (Μβίηβΐί.  Ηίρροη.  Γγ.  111)*  Σχυ&ων 
γένος,  καϊ  τό  γνναιχεΐον  αΐδοϊον 

χόραξ  υδρεύσει*  παροιμία  [&ά  85]     40 


χόρας  (8ορΙι.ίΓ.634  ϋί.)'  «{φθαΛμον;  (4768) 
χοράασει•  όρχεΐται,  χαΐ  άκλητος  ελήλυ^ε 
χοράττειν  χορακεύεο&αι  [89] 

χόραφος'  ηοιός  όρνις  (3659) 
ή^ηορβά'   ή  του  κόρματος  χαϊ  χορυβαντίας 

αίτια  (€>'ρΓϋ1) 
χόρδαξ    (Αγ.    ΝαΙ>1).  540)*    είδος   όρχήοεως 

σ' 
άαέμνως  χομω 

χορόαχίζουσα'  αΙσχρά  όρχουμένη 

κορδαχισμοΐ'  τά  των  μίμων  γελοία ,  χαί 
Λαιγνια  (3341)  19&] 

χορδύλη•  {άχόστημα),  χορύνη,  ^όηαλον.  τ} 
τό  επάνω  της  χλειδός  [βά  96] 

χορδύλος  (ΑΓίβΙ.  ΗΑ.  Ι  1,  7)•  Ιχ^ϋς  ποιος 

[98.  99] 

χορέεί'  πληροίς  χορτάσει  (0  379) 

Εόρεια'  [βά  2601]  ΰνσία  τ^  Εόρ^  τελού- 
μενη 

χορείν  χοσμεΐν,  καϋαίρειν 

χορείο  ν  περιχράνειον  [4] 

χορέννυταΐ'  χορτάζεται 

χορέσαι  (δορίι.  ΡΗίΙ.  1156)*  διεργάσασ^αι. 
πλ^ιρωσαι^  χορτάσαι 

[•4  7]  χορέσκων  έξυβρίζων 

χόρζα*  καρδία,  Πάφιοι 

χόρη'  νύμφη ^  ην  ταϊς  παρϋένοις  έπεμπαν, 
χαϊ  παρθένος,  χαϊ  ή  ο^ι; 

χ  όρη  ν  παρΒένον,  όφ%αλμόν,  χαϊ  παιδα 

-^χορ^έλαι*  σύστροφοι.  σωροί  [12] 

κορδέλας  καϊ  κόρ&ιν  τους  σωρούς,  χαϊ 
την  συατροφήν  [14] 

χόρ^ιλος'  όρνις,  δν  τίνες  βαβιλίσχον 

χόρ&ις'  σωρός 

ηόρ&υας'  τά  κατ*  ολίγον  δράγματα 

κορ^ύεται  (17)•  διεγείρεται^  χαϊ  εΙς  ΰιρος 
αίρεται,  μετεωρίζεται,  φρίσσει,  ύ^οϋται 
(3644)  [19] 

κορ&ώ  (0Γ6ΐ.?)•  βλάβη  (ν.  κοθω') 

κοριά},Αΐ*  τρίγλαι,  Ιχ^ύες 


ΟΟΌ.  6Ζ  φοιτεΰσαι  64  χυλινδου...  %&  κοπρόουρα  ϋί,  καπρ —  61  κόπτη  Ί^  άπά- 
Ην  —  κόρην  Ιίχορακόνιοι  78  παις  ην  *Α*  διό  Ο'άνεν  80  ίρυ^ραΐος  82  τΐ  87  κ  ο  - 
ασσεΐ  —  άκλητα       93  \μένως       96  κασίδος      97  κόρδυλος      3601  χορεία      7  κορνσκων 


γειν 
9 


Ό  χορζία      12  κόριμακ•  άλχηρον  δ  τινές  σαρόν      15  βασιλικόν      (17  όγμον^)      21  τρίγλ,αι 

ΗΕδ.  67  κόπτε  όέ  δεσμούς  (5?379)*  τους  ήλους  κατεσκεύαζε  καϊ  ένήργει  68  κό- 
πρου (Σ  575)*  της  βουατασίας,  ήν  ίνιοι  μάνδραν  χαλοΰσιν  70  Εόπριος  {ΌετΛ.  249,  13)- 
της  Εύπρου  71  χόπτριον  ^ακων  σκύβαλον  78  κόπτω  ν  (σ  28)*  τύπτων,  Ιλαύνων  Αά 
85  ΙιτΙ  των  δυσχερών  τίνων  τυγχανόντων        89  χοραύλη'   απόστημα,   κορύνη.  όόπαλον  (κορ^ 


(Βηροΐ.  ίΓ.  IX  490)  *  κάλλυντρον,  δ  τίνες  σάροψ      ΙΑ  χορ&έλαι*  συστροφαί,  σωροί      19  χορ•^ 
&νεται  (17)•  αίρεται  εις  υΐρος 


905 


χορίαννον  —  Κορνβας 


δοβ 


κορέαννον  (6οηι.)*   τ^  χόριον^  χαΐ  γυ^αΐ" 

κεΐον  κοσμάριον  χρυσονν 
κορίξομαΐ'  ύποκορίξομαι 
'ί  χάριν  (χόρι)*    τό   χορίανδρον^  ή  μάλλον 

χορίαμβλον 
χοριχώς'  γνναι(χι)χώς,  ώς  χόραι 
χοριν&ιόζειν    (Απ8(.  ρ.  1095)*    μαστρΟ" 

πεύειν,  ίταιρενην 
Εορίν&ίαι'  αΐ  ηέδαί,  χαϊ  αΐ  άηό  ΚορΙν^ 

^ου  της  πόλεως  γυναίκες  (ΕυΓ. Μθά. 214) 

[ΜΙ 
Κορίν&ιος  ξένος'  [%ά  29] 

χοριοειδές  (ΕρίοΗβηη.)*  χορίφήκόρχί  έοιχός 
κ  όριο  ν   μικρόν  κοράσιον^   ή  χορίδισν,   τό 

λάχανον 
κορίς'  Ιχ&ϋς  ηοιός  (Οοηο).  -η  ηόα^  ήν  ίνιοί 

χαμαίπιτνν  [Μ] 

κόρι•φ'  νεανίσκος  [8(] 

κορκόρας*  δρνις,  Περγαΐοι 
ή;-  κορκόδρνα'  ύδρόρνα 
κόρκορος  (Αγ.  Υββρ.  239)*  είδος  ΙχΒύος,  η 

λάχανον  αγριον 
κορκορνγή    (ΑββοΗ.  δβρί.  351)*     κραυγής 

βοή^  ταραχή  μετά  θορύβου 
κορκυραία  μάστιξ'  δοκεΐ  εκείνη  χαλβΛΦ" 

τάτη  είναι,  καϊ  χαιδενομένων  μάατιξ  (2337) 
κορκυρεύεται'  άηον{ο)εΙται 
κορμάζειν  τέμνειν,  Λρίζειν 
κ  ορμή  τ αι  (€γ61.  £1βί)*  κοσμήται 
κορμός*  πλάτη,  άηό  τον  εΙς  ολίγον  χεκορ^ 

μάσ&αΐ'  ηλάτη  δέ  είδος  πλοίου,  καϊ  Εδρα. 

καϊ  κώπη  (ΕαΓ.  ΗβΙ.  1617).  καϊ  τό  είς  βραχύ 

ανντετμημένον  ξύλον 
ή^  κορκούτης*  αΐδοΐον  ανδρών 
κόρνος'  κεντρομυρσίνη.  Σικελοί 
κορνώπιδες  (06(3βί)'  χώνωπες  [48] 

Κόροιβος  (ΟβΙΙ.  Γγ.  €€€¥11)•  [•ά  49] 

κοροιτις'  άλώπηξ 


ηοροκόσμια'  των  παρ&ένων [52] 

κόρος'  πλησμονή,  χορτασία,  τρυφι}.  παΖς, 
χά(λ)λυντρον,  χαϊ  μέτρον  τι  αιτιχόν,  %άί 
πλέγμα  μυρσίνης  πεποιημένον  (ί^βίρρ.  €θΐη.) 

ηόρος'  πλή&ος  {πά&ος%  Τ  221)  άν&ρώπων, 

χαϊ  τά  νέα  βλαστήματα.  τιαϊ  μέτρον 
χόρ(ρ)η'  τράχηλος,  ή  τό  οπίσω  τοϋ  τραχή' 

λου,  ή  κρόταφος  [57 — 59] 

10    χόρσαί  (Ειηρβάοΰΐ•  216)*    αΐ  των  οφρύων 

τρίχες  ηαταφέρουσαι  είς  τους  όφ&αλμούς, 

ή  γνάθοι,    ή  χορυφαί,    άλλοι  όέ  χεφαλάς, 

ίπάλξεις,  προμαχώνας,   στεφάναι  πύργων. 

ή  κρόταφοι,  ή  κλίμακες  (3604) 
ή^χόρσαχις'  τράγος  παρά Ερατίνφ (Γγ. ίΛΙ)* 

άίδυμος  ήκουεν  από  τής  χόρσης'  Κόρσαι 

γάρ  τής  Κιλικίας 
χόρση'  κεφαλή,  ίπαλξις.  κλϊμαξ,  κρόταφος 

(ΟθΙΙ.  Βίβη.  78)  (3604) 
20    χόρσιον   ^ίξα  τις,  ή  νόμισμα  παρ    ΑΙγυ^- 

πτίοις  τό  κερσαΐον  λεγόμενον 
κορσίς'  πυγή 
κορσόν  χορμόν 
κορσοϋν'  χ(ε)ίρειν 
κορτεΐν  κροτεϊά^αι  ( — ΐν  χαϊ  ...) 
χορσωτήριον  κουρεΐον 
χορτερά  (Βογ.  Αβο1.)'  κρατερά,  ισχυρά 
χάρτη  ν  Πάρθοι  ϊσ^τα  καλοϋσιν,  ήν  λαμ- 

βάνουσι  παίδες  εις  άνδρας  άφικόμενοι 
30    κόρτος'  ό  έν  τοις  κυσϊ,  -^κροτάς  {κράτος'^) 
Κορτύνιοΐ'  οΐ  Άρκάδες:  ή  γάρ  Εόρτνς  τής 

^Αρχάδων 
χόρν  περικεφαλαία 

κορυβαντιςί'  έντελετεΐ  (έν  τελετή  ...Ι) 
χορυβαντισμός*  κά&αρσις  μανίας 
χορνβαντιώσης'  μαινόμενης,  ή  έπιΒίτι- 

κώς  δαιμονιξομένης 
Κορύβας-  Τέας  Ιερεύς  [18] 


57  χο- 
72  τής 


Ρ  α  ο  ^ 

€00.    22  Χ  (Η.  β.  χρυσονν)  29  άλλαγάς  —  Βελεροφώντι.π,χενούσης  —  Μ  τω  — 

Βελεροφόντης        31  ή  κορίσιον        86   κάρκορα        (37   κορκορόα*  ΰδροούαί)        40  κορ- 
κοραΐα        42  περιξεΐν        46  κέντρον  μ\        49  οίον  οϊονται        55   βαίβη.  ΐ6Χ.  504 
ράδιον        60  άχαιοϊ  όέ  —  προμαχόνας        63   κορσίπιον ;   οί,  κέρσα        70  εί.  κάρτη 

δ 
άρκά        75.  76  =  76.  75  |τ4θΰα7/;        75  χαθαρισμωνίας 

ΗΕ8.    28  Κόρινθος-  πόλις  Ελλάδος        Αά  29  έπϊ  των  τάς  λαταγάς  ^ιπτονντων.   [χο- 
ρίννονσΐ'   κονιορτόν   έγείρονοιν]   άπό  τής  παρ*  Ενριπίδχ^   (Γγ.  667)   Σ^ενεβοίας  τψ   Βελλερο- 

φόντζ^   έπιχενονσης.    ώς  δι  "Ατταλος  Ιν  τφ  περϊ  παροιμιών,  έπϊ  των ,   διά  κάλλος  ώς  ό 

Βελλεροφόντης  30  κορίααΐ'  νψώσαι  {κορ^ύσαι)  35  κοριωντα'  γανροϋμεν  (κορωνιώντα) 
48  κοροήν  τό  άκρον  τον  τόξον,  ή  κρικίον  (κορώνην)  Αα  49  ηλίθιος  καϊ  μωρός.  *Επϊ  γάρ 
τον  μωραίνοντος  εταττον  τον  Εόροιβον,  άπό  Εοροίβον  τινός  μωροϋ  καϊ  ήλι&ίον  μετάγοντες  ^  δν 
οϊονται  τον  Μυγδόνος  είναι  ηαΐδα  τοϋ  Φρυγός  52  κορωνίδας  κακών  κεφάλαια  καχών, 
καϊ  [αΐ]  εΙς  αγαθόν  ύπεροχάς  54  κορούεταΐ'  ύχροΰται,  χορυφοϋται  (3618)  57  κάρρίον 
(Τ1ΐ60€Γ.  XI  60)*  μικρόν  κοράσιον  58  χορσεύς*  χονρεύς  59  κοράφοις*  ύποπαργύΐΗζ 
78  κορυγγειν  κερατίξειν 


907 


κο§νγη(  —  Μορχορον 


Μ8 


ή^χορύγης'  χήρνξ»  ΔωρίΛΪς 
Εορνδαλ{λ)ός    (ΑηβΙ.  ΗΑ.  IX  36,  6)•    ι; 

Λχηνόν  ζώον.  χαϊ  δήμος  της  Αττικής.  ι{ 

χορνδός  (Αγ.  Ανν.  302),  ηαρ'  ένίων 
Κορνδεύς'    όνομα  χύριον»    ούτος  έχωμφ^ 

δέιτο  έκΐ  δνσμορφί^,  χαϊ  οί  χαΐδες  αντοΰ 
κ  όρυζα*   μύξα^  χατάρρους.    ηερϊ  κιφαλήν 

ίςμθος 
ΜΦρνζξί'  ξαίνΒΐ.  μωραίνει 
κορνζων  μεμωρα{μ)μένος  [85.  8β] 

κορυ^^ίολος  {Β  816)*  μαχητής^  άηο  τον 

αίολεΐν  τήν  κόρνν^  δ  ίστιν  έηισείειν. 

ή  ΛΟίχίλην  έχων  ηεριχεφαλαίαν»    ή  εύκί- 

ντιτος 
Εορυ^αλΙα*  δάφνη  εστεμμένη,  τινίς  τήν  εΙ- 

ρΜίωνην,  άλλοι  δέ  ύκερορί  (νπερβόρειονί) 

9€0ν 
κορν^αλίστρίαί  (Ελοοη.)*   αΐ  χορενονσαι 

τ§  Εορυ&αλίςί  &εςί  (ν.  κνριττοί) 
κόρν^α    ηερίδρομον    τόν    χεριβόλαιαν 

στέφανον  [91] 

•^Εορν^ία'  ανλήτρια 
κόρν&οΐ'  ηεριχεφαλαΐαί 
κόρυ^ος'  εΙς  τις  των  -{τροχίλων  [!Ι&] 

κορύ^ονς'  περικεφαλαίας 
κορν&ων  αλεχτρνών  (3709).  ή^αί  νεανίδες 

[98.  99] 
κόρνμβα  (Ι  241)*  τιι^  ύη    Ινίων  άφλαστα^ 

τά  άχροστόλια^  τά  άκρα  των  ηρυμνων. 

τά    άχεξυσμένα    ηρός    χόσμον    των   νέων 

άχρα,  καϊ  έπιχεχαμμένα^  α  ίστι  (κατά)  τήν 

ηρύμνην  καϊ  κατά  τήν  πρώραν 
κόρνμβον  τήν  άκρόπολιν,  έηειδή  έφ*  νιρος 

εστί.  τήν  Ιλϊ  της  κεφαλής  του  όρους  νλην 

(Αββεΐι.  Ρ€Γ8.  659  ΗβΓοά.  VII  218).  καϊ  κα- 
θόλου πάντα   τά  μετέωρα  ^    καϊ   είς  ϋψος 

άνατείνοντα  χορύμβους  λέγουσιν^   ο^εν 

κόρυς^  χνρβις,  κνρβασία 
κόρυμβος'  ό  καυλός  τοϋ  άσπαράγου 
ίκορυμβάσι  (κομβώμασιΐ)'  περιδρόμοις,  δι 

ών  συσπάται   γύργα^ος    καΧ    κεκρύφαλος^ 

καϊ  δεσμοί  (^οΐς) 


κόρνμνα'  κόσμος  τις  γυναχκεΐύς  περιτρα- 

χήλιος 
^κορύναΐ'  μύξαι  (3682.  4222) 
κορύνη  (Η  143)*    9τερ{ρ)οβαρϊς  ξΰλον.  οΐ 

όέ  ^όπαλον.  οΐ  όέ  κολόροβον  (Αρίο).  οΐ  όέ 

{ύλον  έπικαμπές 
κ•ρννησις  (ΤΙιβορΙιτ.  III  6,  1)*  βλάστηϋΐς 

[8766] 
κορνν&εύς•  κόφινος^  κάλαθος,  άλεχτρυών 
10       (3697) 

Μφρυν^ος'  μάξης  ^ωμός 
τ^^ρυνώδες'  όζωδες 
κά^νξ'  νεανίσκος  (ν.  κόριιρ) 
{ΗΦρνπτεΐ'  τ^  κεφαλιά  πλήττει)  οί.  3724 
κορυπτόλην  τόν  κερατισηίν  (4686) 
κορνχτόλης-  κερατωτής 
κόρνρ  (Ι.800ΙΙ68)*  9ριγκός  [15] 

κορύσαεί'    Ί-  κρύπτει,    μάχ^τοί.    ταράσσει, 

αϋξει.  καΘοπλίζει 
20    κορύσ{β)εσ^αι•  έπαίρεσ&αι 

κορνσσεται  (^424)*  κα&οπλίζεται*  ύψοΰται 
κορυσσαμένη'  κα&οπλισαμένη  [ΊΟ] 

κορυστής*  άγα&ός^  ή  οπλίτης 
Εορύστιοΐ'  οί  Γορτύνιοι  [%ά  2Ζ] 

κορυι(σ)τόν^  τό  έπίμεστον  [24] 

κορυφρ,'  κορνφχΙ^  άκρωρείφ 
κορύφαινα  (Ροηο)*  ποιος  ΙχΒυς 
κορυφαίος'  τέλειος,  ήγεμών  (ΟβοΒοβΙΙι. 633, 

25). 
30    κορυφή'  κεφαλή,  λόφος,  άκραηήριον 

κορυφιστής  (ήρ'ί)'  κόσμου  γυναικείου  τό 

περϊ  τήν  κεφαλήν  χρυσίον,   χαϊ  κεκρυφά- 

λου  (ΡοΙΙ.  V  31)  τό  μέσον  ^άμμα 
κορνφοί'  ή^  καταρρει 

κόρυφος'  κόρυμβος  γυναικείος,  οί  Οέ  ή^ μάλ- 
λον τά  των  παιδιών,  -^-κορυφάνια 
κορυφονται   (?\ηά.   01.  1  182)*    αύξεται. 

ύψοϋται 
κορυφώσασαι*  ίχτελέσασαι 
40    ή^κορφώς'  ελαφρώς 

κόρχορον    (ΟΓβΙ.)  •    λάχανον    άγριον,    καϊ 

στέαρ 


€00.  ^  κορνδος  83  κορΰ^βι  Μ  κορύζων  89  ύπερορί&εον  89  — &αλλ— 
Μβ  94  Τελχίνωνί  οΓ.  Λύκος  «Ι  Μυλας  3700  κορυμβά  —  έπικεκαυμένα  1  μεταίωρα  — 
άνακτείνοντα  12  κορυπτόληπτον  14  9ριγγός  30  κορυφεΖ  {κατερέφειί)  31  οί 
...κορυφάνια  ροβΐ  3727        35  €Γ.  κόρκορος 

ΗΕδ.    85  κόρυ^α  {Ν  188)*  περικεφαλαίαν        86  κορυ9^αϊκή  (Χ  132)*  τφ  τι}ν  περί" 
κεφαλαίαν  ενχίνητον  ζχοντι,  ή  σείοντι,  οίον  πολεμιατ-ρ        91  κόρυ&ες  (1ί160)*  περικεφαλαΐαι 


909 


κορηνά  —  »οτίλλ»ν 


910 


κορωνά'  υψηλά 

χορώνεως  (Αγ.  Ρλο.  628).  άμαέλον  ή  σν- 

7(ης  είδος 
κορώνη'   κόραξ»  χαΐ  το   άχρον  τον  €Οξον^ 

εΙς  δ  η  νευρά  δέδεταί  {Δ  111).   %αϊ  6  %ρί- 

χος  της  ^ρας.   *αϊ  τό  ξώον  {η  90).   χαϊ 

όρρεον.  καϊ  Ιχ^νς  (μ  418).  χαϊ  λάρος  (Αηβΐ. 

Η  Α.  IV  ρ.  463).  χαϊ  ύδος  ατεφάνον 
κορώνη  τόν  σχορηίον  παροιμία  [βά98] 

[40.41]    10 
Κορών  ία*  ηόλις  Βοιωτίας 
χορωνίδες  (Ηοιη•)*   χαμηνλόηρνμνοι  νηες, 

χαϊ  οΐ  έχ  των  Ιων  (δίΡβίεΚοπι»)  πεηλβγμέ- 

νοι  στέφανοι,  χυρίως  δέ  τά  βλαστηματα 
χορωνιδενς  {Οταϋη,  ίτ.  Χ  ρ.  115)*   ό  της 

χορώνης  νεοττός 
ή^χορώνιος'  μηνοειδή  Ιχων  χέρατα  βοΰς 
χορωνίς'  χαμηυλόηρνμνος,  τ}  στεφανίς 
χορωνισταί  (ΒΗοάϋ)*  οΐ  τ^  χορών\ι  άγεί- 

ροντες,  χαϊ  τά  ςίδόμενα  ύπ'  αυτών  χορό-    20 

νίαματα 
χορωνιών  γαυριών  (3635) 

ο 
χόρωνον   ηονηρ 

χορωνόπονς  (ΤΗβορΙΐΓ.  ΥΠΟ)*  πόα  τις^ήν 

χαϊ  χοραχόηοδα  λέγονσιν - 

χορωνός  (ΑκΗίΙ.  Γγ.  38)*  όρ^όχερως  ταύρος 

χοϋάλανον  τό  βραχύ,  χαϊ  τό  δίχαιον 
χοσάλεφοί'  κόλαφοι,  ή  χοβάλεφοι  30 

χοσχινόρι(ν)ος'  εΙς  χοσχίνου  χατασχευήν 

^ινός 
ή^χύσχιχοΐ'  οί  χατοιχίδιοι  δρνι&ες  (3810) 
χοσχνλμάτια'    τά  των  βυρσών  ηεριχομ- 

μάτια 
χοσχνλματίοις  (Αγ.  Εςς.  49) *  «ολαχ€ΐ;μα- 

τίοις.  7^  παραλογισμοϊς,  Ί- λιμμιδ^ρι^ 
•^  χοσμάν  ερίζειν.  άγνωμονεϊν  (εί.  χολιαν) 
χοσμεΐν  τί^εσθαι 


χοσμησαΐ'  διατάξαι  (Β 553).  στησαι,  ϋτεΧτ 
λαι  [9Χ\ 

χοσμητής'  ενταφιαστής,  Κουριεΐς  [β5] 

χοσμίους'  άνεηιλήητους 

χοσμιωτάτη'  εύχαλλώπιστος 

χόσμος'  χαλλωπισμός,  χατασχενή,  τά§ις, 
χατάστασις  (ΗίρροοΓ.  Ι  ρ,  112  Κ),  στρατη- 
γός χεχοσμημένος  {Οτεί,).  χάλλος 

χόσμον  έμανρωσις•  δρχησις{^6Ώΐρρ,Χϊ\ϊ» 
629  £).  ή  ύπό&εσις 

χόσσαβος'  σχεϋος  συμποτιχόν,  έφ*  αύ  τάς 
λάταγας  εβαλλον  έρίζοντες 

χοσσάβους'  χοττάβονς  [72] 

χοσνμβη*  δεσμός,  άνάδεσμα,  ι)  Ιγχόμβωμα. 
χαϊ  δηερ  αΐ  Κρήσσαι  φορονσιν,  δμοιον 
ά(σ)πιδίσχφ.  χαϊ  περίζωμα  Αίγύητιον,  χαϊ 
τό  έγχομβονσ&αι 

χόσσνφοΐ;  (ΜβίΓΟ  87)*  όνομα  πτηνού 

χοσταί  (ΤΙιβορΗΓ.  IX  7,  3)•  χρι^α^  (3773) 

(χοστή'  τροφή)  οί.  3458 

χόστος  (ΤΙιβορΙΐΓ.  άϋ  οάοΓ.  ρ.  446)*  είδος 
αρώματος 

χοστίας'  χοιλίας,  χόμορος 

1  χόσβατοι*  οΐ  έηϊ  θυσιών  τεταγμένοι  (χβί- 
ταρχοιΊ)  [79] 

•\'Χθσωλνφος  (γεώλοφ ος) *  βοννός ,  όχ^ος, 
ανάστημα  γης,  ή  σπέρμα  (ίπαρμα) 

χοτέει  (Ηββίοά.  ορρ.  15)*  οργίζεται,  χαϊ 
ύπωπι^ 

χοτειν  διεχ&ραίνειν,  χαλεπαίνπν 

χοτειταΐ'  ζηλονται,  έπι&υμεΐται 

χοτέοντες  (Γ345?)•  όργιξόμενοι   [86—88] 

χοτίει  (ΒοβοΙ.)*  φΘονη,  ζηλοί 

ή^χοτίχας'  άλέχτωρ  [91] 

χότινος'  άγριέλαιος,  ή  ό  έξ  άγριελαίας  στέ- 
φανος *Ολνμπιαχός.  φασϊ  γάρ  αυτόν  χότι- 
νον  είναι 

χότιξις'  μέλους  τι  είδος 

χοτίλλιν(ΕψΙιβΒ.γ  αΐδοϊον  ανόρ();  (3213. 3550) 


€00.    36 


χορννά  37  χορωναΐος  ΡοβΚ  42  άχρωρεια,  τέλος  45  χεοατοβονς 
46  χαμηύλος  πρύμνη  47  διδόμενα  48  \ίθίν,  γλαυρίων  61  χόρωνος  (54  Κόσσα 
λόγονί)  ΑηΙβ  54]  70  χόσαβος  59  \τίονς  64  χοσμήτης  Κ.  έ.  73  χόαυμβε- 
δεσμός  —  χριασαί  75  εί.  άχοαταΐ,  γοιταί  76  χ  οστό  ς  —  δράματος  77  χολίας  8ο^νβί^• 
ΑΙΙι.  Τ.  IV  (IX)  ρ.  637  80  βό&υνος  (γείόλοφοςί)  81  ύποπιά  88  χοτήεις  89  χο- 
τιεΐ,  φθονεί       90  εί.  χοττός,  προχόττα        94  δίε  βιλλίν  ρΗά€ίΐάηιη 


άλίαι 


ΗΕ8.     Αά  39   έπϊ  των  δνσχερέσι  χαϊ  βλαβεροΐς  έπιχειρούντων 
αί&νιαι,  χολυμβίδες,   τά  περιφερή  σχήματα        41  χορωνίς'  τό 


40  χορών αι  (ε  66)* 
τελευταΐον  της  οικοδομής 


επίθεμα,  [άκρώρεια,  τέλος  52  χ  όρων  (χοροί  ντ;)  *  τό  έπικεχαμμένον  τον  ^υμον  53  χ  ο  σα  ι 
κρι&αί  (κοσταί)  63  κοσμησάμενος  (Β  806)•  παραταξάμενος  65  κοσμήτορες  {Α  16)• 
ηγεμόνες  72  κοσνμβωτόν  (Εχοά,  XXVIII  4)•  χροσσωτόν  79  χοσσνμβη  καϊ  κόσσνμ- 
β  ο  ς-  έγχόμβωμα.  καϊ  περίζωμα  Αίγύπτιον,  χαϊ  τό  έγχομβονσθαι  85  χοτέων  {Δ  168)•  όογ^ 
ζόμενος  86  κοτεσσάμενος'  μεμ%ράμενος,  χολώδεις  {Ε  177)  87  κοτέσσεται  (β  3ίΐ)• 
χολωί^είη  (— θ^)  88  κοτήεις'  στέφανος  έξ  έλαίας  (χοτινόειςΐ).  ή  όργίλως  διακείμενος  (Ε  Μ) 
91  κοτήλλουσα  (Ηββίοά.  Ορρ.  371)*  τήλλουσα 


Θ11 


Κοτίνονΰα  -^  »Φνρ6Λτ$ς 


912 


{Κότινο ν σα'  τά  Γάδειρα  οΰτως  ίχαλΛίτο) 
€ί.  3540 

χοτίς  (Ηίρροατ.  II  ρ.  223  Κ) 

χότος'  οργΊ),  ίχθρα,  χόλος  (Α  82),  ίρις  έμ- 
μονος, χα  ι  ή  έγχ€ΐμένη  όρρ^  €ΐς  χαχοχοίΐαν 

χοτταβεΖα  *  Ί-  ηλιν^εία^  ή  Ί*  ληρωτηρία, 
άμεινον  όέ  νοείν  ίπαθλον  τφ  άριστα  χοτ- 
ταβίσαντι.  ή;  έπεται  γάρ  τό  χαταλεικόμενον 
φ9  τφ  ηοτ-ηρίψ  Ιχχίοντες  χαϊ  ηειρώμενοι 
ιφόφον  άποτελεΐν,  ό  όέ  επιτυχών  μάλιστα  10 
τφ  ψόφφ  ένίχα 

χοτταβίξεί'  οίνον  ηοτηρίω  άναρριπτεΐ 

ή^χοτταβία'  ούλό9ριξ 

χοττάβινορ'  νπό&εμα^  Δάχωνες^  εν  "^  (φ) 
οΐ  χότταβοι  έγίνοντο 

χότταβος-  λάταξ,  ΕύρυιΙδης  Πλ^ισ^ένει 
(Γγ.  632).  χαϊ  ηαώιά  παρά  *Αττιχοΐς^  άηό 
Σίχελίας  παραδσ&εΐσα 

χόττανα'  είδος  σνχων  μιχρων.  χαϊ  ή  ίταρ- 
9ένος  παρά  Κρησϊ  χοττάνα  20 

χοττάρια'  τά  άχρα  της  χίγχρου 

χόττειν  τύητειν  δορατεΐν  (δόρατιί) 

χόττιχοΐ'  αί  περιχεφαλαΐαι 

^οττίδιχα•  ηλατάγη^  χρόταλον 

χοττοβολεϊν  τό  παρατηρεΐν  τίνα  δρνι» 

χοττή^άνα&ρον  ίν^α  οΐ  όρνι&ες  χοιμόνται 

χοττός•  ΰρνις  (εί.  ηροχόττα),  χαϊ  Ικκ-^ων 
δέ  τινή^ες  όντως  Φλέγον 

χοττνλ.οί'  χατοιχίδια.ι  δρνεις 

χοττν•\βη'  τό  φνόμενον  ίμφερ^ς  μνκητι        30 

κοτύλη-  είδος  μέτρου,  χαϊ  τρώγλη,  ή  τό 
χοιλον  της  χειρός^  χαϊ  πάν  χοίλον  ό^εν 
χαϊ  εΙς  όπερ  ή  τον  μηρον  χεφαλή  έμβαΐνει 
χοτνλη  χαλεΐται  (ΗίρρΟΰΓ.  II  ρ.  110) 

χοτυλ 7/0001)   (Νιο.   Τ1)6Γ.  681)*   πόας  είδος 

[15.  16] 

χοτνλήρντον  {Ψ  34)•  πολν,  ώστε  χοτνλη 
άρνσασθαι 

χοτνλιαΐα*  μιχρά'  παρά  την  χοτνλην 

χοτνλίσχος  (Απ8ΐ.  ή*.  III  ρ.  1105)•  χρατη-    40 
ρίσχος^  ω  χρώνται  οί  μύσται  (Νιε.  ΤΗ^βΙ.). 


4ίαϊ  τό  χοΐλωμα.  τινϊς  τά  μόνωτα  ποτήρια 
(βά  χότνλοι),  χαϊ  πλαχονντος  είδος  (Ηβτβ- 
€ΐ60  Ερ1ιβ§.)•  "ή  βόθρος  ^  εΙς  δν  τό  αίμα 
^ών  τι^  γ^  λυομένων  ένέβαλλον 

χότυνα'  σχνβαλα 

Κοτντώ-  ό  μέν  Εΰπολις  (Γγ.  IX  450)  χατ 
έχ&ος  τό  προς  τους  Κορινθίους  φορτιχόν 
τίνα  δαίμονα  διατί&εται 

χονα  (€^ρπί)*  Ινέχυρα 

ή^χούαγμα'  σχήμα 

χουανά'  μέλανα,  Δάχωνες 

χονάααι  {€γι^τ\ί)'  ένεχυριάσαι  (3223.  4766) 

"^χονβηζός-  στηβεύς 

-^χουχά  [8ά26]  χυχεωνα  (ΒοβοΙ.  ρΓΟ  χνχ^Ι) 

ι»] 

χονλεός*  ξιφο&ηχη 

χονλυβάτειαν  (Νίο.  Τΐι.  589.  851)•  χλη- 
τίαν  (χ?,ύβατιν^)^  την  σιδηριτίν  ηόαν^  ήν 
έλξίνην  ενιοι 

χουλιβός'  ή  πίτυς 

"^χουμάσΐ'  τό  των  ορνίθων  οΐχημα 

ή^χοννημα'  χόχων,  η  ό  χνων 

χούνονπες  (Ο^ρηί,  ΤΙιββββΙί)•  χώνωπες 

χονπηΐον  χαμάρα  ί)  ίπϊ  των  αμαξών  γι- 
νομένη [35] 

χονράνια'  έχ  μελίνης  άλφιτα 

χ  ουρά  ς*  ι)  Ιν  τοις  όροφώμασι  γραφή,  όρσ^ 
φιχ^(  πίναξ.  παρά  όέ  ΑΙσχνλφ  έν  Μνρμι- 
δόσιν  (Γγ.  138)  άμφφάλλεται  ένχονράδι. 
ίστι  δι  έγχονράς  όροφιχύς  πίναξ  (3850) 

[38--40] 

χ  ου  ρ  ε  10  ν   Σοφοχλής  *Ανδρομέδςί  (Γγ.  122)* 
'\'ήμίοντον  χόριον  ήρέ^η  πόλει. 
νόμος  γάρ  έστι  τοίς  βαρβάροις  ^νηπολεϊν 
βρότειον  άρχή&εν  γέρος  τω  Κρόνφ 

χ  ου  ρέω  ν  (ΡΙβΙ.  Οϊν,  373  €)'  των  ναχοτύ.- 
των 

χονρεΰς'  δρνις  ποιος  ^  από  τοϋ  φ&έγγεσϋΌΐ 
έμφερίς  ήχφ  γναφιχού  μαχαιριού 

χονρεωτις  (ΡΙβΙ.  Τίιη.  21  Β)*  μηνός  του 
Πνανεψίωνος    ημέρα,    έν   η   τάς  άπό   της 


000.  95  ΚΡ€ΐίυ5  χοττίς  97  χοτταμία  —  άμείνω  98  οί.  χαταρίζει  3800  \ινος 
εί.  ΡΗβνοΓ.  1097,  49  1  λάδαξ  —  πλη&ενεΖ  —  παιδεία  4  χοττεΐν  10  χοττνλειοϊ  — 
χατοιχίδιαρι  (οί.  χόακιχοι)  Ρθ8ΐ  II]  3817  χοτύλαια  14  \ήδων  17  χοτνλη'  ^υτόν 
18  μόνον  ΟΓ.  π  2570  23  χονα  μα,  μέλαν  26  οΓ.  γνγαί  29  χουλιβατίαν  —  σιδη- 
ρίτην  —  ονιοι  ΖΖχοννοννες  36  μελήνης  37  όροφήμασι  —  αμφιβάλλει  (οΓ.  Ιγχου  — ) 
41]  ροδΙ  3859  χουρίον  42  χονρεώνην,  τον  άχονντίτην,  η  άχοτιλτήν  43  γναφιχώ  μαχαίρω 
44  ^^7/ 

ΗΕδ.  3815  χοτνληδόνες'  αΐ  τον  πολύποδος  πλεχτάναι  16  χοτυληδόν,  όφις 
(ε  433)*  έπϊ  τοϋ  πολύποδος  των  πλεκτανών,  αΐ  γάρ  έν  τοϊς  ποσϊν  αντού  κοιλότητες  χοτνλη^ 
δόνες  λέγονται  (εί.  πρή^μα)  Αά  26  πάππων,  ή  (χοχνάων  πάππων;  εί.  3303)  27  χον- 
δεόν  (Α  220)*  Ίαχώς  τό  χολεόν  35  χονραι  {Β  598)*  χόραι  38  χουράτεροι  {Δ  315)* 
νεώτεροι  39  χουράτωρ*  τροφενς^  παώοχράτωρ  40  χονράων  (^  247)*  παρθένων, 
^γατέρων 


913 


Κονρητβς  —  χράανον 


914 


κεφαλής  των  παίδων  άκοχείροντες  τρίχας 
*Αρτέμώι  ^ΰουσιν  [45] 

Κουρήτες  (Ι  529)•  της  μέν  δευτέρας  συλ- 
λαβής περισπωμένης  οί  την  Πλευρώνα  χα- 
τοικοϋντες,  δια  τό  κουρικώς  άνα{δε)δέσ9αι 
τάς  κόαας»  Κουρήτες  {Τ  248)  όέ  ιτρα- 
παροξυνομένου  του  ονόματος  νεανίαι,  χαΐ 
ζ&νος  Κρητών  [47.  48] 

Κουρητών  στόμα  [ηά  49] 

κουρία  ν  κομάν.  κούρας  έπιδεΐσΘαι        [51] 

κ  θυρίδες  (δορΙίΓο)*  καρίδες,  ή  τάς  μικράς 
έγχλώρους^  τάς  όέ  ερυθράς  καμμόρους  [53] 

κουρίδίον  παρθένιον^  καϊ  ττ/ν  έκ  παρθε- 
νίας άνδρα,  Αάχωνες  δέ  κουρίδιον  καλοϋσι 
(τον)  παρ*  αύτοΐς  τετράχειρον  *Απόλλωνα 

κουριζό μένος•  υμεναιούμενος ^  δια  τό  λέ- 
γειν γαμονμέναις' 

συν  κούροις  τε  καϊ  κόραις  (Αβ8€ΐι.  ίΓ.42) 
δπερ  νϋν  παρεφβαρμένως   (ΌΊΑγναΜΒ)   έκ- 
κορεΐν  λέγεται 

κουρίξων  (χ  185)•  ακμάζων,  νεάξων,  νέος 
υπάρχων 

κουρίξ  {χ  188)•  τής  κόμης 

κουρϊξ  αΐνυμένους  (ορίο.  ΐηο.)•  τής  κό- 
μης λαμβανόμενους,  ή  νεανικός,  παρά  τόν 
κ  ου  ρ  ο  ν  ή  των  τριχών,  παρά  τήν  χου- 
ράν  ή  τής  κόμης  άπρίξ  δράξασ9αι,  λίαν, 
καϊ  βίζ..  τινίς  δϊ  ανδρικός  καϊ  νεανικός 

κούριξαν  άπέκαραν 

κουριών  κονράς  δεόμενος,  καϊ  διαφέρειν 
φασϊ  κομάν  καϊ  κουριάν,  τό  μίν  γάρ 
κ  ο  μα  ν  έστιν  επιμελούμενον  τρίχας  έχειν' 
κουριάν  δ^  τό  κατά  συμφοράν  άλλως 
καθιέναι  κόμην  [β1] 

κοϋρος'  παΐς,  νέος,  υίός  άρρην,  νεανίας, 
νηπιον  ( — ος)  [63] 

κουρότερος*  νεώτερος 

Κουροτρόφος{€Λ\1  Οβΐ.276)•  παιδοτρόφος. 
ύφ'  έτερων  ή  Δημήτηρ  (Αγ.  ΤΙιββιη.  300) 

\  κουρών  πρέπων  [67.  68] 

κούταρον  των  '\  όσπητίων,  τοϋ  βοός  ή 
σαρξ  ύπ^ρ  τα  άρΰρα 


κουτίδες•  συκαλλίδες 

κουτίδια'  δίκτυα  τά  προς  τάς  συκαλλίδας 

κούφα'  τά  μή  βαρέα 

κουφίξει  (Ειιγ.  ίν.  577)*  μετεωρίζει 

κουφικόν   τρόπον    τήν   κωμητικήν   δρ- 

χησιν 
κουφολογία  (Τΐιυο.  IV  28,  4)*  φλυαρία 
κοϋφον  ή^κόπον.  μετέωρον 
κοϋφος'  ελαφρός,  ταχύς,  γοργός,  εΰ^ίήκαι- 
10        ρος  (οηοιηββί.) 

κουφόσκευος•  ου  βαστάζων  τήν  καν^κλίαν 
κοΰχί  (Απ5ΐ.  ίτ,  XVIII  ρ.  958)•  καϊ  ουχί 
κόφινος  *     μέτρον    χωρούν    χοάς    τρεΙς 

(δΐΓ8ΐΙί().  ίΓ.  Ι  ρ.  768) 
κοχλίαΐ'  τά  έσ^ιόμενα  ζωα,  καϊ  τά  εν  τοις 

όργάνοις  ξύλινα 
κόχλος'   τοΐς  Οαλαττίοις  έχρόντο  πρό  τής 

τόν  σαλπίγγων  ευρέσεως,  καϊ  ό  στρόμβος 
κοχύ•  πολύ.  πλήρες 
20    κοχυδεΐ  (οΓ.  ΤΙιβοεΓ.  II  107)*   ^εΐ  ίσχνρως 

καϊ  μετά  -ψόφου  καϊ  λάβρως 
κοχυδεΐν  ύπερχέειν 
κοχόναι  (Αγ.  Γγ.  ΧΙ?  ρ.  1145)*    τό   Ιερόν 

όστοΰν  τό  τής  ^άχεως  προς  τό  δακτυλίφ, 

οΐ  όέ  τοϋ  ίεροϋ  όστέου  τά  εκατέρωθεν  μέρη, 

τίθεται  όέ  καϊ  έπϊ  του  ισχίου 
κ  ο  χω  ν  α  (Αγ.  Εςς.  424)*   τά  Ισχία,  καϊ  τά 

όμοια 
•[κόχρα'  υδρία 
30    {κόίρειον  αί.  3482) 

•[  κόχρενα'  παραστάτης,  χαλκός 

κόψεν  ζπληξεν,  έπάταξε  την θύραν,  ξκρονσε• 

κατέαξεν 
•[κοιρία'  χύτρα 

κόιρεσθε*  προσοχΒιεΐτε  («ιΐΰΓβιΐ5β6ι7ί5) 
{κοψίχεια  οί.  3482) 
κόίΡιχος  (Αγ.  Αν.   806)*    είδος   όρνέου,  ο 

κόσσυφος  παρ*  ένίων  λέγεται,  τάσσεται^ 

δϊ  καϊ  έπϊ  τοϋ  θαλασσίου  (Αγ.  ΗΑ.  V 11, 1) 
40    κοό'  αΙσθάνομαι  [95.  96] 

κ  {ο)  ω  ν  είδώς 
κράανον  τέλεσον 


€00.  46  πλευράναν  —  κώμας  50  κουρίαν  54  παρά  όέ  αύτοΐς  τετραχείρ,,  (εί, 
κυνακίας)  55.  56.  57  ^  57.  56.  55  55  ύμεναιόμενος  γ,  δ.  τ,  λ.  (56  οί.  ^ιζών)  58  ηον- 
«.  ί .• „' —        !>.„.  ι^αι  αβΛί «/^..        (Ο  δεομένων        72  βαθέα        7δ  με- 

X  3873;  οί.  2763      81  χώα 
ύπερζέειν        87  κόχωνα 
88  νδρεία 

ΗΕ8.     45  κούρη  (Ηοιη.)•  κόρη        47  Κουρήτεσι  (1647)•  Κρησίν        48  Κουρητών 
)•  έθνος  Κρητών      Α  (Ι  49  ^όόχονν  είναι  μάντεις  ....  θεσπ[εο'\ιωδόν  στόμα      51  %ον- 


κυνακίας)  55.  56.  57  ^  57.  56.  55  55  ύμεναιόμενος  γ,  δ.  τ,  λ.  { 
ριξαινομένους  —  κόρης  ΡοβΙ  591  3841  κουρίον  60  δεομένω 
ται|  1^  κομητιχήν  76  μετα^Ι  78  ο  /9|  19  κουχίον  80]  ροβΐ 
82  πρώτης;   οί.   στρόμβος         83  πλήθος         84   χο;ι^νό^ρ£ΐ         85   ι! 


(1545) 


ρίας'   όροφικός  πίδαξ  (3837)         53  κουριδίης   (Α  114)•   έκ  παρθενίας  γαμέτης        61  κοΰ- 
οοΐ'  παίδες,  νέοι  (Α  470),   άρρενες  68  κουροτέοοισι  {Δ  316  φ  310)•   κούροις.  νέ<Ης 

67  κουστωδία  (ΜβΙΙΙι.  XXVII  65)•  βοήθεια  στρατιωτική       68  κουστωδίας•  τοϋ  τω  ΟεσμΛ- 
τηρίω  επικειμένου  στρατεύματος,  ή  συναγωγής       95  χο€ΐ*  αΙσθάνεται       96  %όν•  εΐοός 

58 


916 


κραάρα  —  Κ(ΐάν»ο$ 


916 


χραάρα    (Ε&οοηββ)  *    χόσχίνον.    ή   όρυγμα 

(χαίατα  ?) 
χρόβος'  ό  λάρος 
ή^χραγιον  σύνστριμμα  ίν  χ€φαλ^ 
%ραγόν  (Αγ.  Εςς.  487  χραυγαστίΛως) 
Κράγον  ιιραυγήν,  βόημα,  χαϊ  δρος 
χ  ραγών   ίννδρον  ζώον.  %αϊ  Μος  χαρίδος 

(Ατί8(.  ΗΑ.  IV  2,  1) 
χραψψων  χίασα 

ηραδ^ίνειν  κραδεναν,  σείειν,  τινάσσειν       10 
χρΛδαί(ν)εί  (ΑββοΙι.  Ργοιπ.  1049) *  σειείς  τι- 
νάσσει [890β] 
χραδαΐνων  (Αγ.  ΑοΙι.  965)*  ομοίως 
χράδαλοι*  ηλάδοι  σνκής  [11] 
χράδεμνον   (£υΓ.  ΡΙιοβη.  1490)*  χάλυμμα. 

στεφάνη,  μέτρα,  το  εχιχράνιον  στεφάνωμα 
χράδη'   συχη,  χλάδος.  %αϊ  άγχνρίς^  έξ  •ής 

άνήητοντο  οΐ  έν  ταΐς  τραγιχαΐς  μηχαναΐς 

Ιηιφαινόμενοί 
χραδησίτης  (ΗΙρροηβζΙ)*  φαρμαηός,  ύ  ταΐς    20 

χράδαις  βαλλόμενος 
χραδία  χαΧ  χραδίη'  χαρδία  [16.  Π] 

χραδίης   νόμος  (Ηίρροηβχ)*    νόμον   τινά 

έπαυλοϋσι  τοις  έχηεμπομένοις  ψαρμάχοις^ 

χράδαις  χαΐ  ^ρίοις  επιραβδιζομένοις 
χραδίης  τυρός*  ό  ύπδ  τοϋ  όκοϋ  της  ηρά- 

δης  ίΐηααόμενος 
χραδοφάγος'    αυχοφάγος ,    Ιαχαδοφάγος, 

σημαίνει  όέ  χαϊ  τον  άγροΙ%ον  [21] 

χραίνειν    (δορίι.   00.   449)•    τιμάν.   βασι-    30 

λενειν 
χραίνονσ ΐ'  ηληροϋσι,   ηαρέχουαι.   τιμώαι. 

βασιλενονσιν  (θ  391) 
χρ αίνων  (8ορΙι.  00.  296)*  ομοίως 
χραιπάλη  (Αγ.  ΑοΙι.  277)•   /)  άηό  της  χθι- 

ξης  μέ^ης  κεφαλαλγία 
χραιπαλώσας'  με^σ{άα)ας 
χραιηνά'  ταχέα,  οξέα 
χραιηνόν  ταχύ,  όξϋ  (29.  80] 


ηραϊρα*  ή  χ^φαλή,  [βά  31]  χαϊ  άχροστόλιον 

(3921.  3973) 
χ  ρ  αϊ  ρ  ο  ΐ'  στόλοι  νέων.  μέτωπα,  χεφαλαί 
Εραχαλίδαι  (ΑββΰΗίη.  ρ.  68,  38.  43)-  των 

Ερισσαίων  βασιλείς,  η  διάφορον  γένος 
χράματα'  χεράσματα 
χραμβαή^τέλος•  ξηρός  χαϊ  χαπυρός 
χράμβαλα*  μνημεία 
ηραμβαλίξουσιν  χαηυρίζουσι,  χατασείου^ 

σιν 
χράμβη'  ^άφανος,  χαϊ  έτερα  λάχανα     [39] 
χραμβ.ΐον  (ΗίρροεΓ.  II  ρ.  782)-  τό  χώνειον 
χράμβον  χαηνρόν  τίνα  γέλωτα  χαϊ  ξηρόν 

φασιν  (4181)  [λά  41] 

χραμβότατον  (Αγ.  Εςς. 539) *  χαπυρώτατον 
χράμβωτον  Ιχτϊνος  τό  ξωον 
χράνα'  χεφαλή 

χράναΐ'   χρήναι  τέλειαι.   χαϊ  αί  των  υδά- 
των, χαϊ  έκιτελέσαι  (Α€8€ΐι.  Α;.  144) 
χραναής  (Γ  201)  *  τραχείας 
ή^χραναοίχορον  μοΙρά  τις  τοϋ  Ιερείου 
χραναόν  ύφηλόν.  τ(ρ)αχύ.  {ηλατύ,  σεμνόν, 

Ισχυρόν,  όχ&ώδες) 
Κραναού  υίός'  'Ραρός 
χραναων  πόλιν  (Αγ.  Ατ.  123)*  τάς  *Α^- 

νας  άηό  Κραναού 
χράνεα  χηλευτά  (Εετοά,  ΥΙΙ  89)*  κλεχτά 

έχ  σχοίνου,  ?/  άλλης  τινός  ύλης  μαλάχια 
Ιχραναή'    τα    ηροσχεχολλημένα    συρίγγια, 

εις  ά  τα  πτερά  έμβάλλεται 
χράνεια'  λεπτοχάρυα  [54] 

χ^ράνεσι  (Αγ.  Ρ&€.  1257)*  περιχεφαλαίαις 
χρανέω'  επιτελέσω 
χράνη'  περιχεφαλαΐαι 
χρανία'  τόξον  (ΕϋΓ.  Γγ.  782).  είδος  δένδρου. 

περιχεφαλαΐαι  (ΒοβοΙ.) 
χρανίξαι  (2272)*  ίπϊ  κεφαλήν  άπορρΐφαι 
Κρανίο  ι  (ΤΙιυο.  V  35)*    της  Κεφαλ(λ)ηνίας 

αύται  τέσσαρβς Κράνιοι 


ΟΟΌ.  3901  ΡοΓίβ  {έπι)χράνιον  σύστρεμμα'  (τό)  ει»  κ.  2.  3  χηαγόν,  χοανγήν. 
ράγον,  βοη^μα  χαϊ  όρος  6  χραδεύειν*  χραδαίνειν  13  όγγνρίς  —  άνίπτοντο  20  χρα- 
αφ\  33   χρι,.έ,,   βασιλείς  34   χράμβατα  (35  χοαμβαλέος^    χράμβα'   γέλωςΐ) 

δ' 
40  χραμβίον        42   εί.  4182         45  οί,  χρούναι        48   οί.  3961         50  χράνδην  —  χραν 


χ 
δ 


α 


53   \χάρία         55  χρανέσι         57   χράνηος  περιχεφαλαι         58  \λαία    (βά  χράνια  =  χράνεα) 

ΗΕ8.  3908  χραδαινόμενον  σειόμενον  (Ρ  524),  τινασσόμενον ,  ταρασσόμενον 
11  χραδάων  (Η213)•  σείων  16  χραδίην  έλάφοιο  (^225)•  δειλότατον  17  χραδίης 
(Κ  10) * ' χαρδίας  21  χραι,'ρα'  χεφαλή.  χαϊ  άχροστόλιον  ^3931)  29  χραιπνούσΐ'  ταχέσιν 
(12  671),  όξέσιν  30  χραιπνότερος•  οξύτερος  (7  590),  ταχύτερος  Αά  31  ή  χραέρα 
30  χράμα  (Τίπι.  Ι«οογ.  95£)*  χέρασμα,  χαϊ  ευχρατον  Αά  41  η  τήν  χράμβην  54  χρα- 
νέεσ&αι  (Ι  622)*  τελέσαι,  τελειώσαι 


917 


Κράν.ίον  —  χραν^ή 


918 


Κράν.ίον  (Χβη.  ΗβΙΙ.  IV  4,  4)•  [βά  61]  γυ- 

μνάαιον 
(κράνον  χεφαλή) 

κράνος'  περικεφαλαία  [6$] 

'χραντήρες'  οδόντες  (ΑπβΙ.  ΗΑ.  II 4) *  οί 

νατερον  φυόμενοι,  οί  λεγόμενοι,  ΰωφρονι- 

στηρες.  οί  όέ  τόκον  Κεφαλληνίας 
χραντηριοΐ'  οί χραίνοντες,  χαΐ έηίτελονντες 
χράξαί'  βοησαί,  τίχήσαι 
κράος'  ίν  φ  την  )την  σχάλλονσι,  χαΐ  η  σχα-    10 

λενομένη  [»ά  67]  άμπελος 
Κράπα^ος'  ή  Κάρπαθος  [69] 

χραπαταλίας'  άνεμώδης,  χαϊ  άσ&ενης,  χαϊ 

ανίσχυρα  λέγων,   άμεινον  δϊ.  ληρώδης 
χραπαταλοί'  ίχΰνες  τινές 
χραπαταλός'     παρά  πολλοίς   ό   μωρός,    ή 

νόμισμα  (ΡΗβΓβΟΓ.  Γγ.  IV  ρ.  288)  [18] 

χρας'  χρέας,   τινίς  όέ  χεφαλή   (χράς  8ίιηιη. 

-^χράσβολα•  χόλλαβοι  δερμάτινοι  (2281)        20 
χρασέρα-  άλενρόττησις  [Ή] 

χράσις'  χέρασμα 
χράσπεδα  (δορίι.  ίπ.  558)•  τά  εν  τφ  άχρφ 

τον  Ιματίου  (χε)χλωσμένα  ^άμ{μ)ατα,   χαϊ 

το  άχρον  αύτοϋ 
ή^χραστηναΐ'  διάχονοι  γυναΐχες 
κραστήρια'  των  Ινηλάτων  αί  χεφαλαί,  χαϊ 

συμβολαί,  χαϊ  τά  άχρα  [82—84] 

χραταιάς  (ΟβΙΙίιη.  Γγ.  ίΧνί  1)•  Ιαχυράς 
χραταίγονον  βοτάνη  μεθ*  ης  πλέχουσιν       30 
χραταιγός  (ΤΙιβορΙΐΓ.  III  15,  6)•  δένδρον 
χραταιγναλοι  (Γ  361)•  στερροϊ  χατά  χύτη, 

τουτέστιν  τ  α  όπλα  [89] 

χραταίλεων   (ΑβδοΙι.  Α^.  667)•   ίδαφος  ίχ 

σχληροϋ  λίθου  γεγονός 


χραταίλεων  ή  Νιόβη 

χραταιόν  (ΑββεΙι. Ργοιπ. 427)•  Ισχυρόν  [8^92] 

χραταίπεδον   οΰδας  {-φ  46)*    λι^όστρω- 

τον  ίδαφος 
χρατεΐ'  [βά94]  χρύπτει  (βοΙι.  Αεβοΐι.  €1ι.  78). 

χυριεύει.  [βά  94]  άρχει 
χράτεΐ'  δυνάμει  [βά  95]  [96] 

χρατέοντα'  χρατοϋντα,  Ισχύοντα  [98] 

χρατεροφή^όρος'  γενναίος  [4690] 

χρατερώδοντες*  χαρτερούμενοι 
χρατερώματα'  μίξις  χαλχοϋ  χαϊ  ΐία^#)ι* 

τέρου  [β.  4] 

χρατευτάων  (Ι  214) '  των  βάσεων,  έφ'  ων 

οί  όβελίσχοι  τί^ε(ν)ται  προς  οπτησιν     [6] 
χρατηρες'  σιτλία,  σχυφία 
χρατηρίσχοΐ'   οί  τοϋ  οφθαλμού,   χαϊ  μή- 

χώνε  ς  (ς.  ν.)  λέγονται  [9] 

χράτιστα^  χαλά.  χρατούμενα 
χρατιστεύεΐ'  δυναστεύει,  χυριεύει 
χράτιστος'  Ισχυρότατος,  δυνατώτατος 
χρατόδετον  (σφενδόνην  δεδεμένην),  τά 

άχρα  της  σφενδόνης   (χ  ε  φ  αλά  ς  έχάλονν) 

[14—15•] 
χρατύνει  (Αββοΐι.  Ργοοι.  150)*  χρατεί 
χρατύνεσ&αΐ'  όχυροΰσ^αι 
χρατυνάμενος '    όχυρωσάμενος    ( βο.    άρ- 

χρατυν^έν  χρατη&έν,  βεβαιω9έν 
χρατυντήρια  (ΟβοιοοπΙ.)*  χατωχύοντα 
χρατύς  {Π  181)  [αά  21]  [22] 

ή^  χραύγαρ'  ό  ίσχυρός 
χ  ρ  αυγή*  βοή.  ή  νόσημα  τι  παιδίοις  έπιφε- 
ρόμενον,  δ  χαταβλάπτει  [3ά24].  χαϊ  γάρ  ή 
γραύς  έριφία   (ΰοΐ.  360,  12)   άχρίς  έστιν 
ή  λεγομένη  βασχανία 


€00.  ('Λ  κρα...ν  67  εί.  χράφα,  άγρίφη  71  χραπάταλλον  72  χραπάταλ- 
λος  75  χελλάβοι  76  χράσσεα,  άλευρωτίς  (3899)  18  χράσις  81|ρίαι,  των  ίνη- 
λαχτών  (3091)  88  χύτην  92  οΰδας  ρτο  Ισχυρόν  93  Ιαχυρυν  ρΓο  ούδας  99  \ψροσΐ' 
γενναίοις        4001  \όδοντες        13  \ώδετον  (3983)        24  γ.αϋς  ίηιφιαϋρίς 

ΗΕ8.  Αά  61  πλατύ,  ύψηλόν.  σεμνόν.  Ισχυρόν,  όχ&ώδες.  χαϊ  τ}  χεφαλή.  ή  63  χοα- 
νών βασιλεύς  Λ(1  (»7  [αμπέλων  ?/]  69  Κράπα&α  (Β  676)•  την  Ιίάρπα^α,  νήΰον  'Ρόδου 
73  χαράρα'  πέπον&ε  τ7)ν  -λεφαλτιν  (καρηβαρα).  οί  δι  βοών  πυρετός  (Αι*.  ΗΑ.  ΥΠΙ  22,  2).  χαϊ 
αχροστόλια  νεών  (3931)  77  χράαιν  {Κ  162)•  χεφαλήν.  χαϊ  χράτεαφιν  {Κ  156)  82  χρά- 
στιν  (ΑΓίδΙορΙι.  Γγ.  €Χ€ΐν)•  Άττιχοϊ.  διά  τοϋ  γ  οί  νυν  γράστιν  φασίν  έβτι  δέ  ό  χλωρός  χόο- 
τος  (ΜοβΓίίϊ)  83  χραστόδετον  σφενδόνην  δεδεμένην  τά  γάρ  άχρα  της  σφενδόνης  χεφαλας 
έχάλουν  (4013)  84  κράτα  (Ο"  92)  •  χεφαλή^ν)  89  Κράταιϊς'  προπαηοξυτονεΐται,  το  χύριον 
όνομα  της  μητηός  της  {Σ)7ΐύλλης  (μ  124).  τυ  όέ  (προ)περισπώμενόν  έοτιν  έπϊ  τοϋ  Σίσυφου 
προβηγοριν.όν  [λ  597)  Α(Ι  92  τ;  λι^όστρωτον  ίδαφος  ΑιΙ  94  μένει  —  δυνάμει  \ά  95  χ€- 
φαλη  (Γ  336)  96  χρατέει  (Α  79)•  χρατεί,  χαϊ  άρχει  98  χρατερόν  ίαχυρόν  (Α  326), 
δυνατόν  (Μ  129)  4000  χρατερόφρονος  (ό  333)*  βουληφόβου  ( — ρου)  3  κρατεηώνυ- 
χες  {χ  318)•  ίαχνρούς  όνυχας  έχοντες  4  χρατευταί*  οβελίσκοι  6  χράτεΐ'  νίκη.  άρχη, 
εξουσία  9  χηατί  {Ε  743)*  χεφαλη  14  χρατός  {Ε  7)•  της  κεφαλής  15  κράτος'  βα- 
σιλεία! ίσχύς,  δύναμις  (Ι  2ο).  δόξα.  ίξουσία  (ΗοΙγ.)  15»  χρατός  λιμένος  (ί140)•  της 
άηχης  τοϋ  λιμένος  Αά  21  άρχει,  εξουσιάζει  (»ά  χρατύνει)  22  χραυαίνει•  φροντίζει  (χη- 
ραίνέΐ),  έπιΟ'υμεΐ  (χροαίνει)        Αά  24  [τοις  παιδίοις\ 

58* 


919 


χρανγίας  —  Κρηχα  χρόηον 


920 


χραυγίας'  Ιχηος^  6  νπ6  κραυγής  χαΐ  ιρόφου 
ταρασσόμενος  [26] 

χ  ρ  αυγό  ς'  δρυοχολάπτου  είδος 

ή^χραυγόν  ποιος  όρνις 

χραυρότερον  (ΡΙβΙ.  Τίιη•  ρ.  60  €)*  ξηρό- 
τερον  [80] 

ηραϋσον  (ΟΓβΙίεβΙ)*  τό  πυρ 

ηράφα'  φ  οΐ  χηηουροί  τους  -[βόλους  άχά- 
ψοναιν 

ηρβάγρα*  Ιρ  ^  αίρεται  τά  %ρεα  (Αγ.  Εςς. 
772).  άρχάγη,  *αΙ  λύκος,  έν  φ  τά  έχ  των 
φρ^άτον  ανέλχονσι, 

-[χρεάνας  έλχίδας 

χρέας-  %αϊ  τό  σώμα  ίλεγον  (Αγ.  Κβη.  190), 
χαϊ  το  δώόμενον  τοις  *Αρεοηαγιταις,  ή  γάρ 
1^  Αρείου  ηάγου  βουλή   χρέας   έλάμβανεν 

[86.  8η 

χρεΐον  (Ι  206)*  άγγεΐον^  εΙς  δ  %ρέα  βάλλε- 
ται [89.  40] 

χρειττονας'  τους  ήρωας  οΰτω  λέγουσιν, 
όοχονσι  όέ  χαηωτιχοί  τίνες  είναι,  διά  τοϋτο 
χαϊ  υί  παριόντες  τά  ήρωα  σιγήν  ίχουαι  μη 
τι  βλαβώσι.  χαϊ  οί  9εοϊ  δέ,  Αίαχύλος  ΑΙτ- 
ναίαις  (Γγ.  10) 

χρειττόνων  Ιναρέτων 

χρείων  [βά  43],  άρχων ,  χρατων.  Ισχύων 
(€8ΐ1ίιη.) 

χρέχεί'  χι9αρίζει 

χρέχελος•  θρήνος 

χρέχοντα*  χερχίξοντα  [47.  48] 

χρεμβαλιάζειν  (ΗβΓίηίρρ.  Γγ.  V  ρ.  391)• 
χογχύλια  χαϊ  όστραχα  συγχροτονντας  εύ- 
ρυθμο ν  τίνα  ηχον  άίχοτελεΐν  τοΐς  όρχου- 
μένοις 

χρεμβολα'  ίφ*  οίς  τάς  χρόκας  εντυλίσσου- 
σιν  αΐ  γυναίκες 

χρέμνον  (ΒοβοΙί)*  χρόμυον 

χρέξ'  χορυφαία.  χαϊ  δρνεόν  (ΑπβΙ.  Η  Α.  IX 
1,  17)  τι,  δ  τοΐς  γαμοϋσιν  οίωνίξεται  (Κα- 
ρΙιΟΓ.  ρ.  41).  τάσσεται  όέ  χαϊ  Μ  τριχός 

(χρεωδαΐτης'  ό  δαιτρός)  4269 


χρήγυον  (^1106)*  άγα&όν,  ώφέλιμον^  υγιές 
(Ηίρρθ€Γ.  Ι  ρ.  238  Κ) 

χρήδεμνα'  τά  χείλη 

χρήδεμνον  εΛίβόλαιον,  ο  εστί  χεφαλόδε- 
ύμος  {Χ  470),  φ  χρώνται  αΐ  γυναίκες,  χατά 
μεταφοράν  χαϊ  τά  τείχη  λέγεται  χρη- 
δεμνα  {Π  100);  στεφανίς.  χαϊ  κόσμος 

-[χρηδεσμον  κεφαλόδεσμον  (ΛΓ470?)  [57] 

χρήηνεν  άπετέλεσεν,  έτελείωσεν 
10    χρη^εϊν  χαχολογείν  (οί.  άκρη&ής) 

χρή&μον  (ΟβΙΙίιη.  Γγ.  ΕΧΙΥ)*  λάχανον 

χρήΐα  (ΡΙιΠβ!.  ΑΙΙι.  645  Ό)-  ζώδια 

χρηίον  (Ιοηββ)*  κρεο&ήκη 

χρήϊον  έπίκοπον,  χρεοδόχον  λέβητα 

χρημνοβάτης'  νενροβάτης 

χρημνός'  οχΰος,  εξοχή  ηέτρας,  χαϊ  όρους 
βά^ος,  χάος 

χρηνάγχη*  αρχή  έΛΪ  της  επιμελείας  ύδατος 

(«] 

20    χρήνη'  πηγή,  ύδωρ  άγώγιμον  [69] 

Κρηνιάς*  τους  Κεφα7^ήνάς  τίνες 
χρηνιων  καρηβαρών 
χρηνοφύλαξ  (ΑΐΗβη.)*   ο  τήν  κρήνην  φυ- 

λάσσων 
χρηπίδων  βά&ροις  (Ευτ.ΊτοΛ^)*  βωμών 
χρηπίς-  ύποβά&ρα,  ^εμελίωσις  (ΗβΓοά.  Ι  93), 

υπόδημα,   λέγεται  δε  χαϊ  τό  περί^εμα  των 

έγχύτων  πλακούντων,   χαϊ  περϊ  Τ7/ι»  άρχι- 

τεχτονίαν  της  κτίσεως,  έφ*  ου  οΐ  στυλοβά- 
30        ται,   άπύ  ταύτης  οΐ  ποιηταϊ  τάς  καταρχάς 

χαϊ  θεμέλιους  λέγουσιν 
χρήααι*  κεράσαι^  έιτιχέαι  (£254?) 
•[χρησίαί'  καλλίονίς 
χρησίπαιδα'    έν   Σαμιακή   ^υαίςί   ή   λέξ(ς 

φέρεται,  δήλον  ότι  μέρη  ιερειών  λέγεται 
Ερήσσας'  Κρητικάς,  άπό  Κρήτης 
κρησφύγετα  (ΗβΓοά.  V  124)*  τά  πρυς  -[της 

χειρός  ατεγνά.    χαϊ   όχυρώματα,    σπήλα4Λ. 

διαλανθάνοντες  τόποι 
40    Κρήτα  τρόπον    (δίιηοηίόβδ)*   τό  παιδικοΐς 

χρήσ&αι  [81] 


ΟΟΒ.    30  ποιήσει        31  τον  πυρετόν,  οΓ.  1921        41  καχότυχοι  —  βλαβονσι  —  αίτναίας 
42   αρετών         46   κρέκαντα,    κερκύζοντα  52    οίωνίέται   —  έπίτροχος  58   χρήϊνεν 

60  χρηΛ>αόν  62  κρήϊνον,  κρεω\  ΓοΓίβ  κρήϊνην  ίοεοπίουπι  68ΐ  66  \άγγη  70  κρη~ 
νΙας  73  καϊβάϋ-ρων  74  περϊ^>εμάτων  —  στυλοβώται  78  κρήσας,  κρητικός  80  κρητά 
τόπον  —  παιδικήν 


921 


κρητήρ  —  *ρ*ος  άύβλγύχβρως 


922 


χρητήρ'  ό  φάρνγξ.  χαϊ  τό  οίνοχόον  άγγέι&9 
'^χρατηρας•  τους  χρατονντας  [84] 

χρητήριον   Ιπίχναις*    χαταχρήααι  γάρ 

το  χαταχέαί 
χρητίξΒίν'  [84  861 

Κρητιχόν  (ΕυροΙ.  Γγ.  XXXVI  ρ.  560)*  Ιμα- 

τίδων  λεπτόν  χαϊ  βραχύ,   τά  γάρ  τοίαΰτα 

Ερητίχά  ίλεγον,  χαϊ  γένος  όρχήσεως 
Κρητίχόν   μέλος    (ΟΓβϋη.  Γγ.  Χ   ρ.  144)* 

οντω  Κρήτες  ^υΒμοΙ  ίλέγοντο  από  Ερητών,    10 

χαϊ  γένος  όρχήσεως 
χρΐ  (ό  41  3ΐ.)•   χριΒή,  είδος  οσπρίου,   ή  γέ" 

νος  τι 
χριδδέμεν  (δΙτβΙΙ.  Γγ.  111  7  ρ.  781)•  γελάν. 

Βοιωτία  δέ  ή  λέξις 
χρίβάνας  (ΑΙειη3η)'  ηλαχοΰντάς  τινας 
κρίβανος'   ό  βαϋνος  των  χριϋ'ών.   ηρι^αΐς 

γάρ  τό  πρότερον  ίχρώντο,  χαϊ  βαύνους  τάς 

χαμίνους   Φλέγον,    χαταχρηατίχώς  δέ  χαϊ  ό 

λέβης  20 

χρίγδανον  χέλτη^  άαπίς 
χριγ-ή'  ί)  γλαύξ   (ΗίρροηβεΙ.  ίΓ.  XXXIX)*   οΐ 

δαίμονες,  είδωλα 
χ  ρ  ίδιον  ό  μιχρός  χριός 
-^χρίες'  ή  χελιδών 

χρίζει  (Μβηβηά.  Γγ.  €0X01  V)•  όξύ  αύλει 
χρίζε IV '  %εγ.ραγέναι  [99.  4100] 

χρί^α'  χρί&ινον.  χαϊ  ΐππου  άρρώατημα 
χρι^ή'    ηυρόν,   ι)  τό  του  ανδρός  μόριον,   η 

οφθαλμών  ετΐανάστααις  πάρα  Ιατροϊς  (Ηίρ-    30 

ροεΓ.  ΠΙ  ρ.  436) 
Ί  χριϋ•όγιτον•  -^  από  β  ρίμα  χρι9ής 
χριϋ'όχανον  σπέρμα  μελαν&ίω  όμοιον 
χριϋ•οφυλαχία'    αρχή   επϊ   της   εξαγωγής 

της  χρι^ής  ή  σίτου 
χρίΟ'ων  ίπώνυμον  άνδροχώάλου 
χρίχα'  χρίχον 
χρι^ων   όχλος*     εν   Τροφωνίω     (0Γ8ΐίηί)' 

παρέΰ'ηχε  οέ  παίζων  τό  άργνριον 
χριχάδεια•   τό   ίναλ?,άξαι  τους   δαχτύλους    40 

ώσπερ  -[χρυβούς 


χρίχεν  (Π  470  ?)•  ε'ψόφησεν,  ετριαεν 

χρίχος*    χίρηος,    εν^α  ή   χώπη  εΐαέρχεται 

[12.  18] 

ηρίματα'  ίρήφοι,  δίχαι 

ηριμνήστις'  πλαχοΰντος  είδος 

χριμνούς'  λευχάς  τινας  βοτάνας 

χριμνός  (ΟβΙΙίιη.  Γγ.  00 V)•  ή  χηιΌή       [18] 

χρίνα'  άν^η  χαλλίπνοα  εύωδιάζοντα,  ή  μάζα 
(Αΐΐία).  άμεινον  όέ  θυμιάματα  ή  τό  ή^μέλι 
φυρατόν  ηδύ  τό  λευχόν 

χρίναι  (Τΐιυε.  VI  39)*  τα|αι.  χωρίύαΐ•  δοχι- 
μάσαι.  δίηάσαι.  έπιλέξασ&αι 

χρίναιμι'  έπιλέξαιμι 

χρινάμενοΐ'  επιλεγόμενοι  [23.  24] 

χρίνατ ο*  έπελέξατο,  έδίχασεν 

χρΐ  ν  ε  (Α€8ε1ι.  £υπι.  433)*  διχάζε,  χαϊ  τά 
δμοια 

χρίνειν  άρι9μεΐν,  χωρίζειν,  άναχρίνειν^ 
συγχρίνειν  [βά  27] 

χρ^νεΐ;*  διαχωρίσεις 

χρίν&η'  διεκρί&η.  έχωρίοΟτ}  [30] 

χρίνη'  χνίδη  (3139;  χνίφη'  χνίδαιΐ) 

χρίνομαΐ'  διχάζομαι 

χρινόαε&α'  μαχόμε&α.  διαλυόμεϋ•α 

χρινομένους'  άναιρομένους ^  άπο&νήσχΟΡ' 
τας 

χρί{ν)ον'  τό  ξηρόν,  τάσσεται  χαϊ  έπϊ  πτω- 
χού, χαϊ  νεχροΰ ,  χαϊ  έ^πεπτωχότος,  χαϊ 
σχήμα  χοριχής  όρχήσεως  (ΛροΠορΙιβηββ) 

χρίνοντες  (Β  446)•  διαχωρίζοντβς 

χρίξαι•  ήχήσαι,  φωνήααι  [38.  39] 

χριύς'  ρόπαλον  πολιορχ(ητ)ιχόν  (Χβη.  ΕΠ 
VII  4,  1).  χαϊ  τό  των  προβάτων  άρσεν, 
όργανον  ασπίδων,  *Αΰ^ηναϊοι  (Ηβ^βΒβικίΓ.) 
δε  τάς  τραχείας  χόγχας  χαλούσι  χρείονς. 
χαϊ  παρά  Ταραντίνοις  -}-τά  μεταλλιχά  ανα- 
γράφεται χριός.  χαϊ  παρά  τοΐς  άρχιτέχτοσι 
μέρος  τ4  τοϋ  Εορινϋ'ίου  χίονος 

χριός  άσελγόχερως'  ην  εν  τή  άκροπόλει 
χριός  άναχείμενος  μέγας  χαλκούς,  άαελ- 
γόχερων  δε  αυτόν  είπε  Πλάτων  ό  χωμι- 


000.    82   χρητηρά  83   χρητήρας'    τους   άχρατοΰνταςί         88  χρήται        89  χρΙ 

90  χριάδεμεν  γεννάν  94  χρίγη  4101  χρίθα  Οοηίυη(ΙίΙ  χριθαί  βΐ  χηιθα  6  χρΐ- 
ϋΌν  9  χριχαδιάν  —  .ρυβούς  {οί.  έγχριχάδεια)  1•>  χριμνίτης'ί  17  χρίμνον  8ιι\ά.  18  "ριχε 
(οΓ.  χρυμυει)  26  χρίναι  35  χωριχής  (ςΓ.  ευκρινής)  40  ό  των  —  όργανον  άοπίσων  — 
κριού•,* 

ΗΕ8.  84  χρατήρας  στήσασ&αι  ελεύθερον  (Ζ  523)•  εΙώΘασι  τω  ζ/α  ύπΐη  ελευθε- 
ρίας ίατάναι  τους  πολεμίους  απωαάμενοι  Α(!  86  έπϊ  τοϋ  'ψεύδεσ^αί  χαϊ  άπατάν.  ίταττον  όέ 
την  λέξιν  από  (του)  τους  Ιιηήτας  'φεύστας  είναι  99  χριζόν  ( — τον)•  έπίλεχτον,  διάφορον 
4100  χρίξαος  (γ.νύζα)•  -ψώοα.  χρίζα  12  χρΐ  λευχόν  (£196)•  χρώήν  λευχήν  13  χριμα 
(Ηοπ).  111  8)•  άνταπόοοσις  χ}εού  18  χριμυεΐ'  ερριγε,  πέφριχεν  (χρυμώσσειΊ)  23  χρινά- 
μενος  {Λ  096)•  έπιλεξάμενος  24  χρίνας'  έπιλέξας  (Ζ  188).  χωρίσας  Αά  27  ενιοι  χρι- 
νόμεθα  άντϊ  τού  μαχόμενα,  ή  διαλεγόμεΘα  (4133)  30  χριθέντας  (Υ  141)•  χωρισ&έντας 
38  χ  ρ  ίο  ν  (Ι  206)•  άγγεΐον       39  χρ  ιόντων  (θ  31)*  βασιλευόντων 


923 


κρίός  —  Κρόνου 


924 


αός  (ρ.  688)  διά  τό  μέγαν  εΖναι,  χαϊ  συνα- 

ρι&μεΐ  αύτφ  τόν  τε  δονριον  ΪΛΛον 

τό  γάρ  ασελγές  ον  μόνον  έχί  τον  άχο- 
λάστον  ίταττον  οΐ  ηαΧαιοί^  αλλ*  Ιστιν  δτε 
χαϊ  Ιπϊ  του  μεγάλου*  χαϊ  γάρ  άνεμο  ν 
ά  σελ  γ  η  λέγουσιν,  ώς  Εϋπολις  (ρ.  559). 
άμείνον  όέ  τον  άοελγόχερων  δεχεσ&Μ  εί- 
ναι τόν  χυρίττοντα^  χαϊ  οίονεϊ  §ξυβρίζοντα 
τοί£  χέρασιν 

χριόί  (τά)  τροφεία  άΛ{ί)τι,σε*  παροι-    10 
μία  [8ά  42] 

χρίον  διαχονια*  όταν  Λρο(σ)τάσσωμεν 
παιδία  δίαχονηααι,  λεγομεν  δώσω  σοι,  εΐ 
τύχοί  αστραγάλους^  ή  Ισχάδας.  χαϊ  6  χρως 
οϋν  εΐηε,  ή^κατέλειιρε  τοΰ  αστραγάλου  σοί 
δώσω 

χριοφάγος'  ^εός  τις,  φ  ηριοϊ  ^ονται  [45] 

ΕρΙσαμις  Κω  ο  ς  [αά  46]  [47] 

χρισίαΐ'  τάξεις  ίΛπιχαί 

χρίσιν  άχολον&ίαν  20 

χρίσις'  άνάχρισις 

χρισσός'  η  εν  ταΐς  δρυσϊ  γινομένη  διάφυ- 
σις,  δ^εν  ^έει  ό  ίξός,  ή  ή  έν  τοις  αρθροις 
όιάφνσ^^  αχληρά  χαϊ  οζώδης 

ή^χρίσμιον  φνλάχιον 

χριτάν  (Όοτ.)'  χριτήν 

χρίτανος'  τίρμινθος 

χριτάς*  οδόντας  [56.  57] 

χριτός'  άριστος,  [βά  58],  Ιπίλεχτος 

Εριωθεν   (Αγ.  Αν.  645)*   άπό   δήμου.  Ιστι    30 
γάρ  6  Ιίριωενς  δήμος  φυλής  τής  *Αντιοχίδος 

χροαίνων  (Ζ 507  Ο 26ί)'  τοις  ποσϊ  χρονών 
ό  έπι&υμών 

ή^χροβάντ ΐον  τιολίον 

Ερόβυζοι   (ΗβΓΟίί.  IV  49)•    γένος   Θρςίχών 

[63] 

κροιός  (Ο^ρπΊ*)•  νοσώδης,  άσΘενΊ}ς 

ΚροΙσειοι  στ  ατή  ρ  ε  ς'  τινά  ( ) 

χρόχα  (Ηββίοά.  ορρ.  538)*  κρόχην 


χρόχη'  ηέμματος  είδος,  ή  ^οδάνη 
χρόχχαι  (£^ΰορΙιτ.)*  παραθαλάσσιοι  ψήφοι 
χροχάλαΐ'  ίρήφοι.  άχταΐ,  άμμος 
χρόχαλον  τό  πανοϋργον  παιδίον 
χροηόδειλος•   ή^τήν  τι^λτ/ν,  χαϊ  τό  ξηο^β, 

ηαϊ  (τό)  έν  τφ  Νείλφ,  χαϊ  τό  χερσαΐον 
χροχόπεπλος    (θ  1)*    χροχοεώη    Ιμάτια 

ϊχονσα 
χρόχος'  τό  '\χροτ6ν.   \%αϊ  άλεχτρυόνες  οΐ 
τόν  τράχηλον  τοιούτον  ίχοντες  ή^χρόχη 
χροχόττας'  ζωόν  τιτετράπουν  ΑΙ&ιοπιχάν 
χροηύδες*  γνάφαλα 
χροχυλεγμός'  το   χολαχευτιχώς  τάς  χρο- 

χύδας  άπολέγειν  των  Ιματίων  [77] 

χροχύς'  ή  ή^έχίδνιος  βοτάνη 
χροχώδης*    τιν^ς  ώς  δυσλύτων  όντων  των 

έη  της  χρόχης  δεσμών,  ενιοι  δέ,  ώς  χρόχου 

φυομένου  ίχεΐ.  τινές  δέ  χροχώδη,  έχ  χροσ- 

σων  συνεστραμμένων 
χρολίαξε  (1<}'άί)*  πλησίαζε  ^άττον 
χρόμβος'  ό  κόνδυλος,  χαϊ  ό  χαπυρός 
χρομβότατον    χαηυρώτατον.    χαταχεχον^ 

δυλωμένον 
χρόμμυα  (Ευροΐ.  Γγ.  V  ρ.  550)*  τά  χρομυο- 

πώλια  [84] 

Ερόνια'  εορτή  έχατομβαιωνος  μηνός  Κρόνφ 
Κρονίδαρ  (Εβεοη.)*  πολυετής 
χρονιχαϊ  λήμαι  (Αγ.  ΡΙυΙ.  581) *  παρά  τήν 

παροιμίαν  γέγονε,   Τ7)ν   χύτραις  λημάν 

χαϊ    χολοχύνταις,    έπϊ    τών    άμβλυωτ- 

τόντων 
Κρόνιον  έορη}ν.  ή  πάλαι., 
χρόνιππον  (Αγ.  ΝυΙ)5.  1070)•  παλαιόν 
Κρονίωνας•  παλαιούς  ανθρώπους 
χρονιώτερα  (ΡΙβί.  Ε^βίά.  ρ.  112,  17)•  αρ- 
χαιότερα 
Κρόνο  ι  (Οοιη.  ίηε.  ΟΟΟΧΙ^)*  παλαιοί 
Κρόνου  πυγή'  τό  αρχαίου  καϊ  άναίσθητον 

κρέας,  από  τοϋ  Κρόνου 


€00.  41  τόν  κρείττονα  καϊ  42  πλάττονσιν  54  -Αρίταμος  Οίο^ε.  Η  156  55  κρίτας 
59  κριω&είς  δ\  βΖκροβυζοί  ^^  κρειΐσειοι,  (>(>?/  κρόκη  70  κροκα?^εΐτο^  π. 
€Γ.  χρωκαλέον  72  έχοντα  76  χροκύλεγμος  —  κρόκνδας  79  κρώσσων  80  €οΙ.  294, 
13  81  οί.  3941  Οοηίυβα  βυηΐ  κρόμβος,  χρομβός  8*^  €ί.  3942  83  αν,  τά  κρομμωπωλία 
91  χρονικ\         93  κέρας 


ΙΙΕδ.  Αό  42  έπϊ  τών  αχάριστων  εστί.  τάς  φάτνας  γάρ  οντοι  πλήττοναιν  [οΐ  κριοί] 
45  ΚρΙοα  (Β  520)•  πόλις  Φωκίδος  Α(1  46  ην  πυλν&ρέμματος.  τούτω  φαοϊν  εγγελυν  επι- 
φαινομένην    κατ    έτος   τυ    κάλλιστυν   τών   προβάτων   άφαηπάζίην.   καϊ   τυν  Κοίαααιν    άνελεϊν. 


τρίχες  τών  αιδοίων        77   Κροκύλια  {Β  633•  βοτάνη        84  κρόμμυον  τό  πρωϊ  ό'ΐρον  τφ 
πότφ  {Α  629)    προσφάγιον  έρεθιστικόν  τοϋ  οίνου,  τό  δριμύ  χρόμμυον 


925 


χροντφ  —  κρνβζην 


92β 


Ί-χροντ^'  χατασηχεται 

Κροντίδαι•  μάντεων  γένος  [Μ] 

7(ρόξ'  χρόττη  [98] 

χρόσσας  (1ί258)*  χλίμαχας  χαϊ  ηροηρόσ^ 
σας  άλλας  έη*  αλλαις,  τι,νές  όέ  τάς  ιαφα- 
λίδας  των  τειχών,  ή  ηρομαχώνας^  ή  αχΒ' 
φάνας  των  πύργων^  ή  τά  χρηηίδωματα. 
χαϊ  γάρ  χροσσούς  άχρι  ννν^  τά  κατώ- 
τατα των  Ιματίων,  6  χαϊ  βέλτιον,  χαϊ  γάρ 
τό  όνομα  της  χλίμαχος  έγίνωσχεν  6  Όμη^  10 
ρος,  χαϊ  ονδέπω  ην  ηολεμιχά  όργανα 

χροσσούς•  τά  χάτω  των  Ιματίων  τά  φαμ- 
ματωδη 

χρόσταλλος  (€γγτ\1)'  είδος  νέλον 

'\'χρόστινα•  φυλαχτήρια  [4208] 

χροταλίξει•  χρούεί  ταΐς  χερσίν 

χρόταλον  (Αγ.  Νυ1>1).  260  ΕυΓ.  ΟγοΙ  104)• 
περίτριμμα,  χρότημα 

χροταφίς'  σιδηρά  σφνρα  -[άχμή,  (έχ)  τον 
έτερον  όξύ  ίχονσα,  έχ  6έ  του  έτερον  χρό-    20 
ταφον 

χροτεΐ'  χρονει 

'^χρόταφος'  χόρρη 

χρότημα  (Ειιγ.  ΚΗ.  499  8ορ1ι.  Γγ.  823)•  Ιλϊ 
των  δολίων  τάσσεται 

χροτήσας'  χτνπησας  ταΐς  χερσίν  [11] 

χροτήσονσιν  έπαινέσονσι 

χροτητά  (ΕϋΓ. Γγ. 470)•  Ιχγεγλνμμένα,  βύτΐ" 
ναχτα,  εηιτετρημένα 

χρότοι  (ΡΙβΙ.  Εβ^^.  700  €) •  ενφημίαι^  ίηαι-    30 
νοι  [1&] 

χρότοι•  οί  χροτώνες 

■^  χροτονία'  σταφυλή,  ανλίς 

χ  ρότων  οντω  χαλεΐται^  δ  τίνες  χίχι  ΑΙγν- 
πτιον,  οί  δέ  σησαμήν  άγρίαν  (ΗίρροοΓ.  II 
ρ.  865).  χαϊ  τό  ξώον  τό  έν  χνσϊ  χαϊ  βονσϊ 
γινόμενον  (Αγ.  Η  Α.  V 17,  9).  άλλοι  όέ  πνρ- 
σος  {Λνος%  (ΗίρροεΓ.  II  ρ.  267)) 

χ  ρότων  η  (ΤΙιβορΙΐΓ.  Ι  8,  6)•  τό  έπιγινόμενον 
τοις  δένδροις,  μάλιστα  τ'^  έλαί^  40 

χρότωνος  υγιέστερος  (Ν6η3ηά.  ρ.  161) 


χρονερ/  (Εβοοη.)*  τον  φοβερού 
ή^χρονμαι•  μνξαι  (3705) 
χρονναΐ'  τά  άφορα  δένδρα  (λ•  6.  γρωναι) 
χρονναι•  χρηναι  τέλειαι  (3945) 
χροννοί•  φεΙΒρα,  οχετοί^  υδάτων  έχβολαί 
χροννοφόρον  οντω  χαλεΐταί  τι  των  έν 

ταΐς  νανσίν  [Ζ7] 

χρονπανα•  ξύλινα  ύηοόήματα  (ΟΓβΚη.  ίτ. 

€1*111).    χαϊ  χλεϊς,    χαϊ  χρονπέζια  χαϊ 

χρονηεξοφόρος^   ομοίως 
χρονηα•\λίας•  χλεΐδας 
χρονπεξούμενος  ( — νμένονςΐ)•  τά  ξύλινα 

σανδάλια  χρονπέζια  λέγεται^  χαϊ  νποδή^ 

ματα  ξύλινα ,  με&*  ων  τάς  έλαίας  ηατονσι» 

Βέλει   ονν   δηλοΰν^    τονς    τραχείς    ηόδας 

έχοντας 
χρούπετα•  υψηλά  ή  ξύλινα  υποδήματα ^  ή 

γνναιχεΐά 
1  χρύπτει•  σχώητει  (οοΐ.  707,  28) 
χρονσιδημων  (Αγ.  Εςς.  859)•    χρονσψ,ε- 

τρων,    από  των  έν  τφ  μετρεΐν    απατών- 

των 
χρονσιμετρεΐν  ελλιπώς  μετρεΐν  χαϊ  (ν- 

δεώς.    οί  γάρ   φαύλως    μετρονντες    σννέ- 

χρον(ο)ν  τά  μέτρα  εις  τό  άποπίπτειν  τά 

μετρούμενα,  ΙντενΒεν  χαϊ  τό  παραλογίξε- 

σ^αι  παραχρούεσ&αί  φασιν 
χρονσίης'  ελλιπής  (β.  ο.  μέδιμνος) 
χρονσί&νρον  μέλος  τι  όντως  έχαλεΐτο 
χρονσιν  τήν  ύπόχρισιν,  τόν  παραλογισμόν, 

χαϊ  μονσιχόν  όνομα  [βά  37] 

χρονσις•   τήν  προς  τό  λεγόμενον  έν  ταΖς 

ζητΐ}σεσιν     άντίρρησιν     χαϊ     παρόχρονσιν 

οντω  φασίν 
χροντεΐται  («οπιίαίιΐΓ)•  χοχχύζει 
χρνβάζει•  άποχρύπτει  (4657)  [41.  42] 

χρνβηλός'  χρνπτός  πύργος 
χρύβες•  νεχροί 
χρνβησία•  νεχνσία 
χρνβήτας'  τετελεντηχότας 
χρνερήν  ψνχράν.  χρνσταλ{λ)ώδη 


€00.  95  Κρητίδαι  ΡΗοΙ^  178,  15  Κοεοντίδαι  Τΐι.  ΒβΓ^Ιί.  Ρίηά.  Ν.  ΥΙ  41  97  χράηος 
99  χρόαααι.  χρόσσας,  χλίμαχας  άλλας  4200  χρωσσονς  —  ι^αμα\  Ι  νέλλον  6  χρόταλος 
8  ρΓ.  ιη.  ιηυΐ3ΐυιη  ίη  χρόταφος  8  χρονς  9  οί.  μνλώτατον  13  χρόττα,  έχπεπανμένα  — 
Ιιμμένα  (15  χρότωνες'  ομοίως  ΗίρροοΓ.  II  ρ.  267 ?)  16  χρότονοι,  χρότονες  {οί.  €θΙ. 
242,  7788  €ΐ  χ  3671)  18   χιχαϊ  αίγύπιον  —  σισαμϊν   (ξών  ββΐ  χροτών)         28  οΓ.  άμφίλινα 

83  χρουσιαετρεΐν  —  άπαντώντων  84  λετρούμενα  85  χρονσιής  86  \ρος,  μέρος  τϊ 
39  \χίζει  ' 

ΗΕ8.    96  Κρόντωνας•   ομοίως  (4215)  98  χρό  πιο  ν   άξίνη  δίστομος  (276.  4276) 

4203  χρόρα;  πύργων  (Μ  258)*  τά;  αναβαθμίδας  των  τειχών  11  χροτήσατε  χεΐρ9ς 
(Ρβ.  ΧΙ^νΐ  1);  επαινέσατε  ταϊς  χερσίν  15  -[χρόττονες*  ομοίως  (4196)  27  χροννωρ 
{Δ  454)*    ^ενμάτων  Αά  87  χαϊ  ή^τών  προς  τό  λέγειν  έν  ταΐς  ξητήσεσιν  ύποχρούί^ντΜ 

41  χρύβδα  {Σ  168)•  χρνφιμένως       42  χρύβδην  (λ  454)•  λά&ρα 


927 


χρυ€ρ6ν  —  χτηϋάμΒνος 


928 


[58.  59] 

λά&ρα ,    αδήλως^ 


χρνερόν  φρ(ι)χτόν,  μιαητόν,  αναιδές»  φο^ 
βερόν,  έλεεινόν,  οίατρόν^  δεινόν^  χαλεηόν. 
ηονηρόν,  χακοΓ,  δυσχερές  [49] 

%ρυμνός  -η  χρνμός'  ηάγος^  ^νχος^  μέγα 
φϊγος  (ΕϋΓ.  Γγ.  683,  3) 

ή^αρυμνεΐ  ( — ώσσει) •  ^ιγ^,  ηέφρίΧΒ 

χρνόεσσα  {Ε  740)•  φριχτή,  μισητή,  τρα- 
χεία [53] 

ηρνος  (Αββεΐι.  δ6ρ(.  834)*  ^Ιγος,  ίΙ>ΰχος  [55] 

ηρνητενομαι  (ΕυΓ.  ΠβΙ.  541)  *  ένεδρενομαι    10 

ηρνητάδιος'  λαθραίος 

χρυφανδ  όν  χρνφίως 

%ρνφ'ή   (δορίι.  ΛηΙ.  85)* 
ηρυπτώς 

ή^κρνφίνους'  ύπουλους 

ηρυίρίνους  (Χβη.  ΚΠ  1  6,  19)*  δόλιος,  ηα- 
νοϋργος 

κρνωδους'  φρικώδους 

χρώβιον  δρέηανον  (4275) 

ηρηβύλος  (ΤΙιυε.  1  6)*  ($  μαλλδς  των  καΙ-  20 
δων,  ή  ό  κόρυμβος  της,  έχ  πλοκής  γάρ 
έστιν  άνηνεγμένη  άπό  μέσου  τοΰ  μετώπου 
έπϊ  την  χορυφήν,  οϋτω  όέ  χαΐ  ό  ^ήτωρ 
^γήσιππος^  καΐ  •[  δήγγος  εχαλείτο  Κρω• 
βύλος  (ΑΐβοΙιίη.  9,  35.  10,31).  χαϊ  ό  μαλ- 
λός  των  αιδοίων 

Κρωβύλου  ξεϋγος'  παροιμία  [ηά  67] 

χρωξειν  ώς  χόραξ  χράζειν  [69] 

χρωχαλέον  παιδίον  πανοΰργον  (4170) 

χρωμακόεν  χρημνώδες  (ν.  χλω — )  30 

χρωμαξ'  σωρός  λίΰων 

Ερώμνα'  πόλις  Παφλαγονίας  (Β  855),  χαΐ 
•^  Θεσσαλίας  [74] 

χρωπίον  δρέπανον,  τιν^ς  όέ  δια  τοΰ  β 
χρω  β  10  ν  (4265) 

χρωσσοί'  ύδρίαι^  στάμνοι,  λήχυΟΌΐ 


ή^χρωτάνεροΐ'  βάνα.σοί,  ηολΧται,  χαϊ  έξε- 
λευΟεριώται  [78] 

χτάναΐ'  φονενειν,  άνελεΐν 

χτάνειν  χτεΐνειν 

χτάν^εν  άπώλοντο 

χτάρα  (€λ]\\ιά.  ίτ.  ΧΧΧΥΙΙΙ  1)•  Ιχ»νς  βρα- 
χύτερος  πάντων  (ν.  Ιχταρα)  [83] 

χτάταΐ'  ωνεΐται  [85] 

χτάτο'  έχτήσατο:  άπέ^ανεν  (χτάτο) 

•[χτεανήχης*  πένης 

χτέανον  χτήμα  [89 — 92] 

χψείς'  χτένιον 

χχεατίσασ^αΐ'  χτήσασ&αι 

χτένας  (Αββεΐι.  Α^.  1594)*  τους  των  χειρών 
χαρπούς  χαί  των  ποδών,  χαϊ  τά  [σ]τή&Ύί, 
μεταφέροντες  άπό  των  εΙς  τάς  τρίχας  επι- 
τηδείων χτενών,  λέγουσι  όέ  χαϊ  τάς  νω- 
τιαίας  πλευράς 

χτένια*  των  χι9αρών  οί  υπερέχοντες  άγχω- 
νες λέγονται  [97] 

χτενωτή'  υφαντή 

χτενωτήν  τρίχα*  τήν  έφαπτίδα,  χτενω- 
τήν  τήν  ύφαντήν,  τρίχα  όέ  έπεϊ  τά  ερια 
τρίχες  είσϊν  των  προβάτων  [4300] 

χτέρεα  (α  291)-  εντάφια 

χτέρες'  νεχροί,  χαϊ  άχτέριστοι  οΐάταφοι 

χτ ερίζω•  χτώμαι.  ή^σχυλεύω,  ενταφιάζω 

χτερίσαι  χαϊ  χτερίξαι  (α  291)*  θά^αι, 
ίνταφίασαι 

χτερίσαι  ( — σματα'ϊ)*  πάντα  τά  εΙς  τιμήν 
τοις  χατοιχομένοις  ίπιφερόμενα 

χ  τη  δ  ων  τριόδους 

χτήματα*  πάντα  τά  υπάρχοντα 

χτήνεα  (ΟβΙΙ.  Οίαη.  125)*  βοσχήματα 

χτήνη  (Αββεΐι.  Αρ.  122)•  χρήματα  [10] 

χτησάμενος*  λαβών,  ίχων  [12.  13] 


€00.  51  €Γ.  4118  6 1  στιβιαν  57  αρχαίος  60  χρυφάνδων  62  χρυχρίνους  €>τ. 
χρυφίαουςί  6^  χρόβον  ^^  χροβαλυς  ό  ομαλός  —  χρόβουλος  χαϊ  ομαλός  67  χρο- 
βύλου  71  χρωμαχ.εν^  χριμνώδες  73  Κρώμνα  75  χρόπιον  —  χρόβων  (4198) 
Ίίχρωτάνερ  (ίοεοη.)*  οί?  (^0  χτανεϊνΐ  χαίνεινί)  83  χτασ^αι  84  όνεΐται  87  ίπ;- 
ττης  4305  χατεχομένοις  ίπιφέρομεν  6  χτήδων,  τριώδους  (ΡΙιοΙ.)  8  χρΊ}ματα  9  βο- 
σχήματα 

ΗΕδ.  49  χρύμα  {Ε  488)*  ενρυμα  53  χρυόεσσα  ίωχή  (Ε  740)*  ή  φρίχη  χαϊ  φο- 
βερά βοή  55  χρυπτάδην  (Ζ  161)*  λα&ραί^,  χρυφιμαίψ  58  χρύσταλος  {ξ  477)*  τό 
πεπηγός  νδωρ  νπό  χρύους  59  χρνφαλον  σαβάχανον  {χεχρΰφαλον  σαβαχά^ιον)  Αά  67 
ταττομίνη  ίπϊ  τοις  νπερβαλλούοχι  χεχρημένοις  πονηρίςί,  μετενήνεκται  όέ  άπό  πορνοβοσχοϋ  τίνος 

α^  χ  ρω  δετή  ς,  υ  δετρός        74  χρώζει  (Αγ.  Αν.  2)•  χράξει   (ογ(!ο  χρώξει*  χεχράξε- 

ται)  78  χτά  (Φ  236)*  εχτεινε  Αά  79  [κ  τα  ν)  83  κτάσθαι  (Ο  558)•  άναιρε^ναι. 
χταν(Η}ναι  85  χτάτεσι  (Ε  154)•  χτήμασι  89  χτεάνων  (Οτ€ζ.  Νοζ.  0.  XVI  5  ρ.  104 
Βγ.)•  κτημάτων  90  χτέαρ  {Ονεζ.  Νβζ.  0.  XVI  6  ρ.  104  Ογ.)*  δώρον,  κτήμα,  γέρας,  σχενος 
91  χτεάτεσι  (Ε  154  3ΐ.)•  χτήμασι ,  χρήμασιν  (ΟΓβρ.  Νβζ.  Ο.  XVI  7)  92  κ  τείνε  ι  (ι  408)* 
φονεύει,  αναιρεί  97  χτενώμε&α  (Α  667)*  αναιρούμενα  4300  χτέρας  (ίΓ216)•  χτήμα 
10  χτηνωδέστερα'  άλογώτερα  (οί.  ΝίοβΙ.  Οβ?ίά  ρ.  3,  13)•  χτήνη  γάρ  τα  άλογα        12  κτι^" 

δ 
σις  (Ργοτ.  ΥΙΙΙ  18)*  πλούτος       13  χτήτορες  (ΑοΙ.  Αρ.  ΙΥ  34)•  οΐχί  χτησται 


929 


Μνίδία—  χνβ{β»ς 


930 


Χ  τ  ιδέα  (ϋΓ335)*  γένος  Λεριχ^φαλαΙας.  χαΐ 
χτϊς  δέ  έστι  ζωαν  δμοίον  γαλρ,  ού  τό 
δέρμα  €υ&£τον  ιΐς  η$ριΧΒφαλαίας.  τιν^ς  6έ 
φασι  δοράν  λύχον 

χτιλενσασ^αί  ή  χτιλώαασ&αί'  σνλ'ψ' 
^ήρΜ  (σννΒΒΙσαι}) 

χχίλίς'  τιΒασσός,  ηρξίος.  ήγ^μών 

χτίλον  (8€ΐι.  Ρίηά.  Ρ.  IV  31)•  συνήθη 

χτίλος  (Γ  196)•  6  προηγούμενος  της  ηοί» 
μνης  χριός  10 

Κτιμένη'  χατφχίσμένη,  χαϊ  ηόλις  Θεσσαλίας 

χτίμενον  τό  οίχονμενον 

χτίσαι•  Ιδρνσαι,  οΐχίσαι  (8€ΐι.  ΑμοΙι.  Ργμβ. 
815).  άρξασ^αί  [22.  28] 

ΙχτΙτερ'  χτίστης 

χτίταί  (Εογ.  Ο  γ.  1621)•  χτίστορες 

(χτ4ώ)•  χτίσω,  θήαω,  άηάρξομαι,  χοιήσω 

χτυηεί'  τη  χειρϊ  χρούει  [28] 

χτνπία•  ό  έηιθαλάμιος  χτύπος 

χτυπίων  των  έπιχρονμάτων  του  ^αλάμου^    20 
ά  έπιχτυποΰσιν  ^ξω&βν^  όταν  συγχαταχλί'^ 
νηται  τφ  νυμφίφ  ή  γημαμένη 

χτύπο  ς '  ίρόφος.  βροντή 

■^χτύναι  ή  χτοΐναΐ'  χο>ρήσης  ηρογονιχων 
ΙερεΙων,  ή  δήμος  μεμερισμένος 

χτωμένοις*  χ$χτημένοις 

χνα9Ός•  σταγών^  μιχρόν  μέτρον.  ή  άντλη^ 
τήρων  [10] 

XV αίνων  Ιγχυος  ην  [19] 

χυαμεύειν  χληρονσθαί  30 

Εναμίτης'  ό  ή^ πάγκος  καλούμενος 

χύαμος'  δσπριον.  [αά  40]  ή  ό  κλήρος,  χαΐ 
τό  υπό  την  ^λήν  του  μαστού  πρώτον 
συνιστάμενον  γάλα.  χαΐ  τό  ΑΙγύπτιον 
(Ηίρρθ€Γ.  II  ρ.  850  Κ)  χιβωριον  λεγόμενον 
χαϊ  ή^χαλούμενον  (χολοκάσιον^) 

χυαμοτρώξ  (Δη  Εςς.  41)•  έν  ταΐς  δίαψη- 
φίσεσι  τωάμοις  έχρωντο  χαϊ  έλάγχανον 
χυάμφ,  χαϊ  τους  τόν  λευχόν  χναμον  λα" 
βόντας  ίίληχέναί  ένόμιξον  40 


χυάμφ  έχηλησιαστιχφ'  ψήφφ 

χνάμφ  πατρίφ•  Σοφοκλής  Μελεάγρφ  (Οτ. 
370),  ώς  χαϊ  των  ΑΙτωλων  τάς  αρχάς  χνα- 
μευόντων,  διεχλήρου(ν)  όέ  αύτάς  χνάμιφ 
χαΐ  ό  τόν  λευχόν  λαβών  έλάγχανεν,  ανά- 
γει όέ  τους  χρόνοχ^ς^  ώς  χαϊ  έν  Ίνάχφ  (Γγ. 
268).  χυαμοβόλως  (^ολω  σεΐ)  διχα^ 
στην  [44-40] 

χυανέων  (ΗββίοΑ.  Ορρ.  497  =  528)•  Μαύ- 
ρων^ ΑΙ&ιόπων 

χυανόν  είδος  χρώματος  ούρανοειδές 

χυανόπεζα'  μελανόπους  (οί.  ^  628) 

χυανός'  ^αλάττιον  ύδωρ,  καϊ  όρνις  (Ατ• 
ΗΑ.  IX  18,  3)  [&1] 

κύαρ•  τό  της  ^αφίδος  τρήμα  (ΗίρροΰΓ.  11 
ρ.  97).  χαϊ  τό  τής  χβίπης  ή^τοϋ  μήλου 

Ευάρη•  ή  *Δ9ηνά 

ή^χυβάβδα,  αίμα,  Άμα^ούσιοι 

Κύβαβος•  Βεός  (€οηΙαΙ>η$) 

•[χυβαΐζοντες•  λάσωνες  [57] 

κυβάσαΐ'  καταστρέιραι  (οί•  γυβ^) 

ίκύβας'  συρός 

χύββα•  ποτήρίον 

χύβεθρα'  τά  των  μελισσών  (εί.  σίμβλαι) 

χυβείον  (βεΙι.  ΑββεΙιΙη.  8,  22)•  τόπος^  εΙς  δν 
συνήσαν  χνβενσοντες'  δ  νυν  τόπον  δεξιόν 

Ευ  βέλα•  όρη  Φρυγίας,  χαϊ  άντρα,  χαϊ  Μ- 
λαμοι 

Ευ  β  έλη•  ή  μήτηρ  τφν  θέων 

χυβερν^  (Ηβηβηά.  ρ.  213)*   Ιθύνει,  διοιχεΐ 

[Οβ] 

χύβεσις  ή  χΐβισις•  πήρα 

χυβεϋσαΐ'  παΐξαι,  [πά  68]  χλευάσαι 

χυβευτήν  (8ορΙι.  ίτ.  862)* 

σοφόν  χυβευτήν^  άλλα  μή  στένειν  τύχην 
τόν  τοις  χύβοις  χρώμενον,  έπιστήμην  γαρ 
τίνα  έδόχουν  τό  [δέ]  δεξιός  χρήσθαι,  έπΐ" 
στημονιχωτέραν  τήν  πεττείαν  τής  κυβείας 
ένόραζον 

•\χυβέβις'  γάλλος,  χίναιδος,  μανιών  (4639) 


€0Ό,  21  οίχήσαι  26  θύσω  (80  χτυπιών)  9&  ου  β>  40  μεστού  41  είνηχέναι 
42  ίνκαστικφ  ΡοβΙ  42]  39.  38  43  καϊ  δταν  λ\  (50  δονις]  χνανος)  52  τρίμ,μα  62  χ  ν- 
β  ει  ου  —  συνίεσαν  χυβενσοντες  —  τόπος  δεξιός  (68  θαΧάμαιΙ)  65  Μει  67  ή  €ί.  2594. 
2600       69  τυχεϊν 

ΗΕδ.  22  χτίσμα  (8ίΓ8€.  XXXVIII  45)*  ποίημα,  οΙκοδόμημα  23  κτίστης  {1Λ\)' 
ποιητής,  πλάστης  28  κτνπίων  (Η 479)•  κτύπων,  βροντών  35  κυάθους  (Εχοά.  XXV  29) • 
σκαφιώλια.  ωάρια  σιδηρά,  οΙα  χύαθος.  δέχεται  υγρού  τίνος  ούγγίας  δύο        39  χυαιστεωμά- 

γ 

ιοι•  βασανισταί  Αά  40  φάβα  με  44  χυανέη  (£345)*  μελαίνη.  φαιά  45  χυανέησι 
^528)*  φαιαΐς,  μελαναϊς  46  χυάνεος'  μέλας,  σκοτεινός•  έλέλικτο  δράκων  (^38)  μέλας 
έν  τφ  άναφορεΐ  51  κυανοχαίτης  (Υ  144)•  μελανόθριξ.  Ποσειδών  57  χύβ,  τόν  έν- 
^ου,,.ντα,ή  τόν  Ερμή  (χνβηβον  —  χύβον)  66  κυβερνήσεις  (Ι  Οογ. ΧΙ128)*  προνοητικοί 
έπιστομαϊ  ( — ήμαι)  χαϊ  φρονήσεις       Αά  68  ταβλίσαι. 

59 


ι 


«31 


»υβηβξ.  —  χνδ»ν»ον 


932 


ηνβηβγί•  ^εοφορίΖτοί»  κορυβαντιφ, 
Κνβ'ήβη'  ή  μήτηρ  των  &Βών.  χαϊ  ή  Άφρο^ 

δίτη  ......  χαϊ   Φρυγών  (01ΐ8Γθη  Εβηρ•.). 

[ι^]  παρ*  ό  χαϊ  'ΪΜκωναξ  φησί' 

2ίαΙ    διόσχουρος   Κυβήχη    χαϊ    Θρηΐχη 
Β(νδΐν 

άλΧοί  όέ  "Αρημιν  χαϊ  ύχοδηματα  (— ιί  η?) 

$ξαρά  Άρχάσιν 
χύβνβος  (€γ«Ηιι.  Γγ.  IX  ρ.  65)«    ό  χαηχό- 

μίνος  τ^  μητρϊ  των  Βίων 
χνβηλιχόν  τρ<^#τον(€οιη.8η.€ΧΙ.ν)  (4536) 
χυβηΧιστάς  ( — ιχτα^)•  χαϊ  χοβάλους  ή^τάς 

ηαχονργονς  λίγη 
χύβηλίς  (Ε^οορΙΐΓ.  1170)*  μάχαιρα,  άμανον 

δϊ  ηέλεχυν^  φ  τάς  βονς  χαταβάλλονοί 
χυβηλίσαΐ'   ηελεχίσαΐ'   χύβηλις  γάρ  ό  ηί- 

λίχυς  [77.  78] 

χνβηλις•    τινές    τήν    τυροχρηστίν    φαυιν. 

ίχαιξεν  όέ  ό  Κρατίνος  (ρ.  198)  χαρά  το* 
χαλχίδα  χιχλήσχονσι  θ€θ^,  άνδρες  όέ 
χΰ/ΐ4νόίν 
•[χύβη'  χυβευτήν 

ή^χνβηνα'  σκήνωμα  (82] 

χυβησίαν  (χύβησιν^)'  ηηραν 
χυβησίνδα•  έηϊ  κεφαλήν^  ^  τό  φορείν  ίηϊ 

ψε^του^  ή  κατά  νώτου  (2599) 
ή^χυβισίς'  κήλη 

χυβητίζω  (χνβιστόξω^)'  ίηϊ  κεφαλήν  ^Ιίρω 
κνβιτίζω  (ΕρίοΙίΑΓίη.)*  τοις  ά^ώσι  πλήττω 
κυβιτόν  (δίουΐί)*  ό  άγκών 
κύβο  ν  (ΑΗι.  114  Α)*  τετράγωνον  (άρτον) 
κύβος*  πάν  τετράγωνον,  ή  όχημα  γεωμετρι- 

καν.    χαϊ  άριΒμός  τις.    καϊ  φ  οΐ  κνβενταϊ 

χρώνται,    έχαλεΐτο  6έ  τοΰ  βόλου    σχήμα, 

χαϊ  καρά  τοις  μεταλ{λ)ικοϊς  κύβος,   καϊ  οΐ 

Σαλαμίνιοι  λέγουσι  κύβον  τό  τοΰ  Ιματίου 

σημεΐον^  Πάφιοι  όέ  τό  τρύβλιον.  (ή  οσφύς) 
κύβωλα'   άγχωνα,   [βά  91]   ή  μεγάλα  οστά, 

καϊ  ωλέχρανα  (4719)  [92— Μ] 

κυδάγχας•  μάχας.  λοώορίας 


κνδαγχόμενα'  λοιδορούμενίΐ 
χυδάζεΐ'  ταράσσει,  λοιδορεί 
χνδάζεσ&αι  (ΑββεΙι^Ι.)*  λοιδορεΖσ&αι 
κυδαίνεΐ'     τιμγί ,     θαυμάζει,     εγκωμιάζει 

[4400] 
χυδαίνεται•  δοξάζεται^  σεμνύνεται 
κνδαλέμη'  Μοξος^  τιμία 
Κνδαντίδαι  (Η^ρβπάββ)*   δήμος  τής  Πτο- 

λΛμαΧδος  φυλής 
10    κυδαξόμεν^'  λοιδορησόμενα  [&] 

χύδαρ'  τάφος  (2451) 

χύδαρος  (ΑηΙίρΙΐ8η.ίΓ.Ι.ΧΧΧΙΧ)*  νεώς  είδος 
χυδάττειν  έπιφωνεΐν 
χύδεί  γαΐων    {Α  405)*    τφ   κα&'  έαντόν 

άξιωματι  (γανριών) 
κύδηνεν   {Ψ  793)*    έδόξασεν.    ίμετεωρισε 

κατά  διάνοιαν 
χνδιάνειρα'  μεγάλους  χαϊ  ένδοξους  τους 

άνδρας  ποιούσα  [12] 

20    χυδίας'  τά  άνθη  των  οδόντων 

χύδιμος*  ένδοξος,  σεμνός,  τίμιος  {οί.  Ογ6;. 

Νβζ.  0.  VI  21  ρ.  221  Ογ.) 
χυδίμων  (Ρίηά.  01.  XIV  34)*  τά  αυτά 
χύδιον  (ΕαΓ.  Αΐ€.  960)*   χρεΐττον,  αίρετώ^ 

τερον  [17] 

χύδιστε'  [αά  18]  σεμνέ,  τιμιώτατε 
χύδνος'  κύκνος 
κυδοιμός  (Κ  523) *  πόλεμος,  θόρυβος ,  τα- 

30    κυδοιδοπ^  (Αγ.  ?Β€.  1152)*  ταράσσει,  θα- 

ρυβεΐ,  χυχςί  [22] 

κϋδος'  δόξα,  αρετή,  νίκη,  τιμή,  αριστεία: 

λοιδορία,  κακολογία  (κύδος) 

κυδρή•  [βά  24]  σεανΊ},  τιμία,  Ιντιμος 

κυδρός'    ίνδοξος,    καϊ  τά  δμοια.    γαυριων, 

πεποιθώς.  {Ίων)  Εύρυτίδαις  (Γγ.  13).  •|•σν>'- 

κοπόν  Καλλίστρατος  πεποιθώς  [2β] 

Κύδωνες  (>»  292  ΟβΙΙ.  Ιον.  45  Β  197)•  £9νος 

κυδώνιον  μέγα,  καϊ  άξιόλογον.   ή  άπατη- 

40        λόν,  δόλιον.    λοίδορον    (Αβοΐββ).    καϊ  τό 


ΟΟΌ.  71  κυβήκαι  —  χορβαντιφ  71»  κυβήκη  —  Ιππόνα^  καϊύπ...  "Αρκάοιν  %ιΛε[ή\ 
72  χύβηχος  75  κυβηλίς  76  πελεκήσα4,  70  χΰ/?ιλι;  —  τυροχνιστήν  —  θεόν  —  κυ- 
βιρδίν  82  Ιι.  «.  κύβηνδις  <ρΓ0  κύμινδις)'  γλαύξ  (83  κίββα,  κίρβα,  κνβεσις  κίβισις  κύμβη) 
00  κύβος  —  μεταλικοίς  οί.  4391  ϋϊ  δίιηβηβΐ.  Α(Η.  IX  399  Α  91  κύβλα,  κώλα.  ή  οσφύς 
ή  μ.  ήολέκρανα  97  κυδάσσει  (4408)  Τ8Γ6ηΙίηί?  ΡοβΙ  98]  4404  4400  κυδηγαίων 
10  κύδηνεν  —  ίμεταιώρησε  ΙΖ  ή  —  δο^άξουσα  21  κυδοιδοπει  (οί.  ΙδοιδοπεΙ)  25  ετ)- 
ρύτώις 

ΗΕ8.  77  κυβηστήρ,  .πηδήτας  (Εογ.  ΡΙιοβη.  1158)*  τινές  όρχηστάς  ποικίλους  78  κυ- 
βηακή'  πραγματεία,  κύβευμα  82  κυβήναις'  γλαΰξαις  (4401)  λά  91  [ή  οσφύς]  92  ΙΓυ- 
δαθήναις-  ένδοξος  *ΑΘηναΐος  93  Ιίυδαθηναιος'  δήμος  τής  άφνλής  τής  Πανδιονίδος  έν 
άσχει  94  Κυδαθόν  ομοίως  4400  κυδάναν  τήν  γλαύκα  (4382)  5  κυδάϊ'  άρετ^ 
12  χυδιαν^ίρη  (Ζ  124)•  τη  τους  άνδρας  δοξαζούση        17  κυδιόων   σεμνυνόμενος.  χαίρων 


(Ο  266).  δόΐα  έπαιρόμ^ος  (Ζ  509)      Αά  18  ενδοξότατε  {Λ  122)      11  κυδοιμών  (ΙοΙ). 
25)*  θορύβων,  ταραχών        Αά  24  ίνδοξος  {Σ  184)        26  χυδύλιον  ένδοζον  (κύδιμον 


XXVIII 


ον) 


938 


χνέβ»  •~  »ν*λογάΐ9»ν 


9Ν 


μήλον.    Κυδωνιά  δί  πόλίς  Κρήττ^ς,    1^άί 
το  φντόν  (ΑπβΙ.  ίτ.  ΟΧΟνίΙ) 
χυέβΐ'  έγχυμοπΐ,  ίν  γαατρί  Ιχη 
τζύεΐ'  Ιγχνμων  έστΙ,  γεννφ  [31] 

τίύεσσαν  (Οογ.)'  χύουσαν  [<Ι] 

Κνζίχηνοϊ  στατήρ€ς(Ό9ΐη,9ίΑ,  11)[•4Μ] 
κύημα  (ΡΙβΙ/Οίτ.  461  0)*  τό  χατά  γαστρός. 

χαϊ  ή  προβολή  των  φυτών  (3229) 
χυηρόν  ίγχυον,  άηαλόν^  βλαστόν 
χυήσατο'  έν  γαστρϊ  ίσχεν  [38]    10 

Κυ^έρΒία  (Ηββίοά.  ΤΗ.  198)*   ή  Αφροδίτη. 
χαΟ'  ή^^Όμηρον  μίν  ή^ούχ  δτι  προσέχύρσ$ 
ΚυΘ^ίροίς^  ή  όχί  χίυΒόμ$νον  ίχει  ίν  έαντ^ 
τόν  κάσης  ερωτικής  φιλίας  ίξηρτημένον  τόν 
χεστόν  Ιμάντα ,  ήγουν  τόν  Λοιχίλον,  ή  δτι 
οΐ  έρωντες  έν  αύτοΐς  χρύητουσι  τό  έραηι- 
χόν  ηά&ος 
χυΒηγενέσι  (08ΐΠιη.?)'  χρυφογενέσιν 
Κύ&ηρα  (?\ιε^9^τ.  ρ.  322  Τΐιιιο.  IV  63)•  νη- 
4ος  Κρήτης,  χαϊ  ηόλις  Θεσσαλίας  (^αλαΟ'    20 
σία'ί).  τιν^ς  όέ  νήσον  ηρό  Μαλέου.  ΙΓάΑβον 
όέ  άχρωτήριον  τής  Λακωνικής  [42] 

χυθηρο(δίκης   ΤΙιυο.  1.  1.)*    αρχή  τίς  τά 

ξενικά  διοικούσα 
Κΰ&ηρος  (Όειη.  1011,  12)*  δήμος  τής  Παν» 

διονίδος  φυλής 
Κυ&ήρων  Αφροδίτης  ή  ηόλις  (Κύθηρα) 
κυΒνώλης'  έξωλης  (4627).  ξνιοι  όέ  ηεηοιή• 
σ&αι  τήν  λέξιν  φασΙ{ν)  άπό  Κύ&νου  τής 
νήσου '   άπολέσ&αι  γάρ  αυτήν  ύκό  ΙΑμφι^    30 
τρύωνος  (ΑγϊβΙοΙ.  ΖβηοΙ).  IV  83) 
κυ&νωνύμου   (ΑηΙίιηβΰΙι.  Εΐ6ιι4.  352,  7)* 

[8^  471 
χυΒνόν  τό  ακυον  φάρμακον.  καϊ  ηολύ- 
χ  υ  Ο•  ν  α   ηολύσηερμα.    κυθνόν    γάρ    τό- 
σπέρμα 
χυ^ώδεος'  δύσοσμου 
χυΐντατα•  οΙκτρότατα  (4619) 
κυΐσκεΐ'  συλλαμβάνει 


χυΐσχεταΐ'  ίγχυος  γίνεται 

κυχφ'  ταράσσει  τά  χάθυγρα  άλφιτα  (χ 
234  ?) 

Κύχαλα•   δήμος  τής  ΑΙαντίδος  φυλής 

[56.  5β] 

χυχή  (Οοτ.)'  ταράσσει 

ή^χύχημα•  τάραχος  [Μ] 

χνχή&ραν  ταραχήν  [61] 

χυχήαεων  τάραχων  [61] 

χύχχαρος*  τό  ελάχιστον 

χύχλα  (Ε  722  βΐ.)*  οί  κύκλοι,  τροχοί,  ή 
χοροί 

ηυκλάζει•  χύκλφ  περιέρχεται 

χυχλαίνεΐ'  στρογγυλοί 

χυχλάμινος•  πόα  τις  ύπό  των  ^ιξοτόμβη 

[60.  70] 

χυχλήσομεν  (£Γ332)*  ανάξομεν^  έπ*  αμα- 
ξών κομιοΰμεν 

χνχλιοί  αυλοί*  οΰτω  τιν^ς  έκαλοΰντο.  •Ζβν 
δ'  άν  οί  χορικοί 

χνκλιο  δι  δάσκαλο  ν  (Αγ.  Ατ.  1403)*  «ΰ- 
χλιον  χορόν  διδάσκοντα 

κύκλιοι  χοροί* 

Κυκλοβόρος  (Αγ.  ίτ.  Ιηο.  Ι.ΧΧΧνΐ)'  ποτα- 
μός, τιν^ς  όέ  χαράδραν  μετά  ίρόφου  φίουαα» 

κύκλοι*  τροχοί,  οφθαλμοί  (8θρ1ι.  ΟΤ.  1270) 

κύκλος*  περίβολος,  καϊ  έν  άγορφ  τάκος^ 
έν&α  σκεύη  καϊ  σώματα  πιπράσκονται,  χαϊ 
έν  ταΖς  χωμφδίαις  ύπότροχόν  τι  κατα- 
σκεύασμα, καϊ  παρά  τοις  γεωμέτραις  Μ- 
πεδον  σχήμα  ύπό  μιας  γραμμής  περιβχό- 
μενον.  καϊ  είδος  Ιππασίας 

κυκλοτερές  ( ^  124 ?) *  περιφερές,  έπαιαμπές 

κύκλους  καϊ  τροχούς*  τά  τείχη,  τρο- 
χό ν  όέ  τό  τείχος^  ώς  Σοφοκλής  *ΗραΜλε£ 
(ίτ.  208)*  Κυκλώπιον  τροχόν 

κύκλο φορούμενος*  κατά  κύκλον  φορό- 
μενος 

•[κυκλογάλων*  γλίσχρων^  σμιχρολόγων 


€00.  Ζ1  κυήσας  (39  Ήσίοδον  μ^ν  οΰνΐ)  41  προμαλέου  προμάλεον  46  κυθη- 
ροδιη        46   κν^^μώλης  —  κυδμου        47  ή  τον  άν        49  ΰί.  ΰσκυθα        63  γ/  τά        57  «νκβι 

62  χνχι^σ,  κυκέων,  τάραχων        68  κυκλάμενος       71  κυπλείσομεν       72  κύκλειοι 
73  κύκλειον,  δ  —  κυκλείον        74  κύκλειοι        78   χι;χΛο|        79  ήρακλέα  κυκλιάπιον 

ΗΕ8.  31  κνέονσαν  (!Γ206)•  Ιίμβρυον  εντός  αχούσαν  33  κυξιθμός  (π  163)•  ή  ασα- 
φής των  κυνών  βοή  (4578)  Αά  34  διεβεβόηντο  ώς  εΰ  κεχαραγιιένοι.  πρόσωπον  δϊ  ην  γυναικός 
ό  τύπος  38  κύθεν  (γ  16)*  ίχρυιρεν,  έχάλυ^ρεν  42  Κυ^τ^ρίφ  {Κ  268)•  τό  Ικ  Κυθή- 
ρων Αά  47  αίσχρόν  κλέος  έχοντος,  ή  ου  αν  τις  έπικρύφειε  τό  όνομα  διά  τάς  συμφοράς  (χαϊ) 
τάς  πράξεις,  ή  άξιου  κεκρύφΒαι  55  χνχ£ω  (ΡΙβΙ.  Ο'ιγ.  111  408  Β)•  κυκεώνα  (Μο6Γ.)  &6  %ν- 
κειώ  (Α  623)*  πόμα  έκ  πολλών  βοτάνων  συγκείμενον  φαρμακίας^  ηοτόν  δηλητήριον  59  χν- 
κηθήτην  {Α  129)•  έταράχ^ησαν,  δνϊκώς  61  κυκεώ  (χ  290)*  κυκεώνα,  έξ  οίνου  καϊαίλντΦί 
καϊ  ύδατος  καϊ  άλφίτων  άναμεμιγμένον  πόμα.  κατά  άποκοπήν  τής  να  συλλαβής,  τό  οέ  εί&τ^ 
καϊ  μετά  τοϋ  ϊ  κυκίω  (Α  623)  63  κυκήσωμεν  (0  332)*  έπανάξωμεν  69  χνχλ«τβ? 
ακούσατε  (κέκλυτε)       70  κύκλενον  (κυκεών)*  είδος  πόματος  έξ  εΙδών  συγκείμενον 

59  ♦ 


98β 


ΚνΜίωηων  —  ΜύμβαΙον 


93β 


Ενχλίοηων  Εδος   (Ίη%.  ι^βιρ.  ίτ.  212)* 

έΜ€ΐδή  Κνχλωηίς  έτίίχισαν  τάς  Μυχήνας 
Ενχλώηων  (ηοη  ^6)*  χαΧχέων 
ϋύχνος  (ΟβΙΗπι.  Αρ.  6)*  δρρ9ον  [8&] 

χνχνιζα'  γλυκεία  κολόχυντα 

Χύχνον   τόν  σίχνον  (€Η€ΜΛΛί$) 

ηνκων  ταράσσων,  αναξίων  [•48β]  [89. 9§] 
χύλα'  τά  ύηοχάτω  τύν  βλεφάρων  χοιλβ^ 

ρΜτα.  τά  ύηό  τους  οφθαλμούς  ή^μήλα,  τά 

ύΛωηια  (4505.  4515) 
χνληβΐς-  κολοβή  (4511) 
ή^χυλίηία'  •ήδιάτοΙς  Ικϊ  τόκον,  Ίόβας 
χυλίχήρντον  αίμα*  άς  τό  χοτνλι^^ν- 


10 


τον,  οίον  ηολν 


Ενλίχράνων  Πολέμων  (Γγ.  ΊΛΙ)  φψτί», 
δτι  τους  ωμούς  ΧΒχαραγμένοι.  ήσαν  ηύλίΜίς, 
οΐ  όέ  τους  ύηό  τ^  ΟΙη^  Ήραχλεωτας  άκό 

τίνος  ωνομάσ&αί  (ΗΦπηΙρρ.  ίη  IV 

ρ.  97)  [Μ.  97] 

χύλίνδροί,'   -[όφας.  χαΐ  σφραγϊδος  Μος    20 
(ΡΗη.  Η.  η.  ΧΧΧΥΙΙ  5).   χαϊ  δλμοί  (^.  τ.). 
χαΐ  λίθοι  στρογγυλοί  [99] 

χυλίνθίον  ηροσωκΗον  ξύλινον  (4683) 

χύλιξ'  χοτύλη,  ηοτήριον 

χυλίχνη  (ΑηβΙ.  Γγ.  XI  ρ.  1153)*  φιάλη,  χαϊ 
ή  Ιατρική  ηυξίς 

χνλιχνίδΒς  (ΑΰΙίλβί  ίη  14)'  κυξίδες.  άλλοι 
λιβανωτίδες,  Ετεροι  αγγεία  χεραμεά,  άλλοι 
χύλιχας,  άλλοι  πυξίδας  Ιατριχάς  (ΗίρροοΓ.) 

χύλλα'  σχύλαξ.  'Ηλεΐοι  30 

^χνλλαβοΐ'  ύηώηια  (4491.4515)  [4506.  7] 

χυλλάραβις'  δίσκος,  ή  γυμνάσων  έν  "Αργεί 

χύλλαστις  (Δη8(.  Γγ.  Ι  ρ.  1047)*  αρτρς  τις 
Ιν  ΑΙγΰητψ  ύηοξίζων  Ιξ  όλύρας  [10] 

ή^χυλλήβδην  χολοβόντα,  οί  όέ  κέρατα 
χολόβια  ηαρ*  'Ιηηωνακτι  (Γγ.  122) 

%χυλαίνων  κάτω*  Σοφοκλής  Φαίδρα  (Γγ. 
620).  τά  ωτα  καταβαλων,  ΐβπερ  οί  σαΐνον- 
τες κοιοϋσιν 


ίσαιν'  έΜ'  ούράν  ωτε  χυλαίρων  χάτω 

οίον• 
ούρ^  μέν  φ'  άγ*  Ισηνε  χαΧ  ούατα  χά(β)' 
βαλεν  άμφω  [18] 

Κνλλήνιος  (οί)*  όνομα  χύριον 
^xνλλια'  ώτοιηα  μελανά   (4491.4505) 

[Ι•.  Π] 
χυλλός  (ΗΙρροοτ.)'  χ^λός.  χαμχύλος.  (χο- 

λόχειρ) 
ίχόλλοβος•  ξηράς  συχη  (εί.  μύσηλοι) 
χύλλου  ηήρα'  ξητοΰσι  δια  τι  τό  ηορινεΧ»9 

ΕύλΧου  Πήραν    Αριστοφάνης    είρηχον   Ιν 

άράμασιν  ή  Κενταύρω  {(τ.  IX)  * 
τό  όέ  Λορνεΐον  Κύλλου  ηήρα. 

Ιση  γάρ   χωρίον  Άθήνησιν  έκηρεφές  χαί 

χρηνη.  άντϊ  όέ  τον  Πέραν  (ΤΙι«θ|ΐιο•Ι.  101, 

11)  ηήραν  Ιφη 
Κυλων{έ)ιον  άγος'    άηό  Ιστορίας,  τούτο 

όέ  λέγει  σαφώς  Θουκυδίδης  (1 126) 
XV μ  α*  ύδατος  επιδρομή  βιαία,  χαϊ  τό  Ιτι  3 ν 

ίν  τΐβ   κοιλί^,    καϊ  τό  γεννώμενον  τίύημα 

(ΑββοΗ.  €Ηο.  128  £υΓ.  ίΓ.  107) 
ηυμάδας•  εγκύους  [24] 

κυμαίνεται  (ΡίηάβΓ.)*  ταράσσεται 
χνμαίνουσα•    ταράσσουσα,    οίδαίνουσα. 

ύκερβλύξουσα 
χύμαρος'  κόμαρος.  βόστρυχος  (4506)     [28] 
χνμάτια'   τά  χείλη^   διά  τό  χυμαίνειν. 

ή  αΐ  ύπεροχαί,  ηαρά  τέκτοσι  καϊ  λιθοποιοΐς 

(Ειοά.  XXV  10  ?)  [80] 

χυματοφορτίδες'  κόγχοι 
χνματωγή  {Εετοά,  IV  196)•   ^αχία,  αίγίΛ- 

λοΰ  υπαγωγή 
χύματα'  υδάτων  έπιδρομαϊ  βίαιοι,  κυήματα 

(3229).    τά  γεννώμενα,    καϊ  τά  {έν)  ταΖς 

κοιλίαις  ετι  όντα*  καϊ  δένδρα,   καϊ  δρη 
κύμβαι  (Εηιρ6(1οε1.226δζ.)'  όρνιθες  [85.86] 
χύμβαλον  βακύλιον.  [Βά  87]   είδος  οργά- 
νου μουσικού 


ουρημεν,  ^ογέσηνε        18  μονόχειρ  ρο8(  4517        20  διά  τό  λ|  —  έπιφερές  (οί.  2685) 
νοϋσα        27  χΰτταρο;  ΡΙιοΙ.  193,  2        34  οί.  κόμβα 

ΗΕδ.    85  κυκοίας'  προγόνους  (3303.  3826)      Αά  88  θρήνων  (κωχύων)      89  κυκονν- 
τος'  θρηνοΰντος       90  κυκλοστάθμοις  (Ηβ;;.  Ι  4)•  ύίρηλοΐς  (ν.  κολοστ — )       96  κνλίνδει 

(Ρ  688)  •  επιφέρει,  κυλίει        97  κυλίνδεσθαι  {Α  147)  •  ομοίως        99  ( )  κυλινδούμενος 

(θ  86),   κυλιόμενος  (Χ  414),  περιστρεφόμενος  4506  κυλλαίνει'   θυμαίνει  (σκυδμαίνει) 

7  ήτκύλλαιος'  βόστρυχος  (4527)        10  \κυλλατούς'  τους  οφθαλμούς        13  Ευλλήνη  (Β 

0Λ«χ  .    » *  Λ λ/_-  -ιϋ   ι.  —  Λ'  —  Λ_.    /^  Λ  Λ  Μη\ ηί__η_.  1^    ^1 ι.» /^  ο•ν^Ν  - 


937 


χνμβας  —  »ύν9*ον 


938 


χνμβας'  δρνι&ας.  χαϊ  ...  χο&λα;  χαΐ  ιι•ρ4^ 

φορείς,  χαΐ  €?όΐ7  ηοτηρίων 
χύμβαχος  (Ε  586)*  Μ  χιφαλής^  ηαΐ  Λνω 

τους  ηόδας.   χαΐ  το  άνώτατον  μέρος  τής 

ηερίχεφαλαίας 
χνμβη  (8ορΙι.  ίΓ.  123)*  ν^ώς  $Ιδος.  χαΐ  όξύ* 

βαφον.  χαϊ  ηήρα  (εί.  χνββα^  χΐββα) 
XV  μ  β  ίο  ν  (€οιη.  Υ  ρ.  655)*  Μος  ηοτηρίου, 

χαϊ  ηλοΐου 
χνμβοι,'  τά•^ έρ^ωλήματα  (έχηωματα Ι)  [49] 
χνμβος•  χοιλος  μυχός,  βυ^ός.  χαΧ  χεραμίου 

Λν»μήν  (Νίο.  ΑΙ.  129) 
•^χνμβατΒυταΙ'  όρνίΒίχτταΙ 
χνμηχα*  χύαμον 
χυμινδις  (5  291)*  είδος  όρνιου 
χυμίνδ'\αΧα*  χαταστροφή,  ΤαραντΪΡΟί 
{χύμίνον    [Μβηβηά.  ίΓ.  000Ι.ΧΙΙ1]*    τοϋτο 

έηϊ  μιχρολόγου  ίταττον) 
χυμινοηρΐσται  (Αγ.  Υββρ.  1348)*  οΐ  φβ^- 

δωλοΐ.  ομοίως  χαϊ  χαρδαμογλύφοι 
χυνάγχη•    τέχνη ^   μηχανή.    Ινι,οι   τόν  δια 

χειρών  δεσμόν.    οί  όέ  τ^  χυνάγχα  (Ηίρ- 

ροη8€ΐ.  Γγ.  1)  άντϊ  τοΰ  χλέητα.  χαϊ  νόσημα 

χυνών,  χαϊ  άν&ρώηων  πνιγμός,  χαϊ  είρχτή 

(4524) 
χνμορρόον  τόν  ύπό  των  χυμάτων  ^"ΰν 
χυνάδα(ς  ΤΙιβοοΓ.ΧΤ  19  ρ.  483  Μβίη.)*  ^η)- 

νόσβατον^  ή  φυτόν^  δχερ  τάς  αίγας  νέμΖ" 

σ&αί  φασιν 
χυνάδες*  αΐ  άηομαγδαλίαΐτ 
Ευνάδης   Ποοειδών    Ά^νησιν    [^]η- 

μάται 
χυνάδης  (Τ1ΐ6888ΐί)*  απελεύθερος 
χυναίδης*  λίαν  αναιδής 
χνναχίας'  ιμάντες,  οΐ  έχ  βύρσης  τον  αφα- 

γιασΒέντος  τετράχειρι  Άηόλλωνι  βοός  ίπα* 

&λα  διδομένου 
χυναλώπεχα  (Αγ.  Εςς.  1067)*  Ινιοι  χννο- 

φθόρον,  οί  όέ  διελόντες,  χννα  άδιχον  άπέ- 

δοσαν 
χνναλώηηξ  (Οοιη .) *  Φιλόστρατον  λέγονσιν 

οϋτω    τόν   Άϋηναΐον   χωμφδονντες.    η   έξ 

άλώηεχος    χαϊ    χννός    Ααχωνιχούς    χννας 

ψασϊ  γίνεσ&αι 


χυνάμνια  (Φ  394)*  αναιδής.  Ιταμής   χαϊ 

θρασεΐα.  6  μέν  γάρ  χνων  αναιδής•  ή  όέ 

μνΐα  Βρααεΐα 
χνναρος  {άχανϋ'α  8ορ1ι.  ίΓ.  646)*  φυτόν 

τι.  χαϊ  μηηοτε  ή  χυνόαβατος,  διά  τό  τραχύ 

(χαϊ)  άχανθωδες•  χννα  γάρ  ξνλίνην  τήν 

χυνόσβατον  6  &εός  (οτοΰΗΐηίη)  λέγει     [91] 
χυνδάλη•  ηαιδιό  τις.  χαϊ  οΐ  μέν  ύηομνη- 

ματιοταϊ  χ  υν  δ  άλας  τάς  {σ)χυτάλας  άχέ' 
10        δοσαν,  οί  δέ  τά  γεωμετρούμενα  σχήματα• 

χαχως.  Ευνδάλους  γάρ  ίλεγον  τους  ηασ^ 

σάλονς  χαϊ  χννδαλοηαή^ίστην  τόν  ηασ^ 

σαΧιατήν 
"^χννδός•  άπαιχτος,  απαράλλαχτος 
Εννόων  ποταμός  έν  Έλλησπόντφ.   οΐ  δί 

έν  Πελοποννήσφ 
•^χννεάγας'  τηίδώδων 
χννεγχέφαλος•  ό  της  ^άχεως  άπό  χεφα- 

λής  εΙς  τά  αΙδοΐα  φερόμενος  γόνος 
20    χννέη  Χσ  377)*    χνρίως  μίν  ή   έχ  χυνβίον 

δέρματος  περικεφαλαία,  χαϊ  ή  οΐχία  (4579. 

4632) 
χυνεΐ•  φιλεΐ.  προσχννεΐ 
χύνειον  θάνατον   (Αγ.  Τββρ.  898)*  άγαν 

φοβερόν 
ή^χννελφεί•  χρνπτει  [Π.  IX} 

ή^χυνέπασαν  (Οοιη.  ΐηο.  ΟΧΙΤΙ)*    έξέδει^• 

δον 
σαν  ένιοι  χυνέπασαν  τό  αΐδοϊον  έιτιτιίν- 

30        σπον  οίον  έπέπασαν 

ή^χυναιρίου,  ή  χυνουρίου•  άργολύχου 

χύνες•    τοΰ  Ιππου  της  οπλής  μέρος  (Χ«η. 

Ες.  1  15).  χαϊ  -ήλοι  {η  91).  χαϊ  οί  δράηον- 

Ευνετίαν  ήτοι  Άρεως  χόρην.  η  Άθηνάν. 

ή  Πειθώ  [78] 

χυνη  (δορίι.  ίΓ. 251)*  περιχεφαλαία.  πέτασος, 

πίλος  Αρκαδικός,  ή  οίηία  (4567.  4632) 
χυνη  Βοιωτία  (Οβηι.  1377,  10)*   έγένοντο 
40        γάρ  διάφ{ορ)οι.  αλλ*  αί  έν  Βοιωτίφ  χαλαϊ 

χυναί,  άς  οΐ  χατ'  άγρόν  έφόρουν 
χυνηδόν  (Αγ.  ΝιιΙ).491  δορΙ).ίΓ.650)*  ως  ηύων 
χυνθάνει•  κρύπτει  (4570) 
χύνθιον  προσωπεΐον  ξύλινον  (4500) 


€0Ό.  51  των  —  δεσμών  —-  είρατή  50.  51  =  51.  50  58  άπό  μαγδαλίας  55  Ηβυζβ^ 
Ιβ  ιηοηί  ΟΙί^ίηρβ  ρ.  483        57  χυνάλοπι,  ένταχυνόφθορον  (βάί.  €λ\\.  Ό.  94)        58  ή  έξαλή^ 

πεκος        60  ή  χννός  βάΒος  —  ξύλινη  τήν  χυνός  βάτον  ό  §Γ        70   ΕΥΝΘΑΝΕΠ        12  χυ- 
ναΐος        75  €  Γ.  μεσοκννια        79  πεττάσος       83  προσώπιον 

ΗΕδ.  43  χύμ[β]ινον  (Μβηβηΐ  ίΓ.  ΟΟΟΕΧΙΙΙ)*  τοϋτο  έπϊ  μιχρολόγου  Ιταττον  61  χύ- 
νας  αργούς  (Α&0)'  λευκούς,  ή  ταχεΖς  χύνας  71  χννεουν  (ρ  35)*  έφίλουν  72  χύνΒΟς 
(Ι  372)*  αναιδής  76  χύνεσι  (Α  4)*  τοις  χυσί  78  χυνξηθμός  (π  163)*  ή  ασαφής  των 
χυνων  βοή  (4578) 


930 


χνν$ας  —  ΜΌΛβρα 


ΜΟ 


αννίας'  ηΐλονς  (ΟΓβΙίο.)*  ^  Χ'ίρ  (Μ‫4•) 

χννίζεΐ'  μετά  βλαχ(ε)1ας  ΛίριπατεΖ 

XV  ν  ι  ξε  ι  ς  ( — ιες^)•  άχροβολισμοί 

'^χννΙσφΒίλον  άΛατητικόν 

ίΓι;9να(ΑΓ.εςς.765  Ρ<ο.754)*  δνομΛ  πόρνης 

Εύνν{Β)ιος'  'Απόλλωνος  έΛί^ετον 

Κυννίδαί  (Ε^ΓουΓβ^.  οτ.)*  ^ένος  Ά&ήνηαν^ 
έξ  ού  ό  Ιερεύς  τοϋ  Κυννείον  Άπόλλεη^ς 

ηννοβάμων  Ιχηος  ης  οΰτω  ηροβαγΟ' 
ρεύεται 

χννοβλώχες*  τιννεί,ον  όρωντες 

χννόγλωσσον  (Νκβηά.  ίη  71,  3)*  χόα  τις 

χυνοδέσμη'  δεσμός  άκροποσ&ίας 

χννοειδής'  αναιδής,  χννωπης 

ηννο^αρσής  (ΤΙιβθ€Γ.  Χ  Υ  63)*  άναώης 

χυνόχεντρον  πόα  τις 

χννοχεφάλαιον  ηόα  τις^  ήν  τίνες  άνε^ 
μώνην  χαλονσιν 

χννόμαλα*  τα  χοχχνμηλα  [4β00] 

χυνοηρΖστις'  ζώόν  τι 

χννοραϊσταί'  χροτωνες  [βά  2] 

χννοραϊστέων  {ρ  300)*  των  χροτεονων 
άηό  τοϋ  ^αίειν,  δ  Ιστι  φ&είρειν 

χυνόροδον  (ΤΗβορΙΐΓ.  IV  4,  8)*  χρίνον^ 
δμοιον  ναχΙνΒφ 

χυνορχίας*  βόλου  όνομα 

χυνός'  τνφλοϋ  [ηά  β] 

Χννόσαργες*  τόπος  Ιερός,  ώνομάα&η  δϊ 
άηό  τοιαύτης  αίτιας»  άιόμου  φααΐ  &ύοντος 
Ήραχλεΐ,  χύων  άρτζάσας  τά  μηρία^  έφευγε 
διωχόμενος.  εκλήθη  όέ  ό  τόπος  ούτως ^  -ή 
άχό  της  λενχότητος  τοϋ  χυνός^  ή  τοϋ  τά- 

χονς 

χννός  μέλη  -[τον  ούρεσ&αι  (το  ωρύεσΒαιΙ) 

χννοσσόοΐ'  &ηρενταί  [10] 

Εννόσονρα  (ΗβΓοά.  VIII  76)*  φυλή  Ααχω- 

νιχη'  χαϊ  άχρα  του  ΜαραΒωνος^  προς  την 

Εΰβοιαν  τετρααμένα.   χαϊ  ή  μιχρά  άρχτος. 


)βαΙ  ηας  χερσοειδής  τόπος.  ή^χαΧ  οΐ  Κνδω^ 

νιασταϊ  οΰτω  χαλοΰνται 
'^χννόλφη•  σίλφη 
ΧΌνονπες'  άρχτ^ος,  Μαχεδόνες 
χννονραΐ'  αστράγαλοι 
χυΦονρΙα  (£)Τ€θρΙι.  99)*   δχου  μβτά  χειμώ- 

νος  χύμα  Ιχβάλλει 
χννύϋχος'  Βνλάχιον,  βαλάντιον^  ή  μα^ 

σύξηιον 
10    χυνοφ&αλμίζεταΐ'  άναιδώς  έμβλέχει 
ΧΌΡόφαλοι  (€οιιι.  βη.  ίτ,  €ΧΙ«νΐΙ)*  Εορίν- 

0101  φυλή 
χύντατα  (ΕυΓ.  5αρρ1.807)*  οίχτρότατα  (4150) 
χνντατον  άναώέστατον,  οίχτρότατον.  αΙ- 

σχρότατον 
χνντερον  (θ  483)*  άναιδέστερον,  χαλβιτβ•- 

τερον,  χείρον  [1^] 

χννν  πίεσμα,  τό  άηό  στεμφνλων  ΛΟτόν. 

Εύκριοι  [24] 

20    Ι'Χννο*   ασφάλεια  τις,   χαΧ  οίον  -^άκοχε- 

χένωται 
ΧΌΡΰί'  ή  αναιδέστατη 
χννϋίλης*  εξώλης  (4446) 
χυνώηες•  αναιδέστατοι  [29.  Μ] 

χύος  (Αγ.  {γ.  ίηο.  XXXIV)*  χνημα  ή^ξγχίΗίς, 

τό  έν  γαστρί 
χύχαΐ'    εΙδός  τι  νεώς,    χαϊ  αί  έξ  νλης  χαϊ 

χόρτου  οΐχήσεις  (4567.  4579) 
χνχαλον  Ί* μεμειρασμένον 
30    Ενπάρα'  ή  εν  Σιχελίς^  χρήνη  ΆρέΒουσα 
χυηαρίσσιή^α'  είδος  άλεχτρυόνων  [36.  37] 
χύπασσις*  περίζωυα,  χαϊ  χιτώνας  είδος 
χνηάταΐ'  χίναιδοι^  μαλαχοί 
χύηελλα  (Γ  248  Νίο^ηά.  Γγ.  140)*  ποτήρια 
χύκελλον  {Α  596)*  είδος  ποτηριού  άώτου 

(τετραώτου  ?) 
χύπερα   (Ιοηβδ)*    τά   σχοινιά   εχ  χυπείρου 

πεπλεγμένα  [43] 


€00.  84  πϊλος  —  Ι.  ς.  χύνις  =  χειρ  (ιηβΐβ  Ι.οΙ)6ΰΙ(.  φΒείρ)  89  \νίθς  90  {νιου 
χύνιον  94  άκροπα&εέας  95  χυείς'  αναιδείς  χυνώπεις  4602  χρότωνες  3  |στ€- 
νων  —  ^έειν  ^\όρχιας  6  πόλις]  Εύνος  Β  531  7  Διώμου  —  Βύοντες  —  μ,ρία  9  κυ- 
νοσσοίοι  11  χυνός  ουρά  —  μαρανΒώνος  13  οί.  χνουπενς  βΐ  χνωπεύς  23  χυνύ- 
ηισμα  —  πότον  (εί.  λάκυρος)         (25  χυνώ  —  χαϊ'Ίων  άποχεχύνωταιί)        26  χυνώη  ά\ 

ατρ' 
28  άνεδ\        30  ίγχα        39  χυπασίς 

ΗΕ§.  4000  χυνόμνια  {Οτε^.  Κβι.  0.  XXXIV  6  ρ.  236)*  αναιδής,  χαϊ  Ιταμή,  χαϊ  &ρα- 
σεΐα,  τοίαντα  γαρ  τά  ζώα  ό  κνων  χαϊ  ή  μυΐα  Αά  2  οί  τους  χννας  πυιίζοντες  (ΒγίΒηΙ.)  Αά  6 
ή  πόλεως  (όνομα)  10  χυνός•  άναώοϋς  22  χυνεΐν  το  άσπάζεσ&αι  24  χυνήρη'  Βρηνη- 
τΐχή  (κινυρή)  29  κννωπίδονς  (ό  145)•  αναιδείς  υμμασι  30  κυνώπις  (λ  423)•  αναιδής, 
ιταμή  3(>  Κυπαρισσηίς  (Β  593.  519)  χαϊ  Κυπάρισσος  πόλις  ( — ευς).  χαϊ  τό  δένδρον 
(β  64)  37  χνπαρος'  χυπάρους  τά  χοΐλα  ίλεγον  αγγεία  χαϊ  χωρητιχά.  διά  τοϋτο  χαϊ  τάς  των 
σφηχών  χατατρίσεις ,  χαϊ  τάς  των  αιδοίων  βαλάνους,  εχ  μεταφοράς  χυπάρους  λέγουσι.  ό  δέ 
Θεόφραστος  προάν&ησίν  τίνα  της  πεύχης  χαϊ  της  πίτυος  χύηαρον  προσαγορεύει  ^  χύ•- 
χείρον  (Φ  351)*  άνΒος  ϊπποις  ίδώδημον 


941 


Μνηαρος  —  Κν(ΐ«ς 


942 


χνΜΒίρος'  φυτόν^  9  χ«1  έρίσχηητον 

7(νηη'  τρώγλη 

Ευηρία  κάλψ  ην  Ινιοι,  ηάμμαχον  χαλοΰ" 

σιν,  οί  όέ  άγροίχον  χαΐ  άηάλαίστρον   διά 

τό  τους  έν  Εύχρφ  άτέχνως  ηαλαίειν    [47] 
χνηρΐνος  (Αηβΐ.  ΗΑ.  11  9,  Α)'  Ιχ&ΰς ηξηός 
χνπριον  το  άρνόγλωσσον 
Ενηριος  βοΰς'  Ιπϊ  χοηροφάγου  {χαϊ)  $1- 

χαίον  τάασιται,  τοντο^  έηειδή  οΐ  Ενηριοι 

βόες  χοαροφαγούσίν 
Κύχρις  (λ\>γά9η\)'  ηόρνη 
χνηρογενέος  ηροπόλον    (ΡοβΙ.  \γ[.  Ογ. 

Γγ.  133  ρ.  1071)*  ηροαγωγόν 
XV προς•  μέτρον  σιτηρόν  (Αΐ€86ί).   ι;  χεφό'» 

λαών  άρί^μοΰ  {€ί(τα€) 
χνπτάζειν   (Αγ.  Ρβΰ.  730) *    διατρίβειν^ 

στραγγενειν,    χαϊ   ίνααχολεΐν.    έηιχύητΒΐν, 

χαϊ  χρονίζειν 
χύπτεΐ'  χάμητει,  εαυτόν  χλίνει  [96] 

χνρβάδωμεν  χρύιρωμεν  (4240) 
Ενρβαντες    (δορΗ.  ίΓ.  777    ΟβΗ.  Ιοτ.  46)• 

Κορνβαντες 
•^χυρβάσια'  Ιπιηλέον  χρονσιν 
XV  ρ  β  αο  ία  (Ατ.  Ατ.  486)*  όρ9τ(  τίάρα,  ταύτχι 

όέ  οΐ  Περσών  βασιλείς  μόνοι  Ιχρωντο,  χαϊ 

χορυφή  άλέχτορος 
χυρβ.άσαΐ'  άποσχιρτάν  (οοΐ.  190,  26) 
χνρβις  (Αγ.  Αν.  1364)•  στήλη  τρίγϋονος^  ή 

ξύλινος  άξων^  Ιν  φ  τό  ηαλαιόν  οί  νόμοι 

ίγράφοντο  [68] 

χύρεί'  νκάρχει,  τυγχάνει 
ή^χνρενσαΐ'  φντενσοί  (3563) 
χνρηβάζεσ9αι•  λοιδορεΐα&,Μ.  διαμάχεσ^αι 
χνρηβάΰασ&αι  (ΟΓβΙίη.  Γγ.  ΊΛΙΧ)'  διαμα^ 

χέαασ^αι,  άηό  των  χριών  χαϊ  των  τράγων• 

ένθεν  χαϊ  τό  χνρίσσειν 
χνρηβάτης  χαϊ  χνρηβος'  ό  ασελγής  έν 

τφ  λοιδορεϊν 
χνρήβια   (Αγ.  Εςς.  254)*   των   χρι&ων  τά 

άποβρέγματα^   χαϊ  χνάμων  λέηνρα^  χαϊ  τά 

των  χέγχρων  άλφιτα 
•[χνρήναΐ' 

Κνρηναΐοι  λίβες* 

Κνρήνη   (Αγ.  Κ.  1328   ΤΗ.  98)•  ηόρνη  τις 


ούτως  έχαλ^ΧΦ  δωδΒΧΛμίίχάνος^  διΑτό 

τοσαντα  σχήματα  Αφροδισίων  ηοιεϊν 
χνρία  έχχλησία  (Αγ.  ΑοΙι.  19)*  μία  χνρία 

Ιχχληαία  ηγετο  ΆΒηνησιν^  έν  η  τάς  αρχάς 

έχιχειροτονεΐν  ίδει 
χνριάζεις'  άηοχαχεΐς  [Λ] 

χυρίζεσ&ε'  τρίβεσΒε 
χύρι^ρα•  προσωπεία  ξύλινα 
{Ευ ρινός  ΕβυΓ.  Ι^γά.  Ι  5  ρ.  125  Βοηη.) 
10    χυρίξει{ν  Αββοΐι^ΐ.  ΒββββΓ.)  [8ά78]•  χέρασι 

μάχεσ^αι 
χνριον  Γδιον,  αύΒεντιχόν  γραμμάτιον 
Εϋρις'  6  Άδωνις  (οί.  Εΐρις)  [βά  ββ] 

χυρίσσεΐ'  χερατίζει^  τύπτει  μετά  της  χε- 

φαλής  (4701)  [βά  81] 

ή^χύρι^ον  την  σφαΐραν  (3224 ?) 
χνριττοί   ( — οίΐ)•    οί   έχοντες   τά   ξύλινα 

πρόσωπα  χατά  *Ιταλίαν,   χαϊ  έορτάξοντες 

τη  ΕορυΒαλίφ  γελοιααταί 
20    χυρίττειν  ηλήσσειν 

χυρίττιλος'  χορύπτης»  πλήκτης  (3587) 
χνρίττον  (εί.  ΑββεΙι.  ΡβΓβ.  310)*      [βά  86] 
χυρίττοντες  (Ρ1«Ι.  €ίτ.  586  Β)  *  χερατίξον- 

τες^  χεφαλαΐς  ηλήσσοντες 
χνρίως'  βεβαίως.  Ισχυρώς,  ασφαλώς 
χυριωτάτη    ημέρα*    έν   ^  τελειοΰται  τά 

συμφωνηθέντα  χαϊ  εΙσενεχΒέντα 
χνρχανςί'  χι;χ^,  ταράσσει  (ΗίρροεΓ.) 
χύρμα  {Ε  488)*   χύριγμα,  επίτευγμα,  ηολ- 
30        λοΐς  έγχεχυρηχώς  πράγμασι  (Αγ.  Ατ.  431) 
χύρνα*  χρανία 

Ευρνιάταΐ'  έπεϊΕύρνον  άχησαν,  ΤυρρηνοΙ 
-[χύρνιχα'  χώδια  (σισύρνιαΐ) 
χύρνοι  (Μβεβά.)*  οί  νό&οι 
χυροΐ*  βέβαιοι,  πιστοί 
χϋρον  (ΑΗβΙ.  Ατ.  III  ρ.  1093)• 

οΰτ*  είπον  ουδέν  προς  σέ  χϋρον,  ά  γύναι 

σοϊ  άνηχον,  εΙς  σέ  τείνον 
χϋρος•  εξουσία  (ΤΓβ;.).  ή  παις 
40    Εΰρος'  από  του  νπό  χυνός  τεΒράφ9αι,  η 

από  τον  ήλίον  τόν  γάρ  ηλιον  οί  Πέρσαι 

χϋρον  λέγουαιν.  άλλοι  βό^νον  (γύρος). 

χαΐ   όνομα  ποταμού   ( — ώνΧ),   χαϊ  χύριον 

(βά  χνρόν) 


€00.  44  έρεΐσχηπτρον  48  χϋπρινος  49  άργ\  51  χνπρίς  {^\.  δ  838)  52  χυ- 
προγένεος,  πρόηολον,  πρόαγγον  58  σιτήριον  64  χυππάζειν,  διατρίζειν  στρατεύειν  — 
Ιναισχύνειν  68  χνρίβια  66 — 68 1  ροβΙ  75  χνριβ\  71  προσώπια  εί.  χνλίνΒιον  χύνθιον 
χνριττοί  83  \θαλλίγί  85  \ολος  (-^όληςί)  87  χνριωτης  91  ένχεχύριχος  πράγμα  98  χυ^- 
νίατα,  ά  έπϊ      97  χύρον  —  ουδέ  ηρός  χνρον 

ΗΕ8.    47  χνπρίζονσαι  (ΟβηΙ.  Οβηΐ.  II  14)•  άνθσΰσαι  56  χνπτόν  (ΒβηιεΙι.  II  18)* 

ταπεινούμενον        68  χύρε   (7  821)*   ίπιτυχεϊν  έστοχάζ^το  75  χνρ /α;  (Ι  881.  XI.  10)* 

της  χατά  φύσιν  νπαρχούσης  δυνάμεως        Αά78   ή  χνρίζη  ΑάθΟ  'ή  πλέγμα  τι,  σχοινίϋΡ 
ή  χνρτίς       Αά  81  ι;  βοςί  (χηρύσσει)       Κά  86  έν  γαοτρϊ  ην 


943 


Κνρρόνιΐ  —  ηνφον 


944 


Ενρράνη  (Μβηιηά.  ίτ.  ΟΟΟΙ.ΧΙΥ)*  όνομα 
γυναίΧ€ΐας  θ§οΰ  [4701] 

χΰρσαΐ'  έπιτνχέίν 

χνρσαν  ένέτυχον 

Ενρσανίας  Ααχωνιχής 

χνρσάνιοί•  τους  μείραχίσχους  όντως  έλίγορ 
(Αγ.  1.7*.  1248)  [β] 

χνρσερίδβς  (Εΐβί)*  τά  των  μύίωσων  άγ^ 
γεΙα,  χν^ελίδες  [8] 

XV ρ  οίον  μαράχων 

χνρτά•  οίδοΰντα  (^799?).  μεμισημένα.  ίνιοι 
δέ  ούχ  άγαΒά.  ύηό  δέ  των  ΤαραντΙνων 
χόηρον  χαΧ  τά  Ιντερα  τά  όβχτιχΔ  χόηρωίβ 
χαΧ  σχνβάλων  των  βρωμάτων 

χνρτενς'  άλί^νς 

Εν  ρτιάδαι•  δήμος  της  ΆχαμαντΙδος  φνλής 

χνρτιάς*  Κελτοϊ  τάς  άαηίδας  (τ.  χαιτρέαι) 
χνρτίς  (ΑγοΙπΙ.  Γγ.  177)*  όρν^,^οτροφέίον  (ή 

πλέγμα  τι,  σχοινίον  (4680)) 
χνρτόν*  τό  χνρίως  χνρτόν  (3ο•{θΓ.  οοη.  IV 

ρ.  691)  [ιά  16] 

χνρτος  (ΡΙιΙο)*    άγγείον  σχοίνώδ§ς^   φ  οί 

άληΐς  χρωνται.  χαϊ  τάλαρον 
χνρω•  τυγχάνω  [19.  20] 

χνρό'  χρατννω,  βίβαιώ 
χνρωτήρες'  άρχοντες  [Χ8] 

χυσαμένη  (ΗμΙοΙ  ΤΗ.  126) '  χνήϋοσα'  άχν^ 

Βον  γάρ  (όέ?)  τό  άτόχιον 
χνσανίζεΐ'  όμιλπ 
χνσας*  φιλήσας 
χνσεν  {π  21)*  έφίλησεν 
χυσέρη*  ην9μήρ.  χάσμα 
χνσ^οχορώνη     (Οοιη. 

νύμφη 

χυσι^  (Οοιη.  ιη.  ΟΧΕΙΧ)*  ηασχητι^^ 
χυσοβάχχαρις    (€οοι•  ιη.  €!«)*    ήτοι  τόν 

χυσόν  μνρίξων  ή  τφ  χνσφ  μυριζόμενος 
χυσοδαχνιςί'  ^ωριφ 
χυσολάχων    (Οοιη.  αη.  €1.1)*    ΆρΙσταρχός 

φησι  τόν  Κλ{€)ινίαν    ούτω    λίγεσ&αι    τω 


[Μ] 

».  ςχίΥΐιΐ)• 


χνσφ  λαχωνίξοντίΐ.   τό  δ^  τοΖς  καιδίχοΐς 
χρήσασθαι  λαχωνίζειν  Ελεγεν 

χνσολαμκίς•  ή  ηεριλαμηομένη  ταΐς  ννξί 
χανθαρίς 

χυσονίκται  (Οοη.  ιη.  ΟΙ•ΙΙ)'  κόρνοΐ'  άηό 
τον  καραχολον9ονντος 

χνσός'  ή  κυγή.  ή  χνναίχεΐον  αΐδοΐον 

χνσοχήνη  (€οβ.  ιη.  €Ι«ΙΙΙ)*  είδος  δεσμοΰ, 
οΐ  δέ  εύρνπρωχτίαν.  οΐ  όέ  ξνλον  [Ιν]  έν  ω 
10        άμαρτάνονσαι  αΐ  κόρναι  έδεσμενοντο 

χνστεροΐ'  αγγεία  των  μελισσών,  χαϊ  Ί*  η»- 
ρίσχοι  {ύρ — ) 

χύστη*  άρτος  σκογγίτης 

XV στ  10 ν  τό  άλιχάχχαβον 

χύστις-  ή  φΰσα  (εί.  Αγ.  Να1>.  406) 

ή^χύτη'  μεγέ^ 

χύτινοΐ'   τής  ^οιας  τά  ηρώτα  ΙξανΒήματα 
(4729.  4770) 

ίχνταρον  ξωμήρνσις 
20  χύτταροΐ'  οντω  τάς  τρημας  των  χιιρίων 
Ιφη  ^Αχαιός  (Γγ.  49).  τινίς  δέ  σφήχας,  χαϊ 
τά  τής  ηενχης  χαϊ  ηίτνος  ηροαν^οΰντα 
στροβίλια.  χαϊ  ηνωμένες,  χαϊ  των  αΐδοίαηβ 
αί  βάλανοι  (Αγ.  ΤΙι.  616).  χαϊ  των  βαλάνων 
τά  αγγεία 

(χντταρος'  χνττάρονς  τά  χοΖλα  Ιλεγσν  άγ^ 
γεια  χαϊ  χωρητιχά.  διά  τοντο  χαϊ  τάς  των 
σφηχων  χατατρησεις  χαϊ  τάς  των  αΙδοΙων 
βαλάνους  έχ  μεταφοράς  χυττάρονς  λέγονσι, 
20  ό  δέ  Θεόφραστος  προάν^σίν  τίνα  τής  ηεύ- 
χης  χαϊ  τής  ηίτυος  χύτταρον  ηροσαγορενει) 
€ί.  4637 

χ  ντο;*  σώμα.  όγχος  (δορΗ.  £1.  1142).  χω- 
ρήμα  [λο  47] 

[ιά  48]  το  0€χτ4χόν  χώρημα^  χα&ώς  ηοτήριον 

[>ά  48]  [49] 

χνφελλα  (ΟιΙΠηι. Γγ.  €€€) *  τά  νέφη,  νεφέλη 
γνοφώδης,  ομίχλη,  ομιχλώδες  χατάστημα 

χνφερον  ή  χυφήν  χεφαλήν.  Κρήτες 
40    χυφόν  (β  16) '   χαμηύλον.   χυρτόν.   διά  γή- 
ρας έπιχεχνρτωμένον  (Αγ.  ΑοΗ.  703) 


εΟΟ.  4700  χνρραννη  ΡΙιοΙ.  191,  26  4  εί.  σχνρ^αλίας  5  χυραχίσχους  7  εΓ.  χυ- 
βεΘρα,  χύστερος  10  χύρτα  12  ΕυρτεΙδαι  €.  Ι.  η.  192  (24  όέ  το  άτοχον?)  81  χυ- 
σίαι,  ηασχητίαι  32  χυαοβάχχαρις  —  χνσσόν  μερίζων  —  μερ\  33  χυσοδαχνία, 
ιρωρία  34  |λαχσν  35  χα&αρίοειν  (εΓ  ηυρολαμηίς)  39  ε(.  1(1  4707  40  σηογγίτις 
45  ζώμη  ^ύσις        46  στροβήλια        (51  χυφέραν'ί)        53  χυφων 

ΗΕδ.  4701  χύρρασι  (Αγ.  Εςα.  272)*  τοΓ;  χέρασι[ν  έπιτυχεΐν]  χρονσαντ,.  6  χνρ- 
σας   (Γ  32    Ψ  428)•   έηιτνχών,   ενρων,   ττνριος  γενόμενος  8   χνριος'    άρχων,    βασιλεύς 

13  χυρσεΐν  τοΐς  χέρασιν  έίκιτυχεΐν  (χνρίσσειν).  εύρεΐν  (χϋρσαι).  -[ευρίσκω  (νρρίσχω)  Αά  16 
χαϊ  τό  ύφηλόν  χαϊ  μετέωρον  χνμα  {Δ  426)  19  χυρώδα'  όλέχρανα  (χύβωλα)  20  χυρώχω 
(ε  267)•  ^νλάχω  (χωρύχω)  23  χνσαι  (ω  236)•  τφ  στόματι  φιλήσαι  29  χυσήγη'  όοιά 
(χύτινοΐ'  ^οάς  ...)  Αά  47  βά&ος  (ιεΐιοΐ.  Ριιΐηι.  ίΧΙΥ  7)  Α<1  48  χνττο^  —  ί;  «Ζόο; 
άνΒους  Διονυσιαχοϋ  (χιττός)       49  Εντορον  (Β  863)*  κόλιν  ΠαφλαγωνΙας 


945 


ηνφαν  —  χιαχντος 


946 


κΰφων  (ΟΓβΙίη.  ρ.  42  ΡοβίάΙρρ.  ρ.  528) *  δα^ρ 
Ινιοι  αυνάγχην  καλονσιν.  δηλοΐ  όέ  χαϊ 
δεαμόν  ξνλινον  ή  ξύλον  βασανιστιχόν  χο- 
λαση}ρίον,  ω  ή;•  χατέτεμναν  τους  9'ανάτφ 
χαταχεκρψένονς.  τάσσεται  όέ  χαΐ  ^;τΙ  ηάν^ 
των  των  δυσχερών  χαϊ  ολεΒρίων  (ΑγοΙιΡ 
ΙοεΗ.  Γγ.  178).  εστί  γαρ  χαϊ  χιτώνας  ^Ιδος» 
χαΐ  χυφωνισαός  έπϊ  των  τιμωριών,  χαϊ 
Ιπιχεχαμμένη  ράβδος  (οηττΗδ)  χύφων 

χυχράνος  (Αγ.  ΗΑ.  ΥΙΙΙ  14,  6)•  είδος  όρ-    10 
νέου  (2610) 

κύιραι  (\τ€ΪιΊ\.  Γγ.  34)*  άπάγξασ^αι 

τίυ'φέλαι  χαϊ  χυ'φελίδες*  ό  Ιν  τοις  ύϋΐν 
ρύτίος  συνιστάμενος  (Οοιη.  Υ  ρ.  659).  χαϊ 
τά  σιτηρά  αγγεία  (Αγ.  Ρ  β  ο.  631).  χαϊ  τά 
χενά  σμήνη,  χαϊ  του  ώτός  τό  έγχοιλον,  χαϊ 
της  χαμίνου  μέρος  τι 

χυιρέλη•  ηλεχτόν  άγγεΐον  μελισσών 

χυ^ελίδες'  μελισσοφάτναι 

χυ-φελίς-  6  έν  τοΐς  ώσϊ  ^ύπος  20 

κ  ύ  τρελό  ν  χύβερτον  μελισσών 

χν%ΐ)ελος'  (Αγ.  Η  Α.  IX  21,  1)'  όρνις  ηοιός, 
όμοιος  ;ι^£λ£6(^η 

χνων  ό  έλαυνομένον  τοΰ  σιδήρου  τοΰ  αρ- 
γοϋ  ίξαλλόμενος  σ^ην&ήρ  (£υ1)ΐι1.  Γγ.  1  7 
ρ.  242).  οί  όέ  την  Έρινϋν  (ΑββεΗ.  ΟΙιο. 
924).  οί  όέ  τήν  νόσον  τήν  οΰτω  λεγομένην 
XV  ν  α,  δηλοΐ  όέ  χαϊ  τό  άνδρεΐον  μόριον. 
χαϊ  τό  νλαχτονν  ζώον.  χαϊ  τόν  αναιδή  (Φ 
481).  χαϊ  τό  άστρον  (Χ  29).  χαϊ  τό  ^α-  30 
λάσσιον  ζώον  (μ  96).  χαϊ  υπό  τών  χυβευ- 
των  βόλον  τινά,  υς  Χίος  χαλεΐται 

χνων  έπϊ  δεσμά'  παροιμία  [θά  63] 

χύων  παρ*  έντέροισί'  παροιμία  Ιπϊ  τών 
μή  δυναμένων  άπολαύειν  τών  παραχειμέ' 
νων 

χ  ώα*  ένέχνρα 

χωάζειν  άατραγαλίζειν  (4792).  ένεχνράξειν 
(3223.  3824) 

χωα^είς'  Ινεχνριασ^είς  40 

χώας  (γ  38) •  χώδιον,  τάπητα  [ροβΐ  68]  [69] 

χώβαλοι'  χΰτινοι  ^οιων  (4744) 

χώβαξ'  ό  μέγας  τέττιξ 


χωβήλη'  συνουσία 

χωβηλίνη•  ήπητρια,  χαϊ  βελόνη 

χωβίτις  (Αγ.  Η  Α.  Υ1  14,  4)*  ή  λευχή  άφνη 

Κωδάλου  χοΐνιξ'  παροιμία,  ώς  μείξοσι 
μέτροις  χεχρημένου  άγορανόμον 

χω  δ  ία  {Β  499)-  χωδίς,  χεφαλή  χωρίς  σώ- 
ματος [17] 

χώδιον  (Ρΐιίΐβιηο  ρ.  10)*  σχΰλον,  ή  δέρμα 
προβάτου  χωρϊς  σώματος  (ν.  χόλου  1ι•  β. 
χοϋλον) 

χωδύα  (ΤΗβορΙΐΓ.  ΑΙΙι.  72  €)*  ή  της  μήχωνος 
χεφαλή  [80] 

ή^Κωδ.ης'  γένος  ιθαγενών  Ά^νησιν  (4816) 

χωδωνίσας  (ΑηβχβηάΓ.  ρ.  168)*  πειράσας. 
ήχησας 

χωδωνίααι*  δοιιιμάσαι.  διαπειράσαι.  άπό 
τών  φυλάχων,  οΐ  τους  χώδωνας  έχρότουν 
έπϊ  πειρασμψ  τών  γρηγορούντων 

χω  δ  ων  ίσ  ω  (Αγ.  Κβη.  78)*  δοχιμάσω,  άπό 
τών  Ιππων,  ή  όρτύγων 

χωόωνοφορών  (Αγ.  Αττ.  841) *  οί  ηερικο" 
λάρχαι  Ιπϊ  τους  φύλαχας  ερχόμενοι,  χώ- 
δωνα  διέσειον,  χαϊ  οΰτως  έξεπείραζον  τόν 
χα^εύδοντα,  άπό  όέ  τών  όρτύγων  ή  χρή- 
σις,  τους  γάρ  νπομείναντας  τόν  ηχον  του 
χώδωνός  φασιν  έπιτηδείως  Ιχειν  προς  μα- 
χην,  φασϊ  όέ  χαϊ  τους  ίππους  τοΐς  χώδω- 
σιν  έξετάζεσ&αι 

χ  ω  δω  ν  (ΑεβεΙι.  δβρΙ.  399)*  σάλπιγξ,  ήχεΐον, 
Ίΐύμβαλον.  μήκων,  χάλυξ 

χώθα'  ποτήρια 

%ώ&ος  (Νίο.  Γγ.  141)•  χωβιός 

•^χω&ύλους*  όνους  (χαν&ηλίουςί) 

χώ&ων*  άταχτος  μέθυσος  (άχρατοχώθων). 
μόνωτον  ποτήριον  χεράμειον  (Οοπι.).  είδος 
ποτηριού  (3220) 

χωΟ'ωνίσαΐ'  με^σαι  (3219) 

Κώια  (Αγ.  ΗΑ.  11  2,  10)•  αστράγαλοι  (4766) 

χ  ώϊον  Ινέχυρον  (βά  4765).  χαϊ  ίμάτιον 
(4860) 

χώχαλον*  -^παλαιόν,  χαϊ  είδος  άλεχτρυό- 
νος  [95—97] 

χ  ω  χυτός•  χοπετός,  θρήνος,  όδυρμός 


€00.  53  κ  υφών  ?/  ...  χαταχεχριμένους  ροβΐ  52  55  €Γ.  Ιχυτρεν  56  [λλίδες  — 
νποαυνιστάμενυς  —  σχήνη  —  έγχυλον  58  χυψέλιχες  65  οΓ.  χοΐον  χοϋα  χώιον  χφον 
73  ήπίτρια  χαϊ  βελόνη]  ροδΙ  72  74  χωβήτις'  ή  λενχία  φυλή  (76  χώδεια,  χώδηΐ) 
79  χωδία,  μνχονος  82  χωδονήσας  83  \νήσαι  84  \νήσω  85  διασείον  —  έχ- 
πείραζαν        80  ήχ^ον  χάμβαλον  μυχών        88  χω  θ  υ        90  μονόωτον        91  \νήσαι 

ΗΕδ.  Αά  63  έπϊ  τών  εαυτούς  εις  χαλάσεις  έπιδιδόντων.  λέγεται  δέ  χαϊ  β  ους  έπϊ 
δεσμά  ΡοδΙ  68  οφθαλμούς  (3586)  69  χω  βαλα*  πανουργήματα  (χο — )  77  χωδίχιλλα' 
σύμβουλα  άρχαί  80  χώδιξ'  βιβλίον  νόμιμον  95  χοχνει  (θ  527)•  βο^,  θρηνεί,  χλαίε^ 
96  χωχύσασα  (Σ  71)•  9'ρηνήσασα       97  χώχυαε  {Σ  37)*  μετά  θρήνων  άνεβόησε 

60 


947 


»ακν%ο*ρίίν  —  χανηύαι 


948 


ίκωχυτοίρεΐν  ^ρηνεΐν 

χωχυτός'  θρήνος ^  χαΐ  τά  όμοια  (Χ  447). 
χαϊ  δνομα  ηοταμοϋ  εν  ^δον  (χ  514)* 

Κωχυτός  δς  όι)   Στυγδς  νδατός  έστιν 
άΛορρωξ 

χ «9 λα*  ηύδες,  σχέλη,  οστά.  /κ^λι^ (3304).  κερ- 
κίδες 

χολαβοί'  λάστανροί  [4803] 

χωλαχρέται  (Ατ.  Ατ.  1^1)*  άργνριχοϊ  τα- 
μίαι,  ους  τίνες  οίονται  μόνου  τον  διχαστι- 
χοΰ  προιστασ&αι 

ή^χωλανίζόμενοί'  τάχει  χρώμενοί  άνέμοις 
ϊσφ  [6.  7] 

χολέα'  μέρος  κρέατος,  [»ά  8]  τινές  σκέλος 
ύός  όπίσ^ων.  ή  Περσικής  τό  έδώδιμον 

χώλειρ  (Ι.8€0Β.)'  τό  ηροτι&έμενον  άθλον 
τοις  άγωνιξομένοις 

-^κωλετήναις'  άσκαλαβωταις  (4823) 

χωλή  ν  χωλεός 

χωλήνες  (Εοτ.  ίν,  678)*  άχροχώλια 

χωλίαν  (Βθ6θΙ.  ΟΓβΙ.)*  Ιγνύαν.  η}ν  γαστρο- 
χνημίαν.  την  κνημην 

Εωλιάς  {Ε^τού.  ΥΙ11  96)•  άχτή  εΙς  Θάλασ- 
σαν εξέχουσα '  χαϊ  Ισως  διά  τό  χώλφ 

Εωλιάς  (Αγ.  Ι,γ»,  2)•  Αφροδίτης  έπϊ  Κω- 
λιάδος  ΙστΙν  Ιερόν  έν  τη  Άττιx1^,  ό  όέ  τό- 
πο; λέγεται  Κωλιάς^  έηεΧ  ίχχείμενός  εστίν, 
όμοιος  άνΟ'ρώπου  χώλφ.  Ιστι  δί  χαϊΔημη- 
τρος  Ιερόν  αυτό  Θ  ι  ίίολύστυλον 

Κω  λ  ι  ει  ς '  γένος  *ΙΘαγενών,  όπερ  έκ  της  Κω- 
λιάδος  (4781) 

χωλιχή'  Σικελική  (Σκυθική '^) 

κώλοισι  (ΟαΠίσι.  ορ.  ΕΧΧ  3)*  ποδίοισι  (ποσί) 

κωλύμη  (ΤΙιτιο.  1  92)•  ή^ μεμφώδη 

Κωλυσαμένας•  ό  ^Εμπεδοκλής  οΰτω  καλεί- 
ται, ως  ύπισχνούμενος  έφέξειν  τους  ανέμους 

κωλύσω'  λυπήσω 

κωλυτήρ'  σημεΐόν  τι  Ιν  ^υτιχ|/.  καϊ  &υσία 
τις  κωλυτήρια 

κωλώτης  (Αγ.  ΗΑ.  IX  2,  7)•  άσκαλαβώτης. 
ελεγον  όέ  αυτόν  καϊ  γαλεώτην  δοκει  δε 
αυτός  εύστόχω(ς)  άλλεσ&αι  περϊ  τάς  μυίας 

κώμα  (5  359)•  κοίμημα,  ϋηνος  ληθώδης. 
καταφορά  ύπνου  βαθέος  (Νιο.  ΑΙ.  458) 


χωμάδδαν  (Ρ.  Ι>ύ.  6γ.  Γγ.  11  ρ.  1029)- 
όρχεΐσθαι 

χωμάζει  (Αη8€Γ6θ)•  κώμον  ή  {δράμα)  άδει. 
υβρίζει  μετά  μέ&ης 

χωμαΐ'  άγυιαί,  ^ΰμαι 

χωμαίνεΐ'  νυστάζει 

χ  ω  μακό  ν  (ΤΙιβορΙΐΓ.  IX  7)*  άρωματικόν  τι 

χωμαστήν  (Αγ.  Νυ5.  606 ?)•   τρνφών   μετ 
φδής 
10    χωμαστοΰ'    του   κωμάζοντος,   τερκομένου 
μετ*  φδής 

ή^χωμάταΐ'  ιιαγεύει 

χω  μη*  άμφοδον,  χωρίον 

ή^χωμιχή'  *Αττικη  (Ο^τπΙΙ.) 

"^κωμαίνεσ&αΐ'  κείρασΘαι 

χω  μη  τις  (ΑηβΙ.  Ι.)'8.  5)*  γείτων,  Εώμαι 
γάρ  τά  άμφοδα 

ή^χωμμωνία'  κοροκόσμια 

χωμοΐ'  ασελγή  ^σματα  ηορνικά,  συμπόσια, 
20        ψδαί 

χώμος'  είδος  όρχήσεως  η  μέλους  τινός 

%ώμυ(^α  (ΟΓβΙΙη.  Γγ.  ΟΕΥΗ  ΤΙιβοαΓ.  IV  18)• 
δάφνην,  ήν  ίστώσι  {πρό)  των  πυλών,  δή- 
λοι δέ  χαϊ  δέσμην  χόρτου,  χαΧ  τά  κατ*  ολί- 
γον των  δραγμάτων 

χ-ωμφδοί'  κωμικοί,  τραγωδοί,  χαϊ  χορευταϊ 
τραγφδοί,  οί  τραγιχοϊ  ποιηταϊ  διδάσκ€ύίοι 

χωμφδούμενοΐ'  παιζόμενοι  παρά  τήν  τρα- 
γφδίαν 
30    χωμωδοΰντες'   ^ριαμβεύοντες,  πομπενον- 
τες  [44] 

χώνα'  βέμβιξ  (χώνος) 

χωνάν  περιδινεΐν 

..νεΐ'  περιέρχεται 

χωνεία-  νάρ^ηγ,α  (4851).  χαι  πόας  είδος 
(Αγ.  κ.  1051) 

χωνήσαι  (Αγ.  Γγ.  XXXV  1157)•  πισσοχωνη- 
σαΐ'  χαϊ  κνχλω  περιενεγκεϊν.  καϊ  πισσο- 
κώνητον  μόρο  ν  λέγουσιν ,  όταν  πίσση 
40  καταχρισ^έντες  τίνες  υπό  πυρός  άπο^άνω- 
σιν.  ΑΙσχύλος  Κρήσσαις  (Γγ.  113)  χαϊ  Κρα- 
τίνος (Γγ.  €Ι.ΧνΐΙΙ).  ΙΙισσοχωνία  γάρ  ή 
νΰν  πίσσα ,  ^  χηίουσι  τά  παρίσΰ'μια  των 
προβάτων 


000.  4900  όδΰστυγος  1  κωλαβοίλας,  ταύροι  5  ϊσα  8  %ωλεά  —  εγκαλίς 
11  χωλεΐν  12  άχρα\  14  διατώ  χώλω  15  έπικολιάοος  —  κολιάς  —  ε;^'κ|  24  χοίμισμα  — 
λιπώδης  2^  κωμ^δεΐν  2ϋ  χωμωνεΐ  ^δει  29  εΓ.  γ,άγκαμον  30  -κωμάστην  35  χυ- 
μήνασό^αι  ΤΙιεοςηοβΙ.  21,  21  Ζ%  χώμη  τις  37  \οσμία  39  μένους  42  πεζόμενοι  41  νείω 
49  κωνεΐσαΐ'  πισσοκοπήσαι  —  πισσοχόνιτον  —  Αι.  κ.  Κρ.  χρήσαις  —  πισιδία  τι  χρ\ 

ΗΕ8.  4803  χωλαβρισ^είησ αν  ίίο5.  V  4)*  κωπηϋ'είησαν.  ποδοκοπη^είησαν  6  χολα 
πεσείν  (ΗοΙ)Γ.  III 17)•  τά  άρ^ρα  7  χωλαρίας'  τους  βκ  τής  αγέλης  παΐδας  (κωράλια)  Αά  8 
άγχαλίς.  δέσμη  χόρτου  (3(1  χωρεά  οΓ.  χάρφεος)  44  Εών  {Β  677)*  νήσος  ηχηρός  τόν  'Ρόδον, 
μία  των  Κυκλάδων,  ή  των  Κ<ιΧυδνών 


949 


χωνηνες  —  χωχενονύίν 


950 


χώνητες'  9νρσοι 

ηώνειον  δηλητήρίον^  ήτοί  ^ανάοιμον,  βο- 

τάνη,  νάρ&Τ]ξ 
κωνίς'  νδρίσχη 

χωνοειδή'  τούτον  τοϋ  σχήματος  (3535) 
χωνοί'    οΐ   ^ύρσοι.    χαϊ  στρόβίλοι,    χαϊ  οί 

στρόμβοί 
χώνος'  περιχεφαλαία.  χαϊ  6  της  πίτυος  χαρ- 

ΛΟς  (Αΐ6Χ.  Μ^ηάίυβ).   χαϊ  ηαρά  τοις  γεω^ 

μέτραις  αχημά  τί  στερεόν,  χαϊ  στρόβιλος        10 
Κώνος  (ΗίρροηβοΙ.)*  τόπος  έν  ΚλαζομεναΙς 
ήΐ^χωνόσαρτον  ξύει  (Αρρ.  ρΓον.  111  56) 
χωνοφόρον  (ΤΙιεορΙΐΓ.  111  9,  4)*  στρόβιλο- 

φόρον 
χωνωπο^ήρας'  δρνις  δ  χώνωπας  Χηρεύων 
χώον  Ιμάτιον  (4793).  ί]  ένέχνρον  (4765) 
Κώος  Χίο  ν  [αά  61] 

Κωπαΐδες  (Αηΐίρΐίθη.  ρ.  70) '  έν  τη  ΚωΛαΐδι 

λίμνχί   εγχελεις  μέγιστοι  γίνονται,    ταύτας 

ου  ν  τ  ας  Ιγχέλεις  Κωπαΐδας  λέγονσι  [68]    20 
χώπ.,'  το  άνω  χωπαιον^  τό  όέ  χάτω  ηλά" 

την 
χω  π  ει  ς   (Αγ.  Ε>'8.  422)*   τα   εις  χώηας  εύ- 
θετα ξύλα 
χωπέτας'  σφονδύλονς μεγάλους Ιχ^ων  [67] 
χωπη•  ί)  τοϋ  ξίφους  λαβή^  χαϊ  εγχειριδίου^ 

χαϊ  ή  της  χώηης  της  νεώς 
χωπηλάταΐ'   οΐ  ταΐς  χώπαις  ηεριστρέφον- 

τες  τό  πλοΐον 
χωηητήρ  (ΗβΓίηίρρ.  Γγ.  Υ  ρ.  404)*  6  σχαλ-    30 

μός  της  χώπης 
-^χωπηλα•  χοπεώδη,  μαχρά 
χώρα'  ΰβρις 

(χωραλίας'  τους  ^χ  της  αγέλης  ηαϊδας)  4807 
χωράλιον  παίδαρων^  χόριον 
χωραλλεΐς•    οί  άναλέγοντες  τό  χουράλιον 

Λερϊ  Σιχελίαν 
χωραλίσχον  (0γ£(€8)*  μειράχιον 
χωρέα'  ή^άχρα,  "(•αρχτ},  δέσμη  (4808) 
ή^χωρία'  χουρίς  (3471),  χουρνότρια  40 

-^  χωριδάμνας'  άχρίς 


χωριδες'  γράες  (ΕρίοΙΐ3ηη.  δίιηοηίά.).  ζωον 

θαλάσσιον 
χωρ19ιον'  χόρτον 
χωρίς '  ιραλίς 
χωΙ)υχαΐος  ήχροάξετο    (Μβηβηά.  Γγ.  II 

ρ.  113)*    παροιμία  (παρά)  τοις  χωμιχοίς, 

ώς  Θεού  τίνος  ίπαχροωμένου 
χωρυχίδιον   όπερ  οί  τοξενοντες  δερμάτι- 

νον  χοίλωμα  τφ   εύαηίύμψ  Ληχει  /τ^ριτι- 

^έασιν 
χώρυχος*  Θνλάχιον.  Ιστι  δϊ  δερμάτινου  άγ^ 

γεΐον^  δμοιον  άσχφ.  οΐ  δέ  πλοΐον   οί  δέ 

χάγχην  (Μ^ΰβάοη.) 
Κως'  νήσος,  χαϊ  δέρμα,   είρχτι},  δεσμώτη» 

(ριον  ΟοΓίηΙΙιίί) 
χωτίλλει'  δολίως  άπατρί 
χωτίλλουσα    (Ηβδίοά.    ορρ.    371)*    χολα- 

χεύουσα 
χωτίλλω'  χολαχέύω 
χωτίλη  (ΑηβεΓ.  δίιηοιιίά.)*  λαλίστατη 
χώτιλον  ηδύ,  τρανές,  λάλον^  ευστομον 
χωτιλος  (δορίι.  Γγ.  618)*  πανούργος,  απα- 
τηλός, χολαχευτής,  άπατεών,  δόλιος,  λάλος 
χωφψ,'  πηροί 

χωφάν'  χωφήν,  άναίσΒτγιον 
χω  φ  ει '  χαχουργεΐ,  βλάπτει,  χολούει,  πηροί 
ή^χώφες*  νεχυσία,  χωφά  [96] 

χωφή'  αναίσθητος,  νεχρά 
χωφήααι*  χολοϋσαι 
χώφησις'  χόλουσις 
χωφητέος'  βλάπτέος 
χωφίας'  δφεως  είδος,  ό  χαϊ  τνφλίας 
χωφόν   (ΟαΠίο).  βρ.  Ι«ΧΙΧ  2)*  άναίσ&Ίμον. 

μωρόν,  τόν  ^οΐξον  μή  ποιοΰν(τα) 
χωφός    (ΗβΓοά.  1  31)*    ούτε   λαλών    ούτε 

άχούων»  ίννεός,  ασθενής 
χωχεύεΐ'    μετεωρίζει,   φέρει,   χουφίξει,  τό 

δέ  αυτό  χαϊ  χωφεύει 
χωχεύουσιν    όχοϋοι,    μετεωρίξουσι.    Σο- 

φοχλης  Καμιχίοις  (Γγ.  303)* 
πιστοί  με  χωχεύουσιν  Ιμ  φορρί  δέμας 


000.    54  στρόβυλοι      55  χω  νον  —  στρόβηλος      58  στροβη\      59χοτο;ττο|      62  χο- 
παΐδη  —  |ιόεΐ  λέγονται        64  χωπ*:?        6&  χώπεις        (71  χώληπα  (Ψ  726)  βΐ  χοπώδη' 

έ 

μαχρά 'ί)  74  χοραλλεΐς  —  π  σιχελίας  79  χωριδεστράες  82  χωρύχεος  —  επαχοοα- 
μένου  84  λόγχην  85  οί.  χάς,  χώας  87.  88  χωλ —  92  πληροί  94  χολνει  α.  ού 
χωφεϊ  98.  99  χωλϋσαι  —  χώλυσις  4904  μεταί\  5  μετεωρίξουοι,  πιατοϊ  με  σοφοχλής 
χαμίχην  χωχεύουοίν  έμφοραιδέσμας 

ΙΙΕδ.    Αά  61  ό  Κώος  αστράγαλος,  ό  εξ ό  μ^ν  γάρ  Χίος  εδύνατο  εν  ό  όέ  Κώος  ίξ 

63  Κώπαι  (Β  502)*  πόλις  της  Βοιωτίας  67  χωπετός'  θρήνος  (χοπετός)  96  χωφεϋσαι 
(ΙοΙ).  XIII  5)*  άναισ&ητησαι,  ήσυχάσαι,  σιωπησαι 


60 


947 


χωχννοίρβϊν  —  ηανηϋα^ 


948 


Ίαωχυτοι,ρεΙν'  Θρηνεΐν 

χωχυτός'  θρήνος ,   χαΐ  τά  δμοια  (Χ  447). 

χαϊ  δνομα  ηοταμοϋ  εν  ^δον  (χ  514)* 

Κωχυτός  δς  δή   Στνγός  νδατός  έστιν 
αΛορρώξ 
χ  όλα*  πόδες,  σκέλη.  όστα.  /κέλι^  (3304).  χερ- 

χΐδες 
χολαβοί'  λάστανροί  [4803] 

χωλαχρέταί  (Ατ.  Ατ.  1541) *  αργνρίχοϊ  τα- 

μίαι,  ους  τίνες  οίονται  μόνου  τον  διχαστι- 

χοΰ  προΐστασΘαι 
ή^χηλανίζόμενοΐ'  τάχει  χρώμενοι  άνέμοις 

ϊσφ  [6.  7] 

χωλέα'  μέρος  χρέατος,   [»ά  8]   τινές  σχέλος 

ύός  όηίσ^ίον,  ί]  Περσιχης  τό  έδώδψον 
χωλειρ    (ΧβοοΒ.)*    τό   ηροτί^έμενον  άθλον 

τοις  άγωνιξομένοις 
-^χωλετήναις'  άσχαλαβώταις  (4823) 
χωλή  ν  χωλεός 

χωλήνες  (Ευη  ίτ.  678)*  άχροχώλια 
χωλίαν  (Βθ€θΙ.  €ΓθΙ.)*  Ιγνναν.  τήν  γοατρο- 

χνημίαν.  την  χνήμην 
Εωλιάς  (Ε^νού.  ΥΙΙΙ  96)•   ακτή  εΙς  θάλασ- 
σαν εξέχουσα '  χαϊ  Ισως  διά  τό  χαάλφ 

Εωλιάς  (Αγ.  Ι,^β.  2)•   Αφροδίτης  έπϊ  Εω- 

λιάδος  έστϊν  Ιερόν  έν  τη  ^ττιχ^.  ό  δέ  τό- 

ηος  λέγεται  Εωλιάς,  έηεϊ  ίχκεΐμενός  εστίν, 

δμοίος  άν^ρώηον  χώλφ.  Ιστι  δέ  χαϊΔήμη- 

τρος  Ιερόν  αντόΘι  πολνστυλον 
Εωλιεΐς'  γένος  *1&αγενών,  δπερ  Ιχ  της  Εω- 

λιάδος  (4781) 
χωλιχή'  Ι^ικελιχτ;  (Σχυθιχτ/ ?) 
χώλοισι  (ΟβΠίιη.  ορ.  Ι.ΧΧ3)-  ηοδίοισι  (ποσί) 
χωλνμη  (ΤΙιτιο.  1  92)•  ή;- μεμφώδη 
Εωλυσαμένας'  ό  Εμπεδοκλής  οΰτω  χαλεΐ- 

ται,  ως  νπισχνούμενος  έφέξειν  τους  ανέμους 
χωλύσω'  λυπήσω 
χωλυτήρ*  σημειόν  τι  εν  &υτιχη,  χαϊ  &υσία 

τις  χωλυτήρια 
χωλώτης  (Αγ.  ΗΑ.  IX  2,  7)•  άσχαλαβώτης. 

ελεγον  δε  αυτόν  χαϊ  γαλεώτην  δοχεΐ  δε 

αυτός  εύστόχω(ς)  άλλεσθαι  περϊ  τάς  μυίας 
χώμα   (2  359)•    χοίμημα,    ύπνος   ληθώδης. 

καταφορά  νπνου  βαθέος  (Νίο.  ΑΙ.  458) 


πωμάδδαν  (Ρ.  1>τ.  Ον.  ίν.  11  ρ.  1029)• 
όρχεΐσθαι 

χωμάξει  (Αη8€Γ6θ)*  χώμον  ή  (δράμα)  άδει. 
υβρίζει  μετά  μέ&ης 

χωμαι•  άγυιαί,  ^ϋμαι 

χωμαίνεΐ'  νυστάζει 

η  ω  μακό  ν  (ΤΙΐ6ορ)ΐΓ.  IX  7)*  άρωματιχόν  τι 

χωμαστήν   (Αγ.  Νυ5.  606 ?)*   τρυφών  μετ 
^δής 
10    χωμαστοΰ•    του   χωμάζοντος,    τερπομένου 
μετ*  φδής 

-^χωμάταΐ'  ηαγενει 

ηώμη'  άμφοδον,  χωρίον 

•[χωμιχή'  *Αττιχή  (Ο^τγΗΙ.) 

'^χωμαίνεσ&αι•  κείρασθαι 

χωμήτις  (ΑηβΙ.  Ι.>'8.  5)*  γείτων,  Εώμαι 
γάρ  τά  άμφοδα 

ή^χωμμωνία'  χοροχόσμια 

χωμοΐ'  ασελγή  ^σματα  πορνικά,  συμπόσια, 
20        φδαί 

κώμος*  είδος  όρχήσεως  ή  μέλους  τινός 

%φμυ»α  (ΟΓβΙΙη.  Γγ.  ΟΕΥΗ  Τ1ι60<τ.  IV  18)• 
δάφνην,  ην  ίστώσι  {πρό)  τών  πυλών,  δη- 
λοί  δέ  χαϊ  δέσμην  χόρτου,  χαϊ  τά  χατ  ολί- 
γον τών  δραγμάτων 

χ-ωμφδοί'  χωμιχοί,  τραγωδοί,  χαϊ  χορενταϊ 
τραγφδοί,  οί  τραγιχοϊ  ποιτμαϊ  διδάσχαλοι 

χωμψδούμενοΐ'  παιζόμενοι  παρά  τήν  τρα- 
γφδίαν 
30    χωμωδοΰντες'   ^ριαμβεύοντες,  πομπενον- 
τες  [44] 

χω  ν  α*  βέμβιξ  (χώνος) 

κωνάν  περιδινεΐν 

,,ν^Ι'  περιέρχεται 

χωνεία-  νάρΟτ^χα  (4851).  χαϊ  πόας  είδος 
(Αγ.  κ.  1051) 

χωνήσαι  (Αγ.  Γγ.  XXXV  1157)•  πισσοχωνή- 
σαΐ'  χαϊ  χνχλω  περιενεγχεΐν.  χαϊ  πισσο- 
χώνητον  μόρο  ν  λέγουσιν ,  δταν  πίσση 
40  χαταχρισΰ^έντες  τινίς  υπό  πυρός  άπο^άνω- 
σιν.  ΑΙσχύλος  Κρήσσαις  (Γγ.  113)  χαϊ  Ερα- 
τίνος  (Γγ.  €Ι.ΧνΐΙΙ).  ΙΙισσοχωνία  γάρ  ή 
νυν  πίσσα,  ^  χοίουσι  τά  παρίσ^μια  τών 
προβάτων 


€00.  4800  όόυση;;^^  1  χωλαβοίλας,  ταύροι  5  ϊσα  8  χωλεά  —  εγχαλίς 
11  χωλεΐν  12  άχρα\  14  διατώ  χώλω  15  έπιχολιάοος  —  χολιάς  —  ε^κΙ  24  χοίμισμα  — 
λιπώδης  2^  κωμ^δεΐν  2Η  χωμωνεΐ  ^δει  29  οί.  χάγχαμον  30  χωμάστην  35  χυ- 
μήνασό^αι  ΤΙιβοςηοβΙ.  21,  21  Ζ6  χώμη  τις  37  \οσμία  39  μένους  42  πεζόμενοι  41  νείω 
49  χωνεΐσαι*  πισσοκοπήσαι  —  πιασοκόνιτον  —  Αι.  κ.  Ερ,  χρήσαις  —  πισιδία  τι  χρ\ 

ΗΕ8.  4803  χωλαβρισθείησ αν  ίίο5.  V  4)•  χωπη^είησαν.  ποδοχοπη&είησαν  6  χώλα 
πεσεΖν  (ΗοΙ)Γ.  III 17)•  τά  άρ^ρα  7  χωλαρίας'  τους  εχ  ττις  αγέλης  παΐδας  (χωράλια)  Αά  8 
άγχαλίς.  δέσμη  χόρτου  (βά  χωοεά  οΓ.  χάρφεος)  44  Εών  (Β  677)•  νήσος  ή^  προς  τον  'Ρόδον, 
μία  τών  Ευχλόδων,  ή  τών  Εο^υδνών 


949 


χωνητες  —  χωχ€υον<1»ν 


950 


κώνητες*  ^ρσοί 

χώνε  10 ν  δηλητήρίον^  ήτοί  9'ανάσίμον,  βο- 
τάνη,  νάρ^ξ 

τίωνίς'  νδρίσχη 

χωνοείδή•  τούτον  του  σχήματος  (3535) 

7(ωνοΐ'  οΐ  Βνρσοι,  χαϊ  στρόβίλοι,  χαϊ  οΐ 
στρόμβοί 

χωνος'  περικεφαλαία,  χαϊ  ό  της  πίτνος  χαρ- 
δϊύς  (Αΐ6χ.  Μ^ηάίυβ).  χαϊ  καρά  τοΐς  γεω^ 
μέτραις  αχημά  τί  στερεόν,  χαϊ  στρόβιλος        10 

Κώνος  (ΗίρροηβΰΙ.)*  τόπος  έν  ΚλαζομεναΖς 

ήΐ^χωνόσαρτον  ξύει  (Αρρ.  ρΓον.  III  56) 

χωνοφόρον  (ΤΙιβορΙΐΓ.  III  9,  4)*  στρόβιλο- 
φόρον 

χωνωπο&ήρας'  όρνις  ό  χώνωπας  Χηρεύων 

'χώον  ίμάτιον  (4793).  ?/  ενέχυρον  (4765) 

Κω  ο  ς  Χι  ο  ν  [βά  61] 

Κωπαΐδες  (Αηϋρ1ΐ3ΐι.  ρ.  70)*  εν  τη  Κωπαΐδι 
λίμνχκ  έγχέλεις  μέγισται  γίνονται,  ταύτας 
ου  ν  τάς  Ιγχελεις  Κωπαΐδας  λέγονσι  [68]    20 

χώπ,.'  το  άνω  χώπαίον,  τό  όέ  χάτω  πλά" 
την 

χω  π  ει  ς  (Αγ.  Ε^β.  422)•  τά  εΙς  χώπας  έν- 
θετα ξύλα 

χωπέτας'  σφονδύλονς  μεγάλους  ιχθύων  [67] 

χωπη•  ή  τοϋ  ξίφους  λαβή,  χαϊ  εγχειριδίου^ 
χαϊ  ή  της  χώπης  της  νεως 

χωπηλάταΐ'  οΐ  ταΐς  χώπαις  περιστρέφον- 
τες τό  πλοίο  ν 

χωπητήρ  (ΗβΓίηίρρ.  ίτ,  Υ  ρ.  404)*  ό  σχαλ-    30 
μός  της  χώπης 

-^χωπήλα'  χοπεώδη,  μαχρά 

χώρα'  ν  β  ρις 

(χωραλίας'  τους  έχ  της  αγέλης  παΐδας)  4807 

χωράλιον  παιδάριον,  χόριον 

χωραλλεΐς'  οΐ  άναλέγοντες  τό  χουράλίον 
περϊ  Σιχελίαν 

χωραλίσχον  (€γ£1€8)*  μειράχιον 

χωρέα'  '\'άχρα,  ή^ άρχη,  δέσμη  (4808) 

ή^ χωρία*  χουρίς  (3471),  χουρεύτρια  40 

•[  χωριδάμνας'  άχρίς 


χωρίδες*  γράες  (Ερίοΐιαηη.  δίιηοηίά.).  ξωον 

Θαλάσσιον 
χωρί9ιον•  χόρτον 
χωρίς*  ιραλίς 
χω(}νχαΐος  ήχροάξετο    (Μβηβηά.   ίΓ.  II 

ρ.  113)*    παροιμία  (παρά)   τοΐς  χωμιχοίς, 

ώς  Βεοϋ  τίνος  ίπαχροωμένον 
χωρνχίδιον   όπερ  οί  τοξεύοντες  δερμάτι- 

νον  χοίλωμα  τφ   εύωνύμφ  κήχει  /τεριη- 

θιασιν 
χώρνχος'  &νλάχιον,  Ιστι  δϊ  δερμάτινον  άγ^ 

γεΐον,  δμοιον  άσχφ,  οί  όέ  πλοΐον   οΐ  όέ 

χόγχην  (Μβΰβάοιι.) 
Εως'  νήσος,  χαϊ  δέρμα,   είρχτι},  δεσμώτη» 

(ριον  ΟοΓΪηΙΙιϋ) 
χωτίλλει'  δολίως  άπατψ 
χωτίλλονσα    (Ηοβίοά.    ορρ.    371)*    χολα- 

χεύουσα 
χωτίλλω'  χολαχέύω 
χωτίλη  (ΑπαοΓ.  δίιηοιιίά.)*  λαλίστατη 
χώτιλον  ήδύ,  τρανές,  λάλον,  εύστομον 
χωτιλος  (δορίι.  Γγ.  618)•  πανούργος,  απα- 
τηλός, χολαχευτής,  άπατεών,  δόλιος,  λάλος 
χωφςί'  πηροί 

χωφάν  χωφήν,  άναίσΒτγιον 
χωφεΐ'  χαχουργεΐ,  βλάπτει,  χολούει,  πηροί 
ή^χώφες'  νεχυσία,  χωφά  [96] 

χωφή'  αναίσθητος,  νεχρά 
χωφήσαΐ'  χολοΰσαι 
χώφησις'  χόλονσις 
χωφητέος*  βλάπτέος 
χωφίας'  όφεως  είδος,  ό  χαϊ  τνφλίας 
χωφόν   (ΟαΠίο).  βρ.  Ι.ΧΙΧ  2)•  άναίσθητον, 

μωρόν,  τον  ^οΐξον  μή  ποιούν(τα) 
χωφός    (ΗβΓοά.  Ι  34)•    οντε   λάλων    ούτε 

άχούων.  έννεός,  ασθενής 
χωχεύει*    μετεωρίζει,   φέρει,   χουφίξει,  τό 

όέ  αυτό  χαϊ  κωφεύει, 
χωχεύονσιν'    όχοϋοι,    μετεωρίξουσι,    Σο- 
φοκλής Καμιχίοις  (Γγ.  303)• 
πιστοϊ  με  κωχενουσιν  έμ  φορ^  δέμας 


€00.    ^  στρόβυλοι      55  χ  (όνο  ν  —  στρόβηλος      ^  στροβη\      ^9  χωτοπτο\      6Ζχω- 
παΐδη  —  \ίδες  λέγονται        64  κώπ'-^        65  χώπεις        (II  χώληπα  {Ψ  726)  βΐ  κοπώδη' 

έ 

μαχρά"!)  74  χοραλλεΐς  —  π  σιχελίας  79  χωριδεστράες  82  χωρύχεος  —  έπαχροα- 
μένου  84  λόγχην  85  οΓ.  χάς,  χώας  87.  88  χωλ —  92  πληροί  94  χολνει  οΓ.  ού 
χωφεΐ  98.  99  κωλϋσαι  —  χώλνσις  4904  μεταί\  5  μετεωρίζουαι.  πιστοί  με  σοφοχλής 
χαμίχην  κωχενουσιν  έμφοραιδέσμας 

ΙΙΕδ.    Αά  61  ό  Κωος  αστράγαλος,  ό  εξ ό  μέν  γάρ  Χίος  εδύνατο  εν  ό  όέ  Κώος  εξ 

63  Κώπαι  (Β  502)•  πόλις  τής  Βοιωτίας  67  κωπετός'  &ρήνος  (κοπετός)  96  κωφενσαι 
(ΙοΙ).  XIII  5)*  άναισθητήσαι,  ήσυχάσαι,  σιωπήσαι 


60 


051 


^ά  —  ί 


αγοράς 


9&2 


Αά•  έχΐ  τον  μεγάλου  χαΐ  του  λίαν  έτάσσίχο• 

δ^€ν  χαΐ  λακάνη  ή  μεγάλως  χεχηννΐά 
Χααν  λί»ον  (Β  319).  ή  όράν  (80.  274.  237). 

^γμεΐν.  π  (Β  585).  χαϊ  θνλάχιον,  έν  φ  οΐ 

ηνίοχοι  τάς  μάστιγας  άχοτί^$νται  (Ροΐΐαο. 

ΥΙΙ  116)  [ρο•(  2] 

ή^λάανα'  ΙπΙατατσν  [4.  &] 

λαβα  ς  (ΑββοΙι.  Οΐιο.  498)-  άντιλψρ^ίς 
ή^λαβάβηρ'  λαχανίσχη  10 

Χάβδα-  όπλον (Ειιροΐ. ρ. 561  ΤβΙβοΙίά. ρ. 820). 

1^  στοιχεΐον  ύγρόν  χαΐ  άμετάβολον   [9.  10] 
λαβή•  αφορμή,  ορμή,  χαΧ  ή  του  ξίφους  λαβή 

(Αΐ€86.  Γγ.  33,  2) 
λαβή  ν  (Αγ.  £<{€[.  841)*  αίτίαν 
λαβήροις•  ποτιστηρίοις 
λάβιρος'  βό^υνος 

λαβίς•  σχεΰος  χρυσοχοϊχόν  [1β.  17] 

λαβραγυρης'  λάβρος  έν  τφ  λέγειν   [>4  18] 
λαβράζει•    λάβρος   γίνεται,    άχολααταίνει.    20 

προπετεύεται 
λαβρεία'  ή  του  λόγου  ή^έχληψις 
λαβρεύεαι   (Ψ  474)*    μεγαληγορεΐς,    Μρο- 

γλωσσεν-η,  ά&ρόως  λέγεις^  άμέτρως        [22] 
λαβρεύονται    (ΤΗβοεΓ.  XIV  38  ΜβίηβΙί.)- 

^έονσι    μεγάλα    βουλεύονται,     ^ρυβούαι 

σφόδρα 
λάβρον  [βά  24]   ηροηετές^  "^(ΐχύ.  μαινόμε- 

νον,  βορόν  [25] 

λαβροσιάων  χορτασμού  άκοσμου  30 

λαβροστομία'  ή  -[ διάχρηστος  λαλιά 
λαβρότατος•  σφοδρότατος  [29] 

λαβρνσσεΐ'  λαβρεύει 
λαβρύσσεΐ'  δειλαίνει 

λαβρώνιον  (Οοαιίοί)"  είδος  ποτηριού  ηλατέος 
λαβύρινθος   (0&11.  Οβί.  311)-    χοχλιοεώής 


τόχος,   λέγεται  δε  τ/  λέξις  (χαϊΐ)  έχΐ  των 

φλυάρβίν,  καρά  τδ  Λολλοϊς  χύχλοις  λόγων 

χεχρησ^αι 
λάγανα  (Αγ.  ΕεεΙ.  813)-  είδος  πλακούντα- 

ρ(ου,    ώς  χαπυρώδη^    άπό  σεμιδάλεως   έν 

έλαίφ  τηγανιζόμενον ,   χαϊ  άρτοι  βραχέντες 

ίλαίφ 
λαγαριζόμενοι    (Ϋϊιετεοτ.  (τ,  \1  ρ.  313)- 

ϋΧαλεύοντες,  δηλοΐ  δέ  το  προς  τάς  λαγόνας 

τδν  άγχωνα  προσάγειν^  πυχνά  διαηείροντα 

τήν  χείρα 
λαγαρίττεται•  μετριεύεται 
λαγαρόν  τό  μή  ναστόν 
ή;'λαγαγεΐ•  αφρίζει  (ν.  λάπη) 
ή^λαγάσσαΐ'  άφεΐναι  (λάταγας  άφεΐναι'ί) 
λαγβατόν  άνατετραμμένον,  οί  όέ  ή^λάγαν 

έμβάλλοντες 
λάγγα'  ή  τ^  ^ροφιβ  διδομένη  μερίς 
λαγγάξει  (ΑηΙίρΙιβη.  111  ρ.  19)*    όχνεΖ.   οΐ 

όέ  λαγγεϊ 
λαγγανώμενος•  περαστάμενος,  στραγγενό- 

μένος 
λαγγάσαΐ'  περιφυγεΐν  [45 — 47] 

λαγγών  (ΕΜ.  554,  15)  [&Α  48] 

λαγερός'  σμίλαξ 
Αάγεαις'  θεός,  Σιχελοί 
λαγέτης  (Ρίηά.   Ρ.  Χ  31)•    ήγεμών   όχλον 

συναγάγω  ν  [52 — 54] 

λαγήναρχος'   ό  έξουσίαν  έχων   του  οίνου 

[Μ] 
λάγνης'  χαταφερής  προς  τα  αφροδίσια 
λάγνος'   ό  αισχρός,  περί  πορνείαν  Ιπτοη- 

μένος,  πόρνος 
λαγοθήρας'  άετοϋ  είδος 
λαγόνες  (οΓ.  ΟβΠ.  Γγ.  ΟΕΧΧΧΥ)•  σχίσμα  γης 
λαγόρεις'  έχχληαίαι  [61] 


000.  1  λεκάνη  (?.  αχανή)  18  \τητηρίοις  18  λαβραγορεΐς,  λόβρως  21—23=: 
23.  22.  21  2^  λαβοεϋσαι  26  \μόν  άκοσμου  (27  αδιάκριτος  1)  32]  ρο8(  24  λαβρό- 
νιον  34.  35]  ροΒΐ  36.  37  34  πυρώδη  —  άρτιβραχήν  35  σκαλεύονται  37  μηναστόν 
^39  ^ΐ,  ίχάλασεν  42  οί.  277  λανίζει,  όχλάζει)  43  στρατε\  4»  σμίλαξ  55  λαγι\ 
61  \ορεΙς 

ΗΕ8.  Ρθ8ΐ  2  τιν^ς  όέ  μάστιγα-  [καϊ  λίθον]  4  λάας  {Δ  521)*  λίθος,  πέτρα,  ή  πέτρος 
5  λαβα•  σταγών  (946)        9  λάβεν  (Α  ^87)  -  ίλαβεν        10  λαβαγούνων  (Α  Α07)'  λαβοΰ  των 

γονάτων       ΐί$  λαβόμενος  (ϊ,βνίΐ.  II  2)  δραξάμενος        17  λαβαγορεΐν  ( Ψ  479)  •  σφο- 

δρως  δημηγορεΐν  Αά  18  προπετής  Ιν  τοις  λόγοις  (ρβΓβρΙι.  Ψ  479).  τινίς  άκαιρον  έν  τώ  δημη- 
γορεΐν  22  λαβρεϋσαι  {Ψ  474)•  λάβρως  χαϊ  αθρόως  λαλεΐν  (εις)  λά  24  άθροήν  (Ο  625) 
2ϋ  λάβρος-  πολύ  σφοδρός  (Β  148  Ορβ^.  Νβζ.  0.  IV  48)  2»  λαβρόΐον  είδος  ποτηριού  (32) 
45  λαγγ{ον)εύει  (Β>'Ζ3η(.)'  φεύγει  46  λαγηίς-  δόρυ  (λάγκηΒγζ,)  47  λαγγαρεί'  άπο- 
διδράσκει  (42  βπ  383 ?)  Αά  48  μετάβολος,  έμπορος  (ηά  μάγγων)  52  λαγεινά-  δεινά  (αλ- 
γ%ινά)  53  λάγχει-  έφχει  54  λαγής-  ό  εις  τά  αφροδίσια  χαταφ(ε)ρής  56  λάγνα-  χάμ- 
ηρα.  χιβωτός  (342)       61  λαγόσι  (δ^ιηιη.  ΙοΙ».  Χι.  11),  λαγόνας  (8ίηΰ.  ΧΕνίΙ  20) 


953 


λαγρονίηι^ς  —  λαίή 


954 


λαγρονίτης'  έΐδος  ηλαχοΰντος 

ή^λαγρόν  ή  λαγρός'  τιραββάτιον 

λαγχάνειν  κληρονν 

λαγωίνης•  όρνις  ηοιός 

λαγών  ό  χενεοάν.  τό  Ισχίον 

ή;•λαγών€ία'  λαγοΰ  χρέα 

λαγώς   (Αστΐρβ.  εοιη.  ρ.  708)*    ό   χερσαίος^ 

λαγός  όέ  ό  θαλάσσιος  χαϊ  ποτάμιος 
λαγώς  χα&εύδων  [ηά  70] 

λαγώς  περί  των  χρεών  [>ι1  71]    10 

λάδανον  τό  μέν  από  των  ηωγώνων  των 

αΙγών  [βά  72].  τό  δέ  άηό  τ(\ς  βοτόνης  λή' 

δωνος  (ΗβΓοά.  III  112) 
λάδας'  ίλαφος  νεβρίας  [75] 

'\λάδομαι.•  γνώμην  τί&εμαι 
Λαδωγενης•    ή   ^Αφροδίτη   (άάφνηΐ),    βτι 

έπϊ  τφ  έν  *Αρχαδίρ.  ηοταμφ  Αάδωνι  ^γεν- 

νψ^Οτ^ 
Λ  άδω  ν  (Οβίΐ.  Ιου.  18)*    ποταμός  *Δρχαδίας 

178.79]    20 
λάετε*  σχοπεΐτε,  βλέπετε  [81] 

λάξειν  έξνβρίζειν 

λάζεσ&αι  (Ηίρροοη  II  ρ.  101  Κ)-  λαμβά- 
νειν [84] 
λαξίνης   (μα^— ?)•    χαραδρίας,    χαλλαρίας 

Ιχ»ΰς  [8β] 

*λαξών  (Αγ.  Ραε.  1069)•  άλαζών 
λαζνμεναι  (ΤΙι60€Γ.  XVIII  46)*   λαμβάνου- 

σαι 
λαήμεναΐ'  φ9έγγεσ&αί  (125.  211)  30 

-[λάηταΐ'  βούληται  [91] 

λά&αργοί'    ύχώληχες,   ή   τά   ξυόμενα  άπό 

της  βνρσης  υπό  των  άρβήλων   (Νίο.  ΤΚΐϋΓ. 

423).  η  χννες  χρνφίως  δάχνοντες  (130) 
λα&άργφ-  λαΘραίφ  (129) 
ή^λα&ασμώ'  νΐη.  λή&η.  λησμοσύνη 
ΐλά&εΐ'  άχηδίςί  (λαΟίχάδεα'ί  Αΐ€8βί£Γ.41,3) 
λα&εΐν  (1537)*  έχοντα  παραπέμιραι,  ή  δλως 

εΙς  ν{ο)ΰν  ούχ  -ήλ^εν,  διό  εβλήθη 


λα^ήβας'  γέροντας 

λα&ιχηδέα    (Χ  83)*    λαν&άνειν    ποιοΰντα 

{τάς  άνία)ς 
λα^ιχηδές*  λυσίχαχον.  πανσίλνπον 
λα&Ιποιν{ονΥ  ού  τιμωρούμενον 
λα^Ίνοστος*  ό  βραδννων  έπανελΒεΐν 
λα^ίφρων  άφρων,  ίπιλήσμων 
λά&ρα'  χρνφίως,  'ήρψ^'ίι  ήούχως 
ή^λά^ρα'  αΐ  δίχαι,  ΉλεΙοι 
"^λα&ραχάξων  χαλαιναγωγών.  Σιχελοί 
λα^ρή^έως*  άγνώατως 
ή^λα&ρός'  λαθραίος,  χρυφός,  μυχός 
ή^λα^ροϋν  βλάπτειν 

λάφυρο  ς  (ΤΗβορΗΓ.  VIII  3, 1)*  είδος  οσπρίου 
λα^ών    (δορίι.    ίΓ.    23)•     άγνώατως    πρά- 

ξας  τι 
λαΐ'  ίπϊ  της  αίσχρουργίας 
λαιά  (Τ^τΙββ.  Γγ.  15,  3)*  αριστερά 
λάιαν    [λά  118]    χτησιν,    Δωριείς   Ιπϊ  της 

λείας  [14] 

λαίας'  ασπίδας.  Ερήτες 
λαίβα-  ασπίς:  [»ά  16].  πέλτη  (Ιι.  β.  ΑΛΙΕΑ 

^ί.  165) 
•^λαΐγμα'  περιχεφαλαίας  χόσμος 
λάϊγγες  (β  433)*    λί^οι,    ύπό    ύδατος  λβ- 

λ{ε)ιασμένοι,  Ινιοι  +  φράγγες.  άλλοι  χαΜ- 

χες,  μιχροϊ  λίθοι 
λαίγματα*  πέμματα,  οΐ  6έ  σπέρματα.  Ιερά 

άπάργματα  (167) 
λαίγυος'  λάσταυρος  (148)  [21] 

λάιδος  (ΑΙοηίΒη.)-  λήδος,  τριβώνιον 
(λαιδραΐ'  αναιδείς,  βράσεις,  στυγνοί,  τολ- 
μηροί) €ί.  170 
λαιδρή  (Νίο.  ΤΗ.  689)*  [βά  23]  θρασεΐα 
λ  α  ιδρό  ς*  λαμυρός,  αναιδής,  δεινός,  Θραανς. 

ταχύς  [βί  24] 

λα ί ε IV  φθέγγεσ^αι  (78,  89) 
λάιεταΐ'  χαταλεΰεται,  άπό  του  λα  ο  ς    [27] 
λαιή  (Ιοηβδ)*  αριστερά 


ει 


€0Ό,    68  Η.  β.  λαγφα        72  ληδών        76  \γεν,^ς  —  έγέννησεν        80  λατεται,  αχο- 
ύ υ 
πεΐται,  βλέπεται      9^  λα&ηχήδεα      99  λα^ηχήδες,  λησίχαχον  παυσίλωπον      105  ο(,  όλχά^ 
ζει,  ποθολκίς       13  λαιά  ν  —  λείαν        16  €ί.  λαίφα,  λαφ^ία      24  λεΐνος  (λΐρος'ί)       26  λα^•- 
ται,  χαταλν\  —  λαός  (οοΐ.  200,  6) 

ΗΕδ.  Αά  70  παροιμία  έπϊ  των  προσποιούμενων  χαθεύδειν  Αά  71  δειλό  ν  άγαν  το  ξώον 
ό  λαγώς,  ελέχθη  δέ,  Ιπεϊ  έχωμφδουν  έπϊ  δειλίςί  τους  'Ρηγίνους.  χαϊ  ελέχθη  έπϊ  των  διαχινδυ- 
νευόντων  τας  "φυχάς,  χαϊ  προς  τοϋτο  χαοτερώς  αγωνιζομένων  Κά  72  χαϊ  τό  χρέας  75  λβ- 
δοίατο  {Β  418)*  λαμβάνοιτο  78  λαε'  έιρόφησεν,  οί  όέ  έφθέγγετο'  ό  μ^ν  λάε  νεβρών 
τά  άπάγχων  (τ  236)  79  λάεσι(Γ80)'  λίθοις  81  λαεντιάριος  (ηονίο.)•  λιθοξόος 
8^  λάξετο  μϋθον  (Α  357)•  ελάμβανε  τόν  λόγον  9%  λαζοίατο  (Β  418)*  λαμβάνοιτο  (74> 
91  λαθάδαν  (ΕυΓ.  ΗβΙ.  829)•  λάθρα  Α<198  λήθην  των  χαχών  έμποιοϋντα  τοις  παισίν  (Χ 83 
ρ&ΓβρΙΐΓ.)  Αά  113  έχχλησίαν  (ΑΑΙΑΝ)  €ί.  λοίαν  14  λαιάναΐ'  λεπτϋναι  Αά  16  τρφος 
( — ων)  21  λαίδιον  (λαιόν)'  άριστερόν,  εύώνυμον  Αά  23  αριστερά  Αά  24  αριστερές 
(121)        21  λαίεταΐ'  χαϊ  χατελενσεται  (126) 


955 


λα$0^άργο^  ποδί  —  Χαχβρνζβύ&αί 


956 


λαί^άργω  Λοδί  ((γ8^.  βάββρ.  ίπ.  182)*  λα- 

»ραί<ρ  (93) 
λαί&αργοί'  κννες  ^ρΰφα  δάχνοντες  (92) 
λαι&αρνζείν    λαμυρώσαι,    διακράξασθαι 

[Λά  81] 
λαίλάξαί'  η)ν  γλώσσαν  Ιξελεΐν  (235) 
ή;^λαίλάπετος  (Π  365 ?)*    όταν  συννεφης 

χαϊ  άνεμώδης  ό  άήρ  έστιν 
λαίλας  (Ηίρροη&χ?)*   ό  τύραννος  ύκ6  Αιη 

δων  [35]    10 

λαιμά  (Μεηαηά.  ίτ,  Ι  ρ.  100) '  λαμυρά  (156) 
λαιμ^'  εις  βρώσιν  ωρμηταί 
λαιμάζονσιν  ίσ&ίονσιν  άμέτρως         [89] 
λαιμά  ν  έσΘίειν  άμέτρως  [41] 

λαίμαργος*   φάγος^  άπληστος  (Αγ.  ΗΑ. 

ΤΙΙΙ  2),  Ιηϊ  τδ  φαγείν  μανιώδης 
λαιμό ς'   ό  φάρνγξ.   ό  τράχηλος,   ό  λάρνγξ. 

ό  βρόγχος 
λάϊνον   [8ά  44]   ηελαργόν   (^σγιχόνΐ),   ή 

πύργος  λί&ινος  20 

λαινόχειρ'  σχληρόχειρ 
λάϊον  χαϊ  ή  σιτόσηορος  γη  (ΟοΓ.)•  χαΐ  άρι- 

ατερόν  {λαιόν) 
λαιός'  αριστερός,  χαϊ  λαφός  (ς.  ν.) 
ή^λαΐηος'  χίναιδος  (155),  λάστανρος  (120) 
ή^λαιπτύηρον  άναηεηλασμένον^  Ισχυρόν 
ή^λαισαινοφόρος'  οπλοφόρος 
λαισάς'  η  ηαχεία  ίξωμίς 
(λάισασ&αι  [Βογ.]*  χτησασ9αι)  ΰί.159.  834 
•|•λαί<τεα•  μήλη  (λασιό μήλον  1)  30 

λαισήϊα  {Ε  453)•  Βνρεοϋ  γένος  [54] 

ή;'λαίσιτος'  χίναώος  (148).  πόρνη  (376) 
λαίσχαπραν  λαμνράν  (136) 
λαίσπαις*  βούπαις.  Αευχάδιοι  ( — αό({ΐ?) 
Ααισποδίας   (Οοιη.  Υ  ρ.  563)*   όνομα  χύ- 

ριον.  ίνιοι  όέ  τον  Άλχμέωνα  ωή^ησαν  λέ- 

γεσ&αι.  οΐ  όέ  τόν  δρεπανοάδμς  πόδας  Ιχοντα 

[59.  60] 


Λαιστρυγόνες  (χ  1191)*  οΐ  νύν  Δεοντΐνοι. 

λάϊτον  (ΒοΓ.)•  τό  άρχείον 

{λάιτος-  %ής^  δούλος)  οί.  323 

λαΐτων  (Οογ.)*  των  δημοσίων  τόπων     [65] 

λαΐτμα  (Ηοιη.)*  πέραμα,  γέφυρα,  οί  μ^ν  ορ- 

μημα,   οΐ  όέ  τό  χύτος.    άλλοι  τό  διάστημα 

τον  πελάγους  ^  ίξ  ού  τό  μέγα  χαϊ  πλατύ. 

ηαΧ  τό  χύμα  [67.  68] 

λαΐφα-  ασπίς  (115.  116.  165.  435)  [70] 

λαΐφια  (Βθ6θ(.  €γ6Κ.)*  ^άχη 
ή;'λαιφάσσον{τ)ες'  ψηλαφονντες         [78] 
λαϊφος  (ΟαΙΙ.  βρ.  V  4)*    τό  Ιστίον^  ήγουν 

τό  άρμενον  (ν  399) 
λα[ι]φύς'  δάπανος  ή  βορός 
λαι^ηρόν  (81ο5.  ΡΙογ.  Ι  ρ.  123)•  ταχύ 
λαΐίρηρά  (Κ  358  β1.)*  ταχέως,  ή  ταχέα 
λαιιρηρώς'  ταχέως,   ταχύ  γάρ  τό  λαι^ρη- 

ρόν  (785) 
λαχάξει  (ΑββεΙΐ)!.) *  λέληχε,  βοζι^  άπό  του 

λαχειν 
Λάχαινα  (Αγ.  Γγ.  XIX  ρ.  1038)•  χνλίχων  τι 

Μος 
λαχάρτη  (ή)  λαχάρη   (ΤΙιβορΙΐΓ.  III  4  VII 

6,  1)•   δένδρον  τι 
λ  αχ  ας '  φάραγγας  [84] 

λάχε  (Ηοαι.)*  Ιδίωμα  ήχου,  έ&λάσθη^  σννε^ 

^9^βν'  ήχν(^^ν  {Ν  616) 
λαχεδάμα-  ύδωρ  άλμυρόν  αλσϊ  πεποιημέ- 

νον,  δ  πίνουσιν  οΐ  των  Μαχεδόνων  άγροΙ- 

χο*  [86] 

λαχεΙν  (Αββεΐι.  Α^.  614)*  ιροφήσαι 
λάχε  ρόν  είχαΐον 
λαχέρυζα'    χράχτρια,    λοίδορος.    φλύαρος, 

μεγάλα   χράζουσα   χορώνη    (Ηββίοά.  ορρ. 

745  ηοη  6γο^.  Λβζ.  Αγο.  VII  42  ρ.  6).    ή 

λάλος 
λαχερύζεσ^αΐ'  τά  αυτά 


€00.    ΖΟλαι&αργοί        31  λαιΒυράζω  δυίά.  Ζοη.  ΤΙιβο^η.        34  δαίά.  ΤΗβο^ηοβΙ.  9,  13 
87  λαίμαι  —  ορμηται        46  λαΐνος  —  \ερός        47  χαϊ  λαός        48  χίδναιδος  (οί.  λασιτός  λεσι- 

ε 
τός)        53  Βνραιού        57  €Ϊ.  λαόπαις,    ΤΗβο^ηοβ!.  9,  17.  18  λαισχίδης  εϊ  λαίσπης        58  λαι- 
σποδίας        64  λαϊτών        75  δαπανωσιβόρος        85  €Γ.  σκοροδάλμη        90  \άξεσ&αι 


ΗΕ8.  [Μλγ^ο  βά  131:  ?^αιχαστής'  ό  πόρνος,  χαϊ  λαιχάστρια'  ή  πόρνη]  35  λαί- 
λα^Ρ'  καταιγίς,  άνεμου  (ΜβΓΟ.  ΐν37)  συστροφή  μετά  νετον  39  λαιμαλαιόν  ()υσόν  (1035) 
ΑΙ  λαιμά ζειν   ομοίως  (ηοη   λαιμάξειν)        Αά  44  λί^ινον   (1Γ  177)        54  λαιήϊα  (2ΪΓ426)• 

έπεϊ  δασέα  έστϊ  τό  βύρσαις  αίγαις  περιβλαβεΐσ&αι.     Πτερόεντα  ( )  είναι,  ή  πάνυ  χούφα, 

ώς  χαϊ  Τ]7  λακ^ί  χειρϊ  δύνασθαι  βαστάξεσ&αι,  όπλα  λάσια,  όπερ  έστΙ  δασέα,  άργαΐς  βύρσαις  περί" 
βεβλημένα  ετι  τάς  τρίχας  ίχουσαι  59  λάισασ^αΐ'  χη}σασ&αι  60  λαΐσχρον  ξυστήρα, 
πτύον  (λίστρον)  62  Ααιστρυγονίη  (κ  82)•  ή  των  Λαιστρυγόνων  πόλις  65  λαΐτα'  πέλτη 
(116)  67  λαιτμά&ημα  (ΰϋμα  βά  λαΐγμα),  σφοδρόν  δρμημα'  άπό  τού  θοοϋ  ('ψόφον'ί) 
68  Ααΐτος'  ακήρατος,  χαϊ  όνομα  χνριον  70  λαιφαί'  αναιδείς,  &ρασεϊς.  στνγναί.  τολμηροί 
(ΛΑΙΔΡΑΙ)  73  λαίφεσιν  {Ονεζ.  Νβζ.  0.  II  279)•  άρμένοις  84  λαχχατήσας-  πατήσας 
^  Ααχεδαίμων  ή  Σπάρτη,  χαϊ  ποτί  μϊν  [η  Πελοπόννησοςλ  ή  χώρα  πάσα•  ποτ^  δ^  πόλις 
(€ηΙίηιΐ8)  ομώνυμος  τη  χωρ^  (Ιι&60  6Χ  ΑθΗο  Βίοη^8.  ΕαβίΑϋι.  294^  40) 


957 


λακερατάν  —  ΧαΙων 


958 


-{-λαχεροτάν*  ίτννεσταλμένον  (λαηαρβίτα-' 
τονί) 

λάκη'  (βάκη.  Κρητ6ς 

λακηή^δήξαί'  διαρ^ξαι  (201.  206) 

λαχη&μόν  δν  οΐ  Άτηκοϊ  -[γλωσσοχό' 
μον  (χλωγμόν'ϊ)  χαλοϋσιν 

λατίήσαί'  ηατάξαι  (855) 

Ααχίάδαι•  δήμος  της  '^ττΐ)^;,  ^αφανίδας 
φέρων,  δν  έπιβοώνται  κατά  των  μοιχών 

ή^λαχίδαι-  βάλλει  (οΓ.  λιχάξαι)  10 

λαχιδαίμονος (Οοιη.1)•  'ψοφοΰντος,  ήχονντος 

λακέδες  (ΛοβοΗ.  ΟΗο.  28)*  σπαδόνες,  σπα- 
ράγματα ΙμαΐΙων 

λάχιδες  (ΑΙεββ.  Γγ.  ΙΟΑΙίΓ.)*  τά  λεχτά  των 
άρμενων  σχίσματα 

λακίδοφορών  οΰχ  υγιής 

λακίζει*  -^θωπενει  (379).   ^ηγνύει.  ^σσει 

[Μ8] 

λ  ακίς*  ^αγάς,  εμβολή,  ^αφή,  τραύμα,  σχίσμα 
(Αμ€1ι.  Ρ6Γ8.  125)  20 

λάκισμα  (ΕϋΓ.  Τγο.  4971)•  τά  αυτά 

λακισθήναΐ'  ^αγήναι 

λακϊς  χ&ονός  (ΤΓβ?.)*  Χ^^ν^ο-  γής 

λακκόηεδα  (Απ9ΐ8^.  €θΐιι.  Γγ.  ΤΙΙ  ρ.  702)- 
τοϋ  σκελετού '  φησϊν  •\  διαχαλασ^έντος 
όσχέον  καϊ  των  διδύμων  κρεμασ&ένι^ων 
καλεΐσΘαι  λακκόηεδα'  τους  6έ  διαηαν- 
τός  κα&ειμένον  έχοντας  αυτό  λαχχο- 
σχέας'  Ευφρόνιος,  έπεί  δσχεα  λέγεται  τό 
άγγεϊον,  δπου  οΐ  δίδυμοι  Ιμβέβληνται*  από  30 
μέρους  τό  μόριον.  ουκ  ευ.  φασϊ  γάρ,  του 
όσχέου  πάντο^εν  καΘειμένου  λακκοσχέας 
προσαγορεύεσ&αι  τους  τοιούτους 

λακκοσκάίκερδον  λακκόπρωκτον 

λακκόπλουτος*  ό  Εαλλίας  ύηό  των  κω- 
μικών (9  η.  Γγ.  €1<ν),  διά  τό  ηεριτυχειν 
χρυσφ  εΙς  φρέαρ  βεβλημένω  [11] 

λακοηεΐν  πυν&άνεσ&αι 

λακόηιον  πυ^ίον 

λάκοποΐ'  αρχή  τις,  εν%α  οί  κλέηται  κρί-    40 
νονται 

λάχος'  ήχος,  'φόφος 

λακπατήσαΐ'  λακτίσαι.  καταπατήσαι»  άνα- 
τρέψαι 

Λακρατίδης'  Αριστοφάνης  (ΑοΙι. 220)  φ-ησϊ 


ηαλαιδν  Λακρατίδην,  τά  "ψυχρά  βου^ 

λόμενος  δηλονν  ψυχροί  γάρ  οΐ  γέροντες 
Δακτίδες  (Αυ—)'  αΐ  της  άήμητρος  Ιέρειαί' 

άηό  τόηου 
λάχτιμα  (ΑββοΗ.  Α^.  1601  ?)*  λάκτισμα 
[βά  20]  λάκτις  (Νιο.  ΤΗ.  109)•  -^κωπη.  το- 

ρύνη  (Οβίΐίιη.  Γγ.  ΟΕΧΧΥΙΙΙ) 
λάκυρος'  στεμφυλίας  οίνος 
Δάκων*   είδος  ηαρά  τακτιχοϊς,  ή  ό  Σκαρ^ 

τιάτης  άντιχρυς  των  Άϋΐ}νών  [28] 

λακώνιζε IV  (Αγ.  Γγ.  XXVI  ρ.  1088)•    παι- 

δίοις  χρήσ&αι 
Δακωνικαί   (Αγ.  ΤΗ.  142)•   υποδήματα ^  ά 

καλείται  Δμυκλάδες  (ς.  ν.) 
Αακωνικόν  τρόπον    τό    περαίνειν,   καϊ 

παιδεραστείν ,  τό  παρέχειν  έαυτάς  τοις  ξέ- 
νο ις.  ήκιστα  γάρ  φυλάττουσι  Δάκωνες  τάς 

γυναίκας 
λακωνικός*  στερ{ρ)ός.  ανδρείος 
λάλαγες*  χλωροί  βάτραχοι  ηερϊ  τάς  Δίμνας 

(352),  ους  ίνιοι  κεμβέρους.  οί  όέ  δρνέου 

εΙδός  φασι 
λαλαγεϋσαΐ'  λαλοϋσαι.  άθ^ρόαι  οϋσαι  (9ρν- 

λοΰσαιΊ) 
λαλαγή  καϊ  ή^λαλαγής'   -[κρυμός,  κραυγή 
λαλαγητής*  ματαιολόγος 
λάλαζε  (ΑηβΟΓ.  ΑίΙι.  447  Α)•  βόα 
λάλα  κόνις'  ψοφωδης  κόνις 
λάλαμις'  λαίλαψ,   άντϊ  τοϋ  λαλαμίς  λαι- 

λαμίς  γράφουσιν 
λαλάξαί'  τήν  γλώσσαν  έξελεΐν  (132) 
λαλάξαντες'  βοήσαντες 
λαλείν  λέγειν  [αά  87] 

λάλη&ρον  λάλον 
λαλίστατον  (οί.  Ειιγ.  €γο\.  315)•  κατά  λό- 

γον  σοφόν  (εοΐ.  94  [90]) 
λαλίστερον  (ΜβΟΑπά.  Γγ.  XIII  ρ.  195) *  αόο- 

λεσχέστερον 
λάλλάι  (ΤίιβοοΓ.  XXII  39)•  λάλλας  λέγουσι 

τάς    παραθαλάσσιους    καϊ    παραποτάμιους 

ψήφους 
λάλος  (ΕαΗαΙ.  III  ρ.  254)•  φλύαρος 
λαλούμενον  (Αγ.  ΤΗββιη.  578) 
λαλούντα  (Μβηαηά.  Γγ.  III  ρ.  74)  [45] 

λάλων  φΒεγγόμενος 


ΟΟΒ.  92  (βάχχη  (ΥοΓβΙζβοΙι  ρ.  28)  03  λάκη  λακίξαιί  98.  99  ==  99.  98  200  λα- 
κίδες  —  σχήματα  8  λάκκος,  πέδα  —  λαχός  πέδα  —  κα&ήμενον  —  λακός  σχέας  —  καθι/- 
μένους  λάκκους  σχέας  16  λακτήσαι  ΡοβΙ  217]  220  20  τωρύνη  26  εαυτόν  (30  άλαλαγή 
κραυγμόςί)  31  λαλαγήτης  33  λάλα,  κόνις  ψη\  84  λάλαβις  —  λαιμάτμησις  γρ\ 
40  Ιχότερον        41  παρά  ποταμούς        43  λάμμενον 


20  λα 

Ζ1  βλέ 


959 


λάμας  —  Ιαοΰΰόος 


960 


λάμας-  μύξας 

λάμαχος'  άμαχος,  άχαταγώνιατος 

Αάμια'  *Αριστοφάνης  (Υββρ.  1178)  φησίν, 
ώς  ή^τ  ίχρνσης  ίν  τη  άγορ^  τίνος  λΛμκύ- 
δους  γνναίχός  ένδίατρφονσης.  τινίς  ύέ  έν 
τη  άγορ^  ηερδονμέντιν  γνναΐχα 

Αάμια'  ^ρίον  (Νίο.  Γγ.  136).  χαϊ  γυνή  τις 
αρχαία  οΰτω  χαλουμένη  Δίβ{υ)ασα 

ή^λάμβαι.  τά  χάσματα,  τ/  οί  "^ μόνοι,  των 
ανθρώπων,  χαι  Ιχ^νς  10 

Δαμίαν  τόν  χρίονα  (Οοιη.  βη.  Γγ.  ΟΕΥΙ) 
7/  Λάμίος  6  πέλεχνς  (Γγ.  €ΕνΐΙ)•  ην 
τις  1/§9Ί}νησίν,  δς  έχαμφδεΐτο λέγε- 
ται όέ  χαϊ  Γνηαίϋεός  τις  έξ  έηί^έτου  Αά- 
μιος 

Αάμος'  ι)  χάρα  των  Ααιατρυγόνων,  ή  έηι- 
χώριός  τις  ήρως,  άφ*  ού  ή  χώρα  ώνομά- 
σ^  (κ  81) 

λαμόπτης'  ό  έπϊ  τηλίας 

λαμπάδες•  οφθαλμοί,  τινϊς  αστέρες  20 

λαμηάδιον  (Αγ.  ΑοΙι.  1177)•  τ^ιν  λκητήν 
χειρίαν,  έν  |/  έπιδιδέαπιν 

λαμπάς  (Αγ.  Υββρρ.  1203)•  λαμπάδος  άγων. 
χαΐ  ό   νιΧΊ}αας  λέγεται   λαμπαδηφόρος 

[58.  59] 

λάμπη  (ΗίρροοΓ.)•  τόν  παχνν  άφρόν  τόν 
έπιπολάξοντα  τφ  οϊνφ  φασίν  (ί.  ς.  λάπη) 

λαμπηδών  λαμπυρίς.  απιν^ρ 

λαμπήνη  (8ορ1ι.  Γγ.  415  Μβηοπά.  ρ.  78)•  εί- 
δος αμάξης,  έφ*  ης  υχοννται.  ενιοι  απήνη,    30 
7/  ή^άρμα  αμάξης  περιφανούς  βασιλιχής.  ή 
^ήδίον.   Ί-ΛερΙ    χεφαλήν   έστιν   άρμα  σχε- 
ηαατόν 

λαμπίας•  υ  ήλιος  [βά  63] 

λάμπονρις  (ΑβδοΙι.  Γγ.  424)•  άλώπηξ  (270) 

Ααμπρά  χα&ύπερΘ^εν  χαΐ  Ααμπρά  ύπέ- 
νερΒεν  (Βριπ.  1236,  15)*  δήμοι  Ααμπραϊ 
Άθήνησιν  αΐ  μίν  παράλιοι ,  αί  δΙ  καθύ- 
περΙ^εν  (Ααμπτρά) 


λαμηρείμων  (ΗίρροοΓ.  ΗΙ  ρ.  789  Κ)'  λαμ- 
πρά Ιμάτια  Ιχων 

λαμπρόν  φαιδρόν.  τηλανγές 

λαμπρύνεται  (ΑββεΙι.  Ευπα.  104)*  φαιδρν- 
νεται 

λαμπτήρ  (ΑβδοΙι.  Α^.  22)*  φέγγος,  φως, 
λαμπάς,  έσχάρα,  έφ'  ής  εχαιον  έν  μέσω 
των  {ο)Ιχων  εΙς  τό  φωτίζειν  αύςοΐς  ξηρά 
ξύλα  χαϊ  δςίδία  (σ  306).  Αττιχοϊ  ύέ  τους 
χαιομένονς  λύχνους  λέγονσιν 

λαμπυρίς  (ΑγιβΙοΙ.  ρ.  βη.  Ι  3)*  ξωύφιον  έχ 
φρύγανων  γινόμενον  [βά  70] 

λαμυρόν  (ΕρΚΓβΙ.  εοηι.  ρ.  368)*  εύλαλον, 
βύτράπελον,  χαταπληχτιχόν 

Ί'λα^εΓταν  δώσουσιν 

ή;^λαμμωδεΐ'  δραπετεύει 

λα  ν  όράν.  ή  λί^ον  (ί) 

λανη&άς'  δευτερίας  οίνος 

λαν&ανόντως•  χρνφαίως 

^λανιξει  (ΗίρροεΓ.  ρ.  308,  14 ?) 
(42).  βρέχει  (ν.  λάγανα) 

λα{  (0Γβ^.   Νβζ.   €.  XIII  102 ?)• 
(286) 

Ααξάδαι• Α9ηνησι 

λά^αι  (εί.  I^^ορI1.  137)•  λαχτίσαι 

λάξεσ&αι  (ΗβΓοά.  VII  144)•  χληρωσεσθΌΐ 

λάξιων  (Η€Γθά.  IV  21)•  λήξεων,  χληρώσεων 

λαξόοΐ'  οίχοδόμοι,  λι^ουργοί  [86 — 88] 

λ^ϊ  ποδϊ  χινήσας  (ϋΤ  158  ο  44)•  τφ  πλά- 
τει  τοϋ  ποδός  ννξας  χαϊ  διαχινησας ,  ονχ 
ύβριστιχώς  λαχτίσας 

λαοβότων  άν&ρωποτρόφων  [91] 

λαοί'  όχλοι,  δήμοι,  δύνανται  δι  ούτως  εΐ- 
ρησ^αι  άνθρωποι  διά  τό  είναι  λαλωί.  εν- 
^εν  χαϊ  μέροπες,  άπό  τον  μεμερισμένην 
{Ιχειν)  την  όπα,  δ  εστί  φωνή{ν)  [93] 

λαό  παις•  βονπαις  (157) 

λαοργός•  ανόσιος.  Σιχελοί 

λαοσσόος  {Ν  128) •   τους  λαούς  σώζουσα • 


λαγγάνει 

[78.  79] 

λάχτισμα 


ΟΟΌ.  47  λαμάς-  μυς  (48  ^(.  μαΐμαχον)  50  λίβ.ασα  51  ΟϊιοβΓοΙ).  ογΙΙι.  239,  13 
ΕΜ.  555,  54  λάμια  {Ιαηια) ;  βεΐιοΐ.  ΑΓίβΙίά.  ρ.  42  λάμιας  —  φάαματα  52  λάμιαν  —  ό  λά- 
μιος  πέλεχυς,  ην  τοις  —  δν  ίκωμώδει  54  έπιτηλείας  56  χηρίαν  —  ίπιδιδονβη*  62  ράδιον 
{^έδιον  περιφανίς,  υ  εατιν  €)Τ.  ΒΓβιη.)  63  οί.  άλλάμπαν  65  Ααμπραϊ  —  οί  —  οΐ  66  λαμ- 
πρίμων  71  λαμπνρόν  (72  λαψεΐ  τάν  δώαοντι  δόαιν'ί)  73  λαιμωδεΐ  ΤΙΐ6θ^ηο$1.  9,  22 
7»  δεντερείος  76  χρυφέως  77  οί.  πεοιχλανίζεται  82  λαχτήοαι,  οΓ.  λαχμών  83  \ασ^αι 
1)18      ΗΙί  λαξεντίνων       90|ότον,  \τρωφον       92  λάλιοι       0^  αιχελός  {οί.  λεωργός,  λιωργός) 

ΗΕ8.  58  Ααμετίη  (μίΖ2)•  Ήλιου  χόρη  59  λαμπετόωντι  (^104)•  λόμποντι  Αά 
63  λαμπενς.  φως  Αά  70  χαϊ  άλώπηξ  (264)  78  λανόν  χήρ  (Π  481)•  αοφωτάτη  'ψυχή 
(άδινόν  χήρ)  79  -^  λανόν  λί^ον  86  λάξ  Ιντ{ε)ίνωυ*  λαχτίομααι  τύπτων  87  λ  α- 
ξεντήριον    λι&οτόμον   οιδήριον  88   λαξεντηρίφ    (Ρβ.  Ι^ΧΧΙΙΙ  [IV]  6)•   λίΟ-φ   όξντάτφ 

τέμνοντι  91  Ααοδίχην  εσάγουααν  (Ζ  252)•  προς  Ααοδίχην  πορευομένην.  Ααοδίχην  όέ 
οΐ  νεώτεροι  Ήλέχτραν  λέγουαιν  93  Ααομ$δοντιάδης  (Ο  527)•  πατρωνυμιχώς  ό  Πρίαμος" 
ην  γάρ  παις  Ααομέδοντος 


961 


λαοφόνον —  Λάρυμνα 


«62 


1/  σοοϋσα,    τοντέστι    ηαρορμώσα  Λίς  τσν 

ηόλεμον  δ  έστιν  ίηί&Βτον  *Α9ηνάς       [97] 
λα{ο)φόνον  (Τ1ΐ6οεΓ. XVII 53) '  άνδροχτόνον 

[99.  ΜΟ] 
λαπαγμών  έχχενώσεων 
λ  απάζείν  έχχενονν.  άφ'  ού  χάί  τό  όρυγμα 
λόπα&ον    όρυγμα,    χαϊ  βοτάνη   (ΤΙίΦΟρΙΐΓ. 

VII 1,  2.  τό  χενωτικόν.  χαϊ  λάχανον  έΐχ^ιον 

έδώδιμον) 
λαπά  ξ  α  ι*  χενωσαι  10 

λαπάξαί'  άφανίσαι.  αλαηαξαι 

λαπάραΐ'  τά  παρά  ταΐς  πλενραΐς  τοΰ  αχή- 
νους,  ^ιοχλής  όέ  τήν  έχ(χε)χενωμένην  χοι- 
λίαν 
•^λαπαραί•  χατωφερεΐς  προς  τά  αφροδίσια 
λαπά  ρ  ας  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  270  Κ)*  λαγόνας, 
χαϊ  λαπάρην   (Γ  359)  ωσαύτως,  ι)  χοί- 
λ  ία  ς  ίχ(χε)χενωμένας  (ΗίρροοΓ.  Ι  ρ.  99) 
λαπαρός'  Ισχνός,  νπεσταλμένος  20 

λαπάσσειν  (Ιοηοβ)*  λαπάξειν,  χάνουν 
λαπάττων  μαλάττων,  λαγαρόν  ποιών 
Λαπέρσαι  (Ι<^€ορΙΐΓ.  511)*  Ααπέρσας  ΑΙδίΗ 
μας  τους  Διοβχόρονς'  από  Αά  πόλεως  [18] 
Ααπή^ιον  ή  λέξις  από  ΑαπΊ}Θον  πόλεως» 

τόν  ήλί&ιον 
λαπηναι  (Αγ.  Γγ.  XVII  ρ.  1011)•  λεπω^ναι 
λάπης  (Οίρΐιϋ.  ίπ.  Ι  15  ρ.  381)*  λάπην  ^λε^ 
γον  τόν  παχύν  άφρόν^   τόν  έπιηολάξοντα 
τω   οίνω  πηλώδη.    άλλοι  βόρβορον,   Ιλνν.    30 
άλλοι  τόν   ίπϊ  τγ}   άλμη  Ιφιστάμενον  χαϊ 
ταϊς  λίμναις.   οΐ  όέ  τόν  έπϊ  του  γάλαχτος 
νμενώδη  πηλόν 
λ  απ  ί  ζει   (8ορίι.   Γγ.   954)•    γαυροϋται  (297) 

[18-20] 
λαπιχτήν  χαυχητήν  χαϊ  άλλα 
λαπιστής^    -^στεφάνη,    [αά  22]    φλύαρος, 
τρυφηλός,   μη   Ιχων   φροντίδα^   έγγνς  τοϋ 
προπετοϋς  (εί.  8ίΓ&€.  XX  6) 


λαπίστρια*  ^εμβομένη,  μετίωριζομένη,  ^έ* 

λούσα  εύωχεΐσ&αι 
•^λάπος'  β^ί,  δούλος  (λάΐτος) 
λάπτας'  τους  ^οφοϋντας 
λάπτει  (Αγ.  ΗΑ.  ΥΠΙ  8,  1)•   αναλαμβάνει. 

πίνει 
λάπτοντες   (Αγ.  ΗΑ.  VIII  8,  1)•   πίνοντες 

τ(ί  γλώσσχι,   πεποίηται  όέ  από  των  χυνων 

(•ή)  των  τοιούτων  ^  ούτω  πινόντων  μετά 

^όφον 
λαπτυήρ'  αφοδρώς  πτύων 
λαπτωμενος  ή  λάπτων  άναλίσχων.  άπό 

τοϋ  λάπτειν  [80] 

Αάρεισα•  πόλις  Συρίας  χοίλης,  χαϊ  θεσσα^ 

λίας  (08ΐ1.  06ΐ.  104) 
λαρίε^ος  (λάρχοςί)'  φλόινον  στεγάοτριον 
λαριναΐον  χύρτον  οί  αλιείς  τόν  έχ  λε(ν)' 

χέας,  ή  μέγαν 
λαρινευτής'  άλιεύς 
λαρινοϊ  βόες  (Αγ.  Ρβο.  925)*  ευτραφείς 
λαρινεύεσθαι  (δορΙίΓο)*  σιτπσ^αι 
λάρινος'  ίχΒϋς  ποιος  (343) 
ή^ Ααρχάνη'  ή  Θεσσαλία 
λάρχον    (ΑΙβχίά.   ίΓ.   III   ρ.   478)•    πλέγμα 

φορμφ   δμοιον  ^    έν  φ  άν&ραχας  φέρουσιν^ 

ότέ  δέ  χαϊ  ίσχάδας 
λάρχος  (Αγ.  ΑεΙι.  351)•  άν^ράχων  φορμός 
λάρναζ'  χίβωτός  (Ηοιη.),  σορός^  χάμπτρα 
λαρόν  ηδύ  (Τ  316),  προσηνές,  γλυχύ  (Ρ 

572),  άπολαυστιχόν  ^  (Ευρίιοηο  ΕΙ)  χαλόν, 

σπάνιον:  άπληοτον.  λάβρον  (βά  λάρον) 
λάρος  (Αγ.  Εςς.  956)•  όρνις,  χαϊ  ΙχΘϋς  ποιός 

(337) 
λαρυγγίξων  (Ββιη.  323, 1) •  λάρυγγα  ^€ρα- 

πεύων 
λάρυγγας  (ΡΗβΓβοΓ.  ίΓ.  Ι  ρ.  266)•  μάταιο^ 

λόγος  [41] 

λ  αρύ  ζει*  βοςί.  άπό  τοϋ  λάρυγγος 
Αάρυμνα  {Ψο\γ\>,  XX  5,  7)•  πόλις  Βοιωτίας 


€00.  97  όπι)ν  —  άλαζονίας  98  άνδρα\  ^  202  \ξειν  3  €ί.  319  5  λαπαξαίη, 
άφανησαίη,  άπαλλα^αίη  7  λαπαράΐ,  χατωφερής  11  λάγορον  ποιούν  12  λαμπέσας  — 
άπό  λαπέραη  πόλεως  15  λαπισ^ήναι  16]  ροβΐ  24  λαπτής,  λαπτήν  —  ϋλην  17  σταν- 
ρούτοΛ  21  λαπιτην  22  τρυφελός  (λαπιστής  τ  έφάνηΐ)  €ί.  671  25  όροφοϋντας  29  λαμ- 
πτώμενος  €ί.  ΡΗοΙ.  208,  10  Ρο$(  29]  55  λάγανον  ΖΙ  λάρισσα  41  σωρός  (οΓ.  λάγνα) 
42  λαβρόν 

ΗΕ8.  97  λαοπίξειν  η  λαπίξειν  (317)•  τους  λαούς  εις  δπιν  άγειν  χαϊ  έπιστροφήν 
διά  της  αλαζονείας  (ΕυβίβΙΙι.  537,  42)  99  λαοφόρον  (0  682)•  δημοσίαν  όδόν,  δι'  -ής  οί 
λαοϊ  φέρονται,  ηνπερ  όδεύουσι.  λεο(ω)φόρον  800  λεπάγματα  ή  λαγαρά  (λελαπαγμένα) 
13  λαπετεώντι    (Α  104)•    λόμποντι  18   λαοπίζει•    αΐ   γάρ    (1.  λαοπίζεται   γράφεται) 

19  Ααπί&αι  (Μ  181)•  έ&νος  Θεσσαλίας*  άπό  Ααπί^ου,  τοϋ'Άοεως  παιδός  20  λαπί&ιον 
όρυγμα,  τό  χενωτιχόν,  χαϊ  λάχανον  άγριον  έδώδιμον  (303)  Αά  22  πειστ-ής  30  λ  άρεις* 
λάραβες.  τους  χυρίτας  (ς.  ν.)  'Ρωμαΐοι  ούτως  47  λαρνδοί'  στύλοι  οί  εν  τω  άρότρφ  (οοΐ. 
36,  36) 

61 


963 


λαραννίδην  —  Αανψος 


964 


•[λαρωντιδων•  Ιν  τοΙς  ά&ροίύμασί,ν  Ιλεγον^ 

ως  έηφδών 
λας'  λάας,  λί^σς 
ή^λάσα*  τροΛεζα  Λληρεστάχη 
λάϋαγγβς'  οί  ηερί  τάς  Λίμνας  χλωροί  βά- 

τραχοι  (228) 
Αάσαν  την  Δάριααν 
λάσανα  (Αγ.  Ρβο.  893)-  χντρΟΜθδ»ς.  «αϊ  τά 

όηίσ^ία  των  μηρών,  άαό  της  δασντητος. 


Χάσχονσι  χύν^ς*  ύλαχτϋνϋίν 

Ί>Αα<τχορ<4*  διαφεύγει  (47.  273) 

ϊλααταγεί'  ψοφεΐ  (392) 

λάσταΐ'  κόρναι  (148.  165.  376) 

λαατάρνη*  μάατιξ 

λάαταυροι  (€οιη.)*  οί  ηερϊ  τόν  όρρόν  δα- 

σεις,  χαΐ  ηόρνοι  τινές  δντες 
λας  ή^τρυγυλίας  (τερννας'Ι)*  λίθοςτετρμι- 

μένος 


διά  τούτο  χαΐ  τά  βάραθρα,   τους  άφοδίΐ^    10    Λάατος•  ό  Ακράγας,    τδ  ηολαιόν    %άί  ^\ 


τηρίους  δίφρους 
λάσαρον  όηδς  δριμύς 
λασάσ^ω'  χλευαξέτω  (362) 
λάοθας*  συμφοράς 
λάσ^αι'  παΐζείν  (351  [47]).  ολιγωρεΐν.  λοι- 

δορεΐν 
λασΒαΙνβιν  χαχολογεΐν  (ΰοΐ.  562,  26.  863) 
λάσΒη  (Αββεΐιπο)*  χλεύη,  λήθη,   ολιγωρία, 

αΙσχρολογΙα.  αίσχννη 
λάσΒον*  αίσχρόν  (€ί.  άλαζα) 
λάοΒω-  χλευαξέτω  (356) 
λάσθων  χαχολογων  (359) 
λάσια*  δασέα 

λασινος'  άφρων,  έπιλήσμων 
λάσιοι*  ηολύτριχοι,  δασεΐς 
λασιόμαλον  μήλον  τδ  Ιχον  χνούν       [68] 
ίλασιδεύς*  Βρασύς,  άηληστος  [70.  71] 

λάσιον  (Τ1ΐ60ρ.  €οιη.  ρ. 806)*  ύφος  τδ  δααι; 
λάσιος  (ΑηΙίιη•  Γγ.  ΧΕΙΙ)*  δασύς  τδ  στήΒος. 


,μήλος  ("Ομιλος  ί)  [90] 

λατάγη'    [&ά  91]    τφ   άπορρίΛτομένφ    άηδ 

των  ηοτηρίων,  χαϊ  ήχον  άηοτελούντι 
λαταγει•  ιροφεΐ  (384).  χτυπεΐ 
λάταξ'  ^όφος,  χότταβος,  ό  άπδ  ηοτηρίου 

γενόμενος 
λάταξ*   τδ  ηλεχτόν,    αΰτη  είσεφέρετο   έχί 

τοις  έρωμένοις.  Ιβαλον  όέ  αυτήν  έκ  αυτόν, 

οί  όέ  εΙς  χοττάβιον,  δ  χόσαβον  ίλεγον  οί 
20        ^^  ^Ις  όξύβαφα   χενά    Ιν    τισιν    άγγΗοις, 

λουτήρσιν  έοιχόσιν 
ΑατΙνοΐ'  'ΡωμαΙοι  [96] 

Αάτμος*  χόλις.  χαϊ  ήρως  [λά  97] 

λατόμος'  λιΒοξόος 
ίλατράξειν  βαρβαρίζειν 
λατραβιζειν   έσπουδασμένως  χαϊ  άσήμως 

λαλεΐν 
λατραβός'  λαμυρός 
λατραβων  άλαξονευόμενος 


ή  συνετός.   δασύμαλ(λ)ος  [βά  78]  [74]    30    λατρακία'  λαμυρία  μετά  έρυΒριάσεως 


Αασίσματα'  ώς  οοφιστού  του  Αάσου  χαΐ 

ηολυπλόχου 
λασιτός'  χίναιδος.  [8(176]  ηόρνη  (148.155. 

385) 
\λασιχνεύουσα*  ηλανωμένη,  [Σιχελοί 
Αασιών    (Χεη.  ΗβΙΙ.  ]ΙΙ  2,  30)•    ηόλις.  ή 

χωρίον,  οί  6έ  δρυμούς  λασιωνας  (Κιο, 

τ\ϊ,  25.  489) 
λασχάζεΐ'  φλυαρεί.  Βωηεύει  [ροβΐ  79] 

λάσχειν  λέγειν,  φΟέγγεσΒαι 
λάσχεις  (ΕαΓ.  Αηάτ.  671)•  λέγεις 


40 


λάτρα-φ'   νετός 

λατρεία  (Τγ*;.)•  δουλεία 

λατρεύει  (δοΐοη.  €ΐ.  13,  48)•  έλεύΒερος  ών 

δουλεύει  [407] 

λατρεύω  (ΕυΓ.  Ι.  Τ.  1115)•  σέβω,  δουλεύω 
λάτριες  (ΟΠί&ΓεΙι.)•  δούλοι 
λάτριον  μίσΒιον 
λάτρις   (ΕαΓ.)•    μισΒουργός.    λειτουργός,    ή 

μίσΒιος  εργάτης.  Βεραηαίνη,  χαιδίσχη  ύπη^ 

ρετονσα,  ή  δούλη 

(Αατωος'  ποταμός)  οί.  397 

σ 
56  χλευασάτω'ί       88  λασθα^       60  αα^τ^ 


€00.  51  λαάς  54  λαρίσσαν  55  άφρο\ 
(68  λασΒών  χαχολογιώνΐ)  76  ή  λεσιτός  78  λασίων  —  δρνλασίωνας  85  άλάστωρ- 
ηόρνος  ΟΟγ.  86  \ιγ^  88  λαστρ\  91  λατάγει  —  ά7ΐορι\  92  τιλττίΐ  οί.  παταγεΖ 
94  λ,τήζοιν  400  |/?4αί€ΐν  οί.  ίλατρ—  10  λάτρον  (οί.  Οθΐΐίηι.  ίΓ.  ϋΟΧΧΧΥΙΙί)  11  λε- 
χτουργος  ή 

ΗΕ8.  68  λασίοισί'  δασέσΐ'  στήΒεσι  λάσιοι  ς  (Α  189)  έκδέχονταί  τίνες  άπδ  της 
ίζω^εν  επιφανείας  άνδρώσεσιν.  άλλοι  κυχνοϊς  χαϊ  σννετοΐς  70  λασιοχώφους  (ί.  1.  οο4ΐ. 
Βθ(Ι1.  ΡΙβΙ  ΡΙι86(1γ.  ρ. 253 Ε)*  τους  κωφούς  71  λάπιον  κήρ  (Β  851)*  ή  πυκνής  χαϊ  σώφρων, 
χαϊ  λίαν  Βεία  "φυχη,  χαϊ  συνετή,  από  τοΰ  περιέχοντος  τυ  περιεχόαενον.  το  γάρ  ήγεμονικόν  της 
νηίχής  ίν  τή  καροί^,  ήτις  έστϊν  έν  τω  στέρνω,  όπερ  ώς  Ιπιτοπλεΐστον  δασύ  ίστιν.  χαϊ  Ισχυρό- 
^υχον  Α(1  73  πολύτριχος  (Ω  125)  74  λασιουργίας  (ταλασ — )•  ίστουργίας.  δηαιουρ- 
γίας  Κά  76  ή  λαισιτός'  ΡοβΙ  79  ^ηγνύοι  (λακίζει)  90  λα, ων  λίΒων  (Μ  29?)  Άά  91 
χροτάλψ  {&ά  πλατάγχι)  96  λατμενεία•  δουλεία  (άτμ — )  Α4  97  χαϊ  ποταμός  (Αατφος), 
χαϊ  Ιχνη  (πάτος)        4θ1  λατρευτόν  (Εχοά.  XII  16)•  δουλιχόν 


965 


λάΐΐα  —  Ιάχος 


96β 


λάττα'  μνία'  Πολνρ^νιοί 

λα(τ)τΛΐα'  ηαραξιφίς.  χαΐ  ή  ηερϊ  ξώνηρ 
μάχαιρα 

λατνπη'  λί&ου  τό  άποαελέχημα 

λατνσσεΐ'  ητερνσσεται.  νήχεται,  ταράαοα. 
τινάσσει,  τνπτει,  λαχχίξει 

λανχανία  (Ηοιη.  1>ίβ)-  τό  άχηρτημένον  τον 
γαργαρεώνος,  λαιμός,  φάρυγξ  [17] 

λαύχη'  φοβερά  (γλαυττήί) 

•[λανξις'  χλήρος,  μερίς  (λάξις)  10 

ή^λανξεί'  χρατεΐ  (λάζει).  δαίνυτα^  ευφραί- 
νει (λαυ€ΐ) 

σ 
ή^λαυξία•  δαρή  Κρητες 

λαύρα*  ^νμη,  δι  ης  σ  λασς  εΙσέρχεται,  ή 
φλόξ  (ώς  Φιλόξενος}  »η  λάβραΐ),  οΐ  δϊ 
τόπους  ηρδς  ύποχώρησιν  άνειμένους,  οΐ  όί 
άμφοδα.   οΐ  όέ  στενωπούς,  χαΐ  δίοδοι 

λαύρτ^'  δημόσιος  στενωπός,  χαϊ  αμφοδον, 
^ύμη,  οδός,  δι  ής  οΐ  λαοί  ^έοιισιν  20 

Αανρεια  (ΗβΓοά.  VII  144)*  τά  'ΑΒήνησι 
χρνσεια  μέταλλα  λεγόμενα  [26] 

λαύρη'  ^ύμη  στενή 

λανρον  την  δάφνην.  ή  μέταλλον  αργύρου 
παρά  *Α9ηναΙοις  (424) 

λαυροστάται  (ΟΓβΙίη.  Γγ.  ΕΧΧΙ  ρ.  201)*  οΐ 
έν  τοις  μέσοις  ξυγοϊ  όντες  Ιν  τΜί*  στενω- 
ποΐς  μη  θεωρούμενοι,  οΐ  όέ  χείρους  μέσοι 
ΐστανται,  οί  όέ  έπιτεταγμένοι  πρώτοι  χαϊ 
έσχατοι  30 

•^λαϋσαι'  περιππεϋσαι  τοις  δεσπόταις 

•γλαυστήρ'  μοχθηρός,  δμοιον  όέ  τ^  δυνά- 
μει τό  όνομα,  ή  οίχου  λαύρα 

λαύστρανον  τινίς  λύχον,  τιν^ς  φρέατος 
άρπαγα 

λανχάνη'  γλώσσα 

λανφ&άσσεΐ'  λάβρως  Ισ&ίει  (446) 

λανφ^άξει*  σπεύδει  (446) 

λ  αφ  ^  ία*  η  ασπίς,  δπλον  (169) 

λάφνη'  δάφνη.  Περγαΐοι  40 

ίλάφωνοΐ'  λίαν  άφωνοι 

λαφός'  ο  αριστερή  χ^^ρ^  χρωμενος  (147) 

Ααφριάδαΐ'  φρατρία  έν  Δελφοΐς 


λαφύειν*  τό  εΙς  αυτόν  άσχημονεΖν 
λαφύξαι*  χαταπιεΐν,  άναλωσαι 
λαφύξας'  διασηαράξας,  αφειδώς  ^οινησά- 

μένος 
λάφυρα  (ΑμοΙι.  δβρί.  278)-  τα  έχ  των  πο- 
λεμίων   Ιτι  ζώντων    λαμβανόμενα*   τά  όέ 
τε^εώτων  αυτών,  σχΰλα 
(λαφυραγωγεΐ')  αΙχμαλωτίζει 

λαφυροπωλεΐ* 

λαφύρων  (ΕιΐΓ.  ΗΙι.  179)*  αίχμαλωαιών 
{λαφύς'  δάπανος  ή  βορός)  τ.  λαιφύς 
λαφύσσει    (^1  167   Ρ  64)*    μετά   σχυλμοΰ 
έσ&ίει,  σπαράσσει•  λάπτει,  χαταπίνει.  σπεύ- 
δει (433.  34).  μετά  ^μοϋ  έσθίει 
Ααφύστιον  όρος  της  Βοιωτίας,  χαΐ  Αα^ 

φύστιος'  ό  εντεύθεν 
λαχαίνειν   (€»ΙΙίιη.  Γγ.  €€€Τ)*    όρύσσειν, 
αχάπτειν'  άφ*  ού  χαϊ   τό  λάχανον  τό 
μεγάλίος  χαΐνον 
λάχα.να'   τό  έπΙ  της  απήνης  πεπλεγμένον, 

έν  φ  χαθέζονται 
λαχεία  (4  116)*  ευσχαφος  χαϊ  ευγειος*  παρά 
τό  λαχαίνεσθαι,  6  Ιστι  σχάπτεσθαχ  πυ- 
χνώς 
λ  αχ  ε  IV  δίχην  γράφασθαι,  διχάσααθαι 
λάχη*  λήξις.  άποχλήρωσις 
λαχήνας'  σχάιρας  [54] 

λαχμών  (Αηΐίιηΐΰΐι.  Γγ.  ΕΧΧΧ)*  Ιππείων  λα- 

χτισμών 
•^λαχμόν  χούρης  βάρος,  λαχιαμός 
λαχμφ  ατεινόμενος  (4  445)*  τ^  δασύτητι 

χαϊ  τοις  μαλλοΐς  πεπυχνωμένος 

λόχνη'  δασεία  &ρΐζ  {Β  219).  χαίτη,  χόμη• 

ύλη,  δασύτης  (Κ134)  παρά  τό  λάσιον,  δη- 

λοϋται   όέ   χαϊ  ούτως,    χαϊ  ή  χροχ,^,   ή 

έπούσα  τοις  Ιματίοις  τρίχωσις  [βά  &β] 

λαχνήεντα'   τετριχωμένα,   δασέα,   ή  τρι- 

χώδη  {Σ  415).   ι^  δροφον  (Ω  451),  τόν 

χ  άλαμον,  φ  έατέγαζον  τους  οϊχους,  δς  έχει 

τινά  δασύτητα.   Όροφος  γάρ  χάλαμος  χαϊ 

τό  έρέφειν  τό  στεγάζειν  είρηται  [60 — 62] 

λάχος•  μέρος,  χλήρος  έχ  χλήρου  (ΡΙβΙ.  Εβ^^• 

V  745  Ώ)  [64] 

€00.    12  λατταμνΐα,  πολνρήνιοι  (εί.  θάπτα,  δάπτα)        15  λατίχτει        21  οί.  έλαχία 
α 

24  χρνσετάλλα  27  λάειρα'  δάφνη  Ογτ.  63       29  [στάνται       81  αύατραν  ήν      33  λαύ- 

ρως       39   |δα  40  αυτόν        46  σκιλμοϋ        48  χάναν        ^0  λυχεία        52  οί.  λάγγα  λάξις 

λαϋξις  λόγχη        57  λαχνώς,  τεινόμενος  —  μαλοίς        58  χώμη  —  χροχ,^        59  δν  έστ] 

ΗΕ8.  η  λαυχανίης  (Χ  325)*  ομοίως  25  λαύρην  (ζ  128)•  όδόν,  ττ/ν  ^ύμην 
54  λαχμία'  έν  νλη  ονσα  (λοχμαία)  Α,ά  68  -ή  αφρός  της  θαλάααης  (άχνη)  60  λαχνού- 
ται  (δοΐο  βρ.  Ρΐηίοη.  1  ρ.  25,  28)*   τριχοϋται.   δασύνεται       61   λαχνοστηνομένον  {ι  445), 

^1  λαχοντα   {Σ  327)*  τυχόντα,  χληρωσάμενον        64  λ  αχών 


τοις  μαλοϊς  πεπυχνωμένον 
(ε  40  ν  138)*  ό  χληρωσάμενος 


61 


967 


λάφα  -»  λΒίηνο^ύί  προύτρέαεύΟ'ε 


λάιρα'  γογγυλίς,  ΠεργαΖοι 

λά^αι*  ηΐΛΐν  τ^  γλωοίχι 

λαιράντί'  των  άγρΙων  λάχανων  έβ^ιομένη 
(έφ»ή)  (οί.  ϋχνβα) 

λα^*  άρδων*  τ§  χειρϊ  Λοτίζβίν^  ή  άητόμε" 
νος  (λαπ — ) 

λάιρχί'  ύποχοίλαίνων  την  γλωαααν  αναφίρχί 
το  νδωρ  μετά  τίνος  ήχου 

λάψοί'  πίοι  το  γλωττχι 

λάψοντες  γλώοαχι  (Π  161)*  τφ  άχρφ  της    10 
γλωααης  ηΐνοντες 

λαώ*  λαονς^  {όχλους),  δνΐχως  [78.  74] 

λά»ν  (τ  229)*  οΐ  μέν  βλέηων,  έξ  ού  χαϊ 
λαός  ό  βλέπων  άλαός  γάρ  ό  μι)  βλέπων, 
οΐ  δέ  λάητων  τη  γλώττη'  οί  όέ  άπολανοτί- 
χως  έχων,  έοϋΊων  [76] 

λφ.όα*  ή  ^ξοχη  των  πετρών  (ν.  λεδδά) 

λέαινα  έηϊ  τνροχνι] ατιδος  (Αγ.  Εχ•• 
231)*  όχημα  αννουαίας  άχόλαοτον 

λεαίνεταΐ'  λεωνται:  εξαλείφεται  20 

λεαντιχως'  λειωααι  δυνάμενος  [81] 

λεάς  (ΑηβΙοΙ.  %εη.  αη.  6,  7)*  τάς  άπό  των 
ίβτων  χρεμαννυμένας  άχρας 

Λέβα'  ηόλις  ύπό  θρψχών 

Λεβάδεια'  ηόλις  Βοιωτίας ,  Ιν^α  χαϊ  μαν- 
τείου Διός  το  Ιερόν  χατεβχευαατο         [85] 

λεβηρίς'  το  τον  δφεως  γήρας,  ΰ  άχοδύεται. 
τινές  όέ  άνδρα  Αέβηριν  γενέο&αι  πτωχάν. 
οί  δέ  το  λέΛος  του  χυάμου 

λέβης  (ΑββοΗ.  Γγ.  1) '   χάλχειος  ηοδονυηηρ,    20 
τρίηονς 

λεβίαι  (ΑΓίβΙ.  Γγ.  XVIII  ρ.  1123)•  τά  λεπί- 
δας έχοντα  ταρίχη.   χαΐ  Ιχ%ϋς  λιμναίοι 

λέβινΟΌΐ'  ερέβίν&οι 

λέγειν  ειπείν  {Ν  275).  οίχοδομείν  (σ  359). 
άρι9μίίν.    χαϊ  όνομάζειν.  Άττιχοί 

λέγεα&αΐ'  αυνάγειν,  ά^ροίζειν,   έχλέγεα^αι 

[92.  93] 

λέγμα'  το  εΙπεΐν 


λέγνα  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  820  Κ)*  το  εβχατον 
λέγνη'  το  παρυφαινόμενον  τη  παραβτοφίόι^ 

δπερ  ην  παχύ  περί  τήν  φαν  έχ  βάμματος 
λέγνος'    άνανδρος  (λάγνος ί),    βΐτος  ό    μη 

αδρός 
λεγνωδεις'  ποιχίλας 

λεγνωααΐ'  ποιχΐλαι  [^^1 

λεγοίμε^α  (Λ^  276) 

ει  γάρ  νυν  παρά  ντιυαϊ  λεγοίμε%α 

οίον,  εΐ  τις  τους  άρίατονς  εις  μάχην    όια- 
λέγοι 
λέγοιτο'  ανλλέγοιτο  [8.  4] 

ή^λεδδά'  ή  ίίοχ7)  των  πτερνών  (477)        [6] 
λέη  (ΒοΓ.)•  ομοίως  (τ.  506) 
λεηλααία    (Χβη.  ΗίβΓ.  Ι  36)*    αίχμαλωαία. 

μάχη.  ληατεία.  αρπαγή,  άδιχία 
λεηλατώ  ν   (Χβη.  Ηβϋ.  IV  4,  15)*    ποριών 

βφόδρα 
λεία  (δΐΓ8!1.  οοιη.  ρ.  776  £αΓ.  Τγο.  610)•   17 

άπό  τοΰ  ηολέμου  χτήαις,  λάφυρα  [11] 

λίίαν  (δορίι.  Αί.  145)*  χτήαιν  λαφύρων,  η 

πόρ^αιν  [13.  14] 

(λείαν  ελαβον  [ΤΗυο.  VI  95]*  ίλαβων  πραΧ- 

δαν)  €Γ.  929 
λείβη&ρον  (βεΐ&ρον.  όχετόν,   χρουνόν^  χαΐ 

τόπος  Ιν  Μαχεδονί^  χαϊ  ...  τόν  Έλιχώνα 
Λειβηνος'  ό  Διόνυσος 
Ιλείβειν  απένδειν  (Ζ  266) 

Διϊ  λείβειν  αΐ^οπα  οίνον 

χαϊ  δαχρνειν,  6  έβτι  [τοις  δαχρύοις]  ρέεη\ 

δάχρυα  λείβων,  χαϊ  ατάζων 
λείβω'  α.ιένδω.  ατάζω 

λείη'  ή  των  θρεμμάτων  αγέλη,  χαϊ  (έχ)  πολέ- 
μου ωφέλεια,  η  προσηιη}ς,  χαϊ  χολή  {Δ  484) 
λειηλατεΐν  προνομενειν.  βιάξεοΟ'αι 
ή^  λείχρικα'  οειραί,  αχοινία,  ηλέγματα  (580> 

[22.  23] 
λείχνοιαι  προστηέπεα^ε  (δορΙι.  Γγ.  759)* 

λεΐχνα  Ιατάντες  προαάγεα&ε•   ά  ίστι  χανά, 


—  προϋάγεα^αι 

ΗΕ8.     73  λάωμεν   (Β  299)*   λά&ωμεν   (ί.   δαώμεν   μά^ωμεν)  74  λαώ'   λαονς, 

ς        76  λαιά'  άριατερά        81  λεανώ  (Ρβ.  XVII  46)•   λεπτυνώ        85  Αεβήδων  (Ι693ΐ. 


όχλους 


XV  2)'  τότιος  των  Αεβητών,  εν^α  έΟναίαζον        92  Αεβίδων  (Ιββθί.  XV  2)•  τότιος,  έν  φ  ί^- 
ϋίαζον  οί  χατά  την  Αιβαδηοίαν  *Αραβίαν  Μωαβίτην       93  λεγεών  (Γ.υε.  VIII  30)•  πλήθος  στρα- 


ρουλεται  11  Α,ειαοες'  οι  λειμώνες,  χαι  χα9υγροι  τόποι  {λειμ — ;  16  λειάνω  {Όάυ)'  λείαν 
Μαϊ  όμαλήν  ποιήαω  (ρβΓβρΙι.  Ο  260)  14  λείας  (Ευο.  III  5)*  όμαλάς.  εύ&είας  22  λει,ναν 
61  χορόν  (θ  260)*  τόν  τόπον,  έν  ά  Ιμελλον  χορεύειν,  λεΐαν  εποίησαν  23  λειχνα'  χανά, 
έφ'  οίς  τά  λήϊα  ίπετί^εύαν,   ούτως  06  Ιλεγον  τους  πυρίνους  χαρπούς 


96» 


λ<»/»οχ<ς  —  λβχροί 


970 


έφ'  οίς  τά  λήϊα  έιατί^ετο^  άαερ  εΐύϊ  χαρ- 

ΛΟΪ  ηύρινοι  [26] 

λείμαχες'  νοτεροί  χαΐ  χοιώδείς  τόηοί,  ^στ& 

όέ  κάί  ξώον  όμοιον  χοχλίφ^  δ  χαλονβι  λεΐ" 

μαχα   {Ιίτηαχ) 

λείμαχος  (Εογ.  ΒβεοΙι.  867)*  λείμωνος 

λ  ει  μ  α  ξ*  χορίον^   έν   φ  λεψών,    ή  χωρίορ 

Ιπίηεδον 
1  λειμωνοειδης'  ανδρός  τόπος,  η  λειμών 
λειμών  ανλοάν.  θάλασσα.  ^  άνΘηρός  τόπος    10 
ή;^λείμωνίάς'    ή;" άρκτος,    ννμφα^    (8ορΙι. 
ΡΗίΙ.  1454)*  ίπειδή  αΐ  ννμφαι  έν  τοις  λεΐ" 
μώσίν 
λείν.'  Ιρια.  Ενπριοι  (ν.  λίνω) 
•^ λειξονρα'  το  δώρον.  ίκ  του  λεΐχω 
λειόβατος  (ΑγιβΙ.  ΗΑ.  Π  11,  7)•  Ιχ&ϋς  τις 

των  λενκοσάρχων  (787) 
λειοκόνιτος'  ή  τελείως  ώς  χόνις  δίαλελυ- 

μένη.  λείως  γαρ  τελείως  (188) 
λείο  ν  6  αΐτος,  ή  όμαλόν  (ΟβΠίιη•  ίΓ.  ΟΥ  4)    20 
λειό-^μερος  ( — πόρος) '  ταχνδιάνοιος    [38] 
λείους  (Χβη.  Αη.  IV  4,  1)*  ομαλούς 
λειούσματα  ή  λεγούσματα•  είδος  χατα- 
φράκτου.  Γαλάται  [41^48] 

λείρια  (Νίο.  ΤΗ.  643)•  άν&η.  κρίνα 
λείριό εντα'  απαλά,  λείριον  γαρ  τό  αν" 
&ος'  δια  την  λειότητα,  δίά  του  ε  χαϊτοΰ 
ΐ  γραπτέον,  ή  ποίκιλαν^  ενχρουν,  τό  δϊ  λΐ- 
ρος,  δ  δηλοΖ  τόν  αναιδής  δια  του  Γ.  Κ€^' 
λίμαχος  (Γγ.  ΟΟΧΧΙΧ)•  30 

λΐρος  Ιγώ^  τι  δε  σοι  τόνδ*  Ιπεαειβα  φόβον; 
παρά  τό  λίαν.  άμέτρως  γάρ  όδενονται  ού- 
τοι, τό  δέ  χρόα  λειριόεντα  (^^830)  χαΐ 
όπα  λειριό εσσαν  (Γ  152)  την  προσηνή 
καϊ  ήδεΐαν 


λειρώς'  6  Ισχνός  χαϊ  ωχρός,  καϊ  ληρίας 
λέγουσι  κύνας^  τάς  κατισχνωμένας  καϊ  άηο- 
βαλοϋσας  τρίχας,  -ή  τόν  μικρόν  λαγών,  (τι} 
συντετηκότα  ?)  [52] 

λείτειρη  (ΒοβοΙΙ)*  ίέρειαι  (918) 

λειτΐνος'  ηέμματος  είδος 

ή^λειτόν  (λειτοργόν'^)  βλάσφημον 

λεέτορες  (ΒοβοΙί)•  ή^ίέρειαι  [57—62] 

λειχήνες'  της  σαρκός  κάκωσις.  καϊ  ίπϊ  των 
πετρών  φυκιών  τινά.  χαϊ  των  χωρίων  τά 
^ριλά 

λεΐψαν  χατέλιπον 

λείφανα  (δορΗ.  ΕΙ.  1113)*  περισσεύματα 

λεΐίρανδρία'  λεΐίρις  ανδρών 

Λει-φύδριον  (Αγ.  ίχβ.  665)•  χωρίον  τιύηίρ 
Πάρνη&ος,  δ  έτείχισεν  ^Αλκμαίων  (1191) 

λειωκόρης'  ό  τελείως  ίκχεκή^αυμένους  τους 
οφθαλμούς  έχων 

(λειωλε^ρί^  ^ί.  1082  λβιώλης  οΐ.  1188. 
791) 

λείως*  ^ςίδίως,  δεινώς,  σφόδρα,  τελείως  (Αγ- 
οΐιίΐ.  Γγ.  111).  καλώς 

λεχανίδες'  χεράμεαι  λοπάδες.  χαϊ  έν  αίς 
άΰρήματα  εφερον  τοις  νεογάμοις 

λεχανίσκη  (ΑπβΙορΗ.  £γ.  €€)•  τό  έχ  πε- 
τάλων τρύβλιον.  ή  λεκάνη 

Ίλέκαιος'  ό  άποτεταλμένος 

λέκι&ον  (ΡΗβΓβΟΓ.  ρ.  263)*  το  τοΰ  ώοΰ  λε- 
πίδιον 

λεκίς  (Εριείιβηη.) '  παροιρίς 

λέκκη'  χλαίνα  (1258) 

ή^ Αέκκον  δήμος  Άντιοχίδος  φυλής  (745) 

λέκος  (Ηίρροη.  Γγ.  58)*  λεκίσκιον,  λεκάριον, 
τρύβλιον.  οΐ  όέ  λεκάνιον 

λεχροί'  όζοι  των  έλαφείων  (κεράτων)  [79] 


ΟΟΌ.    26  λειμάδες  —  πιώδεις  —  λεΐμα        28  λείμαξ        31   λειμώνιας        35  τε- 

γρ.  Λιά  τοΟ  ε  καϊ  τοϋ  ι 
λείωσις  (λεωκόνητος  ΤΙιβο^η.  9,  32)        40  γαλάτα        50  διά  τούτου  καϊ  τοϋ  ,γραπτέον  —  τίδες, 

έ 

όταν  δέ  έπίθηκα  —  π  τό  λίαν  —  ληηιόεντα,  καϊ  δπλα  ληριόεσσα  —  Ιδίαν  51  \χνομένας 
52  οί.  αΐται  53  λείτειραι  οί.  λείτορες,  ληιτή,  λήϊ(τ)οι^  λητήρες,  λχ^ταί,  λιτάρας,  ληϊτοάρχαι^ 
άλήπτοηον,  άλήπτωρ,  αλήτωρ  67  οί.  ^;τΙ  Αιχρυδρίφ  68  λειοκόρης,  ό  τελείους  69  λείρως 
70  άνΟρυπτά  ΊΙ  λελανίακη  Π  λεκός  λύκων  λυκάριον  τρύβλιον  —  λυκάριον  78  Α€- 
κροιόξοι  —  \φίων  (οΓ.  λιχροϊ) 

ΗΕ8.  25  λε  ι  λ  α  10  μ  ένη  ν  (λιλ—)'  προ^υμουμένην ,  επιθυμούσαν  38  λείουρος 
(ΑΙΕΑΟΥΡθη)'  αίλουρος  41  λειπαρώ•  παρακαλώ  (1095)  42  λείπετα,  ί»λα  (Ψ"640)• 
άπετυγχάνετο  43  λειπεφορείναι  {Β  107)•  έλιπε  φορείν  44  λειπογνώμων  ό  μηκέτι 
βόλον  έχων  ό  όέ  τέλειος,  καϊ  γεγηρακώς^  μή  έχων  γνωρίαματα  τής  ηλικίας  4δ  λείποιτο 
(Γ  160)•  καταλείποι  46  λειπομορία'  δένδρον  τό  Ικ  τοϋ  θωρακίου  κατεαγός^  εκ  δϊ  τής 
^ίζης  φερον  βλαστούς  (ν.  λιπο — )  47  λειποτακτίσας'  φεύγων^  ή  φυγών  (1111)  48λε4' 
πόν  τό  έλλειπες  όν  52  Αειταί'  ίκεσίαι  (1502).  ή  συνέατηκεν  57  λειτονργεΐν  (ΪΛΧ)* 
μοχθεΐν.  δουλεύειν  58  λειτουργικάς  (Εχοά.  XXXI  9)•  Ιερατικάς  59  λειτουργός  (ΡΙιΠίρρ. 
11  25)•  υπηρέτης  60  λ[ε]ιφαιμ'ή σας'  έπιλείψας  τω  α{ι)ματι  61  λ[ε]ίφητρα'  λείιρανα 
62  λ[ε]ιχανός'  φθόγγος  τής  κι9όρας^  από  τοϋ  φθόγγου  79  λέχρανα'  τους  αγκώνας  (Ιι•  9» 
τώλέκρανα) 


λάφα  —  λδίκνοία*  ηροστ(ΐίιιεα&ΐ 


967 

λόφα'  γογψνΧΙι.  Περγαίοι 

λαψάνη•   χύρ   άγρίαν   λαχάψων   ΙβΛιομένη 

(ίφ*Γ})  (οί.  σιιύβα.) 
λα'Ρ'  ΛρΙιαιν  τ^  2<1^1  αοτΙζίΛν,  η  άχτάμΐ- 
νο;  (Αλλ — ) 

«-ο  ιΐίΐΒβ  μΕτα  τι«θ{  'ήχον 
λάιροι-  Λίοι  τί  ^ΑβΓτη 
ίάιρονης  γίαββίΒ  {Π  161)-  τφ  άκ^φ  Γης    ; 

γλάαβηί  ηίνβκτΐς 
Χα»•  λαονί,  {βχλονί).  δυϊχ£ι  \ΊΖ.  74] 

Χί»ν   (τ  229)-    οΐ   μίν   βΧέηβη,   ίξ  οί  χαΐ 

Ιαό!  ύ  βλίιΐΦν  άλαΟ!  γάρ  ό  μι)  βίέΛον. 

οι  δι  λάπταν  τ^  γίάττ^•  οΐ  δέ  άϋοίαυατι- 

χώς  ίχαιν,  έφίαν  [16] 

Χβ.δα'  ή  ίίοχ-ή  τό»  Λίχράν  (τ.  λΐδδά} 
λέαινα  ίχϊ  τνροχηίβνιδο(    (Αγ.  !.;■• 

231)'  βχ^μα  αυνανβία;  άχόλανιον 
λΐαΐνεται•  Χίιαϋται:  έξαλΐίφηαι 
λιαντιχάί•  Χοάπαι  δνν^μβτος  [81] 

Χΐάς   (ΑπιΙοΙ.  ιιη.  Ηη,  5,  7)-   «ύ;   άιιύ  τάν 

Αέβα'  ίΐόλις  ύχ&  θρ^χών 

Λίβάδΐια•  ηόίιι  Βοιατία£,  Ιν&α  χαί  μαν- 

ηϊον  Δώ;  το  Ιιραν  χατεβχΐύαβτο  [θ&] 

λίβηρίί-  το  τοϋ  όφιας  ^ρας,  δ  άηοδνηοί. 

τινίί  δί  άνδρα  Μβηριν  γηέα^αι  Μΐίοχόν. 

οί  δί  τό  Χίηος  τον  χνάμον 
λέβτΐί  (Α,«^^ι).  ίι.  1)'   χάλχαο;  ηοδονιατήρ. 

τρίπονί 
λεβίαι  (ΑγϊιΙ.  ίι.  XVIII  ρ.  1123)-    »ί  λίΛΐ'- 

όα;  ίχοντα  ταρίχη.   χαΧ,  ίχΟϋ;  λιμναίοι 
λίβίνΒοι-  Ιρϊβιν»οι 
λέγιιν  £ίπ(ίμ  (Λ^  275).   οίχο&ομιϊν  (σ  359). 

αβί^μΐΓν-    καϊ  ονόμαζαν.  Άτταιοί 
λί)Όΐ&αι•   βννάγιιν,  άΟροίζιιν.   ΐχλέγι<ι9αι 
[92.  Ι»] 
Χί/μβ•  το  ΐΰΐίΐν 

εΟΒ.  ββλοψαροιι.  «Λ  Ιά'φ'^  —  άναψίρη  ΊΟ  π^^ι  Τ2  ;.αοί  ιΓ.  474  7αΧαος — 
βλίκαν  ροΒΐ  ΐβθίοιν  ϊ»  λιβϋιαι  80  λιώοοι  Μ  |ΐίίίΐί  87  λι^,ί»;,-  —  χαλχ/,ΐο^  8Θ  λί- 
^ια  8β  λίβίν&ίοί  91  ^χΛείίαθαι  (96  ^Γ.  ΐκιδούριτοκ,  ;πι£[>Λοιτ>  ίΙΟ  ιτοίχίΛΛαι  515  ηρό- 
βΐοιν  Ι&  λ>ί^ΐ)&(ΐον  —  ^ίαχΕΰιι>νί(ΐ  19  ι;  —  χολή  ΊΛ  ΧΐιϊλατίΊι•  24  προΐβΐΐκββαι 
—  ΛροοοχΕβθϋι 

ΗΕδ.     73  Χάα>μ£ν   (Β  299)  ■   λαθβίΐΕ»    ίΙ.   δαάμιν   μάΟκμίκ)  74  λοώ-   Ααονί, 

9χλονς        76   λαισ-   άριατι,,ά.        81  λίαυώ  (Ρβ.  XVII  46)-   λίΛΓυ,.ώ         85  Αιβι\δα>ν  (Ιρίβϊ. 
XV  2}-  τόπος  τών  Α(βν"^ν,  ίνθα  έ^ναίαξον        92  Αιβίδαι»  (Ιίΐίί.  XV  2|-  τύπος,  (ν  φ  ί#ν- 
βίβζου  οΐ  χατά  τ,]ν  Αίβαδηαίαν  Άραβίαν  Μασβίτην       93  λιγίύν  (Ιιιί.  VIII  301"  ηλή0οι  βι^β- 
«ύματοί,   ή  τάγματος,    ίί  ;[ΐλιαό<ΐ)ν  ίξοχοοίϋϊΐ'  ί£ι|χοντα  ί{        ΜΟ  λιχΙ  (4  1251  ■    ηβϊΟ*  ί}; 
άπιτίλιαιν        3  λείΌΓΤΕ;  {Α  755)•   η  ΐχλί^ιηιτίί.    ί  αννάγοντε{,  -η  αννα&ροίζονηί 
γοντο-  αννήγοντο  (θ  547).   χαΐ  τιΐ  όμοια         6  λιδρείται   (λ'β•  αΙρίϊτα<)•    ψρονΐΙ^Μ. 
βούλεται       11  λειάδις-  οί  λεψάνις,  χαΐ  χα'βτι^'ροι  τόλοι  (λ<(^( — )        .* 
χαί  όμαΛήΓ  ποίησιη  (ρΐπρίι.  Ο  2ϋ0)         14  Λαία;  {Ιμ6.  III  β)•  4ή 
ΑΙ  χορόν  (θ  21ί0)'   τοι•  τοκαν,  ίν  ά  ΙμεΧλαψ  χορϋύιι^,  2Α»Α 
ίφ'  οΙ(  τά  λήΐα  ΙχΐτίΑΐβαν.  οντα>!  ί*  ΐλΐγο»  τΜ;  «πγάΜν  η 


9β 

;ΐί}>ιτα  (ΒίρροΐΓ.  II  ρ.  820  Κ)-  τό  Ιβχατον 
λέ]ΐνη•  τά  ασρνφαινόμΐνον  τ^  ααρα*τ»φΙΙ>ι, 

σηΐρ  ην  παχύ  κερΧ  τ•ήν  φαν  ίχ  βάμματος 
λίγνο;•    άνανδροι   (λάχνοίΐ),    βϊτος   ά   μή 

Χί)'νήδίις•   αοιχίλας 

ληγνύβαι•  αοιχϊλαί  [^^] 

λ»γοίμε»α  (Λ^  276) 

ίΐ  γάρ  νϋν  ηαρά  νηυαϊ  λιγβίμιβα 

οίον,  ίί  Π!  τοϋί  άρίοτον!  είι  μάχην   δ«α- 
Αί,ο. 
λίγοιτο-  βνλλέχοιτο  [Ζ.  4] 

■]:λεδδά•  -ή  Ιξοχι'ι  τάν  κτιρναν  (477)         [6] 
λίυ  (ΟοΓ.)-  όμοιας  (τ.  606) 
λΐηλαβία   {Χβη.  Πίκ.  Ι  36)  -    αΙχμαΧαβία. 

μάχη,  λ^|β^^^α.  αρπαγή,  ά&ιχία 
Χιηλατάν   {Χ«(ΐ.  ΗβΙΙ.  IV  4,  15)-    κορΟαν 

Οφόδρα 

Χιία  (5ΐΓ3ΐΙ.  ^ΟIη.  ρ.  776  ΕυΓ.  Τγο.  βΙΟ)-  4 

άηό  τοϋ  κολίμου  χτήιιις,  λάφυρα  [II] 

ΧβΙαν  (8ορΙι.  Αι.  145)*   χτήαιν  λαφύρον.   ^^ 

3^όρ»η^ι•ι  (18.  14) 

(Χΐίαν  ίλαβον  [ΤΚιΐΐ.  VI  95]•  ίλαβα,ν  πραΖ- 

δαν)  ύ.  929 
ΧίΙβη9ρον•  ρεΙΟρον.  ίχηόν.    ηροννό»,  χαϊ 

τόπος  Ι»  Μακίδονίρ  χαΐ  ...  τύν  ΈλιΧΛνΛ 
Ααβήνος•  ά  Διόνυαος 
%λΐίβειν•  βπένδίΐν  (Ζ  266) 

ΔιΙ  λείβειν  αΙ9οαα  οίνον 

χαϊ  δαχρύίιν,  ο  ίατι  [τοϊ;  δαχρνοι;]  φίαν. 

δάχρυα  Ιιίβαιν,  χαϊ  ατάξα>ν 


λιίη-  )ί  τύν  &ρ€μμάΐα>ν  άγω,.  χα\  (ίχ)  χβλί- 
μοΌ  ιόφίΐίία.  ή  ηροσηνης,  χαΐ  χαΧή  (^481} 
λειηλατ£Ϊν  ηροιομινειν,  βιάξίΟ^Οί 
■^ λείχριχα'  βιιραί,  αχοινία,  πΧίγμαΐα  {580) 

[Α»] 

λείχνοισι  προατρ(Λΐβ»ε  (3ορ1ι.  Γγ.  7»)• 
λίίχνα   Ιοτάντΐς  κροβάγεβ9ε•   Λ  ί•η  Χ•μ, 


971 


λίΜρ$ηα  —  λ§οΡ%οφύρον 


972 


ή^λέκρικα'  ύοραΐ.  σχοίνία  (521)      [81.  82] 
ίλαχτ-ή'  χλαίνα  [84] 

Α9χτόν*  ώς  σεμνόν.  ή  άχρωτήριαν  (Η 284) 
Λ  έχτρα*  χραββάτίΛ.  ή  χατά  τήν  ηόλιρ  Ιξέ- 

δρα,  χαΐ  ή^προσωπίΖα  Λάχωνες 
Χεχτρ  1x1(1  &ρόνφ'  άνάχλισιν  ίχοντι  [88-90] 
λίλαχεν  (ΕυΓ.  Ηίρρ.  66)*  ίβόησεν        [92] 
λΜλαχνΐα  (/Α 85)*  φωνονσα^  βοωαα^ήχονσα 

[94—97] 
Χέλαηταί'  είληκ^αι  10 

λάλα  φ  ας  (ΑηιΙ.  Γγ.  \μ,  ΧΥ)•  ηέΜωχας 
λελάχασι,•  τετενχασί 
λελάχωμεν  λαχεϊρ  ποιήσωμεν 
Χελάχνωσαι•  δασύς  εΐ 
λέλεγα•  εϊρηχα 

Λίλεγες  {Ε  429)*  ΙΒνος  βαρβαρνχόν 
Λ^Χεγηις'  ι}  ΑαχεδαΙμων  ηάλαι 
λελέγια'  χόχλαχες,  ή  χοχλώδεις  τόηοι 
λ9λεή^πασμένον  {βίτ^ϋ.  οοιη.  ίτ.  XIX  ρ.  791)* 

9ΐς  ηέίρίν  -ήχορ  20 

λέλεχται  (ΕαΓ.  Γγ.  694)*  εϊρτιται 
λελέξεται  (Αββεΐι.  Α^.  170)*  λεχ^αεται 
λελεπρίς'   ΙχΘνς  ποιός^  η  χαλουμένη  φν- 

χίς  (ΗίρροεΓ.  Ι  ρ.  681  Κ) 
λελεχμένος'    διαλογίζόμενος ^    ή  διάλεγα- 

μένος  [^2] 

λέληχε  (δίιηοηί(Ι.  Αβιογ;.  15)*  βο^^  φ&έγ^ 

γεται 
λεληχως  (Χ  141  ?)  *   χεχραγώς ,   φΒεγγόμε- 

νος,  χρανγάσας  [1&^17]    30 


λελημάτωμαΐ'  λήμα  ίχω  εΙς  το  ίργ^ρ  [19] 
λεΧησμένη'  Λκίλα^ομένη  [21] 

λελιήσ&αί'  Βέλειν,  όρμάν,  σηενδεΐν  [28. 24] 
λελίχμημένιΐ*  χοσχινευ&εΐσα ^  πτυαα^ϊσα 

έχ*  άνέμφ 
λελιχή^χός'  ΙχΒϋς  ηοιός  [27.  28] 

Χίλογας•  είρηχας  (οί.  λέλεγα)  [8•] 

λίλογχε'  ήξίωχαι 

λελοχυΐα'  λεχ»  γενομένη  [88] 

λελν&ρωται  χωρίον  άχερρωγός 
Χελνχωμένα  ηρόβατα'  τά  λ'νχ6{σ)παστα 

[Μ.  «] 
"^λελνφωχεν  έηέσχηχεν  (λελωφηχενί) 
Χελώβηνχαΐ"  έβλάβησαν 
λέμβαρχοΐ'  ή;• λιχόδερμοι.  {χαϊ οϋφολχίοίς 

πλέοντες) 
λέμβος  (ΤΗ600Γ.  XXI 12)*  τό  μικρόν  κλοιά- 

ριον^  τό  έφόλχίον 
(λέμβφ  ένΐ'  έν  σχαφίδι  ή  έν  ηλοιαρίφ)  ε1873 
λέμ/ια(ΑΓ.Ατ.673)•  φλοιό;  [8<142]  [48.44] 
Χέμφος'  6  μνξώδης,  χαϊ  μάταιος,  όι^λοι  δέ 

τόν  άνόητον^  χαϊ  ώϊόηληχτον         [48.  47] 
Αεόντ(ε)ιος  η  όρο  ς*    6  *Αλφεί6ς*   χα^άτι 

έηϊ   ταις    πηγαΐς    αυτού    λεόντων    είδε^λα 

άφίδρυται 
{λεοντή ')  λέοντος  δορά^  τό  δέρμα  αύτοϋ 
λεοντόχρανον  (ΙΓΟ^.)*  Άμαξονιχόν  (άλ — ) 

^πλον 
λεοντοφόνον  (ΑπβΙοΙ.  ΜίηΙ).  146)*  Βηρί- 

διόν  τι^  αλανώμενον  ίν  Συρίφ        [52 — 59] 


€00.  80  σχοινίον  81  τΐ  λάμνων  83  €Γ.  λέχχη^  δεχτή  91  ΰΓ.  λάχεν,  λέληχεν 
λαβέσ^αι  ρΓΟ  λα^έοΘαι  001  λελαχήσωμεν  8  οΓ.  λέλογας.  ΕΜ.  561,  16  λέλεχα  5  λε- 
λεγχίς  6  λελεγίες  7  πέμχριν  11  λελεγμένος  22  λεληΐσ^αι  25  λεληχμ-η- 
μένη,  χοσχν\  82  λελογχνία  34  λελν&μωται,  35  λελνχωμεν  39  λελώβων- 
ται        40  ^ί,  λέπανος        χαϊ  ...  πλέοντες  ροβΐ  641        49  λεόντειος  δ\        ξ^Ι  λεοντίδιον 

ΗΕ8.    81  λαχτήρες   (ήλαχατήνες)•   εΙδός  τι  λαμνών  82  λεχτοί   (ΕϋΓ.  Ηβο.  525)• 

άριστεΐς  84  λέχτο'  Ιχοίμήί>η  (1664).  έίίελέξατο,  ήρϋ^μει  (5  451)  88  λέχτροισι  (^337)• 
χοίταις  89  λελά&ΐ)  (Ο  60)*  λήΒην  ηοιήοει.  ηαύσει  90  λελάθοντο  {ά  127)*  έ/τελά- 
%οντο  92  λελαχχωμένη  (ΚυΙΙι.  1  12)•  βεβοημίνη  94  λελαχεΐν  (»)ά\ραι  95  λελε- 
χωσι  {Η  80)•  ^ά-ψωσι.  λαχεΐν  χοιήσωσιν,  6  έστί'  τυχεϊν  των  δεόντων ,  καϊ  νοαιζοαένων 
νεχρων  96  λεΙλάσ&αι]λα&έσ»αι  (Τ  136)•  λα»έσ&αι  97  λελασμένα  (Α  313)  •  αφει- 
μένα  612  λεληί^ότως  (II  Μ3ε€.  VI  11)*  λανθάνοντος  15  λελτ/ϊίτμεντ;  (ΕυΓ.  Μ6(].  256)* 
μεμερισμένη  16  λελτ^ϊαενος  {Ε  690)•  Λρο&υμονμενος  17  λελήϊται  (λελι'ανται)*  τεθέρ- 
μανται  19  λελημένοΐ'  λεληϊμένοι  (Μ  106  Π  552).  διανοούμενοι,  εν  τουΓφ  τό  λήμα  έχον- 
τες, Αεληαατίσ^αι  γαρ  τό  τή  διάνοια  προς  πάν  όρμητικώς  ίχειν  21  λέλη(σ)ται  (Οτ^^. 
198Ζ.  άβ  Γ€6.  8υίβ  484  ηοη  ΡΙβΙ.  ΡΙι86(1γ.  252  Α)•  έπελά^ετο  23  λεληϊμένος  {ά  465  Ε  690)• 
ηροΘνμούμενος.  χαϊ  έν^εραος  ών  (ηοη  Επτρ€(1οε1.  266)  24  λελ77ϊμενοι  {Μ  106)•  προθυαοι;- 
μενοι,  όιιοίως  27  λελιμμένος'  ληφθείς,  νιχη^είς  28  λελιξε  (θ  199)•  διέσεισεν  30  λε- 
λόγχασιν  {λ  303)•  ίλαχον  33  λελο>/;ταίί  (θΓβ(ζ.  Νβζ.  Ο.  VI  30  ρ.  221)•  τυχών  36  λέ- 
λυτοι  (Θ  103)•  όιαλε'λυται  37  λελυνται  (Β  135)•  ασθενή  είσιν  Αά  42  λέπισμα  (ΜοβΓ.) 
43  λεμός  (Β)'Ζ.) '  λάρυξ.  φάρυξ  44  λέμφοί'  αΐ  πεπηγμέναι  μύξαι  (31ο6Γ.  251)  46  λεν- 
λαστον*  λεηλατών.  πορΘών  47  λ^ντιον  (Ιθ3ηη.  XI Π  4)•  περίξωυα  Ιερατιχόν  52  λέξαι* 
εΐηεΐν,  έπιλέξαι,  έπειπείν  53  λέξασ&αΐ'  έπιλέξασ&αι  {Β  125).  χοιμηθήναι  (θ  519)  54  λ έ- 
{ασθε•  έπιλε|α(τί)ε.  έχοιμήθητε  55  λέγεται*  λήξη.  χοιμηθή  (δ  413)  ^^  Αεοβίδας  (Ι 
129)•  άπό  Αέσβου  τής  νήσου  57  λεοντηδόν  (II  Μαεο.  XI  11)*  Ισχυρώς  χατά  τόν  λέοντα 
58  λεώς'  Άττιχός^  ^χλος^  λαός       69  λεωφόρο;*  οδός  λαόν  φέρουσα 


973 


λβηάδΜς  —  λίΰχιι 


974 


λεκάδες  (ΑΗβΙ.  ΗΑ.  IV  4,  11)*  τα  ηρός 

ταΖς  ηέτραις  κεχολλημένα  χογχύλια  όατρέων 

ελάττω 
λέηαδνα  (£730)*  Ιμάντες  κλατεΐς^  οίς  άνα- 

δέονται  οί  τράχηλοι  των  Ιηηων  ηρός  τόν 

ζυγόν 
λεηαδενόμενος'  συνάγουν  λεπάδας,  είσΐ  όέ 

^αλάσσιαι  χόγχαι   μιχραί^    ηροσφυόμεναι 

ταΐς  ηέτραις 
λέπανος  ή  λέηαν&ος'    λικόδερμος.    Τα- 

ραντΐνοι 
λεηάργον  βοός  (Τγ8^.)'  τον  λαπάρας  λευ^ 

κάς  ίχοντος^  ή  δλον  τό  δέρμα 
λέηας'  τό  άναντες.  χαΐ  το  τ^  ηέτρψ  ηρού" 

εχόμενον   (Αγ.  Υ€8ρ.  105)  χογχνλιον.  "ή 

ύψηλόν,  άχρότατον,  όρεινόν  {Ααοϊχ,  Α,$.216Ι^) 
λείΐαστή  (€οιη.)'  χύλιξ 
•[  λέίϊαστις*  οΙνοχόη.  χαϊ  είδος  χύλιχος 
λέπαστρον  σχεϋός  τι  άλΛεντιχόν 
λέηειν  (ΡΙβΙ.  οοιη.  Γγ.  V  ρ.  617)*  τύκτειν 
λεπέζω-  έχδέρω  [71] 

λέίίος  (Αΐβχίά.  ίΓ.  IX  ρ.  607)*  λέηιον.  φλοιός 
λέπρα•  ηάγος  της  επιφανείας  του  σώματος 
Λεηρεαται  (ΤΗαβ.  V  31)*   οΐ  ηάλαι  Καύ- 

χωνες.  {ή  Δεηρεηται  [ΗφγοιΙ.  IX  28]  άηδ 

Λεπρέου  ηόλεως  ωνομασμένοι) 
Λέηρειον  (ΟβΙΙ.  Ιοτ.  39)*  [οά  75]  της  Τρίτ 

φν?.ίας 
λ  £;τ  τ  α  λέ  ο  ν  (€811.0180. 243)-  Ισχνυν^  λεατόν 
λεπτάς  χαϊ  ηαχείας'   Ζάλευχος  έν  Νόμοις 

τάς   δραχμές '   λεπτάς  μϊν  τας  έξωβόλους> 

ηαχειας  δϊ  τάς  ηλέον  έχουσας 
λεπτή '  ασθενής.  Ισχνή  [βά  78]  [79] 


λεητήχεα'   λεητης  εργασίας  ηονη^έντα 

[81—88] 

λεητήχεις•  λεπτάς  [85] 

λεητόγεα  (ΤΗυε.  Ι  2?)*  χαχός  αγρός,  ή  λε- 
πτή γη  χαϊ  μή  λιπαρά 

λεπτομερώς•  μιχρομερως 

λεπτόμητις•  ή  δασεία  Μ>νχή 

λεπτόμιτον  φάρος  (ΕαΓ.  Αηάτ.  814)*  λε- 
πτόν  ίμάτιον 
10    λεπτό  ν  όσ&ενές,  άόρατον^  άφανη  [§1] 

λεπ'\τυξίς•  από  του  λέπους,  χαϊ  της  χω- 
ρίσεως 

λεπνριωσαι•  έξαχυριώσαι 

λερναία  χολή  (Ίτε^.  8€ΐ6Βρ.  Γγ.  183)    [95] 

Δέρνη  θεατών  παροιμία  τίς  έστιν  Δργο- 
λιχή  Δέρνη  χαχων,  ήν  άποδιοπομηον^ 
μενοι  ζλεγον.  τά  γάρ  άποχα^άρματα  εΙς 
τοΰτο  τό  χωρίον  ένέβαλ{λ)ον.  Δέρνην 
ονν  θεατών  έφη  6  Κρατίνος  (Οτλ^ώ,  ίτ. 
20  Ι.ΧΧΙ1  ρ.  301)  το  Βέατρον  διά  τό  σύμμι- 
χτον  είναι  χαϊ  παντοδαπόν  δχλον  Ιχβιν 

λεσβιάζειν  προς  άνδρα  στόματύειρ•  Δεσ- 
βιάδας  γάρ  τάς  λαιχαστρίας  έλεγον 

[98—700] 

Δέσβιαι•  αΙτίας  είχον  άτοπους  αί  άπό  Δέσ^ 
βου  [2.  8] 

λέσπιν  μεγάλην.  ύδρηλήν.  Δίδυμος  τήν  ΧΛ" 
ταδυομένην  εΙς  πέλαγος  πέτραν.  οί  όέ  τήν 
νοτεράν,    άλλοι   δεή^σπίδα  βα^εΐαν,   οί  6έ 
30        ^όζμην 

λέαχαι•  φλυαρίαι,  πολλαϊ  δμιλίαι 

λεσχαΐος•  εξηγητής,  ομιλητής 

λέσχη•  ομιλία  ((σ  328).  χαϊ  ή  φλυαρία.  χαΧ 


πας 


€00.    ϋΙΖλεπάδια        64 
τίς        (78  σπίλος  €Βγ.) 


λεπαργοΰβος  τοΰ  λέπαρας        65  προασχόμενον        67  λέ- 

_,      _         ,  . ,         74  λεπρεάται       75  Δέπρεον  ή  Δεπρεάται   [8ά  75]  της 

Τρνφαλίας  άπό  ...  ώνο\  84  λεπτηχεΐς  88  λεπτόμιτυς  ^  95  λέονηχαχόν  —  βαλεϊν 
—  χατα&εΐναι  97  λεχαστρίας  (λεσβιάζειν  πέος•  άνδρα  στόματι  στυεινί)  99  λεσβίο- 
υ οδός  —  εύενετίδα  —  άντίσης  φρύνιν  —  λέσβιον  όδύν  —  τόν  δρέπανον  701  λέσβι.αι 
4  ίδρυλήν 

ΠΕδ.  71  λεπιστής•  ιρεύστης.  χαϊ  τά  όμοια  (λαπ—)  Αά  75  τήν  Ύρυβλίαν.  οΐ  6έ  Α4 
78  λεπτή  79  λεπτήν^  αυτόν  (1661)•  σινδών  λεπτή  [στενή,  ή  άχριβής  (Αρρ.  ρΓον.  III  69) 
81  λεπτήν  πλέχειν  ίπϊ  των  πενιχρών  τοιούτο  λέγεται  (Αρρ.  ρΓον,  ΙΙί  59)  82  λεπτήδ* 
είσϊ  μή  (?264)•  στενή  οδός  88  λεπτήδευτε,  μήτις  (Κ  226)*  άσ&ενής  βουλή  χαϊ  ή 
έπίνοια  85  λβΛττ^λα,  χαταστροφώσα  (ρ  97)•  λεπτά  μηρύματα  άπό  τής  ήλαχάτης  νή- 
^ουσα.  τό  γάρ  ετοιμόν  έστιν^  οΐον  ή  λ  αχάτη  άπό  τοΰ  ένειλίσσειν  συνεχώς,  τίνες  όέ  ήλάχατα 
τόν  στήμονα  91  λεπτόν  άωτον  (1661)•  ίσχνόν  άνθος  (679)  95  Δέρνη  χαχών  πα- 
ροιμία διά  τό  τους  Δργείους  (τά)  χα&άρματα  εΙς  αυτήν  βάλλειν  ή  διά  τό  τόν  άαναόν  των 
Δίγυπτιαδών  ίχζΐ  χα&εΐναι  τάς  χεφαλάς  98  Δεσβίδας  (Ι  129  ηοη  ΡΗβΓβοΓ.  Γγ.  VIII  ρ.  339^* 
άπό  Δέσβου  της  νήσου  (656)  99  Δέσβιος  ωδός'  οί  μϊν  τήν  Εύαινετίδαν  αχούουσι  τον 
από  *Αντίσ{σ)ης'  οί  δέ  Φρϋνιν,  δ  χαϊ  μάλλον,.,.•  ύπό  πολλών  γάρ  χεχωμφδηται  ούτος,  ύς 
διαφθείρων  τήν  μουσιχήν  χαϊ  προς  τό  βωμολοχενειν  τοέπων.  χαϊ  παοοιμία  όέ  έντεϋ&εν  ελέχθη* 
μετά   Λέσβιον  φδόν   (€Γ8ϋη.  (γ.  XIX  ρ.  159).    οί   οϊ  μετά  τόν   Τέρπανδρον,   μέμνηται  χαΐ 

Αριστοφάνης  έν  Νεφέλαις  (967)  (βχ  Αβίίο  Βίοη^τβίο)        790  Δεσβίων *  παροιμία  έπϊ  τώψ 

άπρακτων  2  Δέσβος  {Ο  544)*  νήσος,  χαϊ  πόλις  Ζ  λεσήϊα,  τά  πτερόεντα  {Ε  453)* 
τά  άσπιδίσχια,  τά  χοΰφα 


876 


Χ$</χηνή^6ΐ  —  ίβυύνά 


976 


6  δημόσιος  χόηος^  έν  φ  δίέτρφον  οί  ητω^ 

χ9Ϊ  χαΐ  δαλέγοντο  άλλήλοις  (ΟβΙΗιη.  6ρ.  Η, 

3).  σημαίνει,  δέ  χαϊ  τά  αοίνά  δ^ιηνκστήρια^ 

χαΐ  τους  Ιν  αντοΐς  λό}^ους,  χαϊ  τους  ΐΕλ6€^- 

νονς  (Πβδίοά.  Ορρ.  491)  τόπους  λέσχας  χα- 

λοϋοιν 
λΒοχηνγεΐ'  όμίλεΐ.  μν&ολογεΐ 
λίσχηνευ^έντα*  μν^ολογτι^έντα ^  φλυα- 

ρηθέντα  [10] 

ή^λετμός   άναδρήσσει    τό    σώμα    μεριάς    10 

φησί 
λετωνήααι  (ΑΓίβΙορΙι.  Γγ.  ΟΧΟΙΧ)*  αφειδώς 

παϊσαι  κατά  των  Ισχίων 

λενγαλέη'  

( )*  όλε&ριώδη.  οίστρώδη.  οίχτρόν,  χα" 

χό»,  7^  χαλεπόν  [14—16] 

λεν  γη*  μέτρον  τι  γάλακτος  (.  Γαλάταιί) 
λενκά'  φαιδρά,  λαμπρά  [19—23] 

Λευκάδος*  [βά  24] 

εύφημείσθω  20 

τέμενος  ηερι  Λευκάδος  άχτης 
λευκάσηιδα  (^Γ294)*  λευκ^ιν  άσηίδα  χρώ" 

μενον  [26] 

λευκέ  α*  σχοΐνος  [28] 

λευκερίνεως  (Ηβηηίρρ.  Γγ.  II  ρ.  97)*  είδος 

συκής 
λεύκη  (Ηογο().  Ι  138)*   ηά&ος  τι  των  ηερϊ 

τό  σώμα  γινομένων,   καϊ  έν  ταΐς  χωνείαις 

ή  υφισταμένη  άμμος,  χαϊ  δένδρον 
λευκή  ήμερα  (δορίι.  Γγ.  5)•  αγαθή  30 

λευκή  θάλασσα  (κ  94?)•  7)  κατακλ(υ)ζο- 

μένη 
λ  ευκή  ν  μάξαν   φυρώ  σοΐ'  παροιμία  ίπϊ 

των  μεγάλα  ύπισχνουμένων 
λευκή  στάθμη  (δορΙι.  Γγ.  306)         [βά  34] 


Λ•νχι}  ^ήφος*  παροιμία  έπϊ  των  ενδαιμό' 

9ως  ι)  δυστυχώς  ζώνταη^ 
λευχοδίφ^εροΐ'  λευχοδέρματοι 
λενχόζωτος'  της  γης  ή  μίν  καλείται  λεν- 

χόξωτος,  ή  όέ  μελάνζωτος 
Λενκο^έαΐ'  πάσαι  αΐ  ποντίαι  (νυμφαία) 
λενχοί'  οί  δειλοί  [40] 

λενχόχρας'  λευκοκέφαλος 
λευκόκρατες•  ή  διά  τό  τους  έν  Εύβοίψ, 
βοϋς  λευκούς  είναι '  ή  Ισως  άντϊ  τον  λαμ- 
προύς 
λευκό  ν  τό  τε  σύνι^ες  καϊ  τό  λαμπρόν,  η 

•\  θεώρημα  τι  έν  μουσική 
λενχόπυγος  (Αΐβχίβ  ΕαβΙβΙΗ.  803,  29)•  ό 
άνανδρος.  Ιμπαλιν  όέ  μελαμπύγονς  τονς 
ανδρείους  ίλεγον 
Λευχοπύρα'  της  Λντιοχίδος  φυλής  δήαος 

<676> 
λευκοστεφή'  τά  κεραυνόβλητα 
Λενκόσυρος'  Βαβυλώνιος  λευκόχροος 
Λεύχου  πεδίον  του  Μεγαρικοΰ  χωρίον 
Λεύκοφρυς'  ή  Τένεδος  τό  πάλαι  [Μ)] 

λευκών  πραπίδων  κακών  φρενών 
λενκωπίας'  λευκός  όφ^^ναι 
λευρά  {οί.  Β«ΐΓ.  Πβο.  700)•  λεία 
Ί-λβνρα^'  ευρίσκω 

λενράς  σωφροσύνης*  τελείας,  χαϊ  ταπει- 
νής, κοίλης,  ομαλής,  μή  τραχείας 
λευρφ  {η  123)•  όμαλφ.  πλατεί  [&7.  5β] 

λευσ»είς'  λιθοβοληθείς  (εοΙ.  826,  29) 
λευσίμου  δίκης   (ΕαΓ.  Β&εείι.  356)•     ττ/; 

λιθοβολήτου  τιμωρίας 
λεύσοντες'  βλέποντες  [βά  61] 

λεύσουσα'  βλέπουσα.  •[• τρέπουσα 
λευστά'  ορατά,  λιθοβόλητα  ( — βληταλ) 


000.    12  πέσαι  (λεγωνήσαι  ΡΙιοΙ.  211,  21;  οΓ.  μοττωνήσαή       17  τΐ  {Ιεηραί)       24  λεν- 

έ 
χαδος  —  λενκάδεσι  —  π  —  άκτίς        25  λευκοί  —  \νος        29  λευκερινεός        80  άνθος  τι 
83  φυράσοι  (φυράσωΐ)       Ζ^  λευκοστάθμη       42  λενκοκέρατες       45  αντιόχιδος  —  λιμός 
(εά  λευκονοής)    λευκόπυρρα  ΤΙιεορΙΐΓ.  (Ιβ  εοΙΟΓ.  44        (ίΟ  λευσιμωδίκτης 

ΗΕ8.    10  λεσχηρεί'   κόπτει,   όμιλεΐ  14  λευγαλέοιο   (Ν  97)•   ολέθριου,    δεινον 

15  λευγαλέφ  (Φ  281)•  ευτελή,  καϊ  τά  τοιαύτα  16  λευγαλέχίσι  (Ι  119)•  χαλεπαΐς.  καϊ  τά 
όμοια  19  λευκανθίξοντα  (ίβνίΐ.  XIII  38  ηοη  ΟβΓοά.  VIII  27)•  λάμποντα^  20  λευκα- 
δεπέτρην  (ω  11)•  διά  ταύτης  λέγεται  τής  πέτρας  τον  ώκεανόν  φέρεσθαι.  ή  άλληγορικώς,  τύ 
στόμα  ημών  των  ανθρώπων ,  διά  τό  τους  οδόντας  λευκούς  είναΐ'  αί  γάρ  'ψνχαϊ  των  τελευτων- 
των  δίά  τού  στόματος  ανέρχονται  21  λευκαΐνα,  ύδωρ  (μ  172)•  κατά  σννεκδοχήν  άντΙ 
του  σνντόνως  ήρέσσειν  22  λευκαϊ  φρένες'  μαινυμεναι:  λαμπραί,  άγαθαί  ήαεραι  (ΖβηοΙ). 
VI  13)  23  λευκανίη  (Χ  325)•  φάηυγΐ  (υ.  λαυ—)  Α(Ι  24  Μένανδρος  έν  Λευκαδία'  (ΖβηοΙ). 
VI  13  ρ.  165)  26  λευκά  άλφιτα  {Α  639)•  τά  ίκ  κέγχρων.  καϊ  ή  λευκή  κέγχρος  28  λεν - 
κελεφάντινα  {Ε  583)•  λευκά  ως  έλεφάντινα  Αά  34  έπϊ  των  μηδέν  σννιέντων^  παροι- 
μία.  λέγεται  δέ'  [ίν]  λεν  κ  φ  λίθω  λευκή  στάθμη.  Στάθμη  δέ  έατι  απάρτος  τεκτονικί} 
40  λευκοΐο  γάλακτος  (ι  246)•  του  φύσει  λευκού  καϊ  άσκίου  50  λευκώλενος  {Α  696)• 
λευκόπηχυς,  άπό  μέρους,  όλη  λευκή  καϊ  καλή'  ώλέναι  γάρ  οί  πήχεις  57  λεύσει  {Γ  110)* 
βλέψει,  θεωρήσει        58  λεύσετε  {Α  120)*  οράτε,  βλέπετε        Αά  61  μαίνοντες  (λυσσώντες) 


977 


λβνΰτ^ρα  -—  λή§μρος 


978 


λίνστήρα  (Αβκΐι.  8•ρ!.  199)*  φονέα  λί^^ις 

άναιρονντα  [β6] 

λευχ^ίμων  λ€νχά  Ιμάτια  φορών 
Δίχαιον    (δίιηοηίά.  8€Ηο1.  ΕαΓ.  Μ«4.  20)* 

ϊηίνΗον  Κοριν^ίοις,  Βίς  τούτους  τους  τό- 

«ους  άίΐεδίδρασχον  οί  οίχέται 
λεχεποίην    {Β   697)^    τόν    ηολλήν    λολρ 

Ιχοντα  χαΐ  βα^εΐαν^   ευαυξή^   έν  ^  Ι(ΙΤ4 

χαΐ  λ^'^ασθαι,  τοχηέστιν  χοίμη^ναί 
λεχέρνα'  υπό  Άργείων  ή  ^ναία  έΛίτελου^ 

μένη  τχί  "Ερφ 
λέχεταΐ'  κοιμάται 
λεχέων  στυγερών  (ΒϋΓ. Τγο. 698) *  γάμων 

οτυγνών  [72.  78] 

λέχη'  Ιφ'  οίς  τους  νεκρούς  κοσμοΰοιν 
λεχήρια'  ίνηλατα 
•^  λεχώ  εν  ύλώδες.  βοτανώδες  (λοχαΧον ?) 

λέχος*  κοίτη,  κλίνη,  γάμος,  μΐζις,  σννονοζα• 

γυνή  [79] 

\λεχμάδ'•'  ήλεκτρον 
ή^λέχνη'  τρόπος 
λεχρίη'  ηλαγία 
λέχριον  ηλάγιον.  λοξόν 
λεχώ  (ΕυΓ.ΕΙ.  652)*  ηροσφάτωςτετοκυΐα  [8&] 
λεφ  (δυβΒΓΪο)*  λαοί.  Άττικώς 
λεώβατος•  οδός.  καϊ  ίχ9ΰς  σελαχώδης  (634) 
λεωκόνιτος  [αά  88]  ή  λεωκόριτος*  ηαν^ 

τελώς  έξωλο^ρευμένος  (535) 
Αεωκόριον  (ΤΙιαο.  1  20)*  των  Αεώ  ^γα^ 

τέρων  μνημεΐον,    τό   χίΐλούμενον    Αεωχό- 

ρ{ε)ιον,  έν  μέσω  τφ  Κεραμεικφ 
λεώλε&ρος'  παντελώς  έξωλο^ρενμένος 
λεώλης-  τελείως  ίξώλης  (1188) 
λέφμι  (ΟΟΓ.)*  θέλοιμι  αν 
λέων  τό  Θηρίον.  καϊ  ηαρ^ένος  (ηά^ος).  χαϊ 

ίχ^ΰς 
Αεωντίς'  φυλή  *Α^νηαι  [95] 

λεωργόν    κακοΖργον.    ηανοΰργον,    άνδρο- 

φόνον 


λεώς  (8ορ1ι.  00.  43)*  Άτηχώς,  δχλ^ς^  λαός 

λεωφόρος  (ΕοΓ. ΚΗβΑ. 881  ?) *  δημοτική  οδός 
ηλατεΐα,  λαόν  φέρουσα  ηολύν 

λ^  (ΕρίοΙιβπη.  Γγ.  19, 5)  *  »αει  (506).  αίρείται. 
φροντίζει,  βούλεται.  λέη'  ομοίως       [800] 

ληβόλε*  λι^οβόλε,  άξιε  λιΒασθηίαι 

ληβόλιτα'  δημοσία  κοηρία 

λήγε•  ηαύου 

λήγω*  παύομαι  [^^"ϊ] 

10    λι^δίον  (Μβηβηά.  Γγ.  ΒΥ11)*  τριβώνιον  ηπ 
τελές  (826) 

λη»αία'  λα&ραία  [10] 

(λη&ακινόν  €ί.  859) 

λήθαργος  (Μβηβικί.  Γγ.  ΟΟΟΟΧΕΥΠ) *  έπι- 
λήσμων.  Ιηίβουλος.  καϊ  κύων  ό  προσ(σ)αί'' 
νων  μέν ,  λά^ρα  *  όέ  δάκνων.  καϊ  τών  Ιλ- 
ηων  οΐ  άβλεμεΐς  καϊ  νωθροί,  χαϊ  ηά^ος  τί 
σύν  «υρετφ  (ΗίρροΰΓ.  484,  17) 

λη^εδών  λήσις 
20    λ-ήξ^η-  αμέλεια 

λη&ηκέα'  εΙς  λή9ην  άγοντα  φάρμακα 

λη^ήμοσί'  λη&άργοις 

ληΒίδιος'  λαθραίος 

^λή0ον  βαλιόν  [18] 

λήΐα'  [βά  19]  σιτοφόρα  χωρία 

ληΐάδας  {Υ  193)*  έκ  λείας  αίχμαλωτονς 
συλλλφξ^είσας  '  [21] 

ληϊάνειρα•  ή  «οιοϋσα  τους  άνδρας  γυναι- 
κών έράν 
30    ληϊβοτείρης  (σ  29)•  της  τό  λήϊον  (ή)  πε- 
δίον καταβοακομένης,  νομάδος 

ληίδα  (ξ  86)*  μερίδα,  ή  λείαν.  την  'φιλήν 
κτήσιν  [25] 

λ-ή ίδιον  (Μβεΐιο  ΑΙΙι.  682  Β)*  εντε^άς  ίμά- 
των  (808) 

λ774^£αί^ε4;*  τρι/^ονιοσόει^ 

ληιζόμενος*  σφετεριζόμενος.  αίχμαλωτι- 
ζόμενος 

ληίη'  προνομ{ε)ία.  [άο  29]  βοσχήματα   [80] 
40    λήιμνος•  εύβοτος 


€00.  Ρο$1  65]  70  λ£ν;ι^ετα4  67  λευχαΧον  έπινίκίον  98  λευκοποίην  —  €ΐΚ^ 
ΡοβΙ  69]  66  71  λέχ.ον  ατυγερόν  γάμον  στυγνόν  (74  κομίζουσιΐ)  87  λεωβάτος 
88  έξολο&ρενό μένος  90  ^^ο|  94  λεοντίς  —  "Αθηνάς  96  λεωπέτρα  96  εί.  λαοργός, 
λιωργός.  όλοεργός  802  ληβολία  12  λήθεδον,  λύσις  14  ληθηκ^.  —  άγων  τ ά  15  λη» 
^ημόνοισι        \6  λή&ιος        20  |Λ£ΐφ9|        27  τριβωνίδες        29  προνομία 

ΗΕ8.  65  λεύσων  (Ε  771)•  βλέπων  72  λέχοισι  (Γ  391)•  κοίταις  73  λεχηρί- 
πλάγια  (782)  77  λεχόες'  κατακοιμη[σ]θείς  (λεχθείς)  79  λεχόοντο'  αυγκάθηντο  (λο- 
χόωντο)  85  λειριρώ'  ταχύς  (λαΐίρηρός)  Αά  88  λεωλέθριος  95  λεωπετοία  (δοΐι.  Εζφοίι. 
XXVI  4)•  λίθος  λείος  (^ί.  λίοπέτοιον)  800  ληαρίσιν  (λιαρησιν}'  ήδυτάταις.  χΧιαραΐς  5  λι/* 
γείει  (1186)*  ήδυπάτη  6  ληδεΐν  κοπιάν,  κεχμηκέναι  (αηδεΐν)  7  ληδήσας*  κεκμηκώς^ 
κοπιάσας  (άηδήσας)  10  ληθάνει  {η  221)*  λανθάνειν  ποιεί  18  λήθω  (Α  561) '  λαν-> 
θάνω  Αά  19  κτήνη  (ληίη).  βρωματα  ίφώδια  (ηία).  χρήματα  (εί.  843).  ή  21  λτ^ϊάόι;^* 
αίχμάλωτος  25  ληίδα  ς  (Υ  193)•  αΙχμαλώτους  Α3  1^  οίχονομία  80  λήιοΐ'  Ιεροί,  χαΐ 
άγγελοι  (Ι.,  λήιτοι  τβΐ  λητοί) 

62 


»7Θ 


λή$ον  —  λιινα$ων 


980 


λήιον  (Β  147)*  αιτοφόρορ  χωρίον  άηό  τοΟ 

λααΙνΒΐν  τήν  τροφήν,  άγριοϋνται  γάρ  οί 

λιμωσαοντ§ς.  βέλτισρ  όέ  £  ^ιλφ,   διά  τήν 

4Λ%φαινομένη9  ηατά  χαιρόν  λβιότητα  τύν 

άστραχύων 
ληίς*  τιτηαις  ι}  ί%  των  λαφύρων,  χαΐ  βού- 

λησις  (λήΐρ) 
λήισασ^αι•  {έξ  άρηαγης  Ο^τγΙΙΙιιβ)  χτήσα- 

σ^α».  άφελέσ&αι  (159) 
λι^$σ^έντος•  χλαΛέντος,  αφαιρεθέντος 
Ί-λι;ισ^ιορ'  τρεπόμενος  (906) 
ληϊομαδία'  αΙχμάΧωτος.  λεληϊσμένη  (908) 
ληίσσατο  {Σ  2Β  α  398)*  άπό  λείας  Ιλαβεν^ 

έμερίσατο^  έλαφνραγωγηαεν 
λιΐίσταί'  ηειραταί,  χαϊ  αΐ  άηό  λείας  αεποιη- 

μέναί  [40] 

ληιστοσάλΛίγγες  (ΜβηΐΒά.  ίΓ.  006Χ0ΙΧ) * 

οί  Τυρρηνοί'  έπεώή  χρωτοί  σάλπιγγος  εύ- 

ρεταΧ  γεγόναοιν  [42] 

λιΙ^Ιτα  χτήματα  (821) 
(λχιτάρχας'  τους  ιερέας)  ^ί.  1150 
ληιτιαί'  ήγεμονίαι,  στρατιαί     [β  4  44]  [45] 
ληίτη'  Ιέρεια^  οί  όέ  λχ^ττ}  [47] 

λι^ιτοάρχαΐ'  οί  χαΘηγούμενοι  των  Βυσιων 

χαϊ  εστιάσεων^  χαϊ  άρχαϊ  χαϊ  ίερεΐς  (τ.  ί^γ- 

«ορΗΓ.  991) 
λΎ^ιτουρ^εΐν  λειτονργείν,  ^ήιτον  γάρ  Ο17- 

μόσιον 
ληιτουργοί'  υπουργοί,  δημουργοί 
ληίων  σιτοφόρων  άρουρών,  χωρίων 
ληχάν  το  ηρός  ι^δήν  όρχεΐσθαι, 
ληχασ&αΐ'  ηεραίνεσθαι.  χαϊ  τά  αυτά 
ληχεΐ'  ή^φοβεΐ  (ίροφεΐ^).  βομ.  χροτύ 
λι^χήσαί'  πατάξαι,  ύλαχτησαι  (195) 
ληχοΰσΐ'  τά  αυτά 
'ληχτός'  καταληπτός  (β  λαγχάνω) 
ληχυθίάδες'  ένώτια  ποια  [59] 

•^λη&ύθιον'  πυρός  τις  -^ περιχάρσιον  (παρά 

Εαρσί^)  χάλλίοτος 
ληχυ&ιστής  (δορίι.  Γγ.  955)*  χοιλόφωνος 


λιΙ^χν&ος*  τό  μεταξύ  τοΰ  λανχβνίου  «α Ι 
αύχένος  ηχωδες  (€1β•Γ€Ηιιβ).  χαϊ  μνροΒηχη^ 
βήαιον  ύάλινον  (1026.  €οη.  Τ  ρ.  581) 

λι^χο*  τό  μόριον 

Αηλάντον  πεδίον  (ΤΗβο^ίά.  802)*  της 
Ευβοίας^  ύνομασμένον  άπό  Ληλάντον  βα- 
σιλέως (08ΐΙ.  ΒβΙ.  289) 

λήμα'    βουλή,    αξίωμα,    ανδρεία,   χαΧ  φρό- 

νήμα  {θράσος,  δύναμις,  τόλμα) 

10    λτίμα^  (ΗΙρροΰΓ.  37,  19)*  οΐ  περϊ  τους  χαν- 

9Όύς  των  οφθαλμών  πεπηγυΐαι  συστάσεις. 

έχρέουσαι  των  οφθαλμών  άχα^αρσίαι  (2Α7} 

λημαν  χύτραις  ή  χολοχύνταις  (Αγ. 
ΚιιΙιΙι.  327)*  παροιμία•  Χύτραις  λημφ  χαϊ 
χολοχύνταις.  έπϊ  των  άμβλυωττόντων  ηάνν 

λήματα  (ΕαΓ.  Μβά.  119)*  δόγματα,  βουλεύ- 
ματα 

λημάτων  ή^όρ^ρινων  θελημάτων ταχινων 

%λημάτια•  φρονήματα,  βουλεύματα  (βχ  «Ι- 
20       ϋοίβΙΙβ  ?) 

ίλιιματίαν  (Αγ.  Κβο.  4941)*  φρονηματίαν 
(«χ  βΚίείβΙίβΙ) 

βλήματος  [ηά  72]*  τοΰ  φρονήματος ,  της 
ύπ(ερ)θίρίας  [71] 

λήμη'  λευχόν  ύγρυν  έν  όφθαλμοΐς  συνιστά- 
μενον,  άχα^αρσία 

λήμμα  (Όμ.  523,  24)•  [8(1  75]  χέρδος.  [84 
75]  ή  δωρον 

Αήμνια•  φοβερά,  μοχξΗ}ρά 
30    Αημνίφ  χε^ρί  [^^  77] 

Αήμνιον  βλέπει  [βά  78] 

Αήμνιον  χακόν  παροιμία  [ηά  79] 

λημνίσχους•  τάς  ταινίας  Συρακούσιοι  [81] 

Αήμνος'  νήσος  τής  Θράκης  πλησίον,  ίερ . . 
Ηφαίστου 

Αημυκαί•  γένος  τι  επισήμων  έν  Μεταποντίω 

λήν  (ΤΗβο^ηίά.  352  Β^1()*  λίαν 

ληναί'  βάκχαι.  *Αρκάδες 

ΑηναΙος•  Διόνυσος 
40    ληναιών  (Ηβδίοά.  Ορ.  502)*  μήν.      [3<)  87] 


000.    82  λιαίνειν  —  λι,,.σοντες  —  δί  ιριλφ 
έλεήσατο,  έλχίσατο        89  διαπωλείας        40  χλητοί 
59  τό  ...  ληκυ^ηδόν  ροβΐ  60        61   ληχυ^ηστής 
τοαισι,   κολοκένταις  1>{8        (69  ότρηρων  Μβίηβΐί.) 
7ι  λημνιχειρϊ        (88  Αημυχίδαι  —  ίπίσημον ?) 


33  €Γ.   907        84  ληισασθαι        28  οί. 

(41  ληστοααλπιγχταί  βΐϋ)  46  λιτή  (553) 
62  λαυκαΐου  63  λήκω  67  ,  γύ- 
72  Ε.  ω  σίφαρος  εΐ  ΓείβΓβηιΙυπι  8(1  ^1.  873 
87  ληναίων 


ΗΕ8.  40  ληιστοί  (1406)•  χτητοί  42  ληϊστόριον  πτύον^  *φ'  ου  τό  πυρ  φ^ρε- 
τΐΗ  (160,  λίστριον)  Αά  44  λαφυραγωγίαι  (λ'ηστεΐαι)  45  λτ/^τύόι  (Κ  460)*  λαφυραγωγφ 
47  λήιτο•  έπέ&ετο  (920)  59  ληθύ^ινον  τό  εΙς  λή&Ίΐν  άγον  φάρμακον.  {τό  όέ  αυτό  χαϊ 
ληχυ^δόν)  Αά  72  [οίσι  ,φάρος]  73  λήμβωνι  (Οριη.  910,  11)*  έν  σκαφίδι^  ή  έν  πλοιαρίφ 
(▼.  λέμβφ  ένι)  Αά  15  θράσος,  δύναμις,  τόλμα,  άξίωυα  (λήμα)  —  φρόνημα  Αά  77  ωμΐ7, 
χαϊ  παρανόμω'   άπό  τής  μοχθηρίας        Αά  78  ....  ίπει6ή  τό  πνρ  Αήμνιον        Αά  79  ήν  διαδο- 

9ήναί   φασιν  από  των  παρανομη&έντων  είς  τους  άνδρας  έν  Αήμνω  ύπό  των  γυναικών 

81  λημνών  νήσων  Αά  87  ούδένα  των  μηνών  Βοιωτοί  ούτω  χαλοΰσιν.  είκάζει  δέ  ό  ΙΙλού- 
^^χος  βουκάτιον,  χαϊ  γάρ  ψυχρός  έστιν,  ενιοι  ΙΑ  τόν  έρμαϊον,  Ος  χατά  τον  βουκάτιόν  ^ατ(ΐ^• 
^αΐ  γάρ  Αθηναίοι  τήρ  των  Αηναίων  έορτήν  έν  αύτφ  άγουσιν 


981 


λήνα  -»  Αίβυς  τ*  αηδών 


982 


λ•ήν%α'  τά  ίρια  <632.  1063) 

λήνει  (ΑββοΙι.  Ευη.  44  Νιο.  ΑΙ.  462)*  έρίφ 

ληνενονσΐ'  βαχχενουσίν 

ληνοί•   σορο(^  πνελοί.  χαϊ  των  άρματ(6)ίων 

δίφρων  αΐ  χοιλότητες 
ληνός'  δίΐου  σταφυλ-η  ηατείται  [98] 

λή^εως'   κληρονομιάς  (06ΐιι.  1085,  13).   τβ- 

λείωσεως.  μεριαμον 
ληξίαρχίχόν  γραμματεΐον  (06ΐη.  1603, 

21) '  εΙς  δ  τους  {χληρο)νόμους  ένέγραφον      10 
λήξις  (Οβιη.  1096,  20)*   τελείωσις.  άηοχλή- 

ρωοίς.  η  επϊ  μερίδί  δίακληρονσ^αι 
ληόν  (ΗίρροηβεΙ.  Γγ.  88)*  έΒνη,  χαϊ  δχλον 
ληπτέος  (ΡΙβΙ.   δορίι.  ρ.  226  Α)*   Ιηϊ  τύν 

μή  ευάλωτων  έλέγετο 
ληραίνείν  ηαραφρονείν^  φλυαρείν 
ληροί  (Οοιη.)*  τά  ηερϊ  τοις  γυναιχείοις  χι- 

τωσι  χεχρνσωμένα 
λήρος•  μάταιος^  φλύαρΟς,  ιρεύστης 
ληροηετώδη'  ληρώδη  20 

ληρώδεις  αανίδες'  Ιν  αίς  οΐ  νόμοι,  γρά' 

φονται  [^^1 

λησεταΐ'  λαν&άνει 
λησ&έων  στρεφόμενος  (836) 
λήϋίς'  βούληαις,  αίρεαις  (833) 
λησμαδία-  λελχισμενη  (837)  [9] 

ληαος*  6  έν  τη  ^άχει  τον  σχορκίον  λαμ- 
πρός αστήρ  [11.  12] 
λη  σταρχος'  άρχιληστής                  [  14 — 16] 
λητείραί  (ΟβΙΗαι.  Γγ.  0ΧΧ111  2)•  ίέρ%ιαι,τών    30 

σεμνών  ^εών 
λητή'  ίέρεία  (846) 

λητηρες'  Ιεροϊ  στεφανοφόροι,  Ά&αμανες 
λητο'  έηελά^ετο  (847) 
λητόν'  δημόσιον 

ληχμόν  (ΑηΙίιηβοΗιιβ)*  ληξιν  [23] 

λιάξει,'    (νίπτει    (οί.  λιχάξαι),    ταράσσει   -ή 

λίαν  σπονδάζίί  [25] 

λιαζόμενοί'  σχιρτώντες 


•^λιαμά^φ'  αίγιαλφ  λίαν  άμαθοι (εοΐ 92, 

30) 
λίαν  σφόδρα^  ιτολν,  ηανυ^  δγαν,  [29]  Ισχυ- 
ρώς [29.  80] 
λϊαξ  (Βθ€θ1ί?)*  ηαΐς  άρτιγένειος 
λιαρόν  χλίαρόν.  Βερμόν  {Α  477).   [βά  82] 

χα^αρόν,  ήδν  {Β  174).  προσηνές,  εΰχρα- 

τον  [88] 

λιάσαι*  χωρίσαι,  έχχλΧναι. 
λιασθείς-  χωρισθείς,  έχχλίνας  (^1  349)  [88] 
λίβα  δ  α*  σταγόνα,  '^^εραπείαν  (ϊαμα) 
λιβάδίον  χωρίον  βοτανωδες  (ηοτίο.1) 
λίβα  δ  ων  (ΤΙΐ6ορΗΓ.  Ι Υ  4)*  [ροιΙ  89] 

λιβάξω*  άπη&ώ  ύγρόν 
Αίβανος'  τό  δένδρον,  χαΧ  τό  όρος,  λίβα- 

νωτός  όέ  ό  χαρπός  αντον,  είδος  ΒυμΛά- 

ματος 
λίβα  ξ  εις  (Αγ.  Ατ.  1467)•  άπορρνησει^  άησ- 

φ&ερεΐ.  ή  όέ  μεταφορά  άπό  της  λιβάδος 
λιβάσαν  στάξαν 

λιβάσεις'  σοβήσεις.  φ&αρεΐς  [4&] 

λίβας  (ΕοΓ.  Αηάτ.  116)*  πηγή,  σταγών  (Οβ]!. 

ΑροΠ.  112) 
λίβει  (Βοβο1.1)*  σπένδει,  έχχννει 
λιβρόν  σχοτεινόν,  μέλαν,  δίυγρον,  ή^ή  λι- 

βρόν  σέλας 
λιβνας*  τάς  μέλαινας  υδρίας^  έπϊ  τοις  τά- 

φοις  τι&εμένας  (λίβυας'ί) 
λίβυες    (Νίο.  ΤΙι.  490)*    των    δφεών   τιν$ς 

οΰτω  χαλοννται 
ΑιβυχοΧ  λόγοι  (ΑββεΙι.  Γγ.  135)*   Χαμοίτ- 

λέων   φησϊ   Ευβισσόν  (τόν  Λίβυν)  ενρεϊν 

τους  λόγους  τούτους 
Αιβνχόν  &ηρίον•  ίπεϊ  Θανάσιμα  έχεΖ  ερ- 
πετά,  χαϊ  ως  Λιβύης  έχούσης  θηρία,   χαϊ 

τόν  ποιχιλόμορφον 
λίβνρνον  πολεμιχόν  πλοΐον 
Αίβυς  τ*  αηδών   {Ίτλ%.)'   αΐ  γάρ  έν  Εαρ- 

χηδόνι  [&(1 54]  γυναίκες  [βά  54]  τά  Ιδια  τέ- 


€0Ό.  ^Η  λήναια  Η9  ληνεΐ  (οί,  νηλός)  91  χειλότητες  (ΕλλΙλΧΙλ.  ίΖΟΙ^  2Ζ)  95  λι/- 
ξιαρχεΐον  99  οί.  ηραίνει  903  σανίδαι  5  \νειν  8  λήσμα^  διαλεληαμένη  10  φάχη 
(ΙεβαίΗ)  17—19  =  19.  17.  18  17  οί.  Ήσυχίδαι,  λείτειραι  19  αδάμαντες  22  ληχμον 
24  €ί.  ίλίασεν  31  λίαξ  —  άρχ\  ΕΜ.  562,  10  λείαξ  32  εί.  λαρόν  84  λιάσαΐ'  χωρησαι 
έκχλήναι  35  χρησ&είς  41  λι  βάζε  ι  44  οί.  έχλιχάξει  47  έχχννει  51  χαμελαίων  — 
κίβυν  τόν  νρζΐ        54  λιβυστεαήδων 

ΗΕ8.  93  λήξαν  (Ζ  107)*  έπαύσαντο  904  λήσεσ&αι  ^λ553)•  λαβείν  9  λήσομαι 
έπιληφ(σ)θήσομαι  11  λήσω'  λά&ω  12  λήσομεν  λαν&ανομεν  (λι/& — )  14  λήται 
(ι  139)•  άνεμοι  15  λητος  λιμήν  (κ  87),  ή  θάλασσα  16  ληάξειν  λίαν  σπουδάζειν  (924) 
23  ληχοΐσν  κάνουν,  ου  λοχόϊον        25  λιάζετο  {Ο  96)*  ήπλοΰτο        29  λ,ίαν  ελαβον 


άψανίζην)        &ά  Μ  τ^;  Αφύηί  δέ  ΐΐσί       ΑΛ  ϋ  αΐ 


62* 


988 


Α*βνύά%ίίις  —  λί^ 


984 


Τ9α  χατά  τι  ν&μιμον  έσφαγίαξον  Κρόνφ, 

τιν^ς  δέ  την  έρημίαν  άπέδοσαν   οΰ  χαλώς 
Αιβυσήι-άτίδες•  τιν^ς  των  νυμφών  ούτω 

χαλοννταί 
Αίβυς  τ  Β  λωτός  (Βηγ.  Τγο.  640)*  6  αχό 

Αίβνης  αυλός 
Αιβυφοίτην  τόν  ^Λψιγνύμενον  ΑΙβυαιν, 

Ίόβας 
λΙβων  (Βθ6θΙ.?)'  ατάξων.  βάλλων 
λίγα'  λιγυρως  (9627).  ήδέως,  λεπτός,  οξέως, 

Λροαηνως,  ταχέως 
λιγαίνεί'  ή^ τέρπει  (Ιαίνει^),  ^δει,  μαατιγϋΐ, 

κηρύττει,  κλαίει,  ή  οξέως  έφορμφ         [|β1] 
λιγαΐνων  μέλπων^  ήδέως  ύμνων 
λιγάνταρ'  έΐδος  τέττιγος,  Λάχωνες 
λίγδα'  -ή  άχόνη,  χαΧ  ή  χονία  {ϋχίυίηηι) 
ή^λιγδαρεοχύταΐ'   οΐ  Ιν  ταΧς  λίγδαις  τάς 

'^σάρχας  χέοντες,  τουτέστι  χοάναις 
λιγδεύεΐ'  άπη»ει  [•4  §β\ 

λίγδην  (χ  278)*   δσον  έποραϋσαι  του  χρω^ 

τός  της  επιφανείας ,  χαϊ  ού  χατά  βάθους, 

χαϊ  όλισ^ρώς.  ή  πλαγίως  άχρον  έπιλ- 

λίγδην  (Ρ  699)  [β9.  70] 

λίγδος'  τόπος  χοάνης  ^  χαϊ  ή  %υεία^  χαϊ  έν 

^  χωνεύουσιν 
λιγδοΰ  χοάνη  (δορΗ.  ίτ,  32)*  οΐ  6έ 

τά  λίχνα  των  άργυρ{έ)ίων 
λίγειαι  (ΡΙβΙ.  ΨΙζεάτ,  237  Α)•  ήδεΐαι    [78] 
λιγέως-  [»ά  74]  ταχέως  [75] 

λιγείας'  ηδείας 
λιγννς  (δορίι.  ΑηΙ.  1127)*   ή  τον  λύχνου 

άτμίς.  χαπνός,  χάμινος.  φλόξ 
λίγξαντα'  ή^ έπιΰ^υμήσαντα,  'ήχησαντα 
λίγξεν  ίίρόφησεν  (^  125).  ωλια^ίν  [βά  70] 
ή^λίγξ  πλάγιος*  χαμπτήρ  (1266)   πλάγιος. 

ή  σχιστή ρια 
-^λιγρόν  πιχρόν  (1165)  [βά  81]  [82] 

λιγυρίξεί'  μελφδεΖ 


λιγυρως  (ΤΗβθ€Γ.  ΥΙΙΙ  71)*  ήδέως,  οξέως, 
λαμπρώς,  χαλώς,  χαϊ  τά  όμοια 

λιγύς'  οξύς.  ηδύς,  επιτρόχαλος,  έπιφωνη^ 
τής^  ού  τΐβ  φωνή,  χαθά  χαϊ  αυλοί ^  άλλα 
τοις  φήμασι,  χαϊ  εύεπής  έν  τφ  λέγειν  (Β 
246) 

λιγνφΒογγοί'  όξύφΒογγοι,  όξύφωνοι•  βνβ- 
$ηις^  εύφωνοι 

ή^λιδρίον  τρύβλιον 
10    φλέξει-  [Άά  88]  παίξει 

λιξόν  έλαττον  (τ.  λισσόν)  [90] 

λί^ονσι*  παίξουσιν 

'^λίημος•  ιράμα^ος 

ή^λίηνος•  λι^οπυργία 

•^λίηφος*  δπνός  [0&] 

λί^αχες'  χάλιχες^  πέτραι 

λί^αχι  πέτρχί  (ε  416)•  νζ  τραχείρί'  άπό 
του  συμβεβηχότος  [08] 

λΐ^αξ'  όλισ^ρά  πέτρα,  ή  τραχεία,  η  ίρώρα 
20    λι^ολεύστης'  λι^οβολήτης 

λι^ολόγημα  {Χεη.  ΚΠ  Υ!  3,  26)•  έχ  λί^ν 
οίχοδόμημα 

λιξ^ολόγοι  (ΤΙιαο.  VI  44)*  οίχοδόμοι 

λί^ον  ειρεις    (Αγ.  Υθίρρ.  280)*    παροιμία 

[8(1  1001] 

λί9ος'  βόλος,  βωμός,  χαϊ  βάσις,  τό  έν  τιρ 
"Αθηναίων  ίχχλησί^  βήβο^  (Αγ.  ΑοΙι.  683) 

λι^ουλχεΐν  τό  μόλις  τι  ελχειν 

λι^ουργός  (Τ1ιυ€.  IV  69) *  λι^οχόπος,  λιI^ο- 
30        γλύπτης 

λι^ονσσα'  πολνλι^ος 

λι^ωμόταΐ'  δημηγόροι έπϊ  του  λίϋΌυ  όμνύν- 
τες.  6  δί  λί%ος  τό  έν  τ^  ΙΛ^ναίων  ίχχλη- 
σί^  βήμα 

λί^ων  χ  ο  αϊ  (Ευπρ.)•  αΐ  δια  λίϋ'ων  Ιχχύ- 
σεις.  χαϊ  χύτρινοι,  Χοάς  δέ  έχ  λί^ων  υπο- 
νόμους χαϊ  χυτρίνους,  ους  χαϊ  διώρυγας 

^λ^V'  χρην.,  άν^,  (1117)  Ια 


€0Ό,  (55  λιβυστίδες%)  56  λιβυστέλωστος  57  τό  ίπιγχνμενον  λιβνσινόβας  60  αίδοί 
μαστιγεΐ  —  άφορμςί  (οί.  λυταίνειν)  62  λ^ι^αον  6Ζ  λιγάναρ  64  ΡοΙΙ.  Χ  147  Ιγδη  = 
άχόνη  65  ζχοντες  66  άπηχεΖ  67  άχρως  ίπιλήγδην  70  θυϊα  (τύπος,  χοάνη  ?)  71  οΓ. 
γλίδου  χοάναι  77  λίχνου  (79  οί.  λιχριφίς)  80  λιγξιτλάγιος  —  πλάγιον  (οΓ.  λ/|)  81  ΑΝΙ- 
ΓΡ0Ν1  85  λυδοϊ  —  πράγμασιν  86  ^ί.  Ιλιγ-^  1000  \βολίτης  (οΓ.  βοΙιοΙ.  δορίι.  Αι.  253) 
Ζλι&ονΕ'φΧς  —  αδυνάτων        4  εν  τη  9εία        7  λι^όωσα        8  λι^οΐ    θίί'α        9  χόαι  — 


χόας  —  χυτρίων  —  διόρυγας 


ΗΕ8.  61  λ  ίγ  αίνο  ν  (Α  684)•  έχηρνσσον  (οί.  λίταινον)  Αά  66  δσον  επιι^αϋσαι  της 
επιφανείας  69  λίγδην  [ίχλάξαι  (ίχλαγξε  Λά  λίγξε)]*  τό  μή  χατά  βάύους,  άλλ*  οίον  Ιπίγρα- 
φον  10  λίγδοΐ'  οΐ  προστετριμμένοι  των  αστραγάλων  (λίσποι)  73  λίγ.'  οξέως  Αά  74 
οξέως  (!Ρ218}.  ήδέως  (Γ  214)  75  λιγπενές-  ασθενές,  αγενές  (όλιγηπελές)  Αά  79  ήχη- 
ϋεν,  ηχον  έηοίησεν  (ρ8Γ8ρΗ.  ^  125)  Αά  81  λιγυρόν,  ήδύ,  γλυχύ  82  λιγυρησιν  (Ε  526)• 
^ίέσιν  χαϊ  τά  όμοια  Αά  88  βίσσει  (λύξει).  στάζει  (λίβει)  90  λι  ζω  ν  ε  ς-  έλάττονες  (Χ  619) 
95  λιξ^αδέσι  (£  36)•  λί9οις  98  λι^άχων  {Οη^;.  Νβζ.  Ο.  II  244)•  λί»ων  Αά  1008  ^Ι 
τον  αδύνατον  Ιργάσασ^αΙ  τι  ^ελόντων 


986 


λί»βζνίζ*»ν  —  λίνον 


9θβ 


ΧιΧΒρτίζΒΐν  σαϊρτάν  (1148) 

λΐχηνον  αγγείου  {ό)στράχινον  (δ*  Ιβηνον ?) 

λίχμάξειν  (Μβΰβά.  ρΓΟ  λίχ — )*   π€ρίλεΙχίί!Ρ 

λξ,χμηταί'  διασχορπισταΐ 

λιχμητήρ'  άποχωρίζων  τους  χαρπούς  χαϊ 

τά  άχυρα  (εΓ.  Ν  690) 

^λίχμήσονταΐ'  ( )  λείξουσιν  (1013) 

^λίχμίζεΐ'  άλοφ 

λίχμητήριον  ητυον  [19] 

Λ  ι  κ  μ  ω  ν  τ  £  ^  (Χβη.  06€.  18, 6  £  500)  •  άλούν-    10 

τ£^,  1^  τά  άχυρα  από  τοϋ  σίτου  διαχωρί" 

ξοντες 
Αιχνίτης'    ίπί^ετον   Διονύσου*    άηό    των 

λίχνων^  έν  οίς  τά  ηαώία  χοιμώνται 
λίχνον  χανοΰν  (523,  νεΐχλον,  νίχλον) 
λιχνοστεφεΖ'  λίχνον στεφανούμενος (-νων) 

^ρησχεύεί 
λιχριφίς  (5  463  τ  451)*   έχ  πλαγίου.  χαΧ 

χατά  μεσότητα,  ελαφρώς»  όλισ^ρώς 
λίχροί'  οί  οζοί  των  έλαφείων  χεράτων  (578)    20 

[26] 
Αίχυμνίοις  βολαΖς    (Αγ.  Αυ.  1242   Εαη 

Γγ.  476) '    των  Ιν  τφ  Εύρυζίδου  ΛιχυμνΙφ 

μνημονεύοί  άν   Χσως'    χεραυνοΰται  γαρ  ή 

ναϋς  χατά  τον  έχει  λόγον  ούχ  ως  αΰτοϋ 

τοϋ  Αιχυμνίου  χατεσχημμένο(υ)  [28] 

λιλαίεσ&αί  (Π  89)*   έπι&υμεΐν^  όρέγεσΒαι, 

σπεύδείν 
•Ι-λιλβΐ  (ν  27?)•  φθονεί,  έπι^μεΐ   [31.  82] 
λιλουργετά'  έν  τφ  σώματι  Ιξαν&ήματα         30 
λίλυ*  τό  ΰδωρ.  Λίβυες 
λίμαλέον  ^υσόν.  λεπτόν  (139) 
λιμβόν  λίχνον,  άπληστον  |37] 

λ  ι  μη  ν    (Τ1ΐ68β8ΐί)*    αγορά,    χαϊ    ένδιατρφή 

[3β] 
λίμιν^ες'  ελμινΒες.   Πάφιοί 
Αιμηρά  (ΤΙιυο.  VII  26)•   ή  ^Επίδαυρος,  διά 

τό  λιμένας  έχειν  ευφυείς,  οίον  λιμενηρά 
λίμναγενές' 


Αίμναΐ'  ίν  Αθήναις  [άσ]  τόκος  άνεψένος 
Διονυσφ,  δηου  τά  Αήναια  ήγετο 

λιμναίοι  άνεμοΐ'  άπό  των  λιμνών  ηνέον^ 
τες 

λίμνη*  •ή  θάλασσα,   χαϊ  6  ώχεανός  {ξ  116 

λιμνομάχαΐ'  παίδες  οί  ηυχτεύοντες  τόηφ 
Αίμναις  χαλουμένφ 

Αιμοδωριεΐς'  οΰτως  ΙχλήΘησαν  οί  άηό 
Πελοποννήσου,  άφορίας  χαλεπής  έχει  γε- 
νομένης, άποιχισ&έντες  διά  ταύτην  την  αΙ- 
τίαν,  χαϊ  χατοιχήσαντες  περϊ  Ύόδον  χσΧ 
Ενίδον,  Δίδυμος  δϊ  τους  περϊ  τήν  -^  χντη[ν 
χατοιχοϋντας,  οϋτω  λέγεοθαι,  διά  τά  λι- 
μώττειν  χαϊ  μοχ&ηράν  έχειν  ταύτην 

(λιμός)-  φειδωλός  ^ί.  ΕαβΙβΙΙ).  1828,  7 

Αιμοϋ  πεδίον  τόπος  τής  *Αττιχής 

λιμφεύειν  άπατάν 

λιμφός'  συχοφάντης,  ή  μηνυτής  παρανόμων 

,λιμφ  Μηλίφ  (Κτ. Κ,ν,ίΒ^Υ  παροιμία  [βά&Ι] 

λιμών  (Βθ60(ί?)*  άν&οφόρον  πεδίον,  έναν- 
θής  τόπος,  άν&ηρός 

λιμώττοντος*  πάνυ  πεινώντος 

λίν  (Α  480)*  λέοντα 

λίνα*  ίστία 

ή^λιναγερτουμένη*  ένημμένη  λινά  (ηονίο. 
€ί.  1069),  χαχοείμων,  λινή^εργοΰσα 

ή^λίναμαΐ'  τρέπομαι 

ή^λιναυτ.ά  [511] 

λινδέσξ^αΐ'  άμιλλάσ^αι  (€θΙ.  93,  24) 

Αίνδιοι  τήν  θυσίαν?    παροιμία    [&ά  61] 

[62-64] 

λίνεον  τό  λινοΰν 

λινεύς  (ΟβΙΗαβ  £γ.  Ι  ρ.  735)*  ό  χεστρεύς  Ιχ- 
θύς [67.  68] 

λινοχάρυχες'  οί  τά  λινά  (1056)  πωλοΰντες 

λίνον  φδής  όνομα  {Σ  570)•  χατά  μέν  τι- 
νας  άπό  τοϋ  χλωστοϋ  λίνου,  σημαίνει  δέ 
χαϊ  τό  άλιεντιχόν,  χαϊ  τήν  όρμιάν  {Π  408). 


€0Ό,  13  περιέχειν  (οί.  1016)  16  λήξουσιν  11  άλοοΐ  21  λιχμίτης  27  ενριπί 
—  χατεσχεμμένο.  28  τής  φοχίδος  ρΟδΙ  λιχυμνίον  (30  γλίχει*  ποθείς,  επιθυμείς  ΑτίβΙορί!. 
ίΓ.  ΥΙ1  ρ.  987)  Ζ^  λιλντό  Ζ^  €Ϊ,  αίμάλεον  ΖΒ  €Ϊ,  αγορά  40  ΙΙαφιοι  ροδΙ  38  43  λα^ 
[άς]  =  έν  άστειί       50  συχοφάντης  φειδωλός  ή       51  λιμομηλίω      55  λινά      56  χαχοήμων 

ΗΕ8.  19  λιχμω  (Αιηοβ  IX  9)•  πτύφ  26  λίχυθον  βίσσα  ελαίου  28  Αίλαια 
(Β  523)•  πόλις  τής  Φοχίδος  31  λιλαιόμενοι  (Γ133)•  επιθυμούντες  32  λιλαιόμενον 
(α  315)•  επιθυμούντα  37  λιμένα  χλειατόν  (χ  87)•  τήν  άεϊ  χλυδωνιζόμενον  υπό  τον 
θαλάσσης  λιμένα'  Ιχβεβλημίνου  τοϋ  σ,  οίον  λιμένα  χλυστόν,  χαϊ  Μεγαχλείδη(ς)  άχλυτον' 
τον  άνήχουστον,  περϊ  ού  μηδεϊς  ήχουσεν,  ή  τον  ίνδοξον  χαϊ  όνομαστόν  χαϊ  άχουστόν  (915) 
39  λίμα  (Βοιη.  XI  5)*  υστέρημα  (λεϊμμα)  Κά  51  έπεϊ  Αθηναίοι  έχάχωσαν  Μηλίους  πολιού" 
χούντες  λιμώ'  ώς  Θουχυδίδης  (ΤΙίΐιο.  V  116)        &{Ι  λιγνύς'  χαπνός        Κά  61  έπϊ  των  δυσφη- 

μως  Ιερουργούντων  ^"1  Αίνδος  {Β  656)*  πόλις  'Ρόδου        63  λίναια'  ίοια  (λήνία) 

64  λίνω  (η  198)•  έρίω        67  λινοθώρηξ  {Β  529]•  λινφ  θώραχι  χοώμενος        68  Λινοί  δτ€ 
λεπτόν  άωτον  (Ι  661)*  [δτε  δι]  λεπτόν  λινούν  ύφασμα '  διά  τό  λίαν  χατανενήσθαι 


971 


λίΜρ$χα  —  λ§οΡ%οφυρορ 


972 


^λέχριχα-  αιραί.  σχοίνία  (521)      [81.  82] 
ίλαχτ-ή'  χλαίνα  [84] 

Α9χτόν  ώς  σεμνόν,  ή  άχρωτήριον  (Η  284) 
λίητρα•  τιραββάτια.  ή  χατά  τήν  ηόΧίΡ  ίξέ' 

δρα.  χαϊ  ή^  προσωπεία  Αάχωνες 
λΒχτρΙτχί  &ρόνφ'  άνάχλισιν ίχοντι  [88 -90] 
λέλαχ€ν  (ΕυΓ.  Ηίρρ.  66)-  ίβάησεν        [92] 
λ  •Λ  α  χ  ι;  4  α  (μ  86)  *  φωνονσα^  βοωύο^  ήχοναα 

[94—97] 
ΧέΧαηχαΐ'  είληχται 
ΧέΧαφας  (Απ'βΙ.  Γγ.  \μ.  ΧΥ)*  ηέΜωχας 
λβλάχασι•  τετενχασι 
λίλάχωμεν  λαχίΐρ  ηοιήσωμβν 
λβλάχνωσαΐ'  δααύς  εΐ 
λέλεγα'  εϊρηχα 

Λέλεγες  {Κ  429)*  ί&νος  βαρβαριχόν 
ΑΜΧεγηΙς'  ή  Ααχεδαίμων  ηάλαι 
λβλέγια'  χόχλαχες,  ή  χοχΧώδεις  τόχοι 
Χ$λεή^ηασμένον  {βίτΜ.  οοιη.  ίτ.  XIX  ρ.  791)* 

9ΐς  Λέίριν  τίχορ 
ΧέΧεχται  (ΕαΓ.  £γ.  694)*  είρτιται 
ΧεΧέξεταί  (ΑββεΙι.  Α^^.  170)*  ΧεχΘιίσεται 
Χ9Χεηρί$*   ΙχΒνς  ποιος ^  ή  χαΧουμένη  φν- 

χ^^  (ΗίρροοΓ.  Ι  ρ.  681  Κ) 
ΧβΧεχμένος'    διαλογιξόμενος ^    ή  διαΧεγό- 

μένος  [^2] 

ΧέΧηχε  (δίηαοηΗ.  Αβιογ;.  16)*  βοξί^  φ^έγ- 

γεται 
ΧεΧηχώς  (Χ  1411)*   χεχραγώς^   φΒεγγόμε- 

νος,  χρανγάσας  [1&— 17] 


ΧβΧημάταμΛί'  Χήμα  ίχω  εΙς  το  ίργαν  [19] 
ΧΜΧησμένη•  ΛκιΧαΒομένη  [21] 

ΧΜΧίήσ&αι•  ^ίΧειν•  όρμάν,  σχεύδα9{2Μ.1Αί\ 
Χ$Χίχμημένιι•  χοσχινευ&εΐσα^  πτνασΘέΐσα 

έχ'  άνέμφ 
λβΛιχΊ-χό^'  /;ι^ν^  ηοιός  [27•  28] 

ΧίΧογας'  είρηχας  (εί.  Χέλεγα)  [80] 

ΧίΧογχε'  ήξίωχαι 

ΧεΧοχυΐα'  Χεχ»  γενομένη  [88] 

10    Χ$ΧύΒρωται  χωρίον  άχερρωγός 

ΧηΧυχωμένα  πρόβατα•  τά  Χυχύ{σ)παστα 

[88.  87] 
'^ΧεΧνφωχεν  έπέσχηχεν  (ΧεΧωφηχενί) 
Χ9Χφβηνταί'  έβΧάβησαν 
Χέμβαρχοί•  Ί* Χιπόδερμοί,  {χαϊ  οΐ  έφοΧχίοις 

πΧέοντες) 
Χέμβος  (ΤΗβοοΓ.  XXI 12)*  τό  μικρόν  πΧΛίά- 

ριον^  τό  έφόΧχιον 
(Χίμβφ  ίνί'  έν  σχαφίδι  'ή  Ιν πΧοιαρίφ)  ^{.  873 
20    Χέμμα  (Αγ.  Ατ.  673) *  φΧοιός  [&<1 42]  [48. 44] 
Χίμφος'  6  μνξώδης,  χαϊ  μάταιος.  δηΧοΖ  όέ 

τόν  άνόητον^  χαϊ  άπόπληχτον         [48.  47] 
ΑΒΟντ(ε)ιος  πόρος•    ό  Αλφειός•   χαΜτι 

Ιπϊ   ταϊς   πηγαϊς    αντον    λεόντων    είδωλα 

άφίδρυται 
{Χεονττί')  λέοντος  δορά,  τό  δέρμα  αύτοϋ 
Χεοντόχρανον  (ΐΓβ§.)'  Άμαζονιχόν  (άλ — ) 

^πλον 
λεοντοφόνον  (Απβίοΐ.  ΜίΓβΙ).  146)*  Βηρί- 
30        διόν  τι,  πλανώ μενον  ίν  Συρίςί        [52 — 59] 


000.  80  σχοινίον  81  τϊ  λάμνων  83  οι.  λέχχη,  δεχτή  91  οί.  λάχ€ν,  λέληχεν 
96  λαβέσ&αι  ρΓΟ  λα&έσ9αι  801  λελαχήσωμεν  8  οΓ.  λέλογας.  ΕΜ.  561,  16  λέλεχα  5  λ€- 
λεγχίς  6  λελεγίες  7  πέμ\ριν  11  λελεγμένος  22  λεληΐσΒαι  26  λεληχμ-η^ 
μένη,  χοσχν\  3Ί  λελογχνία  34  λελύ&μωται,  35  λελύχωμεν  39  λελώβων- 
ται        40  οί.  λέπανος        χαϊ  ...  πλέοντες  ροβΐ  641        49  λεόντειος  δ\        ξίΙ  λεοντίδιον 

ΗΕδ.    81  λαχτήρες  (-ήλαχατηνες) •  εΙδός  τι  λαμνών  82  λεχτοί   (Ευη  Ηβο.  525)- 

άριστεΐς  84  λέχτο-  έχοψήί^η  (1664).  έπελέξατο.  ήρί&μει  (6  451)  ^  λέχτροισι  (^337)• 
χοίταις  89  λελαθρ  (Ο  60)•  λή&ην  ποιήοει.  παύσει  90  λελόβοντο  (^  127)•  έ^ελά- 
Βοντο  92  λελαχχωμένη  (ΚυΙΙι.  1  12)•  βεβοημίνη  94  λελαχείν  (θ)α>αι  95  λελέ- 
χωσι  {Η  80)*  Βά-ψωσι.  λαχείν  ποιήσωσιν,  ό  ίστί'  τυχεΐν  των  δεόντων,  καϊ  νομιζοαένων 
νεχρων  96  λε[λάσΘαι]λα&έσ&αι  (Γ  136)•  λα»έσΘαι  97  λελασμένα  (Α  313)•'αφεΛ- 
μένα  612  λεληί^ότως  (II  Μβεΰ.  VI  11)•  λαν&ανόντως  15  λεληϊσμένη  (ΕυΓ.  Μ6<].  256)* 
μεμερισμένη  16  λεληΐμένος  {Ε  690)•  προΒυμονμενος  17  λελτ^ϊτσι  (λελί'αρται) •  τεθερ- 
μανται  19  λελτ/μενο*•  λεληϊμένοι  (Μ  106  Ιϊ  552).  όιαΓΟοΰμενοι.  εν  τούτφ  τό  λήμα  έχον- 
τες,  Αεληαατία^αι  γαρ  τό  τ-η  διάνοια  προς  πάν  όρμητιχώς  εχειν  21  λέλη{σ)ταί  (Οτε%. 
Νβζ.  άβ  Γ66.  8υί$  484  ηοη  ΡΙβΙ.  ΡΙι»6(1γ.  252  Α)•  έπελά^ετο  23  λεληϊμένος  {^  465  Ε  690)• 
προΒυμονμενος.  χαϊ  εν&εραος  ών  (ηοη  Εη\ρεάοο\,  266)  24  λεληϊμένοι  (Μ  106)•  ίτροί^υμοι)- 
μενοι,  ομοίως  27  λελιμμένος-  ληφθείς,  νικηθείς  28  λε'λιξε  (θ  199)•  δίέσεισεν  30  λε- 
Χόγχασιν  {λ  303)•  ίλαχον  33  λελο>;;ρα)ί  (θΓβ(ζ.  Νβζ.  Ο.  VI  30  ρ.  221)•  τυχών  36  λε- 
λυται  (Θ  103)•  διαλέλυται  37  λ^λυντα*  (Β  135)•  ααΟεντ7  είσιν  λά  42  λίπωμα  (ΜοβΓ.) 
48  λεμόζ  (Β>•ζ.)•  λαρυ£.  φάρυξ  44  λέμφοι•  αί  πεπηγμεναι  μύξαι  (ΜοβΓ.  251}  46  λεν- 
λαστών  λεηλατών.  πορθών  47  λέντιον  (Ιοβηη.  ΧΙΠ  4)•  περίζωμα  Ιερατιχόν  52  λέξαί' 
εΙπεΐν,  έπιλέξαι,  έπευζεΐυ  53  λε^ασΒαι•  έπιλέξασ&αι  {Β  125).  χοιμη&ήναι  (θ  519)  54  λ  ε- 
{ασθε*  ίπιλέξασ^ε.  έχοιμήΒητε  65  λέξεται•  λ-ήξη.  χοιμηθη  {δ  413)  56  Αεοβίδας  (Ι 
129)•  άπό  Αέύβου  της  νήσου  57  λεοντηδόν  (II  Μαοο.  XI  11)*  Ισχυρώς  χατά  τόν  λέοντα 
58  Χεώς'  Άττοζός,  Οχλος,  λαός       69  λεωφόρως•  οδός  λαόν  φέρουσα 


875 


λβύχην^βί  ^  1$υΰτά 


976 


6  δημόσιος  χόηος^  ίν  φ  διέτριβον  οί  ητω- 

χοϊ  κάί  δαλίγοντο  άλλήλοις  (Οιΐΐίιη.  6ρ.  II, 

3).  σημαίνει,  όέ  χαϊ  τά  χοινά  δειηνιστήρια^ 

χαϊ  τους  έν  αΰτοΐς  λό)^ονς•  χαϊ  τους  ιεΛ£€4- 

νους  (Πβ8ίο<).  Ορρ.  491)  τόχονς  λέσχας  χα- 

λοΰοιν 
λΒσχην-γεΙ'  όμιλεΐ.  μυΒολογεΐ 
λεσχηνευ&έντα'  μνϋΌλογι^έντα,  φλνα- 

(τη&έντα  [10] 

-{*λ6τμο;   άναδρήσσει    τό    σώμα    μεριάς    10 

ψησί 
λετωνηααι  (ΑΓίβΙορΙι.  Γγ.  ΟΧΟΙΧ)*  αφειδώς 

ηαΐσαι  κατά  των  Ισχίων 

λενγαλέη*  

( )  *  όλε^ρίώδη,  οίστρώδη,  οίχτρόν,  χα- 

χό»,  ή  χαλεπόν  [14—16] 

λενγη'  μετρον  τι  γάλαχτος  (.  Ταλάτ€Λ%) 
λενχά'  φαιδρά,  λαμπρά  [19—23] 

Αευχάδος-  [8(1  24] 

εύφημείσ9ω  20 

τέμενος  ηίρι  Δενχάδος  άχτης 
λευχάσηιδα  {X29^)•  λενχήν  άσηίδα  χρώ^ 

μενον  [26] 

λβυχέα'  σχοΐνος  [28] 

λ^νχερίνεως  (Πβηηίρρ.  (τ,  II  ρ•97)*  είδος 

συχης 
λεύκη  (Ηοτοή,  Ι  138)*   ηά&ος  τι  των  ηερϊ 

τό  σώμα  γινομένων,   χαϊ  έν  ταΐς  χωνείαις 

ή  υφισταμένη  άμμος,  χαϊ  δένδρον 
λευκή  ημέρα  (δορίι.  Γγ.  5)•  άγα^ή  ΖΟ 

λευκή  θάλασσα  (κ  94?)•  τ)  κατακλ(υ)ξο- 

μένη 
λευκή  ν  μάζα  ν   φυρώ  σοΐ'  παροιμία  Ιηϊ 

των  μεγάλα  ύπισχνουμένων 
λευκή  στάϋ'μη  (δορΙι.  Γγ.  306)         [βά  34] 


λ$Όχή  ίρίίφος'  παροιμία  έπϊ  των  ενδοΜμό- 

νως  ι)  δυστυχώς  ζώντων 
λίνχοδίφ^εροι•  λευχοδέρματοι 
λ9νχόζωτος•  της  γης  ή  μίν  χαλέιται  Χ^υ- 

χόξωτος^  ή  όέ  μελάνζωτος 
Δ§νχο(^έαΐ'  πάσαι  αΐ  ποντίαι  {νύμφαιί) 
λ^νχοί'  οί  δειλοί  [40] 

λΒνχόχρας'  λευχοχέφαλος 
λευχόχρατες'   ή  διά  τό  τους  έν  Εύβοια 

βοΰς  λευκούς  είναι '  ή  Ισως  άντϊ  τοΰ  λαμ- 

ηρούς 
λευκό  ν  τό  τε  σύνηθες  χαϊ  τό  λαμπρόν,  ή 

-^  θεώρημα  τι  έν  μουσική 
λ9νχόπυγος  (Αΐβχίβ  ΕαβΙβΙΗ.  803,  29)•  ό 

άνανδρος,  ίμπαλιν  όέ  μελαμπύγους  τους 

ανδρείους  ίλεγον 
Αευχοπύρα'  της  *Αντιοχίδος  φυλής  δηαος 

(676) 
λευχοστεφή'  τά  χεραυνόβλητα 
Αενχόσυρος*  Βαβυλώνιος  λευχόχροος 
Λεύκου  πεδίον  του  Μεγαρικοϋ  χωρίον 
Αεύχοφρυς'  ή  Τένεδος  τό  πάλαι  [50] 

λίυχών  πραπίδων  κακών  φρενών 
λευχωπίας'  λευκός  όφ^ιναι 
λενρά  (οί,  Ειιγ.  Ηβο.  700)*  λεία 
^λεϋραΐ'  ευρίσκω 

λΒνράς  σωφροσύνης•  τελείας,  χαϊ  ταπει- 
νής, κοίλης,  ομαλής,  μή  τραχείας 
λεν  ρ  φ  (η  123)*  όμαλώ,  πλατεΖ  [57.  5β] 

λευσ^είς-  λιθοβοληθείς  (οοΐ.  826,  29) 
λευσίμου  δίκης    (ΕυΓ.  Βαεείι.  356)*     τής 

λιθοβολήτου  τιμωρίας 
λεύσοντες'  βλέποντες  [βά  61] 

λεύσουσα•  βλέπουσα.  •\^  τρέπουσα 
λευστά'  ορατά,  λιθοβόλητα  ( — βληταΐ) 


000.    12  πέσαι  (λεγωνήσαι  ΡΙιοΙ.  211,  21;  οΓ.  μοττωνήσαή       17  τΐ  (Ιεχιραί)       24  λεύ- 

έ 
χαδος  —  λευκάδεσι  —  π  —  άκτίς        25  λευκή  —  \νος        29  λευκερινεός        80  άνθος  τι 
83  φνράσοι  (φυράσω'ί)       Ζ^  λευκοστάθμη       42λ€υκοκέρατες       45  άντιόχιδος  —  λιμός 
(8(1  ?.£υχονοής)    λευκόπυρρα  ΤΙιεορΙΐΓ.  (Ιβ  εοΙΟΓ.  44        60  λευσιμωδίκτης 

ΗΕ8.     10  λεσχηρεΐ'   κόπτει,   ομιλεί  14  λευγαλέοιο   (Ν  97)•    ολέθριου,   δεινού 

15  λευγαλέψ  (Φ  281)•  ευτελή,  καϊ  τά  τοιαύτα  16  λευγαλέησι  (Ι  119)•  χαλεπαΐς.  χαϊ  τά 
όμοια  19  λευκανθίξοντα  (ίβνίΐ.  XIII  38  ηοη  Εετοά.  VIII  27)•  λάμποντα'  20  λευκά- 
δεπέτρην  (ω  11)•  διά  ταύτης  λέγεται  τής  πέτρας  τον  ώκεανόν  φέρεαθαι.  ή  άλληγορικώς ^  το 
στόμα  ημών  τών  ανθρώπων ,  διά  τό  τους  οδόντας  λευκούς  είναΐ'  αΐ  γάρ  'φνχαϊ  τών  τελευτών- 
των  διά  του  στόματος  ανέρχονται  21  λευκαΐνα,  ν  δω  ρ  (μ  172)*  κατά  σννεκδοχήν  αντί 
τού  σνντόνως  ήρέασειν  2'ί  λευκαϊ  φρένες*  μαινόμεναι:  λαμπραί,  άγαθαί  ήαεραι  (ΖβηοΚ 
VI  13)  23  λευκανίη  (Χ  325)•  φάηυγξ  (ν.  λαυ—)  Κά  24  Μένανδρος  έν  Αζυκαδίίΐ'  (ΖβηοΙ). 
VI  13  ρ.  165)  26  λευκά  άλφιτα  {Α  639)•  τά  εκ  κέγχρων.  χαϊ  ή  λευκή  κέγχρος  28  λεύ- 
κελεφάντινα  {Ε  583)•  λευκά  ώς  έλεφάντινα  Αά  34  έπϊ  τών  μη()ίν  σννιέντων,  παροι- 
μία, λέγεται  δέ'  [εν]  λ  ευ  κ  φ  λίθω  λευκή  στάθμη.  Στάθμη  δέ  έατι  σπαρτός  τεκτονίΛπ] 
40  λευκοΐο  γάλακτος  {ι  246)*  τον  φύσει  λευκού  καϊ  άσκίου  50  λευκώλενος  {Α  696)• 
λευκότνηχυς,  από  μέρους,  δλη  λευκή  καϊ  καλή•  ώλέναι  γάρ  οί  πήχεις  57  λεύσει  {Γ  110)• 
βλέψει,  θεωρήσει        58  λεύσετε  (Α  120)*  οράτε,  βλέπετε        Αά  61  μαίνοντες  (λυσσώντες) 


977 


λβνύψι}ρα  —  Ιή$μρος 


νη 


λενστήρα  (Αβίΰΐι.  8•ρ!.  199)*  φονέα  λί^^ις 

άναιροϋντα  [β6] 

λενχείμων  λινχά  Ιμάτια  φορών 
Δέχαιον    (δίιηοηίά.  βοΗοΙ.  ΕαΓ.  Μβ4.  20)* 

έηΐναον  Εοριν^ίοίς*  εις  τούτους  τους  το- 

Λους  αΛεδΙδρασχον  οΐ  οΐχέται 
λεχεΛοΙην    {Β   697)^    τόν    ηολλήν    ηό^ν 

ίχοντα  χαϊ  βα^ίΐαν^   ενανξή^   έν  ^  ^ατι 

χαϊ  λέξασ^αι,  τοχηέστιν  κοίμη^ναι 
λεχέρνα'  ύηό  ΐΛργεΙων  ή  ^σία  έηιτελου^ 

μένη  τχί  Ήρ^ 
λέχεταί'  χοιμάται 
λεχέων  στυγερών  (ΒοΓ. Τγο. 698) '  γάμων 

οτυγνών  [72.  78] 

λέχη'  ίφ'  οΐς  τους  νεχρούς  χοσμοΰσιν 
λεχήρία'  ίνηλατα 
•^  λεχώ  εν  ύλώδες,   βοτανώδες  (λοχαΐον ?) 

λέχος'  χοίτη,  χλίνη,  γάμος,  μι^ι^,  σννουσ^α, 
γυνή  [79] 

ή^λεχμάδ'"  ήλεχτρον 

ή^λέχνη'  τρόπος 

λεχρίη•  ηλαγία 

λέχρίον  ηλάγιον,  λοξόν 

λεχώ  (ΕυΓ.ΕΙ.  652)*  προσφάτως τετοχυΐα  [8&] 

λεφ  (8υ83Γίο)'  λαοί,  Άττιχώς 

λεώβατος'  οδός.  χαϊ  Ιχ9ϋς  σελαχώδης  (634) 

?.εωχόνιτος  [βά  88]  ή  λεωχόριτος*  «αν- 
τελώς  έξωλο^ρευμένος  (535) 

Λεωχόριον  (ΤΙιαε.  Ι  20)•  τών  Αεώ  θυγα- 
τέρων μνημεΐον,  τό  χαλονμενον  Αεωχό- 
ρ{ε)ιον,  έν  μέσψ  τφ  Εεραμειχφ 

λεώλε&ρος'  παντελώς  έξωλοΒρευμένος 

λεώλης-  τελείως  ίξώλης  (1188) 

λέψμι  (ΟοΓ.)•  Βέλοιμι  αν 

λέων  τό  θηρίον,  χαϊ  παρθένος  (πάθος),  χαϊ 
Ιχ&ΰς 

Αεωντίς'  φυλή  Α&ήνηοί  [95] 

λεωργόν  χαχονργον.  πανοΰργον,  άνδρο- 
φόνον 


λεώς  (8ορ1ι.  00.  43)*  Άτηχώς,  δχλ^ς^  λαός 

λεωφόρος  (ΕαΓ. Κ1ΐ€8. 881 1) *  δημοτική  όδδς 
πλατεία^  λαόν  φέρουσα  πολύν 

λί  (ΕρΙοΗβπη.  Γγ.  19,5)•  θέλει  (506).  αίρεϊται. 
φροντίζει,  βούλεται.  λέχί'  ομοίως       [800] 

ληβόλε*  λιθοβόλε,  άξιε  λιθασθηίαι 

ληβόλιτα'  δημοσία  χοπρία 

λήγε•  παύου 

λήγω'  παύομαι  [^^^] 

10    λήδιον  (ΜβΜοά.  ίη  ΒΥΙ1)•  τριβώνιον  «ν•^ 
τελές  (826) 

ληθαία-  λαθραία  [10] 

{ληθαχινόν  εί.  859) 

λήθαργος  (Μβηβικί.  ίτ.  ΟΟΟΟΧΕΥΠ)•  έπι- 
λήσμων.  επίβουλος,  χαϊ  χύων  6  προσ(σ)αΙ•' 
νων  μέν ,  λάθρα  '  όέ  δάχνων.  χαϊ  τών  Ιπ- 
πων  οί  άβλεμεΐς  χαϊ  νωθροί,  χαϊ  πάθος  τί 
σύν  πυρετφ  (ΗίρρρΰΓ.  484,  17) 

ληθεδών  λήσις 
20    Λ 17  θ  17*  αμέλεια 

ληθηχέα'  είς  λήθην  άγοντα  φάρμαχα 

ληθήμοσί'  ληθάργοις 

ληθίδιος'  λαθραίος 

-^λήθον  βαλιόν  [18] 

λήΐα'  [βά  19]  σιτοφόρα  χωρία 

ληϊάδας  {Υ  193)*  έχ  λείας  αΙχμαλωτους 
συλλλφθείσας  '  [21] 

ληΐάνειρα'  ή  ποιούσα  τους  άνδρας  γυναι- 
κών έράν 
30    ληϊβοτείρης  (σ  29)•  της  τδ  λήϊον  (ή)  πε- 
δίον χαταβοβχομένης.  νομάδος 

ληίδα  (ξ  86)*  μερίδα,  ή  λείαν.  τήν  'φιλήν 
χτησιρ  [25] 

λ  ή  ίδιον  (Μ&εΐιο  ΑΙΙι.  582  Ό)-  ευτελές  Ιμά- 
τιον  (808) 

Λΐ740£οίΟ£ΐ£•  τριβωνιώδεις 

ληιζόμενος'  σφετεριζόμενος.  αίχμαλαηι- 
ζόμενος 

ληίη'  προνομ{ε)ία.  [&Α  29]  βοσχήματα    [80] 
40    λήιμνος'  εύβοτος 


€00.  Ρθ8ΐ  65]  70  λ£ν;ι^εται  67  λευχαϊον  έπινίχίον  98  λευχοποίην  —  ηΚ^ 
Ρθ8(  69]  66  71  λέχ.ον  ατυγερόν  γάμον  στυγνόν  (74  χομίζουσι'ί)  87  λεωβάτος 
88  έξολοθρενό μένος  90  έξο\  94  λεοντίς  —  "Αθηνάς  96  λεωπέτρα  96  εί.  λαοργός, 
λιωργός.  όλοεργός  802  ληβολία  12  λήθεδον,  λύσις  14  ληθηχ^.  —  άγων  τά  15  λΐ7« 
θημόνοισι        16  λήθιος        20  (λαφθΙ        27  τριβωνίδες        29  προνομία 


αιχμάλωτος        25  ληίδας  {Υ  193)*  αΙχμαλώτους        Α4  &  οίχονομία        80  λήιοΐ'  Ιεροί,  χαΐ 
άγγελοι  (Ι.,  λήιτοι  τβΐ  λητοί) 

62 


»7Θ 


λήίον  —  λιινα$ων 


980 


λήιον  (Β  147)*  αιτοφάραν  χωρίον  άηό  €θΰ 
λειαίναρ  τήν  τροφήρ,  άγριοΰνται.  γάρ  οί 
λιμϋίσσονης.  βέληον  όέ  β  ^(λφ,  διά  τήν 
έίηφαινομένηρ  χατά  καιρόν  λαότητα  τύν 
άστραχύων 
ληΐς*  χτησις  ή  έχ  των  λαφύρων,   χαΐ  βού- 

λησις  (λήΐρ) 
λήισασ^αΐ'   (έξ  άρηαγης  ΟγτϊΙΙϋ»)  χτήσα- 

α^αι.  άφελέσ&αι  (159) 
λιΙ$σ&έντος•  χλαΛέντος,  αφαιρεθέντος 
ή^ληιαθιών'  τρειτόμενος  (906) 
ληϊσμαδία'  αΙχμάλωτος,  λΒληΐσμένη  (908) 
ληίσσατο  (Σ  78  α  398)*  άπό  λείας  Ιλαβεν, 

ίμερίσατο,  έλαφνραγώγηαεν 
λιιισταί'  πειραταί,  χαϊ  αΐ  άηό  λείας  Λεποιψ- 
μέναι  [40] 

ληιστοσάλ/ίΐγ^^ες  (Μ«ηΐΒά.  ίΓ.  006Χ0ΙΧ)* 
οί  ΤνρρηνοΙ'  έχεώή  κρώτοι  οάλκιγγος  εύ- 
ρεταΧ  γεγόνασιν  [42] 

λήϊτα  χτήματα  (821) 
{λχίτάρχας'  τους  ιερέας)  ^ί,  1150 
ληιτιαί'  ήγεμονίαι,  στρατιαί     [βά  44]  [45] 
ληίτη'  Ιέρεια^  οί  όέ  λχ^τή  [47] 

ληιτοάρχαΐ'  οί  χαΒηγούμενοι  των  θυσιών 
χαϊ  εστιάσεων^  χαϊ  άρχαϊ  χαϊ  ίερεΐς  (τ.  ί^γ- 
€0ρΙΐΓ.  991) 
ληιτονργεΐν  λειτονργειν,  ^ήιτον  γάρ  δη- 
μόσιον 
ληιτουργοί'  υπουργοί,  δημουργοί 
ληίων  σιτοφόρων  άρουρων,  χωρίων 
ληχάν  το  ηρός  <^δήν  όρχεΐσ&αι 
ληχασ&αι*  περαίνεσθαι.  χαϊ  τά  αυτά 
ληχεί'  ή^  φοβεΐ  (ίροφεΐ'ί).  βομ.  χροτϋ 
ληχήσαΐ'  χατάξαι.  ύλαχτησαι  (195) 
ληχοϋσι•  τά  αυτά 
'ληχτός'  καταληπτός  (3  λαγχάνω) 
ληχυθιάδες'  Ινώτια  ηοιά  [59] 

ή^ληθύθιον  ηυρός  τις  \ ηεριχάροιον  (ηαρά 

Εαρσίί)  χάλλιστος 
ληχυ&ιστής  (δορίι.  Γγ.  955)*  χοιλόφωνος 


λιΙ^χυθος'  τό  μεταξύ  του  λανχανίου  «α Ι 
&ύχένος  ήχωδες  (€1β•Γ€Ηιιβ).  χαϊ  μυροΒηχη, 
βήσιον  ύάλινον  (1026.  Οοη.  ¥  ρ.  581) 

λι^χο*  τό  μόρων 

Αηλάντον  ηεδίον  (ΤΗβο^ίά.  802)*  της 
Εύβοιας ,  ύνομασμένον  άηό  Αηλάντον  βα- 
σιλέως  (0•ΙΙ.  ΒβΙ.  289) 

λήμα'    βουλή,    αξίωμα,    ανδρεία,   χαϊ  φρό- 
νημα (θράσος,  δύναμις.  τόλμα) 
10    λημαι  (ΗΙρροοτ.  37,  19) ■  οί  ηερϊ  τους  χάν- 
νους των  οφθαλμών  ηεπηγυΐαι  συστάσεις, 
έχρέουσαι  των  οφθαλμών  άχα^αρσίαι  (247) 

λημαν  χύτραις  ή  χολοχύνταις  (Αγ. 
ΚιιΙιΙι.  327)*  ηαροιμία•  Χύτραις  λημφ  χαϊ 
χολοχύνταις.  έηϊ  των  αμβλυωττόντων  κάνν 

λήματα  (ΕυΓ.  Μβά.  119)*  δόγματα,  βουλεύ- 
ματα 

λημάτων  -^ορθρινών  θελημάτων ταχινων 

^λημάτια'  φρονήματα,  βουλεύματα  (βχ  ιΙ- 
20        ϋοίβΙΙβ  ?) 

^ληματίαν  (Αγ.  Κβο.  4941)*  φρονηματίαν 
(βχ  βΚΙείβΙΙβΙ) 

ίλήματος  [»ά  72]•  του  φρονήματος ^  της 
ύη{ερ)οιρίας  \1Ζ] 

λήμη'  λευκό  ν  ύγρυν  έν  όφθαλμοΐς  συνιστά- 
μενον,  ακαθαρσία 

λήμμα  (Οβαι.  523,  24)•  [&ά  75]  κέρδος.  [•4 
75]  1^  δώρον 

Αήμνια*  φοβερά,  μοχ^ρά 
30    Αημνίψ,  χειρί  [ηά  77] 

Αήμνιον  βλέηει  [βά  78] 

Αήμνιον  κακόν  ηαροιμία  [ηά  79] 

λημνίσκους'  τάς  ταινίας  Συρακούσιοι  [β1] 

Αήμνος'  νήσος  της  Θράκης  ηλησίον ,  Ιερ . . 
Ηφαίστου 

Αημυκαί'  γένος  τι  επισήμων  έν  Μεταηοντίω 

λήν  (ΤΗβο^ηΙά.  352  Β^Ιε)•  λίαν 

ληναί'  βάκχαι.  *Αρκάδες 

Αηναΐος'  άιόνυσος 
40    ληναιών  (Ηβδίοά.  Ορ.  502)•  μην.      [ηά  87] 


33  οΓ.   907        34  ληΐαασθαι        Ζ%  οί. 

(41  ληστοσαληιγκταί  βΐϋ)  46  λιτή  (553) 
β2  λαυκαΐου  ϋ'6  λήκω  67  ,  γύ- 
72  Ε.  ω  σίφαρος  6ΐ  ΓβίβΓβηίΙυπι  βά  ^1.  873 
87  ληναίων 


000.    82  λιαίνειν  —  λι.,.σοντες  —  δε  ιριλφ 
έλεήσατο,  έλχίσατο        89  διαηωλείας        40  κλητοί 
59  τό  ...  ληκυθ'ηδόν  ροβΐ  60        61   ληχυ&ηστής 
τραισι,  κολοκένταις  1>ί8        (69  ότρηρών  Μβίηβΐί.) 
7 1  λημνιχειρϊ        (83  Αημυκίδαι  —  έηίσημονί) 

ΗΕ8.  40  ληϊστοί  (1406)•  κτητοί  42  ληϊστόριον  πτύον,  ίφ*  ^^  '^ό  ηνρ  φέρε- 
ται (ί^Ο^  λίστριον)  Α(1  44  λαφυραγωγίαι  (ληστεΖαι)  45  λτ;^τιό(  (2ι  460)*  λαφυραγωγω 
47  λήιτο'  έηέθ'ετο  (920)  59  ληθύ^ινον  τό  εις  λήθΐ)ν  άγον  φάρμακον.  {τό  όέ  αύτυ  καϊ 
ληχυ^}δόν)  Αά  72  [οίσι  .φάρος]  73  λήμβωνι  (ϋβιη.  910,  11)•  έν  οκαφίδι,  ή  έν  ηλοιαρίφ 
(▼.  λέμβφ  ένι)  Αά  15  θράσος,  δύναμις,  τόλμα,  άξίωυα  (λήμα)  —  φρόνημα  Χά  77  α»μΐ7, 
χαϊ  ηαρανόμω  *    άπό  της  μοχθηρίας        Αά  78  ....  έπει6ή  τό  ηνρ  Αήμνιον        λά  79  ήν  διαδο- 

θηναί   φασιν  άηό  των  ηαρανομηθ•έντων  εις  τους  άνδρας  έν  Αήμνω  υπό  των  γυναικών 

81  λημνων  νησών  Αά  87  οχ^δένα  των  μηνών  Βοιωτοϊ  ούτω  καλοϋσιν.  εικάζει  όέ  ό  Πλού- 
ταοχος  βουκάτιον,  χαϊ  γάρ  ψυχρός  έστιν.  ενιοι  δέ  τόν  έρμαΐον^  Ος  χατά  τον  βουκάτιόν  έστιν, 
^αΐ  γάρ  Ά^ναιοι  τήν  των  Αηναίων  έορτήν  έν  αύτφ  άγουσιν 


981 


λήνα  -»  Αίβυς  τ*  αηδών 


982 


Χήνεατά  Ιρια  <632.  1063) 

λήνει.  (ΑββοΙι.  Εαιη.  44  Νιο.  ΑΙ.  452)*  ίρίφ 

ληνενουσί•  βαχχενουσιν 

ληνοΐ'   σορο(,  πνελοί,  χαϊ  των  άρματ(έ)ίων 

δίφρων  αΐ  χοιλότητίς 
ληνός*  δπον  σταφυλή  ίΐατεΐται  [98] 

λήξεως*   χληρονομίας  (Ββιη.  1085,  13).   τβ- 

λαώσεως.  μερισμού 
ληξίαρχιχόν  γραμματείον   (Β6ΐη.  1603, 

21)•  €/ί  δ  τους  (χληρο)νόμονς  ένέγραφον      10 
λήξις  (Οβιη.  1096,  20)*  τελείωσις.  άηοχλή- 

ρωας.  ή  έπϊ  μερίδί  διαχληρονσ^αι 
ληόν  (ΗίρροηβεΙ.  Γγ.  88)*  ΙΒνη.  χαϊ  δχλον 
ληπτέος  (ΡΙβΙ.   δορίι.  ρ.  226  Α)*   έηϊ  τύν 

μή  ευάλωτων  έλέγετο 
ληραίνειν  ηαραφρονεΐν^  φλναρεΐν 
ληροί  (Οοιη.)*  τα  περϊ  τοις  γυναιχείοις  χι- 

τώσί  χεχρυσωμένα 
λήρος'  μάταιος,  φλύαρος,  ιρεύστης 
ληροηετώδη•  ληρώδη  20 

ληρώδείς  σανίδες*  Ιν  αίς  οΐ  νόμοι  ψρΑ" 

φονται  [^^1 

λήσεταΐ'  λαν&άνει 
λησ&έων  στρεφόμενος  (836) 
λήσις'  βούλησις,  αϊρεσις  (833) 
λησμαδία*  λελησμένη  (837)  [9] 

λήσος*  ό  ίν  τη  ^άχει  τοϋ  σχορηίου  λαμ- 

ηρυς  αστήρ  [11.  12] 

λή  σταρχος'  άρχιληστής  [14 — 16] 

λήτειραι  (ΟβΙΗιη.  Γγ.  0ΧΧ1ΙΙ 2)*  ίέρειαι  των    30 

σεμνών  ^εών 
λητή'  Ιέρεια  (846) 

λητήρες'  ίεροϊ  στεφανοφόροι.  *Α&αμανΒς 
λήτο'  έπελά^ετο  (847) 
λητόν  δημόσιον 

ληχμόν  (ΑηΙίιηβεΗαβ)*  λήξιν  [23] 

λιάζει*    ^ίπτει    (οί.  λ4;|^α^σι).    ταράσσει,   ή 

λίαν  σπουδάζει  [25] 

λιαζόμενοι*  σχιρτώντες 


•^λιαμά&φ*  αίγιαλφ  λίαν  αμαθαί ^4 (οθΐ. 92, 

30) 
λίαν*  σφόδρα,  ηολύ,  ηάνυ,  άγαν,  [29]  ίσχν- 

ρώς  [29.  80] 

λϊαξ  (Βθ€θΙί?)*  ηαΐς  άρτιγένειος 
λιαρόν  χλιαρόν,  Βερμόν  (Α  477).  [βά  92] 

χα^αρόν.  ήδύ  (Η  174).  προσηνές,   εΰχρα- 

τον  [88] 

λιάσαι*  χωρίααι.  έχχλΖναι 
λιασ&είς*  χωρια^βίς,  έχχλίνας  (^1  349)  [88] 
λιβάδα*  σταγόνα.  ή^Βεραπείαν  (Ιαμα) 
λιβάδιον*  χωρίον  βοτανωδες  (ηοτίο.Ι) 
λίβα  δ  ων  (ΤΚ6ορΗΓ.  IV  4)•  [ροιΙ  89] 

λιβάξω*  άπη^ώ  ύγρόν 
Λίβανος'  τό  δένδρον.  χαΧ  το  όρος,  λιβα^ 

νωτός  δι  ό  χαρπός  αυτού,  εΐόος  ΒυρΛά- 

ματος 
λι/ϊά^βΑί  (Αγ.  Ατ.  1467)*  άπορρνησει,  άηο- 

φΒερεΙ,  ή  δέ  μεταφορά  άπό  της  λιβάδος 
λιβάσαν  στάξαν 

λιβάσεις*  σοβήσεις,  φ&αρεϊς  [416] 

λιβάς  (ΕοΓ.  Αηάτ.  116)-  πηγή.  σταγων  (Οβ]!. 

ΑροΠ.  112) 
λίβει  (Βθ6θ(.1)*  σπένδει^  έχχύνει 
λιβρόν*  σχοτεινόν,  μέλαν,  δίυγρον.  ή^ή  λι- 

βρόν  σέλας 
λιβύας*  τάς  μέλαινας  υδρίας,  έπϊ  τοις  τά- 

φοις  τιΒεμένας  (λίβυαςί) 
λίβυες    (Νιο.  Τ1ι.  490)*    των    δφεών   τιν$ς 

οΰτω  χαλούνται 
ΛιβυχοΧ  λόγοι  (ΑββεΙι.  ίΓ.  135)*   Χαμαΐτ- 

λέων   φησϊ  Ευβισσόν  {τον  Λίβυν)  ενρείν 

τους  λόγους  τούτους 
Αιβυχόν  Βηρίον   έπεϊ  θανάσιμα  έχει  ερ- 
πετά, χαϊ  ώς  Αφύης  έχούσης  Θηρία,   χαϊ 

τόν  ποιχιλόμορφον 
λίβυρνον*  πολεμιχόν  πλοΐον 
Αίβυς  τ'  αηδών   (Τγο;.)*   βί  γάρ  έν  Εαρ^ 

χηδόνι  [&(Ι&4]  γυναΐχες  [8^54]  τά  Ιδια  τέ- 


ΟΟΌ.  88  λήναια  89  ληνεΐ  (οΓ.  νηλός)  91  χειλότητες  (ΕακΙαΙΗ.  1307,  23)  95  λι;- 
ξιαρχεΐον  99  εί.  ήραίνει  903  σανίδαι  5  \νειν  8  λήσμα,  διαλεληαμένη  10  φάχη 
{ΙεβαΙΗ)  17—19  =  19.  17.  18  17  οΓ.  Ήαυχίδαι,  λείτειραι  19  αδάμαντες  22  λήχμ^ν 
24  €Γ.  ίλίασεν  31  λίαξ  —  άρχ\  ΕΜ.  562,  10  λείαξ  32  €ί.  λαρόν  34  λιάσαι*  χωρησαι 
έχχλήναι  35  χρηα^είς  41  λιβάζει  44  οί.  έχλιχάξει  47  έχχυνει  51  γαμελαίων  — 
χίβυν  τόν  νρίϊ        54  ?.ιβυστεαήδων 

ΗΕ8.    93 

ίπιληφ(σ)βήσομαι 


λήξαν  (Ζ  107)•  έπαύσαντο        904  λήσεσθαι  (λ5δ3)•  λαΒεΐν      9  λήσομαι 
II         11    λήσω*  λά&ω        12  λήσομεν*   λανθάνομεν  (λι;θ— )         14   λήται 


άφανίξειν)       Αά  54  της  Αιβύης  δέ  είσι       Αά  45  αΐ 


62* 


9β$ 


Αίβνύάτίόβς  —  Χίιι 


984 


χρα  ΐ(ατά  τι  νόμιμον  έσφαγίαξον  Ερόνφ. 

τιν^ς  όέ  την  έρημίαν  άκέδοοαν   ού  χαλώς 
Αιβνσή^άτιδες'  τιν^ς  των  νυμφών  ούτω 

χαλοννται 
Αίβνς  Τ6  λωτός  (ΕβΓ.  Τγο.  540)*  ό  ολο 

Αφνης  αυλός 
Αιβυφοίτην  τόν  έηψιγνύμΜνον  Αίβυϋΐν. 

Ίόβας 
λίβων  (Βοβοϋ)*  στάξων,  βάλλων 
λίγα*  λιγυρως  (θ 527).  ήδέως.  λεκτώς,  οξέως. 

Λροατινως»  ταχέως 
ΧιγαΙνΒΐ•  ή^τέρπα  (ΙαΙνει^).  ςίδει.  μαστιγοί, 

χηρύττει.  κλαίει,  ή  οξέως  έφορμφ         (|β1] 
λιγαΐνων  μέλχων,  ήδέως  ύμνων 
λιγάνταρ'  είδος  τέττιγος.  Αάχωνες 
λίγδα'  ή  άχόνη,  χαϊ  ή  χονία  {ΙΜνίπηί) 
-[λιγδαρεοχύται•   οΐ  έν  ταΖς  λίγδαις  τάς 

Ί*  οάρχας  χέοντες^  τουτέστι  χοάναις 
λίγδεύεΐ'  άκηθεί  [ζά  66] 

λίγδην  (χ  278)*  όσον  έηι^αΰσαί  του  χρω^ 

τός  της  ΐΛίφανεΙας,  χαϊ  ού  χατά  βάθους, 

χαϊ  όλισ^ρως.  ή  πλαγίως  άχρον  έηιλ- 

λίγδην  {Ρ  699)  [69.  70] 

λίγδος'  τόκος  χοάνης ^  χαϊ  ή  ^εία^  χαϊ  έν 

^  χωνεύουσιν 
λιγδοϋ  χοάνη  (δορίι.  ίΓ.  32)*  οΐ  όέ 

τά  λίχνα  των  άργυρ{ε)1ων 
λίγειαι  (ΡΙβΙ.  Ρ1ΐ3β«ΐΓ.  237  Α)•  'ί^δείοί,    [73] 
Χιγέως-  [βά  74]  ταχέως  [75] 

λιγείας'  ιί^δείας 
λίγνύς  (δορΙι.  ΑηΙ.   1127)•   ή  τον  λύχνου 

άτμίς.  χαπνός.  χάμινος,  φλόξ 
λίγξαντα'  •\ έτιι^υμήσαντα,  ηχησαντα 
λίγξεν  ίιρόφησεν  (/1 125).  ώλισ^εν  [»ά  70] 
"^λίγξ  πλάγιος*   χαμπτήρ  (1266)   πλάγιος, 

•ή  σχίοτήρια 
•^λιγρόν  πικρόν  (1165)  [βά  8]]  [82] 

λιγυρίξεί'  μελφδεΐ 


λιγυρώς  (ΤΙι60€γ.  ΥΙΙΙ  71)*   ήδέως.  οξέως. 

λαμπρώς,  χαλως,  χαϊ  τά  δμοια 
λιγύς*   οξύς.  ηδύς.   επιτρόχαλος.   έπιφωνη~ 

νι};,   ού  τχΙ  φωνιβ^  χα^ά  χαϊ  αυλοί  ^  άλλα 

τοις  φήμασι.    χαϊ  εύεπής  έν  τφ  λέγε*»  (Β 

216) 
Χιγύφ^ογγοί'  όξύφ^ογγοι^  όξύφωνοι•  ίύε- 

πεΐς^  εΰφωνοι 
'^Χίδρίον  τρύβλιον 
10    ελίξει-  [Λά  86]  παίξει 

Χίζόν  έλαττον  (τ.  λισσόν)  [96] 

Χίξουσί'  παίζουσιν 

ή^λίημος'  ^άμα^ος 

ή^λίηνος•  λι^οπυργία 

ή^λίηφος'  δεινός  [95] 

λί^αχες'  χάλιχες,  πέτραι 

Χί^αχι  πέτρχί   (ε  415)*    τζ  τραχείρ,'    άπό 

του  συμβεβηχότος  [98] 

λί^αξ'  ολισθηρά  πέτρα^  η  τραχεία,  η  ψώρα 
20    λι^ολεύστης'  λι&οβολήτης 

λι^ολόγημα  (Χ«η.  ΚΠ  VI  3,  25)*  ^χ  λί9ων 

οικοδόμημα 
λιγόλογοι  (ΤΙιαο.  ΤΙ  44)*  οίχοδόμοι 
λί^ον  ειρεις    (Αγ.  Υββρρ.  280)*    παροιμία 

[9ά  1006] 
Χί^ος'  βόλος,   βωμός,  χαϊ  βάσις.  τό  Ιν  τ^ 

Αθηναίων  Ικκλησί^  βήμα  (Αγ.  ΑοΙι.  683) 
λι^ουλκεΐν  το  μόλις  τι  ελκειν 
Χι^ουργός  (Τΐιυε.  IV  69)  *  λί^οκόπος.  λιί^ο- 
30        γλύπτης 

λι^οϋσσα'  πολνλι9ος 

λι^ωμόταΐ'  δημηγόροι έπϊ τον  λί^ον  όμνυν- 

τες,  ό  όέ  λίϋος  τό  έν  τη  Ά&ηναίων  έκκλη- 

σίςί  βήμα 
λί^ων  χ  ο  αϊ  (ΕοΓίρ.)•   αΐ  δια  λί9ων  ίκχύ- 

σεις,  και  χύτρινοι,  Χοάς  όέ  έκ  λί^ων  ύπο- 

νόμους  καϊ  χυτρίνους,  ους  καϊ  διώρυγας 
^λίV'  κρην,,  άν^η,  (1117)  ία 


€00.  (55  λιβυστίδες'ί)  56  λιβυστέλωστος  57  τό  έπιγκναενον  λιβυσινόβας  60  αΐδοι 
μαστιγεΐ  —  αφορμή  (οΓ.  λιπαίνειν)  ^Ζ  λιγάων  ^Ζ  λιγάναρ  ί»4  ΡοΙΙ.  Χ  147  Ιγδη  =. 
άκόνη  65  Ιχοντες  66  απηχεί  67  άκρως  έπιλήγδην  70  9ύΐα  (τύπος,  χοάνηΐ)  71  οΓ. 
γλίδου  χοάναι  77  λίχνου  (79  εί.  λικριφίς)  80  λιγξιτλόγιος  —  πλάγιου  (οΓ.  λΐξ)  81  ΑΝΙ- 
ΓΡΟΝ^  85  λνδοϊ  —  πράγμασιν  86  εί.  αιγ--  1000  \βολίτης  (οί.  βοΐιοΐ.  δορ^.  Αί.  253) 
Ζ  λι&ονε'ψϊς  —  αδυνάτων  ^  εν  τη  ^είςί  1  λι^όωσα  8  λι^ο\  ^είςι  9  χΰαι  — 
χόας  —  χυτρίων  —  διόρυγας 

ΗΕ8.  61  λ  ίγ  αίνο  ν  {Α  684)•  έκηρυσσον  (^^,  λίταινον)  Αά  66  όσον  επί'φαϋσαι  της 
επιφανείας  69  λίγδην  [Ικλά^αι  (ζκλαγξε  βά  λίγξε)]'  τό  μη  κατά  βάύους,  άλλ"  οίον  ίπίγρα- 
φον  70  λίγδοΐ'  οί  προστετριμμένοι  των  αστραγάλων  (λίσποι)  73  λίγ.'  οξέως  Αά  74 
οξέως  (Ψ  218).  ηδέως  (Γ  214)  75  λιγπενές-  ασθενές,  αγενές  (όλιγηηελές)  Αά  79  ήχη^ 
ϋεν,  ηχον  ίποίηαεν  (ρβΓβρΙι.  Δ  125)  Αά  81  λιγυρόν.  "ήδύ,  γλυκύ  82  λιγυρησιν  (Ε  526)• 
όξέσιν  καϊ  τά  όμοια  Αά  88  βίσσει  (λύζει).  στάζει  {λίβ ει)  9(^  λιξωνες'  Ιλάττονες  (Χ  519) 
95  λι^αδέσι  (£  36)•  λί^οις  98  λι^άχων  (6Γ€β;.  Νβζ.  ϋ.  II  244)•  λΙ»ων  Αά  1006  έπϊ 
των  αδύνατον  έργάσασ^αί  τι  ^ελόντων 


985 


λ$χβρτίζ€4ν  —  λίνον 


986 


λίχερτίζειν  σχίρτάν  (1148) 

λίχηνον  άγγεΐον  {ό)στράχίνον  (δ'  Ιβηνον ?) 

λιχμάζειν  (Μβΰβά.  ρΓΟ  λίχ — )*  ηερϋϋίχα» 

λίΧβηταί'  δίασκορπισταί 

λιχμητήρ*  αποχωρίξων  τους  χαρηούς  %αϊ 

τά  άχυρα  (οΓ.  Ν  590) 

^λίχμήσονταί'  ( )  λείξονσιν  (1013) 

^.λίχμίζεΐ'  άλοφ 

λιχμητήριον  «τυον  [19] 

λιχμωντες  (Χβη.  Οβο.  18, 6  £500)-  άλούν-    10 

τες,  ή  τά  άχυρα  από  του  σίτου  δίοχωρίτ 

ξοντες 
Αίχνίτης'    ίπί&ετον   Δίονύσου•    άκδ    των 

λίκνων,  έν  οίς  τά  ηαώία  χοιμωνταί 
λίχνον  χανοϋν  (523,  νεΐχλον,  νίχλον) 
λίχνοστεφεΐ'  λίχνον στεφανούμενος (^νων) 

^ρησχεύει, 
λιχριφίς  (2  463  τ  451)*   έκ  ηλαγίου.  χαΐ 

κατά  μεσότητα,  ελαφρώς,  όλισ^ρώς 
λικροί'  οΐ  οξοι  των  έλαφείων  κεράτων  (578)    20 

ρβ] 

Αικυμνίοίς  βολαΐς  (Αγ.  Α?.  1242  Εογ. 
Γγ.  476)*  των  Ιν  τφ  Εύρυζίδου  Αίχυμνίψ 
μνημονεύοι  αν  ϊσως'  χεραυνοϋται  γαρ  ή 
ναΰς  κατά  τον  ίκεΐ  λύγον  ούχ  ως  αύτοΰ 
του  Αίκυμνίου  κατεσχημμένο(υ)  [28] 

λιλαΐεσ&αί  (Π  89)*  έπι^υμεΐν,  όρέγεσ&αί. 

σπεύδειν 
-^λιλεΐ  {υ  27?)•  φθονεί,  έπι&υμεΐ    [β1.  82] 
λιλουργετά'  έν  τ  φ  σώματι  εξανθήματα         30 
λίλυ•  τό  νδωρ.  Αίβυες 
λιμαλέον  ^υσόν.  λεπτόν  (139) 
λιμβόν  λίχνον,  άπληστον  (27] 

λ  ι  μη  ν   (Τ1ΐ68β8ΐί)*    αγορά,    χαϊ    ίνδιατριβή 

13»] 

λίμιν&ες'  ελμιν&ες,  Πάφιοι 

Αίμηρά  (ΤΙιυο.  VII  26)•   ή  ^Επίδαυρος,  διά 

τό  λιμένας  έχειν  ευφυείς,  οίον  λιμενηρά 
λιμναγενές'  


Αίμναι*  Ιν  'ΑΘήναις  [άσ]  τόκος  άνειμένος 
άίονυοφ,  δηου  τά  Αήναια  ήγετο 

λιμναΐοί  άνεμοι*  άπό  των  λιμνών  χνέον^ 
τες 

λίμνη*   ι}  θάλασσα,   καϊ  ό  ωκεανός  {ξ  116 

Μ) 

λιμνομάχαι•  ηαΐδες  οΐ  ηυκτεύοντες  τόηφ 
Αίμναις  καλουμένφ 

ΑιμοδωριεΙς*  οΰτως  εκλήθησαν  οί  άχό 
Πελοποννήσου,  άφορίας  χαλεπής  έκεΐ  γε- 
νομένης, άποικισΘέντες  διά  ταύτην  τήν  οί- 
τίαν,  καϊ  χατοιχήσαντες  «ερϊ  'Ρόδον  χαΧ 
Ενίδον,  Δίδυμος  όέ  τους  ηερϊ  τήν  ^  χντην 
χατοικοϋντας,  ούτω  λέγεαθαι,  διά  τό  λι- 
μώττειν  καϊ  μοχΘηράν  ^χειν  ταύτην 

(λιμός)*  φειδωλός  εί.  Εαβίβΐΐι.  1828,  7 

Αιμοϋ  πεδίον  τόπος  της  Αττικής 

λιμφεύειν*  άπατάν 

λιμφός'  συκοφάντης,  ή  μηνυτής  παρανόμων 

,λιμφ  Μηλίφ  (Αγ.  Αν.  186)*  παροιμία  [«Α 51] 

λιμών  (Βθ6θΙί?)*  άν&οφόρον  πεδίον,  έναν- 
θής  τόπος,  ανθηρός 

λιμώττοντος'  πάνυ  πεινώντος 

λ IV  {Α  480)•  λέοντα 

λίνα•  Ιστία 

ή^λιναγερτουμένη•  ένημμένη  λινά  (ηογίε. 
€ί.  1069),  κακοείμων,  λιν-^εργοϋσα 

-[λίναμαι*  τρέπομαι 

-[λιναυτ,ά  [ΜΙ] 

λινδέσθαί'  άμιλλάσθαι  (οοΐ.  93,  24) 

Αίνδιοι  τήν  θυσίαν*    παροιμία    [βά  61] 

[62--6Ι] 

λίνεον'  τό  λινοΰν 

λ  IV  ευ  ς  (ΟβΙΙίαβ  Γγ.  Ι  ρ.  735)•  ό  χεστρεύς  Ιχ- 
θύς [67.  68] 

λινοκάρυκες*  οΐ  τά  λινά  (1056)  πωλοΰντες 

λίνο  ν  φδής  όνομα  {Σ  570)•  κατά  μέν  τι- 
νας  άπό  τοϋ  κλωστοΰ  λίνου,  σημαίνει  όέ 
χαϊ  τό  άλιευτικόν,  καϊ  τήν  όρμιάν  (Π  408). 


€00.  13  περιέχειν  (οί.  1016)  16  λήξουσιν  17  άλοοΖ  21  λικμίτης  27  ενριηί 
—  κατεσκεμυένο.  28  τής  φοκίδος  ροδΙ  λικυμνίου  (80  γλίχεί'  ποθείς,  επιθυμείς  ΑηβΙορΙι. 
ίΓ.  Υ1Ι  ρ.  987)  Ζ^  λιλντό  Ζ^  οι,  αΐμάλεον  ΖΒ  €ί,  αγορά  40  Ι7αφιο&  ροδΙ  38  43  λα^α 
[άς]  =  έν  άοτει'ί       50  συκοφάντης  φειδωλός  ή       61  λιμομηλίω      55  λινά      56  κακοήμων 

ΗΕ8.  19  λικμω  (Αιηοβ  IX  9)•  πτύφ  26  λίκυθον*  βίσσα  ελαίου  28  Αίλαια 
(Β  523)•  πόλις  τής  Φοχίδος  31  λιλαιόμενοι  (Γ133)•  επιθυμούντες  32  λιλαιόμενον 
(α  315)•  επιθυμούντα  37  λιμένα  κλειστόν  {κ  87)•  τήν  άύ  κΧυδωνιζόμενον  υπό  τόν 
θαλάσσης  λιμένα*  ίκβ(βλημένου  τού  σ,  οίον  λιμένα  κλυστόν.  χαϊ  Μεγακλίώη{ς)  άκλυτον 
τόν  άνήκουστον ,  περϊ  υύ  μηδείς  ήκουσεν,  ή  τόν  ένδοξον  καϊ  όνομαστυν  καϊ  άχουστόν  (916) 
39  λίμα  (Βοηι.  XI  5)*  υστέρημα  (λεΐμμα)  Κά  51  Ιπεϊ  Αθηναίοι  έκάκωσαν  Μηλίους  πολισα- 
χούντες  λιμώ'  ώς  Θουκυδίδης  (ΤΙίΐιο.  V  116)        5!)  λιγνύς*  καπνός        Αά  61  έπϊ  τών  δυσφη- 

μως  Ιερουργούντων  ^Ζ  Αίνδος  {Β  656)*  πόλις  *Ρόδου        63  λίναια*  έρια  (λήνΒα) 

64  λίνφ  (η  198)•  έρίφ        67  λινοθώρηξ  {Β  529)*  λινφ  θώρακι  χηώμενος        68  Λινοί  δτε 
λεπτόν  άωτον  (Ι  661)*  [δτε  δέ]  λεπτόν  λινοΰν  ύφασμα*  διά  τό  λίαν  χατανενησθαι 


987 


λίνο»  Χίνψ  ύννάητβ»ς  —  λίΰύα» 


988 


χαϊ  το  ύποστρωνννμ$ΐβον  τοΐς  χοφωμέρρις^ 

δ  χίΡΒς  τνλην  είραι  νομίξονοί  (ν  73).  χαΐ 

ύμνου  είδος 
λίνον  λίνφ   συνάπτεις  (81ηΙΚ,  εοη.  ρ. 

777)*  παροιμία  [•Α  71] 

λινοηλύν{τ)ας•  τριβεύς 
λινοΛχάζει•    λινόχτ,^    έ/τιλίΜΐίει,    κερί- 

βΧέηει 
λινΟΛ(τ)ης•  6  έν  τοις  χυνηγετιχοΐς  Χίνοις 

έσχώς  χαϊ  άηοσχοηων  τά  ίμηίπτοντα  θηρία 

(ΑγΙβΙοΙ.  «ρ.  ιεΐιοΐ.  Αγ.  Ρβο.  1178) 
ή^λινοηληγος'  φρενοπλήγος 
λινοτόμοΐ'   οί  τά  λίνα  διατέμνοντες^  χαϊ 

υγιή  δειχνΰντες  (ρναεεΙίρίαίοτΜ) 
λινοχίτων  λινόίΐεηλος 
λίξ'  ηλάγιος  (980.  1266).   χαϊ  λίθος  πλατύς 

[79] 
ή^λίξ,'  πνευμονία^  νόσος  [81.  82] 

λ^ΟΛέτριον  (ΒοβοΙί)*  λίθος  λείος  [84] 

Χΐκαίνει•  λυκαρόν  ηοιει.  ξημιοΐ,  ή  χλαίειν 

ποιεί 
λίκ*  άλείίρασθαι    (ΤΗαο.  ΙΥ  68)•    Ιλαίφ 

άλείιρασθαι  [87] 

λίΛαρές  (8ορΙι.  Ο.  Ο.  1119)*  δεόμενον.  χαΧ 

το  ηαρεδρευτιχόν  από  του  λίαν  καρεΐναι 
λικαρειν    (8ορΗ.  Ο.  €.  1201) •     δεΐσθαι. 

χολαχεύειν,  ηροθυμεισθαι,   φιλοτίμως  δέε- 

σθαι 
λικαρέως'    επιμελώς    χαϊ    προσεδρευτιχως 

[91] 
λιπαροΐσιν    εντραφεστίροις,    «λουσιωτέ- 

ρας  [93] 

λιηαρόν  καλόν,  έλαφρόν,  λευχόν,  στίλβον, 

ευδημον  (αάίρβ  ρίβηηίη) 
λιπαρώ'  παρακαλώ  (541)  [96] 

λιηαρώς  (δ  210 ?)*  άφθόνως 
λιηαυρεί'  ανρα  Ιτιίλίλουιεν 
λίηεν  [3(1  99]  -[  έλείφθη  [1100] 

λίαει  (Βθ6θΙ.  ?)*  έΛίλείπει 
λιαέρνης  (ΟΓβΙίο.  Γγ. XI  ρ.  123)*  ό  Ιχ  ηλον- 


σίου  κένης,  ή  έξ  άγροϋ  εΙς  Λολιν  πίφευ- 

γώς.  ή  ό  λίΛοπολις 
Χικήμεροι  (άλιτ — ?)*  οί  έν  τφ  Λροσήχοντι 

χρόνφ  μή  γεννώμενοι 
Χιηόβιοΐ'  νεκροί  (^ί.  άηοσβαίφ) 
λικογνώμων    (ό  μηχέτι  βόλον  Ιχβ^ν)    ο 

χίλειος  τΐβ  ήλιχίςί^  χαϊ  άχογεγηραχώς  ^  ώς 

άν  ούχ  Ιχων  γνώρισμα  της  ήλιχίας  . .  των 

οδόντων^  οΙα  άχοβεβληχώς  αυτούς  (644) 
10    λίΛοζύγων  μοναζόντων 

λικομορία•  δένδρον  τό  Ιχ  του  θωραχίου 

χατεαγός,  έχ  όέ  της  ^ίζης  φέρων  βλαστούς 

(546) 
λΐΛόνεως  (ΑμοΙι.  Α;.  212 ?)-    ό  την  νανν 

άΛολελοΐΛως 
ήίλίηορτος•  βακτηρία {λιτοργός •  χράχτρια ? ) 
λικόνηρος•  λίαν  πονηρός 
λιηοστρατίχι  (ΗβΓοά.  V  27)•  λιηοταξίψ, 
λίΛοταχτήσας*  φυγών  την  τάξιν  (547) 
20    λικοταξίου  (Οοιη.  V  ρ.  685)*  φυγής 
λΐχώμεν*  ηαχύνωμεν,  λιηαίνωμεν 
λιρά  (Αΐβζ.  Α€ΐο1.)*  άναώή  [15^17] 

λιραίνεΐ'  άναιδεϋεται 
λιρός  (ΟβΙΙίιη.  ίτ.  00ΧΧ1Χ)•    αναίσχυντος^ 

αναιδής,  θρασύς 
Χίς•  δια  του  ϊ  ό  λέων,  χαϊ  ή  λεία  πέτρα ' 
ηέτρη  γαρ  λίς  έστι  χεριξεστρ   είχυΖα 
{μ  79) 

ομαλή,  λιν  (Α  480)  χατά  την  αίτιατιχήν 
30  [21] 

λίσχος  (ΡβΓ^βρί)*  δίσκος 
λίσηαι  (ΡΙβΙ.  δ^τιηρ.  193  Α)*  οΐ  ήκρωτηρια- 

σμένοι  τά  κάτω  μέρη 
λίσηη  (Αγ.  Κβη.  826)*   λίΐα,  καϊ  έχτετριμ- 

μένη.  καϊ  ατιυγος  λίαν 
λίσηοΐ'   οί  έκτετριμμένοι  των  αστραγάλων. 

χαϊ  *ΑθηναΖοΐ'   από    Θησέως,   άηό   του    ίν 

ςίδου   προσσχεθήναι   τή  ηέτρ^,    από   των 

γλουτών  (969) 
40     -^λίσσαι*  •\  λιάσσαι.  όρμήσαι.  βρίσαι  (ς.  ν.) 


€00.  70  οΐτινες  85  λιπαρός  Οί.  λιγαίνειν  %^  λιπαλεί^ασθαι  90λΐΛα- 
ρέβ;*  άφθόνως  97  λιπαρώς'  επιμελώς  χαϊ  προσεδρειηικώς  (ν.  ΡΙβΙ.  ΡγοΙβ^^.  162,  8  Βΐίΐί.) 
ν8  έπιλέλειπεν  1102  λιπερνι;  —  αργυρού  —  λειπόπυλις  5  διααποβληκως  8  λίτυον, 
ή  βακτηρία  €γτ.  Ότ.        13  λίπωμεν        14  λιρά        24  άπυλος 

ΗΕδ.     Α(1  71  έπϊ  τών  τά  αυτά  πρασσόντων      79  λίξαντα  (ΑΑ2Ζ)'  όρμησαντα     81  λι- 
^ ' /_« . —      >         "     ζι)         82   λίολεθρί^'    παντελίΐ  όλέθρω    (λιωλε- 

έλαων        87  λιπανθείς  (Ογρ^.  Κβι.)*   πιαν^είς 
156)        93   λιπαροίσι  πυδεσι   (Β  44)*    τοις 
εύτραφέσι,  καϊ  ενοάρκοις.    από  μέρους  όέ  καϊ  τό  όλον  σώμα  δηλοΐ.    ή  οντω  κυρίως  εφη,  επειδή 

ήλείφοντο  τους  πόδας  οΐ  άοχαΐοι  πρΙν  ύποδύσασθαι         96  λιπαροϊ  πόδες' τονς  έκ  τού 

πολέμου  παράγινα  μένους  αλείφειν  τους  πόδας  Αά  99  κατέλιπεν  {Δ  364  βΐ.)  1100  λίπε 
αυτού  (ζΙ  292)*  κατελιιρεν  έπϊ  τόπου  15  λιριόεντα'  ήδύω  16  λιοιόεσσα*  ήδεΐα, 
λαμπρά  17  λίριον  χρίνον^  άνθος  (1010)  21  λΐ;  ήϋγένειος  (Ρ  1θ9)*  λέων  χαλάν 
γένειον  Εχων 


989 


λ$ξίξίάν$ος  —  λ$χν8ία 


990 


λίσσάνιος  (Αγ.  Εχΐ.  1171)*  άγαΒός.  Αάχω» 

λισσόν  άναντες.  άηότομον,  ύψηΧόν  (ΑηΐΦΤ• 

8εΙι.  Αρ.  ΚΙ).  II  384).  ίλασσον  (989.  1140). 

ά^λιον 
λίσσονς*  δεομένσνς  (0τ€ΐ9§),  καΐ  τους  ήίη^χη 

φαλακρούς  [Κί] 

λΙ(σ)τριον   (ΑηβΙορΙι.  Γγ.  00111)•    το  ύφ* 

ήμων  λεγόμενου  τηγανόστροφον,  οΐ  όέ  μέ- 

τρον  τι,  με^*  ού  Ιπϊ  τό  ττ\γανον  άλενρον 

ίπιχέουσιν 
λίστρον  (χ  455)*  ξυστήρ.  σχαφίον,  Λτύον 

σιδηρούν,   όμάλιβτρον,  ένίοι  Ιδαφίοτήριορ 
λιστρενοντα    (ο  227)*   ξύοντα,    Λερισχά- 

πτοντα 
λιστρωτόν   (Νίο.  ΤΙι.  29)•    ή^ λι^όστρωτον, 

ομαλό  ν 
λισφώσασ^αΐ'  ίλαττωσασ^αι 
λίσχροί'  τα  στροφιχά  των  σπερμάτων  [42] 
λιτά  (ΟβΙΙ.  Ε.  Ν. 25)*  άηαλά.  ποιχίλα.  λευχά^ 

χαλαρά 
λιτάζομαι  (Οη^.  Νβζ.  1) *  ηαραχαλω,  δέο- 
μαι^ εύχομαι,   Ιχετενω,  ασπάζομαι ^  λιτά- 

νενω  [45] 

λιτά  Γ;  (ΕυΓ.  Αη(ΐΓ.  538)*  «αραχλήσεσιν 
λιτανενσαΐ'  /ζαραχαλέσαι,  χαΐ  τά  Ομοια 
λιταργίξ^ιν  τροχάξειν  (1011) 
λιταργιοΰμεν   (Αγ.  Ραε.  561)*   όξυνονμεν, 

ταχυνονμεν  [50.  51] 

λιτή'  λιτανεντή 
λιτηρα  ^αλλόν   {ΊτΛ^.  3(1.  Γγ.  185)*    τόν 

Ιχέσιον 
λιτι)   χ^ών  (Αΐβχ.  ΑβΙοΙ.)•    άηό  τοΰ  ίτρο- 

σκυνεΐσθαι,  χαϊ  λιτανενεσΘαι 
λιτί  (2:352  Ψ 254)•  λιτφ.  λευχφ  ύφάσματι^ 

περιβολαΐφ,   λαϊ  νηοστρώματι,   φ  χαϊ  έηϊ 

τόν  νεχρών  έχρώντο 
λιτοΐς'  ιριλοΐς.  εντελέσι  [57] 

λιτόμ7;ν*  παρεχάλουν 
λιτός  (ΟθΙΙίιη.  Αρ.  10.  11)•  άηλοϋς,  εντελής 


λιτών  (ΑβκΗ.  Α;.  358)*  λιτανειών        [61] 
λίτρα•  άβολος,  οΐ  6έ  νόμισμα  παρά  Σιχελοΐς 

(ΕρίεΙιβπη.  8ορΙΐΓθ).  οΐ  6έ  έπϊ  σταθμών,  οΐ 

δϊ  *ΡωμαΙοι  διά  τον  β  λίβρα 
'ίλιστρήρες'  οΐ  λιστρεύοντες.  χαϊ  οΐ  ηρός 

ταΐς  ύποχαιομέναις  χύτραις  Ιστάμενοι  σκοβ" 

θήρες 
λιτρίς'  ηνξΐς  +  σααατοδόχος 
•[λιτρόν  χαχόν,  άναιρετιχόν  (981) 
10    λιτροσχόηους  (8ορΗ.  Γγ.  957)*  άργνραμοι-' 

βούς,   άηό   τοΰ  Σιχελιχον   νομίσματος  ^   δ 

χαλεΐται  λίτρα 
Λιτυέρσας'  φδής  είδος  (ΒΙβηβηά.  ρ.  146). 

ίστι  όέ  6  Αιτνέραας  (ΤΙιβοεΓ.  Χ  41),  ΜΙδον 

νό9ος  νΙός  άδιχώτατος  [08] 

λιτφ^*   άσ&ενώς.  άηλως,  τ}  αφελώς  (βοΐβά• 

Γγ.  1  6  ρ.  585) 
λιφαιμ£ΐ*  λ{έ)ΐΛει  τφ  αϊματι,  ή  αίμορροίΐ 
λιφαιμήσας'  (έπιλείψας  τφ  αΐματι)  €ΐ  560 
20    λιφερνοΰντε;*   έν  σννδένδρφ  τόπφ  ηροσ- 

φιλώς  διάγοντες 
(λίφητρα  [ΟΓβΙ.]*  λείψανα)  €Γ.  561 
λι;ΐ^α6ε;*    ^στρεα  ηάντα.   οΐ  όέ  λί9οι  χαϊ 

^ρήφοι  (1195)  χαϊ  χογχνλια 
λι;ΐ^ά^ει*  έπι^μεί 
λίχανος*   ό  μετά  τόν  μέγαν  δάχτνλον  της 

χειρός 
{λιχανός  [Αη'βΙοΙ.  ΡγοΜ.  19,  9]•  φθόγγος 

της  χιθάρας,  από  τοΰ  φθόγγον) 
30    λιχάξαί'  ^ΐ'ψαι  (924),  βάλαι.  Κρήτες 
λιχάς'  απότομος 
λιχμάζεΐ'  ^ραχίξει,  ηεριλ(ε)ίχει  τό   Ιδιον 

στόμα 
λιχμάς'    θρΐναξ  (ΟΓβΙεβ).    χαϊ  απαλή  πόα 

χαϊ  χαμαιπετής,  ήν  τά  ερπετά  ίπιλείχουσι 
λιχμήϋονσΐ'  λ{ε)ίξονσι 
λιχνάζων  (Νίο.  ΤΙι.  229)*   περα(ε)ίχων  τό 

στόμα 
λιχνενειν  λιμβενεσΘαι 
40    λιχνεία•  λιμβεία,  απληστία 


0ΓβΙ 

53  ^ 


000.    81   ΟοΓτί^β  λίσσομαι  μύθε  ς  μ'*  έασόν  με        83  ελάσσονα,  λεΐον'ί        34  ΙοβοΓ. 
.   ΡΙιίΙοΙ.   IX    ρ.  704         36   μεθ*  δ         37   €Γ.  λαΐστρον,  ληιστόριον         52   οΐ.  άμφϊ  λιτήν 
-.  ^αλόν        54  λτήχ&ων       55  λιττ),  λιτ."        56-60  ροβΐ  1)4       59  απλός      61  εΓ.  λαοργός^ 
λεωργόν  λιωργός        64  νομισματοδόχος  ΟοΙ>6ΐ        65  ΑΝΙΓΡΟΝ'ί        67  Μήδου        69  ασφαλώς 

χ 
76  οί.  άπελιγχόμην  έχλιχάξει        11  λ  ί  χα  ς        79  χαμεπετής  —  Φιτίλι        83  λιχνία,  λιμβία 

ΗΕδ.  28  λίσσεαι  (δ  347)-  λιτάνενσον  (Ω  467)  29  λίσσεσθαι  (1520)*  λιτανενειν, 
Ιχετεύειν,  παραχαλεΐν  30  λισσή  (γ  293)*  λεία  31  λίσσωμεν  (Εατ.  Ηβο.  1128)*  ^άσωμίΡ 
32  λισσομένη  (Α  502)*  παραχαλοϋσα,  δεομενη  85  λίσσει  (Ο*  30)*  παραχαλΐΐ  42  λισ- 
χρώς'  φειδωλώς.  αχνιφως  (γλ — )  45  λ^ταινον  (^684)*  έχήρυσσον  (961)  50  λ^ταρα;• 
τον;  Ιερείς  (λ-ητάρχας)  51  λιτεσθαι  (Π  47)*  παραχαλεΐν  57  λιτοβόρος  (βΓ6|;.  Νμ• 
Ο.  Χΐν"94)*  εντελώς  τοαφείς  (οί.  '/ροί  άλητοβόρος)  61  λιτονργόν  {Οϊ^%,  Νβχ.  0.  XX  6)* 
γ.αχονργον  (ηοη  δίοιοηίά.  ΑιηοΓΐ^.  12)        68  λιτνρα*  χυρίνη  {Ιϋπτα) 


991 


λίχνος  —  λοίύ^Φον 


9»2 


λίχνος'  όίροφάγος,  λαίμαργος,  λψβός,  «ο- 

λνηρόγμων,  «ροαητόμενος.  ΙκΛυμόν 
λιχνοφΒίδ άργυρος•   ό  λίχνος  μέν,   φ€ΐ- 

δωλός  (όέ.)  ΦίλύΧλίος  Πόλεσιν  (V  ρ.  67) 
λί^'  Ιίζι&υμία,  ηέτρα,  άφ  ής  νδι»ρ  στάζ€ΐ 
[Λά  67]    τάς  έξ  αϊματος  κα^αρσίας   (ΑθβεΙι. 

Ευιη.  54  ?) 
(λι,ωλΒ^ρίςί  [€ΓβΙ«§]*  παντ^λεΐ  όλί^ρφ)  1082 
λίώλης  (0ΓβΙ.?)•  λι&όλευστος  (791) 
ή^λιωργός'  χαχοΰργος  [90.  91]    10 

ή^λόβαί'  χείρες*  χαΐ  λόβίον  τό  αχρον  τον 

τΐηατος 
λοβοί*  τα  άχρα  ηάντα,  χνρίως  όέ  των  ωτων 

τά  χάτω,  χαϊ  τό  άγγείον  (Νίΰ.  ΤΙ).  536)  χαϊ 

αημεΐον  Ιν  τω  ήπατί  (ΕαΓ.  Ει.  827) 
λοβοΐσι  (Ξ  132)*  τά  αυτά 
λογάδας  (Ηετοά.  1  36,  43) '  τους  έηιλέχτονς. 

οί  όέ  τάς  διρεις.  άλλοι  τά  λενχά  των  όφ&αλ" 

μων  (Νίΰ.  ΤΙ).  292).  οΐ  δ^  χαν&ονς  (8ορΙ)Γθ 

(Γγ.  3).  χαϊ  ιρήφους  λενχάς  20 

λογάδες'  εχίλεχτοι  χαϊ  -[ ηολνχράγμονες 
λογάδην  (ΤΗυε.  1Υ  4.  31.  ΥΙ  66)  •  Ι^ιλέχτως 
λογγάσαι    (ΑββοΗ.    Γγ.   107)*    ένδ^ατρΐ1ρα^^ 

στραγγενεσ9αι  (44) 
λογγάσια'  έξ  ων  τά  χρυμνήσια  δέονσι  των 

νέων 
λογγάξεί   (ΑπβΙ.  Γγ.  ΟΟΥ  ρ.  1214)•    όχνεΐ, 

διατρίβεί  (42) 
λογγασίη•  νεώς  χαϊ  Ιστίου  έρεισμα  [1202. 8] 
λόγια  (Αγ.  Υβίρρ.  799)*   Θέσφατα,  μαντεύ-    30 

ματ  α,     {προ)φητενματα,     φημαι,    χρησμοί 

[5.6] 

λογίζεται*  φημίζεται 

λογίζομαι-  τχ)  χειρϊ  τρηφίζω 

λογίζομαΐ'  ενθυμούμαι,  φημίζω 

λόγιο  ν  είδος  χρατηρίσχου.  χαϊ  ό  της  σχη- 
νης  τόπος ,  έφ*  ου  .,ύποχριταϊ  λέγουσι 
(λογεΐον) 

λόγιος-  ό  της  Ιστορίας  Ιμηειρος,  πεπαιδευ- 
μένος 40 


-^λογονριον  νελος.  Αάχωνες  (1218) 

λογιοΰμενοι•  άηαριΒμούμενοι 

λογισμοΐς'  ιρήφοις 

λογισμός*  φροντίς,  χίνησις  "ψυχής  κρός  τί^ 
έπι&ύμησις,  τάττεται  δέ  χαϊ  έχϊ  ψήφου  [16] 

λογιστής•  χριτής,  δοχιμαστής^  έξετΰΜτής 

λογχούριον  (€^ρπί)'  ΰαλος 

λογοηοιήσαντες•  ηλασάμενοι  λόγους  ψεν^ 
δεις  [20.  21] 

λόγος  (Αγ.  Ρβο.  148)*  ή  τοϋ  δράματος  ύηό- 
Βεσις 

λόγχαι•  απολαύσεις  (ηοΐ.  452) 

^^^χν  ^νζ^^ι  μερίς*  χαϊ  ό  τοϋ  δόρατος 
σίδηρος 

λόγφ  παρ&ένοι•  τά  μή  όντα  μέν,  λεγό^ 
μένα  δέ 

λόε•  λοΰ  [27] 

λουτρά*  λουτρά,  ή^χρίχη  (Κίρχηΐ) 

*  πύελος,  πυρία,  λουτήρ 

λοετροχόον  τήν  λέβητα  ούτως  λέγει ^  εις 
δν  τά  λουτρά  έγχεΐται,  λέγει  όέ  ούτως  χαϊ 
αυτόν  τόν  τά  λουτρά  παρασχευάζοντα  αν- 
δρα,  δν  ημείς  παραχύτην  λέγομεν  [ΖΙ] 

Χοίαξ•  ό  ξηρός  χόρτος 

λοιβάταΐ'  σπένδει,  Βύει 

λοιβή'  σπονδή,  Θυσία  οίνου 

λοιβίδες  (ΝίοβηιΙ.  ΑΙΗ.  486  ΑΒ)  •    σπονδεία 

[86] 

λσίγιον  όλέΘριον,  ΙπίφΘορον,  Θανατηφό- 
ρον  [58] 

λοιγίστρια'  όλο&ρεύτρια  (1216) 

•\^λοιγωντίαν'  φρατρίαν  [41] 

ή^λοίΘον  λιμός 

λοιχορ  (Εβεοηββ)*  χέγχρος 

λοιμό  ς '  πά&ος  τι  άερώδες,  φθοροποιόν 
ζώων,  εχ  των  της  γης  φυσιχών  αναθυμιά- 
σεων, χαϊ  της  τοϋ  αέρος  αταξίας  γινόμενον 

λοίσ&ημα'  τέλος,  πέρας,  έσχατος 

λοίσθιο  ν  λοΐσθον  (ΕαΓ.  ΗβΙ.  1597).  ίσχα- 
τον  [47—50] 


€00.  85  λιχνοφνλάργυρος  —  φιλύλαιος  86  οΓ.  ά  λί-φ  89  οί.  λαοργός,  λεωργόν, 
λιτουργόν  95  'ψήφας  ^  97  έπιλέχτους  98  <7τρατει;|  1212  ςί.  άΐτυρον,  λυγιονργυν  18^ λο- 
γούρια  ν  23  οί.  εύλογχεΐν  26  λεϋ  29  πυριλουτήρ  30  περιχύτην  35  σπονδεΐαι 
46  λοΙα^Όν,  λυιαΘον 


σχοιν 


ΗΕ8.  Αά  87  λΐ'φοπροτόνοις  (ΕαΓ.  Ηβο.  112  ηοη  Οβίΐίπι.  βρί§:Γ.  Υ  4)*  τά  άρμενα  τοις 
ίΐνίοις  90  λυβα-  αίσχννη  (λώβα)  91  Αΐ'ψνδριον'  χωρίον  Πάονη^ος  άνυορον  (567> 
1202  λυγγεύειν  βάπτειν  (1255)  3  λόγγη'  τάφος  (1256)  5  λόγ\ιαι  (1  ϋοΓ.  XVI  1)• 
έχλογαί.  χαρτιοφορίαι.  έπιλογαί  β  λογιεΐται  (ΕοοΙ.  Χ  3)*  [διαλθ}'ίζεται,  ένΘυμεΐται  (1  Οογ. 
XIII  5)  16  λογίστρια•  όλο^ρεντρια  (1239)  20  λογοποιόν  αυνήγορον  '  21  λόγο- 
γράφος-   ό   δίκας  γράφων  (οοηΩβΙβ  βχ  Αιηιηοηίο  βΐ  ΜοβΓίάβ)  27  λοεσσαμένω   (Κ  577)  • 

λουσαμένω        31    λοΐα-   εκκλησία  (113).   ν  όλί'θρια   (όλοιά)        36  λοίνια   (Α  518)*    ολέΘοια 


38  λοιγούς•  θάνατος,  όλε&ρος  (0Γβ?.  Νβζ.  Ο.  XXXIV  7  ρ.  236)  41  λοίδορος  (Ι  Οογ.  V 
11)•  χαχολόγος.  υβριστής  47  λοιμένηται  (Ργου.  XIX  19)•  φϋΌροποιεΐ  (—η)  48  λοίμης• 
της  λοιμιχής  νόσου        49  λοιμός•   φΘορά,  νόσος        50  λοιμών   (Ρβ.  11)*   φθοροποιών,   ή 


αμαρτωλών,   των  του  χόσμου  έλιπαιχτών  (έμη — ) 


9Θ3 


λοΐΰ'9'σς  —  ίοφοπωΐΛΪς 


994 


λοίσ&ος  (7  636)-  ίσχατος  [&2] 

λοΙσΘφ•  [ηά  53]  τίλεντα(φ 

λοίσΒωνας*  τους  άχρατιΐς  ίϊ$ρϊ  τα  άφρΟ" 

δίαια 
λοίτεν€ίν'  ^άπτείν  (1202) 
λρίτη  (ΑβδοΙι.  Γγ.  17)•  τάφος  (1203)       [57] 
λόκχη'  χλαμύς,  Ιφαπτίς  (575)  [69] 

Αοκρων  ξύν&ημα'  παροιμία  [ιά  6Θ] 

λολλώ'   τα  δίαώία  των  &€ών   (βρώμα),   χέ- 

χρηταί  η/  λί|£ΐ  "Ερμ ίππος  (Γγ.  XVII) 
λομβονς'  τους  άπεσχολυμμένονς 
λόμβαί'   αΐ  τη  Άρτέμιδι  ^υαιών  αρχονσαι^ 

από  της  χατά  την  παιδίάν  σχεχτης,  οΐ  γάρ 

φάλητες  οντω  χαλοϋνται 
λόνδις'  βωμολόχος,  εϊρων  (^ί,  χαλόνης)  [56] 
λοξός'  πλάγιος^  έπιχαμπής 
λόζωσις'  πλαγίωσις 
λοπάς'  το  τήγανον  (8γτΛ^η9.),  χαϊ  λί&ος  έν 

Ήλιαί^  (Αγ.  Υρβρ.  609) 
λόπίμα  (Νίοβηά.)*  χάστανα.  οΐ  όέ  Σύβοϊχά, 

Ί"  λοντι\λου 
λοπίξαί'  λαμ^ίρΰναι.  ή  λεηίδωσαι 
λόπος'  λέπια  μα 

λοπωντα'  λεπιζόμενον^  ή  λοπιζόμενον 
λορδόν  (ΗίρροεΓ.  111  ρ.  93  Κ)*  ύπόχνρτο9^ 

άηεξνλωμένον^  σνγχεχαμμένον  τφ  σβάματι 
λον*  ή^λούααι,  'Αττιχοί 
λονχα'  ρόφημα  έξ  άλφίτων,  ώς  Κα'φχωνες 
(λονματα'    τα    των   πτισσομένων    χριΒωΙί 

άχυρα,  Κύπρί,οι)  €ί.  αονματα 
λοννόν  λαμπρόν 
{Αονσία'    Αημητηρ  παρά   Τελφονσίοις)  €ί. 

ε  2209 
λούσο  ν   (03^ρΓίί)•   χόλονρον^  χολοβόν^  τβ- 

^ρανσμένον 
Αουσιής  (Η^ρ€Γίύ6β)*  δήμος  ΟΙνηΐδος  [79] 
ή^ λονταρίξημα'  υ  τίνες,  δλισ9ον 
λοντήρια  (Αηβχϋ.   Γγ.  IV  ρ.  346)*    λοι;τΐ7- 

ρα(ί) 
•^λοντηρίαΐ'  λουτήρες,  [λουτρίαι 

λοντρίδες  (ΑΓίβΙορΙι.  Γγ.  ΟΟνί)*  αί  περϊ  το 


εδος  (...)  'ΑΒηνάς  δύο  παρ&ένοι^   αϊ  χαΐ 
ΠλυντρΙδες  λέγονται 

λοντριον  (Αη»1ορΙι.  Γγ.  III  ρ.  1071)*  τό  ^- 
παρόν  νδωρ  χαϊ  λελουμένον,  ήγονν  ώεό- 
νιμμα 

λουτρό  ν  τό  αυτό 

λοντροφόρα  αγγη'  τάς  υδρίας  τοις  άηο" 
Βανούσιν  άγάμοις  ζπεμπον,  επεμπον  6έ  χαϊ 
(εΙς)  τους  γόμους  [87] 

10  λοντροφόρος  (ϋβιη.  1086,  15.  1089,  33)* 
χνρίως  μίν  ή  υδρία  ή  τοις  παλαιοΐς  εΙς 
τα  λουτρά  άπονεν(εμ)ημένη.  έχάλουν  όέ 
ούτω  χαϊ  τον  φέροντα  τά,  λουτρά,  ήδιι  όέ 
χαϊ  πάσα  υδρία,  Ετεροι  δέ,  έπεϊ  ζπεμπο» 
είς  τους  γάμους  λουτροφόρους ,  χαϊ  τοις 
αγάμοις  άπο&ανούσι  το  αύτο  έποίουν 

λοφάδεια{χ'6{' )  αύχήν,  οίσν  χατά  τον 

αύχένος.  ή^ή  χωρίον,  υ  χαλούσι  Αίβυσσα 

λοφςί  (Αγ.  Ραο.  1211)*  λόφου  επιθυμεί 
20    λόφα*  μίσχος,  τό  περίπτισμα.  χαϊ  τό  τής 
γης  Ιπαρμα 

λόφε  10 ν  τρήμα  των  υποζυγίων,  ή  τό  αχρω- 
μιον.  ή  περιχεφαλαία(ς)  ζλυτρον,  ^χη  τον 
λόφου  (Αγ.  ΑεΙι.  1109).  χαϊ  τά  προς  ταΖς 
άμπέλοις  φυόμενα,  οίον  μύχαι 

λοφιάν  (Αγ.  Η  Α.  VI  28,2)*  άχρώρειαν.  χαϊ 
ή  έπϊ  τού  λόφου  Βρίξ  (ΟβΠ.  Γγ.  ΟΟΧΧΥΙΙΙ) 

λοφιήν  νώτον,  τένοντα,  αυχένα  (τ  446) 

λόφιος  (λοφεΐον^)'  άχρώμιον,  ή  άχρώνιον 
30    λοφίς*  περικεφαλαίας  θήχη 

λοφνίδια  (ΟΠίΑΓεΙι.  Α(1ι.  701  Α)*  λαμπάδια 

λοφνίς  (Κ1ιθ(Ιίί|  Ι>€θρΙΐΓ.  48)*  λαμπάς 

λόφος  {π  471)*  ύίρηλός  τόπος,  γής  έπανά' 
στημα,  χαϊ  άχρον  περικεφαλαίας,  ι}  τρά- 
Ζν^ος 

λοφορρώγα'  τόν  άπερρωγότα  τους  ώμους 

λοφοπωλεΐς  (ΑηβΙ.  Γγ.  ΟΟνίΙ)  *  οί  τον;  Λό- 
φου; πιπράσχοντες  συνεχώς  ίπένευον.  εΐώ" 
Θεισαν  γάρ  οΐ  τους  λόφους  πωλοϋντεςέπί" 
40        σείειν,  δειχνύναι  βουλόμενοι,  δτι  αΐ  τρίχες 
ου  βέβρωνται  των  λόφων,   [περιτί^εϋ&αι 


€0Ό.  51  λοίσθιος  54  τάς  αφροδισίας  56  λοιτή  58  λόχμη  —  έφακττ^ 
61  λόγχ.,  ^ί.  ΡΙιοΚ.  230,  10  (λυλώ  236,  8.  λωλώ  βΐ  λώλον  Εε%.)  63  παιδείαν  68  Ελλάδι 
69λόπ7/μα  72  λοπόντα  18  Αούστιος  (οΓ  Αυσείεις)  83  ίδαφος  δύο  —  πλαντρίδες 
Η^  λουτρόν  88  υδραία  89  λοφαδία  {οΰτω  χαλούσι  Αίβυεςί)  91  λοφαμίσχος 
92  ροβΐ  94  92  λόφιον,  τρίμα  —  μύχαι  94  νότον  97  λοφντ^δια  1300  λοφόρ" 
ρωτά        1  είώ\)ησαν  —  λυφυν  περι\ 

ΗΕ8.  52  λοίσ^ησι  (7751)  [τοΓ;  χατωτάτοις  άχροις  τών  ωτίων  (λοβοΐσι)]'  ΑΑ 
53  έσχάτω  57  λοιτύς  (— ?'όί)•  λοιμός  5!)  λοχός»  λοκρός.  φαλαχρός  (Ι,,  χόλος'  στα- 
λοχρός)  \ά  60  [λονηύ,  αυτός  άνιστών]  έπϊ  τών  παρακρουομένων.  Αοκροϊ  γάρ  τάς  ΰυν&ήχας 
(παρ(βησαν)  τάς  προς  τους  Πίλοποννησίους  65  λοξοβάμοισι  (Οτε%.  Κ» χ.  Ο.  II  713)• 
πλαγίως  περιπατούσιν  79  λούεταΐ'  λούται  (1ϋθ€Γ.  248)  87  Αούζα  (Ιυάίο.  Ι  23; *  ΰαι- 
^ήλ,   δ  Ιστιν  οίκος  9εοΰ 

63 


995 


λόφονρος  —  Αυδίζων 


αυτούς]    ηρός  έηαγωγήν  των  «νονμ/νον 

(ΐιβίΐ 

λόφονρος'  Μίτημος.  Λόφος  Μ,  του  αι)- 
χέρος  Ί-Μον  τάσσεται,  ή  ύχ§ρήφανος^  χαϊ 
ύψανχην 

λόφφ'  τραχήλφ 

•^Χοφωσός*  επιστήμων 

λοχξί•  θηρΒύεί^  λελη^άτως  ίνίδρίύη 

λοχαγενεΐς' 

(ΧοχαγοΙ)'  τιγεμόνες^  στρατηγοί^  ταξιαρχαι. 
άρχοντες  της  ενέδρας^  οί  αυνάγοντες  τους 
ατρατιωτας 

λοχάζει  (Ευβηνι)*  ενεδρεύει 

λοχαίος'  χλινόμενος  βα&ύς  σΐτος'  άκδ  τον 
εύτροφην 

λοχεύεί  (ΑβιοΙι.  Γγ.  150  ΒαΓ.  Ιο.  948)*  τϋχτε^, 
γζννρ,  [111 

Χοχεύοντες*  ίνεδρεύοντες 

Χοχήσατο'  ένήδρευοίν 

^<^Χ^^*  "^χρνφαία^  γεννξί^  αύξει.  χαΐ  -^  άρτος 
τβ  Άρτέμιδί  γενόμενος,  χαΧ  αδρούς  άοτά- 
χοας  ίχονσα  (1317) 

Χοχίάδες  (Χοχμάδεςί)•  αί  ύΧαι 

ΧοχΙα  (ΕοΓ.  βυρρΙ.  968)*  μαία 

ΧοχΙαν  (ΤΙιβορΙΐΓ.  Ο.  Ρ.  III 26) *  τήν  ευτραφή 
γήν^  χαΐ  αδροί);  στάχυας  ή  χαρηόν  φέρου^ 
σαν  (1314) 

ΧοχΙξεί'  ΙπιβονΧεύεται  ( — ύει) 

λοχ4σθ£ν*  γεννη&έν.  ή  σφαγέν 

ΧοχΙτης'  ίνεδρεντης.  βασιλεύς 

Χόχμη'  ενέδρα^  επιβουλή,  ή  σύμφυτος  τόκος 
(τ  439),  ή  χρύφιμος^  δασεΐαν  ΰλην  ίχαν^ 
Λστε  ένλοχίσαι  [22] 

λόχοί'  , . ,  ΔαχεδαιμονΙων  φησϊν  Αριστοφά- 
νης (Ι.3Γ8ίΒ(Γ.  454)  τέτταρας,  {ούχ  εν),  πέντε 
ψάρ  είσιν^  ύς  φησιν  {Θουκυδίδης,  ^  δέ  ώς) 
Αριστοτέλης 

λόχος  (θ  622  δ  441)*  ενέδρα,  στρατηγιχόν 
τάγμα,  τάξις,  φάλαγξ,  από  τον  λέχονς'  οί 
γάρ  ένεδρεύοντες  χαταχλίνονσιν  έαντούς 
ύς  έπϊ  λέχονς,  χρνπτοϊ  τόηοι 

λύα'  στάσις  (1366) 

λυά^£ΐ*  φλυαρζΐ,  μωρολογεΐ.   στασιάζει 

λύαι  (οΓ.  Ρίηά.  Ν.  IX  14)*  στάσεις,  διαφοραΐ 


Χναταΐ'  στασιάζει,  διαφίρεται 
λυβάξειν  λοιδορέίν 
λύγαια•  τά  ηερϊ  ταΐς  χερσϊ  ^έλλια 
λυγαίαν  (Ι.3^εορΙι.  973)  *  σχοτεινήν,  σνννεφή. 

δόλιον,  αφανή 
Χυγαίως'    άφανως,   σχοτεινως,  λελη^ότως 

(1470) 
Αύγδαμις  (ΟβΙΙ.  ϋίβη.  252)*  ούτος  Ιχαυαεν 

τον  ναόν  τής  Αρτέμιδος 
1(1    λύγδχΐ'  τό  δένδρον  ή  λεύχη  [οά  Μ] 

λύγδος*  λίΒος  εΙς  τά  ζώδια,  ή  ό  Πάριος 
ίλυγγανόμενον  λύζοντα  έν  τφ  χλαίειψ 
%Δυγχαίη*  ηόλις  ΜαχεδονΙας 
λυγίζεΐ'  στρέφει,  χινεΐ,  χάμπτει  (οοοβιμΙ.) 
λυγίζεται    (δορίι•  Τγ.  779)•    σννδέδεται. 

στρέφεται 
λυγιζόμενον  χαμητόμενον 
λυγίσμασί'  σνγχάμμασι 
λνγισμός'  άνάχλασις  των  μελών  (βΰΐιοί•  Ια 
20       Οτ9^.  Νμ.  81β1ίΙ.  II  ρ.  107  ΜοηΙ.) 
ή^λυγχαστήσεΐ'  αύξει  ηαραηλησίως  ή 
'^λυγχάσαι  φενσαΐ'  (λύγχας  άγρεΰσαι^) 
λύγχες  (ΟβΙΙ.ϋ.  16)*  9-ηρίον  ούτω  λεγόμενον 
λυγχούριον  τό  ήλεχτρον  (1212) 
λυγμός•  όλολνγμός,  θρήνος,  άναννγμός 
λύγξ'  τδ  ηά&ος  6  λνγμός  (Ρ1&(.  δγιηρ.  185 

Ο),    χαϊ  τόξον  (δορΗ.  ίΓ.  430).    χαΐ  ζώον 

λύγξ,  ή  πά&ος  έμηοδίζον  τφ  λέ(γ)οντι  [49] 
λύγοισι  {Α  105)*    φντω  τινι   Ιμα{ν)τωδει, 
30        ό  ημείς  χύτινον  λέγομεν 

λύγος'  ράβδος  άηαλή.  άγνος,  ή  δενδρύφιον 

θαμνώδες,  Ιμα(ν)τώδες  φντόν 
λνγράν  (ΕαΓ.  Τγο.  344)*  λνπηράν 
λνγρόν  λνπηρόν,  έπίπονον,  χαχόν,  χαλεηόν 

{Β  873).  Ισχυρόν,  πενθιχόν 
λυγώδες'  όργανον,  έν  φ  τά  χολλώμενα  έμ- 

βάλλεται,  οΐ  δέ  τό  στηεβλωτήριον  δργίΐνον 
Λυδία  Ισ&ής'  τά  Λύδια  υφάσματα 
Λυδία  λί9ος  (ΒβοεΙι^Ιίά.) *   ή  βασανίζοίΜία 
40        ^^^  χρνσόν 

Λυδίας  μαχαίρας•  τάς  '\• μνεργεΐς 
^νδ^^(ον  (Αγ.  Ες(|.  526)*  χορεύων  διά  τους 

Λυδονς,  οΐ  σώζονται  μέν,   διεσχευασμένοι 

δέ  είσιν 


ΟΟΡ.  1303  λόφυρος  6  €Γ.  έλόχα  9  χλεινόμενος  ενσιτος  14  λο;ι^ιά  οΓ.  άγροστη, 
δβά  ιηβΐίιη  ίορτή  —  τελούμενη  βά  λοχεία  17  άδροονς  21  λόγχαη  26  δ  2427.  2487,  λυττεΖ 
φλυάσσει  φλονάζει  32  λυγάω  ς  33  λνγδάμις  35]  βηΙο  33  λύγαος  —  ζωδιά  —  πάρις 
3ϋ  αύξοντα  38  €(,  στρέφει  41  σνγχλάσμασι  45  λνγχεσί^ήριον  46  λνγιουργόν  —  ι}^^- 
χτον  48  λνγξεΐ  50  ό  51  αγνός  64  λνγως  —  χαλλωμένα  —  στρεβρω\  55  8<ΐ(|.  Λνδεια 
57  μνρηράς  ?β1  ενεργείς  Μβίηβΐι.        58  χωρεύων  —  διασχ\ 

ΗΕδ.  1302  λοφνδνόν  {Ε  683)*  οίχτρόν  11  λοχενομένων  (Ρβ.  ΙΧΧΥΙΙΙ  71)•  γεν- 
νωριένων,  ή  γεννώντων  22  λοχόαις•  γεννήσεσι  (λόχοις)  Α4  84  χαϊ  οί  άλλοι  φησί  των 
νέων  λύγδος       4Β  λυγόα  {λοίγια)•  πονηρά,  Χνγρά^  χαλεπά 


997 


Ανό$»η  <—  Ανκος 


998 


^υόιχι)  λί^ος  ϋίδηρον  τηΧό^εν  ηρού" 
ηγαγον  (δορΗ.  Γγ.  728)*  αντη  γάρ  «όν 
σίδηρον  ίηισπάται,  ή  δέ  μαγνήτις  λί^ς 
ά/ζατξί  τήν  δίΡίν^  ως  δοχεΐν  άργνριον  εΙνϋΛ 
(οοΐ.  1004,  16)  [βΟ] 

Ανδίφ  νόμφ'  άντϊ  τοΰ  μαντιχφ.  οΐ  γάρ 
Ανδοϊ  μάντεις  έδόχονν  είναί,  ή  Αν  δ  φ 
άντϊ  τοΰ  Μυσφ.  είσϊ  γάρ  Αυδών  άηοιχοι 
χαϊ  μαντιχώτατοι^  τϊ}  έπεϊ  τάς  χεφαλάς  φί 
Ανδοϊ  άμηνξίν  ίχοσμονντο  10 

Αυδός  τήν  ^νραν  ίχλβισε*  καροιμία^ 
ίηϊ  των  μωροχλεπτων 

Αυδός  έν  μεσημβρία  «αίξει,•  ηαροιμια•- 
χώς,  επειδή  ίν  ταΐς  τοιαύταις  ωραις  οΐ  αΐ' 
πόλοι  άχολασταίνουσιν 

λύει•  λνοιτελεΐ  (δορΗ.  0.6.  316).  ή  αδημο- 
νεί (Αγ.  ΑοΙι.  690) 

λύ&ιος'  ή&μός.  *Ηραχλεωται  ( — έωνί) 

λνη'  στάσις,  Ρ^άχη^  διαφορά  (1325)  [67] 

ή^λυξει-  λνΘάζει.  χυλινόεί:  (εοΐ.  601,  2β)         20 

λνϋ'ρον  μαστιγοφόνον  (Τη^,ΪΜ,)* 

Ιχωρος^  αίματος  Ιχώρ.  το  άπό  φόνου  χαϊ 
τό  έξ  αίματος  χαΧ  χόνεως  μόλυσμα,  6  με^ 
αίματος  φόνος,  άπό  τοΰ  λύειν  τους  έναν- 
τίους  τοΰ  9ορεΐν.  ή  (τ)  ο  έχ  τοΰ  αίματος 
μόλυσμα 

λύ&ρφ  (Υ  603  αϊ.  ΟιΠ.  Ε.  Ρ.  7)•  φόνφ.  ή 
τφ  έκ  μάχης  μολύσματι  συνισταμένφ  δι 
Ιδρωτος  χαϊ  χόνεως  χαϊ  αίματος 

λυχάβας   (^161   τ  306)*    ό  ένιαυτός.    χαϊ    30 
λυχάβαντες'   οί  Ινιαυτοί.  παρά  τό  λυ- 
γαίως  βαίνειν^  δ  έατι  σχοτεινως'  λελη- 
Βότως  γάρ  ό  χρόνος  διέρχεται 

Ανχαβηττός  (ΑηβΙ.  Γγ.  1  ρ.  1104)•  δρος  της 
Αττιχής.  εϊρηται  δέ  οΰτω  διά  τό  λύχοις 
πλη^νειν 

Αυχαΐδες*  παρΟ'ένοι  τινές 

ΛυχαΙον  χαϊ  Θνμβραΐον  τόν  ΠύϋΊΟν, 
χαϊ  τόν  έν  Χρυσ-η  Αυχαΐον 

ή^λυχαιχλίας'  ό  λυχόβροτος  40 

ή^λυχοβατίας  δρνμός'  έν  φ  οΐ  λνχοι  δια- 
τρίβονσιν 

Λυχαμβϊς  άρχη'  ό  Κρατίνος  έν  Νόμοις 
(Γγ.  ΧΠ),  τόν  πολέμαρχον  δηλών,  προς  δ{ν) 


άπεγράφοντο  τάς  τοϋ  άηοΰτααΐον  δίχα^, 
Αυχαμβίδα  δϊ  εΐηε  τήν  άρχην  .......  [7β.  79] 

•^λυχεΐον  φοβερόν 

ΑυχεΖον  ποτό  ν  (δορίι.  ΡΙιίΙ.  1461)*  άπό 
χρηνης,  της  ύπδ  Απόλλωνος  εύρε^είσης^ 
(ή)  ύπδ  λύχων  πινομένης,  οϊνου  χαϊ  μέλι- 
τος [82] 

Αυχηιάδες  χόραι*  τδν  αριθμόν  λ\  αΐ  τό 
νδωρ  χομίξουσαι  εΙς  τό  Αύχηον  Α&ηναίων 

λνχηλάτονς*  τάς  ή^ένχελείς  (νωχελεΖςί) 

Αύχηος  αγορά  (δορΗ.  ΕΙ.  7)*  έν  τρ  χ£ν 
Άργείων 

Αύχηον  τόπος  Περιχλέους  έπιστατήσαντος 
τοΰ  έργου,  έποιοΰντο  δέ  αυτόθι  τάς  στρα- 
τΐΦπχά^  εξετάσεις  χαϊ  συλλόγους 

λύχιος  (ΑηβΙ.  ΗΑ.  IX  19,  3)•  χολοιοΰ  είδος 

λνχίσχος'  ή  μή  έχουσα  άξονίσχον  τροχα- 
λία, τρήμα  ύέ  μόνον,  ^  ή^  άνοδος  δόμα^ος 

λνχοειδές'  τδ  προς  τήν  Ιω 

λυχοειδέος  άοΰς  (\γτϊ€.  \μ,)'  τοΰ  λυκό- 
φωτος 

λυχοειδής•  διάλευχος 

λυχο&ρασής*  9ρασύς 

\λυχοέρια*  έχ  λυχείου  δέρματος  πεπονη- 
μένα 

λύχοΐ'  μάνδαλοι  θνρων  (1401) 

λυχοχτόνος'  ό  Απόλλων 

λυχοχτόνον  ^εοΰ'  Σοφοκλής  'Ηλέκτρρ^ 
(▼.  6).  ΑρΙσταρχος,  διά  τδ  τδν  ^εόν  νό" 
μιον  είναι,  χαϊ  τόν  των  βοσχημάτων  φυ- 
λακή ν  ποιούμενον  τόν  Απόλλωνα,  άναιρεΧ» 
αυτούς,  οΰ  καλός,  ίστι  γάρ  ό  λύκος  Ιερδν 
Απόλλωνος 

ΑυκομΙδαι  (0.  Ι  πγ.  386)*   γένος  19αγ€νωρ 

Αυκόποδες  (Αγ.  Ε^β.  666)*  οΐ  ΑλχμαιωνΙ- 
δαι,  οΐ  μέν  τίνες  διά  τήν  των  ποδών  λευ- 
κότητα  ήσαν  γάρ  άεϊ  ύποδεδεμένοι 

ή^λυκόστρατος•  ό  μόναρχος  παρά  'Ιππο- 
χάρμφ 

Ανκος'  τδ  τοΰ  ϊρεως  άν^ος  (τ.  άστραγάλη)* 
χαϊ  ποιδς  ίχ9'ΰς.  χαϊ  τό  έν  τοις  χαλινοϊς 
σίδηρον,  χαϊ  ό  αρπαξ  των  είς  τά  φρέατα 
χαδίσχων,  χαϊ  ή  της  Θύρας  μάνδαλος,  χαϊ 
άράχνιόν  τι  (Αγ.  ΗΑ.  IX  26,  2).  χαϊ  ό  εϊς 


ΗΕδ.  60  Αυδοί'  ούτοι  τάς  Θέας  εύρεϊν  λέγονται,  δΘεν  χαϊΎωμαιοι  λούδους  φααέ 
67  λνχτρός*  λνχιος  (νύχτερος'  νύχιος)  78  Αύχασπος  (Β  647)•  πόλις  79  λνκάη 
(Κ  459)*  λνχου  δορά        82  Λυχηγενή  (Δ  101.  119)*  βφ  άπό  Λυκίας  όντι,  ή  γενομένω 

63  ♦ 


099 


Χνχος  αΒτον  φ8ύγ§$  —  Ιυΰχάζδ» 


1ΜΜ 


τον  Τίλχίνων.  (καΐ)  ηοταμός  (Ηβτοό.  ΙΥ 
123.  VII  30) 

Χύ%ος  άίτόν  φβνγΒΐ•  παροιμία  Ιμϊ  των 
•|•  φζνγόντων 

λύ%ος  ίχανΜ  (ΑγϊβΙ.  Γγ.  XX  ρ.  1087)*  πα- 
ροιμία [μά  14#8] 

λύχος  ΛΒρϊ  φρέαρ  χορβύΒΐ'    ηαροιμία 

[«(14] 

ΧνηοσκάΙϋς  (€β11ίηι.)*  Ιχηοι  ύχό  λύχων 
διεσπασμέροι^  ό  «€ρΙ  την  Άδρίαν  10 

Αύχον  δεχάς'  παροιμιώδες•  [βά  β] 

λυχόφανον  τον  ίχινόηοδα,  Μεσοήνιοι 

λνχόφρων  (ΡΙαΙ.  ΜοΓ.  088  Ο)*   δΒΐνόφρα>ν 

[•4  8] 

ή^Χνχτά'  ούχ  ανεχτά  [10] 

(Αυχτίδες  οΓ.  218) 

ή^λυχοχαρίς'  ^ερμόν άη'  αλφίτον  ηαϊν  [12] 

λνμα  (δορίι.  00.  895)-  χά&αρμα 

Χνμαίνεσ&αΐ'  χα&αίρειν,  φ^είρειν 

Χυ μαίνεται*  διαφθείρεται  20 

λύματα*  τά  ^υπάσματα  του  σώματος,  [τά 
γαρ  της  νόσου,  τουτέστι]  τά  τηΘάρματα 

Χύμαή^χες'  ηέτραι  [18] 

Χυμάχη•  ή  εΙς  διαφΒοράν  Χύηη 

Χυμέ  ω  ν  (δορΙι.  Αί.  573)  *  ολέθριος,  φ&ορεύς 

Χύμη'  βλάβη,  φΘορά,  ύβρις 

Χυμηνάμενος*  αίχισάμενος 

-^Χυμήναν  (ΕαΓ.  Τγο.  198)•  βλάβαν 

Χυμνός'  γυμνός  [25] 

ή^Χύμηρωσχος'  το  λυχνίον  50 

•|•λυ{•  λύτρον  (λι;>•{•  λυγμός^) 

Χύίίεια'  λιπαρά  (λυπηρά^) 

λύπη'  πόνος,  νβρις,  φ&ορά,  απώλεια,  βλάβη 

Χυηηρός*  άθυμος 

•|•λνπτα  (Ιΐίραί)'  ίταίρα,  πόρνη 

λυχράν  γήν  τήν  λεπτήν 


Χυκράν  Χυπηράν,  μοχ^ηράν 

Χνχρη'  ευτελής  (ν  243).    μοχ^τ^ά.    αχρεία, 

σχοτεινή,  όλεθρΙα 
ΧυΛρώς'  εύτελώς.  λυπηρώς (Εατ.8ίίψψΙ.ΒΙ9β) 
Χύρα'  χι^άρα 

Χνρίτης•  ξώόν  τι,  ταΐς  δρυσϊν  έντίχταν 
Αύρχειον  (ΟαΠίσι.  Γγ.  !.¥)*   δρος  της  'Αρ- 

γείας 
Αυρχείου  δήμο  ν    (δορΗ.  Γγ.  250,  6)*    τό 

"Αργός '  άπα  Αύρχου,  τοΰ  Αυγχέως,  Ιση  όέ 

χαΐ  όρος  χαϊ  πόλις 
Αυρνησός'  ή  Τένεδος,  χαΐ  ΚιΧιχίας  ηόΧις 
Χνροφοΐνιξ  (ΙυΙ>8)*  είδος  χιθάρας 
(Χνρτόν  [ΕρίΓοΙβφ]*  σχύφον)  εί.  γνρτ09 
Χυρφδός'  "φαλμφδός,  Χίθαρφδός 
Χϋσαΐ'  [βά  43]  χα9ελίΐν.  άφελεϊν,  τεμεΐν 
Χϋσαν  [αά  44]  Ιλυτρώσαντο 
Αυσάνδρεια'  χανήγυρις,   άπό  Αυσάνδρου 

όνομασ&εΐσα,    ηγοντο  δέ  έν  αυτι^   αγώνες 

χαϊ  θυσίαι 
Χυσανίας  (Αγ. ΝυΙ>.  1162) *  ό  λύων  τάς  ανίας 

[Βά  46]   [47] 
Χύσειοι  τελεταί'    ούτως    ίλίγοντό    τίνες 

τελεταί,  έπεί  χαϊ  Αύσιος  έλίγετο  {ρ)  Αιό- 

νυσος  [40] 

λυσίζωνος'  γυνή,  ήτις  ίνυμφεύ&η.  χαϊ  έπί- 

^τον  ^Αρτέμιδος 
Χυσιμάχειος'  βοτάνη,  ευρεθείσα  ύπό  Αυ- 

σιμάχου 
λυσιμελής    (υ  57)•    έπιθετινώς,    ό   ύπνος, 

ήτοι  ό  τά  μέλη  τοϋ  σώματος  λύων,  η  τάς 

μελεδωνας,  τάς  μέριμνας,  λύων  [βά  50] 

λύσις  (δορΙι.  ΕΙ.  578)•  ή  λύτρωσις 
ΧυσιτελεΙ'  συμφέρει,  έπωφελίΐ 
Χυσιτελής'  ωφέλιμος,  σύμφορος  [56] 

•^λυσχάξεί'  περιφεύγει  (άλ—)  [58.  59] 


000.    7  Ιχίνον  πόδα        (11  γΓ.  σχαμβίς)        12  ήμυλλος  —  εχωμώδει  τώ        ΡοβΙ  15]  20 
Χυμαιών        17  μύλαχες^   χλίμαχες'ί        19  λυμάγχη  νβΐ  λυπάγχη  ΜείηβίΕ.        21  ύβρις  ροβΐ  19 

α  τ 

23  λύμην  βλάβην'ϊ        32  λυπραγήν        35  λνπαρώς        37  λυρί  38   λύρχινον    {Αυρ- 

χήιονί)  39  Αυοχίου  ϋίβ  40  Αύρνησος  41  \φοίνιξ  42  \δώς  16Γ  45  λυσαν- 
δρεία        52  μελ.οόνας 

ΗΕ8.    Αά  1403   ίπϊ  των  Ιλπιζόντων  χαϊ  της  ελπίδος Αί  4  έπϊ  των  πονούντων 

περί  τι  των  ματαίων,  χαϊ  δτι  άπρακτος  περίειαιν  όταν  δι^ΐ^ήσ-^^  [η]  μή  δυνάμενος  πιεΐν  (ή)  έπάν 

όιώχοντος  αύτοϋ ίμπέαη  εΙς  φρέαρ         Αά  6   έπεϊ   Λνχος  ηοως   προς  τοις   εν   '^ί^}ναις 

διχαατηρίοις  ΐδρυτο^  του  θηρίου  τήν  μορφήν  έχων  Αύ  8  ύφήφρων  (ΡΙιοΙ.  274,  19)  10  Αύ' 
χτος  (Β  617)*  πόλις  12  Αύλιος  ή]  Μύλίος•  ούτος  έπϊ  μωρίμ  έχωμωδίΐτο  (Οοπι.  ίηο.  Γγ. 
0€Χνΐ1)         18  λύματ*  εβαλλον   {Α  314)•   τάς  άχαρ^αραίας  έβαλλον'      25  λϋμπη'   πόνος 

π 
Οι.  β.  λύμη)  Αά  43  άπολϋσαι,  λυτρώσαι  (Ο  561)  Αϋ  44  ελυβαν  (Θ  433)  Αά  46  χαϊ 
δυαάνιος  γυνή  (^Ιβηαιιά.  Γγ.  €ΟίΙΧ)•  η  έπϊ  τοΐς  τυχούοιν  άχ^ομένη  47  λυσίαν  όρμήν 
Ινουαία  μανίαν  (ν.  1460)  49  Αυ σείεις*  δήμος  φυλής  ΟΙνηΐδος  (Αουσιής)  Αά  52  λελεδή- 
ματα  ^υμού  56  λυσιπνΒΪ*  φοβείται  98  λναόμενος  {Α  13)*  λυτρωσόμενος  59  λνιτ• 
ΙΑ  29)*  απολυτρώσω 


1001 


λύύύα  —  λωτίνας  αηβονας 


1003 


λύσσα*  ορμή.  ίν&ουσιασμός  (1447)         [61] 

ή^λνσσεταΐ'  μαίνΐταί 

λύσσης'  μανίας  (Α^βεΐι.  Ργοο.  882).  [ορίξις 

έηίβλαβής 
λυσσήεις'  μανιώδης  [9Λ] 

λυσσώδες*  μανίχόν 
λνσσωσί'  μαίνομένοίς 
Λυταίη*  Θιτταλή  (οΓ.  51.  Β3ΓΖ.) 
λυταρίς'  μήχωνος  είδος  [70] 

λντήρίον  φυλαχτηριορ  10 

λντήρίος  (ΑβδεΙι.  Εαιη.  298)*  φνλαζ 
λύτρον  τίμημα 
λύτρα   (ΤΙιαο.  VI  5)*    χαΟάρματα.   λντήρια, 

χαΐ  ηάντα  τά  διδόμενα  εΙς  άνάχτησιν  αν- 

Θρώπων 
λντρώμενον  εξ  αΙχμαλωσίας  [&ά  75]  Λν- 

τρούμενον 
λυττεΐ•  ηολλά  λαλεΖ 
λύττοί  (ΟΓβίΡβ)•  οί  ύψηλοϊ  τόποί 
λνττωντας  7/  λυσσώντας*  μαινόμενους       20 
λύχνα  (ΗβΓοϋ.  Π  133)*  λύχνοι 
λυχνίας  (Ρ1»Ι.  οοιη.  ρ.  663)  χαΐ  λυχνεύς, 

6  διαυ)ηις  λιΒος 
λυχνίον    (ΑηΙίρΗ.  οοιη.   Γγ.  1  2  ρ.  29)*   ή 

λυχνία 
λυχνοχαΐαν  {ΟταΜη,  λίβηβηά.)*  λυχναφίαν 
λυχνοχώσαν    (Ίε\^^\\ύ,   Γγ.   XX  ρ.   377)• 

λυχνοχαυ[ο]τοϋσαν 
λύχνος'   ή  λαμπάς,  ή  δςίς,  ηαρ'  *Ομήρφ  (τ 

34).    χαϊ  ίχΘνς  χάλλιστος  30 

λυχνονχος  (Μ^ηΒηά,  Γγ.  V  ρ. 87)•  ό  φανός, 

λαμπτήο.   οΐ  δε,  εφ*  ου  6  λύχνος  όχείταί 
λύχν^ον  τράχηλον 
λώ  (Αγ.  Ι.γ9.  981)•  Θέλω 
λώβας  (ΡΙαΙ.  Οογ^.  473  €)•   βλαβας,  ύβρεις 
λωβάται  (§ορ1ι.  ΑηΙ.  54)*  ίξαπατςί.  λυμαί- 
νεται 
λώβη'  βλάβη,  όνειδος,  απώλεια,  χλεύη,  ιρεΰ' 

δος.  ϋβρις  {Η  97) 
λωβήσαΐ'  ύβρίσαι,  βλάφαι  [92]     40 

λωβήεντα-  βλαβερά  [94—97] 


λωβεϋειν   φεύδεσ^αι   (715.  26).  χατα4- 

οχύνειν  (1515) 
λωβώμενος'    χλευάζων 
λωγάνιον   των  βοών   τό  άηό  των  τραχή" 

λων  χάλασμα 
λωγάλιοΐ'  αστράγαλοι,  ή  πόρνοι 
λωγάς'  πόρνη 
λώγασος'  ταυρεία  μάστιξ 
λώγη'  χαλάμη.  χαϊ  συναγωγή  σίτου 
λώεσσαν  (Νιο.  ΑΙ.  7?)  την  άμαξαν  (1510) 
λώΐον  (ΟβΠ.  1ον.2)•  λωιτερον  (α  376),  βίΧ- 

τι{ώ)τερον 
λωιαμόν    *]- χώμα.    ή    χλωσμενον.    (λωμα 

χεχ—  ?) 
λώΐστα*  συμφέροντα,  άριστα 
'γλωϊτήνη'  συμ φή^ερωτέρα 
λώλεσσαν  την  άμαξαν  (1505)  [1•^!^] 

λώλον    βρώμα  έχ  γιγάρτων  χαϊ  σύχων  γε' 

νόμενον,  παιδίοις  πεφωσμένον  (1261) 
λωλώ'  δταν  σϋχα  μετά  γιγάρτων  φωσ9^ 
λώμα'  ^αφή.  χλωσμός.   ή  εΙς  τό  χατώτερον 

του  Ιματίου  ....  Αοσμα  [15] 

λώπη  {ν  224)*  Ιμάτιον,  περίβλημα 
λωπίξεί'  έχδύει,  γυμνοί  ή  όπλων  ή  ιματίων 
λωπιστός    ό    Παλαμήδης"    έχ   της  των 

Ιματίων  ίπιρίψεως 
λωποδύται*    χλέπται,   άποδύοντες  (λοϊΐτο- 

δυτοϋντες'ί),  εν  λουτροΐς  χλέπτοντες 
λώπος  (Ηίρροη9€ΐ.  Γγ.  3)*  Ιμάτιον  [21] 

-[λωρυμνόν  βαθύτατα,  χατώτατα 
λώσα  (ϋοΓ.)•  θέλουσα 
λωστοι•  γραμμένοι,  φίλοι 
λώστος'  βέλτιστος  [βά  25] 

λώτα'  άνθη 
λωτεύντα   {Μ  283)*    άνΘοΰντα,   ή   λωτόν 

ίχοντα 
λωτεϋσι  +06,  πάχνη,  άν^εΐ  ποιοΰσιν  αίσ* 

χρότητες 
λωτίζειν  άπαν^ίζεσΒαι.  άπολλύειν 
λωτίνας  άη δόνας  (ΕϋΓ.  Γγ.  560.  923)*  τους 

αυλούς 


ΗΕ8.     61    λύβας'    ίλναας,   έλυτρώαω,   εβωαας         65   λυσσητήρα    (θ  299)*    υανιώδη 
10   λυτά  ^        •     /.ο.....  ........     ,  «..    ,      ^,  ,.«.,«    τ»ο.Λ..«.  ^ 


βητών  έννβριατών  (Εϋ•ίΙ.  Ω  531)         1511  λωλεύυντα  {Μ*^^,    «..^«^^^ν.        *^  ,ν«,«^^•. 
ιΐίεύδίταΐ   (1498)        21  λωρόν  πιχρόν   (μωρόν  ε>'ρΓϋ)        Αά  25  ή  βυτάνη.  χαϊ  είδος  φνταν 

(λωτός) 


1003 


λύ%»νος  αύίός  •—  μάγον 


1004 


λωχίτος  αυλός•  έχ  λωτίνου  ξύλου 

Χώτισμα  (Ευη  Ηβΐ.  1593)*  οΐ  κρότοι^  χαΐ 
ίίίίλεχτοι 

Χωχοβοσχόν  φνλον  (Ττβ^.  \μ.  ίτ.  186« 
ίθΐΐ6  Α68€Ηχ1.)•  οΐ  μίν  την  θρφχην  οΐ  όέ 
τήν  ΑΙγυκτον•  αλΧοι,  ΣχχΑίαν 

Χωτός*  τράγημά  Τ4.  χαϊ  αυλός,  χαϊ  δένδρον. 
χαΐ  ηόαν  χυρίως  δέ  το  έν  ταΖς  λιβάοι 
φυόμΒνον:  χαϊ  ηαν  ανΘος.  χαϊ  χαρχός  τις 
καρά  τοις  Αωτοφάγοίς  (βζ  ΑροΙΙ.  Ιβζ.  109, 
^9)  χόρτος  γλυχύς^  6^§ν  αΐ  γλωααίδ^ς  των 
αυλών  [«5] 


10 


λφχρόν*  δ^ιΧννόίβ  αλ{Β)ψμα.  Αάχων^ς 
λωφ^  (ΡΙβΙ.  Ρ1ι8ο4γ.  261  €)•  λή^^ει^  παύε- 

τΜ 
λωφαξ'  άλλους  έμηοδίύος 
λωφαρ'  λώφημα 

λωφεΐν  (Ρογ.)*  ήρεμεΐν.  Μ9παϋο&αι        [41] 
λώφησις  {ΊΙίηο.  IV  81)*  άνοΛαυσις.  χαϊ  τά 

όμοια 
λωφήοΒων  λήξεων^  άνοΛαύσεων  [44] 

λωφοΰσι  (Όοτ.)'  ίταύουοιν  [46] 

λαΙ^'  χλαμύς  (τ.  δνόιρ) 
Χφων  βελτίων  [40 — 59] 


Μ 


Μά'  τοΰτο  "Ομηρος  ώς  συλλαβής  τά^ιν  Ιχον 
συνζενγνυσι  χαϊ  χατομόσει^  χαϊ  άηομόαει^ 
τοϋτ*  εστί  χαϊ  συγχατα^εαει  χαϊ  αηοφάαει^ 
τφ  τε  ναΙ  χαϊ  τ  φ  ου  Ιχιρρήμασιν.  Ιστι 
γάρ  αυτοΐς  χοινόν 

μαατρόν  μωρόν.  Αάχωνες  (397.  421) 

μαγάδεις'  ανλοϊ  χι^αριστήριοι,  όργανον 
ιραλτιχόν.  δ^εν  χαϊ  το  ^άλλειν  μαγάξειν 
(μαγαδίξειν)  λέγουσιν.  *Ιων  *Ομφάλχί  (ίΓ•23)* 

μάγαδις  αύλος  ήγείο^ω  βοής 
άντϊ  του  ό  συνφδων  τη  μαγάδι 

μαγάδην  (ΑηβεΓβο)*  ή^ώραϊον  χιΌ'άρισμα 

μαγαδΐδες  (δορίι.  Γγ. 218) *  όργανα  ίραλτιχά 

μαγαρίς'  μιχρά  σπά^η 

μαγαρίσχος'  πιναχίσχος  (268) 

μαγάς'  σανϊς  τετράγωνος  ύηόχυφος^  δεχό- 
μενη της  χιΒάηας  τάς  νευράς^  χαϊ  άηοτε- 
λοΰσα  τον  φ&όγγον  [»ά  8] 

μάγγανα*  φάρμακα.  [»ά  9]  γοη{τεύ)ματα 

μαγγαν(ε)1α'  μηχανία 

μάγγανον  μηχάνημα  τι  [12] 


10 


20 


μαγέταν  αύλόν  τόν  μαγενοντα  τους 
άχροωμένους 

μαγεύειν  γοητεύειν,  ^εραχεύειν  θεούς 

μαγήες•  οικονόμοι  δείηνου,  ή  τά  άλφιτα 
μάττοντες  [16] 

μαγίδες  (ΑηβΙορΗ.  Γγ.  ΟΟΤΠΙ)*  αίς  άχομάτ- 
τουσι  χαϊ  χαΘαΙρουσι,  χαϊ  μάξαι^  &ς  χα- 
χαφέρουσιν   οΐ  εΙς   Τροφωνίου    χατιόντες 

[18—20] 

μαγ μόν  (δορίι.  Γγ.  426) *  τό  χα&άρσιον 
άκομάσσειν  γάρ  λέγουσιν^  όταν  περιχα- 
θαίρωσι  τους  ένοχλουμένους  τινϊ  ηάΘει 

μάγνης  (Εαίιαίοβ)*  χνβευτιχοϋ  βόλου  προΟ' 
ηγορία.  ( )  χαϊ  άλλων  ηολλων  λεγο- 
μένων (238)  ονόματα  βόλων  [2ο] 

μαγνήτις  λΙΘος  (ΕϋΓ.  ίΓ.571)•  αϋτη  ηλαν^ 
την  όψιν,  άργύρω  ίμφιρής  οΰσα,  ή  δι  Ήρα- 
χλεωτις  τόν  σίδηρον  ίπιαηάται  (οοΐ.  997,  3) 

μάγον  (8ορ1ι.  Ο.  Τ.  387)*  τόν  απατεώνα, 
φαρμαχευηίν.  τον  Θεοσεβή,  χαϊ  θεολόγον^ 
χαϊ  Ιίρία^  οί  Πέρσαι  οΰτως  λέγουσιν     [26] 


έ 
€00.    33  λωτόβοσχον,  φΰλλον        34  τοις  π  (χόρτος  ...  αυλών  ροδΙ  35)       25  λοτό 
ύτες        87  ?.ήγείν        88  λωφάξαλος,  έμπηδησας        39  λωφαρ        48  Λωώΐ'         Μ  1  χα- 
^σει  —  τό  —  τό         3   ?/  μ.γάδης  αυλός  η  γηΟ^ηβοής  —  μαγάδη        4  μαγάδειν        5  μα- 
γαλίδες         8   ύιχόχονφος         11   μάγγανα^   μηχανήματα         '**    "  --->«-     _•         » 

16  μάχευες        17  μαξαίας        22  οί.  μάνης 


τερεωτες 
τομώσει 


13   μαγεταναυλυν,   τόν   τόν 


γιν  ασπίδα  (ρο)  18  ααγίς'  παλα^ϊς  άρτου  (Ιϋίΐίε.  VII  13)  19  μαγίστωρ'  επιστάτης, 
διδάαχαλος  20  μαγιστόρους'  διδασκάλους,  έπιστάτας  23  Μαγνήτες  {Β  766)*  ξ^ος 
Θεσσαλίας       26  μαγαυρόν  ύπερφον  (θχ  ΑβΙίο  ϋίοη^β.) 


100$ 


μαγύδαρ^ς  —  μα»ονμ6νος 


ΙΟΟβ 


μαγνδαρις  (ΙΊιβορΙΐΓ.  ¥1  8)*  οπός  σιλφίον• 

οί  Λέ  έτερον  τον  σίλφίον  είναι  μανότερον 

(340) 
μαγφδ-^ή'  δρχησις  άηαλή•  άηό  Χρυσογό^ 

νου  μάγου 
μαδ^'  έχρεΐ 

μαδάλλεΐ'  τίλλει.  έαΒίει 
μαδάλλοντες'  τίλλοντες.  έσ^ίοντες 
μαδάρεις'  τά  ηλατυλογχα  των  ή^ κρεάτων. 

Κελτοί  10 

μαδαρός  (Ηίρρθ€Γ.)*  άραιό&ριξ.  ίρεδνός 
μάδεγμα'    δέλεαρ^   πρόβλημα,    οΐ  δέ  μά- 

δευμα 
μάδισος'  δίχελλα,  οΐ  δέ  μαδιβός 
μαδίσας  (ΗίρροεΓ.)'    ^^ς   τρίχας  άποβα- 

λών 
μάδον  ηόα:  χαϊ  λείον  (μαδόν) 
μάδος  (Βθ€θ(ί)*  τό  ψΐλω&ρον 
μαδρυν&ήσομαι•  χολασΒήσομαι.    έιτιτρι- 

βήσομαι  20 

Ίμά'  ηρόβατα.  Φρύγες 
μαζα'  άλφιτα  πεφυρμένα  νδατι  χαΐ  έλαίφ 
μαξάχις'  δόρυ  Παρ&ιχόν 
μαζαγόας'  έπϊ  μάζχί  μεμψίμοιρος 
μάζα  ν  (Αγ.  Ρβο.  1)*   άντΙ  της  τροφής,  χαϊ 

της  μεμαγμίνης  χόπρου 
μαζάρνγξ'  τά  έπϊ  τφ  «ότφ  Ιπιόντα  (393) 
μα ζε IV 6 ς  (μάξινος)  βοϋς'  ό  εξ  άλφίτων 
Μαζεύς'  6  Ζευς  ηαρά  Φρυξί 
μάζης  ώνιον  άρτου  ηράαις  30 

μαζίναΐ'  μαξοί  (οΓ.  λα^— ) 
μαζί  ο  ν  ολίγον  (εί.  μάτιον)  [51] 

μαξονόμον  χνχλον,  ή  ξύλινον  ηίναχα 
μαζοηέητης'  άρτοχόηος 
μαζός,    μαστός   (0&11.  ΟΙβη.   214).    δχ^ος, 

τι{τ)Θός 
μαζοφορίς'  δμοων  χανφ 
μαξώντα'  τόν  μάττοντα  τάς  μάζας      [57] 
μα&αλίδες  (Βίβββαβ)*   Ιχηώματά  τίνα,  οί 

όέ  μέτρα,  ός  χύαΘοι  40 

ή^μα&άμαί'  ζητώ 


μάΒας  (ΟοΓ.  ΑβοΙ.)*  μαθήσεως 

μα&ήματα'  ά  οί  ύποχριταϊ  ανελάμβαναν 

μάθνιαί'  γνά&οί  (413) 

μαί'  μέγα.  Ινδοί 

μ  αϊ  α*  ηατρδς  χαΧ  μητρός  μήτηρ,  χαϊ  τροφός, 

χαϊ  ηερϊ  τάς  τιχτούσας  Ιατρός,  χαϊ  όμφα^ 

λατόμος,  χαϊ  ηροαφώνησις  ηρυς  ηρεσβΰτιν 

τιμητιχη,  άντϊ  του,  ω  τροφέ  {β  349) 
Μαίανδρος*  ηοταμδς  Μιλήτου '   άλλοί  Εα» 

ρίας,  χαϊ  χόσμος  τις  όροφιχός,   χαϊ  είδος 

Ιππασίας  ηαρά  Ιπηοδαμάσταις 
μαίεσ^αι    (ξ  356)*    ζητείν,  Ιρευναν,    χαϊ 

μαιμάσσειν  τό  αυτό 
μαιενονταΐ'  μαιοϋνται 
μαίενσις  (ΡΙβΙ.  ΤΙΐ6&6(.  150  Β) 
'[μαι9'αΰ'  οΐμοι 
•[  μα  ί^η  •    χαρδία  ηρός   τοις   Ιεροΐς.    χαϊ 

δνομα 
μαιμψ  (ΑββεΙι.   8υρρ1.  895)*    έν^Όυσι^  χαϊ 

όξεως  όρμςί,  ή  ορέγεται,  χρο^μεΐται 
ή^μαίμα'  των  ορνίθων  ή  χοιλία 
μαιμαέντι  (Α6θ1β8?)*  ενεργώς  χινουμένφ 
μαιμάχτης'  μειλίχιος,  χαθάρσιος 
μα  ι  μα  ν  όρέγεοΘαι,  έηιθυμεΐσθαι 
μαΐμαξ'  ταραχώδης 

μαιμάσασα'  οίστρήσασα  [78] 

μαιμώμενος•  ορμών  [βά  79] 

μαιμών'  έν&ουσιών 
μαιμώσα'    όρεγομένη,   ηροθνμουμένη.    χι- 

νουμένη  [82] 

μαιμώωσιν  {Ν  57)*   ένΘονσιώσιν,   όρέγον* 

ται,  προθυμοννται 
μαινάδες*  αΐ  Βάκχαι 
μαινάδΐ'  Βάκχη  μαινομένχι 
μαινάς  (8ορΗ.  ίΓ.  8δ6,  4)•  Βάχχη 
μαίνεται*  [βά  87]  νλακτεί 
μαινόλης  (Ι^γ.  Γγ.  78  ρ.  1057)•  ηαράκοηος. 

Ιν^εος  [89—91] 

Μα  10  ν  ία '   ή   Λυδία,   {Μαίονά   φασιν  είναι 

ηοταμόν  γης  Αχαίας) 
μαιούμενος'  έκλοχίζων 


€0Ό.  27  μαγυδαρίς  —  μανώντερον  80  μαγδάλλει  81  μαγδ —  32  πλατύ^ 
τερα  λόγχα  87  μαδόν  44  νεναγμένης  48  πράσις  49  μαζιναί  52  μαζονόμενορ 
56  μαζόντα  (μάσαονταί)  63  Οί.  μάσι  64  ηρεαβύτην  66  μαιάσσαν  67  μαιεΰνται, 
μυούνται  71  μαιμ.,  ενθουσιασμοί  —  όρμαί  78  σφίζει  80  μαιμόνων  83  μαι- 
μωώσιν        ΌΖ  μαιωνία  {Μαίονα  κτλ,)  ρθ8(  [100]  ^(,  δίβρίι.  Βχζ.  426,  13 

ΗΕδ.  61  μαζοί  (/Ι  528)*  μαζών  57  μαεΐταΐ'  μωρολογεΐ  78  μαιμάσσει  (ΙβΓβηΐ• 
IV  19)*  σφύζει,  ηρο^υμειται  Αά  79  ζητών  (μώμενος)  82  μαιμάωξ'  κινούμενη  (76.  81). 
ή  αδελφός  (όμαίμων)  λά  87  οργίζεται  {Ε  185)  ^9  μαινομένοιο  (Ζ  132)*  ενθουσιωδώς 
κινουμένου,  ή  μανίας  παρασκευαστικού,  μανιοηοιοΰ  90  μαινόμενου  Διονύσου*  μανίας 
έμποιούντος,  ή  Μ  του  οίνου,  μεταηωμιχώς*  Ιχφρονας  γαρ  ηοαΐ  χαΧ  ευκίνητους  91  μαι* 
νοώσιν*  Ινθουσιώαιν  (2^  76) 


1007 


ΜαΧρα  —  μαλακία 


1068 


Μαΐρα*  χνσν  το  αστρον^  ή  άχμαιότατον 
χανμα.  οί  όέ  τήρ  σ^λήρην  (Ιλάϊρα^).  οΐ 
δ^  Προίτου  Θυγατέρα,  ΑΙΘρας  άδ^λφήρ  §1" 
ναι  (λ  326) 

ίμαιρίην  οχλίΐαΘαί,  ηυρέττην  (284),  Γα- 
ραντίνοί  όέ  μαιρίηρ  το  χαχώς  Ιχειν) 

μαΐσωλος'  ζώορ  τετράπονρ,  γΐνόμερον  Ιρ 
τιβ  *Ινόικ|7,  δμοιον  μόσχφ 

μα  ία  ω  ρ  α'  μάγαρορ,  άλλοι  βορόρ'  άηδ  τον 
μασάσθαι  [97.  98] 

[βηΐβ  100]  Μαιώτιν  λ^μι^τ;];  (Αγ.  ΗΑ.  IX 
24,  5)  έρ  ^Ελλάδι  [ΙΟΙ] 

μά-χαιρα'  τελεία,  ευτυχής,  τίμια  [3] 

μακαρία'  βρωμά  ίχ  ξωμον  χαϊ  άλφίτων 

μαχαρίρη'  αρδράχρη  '  [6] 

μαχαριότης  (ΡΙβΙ.  Ιβ^^.  Π  661  Β)•  ευ- 
δαί  μανία 

μαχαρίτης  (ΑΓίβΙορΙι.  ρ.  1148)*  ό  τε^νεώς, 
ό  μακάριος,  ό  ρεχρός  [9.  10] 

(μάχαρς  ^ί.  μαρχάς) 

Μαχάρωρ  ρήσος  (Αηη€η(1&8)*  ή  άχρόπολις 
τωρ  ερ  Βοιωτίςί  Θηβώρ 

μαχεδρά  σχΰλα  (Τγ8^.  Ιηο.)*  τα  ονράρια 
χαϊ  μεγάλα,  ή  ότι  τρόπαια  μετέωρα  ϊαταται 

μαχεδρή  (η  106)*  μηχεδαρή,  μαχρά.  υψηλή 

μαχέλα  (1.9ε.  Ιοη.)*  φράγματα,  δρνφαχτοι 

μαχέλλη'  δίχελλα  (Α«5ε1ι.  Α;.  626).  πλατύ 
αχαφίον  (Φ  259)  ....  δϊ  της  μαχέλλης  ό 
ατελεός 

μάχελος  (—ο ν)•  δρύφακτος 

μακελλωτά  (ΙοηΡδ)•  τά  αυτά 

μακεσίκραρος'  εποιρ.  δια  τό  Ιχειρ  Ιηϊ  της 
κεφαλής  χαΘάπερ  λόφορ.  (οΘεν)  χαϊ  χορυ- 
Θαίολον  αύτυν  λέγουσι,  πολυώνυμορ  όέ 
[λέγεται]  τό  ξώορ'  σίντην  τε  γαρ  αύτορ 
χαϊ  άλεκτρυόρα  {άγριον)  χαϊ  γέλααορ  λέ- 
γουσι 

Μαχεττία'  ή  Μακεδονία 


μά  χ  ιστό  ς*  ηορρωτατος.  6φ9λος  ίχαντα  (9•ρΙι. 

ΡΙιίΙ.  849) 
ίμαχιστήρ•  βέλος  ( ΑββοΙι.  δυρρί. 466).  τάσ- 
σεται όέ  χαϊ  Ιηϊ  τοΰ  μεγάλου  (Ρ€η.  700) . 
•^μάχιστί'  λοιμός 
Μάχχος'  βασιλεύς 

μάχχορ'  έργαλείορ  γεωργιχορ,  ως  όώί€λ(λ)α 
μαχχούρ^'   χειρϊ  σιδηρά,   ]7  χρωνται  ηρός 

τους  ίππους 
10    μα{χ)χομν    (Αγ.  Εςς.  395)*    παραφρονειρ. 

ηροσποιεΐσθαι  μή  αχούειρ 
μαχούριορ'    δίχτυορ  χιχλωρ,    δπερ    τινέ; 

ν  εφ  έλη  ν 
μαχρά'  μεγάλη  ....  εΐώ&ασι  γάρ  οί  (χατα)- 

διχάξορτες    έρ    τφ    γραμματ(ε)ίφ    μαχράρ 

γραμμήρ  Ελχειν,  ό  όέ  άπολύωρ  μιχράν 
ή^μαχραχές•  τό  εύχυχλορ 
μαχρηγορία'  μαχρά  διάλεξις,  ή  νπαγορία 

[32] 
20    Μάχρις  (ΟβΙΙ.  ΌεΙ  20)*  Ενβοια  ή  νήσος 
Μακρόβιοι•  αΐ  ρύμφαι.  ^Ρόδιοι       [35.  36] 
μάχταΐ'  οί  μάττορτες  τάς  μάζας 
μαχτήρ'  ή  χάρδοπος.  ή  πυελίς.  χαϊ  διφθέρα: 

χαϊ  όρχήσεως  σχήμα  (μαχτρισμός) 
μαχτήριορ'    ίλαστΊ}ριθΡ,    χάλυμ(μ)α  Ιερόρ 

χρϋφιορ.    ή  κύκλος  ξύλιρος 
μάχτρα  (Αγ.Γγ.ΧΥΙ  ρ.  1123)*  άβάχιον,  ίτθα 

μάσσουσι  τό  άλευρορ 
μαχύρεταΐ'  μεγαλύρεται,  όρ9ονται 
30    μαχών  (κ  ίβ3)'  βοήσας 

μάλαγμα'  Ιαμα.  [3(1 44]  άθροισμα,  βοννισμα 

[45.  46] 
μάλα   εΐκότως    (ΡΙβΙ.  €ίτ.  413  €)*     πάνυ 

πρεπόντως 
μάλαι•  μασχάλαι 
μαλακία•    νόσος,   βλακία.   είδος  όέ  ΙχΘύωτ^ 

τευΘίδες  καϊ  σηπίαι,  μαλάκια  (Αγ.  Η.  Α. 

ι  6,  1) 


τ 
€00.  94  μαίρα  —  προ  τον  &υγα  —  αδελφού  \\)\ά.  ροβΐ  οίλήνην]  Ταραρτΐνοι , . ,  ^;|τ€ΐ» 
95  γενόμενος  9ϋ  μαίσων,  μαγαρίον  βόρου  —  μασα\  (98  μαίωτρα'  τό  ^εύμα  Ογτ,  Ότ.) 
100  ΡΙβΙο  €θΓη.?  12  μάκεδνα  1%  μάκελλα^  τά  αυτά  ίΥαπο  Ι,,  ί.  V  146)  19  σιήτην 
—  άλεκτρυώνα  —  γέληνς  (ςΓ.  ίπωπα)  22  μακίστηρ  23  μακίατη  ό'  οίμυςί  25  μάκορ 
οί.  βάακη,  μάσκη  26  οΓ.  υρπη  29  μεγάλα,  οΓ.  γραμμή  ^^ί  μάκτηρ  39  Ιλαστήρια 
χάλυιια 


1009 


μαλα»1ζ8(ί9α$  —  μαμμάχυ^ος 


1010 


μαλαχίζεσ&αι  (ϋβη.ΡΜΙ.  3,  36)*  άσ^βρώς 

δίαχεΐσΘαι,  νοσηλζΰεσ&αί 
μαλαχίννης'  ηαρ^ένος  (▼.  μαλχενίς) 
μαλάχιον  (Αγ.  Γγ.  VI  ρ.  1079)*   γνναιΧΒΪΟΡ 

χοσμάρίον 
μαΧαχόν  Ιμάτιο  ν  τετριμμένον.   Εφοι  όέ 

ενμεταχόμιστον.  ή  ηολυτελές.  ή  άπαλόν 

[54.  »] 
μαλαχός'  μαλ^αχός,  Ιχλντος,  γυναιχοήθι^ς 
μαλαχόστραχα*  χοίράβους  χαΐ  χαρίδας         10 

[58-••] 
μαλάξαί'  ηραϋναι 
μάλα  ααφώς'  ηάνυ  φανερός 
-[μάλασσος•  τράχηλος 
μαλατήρες'  νανται  (^ί,  άμαλα) 
μαλατ&^'  αίμωδιψ 
μάλα  τι  των  άηοχρνητων 
μαλαφων  ζητών  [68] 

μαλάχιος*  Ιχ&ΰς  ηοιός 

μάλα  ων  λίαν,  ηάνν  [71.  12]    20 

μαλερόν  (δορίι.  ΟΤ.  191)*   χανστιχόν,  μα- 

ραντιχόν,  οξύ.  λαμηρόν,  Ισχνρόν.  Ί*  άσΒβνές 
μαλεράς    φρένας'    άσΘενεϊς.    χαϊ    ξηράς^ 

χαυστιχάς 
μάλενρον  (Αοΐιββί  ίΓ.  15)*  άλενρον.  ατέας 
μάλη*  -[χλαίνα,  μασχάλη  [Λά  76] 

-[μαληχω  ηαιδίφ'   χοιριδίφ  δεσμφ,  τρο- 

χήλια  χαϊ  ηαγϊς  -[μαλιχω  χαλοννται    [78] 
μάλ^αν  (ΑΗβΙορΙι.  ρ.  1007)*   χηρόν  ΟΛολάν 

ήα&ιον  30 

μα  λ&  αχό  ν  (Αγ.  Γγ.  ίηο.  €6Χ)*  αγαθόν,  μα- 

λαχόν,  ήδύ.  ηροσηνές.  τρνφερόν.  άσ&ενη 
μαλ^άσσειν  (Αββείι.  Ργοιπ.  1008)*   μαΧάα^ 

σειν,  πεί&ειν 
μάλ^η'    μεμαλαγμένος   χηρός    (ϋβιη.   €οτ. 

$  11).  ή  μαλαχία,  χαϊ  τρυφερή  (μαλΟι^Ι) 
μάλ&η  (0Γ8ΐίη.  Γγ.  XXIV  ρ.  131)*  ^ηος  ξη- 
ρός {.  χηρός%) 
μαλ^ώαω'  μαλαχώσω 

Μάλ,ια'  άχρωτήριον  της  Ααχωνιχής  40 

-[μάλιαν*  ενφημον,  ησυχον,  ηραεϊαν 
μαλιή'    το   /ζερϊ   τα  ύχοζνγια  ηά&ος,    ότε 

βήττίί  (μάλινί) 


ΜαλιβΙς  (Ο^ιη.  1379, 22  ΤΙιιΐΰ.  III 92)  [«488] 

μάλίον  (Τ^Γΐββ  Γγ.  12,  6)*  μάλλον 

Μάλιχα'  τόν  *Ηραχλέα  *Αμα%ούσιοι 

μ  αλί  ρ  (Εβοοη.)*  γη  χιμωλία 

Μαλίς'  Ά&ηνά  (ΗίρροηαοΙ.  Γγ.  64) :  λαηάρα, 

^φθα.  φλεγμονή  (μάλις) 
μάλιστα*    λ(αν,   ιτάνν,  ηλεον,  σφόδρα, 

μάλλον 
μαλιωτέρα'  προσφιλεστέρα 
μαλχενίς'  ι)  ηαρ^ένος,  Κρητες  (161) 
μάλχην  τό  έηιχόπανον.  Πάριοι 
μαλχίειν  τό  ύηό  ψύχους  συνεσπάσ&αι  τάς 

χείρας 
μαλχίετον  μαλαχως  χαϊ  ασθενώς  ίχετον, 

έ;η€&χό;  όέ  τους  ύηό  χρνονς  χεχμηχότας 

μαλχίειν  λέγονσι 
μαλχιωτατον  μαλαχώτατον 
μαλχόν  μαλαχόν 
μαλλα&όντες•  έσ&Ιοντες  (31) 
μάλλον  ηλεΐον,  μάλιστα 
μαλλόν  κως'  όσον 
μαλλός*  τό  ίριον,  χαϊ  ή  χα^ειμένη  χόμη,  ό 

χαϊ  χρ^ξ  χαϊ  σχόλλυς,  [χαλειται  όέ  χαϊ  τά 

ηοίμνια,  δ&εν  χαϊ  μαλώτιν  χαλεΐσ&αι,  τήν 

'Ιδην,  διά  τό   ηολυπρόβατον  εΙναι,\   χαϊ 

λευχός  (βά  μαλός  βρ.  ΤΙιβοοΓ.) 
μάλλυχες'  τρίχες 
μαλοηάρανος'  λευχο/ζάρειος 
Μαλόεις'  Απόλλωνος  έηΐ&ετον,  ή  έπωνυ^ 

μον 
μαλοσόα  όδός'  'ρ  τά  πρόβατα  βαδίζει 
μάλονρις'  λευχόχερχος,  χαϊ  ήτις  τήν  ονράν 

ίχει  λευχήν 
μαλονρος'  λεύχονρος 
μαλόχιον  σπαθητόν  [12] 

Μαμάγχεια•  έν  Ελαζομεναΐς  τόπος  (ΗΙρ- 

ροη8ζ?) 
μάματα'  "[ποιήματα,  βρώματα 
μαματίδες'  άναδενδράδες.  Δόλοπες 
Μά μερτος  (Εγεορίι.  938) *  *Αρης 
μαμάτραι•  οΐ  στρατηγοί,  παρ*  Ίνδοΐς 
μα(μ)μάχν&ος'  μωρός,  έστι  όέ  χαϊ  δράμα 

πεποιημένον  Πλάτωνι  [19] 


€0ϋ.  (51  8  μαλαχή  6(  Ινις,  Ιννή)  57  μαχοστρα.  6/β  ,  τί  70  μαλα ων  75  μα- 
λερόν 79  μαλ&αχηρόν  άπαλώς  85  μαλία  91  μαλιργή  97  μαλχίειν  — 
μαλχιήν  203  μάλλον,  πώς  4  χα&ημένη  —  ό  χέχριξ —  μποινία  —  μαλλωτήν  6.7.  μαλλ\ 
8  μαλόσα  ^ί,  μηλοσόη      9  λευχοχέρως — 4ύραν      1ο\αγχία  ιί,  Εωνος,  Τυρήν      15  δώλωπες 

ΗΕδ.  54  μαλαχόν  περίχωμα  (Ξ  369)*  άπαλόν  χοίμημα  55  μαλάγας  (μολγός)' 
άδησυς.  Θύλαξ,  άσχός  58  μαλαχφ*  άπαλφ  (17  678),  τρνφερφ,  ήδεΐ  {Ε 2)  ^9  μαλάνιον 
σάχχος  (ΑββεΗ.  δβρϊ.  43?)  60  μαλάντερον  (^^277)*  μαλανωτερον  68  μαλάχη'  μολόχη 
(Μο«Γ.  263)  71  Μάλεοι  δοιοι  (ό  614)  72  μαλεροΐο  (0Γβ{;.  Νβζ.  Αγο.  VII  7)*  χαν- 
στίχου  Αά  76  μαλάχη  18  μαλητέον  ξητητέον  Αά  88  ζητείς  (€ί•μανίεις)  12  μάλ^ 
ω  χα  (Β  62)•  πάνυ  ταχέως       19  Μαμβρή  (0«ιΐ6•.  XIV  13)•  άπό  δράσεως 

64 


1011 


μαμμαν  —  μαργωντΒς 


1012 


μαμμάν  (0«ΙΗι«  ίΓ.  XI  ρ.  742)*  έκϊ  της 
χαώιχής  φωνής,  έσθίειν 

μάμμη  (ΡΙιβΓβοΓ.  ίΓ.  IV  ρ.  282)•  ι}  μήτηρ 
των  γονέων,  ή  ύχοχόρισμα  μητρός  ίκ  «ιη- 
δίου.  *ΑττιχοΙ 

μαμμίχόν  μητριχόν 

μάμμος•  οΐχίτης  (ΑηΙίρΙιιη.  οοιη.  γοΐ.  III 
ρ.  30 ?) 

μανα•\ύετα^'  -{-«ανθλχβται 

μανάχις  (Ρ1&(.  ίΓ.  ΕΧΧΙ  ρ.  696)*  όλιγόχις^ 
οκανίως,  [ή  κυχνά  (Εηιρ6άοεΙ.2ί7  Χβη.Οχ- 
%%%.  XI  15) 

μανδαλωτόν  (Αγ.  Τ1ΐ68ΐη.  132  ΑοΙ).  1201)* 
φίλημα  χοιόν  οντω  καλείται 

ή^μανδοτά'  σημεία 

Μανδραγόρας•  ό  Ζενς,  χαΐ  είδος  βοτάνης^ 
οίνωτιχόν  χαϊ  ύκνωτιχόν  (<|.  γ.) 

Μανδραγορΐτίς'  ^Αφροδίτη 

μάνδραι  (ΟαΙΙ.  ΟβΓ.  103)*  ^ρχη^  φραγμοί^ 
αύλαί,  σηχοϊ  βοών  χαϊ  Ικκων 

μανδύας  (ΑββοΙι.  ίΓ.  354)*  είδος  ίματίον  Περ- 
σών ηολεμιχόν,  ή  μαντείας  ( — τύας  εί.  261) 

μανδνη'  δόρυ,  ώς  δρέπανον  [83—35] 

μανείην  μανά 

μάνης'  εΙς  τάς  λάταγας 

Μάνη  ς '  χυβεντιχον  βόλου  όνομα  χαΜκερ 
Εύβονλος  Ιν  Κυβευταΐς  (ίΓ.  111  ρ.  233)  ηα• 
ρίστηοί  χαϊ  άλλων  χαταλεγομένων  βόλ., 
(22).  χαϊ  βαρβαριχόν  (ΡΙιβΓ^Γ.  ίΓ.  Ι  ρ.  264) 

Μανέ  ρω  ς  (ΕαύαΙ.  ίΓ.  VI  ρ.  228)*  τοϋτόν  φα- 
σνν  -^  ΑΙγνητίον  όμολογησαι  ηρώτον  ηαρά, 
Μουσών  δίδαχϋ'έντα,  χαϊ  δίά  τοϋτο  ηασιν 
άνά  στόμα  γινέα&αι,  ώς  Κλέαρχος  Ιν  τοϊς 
περϊ  Παιδείας  Ιστορεί  (Ήενοά.  II  79) 

μα  ν  ία '  όργή^  &νμός.  χότος 

(μανίεις  [Α^οΐββ]*  ^ι^τβΓ^  τί.  188) 

μανό  ν  (ΑΙΗβηίβΠδββ)  *  άραιόν,  μιχρόν,  ολί- 
γον, χαύνον  {Ί^ΙεοΥχά,  ίτ.  XXX) 

μανοστήμοίς  (Α€8εΗ3τ1.  ίΓ.  290)*  άραιο- 
στήμοις 


μΛρότατον  (Χβο.  €γη•  ?  4)*  άραιότατο9 
μανό  τη  ς    (ΡΙ&Ι.   ΤΙιη.  ρ.  72  €)•    άραιότης 

[45—48] 
μάντις•  ό  Ιν  τοις  χηηοίς  βάτραχος,  χαϊ  Μος 

άχρίδος  (ΤΙιβΟΰΓ.  Χ  18)  [5Φ.  61] 

μάνυ'  ηιχρόν,  ΑΒαμάνες 
μάνυζα  (ΗίρρθΰΓ8ΐ.) *  μονοχέφαλον  σκόρο- 

δσν,  όπερ  ίνιοι  μώλυζαν 
μάνυσον  (ΕαΓ.  Ηβο.  196)*  τ^  μήχιστα  617- 
10       λωσον 

μάνων  άραιων 

ίματεΐ'  ηατεΐ  [57] 

μα  ρ  αγνά*  μάστιγξ,  (ράβδος,  ταυρεία 
μάραγνά  γ*  ή  (Εογ.  ΒΙιμ.  817)*  τανρΒία 
μάραγοί'  οΐ  άχόχρημνοι  τόχοι 
Μαρα&ών   (ΟβΙΗιη.  ίΓ.  ΟΟΟΕ)  -    δήμος   της 

Άττιχης'   δ9εν  χαϊ  ησιητης  ην  Μαραθώ- 
νιος 
μαραίνεται  (ΕυΓ.  Αίο.  203)*  [&ά  β2] 

20    μαραίηους'  μεμαρασμένσς  τους  ηόδας 
Μαράξας'  μην,  ό  Άπελλαΐσς 
μαράσσαΐ'  χννες  (€θ1.  106,  76),  δρνι/^ες 
μαργςί'  μαργαίνει,  υβρίζει,  ένθσυσιψ,  μαί- 

νεται.   ύβριστιχαϊ  γάρ  αΐ  μάργαι 
μαργαίνων  μαινόμενος,  δεσμών,  υβρίζων, 

δεσμός  γάρ  ή  μαργάς 
μαργαρίσχον  ηιναχίσχον  (7) 
Μαργείτης  (ΑγΙβΙοΙ.  ΡοβΚ.  4)*    μωρός  τις, 

^  μη  είδώς  μίξ^ν  γυναικός,  κάν  γυνή  «ρο- 
30        τρέπηται  αυτόν 

μαργηέντων  λυσσώντων 

Μαργίτης  (ΟΓβΙίη.  ίΓ.  XXXIV  ρ.  188)*  μωρός 

τις,  μαινόμενος 
μαργ,τάτην  Ιπιμα νεστάτην 
Μαργίτου'  άφρονος,  μ,ωρού 
μαργοΐς  (ΡΙΐΓ3^ηκΗ.  ΐΓβ;.  ίΓ.  6)  *  μαινομένοις 

ύβρισταΐ; 
μάργος   (Η68ίοά.  ΑΙΗ.  428  €)*    μαινόμενος, 

υβριστής 
40    μαργώντες  (8ορΙι.  ίΓ.  754)•  μαινόμενοι. 


ΟΟΌ,  22  μιχρόν  28  οίνιχόν  -^  ύηνωτόν  29  |^τί^  80  ϋλαι  31  ηολεμιχοϊ 
32  μανδύει      36  μανίην        37  μανήσεις,  τάς        38  χαϊ  βαρβαριχόν  ροδΙ  όνομα      39  μα- 

έ 

νερώς  —  π  μάγων  41  χαυνόν  43  μανώτατον  49  μ  αντί  ς  52  μανυηιχρόν 
ά^αμανές  53  μενλύζαν  54  μίχιστα  58  μάραινα  —  γαυρία  59  μάραγνα,  γή  ταυ- 
ρεία  66  ύβρεις  γάρ  69  μαργίτης  —  χαϊ  —  προτρέπεται  71  μα  ρ  γή  τις  15.  7<>  = 
76.  75        Ί^  μαργόντες 

ΗΕ8.  83  μάμων  α  ς  (Ιιιο.  XVI  9)•  ^σαυρός  πλεονεξίας  34  μανσούρ  (€Ηγ3Τ808Ι.  βά 
ΙοΙ).  XXXVIII  32)*  χύων  35  μανασσής  (Αροεβί^τρβ.  7)*  έπιλαν^ανόμενος  (ΤίβεΙιβηάοΓί  ρ.  128) 
45  μαντευόμενος  (4  510)*  χρησμοδοτών     46  Μαντινέη  (Β  607)*  ηόλις  Αρχαδίας     41  μαν- 

τ 
τίον  (Ο  242)•   όντϊ  του  μαν        48  μάντιος  (χ  493)•  μάντεως        60  μαντοσύνη   {Λ  72)• 
μαντείανα      51  μαντείας  μαντείας  (Εζεείι.  ΧΠΙ  7)  (231)        51  μαρανα&ά  (Ι  €ογ.  XVI  22)* 
ό  κύριος  ήλϋ'εν,  ή  είδον  τόν  χύριον       Α4  62  [μαίνεται] 


1013 


μαργάϋαν χίζα  —  μαϋηβτα 


1014 


μαργάσαν  χέρα  (ΕΐΗ*.  Ηοο.  1128)*  μαινο- 

μένην  χεΐρα 
Μαρεώτις'  είδος  αμπέλου  [19] 

•^μαρηγΊ}λλαΐ'  άμφιπονεΖ,  στραγγενεται 
Μαριανδννός  θρήνος  (ΑββοΙίίτΙί) •  δαιμο- 

νίως  γαρ  ηερϊ  τους  θρήνους  οπουδάξοναιν, 

άλλοί  είδος  φδής  τωθαστιχής  τον  Μαριαν- 

δυνόν,  ώς  Αιτυέρσαν 
μαριανδυνίζεις•  είρωνεύεις 
μαρίζεύς  (ΑπδΙοΙ.  βυΒΟ.  ιηίΓ.  41,  δορίιοΰΐ.)*    10 

λίθος  τι;,  ο^  έΛίσταζομένου  ύδατος  καίεται 

[84] 
Μαρίχάν(τα  Ευροΐ.  ίΓ.  IV  ρ.  500)*    χίναί- 

δον,    οΐ  όέ   νποχόρισμα    παιδιού    άρρενος 

βαρβαρίχοϋ 
μαρίλη    (Αγ.  ΑεΙι.  350)*    ο  χνοϋς,    χαϊ  τό 

λεπτόν  των  άνθράχων  (ΗίρροεΓ.  648,  55) 
μαρίλοχαυτών    (δορίι.  ίΓ.  959)*    άνθρα- 

χευτων    μαρίλη    γαρ   τό    άπόψημα   των 

άνθράχων  20 

ααρίν  την  σϋν,  Κρητες  (οοΐ.  106,  75) 
Μαρΐνος'  χίθαρος.    Ιχθνς  θαλάσσιος  (Αγ. 

ΗΑ.  VI  16, 1  VIII  20,  6).  χαϊ  όνομα  χύριον 

[90] 
μαρίς  (Αγ.  ΗΑ.  VIII  11)*  ε^  χοτύλας.  χα- 

λείται  δε  όμωννμως  χαϊ  τό  μαχρόν  πέχερι 
Μαρίταιον  τόν  Δία 

μ  αρχάς-  μαχάρως.  εύμοιρος  [94] 

μαρμαίρει  (ΑΙεθ^υβ)*  λάμπει  [Βά  95] 

μαρμάραΐ'  αί  τ  ψ  ερυθροδάνφ  βεβαμμέναι      30 
μαρμάρε[ί]ον'  λευχόν,  λαμπρόν.  άνθος 
ή^μάρμαρα'  λαμπρά  (310).  έρισύβη 
μαρμαρόεντα'  λάμποντα  [390—8] 

μαρμαράς  (ΟβΠ.  Αρ.  24?)*  λευχή  λίθος 
μαρμαρυγαί'  αΐ  συνεχείς  των  ποδών  χινή- 

οει;   (θ•  265).   ή  λαμπηδόνες  (ΗίρροεΓ.  ρ. 

1222  ϋ) 


μαρμαρυγή*  φως,  αστραπή,  βήμα,  πήδημα, 

λαμπηδών,   χίνησις   ποδών  συνεχής,   αυγή 

όφ&αλμών  [7—11] 

μαρνάμενοι  (Ζ  256)*  μαχόμενοι  (1679) 
μάρναται  {Δ  513)*  μάχεται  έν  πολέμφ 
Μα  ρ  ο  ν   όρος,  χαϊ  πόα  (ΤΙιβορΙΐΓ.  ίΓ.  4  άο 

οάοΓ.  33,  34) 
μάρπτεν   χατελάμβανε,  συνελάμβανε,  χαΐ 

μάρπτει,  ομοίως  [16] 

μάρπτοντα•  χρατοΰντα 
μόρπτις  (ΑββεΙ).  δυρρί.  833)*  υβριστής 
μάρρον  έργαλεΐον  σιδηρούν 
ή^μάρσεταΐ'  χτήσεται  [91] 

μάρσιποΐ'   οί  γαστρίμαργοι,  ή  σάχχοι 

[28.  24] 
μαρτυρομαΐ'  έπιφωνοϋμαι 
μάρτυρ'  μάρτυς 
μαρυχάσθΌΐ'  άναπέμπειν  τήν  τροφήν  χαϊ 

πάλιν  αυτήν  άναμασάσθαι 
μαρυχάταΐ'  άναμασάται 
μάρ'φαΐ'  συλλαβεΐν  [βά  29]  [80] 

μάρψω  (εί.  Ειιγ.  Ιοη.  158)*  χαταλάβω   [82] 
μάσασθαι  (λ  590)*  έφά^ρασθαι.  χαθάραι 
μάσ^λη  χαϊ  μάσ^λης•  δέρμα  (ΗίρροεΓ.  II 

ρ.  275  Κ),    χαϊ  υπόδημα   φοινιχοΰν,    χαϊ 

ηνία,  διφθέρα 
μάσθλητας  θ*  όμοΰ'   τάς  ήνίας,  χαϊ  γάρ 

ή  μάσθλη.  Σοφοχλής  Άνδρομέδφ  χαϊ  Σνρ^ 

δείπνοις  (ίΓ.  125) 
μασί'  μεγάλως  (346) 
μασίγδουπον  βασιλήα  (ορ.  ίηε.)*  μέγα-- 

λόηχον^  τόν  μέγαν  έν  ήχφ 
Μασιμάνας'  τους  βαρβάρους  ούτως  ίλβγον 
μάσχη'  δίχελλα  (εί.  μάχχορ  €(  βάσχη) 
μάσπετα   (Αηΐίρίκη.  εοιη.  III  ρ.  48)*    τοϋ 

σιλφίου  τά  πρώτα  πέταλα,  ή  τό  του  χιιυ- 

λοϋ  όπιον  (εί.  μαγνδαρις) 


000.  77  χείρα  80  στρατεύεται  (εί.  μοργυλλεΐ)  81  δαιμόνιους  —  τωθαστιχώς  — 
μαρίανδύν  ώς  λίπερσαν  82  μαριδρουνίξεις  89  χαθαρος  Ιχθύς  91  μαριστόν  ^^ 
πεπεριά        (93  μάχαρς'ί  ΑροΠ.  Ο^βε.  ρΓοη.  74  Α)        818  μάρπτυς        19  μαρρόν  (ηαττΗα) 

ειν 
ΖΖμαρσιπέοι        27  άναμάσααθαι        28  \σσάται        29  συλλαβήν        30  μάρψειδ       33  μα- 
οάσθαι        85  μάσθλη ,  τάς  τομουτάς        ΡοΓίο  γαρ  ό  μάσθλης  (εί.  δίγονος)        86  μάση  (εί. 
μαί)        37  \πος  βασιλιά  (βασίληα  Αίοββίΐ) 

ΗΕ8.  79  μαρήγει  {μάρπτει)*  λαμβάνει  (νΐθ.  βοΙιοΙ.  11.  XV  37)  84  μαρίειν*  όχλεΐ- 
σθαι.  πνρέττειν  (ν.  μαιρίην)  90  μαριόθ  (Εζβεΐι.  ΛΙ.νΐ1  19)*  άντιλογία  94  Μάρχος' 
εντολή  (€0(1.  ΟοΙδΙ.  €Χ€ν)  Αθ  95  ενθουσιά  (μαργαίνει)  800  μάρμαρ(ον  όχριόενθ* 
Π 735)•  στερεόν  1  μαρμαίοοντα  (Γ 397  31.)•  λάμποντα  (βΓβ^•  Ν3ζ.  0.  ΥΙ  56)  2  μαρ- 
μαρέην  (Γ  126  ν.  1.)*  λαμπραν  8  μαρμαρέ-ρσί'  λαμπηδόσι  7  μαρμαρυχ^'  από  τοϋ 
μαρμαίρων  8  μαρμάρω  (Μ  ΖΒΟ  6  499)*  λιθοποιφ  (ηοη  μαρμαρώ'  λιθοποιώ)  9  μαρ- 
μάρω  χριόεντι  (ϋί380)*  λίθω  τραχεΐ  10  μάρμαρα'  λαμπρά  (298)  11  μάρμοιοον 
λαμπρόν  16  μαρπτήση*  χαταλάβη  {θ ^0δ)  21  μαρσίπιον  (Ι.ΧΧ)*  βαλάντιον,  φασχωλιορ 
23  μαρτυρίαΐ'  βουλήσεις  24  μαρτυρίχ^σι  (λ  324)*  βουλήσεσιν,  έντολαΐς  Α<)  29  χατα- 
λήψεσθαι  {Χ  201)  80  μάρ^ρει  ό*  (Ο  137)•  χαταλήφεται  ...  82  Μάσης  (Β  562)*  πόΐις 
(ν.  Μύσης) 

64» 


ΙΦΙδ 


μάύύα»  ~~  μαχβΐ 


1016 


μάσσαΐ'  ξητηααι,  κα^αρίααι.  φυράσαι 
•{•μάσσασ^αι*  μάχεσΒαι,  [ηά  42]  άναγχά» 

ζΒΟ^αι  [Λά  42] 

μάσσα'  χαΒαρΙζη,  χαϊ  τά  λοιπά 
μάσσον  (θ  203  ΗΙρροοΓ.Ι  ρ.  193  Κ)•  κλέον, 

μείζον,  μικρόν  ^  ίλααοον  (Χοη.  ΚΠ.  II  4, 

27  Ι8€.  XII  δ) 
μΛσσότερον  (Οία•  8ΐοΙ>.  ΙΊ.  II  ρ.  497)* 

Λορρωτερον 
μάστα*  ήγεμών,  ή  μεγάλως  (336) 
μαστάζει  (Νίο.  ΤΗ.  916)*  μασάται  (362) 
μαστάζεταΐ'  διαμασάτΜ 
μύστακα  (6  287)*  τό  στόμα•  άηό  του  μα- 

σασ6•αι.  ή  τό  μάσημα,  οΐ  όέ  ακρίδα  (8ορΙι. 

Ιγ.  645).  ή  σιαγόνα  [50.  &1] 

μάσταξ*  ίν^εσις,  -ή  άκρίς.  ή  στόμα 
μασταρίξειν  (Αγ.  ΑοΙι.  689) *  μαστιχασ^αι, 

κάί  τρέμειν,  ή  σφοδρως^  ή  κακώς  μασασΒαι 
μαστενει•  ζητείς  ϊρευνψ^  ψηλαφςί^  έκιζητεί 

(369) 
μαστήρ  (8ορΙι.  Τγ.  733)•  ίρευνητής  (396) 
μαστήρες  {Είΐψ9ήάη)'  ξητονντες^  ίρεννων- 

τες  [57-59] 

μαστιγίας  (Ατ.  Κβη.  601) '  ό  μαστιζόμενος 

[61] 
μαστίζει*  [Λά  62]  τύίηει 
μαστίζει•  κληγαΐς  τύκτει 
μαστίζων  [βά  64]  κατάσσων 
μάστιν  (ο  182)*    τήν  μάστιγα  (ΑΙολιχώς) 

[66] 
μαστό ί'  τά  ύφηλά  της  Αττικής  μέρη 
μαστό ς'  ποτήριον  (ΡβρΙιϋ).  η  λί^ον,  καϊ  τά 

(εΙς)  νιρος  άνέχοντα  χωράς  μέρη  μαστούς 

μαστρίαι•  αί  των  αρχόντων  εϋϋνναι 
μάστροι•   παρά  ΎοδΙοις  βουλ€ντ{αί^  οΐ  κάί 

μαστ)ηρες 
μαστροπός    (Οοιη.  Τ  ρ.  603)*    δύστροπος, 
πανούργος,  άπατεών,  ό  τάς  γυναίκας  ή  άν- 
δρας προσκαλών  καϊ  μαυλίζων,  ή  προα- 
γωγός 


μαστροφός  (ΑΙΙκϋ)*  τα  αυτά 

μασύντης•  παράσιτος 

μασχαλέον  κάνεον,  πίναξ  (379.  380)  [76] 

μασχάΧη'  μέρος  τι  της  πρώρας^  δπου  χαΐ 
τό  τέρ^ρον^  0  καλούσιν  άρτέμωνα,  τξ  τον 
€ής  ίλαίας  φύλλου  τό  μέρος  (ΤΙιβορΙΐΓ•  III 
16,  1  €Ρ.  Ι  6,  4) 

μασχάλην  (Α«ο1.)*  τό  τοις  λευκίνοις  σχοι- 
νίοις  τάς  αγκύρας  σχάσαντας  περί  τόν  <{^- 
10        κυρίτην  λί^ον  περι^ειναι 

μασχάλινον  φοινίκινον  πλέγμα 

μΛσχάλιον  κάνεον  φοινίχι(ν)ον.  Μασχάλη 
γάρ  "ή  τοΰ  φοίνικος  {Ράβδος,  ή  σχοινίον 

μασχαλίσματα  (Τγβ;.)-  (οΐ)  φονενσαντες 
έξ  επιβουλής  τινας  υπέρ  του  την  μήνιν 
έκκλΧραι  ακρωτηρίασαν  τά  μόρια  τούτων^ 
οίον  ώτων,  ^ινων,  καϊ  διείραντες  έκρέμρων 
έ»  του  τραχήλου  διά  των  μασχαλών,  χαί 
τά  επιτιθέμενα  άπό  των  ώμων  πρέα  έν 
20        ταΐς  των  θεών  θυσίαις 

μασχαλιστήρ  (ΗβΓθ4.  1  215  Α«ΐ€ΐι.  Ργμιι. 
71)*  (ό)  διά  τών  μασχαλών  δεσμός  του 
υποζυγίου,   τό  αυτό  καϊ  μασχαλίς 

μασχαλισ&ήναι  {^{,  8ορΙι.  £1.  445)*  άνηρ- 
τήσ&αι  έκ  τών  μασχαλών 

μασχαλοληπτεΐ*  ύπό  κόλπον  χαϊ  ύπό 
μάλην  φέρει 

ή^μασχαλόν*  τόν  χιτώνα 

μάται  (ΑβοΙββ)*  διατρίβει^  χρονίζει 
30    ματαιολοιχός  (ΑηβΙ. ΝυΚ 451) *  ό  περί  τά 
μικρά  πανούργος^  καϊ  λίχνος 

μάταιος'  ηλίθιος,  τάλας 

ματ  α  ί  αν  τάλαιναν,  ήλίθίον 

μάταιοι  (ΑββεΙι.  8υρρ1.  820  88ρρΙ).  ίτ,  1,  3 
€0ΐΙ.  ΒΙ)  *  ταϊς  ματαιότησιν 

ματαισσει  ( — ^ζ€ΐ)'  μωραίνει 

ματάν  (ΑββεΙι.  8βρΙ.  37)•  ματαιάζειν 

μάταν  ή  λύγξ,   Ινιοι  όέ  ματακός  ή  μα- 
τακόν 
40    μάταρος•  στέφανος  μεμαρασμένος 

ματεΐ•  ζητεί 


€0Ό.  α  μάσσαι  ^μάσσον  (47  έμάσταζεν)  48  διαμάσαται  55  ίρεμνη- 
τής  56  έρεανώντες  62  τύπτεται  68  τάς  —  χσΐ  μέρεσι  70  εύ&ύναι  (οΓ.  μεττρίαι) 
74  |τ€ΐί  75  πίδαξ  76  εΐώ&ησαν  79  μασχαμνόν  (80  σχοίνινονί)  81  Ιρείσαντες 
—  τά  τών  1\  —  ύπό  82  μααχιλίων  %^  μαοχαλήττει  (85  άμφιμάσχαλον)  86  μά- 
ται       91  μαραίνει        92  ματααζειν        (93  ▼.  μαζάρυγξ) 

ΗΕδ.     Αά  42  λαβέσθαι  —  έφάιρασθαι  (λ  591)  50  μαστίδες•  ακίδες,   ή  αγκύλοι 

51  μασταλίδες-  χάρακες,  κάμαχες  (σταλίδας)  57  μάστι  (7  600)*  μάστιξ  58  μάστι- 
γας (!ϊ^362)•  δαρμούς  5»  μάστιε  (Ρ  622)•  μάστιζε  61  μαστίεται  (η71)•  μαστί- 
ζεται Α(1  62  μασάται  (347).  ή  Αά  64  μασόμενος  (βά  μαστάζων)  66  μάστιξ•  φρα- 
γέλ{λ)ιον        69  μαστούειν*   έπιζητεΐν  (354)        76  μασχάλην  αίρειν  κωθωνίζεσ^αι^  καϊ 

άνω 
ταμωκάσθαι 


1017 


μα%ηρ  —  μβγάλη  ^ιός 


1018 


ματ  ή  ρ '  Ιηΐσίξοηος^  έχίζητών^  Ιρενντιτής  (365) 
ίματρίονς'  τους  άβελτέρονς  (2) 
ματηρενειν  μα(σ)τ£ύείν,  ζητεΐν 
ματήσαΐ'  μαστεϋσαί.  ζητησαι 
μάτησεν  άηέτυχεν,  μάταιόν  τι  ίπραξεν  (Ψ 

5101).  ημέλησεν.  άηέσχεν  [4θ1] 

ματία'  αμαρτία 
ματίχί  (χ  79)•  ματαιότητι 
ματ  ίο  ν  τφ  τόνφ,  ώς  βέλτιον  τό  μιχρόν, 

χαϊ  ολίγον  (50.  344),   χαΐ  μάταιον.  οΐ  όέ    10 

δερμάτων 
ματίς'  μέγας,  τινίς  έπϊ  του  βασιλέως 
ματρόξενος'  τους  νόΰους  χαΐδας  .... 
ματρύλειον  (λίβηβηά.  Γγ.  ΙΥ  ρ.  120)*  τάηος 

των  ηορνευόντων^  τουτέστι  ηορνεΐον^  δηον 

οΐ  μαστροποί^  τ^τοι  μαυλισταί,   διέτριβον 

ματτάβης'  άπορων 

ματταβοί*  κεριβλέηεί,  αδημονεί 

μάτταβος'  ό  μωρός  20 

ματταβούμενος'  μέλλων,  χαϊ  άηοχνων 

ματύαί'  γνάθοι  (οί.  μάΘυιαι) 

ματτύης  (ΑΓίβιηίιΙοΓυβ.  ΑΙοΙρίβ)*  ή  μέν  φωνή 

Μαχεδονιχή    (Ααχω—)^  όρνις,    χαϊ  τά  ίχ 

του  ζωμού  αυτού  -^  λάγανα  κεριφορήματα 

(Οοιη.  Υ  ρ.  604) 
μά  τώ  9εώ   (Αγ.  Εεεί.  155)*   ού  μόνον  γυ- 

ναΐχες,  άλλα  χαϊ  άνδρες  ωμνυον 
μ  ατό  ν  ματαιοπραγων  ^  τ}  μάτην   ηοιών 

[17.  18]    30 
μαύλις  (Νιε.  ΤΗ.  705)*  μάχαιρα,  χαϊ  ή  μι-^ 

σθωτόν  ποιούσα 
μαυλιστήριον  παρ*  'Ιπηώναχτι  (Γγ.  126), 

Δύδιον  νόμισμα,  λεπτόν  τι 
μαύρο  ν  το  άμαυρόν,  ασθενές,  ή  μωρόν 
Μαύσωλος  (ΗεΓοά.  Χβη.)*   Ονομα  δυνατού 

(—άστουΐ) 


μάχαιρα*  ξίφος,   χαϊ  ηαραξωνιον.   χαΧ  οΐί 

άηοχείρεται  τά  πρόβατα,  χαϊ  ζωα  έρπίτά 

πολύποδα,   Ιουλος,  χαϊ  έργαλεΐον  τβχτοΜ- 

χόν  [24] 

μαχαιροδέτης•  έν  τοΐς  όπλισμοΐς  χαταλη- 

πτηρ 
μαχάν  τό  ^έλειν  μάχεσθαι 
μαχάταρ  (ΕΙβί)*  αντίπαλος  [28] 

μαχητης'  στρατηγός  [80] 

μαχλάδα*  πόρνην 
μαχλάδας'  πόρνας 
μάχλης'  άχρατής,  πόρνος 
μαχλίς'  εταίρα,  πόρνη 
μάχλος    (ΑββεΙίΓίο)*    άχρατης,    χαταφερής, 

πόρνος  . 
μαχλοσύνη  (Ω  30)*   ή  περϊ  τά  αφροδίσια 

ώσεϊ  χαταφέρεια,  άχολασία,  πορνεία 

μαχλωντες:  πορνεύοντες 

ίμαχλοίων  χρομμύων  (17111)        [39.  40] 
μαιραύραΐ'   αΐ  μάταιαι  αΐ  6*  αλλαι  (Ηβ- 

810(1.  Τ1ι.  872),  9/  χούφαι  πνοαί 
μα-φ ίδιον  μάταιον  (ΕαΓ.  Ηοΐ.  251).  δαιρι- 

λές.  χαλεπόν  δεινόν,  έχούσιον  [43] 

μαιρίφωνον*  ματαιόφωνον 
ή^μάιρωτος'  μάταιος 
ή^μαιρώτον  ματαίου 
μέγα-  μεγάλως  (Β  111),  πολύ  (β  125) 
μεγαβύξ{ε)ιοι  λόγοι*  μεγάλοι*   άπό  τοΰ 

Περσών  βασιλέως,  οί  όέ  βαρβάρους.  χαΧ  οΐ 

στρατηγοϊ  τού  Περσών  βασιλέως  Μεγάβυξοι 
μέγα   δχαστήριον    έν   ω   τάς    δημοσίας 

Ιχρινον  δίχας  [50 — 52] 

μεγαίρειν  (Ο^ρηί)*  φ^ονειν,  ζηλούν,  στε- 

ρίσχειν  [54—56] 

μεγαλήγορος'  μεγάλως  λέγων 
μεγάλη   &εός*    Αριστοφάνης    (Γγ.   ΥΙΙΙ  ρ. 

1100)  ίφη  τήν  Βενδΐν.  θρςίχία  γαρ  η  9εός 


€00.  97  άβαλτηρους  99  ροβΚ  405]  ματ  ίσα  ι,  ματεύσαι  402  μαρτυρία  5  εΓ.  μαί, 
μασί,  μάατα        7  ματρύλιον        10  \βεΙ        12   \όμενος        14  ματτυεΐς  —  περιφερόμενα 

έ 
1^  ματω&ών      19  μαυλίς  —  μισθητόν      20  λέμισαα  (οΓ.  τρίαντος  πόρνη)      23  πζώνη    (οΓ. 
124,  7   βΐ  τό  χατά  γα  ς)        26  τοού        29  μαχητός        36  άφροδήσια  ωσή        39  αίθίοπες 

41  αίμμαι        44  μαιρνφωνον        58  βένδην 

Η  Ε  δ.  401  ματήγετον  (Ε  233)*  [έάλωσιν,]  άλώσιν.  άποτύχωσιν  θ  Ματθαίος* 
δεδωρημένος.  Ματ  9"  ία  ς  όέ  δω(ό)μα  θεού  17  μαύδι*  λαοτομίον  18  μαυχυρόν  τό 
χλιαρόν  (θαλυκρόν)  24  μαφρήν  (ΕοΓ.  Ηβε.  8δ)•  διάνοιαν  28  μάχης  έπϊ  μηδεα  χεί^ 
ρ  ει  {Π  120)•  τά  περϊ  της  μάχης  βουλεύματα  χωλύει  (Ι.  χολοβοί,)  χαϊ  άποχείρει,  η  χολούει 
30  μαχηαμένω  (Α  304)•  μαχεαάμενοι,  δυϊχώς  39  μαχλοίονας  (ΗβΓοι).  II  30  Άσμαχ' 
οΐ  "Ιωνες)-  τους  Αυτομόλους  Αιθίοπας  ούτω  χαλούσιν  40  μάιΡ'  μάτην  {Β  214),  ματαίως 
(Ε  759)  43  μαφίδως  {Ε  374  3ΐ.)•  ματαίως,  [μαίρίφωνον]  50  μεγάθυμοι  (Α  123  βΐ.)* 
μεγαλόίρυχοι  [γενναίοι]-  θυμός  γαρ  ή  ^νχή.  γενναίοι  51  μέγα  χεν  (Α  256)•  μεγάλως  άν 
52  μεγαχητεα  (γ  158)•  μεγάλην  παραγωγως,  7]  μεγάλως  χοίλην.  η  μέγα  θηρίον,  η  μέγα  χητος 
54  μαγαίρω  (^55)*  φθονώ  55  μέγα  Ιαχον  (Β 333)•  μεγάλτ^  φωνχΙ  άνέχραγον  56  μ^-^ 
γαλαυχεϊ  (ΙβεοΙ).  111  5)*  σεμνύνεται^  καυχάται 


1«19 


μεγάλανδρα  —  Μβδοννίδα» 


1090 


μΒγάλανδροΐ'    μιγάλοι.  άνδρ€ς,  τ}  μεγάλοι 

χατά  την  άνδρείαν,  ή  ηολυανδρουρτες 
μεγαλαλχής*  μίγαλοαθΒνής 
μΒγάλανχος*  μεγαλόφρων^  μεγαλόψυχος 

[«] 

μΒγάλη  νόσος*   -ή  ίκιΧηιρΙα  (γ.  νόσος  με- 
γάλη) 
μεγάλης  δείλης'  οίον  όψίας  [βλ  66] 

μΒγαλήτορ'  μεγαλόψυχος  [68.  69] 

μβγαλίξομαι  (ΨΊ74)*  μεγαλύνομοΛ 10 

μεγάλλειον  μύρον  (^Αριστοφάνης [ρ, ϋβί]* 
^μιεταηέμΛον  νϋν  ταϋτα  απουδη  χαΐ  μύρον^ 
ενρημα  Μεγάλλου^.  Μέγαλλος  γάρ  τις  Σΐ" 
η^ώτης  την  του  Μεγαλλείου  μύρου  χατα- 
ϋχευήν  εύρεν,  μνημονεύει  δέ  χαΐ  Φερεηρά- 
της  έν  τη  Πετάλη  (ίΓ.  IV  ρ.  322)  €ί.  %\. 
1009)  [Βά  71]  [72] 

μ%γαλομήτηρ'  ή  της  μητρός  μήτηρ 
μ9γαλόν{ο)ια'  υπερηφάνεια^  ϋύνεαις 
μΜγαλοηρεηής*  μεγαλοφανης  20 

μΒγαλούργΙας•  μεγάλας  εργασίας    [77.  78] 
μΒγαλόφρων  μεγαλόψυχος 
μΒγαλοφυείας*  μεγαλονοίας 
μΒγαλοφυέατερος'  μεγαλόφρων  [82] 

μΒγαλώνυμον    (Αγ.  Να5.  669)-     μεγαλό- 

δοξον 
μΒγάμυχος'  μεγαλομυχητής  [βά  84] 

Μέγαρα*   οΐ  μέν   τάς  χατωγείους  οΐχήσεις^ 
χαϊ  βάραθρα,  οΐχία,  χαϊ  θέων  οϊχημα.  τινές 
όέ  χαταατέγους  οΐχήσεις  (Ηοη.).  ή  ηόλιν        30 
Μεγαρέων  δάχρνα  \Βά  86] 

μΒγαρΙζοντες'  λίμώττοντες  [Βά  87] 


ΜΒγαριχαϊ  σφίγγες•  ΕαλλΙας  (Οοηι.  V  ρ• 

0X111)  ηόρνας  τινάς  οΰτως  είρηχεν  [89. 003 
μίγαρον  πολυτελής  οίχος.  ή  ύπερφορ 
μέγαρσις•  φθόνος 
μέγαρτος•  άγνώμων,  χαϊ  φθονερός*  άμί- 

ψαρτος  όέ  ο  άφθονος 
μεγασχιδεν  μέγα  σχίσμα  έχούοη 
μέγ'  άφρονες•    μεγαλόφρονες.    ή  μεγάλως 

άφρονες 
μεγάσυρνος•  είδος  σταφυλής  έν  ΕνΙδφ 
μέγ'  άχήσεται  (ΊτΒ%.  ίηο.  ίν.  187)*    μέγα 

βοήσει  [98.  90] 

μεγήραι•  φθονησαι,  ζηλωσαι 
μΒγήρας•  [λά  601]  ξηλωσας,  στερησας      [2] 
μεγήριτα  (ΕεΒΪοά.  ΤΙι.  240)*   τίμια,  μέγα- 

λόχαρτα  [4] 

μΒγιστάνες  (Μβηβηά.  ίΓ.  €000X1. VI)•  ο£  έν 

υπέροχη  δντες 
μεγίστην  μεγάλην 
μέγιστος'  μέγας 
μέδει•  άρχει 

μεδέοντα  (ΟβΠ.  ϋβΐ.  5)*  βασιλεύοντα 
μεδέοντες•  βασιλείς  [11—14] 

μεδιμναΐον  μέτρον  μοδίου 
μέδιμνον  μέτρον  δμοιον^  ή  χοινίχων  τεσ- 

σαράχοντα  οχτώ 
Μεδίμφ•  ήρωϊ 
μέδονταΐ'    επιμελούνται,    άρχουσι^    βαοι- 

λ^ύουσι 
μέδοντε•  άρχοντες  δύο 
Μεδοντίδαι•    οΐ  άπό    Μέδοντος  ^Αθήνησι 

[21—23] 


000.  1\  μεγαλίον  84  μεγαλομυχήτης  86  μεγαρίςί  σχόρρώα  —  χα^άπερ  φάρος 
9β  μεγαρικαΐς  —  χαλίας  (οί,  σφίγχται  εϊ  Εορίνθιαι  πέδαι  92  μεγάρσης  94  μεγα- 
^Χν^ή        05  μεγάφρονες        96  χνήδω        97  μεγαχήσεται        500  μεγεΐραι        ]  με- 


γείρας  —  έταιρήσας      3  μεγήρη,  τα  (οΓ.  ίγήγαρτος)      14  μηδεΐν  —  προνοεί 
νίχων  μη        19  μέδοντες        20  μεδοντιάδαι 


π      16  σχοι- 


μοσύνη    (Ι  δ3ΐη.  II  3)•    μεγάλα^    λαλόνων  78   μεγαλορήμων    (Ρβ.  XI  3)•    νΆερήφανος 

82  μεγαλονχία•    μεγαλαυχία.    νψηλοφροαννη  Λ(1  Η4   ή   όνος   (βΑ   έννεάμνκλος)         Αά  86 

δοχεί  πλείστα  φύεσ^αι  έν  τη  Μεγαρίδι  σκόροδα,    χαΟάπερ  φασίν.    χαϊ  παροιμία  έπϊ  των  προα- 


βασιλενέτω  13  με  δέων  βασιλέων  ή  φροντιξόντων  (μελεδώνων)  14  Μεδεύων  βασι- 
λεύων (Γ  276)|  παρά  το  μεδεΐν^  δ  έστι  προνοεϊν.  χαϊ  πόλις  (Β  601)  21  μέδοντο  (Ω  2)- 
έφρόντιξον  22  μεδόμεθα  (Δ  418  βΐ.)*  φροντίζομεν^  έντρεπωμεθα^  προνοωμεν  23  μέ- 
δων  (Λ  693)•  βασιλεύων,  βασιλεύς 


1021 


μίζος  -—  μίέλίχτηρέος 


1022 


μέξος  (ΑΓοΙιΠοϋΙι.)  *  (ΐΐ^οϊον 
με&6ΐς  (Αββεΐι.  ΡβΓβ.  699)•  ίάοας      [26.  27] 
με  &  είναι  (ΕυΓ.  Ηβο.  554)*  άφεΐναι,  έάααι 
με&Βχτός'  έκ  τον  μετέχειν  [80 — 83] 

με^έντες•    ίάααντες   (ΕυΓ.  Η«€.  551).    μη 

&ελήααντες,   άμελήααντες 
μέ&εξιν  (Ρΐ8(.  8ορ1).  ρ.  256  Α)*  χοινφνίαν 
μέ^επε'  δίωχε 
με^έπεί'   ίζαραγίνετοΛ.  έηαχολον^εΐ,   ζητεί• 

δίώχεί.  ίρχεται  [38]    10 

μεθεατάναΐ'  μεταβεβληαβ'αι 
με&έβτηκεν  άφέατηχε  (ΑββεΙι.  ΡβΓβ.  158). 

μετήλθεν 
μένετε*  ίάοατέ  με 
με&έιρομεν  μετοίοομεν 
με^ήκείν  τό  μεταγαγεΐν.  ή  μετελ&εΐν 
μεΘημοαννη*  αμέλεια  {Ν  121  ?) 
με&ήμων   {Β  241)*   [&ά  45]  ηροδάτης.  [αά 

45]  αμελής  [εΐ] 
με^'^ς'  ίάσχ^ς,  άμελήσης  [47 — 49]    20 

μεΘίει•  [βά  50]  άφήκεν 
με&ιεμένους*  άμελονντας,  ίώντας 
με&ίέντα*  προΐέμενον 
μεΘίεταΐ'  μετέρχεταί  [54] 

με&ίσταταί  (ΕαΓ.  Γγ.  35)*  μεταίρει.  μεταί-- 

ρεται  [56] 

ή^μέϋ-λην  τον  άρνα  [58] 

με^όδίον  δ  ημεΐς  έφόδίον 
με&οδενει•  μετέρχεται,  ή  διέρχεται 
με^οδενσάτωσαν  διελ&έτωσαν  30 

με^οδίτας*  τεχνίτας 

μεθ'  οδόν  έν  Ισφ  τφ  χαθ'  όδόν  [84] 

με^όπιον    μέρος  τι  της  καλούμενης  ύίίό 

των  αρχιτεκτόνων  τριγλύφου 
μεΰ'όηωρον  μετά  την  όηώραν,  τροπή  μετά 

9έρος 
με&ορίζεΐ'  μετέχει 
με&όριον   τό  μεταξύ  των  ορίων,  τό  όια- 

χωρίζον  τους  δύο  τίνων  ορούς 


μεθΌρμη^ήναι•  έφορμηΟηναι 
με&ορμίζεταΐ'   μετάγεται  άπό  δρμου  εΙς 

δρμον 
με&ορμιξόμενος'  μετερχόμενος  (527) 
με^ορμίσασ^αι  (ΕαΓ.  Μβά.  258.442)*  μβ- 

ταγαγέαΟ'αι 
μέ^ν  (Ηοιη.)*    οίνος,   οΘεν  τό  μβθνσχβ- 

σθαι 
με6•ύεΐ'  πεηλήρωται  ... 
με&νδρίδες'  είδος  μικρών  όρνίΒων 
με&νουααν  αλοιφή    (Ρ  390)*   διάβροχορ 

τφ  λίηει^  οίον  ηεηληρωμένην  ελαίου 
μεϋ'ύαιον  ( — σεως)'  είδος  αμπέλου 
μεθνσκομαΐ'  πληρούμαι 
με^υστάδες  (Τγβ^.  ίηο.  Γγ.  188)* 
ο;  οίνοπλήγες  με&νστάδες  γάμφ 


με9νονβαι  καί  εΙς  γάμους  συνιοΰσαι  [οίορ 
(Ίων)]  τό  παρθένους  λέγεσ^αι  άπεβαλον, 
η  αΐ  βαρυνΒεΐσαι  υπό  μέ&ης  ούκέτι  παρ- 
Βένοι  ήσαν  [80] 

[βθ  81]   -^καϊ  γαστήρ 

μειαγωγός   (Αγ.  Κβη.  798  ΕυροΙ.  ρ.  456)* 

ούτως  Ιλεγον  τό  είσαγαγειν  τό  Ιερεΐον  τό 

λεγόμενον  ύπό  των  εγγραφόμενων  εΙς  τους 

φράτορας  [84] 

μειόι^'  γελ§. 

μειδίασμα-  γέλως  {Ογτ.  319)  [87] 

μεΐδος,  μείδημα  (εί.  Ηβ•.  ΤΙ>.  205)*  χέΛ»; 
(€Χ  οηοιη.  ?)  [89.  90] 

μειλεϊν  άρέσκειν  (οί.  773)  [92] 

μείλια'  μειλίγματα^  χαρίσματα,  τά  απόθετα 

χρήματα  1348) 
(μειλίγμασί'  κολακείαις^  έδέσμασιν)  1349 
μειλίγματα'  άπάργματα,  δώρα , καϊ  ή  προΐξ 
μείλιον   (ΟβΙΙ.  Π.  230)*   μείλιγμα,  λέγει  όέ 

τήν  προίκα^  τά  χαρίσματα 
μειλικτήριος  (εί.   ΑββεΙι.  ΡβΓβ.  610)*  €ΐ}- 
μενητικός  [97] 


€00.  24  μεξός  (οί.  μήδεα  μεσοτνλαρον  ευμεζέος)  68  το  65  \φ(ρον  (βί.  μετόπη) 
66  &έρους  {^ΐ.  μετ — )  68  του  τινών  76  \σα^  αλοιφή  79  γάμων,  Με&ύουσαΐ'  χαΐ 
83  εριον        94  άσπάργματα 

ΗΕ3.  26  μέ^αις  (Ηοιη.  XIII  13)*  τοις  σκεύσεσι  τοις  Βεατρικοΐς^  κιθάρα,  ή  κύμβαλον 
27  με^αρμοζόμενος'  μετερχόμενος  (571)  80.  81  με9•ηαταί'  άμεληταί^  μετελκτόν  (1. 
μεί^ετικοί)  μέρος  Ιχων  82  με&έμεν  (Α  283)*  άφιέναι  88  μέ^Οεν  (Β  26)*  έμοΰ  88  μβ- 
^έπεις  (Α  175)*  παραγίνει,  καϊ  τά  δμοια  Αά  45  εύστοχος^  συνετός  έμπειρος  {ήμων 
47  με^ήσει  (α  77  ο  212)*  αμελήσει,  έάσει  48  μέ&η'  κραιπάλη,  σκότασις  οίνου,  ή  &νμός 
49  με&ήσω   (^480)*    αφήσω         Αά  50  άμελει   (Κ  121)  54   μεθ'  ίππων  (^51)*    ίφ' 

ίππων  56  με^ίω  (Γ  414)*  αμελήσω  58  μεθοό^τα^  (ΕρΙιββ.  VI  11)*  τέχνας,  [εφόδια] 
64  με^ομίλεων  {Α  269)*  ό μιλούν,  συν  ήμίν  (συνήμην),  ή  αυνανε{σ)τράφην  80  με&νων 
(Ι.ΧΧ)*  από  οίνου  μεθύων  λά  81  Μεΐ^ώη  {Β  716)*  πόλις  Θεσσαλίας  82  με ^ώ μεν 
άφώμεν,  άμελήαωμεν  (ΙΓ459)  84  μείδησεν  έμειδίασεν  (£426),  έγέλασεν  (^595)  87  μεΐ" 
δι9•ών  (Η  212  7  786)*  γρ.  γελών  89  μίξοντες'  μνοντες.  λίΐλοΰντες  90  μείλαΐΡΒί 
(Ο  79)*  μελανεΐ  92  μείλινον  (£65581.)*  μελέϊνον^  έκ  ξύλου  της  μελιάς^  δόρυ  97  μ6&- 
λίσσεο  {γ  96  6  326)*  φιλοφρόνον,  προσάγου  (1351) 


1023 


μαλκίίίίμεναί  —  μβΐάννδρος 


1024 


μΒίλισσέμεναί  (ηοη   0  410)*  κροσηνη^ 

ΧΒχαρισμένα    πράτταν,    {χεχίίρισμένα    χαϊ 

ηδέα  λέγειν)  1351 
μείλιχα  (Ηββ.  ΤΙι.  84)  *  ηδιστα^  γλνχέα.  προ- 
σηνή (1353).  έκιαχη 
μειλίχίω'  γλυκείς  ήδεΐ  [601.  2] 

μΒίλίχιος'   ηρ^ος   (1357).    συψετός,   ηδύς. 

προσηνής 
μειλιχομείδης   (Αΐε.  Γγ.  55)*  πραΰγελως, 

ήδνγελως.  ήδεΙα.  ηραΰνοος  [5]    10 

μ 610 ν*  μικρόν^  Ιλασσον^  Ιλαττον 
μείονεκτεΖ   (Χβη.   Ηί«Γ.  Ι  29)*    τό  τ^ττον 

φέρεί 
μειονεκτείταΐ'  έλαττονται  (€ί.  1240) 
μειονεκτονμενοΐ'  έλαττονμενοί  (1427) 
μειόφρων  [εά  10]  έλαττον  φρονόν^  παρά- 

μωρός 
μείρακα  (Αγ. ΡΙυΙ.  1071) *  τήν  νέαν  γυναίκα 
μείρακες  (ΒβΓ^Ιί.  Ι,γτ.  Γγ. 69  ρ.  1056)*  νέοι^ 

νεώτεροι^  γενναίοι  20 

(μείρακύλλίον   ηαώιόν^   νηοηοριστιχως) 

1429 
μείρεο'  [εά  18]  λάμβανε,  λάγχανε 
μείρεταΐ'  στέρεται  (871).  κληρονταί^  Μ^Ρ^- 

ξεται 
ίμεΐραξ'  παΐς 
με  ι  ς  (Γ  117  ΑηβΟΓβο)*  μην 
μεΐστον  Ιλάχιστον 

μείωσιν  έλάττωσιν  [19] 

μελάγκρνφοί'  οΐ  άποκεκρνμμένοι.  άμεινον    30 

ύέ  νοεΐν  [οΐ  ή^αν^ρωποί] 
μελαγκρνφονς    μυχούς    (Αγ.  ΕοοΙ.  12)* 

τους  γεννητικούς  ανθρώπων  (οΓ.  626) 
μελάγκρανις  (ΤΗβορΙΐΓ.  IV  12,  1)•  όξύσχοι- 

νος,   ή  τά  άκρα  μελανίξουσα 
μελαγχαίταν  (Ιοη.ίΓ.16)*  , , ,  μεγάλφ  δρα» 

μάτι,    άπό   των   ανθρώπων   οίον  (*Ιων1) 

άκμάξουσαν 


μελάγχλαίνος'  ή^ή  διαυγής 

μίλα^ρα•  οίκίαι•  υπέρθυρα,  δοκός  λέγεται 

ή  καϊ  διάτονος 
μέλαθρον  οίκημα,  ή^καΐ  τό  των  γυψοιχών 

μόριον  (εά  621  ?) 
μελαΒρόφιν  (θ  279)*  έκ  των  δοχην  της 
στέγης,    των   μελά^ρων,    των  δοκών  της 
στέγης  [Ϊ8 — 83] 

μίλαιναι  φρένες*  αΐ  βα&εΐαι,  καϊ  άγαΒαί^ 
χαϊ  κυκναί,  ή  αΐ  δειναί,  καϊ  ΙσχυραΙ  \εά  Μ] 

[8λ  Μ] 
μέλακες'  νεώτεροι  (1346) 
μελάμβιος'  σκοτεινός  τον  βίον         {εά  88] 
μελαμβιου•  σκοτεινού  [βά  89]  τόν  βίον 
(μελάμπελος^)  κλήαα  μέγα 
μελάμηεηλος  (Τγβ;.)*  κενίΗϊρης 
μελα{μ)ηέραμον•  σκοτεινήν 
μελάμηυγος  (Αγ.  Ι*)τβ.  802)*  ανδρείος,  τους 
γάρ    δασεΐς    τάς    ηυγάς,    ανδρείους    ένό- 
μιζον 
Μελάμφυλλος•  ή  Σάμος  (οί,  ΦυλλΙς) 
(μελαμ^ρί&ιος'    οΙνός  τις  ούτω  χαλεΖται) 
€ΐ  659  [44] 

μελανα&ήρ*  των  κυρών  τις  ούτως  χαλεΖ- 
ται [46-48] 
μελάνδειρος'  όρνιΒάριον  ηοιόν 
μελάνδετον    (Ευη  Ογ.  821    Ρ1ι6η.  1091)* 
κυκνόν  καϊ  μακρόν,  τό  μέλαιναν  ίχον  λα- 
βήν  τουτέστι  κερατίνην,  ή  τό  πυχνως  ό(- 
δεμένον  [51] 
μέλαν  δρυός  (ξ  12)*   7}   Ιν  τοις  δένδροις 

δασύτης,  καϊ  ή  των  ξύλων  έντεριώνη 
•^μελάνθεΐ'  Ί}ρ,'&ρια  τά  μελάν^ρια 
μελαν&ές  (ΑββεΙ).  δυρρί.  137)*  μέλαν 
μελάνοφρνς'  λασιόφρυς.  βαρεία 
μελάντατον  μελανόν,  κατά  Ιηίτασιν 
^μελάνυδρος  (114)*    έν  βά&ει  τό   νδωρ 
Ιχουοα,  ή  ηολύϋδρος 


Ι 


€00.    600  ήδεια        4  μειλιχομετίδης        15  μείραξ        16  μυς       20  μελαγκό- 
υφοι  —  άμείνω  21  μελαγκορύφους,  μοιχούς  —  ανθρώπους         22  μελάγκρασις 

8  μελάγχετον      25  δοχύς  όέ  καϊ  ή      40  μελάμηελος'  ηεν^ήρης  ή  κλήμα  μέγα      48  \υλος 
45  μελαναί^ηρ  —  πυρρών        50  τουτέστι  κεράτινη  ροδΚ  δεδεμένον        55  μελανόφρυς 

ΗΕ8.  601  μειλίχιου  (Κ  288)*  πρ^ον,  καϊ  τά  δμοια  2  μειλιχίχι  (Ο  741)•  ίχετείμ 
(1356)  5  μειζοβάρβαρος  (ΕυΓ.  Ρΐιοβη.  138)*  ούτε  βάρβαρος,  ούτ  έλλην,  αλλ*  αμφοτέρων 
ϊχων  (εί.  μιξο--)  Κύ  10  έλάφρων,  καϊ  Κά  18  μερίζου  (Ι  616)  19  μείων  (Β  528  βΐ.)* 
έλάσσων,  μικρότερος  28  μελά^ρων  λώβαι  (Ειιγ.  Ηβε.  650)*  τόν  οίκων  αΐ  βλάβαι  29  μέ- 
λαιναν (Α  141)*  βα^εϊαν  30  μελαίνχκ  Μ  329)*  βα9εί^  81  μελα(ι)ν{ά)ων•  μελανών, 
καϊ  όδυνάων  {Δ  117),  οδυνών  μελανοηοιών  έπεϊ  κατηφείς  ποιούσι  τους  πάσχοντας  32  μέ- 
λαιναν νήες  (Β  524)*  αΐ  βαϋεΐαι,  καϊ  πισσόχριστοι  88  μελαΐνετο'  βαρεία  Ιγένετο  (Σ 
548)  Αά  84  καϊ  δειλοί  85  μέλαιος  (ΕυΓ.  Ογ.  839)•  άθλιος,  μάταιος  (μέλεος)  86  με- 
λαίοις'  ά&λίοις,  ματαίοις  (μελέοις)  Αά  88  ,  ^  μελανός  Αά  89  ή  μελανού  44  μέλανα 
βρότον  (φ  189)*  άνομον,  έρημον,  άπάνθρωπον  (εά  άβροτον)  46  μελαναί  (Γβε.)*  βαθεΐαι 
47  μελαναύγη  (Εογ.  Ηβο.  151.  3)*  τχΙ  ^ύσει  του  αίματος  48  μελανδανέως'  αμπέλου 
είδος  (μελίνεως)       51  μελάνδετα  (Ο  713)*  μιΛαίνας  έχοντα  λαβάς,  τουτέστι  κερατίνας 


1025 


Μβ1άνν»*0$  όρο*  —  μηΐίψη 


1026 


ΜελάντείΟί  δροΐ'  τους  ΧίλαντίΙονς  σΐίο^ 

ίϊέλονς  [69] 

ΜελάυτΒίος  χοιράς'  ι/  χοιράδες^  ηγονν 

σχόίκλοι.  χαϊ  νΙός  Ναξιου  του  Πάρου  ^ίβ- 

λάντίος 
Μέλας-  [βά  61}  ηοταμός  (0»11.  Ιο?.  23) 
μέλδεί'  τήχα.  ίφη,  φθίνη,  έηί&υμη 
αέλδξΐν  μέλδίο^αι 
μελδόμενος'  (Φ  363).  έηιθυμων,  φθίνων, 

χαϊ  τα  όμοια  10 

μελέαγρος  (Αγ.  ΗΑ.  VI  2,  2)*  ή  χατοιχί- 

διος  όρνις 
μελεαγρίδες'    δρνεις^  αϊ  ίνέμοντο  έν  ν§ 

άχροπόλει 
ίμελαιαί'  αστράγαλοι  (τ.  χΙΧλαί  €ΐ  2186). 

-η  νωθροί  (μιλλαΐ) 
μελεδαΐνει  (ΑγοΙιΠ.  Γγ.  8)*  φροντίζει 
μελεδήματα  (762  0  650)*  φροντίδες^  μέ- 

ριμναί 
[8ά70]  μελεδών  (δαρρίιο)*  φροντιστής^  με-    20 

ριμνητής,   επίτροπος^  οίχονόμος^  ηροεατώς^ 

φνλα£.  χαϊ  μελεδωναι  (τ  617)  αΐ  φρον^ 

τΐδες,  χαϊ  τά  δμοια 
μελεδωνοί  (ΗβΓοά.  11  65) *  φροντισταί,  χαΐ 

τα  δμοια 
μελεδών  6  βασιλεύς 
μελεδωνεύς  (ΤΙιβοοΓ.  XXIV  ΙΟΙ)*  δ  φύλαξ. 

χαϊ  τά  δμοια  [74] 

μέλεΐ'  φροντίζει  '  [76—79] 

μελερόν  (Κεο\ε»)'  μαραντιχόν,  χαυστιχόν       30 
μελετ^'  άσχεΐ.  επιμελείται,  γυμνάζεται.  Μ.9- 

λ  έτη  γάρ  άσχησις.   χαϊ  το  μελετά  ν  γν- 

μνάζεσ^αι.  έηιμελεΐσ&αι.  χαϊ  το  δμοια 
μελετητήριον  (Αη3Χ8η(ΐΓ.  εοιη.  ρ.  168)*  οΐ- 

χος,  ή  όργανον^  έν  φ  τις  μελέτη,  ή  σχολειον 
μέλεον  [λ(1  83]  άτυχες,  άαύνετον.  χαχόν 
μ  ελέω  ν  χρεών 

μέλη'  τά  γυΐα.  χαϊ  φδή.  χαϊ  σχεύη 
μεληδών    τηχεδών.    φροντίς,   φδή   {0τ€%. 

Κ3Ζ.  Ο.  VIII  17 ?)  40 


μεληδόνες    (βινηοηΐά.  Γγ.  39)*    τφζεδάρες* 

έπι9νμίαι.  φροντίδες,  φδαί 
μέλημα  (Ίτζ^.)'   ούτινος  άν  τις  φροντίζοι^ 

άγάηημα 
μελήματα-  φροντίδες  ματαϊαι 
1  μελιρύτοισιν  έν  πρώτοις  ήδέσι 
ΙμελΙρυτον  ήδύ  πρώτιστον 
μελία'  δένδρου  είδος 
μελίαΐ'  ή^μέλισσαι.  ή  δόρατα,  ή  λόγχαι  

άπό  Μελιάς  Όχεανοϋ,  -^ή  οδοί 
μελιάς  χαρπός'  το  τών  ανθρώπων  γένος 

[94] 
-^ μέλιγγας    δλοιτο    παις    Βαλάσσας* 

παρά  τήν  μελίαν  το  ξύλον,  αχού  ει  όέ  Ί-ίχ 

του  τήν  ναϋν.  τινές  δέ  τον  αύλόν  ή  τδν 

δι  αύλοΰ  μελιαμόν 
^μελίγηα*  άχρόδρυα 
μελίγηρυς  (μ  187)*  εϋφωνος,  ήδύφαηος 
μελίγληνος•  ήδυόφθαλμος 
Μελιγουνίς-   οΰτως  ή  Αιπάρα  (ΟβΙΙ.  0!«η. 

48)  έχαλειτο  νήσος,   χαϊ  μία  τών  'ΑφροδΙ" 

της  θυγατέρων  [^^•  1] 

μελίζωρος  (Νίο.  Τϊι.  663)-  γλυχεΐα         [8] 
μελιηδές'  μελιτώδες,  ήδιστον,  διό  χαΐ  έψι- 

λοΰτο.  παρήχθη  γάρ   παρά  τό  μέλι.  ενιοι 

δϊ  ώς  μέλι  ήδέος.  διό  χαϊ  έδάσυνον 
μελιηδέος  (^  310)*   μελ{ι)τώδους ,  προση- 
νούς, ήδέος  [6 — 8] 
μελίχαχι  (ΡΙιργ6€Γ.  Γγ.  VII  ρ.  264)*   σχεύ- 

ασμά  τι  βρωτόν  διά  τυρού 
μελίχηρα  (Λγ.  ΗΑ.  V  13,  1)*  τα  ύπό  των 

πορφυρ[ευτ]ών  συνχίλούμενα,  έμφερή  χι^- 

ρίοις,  έν  τη  θαλασσή 
μελιχηρίς'    είδος  αμπέλου,    χαϊ  πόα  τις, 

χαϊ  πάθος  ίηχμον,  μελιτώδες  ύγρόν  ίχσν 

(ΗίρροοΓ.  ρ.  113  €) 
μελίλωτος-  πόα  τις  (Αγ.  ΗΑ.  IX  27,  22). 

χαΐ  Λοτού  είδος  (ΤΙιβορΙΐΓ.  ΤΗ  15,  3) 
μελίνεως-  είδος  αμπέλου  (648) 
μελίνη  (8ορ1ι.   ίΐ.   647) *    όσηρίου   είδος, 


€00.  58  \τιοι  —  \τίους  (οί.  δαμούαι)  60  χοιράδαι  81  τό  μετάζεσ^αι  83  </σν»- 
θετον  88  |^£ΐ  92  άηό  ,  ,  .  όδοϊ  ρθ9(  91  βέλη  ρτο  μέλισσαι  ΡΙιοΙ.  95  ολοιτόπαις 
(ΡΙιίΙοΙ.  XII  ρ.  615)  704  μξλιηδέως  &.  6  μελιηδέος,  ήΐ  μελιηδής,  μελτώδους  χτΛ. 
8  τά  μέλιτα 

ΗΕδ.  59  μελαντιμίθιος'  οΙνός  τις  ούτω  χαλεϊται  (μελαμιρίθιος ,  €Ϊ,  ιριθία  €ΐ  πολλά- 
γειος)  Αά  (Π  μελανός,  βαθύς  (α  423).  ?;  Αά  70  μελαιδήνυς  χαϊ  74  μελέη  {ε  416)• 
ματαία  76  μελείην  {II  767)*  τήν  έχ  μελείας,  δπερ  έστϊ  δένδρα  77  μελείησι  (Β  543)* 
δόρασι        78   μελεϊστί   (^409)*   το   χατά  μέλος  τι  χόπτειν        79  μέλεος  (7  795)•  μ<(- 

επίρρημα,  εΙς  μιχρά  μέρη  χαϊ  μέλη  χοπτόμενον  1  μέλι  ίοιχε•  με  δμοιε  (μέλεΐ'  Ιονίη, 
δμοιος  ...)  Ζ  μελίη  (Ηοιη  )*  δόρυ  6  μελιηδής  (τ 661)*  ήδύτατος,  γλυχύτατος  7  μβ- 
λίγς  (Χ225)*  δόρατος  8  μελιήως  (3Γ178)*  ώσπερ  μβλί(α).  είδος  δένδρου,  δ^εν  τά  μελέϋ^ 
(δόρατα) 

65 


1027 


μίΐίύματα  —  μβΐψδοΰιίί 


1098 


δμοίον  χέγχρφ,   χάί  τον  πολύκοδός  Τ4  μέ" 
ρος  ^  [15] 

μίλίσματα'  ^σματα 

μέλιασα'  όβολός^  δ  ς  Ιοτι  {ζ)  μ4ρος  δραχ- 

μνζ 
ΧΒλισσαΖος'  6  Ζενς 
μέλια  σαι  (Ολίΐ.  ΑροΠ.  110)*   αΐ  της  άημ-η^ 

τρος  μνστώες  [20] 

μ€λΙσα{ε)ίον  τό  σμήνος 
μΒλισσέμεν  ηραύνειν^  η{αρ)εΜύν^  καρη- 

γορεΐν.  κρός  ήδονήν  λέγειν 
μίλισσοχράς•   ή   γλυχεΐα  δέλτος,  ή  μέ~ 

Λ(Τ4  κεχραμένη  [24] 

Μελιταϊα  (ΟλΠ.  Γγ.  €00X0111)-  ό&όνιά  τίνα 

διάφορα^  έχ  Μελίτης  της  νήσου 
μελίταινα  (Νίε.  ΤΗ.  654)*  #τοα  τις,  ην  Ινιοι 

μελίχταιναν,  άλλοι  μελισσόφυλλον 
Μίλιταΐον  κννίδιον  μικρόν  (ΑΓίιΙ•ΗΑ. 

IX  7,  6) 
ΜΛλιτενς  κάπρος  (ΑΗ•1.  Γγ.  XXIV  ρ.  1002)• 

( )  των  γάρ  δήμων  Μελιτεύς  έστι.  χαϊ 

συν   αυτόν   άντιχρνς  Ιχόλονν,   Ισως  μέν 

δια    δαοντητα^    ^κεϊ    χαϊ  άρχτον   αυτόν 

φαβι  ηολ^.αχοΰ,  ϊαως  όέ  χαϊ  ότι  μυλωνάς 

έχέχτΊ]το^  έν  οίς  συς  ίτρεφεν 
Μελιτέων  οίχος  (ΑγΙ»(.  Αγ.  ΧΧΤ  ρ.  905)* 

έν  τω   των  Μελιτέων   δήμψ  οΐχός  τις  ην 

ηαμμεγέΒης^   εΙς  δν  οΐ  τραγφδοϊ  ....  Ιμε- 

λέτφν 
μελιτήαερον  (-^τηρόνΐ)*  ήδύ^  γλνχύ 
ή^μελίτια'  τά  βίττα 
Μελιτίδης'  μωρός  τις  ην 
μελίτ.ιον  πόμα  τι  Σχυθιχόν  μέλιτος  έιρο- 

μένον  συν  ΰδατι  χαϊ  ηόφ  τινί 
'\μελιτέτροηα'    τι)ν   χλαμύδα   ούτω   χα- 

λοϋσιν 
μ  ε  λιτό  ν  χηρίον,  ή  τό  έφ^όν  γλεϋχος 
•\μελιτόηολιν'  έηϊ  του  κρούειν  χαϊ  ιρο- 

φεΐν  ίτάσσετο^  ίίρός  τό  προσιέναι  μελίσσαις 
μελιτοϋττα'  μάζα  {ΧΧί'ιοΙ)^  μελιτι  δεδευ' 

μένη,  τό  δε  αυτό  χαϊ  μελιτόεσσα(Βίτοά, 

VIII  41) 


μ$λιτ[τ]οϋντας  (Αγ.  Α?.  567)*    Λλαχοΰν- 

€ας 
μελίφρονα'    ηροσηνή^   χαϊ  ήδέα'    διά   τό 

ψλυκαίνειν  τάς  φρένας,  χαϊ  μελίφρων  τό 

αυτό 
μηλίφυλλον  (Νίο.  ΤΗ.  554)*  βστάνη  τ^ς^  δ 

χαϊ  μελισσόφυλλον  χαϊ  ηράσιον 
^μέλχιον  κρήνη,  νύμφαι,  ηαίγνιον 
μΒλλέβιος'  ήμι&ανής,  [χαϊ  μη  συναις^  ι^  δ 
10        έχδιδαγμένος 

μέλλει-  [8ά48]  δοχεί  ή  μένει  (1302  8ορΗ. 

£γ.  571) 
μελλέκοσις  (δορίι.  Γγ.  960)  *  δ  μέλλ§ίν  άνηρ 

γίνεσ^αι 
μέλλετε'  [<ά  45]  βραδύνετε,  ύπερτί&ίσ^ε 
μελλήσας'  νηερ^έμενος,  βραδύνας  [47] 

μέλλησις  (ΤΗυο.  Ι  69)•  βραδυτης 
μίλλησμοϋ'  ύπερ&έσεως,  βραδυτητος 
μελλήσω'  σηονδάσω.  ή  ύπερ^ωμαι 
20    μελληταΐ'  ύΛερθετιχοί 
μελλητιάν  τό  μέλλειν 
μβλλίρην  μελλέφηβος 
μελλόγαμβρος'  μελλονυμφίος 
μελλονιχιάν  (Αγ.  Ατ.  639)*    έχεϊ  βραδύς 

χαϊ  μελλητής  6  Νικίας  ίλέγετο  [56] 

μελλόπαις'   ό  άηό  δέκα  ετών,  ηροχοΛτων 

ΛοΙς  τη  ήλιχίψ,  [58] 

μίλο^εσία'  ή  των  μελών  ^έσις 
μέλος'    μέλημα,    η  μέρος  του  σώματος,   ή 
30        ^^Ι^^'^  ηδύς,  ^σμα,  ^υ&μός,  αλαλαγμός 

μέλη  ει  (^,  ο,  £υΓ.  Μβιΐ.  150)•  γίδει,  παίζει^ 

ύμνεΐ 
μέλλεται    (Η.  Ηοοι.  ΑροΠ.  197)*    τέρπεται, 

ςίδει,  χαϊ  τά  όμοια  [63] 

μέληεί'  αλαλάζει,  εορτάζει,  χαϊ  τά  όμοια 
μέλπηΒρα    (Ρ  255    Σ  179)•    σπαράγματα, 

παίγνια,    έλχύσαατα    (ΕυΓ.    Η.    Γγ.   568  ?) 

[9ά  65] 

μελπωδοί'  παίγνιοι  [βά  66] 

40    μέλπων  (ΕυΓ.  Ιο. 881)•  ^δων,  ύμνων  [68.69] 

μελωδία  (ΕυΓ.  ΗΗ68.  923  ?)•  ήδυφωνία 

μελωδονσΐ'  μετ   φδής  νμνοϋσιν  [72] 


€00.    17  δραγμής        21  οΐ  σμήνες        23  μελισσόχρας  2Γ>  μελίτεα        26  μελι- 

τένα         21  μελίτεον         28   συν   αύτφ         34   οΓ.   μεντίοΛον  (36   μελιττοπτηχείν    ΡοΓβο) 

81  μελιττοϋτα        38  μελιττούνται        44  μελάων  —  .ινεα9αι  48  βραδνη^ς        54  μελ- 
λογαμβρός        55  έπίβραδυς        66  μελπόδιοΐ'  παίγνιοι 

ΗΕδ.    15  μελιοϋσι  (Ι,ονίΙ.  Ι  6)•   καταχό^ρουοιν        20  μελισσάων  (Β  87)*   μελισσών 
24  μελιστή  {Ω  409)•  χαλά  μέλη        λά  43  φαίνεται  {Α  564),  ίοιχε  ίΒ  116)        Αά  45  έοίχατε 


10» 


μίλων  —  μ8ν€αίνέ$ρ 


1080 


μέλων  άρέσχων  (591  Η  άδελΒΐ) 

[»ά  74]  Λρο^μεΙται  [15] 

ή^μ^μαΐνα'  άλληλίμένα 

μεμακνϊα*  μίμνχνία.  βληχωμένη.  φ<ονονσα^ 

βοώαα 
μεμαλισμένονς•  μεμαλαγμένονς :  "ή  ηαρα^ 

φρονοϋντας,    μαινόμενους    (*ά  μεμανημέ- 

νονςΐ) 
με  μάμε  ν  προ^νμεΐαΒΰίί,  έπι^μεΖν.  βούλη^ 

α^αι.  σπενδειν,  πεηοιΒέναι  ±0^ 

μεμαρπώς  (Ηββίοά.  Ορρ.  204  8ο.  245)*   β^- 

ληφώς.  ήρηαχώς 
μεμάσωμαΐ'  έχπιόζωμαι  [92] 

μεμαχημένη-  ά/Γηχ9ημένη 
μεμαώς'   όρμων.   ^έλων.    σπενδων.    ηροΒν' 

μονμενος  {Δ  40).    ηεποι^ώς 
μεμαώτες'  προθνμονμενοί,  (Β  473).  ΘέλοΡ^ 

τες.  σπενδοντες  (Γ  91).   [βά  85]   ηεηοιΜ^ 

τες.  ίπιΒνμοΰντες  [8•] 

ή^μεμβλάσαί•  σννδήσαι  20 

μέμβλεταί  (Ηββ.  Τ}ι«θ|:.  61)•  μέλει,  φρον- 
τίζει, επιμελείται  (1019)  [βά  88} 
μέμβλεσ^αι*  φροντίξειν,  καϊ  τά  δμοια (694) 
μέμβλετο  (Φ  616 ?)•  έφρόντιζεν 
ΜεμβλΙς'  Μήλος,  ή  νήσος  (1374) 
μεμβλωντων  (Αβο1ββ?)•  τυχόντων 
μέμβλωχα'    λιάζω ,  οϊχομαι ,  ίξω  τον  βίου 

εΙμί  [!Μ] 

μεμελημένως'  πεπονημένως  [96.  97} 

μέμηχε'  βοςί,  με  μυχέ,  χραυγάζει  30 

μεμηχυιαί'  φθεγγόμεναι,  βληχωμεναι 
μεμηχώς'  χεχραυγώς  (ηοη  Κ  362) 
μ  έ μη  λεν    έν  επιμελείς  ίοτίν,   ή   φροντίδι 

[8Μ] 
μεμήλωνταΐ'  βεβαμμένοι  είσΐν,  Μήλω&ρα 

γάη  τά  βάμματα  (1202.  4) 
με  μη  λ  ώ  ς*  επιμελώς  φροντίζων 
μεμιασμένα'  μεμολυσμένα.  μεμιγμένα 
μεμισ&αρνηχότα'  μισθφ  χαμόντα 
μεμίχ&ων  μεμιγμενοι  ήσαν  40 


μέμνησο  (ΑβκΙι.  8ιιρρ1.)•  μνημόνευε 
μέμνων  ό  όνος 
μεμνόν(ε)ια'  τά  δνεια  χρέα 
μεμογημένος•  μετά  χαμάτον  χεχοηιαχώς 
μεμοιραμένη'  χληρωσαμένη 
μεμολνσμένα'    ή^χαΐ   τε&ρασμένα.    ή  ιτβ- 

φυρ[αγ]μένα 
μέμονε'  θ/λβι.  όρμςί  χαρτερεί  [βά  14] 

μεμονωμένος*  εγκαταλελειμμένος 
μεμονως'   ωρμηχώς,  ίηι^μων^  προθύμου- 

μένος 
μεμορημένον  ήαχημένον,  πεπονημένον 
μεμορνχμένα  (ν435)•  [εά±Β]  μυσαρά,  με- 

μολυσμένα,  έρρυπωμένα,  ήαβολημένα,  με- 

μορωμένα  άπαντα  [19.  80] 

μεμυδότος*  ρέοντος 
μεμύημαΐ'  πεπείραμαι  (μυστηρίων) 
μεμυ&εΖύθαι  (ΚΙιοάίί)*  είρήσ&αι 
μέμυχε'   σιγξί,  συνέχει,  τέθνηχεν,  μυχάται 

(ΑββεΙι.  8υρρΙ.  344)1  [λά  24]  άνέφχται.  έιρό- 

φηχεν,  (μεμύωται.  πεπνχνωται) 
μεμυχήχασιν*  έφώνησαν 
μεμυχότα'  βοώντα,   φωνοΰντα,   άνοιχτόν 

ίχοντα  στόμα  [ηά  26]  [27] 

μεμυχότων   (8ίιηοηίά.  ΑιηοΓ^.  ίη  IV  117.)* 

πεπυχνωμένων,  σχ/νεσφιγμένων 
μεμύλληχε*  διέστραπται,  συνέστραπτοί 
μεμυωμένων  μεμυχότων 
μέμφεταΐ'   αΙτιάται,  έξου&ενεϊ,  χαταγινω- 

σχει  (οηοιη.Ι) 
-[ μεμφίδες•  αί  των  πτηνών  ψυχαί 
μεμφωλή'  μέμιρις 
μέμ'ψις*  χατάγνωσις 
μεμψίμοιρος'   μεμφό μένος  τό   αγαθόν,  ή 

φιλεγχλήμων,  ή  φιλαΐτιος 
μεμωμ(χ^)ημένον'  χατα{πε)φρονημένον 

[36.  8η 

μενεαίνεΐ'  βούλεται,  θυμοΰ  χαΐ  όργης  πΐμ- 

πλαται,  [αά  68]  λ[ε]ιποιρυχεΙ 
μενεαίνειν  (Γ  68)*  τά  αυτά  [40] 


μεμάταΐ'  ποοθυμεΐται   €γτ,  319        77  βληχομένη 
'"  οκανιαζω        808  μέμνησε       10  ά,  μεσχόνΐί 


74  μεμάταΐ'  ποοθυμεΐται  €γτ,  319  77  βληχομέ^ 
93  μεμβλοκανιαζω  808  μέμνησε  10  ά,  μεσχάι 
19  μαιμάσσει  €>γ.  319        81  €Γ.  πεμφίδες,  σητοδόχιδες 

Αά  74  αεαάασι  ΓΚ  236)        75  αεαάθεταΐ'  ωνλάί 


89  μέλλίΐ 
17  πεποι] 


92  μεμ- 
18  ήσβο- 


ΟΟΒ. 
βλόντων  1 
λουμένα 

ΗΕδ.  Αά  74  μεμάασι  (Κ  236)  75  μεμάθεταΐ'  φνλάσσεσθαι  (Η  160)  82  με- 
μ  άσσων  μεθ*  ορμής  εξερχόμενος,  πρόθυμος  Αά  85  προθυμοΰντες  86  μεμαώτος  {θ 
118)*  προθύμου  μενού,  χαϊ  τά  δμοια  Αά  88  παραγίνεται  94  μέμβλωχε  (ρ  190)  *  πάρεση, 
μεμόληχεν,  έλήλυθε^  παρεγένετο  9^  -μέμερα'  μερίμνης  άξια.  μέρμερα  97  μεμεστωμένοι 
(ΑεΙ.  Αρ.  II  13 Γ  πεπληρωμένοι  802  μεμήλω  {Ν  469)*  φροντίζω  Αά  14  προθυμεΐται,  ή 
Άροεθυμήθη  {Μ.  304)        Αά  18  μεμολυμένα        19  μεμόσει*    μολύνει  (836)*       20  μεμναλο- 

μένα  (Ρβ.  Ι,ΧΥ  15)* Αά  24  τέθνηχεν  Αά  26  βοώντα  (ν.  Οτε%.  Ν3Ζ.  0.  IV  249) 

27  μεμύχωται  (-— ότε)*  πεπύχνωται  8β  μενάσσεΐ'  μολύνει  (819)  37  μένεα'  μολυσμάς 
(ρβΓβρΗ.  Δ  146)  Αά  38  προθυμεΐται  (Ο  607)  40  μενεαίνων  (Γ  379)*  προθυμούμενος. 
χαϊ  τά  δμοια 

65  * 


1081 


μ€ν$δήϊος  —  μ§^ανχ8ν$ς 


1Μ2 


μΜ9$δήΙος'  ανδρείος ^  μένων  Ιν  τιβ  μάχΌ 
(Βοη  Ν  228) 

μΒνέχτυηος*  ό  μή  ψοφοδΜης 

Μενέλεως  (Αη(ίρ1ι•ΰθΐη.  III  ρ.  26)*  Μενέλαος 

μένεος'  Βνμοΰ,  δυνάμεως  (Α  103).  ι^  οργής 
(1 679)  145-47] 

μεν^ηρη'  φροντίς 

μΜν&ηριω'  μεριμνήσω,  διατάξω 

μεν^ήραίς'  μερίμναις  [51] 

μΜνοειχέα'    κολλήν    {λ  429).    κροσι^νή.    10 
δαιΡίλή  [53] 

[»ά  54]  φροντίζει^  μερίμνςΐ.  κροΒνμεΙται^  ορέ- 
γεται (8ορΙι.  Αι.  341)  [55] 

μενοινήν  (Οβίΐ.  Ιο?.  90)*  φροντίδα,  χαϊ 
τά  δμοια  [57.  58] 

μενοινιβς'  ηρό&νμος 

(μενοινητής)*  φροντιστής 

μένος'  Ισχύς,  δύναμις,  οργή.  τόλμα.  βΙα. 
0υμός.  λήμα.  νους,  ψυχή 

μένος*Αρηος'  Λολεμος  20 

μένουν,  τοιγαροΰν,  μέντοιγε  χβΐ  με- 
ν ου  ν  γ  ε'  αύνδεσμοι  [63] 

•{•μεντιόχον  χλανίδα  (734) 

Μενωνίδαι  (Οοιη.  ίηε.  Γγ.  ΟΙ.ΧΙ)*  των  ευ- 
σήμων, έχ  Μενωηδων.  τιν^ς  δέ  φασι  τον 
Μένωνα  Ιξωστραχίσ&αι 

μέρα*  όμματα 

'\]ίεραί'  Άοταμόν  {Μέρα•  ΗΟλις%) 

μέργιζε  (Α^οΙ^β)*  αθρόως  εσ&ιε  (εί.  μορ—) 

μέρδεί'  χωλνει.  βλάπτει  30 

μέρεια*  φυλής  μίρος  έχ  δέχα  τριαχάδων 
συνεστός 

μερ&εΐσα'  στερηθεΐσα,  άμερΒεΐσα  (οί.  μεί- 
ρεται)  [72.  73] 

μεριμνηταί  (Εογ.  Μ«θ.  1226) *  οί  φιλόσοφοι 

μέρμερα•  χαλεπά  (θ 453),  δεινά,  φροντιδος 
άξια  (Α  502) 

ή^μερμέρω'  φροντίζω 


μβρμήρα  {ΕεηΜ,  ΤΗ.  ^)'  ή  εΙς  υ^ηκη^  χα- 

ταφορά,  χαϊ  φροντίς 
μερμήραΐ'  φροντίδες,  βουλαί,  ρίέρψναι 
μερμήριζεν  {ι  564)*  ^μερίμνα,  εβουλ^νετο 
ή^μερμηριχοί'  οί  πειράται  [81] 

μέρμι^α  {χ  2Ζ,  21})'  μέρμιθον,  σπα^ίύν, 

λεητόν  σχοινίον,  ή  αργυρού  ν  δεσμόν 
μέρμνης'  τρίορχος 
ή^μερόεν  μεριστιχόν 

μέροηες  {Σ  288)*  άνθρωποι•  δώ.  το  μ*με- 
ρΐύμένην  έχειν  τήν  όπα,  ήγουν  τήν  φωνην. 
ή  άπό  Μεροπος,  του  προφ&άντος  Εω  νΐύϋ, 
λέγονται  δέ  χαΧ  Κώοι  Μεροπες•  χαϊ  δ^νεα 
τίνα,  είς  Αριστοτέλης  (ΗΑ.  IX  14, 1.  27, 16) 

[86] 
μέρος  τι  (ΤΙιυο.  IV  30)*  ολίγον  τι  μέρος 
μερύτης•  αναιδής  [89] 

'^μέρωον  κωλίον  (μνροπιολιονί) 
μ%οάγχυλα  (ΕυΓ.  ΑικΙγ.  1133)*  άχόντια 
μεσαιπόλιος  (^^Γ361I)*  ου  σφόδρα  πεχο- 

λιωμένος,  άλλα  μέσος,  οΰπω  γέρων 
μεσαίχμιον   μέσον   αιχμής,    ήγουν  μέσον 

δόρατος,  ή  δύο  στρατευμάτων 

μεσαίχμιος  γή•   ή  διά  πόλεμον  αργή.    χαΐ 

μεσαίχμιον  πάν  το  μέσον  τινός,  χυρίως 

τής  αΙχμής  [»] 

-^μεσημβρίη'    μεταφοριχως,    έν  τ^  άχμ§ 

χαϊ  μεσότητι  τής  ή^ ημέρας,  μεσαώριον 
μεσάτιον  (ΟβΙΙ.  ϋ.  78)*   μέσον,   χαϊ  μέρος 

τοΰ  άρματος  (Ροΐ).  1  42) 
μέσαυλον  ίπαυλιν  (εί.  Ω  29) 
μεσαύχενες'  ^Αριστοφάνης  (Γγ.  €€ΧΙΙΙ) 
φησί'  μεσαυχένας  νέχυας,  άσώτους' 
διά  τού  β  γραητεον  μεσαύχενες,  οτι 
μέσον  αυχένα  ή^αύτοΰ  πεζεΐ,  παρεβάλλοντο 
το  σχοινίον.  παρφδει  δέ  τά  έν  τφ  Φιλόξε- 
νου Σύρφ  (Γγ.  12)  ενιοι  δε  διά  τού  δ  γρά- 
φουσι  δεσαύχενες  [χαΐ]  ου  χαλως  (938) 


€00.  42  μη-φοδεής  48  μεν&ήρι  ψροντίς  55.  56  μενοίνας'  φροντίσας  χαϊ  τά 
δμοια  μενοίνεΐ'  προΘνμεΐ.  φροντίζει,  βουλει  &9  μενοινής  00  νουν  φιλή  (ίΐ  με- 
νοσάνιος  65  εύφημων  έχ  μένων  ίδιων  —  \σθη  70  μέρη  εχδεχατηιάδων  (οί.  ά  μερία) 
77  μέρμηρα  —  χαταφοριχή        83  οΓ.  βελλούνης  χεγχρ^ς  (€Γ.  Αγ.  Αν.  1181)        85  προφαέθον- 

τος  χωοΰ        88   μεγύτης  ΤΙΐ6θ(Γηο$(.  44,  22        94  πολέμων        99   δ^ά   του    σ   γραπτέον    (ΓοΓίβ 
ν έ XV α  ς,  ούτως  διά)  —  τραγωδεΐ  —  φιλοξένφ 

ΗΕδ.  45  μενεπτόλεμος'  χατά  πόλεμον  ύποβίονητιχός  (Β  740),  κατά  την  μάχην, 
ομοίως  χαϊ  (μενε)χάρμης  (ΛΓ  396)  46  μενέτην  (Θ79  Τ310)•  εμενον.  δνϊχώς  47  με- 
νέων  (θ  361)•  δυνάμεων,  προθυμιών  51  μέννης'  μένε  χνηιε  53  μενόεΐ'  χαϊ  (ε  166) 
άφατον,  [τήν]  τ^  δυνάμει  αυτού  αρμόζοντα  Αά  54  μενοίν.  (Λ'215)'  55  μενοιν^ς* 
προ^υμεί  {Ξ  221),  φροντίζεις,  βουλει  57  μενοίνησε  (β  36)*  προεθυμήθη.  χαϊ  τά  όμοια 
58  μενοινήσωσι  (Κ  101)*  προθυμηθώσιν  63  μεν  ^α  (Β  1)*  ώς  δη  72  μεριδαρχίας 
(111  Εβ<ΐΓ.  ι  5)*  μεριτ(ε)ίας  73  μερίζειν  (Νβΐιβιη.  XIII  13)*  διανέμειν  μεριχώς  81  Μερ- 
μερίδης  (α  259)*  Μερμέρου  υιός  86  μερόπων  άν&ρώπων  ....  89  μερών  έλάσσων 
(μείων)  05  μέσαχμον  χανών  τοΰ  Ιστού  (Ι  Ε68;ι:.  XVII  7) *  οΐ  δέ  άντίον.  οΐ  δέ  τό  μεσάχτων. 
η  μεσάχρων,  ή  μεσάτων  τριχών,  ή  τό  μέσον  της  αυλής 


1•33 


μΒύίγγυον  -^  μίίίφ*  &%$ 


ίΟΙ 


μεσέγγνον  (ΡοΗ.  ΥΙΙΙ  28)•  μ^σίτην 
μεσβγγνημα  (Αβ8€ΐιίη. 71, 18)*  το  τ^ίσΒαΙ 

ηνι  συμφωνί^  μισΘορ  έπ*  έγγνχι 
Μ€σέρχ(ε)ιον'  Διός  έηΙΒετον 
μεσηγύ'  χατά  μέσον  (Ηοιη.  *1.) 
μεσήεις'  μέσος  τρ  ήλίχέ^  (Μ  269?) 
μεσηλιξ  (ΗίρροεΓ.)*  από  ετών  τεσσαράχορτα 

εως  ηεντήχοντα 
μεσημβρία*  τά  τον  νότου  μέρη.  χαϊ  τό  της 

ήρέρας  μέσον  10 

μεσηρεύειν  τό  μηδετέροίς  συμμαχείν,  ΦΙ^ 

λιστος  [908.  9] 

μέοχος'  χωόιον,  δέρμα,  Νίχανδρος  (Τ1ΐ• 649) 
μέσμα'  μέστωμα 
μεσογάστορα•  νανταί  τόν  έν  τη  μέση  ρηΐ, 

βέλτιον  όέ  τόν  διεξωσμένον  μέσην  την  γα* 

στέρα,  ξωνογάστορα  (({.  ▼.) 
μεσόγειος  (οί.  ΟαΠ.  Όε\,  168)*  γη  αν§υ  Α4- 

μένος 
μεσόδμα  (Ιβοοη.)*  γννη  (946)  20 

μεσόδμαι  (τ  36  υ  364)  χαΧ  μέσοδμα•  τά 

μεσόστνλα,   τινίς  όέ  τά  των   δοχών  δια* 

στηματα  [16] 

μεσόδμη  (β  424  ο  289)*  ξύλον^  τό  άηό  της 

τρόπεως  εως  τοϋ  Ιστοϋ 
μεσοχόδίοι  ανλοΐ'   οΐ  υποδεέστεροι  τύν 

τελείων^  μέσοι 
μεσοχονράδες'   οΰτω  χαλοΰσι  δένδρα  τά 

ύηό  άνεμων  χαταγέντα,  χαϊ  χουράν 
•[ μεαολάνιον  μεσοδόμιον  30 

μεσομφαλέα'   ή  μέσος  των  Δελφών  ηόλις 
μεσομφάλους'  φιάλαι,  "Ιων  *Ομφάλη  (Γγ. 

20)  [28-25] 

μεσοηαλές  (Α.ροΠ.  Ιβχ.  111,  28)*   χραδαΐ" 

νόμενον  έχ  μέσον 
μεσοκέρδην  μεαοφέρδην,  τόν  μέσον  [τόν] 

φερόμενον.  το  γάρ  ηαλαών  τό  (βίο)  η  άντϊ 

τοϋ  φ  έχρώντο,   ηροστι9έντες   τό  τ}]ς  δα- 

σύτητος  σημεΐον  (932) 
μεσοπεραιχά  ( — αί)'  υποδήματα  γυναιχεΐα    40 

[29] 
μεσόρ(ρ)ομβος'  δίομός,  ιταρά  τοΙς  Ιατροΐς 


μεσοατροφωνίαι•  "ήμέραι,  Ιν  αϊ;  Αίσβιοι 

χοινί^ν  ϋυσίαν  έτίΐτελοΰσίν 
μεσοφέρδειν  μεσολαβεΐν  (927) 
μέσχή^λη*  ι]  σελήνη  καρά  Σχν^αις 
μέσχιλα  (ΑΓ€ΐιί1.  Γγ.  169)*  φντόν  τ& 
μέσσαβον    (Ηββίοά.    Ορρ.  467)*    ^^    ωμο- 

βοείων  Ιμάντων,  φ  τόν  Ιστοβοέα  προς  μέ- 
σον τόν  ζυγνν  προσδέουσιν ,  δ  τινίί  ^χέ- 

βοιον 
μ%ασαΙον•   τό  ύηό  τους  τραχήλους  ύΛοτΐ" 

ϋέμινον 
μέα(σ)αυλον  Βυρωρόν,  χαϊ  ή  της  αύλης 

Βύρα,  χαϊ  ή  έν  άγρφ  οΐχησις  {Ο  29) 
μεσ(σ)αύχενες  (ΑΓίβΙορΙι.  Γγ.  €0X111)*   οΐ 

μέσον  τοϋ  αύχένος  δεσμευόμενοι  (899) 
μεσσηγϋς  (Ηοιη  )*  μεταξύ,  μέσον   [40—48] 
-^Μεσσήνη'  ή  άρινή 
μεσσίδιος*  μέσος.  Ισος 
μεσσογενεΐς'  οί  έν  μέση  ήλιχίςί  γεγονότες 
μεσ.οδόμα'  γυνή,  Λάχωνες  (914.  16) 
μεα,οιχέταΐ'  μέτοιχοι,  ή  οΐ  τάς  λαγόνας 

οίχοϋντες 
μέσ,οπα   {Οΐε\Ίοε)'   Ιμάντα,   τόν  περϊ  τόν 

ζυγόν  χαϊ  τό  άροτρον  δεδεμένον 
μεσ,οπαλές  (Φ  172)*  τό  έχ  τον  μέσον  χρα^ 

δαινόμινον  δόρυ 
μεσσόπλουτον  προσόιΡημα'  (μέτριον) 
(μεσσόπνουν  άημα)'   τό   σχώληχα  Λοα^- 

σαν 
ή^ μεσσόρης*  ό  μέσος  ώχεανοΰ  χαϊ  ονρανον 

τόπος 
μεσ,οτνλαρον  αΐδοϊον 
μεσ,όιρηρον  (.Μβεβθ.)*  ήμίξηρον 
μέσ.νϊ'  εν  μέσφ,  ΑΙολεΙς 
μέσ.ωρον  μέσον 
μέα,ωρος'  μέσος 

μεσσωτήρ*   ό  μεσιτεύων  χατά  τόν  αγώνα 

[58.  59) 
μέσταχα  (Αβοΐεβ)*  τι)ν  μεμασημένην  τροφήν 
μέσφα  (θ  608  ΟβΠίιη.)*  εως,  μέχρι*  χαϊ  άφ* 

οίου  χρόνου 
μέσφ   δτε  (ΟαΙΙ.  Ο.  195) '  μέχρις  οτε 


€00.    ί>03  μετά         Ο  ΐ'ώτου         7  μηδ^   έταίροις         10  οΓ.   πέσχον 


13  μεσόγνος 

χουράν 

εσ- 


14  γυμνή  15  χαϊ  μεσόδματα  (χατάλιτρ,  χατήλιχρ  χαναφόρος  πεντηχοντομέαοδμοι)  19  χοι 
22  Ιών  25  πεπηγώζ  26  χραδί\  27  μεσόπερα  -ή ν,  μεσόφερα  ην  35  ή  τόν  41  μ 
οηύς        47  εί.  μετοίχέται        53  εΓ.  ιρηροπνρΐται        ^^  μεσυι        56  μέσωρ 

ΗΕ8.     908   μεσηρροπων    (δίΓβείά.   XXXIV  21)*    μέσην   υδεύων         9  μεσητίο(ι)ϋΐ' 
μέσοις   (νοχ  ηίΐιίΐι)        11)  μεσόόμα'    γυμνίΊ        23    μεσοναίολοι  {Μ  167)*   έπϊ  των  σφηχών 


59  μεστόν  (Εζβεΐι.  XXXVII  1;*  πλήρες 


Ιββδ 


μίύΜζα  —  μβ9αμ«$αας 


ΙΜβ 


μέσωρα*  έρ  τ§  δέχα  Ιτύρ  τΙ^λΑχίφ,  χαΐ  πα^ 
ρι/λιχα.  καϊ  άγγ$ΐα,  χαϊ  ηαΐψψια^  οίς  ίχαι- 
ρ^ν^  χαϊ  τά  οιτλα,  οίς  ίχρωντο  χ«1  ΜαΙδ§ς 
δντες^  χαϊ  ίφηβοι^  χαϊ  τ€λαο»&ένης  (ΡοΗ. 
ΤΙΙ  158)  [β4] 

μεταβαίνει*  στρέφει,  παρέρχεται,  άναχω* 
ρεί  [ββ] 

μ^ταβο^ρενοντες•  μεταφυτεναντες,  με- 
τααχάητοντες 

μετάβολοί•  ηραγματενταί,  χαϊ  (Μέτα* 
βοι)'   οΐ  Μεταηόντιοι  καρά  ΊταλοΖς  (Ι»•γ- 

ν«ΐ) 

μετάβρασχος  (Αμ»1.)*  αέτριος  έρμηνεύς  [10] 

μετάγεί'  μεταδίφχει,  μεταχινεΐται 

μεταγενής  (ΜοηληιΙ.  Γγ.  Ι  ρ.  114)*  μεταγε- 
νέστερος [78] 

μεταδαΐσομαΐ'  [εά  74]  εύ(ω)χηθήσομαι 

(75.  7•] 

•{•μεταδεΰσαν  μετάνοιαν  (1062) 

•{•μεταδήα•  μεταμελέτη 

μεταδήμιος  (θ 293) *  Ινδημος,  τιμητιχός.  ^ 

μεταδοίης  (ΤΗθοβ^ηίά.  921)•  ....      [8•.  81] 

μετά&εσις'  μετάβααις  [88— 8&] 

μεταίτον  έηαΐτου 

μεταίφνιος'  έξαηίνης 

μεταιχμ:,  μοχθεί 

μεταιχμίφ  {Α,ε9^ϊ^,  ΟΙιο.  61)*  μέσφ  τόηψ 
Λφλεμοΰντες 

μεταχάρηιον  της  χειρός  μέρος^  το  μετά 
τδν  χαρηόν 

μετάχερας  (ΑΙβχιΉ)-  τό  εΰχρατον  νόορ,  ή 
χλιαρόν  (ΑΐΙιεηί^ηβββ)  [92] 

μετάκλησις'  χλήοις  δι*  έτερον  τινός 

μεταχλιν9•έντες'  μετατραηέντες ^  ί)  μετά-- 
βαλλόμενοι 


μεταχοΐνεενον    χοινεννόρ 
•{•μεταχόχχω'    ^\μέραι  μεϋ^   έορτύψ  εορτή 

ούχ  έστι 
μεταχόνδνλοι•  [των  χορδυλΛεν]^  τό  μσταξύ 

τ»ν  χονδύλ49ν 
μεταχνμιορ  (οι  ΕυΓ.  Αίο.  91) '  το  μεταξύ 

των  χυματων 
•^μεταχύριον  φοινιχόν 
μεταλαβειν  μεταλαχεΖν 
10    (μεταλαβών)'  μετάσχων  (970) 

μεψαλαγχάνειν    (ΡΙβΙ.  Οίτ.  IV  ρ.  429  Α)* 

μετέχειν,  μεταλαμβάνειν 
μεψά  Αέσβιορ  ι^δόρ"  {φασϊ  τους  Λάχε" 

δαιμόνιους)  τους  άηογόνους  του  Τερκάρ-' 

δρον  άγα9ούς  ηγουμένους    είναι   ίΐιΦ^αρψ' 

δούς^  πρώτους  εΙς  τον  αγώνα  προσχαλεΐ- 

σ%αι^  {είτ)  εΐ  τις  εϊη  Αεσβιος  ώδός 
μεταλλάν  έρευνάν^  ζητεϊν,  έρωταν    [1094] 
μεταλλεΐς*  των  μυρμήχων  τινές  οΰτω  χα- 
20       λοΰνται 

μεταλλΐτις'  γη  τις  [1 — 11] 

μέταλλος'  λί^ος.  Θάλασσα*  χρομνήστρια 

[1&— 15] 
μεταμα^εΐν  μεταγνώναι 
μεταμείβων  μεταλλάσσων 
μεταμέλειαρ'  μετάνοιαν 
μεταμέμβλεταΐ'  μεταμελησεται  (εί.  Τ 3^) 
μεταμή^εια'  μετάνοια 
μεταμορφσΐ'  τήν  μορφήν  άλλοιοι 
30    μεταμίξ'  άναμίξ 

μετά  μίαν [23] 

μεταμφιέσ&αι'  μετενδύεσ^αι  τ?}ν  έσ^τα 

<Ρο11.  VII  44) 
'^μεταμωλίας  έμπόλεμον,  μετά  μάχης ^  χαϊ 

φροντίδας 


€00.  63  μεσώρα  —  δεκαετών  —  παρήλια  73  \π.σ9η  (οί.  μετανεγνώσΘη)  77.  78  οΓ. 
πεδαλευόμενος  79  τ;  μεταδότης  89  μεσοτόπφ  90  μεταχάρσιον  91  μεταχέρας 
04  \κλη& —  98  έορτήν,  έορτη  δ*  ουχί  1002  μεταλέσβιον  οδό  ν  5  καλείται  β  με- 
τάλλεις  τίς^  γη  τις        12  0Ι>8ευΓ8.        15  μεταμαζών        21  μεταμορφοΐον 

ΗΕδ.  64  μετά'  έπειτα  (Α  48),  μετά  τούτο  66  μεταβαλών  (ΙοΙ).  Χ  θ.  16)*  μετά- 
βάς,  στραφείς  70  μετά  β  ων  μετάσχων  (1000)  78  μεταγνώσ&η  (δορΚ.  Αι.  716) '  μετά- 
νεηείσξήι  Αθ  74  μεταλάβω  (!ϊ^207)  75  μετά  δε  (Ηοιη.)•  ίν  αύτοΐς  δε  76  μετά  6* 
έτράηετ ο  (Α  199)•  ίπεστράφη  δέ  80  μεταδόρηιος  (δ  194)*  δείπνου  ωρ(ΐ,  ηγεν  δείπνω 
81  μεταδρομάδην  (Ε  80)•  μετατροχαζόντως  83  μεταΐξας  (Φ  564  (>  236)*  μεταδιωξας 
Μμεταίσιον  μεταχρόνιον    (μεταχρόνιον  μετάραιον)  85   μεταΐσεσ^αΐ'   μετελ&εΐν, 

μεταγνώναι  (1057)  92  μετά  κλέος  ηκετ*  Αχαιών  (Α  227)*  άκουσας  την  κλίδωνα  χαϊ  την 
φήμην  της  των  Αχαιών  στρατιάς  παρουσίας^  ι^λΟ'εν  άφίχετο  1004  μ  ετ  αλλ  ρ  ς*  επιζητείς  {Κ 
125)  7  μέταλλα  (τ  115)•  έηιζήτει  8  μεταλλεύει  (δβρίβηΐ.  IV  12)•  ζητεΐ.  όρνσσει^  ανα- 
σκάπτει 9  Ιίετάλλειον  μνρον  Αριστοφάνης  (ρ.  1161)•  μεταπέμπου  νυν  ταύτα  σπουδή 
χαϊ  μύρον,  εύρημα  Μετάλλου,  Μέταλλος  γαρ  τις  Σικελιώτης  τήν  του  Μεταλλείου  μύρου  κατα- 
σκευήν εύρεν,  μνημονεύει  όέ  χσΐ  Φερεχράτης  έν  τη  Πετάλη  (Γγ.  IV  ρ.  322)  (471)  10  μεταλ- 
λήξαντί'  μεταβλη&έντι,  παυσαμένω  (1X51)  11  μετάλλησαν  Ιπεζήτησαν  {Ε ζ>ί^)  13  μβ- 
ταλλώ  (Α  553)•  επιζητώ  14  αετάλμενος'  έφαλλόμενος  (2  443)  15  μεταμάζιον  {Ε 
19)*  τό  μεταξύ  τών  μαζών^  ή  υπέρ  τών  μαζών,  ή  τό  μετά  μαζών  23  μεταμίμων  (^423)" 
προς  τους  άγαμους 


1037 


μεταμάνίΛ  —  μίχην 


1098 


μεταμόνια'  μάχαια  (^363).  άνζμοψ6φ(χα• 
άχρΒΐα 

μετανάσται  (1648)*  μέτοιχοι.  ψυγάΐ^ς, 
σύμμαχοι.  [28] 

μζχανΒγνώξ^'η  (8ορΙι.  ΑΙ.  716) '  μετανοκ^ 
«τθι/.  τό  άναηέΐααι  άναγνωναί  (^•  ▼•} 
φασι  (973)  [Μ] 

μΒτανΙητρον  ή  μεχανιπτρίς  (ΑηϋρΙΐΜΐ. 
οοιη.  III  ρ.  76) '  ή  μετά  τό  δεΐπνον^  έκάν 
νΐιρωνταί^  δίδομένη  χνλιξ '  οί  6έ  την  ύστά" 
την  ηόοιν  [ϋ] 

μεταξύ'  εξαίφνης,  μετ'  ολίγον  [βά  33]  [14] 

μεταηείοεσ^αΐ'  μεταηείσ9ην«ΐί 

μεταΛεηείσ6•αι*  μεταβλη&ηναί 

μεταπεσεΐν  άπδ  δόξης  εΙς  άτιμίαν  ηεσείν 

μεταηέμπεταΐ'  μεταχαλείταί^  μεταοτίλΧ»- 
ται  (βχ  οηοιη.)  [39] 

μεταηλομένοίΟί•  τοις  έξ  άν^ρώηων  γενο- 
μένους 9εοΙς 

μεταηόντίος'  δίακόντιος 

μεταποιείται.*  μετασκευάζεται,  φροντίζει, 
αντιποιείται 

ή^μετακορενδην  έπελΜν^  μετελΰ'ών 

μεταηρέηειν '    ύπερβαίνειν^    ύχερλαμηορ 

[45] 

[ΙΑϋΥΝΑ] 

μετατροηαλίζεο  (Υ  190)*  έηιστρεφον 

μεταίραλόσσειν  μετατι&εναι 

μεταψαίρων  (ΕαΓ.  ΡΙιοβη.  1390)*  μεταφί* 
ρων 

μεταιρέφειν  μεταμελεΐσ^αι 

μεταιρέφω'  μεταβονλενομαί 

μετάιρνξις'  μεταηνοή  [51.  Μ] 

μέτειμί'  μετελεύσομαι  (Ζ  341) 

μετεΐναΐ'  ηροσήχειν  (ΤΙιαο.  Υ  47,  9).  δια- 
φερειν 

μετεισάμενος•  [»ά  56]  έφορμήσας,  (μετά- 
μορφω&είς,  1098) 


μετείσασΘαι•    προς  αυτούς  έλθεϊν  (966). 

(μεταγνώναι) 
μετεχία»ε  (17  685  ΟλΙΙ.  ϋίαιι.  46;*  μετήλ&ε 
μετεκία^ον  (Α  62.  713)*  μετηρχοντο^  ηε- 

ριήρχοντο^  μετήλ^ον   {Σ  632),  επεδίωξαν 

(Σ  681) 
μετελεύσομαι•   μεταχαλίσομαι,  ή  μετέλ^ 

(Ζ  7801) 
μίτελ^ε'  άπελθε,  μετόβα  (ηοη  Φ  422) 
10    ή^μετελύειν  μεταγινάσχειν,  μετανοεΐν  [61] 
μετεμόσχευσε'  μετεφύτενσε 
μετ*  Ιμφάσεως'  φανερός  ποιων 
μετένδημος'  μετάδημος 
μετεξετεροι  (Ιοηββ)*   ο  ήμεΐς  φαμεν^  Ιηο& 

[68.  19] 
μετεποίησε•  μετεσχεύασεν  [71] 

μετερ{ρ)ν&μωμενα  (0«ιηθ€Γϋ.)*  μετεσχη^ 

ματισμένα  (— ρυαα — ) 
μετέρχεται  (Ειιτ.  ίΓ.  83)*  όποδίδαπη 
^    μετέρχομαι  (ΑΓεΗίΙ.  ίΓ.  43)*   Ιχανώς  Ικε- 
τεύω, Ιλάσχομαι.  έπεισέρχομαι 
μετεσαεύοντο•  μετεδίωχον^  έφωρμωιρ 

[λά  15] 
μετεστειλάμην  μετεπεμψάμην 
μετέσχον  μετέλαβον  [78—81] 

μετεωρολέσχαι  (ΡΙβΙ.  ^\τ,  489  Ο  ΑηιΙορΙι• 

ρ.  1106)*    φλναρονντες  τά,  περϊ  ούρανόν 

μετέωρα 
μετεωρολόγοι  (ΡΙβΙ.   ΟτΛΪγΙ  401  Β)*  με^ 
30        γαλορρήμονες 

μετεωροπόλων  των τά  ουράνια σχοπούντα^ν 
μετέωρος'  χοΰφος,  έν[ν]εός 

μετηεισαν  (ΤΗυο.  ΥΙΙΙ  73)*  Ιχέτενσαν 
μετήλ^εν  ίτιμωρήσατο,  μετεμελή^ 
μετηχε•  μετεμελή^η.  ίχέτευσεν  [91] 

ή^μέτην  μέσην,  μετονσία  ην   (ΕιΐΓ.  ΡΗοβη. 
412)  [94.  95] 


.  €00.  27  εί.  ύπερανάστης  11  ή  μετανιπτρόν  —  έπαννί^ονται  35  \σασ9αι  46  \φονσαι 
^  μεταιρέρων  49  εί.  άιρεφές  άιρεφέων  χαταψέφει^  ον  μεταψέφεις^  ιρέφει  51  μετάμιξις 
6*2  ^ί.  μεταδενσαν  μετήλθε  εί  πεδαλευόμενος       84  ουρανών 

ΗΕδ.  28  μεταναστεύου  (?»,  ΧΙ)*  μετέρχον^  μετοικεί,  χαϊ  τα  δμοια  30  μετ* 
άνέοας  (Ή  709)'  μετά  τους  άνδρας  12  μετά  νώτα  βάλω  ν  (Θ  94)*  Τ(2  νώτα  {μετα- 
βολών) Αά  33  άνά  μέσον  {Α  156)  34  μετά  πάσιν  {Α  516)*  έν  πάσιν  39  μετά 
πλη&ύν  (Β  143)*  έν  τω  πλήξει  45  μεταπρίχτονς  (ΰ376)*  άπρακτους  52  μετά  ειμί• 
μετά  σέ  έλεύσομαι  (Ζ  341)  ^  μετήεταΐ'  μεταπεποίηται ^  ή  μεταποιείται  (μτμίεται  0/Γ• 
319)  Αά  56  μετελΒών  {Ρ  285)  61  μετ'  έμέ  (θ  289)*  προς  έμέ,  ώς  έμέ  68  μ€τα4«- 
οίζει*  ύίροι  69  μετέπειτα  (2  310  ηοη  ΟβΙΙ.)*  μετά  ταύτα  71  μετέπρεπεν  (Β  579)* 
εχπρεπήςην  Αά  75  έπ(επ)ορενοντο  (Ζ 296)  78  μετέπρεπεν  (Β  579)*  εύπρεττής  έφαίνβτο 
79  μετετροπάζετο  (Υ  190)*  μετεστρέφετο  89  μετέφη  {Α  58)•  προεΐπεν,  έδημηγόρησβψ 
81  μεταιωρια^ήσονται  (ΙΧΧ)*  ύψα>Βησονται  82  μετέχμιον  ό  μεταξύ  των  μαχομίΡΟΨ 
τόπος  (μεται — )  81  μετέχων  (Ι  €θΓ.  Χ  30)*  μεταλαμβάνουν  92  μετηλλαξαν  (Κοη•  Ι 
25.  26)•  μετήμειψαν  94  μετήορα  (Θ  26)•  μετέΰ»ρα  95  μετ  ήχους  (Ρβ.  IX  6)•  μηά 
κραυγής 


1«39 


μβ%ίόο$τύ  •—  μήόίος 


1040 


μβτΙδΌίτο'  ύχίρίδοίτύ,  όψψάοΜϋΨ^  χατα- 

φρονι}σεΐ€ν  [97.  98] 

μΒΧίτήλαΐ'  αΐ  ίξ  ίχατίρου  μίρονςτονάρ' 

ματος  ^αβδοί  (ΡοΗ.  Ι  143) 
μ  Β  τ*  δ  γ  μου  ς*  τάς  έχϊ  στίχου  φυηίας 
μίτοίχ^σιον  ή^τό  έχ τόίϊον  εις τόχον οΐχησαι 
μετοικέταΐ'  χατά  μέσον  οίχουντίς  (947) 
μίτοιχίας  (ΤΙιυε.  1  2  8ορ1ι.  ΑηΙ.  890)*  ιτα- 

ροιχίας  [ζά  1193] 

μΒτοίχιον  (Χβη.  Υ«ε(.  II  1)*   τέλος  οΰτως 

έχαλίΐτο^  ΰ  ίτί^εσαν  έν  τ^  ιτόλει,  δραχμάς 

(δώ)δ€χα'  τφ  όέ  τελώνχ^  τριώβόλον 
μέτοίχοί•   οΐ  ένοιχοϋντις  ξένοι  έν  τζ  ηό" 

λ«ι,    χαϊ  τύ,οϋντες  ανά   δραχμάς   δώδεχα 

του  ένίαυτον  €ΐς  τό  δημόσιον,  μηανάσται 

δημόσιοι 
μετοίχεσ^αι*  άχελ^ίΐν^  ΛορΒνΒϋ^αι^  μι- 

τ€λ9εϊν 
μΒτοχλάξΒΐ  (Ν  2811)•  γονατίζει  [8] 

μετοχωχή'  μετοχή,  εποχή,  ή  όχεία 
μετόηιν  (δορίι.  ΡΙιΠ.  1189)*  χατόηιο^εν 
μετόν  (Αγ.  Γγ.  IX  ρ.  1106)*  εξόν,  αροϋκάρχον 
μετόπισθεν  νατερον  [εά  12] 

μετόπωρον  μετά  η)ν  όπωραν^  τροηί(  μετά 

Βέρος  [14] 

'^μετουαω'  ηεριβλέπω,  αφορώ ^  αποβλέπω 

[Ιβ] 
μετοχετεύσας'  μεταγαγών 
μετοχή'  χοινωνία,  σχέϋΐς  [19] 

μετρεί*  δάνειζα,  χαϊ  μετρεΐοΒαι^  δανεί- 

ζεαθαι  (Ηββίοά.  Ορρ.  322  =  349) 
μετριάζεΐ'  μετριοφρονεΐ 
μέτριοι*  ίπιειχεΐς.  μιχροί^  ευτελείς,  χαϊ  οΐ 

μεμετρημένην  ούσίαν  έχοντες 
μετριοηα&ής'  μιχρά  πάσχων,  ή  συγγινώ- 

σχων  έπιειχως 


μέτρο  ν  πέρας,  ή  άλλο  τι  ύρισμένον     \7Λ\ 

μέττον  (ΒοβοΙ.  €ΓβΙ.)'  μείζον 

μεττρία  (€γ€1.)*  ευ4Η^α  άρχοντος  γεγφνό• 

τος  (370) 
μετείπιον  (Α  95)*  τό  μέρος  των  οφρύων 
μετωπίς'  Ιατριχός  επίδεσμος  [<9] 

μέχρι*  έως  τινός 

μή  αν  άντϊ  τοΰ  οϋ  [»-  Ι&] 

μηδαμινός*  άτιμος 

19  ίμήδειν  μή  ΙσΒίειν  [98.  99] 
μ•ή  δαπανώμεν  μηδ'  εΙς  δαπάνηρ  έμβάλ-- 

λβίμεν 
μήδεα*  βουλεύματα*  (Β  340) 

έμ  πυρϊ  δή  βουλαί  τε  γενοίατο  μήδεα 
τ'  άνδρων 
χαΐ  τά  αΙδοΐα*  (σ  87) 

μήδεά  τ'  έξερνσας  όο^  χνσϊν  όμά  δά- 
σασθαι 
μηδ^  λόγον  Ιχειν  (ΤΙιβοροιηρ.  ΙιίβΙ.)*  μή 

20  φροντίζειν  [44.  45] 
μήδεσθαι*  τεχνήσασθαι,  βουλεύσασ^αι 
μήδεται*  [εά  47]  τεχνάζεται  [48] 
μηδ'  ίτερος*  μηδ^  εΙς 

μήδετο*  έφρόντιζεν,  έτεχνάζετο,  ίβουλενετο 

(Χ  395) 
μή  δ  ή  ου  ν*  μηδαμώς  οΰν 
μή  δήτα  (βορίι.  Οθ.  175)•  μηδαμ£ς  (1138) 

[59-^] 
μηδι^ί  (Οτεϊ.)*  γελφ  [•ά  99] 

30    Μ,ηδιχοϊ  όρνεις'  Μήδοι  άλεχτρυόνες 

Μηδίχη  πόα  (Αγ.  Εςΐ).  606)*   ή  τρίφυλλος, 

οΐ  όέ  λωτό  ν  χτηνεσιν  αρμόζοντα 
Μηδινεύς*  Μηδεύς  παρά   [εά  59]  παρά  δέ 

Αυδοΐς  ό  Ζευς  [εά  59] 

μήδιος'    μαλαχός    (μήλιος^),    χαϊ  βοτάνης 

είδος,  χαϊ  λίθος  τις  Μηδιάτης        [61 — 99] 


€00.  9β  μεταφρΐ  1104  δραγμάς  ι  5  δραγμάς  ιβ'  (13  μεθο^)  15  οΓ.  άποσ- 
σοΰν  27  μέτρια  (Ιι.  θ.  μαστρία)'  ενθηνά  \ες  Βίβ  37  μηδεΐν  41  έμπυρίδι  βουλεύεται 
γένοιτο  —  μήδεατεξερύσαολα  ή  χυαίν  άμα  δάσους  48  μή  6έ  τ'  άρώνή,  μή  δέ  βοτ^θήοη, 
μή  όέ  ταρώντες  μηδέ  β\        ^9  μή  δ*  —  μή  δέ        55  μή  δέ        Μ  μηδιχή 

ΗΕδ  97  μέτειμι  (Ζ  341,  ηοη  Βο^οΐ.)*  μετελεύσομαι  (1054)  98  μετεισάμενος' 
μεταμορφωθείς  (1036)  λά  1103  αίχμαλωαίας  (III  Β^^^.  ΥΙΙΙ  47)  8  μ^'τει^ί*  λιτανεύω^ 
Ιχετεύω  Αά  12  ,  μετά  ταύτα  (Α  82;,  ύστερον,  ή  δπιοθεν  (Ο  672)  14  μίτο  π  οι*  άνδρες 
(μέροηες  εη  ^^^^  ?)  Ιβ  μετφχετο  {Ε  148)•  έπορεύετο  19  [μ  ε  τ  α]  μέτρια*  αρμόζοντα 
25  μ«ταυΛον  (3Ιο€Γ.  261)*  μέσαυλον  30  μεύεΐ'  χοιμάται  (μύει)  33  μή  άπώο'ρ  (Ρι. 
€Χνΐ1Ι  10)  34  μή  άποαχοραχίσχίς  με  (Ρβ.  XX ΥΙ  9)*  μή  άποδιώξης  με.  μή  άποδοχιμάσ^ς 
με  35  μ  ή  δαζεόθουρον  Άρημα  {Ε  830)*  μι)  δέ  ίντρεπούντων  πηλίχον  αέρα  88  μηδα- 
μως'   μή  δήτα  (1152)  89   μηδαπή  γή*    Ιδία  (ήμεδ—)  44  μτ^όεο   (Β  360)•    βουλενου 

45  μτ^όέ  πόδας  (Ι  523  ρλΓβρΙι.)*  μηδέ  τήν  άφιξιν  χαϊ  τήν  παρουσίαν  Κά  47  βουλεύεται 
(Φ  413)  48  μη  δ*  ίπ*  αρωγή  (Ψ*  574)•  [μηδέ  βοηθήπ'ζΐ]  μηδετέρφ  [τες  μηδέ]  βοηθούν^ 
τες  53  μηδόμενος'  ποιων,  βουλενόμενος  ^  54  μή  δόξχι  σοι*  μή  νομίση  σοι  55  μηδο- 
τ  10  υ  ν  μηδέ  τί  ποτέ  Αά  56  χαϊ  δνοαα  ήρόιδός  (Μήδεια)  Α(Ι  59  [μηδοτιοΰν,  μηδαπλώς,]  — 
ί^ύσις]  61  μηδώησοι  (Α  324)•  μη  δφ  99  μή  έπαίρου  (Ργοτ.  111  6)*  μή  ύπερηφοΜοΰ 
Μ  μή  έφιχνούμενοί  (II  €θΓ.  1  14)*  μή  ηαταλαμβάνονσι 


ί041 


Μήθυμνα  —  μην$Β 


1042 


Μή4ί•υμνα  (€311.  Ερ.  XVI  3)*  ηόλις  Μσβ^ 

Μη^υμναΐος'  6  Διόνυσος 

Μη^ων  πόλις  [67.  βθ] 

μηχάδΒζ  (Α  383  7  31)*  ή  αί  μηχώμίναι 
αίγίς,  7/  χρανγάστριαι,  ίνιοι  όέ  τα;  χέρα» 
τώδεις'  μήχα  γαρ  τά  ΧΒρατα.  *Απηίαν  όέ 
τοχάδας 

μηχάσ^αΐ'  χρόζειν  ώς  αϊξ 

μηχάταΐ'  τοΐς  έρίφοις  Ισως  χράζει 

μηχεδανόν  μαχρόν  [78] 

μήχίοτα  (ε  299.  465)  *  μέγιστα,  ύκερμεγε^^ 
έσχατα 

μήχος'  μάχρος  [76.  77] 

μή  χοτήσχ)'  μι)  όργισ^ 

μηχυνον  αύξαναν,  μάχρννον 

μήχωνες'  ηόα  τις  λή&ην  έμηοιοϋσα,  χαϊ  τά 
της  ηίν(ν)ης  περιττώματα  χαϊ  των  όμοιων 
(Απ8(οΚ.  ΗΑ.  IV  4).  χαϊ  μίρος  (▼.  χρα- 
τηρίσχοι)  χαϊ  ύφασμα  βνσσινον.  χαϊ  οΐ 
άγριοι  (β  θ  Μήχωνος  άγροιχία).  χαϊ  ήμερο- 
ηίτυς 

μήλα*  χοινώς  μϊν  ηάντα  τά  τΐ^ράηοδα' 
δ^εν  χαϊ  κάσα  βύρσα,  δ  ίστι  παν  δέρμα, 
μηλωτή  λέγεται,  χατ  Ιηιχράτ{β\ιαν  δϊ 
τά  πρόβατα  χαϊ  αίγες,  χαϊ  ηαντός  δένδρου 
χαρπός,  Ιξαιρέτως  δέ  της  μηλέας,  ηάντα 
τά  δένδρα 

μηλατάν  τον  ποιμένα.  Βοιωτοί  (1198) 

μηλαφησαι'  ψηλαφησαι 

-^ μηλεανορεΐ'  δημηγορεί  (μη  λεαγορει) 

Μηλιάδες'  νύμφαι 

-^μήλιαί'  αστράγαλοι  (667) 

μηλοβοτεΐ'  ποιμαΐνει 

μηλοβοτηρες'  ποιμένες,  οΐ  τά  μήλα  νέμον- 
τες  (οΓ.  Σ  529) 

μηλόβοτος  ( ϋγοητ^.) '  τόπος  άνειμένος  ηρο^ 
βάτων  εΙς  βρώσιν  [90] 

μηλολόν&η  (ΑπβΜ.  ΗΑ.  1   5,  4)*    είδος 


χανξ^άρων,  ους  τίνες  χρυσοχαν&άρους  λέ- 

γουσι  (ΗβΓοιΙ.  €Ιιο1.  ίτ,  1) 
μηλονομεΖς'  ποιμένες 
μηλονομιαΐον  Ιννόμιον 
μήλο  π  α    {η  104)*    μηλοειδή    τψ    χρώματι• 

τοιούτος  γάρ  έατιν  ό  πυρός  [05] 

μηλοσόη'   όδός^  δι  ή  ς  πρόβατα  έλαύνεται. 

Τάδιοι 
μηλοσφαγίαΐ'  ^υαίαι  προβάτων 
10    μηλόταΐ'  ποιμένες  (1182) 

μηλοφόροι  (Οΐββίββΐ)*  θεραπεία  Περσιχή 

τοϋ  βασιλέως 
%μηλ6βαΐ'  μηλοβάται,  ποιμένες 
μήλφ  βαλεΐν  (Αγ.  ΝαΙ).  996  ΤΗβοεΓ.  V  89)• 

πτοήσαί  τίνα,  χαϊ  εις  Ιρωτα  ύπαγαγέύ^αι 
μήλω^ρα  (δβΙβηευΒ)*    βάμματα,    οΐ  όέ   τό 

των  δερμάτων  βάμμα,  άλλοι  το  πρόστυμμα 

της  πορφύρας,  οί  δέ  χαλλωπίσματα  [1203] 
μήλων  τά  άχρόδρυα:  ή  βάπτων  (μηλών) 
20    Μήλων  Ήραχλής'    όνομαοθήναί  φασι  τόν 

Βεόν  ούτως  διά  τό  μή  ίερεΐα  ^ύειν  αύτφ 

τους  Μελιτεϊς,  άλλα  τόν  χαρπόν  τά  μήλα 
μηλώσαι  (ΡΙίΓγηίεΙι.  Γγ.  IX  ρ.  604)*  τό  τήν 

μήλην  χαβεΐναί  που,  χαϊ  ίν  τφ  έμεΐν  χα- 
.    ^ιέντας  *  τι  εΙς  τό  στόμα  χαταμηλούν,  χαϊ 

τό  τά  βαπτόμενα  ερια  πιέζειν  εΙς  τό  χαλ- 

χίον 
μηλωτή  (Ρΐιίΐβιηο  ρ.  9)*  διφθέρα      [8—12] 
μηναγύρτης'  ό  άηό  μηνός  ουνάγων  [παν- 
30        ήγυρις\ 

μήνατο'  έμήνατο,  έμάνη,  ήρατο 

μήνες'  ήμέραι 

μήνη  (Ψ  455)*  σελήνη         [λο  16]  [17.  18] 

μήνιγγα*  έγχέφαλον 

μήνιγξ'  ύμήν  του  έγχεφάλου,  χαϊ  τό  ύφι- 

στάμενον  τοΐς  οίνηροΐς  πΐ^οις  ίν  τφ  οίνω 

πρό  του  άν^εΐν,  επίπλους,  χαϊ  δημός 
μήνιε*  όργίξου 


€0Ό,  69  μή  χοιμώμεναι  άίγαι  72  μιχρόν  75  μαχρός  '7%  χοτίση  81  έχί~ 
χρατίαν  83  οί.  μαλαφών,  ύπομηλαφήσαι  88  \ότειρες  94  μηλοειδ^ς  96  €Γ.  μαλόύα 
«ι  διαχαλαμάσαρχες  1201  μηλοβαλείν  2  ποόατριμμα  \  μήλων  5  €ί.  Ήραχλέους 
9υσία  6  χα^ήναι  —  τφ  έλείν  —  χάλχιον  9  απεγραμμένοις  (14  εί.  ΑηΙΙι.  Ρβΐ.  IX  35,  1) 
20  μήνιγξ,  ύμϊν  —  δήμος 

ΒΕδ.  67  μήχα-  χέρατα  (1169)  68  μηόνη  (^141)•  βάιρει  73  μή  χεϋ&ε  (^363)* 
μή  χρύπτου  76  μή  χοΐνου  (ΑεΙ.  Αρ.  Χ  15)*  μτ;  αφάνιζε,  μή  μίαινε,  μή  άχάΒαρτον  νόμιξ§ 
7τ  μήχος  δ  έπο  ρ  Αρτελις  αγνή  (υ  71)*  τό  τής  ζώνης,  αύτη  γάρ  έστιν  Ιπϊ  των  ^λειων 
90  μήλον  πάς  χαρηός  95  μήλοπα  χαρπόν  (η  104)*  τόν  πυρόν,  δτι  μηλοειδής,  [καΐ 
μήλη  τό  έργαλείον ,  ίφ'  ού  τήν  χρόχην  έτριβον],  οΐ  όέ  τό  ίοιον^  επειδή  χαρπός  έατι  των  πρΟ" 
βάτων  11103  μήλων  (Ηοιη.)'  πηηβάτων  ύ  μή  με  (Α  ο2)*  μηδαμως  με  9  μι)  μέν  δή 
χαΒαρω  Βανάτφ  (χ  462)*  (ό)  δι  αγχόνης  Θάνατος  ούχ  εστί  χαλαρός,  άλλ'  ό  διά  ξίφονς• 
δ^εν  ονδέ  Ιναγί[α\ζουσι  τοΐς  άπαγξαμένοις  10  μημωτά*  ιρεχτά  (μωμητά)  11  μή  μ 
έρέΒιζε  (Α  32)*  μή  με  παρόξυνε  12  μήνα  (μήτρα)'  τό  μέσον  τοϋ  ξύλου,  όπερ  χαρδία 
χαϊ  έντεριώνη         Αά  16  χαϊ  μήνης  έμμονος  χαϊ  περιηταμένη  οργή  17  μηνιάαας' 

οργιστείς  (1225)        18  μήνιγμα  (βίΓίο.  ΧΙ«  5)*  μήνιν 

66 


ΙΦ43 


μηνίβ^ν  —  μητ^έχης 


1Μ4 


μηνίβιν  (ΗβΓοβ.  ΥΠ  229)*  όργΙξ$α^αι 

μηνί&μός  (Π  621)*  <$ρ^ι^ 

μ)|νιμα  {Χ  358  λ  73)*  μήρις^  ^(ίΥή^  χο^ή^ 
χότος  έηίμονρς^  μύμτρις,  Άκίων,  μάνης•  οί 
γάρ  όργίζόμενοί  μαίνονται  [25] 

μιΐνίσχοί  (Αγ.  Ατν.  1144)*  τά  Ιηϊ  ταϊς  χ€- 
φαΧαΙς  των  ανδριάντων  τι&έμινα.  Ινα  μή 
τά  δρνεα  έηιχαθέζηται,  χαϊ  τά  χαλχωματα 
τά  των  Ληί^αλίων  [•<!  20]  η^ριτραχήλια^ 
[•4  26]  η€ρίδέραια  [27] 

μηνοΒίδές  (ΗβΓοό.  VIII  16  Τλιυο.  11  76)* 
α€ληνοειδές  [29] 

μην  ν  €  IV  χηρύσαπν  [%ά  Ζϋ] 

μηνύία&αι•  μηνντρίζ^σ^αι 

μηνυΰ'ήναΐ'  [ηά  32] 

μηνύ€ταί'  μηνυτρίξεται^  μήνντρα  δίδωϋΐ 

Μηνυτής-  Ήραχλής  έν  Αθήναις      [>5~40] 

μή  δτΐ'  μήτιγΒ 

μή  οΰαα  δίχη  (Ρβη.  543,  14)-  ούτω  λ^- 
γονταί  τιν€ς  ούχ  ουσαι  δίχαι^  μή  οΰσαι 

μή  Λαιδϊ  ξίφος'  ηαροιμία  [45—47] 

μή  V  ά^χηνίη  τρέκ€ΐν•  μή  αΐτιω  τήν 
κίτίαν^  οτ€  δέηται  .... 

μή  'Λίσαέ  μοι  (ΕαΓ.  Ογ.  255  βΐΆΐβχ.  εοιη. 
υΐ  383)  •  μή  έπίσηί  μοι  [50] 

μήρια  (Α  40)*  τά  έχ  των  μηρών  εξαιρού- 
μενα οστά  [52] 

μήριν»ος{ψ 869 ?) *  δεσμός^  σχοινίον ακάρ^ 
"?ίϊ  βίίόχος 


μήριγξ'  άχανΒα^  γινομένη  έν  τοϊς  έρίοις 
των  ηροβάτων 

Μηρός'  τόηος  αμπέλου,  χαϊ  ξνλον  (εί•  Αροΐ- 
\οά.  ΡοΗοΓο.  ρ.  46  Β),  χαϊ  τδ  της  χαλάμης 
χωλον,   χαϊ  όρος  (ΤΗβορΙΐΓ.  ΙΥ  4,  1) 

μήρνχες    (ΑηβΙ.  ΗΑ.  IX  37 ,  6)  •     Ιχ»ύες 

[Μ] 

μήρυμα    (ΝΙο.  ΤΙι.  160.  265)*    απείραμα,   ή 

έχτειννμενον  [59 — 61] 

10    [•4  02]  χάταγμα,  ή  αηάσμα  ίρίον 

μησαμένη*  βουλενσαμένη 
μήσατο  (Εογ.  ΡΙιοβη.  799)*  είργάσατο^  έτε- 

χνάαατο  [65.  06] 

μήστο'  {έ)βουλινσατο 
μήστωρ  (Ρ  477)*  βουλευτής.  Ιμπειρος.  ιτο- 

λίμιστής.    Ιριατής,    έίΐινοητιχός,    φρόνιμος 

μήστωρα  φόβοιο  (Ζ  97)•  ίμπειρος  ««Λέ- 
μου  [70] 

20    (ϋήοτωρι*  βασιλείς  φρονίμφ)  1513 
μήτε  α*  μητίματα 

μήτειρα  {3  2591)*   φρόνιμη,  χαϊ  ή  μήτηρ 

[70-15] 

μή  τευ  μελαμηύγου  τύχοις    (ΑΓ€ΐιϋ•ε&. 

ίΓ.  109)*   μή  τίνος  ανδρείου   χαϊ  Ισχυρού 

τύχοις  [77] 

μήτηρ'  ή  ηρεσβυτάτη  ηάσα  [70—82] 

μητίεταΐ'  βουλεύσεται  (ΰί.  ΑροΠ.  ΚΙι.  Ι  665) 

[84] 
30    μητιέτης'  βουλευτής  [86] 


€00.  26  τετραχήλια  27  μτ/Ρϋ»  42  οΰσαι  χδίχαι  43  είθε,  μή  δφίλες  48  κα- 
^Χν^^ν  —  αίχίοΰ  49  ηίσει  έμοί,  μή  έπίσει  εμοϊ  51  τά  €λϊ  53  ίΐ.  σμήριν9οι^  μίρυν- 
9ος        54  εΓ.  σμήριξ        56  μήριχες  (ςί.  βήρυς)        ^1  μ.ριχίξζΐ        58  μήρνγμα        68  μήατορ 

76  μι^τ  εύμί\        81  ο  Λ  τέχνητε».ς 


ΗΕ8.     25  μην  ία  ας   {Ε  178)•    οργωθείς  Μ  26   υμένες  (ί 

—  μανιάχία   (Ιμβι.   III  18)  27  μι^νιώ   (ΙβΓβιη.   III  12)•   όηγίζομαι 

έμμονος  οργή        Κά  30   [^ι^τ^Γν]         ΑΗ  32  βούλεσθαι        33   μηνύριζ* 


Α<1   26   υμένες  (1394)   πέταλα  (μήνιγγες) 

2^  μήνος-  χότος. 
«ρ-^.^-^.  "^/'ί  —  -''  ιο'ί•"*-!  *■'•  '*-  ,»»^ν^»*«^»,—  -.-  ι^.,^^^.^^ε  {Ε  889)•  θρηνώδης  ό 
φθόγγος  {/ιι— )  86  μη  νύ  τοι  (Α28)'  μή  δή  σ(Λ,  ουδαμώς  γάρ  σοι  37  α  ή  νώϊν  (σ13)• 
μή  ήμων        08  Μήονες  (Κ  431)•  ΑυδοΙ.  {ΚύΛριοι)  1428       39  Μ^ονίς  (Α  142)•  Αύδη.  Μη- 


XX Υ1  22)•  αρά  γε  εγώ  81  μητίετα  Ζευς  (Α  175)•  τεχνίτης  σοφός ,  βουλευόαενος  άριστα 
81  μητιετης'  βουλευτής  84  μήτη  {ψ  316.  318)*  βουλή  80  μητιόωσα  (Ο  27)•  φρσν^ 
^ίζονσα^  βουλ{9υ)ομένη 


104$ 


Μήης  —  μίκροΰ 


1046 


Μ^ίτις{Βθϊη,γ  σύνεσις,  βουλή,  τέχνη,  γνώμη, 
δόλος,  απάτη,   χαΐ  ή  &εός  [88] 

Μητίχον  τέμενος  [•(!  89] 

μήτρα*  είδος  σφηχός.  χαΐ  τών  ξύλων  τό 
εντός,  δ  χαρδίαν  τινές,  ή  έντεριωνην 
χαλονσι  (ΑγιβΙοΙ.  Τ!ΐ€θρ1ΐΓ.)•  χαΐ  ό  κλήρος 
ύηό  Σολέων,  ώς  Κλείταρχος,  χαΐ  ή  τής 
γυναίχός  [βά  1Ν)] 

μητραλοίας  (Αββεΐι.  Ευη.  210)*  ό  τνητων 
τήν  μητέρα  αύτον  [98]    10 

μητροηόλους*  τάς  πάλαι  ΜελΙσσας 

μητρός  μέ&υ  (ΕαΓ.  Αίο.  767)•  της  αμπέ- 
λου [9&-.!Ι7] 

μή  φέρειν  άντϊ  τον  μή  λαμβάνειν,  διό  χαϊ 
μια^οφόρονς  λέγονσι  τους  μισθούς  λαμ- 
βάνοντας  χαϊ  μισθούς  φερομένους 

μή  φωρα^ής-  μή  έλεγχες 

μη  χ  αν  α  ί'  τέχναι.  έηίνοιαι,  βουλεύματα,  άμα- 
ξαι.  συμπεράσματα,  χαϊ  όργανα  τι{να)  μη^ 
χανιχά,  έν  οίς  προσδεσμούμενα  τα  χτήνη    20 
άλή^Όνσιν 

μηχανόωντα'  βουλεύοντα  (σ  1421) 

μηχανορ(ρ)άφος  (ΕυΓ.  ΑικΙγ.  1116  δορΗ. 
0Τ.)'  χατασχευαστής,  έπινοητής  χαχών 

μηχανώματος'  διαξώσματος 

μήχαρ  (Αββεΐι.  δυρρί.  394)*  μηχάνημα,  όφε- 
λος [130»] 

μιαίνεΐ'  μολύνει  [7] 

μιαιφόνον  (ΕυΓ.  ΑικΙγ.  335)*  αίμα  φονιχόν 

μιςί  μαχαίρςί  (Αγ.  ΑοΙι.  849)*   τήν  λεγομέ-    30 
νην  χήπον  χουράν  μι^  μαχαίρα  έχείροντο 

[10] 

μία  λόχμη  ου  τρέφει  (δύο)  έρι^άχους 

μιαρά'  μεμιααμένα,  άχά&αρτα 

μια  ρ  αϊ  ή  μέρα  ι*  τοΰ  *Αν&εστηριώνος  μη• 
νός,  έν  αίς  τάς  ^νχάς  τών  χατοιχομένων 
άνιέναι  έδόχουν 

[βά  14]  αίματος  άχα^άρτου  (•ά  μιάσματος) 


μίασμα  ή  μ(οσμ(^;*  μώμος^  ^ύπος,  μο- 

λυσμός,  άχα^αρσία,  μιαρότης 
μιάστωρ  {Ίτβ%)'  μυσαρός,  λυμεών 
μία  χελιδών  (ΑπβΙοΙ.  Ρίίΰοιη.  Ι  7, 16)*  ιτα- 

ροιμιώδες  τοντο,  ότι  μία  χελιδών  ζαρ 

ού  ποιεί,    βούλεται  όέ  ειπείν,    δτι  μία 

ήμερα  τόν  σοφόν  ούχ  έ^  εΙς  τελείωσιν  ίμ- 

βάλλειν,  {ή)  εις  άμαΒίαν 
'\μιαχρόν'  χαΒαρόν 
•^μίαχος'  μίασμα,  άσέβημα.   τίΒεται  όέ  χαΧ 

έπϊ  τοΰ  δυσώδους 
μιγάδες  (Ι80€Γ.   ρ.  45  €)*    τα  έχ  πολλών 

άθροισμα  ξένων  [21] 

μιγάς'  μεμιγμένος  [23.  24] 

μίγδην  άναμίξ,   όμοΰ  έν  ταύτφ  (Ιι.  Μ€Γ€. 

491) 
ή^μιγδηράξειν  ύβρίζειν  [Ζ1\ 

Μίδα  Θεός'  οί  ύηό  Μίδα  βασιλευΒέντες έσέ- 

βοντο  χαϊ  ώμνυον  τήν  Μίδα  %εόν^  ην  τίνες 

μητέρα  αύτοϋ  έχτετιμήο&αι  λέγουσιν 
μίδας'  χυβευτιχοΰ  βόλου  όνομα  (ΕυΙ)υ1ιιβ). 

χαϊ  Βηρίδιόν  τι,    διεσΒιον   τους  χυάμους 

(ΤΙι«ορ!ΐΓ.   €.  Ρ1.  1Υ  16).   χαϊ  ό  πλούσιος, 

άπα  Μίδα  τον  βασιλέως 
μίειν  Ισ9•ίειν  (μνίεινί) 
μιήναΐ'  μιαναι,  ^υπώσαι  [32] 

Α**^ί  χ^ονός'  τής  αυτής  γης 
μί&ρας'  ό  ήλιος,  παρά  Πέρσαις 
ΜίΒρης*  ό  πρώτος  έν  Πέρσαις  Βεός 
ή^μίΒρος  ή  μί&ρους'  συξευγνυμένους 
ή^μίχαΐ'  λάχνα,  όμβρια  (σχίμβρα) 
μίχας'  μιχρολόγος 
ή^μίχλας'  αίγας  (μηχάδαςί) 
μίχρ'  άττα  (ΑΓ^ΝυΙ)1).  630)*  μιχρά  τίνα 
μιχρολόγος'  άχρφής,  φειδωλός       [&4  41] 
μιχρόρ(ρ)ωξ•  μιχρόβοτρυς 
μιχρόψυχος'  δειλός 
μιχροΰ  {δεΐν)'  παρά  μιχρόν 


Λ 


€00.  ^9  μητιχοντεμένος  90  μητέρα  -^  σολ,ων  (^ί, μήνα);  Ελέαρχοςί  92μητρθ' 
πάτορος  94  μέ^νσις  1305  μήχας  8  αίμα  μιαιφονιχόν  9  μιαιμάχαιραι  — 
χ.  πονκονράν  μιαιμάχαιραι  11  μιαλόχμη,  ου  τρέφει  άγριΒάχους  13  \ουμένων  15  μιας  ή 
1Η  λνμαίων  17  μια,  χελιδών  28  μιδά&εος,  οί  ύπόμιδα  —  έχτετιμεϊσΒαι  33  μιησ- 
χιόνος        37  €Γ.  μίρια,  μίμαστα        (38  μιχάς^)        40  μιχράττα^  μιχρατινά 

ΗΕδ.    88  μή  τι  φόβον  δ*   αγόρευε  (Ε  252)*  μηδέν  μοι  περϊ  φυγής  διαλέγου        Κά 

89  εϊη  αν  τό  ΜητιχεΙον  διχαστήριον  μέγα,  ή^'δ  ή;^ ποοσεχλή^σαν διχασταί  (Αρρβικί.  ΡΓΟΤ. 

ρ.  434)  Αά  90  χαΐ  χεφαλής  διάδημα  βαρβαριχόν  (βο  μίτοα)  92  μητροπάτωο,  ο  ς  (^224)* 
τής  μητρός  πατήρ  95  μητρός  Ερινύες  (λ  279)*  αί  οιά  τήν  μητέρα  εύξαμενη(ν)  έπήχοοι 
γενόμενοι  96  μητρωίαι  {Β  662)*  μητρός  αδελφοί  (ηοη  ΗθγοιΙ.  IV  80)  97  μή  ύπερίδης 
(Ρβ.  £.ΐν  1)*  μή  χαταφρονήσχις  1305  μήχος  (1249)*  μηχανή  7  μιαιφόνος*  μεμια- 
σμένος  τοΐς  φόνοις  (£844)  μεμολυαμένος  φονεύ[σι]ς  10  Μιάνδρσς*  ποταμός  Αά  14  μια- 
οός  (ί?420)*  μεμολυαμένος  21  μιγαξομένους  (θ  271)*  μισγομένους  23  μίγδα  (ο  77)* 
αναμίξ,  μεμιγμένως  24  μίγδαλοι  (β  437)*  άναμεμιγμέναι  27  μιχεοσιν  (Β  476)-* 
μιχί^οσι        ΖΖ  μιηνή  (Δ  141)*  βά^ει*  μολύνίΐ^  ^πώση       Α,ά  41  είδώλω  ίρίλος 

66  ♦ 


1047 


μί»ν9*νον  —  μ»νΰρον%αί 


1018 


μίχνϋ'ίνον  τό  μικρόν,  καΧ  νήκιον 
μΐλαξ'  ήλικΙα.  ίνιοι  6έ  μέλλαξ'  χαί  παρ* 

*Ερμίηηψ  Ιν  Θηοΐς  (ίτ.  Χ),  αγνοήσας  ^Αρ- 

τεμίδωρος'   ΙχίΖ  γαρ  μΙΧάξ  Ιύτιν,  ^λοΐ 

όέ  τόν  δημοτίχόν  (637)  [47—58] 

μιλτοηάρχίοι  (Β  637)*    μιλτόχρφροΐ'    τά 

έχατέρωθεν  της  πρύμνης  χαϊ  ηρφρας  με* 

μιλτωμένα  Ιχουααι,  οΐ  δϊ  αντοϊ  χαΐ  φοι- 

νίΧοπάρΒίΟί  έλέγοντο 
μίλτος'  ίΐδος  έρν&ρόν  σίνωηίδος  10 

μίλτό'  ηλννω 
μιλτωρνχία  (Αιηίρβ.  ίτ.  III  ρ.  707)*  τόχσς, 

οΰ  μίλτος  όρύσσεται 
μιλτώσαί'  βά^αί 
Μίλντης'  Αφροδίτης  (τ.  Μυλίταν) 
μιμα{ί)χνλον  (ΑΗιΙορΙι.  \ηο.  VIII)*  6  χαρ- 

ηός  του  χομάρου  (ς.  τ.).  Ιση  όέ  ώς  μέβπι- 

λον  μιχρόν,  πνρρόν 
Μί,μαλλόνες  (€•1Ηηι.  (τ.  €0€€Ι)*  Βάχχαι. 

-^βοαϊ  δρόμοι  20 

μι  μά  (Π)  ξασ α•  χρε/ίηΐσασα.  φωνηαασα 

(1378) 
ή^μίμαρ*  αναιδές  [69] 

μίμαρχνς'   χοιλία  χαϊ  Ιντερα  τον  ΙίρεΙου 

μ€θ'  αίματος  σχεναξόμενα,  μάλιστα  51  χαϊ 

έηϊ  λαγωών  αύτ^  έχρωντο*  οτέ  6έ  χαΧ  έπϊ 

ύός,  δ  όέ  ΦερΒχράτης  παίζων  (ίτ,  XV  ρ.  340) 

χαϊ  έηϊ  όνου  φησί 
ΜΙμας•  όρος  ή^  Αιτωλίας  (ΡΗΠοΙ.  XVI  629) 
ή^μίμαστα'  άγρια  λάχανα  (1337)  30 

μιμανλεΐν  μιμεΐο9αι,  ύποχρΙν^Βαι 
^Μίμαλις{£Β\ΐγ  ή  νΰν  Μήλος  (ΊΜ)  [75.76] 
μιμηλόν  δμοιον,  έξομοιονν,  παρά  τό  μιμή- 

σασθαι 
μιμιχμός'  τον  ϊππον  φωνή  (1367)        [79] 


μιμνάξετί'  μίμνετε,  μένετε  [81.  82] 

μιμνήσχεί'  μνημονεύει  [64] 

ή^μιμορτοβία•  νανς,  ιβ  άνθρωποι  βεβηχα- 

σιν  (1690) 
μ^ ν  (Ζ  417)•  αυτόν,  αυτήν  (η  67),  αντό  (Α 

237).  τρία  γένη  δηλοΙ  [87—89] 

ή;'μινδαλ06σσας'  αριθμός,  χαϊ  τά  περϊ  ον- 

ράνια  σύνταξις.  Βαβυλώνιοι 
μίνδαξ  (ΑιηρΙιίιΙ.  Γγ.  ρ.  311)*  ΘνμΙαμα  ποιάν 
μΙνΒα•   τό  ήδύοσμον  (1414).    χαϊ  ΎάνΒρα^- 

πεία  χόπρος  [93.  94] 

Μινύαΐ'  οΐ  'Ορχομένιοι^  χαϊ  Μαγνήτες 
μινναν&ές  (Κ ίο.  ΤΙι.  622)*  πόα  άσφαλτος, 

χαϊ  τρίφνλλον 
μινύξηον  όλιγόβιον  [98] 

μιννθειν  έλαττονσΒαι  [1400] 

μινύ&ονσιν  φ9εΙρουσι(ν),  έλαττονσι^  μει- 

οΰσιν,  άφανίξονσιν 
μίννν&α'  ίχ*  ολίγον  χρόνον,  όλιγοχρόνίΦν 
μίνν{ν)9α  ό'  έχάξετο  δουρός  {Α  639) 

έπ'  ολίγον  όέ  άπείχετο  μάχης  [3] 

μιννν&αδία,  ή  σελήνη,  άπό  τον  μϋ^^ειν 

[5.6] 
μιννον  (1414)*  τό  βλίτον  λάχανον^  τ}  χινά- 

βαρ{ι) 
ή^μίννρες•  χλίναι,  μάντεις  (τ.  πύξ) 
μινύρεται  (8ορΙι.  00.  671)*  xλα^ει^  %ρηνεϊ^ 

οδύρεται 
μιννρίξει•  όλίγχ^  φωνή  χαϊ  οίχτρξί  χρήται, 

"ή  ενφώνως  λέγει 
μιννρομένη    (Αγ.  ΕοοΙ.  880)*    Βρηνονσα. 

χαϊ  τά  όμοια 
μιννρόν  μικρόν,  ολίγον  τζ  φωνή  μιννρίξον 
μινύρονται  (δβρί.  Αβιείι.  123)*     προφω- 

νοϋσι,  προλέγοναι  [14] 


€0Ό.    46  μίλαξ  —  μέλλα  (οΓ.  χέλλιχας)       50  ξ^  οΐ  δ^  ζ  νποδών  δ'      59  μιλτοπάριοι 

6^  μιλίτης        66  €Γ.  ήμιμάλλονες  βΐ  χλωδωνες        (68  [μίμαρ'  ά]  ναΐδες  •ά  1366  ?)         70  μ  ι- 

μάρχνς^νΐός       {11  Ι,  μίμας'  τά)       ΤΙ  έξόμοίου      80  |τ£  (€γ      90  αριθμό       (92  αίγεία^) 

έ 
98  μινύχιος        1403  άπ.χετο        4  μινυνΘεΐν        7  βλήτον  —  χινάβαρ        10  οίχαταχρήται 

ΗΕ8.  47  Μίλητος-  δύο  πόλεις  Μίλητοι-  ή  μίν  Κρήτης  (Β  647)*  ή  όέ  *Ασίας  (Β  868). 
αύται  48  μίλια•  τά  εξέθετα  χρήματα  49  μιλίγμασί'  χολαχείαις,  έδέσμασιν  50  μί- 
λια ν  δένδρον  δμοιον  έλάτ^,  φ  τονς  νέονς  στεφανοναιν  ίν  τσΐς  ηομπαΐς  (ιί.  ^1256).  η  μέτρον 
όδον,   σταδίων  ξ^,   οί  δί  η\  ποδών   δω'  51   μιλίσσεο   (597)•   χεχαρισμένα  χαϊ  ηδέα  ?^γειν 

(8(1  μειλίπσέμεν)  52  μιλισσόμενος  (χ  311)*  παραχαλών  53  μίλι  χα-  προσηνή,  ηδιστα 
(699)  54  μιλιχή  {Οΐϋγ  πραότητι,  προσηνίφ  55  μιλιχίχι  (Ηββίοά.)•  ίκετε/(ΐ  (601)  56  μι- 
λιχίοίς'  γλυχίοις,  πραϋτιχοΐς  (Μ  267)  57  μιλίχιος'  πρήίος,  τ}  πρανς  58  μιλλός  (ηονίο.)* 
βραδύς  (€ί.νωχελής)  χάννος  69  μιμάρχης•  λαγωοϋ  χορδή  (1^89)  75  μιμέρα  (μιμε^α  ΡΙιίΙοη. 
Ιΐρ.698,33)•  ή  μιμητιχ^ί  τέχνη,  χαϊ  ή  μίμησις  76  μιμηλάζειν  (ΡΙιΠοη.  Ι  ρ. 557, 13.  610,11)* 
μιμεΐοΒαι  79  μιμνάξειν  (Β 392)*  μένειν.  χαϊ  μιμνεΐς  (Θ78)  81  μίμνησιν  (^169)*  άνά- 
μνησιν  ποιήσαι  82  μιμνήσχεται  (ο  64)*  μνημονεύεται  84  μ^μνον  (£94)*  ίμενον  87  μίνα* 
μύρια,  χαϊ  τά  μιχρά  σνχα  (εί.  σνχάμινα)  88  μ  ίνα  ι  (€^ρΓϋ?)'  προφάσεις  (μνναι)  89  μί- 
να ρ*  χόρδη  (1369)  96  μήνις'  έχΒρα  94  μινίσχη'  νμένα,  πέταλα  (1226)  98  ΜιννήΙος 
{ά  721)•  ποταμός  Πύλον  1400  μιννθει*  έλαττονται  (Π  392),  μειοϋται  (Υ 242)  6  μιννν- 
^άόιον  {Α  352)*  ολιγόχρονων  5  μινννΒοΰσι  δέ  (Ρ  738)•  φΒείρσνσι  δέ,  αφανίζονται  δέ 
6  μιννν9οΰσΐ'  φ9είροναν       14  μ49νθ9*  έρωματιχόν  τι 


1049 


μ*ννωρίθς  —  μίνρ^ 


1050 


μιννωρίος  (ΟβΠ.)*  βραχνυηνος.  άχρηστος, 

αδύνατος,  όλίγοχρόνιος.  όλίγης  ώρας  άξιος 
μίνφα'  είδος  άμηέλου  [17.  18] 

Μίνΰότανρος'  Πασιφάης  νίός 
μίξαί'  σπεΐραί.  χεράσαι.  σνμβαλεΐν 
μιξίαμβος•  λοίδορος.  μεμιγμένος  Χοώορίψ, 

ηοιηματοχόπος 
μίξίς'  χοίτη,  αυνονσία 
μιξοβάρβαρος  (ΕυΓ.  Ρΐιοβη.  138)*  [βά  23] 

{οντε  βάρβαρος ,   ού&*  *Έλλην,  αλλ*  άμφο-    10 

τάρων  μετέχων) 
μιξοδίη'  τρίοδος  (1445) 
μίξοδος'  οδός,  ή  εΙς  έτέραν  συμβάλλεται 
μιξοιφία'  μίξις,  ηλησιααμός  [27—29] 

μιργάβωρ  (Εΐβί)*  το  λυκόφως 

μίργωαΐ  (ΕΙβί)*  πηλοϋααί,  οΐ  αυτοί 
-^μίρεα-  λάχανα  (1337.  1372) 
ή^μίρχα'  εύανΒής,  ηοίχίλη  άν&εσί 
μίρμα'   ίπϊ  του  χαχοχινοϋς,  χαΧ  ^υηαροϋ^ 

χαϊ  πονηρού  2Θ 

μίρον    δταν  άηονυστάξη  τις,  λέγουαι  Τα- 

ραντϊνοι  [36] 

-^μίρτουλον  μύαος.  μίασμα 
•[μιρύχεον  αχοΐνον  (μυριχίνεον^)         [39] 
μίσασ^αι  (ΡΙβΙο)-  μιτώσασ^αι 
-[  Μισατίς'   Μίσης  των  περί  την   ή^ μητέρα 

τ^^9  ην  χαϊ  όμνύουσι 
μισγάγχειαν  {ά  453)*  τόπος  χοιλος,  δπου 

συμμίγνυνται  ΰδατα  πολλά  [43.  44] 

μισγοδ[ε]ίη'  όπου  αν  όδοϊ  μίγνυνται  30 

μια  γ  όλα  ς*  θόρυβος 

μισγονόμος'  ου  πάντες  νέμουσι  γη       [48] 
μίση  την  τήν  χαταφερή  λέγουσιν  μισήτη[ν 

(ΟΓβΙίη.  Γγ.  ΙΧΧνίΙΙ)• 
μίσηται  δϊ  γυνάίχες  όλίσβοισι  χρησονται 

τον   όέ  απλώς  μισητόν,  τόν  άνίχανον,  ή 

άπληστον  τη  τροφή 
μισήτιξε'  μίσει,  στύγει 
μισητό ς'  μίσους  άξιος,  άπληστος 


μισΰ-αρνής*    ό  λατρεύων  μιοΒοϋ,   ή  ό  /α- 

σ&όν  άφαιρών,  χαϊ  άντιχαταλ(λ)άττων 
μισ^αρνία  (Αη'δΙ.  ΡοΠ(.  17)*  ή  έπϊ  μισ^φ 

γινομένη  εργασία 
μισ%αρχίδ{ης   Αγ.   ΑοΙι.   595)*    6  έπϊ   τη 

άρχη  μισΒον  λαμβάνων,  ώψωνιάζοντο  γαρ 

χαϊ   οΐ   άρχοντες,    χαϊ   μισθόν  έλάμβανον 

δημόσιον 
μισ&ός'  το  επα^λον  των  χωμιχών,  χαϊ  τόν 

αμφορέα.  ή^ίμμιαΒοι  όέ  πέντε  ήσαν 
μισ&οφορεϊν  τό  έπϊ  μισθφ  πράττειν  τι 
μισ&οφόρος'  μισΒφ  εργαζόμενος 
μίσχαιος'  χήπος 
-^-μίσχεί'  άρχεται  (1526) 
μίσχελ{^λ)ος'   ευτελής   χαϊ  μέλας  οίνος 

[Γιΐ.  6Ζ] 
μιστϋλαι*   τεμεΐν,  χόφαι,  μερίσαι,  εΙς  μι- 

χρά  διελεΐν  χρέα 
μιστύλλειν  τά  αυτά 
μίστυλλον  (Α  465  &!.)*   £^;   βροχέα  χατέ» 

τέμνον 
Ίαισσυνή'  ή  όξύτης  παρά  Χαλδαίοις    [67] 
μίσυ  (ΤΗβορΙΐΓ.  Ι  6,  13)*  των  μεταλλικών  τι 
μισυοί'    οΐ  έχοντες  τό  ήμισυ  λευχόν  τοΰ 

σώματος,   τό   δέ   ήμισυ  μέλαν,   ους  Ινιοι 

μίσγους  {τηίδΐίάϊ) 
μίσχη'  πιλήματα,  ταινίαι,  μαλλοϊ  οί  των 

Ιρίων 
μίσχο  ν  (ΤΗβορΙΐΓ.  Ι  3)*   οΰτω  λέγουσιν,   φ 

συνήρτηται  προς  τό  φυτόν  χαϊ  ό  χαρπός 

χαϊ  τό  φύλλον 
μίσχο  ς '  ό  παρά  τφ  φύλλφ  χόχχος         [78] 
μίτος'  τάξις,  σειρά,  τόνος  (ν.  γόνον) 
μίτρα   (Ε  α  γ.  Ββοείι.  833;*    ή  Χ^λχή  λεηίς. 

διάδημα,  ζώνη,  &ώραξ.  ταινία 
ή^μιτράγχουαα  (Αηβίορίι.  ρ.  1078)*  ώς  λε^ 

πϊς  χρυσάων  ( — ίων),  ή  τφ  μετώπφ  φο• 

ρεϊται 
μίτρη'  ^ώραχι  [77] 


€00.  15  βραχύ  ϋπνος  \9  μινο\  ΖΟ  μιργώσαι•  πηλώσαι  37  Μουρτίλου  μύσοςΐ 
42  μισγάγχιον  47  ού  ^9  μισητήν  —  μισηταί  52  άφερών  54  μισ^αρχία  —  όιρ\ 
(58  €ί.  μύσχος*  χήδος)        (60  \Βη.  Ι.  Ι..  1  54)        63  \λλαι        65  βραχεία       68  μισυτών 

β  α 

69  μίσγουσι  Ινιοι        71.  72  εΓ.  πέσμα,  πάσμα        77  μιτρϊ 

ΗΕ8.    17  μϊν  ώχα   (Π  672)•  αυτόν  ταχέως        18  Μίνως  (Λ^451)•   βασιλεύς        Αά 

τ  

23  ^7/  εΙς  τό  μει  27  μιονεχτούμενον  έλαττούμενον  28  Μίονες'  Κύπριοι  (1238) 
29  μιραχύλιον  παιδίον.  ύποχοριστιχώς  36  μιονεξία'  Ιλάττωσις  (μβι — )  ^  39  μισαγ- 
για  (^453)*  χοΐλος  τόπος,  εις  ον  πανταχόθεν  τά  χάτω  φερόμενα  από  των  όρων  υδάτων 
μίσγεται  43  μίσγεαι  (Β  232)•  συνέρχει  44  μισγέσχετο  {σ  324)*  έμίγνυτο  48  μ^- 
σησεν  (Ρ  272)•  έφΰόνηαεν  61  μισογύνης*  μισογύναιος  (ΜοβΓ.  257)  62  μισό  χ  αλός 
(Ρΐιίΐο  ρ.  352  Ρ)•  ό  μισών  τό  αγαθόν  67  Μιχαίας'  έρμηνεία'  ταπείνωσις^  ί(  ταπεινούμ^νοί 
73  μιτίτριζον  Ι&ρήνουν  (μινυ — )        77  μίτρην  (Δ  216)*  χαλχήν  λεπίδα 


1051 


μ^τρίον  —  μο^ων 


1052 


^μιχρέον  χοίχίλον  (14Μ) 

μίτνλον    ζσχατον,    νήπιον.    ΑαχΒδΛίμανίς 

(1991)  [81] 

μιχΒήναι  ($ορΗ.  ΟΤ.  791) '   άπαντήοαι. 

ουμμίξαί.  όμιληααί 
ή;μίχωχεΖ'  ήχεΖ  [84.  85] 

ή^μναάδας'  τάς  όμελγομένας  αίγας 
(μναΐα'  ούϋία  η  τόχον  ηροσφιρουσα  μναν 

μίαν)  €ί.  μαγάς 
μνα•[νόοΐ'  μονσαι.  μνηστηρΒς 
μναμονευΰ-ημεν  διεχλή^μεν 
μναμο-^ϋνρειν   τό   ίηιτηρίΐν^  ή  μεμνη- 

οΒαί  τινί 
μνάμων  Ιερομνημων,  ή  μνήμονες^  ή  τάς 

Βυσίας  απομνημονεύοντας 
μνάριον  τό  χάλλυντρον,  Βοιωτοί•  χόρημα 
μναρόν  (θΓ•Ιίη.  ίτ.  ΙΧΧ1Χ)*  μαλαχόν.  ήδύ. 

%υμ-ηρ€ς 
μνααίον  (Ο^τρηί)*  μέτρον  τι  διμέδιμνον 
μ  ν  αστήρ•  των  μηνών  οντο  χαλεΐταί  τις 
μναταΐ'  μνηστενει  (Αη•€Γ.  ίτ,  Ι«ΧΥΙΙ).  μί- 

μνηται. 
μνείω'  μνησΰ-ω 
μνήμα  {φ 40)*  μνημεΐον^  μνημόσννον  (ο  126). 

άνά&ημα,  τάφος 
μνημεία  (Αββοΐι.  δβρί.  49)*  τά  οίχαδε  κεμ- 

Λόμενα  νηό  των  έν  ηολέμφ  τετελεντηχό^ 

ταη  τοις  οίχείοις 
μνήμη'  μνημόσννον 
μνήμονες'    αρχή  γυναιχών  επιτελουμένων 

των  Ιερείων  [1501] 

Μνημοσύνη*  μνήμη  (θ  181).   χαϊ  ή  9εός 
μνημύεΐ'  σχυϋ'ρωπάξει 
μνήμυχεν  {Χ  491  ?) •   ύποπτήσσει.   δυσχε^ 

ραίνει  [5] 

(μνημνοντες*  αΟνμονντες)  ^ί,  άμν — 
μνησίχαχον 
ή^μνησιχάρη'  ηδονή 
μνή{σ)τεία'  γάμου  δώρα 
μνηστευόμενοΐ'  άρραβωνιξόμενοι 
μνηστή '  ή  χατά  μνηστείαν  γαμη^εΐσα,  ή  ή 


ίχ  Λαρ9ενεΙας  μείνασα  νηστις^  ήγ9υ9  ά^ηί- 

ρανδρος 
μνηστήρες*    οΐ  έπιβάλλοντες  γημβίί  τίνα, 

χαΧ  οί  μεμνημένοι 
μνήστωρ '    ό   δούς  τον  γάαου   αρραβώνα 

(1*.  14] 
μνία  (Νυιηβη.  ΑΙΙι.  295  €)-  τά  βρύα^  χαϊ  τό 

φϋχος 
μνίει  (ΗίρροοΓ)*  ΙσΒιει  (1330) 
10    μνιόν  (ΕιιρΙιοηο)'  μαλαχόν 
μνοία*  οίχετεΐα 
ή^μνοΰνες'  οΐ  μηροί 
μνοϋς'  ίριον  άπαλωτατον,  χαϊ  ή  πρώτη  τ•ν 

άμνων  χαϊ  πώλων  έξάν9ησις»  χαϊ  τό  λεπτό- 

τατον  πτίρόν^  χνρίως  όέ  των  χηνών  (Αγι- 

•ΙορΙι.  Γγ.  XVI  ρ.  1054) 
μνφα  {ΟτεΙ.)'  δουλεία  [22] 

μνφταΐ'  δούλοι  (€τεΙε») 
μνώμενος'  μνηστενόμενος. μεμνημέννς (€«ΙΙ. 
20       Αρ.  95)  [«4  24] 

μνώονταΐ'  μνηστεύονται,  χαϊ  τά  όμοια 
μνώσχει  (ΒοβοΙ.)*  μίαγεται,  έρχεται 
μογεράς  {Κατ.  Τγο.  783)•  αθλίας,  χονηρας^ 

λνπηράς,  έπιπόνον 
μογεύοντας'  μοχΒονντας  [2!>] 

μογίοντί'  μογούσι.  πυρέσσουσι.  Δωριείς 
ή^μόξοντί'    πνρέσσοντι,    πονονντι    (Αμ€Ιι. 

Ργονι.  275  ?) 
ή^μογξονντες'  πυρέσσοντες,  πονοΰντες 
30    μόγος'  πόνος,  δχλησις,  μόχ&ος^  χαχοπάΒεια 
μογοστόχος  ΕίλήΒυια   {Π  187)•    ή  μο- 

γούσα  χαϊ  πονουμένη  περϊ  τους  τοχετοϋς- 

τουτέστιν  λοχεύτρια 
μόδα'  στρώματα  (εΓ.  όδή)  [36] 

μό&αχες•    οΐ  άμα    τρεφόμενοι    τοις    υΐοϊς 

δούλοι  παίδες  [38.  29] 

μό&ος  (Η  117  βΐ.)•   πόλεμος,  μάχη.   πόνος, 

(φρύαγμα  1572)  φόβος,  στάσις  (αά  μύ&ος), 

θόρυβος 
40    μο&ούρας'  τάς  λαβάς  των  χωπών 
μό&ων  εΙδός  τι  όρχήσεως  (εί.  μόων) 


^  ΟΟΌ.    ΡοδΙ  79]   73  μίττος        80  μίτυλλον        90  χνήμονες   (?  χαϊ  μνήμονες,   οΐ) 
91  χόρημα   ρο&Ι   ηδύ;    οΐ,   ναρόν   εΐ  σάρί^ς        96  μνηώ'   μια&ώ  1509   μνημονευόμενοι 

15  οί.  αμ(α  Π.  18  =  18.  17  17  μνοΐον  18  Ικετ^ία  ΡοκΙ  17]  23  μνήτοι  26  οί. 
έσμονώ  εί  μίσχει  ΡοβΚ  26]  30  μογείοντι  (29  μογεύντας  νεί  μογέοντας)  34  μόγος,  τόχος 
37  άνατρ]  εί.  μούσαξ        40  εί.  ΑροΙΙ.  Ιβχ. 

ΗΕ8.    81   μιχ&αλόεσσα  (Ο  753)*   άλίμενος  84  μείωσις'   έλάττωσις'  άχα&αρσία 

85  μνάςί  (π  431)*  μνηστεύεις  1501  μνα'  λίτραι  δύο.  ό  δέ  άγιος  *Εηιφάνιος  λίτρας  μιας 
δίμοιρον  (1.  διμοίρου)  5  μνήσατο  (α  29)*  άι^εμνήσ&η  13  μήστωρί'  βασιλεΐ.  φρονίμφ 
14  μνήστρον  (^\.  ηοπιίεβ)  *  ό  του  γάμου  άρραβών  22  μνώεο  {Οτ^%,  Νβζ.  Ο.  Ι.ΧΙΙ  4)*  μέ- 
μνησο  Αά  24  μηχανώμενος  (μώμενος)  29  μογήσας  (Ιΐοιη.)'  χαχοπαθήσας  (1719)  86  αό- 
δνχνον  διοτάλεον  (1595.  2040)  88  μοεύων*  -φέγων  39  μώλωιρ*  τραύμα,  χαΐ  4  έχ 
^Μίγής  αίματώδης  τόπος,  ή  χαϊ  τά  εξερχόμενα  των  πληγών  ή;'ύδάταίν 


1053 


μό^ωνας  —  Μομβρω 


1054 


μό&ωνας'  τους  ηαρατρεφομΒνονς ,  το'^ς  λβ- 

γομένονς  ηαιδίσχονς.  Αάχωνες,    οΐ  όέ  ιούς 

δονλοίτρεηεΐς.  ηαϊ  σπερμολόγους 
μο^ωνία-  αλαζονεία  [45] 

μοίμνάν  (Αγ.  ΣγΒ,  126)*  το  τά  χείλη  ίΐρός 

άλληλα  προσάγειν 
μοίμνλλειν   (Ηίρροη8€ΐ.  Γγ.  80)*  &ηλαζειν, 

έοΒίειν,  χαΐ  τά  χείλη  ηροσάπτειν  άλλήλοις 
μ  οίο  ς '  σχυΘρωπός  (ν.  σμοιός)  [49] 

μοίρηγενης'  άγαΒη  γεγονός  μοίρφ  10 

μοι,ρί(ό)λογχοί•  οί  τά  χοινά  διαίρονντες 
μοίρήσαί'  μερίσαι^  η  διελείν  (1653) 
μοιρήσασ&αί  (ΟβΗ.  Βίβη.  36)*  λαχεϊν,  χαϊ 

τά  δμοια 
μοιρολογχεΐν  (Αηΐίρΐιο)  *   το  μερίδί  λαγ^ 

χάνειν.  τίτ^ς  6έ  δίαιρεΐσ&αί  [Μ] 

μοιτοί  άντιμοι  (δορΙίΓΟ  Γγ.  104)*  ίίαροΐ'" 

μία  Σί'Αελοϊς'  ή  γάρ  χάρις  μοι  τον  οΐνό^ 

μοίχάγρια  {9  332) •  τά  της  μοιχείας  άγρεν-    20 
ματα '  ό  γάρ  ληφθείς  έΛΪ  μοιχείφ  ζημιονται 

μοιχοΐς'  ίΐόρνοις 

μοιχοτνπη*  ή  ύηό  μοιχών  τυητομένη 

μοχχώνωσις'  ηεριφρονείς,  ηαρά  Βλαίσφ 

μόχρωνα'  τον  όξύν,  *Ερν&ραΐοί 

μολβίς'  στάΘμών  τι  ίηταμναΐον 

■^μολγω'  νέφος,  παρά  Βλαίσφ,  ή  άχόλου^ος 

μολγός'  ^Αριστοφάνης,  τάχα  αν  εΐη  έχ  πλή- 
ρους, άμολγός.  ό  όέ  άμέλγων  τά  χρήματα 
άμολγός.  Ινιοι  όέ  μολγονς  άχούουσι  30 
τους  μοχθηρούς,  Ί"  τοΐς  άμέλγονσι  τά  χοινά^ 
χλέπτας  είναΐ'  χαϊ  το  άμολγός.  άλλοι  6έ 
μολγόν  τον  βόειον  άσχόν  (ΤβΓβηΙίηΙ).  τί- 
θεται δέ  χαϊ  ίπϊ  των  άμαξων  (ΟτβΙββ) 

μολεΐν  ^ρχεσ&αι,  τρέχειν^  έλθεΐν,  δραμεΐν 

{μολήσαΐ'  ίλ&εΐν)  1653 

Μολίονε  (Α  708)•  μαχηταί,  χαϊ  Μολιονί- 
δαί'  γυναιχός  τίνος  νίοί  (Ρίηιΐ.  01.  XI  35) 

μολοβόβαρ'  ό  του  Δώς  άατήρ^  ηαρά  Χαλ- 
δαίοις  (η^Ί^-η^Ο)  40 

μολοβρός  (σ  26)*  μολίσχων  έηϊ  την  βοράν^ 
τουτέστι  παράσιτος,  γαατρίμαργος,  επαίτης^ 
χαϊ  6  ερχόμενος  φαγεΐν  [βά  68] 


μολόβρια*    τά   των    άγριων  ^ρίων  τινά 

(τέχνα)  οντω  χαλεϊται 
μολό9ονρος  (Νίο.  ΑΙ.  147)*  άσφόδελος,  ή 

δσηριόν  τι  (λά9υρος1),  χαϊ  ή  όλόσχοινος 
μολορός  (1.  μονλορός  Ο^ρπΙ)*  λυπηρός,  αη- 
δής (1593.  2044)  [72] 
μολούειν  (Ιβχ  ΑΙΙ.  βρ.  ΡοΠ.  VII  146)*   Ιγ^ 

χόπτειν  τάς  παραφυάδας 
μολονρίς'  αΐδοιον,  χολοβή  λόγχη:  ή  μόλις 

ούρων  (μολοΰρις) 
μολονρίδες,  βατραχιδες  (Νίο.  Τ1ι.  416)• 

χαϊ  των  σταχυών  τά  γόνατα 
μόλοφ&ος'  έγχρυφίας 
μολοϋσα  (δορΗ.  00.  26)*   πορενομένη,  ^ 

πορευ&εΐσα  (Ζ  286) 
μολπαί  (Ρίηά.  01.  VI  97)•  ύμνοι,  ωδαί 
μολπάν  (Αββεΐι.  Αρ.  105)•  φδήν 
μολπαστής*  συμπαίχτης,  μοληάβτρια  6έ 

σνμπαίχτρια 
μολπή'   ωδή.  παιδεία,  νμνος,  ςίσμα  (α  152) 
ή^'μολπίς'  ίλπίς 

μολπός'  φδός,  νμνφδός,  ποιητής 
μόλα  ο  ν  σελίνου  χαυλός,  χαϊ  άνθος,  οΐ  όέ 

την  ύποφυάδα 
•[  μόλσος'  ό  δήμος.  Αιολείς 
μολτνους'  τά  χοχχύμηλα 
μολνβδαινα'  χαϊ  τό  είδος  της  μεταλλικής, 

χαϊ  τά  λεία 
μολυβδαίνχι  (Ω  80)•  μολνβίδι 
μολυβδίς  (8ορΙι.  Γγ.  752)  •  στά&μιόν  τι  έπτα- 

μναΐον.  οί  όέ  μολβίς  (ς.  ν.) 
μολυβρόν  τό  μολυβοειδές 
μολύνει  (Τΐιβοετ.  V  87)•  μιαίνεί,  άναφύρει^ 

πίμπλησι 
μολυνίη(ς)'  ή  πυγή 

μο  λν  ρ  ό  ν  (μω — )•    νω&ρόν,  βραδύ,  ανια- 
ρό ν.  αηδές,   άχάρί[σ]τον,   λυπηρόν   (1571. 

2044) 
μολνσμός'    άχα^αρσία,    μίασμα,    αμαρτία 

δυσέχπλυτος 
μόλνχνον  δυσταλέον  (1536) 
μολών  χωρών,  έλθών 
Μομβρώ'  ή  Μορμώ,  χαϊ  φόβητρον         [9β] 


ε 
ΟΟΌ.    43  περίτρί        53  λαλεΐν        54  μοιραλαλεΐν       39  Ι^ι;;,  ή  από       60  πφρονεΐς 

ε 
ηαραβλαίσω   (εοηί.   Μυχχω  νώσις)         62    ίπταμηναΐον  (οΓ.  μολυβδίς)         63  πβλέσω        64  €ί. 
βουδόρψ  μολγώ  εΐ  μόργος         66  μολείονες  —  μολιονίδες         70   \ο9Όϋρος         71   Ι.,  μου- 
λορός         Ί^    Ιού  ρις  75  \ίδαι   βατραχίδαι  80  μολπάατρει    δέ  (82   Ιμπίςΐ    δβά.   θΓ• 

δλπα)        85  δήαιος  ΑΓΟβά.  76,  2        88  μολυβίδη        89  ^  έπταμηναΐον  (ΟΓθβ.  Νβζ.  0.  XVIII  7) 
(95  δεισαλέονί) 

ΗΕδ.  45  μοιχηΒμοί'  των  βοών  αΐ  φωναί  49  μοιρηγεννές  (Γ  182)•  έν  άγαβζ 
μοίρφ  γεγεννημένον  65  μοίραις'  μερίσι.  φυλαχαΐς  Κά  68  γλουτόν  (•()  μολυνίη)  72  μ 4- 
λος'  πόνος,  μάχη,  φρύαγμα       98  μομοχνηια*  των  τραγφδών  τά  προαωπεΐα  (μορμολ — ) 


1055 


Μομμώ  —  μορίων 


1056 


Μομμώ*   δ  ήμης  Μορμώ  φαμ^ν^  το  φόβΐί' 

τρον  τοις  ηαιδίοις 
μομφιί'  μέμιρις  (2057).  χατάγνωσις 
μόιιφις  (Τβίβεΐίιΐ.) *   όνσχλβια.  ι^  μόμφος 

(Ευηρ.) 
μοναλχής'  εξέχουσα,  άνδρωδεστάτη 
μονάρχον  τυράννου 
μονάς*  αριθμός  -[ι]  Ιξ  μοΐραι  των  δέων 
μονή*  παραμονή  [1606.  7] 

μονίας*   νήφων,  τους  γάρ  μεθύοντας  δεύ- 
τερους είναί  φαμιν 
μόνιμο  ν  (ΤΙιυο.  VIII  89)*  στάσιμον,  βέβαιον 
μονίμων  (Ρ1β(.  Ιρ^^.  ΙΥ  706  €)•   βέβαιων^ 

αΙωνΙων^  Ιπιμόνων^  στοβιμων 
μονιμωτέρων  βεβαιότερων,  χαρά  το  μέ- 

νειν 
μονιός  (Οβίΐίιη.  Ο.  84)*  ΰς  άγριος  ό  μή  τοις 

άλλοις  συναγέλαζα  μένος,  ή  ό  ηερϊ  τράχη- 

λον  όρμος  {ηιΟΗίΙβί)  [•(!  12] 

μονόγληνος'  μονόφθαλμος 
μονοβάτας'  κλέπτης 
μονό  β  ας*  ομοίως 
μονοδαμιουργοί  (νομό—)*    οΐ  τάς  δίχας 

δικάζοντες  [Π.  18] 

μονότίλωνος  (ΤΙιβορϊΐΓ.  IX  18,  8)• 
μονόλοπα*  μονόδερμα  (Τ!ΐ€θρΙΐΓ.)   [21—23] 
(μονόλωπα')  μονοχίτωνα 
μονόμματον  μονοειδή.  άηλοϋν 
μόνον  τό  εν 

ήΐ'μονονομοιτών  είλώτων  άρχοντας 
μονοξύλοις  ή^πλάνοις  (πλοίοιςΐ  ηανοΐς) 
μονοπείρας  {Μεη»Ώύ,  €€ΟΙ.ΧΧ)  *   τον;  μή 

άκρους,  αλλά  κσί>'  ενα  πειρατεύοντας 
μονο(ρ)ρήξ'  άτίερρηγμένος,  άπεσπασμένος 
μονοσίλλη-  ό  εν  ταΐς  ύάσι  λαμπρός  αστήρ 
μονοσταλής•    ό    καταμόνας    στελλόμενος 

(1739) 
μονοστόλφ'  τω  καταμόνας  ίλ&όντι 
μονοστραβής  όχος*  ήμίονος  [34] 


μονότονος  [<θ  35] 

μονότωνος  (€γ€1.)'  μονομάχος  (οί.  τώνα) 
μονότροπος  (Ευη ΑηάΓ. 231) *  μόνος  στρα- 
φείς 
μόνου  α*  τα  λεπτά  λέπαδνα 
μονούαλος*  τόν  έπϊ  τ^  χαρδίψ  τον  λέον- 
τος λαμπρόν  αστέρα  φασί  [19] 
μονόφαντος*  μόνη  ίν  φανερφ,  μόνη  φαι- 
νόμενη 
10    ή^μονοφθόρους*  μονοφόρους.  δνους  [42. 43] 

δ 
ή;'μανοφά*  μονιός,  άτιμαγέλως  (Ρΐιϋοΐ•  XII 

616) 
μονφδεΐ    (ζί.  Αγ.  Ρ&ο.  1012)*    μονο^ρτηνεΐ. 

ΜονφδΙα  λέγεται^  ότε  εΙς  μόνος  τήν  φδτΐίν^ 

ούχ  ομού  ό  χορός,  γίδει 
μόρα*   μέρη  τινά,   χα  Ι  μέρη  του  στρατού,  ή 

τάγμα,  παρά  γάρ  Ααχεδαιμονίοις  οί  χατρί- 

λρχοι  (πρϊν  λόχοι)  μόρα  αΰ^ις  όνομασ&έν- 

τες 
μοργίας  (ΑβοΙ.)*  γαστριμαργίας,  χαϊ  άχρα* 

οίας  (868.  1660) 
μόργιον*  μέτρον  γης,  δ  έστι  πλέ&ρον.   χαϊ 

είδος  αμπέλου 
(μόργος  [Αβοΐ.]*  άπληστος)  1660 
μόργος*  φραγμός,  χαϊ  τό  έπϊ  ταΐς  άμάξαις 

φράγμα^  ίν  φ  τά  άχυρα  φέρουσι*  χαϊ  αχν- 

τινον  τεύχος*  άλλοι  τεύχος  βόειον  (1564) 
'\μοργυίων*  σπάργανων 
'\μοργυλλεΙ'  χρονονλχεΐ  (280) 
•[μοργάταΐ'  παρώπται 
(μορέα*  ή  συχάμινος)  1696  [53] 

ή^μορ&ήναΐ'  πειραΟήναι,  γενέσθαι 
μορίαι   (Αγ.  ΝυΚ)5.  1005)*   ^Λαιαι    ίεραϊ  της 

Ά&ηνάς 
μορία*  ήμερίς  (ς.  τ.) 
'\ μαρίδες*  μάντεις 
μοριεΐς*  μερΐται,  χοινωνοί 
μόριο  ν*  μέρος  [60] 


20 


30 


000.  99  μομμώ  1601  μόμ'φεις  2  \λχές  13  μονόσλινος  14  μονο- 
βαίας  Ι^  μονοδαβ\  ΠοΓ.  μονότονος  19  |όνω;  28  αΒρονς  29  άπο\  Κιβ  30  τοϊς 
(36  μυνοτραφής  Ι,ϋίικΙοΓΓ.)         (48  μορτή?   Μοτρβηί)        (50  μόργων  Θερηγάνωνί)       56  μ^ρίς 


58  μορίίς 


ιτον  (Γβορπβ)  21  μονοχέρατος  ή  μονόχερως  (Ρβ.  XXI  22)•  Βηρίον  φο- 
7νον  ουχί  (ΡΙβΙ.  ΑχιογΙι.  508,  21)*  σχεδόν,  ίγγύς.  άνω  χάτω,  ευθέως,  ουδαμώς, 
όνο  ν  ου*  σχίδόν,  έγγΰς        34  μονώτατος  (Ογρ^.  Ν3Ζ.  Αγο.  Ι  32)*  μόνος  ων, 


18  μονολόγιστον   (Γβορπβ) 

ί^ερόν        21  μό 
μόνον]       ΖΖ  μ^ ..  ,     _^ ,  -η  -^         --, -^   σ- - /     ι * 7 

υπάρχων  ΑΗ  35  μόνος  ών,  υπάρχων  (1634)•  μονομάχος  (μονότωνος)  39  μονουνονχί* 
μογονουχί  42  μονόφορβος  (Ονε^.  Νχζ.  €.  Ι  193)*  μόνος  βοσχόμενος,  ι|  βόσχων  μόνος 
4%  μονόχθηρος'  έπίαονος,   πονηρός  (μοχθηρός)  53  μορήσαι*  μερίσαι,  δαλεΐν  (ί^2). 

έλθειν  (μολήσαι)       60  μόριο ;*  άχληστος  {μόργος) 


1057 


μορίαν  —  μο%α 


1058 


μορίων  μιριαμών  [61] 

μόρμη'  χαλεπή,  έχτιλη-χτιχή 

μόρμοί'  φόβοι  Χ€νοί 

μορμολνχζΐα  (Αγ.  Γγ.  XVIII  ρ.  1001)*  τά 
των  τραχφδόν  ηροσωπίΧα  (1598) 

(μορμολνχτιχη'  φοβ(ρά)  2043 

μορμολνξασ&αι*  ίχφοβήσαι 

μορμολνττεί  (Χβη.  δ}Ίηρ.  IV  27)•  φοβε- 
ρίζει 

μορμολνττεταΐ'  φοβείται 

μορμόνας  (Χβη.  Ηβΐΐ.  IV  4,  17)*  ηλάνψας 
δαίμονας 

ή^  μόρμορος  χαϊ  ή^  μορμυραία'  φόβος 
(1910) 

μορμΰνεΐ'  δεινοποιεΐ  (1673)  [72] 

μορμνρεί'  ίίοιόν  ηχον  αποτελεί,  ταράσσει^ 
ηλημμνριΐ^  δεινοποιεΐ  (1671) 

μορμυρίζει•  ταράττει,  ήχεΐ  [75] 

μορμνρων  {ΣΑΟ^  Φ 325)*  ταράσσων,  αφρούς 
αποβάλλων.  χνρίως  δέ  λέγεται  έπϊ  ποταμού 
(μέγα)  (}εϋμα  έχοντος  (1912) 

μορμνρος  (Αγ.  ΗΑ.  VI  16,  3)•  Ιχ9νς  θα- 
λάσσιος 

μορμύσσεσθαί'  ίμβριμάσΘαι 

μορνάμενος  (ΑβοΙ*»)•  μαχόμενος 

μορόεντα  (σ  297  2  183)*  μετά  πολλού  χα- 
μάτου  πεπονημένα 

μόροΐ'  ή^ λώροι,  χόποι,  πόνοι,  χλήροί 

μόροιο'  ΰανάτοιο 

μόρος'  φόνος,  θάνατος,  φθόρος,  πόνος,  νό- 
σος, μοίρα  τον  βίου 

ή^ μοροπονονν  χαχοπα&ονν 

μόροττον  εχ  φλοιού  πλέγμα  τι,  φ  ίτυ- 
πτον  αλλήλους  τοΐς  Δημητρίοις 

ή^μορσιχψ  ?)  Ινδιχή  (ν.  ΜωριεΙς) 

μόροιμοΐ'  άναγχαΐαι,  είμαρμέναι,  μεμοι- 
ραΙα]μέναι.  τ}  έτοιμοι  εις  θάνατον 

μορτός  (€Γ.  €β\\.  (γ.  ΟΟΙ^ΧΧ!)*  άνθρωπος, 
θνητός.  -^ μέλας,  φαιός,  [οΐ  δέ  μορτόν 
φασι 

μορτάν  την  γινομένην  χαταβολήν  άπό  των 
χαρπών 

μορτοβάτην  ( — ινί)•  άνθρωποβάτην  ναύν 
(1385) 


μορφάζειν  νενειν 

μορφή'  Ιδέα,  είδος 

μορφήεις-  [βά  93] 

μόρφνον  (Ω  316  «ρ.  Αγ.  ΗΑ.  IX  22,  1)• 
είδος  αετού,  [χαϊ  ξανθός  (αά  93  ?) 

μόρφωμα*  μορφή  [96] 

Μορφώ  (ί)τεορ1ΐΓ.  449)*  ή  ^Αφροδίτη 

μόρφωσιν  (ΤΙιβορΙΐΓ.    ΟΡ.  III   7,  4)*  σχη- 
ματισμόν,  εέχόνα 
10    ίμορφννει•  χαλλωπίξει,  χοσμεΐ  (ν.  άμ^ 

μοσπνεύσαι'  ^ινηλατησαι 

μοΟΛοί'  θνσίαι 

μόσσνν  (Χβη.  Αη.  V  4,  26)*  πύργος 

μοσΙσ]ύνειν  (Αβοΐββ)*  μασάσθαι  βραδέως 

Μόσσννες*  επάλξεις,  πύργοι,  χαϊ  έθνος 
Σχυθιχόν 

Μοσσννιχά    μαζονομεΐα    (ΑΓίβΙορΙι.  Γγ. 
XVI  ρ.  1123)•  ΙΙοντιχά  ό  Δίδυμος  ήχονεν' 
οί  [δέ]  γάρ  Μοσ{σ)ύνοιχοι  έν  ΙΙόντφ  είσΐ, 
20        λέγει  δέ  τους  ξυλίνονς  πίναχας 

μοσσυνιχοΐ'  ξύλινοι  πίναχες  μεγάλοι ,  ώστΒ 
έν  αντοϊς  χαϊ  άλφιτα  μάσσειν  έν  τφ 
Πόντφ  δέ  είσιν  .... 

Μόσυχλον  (Νιο.  ΤΙι.  472)•  όρος  Αήμνου 

ή;^μοαχανοσΙτος'  6  άπεχόμενος.  χαϊ  χόρ- 
τος δ[ς]  ήδη  χαρπόν  ίχων 

μοσχεύματα*  τά  νεόφυτα  (δβρίβηΐ.  IV  31) 

μοσχεύσας'  γεννήσας 

μοσχία  (Χβη   Αη.  IV  5,  31)•  απαλά  φυτά: 
30        ή  χρέα  μοαχαρίου   (μόσχεια).  ή   χρομμύου 
το  σπέρμα 

μοσχίδια  (Αγ.  Αοΐι.  996)*  μοσχεύματα 

(μοσχηδόν  Νίε.  ΑΙ.  357)•  το  ίξής.  χαϊ  ανελ- 
λιπώς 

μοσχίνδα'  

μοσχίναΐ'  οΐ  σχιρτητιχοί 

μόσχοι*  οΐ  νέοι  βλαστοί 

μόσχοισι  (.,..  Α  105)•  τοΐς  νεοφύτοις  βλα^ 
στήμασιν,  άπαλοΐς  χλαδίσχοις.  Αύγα  δέ  είσι 
^0        (ζά.  Ιμαντώδη  φυτά 

μόσχος'  νέος  λύγος,  πτόρθος,  χαϊ  ό  απαλός 
βούς 

μότα•  τά  πληρονντα  τήν  χοίλην  των  τραΐΗ 
μάτων  ^άχη  [^719] 


€00.    64  χαινοϊ 


_   65  |υχεια        73  μορμύρη        78.74  χαταράσσει  ΡΗοΙ.  275,   16 

77  μορμύρος        85  αλλήλοις        88   €Ϊ.  άμόρρωτον  (άμορτον)        89  γενομένη  (οΐ.  έπίμορτος, 
..^„^^\       ΐίΐΐΛ  ..«>τ;:«.α0^      5  μοσυνοίχια,  μαζονόμια      6  μοσύνοιχοι      Η  €Ϊ.  μούσχανον 

Ύΐναΐοι  (Λϋ  αόοΎοι.*   νϊοι.'^\         1β  λύνη βαυτιΐ  ηοβΐ  Ι7ΐ7       ίαα»• 


μώρτα)  1703  μησάσθαι  5  μοσυνοίχια,  μαζονόμια  6  μοσύνοιχοι  ΗοΓ.  μούσχανο 
II  μόσχια  14  μοσχιναΐοι  (βη  μόσχοι*  νεοιΐ)  16  λύγα  ....  φυτά  ρο8ΐ  1717  ίμαν 
τώδεια 


ΗΕδ.  62  μοριφόν  (μορφνόν)*  σχοτεινόν,  μέλαν  ΤΖ  αορμνρεσχεν  (μ  238)*  άνΒ" 
χύχα  75  μορμύροντα  {Ε  599)*  τά  αυτά  Αά  93  μωμητος  9β  μορ[φων]έα•  ή  αντ 
χάμινος  (1064)        1119  μοτήσας  (Β  690)*  χαχοκαθήσας 

67 


1059 


μοτοϊ  —  μ%ιδω(ί4 


ΙΟβΦ 


μότο  ζ  (Ο^Γίί)*  [&ά  20]  ταράττει 
ή^μοτρογέναον  σαανίφ  ίΐώγωνι  ....  (ρΓΟ 

ματαρογ^) 
μοττίας'   φ  αχρίφουσι  των  ^υτήρων   τόρ 

άξονα 
μόττνες'  οί  Σκλυτοί  χαΐ  ηαρημίνοι 
μοττωνήσαΐ'  τ-^  ητέρν^  τύ'φαι 
μοτώααί'  ηλ-ηρώσαι  (ν.  αμοτον) 
μοτ{α)τοφαγία'    ΒνσΙα   τις   Ιρ   Σαλαμΐνι 

της  Κύπρου  τελούμενη  [21]     10 

μονιαί  (Ι,8€οη.)*  σκώλιρζες^  οΐ  γενόμενοι  ίν 

τοις  κρέααιν 
ΜονκερΙνςί   (ίβεοη.  ΒοβοΙ.)*  ηόλις  ίν  Μ" 

γνητω^  -ή  Σαΐς 
μονχηροβαγόρ  (Ι,βεοιινβ)*  χαρυοχατάχτης 
μονΧηξει   (Ο^ρΓϋ)•   οιγ{ςί)'   μέμφεται  τοΖς 

χείλεσί 
μουχτηρι^'  σχαρδαμνττει 
μουνάξ  (θ  371)•  καταμόνας  [Μ] 

μοννόχερα'  τό  μηχέχί  έχον  την  άλχην^  ως    20 

Αρχίλοχος  ((γ.  181) 
μουνομήτορί'  'η  των  αδελφών  μόνη  μήτηρ 

ύπάρχα 
μοννοπάλαΐ'  οΐ  μόνη  χάλη  νιχώντες   [38] 
μουνοσταλής  •      καταμόνας     στελλόμενος 

(1631)  [40] 

μονραίνει  (€γρτ\ί)•  ηαραχόπτεί,  μαίνεται 

{^άκωνες) 

μονρχορ'  μυχός,  οΐ  αΰτοΙ 

-^μονρταρ'  πιλός  (μουρτάρ'  απιοςΙ  βεΐιοΐ.     30 

Νί€.  ΤΗ.  512) 

όων 
-[μούρτιβοί^  μονστην  ζ*  μ 

ή^μονρτιβοί'  Βυσίαι 

μούσα*    τέχνη,     καϊ  σοφούς  χαΐ  μούσι- 

χους  τους  τεχνίτας  ολίγον 
μούααις'  Θεαΐς,  ταΐς  Μούσαις 
μούσαξ'  6  ύπυ  του  βοαγοΰ  τρεφόμενος  [49] 
μουσίδδει  (Βΐιβ^ίηί)*  λαλίΐ.  ομιλεί 
μονσιχά'   τερπνά ^  τα  δι   ανλων  καϊ  χιννό-    40 

ρας^  χαΧ  τά  δμοια 


μουσιχήν  ηασαν  τεχνην^  οΐ  Άττιχοί 
μουσικός•  ιράλτης.  τεχνίτης 
μουσικτάς'  ομοίως 
μουσοχερατίδας'  τους  τά  μουσικά  ί}  μβ- 

λιχά  μέλη  ψ,δοντας•  ην  όέ  ταύτα  Βρηνώδη 
μουσουργός*  ό  αυλητής 
-^μούσχανον  τό  βλαστόν  (1908)  [58] 

μούσωνες*  οΐ  κορυφαίοι  των  μαγείρων,  χαΧ 

οί  τεχνίται 
μοχ&εΖ'  κακοπα9εΐ 
μοχ&ηρά'  κακή  [εΛίχονος.  χαχοδαίαων 
μοχθηρία* 
μοχ»ίζοντες    (εΓ.  Ηοιη.  Ακίιί].  Γγ.  136)- 

χαχοπαΒοϋντες 
μοχθηρός'  επίπονος,  ηονηρός 
μόχ&ος*  πόνος,  κακοπάθεια 
μοχλεύει  (ΕυΓ.  Η.  ίτ.  699)•  κινεί 
μοχλοί*  κλεΐΰρα 
μοχοΐ'  Ιντός.  Ώάφιοι 
μόιρος'  χηλ\ς  ή  ίν  τοις  ΙματΙοις,  Κύπριοι 
ή;'μόων'   μό3ων 

μνάτε  (Αγ.  Ι.γ».  126)*  σχαρδαμύττετε 
μύαγρος  (Ν ίο.  ΤΙ).  490)*  6  μυοΒήρας     [78] 
' μύγματα  (Ευι*.  ΑιιΗγ   826)*  καταξέσματα 
μυ  δ  αίνε  ι  (ί^υορίι.  1008)*  στάξει,  σήπει 
μυδαλέον  (Η^βίοιΙ.  ορρ. 554  Ατείπΐ.  Γγ.  182)* 

δίυγρον.    διάβροχον,   τό   έπίδαχρυ  χαϊ  χι£- 

&υγρον  όμμα.  νοτερόν^  ^υπαρόν 
ή;'(μ)ύδης'  γέροντος  αδυναμία 
μυδήσαΐ'  βραχήναι.  παηαρυήναι.  σα/τηναι 
μύδος  (ΡΑΐιιρΙι>-Ιί)*  άφωνος  (εΓ.  νωδός) 
μυδρίασις•  πάθος  τι  περϊ  τήν   χόρην  τον 

οφθαλμού  πλατυνομένην 
μυδροκτύπον  χαλκέως 
μύδρος  (ΟβΙΙ.  Β.  49  ΑββοΙι.  Γγ.  300)  •  ό  αργός 

σίδηρος,     καϊ   κραταιός   λίθος,     τίθεται    όέ 

χαϊ  έπϊ  αναίσθητου,   σίδηρος  ηεπυρ(αχτ)ω- 

μένος 
μνδωντες  (ΛΊο.  ΤΙι.  308  ?)*    διυγραίνοντες, 

σηπόμενοι 
μυδώΰΐ  [8(1  84]  σεσημ(μ)ένοις  [85] 


€0Β.   Ρθ8ΐ20]  25      20  «οττοΓ      2^  Ιγκλυτοι  (ο(.  μύτης,  μωδύει)      29  μ  ο  υΐ  α  ι      29  μου - 
κέρινα  ι  (ν.  Μυκ — )        30  μουρηκόβας        ^Ζμουχτυρι^      36  *.  των  —  μόνων      41  μο• 
ε 

δ  αίνε  ι,  πκόπτει  42  μοϋρκος'  μυχός  48  βοάγου  ^  μουσιαδδεί  55  άιδοντας  ΡοβΙ 
ί]  1742 — 45  59  τεχί'ήται  (μαίαωνεςΐ)  67  μοχλΤ  68  μοχοίεντος  71  μυάται 
\εται  7ί>  δρύϊνον  —  αίματος  7ί)  =ζ  μννδος  80  της  κόρης  —  ίϊλατυνόμενον  81  |κτν- 
ηος        82  ηεπωρωμένος  βεΐιοΐ.  ΑβδεΙι.  Ρτοιη.  366 

ΗΕ8  Α  (Ι  20  τιτρώακει  27  μοττώση  (Ηοδβίβ  Υϊ  IV  Ιάσεται  δι  όθονίων  (2037) 
34  μόνφ  νόμω'  καθαπαξ  νόμψ  κα&*  εν  {Ι.,  μούνφ'  μόνφ  ^ί  411)  ^  μοΰνος  (Β  212)* 
μόνος  40  μούνου  (Ι  335)*  μόνου  49  μοϋσαΐ'  έρωτικαΐ  φδαί,  οί  δέ  αινίγματα-  χαϊ 
τίχνας  ^  μουσόηωλος*  ποιητής  78  μυδηλέας  {Λ  54)*  βίβρεγμένας  Μ  84  σεσι^ 
πημένοις  ή       Β^  μνει  {Β  143)*  πίπτει,  χλίνετη 


1061 


μνβλός  — »  Μνηον^ον 


1062 


μυελός  (Χ  501)*   τροφή,  ίδεσμα  τό  εντός 

των  όστων  (Υ  482) 
μνελαυξεί  τροψ'^'    τ^  τόν  μυέλόν  τρβ- 

φούαχ} 
μύες-   όστρεον  (ΑββΰΙι.  Γγ.  32)  τι  είδος,   χσΐ 

οί  κατοικίδιοι  καΐ  ενάλιοι,   χαϊ  αΐ  ηεηυ' 

κνωμέναι  έν  ήμΐν  σάρκες 
μύζει  ΠΙίρροϋΐ'.)*  ^λάζει,  λείχει,  ηιέζει 
Ίμύζη'  άπόηληκτος 

μύξοντος-  μυκτηριξομένου  (τ.  έηέμυζαν)        10 
μύξονσι-  Θηλάξουσιν  [93] 

μνησις'  μναταγωγία,  μυστική  γνώσις  (1806) 
Ίμύ^αρ'  μΰ^ος 
μν^α'  φωνή.  Κύπριοι 
μν&αρχοΐ'  υί  προεατώτες  των  στάσεων 
μυ^εΐσ^αι-  λέγειν  [!Η>.  1800) 

μυ^ητήρες'  στασιασταί  [2.  8] 

μυ&ίτης  (ΑηβοΓβο)•  ό  στασιώτης 
μνΘολογών  ληρών,  φλύαρων 
μϋΘος'  λόγος  κενός ^  'φευδής,  είκονίζων  τήν    20 

άλή^ειαν.  στάσις.  ύπόσχεσις  6—12] 

μυΐα  χαλκή  (ΟβΓίΐϊ.  ρορυΐ.  Γγ.  13)•  λ^;;€τα4 

παιδιά  τις,    ήν   (ην)   οί  παίδες   παίζοντες 

καταμνον(ω)σιν ,   άποτείνοντες  τάς  χείρας 

αχρις  αν  τίνος  έπιλάβωνται,    καλείται   δέ 

καϊ  τό  πτηνό  ν  οΰτως  [14] 

μυΐνδα'   παιδιά    τις   οΰτω   καλούμενη  άχό 

του  συμβαίνοντος*   καταμύων  γάρ   τις  τό 

έρωτώμενον   αποφαίνεται   σχεδιάζων.   Εως 

αν  Ιπιτύχη-   Ιάν  (δέ)   άμαρτών  άναβλίψο,    30 

πάλιν  κατααύει 
μυ[ι]αίν    (Π  315)•    ό   μυς  της  χειρός,   τον 

βραχίονος 
μυ[ι]ώνες   (οί.  Π  325)•   μύες,  φλέβες,    καϊ 

αί  σννίστραμμέναι  σάρκες  (1810),  χαϊ  ηε- 

πυκνωμέναι,  ή  βραχίονες 
μύκα    (Αβοΐ.   ρΓΟ   μυκά)'   μύκησις  (1822) 

[19.  20] 
μυκαρίς'  νυκτερίς 


μύκας•  μυκήσεις  (1818) 

μυκάα&αι*  δνοις  καϊ  καμήλοις  ομοίως  βρύ' 

χεα^αι,  καϊ  βουσί 

Μυκερίνα'   ή    Μέμφις,   Δίδυμος  τήν  Σάΐν. 

ταΰη/ί  γάρ  λέγη  Ηρόδοτος  (11  130)  βαύι- 

λ^ΰσαι  Μυκ^ρϊνον  (1729) 

μυκη^μός'  βοή  βοών  [26] 

μύκηροζ'  αμυγδαλή  (Αιηβπββ).  τινίς  δϊ  μα^ 

λακά  κάρυα  (δοΐειιευβ) 
μύκης  (^'ιοΒηά,  Αΐΐι.  61  Α)*  άμανίτης 
μύκης'  μύκητος  καϊ  μύκου,  δίκλιτον 
μύκης'  τοϋ  ξίφους  (ΗβΓοό  11146)  ό  κατά 
τήν  λαβήν  ό  κρατητής   καλούμενος,   καϊ 
π(ρϊ  τήν  μύξαν   τοϋ   λύχνου  έφιστάμενος 
(Αγ.  ν«;δρ.  262  ΟβΙΠιη.  Γγ.  ΧΐνΐΙ).  ή  πίλος, 
καϊ  δερμάτινον  ύηηηέσιον,  καϊ  τό  άνδρεΐον 
μόρων   ( ΑιεΙπΙοοΙι.   Γγ.  46.  185).   καϊ   ό   έν 
ταΐς  Ιλαίαις  έγγινόμενος  ήλος  (ΤΙιβορΙΐΓ.  IV 
14,  3) 
μυκητάτη  (μυκισ — )•  μωροτάτη  [32] 

^μυκός*  άφωνος,   ώς  εΐ  τις  εΐποι  μυσαττό- 
μένος. 

ή^μνκλα'  μέ,   καϊ  οί  μέν  τον  κακοήθη  καϊ 

σκολιόν   (1858.  1951.  2004)  άν^ρωπον  οΐ 

όέ  τον  αλαζόνα 
μύκλαι  (1836)*    αΐ  έπϊ  των  όνων  γραμμαϊ 

μέλαιναι,  τοις  τραχήλοις  καϊ  ποσϊν  έγγινό^ 

μεναι  (εοΐ  541,  28) 
ή^ μυκληρόν  συνεχές,  αχανές 
μύκλοΐ'    αΐ  περϊ   τα   σκέλη,   καϊ  (έν)   τ^ΐς 

ποσί,   καϊ  {επί)  νώτου  των  όνων  μέλαιναι 

γραμμαϊ  (1834).  καϊ  οί  λάγνοι,  καϊ  όχευταί 

(2004) 
μύκον  (Ε  749)•  έψόφησαν,  ήνοίγησαν,  έπε^ 

τάσ9τ]σαν 
Μυκόνιον  (ΟΓβΙίη.  Γγ.  VI  ρ.  175)•  οί  Μν- 

κόνιοι  διεβεβυηντο  έπϊ  γλισχρότητι,  γλίσ* 

χρον  ούν  λέγει 


000.  87  \αύξει  89  λήχει  92  ^λύζουσιν  94  μυσταγωγή  γνώσις  95.  96  = 
96.  95  μύΰ'αρ'  μύσυς        1801   μυ&ντήρες        31>   ώ;  φησϊ  Διογενειανός  0>Γί11.         13  μύια 

κ 
χαλκή  δέ,  παιδιά  —  άχρι  —  έλλάβονται        Ι^  μύινδα        27  μήλα        29  καϊ  μύ        30  έ χ- 
γενόμενος 

II Ε8.  93  μυήλα'  σαρξ  τις,  έπαίρουσα  τήν  γαστέρα  (μύλη)  99  μυ^ήσασ^αι 
(ΑΙΑ)'  ειπείν  1800  μυ&ήσομαι  (Ηοιη.)*  ειπομαι,  ή  ειποιμι  2  μϋηταΐ'  μυαταγωγείται, 
διδάσκεται  3  μυ^ήσαβθαί'  διηγήαασ^αι  δώάξαι  6  μύησις'  μυσταγωγία,  πεΐρα.  ιιβ- 
τοχή.   γνώαις  μυστική    (1794)  7    μυθίαμμαΐ'    ράθυμοι         8   μύφθεΐ'    αήττεται    (μυδά' 

φ^είνει^)  9  μύθων  ^ύτειρα  (1443)*  ά  δει  λέγειν  ύποδεικνύντα  10  μύιαι•  αί  συνε- 
στραμμένοι   σάρκες,   (μύες)   καϊ   διεφ&αρμέναι   (μνλαι,   ιηοΙηΰΓο)  11   μυΐαι,   κάδδουσαι 

(Τ  25)•  μυίαι,  καταδύνασαι  12  μύια'  κοινά,  (1.  κυνάμυια)  αναιδή  14  μυιάων  (Β  469)* 
μυιών  19  Μυκάλη  {Β  869)•  δρος  Εαρίας  20  Μυκαλησός  (Β  498)*  πόλις  Βοιωτίας 
26  Μυκήναι  {Β  569)*  πόλις  έν  "Αργεί,  ής  έβασίλευσεν  Αγαμέμνων  32  μυκήσασθαί'  τ&ίς 
βουσϊν  όαοίως  βοήσαι 

67  • 


1063 


μυχός  —  μνρΒ$¥ 


1064 


^μνχος-  μίαρός  (1929,  1952) 

μνχτήρ'  της  ^ίνός  το  τρήμα 

μυχτηρίξεί'  χλευάζη^  ηατα^^Βλρί,  άηό  τον 
μνζαν  τοις  μυχτήρσι, 

Μυχώ'  ΚαρΙας  ...,  άπό  τον  μνχάσΒαι 
όντως  ίΐρηταί 

μυχών  ηχήσας 

Ί- μ  ι;  χ  ω  ν*  σωρός.  &ημών 

μνλαΐ'  αΐ  Ιπιγονατί^ες^  ή  σιαγόνες 

μύλαχξς  {Μ  161)*  λίθοι  μνλωδεις 

μυλαχρίδίς  (ΡΙβΙ.  εοιη.  ρ.  641  ΑΗιΙ.  ίν. 
ΧΧΥ  ρ.  1183)*  αΐ  βολαχρίαι^  τα  ζωύφια,  ή 
δνοι.  αλ^τρίδΐς,  ή  τό  άκρον  της  μύλης  [48] 

[•ά  49]  μνλαχρΙς\η  μαλαχή  σίλφη•  γίνε- 
ται όέ  τχί  χροιμ  ίλλενχος,  άηο  των  μύλων 
χαί  των  αλεύρων.  Ινιοι  6έ  τα;  τ(»ο£αλ(λ)^- 
δας  ίν  τοΧς  άλίύροις  εύρίσχεσ^αί  φααι,  ^^ 
άχρίς  σιτοφάγος 

Μνλάντειοι  9εοί'  ίπιμύλιοι 

Μύλας'  εΙς  των  Τελχίνων^  δς  τά  Ιν ΕαμεΙρφ 
Ιερά  Μυλαντε(ων  Ιδρύσατο 

μυλάαασ&αΐ'  τό  σώμα  ή  την  χεφαλήν 
σμηξααθαι.  Κύπριοι 

μύλη'  ΙηιγονατΙς,  τό  όστέον  επϊ  τφ  (γόνα-' 
τι),  χαϊ  άργνρίον  τόλαντον  (€ΐ6»ί88).  χαϊ 
οντω  λέγεται  χαϊ  ό  χάτω  της  μύλης  λΐ^ος' 
τό  δέ  άνω  όνος 

μνληφάτον  {β  355)*  μνλοχλάστον^  άληλε- 
σμένου,  νπό  μνλον  Ί}φανισμένον.  09εν  χαϊ 
τά  φόρμαχα  όδυνήφατα  {Ε  401),  άφα' 
νεΐς  τάς  όδύνας  ηοιούντα 

Μύλιτταν  (ΠρΓοά.  1  131)•  την  Ούρανιαν 
Άσσνριοι  (1364) 

μύλλει  (ΤΙιβοοΓ.  IV  58)•  πλησιάζει 

^μύλλη'  λεία  (1860; 

Μνλλόν  κσαπυλον,  σκόλιοι» (1833).  χυλλόν. 
στρεβλόν.  χαϊ  είδος  ίχ&ύος  μύλλος  (ΑΗ- 
βίορίι.  ρ.  1123).  χαϊ  παροιμία  έπϊ  τών  άχον- 
όντων  χαϊ  χωφότητα  προσποιούμενων,  Ιστι 
δϊ  χαϊ  χωμψδιών  ποιητής  οντω  χαλούμενος 
(ΟΓβΙίη.  Γγ.  V  ρ.  70)  [59.  60] 


(Μύλλος'  οντος  ίπϊ  μωριφ  έχωμφδέΐτο)  €ί. 
Λύλιος 

Ιμνλίορ'  ξύλινόν  τι  Ιργαλεΐον^  χαϊ  σχενος 

[62] 

Μνλόεις'  ποταμός  Άρχαδίας  (Μνλάων) 

μύλος'  σάρ^,  ν/ν  αΐ  χνοφορονσαι  άντ  εμ- 
βρύων φέρονσιν  (1793.  1810)  [65] 

μνμα'  Βριδάχων  τρίμμα^  χαϊ  ύχόχυμά  τι 

μ  ν  μα  ρ  (Α6θΙ.)'  αίσχος,  φόβος,  ^όγος  (20ίΒ) 
10    μυμαρίζεΐ'  γελοιάξει 

μυναρός'  σιωπηλός 

μϋν  δ*  άλεύσας*  περιφνγών  [•ά  70] 

Μύνδος'  άφωνος  (8ορΙι.  Γγ.  691).  χαϊ  ηόλις 
Ασίας,  ι)  ίνεός 

μύνχ^σι  (φ  111)*  προφάσεσιν,  Ιπεγχειμένον 
τον  ν,  άηό  τον  μύειν  τά  όμματα  τους  προ- 
φασιζομένονς'  είναι  γάρ  μύΐ]σιν  άηό  τον 
μύειν.   Ιξ  ον  χαϊ  άμύμονες  οί  άμεμπτοι 

μυν{ν)αχω9είς'  -^ Μνοναίων  τόν  σχυτοτό- 
20        μον  άφ*  ον  χαϊ  τό  ύποδήσασ9αι    [74.  75] 

μύξα'  ή  έν  τοις  μνχτηρσι,  χαϊ  ι;  χόρυζα. 
χαϊ  αΐ  (^ΐνες,  χαϊ  οΐ  μνχτηρες  αυτοί  (Αγι- 
βΙορΗ.  Γγ.  ΟΟΧν).   χαϊ  οΐ  ^ώ&ωνες 

(μνξάρια•  είσϊ  όέ  τίνα  είδη^  ώς  σνχα  βι- 
βρωσχόμενα)  €Γ.  2011 

μυοδρέπανον  είδος  λί&ον  εντελούς     [78] 

μνόσωτον  ηόα^  έμφερής  μνός  ώσΐ 

μνούμενος'  τελούμενος ^  μνσταγωγονμενος 

μυοφόνον  (ΤΙιβορΙΐΓ.  VI  2,  9)*  πόα.  η  χαϊ 
30        άχόντιον 

μυόχοδος  (Μεηβηά.  Γγ.  VIII  ρ.  199)*  ούδενός 
άξιος  (1950) 

•\μνρφδε1'  Βρηνφδεΐ 

μύραινα  (Οοηι.  βη.  ΟΟΧΙΧ)*  έπϊ  τον  χαχον 
έλέγετο,  ώς  εχιδνα 

μύρα  IV  ο  ς  (Απ&Ι.  Η  Α.  V  9,  4)*  ή  μνραινα, 
άρσενιχώς.  άλλοι  όέ  μύρον  (ς. τ.,  σμνρος) 
αυτόν  χαλοϋσιν.  εστί  δί  χαϊ  άρρην 

μνργμα'  ψήγμα 
40    μύρειν  (}εΐν.  [»ά 87]  χλαίειν^  &ρηνεϊν.  ήχεϊν. 
όλοφύρεσ&αι  [&(Ι  87] 


81 


μυο' 


€00.  39  €Γ.  1929  40  τρίμνμα  42  μνχώχαρις  43  μυχών  47  μυλαχρί- 
δαι  —  άλετρεΐς  49  τριξαλίδας  50  έπιμύλισιν  51  μνλάς  (εΓ.  Κόρυθος  ^1ύxος)  χαμ.  ρω 
53  τω  ίπϊ  τω  55  μνλήταν  58  μύλλον  (^ΐ.  μεμύλληχε)  ^^  μνλόσαρ^  06  μνμα- 
^ριδάχων        67  €ί.  μίμαρ        (69  μνχός  μνδος  μύνδος  μύτις  μνττός  μύρχος  μοΰρχορ  μνριχάς 

βρνγχός)       70  περιφαγών      71  Ιν&εος      73  ύποδυ\    (Μυονέωνί)       76  ^ήνες  —  ρώ 
φ  ων  ο  ν    (ή  —  άκόνιτον'^)        87  μνρείν  —  άλμνρήεν  τών 

ΗΕδ.     48  μύλΙαχρ]οι'    γομφίοι   οδόντες  ΧΛ  49   \μνλαβρίδες]  59 

μύλων      60  μυνεΐ'  λεΐα  (1857)       62  μυλοειδές  (Η  270  ρβΓ.)•  στρογγύλον.  τραχύ 
λώτατον  (Ειιγ.  ΚΗββ.  498)•  προσηνές  (τ.  χρότημα)        Α()  70  ή  σνλλήσας        74  μνντιξόμε- 
νος  (μνωπι—)-  μνωπάξων.  παραχαμμνων        75  μυξίαι  (Ον^ζ.  Νβζ.  ΕρίδΙ.  VII  ρ.  771  Α)*  οί 
τών  μνών  χηραμοί        78  μνονμενος'  τ^λ^ύμ^νος        Α4  87  [νδωρ.]  —  χαϊ  άλιμνρηέντων 
προς  τζ  θαλασσή  ίχόντων 


μύλιος' 
65  μν 


1065 


μυρβφάς  —  μνβαντόμίνος 


ίΗΛ 


μνραρός  (ΟγΚΤηβ)*   6  τά  μύρα  χαϊ  τά  Βν 

μιάματα  σχενάξων\ 
μνρήεν  λνπρόρ^  Βρηνώδες 
μυρία  {Α  2)*  πολλά 
μύρια  τα  ι  ς  (Αγ.  Κυ^.  738)*  μυρωντάχις 
Μυρΐχαί'  χωρίον  Ιερόν  Αφροδίτης  έν  Εύηρφ  . 
μνρίχάς'  άφωνος  (1869),  ^ΐ'  έαντφ  Ιχαν  δ 

μέλλει,  ηράττειν 
μυρίχη'  είδος  δίνδρου,  όναμαοΒ^ν  άηο  του 
μνρεοΒαι  Τ7}ρ  £^;  αυτό  μεταβαλοϋσαν  κατά    10 
τον;  μύ&ους^  τήν  Κιννρον  Θυγατέρα 
μυρίχη*  δυσώδης  [Μ] 

Μύρινα*  7}ρωΐς^  παρά  *Ιλιενσι  [98] 

(μυρίνην  (ϋίρΐιίΐ.  ρ.  381]*  οΐ  μίν  μνρρίνην 
χαλονοίν,  οί  δέ  ηότον  Ισχενασαένον,  οΐ  όί 
πόσιν  φασϊν  ^  έηεχεϊτο  μύρον)  οί.  1916 
μυρίον  {Σ  88)*  πολύ  τω  πλήθεί 
μύρχος'  ό  χαθόλου  μή  δυνάμενος  λαλειρ. 

Συραχούσιοι.  Ινεός,  άφωνος  (1869) 
ή^μνρμεαί*  νύσσειν  (1828,  νυρεί,  ννρων)        20 
μυρμηδόνες'  οΐ  μνρμηχες  ύηύ  Δωριέων 
μυρμηδών  ξυνοιχία  των  μυρμηχων 
μνρμηχας'   ίξω  τοΰ  ζζάου  χαϊ  οί  Λνχτιχοϊ 
Ιμάντες,   χαϊ  των  Βαλασηίων  πετρών  είδος 
(Η6Γ0(Ι.  νΠ  183).    χαϊ  ζώα  ύπόπτερα^  άς 
χύνες  τό  μέγε9ος  (ΗβΓοό.  III  102) 
μυρμηχιά•   τάσσεται  δί   χαϊ  έπϊ  διδασχα- 
λείον  χαϊ  συμφοιτιίσεως,  -ην  όέ  χαϊ  λόγος^ 
ϋος  ό  πτνσας  εις  μυρμηχίάν  οίδεΐ  τά  χείλη, 
ώς  ό  Δεινολόχος  30 

Μύρμηχος   ατραπούς  (Αγ.  ΤΗββπι.  100)* 
*Α&ήνηαιν  έν  Σχαμβωνιδών  ϊστι  Μύρμηχος 
ατραπός,   άπό   ήρωος  Μύρμηχος  όνομαξο^ 
μένη  ^ 
Μυρμηχων  όδοί'   ^ΑΒήνησι  τόπος,  χαϊ  αΐ 
μονόχωλοι  τρίβοί,  άπό  της  τοΰ  ζώου  όμοιο" 
τητος  χατά  τήν  όδόν  γινομένου 
^μυρμηχιων  ό  ήλους  ίχων  έν  ταΐς  πτέρ- 
ναις,  άλλα  δέ  ίστι  τά  εξανθήματα,  χαϊ  τά 
οΙδηματα,  τά  περϊ  τό  στόμα  γινόμενα  (Ι«6•    40 
τίΐ.  XXII  22  ?) 


μύρμοι  (ΐ3Γ€θρ1ι.  176.  890)*  μύρμηχες 

μύρμος-  φόβος  (1664)  [1911.  12] 

μύροντο•  έβρέχοντο 

μύρο  ς*  ίχ&ΰς  ποιος,  χαϊ  ή  μνραινα  άρρε^ 
νιχως 

μυρρίνης  κλάδος  (Ευτ.  Χ\ο.  759),  ή  δά^ 
φνης*  παρά  πότον  μυρρίνης  {χλώνα)  'ην 
σύνηθες  διδόναι  τοΐς  καταχειμένοις  έχ  δια- 
δοχής υπέρ  τοΰ  ^σαι,   άντϊ  τού  βαρβίτου 

[ΐ•1 

μύρρινος'  επειδή  μύρρινον  στέφανον  ηε^ 
ριετί&εντο  (οί  άρχοντες),  χαϊ  αυτήν  τήν 
μυρρίνην  άρσενιχως  μύρρινον  ίλεγεν 
(ΤΙιβορΙΐΓ.  1  5) 

μυρρινών  6  δηλοΙ  έπί  τίνα  αρχήν  κάρα- 
σχευαξόμενον.  ούτως  δέ,  εοιχεν,  έσχημα- 
τίσθη  διά  τό  τους  άρχοντας  ταΐς  μυρρίναις 
στέφεσ&αι  [19] 

μύρσος  (ροβΥα  •ρ.  £Μ.  595,  33)*  κόφινος 
ωτα  ^χων,  δς  χαϊ  άρριχος 

μύρτα  (Αγ.  Α?.  62  Ρ1•(.  ΕρίβΙ.  XIII) '  καρ- 
πός μυρσίνης 

μυρταλίς'  ή  όξυμυρρίνη,  ύς  Αάχωνες 

μυρτήνη  (Νιο.  ΑΙ.  88)*  εΐόος  ελαίας 

μνρτία,  μυρσίνη,  καϊ  μυρτίς 

μνρτίλω^'  ζωόν  τι 

μύρτος•  ή  μυρρίνη  (δϋοΐ.  Γγ.  9  ρ.  1019). 
καϊ  τό  γυναιχεϊον  αΐδοΐον  οί  όέ  τό  οχίαμα 
τής  γυναικός  (Αγ.  ί}•§.  1004) 

Μυρώνηα•  χρήνη  Ιν  τη  Άττιχ^ 

'\'μυρών•  νύσσων  (1901) 

μυσά'  μιαρά,  μεμιασμένα,  μυσαρά  (1839) 

μνσαΐ'  χαμμύσαι.  ή  τό  ύπ'  άνάγχης  .... 
Αττικοί  («θ  6»)  [«!] 

μνσάλμαι  (Αγ.  Βγι.ί)'  πολύ  πεινώντες  καϊ 
ίσθίοντες 

μύα  α  ς  (Αγ.  Υββρ.  988)*  χαμμύσας 

μυσαρά  ν  ^υπαράν,  άχά9αρτον  [65] 

μυσάττεται•  δυσχεραίνει 

μνσαττόμενος*  σιαινόμενος.  βδελυττόμί* 
νος.  άποστρεφόμενος 


€00.     92  μυρίηαι         94   \ϊΧοΰσαν 


ΗΕ8.    9β  μυριχίνφ  (Ζ  39)-  άπό  μυρίχης.  άγριον  δένδρον        98  μυρίνη'  μυρσίνη.  6 

όέ  καρπός  αυτής  μύρτ^^  (μυρρίνη)  1911  μύρο  μένη  (Ζ  373)•  όδυρομένη  12  μυρμύ• 
ρων  (Ηοιη.)*  ταράσσων,  τάσσεται  δέ  έπϊ  ποταμών  εχόντων  γεύματα  (1676)  16  μυρρίνην 
(Οίρΐιίΐ.  €θΐη.  Γγ.  1  10  ρ.  381)*  Ινιοι  μέν  μυρρίνην  καλούσιν  οί  όέ  πότον  έσκευασμένον  οΐ 
δέ  πόσιν,  ή  έπεχείτο  μύρον  (οί.  μυρίνην)  19  Μύρσινος  καϊ  Μύρσιον  (Β  616)*  πόλεις  Αέ 
60  -)-ΐ7  μιά%^αι  (1935)        31  μύσσαν  (17  637)*  έχλείσθηααν        65  μυσσάσει•  μιαίνει  (σιαένει) 


1067 


μυύαχνη  —  μυτχ^ηάζΒίΨ 


1068 


μνααχνή  (ΑηΙιΠοΰΙι.  ίη  184)*  μισητή,  ακά- 
θαρτος 

μνοαχνόν  μεμολυσμένον.  χαϊ  τά  δμοια 

μνσ(αχ)ρόν'  μυοαρόν,  μυοαχ&ές  (Νί€.  ΤΗ. 
361)  [41] 

μνση'  μιάσματα,  (^)υπάσματα  [43] 

μνσημίίχτον  (ββηιιο  νυΐ^βπβ)*  τον  ι)μιέ' 
χτου  τό  ήμισυ,  ού  χαλάς  δέ  νομισμάτιον 
μιχρόν 

μνσιάν  άναπνεΐν^  ή  συνονσιάζοντα  ηνευ- 
οτιάν,   οΐ  δϊ  εύτροφιάν 

μυσίχαρφί'  Κρατίνος  ίν  Ώραις  (Γγ.  XII). 
οί  μίν  ανέγνωσαν  ώς  άχονιτί^  χαί  φασιν, 
δτι  τό  μεμνχότως  χαϊ  ξηρώς  ηοιεΐν  (γελ^ν) 
ούτω  λέγουσιν  ή  ώς  όνομαζομίνον  τινός 
οντω  χαζά  μηδίν  άφ*  έαυτοϋ  γλαφυρόν 
σχώπτοντος^  άλλ*  έηιγελωντός  τι  άηδός' 
όνομα  γάρ  έατι  Μυσίχαρφος^  ού  μνημονεύει 
καϊ  ΆΛολλοφάνης  ο  Κωμιχός.  (ος  τίνες  όέ 
τόν  -^^Αρχιμόχον  (1963) 

ή^μνσίνη'  ό  χατοιχίδιος  ηνλων 

μυσιών  σιλλαΐνων 

Μνσίων  *Ολνμηίων  (€•!].  Ρίβη.  1171)" 
έηεϊ  ηλείους  είσϊν  'Ολνμποι  Μαχιδονίας  χαϊ 
θετταλίας'  ίνιοι  δϊ  δβχατέσσαρας  ήρίθμη- 
σαν  [50] 

μύσχλοΐ'  σχολιοί  (1833).  χαϊ  οί  αναμένες 
των  ξηρών  αύχων 

'^μνσχος-  μίασμα,  χήδος  (1839.  1458) 

μυς  λενχός  (ΡΙιϋβιη.  Γγ.  XXXII  ρ.  45)•  Ιηϊ 
των  ^ηλυδρίών  . .  χατωφερών 

Μυσοί'  6ί>Γ0>  βα{ΐβαριχόν 

μνσον'  την  οξύ  ην  Μυσοί 

μύσος'  μίασμα,  βδελυγμός.  αποστροφή 

'^μυσπαλοίματα'  τά  χατάλουια  τών  άλου- 
μένων 

'^μνσηαν  μνξαν.  οί  όέ  τό  μυός  τρόηον 
άναατρέφεαΰαι 

ή^μνσπίην  μνχοισμόν.  μνσαγμα 

μΰς  ηίττης  γεύεται  (Οοιη.  1215,  10)'  ίΐο- 
ροιμία  ίηϊ  τών  νεωστί  πραττόντων  χαχώς. 
τινίς  0€,  ώς  Μΰς  εν  Π  ία  χι 

μυσπολεΐ  (Αγ.  Υίδρ.  140)  •  ώς  μυς  ηίρυτολεΐ 

ί  μύσηαλα  (πινίοΐρηίαί)*  μνάγρα^  πογίς 
(1969)  [«δ] 


μυσσωτενματα*  άρτνματα  (1727.  2000) 
μυσσ{φτ)ότριβον'  άλετρίβανον 
μνστα  (Οογ.  Αβοΐ.)*   μυστηρίων  μεταλαβών 
μυσταγωγεΐ'  μυστήριον  άγει 
μνσταγωγός  (ΜβηιικΙ.  ρ.238)'  Ιερεύς  ό  τους 

μύστας  άγω» 
^μυσταηάγη'  χαγϊς  μυών  (1962.  1982) 
μύσταξ'  αί  έχϊ  τφ  άνω  χείλει  τρίχες 
μύστας•  μυστήρια  είδότας 
10    μυστέα•   ηαιδιά  τις  επιτελούμενη  Ί-  χατα- 

λύοντα  τους  έξάρχοντας 
ίΜυστάδης'  εΙδός  τι,  χαϊ  φατρία  μάντεων 
μϋστης'  τελούμενος,  σιωπηλός,  τά  μυστή- 
ρια μαΒών.   μεμυημίνος 
ή^μυστιχόν  λεηρόν,  ή  λεπτόν 
μνστιλάσϋΌΐ  (Αγ.  Εςς   827)*   τό  έχροφή- 

σαι  τόν  ζωμόν  τοϊς  ^ωμίοις 
μνστίλη  (Ρ1ι6Γ6γγ.  Γγ.  1  5  ρ.  299)*  ό  χοΐλος 

^ωμός.  ιριχίον.  δρα  ξ  χειρός 
20    ή^μυστιχός'  ύπηαχός  (οΓ.  νύστυχον)      [79} 
ή^μύστιξ'  άμα  τφ  σχότει 
μύστις•  μεμυημένη  (τ.  άφ'  οΰ  'γώ  μύστες) 
μυσφόνον  ηαγίς  (1962) 
ή^μύσχαΐ'  αί  μυχαί 
'^μύσχλης•  μύλος 
^ μυσσωτά'  γέλοια 
"ίμύσχης•    εύρος,    ώς  Άμφίλοχος    (ΑγοΙιϊΙ. 

Γγ.  185) 
μύσχον*  τό  άνδρεΐον  χαϊ  γυναιχεΐον  μιριον 
30    ^μυσσοτόν  ηά^ος  περί  η}ν  δφιν  {Έϋρρ^ετ, 

III  ρ.  46,  Π) 
'^μυτιχίζειν  χολάζειν  (χολεάζεινί) 
μύτις'  Ιχ9ϋς  ^ήλεια,  ήτις  άνευ  άρρενος  ον 

νέμεται  (ΗίρροςΓβΙίβ).  χαϊ  όίν[ν]εός  (1999). 

χαϊ  ό  μή  λαλών.  χαϊ  ό  πρύς  τά  αφροδίσια, 

έχλελνμένος  (1724) 
μύτιλον  (ίβοοη.  1480)*    ίσχατον   αφ*    ού 

χαϊ  τόν  νεώτατον,    -|-  υί  όέ  χαϊ  τό  αποβαί" 

νον  χαϊ  ό  νήπιος  χαϊ  ό  νέος 
40    μυττά•[λυτα  (ΗίρμοηβεΙ.  Γγ.  15)*   μεγάλου 
μντταχες*  μυχαί.   Σιχελοί.  ^Ιωνες   (Αάχ — ) 

πώγωνα 
μυττά  ξασα'  στενάξασα 
μύττηξ'   όρνις  ηοώς 
μυττιχάζειν  στένειν 


€0Π.  44.  45  =  45.  44^  44  μύσειαν  —  πΐ'ευατειάν  46  οντω  χαϊ  μηδ^ν  —  τε 
άηδώς  49  Όλνμπιοι  61  μνσχελος'  στραβόπους  €}τίΙΙ.  55  άξίνην  57  μύαπα'  λού- 
ματα  (»0  πίοαχι  64  μυασοτενματα  (Γ6€ΐίιΐ8  μνοω — )  (70  οΓ.  μάσταξ,  μέαταξ,  μύτταξ^ 
βύσταξ)  71  μύσται  16  ρο^Ι  72  μυστείλασ^αι^  77  ροβΐ  73  μυστείλη  90  μύτης 
91  μυτιλ?*όν        93  μύχαι        96  μυτηχάξειν 

ΗΕ8.  41  μύσειεν  (ά  290)•  έχπορ&ηΒείη  43  Μύσης  (Β  562)•  χώμη  Άργείας  (Μά- 
σης)  50  μυσχελένδρα'  Λ  ήμεΐς  μυόχοδα  (1882;  Μο6γ.  264)  63  μύσεις-  χάρφεται 
(1946)        79  μυστείλεΐ'  τέμνει  (μιστύλλει) 


1069 


μν%τίΧανός  —  μαν$ή 


Ιθ70 


μωχαται*  χλευάζει 
μοηός'  μωρός,  χλευαστής,  σχώπτης 
μωχωμένης'  χλεναζομένης.  χαϊ  τά  δμοια 
μώλαξ'   εΐ^ος  οίνου,   οΐ  ί>έ  το  έν  τοις  όρ^ 

χίοις  σπενίίόμενον,  άηό  -^-τοΰ  μώλου^  ως 

τίνες '  Αυδοϊ  τον  οίνον 
μ,λεΐ'  μάχεται,   χαϊ  άντιμολία  δίχη^  εΙς 

ήν  οί  άντίδιχοι  παραγίνονται 
μωλήΰεταΐ'  μαχήσεται.  ηιχραν^σεται 
10    Μωλύχιον   ίν&α  Λνχοΰργος  τον  Εορίητή^ 

την  άνεΐλε  τόπος  [34] 

μώλος'  ό  ^νχρονισμός  της  μάχης,  πόλίμος 
μώλυ  (χ  305)•  φυτοϋ  είδος  άλεξιφάρμαχον^ 

η   βοτάνης.   άντιηάΒίον.   οΐ  δ^  τον  λόγον^ 

δι   ού  τά  ηάντα  μωλύβται,  δ  έστι  ηροογί-' 

νεται  (πραΰνεται)  [Ζ1] 

μώλυγερ  {V.ζ^Οϊϊ)'  τά*άνοξα  ξύλα 
μωλύεταΐ'  γηράσχει 
-^μολύχνον  μεμολυσμένον  (1536.  1595) 
μωλυχα*  τον  άηαίδευτον  Ζαχύνθιοι  (2026) 
μώλυξ*  [48] 

μωλυρόν  νω^ρόν,  βραδύ  (1593.  2071) 
μώλυ  ς*  6  αμαθής.  Σοφοχλής  δί  Φαίδρμ  (Γγ• 

626)*  μεμωλυσμένη'  ηαριιμίνη  (1724) 
μωλύτερον  άυβλύτερον 
μωλωιρ   (Η^ρβπίΙβϋ)*   ό  ίχ  της  πληγής  βί- 

ματώδης  τύηος.  εναιμον  άλγος  ΰλαο^ίνχος 

του  σώματος  βχ  της  άντιτυπίας  τοΰ  ηλή" 

ζαντος 
μώμαρ  (δί£αΙί)*  μέμ^ις*  όνειδος,   αίσχος 

(1867) 
μωμάταΐ'  "φίγει^  μέμφεται,  σχώπτει 
μώμε&α'  ζητοϋμεν  [51—58] 

μωμήσονται  (Γ  412)•  μέμιρονται  [55—57] 
μών  μη  (ουν),  ού  δη.  άρα 
μών  ίστί'  άρ*  εστί 
μωνιή'  ολιγωρία 


20 


ή^μυττιλανός'  άΛοηληχτος 

μυττίς  (ΑπδΙ.  ΗΑ.  IV  ρ.  83,  15)•  τό  μέλαν 

της  σηπίας,    δηερ    έν  τω   στο  μάτι  Ιχουσα 

έ(χ)χρίνει 
μυττός'  έννεός  (1869).   χαϊ  τό   γυναιχεΐορ 

(οΓ.  βύττος) 
μυτωτεύομεν  (Αγ.  νββρ.  63)•  συγχόιρομεν. 

άπό   δϊ  τοΰ  μυτωτοϋ  μετενήνεχται.   χν- 

ρίως  δί   λέγεται  τό  δίά   σχορόδων  τρίμμα 

τι,  εξ  άρτυμάτων  πολλών  συντι&έμενον 
μυτωτόν  (Αγ.  Εςς.  771  ΠίρροοΓ.  ρ.  1056Ε)* 

ύπότριμμά  τι  δια  σχοηόδων  [2002] 

μυχ^ιομός  (γΓ.  Επγ.  ΚΙιββ.  789) •  στεναγμός 
μυχλός'   σχολιός  (1833).    όχευτής,  λάγνης^ 

μοιχός^  άχρατής.  Φωχεΐς  6έ  χαϊ  όνους  τους 

έπϊ  όχείαν  πεμπομένους  (1836)  [5,  6] 

μυχμός'  Ιδίωμα  ήχου 
μυχοί-  αΐ  χαταδύαεις,  οΐ  Ινδότατοι  χαϊ  άπό' 

χρυφοι  τόποι,  λιμένες,  χοιλότητες,  ζσχατα. 

χαϊ  τά  ποιήματα,  η  τά  εσώτερα  μέρη 
μυχοΐσιν  ένδοτάτοις.  άποχρύφοις 
μύω'  χαμμύω 

μυωξία'  ύβριστιχός  λόγος  [βά  11]  [12] 

{μυών  €ί.  816) 
(μυώ  ν  ες  οί.  817) 
μυώπη•  (ίάμνος 
μυωπίαΐ'  τρώγλαι 
μυωπιζόμενος•    άχροις   τοις   όφΒαλμοις 

προσεχών 
μυωτός'  εΙδός  τι  χιτώνας  (ίοτιηιίαΐα) 
μύωιρ   (ΟβΠίιη.  Γγ.  Χίνΐ)*    μυΐά  τις,  έρε^Ι- 

ζουαα  τάς  βοΰς  χαϊ  πάν  ξώον  Ιλαύνουσα' 

οίστρος  μόνον  βοΰν  (ιιάάϋ  2079) 
μώά  (Αγ.  Ιγ».  1297)•  ωδή  ποια        [10—21] 
μώδιξ  (ί&ΐ'οη.)•  φλέίρ.    φλυχτίς  (Γ  1298) 
ή^μωδεΐ'  λαλεϊ.  ^δει  (μωϊδδει) 
^μόδιον'  εΙδός  τι  σπυρίδος  [25—25] 

€00.  97  μυττίδης*  άνθρωπος  άπόπληχτος  ΒΙβΙηβΙί.  Οοιη.  IV  ρ.  625  Γγ.  Ι.ΧΧΧΙ  ^  99  Ιιηο 
μύτις  2000  μυττωτεύωμεν  Ιφωμεν  —  μυττωτοϋ  1  μυττωτόν  4  ό  νους  τοΰ  πεμπο^ 
μένου  18  μωά  22  φλόξ,  φλοχτίς  27  ωωχάται  28  μώχος  (υΐ  8ΐΓ3εί(1  XXXVI  6) 
29  £ΐσχο|  31  άντιμόδια  33  χορυνίτην  άνείλε  τόχως  34  μωλονάριος  36  μολύνεται 
38  άνωξα  (40  μωλυχνόνΐ)  44  νοΰρόν  βαρύ  49  μωμαΐτε  53  μέμφεται  59  μα>- 
νεστή  αρετή 

ΗΕδ. 

ξουσι 

II  είσϊ  δέ 
(II  ΡβΐΓ  ι 
ίΡβ.  ίΙΧ 

σίτου  (νηοΐα) 

)        34  μό- 

Ιάσεται  (1727) 

-^  ί — «ν     ^"^ν^'»-  Λ^-^ί-" „         —   , —  Γ-.,. χ^' •—  ι-   ι  21)•  ιρέγματα 

52  μωμησαμένους  (δβρίβΐΗ.  Χ  14)-  μεμψαμένους  53  μωμήσεται  (ΡΓονβΓ5.  IX  7)•  ψέξβΐ• 
μέμφεται  55  μωμητά  (ΟνυΙβΓ.  XXXII  5)•  ψεγχτά.  χατεγνωσμένα  (οί.  μημωτά)  55  μωμος 
(Ι•ΧΧ)*  φόγος       57  μωμφαί*  μέμψεις  (1600  «Ι  άμόωμφος) 


30 


1055 


Μομμώ  —  μορίων 


1056 


Μομμώ '   δ  ι^μ^Γ;  Μορμώ  φαα£ν,  το  φόβι^' 

τρον  τοις  ηαώίοις 
μομφιί'  μέμιΡίς  (2057).  χατάγνωσις 
μ({ιιφι^  (Τ6ΐ6€ΐί(Ι.) *   ^σχλίΐα.  ί}  μόμφος 

(Εϋπρ.) 
μοναλχής'  έξίχονσα,  άνδρωδεστάτη 
μονάρχον  τυράννου 
μονάς*  αριθμός  "^η  Ιξ  μοΐραι  των  δέων 
μονή•  παραμονή  [1606.  7] 

μονίας'   νήφων,  τους  γάρ  μένοντας  όβν- 

τέρους  ίΐναί  φαμιν 
μόνιμο  ν  (ΤΙιυο.  VI 1 1  89)  *  ατάσιμον^  βέβαιον 
μονίμων  (Ρ1β(.  Ιρ^^.  1Υ  706  €)•   βέβαιων^ 

αΙωνιων^  επίμονων^  σταβίμων 
μονιμωτέρων  βεβαιότερων,  ηαρά  τό  μέ- 

νβίν 
μονιός  (ΟβΙΠιη.  Ο.  84)*  Ζς  άγριος  6  μη  τόΐς 

άλλοις  συναγίλαξό μένος,  ή  ό  χερϊ  τράχψ• 

λον  δρμος  {ιηοηίΐ€?)  [•ά  12] 

μονόγληνος'  μονόφΒαλμος 
μονοβάτας'  κλέπτης 
μονόβας'  ομοίως 
μονοδαμιουργοί  (νομό — )•    οΐ  τάς  δίχας 

δικάζοντες  [Π.  18] 

μονόκλωνος  (ΤϊιβορϊΐΓ.  IX  18,  8)• 
μονόλοπα'  μονόδερμα  (ΤΙΐ€ορΙΐΓ.)  [21—23] 
(μονόλωπα')  μονοχίτωνα 
μονόμματον  μονοειδή.  άηλοΰν 
μόνον  τό  εν 

ή^μονονομοιτών  είλώτων  άρχοντας 
μονοξύλοις  ή^πλάνοις  (πλοίοιςΐ  πανοΐς) 
μονοπείρας   {Μει\»ί)ύ,  €001,\Χ)'   τους  μή 

ά&ρονς,  αλλά  χαί^'  ενα  πειρατεύοντας 
μονο(ρ)ρήξ'  άπερρηγμένος ,  άπεσπασμένος 
μονοσ ίλλη'  ό  εν  ταϊς  νάσι  λαμπρός  αστήρ 
μονοσταλής'    ό    καταμόνας    στελλόμενος 

(1739) 
μονοστόλω'  τφ  καταμόνας  έλΘόντι 
μονοστραβής  όχος'  ήμίονος  [34] 


μονότονος  [οά  35] 

μονότωνος  (€γ€1.)*  μονομάχος  (^ί.  τωνα) 
μονότροηος  (ΕϋΓ.  ΑηάΓ. 231) *  μόνος  στρα- 
φείς 
μόνουα'  τα  λεητά  λέπαδνα 
μονούαλος'  τόν  επϊ  τ^  καρδίψ  του  λέον- 
τος λαμπρόν  αστέρα  φασί  [29] 
μονόφαντος*  μόνη  Ιν  φανερφ^  μόνη  φαι- 
νόμενη 
10    ή^μονοφ&όρους*  μονοφόρους.  όνους  [4Ζ,  ^] 

δ 
ή^μανοψά'  μονιός,  άτιμαγέλως  (ΡΗΠοΙ.  XII 

616) 
μονφδεί    {^ΐ,  Αγ.  Ρβε.  1012)*    μονο^ρτηνεΐ. 

Μονφδία  λέγεται^  δτε  εις  μόνος  τήν  φδήν^ 

ούχ  ομού  ό  χορός,  ^ίδει 
μόρα•  μέρη  τινά.  καϊ  μέρη  του  στρατον,  ι^ 

τάγμα,  παρά  γάρ  Αακεδαιμονίοις  οί  χατρί- 

^χοί  (πρΙν  λόχοι)  μόρα  αΰ^ις  όνομασ^έν- 

τες 
μοργίας  (ΛβοΙ.)*  γαστριμαργίας ,  καϊ  άχρα• 

οίας  (868.  1660) 
μόργιον  μέτρον  γης,  δ  έστι  ηλέ^ρον.   χαΐ 

ίΐδος  αμπέλου 
(μόργος  [ΑβοΙ.]*  άπληστος)  1660 
μόργος•  φραγμός,   καϊ  τό  έπϊ  ταΐς  άμάξϋίΐς 

φράγμα,  Ιν  φ  τα  άχυρα  φέρουσι.  καϊ  ααύ- 

τινον  τεύχος•  άλλοι  τεύχος  βόειον  (1564) 
ή;'μοργυίων•  σπάργανων 
-^μοργυλλεΐ•  χρονονλκεΐ  (280) 
•^μοργάται•  παρώπται 
(μορέα•  ή  συκάμινος)  1696  [53] 

"^-μορ^ήναι•  πειραΟήναι,  γενέσθαι 
μορίαι  (Αγ.  ΝυΚ)5.  1005)*   έλαΐαι  ίεραϊ  της 

Αθηνάς 
μορία•  ήμερις  (ς.  τ.) 
-^ μορίδες•  μάντεις 
μοριεΐς•  μερΐται.  κοινωνοί 
μόριο  ν  μέρος  [60] 


20 


30 


€00.  99  μομμώ  1601  μόμιΡεις  2  Ιλκές  13  μονόσλινος  14  μονο- 
βαίας  Ι^  μονοδαβ\  Μ  οι.  μονότονος  19  |ονω;  28  άθρούς  29  άπο\  Μβ  30  τοϊς 
(36  μυνοτραφής  Ι,Ό'ηιάοτί.)  (48  μορτή^  Μοτρβηί)  (50  μόργων  θερηγάνων^)  56  μερίς 
58  μορίες 

ΙΙΕ8.  1606  μονήρη  βίον  μοναχικόν  βίον  7  μονητάριος•  τό  κέρμα  εργαζόμε- 
%Ός  Αϋ  12  ό  δε  άγιος  Ιχύριλλος  (ΠΙ  194)  έν  τη  ερμηνεία  Ώαη^  τοΰ  προφήτου  (ΧΙΥ  8),  όνον 
λέγει  σήμαιναν  τιν^ς  Λέ  μέγα  Θηρίον  κατά  άπόνοιαν  καταμόνας  νεμόμενον  17  μονόζωνοι 
(IV  Κορ^•  V  2)  •  οΐ  των  πολεμίων  κατάσκοποι,  ή  μάχιμοι,  ους  ήμης  μονομάχους  (1635) 
18  μονολόγιστον  (Γβορπβ)        21  μονοκέρατος  ή  μονόκερως   (Ρβ.  XXI  22)•   θηρίον  φο- 

ί^ερόν  2ϊ  μόνον  ουχί  (ΡΙβΙ.  ΑχιογΙι.  508,  21)•  σχεδόν,  ίγγύς.  άνω  κάτω,  ευθέως,  ουδαμώς, 
μόνον]  23  μόνον  ηύ•  σχίδόν,  εγγύς  34  μονώτατος  (Οτε^.  Νβζ.  Αγο.  Ι  32)•  μόνος  ών, 
ύπαρχων  ΑΗ  35  μόνος  ών,  υπάρχων  (1634).  μονομάχος  (μονότωνος)  39  μηνουνουχί' 
μονονουχί  42  μονόφορβος  (Ονε^.  Νλζ.  €.  1  193)*  μόνος  βοσκόμενος,  Ί}  βόσκων  μόνος 
43  μονόχθηρος•  Ιπίαονος.   πονηρός  (μοχθηρός)  53  μορήοαι•  μερίοαι,  διελεΖν  (1552). 

έλθεϊν  (μολήααι)       60  μόριο (*  αχληστος  (μόργος) 


1057 


μορκ»^  —  μοτα 


1058 


10 


μορίων  μίρισμών  [62] 

μόρμη'  χαλεπή,  έχπληκτιχή 

μόρμοΐ'  φόβοι  χενοί 

μορμολνχεΐα  (Αγ.  Γγ.  XVIII  ρ.  1001)*  τά 

των  τρα)'φδωρ  ηροοωπϋα  (1598) 
{μορμολυχτιχ'ή'  φοβ(ρά)  2043 
μορμολνξασ^αΐ'  Ικφοβήσαί 
μορμολύττεί  (Χΰπ.   δ^ιηρ.  IV  27)*   φοβΒ- 

ρίζει 
μορμολνττεταΐ'  φοβείται 
μορμόνας  (Χβη.  Ηβΐΐ.  IV  4,  17)*  ηλάνψας 

δαίμονας 
ή^  μόρμορος    χαΐ    "^  μορμνραία'    φόβος 

(1910) 
μορμννεΐ'  δεινοποιεΐ  (1673)  [72] 

μορμνρεί'  ηοών  ηχον  αποτελείς  ταράσσει^ 

ηλημμνριΐ^  δεινοηοιεϊ  (1671) 
μορμνριζεΐ'  ταρόττει^  ήχεΙ  [15] 

μορμνρων  (Χ 403  Φ 325)*  ταράσσων,  αφρούς 

άηοβά}^.ων.  κυρίως  όέ  λέγεται  εηϊ  ηοταμοΰ    20 

(μέγα)  ^εΰμα  έχοντος  (1912) 
μορμνρος   (Αγ.  ΗΑ.  VI  16,  3)•    ΙχΒνς  θα- 
λάσσιος 
μορμύσσεσ&αΐ'  ίμβριμάσθαι 
μορνάμενος  (ΑίθΙβ«)•  μαχόμενος 
μορόεντα  (σ  297  Η  183)*  μετά  πολλού  χα^ 

μάτου  ηεηονημένα 
μόροΐ'  Ι* λώροι,  χόποι,  ηόνοι.  χλήροι 
μόροιο'  &ανάτοιο 

μόρο  ς-  φόνος,  %άνατος.  φθόρος.  ηόνος,  νό- 
σος, μοίρα  του  βίου 
ή^μοροηονονν  χαχοπαΘοΰν 
μόροττον    έχ  φλοιοϋ  πλέγμα  τι,  φ  ίτυ- 

ητον  αλλήλους  τοις  ^ημητρίοις 
-[μορσιχή'  ή  Ινδική  (ν.  Μωριεΐς) 
μόραιμοί'    άναγχαΐαι,    είμαρμέναι,   μεμοι- 

ραΙσ]μέναι,  τ}  έτοιμοι  είς  θάνατον 
μορτός  {^(,  ΟβΠ.    Γγ.  €01.ΧΧΙ)*  ανθρωηος, 

9νητός,    •\ μέλας,  φαιός,   [οί  όέ  μορτόν 

φασι 
μορτάν  τήν  γινομένην  χαταβολήν  άπό  των 

χαρηών 
μορτοβάτην  ( — ιν?)•   άνΘρωποβάτην  ναϋν 

(1385) 


30 


40 


μορφάζειν'  νενειν 

μορφή'  ίδέα,  είδος 

μορφήεις'  [βά  98] 

μόρφνον  (Ω  316  «ρ.  Αγ.  ΗΑ.  IX  22,  1)* 
είδος  άετον,  [χαϊ  ξανθός  (βά  93  ?) 

μόρφωμα'  μορφή  [96] 

Μορφώ  (ί^εορΙ)Γ.  449)*  ή  Αφροδίτη 

μόρφωαιν  (ΤΙιβορΙΐΓ.  €Ρ.  111  7,  4)*  σχη- 
ματισμό ν,  εέχυνα 

ίμορφύνεΐ'  χαλλωηίξει,  χοσμεϊ  (ν.  άμ — ) 

μοσηνεϋσαι'  ^ινηλατήσαι 

μοσηοί'  9νσίαι 

μόσσυν  (Χβη.  Αη.  V  4,  26)*  ηνργος 

μοσ[σ\ύνειν  (Αβοΐββ)*  μασάσΘαι  βραδέως 

Μόσσυνες'  επάλξεις,  πύργοι,  χαϊ  ΙΘνος 
Σχυθιχόν 

Μοσσυνιχά  μαξονομεΐα  (ΑΓΪβΙορΙι.  Γγ• 
XVI  ρ.  1123)*  Ποντικά  ό  δίδυμος  ήχουεν 
οί  [δί]  γάρ  Μοσ{σ)ύνοιχοι  ίν  Πόντφ  είσί, 
λέγει  δϊ  τους  ξυλίνους  πίναχας 

μοσσυνιχοί'  ξύλινοι  πίναχες  μεγάλοι ,  ωστΒ 
έν  αύτοΐς  χαϊ  άλφιτα  μάσσειν  έν  τφ 
Πόντφ  δέ  είσιν  .... 

Μόσυχλον  (Νιο.  ΤΙι.  472)•  όρος  Λήμνου 

•\ μοοχανοσίτος'  6  άπεχόμενος,  χαϊ  χόρ- 
τος δ[ς\  ήδη  χαρπόν  Ιχων 

μοσχεύματα*  τα  νεόφυτα  (δβρίβηΐ.  IV  31) 

μοσχεύσας'  γεννήσας 

μοσχία  (Χβη  Αη.  IV  5,  31)*  απαλά  φυτά: 
ή  χρέα  μοαχαρίου  (μόσχεια),  ι;  χρομμύου 
τό  οπέραα 

μοσχίδια  (Αγ.  ΑοΙι.  996)•  μοσχεύματα 

(βοσχηδόν  Νίο.  ΑΙ.  357)•  τό  ίξής,  χαϊ  ανελ- 
λιπώς 

μοσχίνδα* 

μοσχίναΐ'  οί  σχιρτητιχοί 

μόσχοΐ'  οί  νέοι  βλαστοί 

μόσχοισι  (....  ^105)*  τοις  νεοφύτοις  βλα- 
στήμασιν^  άπαλοΐς  χλαδίσχοις,  Λύγα  δέ  εΙσι 
τά  ίμαντωδη  φυτά 

μόσχος'  νέος  λύγος,  πτόρθος,  χαϊ  6  απαλός 
βοϋς 

μότα'  τά  πληροΰντα  τήν  χοίλην  των  τραυ- 
μάτων $άχη  [^7^9] 


€00.  64  χαινοϊ  65  Ιυχεια  ΊΖ  μορμύρη  73.  74  χαταράσσει  ΡΗοΙ.  275,  16 
77  μορμύρος  85  άλλήλοις  88  οί.  άμόρρωτον  {άμορτον)  89  γενομένη  (οΓ.  έπίμορτος, 
μώρτα)  1703  μησάσΒαι  5  μοσυνοίχια,  μαξονόμια  6  μοσύνοιχοι  Η  ^ΐ.  μούσχανον 
11  μόσχια  14  μοσχιναϊοι  (βη  μόσχοι'  ν€0(?)  16  λύγα  ....  φυτά  ροβΐ  1717  Ιμαν* 
τώδεια 

ΗΕ8.  62  μοριφόν  (μορφνόν)'  σχοτεινόν,  μέλαν  ΊΖ  αορμνρεσχεν  (μ  238)*  άνί• 
χύχα  15  μορμνροντα  (Ε  599)*  τά  αυτά  λά  93  μωμητος  96  μορ[φων]έα•  ή  βντ 
χάμινος  (1064)        1719  μοτήσας  {Β  690)•  χαχοΛΟ&ήσας 

67 


1059 


μοτοί  —  μνδωα^ 


ίοβο 


μότο  Γ  (ΟχρΓίί)•  [βά  20]  ταράττη 

ή^ μοτρογένειον  σηανίφ  ηώγωνι.  ....  (ρΓΟ 

ματαρογ—) 
μοττίας'   φ  στρίφονσι  των  ^ντήρων   χόν 

άξονα 
μόττνες'  οΐ  ίχλυτοί  }(αϊ  ηαρημένοί 
μοττωνήσαΐ'  τη  ητέρνη  τνιραι 
μοτώααΐ'  ηληρώσαί  (ν.  αμοτον) 
μοτ{ω)τοφαγΙα'    Θυσία   τις   Ιν  ΣαΧαμΐνί 

της  Κύπρου  τελουμίνη  (27]     10 

μούιαι  (ίβεοη.)*  σκωλ^ρ(€ς^  οΐ  γενόμενοι  Ιν 

τοις  χρέασιν 
Μονχερίν^  (Εβοοη.  ΒοβοΙ.)"  Λολις  εν  Αϊ- 

γνητω^  ή  Σαΐς 
μονκηροβαγόρ  (ίβοοηνι)*  καρνοχατάχτης 
μ  οντά} ζει   (Ο^ρΓϋ)*   οιγ{^)'  μέμφεται  τοις 

χείλεσι 
μονχτηρίξί'  σχαρδαμύττεί 
μοννάξ  (θ  371)*  χαταμόνας  [84] 

μουνόχερα'  τό  μηχέτι,  Ιχον  την  άλχην,  ως    20 

Αρχίλοχος  (Γγ.  181) 
μοννομήτορί'  χ)  των  αδελφών  μόνχ^  Ι^ή'^9 

ύπάρχα 
μοννοπάλαΐ'  οί  μόνη  αάλη  νιχώντες  [88] 
μουνοσταλής•      χαταμόνας     στελλόμενος 

(1631)  [40] 

μονραίνει  (Ο^^ρηί)*  ηαραχόπτει^  μαίνεται 

{Λάχωνες) 

μονρχορ'  μυχός,  οΐ  αυτοί 

ή;'μονρταρ•  ηιλός  {μουρτάρ*  άηιος%  βεΗοΙ.     30 

Νίο.  ΤΗ.  512) 

όων 
-^μονρτιβοι^  μουστην  ζ*  μ 

ή^μούρτιβοΐ'  Θυσίαι 

μούσα'    τέχνη,     χαϊ  σοφούς  χαΐ  μουοι^ 

χους  τους  τεχνίτας  φλέγον 
μονά  α  ι  ς'  Θεαΐς^  ταΐς  Μούααις 
μονσαξ'  ό  υπό  του  βοαγοϋ  τρεφόμενος  [49] 
μουοίδδει  (Βΐιβςίηί)*  λαλίΐ.  ομιλεί 
μονσιχά'   τιρπνά^  τα  δι   αυλών  χαϊ  χιννν~    ^0 

ρας^  χαϊ  τα  δμοια 


μονσιχήν*  ηασαν  τεχνην,  οΐ  Άττιχοί 
μουσιχός'  ιράλτης.  τεχνίτης 
μονσιχτάς'  ομοίως 
μουσοχερατίδας'  τους  τά  μουσιχά  ιή  με» 

λιχά  μέλη  ςίδοντας•   ην  δέ  ταύτα  Βρηνώδη 
μουσουργός*  ό  αυλητής 
•[μούσχανον  τό  βλαοτόν  (1908)  [5β] 

μούσωνες'  οΐ  χορυφαΐυι  των  μαγείρων,  χαΐ 

οΐ  τεχνΐται 
μοχΘεΐ'  χαχοπαΒεϊ 
μοχ&ηρά'  χαχη  [επίχονος.  χαχοδαίμων 
μοχ&ηρία' 
μοχ&ίζοντες    (^ί.  Ηοιη.  ΑτεΙιΠ.  Γγ•  136)* 

χαχοπαΒοϋντες 
μοχΒηρός'  έηίηονος.  πονηρός 
μόχ&ος'  ηόνος.  χαχοπόθεια 
μοχλεύει  (ΕυΓ.  Η.  Γγ.  699)*  χινεΐ 
μοχλοί*  χλειΒρα 
μοχοΐ'  Ιντός.  Πάφιοί 
μόψος'  χηλϊς  ή  ίν  τοις  ίματίοις.  Εύπριοι 
•^μόων   μόΘων 

μνατε  (Αγ.  Ι.)'β.  126)•  σχαρδαμύττετε 
μύαγρος  (Νιο.  ΤΙι.  490)*  ό  μυοΘήρας      [78] 
'μνγματα  (Ευτ.  ΑπΗγ   826)*  χατα^έσματα 
μνδαίνει  (Ι^^ϋορίι.  1008)*  στάζει,  σήπα 
μυδαλέον  (Η^βίοιΙ.  ορρ.  554  ΑγοΙΓιΙ.  Γγ.  182)* 

δίυγρον,    διάβροχον,    τό   έπίδαχρν  χαϊ  ηά- 

Βυγρον  όμμα.  νοτερόν^  ()υπαρόν 
'^(μ)ύδης•  γέροντος  αδυναμία 
μνδήσαΐ'  βραχήναι.  παηαρυηναι,  σαπηναι 
μνδος  (ΡίΠίρΙι^Ιί)•  άφωνος  (οΓ.  νωδός) 
μυδρίααις'   ηάΒος  τι  περϊ  την   χόρην   τοΰ 

οφθαλμού  ηλατυνομένην 
μυδροχτύπον  χαλχέως 
μύδρος  (€811.0.49  ΑββοΙι.  Γγ.  300)  *  ό  αργός 

σίδηρος,     χαϊ   χηαταιός   λίθος,    τίθεται    6έ 

χαϊ  έπϊ  αναίσθητου,   σίδηρος  ηεπυρ{αχτ)ω^ 

μένος 
μνδωντες  (Νιο.  ΤΙι.  308 ?)•    δνυγραίνοντες, 

σηπόμενοι 
μνδώσι  [βά  84]  σεσημ(μ)ένοις  [85] 


€0Β.  Ρθδ*20]  25  20  ίίοττοΐ  24  ξγχλυτοι  (οΓ.  μύτης,  μωδύει)  29  μουΐαι  29  μον- 
χερίναι  (ν.  Μυχ — )         80  μουρηχόβας        32  μονχτυρια      36  *.  των  —  μόνων       41  μο- 

ε 
ραίνει,   πχόπτει      42  μοΰρχος'  μυχός      48  βοάγου      50  μονσιαδδεΐ      55  άΐδοί^τας     ΡοίΙ 
58]  1742 — 45        59  τεχνήται  (μαίηωνεςΐ)        67  μοχλΤ        68  μοχοίεντος        71  μυάται 
\εταί      76  δρύϊνον  —  αίματος        79  =ζ  μύνδβς        80  της  χόρης  —  ίΐλατυνόμενον       81  |κτιί- 
ηος        82  ηεπωρωμένος  βοΐιοΐ.  Αεβοί).  Ρτοιη.  366 

ΗΕδ  Αίΐ  20  τιτρώπχει  27  μοττώση  (Ηοδβββ  VI  1)•  Ιάσεται  δι  όθονίων  (2037) 
84  μόνφ  νόμψ'  χαθαπαξ  νόμφ  χαθ*  εν  (Ι.,  μοννφ'  μόνφ  3ί  411)  38  μ  ο  Ονο;  (Β  212)* 
μόνος        40  μούνου  (1335)*   μόνου  49  μονσαΐ'  έρωτιχαΐ  φδαί,   οΐ  δέ  αίνίγματα'   χαϊ 

Ηχνας       58  μον<τόηωλος'  ποιητής       78  μνδηλέας  {Α  54)*  βββρεγμίρας        ϋά  β4  ΟΒαψ• 
πημένοις  ι^        83  μ  ν  €4  (Β  143)*  πίχτ€ΐ,  αλίνβται 


1061 


μυελός  — »  Μυχον^ον 


1062 


μυΒλός  (Χ  501)*   τροφι|,  Ιδίομα  τό  εντός 

των  όστων  {Υ  482) 
μνελανξεί  τροφ^'    τ^  ^^«^  μνελόν  τρβ- 

/ιινεί*  όστρίον  (Λββεΐι.  Γγ.  32)  Τ4  «ίόοί.  χάί 
οί  χατοιχίδιοί  χαϊ  ενάλιοι,  χαϊ  αΐ  ηίηυ^ 
χνωμίναι  ίν  ήμϊν  σάρχες 

μύζει  ίΗίρροοΓ.)•  ^λόζει,  λείχει.  πιέζει 

Ίμύζη'  άηόηΧηχτος 

μνξοντος'  μνχτηριξομένον  (τ.  έηίμνξαν)       10 

μύζοναΐ'  ^ηλάζουσιν  (93] 

μνηαι^'  μυαταγωγία^  μνστιχή  γνωαις  (1806) 

Ίμύΰ^αρ*  μΰΒος 

μν&α'  φωνή.  Κύπριοι 

μν  &αρχοΐ'  υί  προεατώτες  των  οτάαεον 

μυ^εΐσ^αΐ'  λέγειν  [99.  1800] 

μυ^ητήρες'  ατασιασταΐ  [Ζ,  Ζ] 

μυ&ίτης  (ΑηβοΓβο)*  ό  σταοιώτης 

μνΘολογών  ληρών^  φλύαρων 

μϋΘος*  λόγος  χενός^  'ψευδής,  είχονίξων  τήν    20 
αλή&ειαν,  στάσις.  ύηόσχεσις  6—12] 

μυϊα  χαλχή  (ΟβΓίη.  ρορυΐ.  Γγ.  13)*  λέγεται 
παιδιά  Τίί,  Ί}ν  (ήν)  οΐ  παίδες  παίζοντες 
χαταμνου(ω)(ην ,  άποτείνοντες  τάς  χείρας 
αχρις  αν  τίνος  έηιλάβωνται.  χαλείται  δ^ 
χαϊ  τό  πτηνό  ν  οΰτως  [14] 

μυίνδα'   παιδιά    τις   οΰτω   χαλονμένη  άπό 
τοΰ  συμβαίνοντος '   χαταμνων  γάρ  τις  τό 
έρωτώμενον   αποφαίνεται   σχεδιάζων,   Εως 
αν  έπιτύχχΐ'   Ιάν  (δέ)   άμαρτών  άναβλέψρ^    30 
πάλιν  χαταμύει 

μν[ί]ών  (II  315)-  ό  μυς  της  χειρός ^  τοΰ 
βραχίονος 

μν[ι]ωνες  (οί.  Π  325)•  μΰες.  φλέβες,  χαϊ 
αΐ  συνεστραμμέναι  αάρχες  (1810),  χαϊ  πε- 
πυχνωμέναι,  ή  βραχίονες 

μνχα   (Αβοΐ.   ρΓΟ   μυχά)'   μύχησις  (1822) 

[19.  20] 

μνχαρίς'  ννχτερίς 


μύχας•  μυχήσεις  (1818) 

μυχάβΒαι'  όνοις  χάί  χαμήλοις  ομοίως  βρύ- 

χεο9αι^  χαϊ  βουσί 

Μυχερίνα'   τ)   Μέμφις,   δίδυμος  την  Σάΐν, 

τανη^ς  γαρ  λέγει  Ηρόδοτος  (Η  130)  βασι- 

λεΰσαι  Μυκ^ηΐνον  (1729) 

μυχη&μός'  βοή  βοώο  [26] 

μνχηρος-  αμυγδαλή  (ΛοίΰΓΪββ).  τινίς  δΐ  μα" 

λαχά  χάρυα  (δοΐβιιευ^) 
μύχης  (ΛΊεβηά.  ΑΐΙι.  61  Α)*  άμανίτης 
μνχης'  μνχητος  χαϊ  μνχον.  δίχλιτον 
μύχης'  τοΰ  ξίφους  (Η6Γ0(1  III  46)  ό  χατά 
τήν  λαβήν   ό  χρατητής   χαλούμενος.   χαϊ 
περί  την  μύξαν   του   λύχνου  υφιστάμενος 
(Αγ.  ν•ί8ρ.  262  ΟίΙΙΐιη.  Γγ.  ΧΐνΐΙ).  ή  πίλος, 
χαϊ  δερμάτινον  ύπηρέσιον.  χαϊ  τό  άνδρεΐον 
μόριον   {ΑνΜ\οο\ι.   Γγ.  46.  185).   χαϊ  ό   έν 
ταΐς  Ιλαίαις  Ιγγινόαενος  ήλος  (ΤΙιβορΙΐΓ.  1Υ 
14,  3) 
μυχητάτη  (μύχια — )•  μωροτάτη  [32] 

1  μυχός*  άφωνος ^   ώς  εΐ  τις  εϊποι  μυσαττό- 
μένος, 

-^μνχλα'   μέ^   χαϊ  οί  μ^ν  τον  χαχοή9η  χαϊ 

σχολιόν  (1858.  1951.  2004)  άν&ρωπον  οί 

δέ  τον  αλαζόνα 
μύχλαι  (1836)*    αί  έπϊ  των   δνων  γραμμαϊ 

μέλαιναι^  τοις  τραχήλοις  χαϊ  ποσϊν  έγγινό^ 

μεναι  (οοΙ.  541,  28) 
-[ μυχληρόν  συνεχές,  αχανές 
μύχλοΐ'    αί  περϊ   τά    σχέλη,   χαϊ  (εν)  τ^ΐς 

ποσί,   χαϊ  (επί)  νώτου  των  δνων  μέλαιναι 

γραμμαϊ  (1834).  χαϊ  οί  λάγνοι,  χαϊ  όχευταΐ 

(2004) 
μύχον  (£749)*  έψόφηααν.  ήνοίγησαν,  έπε•- 

τάσ^σαν 
Μυχόνιον  (ΟΓβΙίη.  Γγ,  VI  ρ.  175)•   οί  Μυ- 

χόνιοι  διεβεβόηντο  έπϊ  γλισχρότητι,  γλίΟ" 

χρον  οϋν  λέγει 


€00.    87   \ηύξει        8?•  λήχει        92  &ηλύζουσιν        94  μυσταγωγή   γνώσις 
96.  95  μύ&αρ'  μύσυς        1801   μυ&υτήρες        31)   ώ;  φησϊ  ^ιογενειανός  ΟχΓΐΠ. 


95.  96  = 

13  μύια 


χαλχή  δέ,  παιδιά  —  άχρι  —  έλλάβονται        Ι^  μύινδα        27  μήλα        29  χαϊ  μύ        30  έχ- 
γενόμενος 

II Εδ.  98  μυήλα'  σαρξ  τις,  έπαίρουσα  τήν  γαστέρα  (μύλη)  99  μυ9ήσασ^αι 
(ΑΊΑ)*  ειπείν  1800  μυ&ήσομαι  (Ηοπίΐ.)'  ειπομηι,  ι]  ευχοιμι  2  μύηταΐ'  μυσταγωγείται, 
διδάσκεται  3  μυΒήσαα^αΐ'  διηγήαασ^αι  δώάξαι  β  μύησις'  μυσταγωγία,  πείρα,  με- 
τοχή, γνώσις  μυστική  (1794)  7  μυ^ίαμμαΐ'  ηά$υμαι  8  μύφί^εΐ'  αήπεται  (μυδά* 
φ^είνει^)  9  μύ\}ων  ^ύτειρα  (Γ  443)•  α  δει  λέγειν  ύποδειχνύντα  10  μύιαι•  αί  συνε- 
στραμμέναι σάρχες,  (μύες)  χαϊ  διεφ%αρμέναι  (μύλαι,  ίηοΙη€τα)  11  μυΐαι,  χάδδουσαι 
(Τ  25)*  μυίαι,  χαταδύνασαι  12  μύια'  χοινά.  (Ι.  χι;ΐ'άμι;4α)  αναιδή  14  μυιάων  (Β469)' 
μυιών  19  Μυχάλη  {Β  869)*  δρος  Καριάς  20  Μυχαλησός  (Β  498)*  πόλις  Βοιωτίας 
26  Μυχήναι  {Β  569)*  πόλις  έν*Αργει,  ^ς  Ιβασίλευσεν  Αγαμέμνων  32  μυχήσασβαΐ'  τοίς 
βουσϊν  δαοίως  βοήσαι 

67  ♦ 


1063 


μνηος  —  μυρ$ίΐ^ 


1064 


^μνχος'  μιαρός  (1929.  1952) 

μνχτηρ'  της  ^ινός  το  Χ(ηΙμα 

μνχτηρίξεί'  χλευάζει,^  ηαταγελςί,  άπό  του 
μνζείν  τοις  μυχτήροί 

Μνχώ•  Καρίας  ...,  άχό  τον  μνχάσΒαι 
όντως  είρηται 

μυχών  ήχήσας 

•^ μυχών  σωρός,  ^μών 

μύλαΐ'  αΐ  Ιπιγονατώες^  ή  σιαγόνες 

μνλαχες  {Μ  161)*  λίθοι  μνλώ^εις 

μυλαχρίδες  (ΡΙ&Ι.  οοιη.  ρ.  641  ΑΗβΙ.  ίτ. 
XXV  ρ.  1183)•  αΐ  βολαχρίαι,  τα  ζωύφια,  ή 
όνοι,  άλετρίδες.  ι/  το  άχρον  της  μύλης  [48] 

[βά  49]  μνλαχρίς'  η  μαλαχή  σίλφη'  γίνε- 
ται δί  τχΐ  χροιμ  ελλενχος^  άηό  των  μύλων 
χαϊ  των  άλίνρων.  Ινιοι  όέ  τα;  τρωξιαλ{λ)ί- 
δας  έν  τοις  άλίύροις  εύρίσχεσθαί  φασι,  ή 
άχρίς  σιτοφάγος 

Μυλάντειοι  &εοΙ'  έπψύλιοι 

Μύλας'  εΙς  των  Τελχίνων^  δς  τά  Ιν ΕαμεΙρφ 
Ιερά  Μυλαντείων  Ιδρύσατο 

μυλάσασ^αΐ'  το  σώμα  ή  την  χεφαλήν 
σμήξασΒαι,  Κύπριοι 

μνλη'  έπιγονατίς^  το  όστέον  έπ\  τφ  (γόνα- 
τι),  χαϊ  ΰΐργνρίου  τάλαντον  (Οΐββίββ).  χαϊ 
οντω  λέγεται  χαϊ  ό  χάτω  της  μύλης  λΙΒος' 
τό  5έ  άνω  όνος 

μυληφάτου  {β  355)*  μνλοχλόστου^  άληλε- 
σμένου^  υπό  μύλου  ήφανισμένον.  οΒεν  χαϊ 
τά  φάρμαχα  όδννήφατα  {Ε  401),  αφα- 
νείς τάς  όδννας  ποιούντα 

Μύλιτταν  (ΠβΓοά.  Ι  131)•  την  Ούρανίαν 
*Ασσύριοι  (1364) 

μύλλει  (ΤΙιβοοΓ.  IV  58)*  πλησιάζει 

•[μύλλη-  λεία  (1860) 

Μνλλόν  χαμπύλον^  σκολιόν (\8^3),  χνλλόν, 
στρεβλόν.  χαϊ  είδος  Ιχθύος  μύλλος  (Αη- 
βίορίι.  ρ.  1123).  χαϊ  παροιμία  έπϊ  των  άχου- 
όντων  χαϊ  χωφότητα  προσποιούμενων.  Ιστι 
δι  χαϊ  χωμωδιών  ποιητής  οντω  χαλούμενος 
(ΟΓβΙίη.  Γπ/ν  ρ.  70)  [59.  60] 


(Μνλλος'  ούτος  ίπϊ  μωρίψ,  έχωμφδεϊτο)  €ί. 

Αύλιος 
^μνλιον  ξύλινόν  τι  ίργαλεΐον,  χαϊ  σχενος 

Μυλόεις*  ποταμός  Άρχαδίας  (Μυλάων) 

μύλος'  σάρξ^  -ί/ν  αΐ  χνοφοροϋσαι  άντ  εμ- 
βρύων φέρουσιν  (1793.  1810)  [65] 

μϋμα'  Θριδάχων  τρίμμα,  χαϊ  ύπόχυμά  τι 

μΰμαρ  (Ανοΐ.)*  αίσχος,  φόβος,  ^({/ο^  (2048) 
10    μυμαρίζεΐ'  γεληιάξει 

μυναρός'  σιωπηλός 

μΰν  δ*  άλεύσας'  περιφυγων  [ηά  70] 

Μύνδος*  άφωνος  (8ορ1ι.  Γγ.  691).  χαΧ  κόλις 
*Ασίας,  γ)  ενεός 

μύνχισι  {φ  111)*  προφάσεσιν,  Ιπεγχειμένου 
του  ν,  άπό  του  μύειν  τά  όμματα  τους  προ- 
φασιζομίνους'  είναι  γάρ  μύησιν  άπό  του 
μύειν,   Ιξ  ου  χαϊ  άμύμονες  οΐ  αμεμχτοι 

μυν{ν)αχω&είς'  "^  Μυοναίων  τον  σχυτοτό- 
20        μον  άφ*  ου  χαϊ  τό  ύποδήσασθαι   [74.  75] 

μύξα'  ή  έν  τοις  μυχτήρσι,  χαϊ  η  χόρυζα. 
χαϊ  αί  (}ΐνες,  χαϊ  οί  μυχτηρες  αύται  (Απ- 
ΒίορΗ.  Γγ.  €€Χν).   χαϊ  οΐ  ρώθωνες 

(μυξάρια'  είσϊ  όέ  τίνα  είδη,  ώς  σνχα  βι- 
βρωσχόμενα)  εί.  2011 

μνοδρέπανον  είδος  λίθου  ευτελούς     [78] 

μυόσωτον  πόα,  έμφερής  μυός  ωσί 

μυούμενος•  τελούμενος,  μυσταγωγούμενος 

μυοφόνον  (ΤΙιβορΙΐΓ.  VI  2,  9)*   ηόα,  ή  χαϊ 
30        άχόντιον 

μνόχοδος  (Μεηβηϋ.  Γγ.  VIII  ρ.  199)*  ονδενός 
άξιος  (1950) 

"^μνρφδεί'  θρηνωδεΐ 

μύραινα  (Οοηι.  8η.  ΟΟΧΙΧ)*  έπϊ  τον  χαχοΰ 
ίλέγετο,  ώς  εχιδνα 

μύραινος  (ΑπδΙ.  ΗΑ.  V  9,  4)•  ή  μύραινα, 
άρσενιχώς.  άλλοι  δϊ  μύρον  (ς. τ.,  σμύρος) 
αυτόν  χαλοϋσιν,  εστί  όέ  χαϊ  άρρην 

μύργμα•  ιρήγμα 
40    μύρειν  ^είν,  [βά 87]  χλαίειν,  θρηνεΐν.  τηχεΐν, 
όλοφύρεσθαι  [&(Ι  87] 


δα 
53 


€00.    39  εΓ.  1929        40  τρίμνμα        42  μνχώχαρις        43  μυχών        47   μνλαχοί- 
ι  —  άλετρεΐς        49  τριξαλίδας        50  έπιμύλισιν        51  μνλάς  (€Ϊ,  Κόρυθος  Αύχος)     χαμ,ρω 
τώ  ίπϊ  τω        55  μυλήταν        58  μύλλον   (εΓ.  μεμύλληχε)        64  μνλόσαρξ        66  μνμα- 
^ριδάχων        67  εΓ.  μίμαρ        (69  μυχός  μύδος  μύνδος  μύτις  μυττός  μύρχος  μούρχορ  μυριχάς 

βρυγχός)      70  περιφαγών      71  Ινθεος      78  ύποδυ\    (Μυονέωνί)       76  (^ήνες  —  (ίω' 
φ  ων  ο  ν    (?}  —  άχόνιτονί)        87  μυρεΖν  —  άλμυρήεν  των 

ΗΕδ.     48  μύλ[αχρ]οΐ'    γομφίοι   οδόντες  ΑΑ  49    [μυλαβρίδες]  59 

μύλων      60  μυνεΐ'  λεΐα  (1857)       62  μυλοειδές  (Η  270  ρβΓ.)•  στρηγγύλον.  τραχύ 


μυο- 


μύλιος' 
65  μν- 


λώτατον  (Ειιγ.  ΚΙΐΡβ.  498)•  προσηνές  (τ,  χρότημα)        Χά  70  ή  συλλήσας        74  μυντιζόμε- 

ιάξων,  παραχαμμυων        75  μυξίαι   (0γ^2,  Νβζ.  ΕρίβΙ.  VII  ρ.  771  Α)*  οί 


9θς  {μυωπι—)'   μυωπά^-.     ..,. ^, -_  ^_^ ^--^ γ- ^• '     — 

'τών  μυών  χηραμοί        78  μυουμενος'  τελούμενος        Α(Ι  87  [ύδωρ,]  —  χαϊ  άλιμυρηέντων, 
προς  τιβ  θαλάσσχί  εχόντων 


ιοβ» 


μυρβψός  —  μνααττόμινύς 


!««« 


μυ  ρετρό  ς  (0γΗΤ8β)*   δ  τά  μύρα  χάί  τά  Βν 

μίάματα  σχενόξων] 
μυρηεν'  λνηρόν,  ^ρηνωδες 
μνρία  {Α  2)*  ηολλά 
μνρίάχις  (Αγ.  Ι?υΙι.  738) '  μνριοντάχις 
Μυριχαί'  χωρίον  Ιερόν  Αφροδίτης  έν  Εύχρφ  . 
μυρίχάς'  άφωνος  (1869),  έν  έαντφ  Ιχον  δ 

μέλλει  ηράττειν 
μνρίχη'  είδος  δένδρου,  όνομασΒ^ν  άκο  τον 
μνρεοΒαι.  τί^ν  εΙς  αυτό  μεταβαλοϋσαν  χατά    10 
του;  μύθους,  την  Είννρον  9υγαχέρα 
μνρίχη'  δυσώδης  [Μ] 

Μύρινα'  "ήρωΐς,  καρά  ^Ιλιεϋοί  [§8] 

(βνρίνην  [ϋίρΐιίΐ.  ρ.  381]*  οί  μϊν  μνρρίνην 
χαλονοιν.  οί  δέ  ηότον  Ισχευασαένον,  οί  δΐ 
ηόσιν  φασϊν  ^  έηεχεϊτο  μνρον)  ^ί,  1916 
μνρίον  (Χ  88)*  ηολύ  τω  ηλήΒε^ 
μύρχος•  6  χαθόλου  μή  δυνάμενος  λαλεΖν. 

Συραχούοιοί,  Ινεός.  άφωνος  (1869) 
ή^μνρμεαί'  νυσσειν  (1828,  νυρεΐ,  νυρδν)        20 
μυρμηδόνες'  οΐ  μύρμηχες  ύπύ  Δωριέων 
μνρμηδών  ξυνοιχία  των  μνρμηχων 
μύρμηχας'   Ιξω  του  ζώου  χαϊ  οί  πυχτιηοϊ 
Ιμάντες,   χαϊ  των  Θαλαοαίων  πετρών  είδος 
(ΗθΓοά.  ΤΙ  Ι  183).   χαϊ  ζώα  ύπό  πτερά,  άς 
χύνες  τό  μέγ(:%ος  (ΗβΓοϋ.  III  102) 
μυρμηχιά'   τάασεταί  δί   χαϊ  έπϊ  διδασχα- 
λείου  χαϊ  συμφοιπίσεως,  ην  όέ  χαϊ  λόγος, 
ώς  6  ητύσας  εΙς  μυρμηχιάν  οίδεϊ  τά  χείλη, 
ώς  6  Δεινολόχος  80 

Μύρμηχος   ατραπούς  (Αγ.  ΤΗββιη.  100)* 
*Α^Ί)νησίν  έν  Σχαμβωνιδων  Ιστι  Μύρμηχος 
άτραηός,  άηδ   ηρωος  Μύρμηχος  όνομαξΟ' 
μένη  ^ 
Μυρμηχων  όδοί'   'Μήνησι  τόπος,  χαϊ  αΐ 
μονόχωλοί  τρίβοι,  άπό  της  τοΰ  ζώου  όμοιο* 
τητος  χατά  την  όδόν  γινομένου 
ίμυρμηχίών  ό  ήλους  Ιχων  έν  ταΐς  πτέρ- 
ναις,  άλλα  δέ  έαη  τά  έξαν^ματα,  χαϊ  τά 
οΙδηματα,  τά  περϊ  τό  στόμα  γινόμενα  (1*6-    40 
τίΐ.  XXII  22  ?) 


μνρ/ιιοι  (Ι,^ΰορίι.  176.  890)*  μνρμηχες 

μύρμος-  φόβος  (1664)  [1911.  12] 

μύροντο'  ίβρέχοντο 

μύρο  ς*  Ιχϋ'ΰς  ποιος,  χαϊ  ή  μνραινα  άρρε^ 
νιχώς 

μυρρίνης  χλάδος  (Εογ.  Αΐΰ.  759),  η  δά» 
φνης*  παρά  πότον  μυρρίνης  {χλώνα)  -ην 
σύνηθες  διδόναι  τοις  χαταχειμένοις  Ιχ  δια- 
δοχής υπέρ  τοΰ  ψ,σαι,   άντϊ  τοϋ  βαρβίχου 

μύρρινος'  επειδή  μύρρινον  οτέφανον  πε^ 
ριετίΒεντο  (οΐ  άρχοντες),  χαϊ  αύτην  τήρ 
μυρρίνην  άρσενιχως  μύρρινον  έλεγεν 
(ΤΙιβορΙΐΓ.  1  6) 

μυρρινών  δ  δηλοΐ  έπί  τίνα  αρχήν  ηαρα- 
σχευαζόμενον.  ούτως  δέ,  έοιχεν,  έοχημα- 
τίσΒη  διά  τό  τους  άρχοντας  ταϊς  μυρρίναις 
στέφεσ&αι  [19] 

μύρο  ο  ς  (ροβίβ  >ρ.  ΕΜ.  595,  33)*  χόφινος 
ωτα  ^χων,  δς  χαϊ  άρριχος 

μύρτα  (Αγ.  Α?.  62  ΡΙβΙ.  ΕρίβΙ.  XIII)*  καρ- 
πός μυρσίνης 

μυρταλίς'  ή  όξυμυρρίνη,  ώς  Αάχωνες 

μυρτηνη  (Νίο.  ΑΙ.  88)•  εΐόος  έλαίας 

μυρτία,  μυρσίνη,  χαϊ  μυρτίς 

μυρτίλωχρ'  ζώόν  τι 

μύρτος'  ή  μυρρίνη  (δοοί.  Γγ.  9  ρ.  1019). 
χαΙ  τό  γυναιχιΐον  αΐδοΐον  οί  5έ  τό  σχίύμα 
της  γυναιχός  (Αγ.  ί}•§.  1001) 

Μυρώνεια'  χρήνη  έν  τη  ^Αττιχι^ 

ή^μυρών  νύσσων  (1901) 

μυσά'  μιαρά,  μεμιασμένα,  μυσαρά  (1839) 

μΰσαΐ'  χαμμύσαι.  ή  τό  ύπ*  άνάγχης  .... 
'^ΓΤιχοί  [»ά  »»]  [«11 

μυσάλμαι  (Αγ.  Βγτ.'ί)'  πολύ  πεινώντες  χαϊ 
έσΒίοντες 

βύσας  (Αγ.  Υββρ.  988)*  χαμμύσας 

μυσαράν  ^υπαράν,  άχά^αρτον  [85] 

μυσάττεταΐ'  δυσχεραίνει 

μυσαττόμενος•  σιαινόμενος,  βδελυττόμε-* 
νος,  άποστρεφόμενος 


€00.  92  μυρίηαι  94  \λλοΰσαν  97  μυρίνα  ήρωεϊς  —  «Ιλιβνσι  (τ.  χάρΒμοιο) 
99  μυρσόν  1902  8]  ρθ8ΐ  1907  4  π.πυτιχοϊ  —  χύνας  8  μυρμηχίον  —  άδήματα  — 
σώμα  14  μύρο  ς  (€?.  μύραινα  εΧ  σμύρος)  άρρεν  μύραινα  15  χαταχειμένης  16  μυρ- 
ρίνην  χ\  —  έπέχη  τό  22  \ρ^ήνη  24  μυραήνη  2Κ  μυρτός  ή  μυρίνη  —  σχήμα  21  μα* 
ρωνίία      29  €^γ,  ΒΓβιη.      30  υπό  μήχης      82  πίνοντες^  (ΕαβΙβΙΙι.  1507,  2.  1828,  14  μυστάλμης) 

ΗΕδ.    96  μυριχίνφ  (Ζ  39)*  άπό  μυρίχης.  άγριον  δένδρον        98  μυρίνη'  μυρσίνη,  δ 

δέ  χαρηός  αυτής  μύρτ^Υ  (ί'νρρίνη)  1911  μυρομένη  (Ζ  373)•  όδυρομένη  12  μυρμύ' 
ρ  ων  (Ηοιη.)'  ταράσσων,  τάσσεται  δέ  έπϊ  ποταμών  εχόντων  γεύματα  (1676)  16  μυρρίνην 
(ϋίρΙΓιΙ.  €θΐη.  Γγ.  1  10  ρ.  381)*  ένιοι  μΗ  μυρρίνην  χαλούσιν  οΐ  δέ  πότον  έσχευασμένον  οί 
δέ  πόσιν,  ή  έπεχεΐτο  μύρον  {^ί.  μυρίνην)  19  Μύρσινος  χαϊ  Μύρσιον  (Β  616)*  πόλεις  Κδ, 
80  •\ή  μιάναι  (1935)        81  μύσσαν  {Οβ^Ί)'  έχλεία^ησαν        85  μυσσάσει•  μιαίνει  (σιαίνει) 


1067 


μυύαχνη  —  μνττ^ηάζΒίν 


1068 


μυααχνή  (Αγ€ΙιΠο(1ι.  ί&  184)*  μισητή,  ακά- 
θαρτος 

μυσαχνόν  μεμολυσμένον,  χαΐ  τά  δμοια 

μυσ(αχ)ρόν'  μνοαρόν^  μυααχ%ίς  (Κίΰ.  ΤΗ. 
361)  [41] 

μύα  η*  μιάσματα,  (^)υπάσματα  [43] 

μυσημίεχτον  (8«ηιιο  γυΙ|;8Γί«)*  τον  ιίμιέ- 
χτον  τό  ήμισυ,  ού  χαλκς  όέ  νομισμάτιον 
μιχρόν 

μυσιάν  αναπνεΐν,  ή  σννουσιάζοντα  ηνεν 
οχιάν,   οΐ  δι  εντροφιάν 

μυσίχαρφί'  Κρατίνος  Ιν  *Ωραις  (Γγ.  XII). 
οΐ  μ^ν  ανέγνωσαν  ώς  άχονιτί^  χαΐ  φασιν^ 
ότι  τό  μεμυχότως  χαϊ  ξηρώς  ποιεΐν  (γελςίν) 
οΰτω  λέγουσιν  ή  ώς  υνομαζνμίνον  τινός 
οντω  χατά  μηδίν  άφ*  εαυτού  γλαφυρόν 
ύχωΛτοντος^  αλλ*  έηιγελώντός  τι  άηδώς' 
όνομα  γάρ  έητι  Μυσίχαρφος,  ού  μνημονεύει 
ίίαϊ  'Απολλοφάνης  ό  Κωμιχός.  ως  τίνες  όέ 
τόν  ή^^Αρχιμάχον  (1963) 

"^μυσίνη*  6  χατοιχίδιος  ηυλων 

μυσιών  σιΧλαίνων 

Μνσίων  ^Ολυμπίων  (ΟιΗ.  Οίβη.  117?)• 
έχεΙ  ηΧείους  εΐαϊν  'Ολυμποι  Μαχεόονίας  χαϊ 
θετταλίας'  ενιοι  όέ  δεχατέσσαρας  ήρίθμη- 
σαν  [50] 

|ΐι;σχΛθ('  σχολιοί  (1833).  χαϊ  οΐ  ηυθμένες 
των  ίηρών  σύχων 

ή^μύσχος-  μίασμα,  χηδος  (1839.  1458) 

μυς  λευχός  (ΡΙιΐΙβιη.  Γγ.  XXXII  ρ.  45)•  ^Ι 
των  ^ηλυδριών  . .  χατωφερών 

Μυαοί'  ϋ&νος  βαοβαρίχόν 

μύσον*  την  ΰξύην  ΜυσοΙ 

μύσος*  μίασμα,  βδελυγμός.  αποστροφή 

'^μυσηαλοίματα'  τά  χατάλοΐΛα  των  άλου' 
μένων 

•^μύσπαν  μύξαν,  οΐ  όέ  τό  μυός  τρόπον 
άναστρίφεσΰαι 

'^μυσηίην  μυχοισμόν,  μύσαγμα 

μυς  ηίττης  γεύεται  (0<•ιη.  1215,  10)•  πο- 
ροιμία  έπΙ  των  νεωστί  πραττόντων  χαχώς, 
τιν^ς  δέ,  ώς  Μυς  ίν  Π  ίση 

μυσπολεΐ  (Αγ.  Υβδρ.  140)  •  ώς  μϋς  ΛερυτολεΙ 

ί  μύσπαλα  (ιηηδϋίρίίΐαί)*  μυάγρα,  παγίς 
(19ί)9)  [«3] 


μυσσωτενματα*  άρτύματα  (1727.  2(ΜΗ)) 
μυσσ{φτ)ότριβον'  άλετρίβανον 
μύστα  (Οογ.  Λνοΐ.)*   μυστηρίων  μεταλαβών 
μυσταγωγεΐ'  μυστήριον  άγει 
μνσταγωγός  (Μβηβηί).  ρ.238)*  Ιερεύς  ά  τους 

μύστας  άγων 
ίμυσταπάγη'  ηαγίς  μυών  (1962.  1982) 
μύσταξ'  αΐ  έηϊ  τψ  άνω  χείλει  τρίχες 
μύστας'  μυστήρια  είδότας 
10    μυστέα'   ηαιδιά  τις  επιτελούμενη  Ι- χατβ- 

λύοντα  τους  εζάρχοντας 
ίΜυστόδης'  εΙδός  η,  χαϊ  φατρία  μάιηεων 
μύστη ς'  τελούμενος,  σιωπηλός,  τά  μυστή- 
ρια μα9ών,   μεμυημένος 
•^μυστιχόν  λεπρόν^  ή  λεπτόν 
μνστιλάσΰΌΐ  (Αγ.  Εςς   827)*   το  έχροφή- 

σαι  τον  ζωμόν  τοϊς  ίΐ^ωμίοις 
μνστίλη  (Ρ1ι€Γ€γγ.  Γγ.  1  5  ρ.  299)•  δ  χοΐλος 

ιρωμός,  ^ιχίον,  δρα  ξ  χειρός 
20    '^μυστιχός'  ύπηαχός  (οΓ.  νύστυχον)      [79} 
"^μύστιξ'  άμα  τψ  σχότει 
μύστις'  μεμυημέπ}  (τ.  αφ*  ού  'γώ  μύσης) 
μυσφόνον  παγίς  (1962) 
•[μύσχαΐ'  αί  μυχαί 
'\μύαχλης'  μύλος 
%μυσσωτά'  γέλοια 
"ίμύσχης'    εύρος,    ώς  Άμφίλοχος    (Ατοΐιίΐ» 

Γγ.  185) 
μύσχον  τό  άνδρϋον  χαϊ  γυναιχειον  μί'ριον 
30    ^μυσσοτόν  ηά^υς  περϊ  την  όψιν  (Ηίρρ»€Τ. 

III  ρ.  46,  1?) 
'^μυτιχίζειν  χολάξειν  (χολεάζεινί) 
μντι^'  Ιχ9ύς  θ);λ££α,  ήτις  άνευ  άρρενος  ον 

νέμεται  (ΗίρροςΓβΙΐβ).  χα\  όΙι•[ν]εός  (1999). 

χαϊ  6  μη  λαλών.  χαι  ό  προς  τά  αφροδίσια 

έχλελυμένος  (1724) 
μύτιλον   {Ι^Βοοη,  1480)*     εσχατον  άφ*   ού 

χαϊ  τον  νεώτατον.    -[-  οΐ  όέ  χαϊ  τό  άποβαΐ- 

νον  χαϊ  ό  νήπιος  χαϊ  ό  ΐ'έος 
40    μυττάή^λυτα  (ΗΐρροηβοΙ.  Γγ.  15)•   μεγάλου 
μύτταχες'  μυχαί.    Σιχελοί,  Ίωνες  {Λάχ — ) 

ηώγωνα 
μυττάξασα'  στενάξασα 
^ι;ττ7;|•   όρνις  ποιος 
μνττιχά^ειι;*  στένειν 


€0Γ).  44.  45  =  45.  44^  44  μύσειαν  —  πνευστειάν  46  ούτω  χαϊ  μηδ^ν  —  τβ 
άηδώς  49  'Ολύμπιοι  51  μύσχελος'  στραβόηους  €3τίΙ1.  55  άξινην  57  μύαηα'  λού- 
ματα  60  πίσοη  64  μυσσοτεύματα  (ΓβεΙίυδ  μυσω-—)  (70  οΓ.  μόσταξ,  μέοταξ,  μύτταξ^ 
βύσταξ)  71  μύσται  16  ροί^ΐ  72  μυστείλασ^αι^  77  ρο8(  73  μυστείλη  9(1  μύτης 
01  μντιλλόν        93  μύχαι        96  μυτηχάξειν 

ΗΕ8.  41  μύσειεν  {Δ  290)•  έχπορΒηΒείη  43  Μύσης  (Β  662)•  χώμη  Άργείας  (Μά- 
σης)  50  μυσχελένδρα'  ά  ήμεις  μυόχοδα  (1882;  Μο6γ.  264)  63  μύσεις-  χάρφεται 
(1946)        79  μυστείλεΐ'  τέμνει  (μιστύλλει) 


1069 


μυΐΐ$Χανός  —  μων»ή 


1070 


-^μνττίλανός'  άπόηληχτος 

μυττίς  (Ατίδ».  ΗΑ.  IV  ρ.  83,  15)•  τό  μέλαν 

της  σηπίας,    δπερ    Ιν  τφ   ατόματι  Ιχουαα 

έ{χ)χρίν€ΐ 
μυττός'  έννεός  (1869).   χαϊ  τό  γυναιχέζυν 

(οί.  βύττος) 
μυτωτενομεν  (Αγ.  ΥΜρ.  63)•  αυγχο^ομνβ, 

από   όέ  τοΰ  μυτωτον  μετενηνεκται,   χυ- 

ρίως  δ^   λίγεται  τό  διά   βχορυόων  τρίμμα 

τί,  €^  άρτνμάτων  πολλών  συνη^έμενον         10 
μυτωτόν  (Αγ.  Εςς.  771  Πίρρο€Γ.  ρ.  1056Ε)* 

νπότριμμά  τι  δια  σχορόδων  [2002] 

μνχ^ιαμός  (εί.  ΕπΓ.  ΚΙιββ.  789) *  στεναγμός 
μνχλός'   σχολιός  (1833).    όχεντής^   λάγνης^ 

μοιχός^  άχρατής.  Φωχεΐς  όέ  χαϊ  όνους  τους 

έπϊ  όχείαν  πεμττομένους  (1836)  [4.  β] 

μυχμός'  Ιδίωμα  ήχου 
μυχοί'  αΐ  χαταδύσεις,  οΐ  Ινδότατοι  χαϊ  από- 

χρυφοι  τόποι,  λιμένες,  χοιλότητες,  ζαχατα, 

χαϊ  τά  ποιήματα,  ή  τα  εσώτερα  μέρη  20 

μυχοΐσιν  ένδοτότοις.  άποχρύφοις 
μύω'  χαμμύω 

μυωξία'  νβριβτιχός  λόγος  [βά  11]  [12] 

{ανών  €Γ.  816) 
{μυών ες  οί.  817) 
μυώπ-η•  ^άμνος 
μυωπίαΐ'  τρώγλαί 
μυωπιζόμενος'    άχροις   τοις   όφΒαλμοΐς 

προσεχών 
μυωτός'  εΙδός  τι  χιτώνος  (ίοήηιίαΐα)  30 

μύωιρ   (ΟβΠίιη.  Γγ.  ΧΙ^ΥΙ)*   μυΐά  τις,  έρε^Ι- 

ξουσα  τάς  βοϋς  χαϊ  πάν  ξώον  Ιλαύνονσα' 

οίστρος  μόνον  βούν  (9άάϋ  2079) 
μώά  (Αγ.  1}'8.  1297)•  ωδή  ποια       [19—21] 
μώδιξ  (Ιβιοη.)•  φλέιρ.     φλυχτίς  (Γ  1298) 
-^μωδεί'  λαλεί,  ^δει  (μωίδδει) 
^μόδιον  εΙδός  τι  σπυρίδος  [25—26] 


μωχαταΐ'  χλευάζει 
μωχός'  μωρός,  χλευαστής,  σχώπτης 
μωχωμένης*  χλευαξομένης.  χαϊ  τά  όμοια 
μώλαξ'   είδος  οίνου,   οί  όέ  τό  έν  τοις  όρ^ 

χίοις  σπενδόμενον,  από  ή^τοϋ  μώλου^  ως 

τίνες '  ^υδοϊ  τον  οίνον 
μ.λεΐ'  μάχεται,   χαϊ  άντιμολία  δίχη^  ίΐς 

ήν  οί  άντίδίχοι  παραγίνονται 
μωλήαεταΐ'  μαχήσεται.  πιχραν^σεται 
Μωλύχιον'  εν&α  Λυχοΰργος  τον  Εορυνή^ 

την  άνεΐλε  τόπος  [34] 

μώλος'  ό  ένχρονισμος  της  μάχης,  πόλεμος 
μώλυ  (κ  305)•  φυτού  είδος  άλεξιφάρμαχον^ 

ή  βοτάνης.   άντιπά^ιον.   οί  6έ   τον  λόγον^ 

δι   ού  τά  πάντα  μωλύεται^  δ  έστι  ηροογί• 

νεται  (πραΰνεται)  [37] 

μώλυγερ  (Ι-300η.)•  τά*άνοξα  ξύλα 
μωλύεταΐ'  γηράσκει 
-^μολύχνον  μεμολυσμένον  (1536.  1595) 
μώλυχα'  τον  άπαίδευτον  Ζαχύν$ιοι  (2026) 
μώλυξ'  [4δ1 

μωλυρόν  νω9ρόν,  βραδύ  (1593.  2071) 
μώλυ  ς*  ό  αμαθής.  Σοφοκλής  δί  Φαίδρμ  (Γγ• 

626)•  μεμωλυσμένη'  παρειμένη  (1724) 
μωλύτερον'  άμβλύτερον 
μώλω\ρ   (ΗχρβΓίάββ)•   ό  Ιχ  της  πληγής  οί- 

ματώδης  τύπος,  εναιμον  άλγος  ϋλααθέντος 

τοΰ  σώματος  ίχ  τής  άντιτυπίας  τοΰ  πλη^ 

ξαντος 
μώ  μα  ρ  (δκυίί)  *   μέμιρις.   όνειδος,   αίσχος 

(1867) 
μωμάταΐ'  χρέγει,  μέμφεται,  σχωπτει 
μώμεΒα'  ξητοϋμεν  [51—58] 

μωμήσονται  (Γ  412)*  μέμψονται  [55—57] 
μών  μη  (ουν),  ού  δη.  άρα 
μην  ίστί'  άρ*  εστί 
μωνιή'  ολιγωρία 


€00.  97  μυττίδης*  άνθρωπος  άπόπληχτος  Μβΐηβΐι.  Οοιη.  IV  ρ.  625  Γγ.  Ι.ΧΧΧΙ  99  Ιηιο 
μύτις  2000  μυττωτεύωμεν  Ιφωμεν  —  μυττωτοϋ  1  μυττωτόν  4  ό  νους  τοΰ  πεμη^ 
μένου  18  μωά  22  φλόξ,  φλοκτίς  27  ωωκάται  28  μώκος  (υΐ  8ίΓ3εί(1  XXXVI  6) 
29  μωχο\  81  άντιμόδια  33  χορυνίτην  άνεΐλε  τόκως  Ζ^  μωλονάριος  36  μολύνεται 
38  άνωξα  (40  μωλυχνόνί)  44  νο3ρόν  βαρύ  49  μωμαΐτε  53  μέμφεται  59  μΟ" 
νεστή  αρετή 

ΗΕ8.  2002  μυχΒίξονσι  (6γ6|^.  Νβζ.  €.  Ι  550  νοί.  II  ρ.  41)•  μυκτηρίξουσι ,  χλευά- 
ξουαι  5   μυσταγωγη&είς'   διά  μυστηρίων  άναχΰείς  6  μύστις'   ό   εΐαηγητής         Α4 

II  (Ισϊ  δέ  χαϊ  τίνα  είδη,  ως  σύκα  βεβρωσκόμενα ,  μυ[ω']ξάρια  (ς.  ν.)  12  μυωπάζων 
(II  ΡβΐΓ  Ι  9)•  όφ^αλμιών  19  μετεΐς'  χαλεΐς.  βούλει  20  Μωάβ  λέβης  τής  ελπίδος 
{?%.  Ι-ΙΧ  8)•  όλων  α>νών  τό  σύστημα  διά  τό  (Ι.  τής)  του  Μωάβ  προσηγορία{ς)  αίνίττεται, 
^υσία  άλη^ινί}^  τω  πυρϊ  του  Βείου  πνεύματος  θερμαινόμενη  21  μώδα'  άλφιτα  σίτου  (ιηο/α) 
25  μωδύεΐ'  θάλπει,  μωραίνει.  εκλύει  (μωλ—)  26  μώδυξ'  απαίδευτος  (μωλ^)  34  μό• 
λος  άγριος  (Ρ  397.  8)•  πόλεμος,  θόρυβος,  μάχη  ^Ίμωτάπει  (08€8β  VI  Ι)•  Ιάσεται  (1727) 
43  μωλυτική'  φοβερά  (μορμολυχτιχή)  51  μωμήματα  (8ίΓ3€  XXXI  [IV]  21)*  ^έγματα 
52  μωμησαμένους  (δβρίβηϋ.  Χ  14)*  μεμ^αμένους  53  μωμήσεται  (ΡΓθνβΓ5.  IX  7)•  ιρέ^βΐ• 
μέμφεται  55  μωμητά  (0<*ιιΙβΓ.  XXXII  5)•  ψεγχτά.  χαχεγνωομένα  (οί.  μημωτά)  55  μόμ0ζ 
(ίΧΧ)•  ψόγος       ^1  μωμφαϊ'  μέμψας  (160Ο  «Ι  άμόωμφος) 


1071 


μηρ*όν  —  νόκοΐορ 


1072 


μωνιόν  (ΑΙ«Χ3η<Ι.  ροβί.)*  μάτηιον^  άχρεϊορ 
μώννξ  (ΑΓίβΙοΙ.  ΗΑ.)*  6  μίαν  ΟΛλήψ  Ιχων^ 

μονώνυχος 
μ»νυχα  (ίϋ^αι)*  άπλήν  χαϊ  (μη)  δίεστωβαν 

[64] 
μωραΐνη  (Εηγ.  Γγ  284,  22)*  άφραίνα^  ηα- 

ραχοΛΤίΐ^  μαίν^τοΛ  (1741) 
μωρίαΐ'  άμαρτίαι 

μωρία ΐ'  Ιπποι  χαϊ  βονς  ύπο  *Αρχάδων 
ΜωριεΙς  (ΕυρΙιοπο  Γγ.  ΟΙ^ΧΥΙΙ)*  οΐ  των  Ί»- 

δω»  βασιλείς  (1686) 
μώριον   πόα  τις,   ^  ηρός  φίλτρα  χρώνται 

(^^09^.  IV  46) 


10 


μωρό  ς '  άφρων,  μάταιος 

μωρό  ν  <^^ι;  (€}'ρΓϋ).  μάταιον.  αμβλύ,  βαρύ, 

δηνόν.  νσθ^όν  (2014. 46).  ύλαχτιχόν.  δηλοϊ 

όέ  χαϊ  τό  πεπονηχός  περί  τι.  χαϊ  ήλιΒιον 
μώρτα•  αϊτός  (ί.  ς.  βρωτά) 
•^μωρωσός  (εΓ.  Χ<*η.  Αη.  VII  6,  21)*  ό  τήν 

διάνοιαν  παντελώς  πεπληγώς 
μώαο  (Ερί€ΐΡΓΠίΐ.  Γγ.  121)*  ξήτει 
μώται  (Ερίεΐιβπη.)*  ζν^εΐ.  τεχνάζεται 
μωύς•  ή  γη.  Αυδοί  [77] 

'^μώχεταΐ'  φ9ονεΐ 
ή^μωψ'  6  μή  όξυδορχών,  χαΒαρούς  όέ  Ιχων 

τους  όφΒαλμούς  (οί.  νώφ) 


Ν 


Καάσατο'  χατφχηαεν 

νάβλα  (δορίι.  Γγ.  760)*  είδος  όργανον  μου- 

σιχοΰ.  ή  ψαλτήριον.  η  χιθάρα 
τάβλας  (Ρΐιίίπηο  Γγ.  IV  ρ.  14)*   χιΒαριστής, 

είδους  οργάνου  μουαιχοΰ  δυαηχού(ς).  χαϊ 

ή^ό  ένερίων,  χαϊ  ναύλο  ν  τό  αυτό  όργανον 
(ναγμούς'  πληρώσεις!)  98 
νάει  (ί  202)•  ^^£1,  στάξει 
να[ε]ιδαμώς'  εναντίον  τφ  ουδαμώς 
[•(Ι  «]  Θεσσαλοί 
νάερρα'  δέσποινα  (39) 
ναέται  (ΕρΙιίρρ.  Ι  1  ρ.  323)*  οΐχήτορες.  χαϊ 

ναετήρες  (147) 
ναέ  τω  ρ  ($ορΙιθ€ΐ.  Γγ.  249)*  /^έων,  πολύρρους 

(109)  [10] 

να9μονς'    τάς  χοιράδας,    τάσσεται  χαϊ  έπϊ 

τών  στημόνων 
νάΒραξ'  νάρ&ηξ 

ίναι&ροί'  νεβροί,  οΐ  νέοι  ελαφοι  (ναΒ — ) 
ίνεδάλλειν  νηστεύειν  (ναιδ — )  [15] 

Ναϊάδες  ή  Ναιδες'    ννμφαι  ή^νδατι,    αΐ 

πηγαί  [17.  18] 

Ναίδες*    Νηιδες,    Ζεφυρίδες,   ννμφαι '    από 

τών  ναμάτων 
ναιήσαντο   (Οίοη^β.  Ρ^ηβ^•  349)•    ώχησαν 

[201>.  21] 


10 


20 


•^ναιχισσορενοντας'  επίτηδες  διασύρον^ 
τας,  χαϊ  εξευτελίζοντας,  τιν^ς  δέ  φασι  ναι- 
χισσήρεις  (ΡΙΐΡΓβεΓ.  Γγ.  ΧΙ.νΐ  Ηβηηΐρρ. 
Γγ.  XVIII)  λέγεο&αι  έπϊ  του  εμφαίνοντας 
όμολογείν  χαϊ  μή  όμολογούντος.  των  χατ€- 
ψενσμένωρ  ή  λέξις  [23—25] 

ν  αϊ  μην  ναι,  [φρύγες  [27] 

ναινεύρη*  νή  τον  "Αρη,  *Αττιχοϊ  όέ  Λοδο- 
χάχη 

νάϊοΐ'  ναντιχοί 

ναΐον  (Β  511)*  φχονν,  ίρρεον  (&  222) 

ν  α  ίο  ν  τα*  οίχοΰντα 

ναιός  (ΟΙίπίϋΒ)*  οίχος.  ναός.  χαϊ  νεώς 

ναίονσιν  {Π  235  €»1Ι.  Π.  254)*  οίχοΰσιν 

ν  αϊ  προς  Βεόν  ναϊ  εν  Θεφ 

•^ναιράς    (Αββϋι.  Γγ.  338)•    (}ενστιχης  (59) 

[86] 

ή^ναισιελία'  η  αποπληξία,  χαϊ  ή  έμβροντη- 
σία,  τινίς  όέ  ναισήματα   (νενιηλίαί) 

ναϊ  τάν  όντως  οί  αρχαίοι,  Βεών  ονόματα 
μή  προστι3έντες 

ναίτειρα'  οίχοδίσποινα  (7) 

ναίχι  (8ορΙι.  ΟΤ.  684)•  ναι,   Αττιχώς    [40] 

νάχεσί'  δέρμασι  προβάτων,  τάπησι,  χωόιοι;. 
χαϊ  νάχη  ομοίως 

•^νάχολον  τό  άχάθαρτον 


€00.     74  μωσοΐ'  ζητεί       76  Αύδιοι  (πη)'η  ΒβΓ^Ιί.)  ΑΓ  Ι  οΓ.  νάσσατο       8  ναβλάς 

—  δνσήχου  (4  οΓ.  17.  30.  69.  114.  134.  143.  793)  5  το  II  νά^μονς  16  ή  ναΤδες  — 
νδατιαίπηγαί        29  ναοί        32  βΰΐιοΐ.  Λρ.  ΚΙ).  II  1085        35  νευριστιχτής        88  ναιτ   αν 

ΗΕ8.    64  μώρα-   σνχάμινα   (μόρα)   1696  77  μών   (Ρΐιϋο   ΙυΊ.   II    ρ.   83,   21)•    τό 

ύδωρ  Ν   Αά6   ναηλεις'  πρόσφατοι  (175)         10   Ναζιρέονς•  ό  &εώ  χεχαρισμένος ,  χαϊ 

αφιερωμένος ,  βαπτιστής,  Ιερεύς  15  να  Ι  δ  ή-  όντως  Αι;,  αληθώς  δη  (^1  286)  17  ναίειν 
(£87)•  οίχεΐν:  ^έειν  (%)  18  ναίεαξ^αι  (Β290)•  πορεύεσ^αι  20Ι>  ναίειν  τών  β'  21  ναϊ 
μήν  όντως  δη  23  ναβάν  (ΙρμΙ.  XV  2)•  Ιγχα^ιαμός  24  ναΙ  μά  {Α  234)*  άντϊ  τον  μή. 
ψή  25  ναίμας'  ομολόγησες*  δηλοϊ  όέ  νή  27  ναΐμοιτο  (Ζ  195)*  χαρχοιτο  86  νέρας^' 
νέος        40  ναίων  {Β  412)*  οΐχών 


1073 


νά9ος  —  Νάϋτης 


1074 


νάχος  (Τ1ΐ60€Γ.  V  2)*  χώδων,  αίγειον  δέρμα 

μετά  τριχών 
ναχοτίλταί'  οΐ  χείρονης  τά  πρόβατα 
ναχτά'  τους  ηίλονς,  χαϊ  τά  έμπίλια 
[46]  ναχν{δ)ριον'  δέρμα 
νάμα'  ^ενμα,  Ληγή,  (κηγαΐον  ΰδωρ,  -ή  ξιύλι- 

νος  οχετός)  €ί.  67 
νάματα*  προβολαΐ.  νδατα,  χβύματα 
ναμέρ(τ)€ΐα  (δορίι.  Τγ.  173)•  αλήθεια 
ναμερτέα'  άλη&ή  10 

νανάζον  παΐζον 
νόνναν  τόν  της  μητρός  ή  τον  πατρός  άδελ" 

φόν  οΐ  όέ  τήν  τούτων  άδελφήν 
ναννάριον  οντω  χαλονμενορ  εΙδός  τι  άσω- 
των,  άμεινον  όέ  τόν  τρυφερόν  χαΐ  καλόν 

άχονβιν 
νανναριστής'  χίναιδος 
ή^νανεΐ'  ϊπταταί  (67) 
νάννη'  μητρός  άδελφη  (52) 
ή^νανήσαί'  Ιπταο&αι  (55)  20 

ή^νάνίον  άμνέον.  αφάγων  [59] 

νανοχάχα*  διά  φίνων  λαλούσα 
νάνος  (Ι.3Γΰορ1ΐΓ.  1244  θ1.)'  έπΙ  των  μιχρών, 

ώς  νάνον  χαϊ  αΐδοΐον  έχοντα  μέγα'  οί  γονν 

νάνοι  μεγάλα  έχονσιν  αΐδοϊα 
νάξαί'  σάξαι,  βϋσαι  (ΕαρΗοΓ.  (τ,  ΟΧ VII) 
νάξεί'  έρείσει,  λιΟασει 
Ναξία  λ19ος  (Ρϊηά.Ι.  ΥΙ  [V]  107)•  ή  άχάνη- 

άπό  Νάξου  πόλεως 
Νάξος  (Οβίΐίιη.  Γγ.  ΟίΧΙΙΙ)•   Ιερά  Διονύσου    30 
ναοχόρος'  [67] 

ναός-  οίχος,  έν9α ^εός προαχυνεΐται  [69 — 71] 
ν  άπα  (ΒοΓ.)•  σύμφυτος  τόπος 
Ν  άπας,  ή  χρήνη  Ιπϊ  των  ορών  της  Περσί- 

δος  ιστορείται  ^  ή  φέρουσα  τά  άφοδα  (τό 

νάφ^α  ?)  [74] 

νάπη  (δορίι.  ΟΤ.  1398)•   νλη.  ή  χοίλη^  χαϊ 

ορεινός  τόπος  (91) 
'νάποινος'  μάταιος    . 

νάπος'  γυναικός  αίδοΐον  (οΐ,  νέμος)  40 

νάπυ  (Αγ.  Εςς.  631)  [βιΐ  78]•  τό  αίνηπι 


(ν  αρά  ς  [ΑββεΙι.  Γγ.  838]  •  φευστιχής)  ΰί.35.59 
ή^νάρειν  χυειν,  χρύκτειν.  ξητεΐν,  χυΐσχε- 

σ&αι,  άμέλγεα&αι 
ή^νάρη'  η  άφρων  χαϊ  μωρά  (νεαρή  ^) 
ναρ^αχιώντες*  νάρ^ξι  πλήσσοντες 
ναρ&ηχοπλήρωτον   όέ   &ηρωμαι  πυ- 
ρός πηγή  ν  (Αββεΐι.  Ργοπι.  109)*   τήν  έν 
νάρ^ηχι  ^σαυρισΟ'εΐσαν  *  παρόσον  τφ  νάρ- 
Βηχι  έχρώντο  προς  τάς  έχζωπυρήσεις  του 
πυρός ,    δ^εν   χαϊ  τφ   Διονύσ<ρ   φχείωααν 
αυτόν,  διά  τε  τάς  έν  ταΐς  ^οίναις  των  δέν- 
δρων αφάς,   χαϊ  όΐ({τ4  θερμός  έστι  φύσει 
ό  οίνος,  ή  πυρώδης 

οΙνός  τοι  πυρϊ  Ισον  έχει  μένος 
^Ερατοσθένης  (ρ.  16  Οββηη) 
νάρϋ'ηξ'  είδος  φυτού  χαλαμοειδοΰς  ελαφρού 

[88] 

-^νάρης-  ή  ήβη 

νάρχη'  μυρμηχίασις,  όχνηρία 

ναρχίον  άσχόν  (λα — ) 

νάρναξ'  χιβωτός  (λα — )  [88] 

ναρόν  [>ά  89]  πλησμονήν  (98).  ύγρόν 

-^ναρούς'  τους  φύλαχας  [91.  92] 

νάρφη'  σχευαστός  άρτος,  ό  χαϊ  μασιτρίς 

ν  άρα  ( — ω  ρηατίο)'  συνίημι 

νάφαΐ'  προβαλεΐν  (48) 

έπηετανόν  γάλα  νάσαι 

ή  φείν 
νάσ-^^αι*  σχευάσαι,  οΐχήσαι,  χτίσαι 
νάσθη  (Β  119)•  ώχίσθη 

πατήρ  δ*  έμός  "Δργει  νάσΒη 
νασμούς'   τάς  απόρροιας '    οΐ  δέ  πληρώσεις 

(^ί.  ΕΙεοΓυιη  ναρμόν  %},  293).  γεύσεις 
νασμωδης'  γη  δίϋγρος,  παρά  γεωργοίς 
νασμών  (ΕαΓ.  Ηίρρ.  225)*  γευμάτων 
νάσσα'  [βά  101]  ώμάλισα 
νάσσατο    (Ηββίοϋ.   Ορρ.  637)•   χατφχησεν, 

έθλιψεν 
νάσσεΐ'  όμαλίζει,  θλίβει 
ναστά'  \φαστά,  *Ρόδιοι.  χαϊ  Ιερά  πέμμάτα 
Νά στης'  οίχιατής,  χαϊ  χύριον  όνομα  (Β 867) 


€00.     47   νάματα'    ύδατα,    χεύματα    φεύμα    πηγή  48   νάματα'    προβολαϊ   (95) 

51  νάνναζον  παιξόμενον  52  €ί.  νάννη,  νέννος  ^^  νανναρίς  58  άμιον  61  νά- 
νος —  νάνον  —  νάνοι  63  Ιρίσει  ^^  ναξιάλιλος  76  οί.  άνάποινος  79  ζΐ,  άναιρεϊν 
άναρείν  έναρεΐν  ίνάρει  81  πλήσσονται  82  πληρών  —  οίχείωσαν  —  9ύναις  —  τω  πυρϊ 
Ισϊν        84  στοανάρης        (90  ΡΥΔΚΑα)        95  Ιπιετανόν        97  άεμος        98  φ7\σει,ς 

ΗΕδ.  Αά46ναχι;()ον  ^9  νάνας  (ναράς)'  τάς  όυτάς,  άπό  τού  νάειν  67  νάαα* 
φεύμα,  πηγαΐον  ύδωρ,  ή  ξύλινος  οχετός  69  νάουσι  (Φ  197)*  φέουσιν  (134)  70  ναρεΖ' 
τηρεί  (95)  71  ν  άπα  ι  (θ  654)•  οί  φαραγγώδεις  τόποι,  χαϊ  έν  τυΐς  δρεσι  των  πετρών  χοΐλοι 
ή  όρεινοϊ  τόποι  ^  χαϊ  άναπεπταμένοι  74  ν  απ.  σίναπιϊσίνιπι  (ηοη  Νιο.  ΑΙ.  430)  Αά  78  ή 
μάπυ  83  νάρΘηξ  (Ουοη^•)*  <''^οά  88  ναρχώσαι*  εΙς  νάρχην  άγαγεΐν  Α(1  89  σάραν, 
χόρημα  (30  μνάριον)  91  νάπη•  ύλωδης,  σύμφυτος  τόπος,  χαϊ  χοΐλος  χαϊ  ύδατώδης  χαϊ  όρ^ΐ" 
νός  τόπος  (75)        92  ναρχώος•  Ιχλύτου,  έχλυομένης        Αά  101  φχισα  (δ  174 1 

68 


1075 


ναϋτον  —  ναχαόάν 


1•7β 


νααχόν  (ΙΙ{ρρθ€Τ.  273,  34)*  μ$στόρ.  κνηνόν. 

Λλήρη.  μή  ίχον  ύχόχΰυφόν  τι 
ναβτός•  σννεχης,  ή^όδουίόρος,  όλοσφύρτιτος. 
μή  ίχων  νκόχουφά  τίνα.  ή  άρτος  μέγας  ό 
ξνμίτης  (ΑτίΜΛΪάοτ.),  *ΑττίΧ0Ϊ  δέ  άρταν  ίΐς 
Θυαίαν  πλαχουντώδη  (Κτ.  ΡΙυΙ.  1142) 
(ναστοφαγΒΪν  ηλαχονντοφαγεΐν)  150 
ν  ατή  ρ  ε  ς*  νπηρέται,  ή  χίραμίδες 
νατταρέον  (8ορΙι.  ίΓ.  249)*  ηολυρρονν  (9) 
9αν  αγά  ς'    ό  έν  &αλάττ(ί  α^ο(Λ)Λνμενο;.    10 
ψαναρχος^  ό  των  νηων  άρχων  (ΕιιρΙκοΗο 

ίν.  εχΐ) 

ΝαναλΒί,'  ό  Έννόλως 

Ναυ(β)άτης'  νεως  έηιβάτης  (Α••€ΐι.  Ρ«Γ•. 
375).  χαΐ  όνομα  χύρι&ν  (Χβη.  ΗβΠ.  111  2, 6) 

ναύΒΐ'  φέα,  βλνξη  (4.  134) 

νανειν  (Αεβεΐι.  $6ρ(«  186)*  Ιχετενειν.  ηαρά. 
το  Ιπί  την  έστίαν  χαταφεύγειν  τους  ίχέτας 
(133)  [16] 

νανχλαροι•    δήμαρχοι*    ύηηρέται.    [»ά  Π]    20 
τιν^ς  δέ  άφ'  έχάστης  φυλής  δωδεχα^  ο7τι* 
νες  άφ'  έχάστης  χώρας  τάς  εΙσφοράς  έξε•^ 
λεγον,  ύστερον  όέ  δήμαρχοι  έχλήΒησαν 

ναύχΧηρον  ηλάτην  ναυτιχήν,  ΝαυπΧΙφ 
ηνρχαή  (Γγ.  394).  ή  μεμισ&ωμένην  δλην 

ναύχληρος  (δ&ηη^ΓΪο,  ^^ρIιί1.)*  ό  συνοιχίας 
ηροεστώς.  χαϊ  άηό  μιαθων  χατά  μέρος  χα- 
λούμενος  στα^μοϋχος.  χαϊ  ό  δεσπότης  τοϋ 
Λλοίου 

ναυχληοονμεν  ναυηλλόμεθα  30 

ναυχληρώσιμοι,  στέγαΐ'  τά  πανδοχεία* 
έπεί  ίνιοί  ΙμπορεΙα  λέγουσιν  ως  χαϊ  Στη- 
σίχορος {(ν.  80)  έμποριχόν  οΐχόν  φησιν 

Ναυχρατίτης  στέφανος'  άπο  της  ΑΙγυ^ 
ητίας  Ναυχράτεως^  υ  βύβλινος,  ή  ό  έχ  φι- 
λύρας^ ή  ό  οαμψύχινος  (ΑΙΗ.  675  Ρ) 

ναυχράτορες'  οΐ  των  νέων  ηγούμενοι 

ναϋλα  (ΟίρΗίΙ.  Γγ.  II  21  ρ.  395)*   τά  εφόδια 

ναύλο  ν  (Αγ.  Κβη.  270)•  τό  εις  το  στόμα 
των  νεχρών  έμβαλλόμενον  νομισμάτιον  40 


νανΧοχίϊ•  έν  τή  νηι  χατίηέταχται 
ναύλοχον  ευδιηνόν,  έν  φ  αΐ  ναΰς  λοχωσί' 

ναύλοχον  εΙς  λιμένα  (χ  141) 
ναυΧοχώντων  υποδεχόμενων  τάς  νανς 
ναϋμα'  πόα  τις  παρά  Πέρσαις^  ην  τίνες  πο- 
λύγονον  [30] 

ναυμαχία*  ή  διά  πλοίων  μάχτι 
ή;•ναϋν'  πηγαΐον  νδωρ.  χαϊ  Ιριον.  οΐ  δέ  νάρ^ 


δον 


[»-»] 


ναυρα  ή  ναυρον  ογχος 
ναυρίζειν  χαταμωχάσ&αι 
ναΰς•  πλοΐον  όρΒής  πτώσεως 
ναϋσΒλον  νανλον 
ναυσ^λοΰν  ναυτολογεΐν 
νανσ^λωσάμενος'  ναυτολογησας 
ναυσίασις•  βδελυγμός  [43] 

ναυσίπορος  (ΕυΓ.  ΚΗ•  48)*  πλεόμενος 
ναυσίποδες•  οίνησιώται.  •[ χαΧ  ναυσ^ειδεΖς 
ναύσταΒμα'  λιμήν  (384) 
ναυστήρες*  οΐ  οΐχέται  (8) 
^ναυατήρα'  μεγάλην.  φοβεράν 
ναυστολίαν  (ΕαΓ.  ΑηάΓ.  795)•  πλουν  [90] 
Ναύσων,,,,  [βά  51] 

ναυτιάσαι•  έμέσαι,  άποχινήσαι,  πλανήσαι 

[Μ] 
ναυτίλος  (€αΠ.  βρί^τ.  V  3)*  τό  έν  τή  ^- 

λάσση  ζώον^   δ  τφ  έαυτοϋ  σώματι  «Λοιον 

απομιμείται 
ναυτιλλόμενοι•  οΐ  πλέοντες,  ναϋται 
ναυτιλλόμενος'  [έμ]πλέων  [57] 

ναυτιώντι•  χλνδωνι  περιφερομένω 
ναυτοδίχαι  (ί^γήα)•  οΐ  έπϊ  τον  εμπορίου 

διχασταί,   έφ*  ών  χαϊ  αΐ  της  ξενίας   ίχρί- 

νοντο  δίχαι 
ναϋφιν  (ϋί  225)*  νεών^  νηών 
ναύφραχτος   (Αγ.   ΑεΙι.   95)*   ναύσταθμος, 

λιμήν  [62] 

ναφρόν  λινοΰν  ^άμ(μ)α 
ναχαδόν  σα&ρόν,  ομοίως  χαϊ  ή;'  ναχειλες 

[βΑ  64] 


000.  106  ηνχλίόν  7  άζνμίτης  (!)  Ι,,  νάτορ'  ρέων  πολνρηους)  17  ίπΊ}ρέται 
19  ρθ5ΐ  προεστώς]  ή  μεμ.  δλην  21  πανδοκία  —  εμπόρια  22  βίβλινυς  25  οί.  δανάκΊ}ς, 
χατιτήριον        27  ενδίνον        44  ναυσιπόρος        (47   ίχίταίΐ)         51   δνομα  ποιήσετο  να.'σων 

ά  π  τήν        55  ναντιλώμενοι        64  ρθ8(  σα&ρυν]  δηου  ...  δειχΒήναι 

ΗΕ3.  16  νανσθλώσονσιν  (ΕϋΓ.  Τγο.  162)•  άποχουΐσουσι  Α(1  17  [νανχληροι  δε 
έρέται]  30  νανμαχα*  εις  νανααχίαν  έίτιτήδεια  μαχοά  δόρατα  νανααχικά  ,  χολλήεντα 
(Ο  389)  33  ναοΐ'  Ικετεύει  (115.  1()5;  οοΙ.  529,  8)  '  34  νάονσι  (Φ  197)•  δέονσι  (69.  114. 
143)  35  ναύποδα  (ι  464)•  μακροΆυδα  (ν.  ταναν — )  43  ναύσΐ'  ^έονσι  (134)  50  ναΓν]- 
στοφαγεΐΐ"  τίλακουντοφαγοϋσι  Αά  51  Κρατίνος  (Γγ.  €[;ΧΧΙ)  ώνοματοποίηαε  τό{ν)  Λαύ- 
σωνα  παρά  τήν  νανν  καϊ  ....  τύ  νανκρατεΐν.  πολλά  δε  έστι  τοιαύτα  *  χαϊ  *Λγά&ων  ....  χαϊ  λεικ 

χότερος  Αεύχωνος       53  ναυτιάσθαι  {ξ  246)*  πλέειν       57 (ό  672)*  νήχεται      62  νά- 

φθα  (ΟαηΙ.  3  ρο•Γ.  22)*  ΰεάφιον,  Θείον       Α4  64  [τό  αυτό  σημαίνει] 


1077 


ναυω  —  ναχήοα* 


1078 


^νανω•  Χίσσομαι.  Ιπ^τίύω  (115.  133) 

'ί νάνων  νεωρίων 

Νέα*  νεώματα,    χαΐ  χωρίον  Λήμνου  (ρηου 

δοχεΐ  Φιλοκτήτης  ^χ&ηναι) 
νεάζομεν  άφικνονμε&α 
νεάζων  (Μοηβικί.  ίΓ.  0X0) *  μειραχιεχ^όμενος, 

(ή  νεωστϊ  ήχων) 
νέαι  (ΤΗβοοΓ.  ΧΥ11Ι  24)*  άγωνισάμεναι  γυ- 
ναίκες τόν  Ιερόν  δρόμον,  (Νέα ι  δ^  χωρίον 

έν  Αήμνφ)  10 

Νέαιρα  {μνόΖ  δορίι.  ίΓ.613)-  Ώχεανοϋ  Βν- 

γάτηρ 
Νεαιρήιαιν   ϊηηοίς'    τοις  άπό    Νεαΐρας, 

χαΐ  Σιμωνίδης   (Γγ.  243)*   νέα  ι  ρ  αν  γνά- 

&ον  [ία  12] 

νεάκες'  νεωστϊ  ήκονημένον 
νεαλής'  νεωατϊ  άλούς 
νεαλεΐς  (Νΐ€.  ΤΗ.  869)*  πρόσφατοι  (6)•  χν^ 

ρίως  όέ  έηΐ  των  άλσϊ  παττομένων 
νεάλωτοι  (ΗβΓοά.  IX  102)*  νεωστϊ  είλημ-    20 

μένοι 
ν  ε  αν  (Αγ.  Νυ1>1>.  1117)*  νεάσαι  γην 
νέα  ν  νεωτέραν.  η  την  (νου)μηνίαν 
Νεάν&ης'  ^Ορέστης 
νεανίας'  τολμηρός 
νενανιεύεταΐ'  νέου  ξργα  κράττει.  'ή  χαυ- 

χάται,    ή  μεγαλοφρονβϊ  έηϊ  άνδρείςί^  χομ- 

ηάζει  κενώς^  ή  τολμ^ 
νεανιεύων  μειρακιεύομενος 
νεανίσκος•  νήηιος  ^ 

νέαον  άγκυροβόλιον 
νεαρά'  τα  εύαν&ή,  καϊ  πρόσφατα 
νεαροί'  νεογνοί^  νήηιοι,  οΐ  νέοι  (εί.  Β  288). 

ανόητοι,  καϊ  εύαν^εΐς.  πρόσφατοι 
νεάσαι  (177.  έναϋσαι)'  μετίΐβαλεΐν  την  ήρΟ' 

τριαμένην  γήν 


νεάσεταΐ'  νέος  λόγος  πορεύσεται 
νεάτη  (οί.   Α  712)•    έσχατη,   καϊ  ή  νήτη 
χορδή   νχό  των  μουσικών   προς  άντιδια- 
στολήν  της  τε  υπάτης  καϊ  της  μέσης 
νεβλάραι  (Απβίορίι.  Γγ.  Χ£.  ρ.  1046)*  πε- 

ραίνειν 
-^νέβεστα'    ή^ περιτάλματα   των  Ιερών   χαϊ 

των  -^Σικελών 
ν  έβραχες'   οί  άρρενες  νεοττοϊ  των  άλε- 

χτρυόνων 
νεβρίδων'  δορών  έλάφων 
νεβρίς'  έλάφου  δορά 
νεβροί  {Δ  243)*  έλάφων  γεννήματα 
νεβρός'   νεωστϊ  εις  βοράν  έληλυ&ώς,  νεο- 
βάρος  [97.  98] 

νέειν  νήχεσ&αι,  καϊ  νείν  (405) 
νέεσ^αι  (Ηοιη.)*  πορεύεσΘαι.   έρχεσ^αι 

[201—5] 
(νέηκες•  νεανίαι^  άκμαϊοι^  νέοι)  ΰί.  256 
νεηκονές  (δορίι. Λί• 820)*  ήκονημένον  νεω- 
στϊ [7\ 
νεηλά^ης•  δ  ί^υνων  ή  έλαύνων  τό  ηλοΧον 
νεήλατον  νεοτευχές  [10] 
νβήλυδος'  νεωστϊ  κατοιχομένης,  νεωστϊ  τε•- 
τελευτηκυίας  [12] 
νέηλυς'  νεωστϊ  έλ^ζόν 
νεΐ'  πλέει 

νείαι  (λ  113  €α11.Ρ.148)•  πορεύσχι  [16.  17] 
νειάτη  (οί,  ΕιΐΓ.  Κΐιββ.  794)*  κατωτάτη^  έσ- 

χάτη  [19.  20] 

ν^ίκεα*  [βά  21]  ^χ^ρα 

ν  είχε  ε-  ύβριζε  (Β  2241)  [28.  24] 

νειχείεσκεν  ένείκησεν 

νείχεσεν  [βά  26]  Ικρινεν 

νείκεσσι•  πολέμοις 

ή^νεικήσαΐ'  άρόσαι  [29] 


€00.    65  ναυωλίσσομαι       68  νεάξωμεν       ΡοβΙ  68]  ή  νεωστϊ  ήκων       70  ναιαι 
ε 
71  νεαρά       12  ναιαί,  ρήΐσιν  ϊπποίς  την  άπό  ναιαίρας — ναιαίραν  —  ναίαιρα       73  νεαχϊς 

ε 
74  νεάλης  —   άλονσης         75  πατουμένων        77  ναίαν  — »  γη   (187.   292)        87  ηροτριω^ 
μένην        216  πορεύσει       21  νεικέα       22  νείκες       26  νεικέεσκεν        27  νεικέσσιος• 
πολέμιος 

ΗΕ8.  Αά  72  ΝέαιΙρα]  όέ  χωρίον  ίν  Αήμνφ  91  νεδίας  (εβΊ)'  τάς  αΐ&υίας  9^  νέ- 
ε 
εργε  (^130)*  μεΐε,  χώριζε  201  νεετάζουσιν  (^45)*  οίκοϋσι  2  ναιεταώσας  (ϋ648)* 
οϊκουμένας  8  νεηκέσσι  (ΛΓ391)•  νεωστϊ  ήκονημένοις^  όξέύΐ  4  νέηαι  {Α  32)•  πορευθείς 
5  νεηκλά'  λικνά  (νεΐκλα)  7  νέηλαΐ'  νεώτης  πάσα  (Ι,,  νεολαία)  10  νεήλυδες  (Κ434)• 
νεωστϊ  ελ^όντων  12  νέην  (Β  232)•  νέαν,  καινήν  16  νειαίρη'  εσχάτη  (Ρ  619  ?),  κατω^ 
τάτη  {Ε  616).  τοντέστι  κατά  τό  ίσχατον  μέρος  {Ε  539)  (555)  17  νεία-  ξύλα,  τά  εις  κατα- 
σκευήν νέων  επιτήδεια  (Μο6Γ.)  10  νείατον  (Ε  857)*  εσχατον  20  νειάνταΐ'  οικούν- 
ται Αά  21  φιλονεικία  (Β  376)  28  νεικεΐ  (Α  521)•  όνειδίζει  24  νείκη  άοηατε 
(?^483)^  έν  τφ  όνειδίζειν  άριστε  ΑΑ  26  ύβρισεν  (Γ 38)  Ί!9  νείχησεν  (κί^)-  ένείχησεν. 
[νμνεϊ,  ^δει] 

68» 


1079 


ν6ίΗΐη%ήρ  —  ν^ναϋμένας 


1Μ0 


νβιχλι^ττ/ρ•  λιαμητήρ,  Μεγαρείς 
νίίχλον  τόλίκνον  (206.566.670.575).  [82] 
961x0 ς'  διαφοράς  μάχη^  φιΧονειηία  (βί.  νΐ- 

χορ)  [«4] 

νίΐμαι  (0&11.  Ιοτ.  61)*  μερίσαι^  διβλβΐν 
νίΐμεν'  διέδωχεν  (ηοη  Ηοαι.) 
ψβΐμον*  όρχησαι 

νείν  νή^ειν  στήμονα  [•4  38] 

νίΐν  ουκ  οίδε  (Μβη&ηά.  €€€Ι   ΡΙαΙ.  Εβ;. 

689  ^)  *  χολυμβάν  ούχ  οίδεν  [40]    10 

ν9ΐός'   χνρίως  μέν  τ/1  νεωατί  μεταβεβλημένη 

γη^  τουτέστιν  ήροτριαμένη'   νέα  γαρ  φαί" 

ψετοΛ  [•<1  41] 

νειφ  ίνΧ  τριπόλφ  (β  127) 

λέγεται,  όέ  χαΐ  ηάσα  ή^ηληΰ'ύη  (— ι)ονσα) 

χήρα,  ή  ή^  θάλασσα 
ψείοις*  νηχίοίς.  λέγει  δέ  τον  πυ&μένα,  ωσκερ 

της  νεώς  τό  Λροτι9έμενον 
νειότατον  χατωτατον 

νειόφατον  νεόχρατον  [4&]    20 

νίΐραΐ'  χαταηάταί,  οΐ  όέ  χοιλίας  τά  χατώ- 

τατα  [47] 

νειρόν  σφοδρό  ν  (ΕΜ.  475,  30).  Ισχατον 
νείσεταΐ'  εΙσέρχεται  (νίσσ — )  [50,  51] 

νειαόμενος'  ηορενσόμενος  (νίσσ — )      [68] 
νεΐται  (μ  188  €•11.  ΟοΓ.  7)*  έλεύσεται^  έρ- 
χεται 
νεχάδεσσι  (Ε  886)*   νεχναδεσι,   ταΖς  των 

ψεχρων    τάξεσι,    νεχροΐς.    ελέγχεται   όέ   ό 

Καλλίμαχος   (Γγ.  €ΟΧΧΧΙ)   νεχάδας   ιριλώς    30 

τας  τάξεις  νενοηχώς' 
ήδομένη  νεχάδεσσιν  έπισχύρων  ηολέμοιο 
νέχες•  νεκροί  [βά  65] 

νέκταρ  {Δ  3  ΑΙειη.  Γγ.  97)*   ηομα  9εΙον^  ή 

βρώμα 
νεχτάρεος'  ^εΐος.  ηδύς.  ευώδης 
ή^νεχταροΰσιν  ίλαφρίζουοιν 
ή^νεχτάρας'  μάστι[γ]ξ 
ή^νεχτάρ&η•  έΘυμώβη  [62] 


νεχύδαλλος  (Αη  ΗΑ.  V  15,  6)*  τό  έχ  τον 

βόμβυχος  ζωον.  ή  ό  σκώληξ  της  χάμ/της 
τέχνες  (Φ  302)*  νεχροί^  οΐ  έστερημένοι  τσΰ 

xέαρ^ος)^  ήγουν  της  ^υχής 
νβχυομαντεία'  νεκρομαντεία 
ψέχνρ•  νεκρός.  Αάχωνες 
νεχνωρον  νεχρομαντειον 
-^νεχνώτατον  νεείτατον.  ηροσφατώτατον 
νέμε  α*  σύνδενδροι  τόηοι 
Νεμεάδες  ηύλαι•  ξνιοι  τάς  έν  Τί^νν^• 

ού  καλώς '  τον  γαρ  "Αργούς  είσϊ  τοννομα 

λαβονσαί  διά  τό  ηρός  τ^  Νεμέρ,  τετρόφ^ι 
ή^νεμεάδες'  ΙχΒύες,  βλαστοί,  όρη  άνειμένα. 

ώεόγονοί.  λειμώνες  [72] 

νέμει•  μερίζει,  βόσκει,  διαιρεί,  άναγινώσχει. 

χειρονομεί,  νομίζει.  Ιχειν  διαδίδε^σι  {ζ  ^9β) 
νέμεις•  άναγινώσκεις  [7&] 

νεμεσξί•  φθονεί,  οργίζεται,  μέμφεται  [77.78] 
νεμεσήσαΐ'  βασχηναι.  μέμψασ&αι 
νεμέσησεν  έμέμψατο  [81] 

νεμεσητόν  (8ορΗ.  Γΐι.  1193  ΟβΗ.  Οβί.  16)- 

έκίφΒονον^  μεμψίμοιρον.   καϊ  δ  άν  τις  έν- 

τραπείη 
νέμεσις•  νβρις.  μέμ^ις.  φθόνος        [84.  85] 
νέμησις  &έας•  ΆΘηναΐοι  τάς  ίν  τφ  ^<£- 

τρφ    καθέδρας^     ψηφίσματι    νενεμημένας 

κροεδρίας    Ιερεΰσιν 
νέμησις  υποκριτών  οΐ  ποιηταϊ  έλάμβα- 

νον  τρεις  ύχοκριτάς^    χλήρφ  νεμη&έντας^ 

ύηοκρινομένους  τά  δράματα^  ων  ό  νικησας 

εις  τούπιόν  {ίτος)  άκριτος  παρελαμβάνετο. 

£στιν  ουν  ώς  άν  διαίρεσις  [88] 

νέμοιτο•  καρποΐτο.  [εά  89]  τρέφοιτο.  όια- 

μερίζοιτο 
νέμος•   σύνδενδρος  τόπο;,   καϊ  νομήν  έχων. 

χαϊ  τό  γυναιχεΐον  αίδοΐον,  {δ)  καϊ  νάηος. 

χαϊ  τό  του  οφθαλμού  κοίλον 
νέμω'  νομίζω,  άναγινώσκω.  βόσκω  [92] 

νενασμένας•  ηεηλησμένας 


€00.  ^  νεκητηρ  (87  οΓ.  χειρονόμος)  41  νείος  (46  νείαιραι'ί  47  νειαίρη 
χοιλίη'ί)  62  νεκνδάλαος  —  βόμβνκ.  65  \τία  \)ΐε  67  \ορον  68  ηροσφανώτατον 
70  τ^  ρυθίου  καλώς  —  τεθράφθαι  (71  Ιχθύες^  απόγονοι  βυηΐ  νέποδες,  βλαστοί  βαηΐ  νέοπο- 
δες^  δρη  βΐ  λειμώνες  βυη(  νέμεα)  76  νέμεσαι  87  νέμεσις  —  ωό  —  άκρίτως  90  οΓ. 
ν^Λος        92  ήροτριωμένην        93  ηεηληγμένας 

ΗΕδ.  82  ν£4χίων(Β243)•  όνειδίζων  34  νείκαι-  Α438  χολνμ^9άν  (ΑΓ.ίΓ.ΟΟΧΧΙΙΙ), 
νηχεσθαι  (Μο6Γ.)  40  νειόθεν  (ΙΙΓΙΟ)'  κάτωθεν  Αά  41  [από  του  νέα  φαίνεσθαι]  45  νβΐ- 
πτα•  έσχατα  47  νειρι)  κοίλη  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  6751)*  κοιλία  έσχατη  50  νείσαντο•  έπο- 
ρεύοντο  51  νεΖσθαι  (ο  88)*  πορεύεσθαι  58  νείσοντο  (1ί  119)*  έπορεύοντο  Μ  56 
άνίαι.  αρχαίοι,  νέοι  (νέηκες  ς.  ν.)  62  νέκνας  (Η 418  81.)*  νεκρούς  72  νεμέθοντο'  ίνέ- 
μοντο  (λ  634),  από  της  νεμησεως  75  νεμενίαν  νονμενίαν  77  ν  ε  μέσα  (Κ  145)•  μέμ- 
φον  Ί%  ν^μεσίζει  {Ε  !&!)'  μέμφει.  -^βόσκει  81  νεμεσήθητε  (Π  544)*  αίσχύνθητε 
84  νεμεσίζομαΐ'  μέμφομαι  (θ  407).  φθονούμαι  85  νεμέσθωσαν  (Εχο(1.  ΧΧΧΙΥ  3)*  βο- 
σχηθήτωσαν  88  νεμέσω  (Δ  413)*  μέμφομαι  Α4  89  βόσχοιτο  (Β  780)  98  νεναμένην 
'ήροτριαμένην  {Μηετηοεί^η.  1859,  ρ.  38) 


\ 


1081 


βναΰμένΦύς  —  νεοΰηαδή 


1Θ8Χ 


νενασμένως*  ίπαιχώς 
νενανμαχηχώς'  ίν  ηλοίφ  πολεμήσας 
(νενεαμένην*  ήροτριαμένην) 
νενβνχότί'  βλέψαντι  (398) 
Ίνενενχέναι•  ^€&νηχέναί  (ζΐ  μέμνχε) 
νενημένων  (Χ•η.  Αη.  Υ  4,  27)•  βνγχεψέ" 

νων 
νένηταΐ'  ηεπλήρωται,  σεσώρευται  (492) 
(νενηφαλισμένον  νδατι^  ονχ  οϊρφ  ήγνί" 

σμένον)  οί,  648  10 

νενίηλος  (ΟβΗ.  Ιου.  63)•  τυφλός,  άπόχλη- 

χτος.  άνό-ητος  [^^1 

νέννος'  (μητρός)  αδελφός 
νενός'  εύή^ς 
νένοφβ  (Αγ.  ίτ,  Χ11Ι  ρ.  963)•    νενηφωται, 

Ί*  σννόφεται 
νενώμε&α'  διανενοήμε^α 
νενωηηταΐ'  τεταηείρωται,  χατοΛέηλτρίται 
νένωταί'  έν  νώ  έχει.  (νενόηται) 
νέξας  τά  στρώματα  (Αβοΐ.  ?)  20 

νεοαλδέα  (Φ  346)*  νεωστϊ  αΰξανομέρην 
νεοαρδέα  (Φ  346)•  νεοηότιστα 
νεοβόρον  νεωστϊ  βεβρωμένον  (408) 
νεόβροχοΐ'  Ιγχνοι 

(νεόβρωτον  νεωστϊ  χατεσ6•ί6μενον)  ^ί. 408 
νεογιλόν  (ΤΙιβοοΓ.  XVII  68,  ΙβΜΐιβ)•   νεο^ 

γνόν^  νέον  (337) 
νεογιλής   (μ  86)*    νεογνης,  νεαρας^  νέας^ 

νεωστϊ  γεντη&είσης 
νεοδαμωδεις  (ΤΙιιιε.  Χβη.)*  οί  χατά  δόσιν    30 

έλεν^εροί  άχό  της  είλωτίας 
νεοδάρτης'  Ιδεσμά  η  άβυρταχώδες 
νεοδμητην    νεωτέραν.   ή  δαμαύ^εϊύαν,  ή 

οίχοδομη&εΐσαν 
(νεοδόρας  άηοχοηάς*  τάς  των  νεοδόρων 

δερμάτων  (οΓ.  ε  2824)) 
νεοεργές'  νεωστϊ  ε{1)ργασμένον ,  προσφά- 
τως (347) 
νεοή^ηνία'  εορτή  Διονύσου 
-^νεο&άλαμος'  χαπνός  40 

νεο&αλής'  [βά  21]  νεωστϊ  &άλ?.ουσα 
νεο&αλής'  νεωστϊ  άν&ών 


νεοΒηλές'  νεόβλαστον^  νεόφυτου 

νεοϋ'ηλής'  νεωστϊ  βλαστήσασα  (οΓ.  ή  ν^) 

νεό&ρεπτον  τον  νεωστϊ  ηεηηγότα  τυρόν 

'\νεο^ρότοις•  νεοαυξέσ^ν.  νεωστϊ  όρμωσιν^ 
αύξανομένοίς 

νεοΐαΐ'  άφροσύναι 

νεοίη  (Ψ"  604)•  ή  νεότης 

νεοχηδέϊ  (Εε9.  ΤΙιβο^.  98)•  νεωστϊ  πεν^ή' 
σαντι 

ν  ε  οχ  μη  τ  φ  (ΕυρΙιΟΓ.  ίΓ.  ΙΧΙΙΙ)*  νεωστϊ  χα- 
τεσχευασμένφ  [91] 

νεοχράς'  νεωστϊ  χεχραμένος 

νέοχρατοί'  τιν^ς  χρατηρες  έλέγοντο,  άν  ή 
χρήσίς  διττή  χα^ειατήχεί'  £ν  τε  γαρ  τοις 
ηεριδείΛνοις^  χαϊ  έν  ταΐς  έστιάσεσιν^  ήγουν 
ΟΛονδαΐς 

νεόχτιατον  (Ρίηά.  Ρ.  IV  206)•  νεοχα^ί- 
δρυτον^  ή  νεωστϊ  χατεσχενασμένον 

νεολαία  (Α«8€Η.  ΡβΓβ.  668)  *  νέων  άθροισμα, 
ή  νεότης.  ή  νέος  λαός 

νεόλεχτος*  νεοοτράτεντος  [87] 

νεολώφητοΐ'  νεωστϊ  λελωφηχνΐαι  της  μα- 
νίας 

νέο  μα  ι*  πορεύομαι  [βά  89]  [40] 

νεομηνία*  ή  πρώτη  της  σελήνης  ήμερα 

νέον  ήβώοντα'  άρτίως  ήβώντα^  άρτι  άχ* 
μάξοντα  (Ι  446) 

νεοπαγή'  νεωστϊ  πεπηγμένον 

ή^νεοπη&είς'  αΙχμάλωτος 

νεοπ  ευ&ή'  τά  ου  πρότερον  Ιστορημένα^ 
αλλ*  άρτιμα^ή 

νεόπτραΐ'  υΙών  θυγατέρες  (386) 

ή^νεοργής*  νεωστϊ  είργασ μένος  (318) 

νέον^  νεωστϊ  γενόμενον,  Βάλλον.  πρόσ- 
φατου 

{ν)έος•  νεώτερος ^  έφηβος  ,νέος  έστϊ  χαϊ 
όξύς'  (Ρΐ8ΐ.  ΟοΓ^.  316  £)  άμαθης,  προ- 
πετής 

νεοσμήχτων  (Ν  342) *  νεωστϊ  Ισμηγμένων 

[51] 

νεοσπαδή'  νεωστϊ  τά  σπάδη  περιχείμενον^ 
α  έστι  σπάργανα 


ζ:θ 


€00.    95  \ιχώς        300  νενήηλος  (εί.  ένίηλος,  νινητός)       2  νεννός  4  νενόφαι, 

νεμόφωται        5  νενώμαΒα,   διανενήμαθα        β  νενώνηται  (εί.  ένώπηται)  7   νενότγταιί 

ρθ8(  304         13  νεογγυλόν         14   νεογγιλής         16   \ώδης  (€ί.  παρθενίας)  17   νεαιό] 

ο 

20  χαπν  27  νέοιαι  38  νεολόφητοι  —  λελοφή^,^αι  42  |όεντα  43  νεοπαγϊ 
(44  νεοπενΒήςΙ)  ^  νεοπα&ή  ^Η  νεοπτραϊ*  υίνω,  ή  (^7  νεοεργής^  νεονργής'ί)  48  >'€- 
νάμενον  (&4  νεορτον)        49  προπετως 

ΗΕ8.  801  νεννάξει  (δεν^)'  χαχολογεΐ  Αά  21  νεο&ηλέα  (Ζ  347)  ΖΙ  νεοχόρος 
(νεω — )•  ό  την  έχχλησίαν  χοσμών.  ΕοσμεΙν  γάρ  το  ααρεΐν  (410)  87  νεολιγόν  νεογνόν 
(313)  Αά  39  άπ(έπαν—)έρχομαι  (7  160)  40  νέον  (^  391);  νεωστϊ  51  νεόσχυαν^ 
οίπρώροιο  (Ο  693)•  της  χυανφ  χεχρισμάτης  χαϊ  μέλανι  τήν  πρώραν 


1083 


νεοβνάίνγβς  —  νεάν  ό*  άΐάηαζε  φάΐαγγας 


1084 


ψ€οστάλνγ6ί*  9(6χλαχ}^νρ(αμέροι  παίδες 

Λροσφάτως^  ν€θδάχρντοι 
ΡΜοστεφέος•  νεοχράτου 
99οστασΙη'  έτεροίωας,  νεωτερισμός  [8(155] 
νεόστροφον  Ο  469)*  νεωστϊ  έστραμμένον. 

χαΐ  χαινόν  [57] 

ψεοτενχτον  (Φ  692)•  νεοηοίήτου 
99οτευχέες  (Ε  194)•  τά  αυτά 
νεότης   (ΑγΙβΙ.  ΚΗ.  II  13,  4)*   ή  των  νέων 

ήλίχία  10 

ψεόττιά'  χαλιά 
νεοττοΐ'  νεοσσοί 
ψεόττιον  (ΟίρΙιΐΙ.  Γγ. XI) •  Άττίχοϊ  τον  ώοϋ 

τήν  λέχι&ον  χαϊ  ό  ύφ*  ήμων  νεοττός 
νεοττίς  χαϊ  νεοσσίς 
νεονμένη'  δεντερουμένη 
νεοντατος'  νεότρωτος 
νεόφατον  νεωστϊ  τεθνηχός 
990φ»ιτος   χάρη    {ΎΐΛ%,  Γγ.  Ιμ.  190)•    ι) 

άρτι  φθαρείσα,  ή  τελεντήαασα.  νεύφ^αρτος    20 
νεοχμιξομένον  χαίνονργουμένου 
νεοχμίη•  χΐνησις  πρόσφατος 
νεοχμόν  (Αββοΐι.  Ρβη.  693)•  νέον.  ηρόσφα- 

τον  (βΰίιοΐ.  Λμ€1ι.  Ργοπι.  160).  άχοηον^  άπο- 

νον,  νεωστϊ  είργασμένσν 
νεοχμούμενοι*  μεταχοσμούμενοι.  νεωτερι- 

ξόμενοί 

νεόχμωοίν•  νεοχίνησιν.  μεταχίνησιν 

νέΜίτα'  ή  χαλαμίν&η  (ηϋρϋία) 

νέκοδες'  ν-ηξϋιοδες'  τό  γάρ  άκοδες  άχοδι-    30 

δόναι^  ιρεϋδος'   ίχονσι  γάρ  ηόδας  αΐ  φώ^ 

χαι  νέποδες  (δ  404) 
νεηόδων  (ϋβΠΐιη.  «ρ. 81. Β^ζ.  157,  6)•  νη^ί- 

πόδων  Ιχθύων 
νέρθεν   χάτωΟεν,  ύποχάτω&εν  (Οβίΐίιη.  Γγ. 

€£ΧΙ) 
νέρτερος'  νποχάτωθεν,  "ή  νεχρδς  υπό  γην, 

χατώτερος,  χαταχΒόνως 
νέρτος,   Ιέραξ*  οΐ  όέ  είδος  όρνέον    (Αγ. 

Ατν.  303)  40 

νέρτατα*  ίσχατα 
νέρτεροι  χαϊ  νερτέριοί'   οΐ  Τιτάνες ^  δια 


τό  χατατεταρταρωσ^εΛ,  χαΧ  χ&όνιοι•  νεκροί 

[82] 
Νέσσος  (ΗββΙο^. ΤΙι. 341) •  ποταμός  [84— 8«] 
νέτωπον  (Ηίρροετ.  II  ρ.  874  Κ)*  νετείπιον, 

μύρον  συντι^έμενον  έκ  πολλών  μίγμήτων. 

οΐ  όέ  μεχώπια 
•\νε'ύει  (ΕαΓ.  Ρΐιοβη.  920)*    ίπανέρχεται.  ι/ 

μάλλον^  φεύγει 
νενμαΐ'  •ήξω,  έπανήξω  (οί.  Σ  136) 
νευρά'  τον  τεταμένον  νεύρον^  χαϊ  τον  τόξον 
•^νενρο,  ένδννάμενο'  ένίσχνί 
νέυρομήτρα'  μέρος  τι  τον  σεεματος,  οί  όέ 

ιρύτ^ν 
ν  εν  ρ  ο  ν    φ  σννδεσμενεται  τό  σώήριον  τον 

βέλονς  ^ρύς  τόν  χάλαμον,  χαϊ  εΙς  6  χατά 

τήν  τοξείαν  έρτί&εται  τό  βέλος 
ν  εν  σ  εν  ίπένενσεν  (φ431?),  ίπέχλινε.  συν- 

εχώρησεν 
νενσαί•  έηινενσαι 
νενσις*  πλεναις 
νενσόμεθα•  νηξόμε^α 
νεϋσον  βλέφον  (206).  χΧίνον 
νενστάξων  {Υί^2  μ194)*  νεύων^  έπινενων 
νεντήρ'  χολνμβητής  (άρνεντήρί) 
νέφεα*  νέφη* 

νέφεα  σχιόεντα  {Ε  525) 

χαϊ  λίνα  ^ρατιχά 
νεφεληγερέτα  (Α  511)•  νεφελιιγερέτης ^  6 

τάς  νεφέλας  άγείρων^  δ  έστι  συνα^ροίξων 

ό  τους  δμβρους  ποιών,    χλητιχή  άντϊ  ευ- 
θείας [403] 
νεω  (Αγ.  ΡΙυΙ.  733)•  ναον 
νέω*  τό  νηχομαι  (199) 
νέφος'  σκότος ,  άχλύς.   άθροισμα ^  πλήθος. 

άήρ  πεπνχνωμένος 
νέω•  νεώτεροι,  δνϊκώς  (8,  9] 

νεωχόρος'  ό  τόν  ναό  ν  χοσμών.  Κορεΐν  γάρ 

τό  σαίρειν  ίλεγον  (331) 
νεών  (ΡΙιϋβιη.  Γγ.  ΧΧΧνρ.4β)*  Ιερόν,  η  πλοία 
νέων  (Ηοιη.  Αΐβχίά.  111  ρ.  413)*  νηχόμενος 
νεών   ό'    άλάπαξε   φάλαγγας    {Λ  503)* 

τάς  προ  τών  πλοίων  τάξεις 


€00.  ^  έταιροίωσις  ^9  \έος  βΖ  λέχν^ον  ^7  τε^νηχώς  —  νεόφ^ιτος  80— -7«  = 
71.  73.  70.  72.  69  70  νεοχνίη  72  νεοχν]  69  νεοχννξομένον  75  φωχέναιπό- 
δες  92  'φυχήν  93  όξείαν  411  νεών,  ίερών  (οί.  νιων)  1Ζ  νέον  13.  14  =  14.  13 
13  απάλλαξα  ι 

ΗΕ8.  Αά  55  ίχπληξις  (άνεοστασίη)  57  νεόασντα  {Οτβζ.  Νβζ.  Αγο.  ΥΠΙ  96  ρ.  31)* 
νεωστϊ  όρμώντα.  νεαρά  82  νέρωπα  {Β  578)•  λαμπρυν  (οί.  420.  658)  84  νενσταθμος' 
λιμήν,  ίν^α  ϊστανται  τά  πλοία  (146)  ^  ΝεφΒαλείμ  (Ο^ηββ.  XXX  8)*  πλατνσμός  86  νε- 
σ^ώπραΐ'  νίών,  χαϊ  9-νγατέρων  (346;  ΟΓάο  νεσσώπραι)  403  νεφελογερέτης'  τά  αντά 
8  νεώβορτον  •η  νεώβρωτον*  νεωστϊ  χατεσ^ιόμενον  (311)  9  νεώμε&α•  άπίωμεν  (α  505), 
πορενώμε^α  (Β  236) 


1085 


νεωγητος  —  νηΐέϊ  χαίχφ 


1Φ8β 


νεώνητος  (Αγ.  Εςς.  2)*  νεωφχΐ  άγορασ^Ις 

νεωνία'  οντω  τις  των  έλαών  ωνομάξβτο 
ν  ε  ων  νπερ  (ΰ  449)*   ήτοι  πρό  των  νεόν^ 

ή  νη^ρ  της  των  νέων  σωτηρίας* 
τείχος  έτεχτήναντο  ν^ών  νηερ 
νεωηας'  άντϊ  τον  νεοβλέπ(τ)ους,  ή  νέας 
νεωρείν  νεωφνλαχεΐν 
νεώριον  (Αγ.  ΑεΙι.  918  ΡΙ&Ι.  ΟγΗι»  115  Ο)• 

λψήν  10 

νέωρον  νέον 

νεωρός'  νεωριοφνλαξ  \2ΰί\ 

νεώσοικοι  (ΟβηοβΙΙι.  329,  4)*   τά  νεώρΐΛ^ 

ίν^α  ι}  ναϋς  χειμώνας  εΐαφέρεται 
νεωσσεί'  χαινίζβι 
νεως'  ναός,  Άττίχώς 
νεωστί'  άρτίως,  προσφάτους,  ηρό  μικρόν 
νέωτα  (ΡΙιίΙΰΐη.  Γγ.  1  ρ.  29)*  εΙς  τό  έηιόν  ή 

νέον  ^τος 
νεωτάτχΐ'   άντϊ  τον  έχομέτη,  τη  ίπιγενΟ"    20 

νεωτερίξεί'  καινά  πράττει,  νεαρά 

•[  ν  εα)τ  ερϊς   άνάστη&ι   ηρεσβντέρφ  ' 

άντϊ  τον  άν6ραγά^οον 
νεώτερον    οΰ   μόνον   σνγχριτιχως,   άλλα 

χαϊ  νέον,  Άττιχοί 
νεώχερμος'  γη  νεωστϊ  είργαομένη 
νεωχμ(οτ)άτην  νεωτάτην 
-^ν-ή'    χατά  τον   μή    υπάρχοντος,    χαϊ  έάν 

{ΕΝ%)  [38-40]    90 

νηγάτεον  (Β  43)*  νεωστϊ  γεγονότα,  ή  χα- 

τεσχενασμένον  λέγει  ή  εν  νενησμένον 
νήγρετος  (ν  80)•  άνάγρετος,  βα^ς 
νηδνος  (7ν^290)•  γαστρός,  χοιλίας.  χαϊ  ιη^- 

δνΐοισι  (Ρ  524)  χαϊ  νηδύσι  (Κίΰ.  ΤΗ. 

467)•  έντέροις 
ψήδνμον    (Π  454)•    δνσέχδντον,    ^σχατβν. 

ήδν,  βα9ύ.   χαϊ  άδνμον  μϊν  δ   ονχ  ίστιν 


άποδνσασ^Λΐ  διά  τό  βάΘος.  οέ  όέ  άναγινώ^ 

σχοντες  ηδνμος  νπνος  ....                [45] 
νηδύς  (ό')  έλαιάεσσα  (8ορ1ι.ΓΓ.419)• 

άπό    μέρους^    μιας   πόλεως   της   έλαιηράς 

Ύβλης 
νήε'  πλοία,  νανς^  νηες  [48] 

νηεί'  σωρεύει  [βά  49]  [50] 

νηησας{1  358)  •  σωρενσας  [52—50] 

νήΐδες  (1ι.   Ηοιη.   ΟβΓ.   256) '    πληΒνντιχόν^ 

ομοίως '  χαϊ  -^νηϊδέστεροι  σνγχριτιχως 
Νηι»  (Ρΐ3ΐ.  Τίιη.  21  Β)•  ή  Ά&ηνά  παρ*  Μ^ 

γνπτίοις 
Νηΐσταις  πύλαις  (ΕϋΓ.  Ρΐιοβιι.  1104) .  ταΖς 

πρώτοις  χαϊ  τελβνταίαις 
νήϊον  (Γ  62)•  νανπηγησιμον  4^λον,  το  βίς 

νεως  χρείαν,  χαϊ  εν9ετον 
ν  ή  ι  ς  (&  179)•  άπειρος*    χατά  στέρησιν  τον 

Ισαι,  δ  έστι  γνώναι 
νήϊστα*  έσχατα,  κατώτατα,  ή^έσχατία 
νηΐτην  στ  ρ  ατό  ν  (ΤΗυΓ.  ΙΙ24)*  τ^ν  έν  ταις 

νανύί 
νη  κ  ε  ρ  δ  έ  α'    άχερδη,    ανωφελή    (Ρ  409). 

άφρονα,  χαϊ  νηκερδή  ( — ές)  ομοίως 
νήκεροι  (Ηβιίοά.  Ορρ.  527)  *  μή  ίχοντες  κέ- 
ρατα 
νήκεστον  (ΙάενΛ  281)•  άνάχεστον,  ά&ερά^ 

πεντον 
νηχονστησεν  ονχ  ήχονσεν,  ήμέλησεν  πα- 

ρήχονσεν  (Υ  14)  [68] 

νηλεγές  (ΑΙειη&η.  Γγ.  21,  4)•  άνοιχτον,  αΒρή- 

νητον 
νηλεγής'  άφρόντιστος.  ά&ρήνητος 
νηλεγέως'  άνοίχτως 
•[νηλέγφ'  0ρήνφ,  ή  δεινφ 
νηλεεί  (ΡίηάβΓ.)*  άνηλεεΐ.  σκληρφ 
νηλε^ς  ημαρ  (Α  484)*  ήμερα  σκληρά 
νηλεής'  άνελεής.  σκληρά 
νηλέΐ  χαλκφ  (Γ  292)•  τφ  άνηλεεΐ  αιδήρφ 


€00.  20  νεοπ.^ς  —  νεοβλέπονσινέας  21  \χτεΐν,  28  νεωρόν  20  νεώς,  οίχοί 
21  νεωσσεΐ  32  κενά  35  οΓ.  έχερμάξομεν  41  δέ  ρΓΟ  λέγει  —  νενιαμένον  43  Ιντέροις 
γαστρός  —  νηδνοιοι  χαϊ  νηδνησι  49  ν  ή  ει  58  νηΐ^η,  άΘην^  59  νήϊϊ,  ταΧς  πνλαις 
^  νηΐατην        04  άφωνα  66  άνάχεστον     .    69  οίχτρό,ν        70   φροντιστής  &ρηνητής  (€ί• 

άνηλεγ^ς) 

ΗΕ8.  15  νεών  ίκρία  (Ο  685)•  τά  σανειδώματα  των  πλοίων  16  νέων  οίκο  ν  ζ* 
τά  νεώρια  17  νεωνας'  νεών  οίκονς.  νεό(ώ)λχια  (Ιοη«8  (68(6  ΑβΗο  Οίοηγβίο)  25  νββί- 
σατε  (ΙβΓβιη.  ΐν3)•  άροτρω(ά)σατε  38  νήα  (ί137)•  ναύν  39  νήας  έΐσας  (^4  306^•  τάς 
ίσοτοίχονς  έν  τω  πλείφ  40  νήάς  τ  ε  (Β  493)•  καϊ  τά  πλοία,  χαΐ  τά;  νανς  45  ψηδνπονς 
(δορΗ.  00.  349)  *' ίίνυποόετοί  48  νηέρη'  νόσος  (Ιερή  νονσος^  λά  49  χαϊ  έσώρενον  (Ψ"  169) 
50  νήεσι  {Β  688)*  ταΐς  νανσί  52  νηησάτω'  πληρωσατω,  σωρενσάτω  (ρβΓ»ρ1ΐΓ.  1137) 
53  νή  τον  &εόν'  μά  τον  θεόν  (νή  Βεόν  Ογτ,  63)  54  νή^ων  υλι/ν  (ΨΊ39)•  σωοενωρ 
νλην  55  νηΐ'  τψ  πλοίω,  δοτιχώς  56  νήϊδα  (ρίΓβρΙι.  0  198)*  άπειρον,  χαϊ  οβίλ^ι^ 
68  νηκτά  (83ρί6η(.'ΧΙΧ  10)•  τά  έν  νδασι  διαιτώμενα,  τά  έννδρα*  παρά  τό  νήχεσθαι,  ί 
εστϊ  κολνμβάν,  πλέειν 


1087 


νηλεως  —  νη<ίτ$ς 


1088 


νηΧεύς  (Αββΰΐι.  ΟΙι.  251)*  δεινός,  άναιδως, 

καϊ  τά  όμοια  [78] 

νηλήτεις  (π  317)*   άναμάρτητοι,  ηαρά  τό 

μή  αλιτθΓν.  χαϊ  νηλίτιδες  τό  αυτό    [80] 
νηλίηεζοι  η  νήλιηοι'  άνυηόδετοι 
νηλιτέες'    [βά  82]    άναμάρτητοι,    αναίτιοι. 

άχρηστοι 
νηλος  (Μ«ΚθΓβη!ΐβ8?)*  εριον,  αμεινον  λήνος 
νημα'  [λά  84]  νφααμα 
νημερτές'  άναμαρτίς»  [βά  85]  σαφές 
νημερτής    (ό  349  ?)*    άναμαρτής.     χαϊ   τά 

δμοια 
νήν  νη9ειν 

νηνεμία•  γαλήνη  άνεμων  [80] 

νήνεμον    άνευ  άνεμου,    ενηνουν.    ευδιον. 

ησυχον  (Ειιγ.  Ηβο.  633).  άχνουν.  χαϊ  άνή- 

νεμον  τό  αυτό 
νηνεμούμενον  χα&εσταμένον  Ιχ  ταραχής. 

βΰδιον.  ησυχον 
(νηνίατον  εί.  582) 

νηνίταΐ'  [ηά  92|  νέοι  [98—95] 

νηοϋχος*  φύλαξ  ηλοΐου  (590) 
νηπεχτέας•  αχτένιστους 
νηηεν^ές  (0221)-  άκεν^ές^  άηένΒητον  [99] 
νηπιάζεταΐ'  μωραίνεται 
νηκιαχενων  (Χ  502)*   τά  τοϊς  νηπιοις  αρ- 
μόζοντα   ηράττων^    ηαιδαριενόμενος  ^   νη- 

ααυόμενος 
νηηίαχοΐ'  νηηιοι.  ανόητοι,  μάταιοι,  νεογνοί 

(ηοη  Π  262) 
νηηιέη'  ι)  των  νηπίων  ηλικία 
νηηιέησί'  νεότζ^σι  (ηοη  Υ  411) 
νηπίη'  [αύ  505]  νεογνή  [β] 

νήίίΐον  νεογνόν,  νεώτερον,  [βά  7]   άφρον^ 

η  άφρονέστερον 
νήηοδες'  Ιχ&ύες  (νε — ) 
νηποινί'  άνευ  τιμωρίας 
νήποινον  άτιμωρητον^  άνεχδίχητον^  άνέχ- 

τιτον  (ΑροΙΙ.  Ιβχ.)  [II] 

νηητιχωτάτην  νήφειν  ποιούσαν 


νηπν^ίς'  άηβυστον 

νηχύτα  (£Γ384?)-  βοητά.  χήρυξ  μιχρό- 
φωνος 

νηχύτιον  (Υ 200)*  νήηιον.  άφα>νον.  άφρονα, 
ανόητο  ν 

νηρέα•  μαρά9ου  θάμνος 

Νηρεύς'  θαλάσσιος  δαίμων.  Άλχμά(ν  Γγ.  149) 
χαϊ  Πόρχον  ονομάζει 

νηρίθμους'  αναρίθμητους,  άπειρους      [19] 
10    νηρίδας•  τάς  χοίλας  πέτρας 

ή^νηρίπη•  σεμνή 

νηρ-γίταΐ'  μεγάλοι 

Νήριτον  όρος  Ίθάχης,  άντιχρύ  της  Ηπεί- 
ρου, χαϊ  τό  πολύ  (ΗββίοιΙ.  ορρ.  60).  χλω- 
ρόν.  ύγρόν,  θαλερόν.  άπαλόν.  άεϊ  (ίέον 

νήριτος  (Αγ.  ΗΑ.  IV  4,  17  •!.)*  ό  νηρίτης, 
δ  έστι  χογχύλιον  χοχλιωδες,  ποιχίλον 

νηριτόμυθος'  ύπό  τφ  γήρ^  πεπτωχώς,  ή 
{φ)  ούχ  άν  τις  έρίσειβ  προς  μΰθον 
20    νηριτόφυλλον  πολύφυλλον 

ή^νηρόν  τό  ταπεινόν  (ύδατεινόνί) 

νής*  τό  ενης,  όπερ  έστϊν  εΙς  τρίτην'  Δωριείς 
δϊ  νάς  λέγουσι 

νησαίη  λίθος'  ξνιοιτήν  σόρδιον,  διά  τό 
έν  Σαρδόνι  γίνεσθαι.  οί  όέ  σμάραγδοψ 

Νησαίας  Ιππους  (ΕαΓ.  Γγ.  1114  ΑηβΙ.  ΗΑ. 

IX  37,  5)•  μεταξύ  της  Σουσιανης  χαϊ  της 

Βαχτριανης   τόπος  έστϊ  ή;'χατά    στηγώνα, 

δπερ  Ελλάδι  γλώσση  Νήσος,    έντίΐΰθα  Ιπ- 

30        ^^^  διάφοροι  γίνονται 

νησίγδα-  έν  Νυχτί  (ΡΗίΙβιηο  ρ.  16).  άκοδι- 
δόασι  μάσημα  τι  ποιόν 

νήσοί'  τόποι  έν  μέσφ  θαλάσσης 

νησόμεθα'  χορεσθησόμεθα 

ή;•νήσορ*  νεοττός  (νοσσόρ)  [35] 

νήσος'  τόπος  υψηλός,  •\^ίχων  έν  νδασι 

νήστειρα'  ή  μήποτε  ....  στερομένη  τροφής 

νήστις'  ασιτία,  χαϊ  τό  μεταξύ  τής  κοιλίας. 

χαϊ  τό  του  στομάχου  εντερον,  έν  φ  ονδέ- 

40        ποτέ    κόπρος    ευρίσκεται•     όθεν    χέχληται 


25  ή  —  Ιρήσειε  —  μνθον        28  νής  λέγουσι        31   μάσησμά        37  νηστείρα        38  νηστίς 


τής  νεώς  πορευομένης  99  νήπια  (Β  311)*  μικρά  παιδία  \ύ  505  ασθενής  {Α  560)  6  νη- 
πιάας  όχέειν  (α  297)•  νηπιότητας,  άφοοσύνας,  καϊ  ματαιότητας  ίχειν,  ή  ύπ  αύτων  Ιχε- 
αθαι  Αά  7  μιχρόν  (Ζ 366).  άνόητον  {Ζ ^{Λ)  11  νήπους  ή  νήποδες•  άνυποδέτους  (νηλιπ—) 
19  Νήριχος  (©376)•  πόλις  Ηπείρου        Ζ»  νήστις'  άσιτος,  νηστεύων 


1089 


νητΒα  —  ηφοεντα 


1090 


νηστις  (Απ8ΐ.  Γγ.  IX  ρ.  1151).    τοντφ  όέ 

τφ  έντέρω  τ  ας  χορδάς  περίζίλοΰσιν  οΐ  μά• 

γειροι 
-^νήτεα'  άνηνντα 
ν  ή  τήν  μά  τήν 

ν  η  τήν  νγείαν  (Οοιη.  ίηο.)*  μά  τήν  ύγείαν 
νήτος'  Ιαχατος,  ή  πολύς,  σεσωρευμένος  (ντ^ 

τός) 
νήττον  ηλήρες,  μεστόν  (νηητόνΐ) 
ν  ή  τω  &εώ'  δρχος  χατά  Δήμητρας  χαϊ  Κόρης    10 

[481  • 
νηφάλιοι  (ΟβΙΙίιη.  Γγ.  6ΧΧΙ1Ι  1)*  νηφοντες^ 

μή  πεΛωχότες,    ή  θύματα  χαϊ  βωμοί ,  έφ* 

ων  οίνος  ού  σηένδεταί.  ή  σοφοί  (593) 
νηφάλια  ξύλα   (ΡΗίΙοΰΙιΟΓ.) '  τά  μή  άμηέ- 

λίνα,   ή  σνχάμινα,   ή  σνχινα*    έχεΐνα  γάρ 

οΐνόσηονδα  λέγονται  [48.  49] 

νήφονες'  νήφοντες 
νήχεταΐ'  χολνμβ^ 

νήχι  (ΒοβοΙί)*  ναϊ  μήν  20 

νήχυτον  (ΡΙιΠβ(38)'  ηολύ 
Ινήαις'  χάδος  [&$] 

ΙνηεξΙς'  έν  ΚαππαδοχΙ^  γενόμενος  μυς,  δν 

σχίονρόν  τίνες  λέγουσιν 
ΝΙβα'  χιόνα,  χαϊ  χρήντμ^ 
νιβάδες•  αΐ  τους  λόφους  ίχονσαι  αίγες 
νιβατισμός•  είδος  όρχήσεως  βαρβαριχης 
νιγλαρενων    (Ευροΐ.    ίΓ.  XXVII    ρ.   472)* 

τερετίζων 
νίγλαροι    (ΡΙιβΓβοΓ.  1  25  ρ.  334)*    τερετί-    30 

σματα,  περίεργα  χρούσματα 
νίγλα'  τρόπαια,  παρά  Πέρσαις 
νίζεΐ'  νίπτει^  πλύνει,  χλύζει,  σμήχει 
νιΐδες  ($ίΰυ1ί)*  παίδων  αιδοία 
νίχα&ρον  επα&λον,  έπινίχιον 
ν  IX α  ι*  χρατεί  [βά  66] 

Νιχάνωρ   ( — τωρΐ)*   ήρως,  δν  χαϊ  τιμώσί 

τίνες 


νιχατήρες  (Μβεβά.) *  οΐ  άχμαιότατοι  ίν  ταΐς 

τόξεσιν  [69—71] 

νίχεστρον  (νίχατρον^)'  νιχητήριον 
•\^νιχήσ&αι*  άπέχεσ&αι 
νιχητήριον  (δορϋ.  Γγ.  504)*  Ιπα^λον 
νίχλον  τό  λίχνον  (570) 
νΐχορ  (Ι,3θοη.)*  διαφορά 
νιχοστράτ(ει)ος'  είδος  αμπέλου  (Ι,^ποβαβ) 
νιχύρτας  (ΗίρροηβεΙ.  49,  5)*   δουλέχδουλος 
νίμματα   (Ογοοιο  €θΐη.  Γγ.  II  ρ.  541)*  λου- 
τρά, πλύματα 
νίν  αυτόν,  αυτήν,  αυτό  [81] 

νινήατος  (ΒίρροηβεΙ.  Γγ.  129)*   νόμος  παι- 

δαριώδης.  χαϊ  Φρύγιον  μέλος,  (χαϊ  νηνια- 

στής- ) 

νίννον  τον  χαβάλλην  ΐππον 
νίρνος'  φ&είρ.  *Αχαιοί.  ή  νίρμος 
νίρον  μέγα  [86.  87] 

Νια  αν  ό  Αρτεμίαιος  μήν,  χαϊ  'Ιλίου  (Αηί- 

τον?  Β  508)  πόλις  [89.  90] 

(νίσσεται*  εισέρχεται)  οΓ.  249 
(νισσόμωος'  πορευσόμενος)  εί.  252 
νίτρο  ν*  σάπων,  χαϊ    είδος  Ιατριχόν 
νιφάδες'  ελχη,  τραύματα,  σταγόνες,  χρεχά" 

δες  [98] 

νιφάς  (Ο  170)•   ή  της  χιόνος  χατ  ολίγον 

απόρροια  * 

νιφάδες  ό*  ώ;  πίπτον  ίραζε  (Μ  156) 

τάς  γάρ  ιρεχάδας  ιριάδας  φησίν 

αίματοέσσας  δέ  ιριάδας  χατέχευεν  εραζε 

(Π  459) 
νίφαργον  .9^4φα54  λελευχασμένον 
νίφει  (Αγ.  ΑεΗ.  1141)*  χιονίζει  [97] 

νιφο βόλοις  (ΕυΓ.  ΡΙιοβη.  206)*  χιονίοις 
νιφοβόλον  (ΕοΓ.  ΡΗοβη.  234)*  ύψηλόν 
νιφόεν  (^ίε.  ΤΗ.  881)*  χιονώδες 
νιφόεντα'  χειμέρια,  χιονώδη  (Οβίΐ.  ΒεΙ. 93) 

χιονιζόμενα  {Β  227) 


€00.  40  νήτην,  μάτην  44  τω  Βεώ  47  οίνίσποι  52  νήχίναι,  μήν  53  νη^ 
χιτόν  64  (νιδες  ΡΙιοΙ.  300,  5,  νίδας'  νέος  παιδός  χόρονος  €>τί11.  72  νίχαστρον  ΡΙιοΙ.) 
76  νίχωρ,  διαφΘορά  79  πλώματα  81  νινήχλος  χαϊ  82  \ειώδης  χαϊ  φρύγειον  χαϊ 
νίνιαστής  ρθ8(  581  83  χαταβάλλην  85  εί.  νειηόν.  Ιερόν.  88  Ιλιουπόλις  91  σαπών 
94  έπίπιον  ^ρραζε  —  γάρ  φησϊν  —  ^ρραζεν  Λ  νιφαίον  97  ή  χάλαζα  98  ξενίοις 
600  νιφώεν 

ΗΕδ.  45  νηυσί  (Α  179  βΐ)*  ναυσί,  πλοίοις  48  νηφαλισμένον  ύδατι,  ούχ  οϊνφ 
ήγνισμένον  49  νήφε  (Π  Τίιη.  IV  5)•  γρηγορεί,  σωφρόνει  βίου,  [ή  βρέχε*]  [χιών  γάρ  ή  χατα 
μιχρόν  φερομένη  λεπτώς,  χαϊ  ό  λεπτός  δμβρος  νιφετός'  νίφει  γάρ  τό  χιονίζει]  55  νηαι- 
ρίη  (Ε  539)*  έσχατη,  ή  νηάτη  (216)  Α^  66  λιχμ^  (νιχλςί)  69  νίχεα*  φιλονειχία,  έχ&ρα 
70  νίχειν  λιχμάν.  χρατεΐν  (231.566)  71  νίχεσσεν  νβρισεν  81  νινητός  (ΟβΠ.  Ιον.  63)* 
ανόητος,  οΐ  δ^  νενίηλος  (φιοά  νβηιιη)  86  νίτρον,  σαπων  87  νίσεσ&αΐ'  πορεύεσΒαί 
89  νισόμενον  (2^186)*  πορευόμενον  90  νισυνόχος'  φύλαξ  νεώς  (496)  93  νιφάλιος' 
εύγρήγορος  (Β^ζβηΙ.)  τόν  νουν  (646)  97  νιφετός  {δ  566)•  ή  της  χιόνος  χαταφορά,  χιών 
λεπτή,  χιονισμός'  τεύχων  ή  πολύν  ομβρον  ά&έσφατον,  τ}(έ)  χάλαζα{ν,  ή  νιφετόν  Κ  7) 

69 


1091 


νκροίύΟα  —  νόύτος 


1692 


νιφόεσσα  Ελένη•  άντΙ  χον  λευχή.  "Ιων 
Φρουροΐς  (ίν.  46) 

νιφομένη'  χιονίζομένη  [604.  5] 

νόα'  ηηγη.  Αάχωνες 

'\νοαρέως•  νοννεχόντως 

ν  αεί*  συΧλογίξου,  σχόκει 

νοερό  ν  ηνενματιχόν  νοερόν  μίν  έστι  τό 
ν(ο)ονν•  νοητό  ν  6^  τό  νοούμενον.  τροφή 
όέ  τρόηον  τινά  του  νοοΰντος «  το  νοούμε- 
νον.  οΰτω  μ^ν  ονν  κυρίως,  λέγονται  όέ  χαϊ    10 
εναλλάξ  χαταχρηστιχώς  * 

ή^νοενσας'  νοήσας 

νόημα*  σύνεσις 

νοήμων  συνετό;^  έμπείρος»  γνωστικός 

νοήσεΐ'  έν^μεΐται 

νόησεν  έφράσ&η 

νοητά'  τά  μη  δρώμενα  [16] 

νο^ενεΐ'  άπαλλοτριοΐ.  άπατφ,  χολαχ^ύει 

νο^ογέννητα'  ηορν[ι] ογέννητα,  οΐ  μή  γνή- 
σιοι ηαΐδες,   άλλ'   άκό  πόρνης  •ή  φίλης  ή    20 
δούλης  ή  ααλλαχης  αλλότριοι  τ;  δυσγενεΖς 
ιρενδεΐς 

νό&ως'  ψευδώς  [20.  21] 

νομάδες*  βοσκόμεναι  άγέλαι 

νομάδες•  ήμέραι  αΐ  φ^Ίνοντος  τοΰ  μηνός 

νομάδες*  βαρβάρων^  άγρίϋον  ....  [25] 

'\νομαδόστο(ι)χοι•  από  των  νομών  χατά 
στοΐχον  αρχόμενοι 

-^νομάριον  σκεύος  τραγικόν 

νομάρχης  (ΗβΓοά.  II  177)•  ό  νομών  άρχων    30 
νομούς  δε  λίγουαι  τά  μεγάλα  χωρία 

νομέας  (ΗβΓοά.  1194  1196)*  ξύλα  περιφερή 

νομεΐς'  βασιλείς,  ηγεμόνες,  χαϊ  των  πλοίων 
τά  (γκοίλια.  καϊ  σχοΐνοι  άρμενων  [31] 

νομεύς'    ποιμήν.     ό  μεριξόμενος,    ή  μέρος 
ληφόμενος 

νομή'  διαίρεσις,  μερισμός^  νέμησις  [34] 


νομ-ή*  χροφτή^  βοσκή,  ή;• ποινή,  μερίς  νδατος 

[Μ] 

νομίζειν  οϊεσ9αι,  λέγειν 

νομιζόμε&α'  νόμιμα  οΙόμεΒα 

νομιζόμενα*  νόμιμα.  Ιννομα 

νόμιον.  δίκαιον 

νομοθετεί*  νομοποιεΐ  [42] 

νομόν  νομήν 

νόμος•  θεσμός,  σννή^εια:  νομή,  τόπος  (νο- 
μός), χαϊ  λόγος  (ΗίρροεΓ.)  [•<Ι  44]  46] 

^νόμος  ό  πάντων  βασιλεύς*^  (Ρίη^&Γ.  Γγ. 

146)  χατά  φύσιν (ΡΙβΚ.  6ογ^.  ρ. 

488  Β)  [47—51] 

νοοϋσι*  φρονοϋσιν^  ή  συνιεΐσι 

'\•νορβά•  καλή 

'\•νορβεΐ•  ένταμεΐται 

νορ^αχινοί  (ΑβοΙ. ?)*  ασθενείς 

νόρρος•  άνΒος  μήλινον  λωτοϋ.  γίνεται  δε 
τι  χαϊ  δένδρον  ίν  παραλίς^^  όπερ  ίνιοι  ν  ο- 
ρέ ι  άν  χαλονσιν 

νορύην '  [»ά  57]  ίστι  όέ  είδος  οσπρίου 
(Τ1ΐ€θρ1ΐΓ.  IX  11,  5)  [58] 

νοσαχερός  (Οοιη.  •ο.  ίΓ.  000ΧΥ1Ι)*  νοσω- 
δης,  τρυφερός,  μαλακός 

νοσηλεύεται•  νοσεΐ:  ή  νοσοϋντι  υπηρετεί 
(νοσηλεύει)  •  [61] 

νοσσίδες•  υπόδημα  γυναιχεΐον  (ΡοΙΙ.  1^11 94) 

νόσος  μεγάλη*  επιληψία 

νοσούν  (€Γ.  0601.  113,  26)*  στασιάξον 

νοστήσαι*  [βά  65]  άφικέσθαι,  άναχομισθη- 
ναι,  νποστρέίραι  [66] 

νόστιμον  ημαρ•  τό  σωτηριον  (α  9).  χαϊ 
άναχομιστικόν.  άνακομιστική  ήμερα 

νόστιμος  (6806)*  σω{τή)ριος.  καϊ  τά  δμοια 

Νόστοις*  βίβλοις  οΰτω  καλονμέναις 

νόστος  {Β  155)•  ή  εις  οίχον  άνακομιδή,  ή 
επάνοδος,  καϊ  ή  άνάδοοις  της  γενσεως 


€0Β.  5  νίωον,  ήρωτριωμένη  γη  Ο  άναλλάξ  (20  ωυων  —  όρχονμενοι  ΡΙιοΙ.  301, 
20)  (27  ΗΘΜΑΡΙΟΝ  —  ίατηι^ίόνί)  35  αοίανη'ί  38  \μαΟα  ϋίβ  46  πάντων  ό  —  κατά 
την  φ\      52  φϋονοΰσιν  ή  συνιούσι      (56  μελιλώτοι; ?)      57  νορύειν  (ΑΓεβίΙ.  118, 17)       59  νο- 

αακέηωζ         60  νοαά    νοσοϋντα         64  \^ειν         67  νόστναον  68  νόστπίίος*   σωοιοζ 


σακέρως         60  νοσι\    νοσοϋντα         64  \ζειν         67  νόστημον 


νοστημος*    σωριος 


ΗΕ8.  604  νίιρεως*  νοννεχείας  (νή — )  5  νιφ  ένί  (ε  127)•  ήηοτριαμένχι  γη  16  νο' 
9^001*  φοβείται,  άγριαίνει.  νουθετεί  20  νοΐοι  (ί?166)•  αί  των  νίών  γυναίκες  21  νωμε- 
λέως  (^428)•  αδιαλείπτως  25  νομαί*  βοσκή ματα,  βοσκά ί  31  νομαλέως  (ζί428)•  αδια- 
λείπτως 34  νομή  ε  ς  {Σ  525  βΙ.)*  ποιμένες  36  νομήματα*  δικαιώματα  (νόμιμα*  τά) 
42  νομοΐστορες   {€γτ\\\.  ίη  Ιεββί.  ΧΙ,ΙΙΙ  ρ.  577)•    νομομαθείς  λύ  44  καϊ  ό  ποιητής    τών 

χαΟ'   ημάς  νόμων        45  νόμος*   ό  ποιητής  τών  καί>*  ημάς  νομών  ουκ  οίδε*  ^έμις  τάς  δε  χαϊ 

ευνομίας  λέγει•  από  της  νεμήσεως*  ό  άνος  ΰβριν  τε  καϊ  εύνομίαν  (ρ  487)  47  νομφ  (Β  475)• 
τη  νομή  48  νόον  (Ηοηι.)•  νουν  49  νόων^  πολυκέρδεα  νομον  (ν  255)  τόν  άπατηλόν 
χαϊ  'φεΰστην  νουν  Ιπϊ  πολλά  τρέηων *  άλλο  έπ  άλλο  διανοούμενος  50  νόος  (Β  192)  •  νους 
51  νόου  (^346)•  τοΰ  νον.  τοΰ  λογισμού  Αά  57  [γήν  ορύειν.λ  58  νόροπα  (Β 578)•  λσμ- 
πρόν  61  νοσσεύουσι  (Ιβββί.  Ι«ΧΥΙΙΙ  28)*  γεννώσαι  Α(1  69  έπανελ^ειν  (0  374)  66  νο- 
σ[τ^ηλεύεσθαι*  νοσοχομεΐσΒαι 


1093 


νόΰτου  ηρομα^όντΒς  —  Ννμφαϊον  δχ9ον 


1094 


νόστου  ηρομα^όντες  (Οοιη.  •ο. Γγ. 6Ι<ΧΙΙ) * 
χρόνου  ίίολλοϋ  νόστον  ηρομα^όιηΒς 

νοσφίδίον  χλοπιμαΐον^  λα&ραΐον 

νοσφίζεσ&αΐ'  λανθάνειν.  ίζλεονεχτεϊν  [74] 

νοσφίξεταί'  Ιδιοηοίεΐ.  χλέητει^  αποστερείς 
αφαιρεί,  χωρίζει 

νοσφιξόμενος•  αφαιρούμενος,  χλεητόμε* 
νος,   ή  χλέητων,  στερων 

νόσφιν'  χωρίς  {Α  641),  άνευ.  λά9ρα,  δίχα• 
έχτός,   μαχράν  [19]    10 

νουμι^νιος*  δρνεον^  δμοιον  άτταγψ,  δ  ν  ^ 
χαϊ  τρόχιλος 

νουνεχέσιν  όξυτέροις,  νηπτιχωτέροις,  συν^ 
ετοΓί,  σοφοΐς 

νου  πέρα  παντός'  υπεράνω  παντός  νου 

Νονς'  ^ρυχη.  ποταμός,  χαϊ  ή  μονάς,  χυρίως 
όέ  σώφρονος  ψνχιΐς  ενέργεια  [81] 

νους   ου  παρά  Κενταύροισι    (Τβίβεΐίθ. 
ίΓ.  XI  ρ.  375)*  παροιμιώδες,  ίατι  όέ  Ώ(ε)ΐ' 
σάνδρου    χομμάτιον,    έπϊ   τ£ν   αδυνάτων    20 
ταττόμενον  [85 — 87] 

νύγεί'  τφ  χέντρω  πλήττει 

νυγμή'  χέντρον 

νυ&όν  άφωνον,  σχοτεινόν 

νυ&ωδες'  σχοτεινώδες 

νύχτα'  σχότος,  ή  χειμέριος  όέ  δασεία 
(ϋίο^βη.  ρΓον.  VI  89) 

νυχταίετος'  όρνις  Ιερός'Ήρας^  ο  χαϊ  Ιρφ•• 
διός  [Μ] 

{νυχταλωπιάν  εΓ.  750)  30 

νυχτελεΐν  έν  ννχτϊ  τελεΐν  [96} 

νυχτερεύειν'  άγρνπνεΐν.  ήι-ΆττιχοΙ 

νυχτερινοϊ  χύνες'  οί  λύχοι.  τινές  όέ  είδος 
υποδήματος  γυναιχείου  (ΡοΠ.  VII  94) 

νυχτερίς  {μ  433)*  πετεινόν  νυχτερινόν 

νυχτίβιος'  ό  έν  νυχτϊ  ίος  έν  ήμέρφ  διά- 
γων, τοιαύτα  όέ  τά  ^ηρία  χαϊ  τα  πλείω 
των  πτηνών 


ΝυχτΙδαι•  γένος  τι  των  τά^  λοιμιχάς  νό- 
σους ίχδιωχόντων  [702.  Ζ] 

νυχτιπόλοις  (ΕυΓ.  Ιοη.  718)*  νυχτός  άνα- 
στρεφομένοίς  χαϊ  περι{ι)οϋσι 

νυχτιλόχους  (€8ΐΗιη.?  εί.  Νοηη.  Ιοβηη.  XIX 
18)•  τοι5ί  νυχτϊ  ενεδρεύοντας  ^  ή  λχ^στάς 
(νυχτολ — ) 

νυχτοχόραξ  (Αγ.  ΗΑ.  II  12,  17)*  ό  νυχτϊ 
πετάμενος 

νυχτόμαντις'  μάντεως  είδος 

νυχτομαχία  (ΗβΓοά.  Ι  74  ΤΙιτιο.  VII  44)* 
(οτε)  νυχτός  μάχονται  πολέμ{ι)οι,  χαϊ  ούχ 
όρωσιν  έν  τφ  σχότει  [9] 

νύχτωρ  (ΟαΙΙίιη.  βρ.  £Χνΐ  1)*  νυχτός 

νυχχάσας'  γράφεται  δί  χαϊ  νυχχάσας, 
όπερ  έστϊ  νεανιευσάμενος,  το  6έ  νυχχά- 
σας  νύξας 

νυμφαγωγεΐ'  νύμφην  άγει 

νυμφαγωγός  (ΕυΓ.  ΙΑ.  610)*  ό  μετερχό- 
μένος  ίτέρφ  νύμφην  χαϊ  άγων  ίχ  τοϋ  πα- 
τρός οΐχίας,  φ  πρότερον  γεγαμηχότι  αύχ 
ίξεστι  μετελ^εΐν  διό  άποστέλλουσι  των 
φίλων  τινάς,  διαφέρει  γαρ  ό  νυμφαγωγός 
τοϋ  παρόχου'  χαλειται  γάρ  πάροχος  τόν 
φίλων  τις  ό  έπϊ  τφ  όχηματι  άμα  τη  νύμφη 
χαϊ  τφ  νυμφίφ  όχούμενος,  οίον  παρά- 
νυμφος 

νύμφαι  (Αγ.  ΗΑ.  V  19)*  οΐ  πτερωτοϊ  μύρ- 
μηχες,  χαϊ  οΐ  σχώληχες  οΐ  πτεροφυοΰντες^ 
οΐ  εν  τοις  των  μελισσών  χυττάροις.  οί  όέ 
χαϊ  άνά  μέσον  των  γυναιχ{εί)ων  αί  νύμ- 
φαι, χαϊ  των  ^όδων  αΐ  μεμυχυΐαι  χάλυχες, 
χαϊ  αί  νεόγαμοι  χόραι.  χαϊ  Μοϋσαι  &εαΙ 

Νυμφαΐον  δχ&ον  *Ιων  (ίτ,  52).  παρόσαν 
ό  ^Αλφειός  τήν  *Αρχάδων  παραμειβόμενος 
(κατά)  τά^  λεγόμενος  Γλυφάς  διέρχεται, 
Νυμφαΐον  ό*  δρος  άχούει  τό  περϊ  τήν  Άρ- 
χαδίαν.  οί  όέ  περϊ  ποταμόν 


€00.    71  ,  προμάχοντες       77]  ροβΐ  74      18  νοσφινέων      19  άτταγΐον      80  νει^τ| 

84  06  π      87  νυν       (88  οί.  νύττει,  νύρει)       93  έρωδίας       98  λήχοι        706  νυχτϊ  πετώμε- 

τ 
νος,  ό  νυχτιχόραξ        7  νυχτιμαν        8  \εία  —  πόλεμοι        10  νύχτορ        (11  νευχάσας, 
νεανιευσάμενος   ΡΙιοΙ.  303,  9)         18  έτερων        14  πτερωταϊ  —  χυφάροις        15  ό  πάρος^  δν  — 
άρχάδαν        διέρχεται,  οί  ποταμόν.  Νυμφαΐον 

ΙΙΕ8.  74  νοσφιζοίμε&α'  άρνοίμε&α.  ή  έπ  άλλο  τι  τραποίμε&α  (Ω  222).  τ;  χρυπτοί- 
μεθα  (ΰ81)  78  νόσφιν  έών  χωρϊς  υπάρχων  (Θ490  ηοη  ΑροΙΙ.  ΚΙι.  IV  1458)  83  νοϋσος 
{Α  10)•  νόσος  λοιμική  85  νοχαλός,  Μΐ^υμος.  χαϋνος  (νωχαλής)  86  νόφ  {Α  132)•  έν 
τη  διάνοι^  87  νύ'  άντϊ  τοϋ  χαϊ  δή,  χαΙ*  δη  {Δ  31)  94  νϋνχες  {Β  385)*  έχτεταμένον 
96  νυχτέοιχος  (Α  47)*  φοβερός  τήν  &έαν  702  νυχτεοιχώς  (Α  47)•  χαταπληχτιχως,  χα- 
ϋάπερ  νύξ  'ά  νυχτϊ  &οή  {Μ  463)*  τη  ταχείς,  ή  γάρ  ήμερα,  πολύμοχθος  ούσα  διά  τά  ίργα^ 
μαγρα  ήμΐν  φαίνεται*  ή  δί  νύξ  διά  τήν  άνάπαυσιν  ταχεία  9  νυχτός  άμολγω  (Α  173)' 
ηεσονυχτίω'  παρ*  ήν  ώραν  ούδεϊς  μολίσχει 

69  * 


1095 


ννμφβύτρία  —  νάδννον 


1Μ6 


ννμφΒντρ^α  (Αγ.  ΑοΙι•  1056)*  ή  συμη^μ- 
ηομένη  ύηό  των  γοψέων  τρ  ννμψρ  ηαρά- 
νυμφος 

ννμφέων  νυμφώψ  Ιερόν  (Αιι•€Γ.  ίΓ.  16) 

νύμφη•  ή  νεωοτΐ  γαμη^εΐσα  (ΙβοοπΙμ).  χαϊ 
ή  έν  τοις  άστροις  αΖ|,  ή  Αμάλθεια,  χαϊ 
Μοϋσα,  χαϊ  τό  μεταξύ  τοΰ  γενείον  χαϊ  του 
χάτω  χείλους  έν  μέσψ  χοΐλον.  χαϊ  ή  ταΰ 
Δώς  μήτηρ.  χαϊ  ό  έν  τοις  μελ4,σσ{ε)ίθίς 
σχώληξ  [10]    10 

ννμφιχά  λουτρά•  γαμήλια  λουτρά•  ί}ν 
άηό  χρήνης  άηοδεδειγμένης 

ννμφίδες•  υποδήματα  γχτναίχεϊα  νυμφιχά 

νυμφίον  χαϊ  νύμφην  πάντα  τόν  γήμαντα 
χαϊ  παιόοποιησάμενον  ^  χάν  πολυχρόνως  ι^ 
(Ψ  223) 

νυμφίου,  δς  ^α  ^ανών  δειλούς  άχάχηαε 
τοχήας 

ννμφόβας•  Άχαίός  (Γγ.  26).  ό  Σειλιινός  έπΐ' 
βαίνων  ταΐς  Νύμφαις,  χαϊ  έν  Μοίραις  (ΗβΓ-    20 
ηιίρρί  ?)  * 

βαβαί,  βαβαί^  βησομαι  γυναΖχες 
έπϊ  της  ^Αφροδίτης 

νυμφοχόμος  (Κιιγ.  ΙΑ.  1087)•  ή  νυμφευ- 
τρία  ή  χοσμοΰσα  η^  νύμφην 

νυμφόληητοι•  οΐ  χατεχόμενοι  Νύμφαις. 
μάντεις  δέ  εΐαι  χαϊ  έπί&(ε)ίαστίχοί 

ννμφοπόνος  (8ορΙιτο)*  ή  ηερϊ  τήν  νύμφην 
ηονουμένη  [27] 

νυμφοτήρεις•  άρχοντες  τίνες  30 

νΰν  έπϊ  του  παρόντος,  ενίοτε  δέ  άντϊ  τοΰ 
δή  παραπληρωματικού,  χαϊ  επίρρημα  χρό- 
νου ένεστώτος.  δηλοΐ  δέ  χαϊ  τό  άρτίως 

νυν  δέ'  έπϊ  τοΰ  παρόντος 

νυν  δέ  ^εοϊ  μάχαρες•  τοΰτό  φασιν  έξό-' 
διον  είναι  ^α^ωδών 

νϋν  δέ  &εοϊ  μάχαρες  των  ίσαλων  άφθο- 
νοι έστε 

νυνδή  (ΡΙ&(ο)*  άντϊ  τοΰ  άρτι 

νΰν  χ*  εΐη  (ηοη  Β 107)*  άντϊ  τοΰ  νΰν  χαιρός    40 

νύννιον   έπϊ   τοις  παιδίοις  χαταβαυχα- 


λϋύμενόν  φααι  λέγεσθαί'  ομοίως  χαί  τό 

νύννιος 
νΰν  τ    ήν&βς  ές  χορόν^  νΰν  τ*  Ιηρα- 

δες•  νΰν  εΐ9  χορόν  ηλ&ες^  χαϊ  νΰν  ίπαρδες 
Νύξ•  ή  σωματοειδής  9εός• 

εΐ  μή  Νύξ  δμήτειρα  θέων  έσάωσε  (5  259) 

χαϊ  ή  συνήθως  λεγομένη  νύξ  {λ  329) 

[δ7] 
ψύξεν  (Η  260)•  έχ  χειρός  έτρωαεν  (Λ  252)- 

νύ^ε  δέ  μιν  χατά  χείρα  μέσην 
ννός•  νύμφη  γεγαμημένη  τοις  τοΰ  γημαντος 

οίχείοις 

νυρεί•  νύασει  (688) 
νυ ρίξει•  νύσσει,  ξύει 

ννρων  νύσσων.  ξύων  [βά  42]  [43] 

9ύσ(σ)ει•  ηαίει.  ^ήσσει 
ρύσσα  (7  332)*  ό  χαμπτήρ•  άπό   τοΰ  έλ- 
κοντας χατ  αυτόν  νεύειν  τους  ΙπΛους 
•\•νύσσαι•  έχ  χειρός  πατάξαι 
Νύ σ[σ]ιον•  όρος  Διονύσου  (οί.  8ορΙι.  Α.  1131) 
νυσταγμός  (Ηίρρθ€Γ)'  ύπνος 
νυσταλέον  ύπνηλόν  (εί.  Οοαι.  ίη€.  ΧΙ.ΙΙ1) 
ή^νυσταλωπιάν  νυστάζειν 
νύστυχον  ολίγον  ύπνώσαι 
νυττόμενος•  χεντούμενος,  προωθούμενος 
νύχα•  νύχτωρ^  νυχτί  (ν.  πάννυχα) 
9υχ{ε)ία•  διανυχτέρευσις 
νύχιαι•  νυχτεριναί 
νυχεύει•  χρύπτει.  νυχτερεύει 
νύχμα•  όνειδος (8X7).  Αυδοϊ  ίΐ^ολός  (^όγοςί) 
νύχος•  νύξ.  σχότος 
ν  ω  (ο  474)•  ημάς 
Νωβαΐ'  Πυγμαίοι 
νωγαλεύματα  (ΑτθΓοΙ.  Γγ.  Ι  ρ.  274)  ή  νω- 

γαλίσματα'   τά   χατά  λεπτόν  εδέσματα, 

οΐ  δέ  τά  μή  εις  χορτασίαν,  άλλα  τρυφερά 

Ι*  άρματα 
νωδός  (ΡΗοβηίο.  €ο1.  Γγ.  5,    Εα1)ΐι1.  €θΐη.  ρ. 

272)•    ό  οδόντας  ουκ  ^χων.    χαϊ    έν[ν]εός. 

χωφός.   μή  λαλών  (^ί.  μύδος) 
νώδυνον  ($ορΙι.  ΡΙιίΙ.  44)*  άνώδυνον     [64] 


€00.    17  νυμφεύων      20  τά  μήλια      22  νυμφίουος  ώς  ^αθ'άνωδηλοΰσαχαχήσε      23  ός 
^  ρ 

ην  δεινός  —  μύ  25  \μπτοι  28  νυμφοτερεΖς  30  τραγφδών  —  έστησαν  32  νΰνδή 
34  χαταβάν  καλούμενον  35  νΰν  τ*  ηνθες  δεχωρόν,  —  ίπραδες  (κόρον  Μβίηβΐί.)  38  ^χ- 
χειρέτρωσεν  —  δ*  έμήν  χείρα  (40  €Ϊ.  ένυρεν,  μυρμεαϊ)  44  παίζει  50  €Γ.  ύσταλ4οπιρί  βΐ 
νυχταλωηιων  ΕυβίΒΐΙι.  1392,  35        52  προθ.'μενος        58  νυχός        63  άνόδυνον 

ΗΕδ.  19  νύμφιγενέην  (λ  447)*  νεωστϊ  νενυμφευμένην  27  νυμφοστόλος  (6Γθ^. 
Νβι.)•  νυμφαγωγός  37  νυοί  (Ο  166  ν  451)•  νύμφαι  (οι.  νοίοι)  λά  42  νύχτωρ  43  Νΰσα 
χαϊ  Νυσήϊον  (Ζ  133)•  όρος^  ου  καθ*  Ενα  τόπον,  έστι  γάρ  Αραβίας,  Αιθιοπίας,  ΑΙγύπτου,  Βα- 
βυλώνος,  *Ερυθράς,  θρφχης,  θετταλίας,  Κιλιχίας,  Ινδικής,  Αφύης,  Αυδίας,  Μακεδονίας,  Νάξου, 
περϊ  τό  Πάγγαιον,  τόπος  Συρίας        64  Νωε  (Οβηββ.  V  29)•  άνάπαυσις 


1097 


νω'^Βία  —  ξαναν 


1098 


ψω&εία  (ΡΙιΙ.  ΤΙΐΜβΙ.  195  €)*  νω&ρία^  όχψηρία 

νω&€ΐς'  βραδεΐς,  άλογοι 

νω&ή'  τόν  Ιργάτην,  ή  τ09  μηχέτι  αχιρτάν 

δννάβερον 
νω^ής  (Α  558)*   ό  νωθρός  ^  κατά  στέρησιψ 

τού  &εΙν,  βραδύς,  αμβλύς 
νω&ής  όδός'  ή  μαχρά  οδός 
νώ^ητί'  έν^μή9^)τι^  γνω&ι 
νώ^ουρος  (Οοπι. •η.  6ΥΙΙ) *  ό  αδύνατος  ανγ~ 

γίυεσ&αί.  η  δνος  (οί.  Α  558)  £0 

νω&ρή  οδός*  μαχρά.  η  νω^ρά  [71] 

νω9'ρόψ    (Νιο.  ΤΙι.  165)*    βραδύ,    νωχελές, 

άσ&ενές 
νόϊ  (Ε  235)•  ημάς.  ήμεΐς  (Δ  418).  +ι}μΛ 
νωΐν  (Θ  374)*    ^^μΛΪν  των  δύο.    χαϊ  ήμΐ» 

[77.  78] 
ψ  ω  χα  ρ-  νύσταξις  (Νιο.   Τ1ι•  189).    νω^ία. 

χαχόσχολος  έννοια 
νωλεμές  (Ι  317  •!.)*   Ισχνρόν,  βίαιον.  [ού• 

τελές],  χαρτερόν.  σννεχέψ  20 

νωλεμέως  (/Ι  428)*    αδιαλείπτως.    χαΧ  τά 

όμοια 
νωλεμώς'  αδιαλείπτως,  χαϊ  τά  όμοια 
νώμα   (Εηιρ6(Ιθ€ΐ.  361)*    νόημα ^   ένϋνμημα 

[84] 
νωμαται  (ΒβΰοΙι^Ι.  Γη  47)*  χινεΐται 
νω μη  σαι  {Η  238) *  χινησαι^  μετενέγχαι.  όια- 

νεΐμαι.  χνβερνησαι 
νώματα'  έπϊ  των  ύηοζυγίων  τά  γνωρίσματα• 

οί  όέ  τά  θρέμματα  30 

ν  ώ  μη  ο  αν  {Α  471  8ΐ.  ΑηΙίιη.  Γγ.  XVI)*   δια- 
μέρισαν [80] 
νώμων  έχων  (ν  2551).   διανέμων.    χρίνων 

(δορΗ.  ΟΤ.  300).   διαιρων 
Νώναχρις*  τόηος  έηώννμος  Αρχαδίας.  τι- 

ν^ς  δέ  Νώναηις   (Μβίηβΐί.  ΟβΙΙ.  ΒβΙ.  103) 
Νωναχρ(ι)εύς  (Αηβίορίι.  ίΓ.  ΟΟΧΧΧΙΤ)•  οΐ 


μίν   άλεΐίΐτην   Αρχαδιχόν   άκοδιδόασιν.  ή 

γάρ  Νώναχρις  ΑρχαδΙας  έστϊ  τόπος 

νωντα'  νηΒοντα,  ^έοντα  (οί.  νάει) 

νωνυμία*  άχλεια.  ασάφεια 

νώννμος  (ν  239)*  ανώνυμος,  δύσφημος.  δν 

ούχ  άν  τις  εΰφημον  είποι^  άλλα  δυστυχή 
Ί-νωρβί•  ενεργεί 
νωροπα  (Β  578)*  λαμπρόν.  αϊΒοπα.  ατερη- 

τιχόν  της  διρεως.    τό  γάρ  ν  ω  Ισον  τφ  α* 

άροπα^  νώροπα  [98.  99] 

νώροιΡ'  λαμπρός,   όξύφωνος.  ένηχος.   ή  ότι 

τη  δ^ιν  άσ&ενη  ποιεΐ 
ή^νώ  ρε μν ο ς'    μέγας,    πολύς,    χατώτατος^ 

έσχατος,  άσ&ενής.  πλατύς 
νωσάμενος  (ΟαΙΙ.  Γγ. ΟΟΟΧΕΥ) *  χατανοησας 
νωσασ&αΐ'  αΙσΒέσΒαι^  έν&νμη^ήναι^  νοήσαι 
ή^νώσις'  ^έμβος.  πτωχός 
ή;'νωσίχολος'  αμελής.  ^φΒυμος        [806.  7] 
νωτεΐς'  οΐ  αχθοφόροι  ήμίονοι.  οΐ  ελχοντες 

ζύγιοι 
νωτίξειν  όιοχειν.  τρέπειν 
νωτίσαΐ'  τό  χατά  νώτα  λ€φεΐν  (ΑββεΙι.  Α^. 

286),  χαϊ  παραμείφασ^αι  φυγόντα  (δορίι. 

ΟΤ.  193) 
νωτίσασ&αΐ'    άνα&έσ&αι  έπϊ  των  ώμην. 

άπονωτίσασ&αι  όέ  τό  χατα^έσ9'αι 
νωτοφόρος  (Χβη.  ΕΠ.  ΥΙ  2,  34)*  δ  μή  υπό 

ζυγόν^  άλλα  τφ  νώτφ  άχ^φορών  άν^ρω- 

πος^  Ιππος^  όνος 
νωφαιόν  αφανές 
νωφαλή(ς)'  νωθρός  (νωχ — ) 
νωχαλίζει•  βραδύνει 
νωχέλεια•  άσ&ένεια.  βραδυτης.  άργεία.νώ- 

θεια  [Λά  16] 

νωχμα*  όνειδος  (757) 
νω'ψ'  άσ&ενης  τη  δ'ψει  (ο£.  μοι^) 
νωχελής•  [αά  19]  βραδύς,  άχρηστος 


Ααίνεΐ'  διαξέει.  ή^νηΒει^  ή^  σωρεύει,  εργά- 
ζεται έρια.  χαϊ  δέρει  ίμάντι 
ή^ξενύεΐ'  λήγει 


ξάνή^δαρος'  ξώον  όμοιον  βοΐ,  γενόμενον 

χατά  τό  Ατλαντιχόν  πέλαγος 
ξανάν  χοπιαν  τήν  χείρα  (14  βΐ  άποξανάν) 


€0Β.  67  νω&ητόν  71  νωθουρός^  ό  δυνατός  72  νώ&ρηξ  (87  γνώματα^) 
94  άφάσεια  (804  δινώεις  ^εμβός'  πτωχός)  8  ή  ελχοντες  (οί.  ζούγωνερ)  16  μιΛαίη^ 
19  ομαλός  Β    1^£ν£(  —  δέρει        8  ξάναδροςΐ 

ΗΚ8.  73  νω&ροχάρδιος  (ΡΓονβτΙ).  XII  8)•  βραδύς  χατά  λογισμόν  77  νωΐτέρην 
ημών  τών  δύο*  Ινα  νωΐτέρην  όπ  άχούσης  (μ 218)  78  νωΐτερον  ημών  τών  δύο.  ήμέτερον* 
χαϊ  νωΐτερον  λέχος  αυτών  (039)  %^  νωμ^ς  (μ 218)•  διοιχεις  89  νωμησίβων  (Η 238)• 
χινησαι  τό  όπλον  98  νώροπι  (^Η  206)*  λαμπρφ.  χαϊ  τά  όμοια  99  νώροπι  χαλχφ 
(Ν  406)•  τφ  λαμπρφ  χαλχω ,  ή  σιδηρφ,  χαϊ  τά  λοιπά  806  νώτα*  τά  ανώτατα^  τά  νωτιαύι 
χρέα  (0  65).  χαϊ  συνήθως  ημίν  (Β 308)  7  νώτα  θαλάσσης  (Β  159ν  τήν  ίπιφάνειαν  αύτης. 
ή  τά  πελάγη      Κά  16  μιλότης,  (Β^ι.)  ομοίως  χαϊνωχελ{ε\ίη  (Γ 411)      Αά  19  ό  μιλός  (ς. ▼.) 


1099 


ξανήΰα$  —  ϋί^ϊΥΟί 


110• 


ξανησαι  (δορίι.  Γγ.  456)*  χοΛίασαι 
Βαν^ή-  ή  Τροία,  χαί  ή  χολή  [•ά  6] 

ξαν^Ιξ^σ^  αι  (Εβοοη.) *   χοσμέισ^οί  τάς 

τρίχας,  ή  βόπησ^αι  αΰτάς 
ξαν^[ιμ]ίας'  βόλου  όνομα 
ξαν^όν  κνρρόν  (α  286).  χαλόν.  εΰ  είργα- 

σμένον,   χλωρόν,   6  όέ  αοταμός  Βάν^ος 

(Ζ  4   ΑΗβΙοΙ.   ΗΑ.  III  10 ,  2).  χαΧ  όνομα 

(Τ  404) 
ξάνιον  χτένιον,  φ  αΐ  γυναίχες  χρωνται  ηρός 

τήν  τρίχα,  χαϊ  δ  φοροΰαιν  έν  τοις  ή^δερέοίς 
ξαν^ίχά•  εορτή  ΜαχΒδόν€9ν,  Βαν^ιχον  μη- 
νός ή  Βανδνχοϋ  αγομένη,  ίστι  6έ  χα^άρ^ 

ύίον  των  στρατευμάτων 
ξαν^οίσιν  όρνέοις 
ή^ξανίσσατο'  διενοηΒη  (ξατώσατο) 
ξανώ•  χοΛίώ 

ή^ξέεα^αί'  σκανίξεσ^αί  (ιη/ν— )      [16—18] 
^^ενίζεταί'  ξενοδοχεΐτΜ 
^ξενίζουσα'    αλλόφυλος,    άή^ς.    χαινή 

[21-25] 
%€ίνοδόχος  (<τ  63)*    υποδεχόμενος  ξ^υς. 

ηαΧ  μάρτυς  [27] 

ξείνοί'  Θεσσαλοί  (Βυνιεΐςί)  [29.  80] 

^Μίνοΰσσαΐ'  ξενώνες 
^ειρίς  (ΑΗβΙορΙι.  Γγ.  ΟΟΧΧΙΙ)*   άρωματιχόν 

Τ4  φυτόν 
^9ναγεΐ•  δέχ{εται)  ξένους,  ή  τής  όδοΰ  ήγε- 

μονεύει 
ξεναγοί'  οΐ  της  ξένης  όδοΰ  ηγούμενοι 
ξεναγός  (Ροβίάίρρ.  ΰοιη.  Γγ.  ΥΙΙ  ρ.  521)*   ο 

των  ξένων  ηγούμενος 
ξεναγωγήσας'  ξένον  όδηγήσας  {ή  ξενοδο- 

χησας) 
ξεναγών*    ξενοδόχων,    οδηγών,   χαϊ  άγων 

τους  ξένους 
ξεναγία'  σύνταγμα  (ΟΓβΙεβ).   χαΐ  ό  τούτων 

ήγεμών,  ξεναγός 
ή^ξενεοί'  στρατιωται  (Μβίηβΐι.  ΤΗβοοΓ.  254) 

[40] 


ξενηλασία  (ΤΙιοο. 1 144) *  τό  μή  ϋν  ξέΐβονς 

ίπψ.ίγνυσ^'ϋίΐ 
ξενηλατοΰνται  (Ατ.  Ατ.  1012) *  τύπτεσ^αν 

τους  ξένους  έλαννομένους 
ξενια'  νχοδοχή,   φιλοτιμία,   φιλία,   δώρα• 

χατάλυμα,  ή  χαταγωγιον 
ξενίας  δίχη  (Αγ.  Υββρ.  718)•   έηϊ  των  ως 

ηολιτών  μετεχόντων  των  δημοσίατν 
ξενίζειν    ξίνη  χρήσ^^αι  φωνή,    ή  ξένοις 
10       ή^εσι 

ξενίζουσαν  νεαράν 
ξβνοδοχοΰμαι•  μαρτύρομαι  (τ.  Ιηιξ — ) 
ξενοδόχων  (8 ίιηοηίιΙ.  Γγ. 84,  7) *  ξενοδόχε^ν. 

ρΜ(ηύρων 
ξένοΐ'  οίΛολέμιοι  (ΤΙια€.νΐΙ  13).  οΐ  όέ  τους 

Πέρσας    (ΗβΓοά.  IX  11).    οΐ  όέ  τους  αχό 

ξ/ενίας  φίλους,   ή  ξένους 
ξενολόγος  (ΗβηβηιΙβΓ)*  ξένους  στρατιωτας 

ύυλλέγων 
20    ξένος'  ό  όνειος*  ό  έηιξενούμενος  [52] 

ξενείν  (Ρΐ8ΐο  ΡοΙΙ.  III  58)*  χατάλυμα 
{ξένων)'  μεγάλων  λόγων  (ΑββοΗ.  Ργοοι•  690) 
ξενώνες*  οΐ  άνδρώνες  [ύηό  Φρυγων 
ξενώσεται   (8ορ1ι.  ΡλΟ.  303)*    ύκοδέξεται 

[56] 
ξέσαΐ'  τεμεΐν,  χόψαι,  κοιήσαι,  τεχτηνασ^αι 
ξέσμα'  ξόανον 
ξέσω*  ξύσω 

ίξέσαι  (οί.  Βίηοηίά.  Αηΐΐι.  ΡΙ•η.  Ι.Χ  1)*  χα- 
30        τεσχευάσαι.  έργάζου 

ξεστήν  έξεσμένην  (η  174) 

ηαρά  6έ  ξεστήν  ίτάνυσ(σ)ε  τράκεζαν 

λέγει  όέ  χαϊ  συνθέτως*  έϋξέστχ^ς  έλά- 

τη σ IV  (Η  5)  [62] 

{βστ^σιν  ευ  έξεσ μένεις,  χαλώ  ς 
ξέστριξ  χριΒή'  ή  έξάστιχος,  Κνίδιοι 
ξηραλοιφείν  (Αββεΐιίο.  19,25  δορΙι.ίΓ.451)* 

τό  χωρίς  λουτρού  άλείφεσ9'αι,   ή  ξηροτρι- 

βεϊσ^αι 
40    ξήριγγοί'  ηοταμοϊ  άεϊ  ρέοντες 


€00.    7  βλάπτεσ^αι      10  χτένια  ά  —  άφοροϋσιν      11  τ;  ξανθιχοϋ      ΡοβΙ  15   ]«^«1)8ηΙυΓ 

33—38        16  ξεναλόγος,  ξένα  συλλέγων        19.^20  ξει—Ι    Η3ΐ)βΙ  €γτ.  Υοδ».        32   ΟΓ.  ζειρεΐν 

ΒίΛ-η."     ίιηηι'ίΛ•*     )•//>#ι•     ί^%Λ//•\        ΡλβΙ'  ΛΛλ  ιη  £β4ΐοΛ/ι ν>ί/τ/*<•  ί*ί  ^ί\        ^^  Ί)νε{ΐών     Ι^ενοδόγοζ 

,οχών   \υρών        51    όνειος, 
δημητριάς       65  ξηράλειχριν 

ΗΕ8.  Αά  6  χαϊ  ή  πυ(ρ)ρά  (Ε  600),  -ή  πυ{ρ)ροείδής  16  ξενολόγος'  ξένους  συλλέ- 
γεεν  (50)  17  ξενία'  χατάλυμα,  χαταγωγιον  (43)  18  ξενίζειν  τό  (ξένη)  χρήσασ&αι  φωνή 
(45)      21  ξεστός'   όμαλισμένος,  έξεσμένος        22  ξεστοΐο  (Ζ  244)*   όμαλισμένου.   έξεσμένον 


28  ξεινος  (Ηοιη.)*  ό  άηό  ξένης  φίλος  24  ξεΖον  φίλος  25  ξείνια  (Ηοηι.)'  τά  ξείνια 
δώρα,  χαριστήρια  ξενίας  27  ξενοδόχος*  ομοίως  29  ξεΐνον  {α  120 V  ξένον  30  ξει- 
νοαύνης  προσχηδεόσ   (φ  35)*    στις  την  οίχειότητα  έμποωύσης  40  ^''•••^"«"•   —-^^ — 

52  ξεΖνος  δ'  ούτος  έμός  «ατρώϊος  (α  417)*  χαϊ  ξενοδόχων  χαϊ  ξενοδόχ 
(ε  402)*  το  ξηρόν  της  γης,  χέρσον       62  ξεστόν  {ξ  350)*  γλυητάν.  λεΐον,  πο 


4θ   ξεν-ήΐον   φέλον 
,ος        56   ξερό  ν 
ποιητόν 


1101 


ξηροχόΐλα  —  ξννανίίαν 


1102 


ξηροχόλλα•  σύρ&εσίς  ης  χαρά  τοις  χρν 

αονργοΐς 
ξηρολοντρεΐν  τό  αυτό 
ξίμβαΐ'  ροίαΐ,  ΔΙολέΙς 
ίίφ•\αΐ'   τά.  έν  ταΐς  ^υχάναις  δρέπανα ^  ή 

σίδήρΐΛ 
ξιφήρονς'  ζίφος  Ιχοντος^  ξίφηφόρον 
ξίψήρεις  (ΕϋΓ.  Ογ.  1272)•  ξίφη  χατέχοντες 
ξιφίας-  ΙχΘνς  ποιος  (Κτ,  ΗΑ.  Π  9,  4).  χαϊ 

άήλος  (βά  Σχυ&ιάςί),   ξιφιός  ομοίως  10 

ξιφίζειν  (ΟΓβΗη.  Γγ.  Π  ρ.  142)*  άνατζίνηι» 

τ-ην  χείρα,  χαϊ  όρχεΐσΒαι  (^(.  σχιφίζει) 
Άΐφίρον  λιμήν  ΑΙσχνλος  Γλανχφ  Ποτνιέί 

(Γγ.  39).    ο  πορθμός,    ταϋτα  γαρ  ηάντα  τά 

περί  'Ρ7}γιον  (Ι.  Ρίον)  [ϋά  19] 

ξιφισμάτων  όρχημάτων 
ξιφισμός'  αχημα  όρχηστιχόν  της  λεγομένης 

έμμελείας  όρχήσεως 
ξιφιστής'  φορεύς,  τελαμών 
ξιφιστνς*  μαχαιρομαχία,  μάχη  έχ  χειρών       20 
ξιφοδρέπανον  ή  λεγομένη  αρπη,  οηλον 
ξιφομάχαιρα  (Τΐιβοροιηρ.  €θΐη.  ρ.  794. 800)* 

η  μεγάλη  μάχαιρα 
ξιφοθήχη*  βελο^ηχη 
ξίφος'  μάχαιρα,  ή  παραζώνιον.  όμώννμον 

φάσγανον,  ξιφίδιον,  χαϊ  πόα  δέ  τις  (ΤΙιβορΙιτ. 

VII  12) 
ξιφνδρια'  χοχλία 
ξόανα  (δορίι.  ίτ.  218)*   αγάλματα,  είδωλα, 

ζώδια,  χυρίως  δέ  τά  έχ  ξύλων  έξεαμένα^    80 

ή  (οι3?)  λίξ^ων 
ξοάνων  ηρο^ρων  έξεσμένων 
ξοΐς'  μεταλλιχόν  σχεϋος,  χαϊ  λι&ονργιχόν 
ξοός'  ξυσμός,  όλχός 
ξου&ά'  ου  μόνον  ξαν&ά,  αλλά  χαϊ  λευχά 

χαϊ  πνρ{ρ)ά 
Σον&ί&αι  (Ι^ΰορΙΐΓ.  987)*   οί  "Ιωνες,  "Ιων 

γάρ  Άον9ον 
ξου^{όν)*  λεητόν,  άηαλόν.  έλαφρόν,  ύγρόν, 

όν  40 

πνρρόν.  χλωρόν.  άργυρος,  ξαν&όν,  ηυχνόν. 

οξύ  (οί.  €Η36Γ€ηιοιι.  Γγ.  1,  7).  τινίς  όέ  ηοι- 
χίλον,  ενειδές,  διαυγές 
ξύει*    χατασπςί.    γράφει*    ώς  παρ*  'Ομήρφ, 
£ν9εν  χαϊ  ξύσματα  τά  γράμματα 


ξυηλη  (Χβηορίι.  ΑηβΙ).  ΙΥ  7,  16.  8,  26)• 
ξυάλη.  Ιοτι  δέ  χαϊ  ξιφίδιον,  δ  τίνες  δρέ- 
πανο ν  λέγουσιν  [94] 

ξυλεύς'  τά  ξύλα  παρέχων  δούλος 

ξυλεύεσ&αι.  ξυλίζεσ&αι 

ξυλιζομένην  ξύλα  συλλέγουσαν 

ξύλινον  χαρπόν  (ΡΙ&(.  €τ'ύ.  ρ.  115  Β)* 
των  δένδρων 

ξυλίτης'  Ιχ&ΰς  ποιος  Ρ^] 

ξυλλεχτόν  συνειλεγμένον.  παρεατώς 

ξύλον  πρώτον  (Αγ.  Υββρ.  90  ΑοΗ.  25)*  βά- 
θρον  τό  έν  τ^  προεδρί^  χαϊ  τφ  διχαστηριφ 

ξυλοφί^όρον  (Αγ.  ΗΑ.  V  26,  2)•  ξώόν  η 
Ιστορείται  σχωλήχιον  [4] 

ξύλοχος'  σύνδενδρος  τόπος  χαϊ  ξυλώδης, 
δρυμός,  ϋλη.  -ή  ^}ρΙου  χοίτη 

Ιξυλοδωνίη'  τεχτοσύνη.  ναυπήγησις,  χωι- 
πηλασία.  χυβέρνησις 

ξυμβαίνοί•  ϋυμφωνοΐ  (190  βΐ  ου  συμβαίνει) 

ξυμβη*  συμπέσχι  (ς.  ν.) 

ξύμβλητε•  συνετνχετε  (η  204  ?) 

ξύμβληντο'  αυνήντων  (Ο  709),  συνέβαλ" 
λον  (5  27) 

ξυμβολιμαίας  δίχας  (ΤΙιαο.  Ι  77)*  ϋττι^ 
χοϊ  τάς  χατά  σύμβολα  (εΓ.  συμβ. — ) 

ξύμβολος'  μάντις  ι)  ει;  συμβάλλειν  δυναμένη 

ξυμβόλους'  τους  διά  των  πταρμων  οίωνι- 
σμούς  ίλεγον,  άνετί^εντο  όέ  ούτοι  ^ήμητρι, 
τινές  δέ  τάς  διά  της  φήμης  γινομένας  μαν- 
τείας, άς  Φιλόχορός  φησι  άημητρα  εύρέίν• 
Σοφοχλής  *Αχαιων  συλλόγω  (Γγ.  153) 

ξύμμαχοΐ'  σύμμαχοι 

ξυμφορά  (ΤΙιιιε.  βοΙιοΙ.  Ι  127)*  συντίΐχία. 
χαϊ  έπϊ  άγα&οΰ  τάσσεται,  χαϊ  ίπϊ  χαχοΰ 

ξυνά  (Α68€ΐι.  δβρί.  76)*  χοινά 

ξυνάγειραν  σχητή&ροιταν  (Υ21?)       [18] 

ξυναλ{λ)αχ^έντες'  χοινωνησαντες 

ή^ξυναμοργός'  δεξαμενή  [81] 

ξυνάνεσ&αι*  συνανύεσ&αι 

ξυνηνες '  χοινωνοί  (Ρίηά.  ΤγΧίί.  III 48) 

ξυνάοροι*  αδελφοί,  άδελφαί 

ξυναρμόσας'  συνά'φας.  συνΘ7}σας 

ξυναυλίαν  (Αγ.  Εςς.  9)*  πάν  πράγμα  δια- 
σόν.  τήν  ύπό  δύο  έπιτελουμένην  αύληαιν* 
δταν  γάρ  δύο  αύλωσι  ξυναυλία  λέγεται 


€00.  Ρθ8ΐ  65]  68  ξηραλουτοεΐν  69  ξίμβραι  οι.  ^ίμβαι  73  {ιφιο;  75  ώρείων 
76]  ρο8(  78  77  ξιφηστής  83  περιξώνιον  84  ξιφίδρια;  εΓ.  σχιφύδρια  90  5οιι- 
ϋ'ειδαιοί,  101  παρεστ.'ς  Ζ  τώ  έν  —  [δρεία  ^  \ορος  7  ξύμβενοι,  σύμφωνοί 
ίΟ  ξύμβλητον        11  συμβόλαια        12  ή        Ι^^  ώς  Φ.  —  Σοφοχλή  —  σύλλογον 

ΗΕ8.  Αά  75  Ώριων  (Ειιγ.  Ιοη.  1152)  9Α  ξύλαχος-  σύνδενδρος  τόπος  100  ^υλι^ 
βόρος'  ξυλοφάγος  4  ξυλόχοιο  (Α  415)*  ύλώδους  τόπου  18  ξυναίρεταΐ'  συνάπτεται 
(ξυνεί—)       21  ξυνα^ρόν  (ΕηΓ.  Ογ.  654)*  των  συμβιοϋσαν  γυναΐχα,  γαμετήν 


1103 


ξννάωρ  —  ξωατρα 


1104 


ξυνάωρ'  €ύναία^  όάααρ,  γννη^  άλοχος  (οηο- 
10881.  ?)  [28] 

ξννέηχε  (Α  8)*  σννέβαλεν 

ξυνεμ,Λορονς'  χοινωνονς 

ή^ξννερείταί'  σννέπεται  (118) 

ξννΒρέταΐ'  4νν6ρέταί 

{ξννέται)'  σννέται,  σνμηολίταί       [35—37] 

ξνν€σί{ν)'  συνόφίσι(ν),  συμ/9(ο)λι{ν  (χ 615) 

ξύνβσίς  (χ  515)*  ή  εΙς  τό  αυτό  συμφω- 
νία 10 

ξυνέχεταί'  σνμφέρεται 

ίυνεχως'  συνεχώς,  δίαηαντός  [42] 

ζύντιβος'  συμκότης.  συνηλιξ  [44] 

ξυνήχα'  συνηχα,  εγνων 

ξυνήλυσις'  σύνοδος 

ξυνήονες  (ΗμΙοιΙ.  ΤΙι.  601)*  χανίονοί 

ξυνήορον  χοινωνόν 

ξυνηρετήσεις'  συνήσεις,  συζυρ^σεις 

ξύν^αχος  (Εογ.  Ογ.  1637)*  συγχά&εδρος 

ζυνΒήματα'  σημεία  20 

Βυνιάς'  Ονομα  λίμνης 

ξυνίέναί  (Ειιγ.  Γγ.  642)*  νοήσαι.  συνιέναι 

ξύνιεν  ήχουεν 

ξυνίέντες'  αχίνίέντες 

ξυνίημί'  ηέηεισμαι  [57 — 59] 

^υνίστορας'  συμπράχτορας 

ή^ζύνίστρον  νόμισμα  [62] 

ξυννενοφυΐαν  (ΑΗβΙορΙι.  ρ.  1110)*  σχυ- 
^ρωηην 

ξύνοδος'  συνοδός,  σύμητωσις  30 

ξυνοΐ'  χοίνοί,  χαϊ  δροι 

ζυνομαρτεΐ'  άχολου&εΐ,  συνομαρτεΐ      [67] 

Συνουσία  (ί.  ο.  Αηβίορίι.  ρ.  1073)•  συνή- 
θεια, συνουσία 

^υνοχή'  συνοχή  [70] 

^υνηονήσαΐ'  συνάρασθαι.  άντιλαβέσ9'αι 


ξυνστένομαι'  συνσηύμαι.  ξύομαι  [1Ζ.  74] 

ξνντάσσεταΐ'  συνσχευάζεται 

ξυντυχεΐν  σχ/ντυχεΐν 

ξννφδά  (Αγ.  Ατ.  635)*  συνφδά 

Ιννον*  συνων 

ξυνωρίδα*  ζυγήν  (γ6£.)  ....  έηϊ  των  ήμιό- 

νων,   Όρεύς  γάρ  ό  ήμίονος 
ξυνωρίς*  άρμα  ...  ϊίίπων  ίζευγμένον 
ξύομαΐ'  δέφομαι 
ξυόεσσαν  εΰ  έξεσμένην 
δνηετέα•  δήμος  της  Κεχροπηΐδος  φυλής 
ξυρεί'  άχονφ  [85] 

ζυρμεύεσθαί'  αδιακρίτως  λαλεΐν,  χαΧ  χαν• 

χάσθαι,  '^Ιττιχο^ 
ξνρόν  τομόν,  Ισχνόν.  όξύ 
ξΰσαΐ'  χαράξαι^  έΗιγράψαι  [89.  90] 

ξύσμα•  χνηίρή,  λέχρα 
ξυσμός  (Ηίρροατ.)*  χνησμός 
ξυστάδες'    αΐ  ιτνχναί  άμπελοι,    άμεινον  όέ 

τάς  είχή  χαϊ  μή  χατά  στοΐχον  κεφυτεν- 

μένας  άχούειν  (οί,  ύστάς) 
ξυστίδα  (ΑΗιΙορΗ.  ρ.  1079  βΐ•)*  το  λεπτόν 

ύφασμα,  ή  είδος  ενδύματος 
ξυστίδες  (ΤΙι«οροιηρ.  βρ.  Ιοη^η.  ΧΕΙΙΙ  2)* 

ηοδήρη  ενδύματα,  ή  χλανίδας  χωμιχάς 
ξνστίς•  τραγιχόν  ένδυμα,    τιν^ς  όέ  χιτώνα 

ηοδήρη  γυναιχεΐον,  άλλοι  τό  λειττόν,  παρά 

τό  ξύεσΒαι  [97] 

ξυστόν,    (ΗβΓοά.  II  71)    άχόντιον,    δόρυ 

χατεσχευασμένον,  χαϊ  τόηος,  Ιν^α  οΐ  ά^λη- 

τα  ι  γυμνάζονται 
ξυστό ς'  ομοίως ,  άνειμένος  ά^ληταΐς  τόηος 
ξυστρολήχυ&ον   χάδον  χαϊ  βησία  ελαίου 

λουτριχά  [201—3] 

ξώστρα  (ΑπεΙιίρρ.  Γγ.  VI  ρ.  728)•    ψηχτρίς, 

ψήχτρια 


€00.  27  εύέα  28  ξυναωρών  82  συνεταί,  εί.  ίται  43  ξυνήβιος  50  ϋΓ. 
συν&άχων  ^2  ξυνία  .57  συνήσαν  60  εί.  συνίστωρ  71  ξυμηονήσαι  — άντϊ  του  λ\ 
72  δίε.  77  ξύνοδα-  σύνοδα  82  ευεξ\  96  άποδήρη  99  αθλητής  200  χάδη.  χαϊ 
βίσσα        4  'ψηχτρία 

ΗΕ8.  28  ξυναόρων  (ΕυΓ.  Ογ.  1136)*  ανδρών  (εί.  όλολυγμός)  33  ξυνάοροΐ'  αδελ- 
φοί 84  ξυνέβλητο  (Η  39)•  συνέβλητο.  συέτυχεν  85  ξυνελαύνεις  (Φ  394)•  συμβάλεις 
86  ξννες'  σύνες,  άκουσον  (Β2β)  37  ξυνέ(σε)σ&αι  (η2Ί0)•  συνεΐναι,  συμβαλεΐν  42  ξυνή 
(Ο  193)•  χανή  44  ξυνήΐα  (Α  124)*  χοινά  χαϊ  αδιαίρετα  χρήματα  57  ξύνιον  (Α  273)• 
ήχουον.  συνήχαν  58  ξυνιόντας  (Φ  390)•  συμπορευομένους  59  ξύνισαν  (5  393)*  συν- 
ήρχοντο  62  ξυνοΙ^όπος'  ξενοδόχος  67  ξυνόν  (//  262)*  χοινόν  70  ξυνοχησι  (Ψ 
330)•  τω  συνέχοντι  τόχφ  του  χαμπτήρος,  χαϊ  στενούντι  αμφοτέρων  τους  δρόμους  (εί,  έν  ξυνο- 
χϋσιν)  73  ξυνθήματος'  συν&ήματος.  Ιστι  δέ  σημεΐον,  ή  ηρόσφ^εγμα^  διδόμενον  ίηϊ  γνω- 
οϊσμα{τι)  των  οικείων  ^ν  ηολέμφ^  ή  έτέρςί  τινϊ  Ιπφουλή  (βεΗοΙ.  Ευπ.  ΡΗοβη.  1147)  74  ξύν- 
ε χοιτ  ο '  συνέχοιτο.  συνείη  85  ξύει•  τρίβει  89  ξυνεχώς'  συνέχω  ς,  διαπαντός  90  ξύμ- 
βεναΐ'  σύμφωνοι  (ίΟΊ)  97  ξυστοΐς  (/ί564)'  άκοντίοις  201  ξυστφ  (^469)*  τφ  δόρατι 
Ζ  'ξω&εν  (ΕϋΓ.  ΕΙ.  74)•  έξωθεν        8  Ξώλων  £&νος  βαρβάρων  (εί.  νξώλων) 


1105 


Ο 


ογμος 


1106 


Ο 


ο*  άρθρον  Λροτακτικόν  άρσενιχόν  ένίχόν, 
χαϊ  άντϊ  άρσενίχοϋ  νίϊοταχτιχον  ητώσΒως 
όρθης  τοϋ  δ  ς.  χαϊ  νηοταχτιχόν  άρθρον 
ουδετέρου  ονόματος,  χαϊ  άντϊ  όναφοριχοΰ 
του  ούτος  {Α  9).  χαϊ  αντϊ  του  δίό  {δ  206). 
χαϊ  άντϊ  τοϋ  ότι  {Α  120) 

δα   (ΡΙβΙ.  Οοην.   ρ.  190  0)'   δένδρον  χάρτα•- 
μον  χαϊ   6  χαρπός  αύτον  οΰτω  χαλεΐται, 
"θα  χαϊ  μηλωτή  (δϊς  όέ  το  πρόβατον)  χαϊ 
ή  συν  τοις  έρίοις  δορά,  ή  δ^  έν  τοις  Ιμα^    10 
τιοι;  φα 

ό  άγελαΐος'  ό  Ιν  άγέλ^  διάγων  [4] 

Ό  α  ει  ς  '  δήμος  της  Πανδιονίδος  φυλής 

δαρας'  γάμους,  οΐ  όέ  γυναΐχας 

όαρίζειν  άνδρας  χαϊ  γυναίχας  όμιλεΐν  {Χ 
128)• 
παρθένος  ηί&εός  τ   δαρίξετον  άλλήλοισι 

δαρίζουσιν  είρηνενουσιν 

δαρισμοί'  διάλογοι,  ή  ανδρός  χαϊ  γυναιχός    20 
όμιλίαι  (€8ΐ1ίηι.  Γγ.  ΟΧΥΙΙΙ)*  δαροι  γάρ  αί 
γυναΖχες  [12] 

όαριστύν  (Ν  29\)'  μάχην 

όαριστύς  (5  216  Ρ  228)•  ομιλία,  ή  χαρά- 
λογιστιχή  διήγησις.  ή  άδολεσχία  [15] 

δαροΐ'  αί  γυναΖχες,  άηό  τοϋ  συνηρμόσ^Μ' 
όάρων  ενεχα  σφετεράων  (1327) 
μϋ&οι,  λόγοι,   βουλεύματα,  τιν^ς  όέ  ^ιά- 
σους,  χαϊ  ηαιδιάν  ηερϊ  τά,  αφροδίσια 

6  Βάχχιος  (ΕϋΓ.  €3Γ€ΐορ.  521)•  ό  Αιόννσος    30 

[1β] 

δβελίσχοΐ'  δβελοί  [20] 

όβολοί'  [8(1  21]  χαϊ  τόχοι,  χαϊ  είδη  νομι- 
σμάτων,   χαϊ  ίν  άστει  διχαστιχοϊ  μισ9οΙ 

όβολοστάτης  (ΑηΙίρΙιαη.  Γγ.  Ι  4  ρ.  92)• 
όβολοστάτας  τους  δανειστάς  ελεγον,  έδί- 
δουν  όέ  στα&μω  οί  δανείξοντες'  διύ  β  ο- 
λοστάται  (Αγ.  ΝϋΙ)5.  1155)  ηροσηγορεύ- 


&ησαν,   τιν^ς   όέ   τό   δανείξειν   ίστάνειν 

(4*  ^•)  φβσ^ν 
όβολοατατειν  δανείξειν 
όβριχάλοις  (Αββοΐι.  Α^.  147  Γγ.  47)•   τοις 

των  &ηρίων  Ιχγόνοις 
όβριμοεργός   {Ε  403)•    Ισχυρά   η    μεγάλα 

εργαζόμενος  έργα,  μεγαλοηράγμων 
δβριμον  βαρύ  [βά  26] 

όβριμοπάτρη    (Ε  747)•    Ισχυρδν    πατέρα 

έχουσα 
δβριμος-  [οά  28]  γενναίος,    [30  28]  [29.80] 
όγάστωρ'  όμογάστωρ   (ΤζβΙζ.  Ι,^ΰορίι.  452) 
Όγγα  *Α&ηνά  (Αββοΐι.  8βρΙ.  487)•   έν   θή- 

βαις  έηιχώριος,  έπώνυμον  έχουσα 

όγδό  α'  ήμιχοίνιχον  (ζ(,  ήμιόγδοον) 
δγδόδιον   &υσία  ηαρά   *Α^ηναίοις  τελον- 

μένη  θηαεΐ  [9&] 

Ό  γ  χα  ς  Α&ηνάς  (Αββεΐι.  8θρΙ.  487)•    τάς 

Όγυγίας  πύλας  λέγει  [87] 

όγχη^μός'  χραυγή  δνου  [88] 

•^όγχίαι*  Βημωνες,  χώματα 
όγχίον  (φ  61)•   άγγεΐον,  έν  φ  αί  άχίδες,  'ή 

ηλέγμα  χιστοειδές,  έν  φ  άπέχειντο  οί  /τ(β)λέ- 

χε(ι)ς,  εϊρηται  όέ  άηό  τοϋ  δγχου,  {σίδηρο^ 

^>ηί)    ^  [42] 

όγχολογήσαΐ'  γογγνσαι 
ή^όγχοίζελε^ίαν  ηέλε^ον  ουσαν 
δγχος'   φύσημα,   ύπερηφανία,   έτϊαρσις,  μέ' 

γε^ος 
δγχους'  τους  ηωγωνας  των  άχίδων 

( •)  Ισχυρώς  γενναίως 

όγχοϋταΐ'  [βά  47] 

δγχύ?.λεσ&αι  (οί.  Αγ. Ρβο. 265) •  ύφαυχενεΐν• 

χαϊ  ΙπαίρεσΒαι.  χαϊ  δγχον  Λεριβεβλήσ&αι 
όγχύλον  σεμνόν,  γαΰρον 
δγμος  (^£546  ^68)*  ή  εφεξής  φυτεία,  μετα- 

φοριχώς  όέ  καΐ,  δταν  πορενωνται  εφ*  §να 

τεταγμένοι  χατά  στίχον,  δ  γ  μον  λέγουσιν. 


€00.  Ο  2  ίματίοις  δα  3  άγελέος  5  οάσεις  13  όαρίστην  27  |τ7;^  — 
έχων  ( — τωρΐ)  32  *Α&ήναις  —  έηιχώριον  (οί.  Γυγά)  84  Βησσεΐ  36  όγυγίας  όγχάται^ 
βοα,  ηύλας  λέγει        ΡοβΙ  40]  σιδηρο&ήχη^      42  πόγωνες        &0  φυγία  (οί.  όχμοί) 

ΗΕ8.  Ο  4  -^όάνυες-  ένεδραι  (ΘΡΑΝΥΕΟ:  εδραι'\)  6  δαοΐ'  μόνοι  {όΙοι%  βη  όά* 
οΐμοίί)  7  όάριξε  (Ζ  516)*  όμίλει  12  όαριστής  (τ  179)•  όμιληστής.  συσχολαατής  (^(, 
άριστεύς,  άόρχτους)  15  όάρων  (1327)•  γυναιχών  18  οβελίας  (Αη'βΙ.  Γγ.  Χ  ρ.  989)• 
άρτος  ό  ίηϊ  οβελίσκου  όπτώμενος  (Μο«γ.  287)  20  ό  βέλο  ι  ς  {μ  395)•  όβελίσχοις  Α(Ι 
21  νουμία  (ζ\.  ί)ίΜ.)  Αά  26  Ισχυρόν  {Ε  790)  Αά  28  Ισχυρός  (Ε  845)  δυνατός  (Β  44). 
χαϊ  όβριμόηατρις  λέγεται  δ  ίσχυρός  ηατήρ  ^  29  ό  βρισαύχην  (Οτβ^,  Νβζ.  0.  XIII  101)• 
ό  την  αυχένα  βαρών  30  ό  γάρ  (Α9)'  ούτος  γε  35  ο  χε  (^93)•  ούτος  γβ  37  όγχ&'» 
ταΐ'  βοα  89  δγχη'  γωνία,  μέγε&ος  (δγχος)  42  δγχοι  {Δ  214)•  αί  έξοχαί,  χαϊ  γωνίαι 
των  άχίδων,  χαϊ  ηώγα>νες  τοξιχών  βέλων       Αά  47  φυσιονται  (τ^ο.) 

70 


1107 


όγχνα*  —  Όδωνίς 


1108 


ό   όέ  των   Βεριξόντων  ατίχος  ΰγμεναν 

(δορίι.  ΡΗίΙ.  163)  λέγεται  [&1.  52] 

δγχναι  (0&11.  €«γ.  28)*  αΐ  άηΐΛί 
"^ογχνια'  άπων  [55] 

-^δγυρον  Ιμάτιον,  οΐ  όέ  μάταιον 
δδαγμα'   βρώμα  ^   αντί  τον  εΙς  τήν  όδόν, 

ένεχάΘητο  γάρ  φησι  έν  τοις  όδοΐς 
όδαγός*  οδηγός 

όδαια'  φορτία»  ή  ωνΐΛ,  οΐ  όέ  "^όδάβα 
ό  δ  αϊ  ο  ν  ίζράσιμον,   χαϊ  εις  έχδημίαν  έφό-    10 

δίον  73) 
όδαίων   (^  163)*   ώνίων,   ό  δι}  σαι  γάρ   τυ 

ώνήσασϋ'αι 
όδαχτάσαΐ'  δαχήν  τήν  χαρδίαν.  ή  άχύρως 

το  τους  οφθαλμούς  καρορυζαί   (ηοη  6&11. 

Ββΐ.  322) 
όδάξ  (Β  418  8ΐ.)'  τοις  όδοΰσι  έμηεφυχότΒς 

ένδαχόντες.  δμοιον  όέ  το  άκρί^ 
όδά^εΐ'  τοΙς  όδονσι  δάχνει 
όδαξησμός  (ΗίρροεΓ.  III  ρ.  726)*  τρισμός    20 

οδόντων,  όδηγμός.  χνηομός 
ή^όδαρός'  όχνηρός 
όδασμένος'  ώνεΐα&αι  Ιηειγόμενος 
όδάχα'  χαταηνγων.  Ταραντϊνοι        [69.  70] 
[71]  οΐ  αυτοί 

δδεΖν  ηωλεϊν,  (ό  δείνα  8ορ1ΐΓθ  ίΓ.  24)  [73] 
δδερος-  γαστήρ  (Ηίβηα)  [75] 

οδεύει  (ΟβΙΙ.  Οβί.  18)*  ηεριπατει,  απέρχεται 
\  δ  δή'  εΙς  (δς ?)  6ι},  τοΰτο  δη,  ή  στρώματα 

(ϋί.  μόδα)^  30 

νδήσεις'  ωνήσεις 
δ  δη  σαι    (ΕαΓ.  €>€ΐ.  96  ίτ.  113)*    πρίασΘαι, 

άηοδόσ&αι,  ώνήσασ^αι 
δ  δη  σον  (ΕυΓ.  €γο\.  131)*  ηώλησον 
όδη&είης  (ΕυΓ.  €>χ1.  12)*  ληφ&είης.   ηρα•- 

^£ίης 


'Οδία-  ή  Κόρη  &εός  [8«.  84] 

δ  δίοηος'  χυβερνητης  [86.  87] 

δδιος'  οίωνδς  (Αβιείι.  Α^.  157. 104)  αίσιος, 
χαϊ  έπίθετον  *Ερμοΰ  (^{.  ένόδιος) 

ο-δμή  («.  €.  ό  442)*  οσμή,  δσφρησις,  άχο- 
φορά 

όδμηνός'  ηολύοσμος.  εύοσμος 

όδοιδοχεί'  όδοσχοηει 

όδοίδόχος  (ΒορΙι.  ΟΤ.)*  χλώιρ,  ένεδρεντής. 
χαχοΰργος  έν  όδοΐς,  λχίστής  (103)  [93] 

(όδοΐΜορε-Ζ  [δορλ.  ίτ,  785]*  οδεύει) 

όδολχαΐ•  όβολοΐ.  Κρήτες 

όδβλνν&Όΐ'  έρέβινΙ^οι 

όδοντίδας'  «ολυφάγος  [97] 

όδοντισμός'  είδος  αύλήσεως'  δτεήγλώττα 
προσβάλλεται  προς  τον  οδόντα      [99.  100] 

'Ιόδούρης'  δ  της  όδον  άρχων,  ή  χατάρχων 

δδονρός'  ένεδρευτής  χα^'  όδόν.  όδον  χα•- 
τάρχων,  ηροοδοιηόρος,  χαχοϋργος 

ό  δ  οντά  ι  (ΗβΓοά.  IV  139)*  χαθ*  δδδψ  χο- 
ρεύεται [104] 

όδνν^  (ΕαΓ.  Ηίρρ.  247)*  λνπεΖ,  χαταπονεί 

όδύνη'  λύπη,  πόνος,  ταπείνωσις  παρά  αλ- 
λότριων, ή  άλγηδών  [7] 

όδννηρόν  (Μίσιηβηη.  Γγ.  Ι  5)*  λνπηρόν. 
έπίπονον 

όδυνήφατα  (£401)*  την  όδύνην  παύοντα^ 
άφανίξοντα  τάς  όδύνας,  ή  παυσίπονα  [10] 

όδνρμός'  χλαν&μός  [12] 

όδυσ&ήναΐ'  όδύσασ&αι.  χολω^ήναι,  Θνμω- 
θηναι,  όργισ&ηναι  [14.  15] 

δδωδεν  (ε  60  ι  210)  *  όζει,  πονηράν  χαϊ  βα- 
ρυτάτην  άποφοράν  πνεΐ,  ή  ευώδες  εστίν 

δ-δωδή'  οσμή 

όδωδός'  δξον  [19.  20] 

*Οδωνίς'  ή  Θάσος  τυ  πάλαι  (*Οδονίς) 


€00.  51  υγμονς  —  υγμονς  (^ΐ.  αν  δγμονς,  μετ*  δγμονς)  56  δγνρόν  ^^Γ^11.  58  ρθ8ΐ 
Ι>2]  δδανός  59  ροβΐ  56]  όδαφορτία,  Ιωνία  (οΓ.  ώιδίον)  61  όδακτάσσαι  (οί.  ώδάχτα- 
ξον)  65  όδαξισμός  66  εί.  άδάϊον  71  ^  δέ  ή  αυτοί  77  όδή  83  δδιμάλεος 
{δ  οει — )  (87  £β^.  φορτίον  —  ώνητός)  90  υδ μηνός  92  άνοδος  102  δδονρος 
5  χαταπίνει        18  όζων 

ΗΕ8.  51  δ  γ  μου  ς  (Σ  546)*  τους  αύλαχας*  διά  το  δγμονς  είναι  (δοχεΐν)  52  Ό  γ  χ  ι- 
στό ς  (Β  506)*  πόλις  Βοιωτίας  55  όγύγια  (Η 6)*  μέλη  69  ο  όε  (/Ι  47)•  ούτος  δέ.  [αυ- 
τός έγώ]  70  δ  δέγμην  (1513)*  προσεδόχων  71  οό'  εγώ  (λ205)*  αύτύς  εγώ  73  δδέον 
ποάσιμον.  ή  εΙς  έχδημίαν  εφόδων  (60)  75  ο  δέ  τοι  (λ  147)•  ούτος  σοι  83  δ  διμαλέος' 
(ο)  ευλαβής  84  οδοιπόρος  {Ω  376)•  δδίτης  86  όδίνονσα  (ώδίνονσα)•  άποφορά,  οσμή 
(βί  όδμά)  87  όδμαΐος'   ολίγος   (βά  όλίος).    ατερπής.    πονηρός  («α  άδαίος).    φορτηγός  (ίά 

υδαΐον).  πράσψος.  ώνήτης  (βά  όδαίος)  93  όδοιπόριον  (ο  505)*  ή  έτίϊ  τό  (τφ)  σννοδενσαι 
ή  σνμπλεϋσαι  ευωχία  97  όδόν  ειρήνης  (Βοιη.  ΙΙ117)*  τήν  χατά  Βεόν  πολιτείαν  99  όδον- 
ρεΐς'    (προπορενη)   (βχ  »ΙΙίο.)  100  (όδουρονς  ΕυΓ.  ίτ.  262)•    τους  έν  ταΐς  δδοΐς  χαχονρ- 

γονντας  («χ  βΙΙίαβίίβ)  4  όδοιδοχώς'  έν  ταΐς  όδοΐς  πανούργος,  χλώίρ  (92)  7  όδννάων 
(^117)*  όμοίως'  ή  &λί\ρεων  10  όδοιπορεΐ'  οόενει  12  όδύσασ&αΐ'  χολοίΒηναι  14  όδν- 
σαμένοιο  (θ  37.  468)*  όργισ&έντος  15  όδνσσάμενος  (τ  407)*  όογισ&είς  19  όδοδυ- 
στ  αϊ  {ε  423)*  όργιαταΧ  (ν.  άδυσται)        20  οδφ  6 /τ  ι  (Ζ  16)*  παρ*  όδφ,  έπϊ  όδψ 


1109 


οδών  —  οίδημα 


1110 


ο'δσν  (ΗβΓοά.  ΥΙ  107)*  όΙ^ούς  [Μ] 

6  δ*  ώμάρτησε'  σννηχολονθησεν  ούτος 

υέα'  μηλωτή 

-[δες'  χώδια 

ή^όέσχαί'  μηλωταΐ,  βαΐται^  ήγοχη^  δερματί" 

ναί  [28] 

όζεία•  Βεραηεία 
όξηχεις•  οΐ  σφριγώντες 
υξος-    κλάδος,    χαϊ  ό  άπό  τον  ατελέχου(ς) 

αχιζόμενος  άχρεμών  10 

δζφ  έπ   άχροτάτφ  (Β  312)  [82] 

δξος  "Αρηος  (Β  640.  704)•    6  κλάδος  του 

πολέμου,  ό  πολεμικός  [34—87] 

όζυγες-  ομόζυγες 

"Οη'  δένδρον,  καϊ  δήμος  της  *Αττικης  [40.41] 
ό&εσαν  επεστράφησαν 
δ&εσ&αι  (εί.  €3ΐΙ.  Γγ.  ΟΟΟΧΥΙ)•  φροντίξειν. 

έντρέπεσ^αί,  ή^μέμφεσθαι,  δεδοικέναι    [44] 
-^όΘέτη'  άμαξα  ημιονι,χη  (1δ1) 
ό^εύεΐ'  άγει  (161).  φροντίζει  20 

ό^έων  φροντίζων 
δθ^η•  φροντίς.  ώρα.  φόβος,  λόγος 
ό  &ηλυδρΙας•  ό  γυναικείος  [50] 

δ  Βίζα  (ΤΙιββββΙί  ?)  *  άμαξα  ήμωνιχή  (145) 
δ&ματα'  όμματα.  ΑίολεΙς 
ό&νεΐα'  μάταια,  αλλότρια^  αλλοεθνής  ξένα^ 

αλλογενή 
ή^Ό&ον  όνομα  κύριον  [155] 

ό^όναι'    τα  περιβόλαια  πάντα•   παρά  τό 

εσασ^αι.  τινές  όέ  ζώνας  αποδεδώχασιν       30 
ό&όνη'   αινδών.  ζώνη.  τελαμών.  γυναιχεΐον 

ό&όνιον  λεπτόν.   καϊ  πάν  τό  Ισχνόν^  κάν 

μη  λινοϋν  ι;  [58] 

ό&όνια  (Αγ.  ΑοΙι.  1176)-  λινά  Ιμάτια    [60] 
ό^ρείν  άγειν  (146) 
δ^ροον  όμόφωνον^  σύμφωνον 


ό&ρνόεν  τραχύ,  ύλωδες.  δασύ.  κρημνώδες 

δ^ρυν  Κρήτες  τό  όρος 

ν&ρωνός  (ΕχοορΙι.  1027)•  ή  προς  Κερκυρ^. 

νήσος  [66—71] 

οία*  ώσπερ,  καΒάπερ 

οΙα  δη   (ΗβΓοά.  II  28)*   άτε  δή^  ώσπερ  δη 

[8ά  73] 
οίαι•  διφ^έραι^  μηλωταί  (125) 
οίακες•  πηδάλια  ήτοι  αύχένια.  καϊ  οί  ταΰτα 

επιστρέφοντες  κανόνες,   καϊ  κρίκοι ,  δι*  ών 

οΐ  Ιμάντες  διείρονται  [76] 

οίακίζει•  έλαύνει.  διοικεί,  κυβερν^ 
οίακοστρόφος  (ΑββοΙκ. δερί. 62  Ργοπι. 515)* 

κυβερνήτης 
οίακοστροφών  (ο(,  ΑββεΙι.  Ρβη.  767)*  χν- 

βερνών 
οϊαξ'  πηδάλιον.  οδηγός  (ΕαΓ.  Ογ.  795) 
οίαζιν  αύχενίοις,  πηδαλίοις 
δια  ς  (Χβη.  ΙΪΙΙ  V  2,  5)*   τά  &ήλεα  πρόβατα 

[83.  84] 
ή^οΐατά'  δυνά.  ΑΙολεις 
οίατάν    κωμητών.     ΟΙαι    γαρ   αΐ  κώμαι 

(222)  [87.  88] 

ΟΙάτιδος  έκ  νομοϋ'   Σοφοκλής   ΟΙδίποδι 

έπϊ   Εολωνφ   (1054).    γής  προβατευομένης 

έκ  νεμήσεως.  οΐ  6έ  άπό  τοΰ  δήμου*  κακώς* 

ου  γάρ  εγγύς  κείται  [00] 

οΙγει•  ανοίγει,  οίγνύει 
οΐγόαενος•  άνοιγόμενος 
ο  Ιδ  α  ίν  ε  ι  •  οίδεΐ,  επαίρεται,  -{-  σπαράσσει• 

φλεγμαίνει 
οίδαίνουσι•  φλεγμαίνουσι,  φυσώαιν  [8ά04] 
οίδαίνεύ&'αι•    Βυμοΰσ^αι.    καϊ    τά    όμοια 

[Μ] 
οίδημα•  δγκωμα,  απόστημα  (183).  ταραχή 

κυμάτων 


45 

μήτων 


€00.  24  όδομάρτησε  (οί.  ώμάρτησεν)  27  δερματίνι  29  όζειέα  38  άρειος 
\  €ί.  ί^είη  52  νεολείς  57  σινδόν  ϋ&  ό^ρωνος  75  διείρηνται  80  οίατάν^  κο^ 
μων,  οΐ  γάρ  αΐ        89  οΐδίποδ*  έπικολώνα  —  άοιτοϋ       91  οίγνύει       96  νυν      97  οί.  Ιδημα 

ΗΕδ.  23  ίά•  μηλωτή  (δα,  όέα,  έώα)  28  όέτεας  (Β  765)*  παρά  τοις  βαρβάροις,  ό 
καλλί&ρίξ  (212)  32  Όζώλης•  Λοκρων  γένος  τι  34  Ό^βία^•  Ιύχύς  Ίαώ,  ό  αυτός  έν  τη 
δευτέρα  των  Βασιλειών  (ο.  ίβ)  Αζαρίας  ΐΐ^  όζων  κλάδων  36  δζους  {Α  234)*  χλά- 
δους  37  όζοφύδιον  (£683)*  ^ρηνητικόν  40  ό^αρσαλέως  (υ 269)*  ευθαρσώς,  ^αραώα 
41  δ&εν  εν&εν  (ζί  58)  44  δ  θετά  ι  {Ο  107.  166.  182)*  επιστρέφεται  ^  50  δ&ι  (Β  722)• 
όπου,  ένΘα  55  δέομαι  (^181)*  επιστρέφομαι,  φροντίζω  (ζί,  Π ί  ΒΪούδ*  δέομαι)  58  οθό- 
νη σι  (Γ  141)•  λεπτοΐς  ίματίοις  §0  δ^ριζε'  διελέγετο  (όάριζεί  τρι&όριζε^)  66  ό^ώς• 
ταχέως  (9οώς}  67  ο  Ι  εΐη  (£24)•  γένοιτο  68  01:  αύτω,  αύτη.  η  αυτού .  ή  άίτιί^ι.  ι^ 
πορεύου  (1ΘΙ\β\  ΕΙ)  69  ΟΙ:  άρθρον  προτακτικόν  αρσενικού  πληθυντικόν,  καϊ  νποταχτικόν. 
χαϊ  άντϊ  τού  ούτοι,  καϊ  αντωνυμία  τρίτου  προσώπου  70  δθημον  ύστερινόν  {διριμον 
ΰστερονί)  71  δέομαι  (Α  181>*  επιστρέφομαι  (155)  Αά  73  ενέχυρα  (χοΐα)  76  οιδβ 
(Α  302)*  ούτοι  83  οίδημα•  φλεγμονή,  φύσησις.  δγκωμα.  άπόστ{ν)μα.  ώς  Ικ  μεταφοράς 
δέ  των  σωμάτων,  καϊ  έπϊ  της  έπάοσεως  καϊ  φυσιώσεως  λέγεται  84  οι  δ  ε  (Α  302)*  οΰτΟΑ 
87^  οϊατε•  καϊ  ο^τός  (γ  255)  ο8  οΐ  αύτοί'  οΐγβ  ούτοι  90  οι  γάρ  οί'  ούτοι  γάρ 
αύτω        Αά  94  οιδέ  απόντα»  τ^ν  μέλαν       96  οί  δέ  ν  υ  (Α  382)*  οί  όέ  δή.  ή  ούτοι  δε 

70* 


1111 


οίόήμανα  —  οίΜΟΐρ$ψ 


1112 


οίδ'ήματα*  φλυχτίδες.  χαϊ  τά  όμοια 
οίδήσεις•  ομοίως  έηάρματα  [200] 

οίδμα'  χύμα.  Ιηαρμα,  ^ενμα^  «έλαγος.  αΰ- 

ξημα 
οϊδματα'  τά  αυτά  ηλη&νρτιηως  [8] 

οίδονντες'  όγχουντες,  χαΐ  τά  δμοια  [λ  6] 
οίεο'  νόμιζε,  νπολάμβανε 
οίες'  πρόβατα 

0ΐεσ9αι*  νπονοείν,  ύπολαμβάνειν 
ή^φίεις'  τό  γόνυ.  η  σννΒεμα  ατρ{ατ)ίωτίΧον 

έηώννμον 
οίεταΐ'  ύηολαμβάνει,  ύηοροεΖ 
οΐέτεας  (Β  765)-   Ιβοέτεας.  όμήλιχας  (128) 

(181 
οΐξνεί•  μογεί^  πάσχει 
οΐξϋομεν   χακοπα^ονμεν ^  πάσχομβρ  (ηοη 

8  89)  [10] 

οΐξνρά'  πονηρά,  μοχ^ρά^  επίπονα,  ταλαι- 
πωρείς χαχοπα&ή 
οΐξνς  (ΕϋΓ.  Ηβο.   949)•  πτωχεία,  χαχοπά- 

^εια,  ταλαιπωρία^  χαχουχία  [19.  20] 

0ΐη&ηναΐ'  όο|αι,  νπονοτιΒηναι 
•Ιίίΐα  (Τ  43  μ  218)•  πηδάλια,  ήνίαι.  οϊαχες 

[28] 
ρΐήσεως•  δοχήαεως,  ίπάρσεως.  υπόνοιας,  νο- 

μίσεως 
φίητάν  χωμητων  (186) 
οΐΐας  (ΒοβοΙ.)  *  των  προβάτα»ν  τά  σχεπαϋτή' 

ρια  δέρματα 
οΐ  χα'  δπον  {άν) 
οίχαδε  (ΟαΙΙ.  ΟβΙ.  294)*  οΐχόνδε,  εΙς  οίχον 

(Β  154),  εΙς  τον  Ιδιον  όΙχον  (Αγ.  ΡΙαΙ.  43), 

εΙς  τά  οίχεία 
οΐ  καθ*  ημάς*  οΐ  προς  ημάς 
οΐχάριον  τό  δπισΒεν  γνναιχωνίτιδος 

(Ι)Τ8ί36  Γγ.  33)  [31] 


φΐηει•  μένει 

οΙχεία-  Ιδία  [84] 

οίχειοΐ'  οΐ  χατ'  έπιγαμίαν  άλλήλοις  Μροστ}- 
χοντες.  τ^  ϊδιοι.  χαϊ  χατά  την  οΐχίαν  πάντες 
ύίχ βιώσ αντο'    Ιδιοποιήσαντο    (φχ^ 

[37—89] 
φΐχέταΐ'  οΐ  χατά  τον  οΙχον  πάντες 
οίχετενεταΐ'  σννοιχεΐ 
φΐχέτης•  δούλος,  υπουργός 
ν    10    οΐχέτις  (ΕυΓ.  ΕΙ.  104)•  χατοιχώιος 

φίχενς  (δορίι.  ΟΤ.  756)•   ύπόχρεως  οΐχέτης 

(4&] 
φΐκήας  (£413)*  οίχείους,  πάντας  τους  χατά 
γένος  προσήχοντας.   χαϊ  τους  δούλους,  χαϊ 
πάντας  τους  χατά  την  οΐχίαν 

χηδετο  [δ']  οΐχηων^  οϋς  χτησατο  δίος 
'Οδυσσεύς  {ξ  4) 

οΐχημα  (ΒίηβΓεΙι.  ΑββεΙιίη.) *   *Αττοίθϊ 

όέ  το  πορνεϊον  (χαϊ).  τό  δεσμωτηριον 
20    οΐχητήρια  (Α1οβ«.  €θΐη.  ρ.  832)*  σχευη  τά 
χατ   οΙχον 
ΟΙχιάδης-  Σιμωνίδης  (Γγ.  244).    χαϊ  Ίππο- 

νου  πατήρ [50] 

"^οίχιδεΐν  χα&ησ&αι 
οΐχίξουαιν  οίχοΰσιν 
οίχιήτης  (ΡΗβΓβεχά.)*  ωνητός  δούλος    {54] 
οΐχίσχος  (Οβιη.  258,  21  ΑπβΙ.  ρ.  1129)•  ό 
των  όρνί&ων  [&ά  55] 

0ΐχιστής  (ΤΙιιιο.  Ι  25)•  οΐχίξων       [57.  58] 
30    οΐ  χό&ουρος  οίχουρός  χύων  [60] 

οίχοι  (Α  113  8ΐ.)'  οίχο&ι,  έν  οϊχφ  [62] 

οίχονομία'  βράβενσις.  διοίχησις 
οίχονόμος'  ό  τυν  οΙχον  νεμόμενος  φυλαξ 

οΐχόσιτος'  μισθωτός  εαυτόν  τρέφων    [67] 
οΐχότριιρ    (Αγ.   ΤΗοΒίη.  426)*     ό   ^ρεπτός. 


€00.  212  οίετέας'  Ισοετίας  όμηλιχίας  (οΐ.  άετέα  άντετοΰς  ανετή  ύετης)  14  οίξενει 
17  χαχοπα&ημα  19  όΐημονυμία  25  ρο8(  221]  χομητων  (26  οίείαςί)  27  οίχα  (ίσιο 
εΐ  χα)  80  γυναιχότιδος  46  χτίσατο  47  τό  δεσμωτήριον  ροβΐ  οΐχημα  48  οΐχητόρια 
σχευτά  53  οίχιητής  (54  οΓ.  χιμβ —  σχιμβ —  σχίχραι,  ωχίμβαξεν)  59  οΙχοΘ\  ϋΐ  οΙ- 
χοτρίβης,  οίχογενής  δούλος 

ΗΕ8.    200  οίδημός'   ίρεχτός  (άοίδιμος)  3  οίδοσις  (Κ  213)•   αύτόδοσις        5  οι  έ 

{Δ  534)*  οίτινες  αυτόν  6  οΐέαις  {Α  561)*  νομίζεις,  ύηολαμβάνεις  13  οίζυε'  χαχοπά&ει 
(Γ  408),  μόχ^ει  16  οϊζυός  (Ζ  285)•  χαχοηά&ειας  19  ο  Γ  τ;•  μόνη,  μία:  νομίζεις,  ύπολαα- 
βάνεις  (οίει).  η  όποια  (οΐη)  20  οίη  δέ  (Ε  864)*  τα  αυτά.  οποία  δέ  2Ά  οίης  (1638)• 
μόνης:  οποίας  (οίης)  81  •\οίχανόν'  τό  οίχείον  (Βνζ. ?)  34  οίχείλαΐ'  έχβληΘήναι  (Τ1ιυ€. 
IV  12)  37  οΐ  χέ  έ  (Ι  165)•  οΐτινες  αυτόν  38  οί  χέ  με  (Α  175)*  οΐτινες  δη  με  89  οί- 
χέοιτο  {/31Β)•  οίχεΐτο  45  οΐχήϊ  (6245)•  οΐχέτη,  δονλω  50  οίχία  (Ηοιη.)*  οΙχοι  54  ο/- 
χιμβάζειν  ατρα[τη\γεύεο^αι ,  διατρίβειν  {οχ — )  Αά  55  τ;  ελεεινός  (οίχτιστος)  57  οίκι- 
στρον  οίχτιστον,  Ιλεεινόν.  (οίχτρόν)  •\•ή  οΙχον  58  οίχογενής  (ββιΐΜ.  XVII  12)•  δούλος. 
ι?  συγγενής  60  οϊχοΒι  (θ  513)•  Ιν  οϊχφ.  ή  έ^  οίχου  {Η  364)  62  {οίχο^εν  γ  303)*  ^^ 
οίχου  05  οίχος'  όλίγη  οίχία  (φ  16)*  οΙχφ  έν  'Ορτιλόχοιο  οαίφρονος.  χαΧ  μέρος  τι  της 
οΐχίας  (Ζ  490ν    άλλ'  εις  οΙχον  ίοΰσα  τά  σ  αυτή  ς  ίργα  χόμιζε   χαϊ  τοϋ  έν  τ^   οΐχΐφ 

{β  48)•  νυν  αώ  χαϊ  πολύ  μείζον,  δ.δή  τάχα  οΙχον  άπαντα 67  οΙχότριβ9ς 

(Ρλίΐο  V.  Μοβ.  1)*  οίχογενεϊς  δούλοι 


1113 


οΙχονρνβλ$ον  —  οϊνη 


1111 


διαφέρει  όέ  οΐχέτης  οΐχότριβος'  6  μέιτ  γάρ 
οΐχότρίίρ  γονέων  δοϋΧος*  6  όέ  οΐχέτης  ού 
πάντως*  αλλά  χαΐ  ό  αΙχμάλωτος*  χαΐ  6  έρ 
οΐχφ  ων 

οίχοτρνβλιον  τό(ν)  έχ  δούλου  δοϋλον 

οίχούρια'  χυρίως  τά  ύκό  των  μητέρων 
προσφερόμενα  τοις  νηηίοις  παίγνια,  ή  ή 
χατ   οίκον  φνλαχή  (Ειιγ.  Η.  ί.  1373) 

οίχονρόν  δ  φ  IV  (Αγ.  Ι,γΛ.  759)•  τόν  της 
Πολίάδος  φνλαχα  δράχοντα.  χαϊ  οΐ  μ^ρ  10 
ενα  φασίν^  οΐ  όέ  δυο  έν  τφ  Ιερφ  του  *£ρβ• 
χ&έως.  τούτον  6έ  φύλαχα  της  άχροπόλίώς 
φασι(ν),  φ  χαϊ  μελιτοΰτταν  παρατί^σ^αι 
(δορΗ.  Ρΐιίΐ.  1328) 

οίχονρός  (Αγ.  Υββρ.  970) •  6  φροντίξων  χά 
του  οίχου,  χαϊ  φυλάττων.  Ούρο  ς  γάρ  6 
φύλαξ  λέγεται 

οίχοφ&όρους'    μοιχούς    (οίχου    φ&οράς) 

[74] 

οίχτείρειν  (ΟβΗ.  ίΓ.  XXI)•  ελεεΐν  20 

οίχτίζεΐ'  θρηνεί  [77.  78] 

οίχτος  (οί.  |9  81)*  θρήνος,  έλεος,  συμπά&εια. 
φιλανθρωπία 

οίχτρά•  ελεεινά,  ελάχιστα  [81] 

ή^οίχτριξόμενος'  έλεούμενος 

οίχτρογοονντας*  οίχτιζομένους ,  έΛβΦν- 
μένους 

οίχτρά ς'  ελεεινός,  ελάχιστος.  [•4  84]  όει- 
λός.  βραδύς 

οίχων,  -[μωστορνύναΐ'  των  οίχων  μέσον    30 
τινά  όρμάν  [86] 

ή^οΐλάωμα'  τό  προστι&έμενον  τ§  πλάστιγγι 
τοϋ  ζυγοϋ,  έάν  μή  Ισορρεπ^  [88] 

οΐμα'  ορμή  (δρμημα) 

ο  ι  μα  ν  δύεοθαι^  ύποβρύχιον  είναι,  χαϊ  όρμάν 

οΐματα'  άετοϋ  όρμήματα  (Φ  252)* 
αίετον  οΐματ   Ιχων 


οΐμη*  φαητή,  οδός,  λόγος.  Ιστορία,  φδη.  δθερ 
προοίμιόν  τι  προ  της  φδης,  χαϊ  χύχλος 

οΐμης  (^37  ΟβΙΙ.  ϋβΐ.  9)*  γενιχώς,  τά  αυτά 

οΐμημα•  δρμημα 

[8(1  96]  οΐμησεν  (Χ  308]•  ωρμησεν  [βά  9&] 

ή;Όΐμηλα'  οΐμίηλα.  άχρόδρυα  (εί.  ι  365) 

οΐμοι  (Α2Α)'  στίχοι,  οδοί 

οΐμοι  (Τγ8^.)*  έπίφθεγμα  θρήνου 

οΐμον  (277) 

οΐμος•  οδός.  χύχλος.  τρίβος,  δθεν  χαΧ  της 
άσπίδος  χύχλους  οΐμους  ΙχάΧεοΛν 

οίμωγαί  (Ηοπι.)*  θρήνοι,  όδυρμοί,  στεναγ- 
μοί 

οίμωξεί'  τά  αυτά 

{οίμωχτί)•  τό  οίμωξαι 

οΐμώξειαν  (δορΗ.  Αί.  962) 

οίν  (Αγ.  Ρθο.  1076)•  συνήρουν  τό  δΐν  άρρε- 
νιχως  Άττιχοί  [306] 

ΟΙνάδας  άχτάς'  άντϊ  τοϋ  ΟΙνωάτιδας 

οΐνάδες'  άμπελώδεις  τόποι 

ΟΙναι•  οί  μέν  της  Άτταλίδος,  οΐ  όέ  της 
Πτολεμαΐδος  φυλής  εΙναί  [10] 

ΟΙναΐοι  τήν  χαράδραν  παροιμία  [8(111] 

οίν  άνθη  (ΟΓΑΐίη.  Γγ.  Ι  V  ρ.  73)•  ι}  έχφνσις 
τής  αμπέλου,  Ιστι  δϊ  χαϊ  έτερον  φυτόν 
ούτω  λεγόμενον  [16] 

οίναρα  (ΤΙιβορΙΐΓ.  IX  14)*  τά  τής  άμπίλον 
φϋλλα  (306) 

οίναρίζειν  (Αγ.  Ρβο.  947)*  φυλλολογεϊν• 
αμπέλους  έργάξεσθαι 

οίναρίς  (ΗίρροεΓ.  II  ρ.  875  Κ)•  χληματίς 

οΐνάς  (Αγ.  ΗΑ.  V  11,  2)•  είδος  περιστεράς 
άγριας  [18] 

οίναχθής•  μέθυσος,  μεθύων 

οΙνη•  ή  άμπελος  (ΗβεαΙββαβ)  *  χαϊ  χυβευτιχός 
λέγεται  χόλος,  ό  χενος  χαϊ  άντιχείμενος  τφ 
έξίτη.  Αχαιός  (Γγ.  59)  [βά  20] 


€00.  68  οίχοτρίβου  69  οίχοτρίβαων  ΡοΠ.  III  76  (70  ΟοοΓυββ  βυηΐ  οΐ  χούρια  εϊ 
οίχουρία)  71  μέλιττ,,  1Ζ  οίχοφθόρας  87  σήχωμα  8η  σιάλωμα'ί  800  οΐμός  4οΝ 
μωξία  5  συνεϊρον  7  οίνομαείτιδας  9  ΙτταΧίας  11  φ,σϊ  δέ  δήμον  13  ΡοΙΙ.  VI  22 
(γοίναχες,  είναξ)  17  ,Ινας  (313)  18  οίνατίς,  άρτέμιδος  τήν  ενοινον  20  λόγος  βό- 
λος     Άχαίος]  ό  χαϊ  Χΐοςΐ 

ΗΕ8.  74  οίχτείρημα  (ΙβΓβιη.  XXXI  3)•  έλεος  77  οΐμον  χύχλον,  ένθεν  χαϊ  πα- 
οιμία  χέχληται,  τό  παροδιχόν  διήγημα,  έστι  όέ  λόγος  ωφέλιμος,  χαϊ  οδός  78  οίχτιστα 
χ  472)•  ελεεινά  ^Ι  οίχτρίβαντα-  έμβάται  (όχρίβαντες)  λά  84  έλέου  άξιος  86  ο ί- 
χωφελείη  (^223)•  εύπορία,  έξ  ής  ό  οίχος  ωφελείται  88  οΐμαι•  νομίζω,  ύπολαμβάνω  Αά 
95  οίμήσαΐ'  ήσαν  306  οίνα-  τά  τής  αμπέλου  φύλλα  (314)  10  οΐ  ναίουσιν  (ϋ130)* 
οΐτινες  οίχοϋσιν  Αά  11  τεθειμένη  έχϊ  των  έαυτοΐς  χαχόν  τι  προσελχομένων,  φησϊ  όέ  ΔήμΜν, 
δτι  τής  'Αττιχής  έστι  τόπος  Οίνόη.  οΐ  όέ  ένταϋθα  γεωργοΰντες,  παροχετενοντες  τήν  άνω  φβρο- 
μένην  χαράδραν,  άρδενειν  τά  δένδρα  χαϊ  τάς  αμπέλους  έπεχείρουν  ύδατος  όέ  πολλού  γενομένου 
συνέβη  χαταρραγέντα  τόν  ποταμόν  των  χτημάτων  πολλά  δίαφθεϊραι,  χαϊ  των  τόπων  όέ  τους 
χύχλους  {(οτα)  Ιγχώσαι  18  οίν•\άς  (ΕχοορΙι.  ^^)•  ν^'»<>δ  χόραχος  (322).  οί  όέ  άγρίαν  περίη 
στεράν  (317)  18  ΟΙν,άτιν  (ΕϋΓ.  ΗβΓο.  ί.  ^79)•  Μ^Τ(ι^ι-ν  "π^ν  έν  Οίνφρ  ττ}5  Άργείας  ΑΑ 
20  Οίνίξειν  γάρ  τό  μονάζπν  χατά  γλωσσαν 


ι 


ϋ15 


οΙρήρυ(ί$ς  —  οίοηύλος 


1116 


ύΐνήρνσις  (Αγ.  Αοΐι.  1067)*  άγγέίον^  ως  χο- 
τύλη^  με&'  οΰ  τόν  οΐνσν  άντλονσιν 

ύίνιάί'  είδος  χόραχος  (313)  [23] 

οίνίξειν  τό  μόναζαν  χατΑ  γλωσσαν  (320) 

Ρ».  26] 

οίνιατήρια  (Εαροΐ.  ίτ.  ΧΧΥΙΙΙα  ρ.  473)* 
Άθήνησιν  οΐ  μέλλοντες  έφηβεύειν^  «ρϊν 
άΛΟχείραοΒαι  τόν  μαλλόν^  είσέφερον  'Ηρα^ 
χλεΐ  μέτρον  οίνον^  χαϊ  σηείσαντες  ταϋς 
αυνελ^οΰοίν  έχεδίδονν  ηίνειν,  ή  όέ  σπονδή  10 
έχαΧεΙτο  οΙνιστήρΐΛ 

οίνοβαρής•  οίνφ  βεβαρημένος,  μέθυσος  (οΓ. 
^225) 

οϊνοηα  (Α  350)*    μέλαν,   οίνωδη  τζ  χροι^ 

[«•1 

{ρΐνόηη*  αμπέλου  μέλαινης  είδος)  914) 

οΐνάπληχτον  οίνωμένον  [12.  83] 

θΙνόητα(ί  Ειιροΐ.  ρ.  610)*   αρχή    ευτελής 
(Ά&ήνησίν)^  χα^*  ι^ν  ^ρυαλλίδας  χα\  λύχ- 
νους χαϊ  τά  τοιαύτα  δεΙ  τόν  αίρεθέντα  άρ»    20 
χοντα  ηαρέχειν 

Οίνος*  Διόνυσος 

οίνόσΛονδοι  θνσ/αΐ'  έν  αίς  οίνος  σκέν- 
δ€ται  (ΡοΙΙ.  1^1  26) 

ΟΙνότροΛΟί  (8ίηιοηί<Ι.  ίΐ,  23)*  αΐ  Άνίου 
Βνγατέρες 

οίνος  άμηέλινος  (ΗβΓοά.  II  60)*  τούτο 
δηλοΙ  χαϊ  Ιξ  έτερων  γενέσθαι  οίνον 

Οίνούσιος  (ΑΙεαιβη.) *  είδος  αμπέλου 

οίνοϋσσα   (Αγ.  ΡΙβΙ.  1121)•  μάζα  οΙνφ  πε-    30 
φυραμένη,  η  ή  δίακονοϋοα  τοΐς  συμποσίοις 

οΙνοϋσ{σ)αι    χαϊ    οΙνοϋτ(τ)αι    (ΑΐΙία)* 
τοιαύτα^  [42] 

οΐνόφλυξ  (Χβη.  Αροΐ.  19)*  αισχρός,  μέθυσος 

οΐνόφλυξ'   μέθυσος,  6  χαχεπίθυμος  οίνου» 
οίνοφερής,  πάροίνος 

οίνοχίτωνα,ς  έλαίας*  


οίνοχοεΐ   (Χοή.  ΕΠ  Ι  3,  8)*    οΙ{νο)χο€ύει 

[ιά  47] 
οίνοχόην   (Ημ.  Ορρ.  742  Εοροΐ.  ρ.  659)* 

τήν  χατάχυσίν.  τό  άγγεϊον  [49] 

{ΟΙνωατιν   [Ειιγ.  ΗβΓΟ.   ίχ,  379]*   "Αρτεμιν 

τήν  έν  ΟΙνψχι  τής  ΆργεΙας)  318 
οίνωνες  (Χ«η.  Ηβΐΐ.  VI  2,  6)•  αΐ  άπο^χαι 
οΐνώντα  (Ιοηββ)*  μονήρη  (468) 
οίνωπα  (δορίι.  ΟΤ.  211) 
οίνωπόν  πορφύρεον  (Εγγ.  Ογ.  116  ΒβΜΐι. 

438),  μέλανα,  {άμαυρόν,  οίνοειδές) 
οίνωροΐ'  οΐ  Ιεραγωγοϊ  Διονύσου 
οίνωτρον  χάραχα^  ^  τήν  αμπελον  Ιστάσι. 

Δωριείς 
οΐνώ-φ'  οίνοψ.  μέλαν 

οίξας'  άνοίξας  [58— €0] 

ο  Ιό  ζω  ν  ον    (8ορ1ι.  ΟΤ.  846)*    μονόστολον 

[β2] 
οΐόθεν  οίος  (Η  39.  226)*  ίχ  μόνου  μόνος. 

τουτέστι  μόνος  προς  μόνον  [64] 

οίοιτο'  νομίζοι  αρκούντως  ίχειν    [βά  65] 

[68.  67] 
όϊόμενον  ούχ  είδότα,  νομίζοντα  (ηοη  Δ 12) 
ύΐον  όποιον,  μόνον,  τρόπον  τινά.  δυνατόν. 

χαθάπερ.  ή  ποών  [70] 

οίον  ^τν;ι;€ν*  όποιον  έγένετο  [72 — 74] 

οΙον£ΐ  χειάς'  ωσηερ  φωλεού 
οΙόν  τ  ε  (ΗβΓοά.  Ι  91)*  όννατόν  λέγουοιν 
ο  ιό  ς   άωτφ'    προβάτου    ^νθει^    τουτέστιν 

έρεφ  περιβολαΐψ  (α  443)* 

ένθ*  δ  γε  παννύχιος  χεχαλυμ(β.)ένος  οΙός 
άώτφ 

χαϊ  αυτό  δέ  τό  έριον  ο  Ιό  ς  άωτον  λέγεται 
οίος'  όποιος  (ϋ  192);  τ;  μόνος  (οίος  Αίί8) 

[79] 
οίοπόλος*  έρημος,  έν  ]/ ηί  μόνος  αναστρέ- 
φεται 


€0Ό.  21  μεθ'  φ  (οί.  γοινάρυτις)  29  οίνοπά  —  οΐνόδη  (194)  31  οίνοπέπηχτον, 
οΐνόδεσμον  88  οίνοποντάζει  39  οίνουσία'ί  43  \φρυξ  46  έλάτας  (εί.  δρύες  οίνο- 
χιτώνες)  52  οϊνοπα  58  οίνοπόν  54  οίεραγωγοί  55  οίνοτρον  56  οίνωιρ, 
οίνο'ψ  61  \ζωον  66  οίομαι  72  οΙονεί  75  οίονιχιασταϊ  77  οίοσαωται  — 
έρέω  —  αύτώ  —  οίοσάωτον 

ΗΕδ.  23  οίνιεΐς'  ταχείς,  οξείς  (οί,  οΰνιος  €ΐ  προννειχοι)  25  οίνίζεσθαι  (θ  646)* 
οΙνον  ώνεΐσθαι  26  οίνίζοντο  (Η  472)*  δμοιον  80  οίνοπέδοιο  (α  193)*  οίνοφόρον, 
άμπελοφντου  γης  82  οΙνωπόν  (8ίιηοηί(Ι.  ΑηΙΙι.  Ρβΐ.  VII  20,  2)*  μέλαν,  άμαυρόν.  οίνοειδές 
88  οίνοποτάζει  (ζ  309)*  ενωχεΐ,  οίνοποτεί,  πίνει  42  οίνοφλυγίαι  (ΡΙιίΙο  ΥΜ.  122  ρ.  163 
ϊϋοβί.  ϋβνίά.  170,  27  Ότ,)-  μέθαι  Αά  47  τό  χίρνάν  (αά  οίνοχοεύειν  Β  127)  49  οινοχόο; 
(ι  10)*  ο  έπιχέρνης  58  οίξασα  (Ζ  89)*  άνοίξαοα  59  οίο'  οϊω  σου  (ο  611).  μόνω  {Ν 
781).  αύτω  (Υ  235)  60  οίοβίοισι  {Οτε^,  Ιΐίβζ.  €.  ΧΙΥΙ  11  ρ. 237)*  μονοβίοις  62  οπόθεν* 
μονοτόθεν  64  ο£οι*  ό/κοΐθ4  {Η  227).  ?/  οι!,  οΓτ^νε^  Αθ  65  7/  ύπολάβοι  (χ  12)  66  όΙομαι 
{Α  78  8ΐ.)*  νομίζω,  ύπολαμβάνω  67  οίομεν,  οίο^  {Η  226)*  μ<^νο;  ιτρό;  μόνον  70  οΖον 
(/Ι  397)•  άπαξ  ίνα  72  οίονεί*  ύσπερεί  78  [ο^ονεΐ^]  οίι|σ€((*  όοχι/αει;  74  οίονί* 
ζει*  μαντεύει       79  οΙο;  νόος  (ΰ  192)*  ό^το^α  όιάνοια,  οίο^  νον^ 


1117 


Οίοηόλω  —  οίφόλφς 


1118 


οίοπόλφ  (Ν  473  βΐ.)*    έν  φ  δΐες  ηολοΰϋΐν^ 

η   μόνος   τίς    ηολεΐται'    τουτέστιν    ίρήμφ 

χωρίω 
ό  Ιονλος    (€β11.  ίΓ.  ΧΙ.ΙΥ)*    ή  ηρώτη  τον 

γενείον  βλάστη  [88] 

ο  ίο•^  φάγ  ω   σ  ιδή  ρ  φ  •    οίον   μηλοχτόνφ 

[85.  86] 
οΐπερ  άν   δ  σοι  χερ  άν^  οΪΛερ  δη,  οίτινες 

[88-η] 
οίρών*    -ή  έκ  της  καταμετρήσεως  της  γης    10 

εν&νωρία  [94—99] 

οίσ&ας    (ΟΓβΙίη.  ρ.  80)*    οίδας.    έχατέρως 

Άττιχώς 
όϊσ^ήναΐ'  ο(1)η&ηναι,  δόξαι 
οϊσ^είς'   αίσ&ό μένος,   είχάσας,   δόξας  (ηοη 

1453) 
^οίσ^λά'  αγαθά  (οΐ  έσλά^)  [404.  &] 

οίσον  χόμισον,  φέρε.  ή  σχοινίον  {λΏΪ\ιη9€Ϊϊ, 

Γγ.  01 1) 
οΙσοφάγος   (Ηίρρο€Τ.  II  ρ.  106) '    βρόγχος    20 

[.4  1] 
οίσηάτη'  ηροβάτων  χόηρος,  ^ύηος 
οίσηωτή  (δορΗ.  ΑηΙ.  310)*  της  οΙός  ό  ^ύ- 

Λος.   ό  δέ  Δίδυμος  την  των  ηροβάτων  [10] 
οίστά  (Τΐιυε.  ΥΠ   75)*    φορητά,    ελαφρά, 

χοϋφα  [βά  11] 

όΐστεύει*  τοξεύει 
οίστενσαι•  τοξεΰσαι 
ο  Ιστέον   (δορΗ.  ΑηΙ.  310)  [βά  14].    χομι- 

στέον  30 

οίστός'  ελαφρός,  χοΰφος,  φορητός,  τόξευμα 

[8ά  16] 
οίστρεΐ  (ΤΙιβοεΓ.  VI  27?)•  έχμαΐνει 
οίστρηλατειταΐ'  μαίνεται 


οίστρηλατούμενοι*  ηίτρούμενοι 

οίστρο  ι  ς  (ΕυΓ.  Ι.  Τ.  1456)•  μανίαις 

οίστροηλήγος  (8ορΙι.  ΕΙ.  6)•  τ^  μΛνΙφ 
πληγείσης 

Ιόΐστούχου  φαρέτρας'  ό'ίστονς  έχούσης, 
χαϊ  εύστοχου 

οίστρος  (Αββεΐι.  Ργοιπ.  568)*  ερεθισμός,  ό 
λεγόμενος  μυΐα.  μανία,  αφροδισίων  πύρω^ 
σις,  ί(χ)χαυσις.  λύσσα,  φόβος,  χαϊ  είδος 
πτηνού  (χ  300),  νφ'  ού  χεντιξόμεναι  αΐ 
βοΰς  σχιρτωσιν,  δ  μύωφ  χαλεΐται        [28] 

οίσυΐνησι  (ε 256)*  ηλέγμασι  τοις  άηό  οίσύας 
γεγενημένοις,  ή  λύγοις.  Ιστι  όέ  είδος  σχοι-- 
νιου 

οίσύηειον  Ιριον  ^υηαρόν  ηροβάτων.  τό 
αυτό  οίσυηηρόν  (Αγ.  ΑοΙι.  1176)  χαϊ  οί- 
συηηρός  (1452) 

οίσυηος'  ό  της  οίδς  ^ύηος 

ΊοΙσυλος'  ηροϊούλος.  ηρούνιχος       [28.  29] 

ΟΙτας'  ό  χορυνήτης 

οΐ  τε'  ώσηερ 

ο  ι  τ  ει  δ  ε  (ΟΓβΙββ)*  οΐ  ωδε 

οίτος'  μόρος,  [βθ  88]  χαχοηάθεια.  όλεθρος, 
ηόνος.  φθορά,  νόσος,  θάνατος,  χαϊ  ορμί- 
σκος τις  έξ  αίματος  [84] 

οΐ  φαλ{λ)οί•  τά  δερμάτινα  μόρια,  χαϊ  τά 
αιδοία 

οίφειν*  όχεύειν.  χαϊ  τά  όμοια 

οΐφΐ'  μέτρον  τι  τετραχοίνιχον  Αίγύητιοψ 
(ΙΧΧ 1) 

οΐφόλης•  ό  μή  εγκρατής,  αλλά  καταφερής 
ηρός  γυναίκα 

οΐφόλις'  γυνή  καταφερής,  μάχλος,  ηασχη- 
τιωσα  [40.  41] 


€0Ό.  81  οίαι,  ηωλοϋσιν  —  ηωλεΐται  84  οίοσφάγω  ΒοΙ>Γβ€υ8  92  ο  Ι  ρω  ν,  οΐ  (Αγο84• 
15,  9)  94  οίς  401  οίσθ-ηναι  2  οίσ^είς  —  εικασθείς  Ο  οί.  ούσα  βΐ  ^ύσσα  7]  ρο8ΐ 
22  οίστροφάγος  8  οίσηαι  9]  ρο8(  14:  οίσηοτιτής'  υιός  11  οίς  τά  17  οίστρι- 
λατεί  20  ηληγή  (21  εί.  όοιγα)  22  φ  μύω^  24  οίας  —  λυγης  2^  αίός  80  οί. 
κορυνήτης  Μωλύχιον  Περιφήτης  ο2  οΐ  τι  όέ*  οϊφ  δέ  80  οίφειν  87  οΐφιν  88  οί- 
ο 
φολής,  ό  μή  κ,  ά.  έ.        ^  οίφολίς  —  ηασχητιως 

ΗΕ8.  83  οίου  φωτός  (Γ53)•  οίου  ανδρός  85  οίοχίτων  δίχα  Ιματίου,  ή.μονοχίτων 
ή  ηροβατοχίτων  (Οτ^ζ.  Κβζ.  €.  IV  143  ρ.  212  ϋη  ηοη  ^  489)  86  οΐ  ηαΐδα  έοικότα  (£800)• 
έαυτω  ηαΐδα  δμοιον  88  οίηορείν  κιρνάν,  οίνοχοεΐν  89  ο  Ι  ηοοσκείμενοι  (ΟβυΙβΓοη. 
IV  4)*  οί  κολλώμενοι  90  (ο)ϊ  όα'  ούτοι  δή  91  οΐραΐοΐ'  βλεηειν,  οϊτινες  (οι  όα'  οϊ^ 
οΐτινες  βΐ  όράν  βλέηειν)  92  οΐ  ^ά  μιν  ωκα  (11672)•  οϊτινες  δή  αυτόν  ταχέως  94  οΖί* 
πρόβατον  (Α  245).  ή  τοις  εαυτού  {Α  307).  ή  τοις  σοΐς  {Α  179)  ϋ^'  οϊ  βε  {ψ  ϋ  ΕϋΓ.  Αηάη 
122)*  οϊτινές  σε  96  οίσεΐ'  ένέγκει(η)  (Φ  125),  ηροσφέρει.  κομίσει  (Β229)  97  οΐ  σέμεναι 
(Γ  120)*  κομίσαι,  χαϊ  τά  όμοια  98  οίσεταΐ'  άξεται.  κομίσεται  (7  663)  99  οίσθα* 
οίδας  (>4  85),  γινώσκεις  (ίΙ  365)  404  οίσομεν  (Γ404)•  κομίσομεν  5  οίσόμενΦς  (^168)• 
κομίσων  ΚάΤ  ή  βξόχος  10  όΐσσατο  (ι  213)•  ένάησεν  Αά  II  βέλη  (οίστοί)  Αά  14  ή 
οίτέον  Αά  15  βέΧος  (Μοβπβ).  θάνατος,  βάρος  (οίτος)  28  οίσυΐνύ^σιν  ό,,αϊ  γένος 
σχοινιού  28  οίσωμεν  (Γ  104)•  κοαίσωμεν,  φέρωμεν,  άξωμεν  29  οΐχβα'  9ί^μοι  όρχι- 
ηέδων  (δσχεα)  λά  88  »ρήνος  34  ΟΙτυλος  (Β  585)•  ηόλις  40  ΟΙχαλία  (Β  700)* 
ηόλις  Θεσσαλίας,  ή  ευρυχωρία  {Εύρύτου  χωραΐ)       41  ΟΙχα'λίοι^εν  (Β  596)*  άηό  Οιχαλίας 


1119 


οϊχΒΰ^α^  —  όχρνοΒ^ 


1120 


οίχεσ^αί*  οίχρέιν.  ΛορεύεσΒαί*  τρέχειν  (βζ 
οηοπΑ.)  [48] 

οΐχήσονταΐ'  ηορεύαονται,  άχελασ&ήσανταί, 
ή  Ιρχονται.   ομοίως  χαΐ  ή^Ιχνη  ή  άφανί- 


α^ 


[45] 
[47] 


ή^οίχμή'  δούλη,  οΐ  όέ  οίχμάν 

[ηά  48]  ή  ηαρ*  ένίοις  Ι*  οοΧλ 

οίχωρος  (€γ€1.)*  οίχονρός  [50] 

οΙώ9η  {Ζί  Α  401)•  έμονώ^  [52—66] 

ΟΙωνΙχον  μονσεΐον  (Οοιη.ίηε.  €ΟΙ*ΧΧΥΙΙ)*    10 

τοντο   όέ   ΟΙωνΙχου   φησϊ  μονσεΐον   έΐναί 

+  τό  στηζ  αΐή 
οίωντα'  μονάζοντα  (ΖΒί) 
οίων  οι  (Ηοιη.)*    σαρκοφάγα  δρνεα^  γνηες^ 

7(όραχΒς.  έίρηνχαι,  όέ  οΙωνοί^  δι   ών  οίωνί" 

ζόμε^α  χά  μέλλοντα^  οΒεν  χαΐ  οίωνοηό- 

λοι  (Α  69)  οί  μάντεις,  ή  δφεις 
οίωνοπόλοΐ'   μάντεις,  όρνεοσχόποι^  όρνι-' 

Θομάντεις 
οίωνός'  όφις,  έχιειχως  γάρ  λέγεται  εΙς  τάς    20 

μαντείας  τους  δφεις  £χειν^  οϋς  χαϊ  οίω- 

νους  ίλεγον  [02] 

%οΙοΒόρ'  6  Προμψεύς  [64] 

οίωτός'  χιτών  άηό  έρίων 
6  χαθείς-  6  χαλάσας  [07.  68] 

(όχειλαι  [ΤΗαο.  IV  12]•  έχβλη&ηναι) 
όχείλασαν  τήν  έποχείλασαν  ναΰν 
όχέλλειν  έμβάλλειν.  ηροοορμεΐν 
ύ  χ  άλλε  ι*  ηροσορμεΖ,  χαϊ  μή  χρατεΐ  έαυτοΰ 
οχ*  χί  (ΟοΓ.)•  δτε  χΐ  30 

όχιμβάζειν  διατρίβειν.  χαϊ  στραγγεύεσ&αι 

δχχαβος'  τα  ^ερϊ  τον  .βραχίονα  ίρέλλια 
ή^όχχα  σάζει  (Βύξχ})'  όταν  τνχχι 
δχχον  όφΒαλμόν 

όχχνλαΐ'  τό  όχλάσαι,  χαϊ  έπϊ  των  ητερ(ν)ών 
χαΒίζβσΒαι 


όηλαδίας  (Αγ.  Ε^^.  1384)*  Βρσνος  Λτ%ηίτός^ 
δίφρος  ταχεινός^  όν  οΐ  άχόλου&οι  φέρονται 
τοις  εΙς  τάς  αγοράς  έξιονσι  ηΧονσίοις.  χαϊ 
Λεηοίηται  τούνομα  ηαρά  τδ  {ώ)χλάσ^ι 

όηλάζειν  λαγγάζειν  (ς.  ▼.).  εΙς  γόνυ  χάμ^ 
πτειν,  ή^διστάσαι 

όχλάξ  (Ηίρρθ€Γ.  III  ρ.  343  Κ)•  ΐΛΐ{χε)χαμ' 
μένως 

όηνει  (Τ1ιιΐ€.  Ι  120)•  δέδοιχε,  όεαι^,  ενλα- 
βεΖται,  ού  βονλεται  [ηύ  81]  [82] 

ίόιχνάδραστον  καν  ηράγμα  αγνωμον 

όχνος  (Αγ.  ΗΑ.  IX  17,  1  ρ.  435)•  είδος  ερω- 
διού, χαϊ  φόβος  {Ε  817) 

όχνων  (ΤΙιιιο.  Ι  120)•  αναδυόμενος,  φοβού- 
μενος 

ό  χ  οίον  (Η6Γθ4.  II  175)•  όκοΐον,  Ίαχως 

όχορνούς  (Αββΰΐι.  ίΓ.  251) •  τους  άττελέβονς. 
[χαϊ  τά  άχριωδη  οντω  λέγονσιν  («4  Οχρίδα 
ΑμοΗ.  Ργοπι.  1016) 

όχριάζων  τραχυνόμενος.  {Σοφοκλής  ίΓ. 
966) 

•όχρίβαντας  (ΡΙβΙ.  Οοβτ.  194  €)•  Ιμβάτας 
<281) 

όχρίβας'  δχημα  ηνιόχου 

όκρίβας'  οΐ  μέν  δνον  φασίν^  οΐ  δ^  άγριου 
χριόν,  άλλοι  χλίμαχα,  χυρΐως  όέ  τό  λα- 
γ{ε)ΐον^  έφ*  ου  οί  τραγφδοϊ  "ήγοίνίζοντο, 
τιν^ς  όέ  χιλλίβας  τρισχελής^  έφ'  ού  Ζσταντο 
οί  νηοχριταϊ  χαϊ  τά  έχ  μετέωρου  λέγουσι» 

[91] 

όχριόεν  (ΤΙΐ60€Γ.  XXV  231  Κίε.  Τ1ι.  970)• 
τραχύ,  σχληρόν.  στερεόν,  όργίλον  [04] 

όχριόωντο  {σ 33) *  έτραχύνοντο.  ώργίζοντο, 
μεταφορικός  άπό  των  άκρα  πολλά  εχόντων 
λί&ων.  •[•  όκριός  γαρ  κυρίως  ό  τραχύς  λίΒος 

(9β] 

όχρυόεν  φρικώδες  [98] 


II  9,  15)•    υπό   όρνέων   βρ'ω&έντας  02   οΙω•    δοκώ  (1315).    μόνφ  (^198)  04  οΐοτα- 

ζομένης*    φιλοτιμουμένης    (όνο—)  07  ό   καθ*   εΙς  ήμων   (Εοιη.   XII  5)•    εΙς  τις   ήαών 

^  ό  καυλός  (Εχοά.  XXV  31)•  ό  κλάδος  Αά  81  φόβος  (αά  δκνος)  82  όκνείω  (Ε  253)• 
όκνώ,  χαϊ  τά  όμοια,  καϊ  οκνηρός  (ΕΧΧ)  92  υκριόεντι  βάλλω  (Μ  380)*  τραχείψ,  βάλλω 
94  όχριόεντι  (Δ  618)•  τραχύ  96  ό  Κρης  τήν  ^άλατταν  (Αίεββ.  (γ.  ρ.  735  ΑΙεαιβη.  ίν. 
112)•  ώς  Εξητός  έν  ^αλάττη  χειμαο^έντος^  είτα  ηροσγαληνιώσαν  αυτιών  Ιδόντος  ,^ΕΙ  σε  μή 
^δειν^  έπΐ0ηνσα  άν  άς  άλτιΒευούίτρ^^  εΐηόντος       98  όχρυοέσσης  (Ζ  344)•  φρυπτής,  χαλεαής 


1121 


όκνάδίον  —  όλ*νν8* 


1122 


όχτάδιον  καλάθιον  προς  όρνι&άρΜ    [ΜΟ] 
ή^όκτήσεις'  οίσεις.  όχττήσας 
Όχτώκας  (Αββεΐι.  ίΓ.  145)*  ποταμός 
όχτώηηχν  (ΡΗίΙβιηο  Γγ.  ΟΧΧνί)•   τό  όχτά- 

ηηχυ 
όχτώηονς  (ΟΓβΙίη.  ρ.  65)*  σχορηίος 
οχ  χει  ν  (Ηίρρο€Γ.)*  φορεΐν,  Ισχειν 
όχχή  (ΟβΙΠιη.  Ηβοΐ.  ίτ.  66)*  στήριγμα,  βα- 

χτηρία,  ίρεισμα,  σχηητρον 
όχωχενειν  ίχείν,  σννέχειν  10 

ο  λ  α*  τά  εντός  της  αψιίας  στρογγυλά        [9] 
όλαί  (Οίρΐιίΐ.  ίΓ.  Ι Υ  ρ.  417)-  χριθαί.  άηαρ- 

όλαίμενς'  τό  (μ)  τάς  όλάς  βάλλων 
όλαίτοΐ'  σηερμολόγοι.  χαϊ  όλατοί 
όλβή^άχιον  χάνουν.  Δεννολόχος  [14] 

όλβίος'  ηλούσως•  ευδαίμων,  ό  διΛ  τοΰ  δλον 

βίου  μαχαριστός  {λ  449) 
όλβοδότης  (ΕυΓ.  Ββοοίι.  572)-    ηλουσίους 

παρέχων.  "Ολβος  γάρ  6  πλούτος  20 

όλβος'  πλούτος,  χρήμα,  τιμή  (σ  122)    [18] 
όλεθρος  βα^ύς  (Αηβίορίι.  ρ.  1078)•  ίνωι 

Ιπϊ  χόσμου  γυνανχείου.  άπώλεΐΛ     [20.  21] 
•^όλείρ'  ίλεως  μύς  (576)  [28] 

όλέχειν   άπολλύναι.    πολιορχεΖν,   φονεύειν 

[»1 

όλέχρανα  (Αγ.  Ρβο.  443)*  οΐ  πήχεις,  τά  ίπϊ 
των  άγχώνων  όοτά.  χαϊ  ή^όλέχρανες  τά 
αυτά 

όλερόν  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  668  Κ)*  βορβορώδες.    30 
τεταραγμένον  [28] 

όλετήρες'  φονεΐς  (534) 

•^δλεχ^ον  τό  μαζονόμον  [31] 

ή^όλη^εΐς'  όδυνη&είς 

-^όλή^η'  χαϊ  τά  δμοια  [84] 

όλιβάξαί'  όλισ^εΐν 


όλιβρόν*  όλισθηρόν.  λείον.  επισφαλές 

ολίγα  άττα  (Αγ.  Υββρ.  57)*  όλΙγα  τινά 

όλιγαρχίαΐ'  ...  όλΙγοι  Ί}ρχον 

όλιγαρχούμενοι*  υπό  ολίγων  αρχόμενοι, 
τρεις  δέ  είσι  πολιτεΐαι,  βασιλεία,  ολιγαρ- 
χία, δημοκρατία  (40 — 42] 

ολιγηπελέων  (Ο  24)-  ολίγον  δυνάμενος, 
ασθενής,  άτονος 

όλίγιν&α'  ολίγον 

όλίγιοι•  είδος  άχρίδων.  τιν^ς  ^ιζίον,  δμοιον 
βολβφ 

όλίγιστος'  όλιγοχρόνιος.  ελάχιστος  (ηοη 
Τ  223) 

όλιγίστου'  παρά  μιχρόν 

όλιγόγνωμον  όλίγωρον 

όλιγοδεής-  ολίγα  χρήξ^ν  (ΡοΠ.  VI  28) 

όλιγοδρανέων  (0  246)*  ολίγον  δυνάμενος 

όλιγοδρανής  (Αγ.  Ατ. 686) *  όλίγοΦ  Ισχύων, 
ολίγον  δυνάμενος  [52 — &5] 

ολίγου  δειν  σχεδόν,  εγγύς 

όλιγόψρων  μιχρόψυχος 

•^όλιγοιρύχησα'  μιχροφύχησα 

όλιγωρεί'  ^^&υμεΐ,  αμελεί 

*  ή  δλίγην  ίχων  φροντίδα 

όλιγώρως'  μιχρολόγως.  σχνιφως.  ^υπαρως 

όλίζονες  (Τίο.  ΤΙι.  123)•  ήσσονες,  ελάσ- 
σονες 

όλιξούται•  μειούται,  όλιγοΰται 

όλιζούνταΐ'  μειούνται,  δλιγοΰνται 

'Ολιξών  πόλις  (Β  717).  χαϊ  ό  έλάσσων 
(όλίζων)  [65] 

•^όλίχοΐ'  έχχομίδαι 

όλιχως'  έξ  δλου.  έπιρρηματιχώς 

δλινοΐ'  χρι&ής  δεσμοί,  χαϊ  λΐνος  παρά 
Κυπρίοις 

όλινΰβι-  λήγει.  άργεΙ  (ρΓΟ  έλ4ννει) 


ΟΟΒ.  ^^  δχνειν,  φρονειν  ^  σηπυΐας  {ίίΐ  όλος)  10  ολαι  11.  12  ΡΙιο*.  327,  2 
13  ε(.  εύπλουτον  ληχοΐον  ούλοχόΐον  18  πλουσίως  ΖΖ  Ιλιος  24  ολύχειν,  άπολύναι 
πολυ\  (26  €ί.  λέχρανα,  χύβωλα)  27  δ  λερό  ν  (εί.  άλερόν,  ^ολερόν)  32  ώχλήΒη'^  όνιά^ 
(ΑθθΗ€€)?  35  ώλίβραξαν  ίηίΓ3  45  δλιγγοι  ΡΙιοΙ.,  οΓ.  δρπας  47  όλιγωστού  51  \δ^ρά- 
νος  61  όλιξώνες  (οί.  νπολίς—  βΐ  λι^— )  63  όλίζυνται  64  όλίςων  (68  δλενοι 
{=  (όλέναι)  χρι&ής  Ίϊιε8.)        69  όλινύ.,  όλίγη  άργεΐ.. 

ΗΕ8.     500   όχτάχνημα   {Ε  724)•    οχτώ    χνήμας  Ιχοντα         9   δλαεΐ'    ενοχλεί,   χαϊ 

Ολ( 

18 

δίδεται 

ενοχλεί  (509):  ίξολο»ρεν(σ)ει  (ΡΓονβΓΐ).  Ι  32)    '   2Ζ  όλέ&ριος-  εξολοθρευτής 

(Α  10)•   άπώλλυντο.  έπολιοοχούντο.  ίφονενοντο.  έ^ωλοΰ^εύοντο        28  όλέσαι  (Ω  242)•  ά/ζω- 


γοισι  {μ  252)•  μιχροίς  53  ολίγον*  μιχρόν,  ή  ουδέν  54  ολίγον  γ09ν  γοννός  άμεί" 
βων  {Α  546)•  πόδα  χατά  τήν  πορείαν  ολίγον  έναλλάσσων,  ήρεμα  άναποδίξων,  χαΐ'οι;  προτοο- 
πάδην  φεύγων  δπερ  έστϊν  εις  τούμπροσθεν  τετραμμένος,  οίον  νώτα  διδούς  τοΙ^  ηολεμίοις 
55  δλιγορούντος'  άδημονούντος  (όλιγω-^)       65  όλιχάς'  είδος  πλοίου  (581) 

71 


4 


1123 


ολ^ύβοχόλΐιξ  —  υΐούτός 


11Μ 


όλίσβοηόλλιξ  (Οοιη.  IV  ρ.  645)-  πα^  τό 

έτοψοχόλλιξ 
όλισ&αΐνειν  ηίπταν 
όΧια%εϊν'  ^ραμ€ΐν.  πεσεΖν»  ίλ9ίΙρ  [73] 

όλίσ&ηρόν  (Χβη.  Ες.  V]!  15)*  ητωτιχόν 
δλισ&ος'  ητώσις  [76] 

όΧχά'  Ι^υνατά  (Ο^γιΗ.  62) 
όΧχάΙασαΐ'  νανσΐ^  ηλοίοις 
όλχάξϋ'  έλχει,  χαλίναγωγίΖ 
όληαΐον  λαχάνη,  νιητήρ,  χραη^ρ  (587) 
ολχάς  (ΕαΓ.  Οχοΐ.  505)-  ηλοΐον  (565).  νανς 

φορτηγός.  ή;άηδών,  ή^είρήνη,  δννατάς 
όλχαΐς'  δυνάμεσί.  τόνοις 
όλχείς'  οΐ  τά  άμφίβληϋτρα  ίχισηώνται 
όλχή'  δννααις,  ^οηή.  Ισχύς,  βάρος  (Α«8€ΐι. 

8αρρ1.  884).    ^ντι^ρ,    η  ^νοτα,γμάς  (590)• 

{ατα^μός) 
όλχ'ο  μί^'  τόνφ.  δυνάμει 
άλχιον  (Ε.  όλχεΐον)'  μέγας  χρατήρ,  λουτήρ 

(ΡΗιΙβητ.  ίΓ.  Ι  ρ.  8) 
όλχήΐον  το  αυτό 
όλχοί'  λνχοι,   (01080.  II  68).    χάί   οί   των 

δφεων  συρμοί,    χαϊ  αΐ  μηχαναί^  δι*  ων  αΐ 

νήες  νεωλχοΰνται  (ΤΗυο.  111  15) 
δλχον  Ί*  όλχάς  (ύλχα  ?).  τόν  ελχοντα  ηλοΐον 

(όλχόν) 
όλχός*  οδός  (α^α€άίί€ΐΗ$),    Ισχυρός  τόνος 

ή;^νμός  (δρμοςί).  συρμός,  βάρος 
•\όλχότης'  τά  αυτά 
όλχονς  ναύσταθμους   (ΕαΓ.  ΚΗββ.  673)* 

τάί  ε(λ)^€ΐί  των  πλοίων 
όλχών  ίφολχών.  χαϊ  τά  έξης 
όλλνεί'  άηολ{λ)ύεί,  φονεύει 
Όλμιον  όρος  *Εφέσου 
Όλμειός  (Ηββίοά.  Τ1ι.  6)*  ποταμός 
δλμοζ'   περιφερής  λΐ&ος,    μάρμαρος^  εν  φ 

τάς  βοτάνας  τρίβουσι,    χαϊ  ηοτηρίου  είδος. 

χαϊ  τό  ύπό  ταΐς  ύπογλοντίσιν  εκατέρωθεν 

χοΐλον.  χαϊ  χύλινδρος  \^Α  147) 
όΧοβολάδες'  ΘΙνες 


'\ό^,όγινον•  οζώδες,  συμχίφυχώς  (627) 

δλοεΐταΐ'  υγιαίνει  (1745) 

δλοθούριον  (Αγ.  ΗΑ.  Ι  1,  8)•    Μος  θ«- 

}Λττιον 
όλοεργός  (Νΐ€.  ΤΙι.  828)*  χαχοΰργος  [βϋ-^] 
•^δλοισος*  6  άηολλύς 
δΧοχαρπούμ,ενον    δΚον  κροσφε^όμ^νσ» 

ί»1 

δ  λόχε  ς '  αύλαχες  [Π] 

10    όλόχνημοι  (Ρ1ΐ€Γβ€Γ.  Γγ.  Ι  13  ^.^00)•  όλο- 

μελεΐς  [13] 

όλολυγή'  ηοιά  φωνή  λυπηρά ^  όδύηην  καρ- 
δίας άοήμφ  τινϊ  φθόγγφ  ηαρνστωσα 

όλολυγη'  φωνή  γυναιχων,  ήν  ποιονρται  Ιν 
τοις  Ιεροΐς  ευχόμενοι  (Οβίΐ.  0β1.  258).  χαΧ 
ή^  άνθος  τι  καρά  λίμναις  γινόμ^νον 

όλολυγων  ξωύφιον  γινόμχνον  έν  ΰδαανν^ 

δμοιον  έντέρφ  (ΤΙίΦορΙΐΓ.  ίΓ.  6  46  •!{:&.  3, 5). 

[χαϊ  τους  εύηθεις  όέ  όντως  Ιλεγον  (Μ€ΙΙ»β4. 

20       ίΓ.  ΟΟείΧΧΙΠ)  [17] 

δλον  οΰσιοϋταΐ'  δλον  ένονται 

όλο  οίο  (Γ  133)•  δεινού,  ή  άγαθον  (623  €% 

όλοοίτροχα•  παρά  ΎοδΙαις  επτά  ηλάσματα 

εΙς  θυσίαν  [21] 

όλοοίτροχος  (Ν  137  Ηοτοά.  V  02)*   ολίγα 

πρέχων,   ή  χυχλοτερης^  στρογγυλός  λίθος. 

•ή  {ό)λότροχος^  έχεϊ  στρογγυλός^  χαϊ  χαντί 

μέρει  έφαητόμενος  της  γης.    ό  γάρ  τετρά- 
30        γωνος  ένϊ  μέρει  έφάητετ<Η 

όλοόν  χαχόν^  χαλεηόν^  [^ά  23]  ^  αγαθόν 

(619)  [24] 

ΰλοόφρονος  (Β  723)  *  ολέθρια  φρονοϋντος^ 

χαχόφρονος,  δεινού 
όλόπτειν  λεπίζειν,  τίλλειν^  χολάπτειν 
ή^όλόπτοον  σνμηεφυχότα  (599) 
•     όλος*  τό  μέλαν  της  αηηίας 

όλοσπάδες  (8ορΙι.  Γγ.  967)*  δλαι  χατασπω- 

μεναι,  χαϊ  χαταηινόμεναι 
40    •\όλθστός'  όλος  ώς  εστίν 


€0Ό,    79  χαλινάγγει    €ί.  θ*όλχάξει,  ηοθνλχίς  βΐ  λαθραχάζων        81  πλοΐα        84  ρυρ^}- 

ν 
σταθμός         86.  87  =  87.  86  όλχημιο         90  τόπος  ροδΙ  συρμός         98  όλχών,   εφολχόν 
06  δλμιος        97  βάρβαρυς  —  ύπογλούτησιν        99  όξώνες        «07  ο  λοίγιηςί        10  όλεχεύς 
(οί.  άλοχας  ίώλχα  γόλοχα)        16  ΡΙιο(.''329,  18.  21        20  έ.τταπλάσματα        22  έπιστρόγγυλος  — 
ένμέρει        28  όλος  —  σηπυίας        29  όλοσπαδεΐς  —  χατατεινόμεναι 

ΗΕ8.  73  όλισθήμασι  (ΙβΓβιη.  ΧίΥ  22  ρ.  389  Τ)•  πλάναις.  παραπτώμασιν  76  όλιος- 
σχίουρος.  έλ{ε)ιος  (522)  603  όλοι}  (1/849)•  ολέθρια  4  -^όλοίης  (Γ  417)•  άποθάνης 
(631)  5  δλοι'^σιν  (^342  ν.  1.)•  όλ6θρία(ι)ς  απώλειας  (Ε.  διανοίαις)  6  δλοισθε^  (α380)• 
άπόλοισθε  (δλλυσθαί'  άπόλλνοθαι  €θά.)  9  ολοκαύτωμα  (ίονίΐ.  ΙΥ  35  »\.)'  δλον  πυρϊ 
χαθαγιξόμοβον^  όλόχληρον  11  όλόχληρον  (ΖβΰΙΐΒΓ.  XI 16) *  αώον  13  ολοκληρία  (Ιββλί. 
Ι  6)*  ίνωσις  17  όλολυνμός  (ΕυΓ.  Ογ.  1137)-  θρήνος,  χλαυθμός  (οί.  ξυναόρων)  21  ολο- 
μεν  ο  ν  δ€ΐνόν       Κά  23  ολέθριον  {Ν  629)       2^ 'Ολόοσσων  {Β  739)•  πόλις  Θεσσαλίας 


1125 


όλόΰφνροΦ  —  6μέΰ'ν§0¥ 


1126 


όλόσφνροί,  όλοαφύρατοι 

όλοσχερ-ής    (δορΗ.  ίτ,  1020,  4)*    τέλαος^ 

ολόκληρος,   (ώς)  δυσχερής 
ολοσχερώς  (ΟίρΙιΠ.  ίΓ.  IV  ρ.  387)•  τελείως. 

{διόλου.  δίΛμπάξ.  Ιξ  όλοαλήρου) 
όλόσχοινος  (ΤΙίθορΙΐΓ.  IV  13)*  όξύσχοινος 
όλότροχος'  περιφερής  λΙΒος 
όλουρίδας'  είδος  κόγχης 
όλούροισιν  ανω  της  9ύρας  στρόφιγγες 
όλούφειν  τίλλειν  10 

όλοφυγδόνα  (ΤΗβοοτ.  IX  30) *  φλυχτί^  εηϊ 

της  γλώττης 
όλοφυδνόν  (£683)*   όλοφυρτιχόν.  λυκη^ 

ρόν,  θρηνητικόν,  όδυρτιχόν 
όλοφυχτίς  (ΗίρροοΓ.  11ρ.875Κ)'  τήν  φλν- 

χταιναν.   ούχ  ευ'  έηΙ  γάρ  των  δυναμέναηρ 

φύεσΘαΙ  τι.  έχιφλυχτίδα^  ή  δοΒιήνα 
όλοφύρεταΐ'  οδύρεται  {Χ  169 ?),  χλαίει^ 

θρηνεί,  -^χοπετεΐ 
•\όλόφυς'  οίχτος.  ίλεος.  9ρηνος  20 

όλοφώϊα  (0410  βΐ.)  *  ολέθρια,  οίον  όλοποιά^ 

δεινά  βουλεύματα 
όλοφώϊος*  ηολύηειρος,  πολύφρων.  πανουρ- 

γος,  πονηρός  (Νίο.  ΤΙι.  327) 
δ  λόφων  ο  ς   (ΟΓβΙίη.  ίΓ.  Ι  ρ.  162)•    6   άλε- 

χτρυών  ή  άηό  του  λόφου,  ή  άαό  τοΰ  έν 

τω  φδειν  όλον  αίρεσ^αι  χαΧ  μετεωρίζεσξ^αι 

6λπα•  •\ή  Ιλπίς  (χάληις).  χαϊ  χόνδρου  τις 
ειρησις.  λήκυθος,  εδεσμά  τι.  ή  δλβος  30 

όλη  ι  ς  (€ί.  ΤΙιβοεΓ.  XVIII  45)•  οΙνοχόη    [50] 

νλυμπία  δοχός- [Μ] 

'Ολύμηια'  6  *ΑΘ'ήνησιν  άγων 

'Ολύμηιον  (ΑπβΙοΙ.  ΡοΙ.  V  11  ΑπβΥορΙι.  Γγ. 
06ΧΧΙΧ)*  τοϋτο  άτεΚίς  ίμεινεν  Άθήνησιν 
οίχοδομούμενον,  πολλάκις  αρχάς  λαβόν  της 
καταοχΒχη'ίς 

^Ολυμπιονίκης*  στέφανος  εις *Ολυμπίαν  [56] 

^Ολυμπίου  πνοαί'  *Ολυμπίας  άνεμος  εστίν 
6  από  τοΰ  'Ολύμπου  πνέων  Ζέφυρος  40 


"Ολυμπος'  ουρανός,  θεοϋ  οίκητήριον.  χαϊ 
όρος  έν  Μακεδονίφ 

Όλύμπου  νόμος  (Αγ.  Εςς.  9)•  των  αύλη- 
τικων  τις 

δλυνθος'  τό  μή  πεπεμμένον  σΰκον 

-^δλυνος'  τό  άπότριμμα,  καϊ  άποκά^αρμα 

όλυρα'  είδος  σπέρματος,  ή  βρωμά  τι  μεταξύ 
σίτου  χαϊ  χρι&ής.  οί  δέ  αυτήν  τήν  κριθήν. 
άλλοι  καρπόν  τίνα  σιτικόν,  ζειάν  τιν^ς 
ζέαν  (θ  660)  ]63.  64] 

όλώλαμεν  (δορίι.  ΟΤ.  1505)•  άπολώλαμεν, 
άπεθάνομεν  [66.  67] 

όλως*  παντελώς 

όμά  (8ορ1ΐΓ.  Γγ.  92)-  όμοϋ(.  ή  άμά'  όμοϋ) 

όμαδεύειν  άθροίξειν 

ομαδος'  άθροιαις.  θόρυβος  (Β  96).  όχλος, 
τάραχος  (Ι  571).   στρατός,  άπό  του  όμοϋ 

δμαιμοι  (ΑββεΙι.  δβρί.  940)*  άδιλφοί,  συγ- 
γενείς, όμόαιμοι 

όμαιχμίη  {Εϋτοά.  VII  145)*  συμμαχία.  [&ά 
73]  καϊ  όμαιχμία  (ΤΙιαε.  1  18) 

δμαιχμοΐ'  σύμμαχοι 

όμαλεΐς'  όμοϋ 

ομαλό  ν  λεΐον  (ιΖ2Ίί),  Ισον,  Ισόπεδον.  εύ- 

όμάξασ^αι  (Αβοΐββ)*   έκμάξασθαι.  όμοια- 

θήναι 
όμαρές'  όμοϋ.  συμφίάνως  (Αγο^.  143,  4) 
δμαρξον  (€γ61.)-  άπόμαξον  (789)    [80.  81] 
όμαρτεΐν  (Ηοιη.  ΟβΙΙ.  €«γ.  130)*  συντυχειν, 

έπακολουθ'εΐν.  σχη/αθροίζειν 
δμαυλον   (δορΗ.  Γγ.  19)•    όμόκοιτον.   όμοϋ 

αύλιξόμενον 
όμβρος'  χοιρίδιον  (δβρος),  ή  ύετός 
όμβρεί'  ή;  ατιμάζει,  [»ά  85]  υπερισχύει,  αΰ- 

ξει.  πιαίνει.  πλήθει  [86 — 89] 

όμείρονταΐ'  Ιπι^μοϋσιν  [91] 

δμερος'  τυφλός 

όμέστιοι  (Εοηρβ^οεί.  410  δζ.)*  σύνοικοι 
όμέστιον  σύνοικον  [95.  96] 


000.  32  δΧ^σφ^ρής'  διόλου,  διαμπάξ  —  δυσχερής  έξ  όλοκλήηου  38  ολουφεΐν 
40  όδυρητικόν  41  όοθτ/ϊ•αι  43  όλοφυστύςΐ  48  εφεΰις  λίκυνθ^ος  έδέσματι  51  δόκος 
€Γ.  ίλύμνιαι  54  λαβών  {^ΟλυμΆΐηον)  55  όλυμπιονύκης  57  ολύμπιος  άνεμος  69  ή 
άρα  όμοϋ  ρθ8ΐ  68        73  όμαίχμη        84  οΓ,  Ιβρίκαλυι        93  όμηρος 

ΗΕ8.  47  όλοωτερος  (Γ365)•  όλεθροι»  αίτιώτερος  50  όλύει-  φθείρει  52  "Ολυμ- 
πία δώματ  έχοντες  (Α  18)•  οί  τον  "Ολυμπον  κατοικοϋντες  &εοί,  ό  έστιν  όρος  έν  Μαχεδονί^, 
χαϊ  ουρανός  56  'Ολύμπιος  {Ηοιη.)*  ουράνιος  63  όλλυταΐ'  άπόλλυται  ί>4  ολχον 
ένέδραν  (λοχον'^)  66  ολώλχι  (Δ  164  8ΐ.)•  άπόληται  67  όλλονται  (θ  34  βΐ  )•  αΛολ- 
λονται  Κό  73  χαϊ  όμαίθεια  80  όμαρτή  (ΕϋΓ.  Ηβο.  839)•  όμοϋ  81  όμβρον  βρόχον^ 
νετόν  Α(1  85  ακολουθεί  (βί  υμοηβεΐ)  86  όμειλάδον  (ΜΖ)'  μετατάγμα  χαϊ  άθροισμα  (72δ) 
87  όμιλέσωσι  (Τ  159)•  σνμβάλωσιν  88  δμειλος  (Σ  603)•  ανατροφή,  άπό  τοΰ  όαοείλας 
ρίναι.  καϊ  πλήθΌς  όχλου  89  ό  μ  ειρόμενοι  (ν.  1.  ϊ  Τ1ΐ€88.  II  8)•  91  όιιεΐται  (1274)• 
η/ϋ>ύ€ΐ^  95^  όμέστι[κ]ος'  όμόοιχος  (Ογ6§;.  Νβζ.  Ο.  VI  3  ρ.  220)  96  όμά  (ιί.  Ν  626)* 
όπερ  ωμού  (ο  μ  ευ'  όπερ  εμού) 

71  • 


ΐ' 


1127 


υμεννήχον  — *  ομ9§ίον 


1138 


όμίννήτον    (— έτον)*    ανγχοίτου^    όμολέ- 

χτρου  [0β--700] 

όμηγόροι*  Ισάγοροι,  έν  ταύτφ  συνήγοροι 
ή^όμηγυρειν  τό  σχτ»άξαί, 
όμηγνρεως'  σννόδον,  συνα^ροισμοϋ 
όμήγυρις  (ΑββοΗ.  ΟΙιο.  6)*  ηλή^ς^  οχλος^ 

ονναγωγη,  (τυνέλενσις 
6μηγνρίαασ9αι  (π  376)*  ομον  συναγαγην 

Λολλονς 
άμή(^6α  (Νίο.  Τΐι.  415)*  σννή^  [7.  β] 

ό  μήν    {Ο  51  χ  41)  *    όμοίαν,    τήν    αυτήν 

[1•— 13] 
όμηρεΐν  όμον  ήρμόα&αι.  χαΐ  συμφωνεΐν 
όμηρεί'  εγγυάται.  άχολου^εΖ 
'Ομηρ-^είδαΐ'  αΐ  ^αψφδίαι 
ομηρέταις'  όμοψήφοις^  όμογνώμοσκν 
όμηρεϋσαι  (Ηββίοθ. ΤΙι. 39) *  ομοφωνοΰσαι^ 

όμοΰ  λέγουσαι 
(όμηρήσαΐ')  τό  σνμβολήσαι 
ή;6μηρτήρες'  άχόλου^Όΐ,  συνήγοροι 
όμηρίδδειν  ιρεύδεσ&αι 
δ  μη  ρ  οι  (ΗβΓοά.  VIII  94) '  οΐ  Ενεκεν  εΙρήνης 

διδόμενοί^  ένεχυραξόμενοι 
δμηρος'  6  τυφλός  (Εχοορίι•  422).  χαΐ  6  ένε- 

χυραξόμενος  [28] 

6  Μίδας*  βασιλεύς   Φρυγ£ν  ηλούσιος 

[2^—28] 
ομιλέομεν  διαλεγόμε9α  (ηοη  Ηοιη.)    [80] 
ομιλία*  διήγησις,  όμιλος 
όμιλί^  χ&ονός  (ΕυΓ.  ΡΙιο«η.  1413)*   αντί 

του   φιλίγί,   ζρωτι  της  πατρίδος,   χαϊ  άντϊ 

τοϋ  πάλη.  περί  γαρ  την  πάλην  ^σπούδασαν 

οί  Θηβαίοι 
όμιλος  {Σ  603)*   άθροισμα,  όχλος,  θόρυβος. 

δήμος,  πλήθος,  [μάχη."]  σύνοδος,  μάχη,  άπό 

τοϋ  ομού  είλεΐαθ'αι  κατ"  αυτόν  (κατά  τον) 

δχλον 
δ  μ IV*  ότι  αυτόν 


όμιχεΐν  (Ηβ•!<Νΐ.  Ορ.  726)*  συρήν 
ομίχλη  (Α  359)   ή  όμίχλα-    αήρ   καχύς, 

σκοτεινός  ^    άχλύς    [σκοτεινός]    νδατβί^ς, 

σκοτία 
όμίχματα  (Α••€ΐι•  ίΓ.  426)*  σύρτήματα 
ή^όμματεις•  πηρούς,  ή^ή  βλάπτεσθαι 
όμμάτειος  πόθος  (8ορΙι.  Γγ.  729)*  ^ιά  τό 

έκ  τοϋ  όράν  άλίσκεσθαι  ίραηι* 

Ικ  του  γαρ  εσοράν  γίνετ    άνθρωηοις 
10  έράν 

καΐ  έν  *Αχιλλέως  ίρασταΐς  (Γγ.  162)  όμμα- 

τοπάλογχά  φησίν 
όμοαιχμία•  όμομαχία  [41] 

όμόβωμοι  θεοί  (ΤΙιιιε.  III  59)*  έν  Έλευ- 

σΐνι  Δήμητρας  καΧ  Κόρης  είσίν 

ομογάλακτες  (ΑηβΙοΙ.  ?ο\.  11,2)*   οΐ  Ικ 

τοϋ  αύτοϋ  γένους,  ή  αδελφοί  [44] 

ομογενών  συγγενών 
•\•όμόγνουα*  ή  ήγνοια 
20    όμοδάλιον  Ισοετές 

όμοδίαιτος'  όμότροφος.  ομοτράπεζος^  συν- 

οίκος  (797)  ^    . 

ομόδοξος*  μιας  καϊ  τής  αυτής  δόξης    [50] 
όμοερκής  (δοΐο  ΡοΙΙ.  VI  156)*  όμότοιχος 
ομόζυγος*  γαμετή 
•^όμοήγορον*  δμοιον 
όμόθεν  (β  477)*  Ικ  τσϋ  αύτοϋ  τόπον* 

έξομόθεν  πεφυωτας 
ομοθυμαδόν    (Αγ.  Ρβο.  484)*    όμον.    όμο- 
30        ^ύχως 

ομόθυμος*  όμόφρων^  όμόφυχος      [57 — 60] 
όμοιίου  (^V358)*  τοϋ  όμοϋ  Ιέναι  ποιοϋντος 

πτολέμοίο,  (ή)  εν  φ  όμοιος  πάσι  χαΐ  Ισος 

ό  κίνδυνος  (Σ  309)  • 

ξυνός  Ένυάλιος,  και  τε  κτανέοντα .... 

ομοίως  δέ  φησι  καϊ  όμοιΐου  θανάτοιο 

(γ  236).   και* 

άλλα  σε  γήρας  τείρει  όμοϋον   {Δ  315) 


€00.     701   ίσίγοροι        3   \σμένου        ΡοβΙ  13]    18>.  ^    όμηρεϋσαι*    το  συμβ.   ό.   ό.  λ. 
15  είρμόσθαι         16   όμήρει  20    ομηριάδειν  οί.   ^αιρφδημα  32   όμιλίαι  —   φιλίαι 

(38  όμματοστερεΐςί)  39  γίνεται  47  όμοδάλιοι,  Ισοέτες  54  πεφυχότες  61  Ισος  — 
τεκτανέοντα  —  άλλας  άγείρας  τηρεί 

ΗΕδ.    98  όμή-  όμοια  (Ψ*  91).   ?/  ομνύεις  (όμήΟτβζ.  Νβζ.)        99  όμηγερέες  {Α  57)* 
όμοϋ  άθροισθεντες        700  όμηγερέεσσιν  (Ο  84)•  όμοϋ  πάσιν        7   ομιλεί  {Σ  194)•  πόλε- 

μεΐ,  συμμαχεί        8   θμιλιχίι;   (ί'  ^9)*    '^ή^  αυτής  ηλικίας,   σννήλιξ        10    ο  μη  νιε  ν (Α 

488)*  ώργίζετο  11  όμή,  νώϊ(ν  Ψ^ί'  ή)  αύτη  ημάς  τους  δύο  12  δμηρα  (ΙΜβοο.  111)* 
τα  έπϊ  συμβιβάσει  διδομενα  ενέχυρα  13  ομηρεύειν  (βοΗΗηηι)*  συμφωνεΐν  23  όμηνήν 
τροφήν  (δμπνην)        25   όμιλαδόν   (ΛΓ3)•   έν  σνστροφή  καϊ  τάξει  μάχεσθαι,  κατά  τάγμα  καϊ 

άθροισμα  (686)        26  ομιλεί•  συναναστρέφεται  (Ε  834).  μάχεται        27 {Π  641)  έπακο- 

λονθήσαι  νεχοω        28 {σ  166)*   άναστρέφεσθαι.   λαλεΐν.   τίθεται  δε  καϊ  άντϊ  φιλίας ,   καϊ 

διαλέξεως  30  όμιλήσειε  (α  265)•  συναναστηαφή.  (30*»)  ή  έμαχέσατο,  καϊ  συνέβαλε  προς 
μάχην  (ώμίλησε)  41  όμοβόρος'  όμοφάγος  (ω μ — )  44  όμογάστριος  (Φ  95)*  έχ  τής 
αυτής  γαστρός  50  όμόδουλος'  σύνόουλος  (Μο6γ.  273  β  ΡΙβΙ.  ΡΗββά.  ρ.  85  Β)  57  ο  μοι 
(^ί120)•  οημοι^  58  όμοια•  Ισα'  όμοίη  εν^εος  τιμή  (^410)  59  όμοίης  (Α2Ί8)*  όμοιας, 
τής  Ισης        60  όμοιΐου  πτολεμοΐο  {Ν  358),  εν  ω  δ 


1129 


υμΦ*ογ€9^ή  —  ομη^*α 


1130 


όμοιογβνή•  όμόψυλορ^  ύνγγ&βΐχάρ 
όμοιόητεροι'  όμαιότιμοι 
όμοιος'  έν  ταΰτφ  σννβστως 
όμοίονσ&αι•  ^ξισονσ&ιη 
όμοιω^ήμεναι  {Α  191  γ  120) '  έξισιο^ηναι. 

0νμμιγήναΐ 
όμοχλ'ό  (Ζ  137)•  άηειλ^.  βσζ 
όμοχλής  (ΑΙοββ.  δίΓβΙ).  413)*   ομώνυμος,  ή 

άπεαής  (ΟαΙΙ.  Οβί.  168) 
όμοχλή{σα)ς•    όμον    ώαλΒών.    άπειλήσας    10 

(Ε  439)  βσήσας.  στενάξας  [70.  71] 

όμοχλητήρος  (ϋί273   7453)•  άΛ^Οητη- 

ρος.  τον  Λαραχ^λενομένου 
όμόχλητος  (οι.  Νιο.  ΤΙι.882)-  ό  μιψ,  (όμοΐ^ί) 

χλήοΒΐ  χαλούμενος  μετά  έτερου 
ομολγφ  (Αβοΐ.  Οογ.)*  ζ<ίφφ 
ή;όμολί,ών  Ιαάζων.  χαταλ{έ)ΜίνΦν 
όμόλεχτρος  (ΕαΓ.  Ογ.  476) •  σύγχοιτος  [77] 
όμολόγως•  συμφώνως 
*ΟμολωΙδες  (Αββοΐι. 8«ρΙ. 670 ΕιΐΓ. ΡΙι.  1119)*    20 

πνλαι  έν  θηβαις 
*Ομο^ώιος  Ζευς•  θήβησιν  ούτω  ηροααγΟ" 

ρεύεται  ό  Ζευς  [81—88] 

όμό'παιδα    χάβι(ν)   Καβάνδρας    (Τη;. 

8(]β8ρ.  (τ,  191)*  όμον  ηαιδευΟ'έρ^α^  ή  όμοΰ 

τ€χνα}^έντα•  επειδή  δίδυμοι  είσιν 
όμόχτεροΐ'  όμοιοι,  όμότριχοι.  όμόχρονα^ 

αδελφοί  ηλιχες^  όμον  ηνξημένοι 
όμορβειν    άχολον^ειν    (686).    όδοιαορεΖν 

[βη    30 
ομορίτας•  άρτος  έχ  ηνροϋ  διηττημένου  γε- 
γονός 
όμόρξαι•  άπομάξαι^  άηοψήσαο^αι 
όμόρξχί'  άηοψήοτα 
δμορος'  ηλησιόχωρος,  γειτνίων 
όμορονσα'  γειτνιωσα•  πλησιάξοναα 
όμορρο&ονντες'  όμοφωνοϋντες^  όμοηχοι 
όμορρο^εϊν  όμον  ελχειν^  χάί  σνμφωνειν 
όμόρροσα'  ά&ρό[ι]α  [96.  97] 

όμορων  άστνγείτων  [90—801]    40 


όμόσε*  εΙς  τδν  κύτδν  τόκον  (Μ21)• 

των  ηάντων  όμόοε  οτόμα^  ίτραηβ 
όμοαίπνοι  (ΟΙιαΓΟπάββ)*  ομοτράπεζοι 
όμόσχενοι  (ΤΙιαο.  II  96)•  τφ  αύτω  όπΚι» 

σμφ  χρώμενοι  [5.  6] 

ομόσπονδος  (ΗβΓοθ.  IX  16)*  φίλος 
όμόσποροΐ'  αδελφοί 
όμοοτιβει(ς)'  συμπράττοντες 
όμοστιχάει  (Ο  636)*  όμοστιχεϊ*  όμοΰ  πο* 

ρεύεται 
όμόστολοΐ'  σνμπράττοντες.  τη  αύτρ  όδφ 

χοινωνονντες 
όμόσφνροι•  σννοδοιπόροι 
όμόσφνρος'  αδελφή,  της  όέ  τρίτης  συλ* 

λαβής  ίχτεινομέοης  ^   δήλοι  τόν  όμόχωρον. 

Σφύρα  γαρ  τής  σπορίμον  γης  το  μέτρον 
όμοταγείς'  οΐ  έν  τφ  αύτφ  τάγματι 
όμοτέρμων  όμορος^  γείτων 
{ομότιμος)*  ομόδοξος.  Ισότιμος,  όμοιος 
όμον  (ΑπβΙορΙι.  ρ.  1163)*  εγγύς,  τοπιχόν.  ή 

μάνδρες  Αθηναίοι  δισμνριοι^  (Β€- 

ηοβίΗ.  786,  23)  [βά  18]  [19] 

δμονρα'   σεμίδαλις  έφ^^  μέλι  έχουσα  χαϊ 

σησάμην 
ή^όμούρησιν  τήν  όμήρησιν.  Άττιχοί 
όμουροϋσι  (έουσι  ΗβΓοθ.  Η  33)*  γειτνιω- 

σιν  έν  τοις  όροις 
όμοΰ  *στιν   (Αγ.  Ρβο.  613)•  σχεδόν^  εγγύς 

έστιν 
όμοφροσύνη'  ηροσηνία^  πρ^ότης 
όμοφυής'  ομογενής 
δμπαι  (ΟβΠίαι.  (τ.  ΟΧΧΙΙΙ  1)*   (Η^ματα.  χαϊ 

πυρ{ο)1  μΜιτ&  δεδενμένοι  [Ϊ7] 

όμπια'  παντοδαπά  τρωγάλια 
όμπνη'  τροφή,  ευδαιμονία  (723) 
όμπνηρόν  ΰδωρ'  τρόφιμον 
δμπνια'  τά  ξωτιχά 
δ μπν ια'   χαρηοφόρος,   +  τροφή,   άφθονος. 

αγαθή,   νόστιμος,  ή  το  άναπνεΐν  ήμΖν  δί- 
δουσα 


€0Π.  66ί•#|«βο|  67  \εΐ  \εΐ  \ζί  74  όμολογώ'  ζοφώ  79  όμολοειδεΐς  80  όμό- 
λοος  84  παιδευθέντες  86  οί.  α>—  88  διηρημένου  (οί.  άμ—•)  90  άπέίί>ήσ..  95  άθροια 
802  Ιτραπτε  ^  δπλισμένω  9  όμόστιβοι  ΙΖ  όμόχορον  18  €ί.  ιηβΓβ•  1921  20  όμονρα 
^  όμοΰστιν        30  ροβΐ  35        31  ζωδιχά        (32  τρόφιμοςΐ) 

ΗΕ8.^  70  όμοχλήσασχεν  (Β  199)•  ή  όμοχλεΐν.  έβόα  71  όμοχλητήρες-άπειλη- 
τηρες  77  όμολοβρός  (σ26)•  αΙσχρός,  αναιδής,  περίτριμμα  81  όμόν  έν  τφ  αύτφ  δμοιον 
(ΑΓ354)*  ήμιν  άμφοτέροισιν  όμον  82  όμοονσιον  το  Ιξ  αύτοϋ  τον  ύηοχειμένυυ  υπάρ^ 
χον  83  όμοουσιότης'  ταντότης  χατά  το  υποχείμενον,  χαϊ  τό  άπαράλλαχτον  χατά  τήν  ου- 
σίαν  87  όμόογνυ  (£419)*  άπέφα.  άπέμε(ασ)σεν  96  όμοροΰσα•  γειτνιωσα ,  ηλησιά^' 
ξουσα  97  όμοροφος-  όαοδίαιτος.  συνάοιχος  (748,  βχ  οηοπι.)  99  όμός  {ά  437)*  όμοιος, 
ο  αυτός  800  όμόσαι  (Τ  187)•  όμόσω.  ομνύω  801  ίόμοσαι]  δμοσον  (β  373)•  δμνυα> 
( — υε)  5  όμόσε  χωρεΐν  συνδραμειν  (€ί.  Αγ.  Ι.^β.  451)  β  όμόσιτοΐ'  ομοτράπεζοι 
(803)  Αά  18  όμόφοονες  19  όμοΰμαι  (Α  233  ΒουΙΰΓ.  XXXII  40)•  ομνύω  27  όμ- 
χάταΐ'  υβρίζει,  προπηλαχίζει  (όναται) 


! 


1131 


ομηνί^  δαί%ί  —  4γ^ύ»φ6ραν 


11» 


6μκνίχι  δαιτί'  άντϊ  τοΰ  πολλβ 
^μκνίου  νέφους  (8ορΙι.  6γ.  226)*  μΜγάλου^ 

Λολλοΰ^  ηύξημίρου 
δμκνιος  λειμών  6  των  κυρίνων  χαΐ  άη^ 

μητρΙων  ηαρπων  έπ€Ϊ  'Ομκνία  ή  Λημη- 

ψηρ 
όμηνίόχειρ'  πλαυαιόχειρ.  ηλούσιος 
όμφά'  όαμή.  Λάχωνες 
δμφαχΒς  (η  125)*   αάντα  τά  αυστηρά  χαΐ 

βξέα,  ήγουν  δ  ξινά 
όμφακίας  (Αγ.  ΑοΙι.  352)*  χάροξυς 
όμφαλητόμος  (ΗΙρροοΓ.  608,  65)•  μαία 
'ΟμφαλΙδαί'  ηαχριαί  (—α) 
όμφαΧιστήρ•    φ   τους   ομφαλούς  άποτέ- 

μνουσιν 
όμφαλόβσσα'  ή  Άρχτος  (Νιο.  ΑΙ.  7)*  διΛ 

τό  μέσον  τόν  βόρ{ε)ιον  ηάλον  ηεριέχην. 

τινές  όέ  τήν  ευτροφον  χώραν   [«4  Μ]  [44] 
όμφαλί^•    ζυγού  τό  μέσον,    χαϊ  ^βλφο^ 

^ΛΒίδή  μβσαΐτατοι 
ομφαλός  ΛΙγαΙος'  ξιμΛται  ηως  τήν  ΠυΜ 

( )  όμφαλόν  ΑΙγαΐον.  τινές  δέ  Λΐιρά 

τό  της  ΛΙγαίοίν  γής  ( ) 

όμφή'  φήμη  &εία.  χλχ^δων  &εία.  φωνή.  δόξα, 

πνοή  (837).  ονείρου  φαντάσματα 
ή^δμφορα*  δσα  άχό  των  Ιερων  έχφέρεσ^ι 

6  νόμος  χωλύει 
όμφύνειν  αύξειν,  σεμνύνειν.  έντιμότερον 

κοιείν  [50] 

ομωρόφιος  χαϊ  όμώροφος  (06ΐη. 553, 3) * 

ό  ύηό  τη  αύτη  στέγη  ύηάρχων 
δμως'  πλην,    όμως*  ομοίως 
όμωχέται  (Τΐιυο.  IV  97)•  οΐ  συμμετέχοντες 

των  αυτών  σπονδών,  ή  όμοβώμχοι,  χαϊ  όμά- 

ναοί  (ΒοβοΙί) 
δ  ν  άρΘρον  άρσενιχόν  ίνιχόν  ύηοταχτιχόν' 
δν  τίνα  μέν  βασιλήα  χαϊ  Ιξοχον  (Β  188) 

χαΐ  ούδέτερον  ύποταχτιχόν 

Ζευς  όέ  προς  δν  λέχος  ήΐ  Όλύμηιος 
(Α  609) 


χαϊ  αντωνυμία  άρσενιχή  τρίτου  ηρα^ωπον 

άντϊ  τοΰ  τόν  έαυτοΰ' 

αύτάρ  δγ'  δν  φίλον  υΐόν  (Ζ  474) 

1^  υπάρχον  (δν)  +.  ι;  τόν  αυτόν 
όναίμην  (8ορΙι.  ΟΤ.  644) '   τύχοιμι^  άκο- 

λΛύσω^  ώφελη&είην  [Μ] 

δναιντο  ή  όναί{α)το  (δίιηοηΐά.  ΑηΙΙι•  Ρ«1. 

ΤΙΙ  516,  2)  •  ώφεληΒεΐεν 
ή^δναίον  άρεΐον 
10    δναρ  {Α  ^^)'  χα^'  ΰπνον  φαντασία 
δνασ^αι  (Εαη  Μοά.  1025)•  ώφελήφ^αι 
ή^όνάς'  δουλον,  άνόητον,  άχρεΐον 
δναται*  ατιμάζεται,  μέμφεται  (827)       [68] 
δνειαρ'  ωφέλημα,  όνήσιμον,  άγα&όν  (€•11• 

Ερ.  ΠΙ  6)  [6&] 

όνείατος'  στρατηγός  (τραγήματοςΐ) 
όνειάτων  όνησιφόρων  [68] 

δνειδος'  αίσχος,  μέμιρις,  χατήφεια*  χαϊχλέος 

(Εητ,  ΡΗοβη.  1732).  χαϊ  είδος  πόματος  [7•] 
20    ή^όνείλεον  Ουσία  Ποσειδώνος 

'Ονειον  (ΤΙιυο.  IV  44)*  όρος  έν  ΚορίνΒφ 
όνειρείησι    πύλησι    {δ  809)*    ταΖς  των 

δνείρων  πύλαις^    αίς  υφίσταται  μνΟιχώς^ 

ύν  τήν  μέν  μΧαν  χερατίνην,  τήν  όέ  έτερον 

έλεφαντίΐίην.  ή  τφ  ΰπνφ,   διά  γάρ  τούτων 

δνειροι  εΐαηέμηονται 
όνειρόπληχτος'  όνείρφ  πεπληγώς  [βά  74] 
ονειροπολεί  (Αγ.  Νιι^.  15)*   ώς  έν  όνείρφ 

βλέπει,  ή  ώς  έν  ύπνφ  φαντάζεται 
30    ^νειροπόλος  {α^2)'  όνειροχρίτης,  ή  ό  περί 

τους  ίδιους  όνείρους  πολού μένος,  χαϊ  διά 

τούτων  +  τους  πέλας  μαντευόμενος'   ή  ό 

χρίνων  αυτούς 
ονειροπόλων   δι    ονείρων    μαντευόμενος 

[78-80] 
όνήμεναΐ'  ώφεληΒηναι  [82] 

δνησις'  ισχύς,  ωφέλεια 
όνησιφόρος'  ώφέλειαν  φέρων  (1731) 
όνησιφόρων '    τά    ωφέλιμα    φερόντων 
40  [86.  87] 


ΟΟϋ.  88  όμπνεΐ  84|€^ου  ^  \ειος  —  πυρ.νων  χαϊ  δημ.τρίίον  ηαρπός  36  ομ- 
πνειό^^ειρ  37  δμφα,  οΓ.  ποτόμφει  3?Ι  παρόξους  40  \ίτομος  45  μεσέτατοι  46  αίγός 
49  ϋί.  ωαφ —         51   υμόροφος  53   όμοχέται  —   υμοβώμενυι        54   εΐη        ΡοδΙ  60]  ΙΗ 

08ονάτα6        ^%  \ηησι        75  βλέπεν  —  φαντάζεσ^αι        81  όνειμέναι 


ΗΕ8•  Αά  43  ?/  ομφαλοί)^-  εχουσαι,  ή  στρογγύλαι.  καΐ  ασπίδες  όμφαλόεσσαι  (^448) 
44ομφαλοβντα  {Ω  269)•  ομφαλούς  έχοντα  ζνγόν.  "Ομφαλούς  όέ  λέγονσι  τάς  έν  τφ  ζυγω 
τρωγλας,    έφ*   (άφ*)   ών  αί  ήνίαι  δέδενται  50  όμω^>ήναι  {Β  209)*    ε^^   όμόν  οΐ   έλ9εΐν 

56  \όναίνειν  (όνάμην)'  άπήλανσα  63  δν  γόνον  (λ  233)•  τους  εαυτού  προγόνους,  ή  τήν 
εαυτού   γένεσιν  65   όνείατα   (κ  9)•    δαα  δνησιν  παρέχει  χαϊ   ώφέλειαν.    αγαθά  βρώματα 

68  ονείδη  (Ργου.  III  31)•  ύβρεις,  χλευάσματα.  χατηγορίαι.  αίσχύναι  70  όνείνυεν  ώφέλη- 
σεν  Α(]  74  ή  όνειροχηίτης  78  "Ονειρο ς  (Β 8)•  ό  θεός.  χαϊ  τό  δι  αυτού  θέαμα  79  όνετο' 
ώφεληθείη  (δναιτο)  80  όνήμενος  {β  33)•  άξιος  ώνήσεως'  οίον  δνηαιν  εαυτού  λάβοι.  τινίς 
όέ  φρόνιμος  82  όνείσεαι  (Ζ  260)•  ονι^σιν  λήψη  (921)  86  όνητά'  μεμ.ττά  {όνυστάΐ) 
87  δ  ν  ήτίμησεν  (Α  04)*  ΰν  άτίμως  επεμιρεν 


1133 


ονήχωρ  —  όννχ»»1 


1134 


.Γνν 


όνήτορ'  δνησιν  φέρων  [6§] 

όν&ος  {Ψ  776)•  βόλβιτορ^  χόηρος  βοών 
δνια'  ωφέλιμα,  ή  βρώματα•  ή  χτήματα  (€ί• 

άσηετ  δνεια) 
Όνιαρ  (Βθ6θΙί?)*  ωφέλεια 
όνίας  (Νίοηό.  ΤΙι^βΙ.)*  αχάρου  είδος 
δνιγλίν  (Αίειη.  Γγ.  115)*  είδος  οίνου 
όνίδία'  τον  Ιπηου  τδ  άφόδενμα 
ΌνΙνασ^αι  (ΡΙβΙ.  ΟοΓ^;.  625 Β) *  ιδφελέΐ- 

σΘαί  10 

όνίνησιν'  ωφελεί 

Ιόνίνοιεν  ώφελήσοαν  (αιεν  —  αιεν) 
όνίαχος'  τεκτονικός  ηρίων 
-^όνίατειοΐ'  νεοσσοί 
Όνίτης'  ηρως  δνομα.  χαΐ  Ισως  άν  εϊη•[ 
όνΐτις  (Νιο.  ΑΙ.  66)*  όρίγανον 
[Άά  903]  όνοβάτιδες'  αΐ  έηϊ  μοιχεί^  αλοΰ' 

σαι  γυναίκες  καϊ  έξενεχ^εΐσαί  έηϊ  δνων 
{δνογλιν  οί.  ^νι^'λιν) 

όνδγυροι  (Νίε. Τ1ι•70)*  σειροί.  καϊ  ηόα  τις    20 
'\όνοδέστεροι•  Αγνωστοι  [6] 

όνοκίνδιος  (Εαροΐ.  Γγ.  Υ1  ρ.  502)  καϊ  όνο^ 

κίνδας'  άστραβηλατης,  όνηλάτης      [8.  9] 
όνομακλυτός  "Αλτης  (Χ  61)*   κατά  μ^ 

τους  ίν  άκούοντας  Ισται  δ  ένδοξος  και^ 

δνομα•   κατά,  όέ  τους  διαιροϋντας  ό  τφ 

όνδματι  τίλχηδς 
ονομαστοί  (ΗβΓοά.  ΥΙΙΙ  89)*  Μοξοι^  ΚΖ" 

ριβόητοι 
όνομήναι•  όνομάσαι^  έηαγγείλασ&αι      [18]    30 
όνόηη•   αμπέλου  μέλαινης  είδος 
όνόηορδον  την  έλξίνην.  έστι  όέ  λάχανον 

άγριον,  καϊ  είδος  κογχυλίου  (ΒρίοΗβπη.) 
δνος'  δ  ανώτερος  λΙΒος  του  μύλου  (ΑΙβζΙΑ. 

ρ.  477).  καϊ  τδ  ύποζύγιον,  καϊ  το  κερϊ  τά 

των   υδάτων   άγγεϊα  ηολύηουν   ξώον   χαΐ 

συστρεφόμενον  ^  ως  κύαμος,   καϊ  τδ  άχ^ο* 

φόρον  ξώον.  καϊ  έφ'  οδ  τήν  κρόκην  νή^ 

Βουσι.  καϊ  ίχ&ϋς  (ΑηβχβοάΓ.  Γγ.  Ι  50  ρ.  184) 

ποιο;,  δ  (χα)  ι  όνίσκος  λεγόμενος 
όνόσαιτο  {Ν  127) '  έκφαυλίσει{ ε),  μέμιραιτο    40 
όνος  άγει  μυσ^^ή^ια  (Αγ.  Αν.  159)*  τοις 

μυστηρίοις  έξ  άστεος  (εΙς  Έ)λευσΐνα  κομί- 


ξουσι  τά  ηρδς  την  χρείαν  διά  των  δνωιρ. 
τότε  μάλιστα  είχον  τους  δνους  άχ^οφα» 
ροΰντας 

δνος  Άντρωνιος  (ΡΙι€Γ6€Γ.  Γγ.ΧΙΙ  ρ. 260)* 
ηαρόσον  έν  Λντρωνι  της  Θεσσαλίας  δνοι 
μεγάλοι  γίνονται 

δνος  Ισόσηριος  (δορΗ.  Γγ.  335)*  Ιστι  όέ 
ξώον  ηολνηουν^  όσηρίφ  βμοιον^  δ  καϊ  2ον- 
λόν  τινές  φασιν  [21] 

όνοστά'  έκφαυλισμοϋ  άξια^  τρεκτά^  μεμπτά^ 
εύτελη,  φαΰλα.  ή  καϊ  άμεμπτα  (1164) 

όνοστύπηαξ  (6οιη.  !ιΐ€.  Γγ.  ΟΕΧΥ)*  [&4  28] 
διά  μίν  του  δ  νου  τόν  μυλωνά  όνεώίξωρ' 
δια  όέ  του  στύηηακος^  δτι  στυηη{ε}κΗ 
πώλης  ην 

όνοτάζειν  όνειδίξειν^  ύβρίξειν 

όνοταξομένη•  ηορ&ουμένη.  *1ων  μεγάλφ 
δράματι  (Γγ.  14).  κυρίως  όέ  έηϊ  τον  έχ- 
φαυλίξεσ^αι 

όνοτάξων  (Η6•ίθ(1  Ορρ.  258)*  υβρίζων^ 
έκφαυλίξων 

όνοτός  (Ρίηά.  1. 11168)*  μεμ^ρίμοιρος.  ητσπ 
χός.  Ιχονείδιστος 

δ  νου  γνά^ος'  Ευηολις  (Γγ.  ίηο.  ΙΛΙΧΎ) 
παίξει  εις  ηολυφαγίαν.  ίστι  όέ  καϊ  τόκος 
{Ιν  Αακωνικιρ)^  ούτω  καλούμενος 

δ  ν  ου  πόκαι  (Αγ.  Κβη.  188)  *  χωρίον  έν  {Άον 
διατετύηωκεν  ^Αριστοφάνης  οΰτω  λεγάμ»~ 
νον  ηλάσας.  έατι  δέ  καϊ  παροιμία  τις• 
όνου  πόκαι^  έπϊ  τών  άνηνύτων  καϊάτβ' 
λών  ουδέ  γάρ  αΐ  πέξεις  τών  δναιν  καϊ 
κάρσεις  δύνανται  τι.  ώσπερ  εΐ  λέγοι  τις 
δνον  κείρεις.  παρόσον  οΰν  τά  έν  φδου 
άνηνυτά  έστι  καϊ  τδ  μηδέν  ^  παρά  τοΰτο 
τάς  τοϋ  δνου  πόκας  έπλασεν 

δ  ν  ου  σκιά*  Αριστοφάνης  Σφηξί  (τ.  191)* 
περϊ  του  μαχεί  νψν  δητα;  περϊ  δνον 
σκιάς 
έπϊ  τών  (περϊ)  μηδενός  χρησίμου  φιλοτί' 
μουμένων 

όντως  (ΟαΙΙ  Ερ.  ΙΙΙ1  1)•  αληθώς  [82] 

όνυρίξεταΐ'  οδύρεται 

ο'νν;ΐ^ΐ£4*  επιμελώς  εξετάσει 


ΟΟΌ.  94.  95  =  95. 94  94  όνίγλιν  (Όνογλιν  ΑΙΗ.  ρ.  31  0)  95  όνιαΐα  901  όνεί- 
της  2  όνιτίς  (φλονίτις  Βίοβο.  III  147)  14  αμπέλου  είδος  μελ\  είδος  16  ου  καϊ  τϊ^ν 
20  όνοσις,  δσποιον  29  παίξεις  —  κειρεΐς  —  επλασας  60  ^€^1  τούτου  νυν  δη  μάχει  — - 
σκιάν        34  έξεταξει 

ΗΕ8.  89  δν^ον  (7  781)•  κόπρον  κτηνών^  ήτοι  βόλβι(τ)ον  Αθ  908  όνοβόστιδες 
6  δνοιτο  {Ν  28Ί)'  ομοίως  8  όνοκένταυροι  (Ιβ88ί.  XIII  22)*  παρά  Άκύλ^  τριχίωντες^ 
δαιμόνων  τι  γένος ,  κάΘυλον  καϊ  σκοτεινδν  τ§  επιφανείς ,  δπερ  σείειν  (£3^^Χ)  όνομάσαι  αύτήρ 
τήν  Έβραϊχην  φωνήν  μεταθέντες  οΐ  λ.ποί  9  όνοκύνδος  καϊ  όνοκίνδας'  άστραβηλάτης^ 
όνηλάτης  13  όνοαήνω  (Β  488)*  [όνομήσω]  ονομάσω  21  όνόσεται  (θ  173)*  όφ^ 
λήσει     Κά  23  όνοστυπτα,     88  δ  ν  τρόπον  (Α€(.  ΑροβΙ.  1 11)*  καΒάπερ^  ώσηερ^  χαθ'  ον  τνηορ 


1135 


όξάΐ8$ύ^  —  ίπίζεο 


1136 


όξάλαοί  (ΑροΗοάοΓ.  €ηγ%ϊ.  ρ.  448)*  $Ιδος 

αύχων 
όξαλίς'  τ}  όξ€ΐα  τ^ξ,  ή  όξΙνης  οίνος 
όξία*  μεγάλα,  άνατίτ^ρωμένα 
όξίρίας  (Οοη.  βη.  Γγ.  000X1)  *  τνρός  αχρείος 
όξέως'  ταχέως 

όξίδες  (Αγ.  Κ.  1440)*  [βά  40]  όξύβαφα 
4 ξ  ίνα  {οοϋά)•  έργαλεΐάν  η  γεωργιχόν^  σι^* 

ρους  γόμφους  Ιχον^  έλχόμενον  ύηό  βοών 
ίξος  Σφήττιον  (Αγ.  Ρ1υ(.  720)•  ίσως  (διότι)    10 

οί  Σφήττιοι  όξεΙς  ^σαν,  διά  το  ντο  είπεν 

όξος  Σφήττιον^  ήγουν  δριμύ  (ΟΜ^ηιι•) 
δξους  χόνδρος•  είδος  Ιλαίας 
ό|ι$'    [λά  44]    ταχύ.   ταχυδρ6μ(ον.)   μέγα, 

Ισχυρύν 
όξυάχανΒον  οΐ  έν  Εαρίψ,  χαΐ  ΦρυγΙψ  '\τά 

έμά 
όξύβαφον  (Αγ.  Ατυ.  361)*  τ^  σχεΰος  οΰτω 

λέγεται  [47] 

οξυδερκής•  οξέως  βλέπων  20 

όξυ^ήκτοις  (ΕαΓ.  ΑηάΓ.  1118)*  όξυτάτοις 
όξύ&ηχτος•  οξύτατος 
όξυ^ύμια    (ΕυροΙ  ρ.  469  βΙ  €οη.  •ιι.  ίη 

0ΕΧΧ1Υ)*   τά  £υλα,  έφ'  οίς  άκάγχονταΐ' 

άπό  του  οξέως  τφ  ^μφ  χρήσΘαι*  οΐ  δΐ 

τά  καθαρτήρια  χαΧ  άκοτρόηιμα  £ι)Λα,  άηερ 

εΙς  τάς  τριόδους  άχοστρέφουσι  χαθαίροντες 

τάς  οΐχίας,  τά  ούν  [άνα]χαΒάρματά  εΐαι  τά 

λεγόμενα  όξυθύμια 
όξυλαβήσαι  (Χβη.  ΗβΠ.  VII  4,  27)•  οξέως    30 

λαβέσθαι  πραγμάτων 
όξυλον  όμοιον  ....,  Ισόξυλον 
όξύμαλα    {Περσικά)•    τά  χοχκύμηλα  (α 

τίνες  άδρυα)  [55] 

όξυόεντι  (£50)•   όξεΐ.  ή  όξυΐνφ.    Όξύα 

όέ  είδος  δένδρου 
όξυπενκές  (Αββεΐι.  €Ιιο.  640)*  όξύηιχρον 
όξύπετρος'  γης  ποιόν  είδος  οΐ  γεωργικοί 

φασιν 
όξύπρφροι  {^ί.  ΑββΰΗ.  Ργοιιι.  424)*  όξυχέ-    40 

ρατοι 
όξυρεγμία  (ΑηβΙορΙι.  Γγ.  1150)*  απειρία 


ίξνρρεκής•  οξέως  βαρων^  ή  ^έϋΟΜτ,  ή  ιτ4- 

νονρανος 
οξύς•  ταχύς,  δριμύς,  φρόνιμος 

όξυτόνως•  κυρίως 

όξυωπίαν  (Απ8ΙοΙ.ΡγοΜ.ΙΥ3)•  όξνβλεψίαν 
ή^δοιγα'  φαρέτρα  [00.  €7] 

όαά  (ΟοΓ.)*  θνρΐ;  ή  έκ  του  κεράμου,    χαλ 

φα»νή(ν  ηά  όπα) 
δκα  γηρύοντες  (βρίο.  ίηβ.)•  φωνήν  φθβχ- 

γόμενοι 
όκαδεΐ  (Ρίηά.  Ρ.  Ι Υ  237)•  έπακολονθεΖ 
οκαδός•  άκόλου&ος.  συνεργός,  δούλος 
όκάξεί'  κατόπιν  διώκει  (θ  103).  περατοιεί 

όκαζε•  [ηά  70]  έδωρεΐτο.  έδίωκεν 

όκαξόμεναι•  έπόμβναι.  θεραπεύονσαι 

6  η  αϊ  α  (ΒίρΙιϋιι•)•    χεραμίς^  ή  τήν  κάκνην 

ίχουσα  [70] 

όηας•  οφθαλμούς 
όκάσαι•  δούναι 

όκάσας•  χαρισάμχνος  [80] 

δ  Μα  σ  εν  Ιδωκεν 
^όκασθείς•  έκ  των  όπΙσω  δε&είς,  χαϊ  έξαγ- 

κωνίύθείς  (1456)  [80] 

δκασον  άπόδος^  πάραοχε 
όκάσσω  (€&11.  Οίβη.  33)*  χαρίσομαι 
όπαστόν  τό  έφόδιον.  Περγαίοι 
ή; ό πάτα•  τό  όπήτιον  (οί.  ύπεα)  [88] 

όπατρος  (Μ  371)*  ό  έκ  τοΰ  αύτοΰ  πατρός 

τινι  γεγονώς  αδελφός 
όπάων  (Η  165)*  ακολουθών 
6  πέραν  6  έπέχεινα 
όπεύει•  περισχοπεί,  βλέπει 
όηή•  θυρίς 

όπηδεΐν  (Ηοιη.)*  άχολουθεΐν 
βπηδητήρ•  σύνοδος,  ακόλουθος       [90.  97] 
δπη  κ  εν  δπη  άν  [90] 

όπήσασθαι   (ΕυρΗοηοη.  Γγ.  ΧΙΥΙΙΙ)*   θεω- 

ρησαι  [1001] 

όπιδα  {ξ  82)*  έπιστροφην,  έντροπήν 
όπιδνή'  φοβερά,  πονηρά 
όπίζεο•  πονηρεύου.  αΛάψβυγε  (ηοη  Χ  332) 


οίνος 
ΟΟΌ.    35  όξάλίοι        36  είδος 
τρόπημα        ΡοβΙ  56]  64  ό ξυοπείαν 
σαι        87  ίπήτειον        90  ακολούθων 


40  όξίδαι        42  \τειον   \τειοι   \τειον 
01  όξύρεγμα,  πε^ία        (75  Μο6Γ.  292?) 
98  οΰτο  άν 


άπο- 


51 

86  πέρ 


ΗΕ8.  Λά  40  λαγύνια  μικρά,  ή  (ΜοβΓ.)  ^Αά  44  οξέως,  ταχέως  47  όξνβελής  (^126)* 
οξέως  βληθείς,  ή  ταχέως  βαλλόμενος  55  όξνν  άρνα  (Β  440)*  όξύν  πόλεμον  66  οοιτο 
(ρ  580)*  ύπελάμβανεν  67  όον  κλέος  (Β  325  1ι.  ΑροΙΙ.  156)•  ού  δόξα  Αά  72  δίδωσι  (Φ 
570),  παρέχει  {Ρ  566)  Αά  73  παρείχε  (Ο  327)  76  ο  λ  ί£  ο  να  (Ρ  610)•  ακόλουθος,  παρά  τό 
ίπεσθαι  80  όπάσσατο  (7  238)•  προσελάβετο  83  όπασσάμενος'  άκολουθήσας  (χ  69) 
88  {δ)πατρον  (Α  257)*  τόν  έκ  του  αύτοϋ  πατρός  96  όπηδοΖς  {Οτε%.  Μβζ.  Αγ€.  ΥΙ  74)• 
άκολούθοις.  συνοδοιπόρρις  97  όαιζόμενος•  έντρεπό μένος,  αίσχυνόμενος  ΜΙ  όκηνίχα 
(Ιηάϋϊϊ  XI  12)•  ήνίχα^  οπόταν^  δτε       1001  δπιβαλ•  πτέρνα,  ή  σφυρόν  (Ιη  ούπίβαλος) 


1137 


όηίζενα»  —  όην»όλα* 


1138 


όπίξεταί'  έντρέπεται,  αίσχύνεται 

ο  πίθε  ν*  τον  άηολελ{έ)ιμμΑνων  [7.  β] 

6π  ιη  §,'     Ιξαπατξί.     άπατεών ,    ή    άπατων 

(όίϊΐπα) 
οΑίπεΰεΐ'  περφλέπει^  περισχοηεΐ 
όπιπενεις  (τ67)'  περίβλέπεις,  ηερίσχοχέίς' 
όηυίεύεις  δέ  γυναίκας 
ό   δέ  ηαρ^ένονς  ηεριβλεπόμενος  παρθενο- 
πίπας 
οηιηενέτω'  ηερφΧεηέτω 
όηϊ  ηηρά'  όφ^αλμιώσα 
ό^ίσ&ια'    τά  ηαρελ&όντα,   [15]    άΧΚοι.   χά 

των  ζώων  ούραΐα 
όπίΟ&οδόμοίς'  τόπφ  οίκων ^  έν  φ  τά  κει- 
μήλια απόκειται 
οπισθόδομος  (Αγ.  ΡΙυΙ.  1193) •  ίν  νό  άχρο- 
πόλει,  ου  το  δημόσιον  άργνριον  άπέχ$ίτο 
προς  τψ  όπισΒοδόμφ  χαϊ  ό  φόρος 
όπισ&οχρηπίς'  είδος  υποδήματος 
όπισθόπονς'  ύποστρέ^ρας  (ηοη  £αΓ.  Ηίρρ. 

64) 
όπισθορμήσας'  εις  τοΰπίσω  χωρήσας 
όπισθοτ  Ιλα    ($(Γ&(ϋ<1.  ρ.  761) '    στιπία 

[22.18] 
δ  π  ίσον  λάχανον  άγριον,  ή^ή  τρώχτον•  +ιϊ 

άπιστον  [ί5] 

όπίσσοος'  εΙς  τονπίσω  επάνω  φέρεσΘαι 
ή;'όπίσωρ'  δυσάρεστος 
όπίσω'  πάλιν,  ύστερον,  μετά  ταϋτα.  χαϊ  τό 


όπλή'  δνυξ  χτήνους»  άλλοι  ίπϊ  ποδών  άν- 
θρωπου, ή  χηλή 

όπλίας'  Δοχροϊ  τους  τόπους,  έν  οίς  συνε- 
λαύνοντες  άρφμοϋσι  τά  πρόβατα  χαΧ  τά 
βοσχήματα 

όπλίζεσθαί'  ίτοιμάζεσΒαι  [89] 

όπλο  ν  Ινδυμα  πολεμιχόν,  χαϊ  τδ  αΐδοΐον 
(Νί€3ΐΐ(].  Α(1ι.  683  Ε)  [41.  42] 

θολότερο;  (Β  707)•  νεότερο;  [44] 

10    δποΐ'  Ιν9α,  όπου,  που  [46— 4β] 

όποι  ποτέ  (δορίι.  ΡΜΙ.  780  Ειηρβάοο].  193)* 
όπου  ποτέ,  π-ρ 

όπός'  [βά  50]  βοτάνη  τις,  δι  οΰ  πήγνυται 
το  γάλα  (Ε  902).  χαϊ  τό  των  δένδρων  δά- 
χρυον,  χαϊ  τό  γαλαχτώδες  έχ  της  συχης 
άνιέμενον  (Νίε.  Τ1ι.  907)  [51] 

όπόστον  πολλοστόν 

οπόταν  ότε,  όταν  [&ά  58] 

(λιτότερα;*  όποιας  [55—59] 

%0  ό  προστρόπαιος*  ό  άποστρέφων,  χαϊ  έπϊ 
των  άλλων 

όπταλέον  όπτόν 

όπτ{αν)εΐον  (Οοοι.  V   ρ.  707)•  μαγειρεϊον 

[68.  64] 

όπτήρ  (δορίι.  Αί.  29)*  όρατηρ.  έφόητης 

όπτηρες  (Αββΰΐι.  8υρρΙ.  182)*  χατάσχοποι. 
χαϊ  τά  όμοια 

όπτήρια  (ΟίΠΐαι.  Ο.  74)*  τά  εν  τοις  άνα^ 
χαλυπτηρίοις  διδόμενα  δώρα  τη  νύμφη 


μέλλον 


όπίστατος'  τελευταίος,  ύστατος^,  οπίσω  των 
φευγόντων 

•(•ό  πίττομαΐ'  ου  πείθομαι.  Βοιωτοί 

όπλα'  ποτ^  μ^ν  τά  πολεμικά  σκεύη '  ιτοτέ 
δέ  τά  της  νεώς  σχοινία  (φ  388).  χαϊ  τά 
χαλκευτικά  (γ  433  Σ  409)  [84] 

{όπλαί  Μ3ε6<1οη.)'  αΐ  πυξίδες,  ή  όνυχες  Ιπ- 
πων, καϊ  έτερων  κτηνών  [85] 


[29.  80]    ^0    όπτίλοΐ'  οφθαλμοί 


όπτιλίασις•  όφθαλμίασις 

όπτή'  οπτική.  Όπτικόν  καί  όπτόν  ταύτα 

σημαίνει•  ορατά,  φανερά,  προορατικά 
όπτός'  φαινόμενος,  ή  έψημένος  πυρί 
όπυίειν  (Ηββίοά.  ΤΗ.  819)*  γαμεΐν         [78] 
όπυιομέναΐ'  γεγαμημέναι 
όπυιομένη  (θ  204)•  γεγαμένη  [76] 

όπυ{ι)6λαΐ'  γεγαμηκότες  [78] 


€00.  6  όπισθεν  10  πσκοπ"  18  όπίπεοα  15  άλλα  —  ούραί  16  τόποι 
17  προς  τά  22  Ιτωνο;  26  όπισσος  84  οι  π\  49  όποίποτε  50  πυτίων 
68  όπτοιαλοί       Λ,όπτοιαλίασις        70  όπτΤ        78  όπωτα  —  Ιδον 

ΗΕ8.  7  όπ^^εν  δέ  δράκων  (Ζ  181)*  τι]ν  δ*  ούράν  δράκων  β  όπιν  περιστροφή 
(<]Ρ  28).  φωνί}  (^ί  601)  15  οπίσθια  22  όπισθότονος  (ΟθυΙβΓ.  XXXII  24)-  εναντίον 
κύρτωμα  23  όπισθοφανές  (Οβηββ.  IX  23)*  ε^;  τούπίσω  προσεχών  25  όπίσεταΐ' 
ό^ρεται  29  όπίσσωτρον  ή  άφϊς  τοϋ  τροχού  (έπί — )  80  όπισθότατον  (Ογο^.  Ν•ι. 
€.  XIV  55  ρ.  83)•  τέλευταΐον,  Ισχατον  84  όπλάς  (Ρββίιη.  ΓΧνίΙΙ  31)  85  όπλεσθαι  (Γ 
172)•  οπλίζεσθαι  89  όπλίσαι  {Ο  190)*  παρασκευά[ξε]σ{θ]αι  41  δπλισμα'  βήμα  (τό 
πλίγμα).  καϊ  τό  τοϋ  πλοίου  σχοινίον  42  όπλοτεράων  (Η  267)*  νεωτ^ρα>ν  44  *Οπόεις 
(Β  531)*  πόλις  Αοκρίδος  46  όποιίομένη  (Θ304)*  μιαγομένη  47  δποΐ'  όπου  48  όρέ- 
γεί'  παρέχει  Αά  50  πυτία  (Μοβηβ)  51  όπόσον  (ΟΊ92)'  όποιον  Κά  53  ήνίκα  (Π 62) 
55  οππη  (Λ^784)•  όπου  ^  56  οΛοτευ*  δτι  μέν,  δτι  δέ  ^  57  ό{π)πόθι  (/577)*  όπου 
58  ο^πτπότεροι  (Γ  299)*  οποίοι  59  όππότερος  (Γ  71)*  δστις  68  ο'ητανόμενο;  (ΑεΙ. 
Αρ.  Ι  3)*  δρώμενος,  εμφανιζόμενος  64  οπτασία  (Ι•ιΐΰ.  Ι  22)*  θεωρία,  φαντασία,  θέαμα 
73  όπυίει  (/9  336)*  γαμει  76  όπυ^έμεναι  {5  268)*  γαμήσαι  78  όπωπα'  έώρακα  (Β799), 
είδον  (Ζ  124),  έ^εασάμην  ψ  392) 

72 


1139 


όπωτίαϊς  —  ΰρΒ$χάλχων 


1140 


όηωΛαΐς'  ό^βσιν,  όφ^αλμοΐς  [80] 

όηώρα'  το  &έρος.   χαΐ  το  μ^τοΛωρον.   χν- 

ρίως  δέ  ή  σταφυλή,  χαταχρηστιχώς  όέ  χαΐ 

έπϊ  των  άλλων  άχροδρύων  [82] 

όηωρίνόν  Ο^ερίνόν 

όηωρινόν   δέος'   τά  ίν  ταϊς  όχωραις  φό- 
βητρα, ή  χερόμβηλα  [85.  86] 
οπωρώνας    (0βιηοΒ(1ι.  314 1  13) '    τους   εΙς 

ηρασιν  ώνονμένους  [88] 

δηως'  ϊνα  [αά  89]  [90] 

ή^όπωφάταΐ'  ηέπρηται,  οίδπ 
όχωσονν   οπωσδήποτε,  οίφδήποτε  τρόπφ 

[93—1100] 
δράμα   (Βθΐη.  1460,  26)*    Βέαμα,  οπτασία, 

δρασις.  είδος,  φαντασία,  Βέα  [2 — 5] 

όργςί'   έπιτεταμένως  έπι&υμεΐ,   δηλοΐ  όέ  χαϊ 

τό  άχμάξειν:  μανίαι.  &νμοί,  έπι^μίαι,  χαϊ 

'ή^ος  {όργαί) 
όργάδα  (0«ιηθ8ΐ1ι.  175, 15)*  δρειον.  ή  γάλα- 

χτώδη*  παρά  τον  όρόν 
ή;όργάδ*  ^ΑΒηνάν   όργάν  λέγονσι.  τό  Ιπί 

η  παραστιιενάζεοΒαι  χαϊ  όρμαν 
όργάδες   (ΕυΓ.  ΚΙΐθβ.  282)*    γεγεωργημένοί 

τόποι 
*Οργάνη'  -ή  Αθηνά,  ήν  χαϊ  *Εργάνην  άπό 

των  έργων  λέγονσιν 
όργανον  τό  είργασμένον*  χαϊ  έργαλεΐον 
οργά  ς '  λοχμωδες  χαϊ  όρει(νόν)  χωρίον,  χαϊ 

άνέργαστον,  χαϊ  παν  τό  όργιζόμενον,  ή  ^ν- 

τρεηόιηνον.  ή  Ιπι$νμοΰν.  ή  άκμάζον 
όργάσαι  (8ορ1ι.  Γγ.  714)*  έτοψάσαι,  χαϊ  τον 

πηλό  ν  όργάσαι  φασίν,   δ  Ιατιν  έτοιμα- 

σαι,  φυράσαι,  βρέξαι,  άναδενσαι  (^ί,  ώρ- 

γάσαι) 
οργά  σας  (ΗοΓοά.  IV  64)*  μαλάξας 
όργέων  (Αεβεΐι.  Γγ.  140  3η  1.γ»Ί»Β  ΗβΓρ.  139, 

8?)•  ίίρών,  ή  Ιερε' 


όργεωναν  Ιέρειαι 

όργεωνες  (Αοΐίιηβεΐι.  Γγ.  ΐνΐΐ)-  μνσται^  Ιε- 

ροφάνται,  Ιερείς 
όργή'  τρόπος,  μανία,  Θυμός 
όργητύς'  όργη  [αά  19] 

δργια'  τά  Ιερά,  οΐ  δ^  τά  μυστήρια 
όργιάξειν  (Ευη  ΒβοεΙι.  415)*   τ£λεΓι^   /Ιιο- 

νύοφ 
όργιάξουσι•  τελοϋσιν 
10    όργιάσ&ης   (ωργ — )•    έμυήθης,    εχόρενσας 

όσίως 
όργίλος'  Βνμώδης,  μανιώδης 
όργίοις'  μυστηρίοις 
όργυιά'  ή  των  αμφοτέρων  χειρών  Ιχτασις, 

χαϊ  τό  μέτρον,  άπό  του  τά  γυΐα  μετρεΐν, 

χαϊ  πήχεις  τρεις 
όργων  έπι&υμών,  όρεχτιχώς  Ιχων 
όργωσαν  επιθυμούσαν  [29] 

δρδιχον  τον  χιτωνίσχον.  Πάριοι 
20    δρδ,μα'  ή  τολύπη  τών  έρίων 
όρέγει•  παρέχει 
όρέγεταΐ'  επιθυμεί 
δρεγμα   (Α«8€ΐι.  ΟΗο.  799)*    βήμα.    δρμημα. 

άλμα  [35—37] 

(όρειλεχέες  [ΕοιρβάοεΙ.  227]-  σρεσίχοιτοι) 

1209 
όρείοις  ποσί  (Τγβ;.)*  χώπαις'  έπεϊή  ελάτη 

δρειος 
όρειοκόμος'  •ό  τάς  ήμιόνους  θεραπενων 
30    δρειον  (Οοσι.  Γγ.  €€€Χ€)'  Ιμάτων  άγναφον 
όρείονες'  άνδρες  (ηοη  ΑροΠ.  ΒΗ.  II  801) 
όρεΐς*  ήμίονοι  [43] 

όρείτορες*  άγριοι  (κ  212?) 
ορειχάλκων  (€β11. 1.Μ.  19)*  τών  εική  δια- 
δεδομένων   είναι    τοΰνομα.     οί   δί   πλείονς 

ύπάρχειν   αυτόν,    ίση  όέ   καϊ   ΰλη    όμοια 

χαλκψ 


€0Ό.    84  καϊ  ^έμβοια  (κρεμάμενα  Ο^τίΙΙ.)      81  όπωρίονας  (ν,  ώραιοπώλους)      (96  ςί. 
ίορες)       1107  όρον      12  δρει  —  έπιθυμών  ή  ακμάζων       17  όργέοντες      19  όργηγύς      23  έχω- 

μ 
οευσας  θείως      29  Η.  β.  οργή      39  ήμιόνας      41  οί.  ^έωνος  εϊ  ΡΙυΙ.  Τ.  II  ρ.  406  ΕΡ      45  δια- 
δεδονημένον  —  αΰτώΐ' 

ΗΕ8.    80  όπωπή   (Ηοηι.)•  πρόσο^ις.   έντροπή  82   όπώρχι   (μ  76)•    τω  φ&ινοπώρφ 

9^  όπ  ω  ρινός  (Φ  346)•  έν  αρχή  της  όπώρας  πνέων  86  όπωρινω  (£5  Π  285) '  τό  κατά 
τον  καιρόν  της  όπώρας  88  όπωροφυλάκιον  (Ρβ.  Ι^ΧΧΥΠΙ  2)  οέ  ?}  σκηνή  ή  καλνβη  τον 
φυλάσσοντος  Αά  89  δπως,  παις.  οφθαλμός  90  δ  πως,  τήν  πρόσωχριν  93  δρια'  τά 
νεώρια,  ένωι  άπο&ήκας,  καϊ  'Ρωμαΐοι  δρεα  καλοϋσιν  (ΗοΓΡεα)  94  οράδα'  οΐμός  τήν  δρειον 
οί  δέ  τήν  γαλακτώδη•  παρά  τον  όρον  (1107)  95  δραε'  έγειρε,  ίλθέ  (1175.1329)  96  δραες* 
αναγκαίοι,  ποοσήκυντες  (£.  δαρες)  97  όράδες'  νλώδεις  τόποι  (όργάδες)  98  όράγδαιναν 
όρμητικήν  (ραγδαίαν)  99  όράί^ειν  (όργ — )•  δενειν,  μαλάσσειν  1100  όρα'  βλέπω,  δρα 
2  όρ^'  βλέ.ιει  3  όρασθαι  (Γ  306)*  όράν  4  όρατικόν  (Ργου.  XXII  29)*  γνωστικόν 
5  όρατόν  (Ιο5.  XXXVII  21)•  αίο^τόν,  θεωρητικόν  καϊ  &εωρητόν  Αά  19  κάπνη,  διάδυσις 
(όπη)  29  όργμή'  ^ύμη  (ς.  ν.),  ^ώμη  35  όρεγνύς  (^351)*  έχτείνων  την  χείρα  36  όρέε- 
σιν  (Ε  486)•  οίχουροις  γυναιξίν  37  δρεί'  φυλάσσει  (ώρει)  43  όρέγδην  έχτενώς^  χαϊ 
προ^μως  (όρέδειν  €θθ.) 


1141 


ύρεχηϊν  —  δρ&οϋτάχης 


1142 


υρεκτεΐν  έπί&νμ€ίν  [47] 

όρεκτ^σι  μελίχ^σί  (Β  543)*   αίς  όρέγδην 

καΐ  ονχ  έκ  δίαστήματος  χρώνται^  αυν^ατά- 

μενοι  χαϊ  ίκτείνοντες  τά  δόρατα 
όρεκτιων  έπί&υμών  {έκτείνων) 
όρεκτνς 

όρεκτνων  ορέξεων 
όρέξαί'  δονναί,  έχτεΐναι 
όρεξάμενος'  έχτείνας  (Ψ"  805) 
όρέξας'  δονς.  έκτεΐνας  [55.  66]    10 

όρέξατο  {Ν  29  Ώοη  Ζ  466)*  ωρμησε.  διέβη 

[&θ.  »] 
δρεξίς*  έπι&υμία 

δ  ρ  εξ  ο  ν  (δορΗ.  00.  846)*  ίκτείνον.  ίηίδος 
όρεοκόμος  (Αγ.  Γγ.  ίηο.  ίΧΧΙΧ)*  ό  τάς  ήμιό- 

νονς  τρέφω  ν 
όρέοντο    {Β  308  ΑΙεσιβη.  ίτ.  53)*    ωρμβη• 

έπορενοντο 
όρεσκφοισιν  {Α 268)  *  όρεσιοΐκοις  η  όρεσΐ" 

κοίτοις'  κ  ει  α  ι  γάρ  το  κοίμη&ηναι  [β5. 66]    20 
"Ορέστη-  χωρίον  Ευβοίας  [68.69] 

όρεσχάς  (ΙβΙθΓ)*  τό  συν  τοΐς  βότρνσιν  αφαι- 

ρε&ίν  κλήμα 
6 ρεύε IV  φνλάσσειν  (ΡΗιΊοΙ.  IX  ρ.  704) 
όρενσιν  (ΑπβΙοΙ.  Β1ΐ€ΐ.  III  2)*  ήμιόνοις 
6  ρε  ν  ς  (Αγ.  Ββη.  290)*  ημίονος  άρσην 
ορεΐς'  ήμίονοι  άρσενες 
ή^όρεταί'  όρμαί,  λαβεΙς,  εγέρσεις  (1095) 
όρέχ^εον  (Ψ  30) •    έστέναξον,    Ιμνκωντο. 

έβρνχοντο  30 

δρημι  (δβρρίι.  Γγ.  2,  11)*  όρώ 
όρήχον  της  αίμασιάς 
όρ&αγορίσκος  (1.3€οη.)*  χοιρίδιον  μακρόν 
'Ορ&άνης  (Ρΐ3(.  €θΐη.  ρ.  674)*  των  ύηό  τόν 

Πρίαπόν  έστι  &εών,  καϊ  αυτός  έντεταμένον 

ίχων  τό  αΐδοΐον 
ορ^έσιον  δρ^ιον.  μακρόν,  όξν.  μέγα 
όρ^εϋ'  άνορϋον  {^ί.  Ει».  ΒΗ.  7)  [83] 


όρθια    (Α  11)*    άνατεταμένα.    έξάκονστα. 

μεγάλα 
όρ^ήν  τό  όρ^ν  άηιέναι 
'Ορ^ία  ^Αρτεμις•  οΰτως  εΐρηται  από  του 

έν  ΙΛρκαδίψ.  χωρίον  ^  ενϋ'α  Ιερόν  *Αρτέμιδος 

Ιδρνσ^αι  .... 
όρ^Ίάζειν  μαντενεσ&αι 
όρ&ίας  (ΕρίεΗβπηυβ) *    Ιστός  νεώς,    τί^ετϋα 

καϊ  Ιπϊ  κακεμφάτου  (ρηάβηάηιη) 
όρ^ιόκωποΐ'   οί  έηιτόνως  έλαννοντες,  καϊ 

άκλινώς 
όρ^ιοκώπονς'  ίξορ&ονμένονς  εν  τφ  έρέσ- 

σειν  έπίτόνως 
δρ&ίον  πρόσαντες.  άνατεταμένον,  ύψηλάν 
δρ^ίον  νόμον  (ΗθΓοά.  Ι  24,   ΤβΓρβηιΙβΓ)* 

οΰτως  ώνομάσϋ'αί   φασϊν  αυτόν  από   τον 

^ν&μον^  κα^άπερ  καϊ  τόν  τροχαΐον 
όρ^ογόη  (Ηββίοά.  Ορρ.  566)*  7}  χελίδών 
όρ&όδωρον  μέτρον   τό   όρΟ'όν  της  χειρός 

άηό  άκρον  τοϋ  καρηον  μέχρι  τον  δακτύ- 
λου, οί  όέ  σηιϋ'αμήν 
όρ^όκερως  (δορίι.  Γγ.  793)-  όρΒόΒριξ 
όρ&οκραιράων  (θ  231)*  έηϊ  μέν  των  νεων^ 

των  όρ^οπρύμνων  έ/ιϊ  όέ  των  βοων^  των 

όρ^οκεράτων,  εΐρηται  παρά  τό  κάρα 
ορ&όκορυς'  όρ^όν  πίλον  έχων 
όρ&όν  τόν  δρ&ίον  νόμον 
όρ&οπνγιάν    δταν    γχη^ή    έαντήν    ίπαίρ^ 

προς  τό  μακροτέρα  φαίνεσ&αι 
ορΘόπτερος  (8ορ)ι.  Γγ.  30)*   μεγάλονς  χο* 

λωνονς  ίχονσα*  πτερά   γάρ  τά  εις  ΰιρος 

άνέχοντα,    ή   μεγάλας   έχουσα  περιστφους 

οίκοδομάς 
όρ^οστάδιοι  χιτώνες  (Αγ.  1,γ9.  45)*  οί 

δέ  συρόμενοι  συρτοί 
όρ^οσταδόν  τό  όρ&όν  άφροδισιάξειν 
ορθοστάτης  (βητ.  Ηβΐ.   547)*   είδος  πέμ- 

ματος 


€0Ό.     48  έσωρέγδην         49  έκτείνων  ροβΐ  1150         51   όρεκτών        70  όρέσχας  {<ΐί. 

το 
άρασχάδες^  άρέσχαι)        71   €Γ.  δρει,  ωρεύειν        76   Ιαυκον        77  δρημαι        78  αίμασίας  (€ί. 
^9αχος,  ^ηχός)        79.  80  =ζ  80.  79  Όρηθανής        79  όρ&αγΟ'ρίκος  {οι,  βορ»--)        (81  άρ- 
βωοίον'ί   όρ&άδιον^)         82  άνορξ^ονν         (87  Βριάζειν  Α11>ιϊγΙιι8         88   όρ&ίαξ  ΡοΙΙ.   Χ   134) 
89  \οκώποι        91   επίπονους        90.  91  =  91.  90        95  όρ&οκέρως        96   όρθοκεράων  — 

ε 
διά  τό      97  πΤλον      99  \πηγιάν        1200  μεγαλώ,ονς  —  ησταονς       1  αρμόδιοι  —  συρταί 

δ  δ 

2  άφρο'        3  όρθοστά 

ΗΕδ.  47  όρεκτ'ησι  (Β  543)•  μακραΐς  55  ορεξάσθω•  έκτεινάτω  (^307).  στρωσάτα^, 
παταξάτω ^  πληξάτω,  ό  γάρ  τύπτων  εκτείνει  ττ/ν  χείρα,  ίνιοι  όέ  άγωνιζέοθω  56  ορεξάτο* 
έξέτεινε  {Ν  20).  παρέσχεν  58  όρέξειν  παοασχεΐν  (Ο  602).  δούναι  59  όρέξει  (Ε  33)• 
ομοίως  65  δρεσι  (ο  385)*  ποοβάτοις  66  ορέστεοος  (Χ 93)*  άγριος  68  όρεστιάδες 
(Ζ  420)*  αΐ  εν  τοις  δρεσι  τήν  έστίαν  ίχονσαι,  ήγουν  οίκίαν  69  δρεσφιν  {Α  474)*  δρεσιν 
83  Ό  (?  θ  7/  (Β  739)*  πόλις  Θεσσαλίας 

72* 


1143 


όρ&οϋχατύν  —  όρμος 


1144 


ορθοστατών  παραατατών 

όρθοφρων  (δορίι.  Γγ.  969)*  άρατηαμένας 
φρένας  Ιχα>ν^  ή  όρ&άς.  ρατέωρος 

ορθωθείς  (Β  42  8ΐ)'  έξαναστάς 

όρθωθήναί'  το  ώιό  της  ύπτιότητος  έξα^ 
ναστήναί 

Όρθωσία  (ΗοΓοθ.  ΙΥ  87)•  έχώνυμαν  Αρ- 
τέμιδος [1209] 

όριγνάαθαι*  έπι&νμεΐν.  όρέγεσθαι 

όριγνώμενοΐ'  Ιηιθυμοϋντες  [12] 

όρίξεί'  ϊστησιν.  δρον  δίδωσι,  κρίνει,  θέμα- 
τίξει.  διαιρείς  αφορίζει  [14.  1&] 

ή^όρινάδες'  τά  ανώτερα 

Ζ  ρ  IV  αν  έτάραξαν 

όρίνδην  (δορίι•  Γγ.  565)*  άρτον^  ηαρά  ΑΙ- 
θΐοίρι.  χαΐ  σηέρμα  ηαραπλήσιον  ϋψιάμφ^ 
δηερ  εψοντες  αιτούνται,  τινές  όέ  δρνζαν 

δ  ρ  IV  ε '    δφειρε  την  ^νχήν^  Ιχίνηαεν.   ού 

χατά άηειλήν  (Β  142)• 

άς  φάτο.  τοΐσι  όέ  θυμόν  έπϊ  στήθεσ- 
αιν  δρινεν 

όρίνετον  ωρμων,  Ιτάρασσον^  Ικίνουν,  δνΐ- 
χως  (ί  4)  • 

ώς  ό'  άνεμοι  δύο  ηόντον  όρίνετον 
Ιχθνόεντα 

δρινίαΐ'  άναδενδράδες 

όρίνθη-  [βά  22]  ν^ωθη 

όρινόμενοΐ'  [2ΐθ23]  διωχόμενοι,  υψούμενοι 

δ  ρ  10  ν  τείχισμα,  φραγμόν 

δρισμα'  στήριγμα.  [&ά  25]  ι;  δρος 

όριστάς*  ορίζοντας 

όρίχαλχος  (€.  Ι.  161,  1)*  ;ι^αλχό;  χρ^(^φ 
έοιχώς.  η  κρήνη  ή;•  άρχίχαλκος 

όριχάται*  γλίχεται,  ίπι&νμεϊ 

Όρΐίρα'  Έριννς  (οΓ.  δρχα) 

•^δρκη-  δψις 

'^όρκάθονς'  έφ*  άν  τά  σνκα  ψύχονσιν 

δρχάνη  (ΑββοΗ.  δβρί.  ^6,  1,γο\ιτ^.)'  είρκτή^ 


10 


δεσμωτήριον.  Ινιοι  κρεμάστραν,  αΧλοι  σαρ^ 

γάνην,  οΐ  όέ  φραγμόν  (1214) 
δρχια'   (σχηΛτρον)  χα^*  ου  ώμνυον,    ήτοι 

δρχωμόσια  [34] 

(δρκίδδει)'  δρχον  ιτοιει  όμνυει{ν) 
δρχίλλ{εταΐ'  διακενης  ομνύει) 
δρχμον  φράγμα 
δρχοΐ'  δεσμοί  σφραγίδας 
δρχυνος  (ΑηβχβηιΐΓ.  Γγ.  Ι  61)*  Ιχθνς  ηοιός 
δρχνητειν  το  νηερχύητειν  ή^ ίδεΐν  τι,    το 

έχτείνειν  εαυτόν,  χαϊ  έπ  ονύχων  ιστασθαι 

δρχωμόσια'  θύματα^  έφ*  ων  δρχοι  γίνονται 

δρχωτής  (ΟγΜιπ. Γγ.  ΟΧΧΧΥΙΙ») •  δ  όρχίζων 

δρμαθός'  χορός,  στίχος,  φωλεός  [44] 

δρμαίνειν  όρμάν  [40.  47] 

ή^δρμανόν  άνεστηκός,  χαλεηόν 

δρμάς'  χιντ/σει^ 

δρμάται  (ΗβΓοά.  IV  110?)•  οί  άνδροχτόνοι, 

Σχύθαι 
όρμει(αί)'  όρμ(ί)αί  [52] 

ή^δρμεισθαί'  δρμεΐν.  τό  ηολεμεΐν  (τ.  ώρμ — ) 
Όραενος'   [εά  54]   οΐ  μίν  της  χράμβης  τό 
εντός  κύημα '  οΐ  δέ  τόν  άγριον  άσηάραγον. 
άλλοι  ηάν  τό  έχχεχαυλημένον  [55] 

δρμ-ή'  βουλή,  επιθυμία,  τιμή 
όρμητήριον  χαταγώγιον 
δρμιά  (Ρ1«1.  οοιη.  ρ.  617)•  σχοινίον  λαηόν 

[59] 
30    δρμικας-  μνρμ•\ηξ 

όρμίνοι  (ΤΗθορΙΐΓ.  Υ1ΙΙ  1,  4)*  δσηριόν  τι 
δρμίσχοΐ'  περιτραχήλιοι  κόσμοι  γυναικείοι 

[>ά  62] 
δρ μισόν  δήσον,  άνάηαυσον,  εΙς  δρμον  κά- 
τελθε 
όρμοί'  ιμάντες  υποδημάτων  (οί.  ^ομφεις) 
δρμος'  λιμήν,  [βά  65]  καϊ  ό  ύηόδρομος  του 
πλοίου  καϊ  ή  στάαις  [66] 


20 


€00.  4  ηαραηατών  12  εί.  ωριγνωμένον  18  σισάμη  —  έιρώντες  19  τοΐσι  καϊ 
20  ώργίζετον  2»  δριγμα  28  εί.  άρίχεται,  όριγνάσθαι  29  έρίννς  32  όρμάνη  (εί.  Ιρι- 
κάνη)  33  όρκία  —  ομνύω  —  όρκο\  ^ί.  1214  35.  36  όρχίλλ.,  6.  η.  6\  37  οί.  όρχμή 
Ζ9  δρκυνος  42  ,.κωπ* ς  43  φολεός  (60  βόρμαξ,  βύρμακας,  μύρμοι)  62  [έρια,  ή 
χλοιά        ^  δρμησον        65  Ιππόδρομος  (εί.  βυρμός) 

ΗΕ8.    1209  όριαχές    (Εοηρβθοεί.  227)*    όρίκοιτον    (όρειλεχές)  12  όριγνώμενον 

τεταραγμένον  {Π  377).  δρια  λαβών  (ώρισμένος)  14  όηικάνην  (όρκ — )•  δεσμωτήριον,  οΐ  όέ 
φραγμόν.  οΐ  όέ  σαργάνηυ.  ή  σκήπτρον  (οΓ.  δρκια)  15  ορικυπτείν  (όρκ — )•  τό  άνατείνεσΘαι, 
χαϊ  έπ  άκρων  ονύχων  ϊστασθαι  Α(1  22  έταοάχ9η  (£29)  Αά  23  ταραττόμενοι  (.^59)  Α^  25 
ήμίονος  (όρεύς)  34  δρκια  πιστά  (Β  124) '  όρκους  έπΙ  πίσταισι  44  όρμαθοϋ  έκ  πέ- 
τρης  (ω  8)•  τόπου  επαλλήλου  πετρώδους  ...  συνθέσεως,  ή  του  των  νυκτερίδων  αθροίσματος 
46  όρμαίνοντα  (ΚΑ  0  732)*  διανοούμενον  47  όρμαίνων  (ο  299)*  φροντίζων.  ίν  διάνοι^ 
ίχων  52  ο  ρ  μεν  α  {Α  572)*  υρμωντα.  κεκολλημένα  (δορΗ.  ΟΤ.  176)  λά  54  όνομα  κύριον 
(Β  734).  καϊ  πόλις  Θεσσαλίας  (Θ  274).  καϊ^  55  όρμήματα'  μέριμναι  (Β  356.  590)  59  όρ- 
μιευτής-  άλιεύς  (ΜοβΓ.  ρ.  42)  Αά  62  17  μανιακής,  ή  περιδέραια,  ή  κλοιά.  ή  δακτύλιοι  (εΓ. 
β€η68.  ΧΧΧΥ1ΙΙ  18.  25)  Αά  65  ή  περιτραχήλιος  κόσμος  (ΑπβΙορΙι.  ρ.  1079  6 ΜοβΓ.)  66  όρ- 
μου μέτρον  {ν  101)*  τόν  δρμον.  χαϊ  τον  λιμένα 


1ϋ5 


όρμήμβνος  —  όρρωόοΰ¥ 


1148 


Ορμώμενος•   ηρο&νμούμενος,  η  φερόμενος 

[ββ] 

όρνεα'  όρνεοπώλια.  χάί  ηετεινά.  χαΐ  τόκος 

(Αγ.  Αντ.  13) 
όρνιΒεντής    (ΡΙβΙ.  οοσι.   ρ.  667)*    ορνι^ο* 

^ήρας 

όρνι&ι,  (δορίι.  ΟΤ.  62)*  οίωνφ  [βά  71] 

όρνί&οχάπηλοι  (ΟπΙίββ  ΡοΙΙ.  ΥΠ  197)• 
όρνί^οπωλαι  [73] 

-^όροβάδων  νίβρών  (1285) 

όροβάχχη'  βοτάνη  τις  (ΤΗβορΙΐΓ.  VIII  8,  4). 
οΐ  όέ  η7^  ^οιας  τους  χαρπούς^  οϋς  ίνιοί 
κντίνονς  (Νίο.  ΤΙι.  869) 

όρο  β  10  ν  χρνσοχόλλης  είδος 

δ  ρόγχοι  (Νιο.  ΑΙ.  41) '  των  όρων  τά  όγχώδη^ 
ά  χαϊ  όρόχ&ονς  χαλοΰσιν.  ή  όρων  λό' 
φους,  τιν^ς  6έ  χαϊ  τά  εργάσιμα  ξύλα 

όρόδαμνοι  (ΝΙο.  ΤΗ.  863)*  χλώνες,  χλάδοι. 
βλαστήματα,  δρηηχες 

όρόδαμνος  (ΟβΠ.  Γγ.  €ΧΧΧΙΧ  1)•  τά  αυτά 

[9ά  70] 

όροδεμνιάδες*  ννμφαι^  [χαΐ]  αΐ  Μέλιτται, 
από  τοϋ  όρος  χαϊ  των  δεμνίων  έκεϊ 
έχΒΐ  χοιτάζονται.  οΐ  όέ  ώιό  των  όροδά* 
μνων^  οΐ  είσι  χλάδοι  [81.  82] 

όρο^έσια'  τά  χωρίζοντα  τήν  γην 

όρο^ύνειν  έρε^έζειν.  ταράσσειν      [βά  84] 

όροιβάδες•  αΐ  αίγες  (1274) 

όροιχλάνοΐ'  όξνσχοινοι  (ε  7147)  [88] 

όροιτνηος  (Νίε.  ΤΗ.  5.  377)*  υλοτόμος 

όρόμενος  (Τγα;.)*  ορμώμενος 

δ  ρ  οντά  ι  {ξ  1041)*  έφορμώσιν,  έχαχολον- 
&ονσιν 

όρος•  νόμος,  Θεσμός,  ή  στήλη^  ή  χατακεπη- 
γνΐα  έίϊϊ  χωρίφ  ή  οΐχέψ, 

ορός  (ρ  225) *  τό  ύδατωδες  χαϊ  ύφιστάμενον 
τον  γάλαχτος'  από  τοϋ  όρούειν  άη  αι)τον 

ορός  γάλαχτος'  γάλαχτος  τό  άφύλισμα 

όρος  Κοτνλαιον  (ΑΓοΗβιηβοΗαβ) *  της  Ευ- 
βοίας 

όρονα'  χορδή,  χαϊ  σύντριμμα  (σύστρεμμα) 
πολιτιχόν,  εΙς  δ  Έαιχάρμσυ  δράμα 


(όρονει•  όρμςί,  'Π/ό^)  εΓ.  1322 

όρου  ε  IV  (ΑροΙΙ.  Ιβχ.)*  όρμάν 

όρονσαι*  όρμώσαι  ( — τ/σαι  ?).  λέγει  όέ  αυτό 

όρούειν  χαϊ  όρμαΐνειν  [98] 

όρονματα'  όρμήματα.  αηδ-ήματα 
όροτνπον  δίχην  (ΑββοΗ.  δβρί.  85) 
{όροτύηους)'  ότι  οΐ  γίγαντες  άποσηωντες 

άηό  των  όρων  χορνφάς  χαϊ  ηέτρας  Ιβαλλον 
οροφή•  στέγη 
10    όροφηφόρον  ξώον  ηάν  όστραχόδερμον 
όροφίας   (Αγ.   Υββρ.  205)*   όφι;  των  χατ 

οίχίαν 
όροφος•  χάλαμος,  φ  στεγάζονσιν.  ηδη  δ^ 

χαϊ  ή  οροφή  [1306] 

δροχθ^ον  όρειον  δχ&ον  (1277) 
"Ορηα  (Αβοΐββ)*  *Ερίνύς  (1229)  [0] 

δρπαξ  (Αβοΐββ)*  ^ραανς  άνεμος 
όρηας•   της  άχρίδος  ό  γόνος,   εν^εν  γάρον 

ηοιοϋσιν 
20    δρπη•  σίδηρος,  ίν  φ  τόν  ελέφαντα  τύητουσιν 
δρηηχες  (εί.  φ  38)*  χλάδοι,  δξοι 
ο^ΛV§  (ΟβΙΙ.  Αρ.  1)-  χλάδος  έχηεφνχώς,  χά- 

τω^εν  άναβλαστήσας,  ή  από  της  ^ίζης  του 

δένδρου,  όρ&ός  χλάδος 
δρρα  (Νίο.  ΤΗ.  685)•  δς  άρα 
όρρέξας  (ΑβοΙ.)*  Θραύαας,  άνελόμενος 
ή^όρριδιάν  τό  έπϊ  τά  Ισχία  χαϊ  τους  γλον- 

τους  ηεσεΐν 
όρριον  όρίγανον 
30    όρρόβηλος•  οδός,  Ίταλιώται  [20] 

όρρος  (Αγ.  Ββη.  213)*   ή  τράμις•   ονχ,  ως 

τίνες,  τό  Ισχίον,  έτεροι  όέ  έτυμολογονσι 

χαϊ  τό   ό  ρ  ρ  ω  δ  εΐν   οΐ  γάρ  δεδοιχότες 

ίδίουσι  τόν  όρρον,  δ  έστιν  ίδροΰσιν,  ή  τό 

όστονν  τό  ύπυ  τήν  ^άχιν  [22.  28] 

όρρωδει•  φοβείται,  άποροι,  (μαίνεται,  φρίτ- 

τει.  εύλαβεΐται.  δειλι^  οί,  1388) 
όρρωδία   (ΕαΓ.  3Ιβά.  318)*   φόβος,  απορία 

(1389) 
40    όρρωδίςί  (ΕαΓ.  Ιοη.  403)*  τφ  φόβφ 
%όρρωδέως•  ίμφόβως  (1390) 
{όρρωδοΰν  έχφοβοΰν)  οί.  1391 


ΟΟΒ.  ϋ7  όρμούμενος  77  όρώγχη  —  όρόγχ^ους  80  χοηάξονται  84  €ί.  γρο- 
συνον  85  όρνβάδες,  αίγαι  00  όρωνται  92  ορρός  —  άφιστ\  93  άφύλιστα 
94  \λέον  95  όροϋα  (1348)  (1303  Η.  6.  φερέοιχον)  β  όροφοτόντα  (10  Ύρπαξ 
ΒθΓ€36  &Ηυ8  ΡΙυΙ.  ΡΙυτ.  5,  3)  11  γάρ  όηοιονσιν  12  όοηησίδηρος  (οΓ.  άγγόρηης.  μαχ- 
χονρψ)  15  δρια,  ως  άρα^  19  Οί.  βηλός'  οδός  21  τίνες  στοιχεΐον,  έτερον  —  όρροοεΐν —^ 
ίδοϋσι  τόν  όρον        24.  25  όρροδ —        26  όρροδίας        27  όρροΟωδέως 


βον  ίΐδος  οσπρίου  98  ό  ρ  μαίώνειοι•  Θάνατοι  1306  όροφοιτώντα  (ΙοββρΗ.  Μ•€€. 
ρ.  515  €)'  €^;  όρη  περιερχόμενον  9  ορό  ων  {Α  350)*  ορών,  βλέπων  20  όρροπύγιον 
όρΘοπύγιον  (Μθ6Γ.)        22  ορρού  ει*  όρμξί,  πηδ^       23  όρρυνε  {Δ  73)*  ηαρώρμησεν 


1147 


ορΰαγγης  ^  ορωρβ^ 


1148 


όρσάγγης  (ΗβΓοά.  VIII  86   δορΗ.  ίν.  185. 

672)*  σωματοφνλαξ,  ή  ό  την  βασιλέως  οΐ- 

χόν  ηοτε  ενεργετήσας 
δρσαί'  όρμησαι,  Ιγεΐραι.  Ιρε^ίαοΛ, 
6ρσιηετ•ής•  ύφον  ηετόμενος 
όραίηονς  βοή  (Ίτη%,  βάββρ.  Γγ.  192)*  ερι- 

στίχους  ηαρασχενάξονσα  ηρός  τον  των  ηο^ 

δύν  δρόμον 
δρσο'  δρσεο^  έγείρου 
όρσοδάχνη  (Αγ.  ΗΑ.  V  17,  11)*  ζωύφιάν    10 

τι  εν  τι^  χράμβχ^  γινόμενον 
όρσο&νρα{Χ  126)*  &νρα  μεγάλη  χαϊ  υψηλής 

δι  ής  ίστιν  όρονσαι  χαταβαίνοντα,  οΑλοι 

ηάσα  Ονρα   μή   Ιχουσα  τον  βα&μδν  Λρδς 

τ^  )τη,  άλλ'  άηέχοναα  του  εδάφους  ^  οίον 

9υρίς,  ή  &νρα  εΙς  ύπερφον  άνάγουσα 
όρσοί'  των  άρνών  οί  ίσχατοι  γενόμενοι  (ίρ- 

σαι) 
όρσολοπεΐται•  διαηολεμειται,  ταράσσεται, 

ΑΙσχύλος  (Ρβη.  10)  20 

ή^όρσομένη'  διεγειρομένη  (όρο — ) 
ϊδρσω-  τολμώ  (ΘΟΡΟΟ^) 
όρτάλιχοι  (ΤΗβΟΰΓ.  XIII  12)*  οΐ  μήηω  ηε- 

τόμενοι  νεοσσοί,    χαΐ  οΐ  άλεχτρυόνες  χαϊ 

Ί*  χρεμάστραι 
όρτή  (Ιοη.  ίΓ.  21)*  εορτή 
όρτός'  βωμός.  Κύπριοι  [48] 

Όρτυγία  (ΟβΠ.  βρ.  ΕΧΧΙΙΙ  2)•  ή  νυν  Δήλος 

χαλουμένη  νήσος  [45] 

όρτυγομήτρα  (ΟΓβΙίη.  ρ.  158  Αγ.  ΗΑ.  ΤΙ1Ι    30 

14,  6)•  όρτυξ  ύπερμεγέ&ης 

δρτυξ  (ΤΗβορίΐΓ.  VII  10)•  ή  πόα  τις 

όρύα    (ΕρκΗαηηυΒ)*    χορδή   έφ&ή    (1295) 

[4»— 52] 
όρυμαγδός'  ταραχή^  ^όφος,  Θόρυβος  (Ηοιη.), 

χτυπάς 
-^δρυμος'  βωμός,  οί  όέ  δρυμβος 
όρυν&εΐ'  γρυλίζει 
δρυξ'  λαοξοϊχόν  σχεΰος.  ή  σχαφίου  είδος. 


χαϊ  Ιχ9ΰς.  χαϊ  ζωόν  τι  τετράησυν  (Ηβτο^• 

IV  192),   δόρχονι  χατά  τήν  χροιάν  παρα- 

κλήσιον  [&7] 

όρφαχίνης  (ΟοΗο)*  Ιχ^ς  ποιος  [59] 

όρφανή'  Ιπϊ  γονέων 
ορφανός  (Ευη  ΡΙιοβη.  988)  *  ό  γονέων  έατε- 

ρημένος  χαϊ  (ή)  τέχνων 
όρφίνη'  χαλάμη  μελίνης 
όρφναία  (ΕυΓ.  ίτ.  596,  3)  *  σχοτεινη.  μελανή. 

(νυχτερινή) 
δρφνα  (ΕυΓ.  Ι.  Τ.  151)  χαϊ  δρφνη*  σχοτία. 

νύξ  μέλαινα 
όρφνήεν  μέλαν,  σχοτεινόν.  χαϊ  όρφνόν 
δρφνινον  (Χβη.  ΚΠ  VIII  3,  3)*    τδ  μέλαν 

ίμάτιον.  χαϊ  όρφνώδες 
όρφοβόταΐ'  επίτροποι  ορφανών 
όρφοβοτία'  επιτροπή 
όρφώς  (Αγ.  νββρ.  493)*  Ιχ^ς  ποιος      [70] 
δ  ρ  χαμό  ς  {Β  837)*  βασιλεύς,  ήγεμών 
όρχάς  (δορΗ.  Γγ.  743)*  περίβολος  ^  αίμασιά. 

χαϊ  είδος  έλαίας  (Νίο.  ΑΙ.  87)  [78] 

^9Χ^^  (Εΐ6ί)*  17  τοΰ  ταύρου  όσχέα 
όρχεΐται•  διασείεται.  βαχχεύει  [70] 

όρχήστρια'  -^αΐρα 

ή^  δ  ρ  χι  α*  ξώον  των  τετραπόδων,  χαϊ  πόα 
όρχηδόν  (ΗβΓοά.  VII  144*  ως)  ήβηδόν 
όρχίλον    (Αγ.  ΗΑ.  IX  2,  3    Αγ.  Ατ.  669)• 

όρνι^άριον  των  εύωνητων.   λέγεται  όέ  υπό 

τίνων  σαλπι{γ)χτής 
όρχιπεδίζειν  (Αγ.  Αν.  142)*  το  χαχοσχο- 

λεύεσ^αι  παρά  τοις  παισί 
ίόριχη&μοίς  (Αββοΐι. Ευιη. 375) *  όρχήσεσιν 

[88] 
ό  ρχμαί'    φραγμοί,    χαλαμωνες.   φάραγγες. 

•|•  σπήλνγξ 
δρχοΐ'  στίχοι  αμπέλων  [86] 

^0X^5  (ν  127)•     χήπος.    χαϊ  φυτών  στίχος 

[88-92] 
6ρωρ(ει)'  ώρμητο  [βά  93] 


τος 
νόν 


€00.    30  πετώμενος        40.  41  =ζ  41.  40        40  πετάμενοι  —  άλεχτουώνες  42  οΓ.  ώρ- 

^1  όρτυξ  ίς        ^   όρυγμαδός        ^^  δρυ  γ  ξ  —  εύσχαφίου  —  οορχόνι  65  όρφα- 

66  όρφνίον  —  όρφνιδές        74  όχία        75  χωρικός        77   όρχίστρια  79  όρχι- 
δόν^  ήβινδόν        %1  όρχιπαιδ\        84  ε  ί.  δρχμον 

ΗΕ8.  48  όρυγάνεΐ'  έρενγεται  (έρυγγάνει)  45  νρτυγίη,  ίλίοιο  (ο  403)•  τούτο 
όέ  έστϊν^  δπαι  δύσεις  άρχονται.  ίγρα%ραν  δέ  τίνες  χαϊ  τροφαϊ  χαϊ  στροφαί  ^^όρνγμά- 
δες'  θόρυβοι  (ορυμαγδός)  50  όρυγμος'  βρυχόμενος  (ώρυόμενος)  51  όρύεται*  ύλαχτεί 
(ωρύεται)  52  όρυχτήν  (θ  179)•  σχάπτειν  57  όρύξομεν  (Η 341)•  σχάχρομεν  Μ  ορ- 
φανά ία'  νυχτερινή,  σχοτεινη.  όΟ-εν  χαϊ  ορφανό  ν  είρήσΘαι  τόν  ίν  σκότει  όντα  10  άρ- 
χαμε λαών  (Ξ  102)•  βασιλεύς  άγων  λαόν  73  δρχαστοΐ'  αΐ  έπϊ  στοιχείοις  φυτίαι,  ή  αΐ 
χήπων.  άπό  της  όρχήσεως  76  όρχηστής  (ί?261)*  Λοτέ  μίν  6  χοριχός'  ποτ^  δε  ό  έν  πολέμφ 
εύχίνητος  (71617)  €ί.  1383  83  όρχιστής'  συγχεχροτημένος  περϊ  τά  πολεμικά  86  *0  ρ  χα- 
μένο ς  (λ  283)*  πόλις  Βοιωτίας,  ήν  Μινύειον  χαλοϋσιν  88  όρωδεί'  μαίνεται,  φοβείται• 
φρίττει.  ενλαβείται.  δειλι^  80  όρωδία'  φόβος,  χαϊ  τά  δμοια  90  όρωδεώς'  εμφόβως 
91  όροδοΰν  Ιχφοβούν        92  ορών  {Ε  872)•  ίδών^  Θεωρών        Αά  98  διεγήγερτο  (Β  810) 


1149 


δρωρεν  —  όύτραχίς 


1150 


δρωρεν  [ββΙ  94]  άνηλΒεν  [96] 

όρωρέχατο   (Α  26)*    ώρμημένοί   ησαν^   ή 

εκτεταμένοι 
'^όρροχμόν  εαχατον,  άχρον  (η  1271)    [9β] 
ο;  (Ηοιη.)*   άρθρον  άρσενίχόν,  όστις ^  ούτος 

(ο  286) 
ΰς  αίσνμνςί  (Εαη  Μβά.  19)*  βασιλεύει 
οσάκις-  ηοσάκις  [1402 — 5] 

υσημέραι    (Αγ.  Υββρ.  478)*    πάντοτε  χαΒ^ 

ήμέραν  10 

δσια'  άλφιτα  δεδενμένα  έλαίφ  χαϊ  οίνφ,  χαΐ 

ή  καρδία 
όσια  (ΕιΐΓ.  Ι.  Τ.  945)*  γνώμη  γνήσια        [9] 
όσιος'  κα&αρός.  δίκαιος,  ευσεβής,  είρηνιχός. 

αγνός 
όσιουργησαΐ'    άηοκαρδιονργησαι.    χαϊ  τό 
έπιλέγειν  έν  ταΐς  ^υσίαις^  όταν  άχάρχων- 
ται  των  &εων  αυτόν 
όσιους  θαλάμους*  τους  μη  &ε(ους^  άλλ' 
ανθρώπειους,  ίστι  δϊ  άπό  της  εσεως  τό    20 
έφιέμενον   χαϊ  μή  άηηγορευμένον '    ώς  χαϊ 
Δημοσ^ενηζ  έν  τφ  κατά  Τιμοχράτους  (§  120] 
όαίως'  πρεηόντως.  δικαίως 
"Οσιρις'    αΐ  εν   ΑΙγύπτψ   •\ύηηνεμίους  τι- 

κτονσι  τον  λεγόμενον  'Οσιριν  γυναίκες 
ό σκάπτω  (Αβοΐββ)*  ανασκάπτω 
όσμύλια  (Αηβίορίι.  ρ.  1050)*  των  πολυπό- 
δων αΐ  δξαιναι.  χαϊ  Ιχ^δια  ποϋ  αττα  ευ- 
τελή 
όσμύλαι  (ΑΙΙι.  318  Ε)•   βολβιτΐναι  θαλάύ-    3Ο 

σιοι  [18-20] 

δσον  ολίγον,   δσον  όσον  (Αγ.  Υββρ.  213) 

όέ  ολίγον  ολίγον 
οσονούπω  (ΤΗυο.  VI  31)•  ταχύ      [23.  24] 
(ο)  σπονδοφόρος  (Αγ.  ΑεΙι.  215.  6)  *  ο  φι- 
λοποιός  [20] 


δσπρα•  ποικίλα 

όσπρια  (ΤΙιβορΙΐΓ.  VIII  1)  χαϊ  γενικός  χαϊ 

ιδικός  λέγεται 
[2ά  29]  ω;  πισός  καϊ  έρέβιν9•ος  [Μ] 

δσ(σ)α'  δπόσα^  δσα,  τόσα.   κληδών,  χαϊ 

φνμν  [32-84] 

δσσε  (^ί  104)*  οφθαλμοί,  δυϊκάς      [36.  87] 
δσσεΐ'  βλέπει.  Ιδοι 
δσσεις'  βλέπεις,  όργίς 

δσσευ'  δρα^  βλέπε  [41] 

όσσέων  οφθαλμών 

όσσητηρα'  βοη&όν  (0  254  ΟαΙΙ.  Αρ.  104) 
ή^όσσήξαί'  έπιδεΐξαι 
όσσίχον  (ΤΙιβοοΓ.  IV  55)*  δαον.  ήλίκον 
δσσομαΐ'  περιβλέίΡομαι,  όρό 
όσσόμενος  (Α  105)*   τοις  όφ&αλμοΐς  ύπο- 

βλέπων ,  ή   κατά  ^υχήν  προσδεχό μένος,  ή 

προσδοκων 
δσσον  όπόσον.  πηλίχον  [49 — 58] 

όσσωσθαί'  κληδονίσασ&αι 
δσσων  (Ηββίοά.  Τ1ι.826)'  βλεφάρων,  όφ&αλ- 

μόν 
ό(σ)τα&εΙς  {λ^ο\.)'  έξαγκωνισΘείς  (982) 
ό  στ  αχό  ς    (ΑΙΙίοί)*    είδος    χαράβου.    οί    όέ 

αστακό  ν  λέγουσιν 
όσταλιόχος*  τόξευμα  (άστίοχοςί) 
δστασαν  (ΑβοΙββ)*  άνέστησαν 
όσταφίς    (ΟΓβΙίη.   ρ.  92    ^Ίεορίιο   ρ.  854)* 

ούτω   διά   τοΰ   δ  ελεγον  τάς  άσταφίδας 

[61.  62] 
δστλιγξ'    πλόκαμος,    ελιξ   (ΛΊο.  ΑΙ.  4701) 

βόστρυχος   (68ΐΙίιη.  ίτ.  XII).   ή  τό  ίν  βό- 

τρυσι  γινόμενον  (ΤΙιβορΙΐΓ.  III  β.  ί.)      [64] 
όστρακίνδα    (Αγ.   Εςς.  851)*    παιδιά  ην 

έπϊ  τφ  όστράκφ 
όστρακίς'  άγαλμάτιόν  τι  Αφροδίτης 


ΟΟϋ.  96  \αντο  —  είσίν  1400  ,σσαι  σύμμ.ι  16  ποια,  άλλ*  17  όσμύναί 
25  σπενδοφόρος  32  δισκούουρα  —  δισχουούρια  86  δσσαι  —  χαμύσουσι  48  βοη&όν 
οί.  Ιοσσητήρ        54  κληδω\        ΡοβΙ  57]  68  όσταλαι^  —  ελιξαι 

ΗΕ8.  Αά94  έγήγερται  (Β  797),  διηγέρθη  {Ν ί21)  95  όρώρεται  (τ  377)*  τετάρακται. 
τεθνμωται  98  όρφτο  {Τ  132;•  βλέποιτο  (ΕυΓ.  Ιο.  50)  1402  όσάτιον  {Ε  758)*  δαον 
8  δς  άπο  χθονός  ύιρόοσ  Ιργον  (5  349)  4  δς  δέ  κεν  δς  δ'  αν  5  δς  ηδη  {Α  70)• 
δστις  ηδη  9  όσίη{π  423)•  θέμις  ^  ΙΒ  δς  κεν  (Τ  228)•  δστις  δέ  19  δ  ς  μέγα  (^  78)• 
δστις  μεγάλως  20  δ  ς  ο  Ι  (Β  184)*  όστις  αύτφ  2^  όσος  (Β  528)*  όπόβος  24  δ  ς  ούδ^ν 
τ  οίο  ς  Ιην  (ό  248)*  δς  ούκ  ην  τοιούτος,  άλλα  τουναντίον  λαμπρός  26  δσπερ  ^φηνεν 
(Β  318)*  δσπερ  καϊ  φανερά  έποίησεν  Αά  29  [δσπρος•  Ιδίως  τις  λέγεται]  80  ο;  ^α  (Γ 61)* 
όστις  δη  32  όσσα  δίσκου  ούρα  (7  431)*  όσα  δίσκου  ούρια  83  όσσάτιον  (Ε  758)* 
όσον  34  όσσα  Ιοργας  (Γ  75)*  όσα  είργάσω  86  δσσε  καθαιρήσουσι  {Α  453)*  χαμ- 
μύσουσι  τους  οφθαλμούς,  καϊ  συγκλείσουσιν  όπερ  τοις  νεκροΐς  γίνεται  υπό  των  οΙκείων  περϊ 
τόν  του  θανάτου  καιρόν  87  δσσε  δέ  οΐ  (^1104)*  όφ&αλμοϊ  δέ  αύτοϋ  41  ός  σευ  (Β 27)* 
όστις  σου      49  δσσον  τέ  γέγονε  βοήβας  (β  400)*  όσσον  ο  έβόηαε  κραυγάσας  άνήρ      50  οσ- 


62  δστ  ε  ίο  ι  ν  (Γ  61)*  όστις  διέρχεται       64  ός  τοί'  δστις  σοι 


1151 


οϋτραχκίμός  —  οΰ 


1152 


όστραχιαμός'  οί  χαχονονστατοι  τφ  δήμφ 

ίξωστραχίξορτο^  χαϊ  χατ^διχάζοντο^  όβτρά» 

χοίς  έγγραφόντων   το   όνομα  του   φ€ν{ο- 

μένου 
όστραχίσμός*    €ΐδος  φυγής  Ιν  όστράχοις 

γραιράντων,   άηό   των   βατράχων  όατρα- 

χισμός 
δστραχον    οπότε  τις  απο&άνοι^    γάστραν 

ηρό  των  Ουρών  έτίΟεσαν,  έξ  άλλης  οΐχίας 

λαμβάνοντες  χαϊ  ηληρούντες  ύδατος 
όστράχων  (ΛββεΙιγΙυΒ  Γγ.  328)* 

άητηνσ^  τντθόι*,  άρτι  γυμνόν  όστράχων 

άντϊ  του  φών,  τιν^ς  6έ  χελύφων 
δστρεα   (ΑββοΙι.  ίτ,  32,  10)*    τα   χογχύλια, 

Αάχωνες  άνθος  [12] 

δστριμον  (Αη1ίιη&ε!ι.  Γγ.  XXXII)*    ίν  φ  αΐ 

&εριναϊ  μοναϊ  τόπος,  οί  όέ  επαυλις 
όσφραίνεταΐ'  όσμάται 
όσφρέσ&αΐ'  το  όσφρανθηναι 
οσφύ  ο  ς   (Αγ.  Ρβο.  1053)*  ιρόας.  ^άχις,  χαϊ 

τό  πλησίον  των  γλουτών 
οσφύς  (Αγ.  Γχβ.  964)*  ό  παρά  πλευρόν  διά- 

χενος  τόπος  [78] 

δσχαΐ'  χλήματα  βοτρύων  γέμοντα 
δσχεα  (Πίρροιτ.  671,  50)*  βαλλάντια^  μαρ^ 

σύππια.  ή  τό  τών  διδύμων  άγγείον  [&ά80] 
όσχεός'  τά  αυτά  [82 — 91] 

δ  τι  μάλιστα*  λίαν,  πάνν^  πλέον  ^  σφόδρα^ 

άγαν 
δτι  μή'  δτι  ουχί 
ότίοισιν  οΐστισιν 
ό  τ  ιού  ν  τό  τυχόν 
ότλεύεΐ'  πονεΐ.  χαχοπαθεΐ 
οτλημάτων  χαχοπαΘημάτων 
δ  τλήμων  (6.  €.  δορΗ.  ΟΤ.  963)*   ό  άθλιος 
δτλος  (8ορ1ι.  Τγ.  7)•  μόχθος 
ότλώ'  πονώ,  χαχοπαθώ  (ΟβΙΙ.  Γγ.  ΟΟΕΧΧΙΥ) 


10 


20 


[94.  05]    30 
[98—1501] 


όχοβει  (Α680Η.  Γγ.  56,  6)*  ΒορυβεΙ 

δτοβος  ά  λιμό  ς  (Ίηι;.  ίηο.  Γγ.  193)*  θά- 
λασσα θορυβώδης 

ότοτύξειν  (Αγ.  ?>€.  101!)*  λέγειν,  ^ρψ^έΐν 

δτου  δ^  δή'  ούτινος  όέ  δη 

δτου  δή'  τίνος  δη 

δτου  ίνεχα'  τίνος  §νεχα  (ΗβΓοά.  II  63?> 

δτουούν  ούτινος  ούν 

δτου  χάριν  τίνος  χάριν  [15] 

ότραλέως  (Γ  260)*  ταχέως,  οξέως,  δραστι- 
χώς,  ενεργώς  (τ.  αΐίρα)  [17 — 20] 

ότρηροί  (α  109)*  ανδρείοι,  ταχείς.  όξεΙς. 
ενεργείς,  δραστιχοί.  ύπηχοοι.  πιστοί,  σηου- 
δαΧοι 

ότρηρόν  τά  αυτά 

δτριχας  (Β  765)*  δμοιότριχας 

ότρύγη'  χόρτος,  χαλάμη 

ότρυγηφάγου  (ΑΓοΙιίΙ.  Γγ. 95) *  περιττόν  τό 
δ.   Τρύγη  γάρ  ό  σίτος  χαϊ  ό  χόρτος    [26] 

(ότρυνέμεν)  χελεύειν,  σπεύδειν.  παρορ- 
μαν 

ότρυντ^ρ'  χηρυξ,  χελεχπιτής,  σαλΜΐ(γ)χτηρ 

ότρυντύς  {Τ 235 ) *  παραχέλευσις,  προτροπή 

δττεσ&αΐ'  χληδονίζεσθαι  [<1] 

ή^δττις'  δφεις  [33] 

όττοτοΐ'  θρηνώδες  έπίφθεγμα 
ού'  ούτινος  σημαίνει  όέ  χαϊ  δπου  χαϊ  Ινθα 

τό  ού 
ού'  επίρρημα  άρνητιχόν  χατά  στέρησιν^  ήτοι 

ουχί,   εΐωθεν  όέ  αυτό  ό  ποιητής  παραλαμ- 

βάνειν  χαϊ  μετά  της  μά  φωνής,  συμπλέχει 

όέ  αύτφ  χαΐ  τό  πω 
ού'   δασυνόμενον  μέν  δηλοΐ  άρθρον  άρσενι- 

χόν  χαϊ  ούδέτερον  ύποταχτιχόν,   χαϊ  σύν- 

άρθρον  άντωνυμίαν  τρίτου  προσώπου,  έμοϋ, 

σου,  ού 


€00.  ^^  ϋί.  άρδανίαι^  πηγαΐον  10  άπτήν  άτυτΟον  75  δσφρεσ&αι,  εύφ\  76  ^ιώας 
11  οσφύς  80  βαλάντια  μαρσίππια  81  δσχεος  96  δτι  οίσιν  1510  οΓ.  άν9•*  δτου 
δέ  δή  16  ότραλαίως  24  δτρύχη  25  οί.  άτρ —  28  ότρύντης  30  χλυδω\ 
35  σημαίνει  —  ού  ροβΐ  1536 

ΗΕδ.  72  όστρεον  μυάχιον  Οαλάσσιον  {%\.  ίη  8.  ΑΠιβηββ.)  78  δ  ς  σφω  {Α  336)*  δς 
υμάς  Αά  80  χαϊ  χλήματα  βοτρύων  πλήρη  82  δσχεσφιν  {Δ  297)*  όχήμασιν  83  δ  ς  χ' 
ίτεοον  (1313)*    δς  άν  άλλο  84   δταν  παίω  (Εχοά.  XII  13)*   όταν  παιδεύω^  ή  τνπτω 

85  οτ£'  δταν.  επειδή  (μ  22)•  δυσΟανέες,  δτε  τ*  άλλοι  άπαξ  Ονήσχουσ'  άνθρωπος  86  ότβ 
ίφησθ-α  (Α  397)•  υτε  έλεγες  87  δτε  χέν  σε'  δτε  άν  σε  88  οτ£  μ*  ώνατο  (Ρ  25)* 
δτε  χατεμέμίρατο  χαϊ  έξεφαύλισεν  89  ότέφ  (Ο  664)*  δτφ,  <ρτινι  90  οτε*  δτε  πατήρ 
91  δτι  άριστον  (Α  244)•  ότι  τόν  χράτιστον  94  δτινας  (Ο  492)*  ούστινας  95  ο  τι 
οίσθα  (Α  85) '  δπερ  οίδας  98  ότιποϋ'  ουδαμώς  (ούτι  που)  99  δτι  ^ά  (Α  56)*  δτι  δή 
1500  δτις  (α  47)*  δστις  1  δτι  τόσ(σ)ον  (Α  64)•  διότι  τοσούτον  15  δτρα'  ή  τού 
άλέχτορος  ουρά  17  δτρεα'  ήμίονος  (ούρέα)  18  *Οτρεύς  χαϊ  Μύγδων  (Γ  186)*  βασι- 
λείς Φρυγίας  19  ότρηρή'  ίνεργός,  σπουδαία  20  ότρηρή  ταμίη  {Ζ  381)*  ή  τηρούσα 
τόν  οίχον  26  ότρύναι  (θ  219)*  παροξύναι  29  δττεο  (α  124)*  ούτινος  31  6τ- 
τεύεσ&αι  (€Γ.  Αγ.  Ε^β.  597)•  ομοίως  (Μθ€Γ.  279)  33  δττι  χεν  άρχη  (1102)*  δτι  άν 
κρατ^,  χαϊ  σύμφορον  είναι  δοχεΖ 


1155 


ο^  ό»»α6μί&α  —  ου'«  άβηΐψ 


1156 


ού  διωσόμε^α'  ούχ  ώίθβιιλονμε&α^  ούχ 

όηορρίφομεν  [Μ.  9β] 

ού  δοχέονσιν  οϋ  χροσδοχονα»  ('^ωσιν^). 

ου  νομίξονσιν 
ούδ*  όλως•  ούδ^  τον  τυχόντος  [99] 

ουδός  (θ  15)*   βα&μός^  βατήρ  ό  κρό   της 

^ρας,  [βά  1600]  χαΐ  οδός 
ούδ'  οΓοιτο*  ούδ'  άν  ένοή9η 
ούδ*  ότίονν  (Αγ.  ΡΙαΙ.  385)•  ονόέ  τό  σύν- 
ολον 
ούδραΐα•  υδρία,  μέτρον  τι,  Άττιχον  μετρίΐ- 

τον  ήμισυ 
ούδραίνε^'  Λεριχα&αίρΗ,  Αάχωνες 
ούδνεταί  (Ογρηιΐ)'  ερίζει 
ού  είνεχεν  διότι,  ενεχεν  [1,  8] 

ή^ού&α*  σποδός,  οδός 
ού^αρ   (1141   ΗβΓοά.  ΙΥ  2)•   τό  ηιότατον 

^ί  Υν^ί  ν^^^'  '^ί  χβίρα^.  χάί  των  ξωων 

τό  χατά  τους  μαστούς 
ή^ού^αρα'  έηϊ  άσχοΰ  ό  χατά  τό  ούΘαρ  τό- 

πος.  οί  0£,  ηερϊ  δν  στρέφεται  ό  χορός  ^  ή 

6  τροχός 
θύματα  (ι  440)*  μαστοί 
οϋΒατα  βόσχει  (ΐηο.  «ρίε.)*  αίγας  βόσχει 
ούΒεΙς-  ουδέ  εΙς  [19] 

ούΒέν  ουδέν 

ού&ένεια•  μηδαμινή,  ευτελής 
ού&εν{ε)ίας'  ασθενείας 
ού&*  έτερον  ούτε  Ιν  των  δύο  [20] 

ούΐτόν  (ΤΙιβορΗΓ.  Ι  1,  17.  6,  9.  11)*  τό  ύη* 

ένίων  οίτόν  [22] 

ούχ  άγεννή  (βεΐιοΐ.  ΑββοΙι.  $6ρ(.  689)*  ούχ 

ανίσχυρα,  άταλαϋιωρα  [24 — 31] 

ούχ  αλχαρ'  ού  βοήθεια  (Α  822?) 
ούχ  άλώσιμα'  ούχ  εϋληητα 


ονχ  άμοιρος  τ} ν  (Ίη%.  ίΒ€.  ίτ•  194)*    ούχ 

ίχτός  μοίρας  ην 
ονχ  άμωμητος•   ούχ  αιρεχτος.    ούχ   ύγκής 

ούχ  άναλίσχεταΐ'  ούχ  έχλείχε^ 

ονχ  άνεύ&υνον  εύχατάχριτον       [89 — 41] 

ονχ  αν  τι*  ουδαμώς  άν 

ούχ  άξιόχρεως  (ΕαΓ. Ογ. 597)*  ούχ  ίχανός 

ούχ  άπφδοντα'  ούχ  άλλότριον 
10    ούχ  άηρ,όόντως'  όμοιον 

ούχ  άπαναινεται*  ούχ  άχοστρέφετοί^  [ούχ 
άκόχρη],  ού  παραιτείται 

ούχ  άπειχός'  ούχ  άτοπον,  άξιον,  όφ^ιλό- 
μενον.  πρέπον,  δμοιον.  Ε  1x6  ς  δέ  έστ& 
παρά  τό  έοίχός.  είτα  άπειχός  το  άκρε- 
πές,  το  άνόμοιον  χαϊ  τό  ούχ  άπειχός 
διά  δύο  αρνήσεων  μία  συγχατά&εσις'  ώς 
τό  Σχιστά  ουδαμώς^  ούχ  ήκιστα  τό 
μάλιστα 
20    ούχ  άπεοιχός'  ούχ  απρεπές 

ούχ  άπέχρη  (ΑηβΙορΙι.  ρ.  1136)*  ούχ  "ήρχει 
(1659)  [Μ.  &1] 

ούχ  άπηξίωσεν  ήξίωσεν 

ούχ  άπί^ανος'  πιθανός  [Μ] 

ούχ  άπορεΐ'  [ούχ]  άρχει,  εύπορέί  [&β — 68] 

ούχ  άπόχρη'  ούχ  άρχει 

ούχ  άπραχτήσεις*  ούχ  άποτεύξ^^ 

ούχ  άπώναντο'  ούχ  ύφελήΘησαν 

ή^ούχαρός'  ού  νειχός  (Ευη  Η€Γ•ε1•  986) 
80    ού  χαρτερεί'  άηδεΐ.  -^ού  φρόνιμος  εΐ 

ούχ  άσημο ΐ'  επιφανείς,  ούχ  αφανείς,   ούχ 
άδοξοι 

ούχ  άσχίφ  {ΟπΜ.  Γγ.  1  ρ.  235)* 

ούχ  άσχίφ  μεντάρ*  έμορμολύττετο 
αυτούς,  . .  ει  τάδ*  Ιστ  άληΒη  . . . 


€00.  94  άποβαλλόμε&α  1601  \9ην  8  ύδρεία  4  παραχ\  19  ονόέ  84  εί.  Εη'ρΐι. 
οοιη.  III  ρ.  559  48  άξιοχρέους'  ούχ  Ιχανως  50  ούχαταστενεΐς  51*  \αδοϋμεν 
59  άποχρεΐ  60  αποτάξεις  68  χαρτερία  ή  δ*  εΐ  64  άσιμοι  65  έμβρμολνττετ* 
αυτούς  είταδ*  (^ί.  Αρρ.  Ργοτ.  ρ.  444) 

ΗΕ8.  95  ούδ"  δγε  ποίν  {Α  97)*  ούδϊ  ούτος  χαϊ  πρίν  96  ούδ*  οΒομαι  (Α  181)• 
ουδέ  επιστρέφομαι  99  ου  δ  όνομήνω  (ΰ  488)*  ούδ*  ονομάσω  Αά  1600  [βαθμός,]  7  ού 
Ι9εν  {Α  114)*  ουδαμώς  αυτής  8  ούεριδάριος'  βεριδάριος  15  ού  θέμις  (Β  386)*  ού 
δίχαιον  20  ού  θήν  (α  480)*  ού  μήν.  ού  διά  παντός  22  ού  δειελίζω  (ούχ  άλί}'ίξω)' 
ού  φροντίζω  24  ούχ  αίδεσθείς  (II  Βίβεο.  IV  34)-   ούχ  αίσχυνθίίς  25  ούχ  άΒε(ε)ί 

((τ353)*  ούχ  άνευ  θεού.  ή  ού  χωρϊς  θαύαατος  26  ούχ  άΐεις  (0248)*  ούχ  άχούεις  27  ούχ 
άΐοντι  έοιχώς  (Ψ"  430)•  ούχ  άκουσας  τό  πρέπον  28  ούχ  άχοντε{ς*  ούχ]  έχοντες  (/  484) 
29  ούχ  αλαπαδνόν  (Ε  783)•    ούχ  άσθίνές  30   ούχ  άλεγίζω    {Α  180)•   ού  λόγον   ίχω 

81  ούχ  άλίγοντες  (Π388)'  ού  φροντίζοντες  86  ούχ  άν  δή  (ζ6Ί)•  ουδαμώς  άν  89  ούχ 
ανέχομαι   (Ιβββί.  1  13  ηοη  ΡΙπΙοηίά.  εοηι.  ρ.  422)*   ού  χαταδέχομαι  40  ούχ  άνήει'    ούχ 

άφήει,  ή^ ού  πρέηη  41  ούχ  άνήσει  (0«υΐ6Γ.  XXXI  8)*  τά  αυτά  50  ού  χαταχτενεΐς 
(οί.  Αββεΐι.  ΟΙιο.  923)•  ού  χαταβιάαχι.  ού  χαταβαρήσει  *  51  ούχ  άπάδομεν  ούχ  άπαρνού^ 
με&α  54  ούχ  απολείπεται  (Εχο<Ι.  Υ  19)*  ούχ  ά(πο)στερεΖται  56  ούχ  άπορη&ήσεται 
(ΙβββΙ.  Υ1ΙΙ  22)•  ού  χοήζει  (—σει)  ^  57  ούχ  άπορρυήσεται  (Ρ•.  Ι  3)•  ού  χατΛταχήσετΜ 
^Β  ούχ  άποφώλια  (β  182)•   ούχ  άδίδαχτα.  ού  μάταια 


1157 


ονχ  άατβϋχος  —  ούία 


1158 


ηαροιμία  έηϊ  των  χαΐ  τά  κενά  δΒδοίχότοψ' 

έπ€ΐ  κενός  ό  άσχός 
ούχ  αστεχτος'  φορητός,  ονχ  αβάσταχτος 
ούχ  άσυντελές*  ονχ  άχρήσιμον      [68.  βΟ] 
ον  χατ*  άσνμφανές•  δήλον  [71] 

[8ά  72]  ονχ  άτραχης'  τραχύς 
ονχ  αωρον*  χατά  χαιρον.  ον  ηαρά  χαιρόν 
ούχ  ίασαν  ούχ  άφήχαν 
ονχ  ξασχεν  ονχ  έΐα  (€Γ.  Β  802)  [70] 

ούχ  έδέξατο•  ον  ηρο(τήχ{α)το  [78] 

ονχ  εην  ού  δννατδν  ην  (1694) 
ούχ  είχονσαν  ούχ  υποχωρούσαν 

ούχ  είσηα'  ( 

*)  ούχ  είσηρχον  [88.  84] 

ονχ  έχων  (ΗβΓοά.  ΥΙΙΙ 116)*  ον  βονλόμενος 
ούχ  έλελ•ή&είς'  ούχ  ίλα9ες  [87] 

ονχ  "Εμβαρος  εΐ'    ού   φρονείς,    άηό  τής 

Έμβάρον  φρονήσεως 
ούχ  ίμφορούμενοΐ'  ού  ηληρονμενοι 
ονχ  έναίσιμος'  ού  δίχαιος 
ονχ  ένασηιδώσομαι   (Αγ.  ΑοΙι.  367)*   οϋ 

χα9οπλισ&ήσομαί  [92.  91] 

ούχ  ένην  ούχ  -ήδύναντο  (1679)  ^} 

ούχ  ενόν  ού  δννατόν 
ούχ  ίξωροι'  ούχ  αχαιροι  [αά  97]  [98] 

ούχ  έπεται  (Ιοηββ)*  ούχ  αχολβι;θ€Ϊ [1700-^2} 
ούχ  ^πιγλωττήσομαί  (Αγ.  Ε^β.  37)*   ού 

βλασφημήσω  [4.  δ} 

ούχ  έρηρ(€)ίσμένος'  ούχ  έστηρίγμένος 
ούχ  ίσ&ενον  ούχ  Ισχνον  [8] 

ούχ  εστερξεν  ούχ  ύπέμεινεν  [19] 

ούχ  έτος   (ΑπβΙορΙι.  ρ.  948)*    ού  ματαίως, 

ούχ  άλη9ώς 
ούχέτΐ'  ούχΐ^  ή  ον  {18] 


ονχ  εύδιά&ετος    (Άϋηνηά.  ίτ.  VI  ρ.  76)* 

ού  δνναμένη  ευχερώς  γημασ&αι       [«4  14] 
ονχ  εύ&νσχόπον    {Ύη%.  βάββρ.  ίΓ.  195)* 

ούχ  άχριβως  ή  όρ&ώς  βλέποντος 
ούχ  ίφέπετο  (ΕυΓ.  Ηίρρ.  1307)*  ούχ  ήχο- 

λονθεί  (1701) 
ούχ  έφίενταΐ'  ούχ  Ιπι9νμονσι 
ούχ  έφιχνεΐταΐ'  ού  φθάνει  [19] 

ούχ  ηχιστα  (ΗβΓοά.  II  10)*  μάλιστα 
10    ούχ  ήμεΐίρεν  ούχ  ήλλαξεν   (ΕαΓ.  Β&€ώ. 

438)  [22.  28] 

ον  χιχάν€4*  ούχ  εύρίσχει  [25.  26] 

ονχ  οΙόν  τέ  έστιν  ού  δννατόν  έστιν 
ονχ  οίστά'  ού  φορητά 
ονχ  όλεΖσ&αι*  ον  φΰΌρήσεσθαι  [80] 

ονχ  όνησιφόρον  ούχ  ωφέλιμον 
ονχονν  επειδή,  ή  λοιπόν 
ούχ  φετο  δει  ν  ούχ  ένόμιξε  σνμφέρειν 
ούχ  όν•  ούχ  υπάρχων 
20    ούχ  ωχται*  ούχ  Ιφάνη.  ούχ  ίγένετο 

ού  χω  φ  ει  (8ορ1ι.  ίΓ.  214)*   ον  βλάπτει^  ού 

πηροί 
ούλα  δ  ε  ς'  πηραι^  βλάχοι 
•^ού  λαΐνεΐ'  ού  σχολάζει 
ούλαμός  {Δ  251)*  τά^ις  στρατιωτιχή,  ^^ 

ρνβος.  ή  ά&ροισμα  (εί.  γόλαμος) 
ονλάς*  χρι&άς  (γ  441).    ενίοτε   όέ  χαϊ  τό 

μαλαχόν,   δ  έστι  τό  άπαλόν  δ&εν  χαΐ  τά 

επάνω   των   οδόντων  πάνν   μαλαχά   όντα 
30        ο  ν  λα  (?\β\.  νΐαεάτ.  241  €)  χαλεΐται.  χαϊ 

ή  γαστήρ 
ούλε  (ω  402)*  υγίαινε,  άφ*  ον  χαϊ  τδ  ύγάς 

γενόμενον  ίλχος  ουλή  ν  λέγονσι 
ούλα'  τά  των  οδόντων 


€00.  66  ού  φορητός  72  άτραχύς  73  ού  χατά  χ\  81  ονχείσεια  88  έμβα- 
ρεί  —  φρονεί  90  ίναιμος  (Αββεΐι.  Γγ.  173)  1706  έριρισμένος  9  ονχ  II  ονχέτας 
13  έπαισχύν&η  €ί.  8\ι\ά. τνλονται  11  επιθυμούνται  ΐύ  ίχαδ^  27  ούχοΐόν  35  ωπται 
41  λέγω 

Ι1Ε8.  68  ο  ν  χατά  χόσμον  (Β  214)*  ον  χατά  τρόπον  69  ού  χαταναρχήσω  (II 
€θΓ.  XII  14)*  ού  χατοχνήσω  71  ον  χατενάρχησα  (II  €θΓ.  XI  8.  XII  13)*  ον  χατεβά- 
ρησα  Κά  72  ούχ  άτοαχν  76  ούχ  ίγρνξεν  (Ιοβιι.  Χ  21)*  ονχ  έφθέγξατο  78  ούχευ- 
εΐασχεν  (Υ  408)*  ονχ  ήφιεν.  εχώλνσεν  83  ούχ  είσμένησαν  (1  Κ«^;.  Υ1  19)*  ούχ 
έχάρησαν  (1722)^  84  ούχ  ε Ιω  (/Ι  65)-  ούχ  έω^  87  σύχ  έχάθισεν  {?Β.  Ι  1)*  ούχ  ένέ- 
μεινεν  92  ονχ  ενδέχεται  (Ευο.  XIII  33)*  ον  δννατόν  ίστιν  #8  ονχ  ενδώσει  (Ργοτ. 
Χ  31)*  ού  χαχτνώβει  (οί.  ένεδίδον)  95  ούχ  Ινήνοχά  σοι  (Οβηββ.  XXXI  39)*  ούχ  άγήοχα, 
ονχήνεγχά  σοι  Αά  97  ούχ  άχληροι  98  ούχ  έπέοιχεν  (^126)*  ον  πρέπον  εστί  1700  ούχ 
έπέπνατο  {Ν  674)*  ούχ  άχηχσει  1  ούχ  έπέφετβ  (ΕυΓ.  Βίρρ.  1307)*  ονχ  ήχολούθει 
2  ονχ  έπιειχτόν  {Ε  892)*  ον  μέτριον  4  ούχ  έπιλήσομαι  (Χ  387  Ρβ.  €ΧνΐΙΙ  16)*  ούχ 
έπιλαθήσομαι  5  ούχ  έπιτενξεται  (Ργου.  XII  27)*  ούχ  έπιτνχ  ..  8  ούχ  έστάλασεν 
(Α^βΙΗ.  ΑΡ.  IX  152,  2)*  ονχ  έτόλμησεν  10  ονχ  Ιαφαλεν  (ΙοΗ.  XXI  10)*  ούχ  έκινδύνενσεν 
18  ούχ  έτνρώθη  (ΒβυΙ.  ¥1114)*  ούχ  έπαχύνθη  (1730)  Αά  14  ή  ενμαρως  γίνεσθαι  19  ούχ 
εχαδεν  (^  24)*  ούχ  έχωρησεν  22  ούχ  ήσμένησαν  (Ι  Κβ^ι^.  VI  19)*  ονχ  έχάρησαν  (1683) 
23  ουχί  {Β  238)•  ουχί  25  ονχ  δέεται  (Ο  166)*  ούχ  επιστρέφεται  26  ούχ  έφάτηρ 
(ΕυΓ.  Ηβε.  130)*   ούχ  είπον.   δνίχως        30  ονχ  ίτνλίό9•η  (1713)*   ούχ  έπαχνν^η.  ονχ  έτραυ* 


(ΕυΓ.  Ηβε.  130) 

ματίσ^  (έτρώθη'ί) 


73 


1159 


ο^Χαφηφορεϊ  —  ού  ηανχος 


Ιΐβθ 


ή^ούλαφΎίψορΜν  νεχροφφρέι 

ή^ονλαφος'  νεχρός 

ούλείοιεν  έν  ύγείφ  φυλάσσοαν  (700) 

ονλή'  Ιηυιόλαιαν  ίλχος  εΙς  ύγείαν  ι^χον.  ι/ 
χΧανΧς  μαλαχή.  ή  αήίρις  όβτέου 

ου  ληγονβαν  ου  παυομένην 

οϋλη  λευκή*  &ρϊξ  λευκή 

οΰλια-  όλέ&ρία  [Μ] 

οΰλίβος'  ολέθριος 

ούλίμων  όλε&ρ(ων  10 

ίύύλιμα'  μάχη  δταν  μεμιγμένος  (οί,ύλίμχί) 

φϋλιος  αστήρ  {Α  62)*  ολέθριος  καϊ  χαλε- 
πός, λέγει  όέ  τον  κύνα 

ή^ούλοβάταΐ'  οΐ  κολοβοί 

ούλόθυμος-  σχέτλιος.  δεινό^μος  [&7— 69] 

ούλο&υσία'  τελεία  θυσία 

ουλοΐ'  [βά  61]  δράγματα 

οΰλομελές'  [βά  •2]  ύγιές^  όλόκληρον 

ούλομελίχί  (Ηίρρθ€Γ.  270,  30  •!.)'  καθόλου, 
συλλήβδην,    άλλοι  έηϊ   της   αθρόας    [της]    20 
των   όλων  φύσεως '  τό  γάρ  όλον  οΰλον 
λέγει  (εί.  κελλίων) 

οΰλον  ποτέ  μέν  τό  μαλακόν  (17  224)  καϊ 
άπαλόν.  9ίοτέ  όέ  το  ύγι^ς  καϊ  όλόκληρον 
(ρ  343).  καϊ  τό  όλέθριον  (Ε  461).  κυρίως 
όέ  τό  συνεστραμμένον  καϊ  ταραχώδες  ου- 
λον  (ζ  231) 

οΰλος  "Άρης  {Ε  461)*  άντϊ  τοΰ  όλετήρ 
δεινός 

ούλοχόϊον  άγγεΐον,  εις  6  αί  όλαϊ  έμβάλ-    30 
λονται  προς  άπαρχάς  των  θυσιών 

ούλόχυτα'  τα  κατάργματα 

ούλοχντας  (Α  449)•  ότέ  μέν  τα  κανά,  εν 
οίς  τάς  οχ*)λάς,  αϊ  είσι  κριθαί,  των  Ιερειών 
κατέχεον.  φαίνεται  όέ  αγγεία  δηλοϋσθαί' 
7/  χριθάς  ίζεφριγμένας  [69] 

ούμαί  (Ι.3€θη.)'  ύμέτεραι 


ού  μάλα  κικκάς*  ηαροιμία  τό  μι^δέν  ση- 
μαίνουσα * 

ώνήτης  δε  κιχκάς  ού  μάλα  φΛένκται 
καϊ  ^^τρέίγτι;  έν  Ζωκύρψ  ηεριχαιομέψψ  (ρ. 
767)• 

των  ού  μάλα  τέθηκα   κεχνκχαρ   έηι- 
κράτη  [71.  72] 

ού  μάτην    ούκ  Ί*  αληθώς,    Μένανδρος  εν 
νργη   (ρ.  180) 

ού  μεθείς'  ούκ  έών 

ίου  με  γάμος  δέ'    ουδαμώς  δ^  γάμος  με 
{Οτϋ%.  Νβζ.Ι) 

ού  μϊν  ονν  (Αγ. Κ&η. 556)*  ουδαμώς  [78.79] 

ού  μετα-φέφεις'  ούμεταμελ^^  ού  μετανοείς 

ού  μετρίως  (Μ€η«η(Ι.  ρ.  215)•  μεγάλως 

ού  μήν  (δορίι.  ΡΗΠ.  811)•  άλλα  μην.  ουδα- 
μώς 

ού  μήν  άλλα  (Χβη.  ΚΠ.  Ι  4,  8)*  Ιτι  γβ  μήν 

[84—87] 

ού  μόνον  ούχ  ιως  τούτου  [80 — 91] 

Ί-οννει*  δεΰρο,  δράμε.  ΙΛρκάδες  (θννε) 

οΰνεκα  (Α  11)•  όιόη 

οΰνεκα'  ού  χάριν 

ού  νέμεσις  (Γ  156  ΟβΙΙ  βρ.  XXII  5)'  ού 
μέμ^ις 

οϋνεσθε  {Ο  241)•  δνησίν  τίνα  ίχετε  (1750. 
1802)  [97] 

ούνης'  κλέπτης,  κλεπτών  ή;" συνηφαρεία  [99] 

οΰνον  υγιές  (οΰλον).  Εύηριοι  δρόμον  (θν^ 
νον  ς.  ν.) 

ί  ου  ν  10  ζ '  εννις.  δρομεύς.  κλέπτης  (1792.  98) 

[1802-5] 

ού  παντός  ανδρός  ες  ΕόρινθΌν  ξσθ' 
ό  πλους-  Αριστοφάνης  (ΡΙαΙ.  149).  έπεϊ 
δοαεί  τοΐς  ίς  Κόρινθον  είσπλέουσι  ξένοις 
χαλεπή  τις  ή  πόλις  είναι ^  διά  τήν  των 
εταίρων    γοητείαν.     εσπούδαζον    γάρ     επί 


70 

76 

νεσθαι 


ΟΟϋ.  46  έπιπόλεον  —  χλάνισμα  λάκη  62  ούλομενες  66  αίλαϊ  67  οΰλοχνται^ 
θύμα  ι  71  ούμαλακικκάς  —  κοκκάς  —  περικαιομένω. ,  των  74  ήλιθίως'ί  76  έών 
ονδαμός  Π  ούμενουν  80  μεταίρεφεΐς  (ς.  τ.)  94  ούχάριν  9^  νέμησις  96  ού- 
θαι  —  εχεται        (98  χλούνης'\)        (1803  που  ν  υ  τοί'  πού  σου  ή  σοι)        6  έτερων 


ΗΕ8.  50  ούλιάσθε'  δνησίν  τίνα  Ιχετε  (ούνασθε)  57  ουλομ£ΐ'α4  (ΕυΓ. ΡΗοβη.  1529)* 
όλέθριαι  πληγαί  58  ούλομένην  (Α  2)•  όλεθρίαν.  ίξώλη  59  ούλόμενος-  ολέθριος  (οί. 
γυλός,  μένος)  Αά  61  [ούλα.]  Αά  62  [ούλοσελές.]  69  ού  μά  (Α  86)•  μά  τόν  71  ο  ι; 
μάν  (Μ  318)*  ού  μήν  72  ού  μ'  ..ας  (Ε  819)•  ού  συνεχώρεις  με  (οοά.  ούμάς)  78  ου 
μέμ  (βίο)  πως  νυν  έστιν  άπό  δρυός  ούδ*  άπό  πέτρης  {Χ  126)•  υπόλητριν  είχον  οί  πα- 
λαιοί^ ώς  έκ  δρυών  καϊ  πετρών  τών  ανθρώπων  γεγονότων  79  ού  μετά  δήν  (Οτ€%.  Νβζ.  €. 
XIV  1)•  ού  μετά  πολύν  χρόνον  84  ού  μήν  δέ  (Γβεεηβ)•  ουδαμώς  δέ  ^  ον  μή  πρόωμαι 
(ΙοΙ>.  XXVII  6)•  ου  παραχωρήσω  86  ού  μήν  ον  μόνον  87  ου'  μή  σε  άνω  (ΗβϋΓ.  XIII 
5)•  ούκ  αν  σε  έάσω.  ονχ  αν  σε  έώ.  ού  μή  σε  έάσω  89  ονμός  (θ  360*  ό)  έμός  90  ου 
μήν  δέ  (Γΰεβηβ)•  ουδαμώς  δέ  91  ού  μιας  (Ε 819)*  ού  συγχωρή  97  ο ύ  νέομαι  (21 101)* 
ου  ποοεν(σ)ομαι  99  ούνομα  (^194)*  δνομα  1802  ούνοσθε  (ί?241)'  δνησίν  τινα  ζχετε. 
κατ'  εΐοωνείαν  (1796)  3  ού  νύ  τοί'  τού  σου,  ή  σου.  ή  ουδαμώς  (Η  352)  4  ού  ο  Ι*  ουδα- 
μώς αύτω       5  •|•οΰου•  σχεδόν  {Ν  268 ?) 


1161 


ον  ηαρβξήνίγχεν  —  ον^ι•)* 


11«2 


τοντο  οΐ  Κορίν&ιοι^  χαϊ  (»ςί&νμως  δ^ά  τσΰτο 
δίήγον  [7] 

ου  παρβξήνίγχεν  &ΰ  ηαρήλ^εν 
ου  ηαρομαρτεΖ'  οη  ηαραχολον^Η 
ού  πεηλασμένον  απλαστον  (Α68€ΐι.  Ργοοι•     * 

1030) 
(ού  κέρα  λόγου  [Οπϋη,  Γγ.  VI  ρ.  60]•  ουχ 
ύπίρ  λόγον)  1942  [11] 

ού  περίέσται'  ον  χεριγενήσβται  [19] 

ο  ν  πολΐγ'  ού  γηράσχεί  [15 — 18]    10 

ού  προσήχαντο'  ού  κροα&ιονήσαντο 
ού  προσίεντο'  ον  αροσεδέχοντο.  ουχ  ήρέ* 

οχοντο 
ού  ηροαίεταί  μοι  (Αγ.  Εςς•)*  ούχ  άρέαχει 
μο4  [22] 

ού  προς  σέ*  ού  χατά  σε.  ούχ  άξιον  σον 
ού  ηροτίμά[ν]'  ούχ  Ιχβι  λόγορ       [2&.  26] 
νύρά   (δορΗ•  Γγ.  970)*  ή  χέρχος,   χαϊ  τό  αΐ- 
δοΐον  (Ευροΐ.  ίΓ.  ΓΧΧΧνί)  [28] 

ουρά*  δρια,  τό  της  στρατιάς  τέλος  [80]    20 

ούραγία'  στρατηγίας  ούρά^  τοντέστι  τό  τέ' 

λος  της  στρατιάς  χαϊ  της  τάξεως 
ούράγιον  Ισχατον 

ουραγός  (Χβη.  ΚΠ  II  3,  22)•   της  ουράς  6 
έσχατος  ήγεμών,  χαϊ  τον  εύα^νυμον  χέρατος 
φνλαξ'  6  όέ  τον  δεξιού  δεξιοφνλαξ 
ού  ^φδιον  (ΕυΓ.  Ηβε.  664) *  ούχ  ευχερές  [95] 
ού  φςίδίως'  χαχώς.  θονχνδίδης  (VI  57) 
ούρανίαν   δταν  την  σφαιρσν  άναβάλωσιν, 
χαϊ  τήν  τοιαντην  Οέ  χαΒόλον  παιδιάν  οιΙ-    30 
ρανίαν  χαλονσι  χαΐ  ούρανίζειν.  ηαρά 
τούτο    ονν    Ιπαιξεν    Αριστοφάνης    (νββρ. 
1492.  1530)  [<8] 

ουρανί  δι/ν*  από  τοΰ  [»ά  39]  ουρανού 
ούρανία  αϊξ  (ΟΓΒΐίη.  Γγ.  XXI  ρ.  160)*  ωσεί 
λέγοι  τις  τό  της  Αμάλθειας  χέρας,  6  τι 
γάρ  τις  εύξαιτο,  έλάμβανεν  ο  ^χα)ν  τοντο. 
ίπήχοος  δέ'  έστιν  αύτη.  Ισως,  δτι  χατ' 
ένίονς  ή  Σελήνη  τη  αίγϊ  έποχεΐται,  ταύτη 
όέ  τά  γύναια  ηυχετο  διά  τό  χαϊ  αυτήν  έηϊ    40 


τφ  ^Ενδνμίωνι  τά  αντά.  παθεΐν^  δ&εν  χαϊ 
εύχταίαν  φασϊν  αντήν  ένοΗ 

ούρανίζετο  ( Α 68θ1ι.  Γγ.  427) *  ηρός  τόν  ού- 
ρανόν  διϊχνεΐτο 

ούράνιον  άχος  (8ορ1ι.  ΑηΙ.  418)*  τον  χο- 
νιορτόν.  δήλοι  όέ  χαϊ  τό  μέγα,  χαϊ  νιρηλόν 

ουράνιοι  (Εογ.  Ηβΐ.  1499)*  οΐ  τόν  ούρα•- 
νόν  χατοιχονντες 

ούρανίωνας  {β  373)•  τονς  νπό  τήν  Ου- 
ρανού αρχήν  τεταγμένους  [45] 

ούρανομήχη  (ΡοοΙ.  ΡΙυΙ.  Μογ.  455  Β)* 
ύψηλόν  λίαν 

ουρανός  (θ  16)*  ό  χατηστ(ε)ρισμένος  τό- 
πος. Ώέρσαι  δέ  τα;  βασιλείονς  σχηνάς  χαϊ 
ανλάς,  ων  τά.  χαλύμ{μ)ατα  χνχλοτερή  ου- 
ρανούς   

ούρανοσχόπος'  Ιχ9υς  ποιος 

ούρανοφοιτάν'  έν  ούρανφ  διατρίβειν 

ού  ^ςίστα*  ούχ  ευχερή 

•^ονρδιχος'  έπιφερομένου  [52.  53] 

ούρέας'  ήμιόνονς 

ούρείς'  φύλαχες  [5β] 

ούρεσίφοιτος•   έν  τοις  δρεσι  πλανώμενος 

ούρήας  {^  60)*  ήμιόνους,  παρά  τό  όρουενν^ 
ορμητιχούς  τινας  όντας*  ή  έπεϊ  οϋρ[ε]ΐ0ν 
τό  ξώον,  οίον  άγονον.  οΐ  όέ  ούρήων  (Κ 
84)  των  φυλάχων 

ονρια'  Ί" νενιμένα  (άνεμιαΐα ?).  ή  οξέως 
πνέοντα:  ή  άγρια  (ονρεια) 

ούρίαχον  (2ν443)*  τόν  σαυρωτήρα.  Ιστι 
όέ  σιδιίριον  Ιγχεχαμμένον  είς  τό  έτερον 
μέρος  του  δόρατος 

ούρίξεί'  -^ ύπεριφέρει.  ή  ορίζει 

ούρίη'  όπισ^ία  (ονραίη^) 

ούρί»ρεπτα(ν  Ειιτ.  Ηβο.  204)*  ίν  δρεσι 
τραφέντα 

ούριο  μ  βΐχον  (ΑηΙίβΙΙιβηββ)  *  τήν  άμίδα,  ή 
ούροδόχην 

ονριον  (ΕϋΓ.  ΗβΙ.  1663)•  σωτήριον,  ή  δπι- 
σ&εν  πνέον 


€00.  8  παρεξένεγχεν  14  ^(.  πολιά  29  δρια  από  87  σαίραν  —  παιδείαν  —  ού- 
ρανιάξειν  40  ονρανίδαίξ  —  έπίχοος  —  το  ένδύμιον  48  των  ^ύοανων  45  ούρανό^ί 
(49.  57  Οτ^ζ.  Ν8Ζ.?)        60  σαυρο\        64  ούριομβιχόν        65  σωρίο^ι.  πνεύμα  ούριον 

"  ΗΕδ.  1  ού  παρελεύσεται  (Ργοτ.  VIII  29)*  ον  παρέλθν.  ού  παραλείιρει  {Α  132) 
11  ού  περανονσιν  (Ι  Κβ^^.  XII  31)*  ού  τελειονσιν  18  ονπι^η  (Λ309)•  ούδαμοϋ  15  ού- 
ποτε  (Α  234)*  ούχ  αν  ποτέ,  ουδέ  ποτέ  16  ού  προσαμννει  (Β  139)•  ού  βοηΒεΐ  17  αύ 
προσείλοντο  {?ναγ.  Ι  29)*  ούχ  ή&έλησεν  18  ού  προσεποιήσαντο  (Ιοΐ>.  XIX  14)•^ο^χ 
-ήγάπησαν  22  ού  προσώχ&ησαν  (Ρβ. XXI 25  ΕβτίΙ. XXVI 43) *  ούχ  άπεστράφησαν  25  ο ΰιν • 
(Α  224)•  ούδέπω  26  ονπω  ποτέ  (Α  106)*  ουδέ  ποτέ  28  ούρα  (7  431)*  όρμήματα 
30  ούραγεΐν  (δίΓβε.  ΧΧΧν(1Ι]  11)*  νστερίξει  35  ούραγίαν  (ΟβυΙβΓ. XXV 18) *  τήν  δπισ999 
άχολου&ούσαν  στρατιάν  38  ούραί  (1827)*  ή  χέρχος.  χαϊ  τό  αίδοΐον  Αά  39  ούνον  ή 
45  ούρανό&ι  {προ  Γ3)*  προ  τοϋ  ουρανού  52  ούρεα  (ΑΓ  18)*  58  ούρέα  (1^101)• 
56  ονρεος,  εμβήσησις  (Α87)'  έν  τοις  βασίμοις  τόποις  τον  δρους:  επιτήδειος  άνεμος  (ού^ς) 


1163 


ούράν$ον  νέφος  —  ονχ  ίηΒτα^ 


1164 


^Φ^ράνιον  νέφος    (ΟηΙίη.  ρ.  94)*    χατ* 
αΰράν  δπισ&εν  Ιρχόμ^νον»    ή  ύκό  ούρων 
έλαυνόμενον 
οϋριος'  έΛίτήδαος^  έηΜξως  άνεμος  {Τ\μο, 
ΥΙΙ  63)  [68] 

ο4ρΙσαί'  όρίσαι,  Λορασχίυάσαι 
θ9ροδόχην  (ΧβηορΙι.)*  τήν  άμίδα 
οϋρος  {}^  176)*  άνεμος  [72.  78] 

οΰρος•  βασιλεύς,  φύλαξ,  σωτήρ  [75] 

οΰρους'  φνλαχας:  ή  τά  ν{ε)ώρία,  τά  ηερι- 
χειχίοματα.  τ}  τά  ηροορίαματα  των  ΛλοΙεηβ, 
ή  τά  ορμητήρια  ^  δι  ύν  χα&έλχονται  (Β 
163)  [77.  78] 

οΰσα  (ΕγεορΗ.  20)*  σχοινιά^  νεως  δήλα 
ούς  *Α  φ  ροδίτης  (ΑηΙΙβ^.  €8ΐ7β(•)'  ^^  άλαΐς 
(ΑΙολεΐς)  δστρεόν  τι  οντω  χαλοΰσιν     [81] 
ή^ού  σ&ενώς  (ΕυΓ.  Αίο.  267 1) *  ούχ  Ισχνράν 
ουσία*  Ιξουσία.  ούσιότης,  ηλοντος,  ϋκαρξις. 

είδος  ύφεστός^  βίος,  χτησις 
ούσιώδης'    ων  άεϊ  έν  αύτφ  χατ*  ονσίαν 

[85.  88] 
ού  σνγγινωσχόμενοί  (Η6Γθ4. ΥΙ 140) *  ού 

σνγχατατι9έμενοι 
ου  σύ  (Αγ.  ί.γ».  749)•  μή  σν  [89] 

ού  συνέστορα  (σννιστορωί)'  ούχοΐδα  [91] 
ού  σύν  Ιδρωτι'  ού  συν  χαμάτφ 
ου  σχολαΐτερον  {ΤϊίVί^^ά,  Π  76)*    ταχέως 

[94-1900] 
ούτε  τ  φ  (Ίτβ%.  &11.)'  οντε  τινί  [2] 


ούτΐ'  ουδέν  £4 — •] 

ούτινος  ούν  οίου  δήηοτε 
ούτι  ηου  (8ορΙι.  ΡΙιΠ.  1233)*  ουδαμώς 
οΰη^'  ούδεΙς  (Εβγ.  €/€ΐ.  672):  ή  είδος  όρ- 

νέου  (ούτίς)  [•4  12]  [13—18] 

ούτως*  τοιούτως^  δμοίως 
ούτω  σι*  ούτως.  Ούτω  Οέ  χωρίς  τον  σ,  ύτε 

ούμφωνον  έηιφέρηται  [«4  20] 

ού  τφ  τυχόντι•   ού  τφ  μιχρφ.   ού  τφ  οΐψ 
10        δήηοτε 

ού  φατφ  α**  άφάτφ  σε 
ή^ού  φαιχά'  ούχ  αρεστός,  ού  χονφως 
ούφέλλαν  γήν  την  εΙς  τά  Ιμάτια 
ούφίδρω μα*    τον  σάγματος  ή  Λρδς  τ§ 

ίξλευρ^  διφΒέρα  [26.  27] 

ού  φροντϊς  'Ιπχοχλείδχί'   παροιμία^  ης 

μέμνηται  χαϊ  Έρμιχπος  Δημόταις   (ίτ.  VI). 

-|*  μή  Λρός  όρχήν  δμιλεΐν,  χαϊ  άντϊ  τον  έμοί 
ούχ'  ουχί,  ούχ  ούτως 
20    ούχ  άξομαι  (ΕυΓ.  ΑΙο.  338  •!.)'   ού  σέβο- 
μαι, ούχ  έντρέηομαι 
ούχ  άλις*  ούχ  Ιχανως  [22.  83] 
*   ού  χα&έδρας  φροντίς   (Β&€θΙΐ5ΐ.  ίτ, 

23)  [36.  36] 

ουχί  (€&11.  6ρ.  XXXI  3)*  ούδααως,  ού  δήτα 
ούχ  έχων  (ΒαΓ.  ΒιοοΙι.  441)*   οι;  βονλόμε- 


νος^  ού  Θέλεηβ 
ονχ  ίκ(ε)ται  (ΤΗβο^ηΙά.  164)* 
Ιον&ει  (1699) 


ουχ 


[39] 
άχο' 


€0Ό.    66  οί,  ΡΙιοΙ.  361,  14  6(  «άίΐ.  ιηβί.  83  όσιότης         87  ούσνγγινοσχόμενοι 

€Γ.  σύν  Ιδρωτι        22  φατώς^  άφάτως        23  ονφεχα;  ^(,  φαιχά,  φαιχφ        25  θύφίδρωμα 

δ 
•η  τούφίδρωμαΐ        28  ΐΛηοχλή        ΖΟ  ούχάξομαι        34  χαΒέδρα  ού 

ΗΕ8.  68  ΟύρΙας'  φωτισμός  Βεον  72  δριον  φυλαχή,  σημιΐον  73  ούρον  άρον- 
ρης  (Φ  405)•  δρον  της  χώοας  75  ούρος  Άχαιων  {Θ  80)•  τά  αυτά  77  ονς'  άρθρον 
αρσενιχόν  ηληθυντιχόν^  πτώσεως  αΐτιατιχης^  ούς  έτερους  στέλλοντα  {Δ  294)  ονστινας,  χαϊ  αν- 
τωνυμία τρίτου  προσώπου  78  ούς'  ύτίον  (ΜοβΓ.  288)  81  ούσσε  {π  202)•  ού  όι;  σε 
85  ούς  ^α  (ί?574)•  οΰς  δη  86  ούσιωσαντος  {Οτε%.  "ϋει.) '  τό  τονωμένου  άχρως  (βά  ούσιω- 
μενον)  89  ού  συμβαίνει  (Ι.υε.  V  36)*  ού  συμφωνεί  91  ού  συνέσχεν  όργήν  (5ορΙι. 
ΕΙ.  1282  Βζ\ί,)*  ού  χατεχράτησεν  όργήν  94  ούτα  {Ν  192  βΐ.)*  ετρωσεν.  έπληξεν,  έχέντηοεν 
9^  ούτάξοντο  (Η  273)*  έτιτρώσχοντο  96  ούτάμεναι  (Φ  68)*  τρώααι  97  οΰτ'  αρ 
(Α  93)•  ού  δη  98  ούτ'  άρ  φοένας  (Α  115)*  οΰτ^  χατά  σύνεσιν  99  ούτάσαι  (ιΞ424)• 
τρωσαι,  έχ  χειρός  ιηύξαι  1900  ούτασεν  (£66  υΐ.)*    έβαλε  χαϊ  τά  δμοια        2   ούτι^είς 

(θ 637)•  τρωϋ'είς  4  ούτι  {Α  153)•  ουδαμώς  5  ούτιδανός  (^293  8ΐ.)'  ούδαμινός,  άσ&ε- 
νής,  άψυχος,  ούδενός  άξιος  ονόέ  λόγου  6  ούτι  χράτεί  γε  (Η  142)•  ον  τΐβ  δυνάμει  7  ούτι 
μάλαδήν  (Α  416)*  χαϊ  ούχ  έπϊ  πολύ  8  ούτι  μέλ[λ]ει  (Β  338)•  ού  μελΙλ\εί  9  ούτι 
μοι  υ  μ  μες  (Α  335)*  ούχ  Ιστέ  μοι  ύμεϊς  Αά  12  χαϊ  ουρανός  (οϋλιξ)  ΙΖ  ούτοι  από- 
βλητο ν  (Β  361)•  ούχ  άποβληΒήναι  άξιον  14  ούτόν  (Γ  417)*  χαχόν  μόρον,  θάνατον 
15  οντος'  τούτος  (£.  ούτοσί'  ούτος)  16  ούτοσί'  διά  του  Γ,  χαϊ  όδί  17  ούταρ  (^Α 
115)*  ούτε  δή  Ιϋ  ούτρηρώ  (Α  321)•  δραοτιχοί,  σπουδαίοι  Αά  20  Τέσσαρα  σημαίνει  τό 
όμοϋ'  χρόνον  τόπον  έγγύτερον  αριθμόν  26  ού  φοιβήσεται  (ΒβυΙβΓ.  ΧΙΤ  1)*  φοίβοι 
έστι  τό  έπϊ  νεχρφ  ή  δαιμονιχφ  μαντεύεοΒαι  27  ο  ν  φορητόν  (Οτει;»  Κλζ.  τοί.  II  ρ.  29  Α)* 
^'^^λβ^^^'  ^^^  έλαφρόν.  ού  βασταχτόν        82  ούχάξεις'  ού  ^ι^^β^;  συνεχώς       88  ούχ  εδος 

35  ούχ  είχων   ούχ  ύποχωρων        86  ούχ  ηχιστα* 
φωλεοί 


(7  20^)  *  ού  χαιρός  τον  χαθέξεσθαι 
μάλιστα  (ΗοβΓ.  281)        Ζ9  ουχιαί' 


1165 


ούχ  οΙόν  χ6  Ιατ»ν  —  όφρνς 


1166 


ονχ  οΙόν  τέ  έστιν  (Αγ.  Νυ1>.  198)*  ον  ^υ» 
νατόρ  έστι  [42] 

ονχοΐοίτε  (€ί.  Εϋτοά.  VIII  68,  2)•  ού  δυ- 
νατοί 
ούχ  οΙός  τε  εΙπεΐν  μη  δυνάμενος  εΙπεΐν 
ονχ  όρέοντα'  οΰ  ζώντα  [46 — 48] 

ούχ  ύφίεταΐ'  ούχ  ένδίδωσιν  [&Ι] 

δφατα•  δεσμοί  αρότρων,  'Αχαρνάνες 
όφείλεΐ'  δει  γενέσ&αι  χατά  ανάγκην 
όφείλή'  χρέος,  δάνειον,  άνάγχη  [&5] 

δφει,ς'  τά  δραχοντωδη  γινόμενα  ιρέλλια, 
Μένανδρος  ΠαραχαταΒήχη  (Γγ.  ΤΙΙΙ)  τους 
δφεις,  λέγει,  χαλως  γέ  μοι  ήγόρασας 

[571 

όφέλλειν  (Π  631)•  αύξειν         [ηά  58]  [Μ] 

όφελες  (Α  415)*    ώφειλες,    φ  συξυγεΐ  τό 

δφελον  {Σ  367)  χαϊ  δφελε  (€>ΙΙ.  6ρί^. 

XVIII  1).    χαϊ  έηίρρημα,   δηερ  Ιχει  χαρα^ 

χτηρα  οριστίχον  ηαρατατιχοΰ'   δμοίον  γάρ 

έστι  τω  ίλεγον,  Ιλεγες 

όφέλλονσα*  9ρασννουσα.  σώζουσα,  κάρα- 

σχευάζουσα  (ηοη  Α  445) 
δφελμα'  αϋξημα  (8ορΗ.  Γγ.  971).  χάλυμμα, 

χάλ{λ)νντρον  (Ηίρροη3€ΐ.  ίη  51) 
οφέλμασί'  σαρώμασιν  [84] 

δφελος'  αύξησις,  δνησις,  έπιχονρημα,  χέρδος 
δφελτρον  χάλλνντρον  (βοΐι.  ΕχεορΗ.  1165) 
όφ^αλμιάσαΐ'  φ^ονησαι,  έηιβαλεΐν  όφ^αλ- 

μόν 
ο*φθ^  (εί.  Ειιτ.  ΒαεοΙι.  823)*  εύρεθ^,  φανζ 
όφ&αλμός  βασιλέως    (Αγ.   ΑεΙι•  92)*    6 

ηεμηόμενος  χατάσχοπος 
'Οφιχοί  (ΡΙβΙ.  ΕρίβΙ.  XIII  ρ.  484,  15  ΒΙιΙκ)• 

οΐ  νυν  'Οηιχοί 
όφιδενειν  σχολάζειν,  διατρίβειν,  όχνεΐν 
(7489)  [72.  78] 


όφιομάχος'  Ιχνενμων  [&<Ι  74] 

όφίουρος*  δρνις  ποιος  έν  Αί9ιοπί^ 
^Οφιονσσα'  ή  'Ρόδος'  διά  τό  ηλή^ος  των 

όφέων 
δφις'  ποιος  1χ0ϋς,  χαϊ  τό  χρυσοϋν  περιβρα* 

χιόνιον  (Μβηαηά.  ρ.  184).  χαϊ  δ  δράχων  6 

φυλάσσων  τά  χρυσά  μήλα,  δν  άπέχτεινεν 

'Ηραχλής  (8ορ!ι.  Γγ.  207)  [78] 

όφλάνειν  όφλισχάνειν,  όφείλειν  [80] 

10    όφλεΐν  όφείλειν  έχ  χαταδίχης 

δφλημα  (Οβιη.  998,  25)*  χρεώστημα 
όφλήμασί'  χρεωστημασιν  [84] 

όφλήσουσι*  χρεωστήσουσιν 
όφλισχάνοντες'  χρεωστοϋντες.  ύηομένοΡ" 

τες 
όφλοΐ'  [»ά  87]  οφείλεται,  όφειλαί 
όφνίς  (€}'ρΓϋ?)*  νννις,  άροτρον 
δφρα  (ΑροΙΙ.  Ιβχ.)'  ίνα,  όπως.  Εως,  μέχρις, 

έάν  [9ά  89]  [90-Μ] 

20    "^δφρυα•   τά  υψηλά   χαϊ  νπερχείμενα  χω^ 

ρία,  τινϊς  αίμασιάς 
όφρυάζε  (Αιηίρβ.  €θηι.  ρ.  712)  *  ταϊς  όφρνσί 

νεύει 
οφρυγνρ,'  ομοίως,  Βοιαηοί  [&ά  Μ] 

όφρύ-η   (ΕαΓ.  ΗβΓλεΙ.  394)*    χώμα,   λόφος» 

αίμασιά 
όφρύχνηστον    έρυ^ριώντα,    οί  γάρ  ίρν^ 

Βριωντες  χνώνται  τάς  όφρϋς 
όφρυόεντα  (ΗθΓοά.   V  92,  2)*    λοφώδη, 
30        νφηλόν 

όφρυόεντες'  υπερήφανοι 

όφρυόεσσα*  υψηλή,  άλαξ<ον.  Ιφ*  ΰίρους  χαϊ 

άχρας  χειμένη  (Χ  411  ?) 
-^όφρύει  (ΕυΓ.  ΗβΓβεΙ.  394)*  μετέωρον 
όφρΰς'  τά  χρημνώδη  χαϊ  τραχέα  των  όρων, 

χαϊ  Ιπαρσις,  ύπερηφανία 


€00.    52  εί.  δφνις        58   όφεΙλη,  δή        56  πχαταΒηχην  (Μοετ,  ^8)        57  όφελεϊ 
60  χαϊ  δφελον  —  το  ελ\        61  όφελοΰσα       68  όφέλμωσι  (εί.  άφελμα)        70  όφιγοί  — * 

ι 
όπτιχοί        71   οίχεΐν         76  όφηους,  ήρόδοτος        81   δφλειν         82.  84.  85.  86  χρεοστ] 
94  νποχείμενα  —  άμασίας        96  όλως        97   όφρυγή,  χρώμα  —  αίμασιάαι 


λειεν  {Π  651)  59  όφέλλεται  (γ  367)*  αύξεται  64  δφελλον  (θ  312)  ώφειλον  (£• 
δφελον),  ε19ε.  μαχάοη  (Γβε.)  72  όφιχιάλιος  {ο/Ίΐ€ΐαΗ9)  73  όωειλόντως'  πρεπόντ^, 
δεόντως  Αά  74  χαΐ  άχρίδων  γένος,  μη  ξχον  πτερά  (εί.  ίβγίΐ.  XI  22)  78  "Οφλα  (ΝβΙιβοί• 
11127)*  δνομα  χωρίου,  δπου  ην  τίΐχος  Ιερουσαλήμ  80  όφλεΐ  (ΓεεβπΒ)*  οφείλει  84  όφλι^• 
σιν  {Β8τηοϊί.\\18)'  ^ζρεώστησιν  Κά%1  όφειλοί  Α ά 89  τοφρα  ^  οφρα  είδήτε  {ά2^9). 
δηως  είδήτε.  Ινα  ^εασησ^ε  91  δφρα  μ^ν  ούν  {Ι  546)*  εως  μέν  οΰν  92  δφρ*  εΰ  ϊδ» 
(Α  515)•  δπως  χαλώς  Ιόω  (εί.  Χ  63)  93  δ  φ  ρ*  αν  (ρ  10)*  ^ω;  άν  Αά  96  οΐ  δέ  μέσον,  χαΐ 
ύψηλόν  (σιμόν  Λά  όφρυόεν) 


1167 


οχα  —  οχρνν€$ 


1168 


δχα(Γαθ)'  ίξόχως  [Μ6] 

δ  χάνο  ν   6  της  άσηίδος  Λορηαξ  (Ηβτοά.  Ι 

171).  χαΐ  ό  δεσμός,  καϊ  όχου  έμβάλλονσι 

τάς  τρίχας  (χείρας) 
6  χάνο  ι  ς'   δεσμοΐς'  άηδ  τον  συνέχειν.  ίν* 

%€ν  χαΐ  τδ  όχμάξαν  [8] 

όχίσ&αι   (Τν;.  ίηε.  Γγ.  196)*   άνάλίεσθαί. 

δ  λόγος  ^πϊ*Αχιλλίως'  ού  ή^βαρνοχέλης 

Λοιεΐ  ό  την  νεβρών  μυελός 
δχεα  (Ηοιη.)*  άρματα^  οχήματα        [11.  12]    10 
όχεία  (Αγ.  ΗΑ.  VI  20)•  ή  μίξις,  χαϊ  η  συν- 
ουσία 
όχεία  ηόντία  {Ττ%%.)*  ή  άγκυρα,  καρά  τδ 

οχεΖρ  ίν  τφ  ηόντψ  τάς  ναϋς 
ό  χ  ει  ο  ν  άρμα.  χαϊ  τόν  εΙς  όχείαν  άνειμί- 

νον,  ^Αττιχοί 
δχείς'  κλεΐί^ρα,  Εερχνραΐοι 
όχεΐταί'  μετέωρος  φαίνεται  (φέρ—)      [18] 
όχέοντες'  ίν  αντοΐς  ίχοντες  [20.  21] 

όχετεύεΐ'  έχιχέεί,  -^σαλεύει,  μεταφέρει  [28]    20 
δχετλα'  τα  οχήματα,  οΐ  όέ  τα  συντε&ραυ- 

σμένα 
οχετό ς'  σωλήν^  αγωγός ,  ^ύαξ.  νδωρ,  ύδρα- 

γωγεΐον.  ού  χείμαρρος^  ήγουν  αΰλαξ,  άλλ* 

άεϊ  ^έων  [26] 

*^Χν'  ('^θ)^)'^ν  (ί^•  Α*"*^•  ^56).  τροφή,  χαϊ 
δρος  Ευβοίας,  χαϊ  τροχός  (^{.  όχων)    [28] 

ό  χή  ε  ς'  οΐ  συνέχοντες  τήν  &ωραχοξωνην 
χρίχοι  (Δ  132).  χαϊ  οί  μοχλοί  (Μ  455)* 
από  τον  συνέχειν  30 

όχημα  (ΕοΓ.  ΗΗββ.  621)*  άμαξα,  άρμα,  δί- 
φρος 

όχής  (ΑΙΙίοί)•  οΐ  μοχλοί 

όχησις  (ΡΙβί.  Οίν.  V  ρ.  452  €)•  ιππασία, 
φόρησις  [«ά  52] 

όχήσομαί'  βασταχθήσομαι 

δχ^α'  χείλος  ποταμού,  ή  δχ&αι  (Ηοιη.) 

όχ9άσ&αΐ'  από  τοϋ  όχθη.  οΐ  γάρ  στένον- 
τες  εαυτούς  μετεωρίζουσιν 

όχ&εΐ'  στένα,  στενάζει  40 


δχ»η  (Φ  ±7)•  χείλος  ποταμού  (<8) 

όχ^ήσας  (Α  617)•  στενάξας.  βα^ννΒείς' 
άχ^ος  γάρ  βάρος,  ή  μετεωρισΒΛς  τήν 
ψνχην,  άπδ  των  δ  χθων ,  δ  εστί  τοϋ  ανα- 
στήματος 

δχ&ησις'  θόρυβος,  τάραχος 

δχθοί'  αΐ  τραχεΖαι χαϊ  δύσβατοι  τό- 
ποι, χαϊ  αΐ  Ιξοχαϊ  των  πετρών 

δχθοιβοι  (ΑπβΙορΗ. ρ.  1078  ΡΙιβτβοΓ.  ρ. 296) * 
Λεριάπτειν  τινά  εΐωθασι  περϊ  τους  ;ι^ιηο- 
νας,  ά  χαλονσιν  όχ&οίβους•  είσϊ  δέ  τά 
λεγόμενα  λύματα 

δχ&ος'  χρημνός.  πέτρα,  το  νψηλον  τον  πο- 
ταμού ή  της  γης.  ή  τ  δ  άπόχρημνον  στόμα 
της  θαλάσσης,  χυρίως  όέ  ηοταρχΒν  χαϊ 
•]•  χροχρημένων 

όχλαγωγήσαΐ'  ^ορνβήσαι,  ή  συναγαγειν 
δχλον,  ή  ταράξαι 

όχλε  ι*  στένει.  λυπεί,  χωλύει  μετά  όχλου 

όχλεννταΐ'  [βά  45]  χνλινδοϋνται 

όχλενονταΐ'  ομοίως 

όχλεύς'  μοχλός,  στρόφιγξ.  δεσμός,  ή- άρμα. 
•^  πομπή 

^δχλησις'  σχολή 

ή^όχλημών  μοχλών  [50] 

όχλίζειν  χινεΐν  μοχλενειν 

όχλιζομένων  συναγομένων  [58.  54] 

όχλόλογος*  χατάλογος  λαον 

δ  χ  μα*  πόρπημα 

όχμάζει  (ΕϋΓ.  ΚΙ.  817)•  [βά  57]  βαστάζει, 
έρείδει.  &άλπει.  συνέχει,  χατέχει,  πιέζει 

όχμοί'  σταχνων  φυτεΐαχ  [59.  60] 

όχοί  (ε  404)•  οΐ  συνέχοντες  τάς  νανς 

όχοί  (ε  404)•  έφ*  ων  όχοννται  αΐ  νανς,  χαϊ 
οΐ  συνέχοντές  τι  χαϊ  διαχρατούντες 

δχος  *ΑχεσταΖος  (δορίι.  Γγ.  606)•  επεϊ  αΐ 
Σιχελιχαϊ  ήμίονοι  σπουδαίοι,  ην  δέ  ΙΑχέστη 
Σιχελίας 

όχός'  όχονμενος,  φερόμενος 

όχρννει*  βαίνει  (ώχρύνεΐ'  μιαίνει) 


(15  Αά  όχεΐον  βΐ  όχιχόν)        16  χλή- 
81  όχής'  ομίχλη,   χαϊ  φωνή       89  α 


57  €ί.   ονχάζεις         63  άχέσταις  — 


€00.    2009  αλλ*  άλλεσ^αι        Η  όχεία  ποντία 
&ρα      24  όχλήματα       25  ύδραγωγίον       29  Θυραχοζώνην 

ως 
εστί        42   όχθόβοι,  παραάπτείν        46   δμοιοννται 
άχεστος  εί.  Άχεσταΐος        64  όχρός 

ΗΕ8.  2005  όχαεύνται  (Φ  261)•  ήρεμα  χινοννται  (οχλ-)  8  δχ'  άριστος  (Α  69)• 
Ιξοχωτατος  11  όχέεσθαι  {αλλ*  Κ  403)•  ήνιοχείσθαι  12  όχέεσβον  (λ  619)•  ίφερον, 
νκέμενον  18  όχέοντας  όϊζνν  (η  211)•  έχοντας  κακοπάθειαν,  ή  εχομένους  υπό  χαχοπαθείας, 
'ί(  άναδεχομένονς  χαχοπάθειαν  20  δχεσχον  (λ  619)•  νπέμενον^  ίφεοον  (2012)  ^  21  δχεσφιν 
{Ε  2^)•  τοις  όχήμααιν,  ή  τοΐς  άημααιν  23  όχετηγός  (Φ  257)•  ο  τδ  ΰδωρ  άγων,  υδραγω- 
γός, κηπουρός,  ή  ό  αρδων  26  οχεύς  (Γ 372)•  ό  της  περικεφαλαίας  Ιμάς  28  όχήα  (Λ  121)• 
συνέχοντα  ....  Αά  32  (καΐ  φωνή  {όγκησις})  38  όχθη  σαν  ήγανάχτησαν  (οί.  ώχθ — )  Αά 
45  κινούνται  (Φ  261)  50  όχλήσειαν  (^ί  448)*  χινήσειαν  53  όχλοισίαν*  ίχεσίαν»  ίχ- 
χλησίαν  54  δχλον  ένόχλησιν  (Μο6γ.)  Α4  57  μάχεται  (αίχμάζει)  69  όχμόν  ^ Χάν- 
νου σι  {Α  68)*  τήν  έπϊ  στίχον  φντείαν       60  δχνη'  είδος  χνστου,  ή  χονστονμίνου 


1171 


ηάγη  δ{  ης  —  ηα*όοκόρης 


1172 


Λαγη  δέ  τις'  ηαγϊς  δέ  τις 
ηάγη  ν  παγίδα  [•<|  13] 

Λαγηναΐ'  σηρΐω^ναι  [15] 

χαγιον  (ΡΙβΙ.  ΕρΙη.  ρ.  984  0)*  στβρεόν.  πι- 

στον,  χάτοχον,  βέβαιον  (τ.  άραρόν),  ασφαλές 
^Λαγηνός'    6  έξ   όδοιπορίας  χαΐ  διωγμού 

χονιορτός 
ηαγχαρπία  (8ορ1ι.  Γγ.  872)*  πανσηίρμία 
καγχλάδια'   εορτή  παρά  'Ροδίοις^   δταν  ή 

άμπελος  τμη9^  10 

χαγχράδη'  από  της  χράδης  των  σνχύν 
ιτα)'χρατιί;(Α68€ΐι.  δυρρ1.816)'  Ζευς.  *Α&ψ 

ναΐοι 
παγχρατιάζειν   (Αγ.  Υββρ.  1186)    τδ   τρϊς 

πλησιάζειν   {τη   γη)•    χαϊ  παγχράτιον 

τό  αυτό.    χαΐ  το  χιχόριον^  δ  έστι  πόα  -^ή 

διαπαντός 
παγχρατιασταί  (ΡΙ•(. Ιβ^^;. 830  Α) *  ά^λη- 

ταΐ^  πνχται 
πάγχυφος  (Αγ.  Γγ.  ίηο.  ΟΟΧΧΧΙΥ)*  Ιλαίας    2Θ 

εΙδός  τι  χαταχεχνφός  χαϊ  ταπεινδν  ίν  τρ 

άχροπόλει 
^παγελός'  ό  έν  τφ  ποδϊ  αστράγαλος     [26] 
πάγοι  (ε  405)*   αί  ^ξοχαϊ  των  πετρών  χαϊ 

των  όρων 
πάγος  (ΑΓ€Ηί1οε1ι.)  *  δχ&Ός,  βοννός     [Λά  28] 
•^παγοναιρ  (1.8εοη.)*  μάρμαρος.  -)* ή  μιχαχνς 
πάγουρος  (Αγ.  Η  Α.  IV  2,  2)*  είδος  χαρχίνον 
Παγχαΐος  (ΟβΠίιη.  Γγ.  ΕΧΧΧΥΙ  2)•  Ζευς 
πάγχν  (Ε  2^)'  παντελώς  [33]    30 

•^παγχυρισμός•  πολνσνγχριτος  (ΡΜΙοΙ.  XIII 

548) 
παγών'  πηγών 

ή^παδησχέαΐ'  σχνζαι  [37] 

(πά&αΐ'  8ορΗ.  00.  7)  πα&ήματ<ι,  σνμφοραί 
πα&αίνεσ&αΐ'  δεινοπα&εΐν 
πα^ιώταρ'  συγγενούς,   ή^ τελευταίου  (1174) 

1*11 

Παιάν  Ζευς•    τιμάται  έν  *Ρόδφ.    ή  είδος 
φδής.    ή  φδή   έπϊ  ά{πα)λλαγιη    χαχων^   ή    40 
αίσχρον  τίνος 

'\παιάναι  οί  τονς  παιάνας  ^δοντες 


παιάν  α ς'  χωμους»  ευφημίας ^  ψδάς,  ΰμνσυς 
εΙς  9εόν 

Μηιανιέα  (ΑβκΙι.  ΟΙββ.  §  51)-    ομο  ^μου 
της  *Αττιχης 

παιάνι  στυγνφ  (ΕαΓ. Τγο.  126) *  9^ζΊρημιχω 
4μνφ 

παιδαγωγία•  παιδεία,  διδασχίΐλία 

παιδαγωγός  (ΑΙβχίά.  Γγ.  ΧΧΧΥΙΙΙ)  -  παιδευ- 
τής.  χαϊ  τά  όμοια  [49 — 51] 

παιδάρια•  τά  μείζονα,  χαϊ  τά  άρτ£ως  γεγο- 
νότα 

ίπαιδαλή&ριον  παιδιαχάριον 

παιδαριήματα  (Εβεοη.)*  παιδάρια 

παιδαριώδη  (ΡΙβΙ.  ΡΙιίΙβΙ).  ρ.  14  ϋ)•  ασύ- 
νετα 

Κ'αιδέρως  (Αΐ6χί().  ρ.  423)*  οΐ  μίν  σφραγΐ- 
■δος  όνομα•  οΐ  όέ  αλείμματος•  οί  δέ  μύρου 
είδος  [57] 

καιδες•  τό  πάλαι  μίν  τέχνα  άρσενιηά  χαΐ 
9ηλυχά,  μεταπεσονσης  δέ  της  χρήσεως  ννν 
χαϊ  οί  δούλοι 

παιδενειν  τρέφειν,  παιδοτροφεΐν    [60.  61] 

παιδιχά•  τά  έρωτιχά,  χαϊ  οί  ερωμένοι^  έπϊ 
της  προς  γυναΐχας  συνουσίας 

ή^παιδιχέωρ'  ό  έν  γυμινασίφ  υπηρέτης 

-^παιδίνορ•  παιδίσχη 

παιδισχάριον  (Μοηληά.  ρ.  169.  189)*  τό 
χοράσιον,  Άττιχοί,  έπϊ  της  ήλιχίας,  χαϊ 
λί^ος,  δν  (βίε)  πρδς  ταλααιουργίαν  χρώνται 

παιδίσχοι  (Χβη.  ΗβΠ.  V  4,  32)*  οί  έχ  παί- 
δων εις  άνδρας  μεταβαίνοντες  [67] 

παιδνός  (Φ  21)•  νεογνΰς  παις,  νέος  ό  έξίρ- 
χόμενος  άπό  της  τού  παιδυς  ήλιχίας  (€α11. 
Ιο  ν.  57),  7/  παρά  τοΐς  *ΑττιχοΙς  καλούμενος 
άντίπαις,  άφρων,  νηηιος  (Αββεΐι.  Α^.  479) 

παιδοβάτιον  είδος  αμπέλου 

παιδό&εν  άρχή&εν,  έχ  ^ίζης,  άπό  γενέ- 
σεως, Ιχ  παιδικής  ηλικίας 

παιδικομίας•  παιδοτροφίας 

παιδοκόμος•  ομοίως 

παιδοκόρης•  *Ερμής,  τιμάται  έν  Μεταπον- 
τίοις 


€00.    16  εί.  πάρων,  παΐον        18]  ροβΐ  25  παγλαδία  —  δοδίοις  22  καί  ...  αυτό   ρο$Κ 

παγκρατιάξειν        (24  καμπουλίρ)        ΖΙ  πάγχαρος        42  τ;  ....  τινός]  ροβΐ  43        45  παιανιέ- 

ναι        (46  εί.  πιάνει)        56  άύ,ήματα        58  ^ληκά        62  ίερ  —  1)18  68  παΖδιος   —  ή 
παρά  (εί.  παιλλός)        72  \ό μένος 

ΠΚδ.  Αά  13  ή  ύ^ηλόν  τόπον  (ηάγον)  15  παγγάς•  πλάνος  (πλάγκτας)  26  πάγο  ν 
έν  τείχει  (ΕϋΓ.  ΑικΙγ.  1010)*  τετειχισμένον  ίν  δρει  (εί.  ευπείχη)  Αά  28  ^ύχος  (Ζ8εΙΐ8Γ.  XIV 
6)  ΖΖ  παΐον  ασφαλές,  βέβαιον  (πάγων)  37  π  αλλ  ία  (243)*  άγων.  οί  δέ  τό  παλεΐν  Ινωι 
δέ  το  πάν  (ΡαΙίΙία)  41  {π)άζιον  (Ι,ΧΧ)•  λί&ος  πολύτιμος  49  παιδάκιμα'  μειράκια 
(παλΑάχια?)  50  παϊδαΐ'  ήμέραι  τινές  {έηίβδαι)  51  ηαιδα  δέ  μοι  {Α  20)*  τήν  ^νγα- 
τέρα  δέ  μοι  57  παιδεία*  αγωγή  ωφέλιμος,  διδαχή  60  παιδβώτΐ^*  παιδοχτόνο;  (παιόο- 
λέτις)       61  παιδεία•  πείρα,  νοχί^εσία       67  παΐονες•  άλαλαγμοϊ  έν  πολέμφ  (παιάνες) 


1175 


ΠαΙαίηολ»ς  —  ηαΙ»μη6ρβνς  βάχχονς 


1176 


ΏαΧαίκολις*  τό  ηόλαιΆργος 
κάΧαιαμα*  χαχοτεχνία  [36] 

καλαιστ-ή'  καλάμη,  τό  τίττάρων  δαχτύλων 

μίτρον^  χαΐ  ι)  σπιθαμή 
καλαΐστρα'  όπου  οί  ηαΐδίς  άλΐίφοτηαι 
παλαΐτ^ρον   (Ιοη,  Γγ.  22)*    Λαλαίοτέρον 

Ιβτορι,ών 
ηαλαιφάγου  (τ  163)*  πάλαι  έα^ιομένης 

[41.  42] 
•^παλαιός*  ράπισμα  [«ά  43.]  [44] 

ή^παλαχΐνος'  πολεμιστήριος  ( δ ορΙίΓΟ ιταλλ-) 
ηαλάμαι  (Ηοιη.  δορίι.  ΡΙιΗ.  177)*  αί  χείρες. 

χαϊ  αί  τέχναι.  έπεϊ  δι,*  αντων  πολλά  μαιό- 

μέθα 
παλάμη*  τίχνη.  χειρ 
ηαλαμήσας  (οί.  Αγ.  Ρβο.  94;*  τίχνάσας.  έρ^ 

γάσας 
πάλα  μη  σασ^  αι'  τιχνάσαα^αι.  χαϊ  τά 

όμοια 
κάλαμις'  τεχνίτης  παρά  τοις  ΣαΧαμινΙοίς 
ή^παλαμέων  τεχνών 
ηαλαμναΐος*    αποτρόπαιος,    σκληρός,    φο- 

νενς  (8ορ1ι.  Τη  1207),  ό  αύτοχειρί^  τινά 

άνελων,  ό  ενεχόμενος  μιάσματι  οίκείφ  (165) 

[Μ) 

παλάξαι  {ν  395)*  βρέξαί'  εν&εν  χαϊ  πη^ 

λός  η  βεβρεγμένη  γη,  η  μαλάξαι^  -^συν- 
^ράσαι 
παλάσσετο•    διεβρέχετο,  έφϋρετο,    [»ά  54] 

άνεηίμπλατο.  Ιμαλάασετο 
παλάσια'  τά   σνγχεκομμένα  σνχα,   χαϊ  δια 

του  ^  παλάτια  χαϊ  παλάμη 
παλαύτώααΐ'  χειροτονήσαι 
παλαχή'  άρχι}.  λήξις.  μοίρα,  γενεά 
πα  λα  χή  Ο  εν  εκ  γενεάς,  ίκ  παλαιού       [59] 
{παλεός'   ό  ταΐς  φρεσϊν  Ιξεφ&αρμένος  ήδη 

άφρων  υ  καϊ  ήλϋ^ιος)  οί.  130 
παλενεταΐ'  θηρεύεται,  άγρεύεται 
παλεύσας'  τά  αυτά,  καϊ  ύπαγαγόμενος' 
παράνομον  γάμον  παλεύσας, 

μετήκται  όέ  άπύ  των  περιστερών,  λέγονται 


γάρ  παλεύτριαι  (Εα1>.  οοη•  ρ.  245)  αύ- 
ται  αΐ  Ιξαπατώσαι  χαϊ  ύπάγονσΛΐ  χρός 
έαντά  ήγονν  ίνεδρεύουσαι 

καλευταί'  οΐ  τά  λίνα  Ιστώντες^  οίς  τά  Θη- 
ρία παλεύεται 

(πάλη*  άγων)  εί.  142 

(παληά  [ΒοβοΗ*  ....]  καϊ  παλαιά)  τΧ.  143 

ηαλημάτιον  (ΑΓίβΙορΙι.  ρ.  1184) '  τό  Χεπτδν 
άλευρον 
£φ    πάλη  ν   άλευρα,  χαϊ  σποδός,  τό  λείηότατον 
του  αλεύρου  [&] 

παλήσειε  (ΗβΓΟά.  VIII  21)*  διαφθαρείη 

•^παλιτούτη'  πλίνθος 

ή^πάλθοις'   τόξοις.  οφενδόναις  {€ί•  πανΘύ- 

^Ψ>)  [»] 

καλι{γ)γλώσσφ  (8ορΗ. ΕΙ 641) -  βλασφημψ 

ηαλιγχάπηλος    (Αγ.  ΡΙαΙ.  1156)*    6  μετά- 

βόλος,  ό  τό  αυτό  άεϊ  αγοράζων  χαΐ  πωλών 

(Οβιη.  784,  8)  [βά  71] 

20    ηαλίγχλαστον    σχολών,    αύστηρόν,   δύ- 

στροπον 

παλίγχοτα  (ΑηΙίρΙιο)*  ούχ  άξιόχρεα,  όργίλα, 

ίχ&ρά,  χαϊ  τά  όμοια 
ή^παλιγχώα'  πλάνη  [75] 

Παλιχοί  (ΑββοΙι.  Γγ-  6)*  Άδράνφ  δύο  γεν- 
νώνται υΐοϊ  Παλιχοί^  οΐ  νϋν  της  Συρακού- 
σιας είσϊ  κρατήρες,  οί  χα)Μμενοι  Παλιχοί^ 
οί  χαϊ  χατοιχήσαντες  αυτήν  [77] 

παλιλλογία'  ταυτολογία 
30    ηαλίμβιος'  ώς  εξ  άναβιώσεως 

παλίμβολον    κήρυκα'    τιν^ς   τά    εναντία 
βονλευόμενον.  ουκ  εν.  γνώμο(ν)α  γάρ  δηλοϊ 
παλίμβολος  (Οοιη.  8η.  Γγ.  ίΧΧΧΥΙΙΙ)-  άκα- 
^τάλληλος,  ανάρμοστος ,  άπερίστατος,   τρί' 
π  ρ  ατός.    ό  πολλάκις  έπϊ  μεταβολχ}   άπημ- 
πολημένος,  κουφός  τε  καϊ  ου  βέβαιος,  ακα- 
τάλληλος, άπ   άλλου  εΙς  άλλον  μεταβαίνων 
παλίμβολος'  αδόκιμος,  ανελεύθερος      [83] 
παλιμπετής'  όπισθόρμητος ,    ή  έναντιοπε- 
40        τής  [85] 

παλιμπόρους βάκχους 


€00.  34  παλαιόν  (42  πάλης  αγώνα  ΑπδΙορΙι.  ρ.  1167)  48  τεχνώσας  49  τεχνώ- 
σασθαι  49»  πάλα  μις  —  παλαμνίοις  50  οτάο  παλαμίων  55  πλασία  —  πλάΘια  57  πα- 
λάχη  (οί.  εκ  π—-)  66  διαφΰ^είρειε  75  σφερίζειν  (οί.  πάλλα)  76  αυτή  79  έξ,να,,άσεως 
80  ενγνώμοα 

ΗΕ8.  36  παλαισμοσννη  (θ  103)*  πάλη  41  παλαίφατα  (ι  607)•  ίκ  παλαιού  χρό- 
νου πεφατισμένα,  δ  εστί  μεμαντευμένα,  οΐ  δέ  πάλαι  τέλος  ίχοντα  42  πάλη'  άγων  (ς.  τ.)  Αά 
43  [καϊ  παλαιά  44  παλαιά  φωτί  (&  136)*  πρεσβυτη  γεγονότι  52  πάλανον  αφρόν 
(ΕυΓ.  Ογ.  220)•  πεπηγότα  άφρόν  Αά  54  έμολύνετο  (Ε  100)  59  παλαίστρα*  αγωνία  (ς.  ν.) 
65  παλαμναιος'  φονεύς,  άντί&εος  &εω,  μεμιασμίνος  (151)  69  παλίβολος'  άστατος,  ενμε- 
τάβολος,  ή  ευμετάβλητος  Αϋ71  ώς  παλίνδουλος  ό  πολλάκις  δουλεύσας  75  παλίζε- 
σθ-αΐ'  σφαιηίζειν  77  παλίλλογα  (Α  126)*  παλινσυλλεκτα  83  παλιμπετές  (Π  395 
ί  27) •  εΙς  τουπίσω ^ πεπτωκός  ^^  πάλιμ  πλαχ^έντας  {Α  ^9)*  οπίσω  πλανητούς^  ΰΐον  υπο- 
στρέ'ψαντας  εΙς  τουπίσω,  ή  πλανηΟ'έντας 


1177 


παλίμΛρνμρηδόν  —  ηάλλεύ^α^ 


1178 


παλίμηρνμνηδόν  (ΕιΐΓ.  ΙΤ.  1364 ?)*  οίον 
ηαλίμπρνμνον  χώρησιν.  προήλ&εν  εΙς  τοΰ/ϋ- 
προσΘεν  άναχάμητουσα  ^  ώς  έπϊ  χρύμνορ 
χροΰσαι 

παλιμπνγηδόν  (ΛΗβΙοΙ.  ρ.  βη.  II  16)*  τό 
εΙς  τονπίσω  άναηοδίξει,ν 

παλίμφημα*  χαχόφημα^  δνσφημα^  βλάσ- 
φημα 

πάλιν  (Ν  Ζ)'  εΙς  τούπίσω,    Άρίσταρχος  τδ 
ηλέον  πάλιν  τοπιχώς  χρήσ&αί  φησι  τον    10 
ποιητην,  χαϊ  οΰχ^  ώς  ήμ^Ις^  χρονιχώς 

παλινάγγελος'  ό  έξ  υποστροφής  άγγελος^ 
δταν  άπαγγείλας  τινΧ  άπό  τούτον  έτερον 
φάσιν  αποφέρω 

π  αλινάγ  ρ  ετ  α'  εύμετάβλτμα ,  τά  χαρί- 
σματα τά.  Ιχ  μεταμέλειας  πάλιν  αναλαμβα- 
νόμενα 

παλινάγρετον  (Α  526  €8ΐ1.  Ε.  Ρ.  103)• 
παλίλληπτον.  μεταμελτμόν 

παλιναίρετον   έπεσχενασμένον ^  χαϊ  οίον    20 
ίχ  παλαιού  (χε)χαινοποιημένον.    παλισύρ- 
ραπτον 

παλινδαές'  παλίγγνωστον 

παλινδεινία'  [αά  96]  ή  έξ  υποστροφής 
υδάτων 

παλινδιχεί'  επισυνάπτει  δίχην 

παλινδιχία'  ή  Ιξ  αρχής  δίχη  (205)      [90] 

παλίνδίνητον  συνεχές 

παλινδορία'  τό  σχύτος.  Πλάτων  Σύρφαχί 

(Γγ.  1)•  30 

σέ  μέν,  ω  μοχΒηρέ,  παλινδορίαν  παΐσας 
αυτού  χατα&ησω 
π  α  λιν  δ  ρο  μεΐ '    ανατρέχει,     υποστρέφει 

[203-5] 
παλινοιωνίαΐ'  Ιχ  δευτέρου  μαντεΐαί 
παλίνπιττα'  έφ^  πίττα 
παλινπλάγχτοισι  (ΑββΰΙι. Ργοπι. 837) *  όπι- 
αϋΌρμήτοις 

παλινσάγης'  χήρα  χυνή 

παλίνσχιος  (δορίι.  ίΓ.  269) *  συνοΜίος^  σχο-    40 
Τ£ΐνο;,  ξοφώδης,   τό  γαρ  πάλιν  ένιαχού 


έπίτασιν  δηλοΐ,  ώς  παλίνχάπηλος^  πα- 
λιμπρα[χ]τος  [11.1^ 

παλιντριβή  (δορίι.  ΡΗΠ.  448)•  χαχεντρεχη 

παλιντροπάασ&αί  {Π  95)*  εΙς  τούπίσω 
τρέπεσ&αι 

ίπαλινοστήσας'  εΙς  τούπίσω  έπανελ&ών 

παλινφδίαν  (Ιβοεη  Ηβΐ.  ρ.  218  Ε)*  φδήν 
τή  πρότερη,  έναντίαν,  ή  δόγμα  τφ  πρίότιν 
εναντίον  [17] 

ή^παλινώρους•  άχοντας 

παλίνωρον  (Λγ.  Αείι.  1178)•  εΙς  τούπίβω 
ίξέχλασεν  χαϊ  Ιξέβαλεν,  άπό  των  έχχοχ- 
χιζομένων  ^οιών  (παλίνορρον) 

παλίουρος'  χάδος.  άντλητήρ.  χαϊ  τό  θα- 
μνώδες  δένδρον  (ΕυΓ.  Ογο],  393) 

παλιρρό&ιον  {ε  430)*  παλιρρόουν,  έχ  του 
όπισθεν  ώρμηχός,  ή  εΙς  τούπίσω  φερόμενον 

παλίρρυτον  είς  τούπίσω  έλχόμενον 

ηαλίσσυτοΐ'  άναχωρήσαντες 

παλίσσυτον  (8ορ1ι.  ΟΤ.  193)*  ^^  υποστρο- 
ηαλίωξις (ΜΊί)'  ή  έξ  υποστροφής  δίωξις^ 
όταν  οΐ  πρότερον  φεύγοντες  Ισχατον  διω- 
χται  γένωνται 

πάλχος'  πηλός  (οί.  φάλχη  βΐ  πάσχος) 

πάλλα  (^115  ΟίοηγΒοάοΓυβ)*  σφαίρα  ίχποι- 
χίλων  -^ναμάτων  πεποιημένη 

Παλλάδος  πρόσωπον  (ΕυΙ>υΙ.  ρ.  204)* 
στατήρ,  έπϊ  μίν  ενός  μέρους  *Α^νάς  πρόσ- 
ωπον^ έπϊ  δε  Πάτερου  τήν  γλαύχα  .... 

παλλάχιον  (Ρ1«(.  οοαι.  ρ.  693)*  μειράχιον 

ή^παλλαχός*  έρρωμένος 

Παλλάντιος'  Ζευς  έν  Τραπεζούντι 

Παλλαντίς'  ή  Τριτωνϊς  λίμνη 

Παλλάς  (ΑροΙΙ.  Ιβχ.)*  Ά&ηνά^  ή  παίονσα 
τους  αυλούς  [34] 

παλλάχανον'  χρόμμυον.  *Ασχαλωνιται  [36] 

πάλλεΐ'  χινείται,  άλλεται 

πάλλειν  χινεΐν  (Π  142)•  πηδάν»  χληρούν. 
χραδαίνειν.  στρέφειν  [39] 

πάλλεσ&αι•  χληροΰσ&αι,  αλλεσθαι 


€00.  88  \παγηδόν  91  πάλιν  άγγελος  —  φασΙν  έπιφέρειν  92  μεταμελώς  94  πα- 
λινσύγγραπτον  9^  παλινδεές  96  ι}  201  συρφαχίσαι^  μνωμοχϋήραι  παλινδορία  β  πά- 
λιν οίωνίαι  6.  7.  8  ζ=  8.  6.  7  8  παλιμπλάχτοισιν  13  \εΐ  ίίβ  14  \άσασ&αι  16  το 
πρώην  έναντίω        29  οΓ.  παιδάχιμον 

ΗΕδ.  Αά  96  πάλιν  γεννήσαι  99  παλιγγενεσία*  τό  έχ  δευτέρου  άναγεννη^ήναι,  ή 
άναχαινισ9ήναι  203  πάλιν  έρεε  ι  (156)*  έναντιωΒήσεται,  ή  άντερεΐ  4  παλίνορσος 
{Οτ%%,  ]Ν3ζ.  Αγ€.  VII  123  ρ.  17)*  όπισΒόρμητος.  πάλιν  ύκοστοέ^ας  (Γ  33)  5  παλινδία'  ή 
(β  υποστροφής  λεγόμενα  δίκη  (198)  11  παλίντιτα  (α  379)*  όπισθέχτί[σ]τα ,  δ  ίστιν  έξ 
υποστροφής  τιμωρίαν  δώσοντα  12  παλίντονα  (θ  266)*  όπισ(θ)ότονα^  ή  τά  επϊ  Πάτερα 
τρεπόμενα  11  παλίνωξις  (Μ  71) '  ή  έξ  υποστροφής  δίωξις  84  παλΙλ]άσσειν'  ταράο- 
σειν.  βρέχειν.  μολύνειν  36  πάλλεν  (Γ  324)*  ίλαβεν»  Ιχέροαινεν  39  πάλλε-ται  (Χ  452)* 
πηδ^,  σείεται,  χαϊ  τά  όμοια  (246) 


1179 


ηόΐλευχον  —  Πάναχτ«ς 


1180 


ΛάλλΒνχον  ίύήμιρορ 
Παλληνίς-  ^  *Α»ηνά  Ιν  Χαλχίδι  [48] 

κάλλη ξ'  βούπαις 

(καλλίζεσ&αΐ'  ϋφαιρίξειν)  €ί.  175 
ηαλλιχίαρ'    πεμαΛτών    τι.    ηαρά   Δάαωαι 

[4•— 49] 
Λαλλύτας'  όργανον  βασανιατήριον 
κάλμη'  γέρρον  {ραπΛο) 
Λαλμός  (Νίο.  Τ1ι.  744)  *  τρόμος,  σεισμός,  χαϊ 

τά  δμοΐΛ  10 

Λαλμυός'   βασιλεύς,  αατήρ.  οί  όέ  κάλμνς 

(ΗίρροΒ»)  [Μ.  55} 

ή^ηαλλωΐα'  τό  μή  τνχεΐύ  βάλλοντα 
Λάλος'  χλήρος.  άπότον  πάλλεσ&αι^  προς 

τήν  άρσιν  τοϋ  λαγχάνοντος.  χαϊ  τό  (Γ  31 6)* 
χλήρους  δ'  ίν  χννέχι  χαλχήρεί  πάλλον 
έλόντες 
Λάλος  Ιζενξεν  (ΕιΐΓ.  Τγο.  263)      [69.  βΟ] 
παλτά  (ΑββοΙι. Γγ.  16) '  άχόντια*  λόγχαι  [62] 
ηαλτόν  χληρωτήν  20 

Λ  αλτ  ων  άχοντίων 
ηαλννας  (^429  8ορ1ι.  ΑηΙ.  247)•  τό  λεχτόν 

της  γης  έηιβαλών,  την  λεγομένην  χντην. 

είρηχε  δι  από  τον  άλενρον  (χ  520) ' 
ΙηΙ  ό'  άλφιτα  λευχά  ηαλννειν 

κάσσει{ν) 
ηαμβώτις  τνχ^  Ιληϊς  (Τη;.  !ηε.  Γγ.197)* 

καντοτρόφος 
Παμισός  (Η€Γθά.ΥΠ129  ΕοΓ.  ίΓ.1068,  11)• 

ηοταμός  30 

ηαμμάχαρ'  χατά  πάντα  μαχαριστός 
ηαμμέγε9ες   (Χβη.  Μβιη.  III  6,  13)•    λίαν 

μέγα  [70] 

καμμήστορα'  πάντων  τεχνίτην 
παμπ  αν  παντελώς,  όλοτελως.   ομοίως,  όν- 
τως 
ή^Πάμηανον  ή  Αημήτηρ  ίν  Ήραχλείςί 


Λαμχήδην    (8ορΙι•  Αί.  910)*      όλο^ερώς. 

ηαντελως  (436) 
καμηησία'  κάσα  ι)  ϋπαρξις 
ηαμποίχιλος'  ηολύτροπος  [77] 

καμφάγος  (ΑΙοηι. ίΓ•25|4)•  πάντα  όκκανύν 
καμφαές    (Ειιγ.   Τγο.  550)*     ψΛίδρότατον. 

πάντα  φωτίξον 
καμφαίνειν  λάμπειν^  στίλβειν,  άστράπτα» 
παμφαλύξεί'  τρέμει  (εί.  βαμβ — ) 
παμφανάρ,'  λάμπει  [83] 

παμφαονς'  πάντα  φωτιζονσης 
παμφ&όγγφ'  παμφώνφ 
πάμφί'  παντάηασι 
Παμφίδες'  γνναΐχες  *Α^νησΐ9   άχό   Πάμ- 

φου  ( — ω)  τό  γένος  ίχουσαι 
παμφόρφ'  πάντα  φέροντι 
παμωχίων  χεχτημένος 
παμωχος'  ό  χνριος.  *Ιταλοί,  χαϊ  -ή  δεχάς 
πάν  δλον.  τό  πάν  τό  Ολον.  {χαΧ  τό  φιλεΐν 

τφ  στόματι  τά  παιδία  [χαι]  τόν  πατέρα) 
παν αγ εις  (ΡΗϋοηί(Ιβ8) '  *Αθηνησιν  Ιέρειαι 
παναγή'  χα&αρά.  άγια 
παναγής'  χα&αρός,  χατά  πάν  αγνός 
παναγία'  Ιέρεια,  ήτις  ου  μίσγεται  άνδρϊ  [96] 
πάναγρα'  [8ά97]  έν  οίς  τά  λεπτά  χαϊ  αδρά 
^ηρεύεται  [98] 

πανά&εστος'  πάντα  απαραίτητος 
πανα^ήνεια  (Μβηβικ).  ρ. 211) •  ή  των  Αθη- 
ναίων έορτη.  χαϊ  ό  άγων  [^1] 
πάναι&ον  λαμπρόν 

Π  αν  αϊ  ο  ι  (ΤΗυε.  II 101)*  Ι^νος  Θρ^ιον  [4] 
παναίσνλος'  πανχάχονργος 
πανάκεια  (ΟβΠ.  Αρ.  39)*  θεραπεία 
πάναχες  (Νίε.  ΤΗ.  565) *  βοτάνη  τις,  ή  πολ- 
λοίς όνόμασι  χαλεΐται 
Πάναχτος'  ή  όρίγανος  (Νί€.  ΤΗ.  626).    χαι 
τύπος  έν  τ^^  'Αττιχη  (ΤΗυε.  V  39  β1.) 


€00.  41  άνήμερον  42  παλληνίας  —  χαλχίτη  οί.  παρθένου  Π,  56  [με]ταμωνιαί 
57  πάλλος  —  αρνησιν  —  χάλχησεπάλλον  57  πάλλος  61  πάλτα  62  πάλτο  63  πάλ- 
τον  65  χντην  —  λενχάνειν  παλύνειν  66  τύχη,  ελπίς  73  Παμπάμωνί  75  παμ- 
πησσία  8^  παμφ9•όνφ  89  παμμωχιών  ^  πόμωχος  91  χαϊ  τό  ....  πατέρα] 
ροΒΪ  90  92  ρο8ΐ  99]  παναιεΐς  95  ροβΐ  303]  παναιΐα  99  ροβΐ  302]  παναί^ετος  303.  4.  5 
:=  5.  3.  4        3  πάναινοι        5  παναίγυλος        7   πανίς  (8   ΟοηίυηάίΙ  πανάχτειος   (εί. 

σπάναχος)  €ΐ  ΙΙάναχτον) 

ΗΕδ.  43  π  αλλ  ία  (37)•  άγων.  οί  όέ  τω  Πάλει.  Ινωι  δϊ  τω  Πανί  (παλεΐν  —  τό  πάν 
€θά.)  46  πάλλεταΐ'  ηηδςί.  σείεται,  χραδαίνεται.  χινεΐται.  σφύζει  (βχ  οηοηΐ38ΐ.  οΓ.  239) 
47  πάλλον  (Γ316)•  έσειον.  χαϊ  τά  δμοια  48  πάλλων  (Γ  19)•  χινών,  ταράσσων  49  παλ- 
λομένων (Ο  191)•  χληρονμένων        54  Παλμύτης'  Αιγύπτιος  %εός  (Πααμύλης)        55  πάλ- 

αις 
νης'  πλάνης,  άπατης  59  παλλονμένων  {Ο  191)•  χληρονμένων  60  πάλοις,  τοϋ  πάλ- 
λεσ^αι,  χαϊ  τά  όμοια  62  πάλτο  (Ο  645)•  ήλατο.  απέβη  70  παμμελέσιν  (III  Μαεο.  VII 
16)•  ένμελέσι,  γλνχερέσιν  77  πάνπρωτον  {δ  577)•  πάντων  πρώτον  83  παμφανόωντα 
(£295  8ΐ.)•  λαμπρόν^  πάντο&εν  λάμποντα  96  παναγιστίας.  παναγίας  Αά  97  [πανάγρια,] 
98  πανάγρον  (£487)•  τον  πάντα  άγρεύοντος  301  παναί^ησιν  όλαις  λαμπραΐς  (^3^2>* 
παναί^σι  χορνθ€σ&       4  παναίολος  (Κ  77)•  παμποίχιλος  (338) 


1181 


ηαναλχές  —  ηαννόας 


1182 


παναλχές'  Ισχυρόν.  «αντοδνν€ψ.ον  . 
πανάμερος'  δι*  όλης  ημέρας 
πανάμωμος  ($ίηιοηί().  ίΓ.  5,  17)*   αρεστός 

παναρμόνιον  (Ρΐ8(.  ^ίτ.  399  €)•  Μος  όρ^ 

γάνου,  έ§  όλον  τεταγμένου,  Αρμονία  γαρ 

ή  εύτακτος  ακολουθία  [14] 

9ίανασκη&έα'  ηάντα  ύγιη 
παν αφηλίχα  *  (Χ  490) *    πάντων   όμηλίχων 

άπεληλαμένον  έχτός  [Π] 

παναώριον  (Ο  540)*   πάντα^ν  άωρότατον. 

χαΐ  άμοίρον,    'ή  χατά  ηάντα  άωρον 
πανδαισία    (Οοιη.  Γγ.  ΟΧΟΙΙΙ)*    ή  ηάσαις 

ταΐς  αίσ&ήσεσιν  ήδονάς  παρέχουσα  ευωχία^ 

ή  πολυτελής  τράπεζα 
πανδαισίαν  την  παντοδαπά  ίδέσματα  χαΐ 

πολυτελή  εχουσαν 
πανδαμάτωρ    (Ο  5    δίηαοηίά.  ίη  4,  6)*  ό 

πάντας  δαμάξων 
πανόαμιχοί  (^Ισχοί) *  χαιδιχοϊ  χιτώνες  ίν 

ταΐς  πομπαΐς 
πανδερχεΐς•  πάντα  όρώντες  [Ά] 

πανδημεί  (ΗβΓοά.  VII  144)*   συν  παντί  τφ 

δήμφ 
πανδήμιος  {σ  ί)'   ό  χαθ'  όλον  τ^ν  δήμον 

αναστρεφόμενος 
πανδήμου'  δημοσίας^  χοινης 
πανδια'  εορτή  Άθηνησι 
πανδοχεΐον  (Αγ.  Κβη.  550)*  πανδοχεΐσν 
πάνδοξ'  ό  έν  πανδοχ{ε)ί{ρ  οίχων 
πανδοϋρα  ή  ηανδουρίς'  όργανον  μούσι- 

χόν,  Πάνδουρος  όέ   ό  μεταχειριζό μένος 

το  όργανον 
Πανδοσία    (ΟβιηοβΙΗ.  84,  22)*    πόλις  της 

ΊΙπείρου  χαϊ  *ΙταλΙας 
πανδοχεύς  (ΡΙαΙ.  Εβ^.  918 Β) *  Ιπιδέξιος^  ό 

πάντας  δεχόμενος 
π  αν  δ  ώρα  (Αγ.  Ατ.  971   Ηίρροηλχ)*   η  γη^ 

ότι  τα  προς  τό  ζην  πάντα  δωρεΙ^Μΐ^  άφ* 

ού  χαϊ  ζείδωρος  χαΐ  άνησιδ 
πάνεια  (Μββββρϋ)*  χεχορτασμένη 
πανείπας*  αναιδής 


πανέξαλλον*  ^  πάσιν  άλλότριον         [88] 
πάνες•    τοί)ς  έσπουδαχότσ^   σφοδρός  περί 
τάς  συνουσίας  Ιλεγον  [40] 

πανήγυρις•  Ιπαινος,  εορτή,  &έατρον 
πανημαδόν  διά  βίου 
πανημέριος  (Ρ  180  &!.)*    ούχ  ο   δι    όλης 
ημέρας^   αλλ*  ό    άφ'   ου  τι(ς)   αν  άρξ;ηται 
μέρους•  ή  χαϊ  δι  όλης  της  ημέρας ,  χατα- 
χρηστιχώς 
10    πανήρεα•  πάσιν  άρέσχοντα 

πανήρεσι•  χατά  πάντα  ήρμοσμέναις 
πανήρες'  πάσιν  άρέσχον,  ποιχίλον.  ηαμμι^- 

χανον 
%πανήπορος•  πανάπορος,  ίνδεης 
πανΒρ(ό)ω  δήμψ'  παρρησίαν  αγοντι  δήμφ^ 
πάντα   ^ροοϋντι^  ώστε  μηδϊν  ύποστέλλε- 
σ^αι 
πάν&ρυλον  τό  πάντα  θρυλούν 
•\παν&ύλην'  μονογενή  •]• τοις  τόξοις ή σφεν^ 
20        δόναις  (οί.  πάλ&οις)  [52.  53) 

Πανία•  ή  Πελοπόννησος 
π  ανίας  βήσσας•  ώς  από  τον  Πανός,   ΑΙ" 
σχύλος  Κάλλιστοι  (Γγ.  93)  [αά  54] 

πανιχτόν  *Ερμιππος έν Στρατιωταις (Γγ. Υ)* 
ώρα  τοίνυν  μετ*  έμοΰ  χωρείν  (τόν)  χα^ 
πτμήρα  λαβόντα 

χαΐ  προσχεφάλαιον  ^   ϊν*  ές  τήν  νανν 
έμπηδήσάς  ^ο^ιάξης, 
άλλ*    ού    δέομαι  πανιχτόν    Ιχων   τόν 
30  πρωχτόν  (προσχεφαλαίου) 

π  αν  ίο  ν    αύτόχρουν    όμόχρουν,   λευχόν, 

χα&αρόν 
πανίφ  δαίμονί'  μανιώδει  δαίμονι 
πανιώνιον  (ΗβΓοά.  Ι  141)*   Ιερόν   Ποσεΐ' 

δώνος  έν  'Ιωνί^ 
πάνχαλος    (Ρ1«(.  Οοητ.  204  Β)*    εξ  όλου^ 

χατά  πάντα  χαλός 
πανχαρπία  (δορΗ.  ίτ,  265)*  πανσπερμία 
πανχρατής  (δορίι.  Αί.  675)*  πάντων  χρα- 
40        τον,  χαϊ  άρχων^  χαϊ  βασιλεύων  [β2] 

'\παννόας•   ό  άπόπληχτος,   χαϊ  άδολέσχης 

[64] 


€00.  16  παναφίληχα  —  όμιλήχων  19  έσθήσεσιν  ήδοναΐς  ΡοβΙ  22]  28  πανδεία 
(27  πανδημίου  €γτ.)  29  \χίον  —  χίον  81  ι;  42  \δαμόν  (Εα865.  ΡΕ.  V  22)  45  ^τ α- 
νηρίαισι  49  παν&ρύλιον  50  παν^οιδή  €γτ.  58  πεδοπόνησος  (*Απία1  ββά.  €Ϊ.  ΡΗοΙ. 
377,  17)  54  έπϊ  55  χοηητήρα  —  ϊν  έστϊ  —  ^ο^ίαξις  56  πάνιον  —  όμοέχρουν  617  πα ' 
νιωδαίμονι,  μανιωδαίμονι        58  άπόλλωνος        59  παγχ\ 

ΗΕ8.  12  πανάποτμος  (Ω  255  Οτϋΐ;.  Νβζ.  €.  Ι  362)•  ά^λιβάτατος^  χατά  πάντα  χαχό- 
ποτμος,  ό  έστι  παντελώς  χαχόμορος  14  πανάργυρον  (4  203)*  όλον  άργυροϋν  Π  Πα- 
ν αχαιών  (Β  404)*  πάντων  ^Ελλήνων  24  πάν  ό'  ήμαρ  (Α  592)*  δι  όλης  όέ  τή ς  ημέρας 
38  παναίολος  (Κ  77)*  παμποίχιλος  (304)  40  πανέφιον  (Φ  397)*  πάσι  συναπτόν  (384) 
52  παν&υμαδόν  (σ  33)*  πάση  τή  ψυχι^,  ή  παντϊ  τφ  θυαφ  Αά  54  [χαϊ  ό  λευχός  πάντη^ 
[ή  ό  λευχός  πάντη  χαϊ  χα&αρός.  χαΧ  ό  μέλας  χα&αρός  (356)  62  πάντα•  Ολα  64  ^αν* 
^^Χ^ν  (^105)•  δι  όλης  της  νυχτός 


1183 


ηαννυχίς  —  ηανωΧης 


1184 


ηανννχίς*  εορτή  νυχηρινή  [66] 

ηανόλβιος  (ΤΙι^ο§;ιιί(1. 441)*  παμμακάριστος, 

{ή  ό  τά  χαχά  ώϊοστρέφων)  [68] 

κανομφαΐον  πεφημισμένον 
ηανομφαίφ  (θ  250  δίιηοη{(Ι.  Γγ.  146,  2)*  φ 

Λάσα  φήμν  χαϊ  μαντεία  αναφέρεται  ^  τον* 

τέστί  χληδών 
Πανόπη'  ηόλις  Φωχίδος 
ηανόπτης*    ηολνόφΘαλμος.    Ζευς.    ^Αχαιοί 

(— όίΐ  8  η  θ  250)  10 

ηάνοητος'  6  πανταχόθεν  φαινόμενος.  [74] 

17  έηίΘετον  Απόλλωνος 
Πανό  ς   σχώλον    όνομα   σχήματος  ^    όταν 

-^οΐ  από  σχώλον  -^  πεπληγώς 
(Πανό ς  αύλίον  (Αγ.  Ι,γ».  722)*  άντρον  τι 

λέγεται  [βά  75] 

Πανό  ς  σκότος•   οίον  (Ίωνί)  ννχτεριν^ός 

φαντασίας  [77] 

πανοσπρία*  σνμμιγης  πληΒνς.  σύνοδος 
πάν  ότιοϋν  οίον  δη  ποτ*  ονν,  πάν  το  τυχόν    20 
πανούργος•  πάντα  μανΒάνον.  δόλιος,  πάντα 

έν  πονηρί^  εργαζόμενος 
πανονλενς  (€)τρΓπ)  •  εξώλης 
πανονριος'  πάντα  ούριος 
Πάνοιρ    (ΡΙ&Ιο  1.^8.  ίηίΐ.)*    ηρα»ς   Αττικός. 

Ιστι  όέ  αύτοϋ  χαϊ  νεώς,  χάί  άγαλμα ,  καί 

κρήνη 
πανόχριον  (Φ 397)*  πάντων  όρώντων.  πάσι 

σύνοπτον.   λαμπρό  ν  (340) 
πανσαγία  (δορΗ.  Αη(.  107)*  πανοπλία  30 

πανσΰενεστάτφ'  Ισχνροτάτφ  [87] 

πάντα  κάλων  σείεΐ'   παροιμία        [βά  88] 
πάντα  χινήσας  πέτρον  παροιμία 
πάντα  λί&ον  κινεΐν  παροιμία       [βά  90] 
παντάνα  (ΟοΓ.)•  τρνβλίον  [92] 


παντάηασι•  παντελώς,  όλως 

χανταρχέα'  πάσι  βση&άν 

πανταρχής    (Α68€ΐι.  Ρβη.   855)*     ό  πάσα 

αυταρκών  [«^  95] 

παντάσχιος*  6  πάντοΒεν  σκιάν  φόχ  Ιχνν 
πανταχως  (ΜβηλίκΙ.  ρ.  162)*  Μάντα  τρόπον 
παντελές*  παντελώς^  όλοτελώς 
παντελ-ής'  όλοτελής  [Βά  99] 

παντεπόπτης•   ό  πάντα  χα&ορωίβ    (8€ΐιοΙ 

Αγ.  ΑεΙι.  434) 
πάντες'  άντϊ  του  οΐ  πλείστοι  [462] 

παντενχία  (ΑββεΙι.  δβρΙ.  31)*  Μανοπλια 
πάν  τη  •  πάντως  [λά  4]  [λ  6] 

παντϊ  σ&ένει  (ΤΙιαο.  Ι  86,  3)*   ολ|7,  πάστι 

δυνάμει 
παν  τι  τψ'  παντί  ηνι 

παντοδαποΐς  (δορίι.  ΡΙιίΙ.  714)-  διαφοράς 
παντοδαπός  (ΑββοΗ.  5βρ(.  357)*  πεαηοως. 

σύμμιχτος 
παντοδαπων  παντοίαηί,  χαϊ  διαφόρων [ϊϊ] 
παντό&ι•  πανταχού  [14.  15] 

•^παντομάντειραΐ'  μοΐραι 
πάντοσε  (Γ  347)*    εΙς  πάντα  τόπον,    παν^ 

τ  αχού  [18] 

παντώΐΒία  (Αβοίβι)*  παντοδαηά       [211^22] 
πάντως'  Ισοδυναμεί  άλτ}^εί^»  χνριως 
πάντως  θαρσαλέη  (τ  91)*    χατά    πάντα 

θρασεΐα  [25] 

παννπείροχον  πάντων  μέγιστον 
πάνυ σ σα*   στροφός,   άναδέσμη.    οΐ  6έ  χει- 

ρίαν,  η  τάς  τρίχας  άναλαμβάνονσι 
πανύστατον  πάντων  εοχατον         [29.  30] 
πανώλε^ρον  εξώλες^  πανώλες 
πανώλης*   πανώλε&ρος,    ^ξόλης^    άπολλύ- 

μένος 


λλ' 
€00.    67  ^  χτλ.]  ρθ8ΐ  69        70  αναφαίνεται       76  άπο  75  πανοσχώλον  —  ή  — 

,ντρον  76  πανόσκοτος  79  πανοτηρονν  83  άττιχώς  84  συνάπτον  88  παντά- 
καλόν  93  όλος  411  παντοδά ..  19  παντόνια  23  Ισως  δυνάμει  27  τροφός 
30  παντός        31  πανό |        32  πανόλε&ρος 

ΗΕ8.     66   (πανοικί    ΑοΙ.  Αρρ.  XVI  34)•    συν   δλφ   τω   οίκω  68   πάνομαλφαίφ 

74  πανορμί        Αά  75   σχήμα        77   πανοσπρία*   σύνοδος        87   πανσυδίη  (Β  12)•  όμοΰ 

πάντες  Αά  88  έπϊ  των  πάση  προθυμία  χρωμένων  Αά  90  7}^  μέμνηται  *Δριαταοχος.  οτε 
—   — ^„.   -_ι   Μ.η ^χ — €χ-Λ- ^  _τ  _ ΐ|2   ηαντα  ο 

ε  τού  χρωτός  χαϊ 
(Κ  173  βΐ.)*  ύχίρ 


πάντων        Αά  4  πανταχού,  πάντοθεν  (Β  739)        5  πάντη  τε  (Υ  492)•  πάντως        β  πάντη' 
πανταχού   {Α  384  ίν)   έκάατφ  (τόπω)  12  παντοίε  ν   ί^ν  28)*    πανταχόθεν,    ίξ   έκαστου 

τόπον        14  παντοίων  (Β  397)•  πάντων,  πολυτρόπων        15  παντοκράτωρ  (ββΟΓ.)  •  ο  θεός, 


πάντα 


1187 


παρά  δίχην  —  ηαραηόητΒί 


1188 


παρά  δίκη  ν  {ΊτΛζ,  ίηο.  ίΓ.  72)*  πίΐρά  τό 

δίχαίον 
χαρά  δόξαν  παρ*  έλπΙδα^  παρά  πρόοδο- 

χίαν 
παράδοξον  &αυμαστόν,  άπροοδόχητον 
παράδοξος'  6  παρά  δόχησιν  λ€γόμενος 
παράδοοις'  άγραφος  διδασκαλία 
παραδόσεων  διδασκαλιών  [97] 

παραξηλων  παροξύνων^  παρεξισων 
παραζωστρίς'  μικρά  μάχαιρα  ±0 

παρα&αλπόμενος '      παρα^ερμαινόμενος, 
ή^  παρακμάζων    (βά  παραβάλλων  1)*    πάρα- 
μν^ονμενος 
παρα&εΐ'  παρατρέχει 
παράθεμα*  ίπίθεμα 
παρα&έονσΐ'  παρατρέχονσι 
παραθηγειν  άκονάν,  παροξύνειν  (700.62) 
παρα&ήκη'  παρακαταθήκη    [8ά506]  [6—8] 
παράΰρανος*  κώπη  τις  έν  ταΐς  παραΒρά- 

νοις  [10.  11]    20 

παρα(ι)βάται  (ΨΊ32)*  οΐ  Ιπϊ  των  δίφρων 
έστωτες  μαχόμενοι^  οΐ  κύριοι  των  αρμάτων 
παρ*  αιγείρου  &έα  (ΟΓβΙίη.  ρ.  189)*  Ερα- 
τοσθένης φησί^  δτι  πλησίον  αιγείρου  τινός 
θέα,  {αίγειρος  δέ  έστι  φυτού  είδος)  εγγύς 
των  Ικρίων,  ίως  ου  ν  τούτου  τοϋ  φυτοΰ 
ίξετείνετο  καϊ  κατεσκευάξετο  τά  Ικρία,  ά 
έστιν  ορθά  ξύλα^  έχοντα  σανίδας  προσδε- 
δεμένας,  οίον  βαθμούς^  Ιφ*  αίς  έκαθέζοντο, 
προ  τον  κατασκευαοθήναι  τό  θέατρον   [14]    30 

ο 
%Ώαραίλεως'  όρος  εγγύς  μ  'ρ  θ  ν         [16] 

ηαραίθένατα'  τά  άηό  των  μικρών  δακτύ- 
λων παρά  τό  θέναρ^  ήγουν  έηϊ  τόν  καρηόν 


καραικάτια*  αί  ΙηΙ  τοις  ζεύ^εσι  τωψ  οπλι- 
τών τάξεις 
παραίνεσις•  συμβουλής  νονΒίσία,  σωφρο- 
νισμός (827) 
ηαραίχαιμα'  παρακοπή  \Ζί] 

παραιρείταΐ'  ολίγα  αφαιρείται  (850) 
παραιρήματα   (ΤΙιαο.  ΙΥ  48)-     παράρμαη 

ιματίων 
παραιροϋνταΐ'  άφαιροννται  [8] 

παραισαβάξην  (Οοιη.  ίηο.  ΟΟΧΧΥΙΙ)*  «α- 
ραμεμηνέναι.  από  τοϋ  Σάβον  [27 — 29] 

παραίτησιν  παράκλησιν  [11] 

παραιφάσσα•  τινάσσει,  ητ^δ^   παραχαηί 

καϊ  τά  όμοια  (παιφάσσε^ί) 
παραιφηλούμεθα'  παραγόμεθα 
ηαρακαίρια    (ΗΜίοά.    Ορρ.    326)*     παρά- 

κ{αι)ρα 
παρακαταθήκη'  ένέχυρον  [Μ.  87] 

παρακεκόακε'  παρανοεί  (549) 
παρακεκομμένον  άνανδρον 
παρακέκρουνται   τών   φρενών     (Οβιη. 

ίηο.)•  παρηλλάττοντο 
πα^ακελεύσεσθαί'  προτρέψασΒαι 
παρακελεύουσιν  έπιτρέπονσιν 
παρακεχόρδικεν  παρήλλαχεν.  τταρήμαρτεν 
πα  ρ  ακεώ μέθα  (Ιοη.) *  έγχείμεναι  ωμεν 

[45.  46] 

παρακλιδόν  (ρ  139)*  ενα  παρ*  ενα,    πάρα- 

κεκλιμένος.    παρατετραμ(μ)ένος  -     ^9ίαρα- 

κλιδόν,  ούδ'  απατήσω  (ό  348)'      [48] 

παρακοάν  παρανοείν  (538)  [50] 

παρακονάν*  τό  Ιν  τφ  άσπάζεσθαι  παρα- 

τρίβειν  τό  γένειον  καϊ  τάς  παρειάς 
παρακόπτεΐ'  μαίνεται  (609,  €χ  οηοηι. ?) 


βάλλει 


ΟΟΡ.    88  παρεξ  ισω.  ών  (Η.  β.  παραξηλώσω  [Κοιη.  XI  11.  14]*  παρεξιαώσω) 
9  παραθρόνοις      13  παραιγείρον  —  ύφ*  αίς  —  προς  τό  (οί.  αΙγείρου  βΐ  θέα) 


506  ίκ- 

17  πα- 

2β  Κ^*^ 


ραιθέματα        20  πκωπή        22  παραινείται^  όλίγφ    ..    23  |μματα,  παράμματα 

αλ 
παραμεμημέναι        (31  €Ϊ.  πάρφασις^   παρέφασις)        38  παραιφη  .  .  εύμεθα        38   παρακε- 

κόαται        40  \κρονται,  τ.  φ.  7/λ|        47  [κληδόν  —  παρακεκλημένος  —  παρακληδόν 

ΗΕ8.  97  παραδραθέειν  (ά  163)•  παρακοιμηθήναι  Αά  505  [παράθου  6  ή-πα- 
ραθήταΐ'  ίί(βάλλη  (511.  1027)  7  παρά  θΐνα  {Α  34)*  παρά  τόν  αίγιαλόν  8  ηαραθέν- 
τες'  ίκβληθέντες  (7()0.  1027)  10  παραθροξίας  (ΟΓβ^.  λ>ζ.  νοΙ.  II  ρ.  55  Ό)•  παοαδραμεία 
11  παραθώτε'  έχβάλλει  (506)  14  παράδοξος•  θαυμαστός,  επάξιος,  καϊ  ό  πάρα  δόκησιν 
λεγόμενος  16  παραινεί  (Ογ6§^.  Ν3ζ.  ρ.  143,  10  Όγ.)'  συμβουλεύει  21  παραϊ  ποσί  (Ο 
280)•  παρά  τοϊς  ποσί  25  παραϊ  ποσϊ  κάμπεσαι  θυμός  (Ο  280)•  ήγωνίας^  χαϊ  κατέπε- 
σαν  τή  γνώμη  [ή  ποσίν]  27  •π αραίαιμα  {Δ  381)•  άλλοΐα  τών  προστικόντων  28  παρί- 
συμαι   (ρ  393)  •  29   παρί..οντα   (Υ  414)•    παρατρέχοντα         31    παραίφασις    (/Ι  792)• 

απολογία,  παραλογισμός,  παραμυθία,  συμβούλια,  παρηγορία'  παηαίνεσις  (οηοιηββί.)  36  πα- 
ρ[α]χατέλεχτο  (1565)•  παρακατέκειτο  37  παρακεκλημένοι  (Ρβ.  ΟΧΧΥ  [VI]  1)•  ηαρα- 
μνθηθέντες^  παραχληθέντες  45  παράκλητον  πνεύμα  λέγεται,  ως  τάς  παρακλήσεις  τών 
όλων  δεχόμενον  46  παρακλήτορες  (1οΙ>.  XVI  2)•  παραμυθηταί  48  παρά  χληίδος 
Ιμάντα  {δ  802)*  παοά  τοϋ  τρυπήματος  παραγομένου  κλείθρου ^  δι  ού  τόν  Ιμάντα  ίνιασι 
50  παρακοίτης  (Ζ  430)*  ό  άνήρ.  γυνή  γαμέτης  παλλακίς  παράχοιτις  {ά  60) 


1189 


ηαραχόριΙ(ίον  —  ηαραηεηλβγμένως 


1190 


ηαραχόρησον  (ΡΙιΙ.  €θΐη.  ρ.  637)'   πάρα• 

χάλλννον 
ηαραχόττει  (€γ616β)*  παραφρονεί         [55] 
παραχροτήσαντες*  παραθαρσύναντες 
παραχροτών*  ήαροξννων 
παραχρονει  (ΡΙ&Ι.  €πΙ.  ρ.  47  Α)*  πλανφ^ 

έξαπατ^ί 
παραχρονσ&έντες•  παραλογισ&έντες 
παραχρουσιχοΐνίχος  (Οοιη. Γγ. ΟΟΟΧΥΠΙ)* 

παραλογίζόμενος  ίν  τφ  μέτρφ.    εϊρηται  όέ    10 

οντω  δίά  τό  χρονειν  τά  μέτρα  χαϊ  διασείειν 

ενεχα  τοϋ  ηλεονεχτεϊν 
παράχρουστος*  μηρός 
παράχτης'  6  των  χννηγύν  τους  τηίνας  έπϊ 

την  ^ηραν  άγων 
παρά    χωφόν    άποπαρδεΐ'    ή   παροιμία• 

πρόδηλος  όέ  αυτής  ή  αΙτία 

παραλαλονντος• [65] 

παραλέ{λε)ξαί  (Λγ.  ΕοοΙ.  904)*    παρά  τό 

τάς  υπερέχουσας  (τρίχας)  έν  τάΐς  όφρύσι    20 

παραλέγειν 
παραληρο-ύντων  μωρά  λαλούντων 
παραλία  (ΤΙιαο.   Η   66)*  ή  Άττιχή,  Ιν9εν 

χαϊ  ή  νανς  πάραλος  (Αγ.  Ατ.  1204) 
παραλία    χαϊ   πάραλος   χαϊ   παράλιος• 

παρα&αλάσσιος  [70] 

παραλίτης  (ΤΙιαε.  Υ1ΙΙ74)*  ό  από  της  πα• 

ράλου'  η  δέ  ....  έστιν  Ιερά  ναΰς 
παραλλαγής•  εναλλαγής^  αλλοιώσεως 
(παραλλάξ   8ορ1ι.  Αί.  1087)   ένηλλαγμένως    30 
.ηαραλλάξαι  (ΡΙβΙ.  Τ1ιβ36(.  194  Α)*  [βά  13] 
παραλλάξας•  παρελθών 
παρ*  άλλήλαις•  εγγύς  αλλήλων 
παράλληλον  άχόλου&ον^  δμοιον  τφ  με• 

ταξύ  δν 
παραλογισμός    (ΑηβΙοΙ.    ρθ6ΐ.    XXIV   9)* 

απάτη  λογισμού 


παραλογιστής•  άπατεών 
ηαράλογον  (ΤΙιυο.  Ι  65)*  αλόγιστου 
πάραλοι  (ΗβΓοά.  Ι  69  Αγ.  Γ)τβ.  68)-  οΐ  τήν 

ηαράλιον  οίχοΰντες  της  Άττιχής 
παραλουργεΐς•   οί  ήττον  ίνδοξοι  χαϊ  ίν- 
τιμοι•    ώσεϊ  λύγοι  τις'    παραβαφής. 
Άλουργϊς  γάρ  τό  έχ  της  Βϋίλαττίας  πορ- 
φύρας υφός 
παραλούς•  παραχρατηΒείς,  συσχε^είς 
παραλυ&ήναι•  ΟΛολυ&ήναι 
παραλοΰμαι  (ΑπδΙορΙι.  ρ.  965)*  παροιμιω- 
δως•   έπεϊ  ύπό  των  πλουσίων  οί  πένητες 
παρελοϋντο  [85] 

παραλώματα•  τά  ίξω&εν  των  -[μρών  (σ)χ€- 

πασμάτων 
παραμαρτών  αποτυχών  [88.  89] 

παραμεϋσαι•  παραλλάξαι.  έχτραπηναι 
ή^Παραμήνη•  ή  των  &οων  -^μήρα,  Αυδοί 
παραμίξεται  (ΗβΓ0(Ι.  Ι  72)*  γειτνιάσει 

[93.  94] 
παράμονος•  χαρτερός  [96 — 98] 

{μαρανείμας•  παραναγνούς)  €£.  688 

[99.  600] 
παράνοια*  ύπερηφανία 
παράνομος•    άνομος ^  άδικος,    ά&εσμος. 
[αμαρτία  [3 — 6] 

παράορος•  σειραφόρος 
παραός•  αετός  ύπό  Μαχεδόνων 
παράπαγος•  μάνδαλος  θύρας  (1002) 
παραπαίει•  παραχόπτει  (ς.  ▼.),  μαίνεται^ 
ληρεΐ^  παραφρονεί  (βεΙι.  Αββεΐι.  Ργοπι.  1066) 
παραπαιόντως•  ομοίως 
παράπαιστος•  παραπλήξ.  ή  παρειμένος 
π  αρά  π  αν  παντελώς^  χα^όλου  [13] 

παραπασσόμενος'  επιβαλλόμενος        [16] 
παραπέμποντες•  άπωθούμενοι  [Π] 

παραπεπλεγμένως•  συμπεπλεγμένως  (626) 


600.    63  παραχόρρυσον        64  \οττει       (66  οΓ.  παρεχρότει)        63  παράχωφον 


εο 


άποπάρδει        (66  €ί.  προσ&ιάζειν)        68  πλ        74  ένηλλαγμένως  παρελΒών 
λήλαις        76  τό        77  λογισμός        90  παράλιοι        81  ήττονες  —  λέγει  τις 
—  λύοντο        86  τεσσαραχοντηρων}        90  €?.  προαμεύσαι        606  παραράορος 
μένος        16  άποθ — 


75  παραλ' 

84  \λύομαι 

14   |σ^ό- 


ΗΕ8.  55  παράχουσις•  άπατη  παρενεγχεΐν  65  παρά  λαπάρη(ν  Γ 359)*  παρά  τήν 
λαγόνα  70  παραλαλει•  φλυαρείς  μή  γινώσχων  α  λαλεί  ΑΑ  73  (παράλλαξαν  Ργοτ. 
IV  15)*  διαβηθι,  πάρελθε  ο5  παραλώματα•  τά  έξωθεν  88  παραμήνας•  παραναγνούς 
(598>>)  89  παραμήξας•  παραλλάξας  (-^εί^Ι^ας)  93  παρ*  άμμι  (1427)*  παρ*  έμοί 
94  παραμνείσω  (χ 253)*  παραμένοντι  χαϊ  χαταπραύνοντι  τό  μέβος^  ήγουν  δύναμιν  96  πα- 
ραμυθίαν  (δβρίβηΐ.  XIX  12)*  παράχλησιν  97  παραμνσασ^αι  (Ι  684)*  συμβουλενσαι 
98  παρά  ναύφιν  (|  498)*  παρά  των  νεών  99  παρά  ντίας  (Α  347)*  παρά  τάς  ναύς 
600  παρά  νηυσί  (Α  26)*  παρά  τοις  πλοίοις  3  πάραντα  (7116)*  τα  παρά  τό  άντιχρΰ^ 
οίον  πλάγια,  τά  παρατετραμμένα  της  ευθείας  όδοϋ  4  παράνυμφος  (Μο€Γ.  269)*  ννμ- 
φεύτρια  5  παραξιφίς  (II  8&ιιηΐ€ΐ.  V  8)*  μάχαιρα  13  παρά  πάντας  (Ευε.  XIII  2)* 
ύπερ  πάντας        16  παραπείστ^•  παραπαίξι^        17  παραπεπείθΌίμι•  παραπείθοιμι 

7δ  • 


1191 


ηαραη8%άΰματα  —  ηαρά^ψανον 


1192 


παραπετάσματα   (ϋηοά.  IX  82)*    πάρα- 

χαλύμ(μ)ατα 
παράπηχν  ίμάτιον  (ΜλΛο  ΑΙΙι.  682  Β)* 

το  παρ*  έχάτερον  μέρος  ϊχον  πορφύραν 
παραπιχραΐνων  παροργίξων 
καραηλαγιάαας'  πλαγιασάμενος  [28] 

παραπλασμός'  ό  έν  ταΖς  των  αυλών  τρν- 

παις  ^ύπος 
παραπΧέξαι-  έμπλέξαι,  (618) 
παραπλάσματα•  τά  χηρία  τά  ^πιτΜμενα 

τοις  ξητήμασίν  έν  τοΐς  βίβλίοίς  (858) 
παραπλήγος'  μανιώδους  [28] 

παραπληγων  μαινόμενων  [80] 

παραπλήξ'  παράφρων^  τάς  φρένας  βεβλαα- 

(μ)ένος,  μανιώδης,  παραχόπτων,  παραφρό- 
νων 
παραπληξία*  μανία 
παραπλήσιος*  έμφερής,  όμοιος 
παραπλήττον  έχπλήττον 
παραπλόχαμος'    ή   παραπεπλεγμένη   τάς 

τρίχας 
παρ  απλό  μέν  ο  ισι'  παρονσι  [87] 

παραπλώζειν  τό  παρά  την  όδόν  ΐστασΰαι^ 

ή  Ιέναι 
ηαράπόδα  (ΒορΙι.  Ρΐιίΐ.  338)*  ευθέως,  έγ- 

γν&εν 
«αρά  ποδί'  παρά  τοΐς  ποσί 
*  παρά  ηολν  (Αγ.  ΡΙαΙ.  445)*  «ολύ 
ηαραποιεΐν  παραπράττειν 
παραηοιήσασ^αΐ'  παρασφραγΐσαχ 
παραπρονοησαι*  έν&νμη^ναι,  νοήσαι 
παραπομπή*  μεταχομιδή 
παραρείν  (Ευροΐ.  ίτ,  Ι  6  ρ.  546)*   φληνα- 

φεΐν  [47] 

ηαραρρητοΐσΐ  (2^726)•  ηαραμνΒηταΙς  [49] 
παραρτίξεσ^αΐ'  παρασχευάξεσ&αι  [51] 
παράρνμα'   Σοφοχλής  Πολυξένη   (Γγ.  482) 

παράρνμα   ποδός,    ως   κρεμάμενων   τι- 

νων    υφασμάτων  έχ  τοΰ   •\^  άρματος    προς 

χάλλος.    τινίς  δί  σχοινίον  έν  ταΐς   ναυσίν. 

οΐ  όέ  υπόδημα 
παραρνμίς'  τό  παρά  τον  ρυμόν 


παραρύταν  παρεγχεί»  [&&.  5€] 

παρασάγγας  (ΗβΓοά.  VI  42)-  ύδος  μέτρου 
Περσιχον  (469) 

παρασαγγιλόγω  (8ορΙι.  Γγ.  476)*  οΐ  Πέρ- 
σαι  τους  διαγγέλλοντας  οντω  λέ]ΗΡν<η 

παρασάγγης*  μέτρον  όδοΰ^  τριάχοντα  στα- 
δίους  έχον 

παρασαρωσαΐ'  ή^έροή  όέ  χαΐ  [βΑΜ]  χάλ- 
λυντρον  τό  σάρον,    χαΧ  χόρτ^ροψ  χαλέΖτοί 
10    (παράσειρα  β.  1850) 

παρασεσυρμένοΐ'  παρελχνσμένοι,  ύπεσχε- 
λισμένοι 

παράσημα*  τεράστια 

παρασημαένει*  παραχαράττει,  Μαραδηλοΐ 

παράσημον  (ΑββεΙι.  Αζ.  747  8€ΐΐΒ.)'  άδό- 
χιμον,  χίβδηλον,  ή^άπο  τό  χα  Ι  νομΛσμάτνν 
τά  χίβδηλα  παράσημα  λέγ^ή^τοί 

παράσιτοι  (δβίβιιαΐ)*  άρχή    ^'λΙ  τΎξ9  τοΰ 

ίερον  σίτου  έχδοχήν 

20    παράσιτος*  χοσσοτράπεξος 

παρασιωπων*  μαχροΒυμών 

παρασχευάξεται*  εύτρ€πιζ€ται^  ετοιμά- 
ζεται 

παρασπάς  (ΤΙίθορΙΐΓ.  II  2,  4)*  φιττον  άχε- 
σπασμένον 

παρασπάσησ&ε'  άφέλησΒε 

παρασπίζουσα  (ΕαΓ.  Ρΐι.  1440)*  αννονσα, 
συνοιχοϋσα 

παρασπιστής  (Κηγ.  ΟγεΙ.  2)•     χαρεστώς, 
30        οπλίτης 

παρασηονδήσας*  παραβάς  τάς  σνν&ήχας 

παρασπονδοΰντες*  έχ&ραίνοντες,  πολε- 
μοΰντες 

παρασπων  αυλών 

παραστάδες*  οί  προς  τοΐς  τοίχοις  τετα- 
μένοι χιόνες  (ΕϋΓ.  ΑηϋΓ.  1121) 

παρασταδόν  (Ο  22)•    ίχ  τοΰ  σύνεγγυς,  ή 
παραστάντες,  ή  παραστατιχώς,  -ή  κατά  τρό- 
πον, ή  χατά  τό  δέον 
40    -παραστα&μίδες*   της  Θύρας   τά    προς  τω 
στρόφιγγι 

-^παράστανον*  λόγχη 


€00.  20  παραπήχυν  —  μέρον  μέρος  25  ένπλέξαι  27  μανιώδ-ς  34  Ιήγον 
37  παραπλόνεσι       48  παραρη —       52  παραρύμα       54  \υτεΐν,  παρέχειν       58  — γ^  λόγφί 

60  χάλλυντρος  τό  σρον  —  χόριΐ&ρον      70  \^αι,  άφελήσ^αι      71  σύνους      76  τετρ —       77  Ιτιχοί 

ΗΕ8.  28  παραπλέξασα  (τ  187)*  παραχρονσ&ηναι  ποιήσασα  28  παραπλήγας 
(ε  418)•  τους  τάς  άχρας  άνατεινούσας  έχοντας  αιγιαλούς,  ή  πέτρας  30  παραπληγία  (Ηίρ- 
ροοΓ.)*  παραχοπή  37  παρά  πλόνεσι*  παρά  πολλοίς  47  παοαοητοί  (Ι  622)*  παραινε- 
τικοί, σύμβουλοι,  παραμυ^τιχοί  49  παραρύματα  (Εχοά.  XXXV  10)•  δέρρεις  51  παρα- 
ρυείς  (Ργοτ.  III  21)•  μετεωρισ&είς ,  παραπέσχ^ς  55  παραρύωμεν  (Η^Ιητ.  II  1)*  έξολισνώ- 
ρίεν        56  παραρυόμενον*  παραπεσό[μενο]ν^  παραρ(ρ)υέν        λά  60  {χάλυ9•ρον  ή] 


1193 


ηαςτάϋναύις  —  «αρ6γγ§γζ«μμένος 


1194 


χαράατασις'    φυγή.    χαΐ   τό   φνγαδβΰααι 

παραστήσασ&αι  (ΛΗβΙοΙ.  Ροΐ.  V  8  ΡΙβ(. 

16^;.  855  Ο) 
ηαραστάταί  (ΗίρρΟΰΓ.  278,  36)*    τά  ά%ό 

των  νεφ(ρ)ών  άγγζία,  χαΐ  οΐ  προς  τάς  όας 

στήμονες 
ηαραστάτην*  πρ(ωτ)οστάττιν 
ηαραστάτησον  •    παραστάτης   γενον.    νΐ" 

χησον 
παραστατίς'  άγγεΐον  Θερμαντιχόν 
παραστέλλβταΐ'  αναστέλλεται 
παραστέλλων'  άναστέλλων 
ηαραστησάμενος*  μεταχαλεσάμενος 
παραστίζονσα  [3(1  88]*   έπ(ε)1  των  [    ] 

άφνστερονντϋαν  τα   ονόματα  παρέστιχται. 

[    ]   άλλοι,  ώς  άκοντα  τινά    παραστί^ 

ζούσα  σημειούμενη 
ηαραστόρννταΐ'    [χαϊ  το]   λειον   ηοιήσοΛ 

[ξίφος,  χαϊ  το] 
παρά  στρότον  (Α«θΙί€6)  [90] 

παρασνρεί'  χαννοΐ,  παρατρέπει 
παρασνρέντες'  παρατραπέντες 
παρασύρω•  παρατρέίρω,  χαϊ  τα  όμοια 
παρά  σφιν  ή  παρά  σφισιν*  παρ'  [ίΐαύ" 

τοις 
παρασχεδιαξομένη*    παραχαραττομένη 

[•β] 

παρατάσσεται*  έν  ηρλέμφ  άν&ίσταται 
παρατατιχός'  έχτεταμένος 
παρατέ&ηγμαι•  παρηχόνημαι•  παρωξύνθτιν 
παρατε^ηγμένος'  ήχονημένος 
παρατείνει*  παρέλχει,  ϋλατννει  ΐ^^] 

παρατενεΐς'  άπολεΐς  [4] 

παρ ατη ρημάτων  επιτηρήσεων,  παραφυ^ 

λάξεων   [6.  7.  βά  8]   χληδονισμών  τβ  χαϊ 

απαντήσεων 
παρατρέπεί'  παραγορεΐ 


παρατρέχεί'  παρέρχίται  [11] 

παρατρέίραι*  παρενέγχαι,  πορΒησαι      [18] 
παρατροπαΐς'  μεταβολαΧς  [16] 

παρατρνζεΐ'  παραφωνεΐ,  γογγύζει 
παρατρνξουσι*  γογγνξονσι,  χαϊ  τά  όμοια 

[18] 
παρατνχων  παρών  [20] 

παρανλια'  τά  παρά  τήν  αύλήν,  οίον  προ- 
χωρά 
10    πάρανλος  (δορίι.  Γγ.  460)* 

πάραυλος  Έλλησποντίς,  ωραία  Βέρους^ 
ή  χατά  τό  Θέρος  άχμάζουσα 
πάραυτα    (Εατ.  Γγ.  1064,  5)*    παραχρήμα, 
εύ^'έως,  παραντίχα  (73β)  [24] 

παρανχενίξων  ηαραχλίνων 
ηαράφημι  (_Α  677)•  παραινώ,  παραμυθού- 
μαι,  συμβουλεύω  [27] 

παράφορα•  ηαρατετραμμένα 
ηαραφορμά•    αρχή  τις  των  συνεξιόντων 
20       βασιλεΐ 

παράφορος*   παραφερόμενος.  -^παρόμοιος• 

Ιξεστηχώς 
παράφρων  (δορΗ.  ΕΙ.  472)*  ανόητος 
παραχαράσσον    παράλλασσαν,   ηαραση" 

μαΐνον 
παράχασον  άναχώρησον  (888) 
παρά  χείρα•  μετά  χείρα,  έν  χεραί 
παραχράταΐ'  χαχώς  λέγει  [Μ] 

παραχωρημάτων  εκβολών  [β8] 

30    παρα^υχή  (Επγ.  Ηβο.  280)*  παραμυθία 
ηαρδαχων  (ί3ΐη1)0|^Γ8ρΙιί)*  δίύγρων         [41] 
πάρδαλις  (Αγ.  ΗΑ.  IX  19,  2)*  ποιος  όρνις 

[43] 

ή^πάρδιχος•  ή  οίχοδομή  της  χα^έδρας 
παρεάσαΐ'  πλαγιάσαι  [46.  47] 

παρεγγεγραμμένος•    ό    μη   χατά   νόμον 
τοις  πολίταις  {έν)τεταγ μένος,  δημοηοίητος 


ϊ 


000.     80  παραπήσασΘαι        83  ηαραστήσουσα  σημειούμενη        89  ξίφος  9ά  παραστο- 
μοΰται'ί)        98  \σύρω        ΡοβΙ  94]  733  άναχώοισον        715  ηαρατροηων        18  παρατροπών 
εί.  ηαρετρώπασχε)      2Λί  παρατρυχών      22  έΧλησπόντου  ωρα      29  παράφορμα      40«ταρ- 
άχων  {οί.  ηάρταζον)      45  ηαρεάσαι      48  παραγεγραμμένος 

ΗΕ8.    Αά  88  ή  παραστίξων  ή  παραστιχΘείς  —  άναχλυσετων  —  Σώφρων  6έ  χεν- 
τήματά  φησιν    (οί.   χατάστιχον)  90  παρασυνεβλή&η    (Ρβ.   ΧΙ«νΐΙΙ    13.  21)*    ώμοιώ&η 

.ρατεχτείνετο 
)ίμασΘαι  6  «τα- 
\ιαστροφεύς,  πα- 
ρατρωτης  των  εν  τείτεντων  νομών  αο  ο  ηα^ατηρηαατφν*  έπιτηρήσεατν  11  παρά  τό 
είχός•  παρά  τό  δέον  13  παρατρέιρας  (Ψ*  398.  ΑΙΙ^^^^β^άόίλάσας  15  παρατροπέων 
{δ  465)*  παρατοωπών,  παραλογιζόμενος  18  παρατ|^««Α^  (Ι  600)*  παρατρέπονσι ,  πάρα- 
πείΘονσι  της  οργής  20  παραυδξί  (λ  488)*  παραψίΙη^ίι^,^ΜαρηγορεΙ  24  παραυτόφι 
(Μ  202)-  παρ*  αύτω  27  παραφ&αίησι  (Κ  346)*  ΐ(ίίράδ(Ηίμ6ΐ  86  παραχρήμα•  παραυ- 
τίχα.  [αθρόως.]  ευθέως  (723)  88  παραψίδεν  ^  μ^γάΧα  τρύβλια  41  παρδαλέην 
{Γ Π)-  παρδαλέως  δοράν  48  πάρ  δέ  (Γ 262)*  «αρά  οέ  46  παρέβασχε  (>1104)*  ποξμ- 
βάζει        47  παρεβληδην  έρε^ισηχώς 


1195 


ηαρίγγραητος  —  παρέλκοιβ 


1196 


καρέγγρακτος  (Α6β€ΐι{]ΐ.  ρ.  61)*  νό&ος 
ΛοΖς.  χαρ€γγ€γραμμίνος 

παρ»γγραφέντων'  ^ςίδιουργη^έντων 

ηαρΒγγυ^  (ΗβΓΟά.  III  8) *  ηαραγγέλλα,  δια- 
δώωαι,ν  ' 

καρΒγγναται*  λέγει.  Λαραδίδωσιν.  εντέλ- 
λεται, ηαραίνεΐ.  διδάσχει,  ηρολέγα.  ηαραγ• 
γέλλει,  διαβεβαιοΰται.  ή  ηαρεγγυφ 

παρβγγυησαντος'  ηαρασχόντος 

Λαρ8γχρΙ(μ)ψ8ταΐ'    έγγίσει,  κροσκέλάαει    10 

ι»! 

κάρ%δρον  ηαραχαΒήμενον,    [β Α  50]    συν- 

θρόνος 
κάρεδρος'    αρχή    τις    ,χαΐ   αυτή  ή  χβ- 

λενονσα  παρέδρους  δέδοσ&αι  ύκ^ρ 

τοΰ  τόν   άμαρτάνοντα  μηννεσ&αι^ 

[58.  50] 
ηαρε&εΐς'  έχβληΒείς  (508).  ι;  έαΘεΙς      [61] 
ΛαρεΒήγοντο'  ηαρωξύνοντο  (504) 
ηαρειά'  γνάθος  [64]    20 

ηαρΒΪαι  δφεις  (ΟηΙΙη. Γγ.  ΤΙ  ρ.  143)*  οφεων 

είδη  μεγάλας  ηαρειάς  εχόντων  ταντα  δέ 

ι^χιστα  δάχνει  άν&ρώηονς 
ΜαρεΙ&η'  xαρελν&η^  έχαυνυ^Βη.  έχρεμάσ&η^ 

έχαλάσ&η.  έάΒη  (896)  (ηοη  Ψ  868)       [67] 
ΜαρειχάΒχι  (Ρΐβΐ.  ΒορΙι.  ρ.254  0)'  παρέλΒχί 

[^ά  68] 
παρείχαμεν  (ΒοβοΙ.  ΒΗοά.)*  ηαρεκέμ'φαμεν 

(ΰί.  προσείχαμεν) 
ηαρείχει   (Ρίηά.  Ρ^ΙΙι.  ΤΙ  43)*    ηαρέρχεται    30 

[71.  72] 
ηαρειμένος  (Εογ.  Η.  £.  1043  βΐ)*   ηαραλε- 

λυμένος,  Ιχλελνμένος,  παράλυτος  (906).  πα- 

ρεωραμένος,  τετελευτηχως,  ή  χαταηεφρονη- 

μένος 
ηαρειμένως'  χαταφρονητίχώς,  ομοίως 


ηάρειμι  (ΕαΓ.  ΡΙιΟβη.  859)*  έώ.  ή  Λοραλέ' 

λυμαι  (772) 
καρείμην    (ΒοβοΙ.  ρΓΟ  Λαρήμψ)'    ενρέΒΐξν, 

ύκηρχον  ρΤ] 

καρεΐξαί'  ηαραχωρησαι  [79] 

ηαρειχεΐν   παραμυΘησασΒαι.    παραινέσαι. 

ηαραπείσειν,  ηαραλογίσασθαι  [81.  82] 

ΛαρεΙς  (8ορ1ι.  ΕΙ.  732)*  έάσας,  άφείς^  χατα-- 

λιπών 
Λαρείσαχτον  άλλότριον 
ή^παρείσανον  χράσηεδον,  άχρωτήριορρ^Μ] 
κάρειαιν  είσίν 
ηαρειβχρίνεται•    ηαρεισέρχεται,   ηαρειβ- 

βάλλει 
Λαρεισρέων  ηαρεισερχόμενος  [91] 

ηαρεχίρνα*  παρέμισγε 
Λαρεχλήθη-  παρεμυ&η(&η)  [94 — 96] 

Λαρεχναμεϋντο  (ΗίρροΐΜίεΙ.  Γγ.  130)*  κα- 

ρεπορεύοντο  έπιπόνως 
καρεχρότεΐ'  παρώξυνεν  [99] 

παρεχτιχόν  παρεχόμενον 
καρεχόπτου  (Αγ.  Εςς.  807.  859)*  -ήφόνιξες 

[802] 
παρελάαας'  παραδραμών 
Μαρελέγετο'  παρά  τόν  αίγιαλόν  ίηλεεν 
παρελέξατο'   [εά  5]  παρεχλί&η.    ή^  παρε^ 

πλέξατο'  το  γάρ  παραπλέξαι  τινές  κάρα- 

λέξασ&αι  χαί  λέξασΒαι  λέγουσιν 
παρελεύσεαι  {Α  132)*    παραδραμεΖς•   καϊ 

καραλογίαχι  (τ,  οΰ  παρ — ) 
παρελεΰσεται*  παραδράμχι,  παρέλΘχ^ 
παρεληλυΒότας'  παραβαίνοντας 
παρελθόντων*  εΙσελΒόντων 
παρέλχεταΐ'  διατρίβει 
παρέλχον    περισσόν,    [περιττόν.]     βραδύ, 

παρατεΐνον  [12—15] 


€00.  40  παρεγγέγραπτος  —  παις]  ροβΐ  48  51  παραγγελύει  52  -η  πάρεγγνς 
56  \Ιμενον  57  δίδουσ^αι  60  Ιάσας  68  παρείεται  ενα,  ΡΙιοΙ.  394,  5  75  παραλελνμέ- 
νος  77  έάσαι  07  παρεχναμενοΰντο,  παρεπιπο\  801  παρεχτύπου  5  (οί.  835) 
παραχλη&η  —  τινά;        6  \ίσεις        11  παρατίνων 

ΗΕδ.  Κ  παρ*  αΐδοίχ/σι  (Ζ  250)*  παρά  ταΐς  αΐδονς  αξίαις  Αά  56  παράμεναν  (&<1 
8;1.  ββΟΓ.  εύπάρεδρον)  58  παρέζεο  (Α  407)•  παραχαΰ^έξου  59  παρεζόμενος  {Ε  889)• 
παραχα&ήμενος  61  παρε^εωροϋντο  (ΑοΙ.  Αρ.  VI  Ι)"  χατεφρονοϋντο  64  πάρει  (ΑΙ^ΙΙΙι. 
XXVI  60)•  -ηλ^ες  (οί.  €φ'  φ  πάρει)  67  παρεέεμαΐ'  παραλέλνμαι  (772)  Αά  68  [παρελν^] 
71  παρείχουλον   άπόφασις  άρχοντα  72  παρ  είμαι   (ΕϋΓ.  ΡΙι.  859  τ.  1.    ΐ6Γ6ΐη.  XX  9)• 

παραλέλυμαι,  ίχλέλνμαι  77  παρεΐναι  {Χ  298)*  έάσαι  79  παρείπχι  {Α  555)•  παραλογίοΊΐ- 
ται  81  παρειμένων  παρεωοαμένων  82  παρεΐρξαν  (Α  615)•  έχώλυσαν  (897)  86  πα- 
ρείοη'  παραστίχης  87  παρεισ^ωσαν  (δορίιοηίββ  111 16)•  παραλυέσ^ωσαν  91  πόρ[ε]ιτε• 
παρέΤΛ^ετε  (946)  04  παρέχλησε  (τ.  1.  Ρββίιη.  ΟΧΧΙΙΙ  4)•  παρήλ&εν  05  παρέχ  νόον 
ήγαγέ  μου  (Κ  391)*  τόν  νουν  καρέλογίσατο  μοΰ  06  παρεχμητόν  (7  762)*  παρατομψ- 
τόν  90  παρεχρούσατο  ΓΟβΒββ. XXXI 7) •  έχλευασεν.  παρε-ψηφίσατο,  διεσχέδασεν  ίθ2  πα- 
ρέλαβες  (εοΐοββ.  IV  17)*  έπαώεύ^ης  Αά  5  έχοιαή^  (Β  515)  12  παρέλχυσις  (ΙοΙ>. 
λΧΤ  3)*   βράδος,  βραδυτής  18  παρελογίσασ^ε   (Ιοβυ.  IX  20)*  ήπατήοατε,  έ^εύσασ^ε^ 

έχλευάσατε  14  παρελυ^ησαν  (ΙβΓβιη.  VI  24)*  ήσΒένησαν  15  παρέλυσε  (Ι^Γβιη.  ΧΧΤΙ 
15)*  χα^εΐλεν,  έξέβαλεν 


1197 

Λαρίμβαλΐϊ•  ααρητίβηοίν  [17] 

παριμβάίοιτο  ϋλήρον  (Τγι(.  \ηΐ.)•  ννγ- 

χληρώσαιτο  {10] 

ΛαρΐμηΙνιιν•  τύ  ί«3ϊ  «5  Λό^ΌΚ  κίνην 

ρΐ] 

ααρΐμφάραχ*θ(•  άσιΧ]τή!.  ηέριηροί 
χαρΐμφαΐνια&αι   (ΑίΙΐΙοΙ.  •υκ.   ρΙΐ]ΐ|.  ΙΤ 

πα^ιμφΕρΙ;"  δμοιον 

ΐίαρ'  εν  χατά  το  ΐ^ηί 

Λαρινδοθρ•  ΛαρατίΒπ  [21] 

ηαρΐπ(}'Χΐ(ν'  ηαραβΐϊΐ'αι.  καραβαλην 

ιιαρινήνιον  (α  118) '  -]- καρανιίαιί'.  ηαρκί' 
ϋιααν  αβράαΐί^  «αριαύρινον 

ααρΐν&υοί'  ααρΐίσακτο! 

παρΐνΆ-ηχαι-  μετΐνήνΐχται  (ή)  ακΛ  την 
τίχνίτάν  ταν  καριργαζομίναν  Ινια  ίνηά. 
7)  άη&  την  κΧοϊζομ/ναν  ■  ααρΐντίΒίααι  γάρ 
«οϊί  φορτικοϊί  κούφα,  άιιό  ιόν  χαμιν{έ)α}ν• 
ΐβϊ;  γάρ   ηΙΒοΐί  ΛίναχΙσχοι   ηαριντίίΐνταί    • 

χαρέντες  (ΑμεΙι.  ΐΠι.  1032) '  πβραλΐίφαντίί, 
ίάαανχΐί 

ηάρΐξ  (Ηοη.)-  χ<ορΙς,  Ιχτόί 

ηαριξιιρίσίαν  (ΤΙιυι:.  ΤΙΙ  34)-  (α  αατά 
τήν  πρψραν  Γρό  τά»  χαηάν  ώσύ  λί]ΐα^ 
τΐ(,  ηάρΐξ  τη;  ιΐρίαίαί  [ΙΛ] 

Λαρΐξηνλημίνο!  (Αγ.  ΑΛ.  681)•  ύηό  γή- 
ρ/α;  τΑν  νοΰν  )ΐαρ(ξτινλημένον  ί/ηιΐ)  άμν- 
ύρόν.  μϊτετιίΒίχιβι  6ί  άηο  τάν  γΧασαΙδιον 
των  Ιν  τοΙς  αύλοΐς•  αΐ  γάρ  χατατίτριμμί- 
ναι  ΙξηυλήσΟαι  Χίγορται  (31.  38] 

βαρίξ  ιά  θΐΐον  χρήμα-  ίξα  τί}{  μίξίας 

ηαριοιχύί•  παρόμοιοι  [41 — Μ] 

■^ηαρΐητάμΐνα'  κΐριττά 


ηαρβμβαλιϊ  —  ηα^^ 


119β 

καρΐητάμίνον•  ιηρητό» 

πάρΐργον  νό9ον,  άί  μιχράν  τι  την  Αναγ- 

χαίαν  [48] 

παρίργας•  άκαΙρΟ!.  φφ9ύμν{  (Μ.  Μ] 

■^-καριρέιοσαν    παριχάξαντο,    ίν   ηοΜμφ 

άντέατιιααν,  χνρία;  δέ  μιτά  τάν  ^«ο» 
ηαριρίρ'ίυχιομίνα    βιβλία•     οίς    }(ηρού{ 

ηροαπλάσαομεν,  ηρόι  τύ  ξητήααί  τίνα  (63β) 
»αρίρχ(χαι•  ύπιρβόίλιι  (ηοη  μ  62) 
ηαριρραιγότα'  χατιρραγότα  (848)  [5β.  ΒΤ] 
παρεβ&ία.  (Αγ.  Εης.  1026)-  ηαραβιβράσκ*- 

ται  [59.  Μ] 

^^^αρ^αμ^»α•  >|λβομεν  (863) 
ίΐάριαο•  ηαραγΐνοΰ 
ααρΐοάμΐ&α•  [/ταρΐ}•ΐνόμ(9α 
παρΐαάμίνοί•  Λαρΐΐνοί  μίλΧαν 
(χάριααα  [ΟθΓ.])'  καραγι,γνομίντι 
ααρίαανα•  παράρμηαα 
καρέοσντιΐί•  ααρίρχιταί  [ΚΤ] 

πβριατίΧλιχο•  καριγίνιτο  [βλ  70] 

[»ί  71]  άηοτνχάν  ΐ«οίΐ)αηί 

ηαρίαφαλίν  (Ρίπΐ.  Ν.  XI  41)-         [|(Ι  72] 
παρίαχΐν'  Ιόαιχιν 

ααριτάξατο•  ίν  κοΧΙμψ  ΐέθνηχιν         [7&] 
ηαρέτμηξΐν  ίξ,-ηφάνιαΐ* 
αάρΐτος-  καραΧβΧυμένοι 
Λαριτράιιααχι•  ηαρΐτρέκιτο 
Λαρίυημιρίΐαβαι•  νιχάαΆαι  [89] 

παρίνΒύν9ναι•  βιάζονται,  ααραφίροοβίψ 
«αρ*ν9ννα>βιν•  όμοίατς 
ααρΐυνάζων•  χαρακοιτάξαιν  (84 — 8β] 

«αρίφτιοΐ'  ΐίαρζγράφατο.  ιϊπάτηβιν 
ηαρεχάααατβ•  Λαρΐχάρηβι»  (733) 
καρίχιι-  (ιί  89]  χορηγεί 


€00.  18  \βάΧΧοιτο  ΊΟ  ίπ  »  ηαρίν  19  ααρβνιέαν]  ααρανήΐονί  34  \ίβΐ09 
30  χατατρημαέναι  39  ηάριξ  40  ααρίαιχος  54  ύιιιρβάΧΧΐται  Ββ  {Ιίται  61  ίΐα- 
ρήμι&αΊ  Η  \μι9α  β4>  ροβ(  96  βί  ααρόρμηαα  ββ  {ΐται,  «αρ^σχΐται  6Β  ηαρίατηαί 
—  ΐξέατη  (ΓοΓίΕ  παρ^Ααιοΐ'  ίξέστη)        81  ηροαφ^ρονοιν        87  <ί.  ηαρφάμεν      88  ]];αοβ«> 

ΒΕ9.     17   ηαριμβαΧιϊ   (Ρβ.  XXXIII  7)•    ίχισκ^)»!  19   ηαριμβοΧή    (^1.  Ρβ«Ιπ>.)• 

ατρατόπί6ον.  ηαράταξις.  οτΐφοί  ατρατι&ί,  ή  ΛΑΐ(9οί.  ι/  οϊκηοιβ.  ι]Ι  κα<ιτ[ΐ(»ν  ΪΙ  ηαρ'  ίμοιγβ 
(Α  174)-  ησ(ΐΕΐθ(  γάρ  μοι  ΐΙ  ΛαραΙνίσα-  αυιιβονλία.  διδασκαλία  85  χαριΧέξατο 
(Β  515)-  παρίχοιμήΆη  (805)  3Ϊ  ηαριί  <ΙΟοϋ  (Κ349)•  ίξα>  τη:  ύΆοΰ  88  ΛαρίξείΛΟΐμί 
{δ  318)-  ηαρα  την  άλή9ιιαν  είποιμι  41  πα^ΐίοντα  (<$  115) ■  παρόαχα  4ί  παρ^ηαφΐ* 
(Η360)-  παρέΛΐίσιν  43  παρΐπίδημο!•  κάροικο;  (ΟίΠΜ.  XXIII  1)  44  ιτπρεπλίχϊβιι 
(Ο  4611-  ααριχρούα^τ)  48  ηα^ΐρ/ότατα-  κοτΓΟΰοιοιιΐΓίΐ  (855)  ίΟ  καρΐνείται-  όΧΙγα 
άφαιρϋΐαι  (53ϊ^  ϋΐ  η(ΐ|ΐ'  ^ρικΐον  (Ζ433)'  ποιια  τήν  ιί^ιρ^αρ  ηυκι^  Κ  ΑαρΕΦταμ^νΐ} 
γ-ή•  ίφ'  ^  η;  οφιίλιι  ίάνΐιον  χαΐ  ή  ίχΜομίνιι  ^.τ'ί  γκοργία  &7  πάοΕίτβν  (^76)-  ιια^«α« 
ΰ»  ηάρΐοιν  (Κοιπ.  111  25>-  άφΕ[ο]οιι>,  σι>)>:ΐωρηιιΐ'  (!){6)  60  ααρίαε'οται.  (^213)-  «οριβτα* 
07  παοίσηονδημένοι•  ίχβίομοι.  παρηνομ(•η\ι]ίνηι.  69  υαρέαιΐ)  (Ο  442)-  κα^ΐ^'^νΕτο.  ^χ^ 
ΟΓη  70  πάρεοτι»  (ρ 457ι ■  ίοιΐ»  ίχ/ιίί  ΑΛ  71  «αρίσφηλιν  (θ  311)•  ααριφάνετο  ΑΑ 
72  όιιοϊπΐί  75  «αρετα^αντο  (ΟβΠΜ,  XIV  8)-  ίχολίατιααν  80  παρίυ>;μ<ρ(ί>«(ΐ  (ΡΜΙβ 
Ια  Γΐίίο.  969  Ο)-  ΛαροροβΕΐΓ  84  χαρϊφάοει:  (>1  719)•  ποηβΐϊΕΟΕί!  84  -καρίφααΐνβί 
(β»!-  Νβε-  Αγ<.  ΤΙΙ  113  ρ.  16)-  Λβ^αμ^^Ιαϋ  ββ  «αβΐφ<ββ«•>  (.1  Β(|β-  XXI  13)-  Μμ- 
μονίζαο       ΑΛ  89  6ΐδ<« 


1199 


ηάρηβον  —  Παρνόηη 


1200 


ηάρηβον  ηαρά  ΚτηαΙψ  (ΡΙιοΙ.  ΒΙΜ.  47,33) 
ξύλον  τι 

ΛΛρήγαγεν  •ήνίγα€ν.  ή  ήπάτησεν 

ή^Ηαρηγοναΐς  (ΑββεΗ.  Α;.  941)*  ή^ηαραγώ^ 
γως  άπάταις 

καρηγορεί  (δορίι.  £γ.  179)*  ηαρα%αΧ%Χ^  πα- 
ραμν^εΐ(ται) 

καρηέρΒη  (21341)*  ηαρηνέχ&η  (901) 

[1Η{— 9Β] 

παρήχΈν  άφήχεν,  εΐααεν^  Ιλευζεν    [900.  1]    |0 

[•4  2]  άπέλνσεν 

ηαρηλασα'  ηαρεφ^εγξάμην.  ηαρίβην 

ή^χαρήλατοί'  Λαραμύ9ίθί 

παρήλ&'  (δορίι.  ΟΤ.  1241)•  Ί}χεν.  είσελή- 
λν9εν  [6—10] 

ηαρήορος'  ό  φαραιωρονμενος.  άφρων  (Αγ- 
ΰ1ιΐ1θ€ΐι.)•  χαΐ  ΪΛΛος  ό  ηαράσειρος^  6  έκτος 
τον  άρματος  τρέχων  {Ψ  603) 

παρήηαφεν  {Σ  360)•  ήηάτησεν,  ίξέατησεν 
(842)  20 

ηαρηρία'  μωρία 

^ηάρερος'  ό  μωρός  {ηάρηρος) 

ηαρησεί{ν)  μοί  δοχω* [16] 

ηαρήοομεν  έάσομεν,  ηαράσχωμεν 

ίίαρήτασεν  έξήτασεν 

Λαρηνμάρησαν*  χατεφρόνηααν 

ηαρΒέμενοί  (β  237)•  ηαρα^έμενοι.^  παρα- 
βάλλοντες 

σφάς  γάρ  παρ[α]9έμενοι  χεφαλάς 

ηαρ^ενίας'  αβνρταχώδές  τι  ηέμμα       [22]    30 

ηαρ^έν ιοί'  οΐ  χατά  τον  Μεσσηνιαχόν  αύ- 
τοις  ηίλεμον  γενόμενοι  ίχ  των  Βεών,  χαϊ 
οΐ  έξ  άνεχδότον  λά^ρα  γεννώμενοι  ηαΐδες^ 
άπό  τον  δοχεΐν  έτι  παρ&ένονς  εϊναι  τάς 
γεννησαμένας  αυτούς,  χαϊ  ποταμός  Παφλα- 
γονίας Παρ^ένιος  (Β  854) 

Λαρ&ενοπίπας  {Α  385)*  ό  τάς  ηαρΘένονς 
όπιηενων^  οίον  περιβλέηων,  ή  αχατών 


Παρθένοι  (ΡΙιΤ3τηίοΙι.  €θΐιι.  ρ.  591) *    τας 

Ερεχθέως  θυγατέρας  όντως  έλεγον  χαΐ  έτι- 

μων 

Παρθένου  ΠίλληνΙδος  (Ευτ.   Η^ηοΙΜ. 

1031)•    [βά  26]    ^Αθήνας,    έστι    γάρ    Ιερόν 

Αθηνάς  έν  ΠαλλτινΙδι 
ΛαριαμβΙδες    (ΕρίεΙιβπη.) *    Απολλόδωρος 

καρά  τους  Ιάμβονς  αύτά{ς)   φησι  πεποιή- 

σθαι,  άς  οί  χιθαρφδοί  ρ,δοναιν 
Παριανός'  έξ  επιθέτου  Πρίαπος  [29] 

καριδρνσαντες*  παραχαθίσαντες 
παρίεταΐ'  έξι  (έάταιί)^  παραπέμπεται 
π  αρ  ίη  μ  ΐ'    έω^    χαταλιμπάνω ,    συγχωρώ, 

άφίημι 
παρίησιν  άφίησι  [μά  9Ζ] 

παριχτόν  παρερχόμενον 
ίΠάροιχοι•  γένος  τι  *Αθηνψην 
παριλλαίνονσα*    παρεμβλέπουσα.    ϊλλοι 

γάρ  οί  οφθαλμοί  [37.  28] 

παριππενεΐ'    άφεϊς   αντούς   άλλχ^    οδεύει, 

παρατρέχει,  παραχολουθει  [40] 

παρίσθμια  (ΗίρροοΓ.  271,  40)*  τά  περί  τόν 

φάρυγγα 
παρίστασθαί'  τό  αρπάξειν  τους  παΐδας 
παρισωματα  (θΓ&Ιιη.ιιιίιι. ρ.376)*  όμοιοεώη 

[44.  45] 
πάριτε-  έλθετε  (791)  (47] 

παρμέμβλωχε  {Δ  11   Ω  73)*  πάρεατιν.  [η 

παραμεμένηχεν,  ή]  παραμεμόληχεψ 
π  άρμη*  θρφχιον  οπλον,  σχεπαστήριον,  Ί*χογ- 

δότρον  θυρεού 

Παρνάσιος  Φωχεύς  (ΕαΓ.  Τγο.  9)' 

Παρνασός'  όρος  Φωχίδος 
Πάρνηθος    όχθος    (Οοοα.    ΊτΛ^.'ί)*     όρος 

[3ά52]  [53] 
πάρνοπες  (Αγ.  Αν.  588)•  αχρίδες 
-^Παρνόπη  (Οοιη.  Γγ.  ΟΟΟΙΧΧΧΐν)•  Καλλί- 
στρατος *  Αθηναίος  [56] 


ι 


€0Ρ.  91  παρηβον  π  χτηαΧ  905  παρήλθηχεν  11  παρασύρεις  21  οΓ.  νεοδάρτης 
23  θεών]  παρθένων 'ί  26  Παλαινίδι  —  ιερά  27  πεποιεΐσθαι  ο9  άφεϊ  αντούς  χαϊ  41  φά- 
ραγγα        49  παρμηθαίχιον^  όπόν        53  Νΐ$ί  ιηβΐίβ  Πάρνης 

ΗΕ8.  96  παρηθη-  έάθη  (766)  97  παρηϊξαν  (Α  615)•  έχώλυον  (782)  98  πα- 
είϊον  ό  παρά  τό  γένειον  τόπος  (Ψ"  090).  χσΐ  κόσμος  έπΙ  μετώπου  των  Ιππων  παρά  γνά9ον 
Δ  142)  900  παρηχτης'  πάντα  πράττων  έπϊ  χαχό  (1009)  1  παρηθρει  {Π  341)•  ιτα- 
ρ-ηωρεΐτο  (895)  Α(Ι  2  παρήχεν  εΐασεν^  άφήχεν^  6  παρήμενος  (Α  421)•  παραχα^με- 
νος.  έκλυτος  (3(1  παρειμένος)  7  παρημένων  (λ  578)  ■  παρενηνεγμένων  8  παρημοσύνη* 
θεραπεία  (86)  9  παρηνέχ^ι^  (17341)•  παρεχρεμάσ&η  (895)  10  παρηξαν  (^615)•  έχώ- 
λνσαν  (897)  16  πάρησιν  χαύνωσιν  (859)  22  παρθενική  (η  20)•  παρθένος  Αά  26 
[Ιέρεια]  29  παριαύων  (1336)*  παρακοιμώμενος  Αά  33  ουγχωρονσιν  (παριεΐσιν)  Ζ1  πά- 
ριον  πιστόν,  χάτοχον  (πάγων)  «8  Πάριος  (Γ  325)•  Πάριδος.  πιστός,  κάτοχος  (πάγιος) 
40  παρ'  Ιππων  {Δ  500)•  παρά  των  Ιππων  44  παρίστατο  (Β  244)•  παρέστηκεν  45  πα* 
ριστώ•  άποδείχνυμι  47  παρκατελέχτω  (1561)*  παοεχοιμάτο  Αά  52  τό  αυτό  58  Παρ^ 
νησός-  τό  αυτό  ορός       56  παρξιφεως  (Γ  272  Τ  263)*  παρά  τήν  του  ξίφους  (θηχην) 


ίΐαροί*ιινς  —  καρνφ^ 


Λάρο&ος-  μ/ρος  «  τι'κ  Ρΐύς  (ΡοΙΙ.  Ι  88) 
ηαροΛούμίνον     Λαροψιαζόμινορ.    φΜ- 

«αρόίιονς•  ίιαβάσπ! 

παρσ«9ΐν  (Ηοη.) '   ί£αΒ*ν,  Ιμαροα^ΐ».  ίκΐ 

τόπον  χαΐ  χρόνον  [Η] 

ηαροίβίαί-    παραινίβη:,  ηαρβμνβίαι,  νον- 

θιαίαί,   ^Βύν  Ιχονααι  χαΐ  ΛαΒύ»  ^ιταριφ-    10 

Οασιν 
ηαροιμία     (ΡΙβΙ.   «οιη.   ρ.   674)-    βίαψίίής 

Ιόγοί,  καρά  ΐήβ  άύον  λιγόμιννι,  οΙο»  κ»- 

ροδία.     οϊμος  ΐ'αρ  ή  ό5όί 
καρ'  οϊμορ  (Ειιγ.  Αίο.  Θ35)-  καρά  τ^>  ύ609 

[»ά  65].  χαΐ  κάροιμος  ΰ  γιίταν 
ΐίαροιμύααντΒ(•  Ιχτρακέντιι  τήί  Μοΰ 
ηαροινία  (ΑιπρΙιίά.  ΐοπι.  ρ.  312)-  ή  έκ  τον 

οίνου  νβρίί.   καΙ  οίαύήποτι  άμαρΐΐα 
καροινίαι-    κραιιιάΧαι.  νβρας  άηύ  οΙΡον        ^ 
καροινιάααι•  νβρίοαι,  Κοιδορήοαι 
ΐίάροινοί  (ΑηΙίρΙι.  Γοη.  ρ.  80)-  ίμβρτ»Χ4ί. 

μί&υβτήί  (({.  ψλύαξ).   νβριοτήι,  Χοΐ6ορθί. 

ίκλυτο!  (71.  η] 

ηαροία»ίνη-  καρΐνίχ9ί»η 
καροΐαομεν  (8ορΙι.  00.1676),  καρηί^χφ- 

μεν.  ααρακομίαομη  [15] 

ηαροίΟτρ-ήσοναί•  μαίνονται  {Π) 

ηαροίηροι    (7  459)'    μάλλον    ΙμΜροαί» 

Λροάγονχΐί  80 

ΛαρακΧάζονΎΐί-  γονατίζον^α  (1028) 
ηαρολκ-ή•  ύπίρΒιαις 

ίίαρομαρτΐΐ•  παραχολονβίΖ  [Β(] 

ΐίαρόν  (Α«ι<1ι.  Ργοπι.  98)-  νηάρχον.  αννΟΜ 
παρόντα•  κροχιίμινα 
παροζνυταΐ-  οι  τριφόμινοι  ύκό  (ων  ίτη- 

ρ£ψ  ιάς  •\;άν  ■)- ίή  έραοταί 
■^καροιιαιαα•  Μάς  τι  κήραί 
καροπλίόιον  μιχρά  μάχαιρα 
ηαρορμ^  (Χ«η.  ΒΩ  II  3,  12)*  ηροτρίκηΜ.    40 

δαγ(ϊρ(ι,  ηαρο^ύιια 
ηαρ'  όρμον  καρά  τ&ν  λιμένα 


1302 

κάρο!  {Α  4Β3)-  Ιμιτ(οσ9«ν.  κοάηρον    [91] 

ΚΛ^Οΐρύνα•  ίιιγΐίριι 

καρ'  ούϋ»  (ΑηΛ.  Ας.  229)-  (νχοΐαν.  $ύ- 

Ζΐρίί 
καρονβία•   α^τσ;  έχάλονν   καΐ   τΑ   -ύκάρ- 

χοντα    [ιύ  94].   κβΐ  μήκοχΐ  ■>}  καρά  ηρό- 

9ιαις  καρίληκ.  Μ/νανδροι  'ΥύρΙ^  (ρ.  209) 
κ  α  ρουφά   (Ι.Μ.  Βο•ΐ)ί)'  ^  έν  τφ  ;[4τ£μ 

Λορφύρα 
καροχΐΧίύΐι•  καρακλαγιάζΐΐ.  ΛροοίγχΙζα. 

[*ά  90}  καραφίρΐΐ,  παρορμφ 
'ηαρνατρίύΐς•  βΐ  τό  Ιλαιον  χίουσαι 
ηάροχοι•   καραβάται.   καράκομκοι,   χαΐ  οΐ 

αυμπορΐύοιιτ(ς  ΐήν  νύμφητ   ί«1  τοΰ  ζίύ- 

γους,   χαΐ  (οι)  καράνυμφοι  (Αγ.  Α*.  1740) 
ηάροχοι•  ηαράννμφος 
καρά χαν  δωρημάτων,  χαριαμάταη) 
καροιρίς  (Αγ.  Ιγ.   ρ.  ίΟΐβ)•    ίξοβάψιον,   ί{ 

^μβάφιον 
κάρκαγοί•   ό  άνω  η};  ΰύρας  μάνδαλοι 

(608) 
Πάρηαροι•    ίν   φ   ίγύν  ■ήγηο   χαΐ  χοροϊ 

Ισταντο 
{ααρκίκΙΒοιμι•  καρακ€ΐ9οιμι)  ΐΙ.  617 
ΜαρΛΐΚί»ύντΐΐ    (Ψ  37)•    παρακΐΐβιαηΐί, 

καραλο)  ιαάμΐνοι 
ηάρ  κυΧ»£»α   (<ρΙ&  Ιαΐ.)-   καρά  κυλιύνΛ 
[ΙΟΟβ.  Τ) 
Παρράαιον  (€ιΙ1.0.99  Ιοτ,  10)-  δροι  Άρ- 

χαδία! 
ηαρρίχτηι•  κύντα  Μράττην  1%ϊ  χσχψ  (900) 
παρρησία  (ΡΙιίΙίη.  ίρ.  1ΧνΐΙ>  ρ.43)-  Ιξον- 

αία.  άδ(ΐα 
ιιαρσουΧαχΙρ  (χ,κο».)•  τόν  χρφανα,  9χλψ 

γέβηχαί  άς  βύλαχοί 
καρτάδΐ{•  ^μηιΑοι 
κάρταξον  νγρανον.  Αάχανζ{ 
καρτίλλίται•  καρβινΛταί 
καρτίχύ{φιοταιΥ  μύ*ί  καραφρονεΐ.  ^^μάρ- 

τηχη  {19] 

κβρΐομίι-  μιχρδν  νψ  μήχιι  βιβΧΙδιον 
ιιαρυφ•ή•  ΰφααμα 


000.     59 
1οη«  ιρ.  ΕυκΙιΙΙι.  Γτΐ< 
(ΐί.  ααραχ—)         97   Ιχονοαι 


η  η 


13  η 


ο\        β4  βίο\        74  \γχομ€ν        81   υί.  ού  κα^ομαρτΛ 
14,55        91  \αΙδιαν        9*  ■ίδρίίας        'Ά  παράφα 
98   «^   νύμφ^         1001)   ηαρρήχηί 


ββ   κάρη  =:  κήοα 

Οβ  ηαραηληαιάξιι 

II   καραονΧάχηρ 


ΒΕ3.  6Ζ  κάροιχοί  (Ερίι.  11  19)•  ξένοι,  καρίκίδημοι  (6«η».  XXIII  1,  ΐ].  τ.)  Α4 
βϊ  λί^όμενος  71  πάροιο;•  κρφοί  (κατροϊοί•  πατ(ΐ^ο{)  Τί  παροΐραι•  ήγούμιναι, 
κράΐΐραι  7&  παροιατρήααι  (ΕιεϊΝ.  II  β)-  ίίοποξϋραι,  έρι9ίααι  71  παροιατράααί 
(ΒΜίΙ.  ]1.  Ι  ρ.Ι05  Ε>-  ίρί&ίξουααι.  (ξίατηχύΖαί  VI  παζομαρτοΰν  (ΤΙκαύοΓίΐ.  Ογ.  ιίΐ.  εογ. 
ρ.  102,  1)-  ηαρηαόμΐνορ  91  κάρος  γ»  (£  386)'  πραίτι»,  χαΐ  τιΐ  όαοια  ΑΑ  94  ηαρον- 
αίαν  Αά  96  ηΐριιτΛησια^ΐι  ΙΟΟβ  ιιΛρ  ηνμάτην  (£  607)-  χαριΐ  τήν  ίθ2<ίπ)Ρ  1  Παρ• 
ραβίη  φ  β08)-  κόλΐί  ΆρχαδΙα{       1β  κά;  ν««  ^Ι  43)'  ηά^ΕΟΐί  βοι 

76 


1203 


ηαρνφίς  —  ηαβύνρως 


1Μ4 


ηαρνφίς*    Μένανδρος   έν  ΎμνΙδι    (Γγ.  ΤΙΙ 

ρ.  20) 
χαρφάμΒν  (Ρίηά.  01.  ΤΙΙ  120)*  καραβήναι, 

άηαντα  [21] 

ηάρφασίς'    ηαραΐνεσις,  συμβούλια•  ηαρη• 

γορία,  ή  άπατη  (Η  217) 
ΛαρφνσΙδες'  βάτραχοι 
ηαρό'  ηαραλείηω.  ή  συνω 
ηαρωάς'  ηαρωαί  (Αγ.  Η  Α.  IX  32,  1)  λέγον- 
ται, Ιηηοί  τίτ^ς  τό  χρώμα  ηυρ{ρ}οί  (1034)      10 
ηαρφδονντΒς*  ηαρατραγφδοΰντΒς,  χλευά^ 

ξοντες.  ή  '^  λέγοντες 
ΛαρωΒοΰντες'  έχβάλλοντες  (508) 
ηαρώχλασ»ν•  έγονάτισεν  (979) 
καρωλένια•  των  χειρών  τα  δχισθεν 
καροίλιαΒεν*  ωλίσΒησεν,  έξέχεσεν 
καρώλοφα'    τα   άαδ   των  τενόντα^ν  μέρη 

(ΡοΙΙ.  II  134) 
καρή^ώμφημα'  καρωνυμίασμα 
ηαρώννμον  έχ  του  συμβεβηχότος  χαλού-    20 

μενον 
Λάρωος'  εΙδός  τι  κυρ(ρ)οΰ  χρώματος  ΪΛΛΰυ 

(1025) 
[•ά  85]  έν  τφ  ηερϊ  ίπηοτροφίας  [16] 

καρωηια'  τά  τοις  Ιηποις  παρατιΒέμενα  δέρ^ 

ματα^  α  τίνες  άν&ήλια  λέγουσι      [β4  17] 
παρώκται*  καρεώραται 
παρωκτο'  ηαρεώρατο 
ηάρωρον  (ΤΙιβορΙι.  €Ρ.  Τ  1,  4)*  ηαράχαιρον 
παρωσάμενος'  άπω^σας.  άηοβαλών  30 

ηαρώσας'  έόσας.  ώσας,  ω9Ίί\σας:  Ιχβαλών 

(8ορΗ.  Τγ.  358)  [43] 

ηαρωσμένων*  δεδιωγμένων  [45.  46] 

παρωχ-^ετεύων    δταν    άπό    τούτου    του 

μέρους  στρέφτρ  τό  ΰδωρ  εις  άλλον  ύδρα- 

(γω)γόν 
ηαρφχημένας*  παρελθούσας  [49] 

πάσαι  (Β  809)•  δλαι, 
πασάμενος'    [8(!51]   χτησάμενος    (ΤΙιβοΟΓ. 

ΧΥ  90)  40 


ηασάμην  έδεξάμην  (ηοη  Φ  76)  [&3] 

πάσανος'  άρτοπωλης^  η  άρτόπτης  [5&] 

κάσατο'  έγεύσατο.  έχτήσατο  [&7.  58] 

ηασι,ς'  χτήσις 

πάσχος'  πηλός 

κάσμα'   φ  συνήρτηται  προς  τό   φντόν  το 

φύλλον.  ένιοί  μαλλόν  έρίου  (πέαμα) 
πάσορ'  πάΒος,  Αάχωνες 
πασπάλη  (Αγ.  Υββρ.  91)*    τό  τνχόΐβ.    οΐ  δε 

χέγχρον  ι}  άλευρα  χρίθινα 
Πασπάριος'  6  Απόλλων  παρά  ϋα^ίοι;  χαΐ 

Περγαμηνοΐς 
ηασσαχίξουσα'  πασσαλεύουσα 
πασααχίφ  (Αγ.  ΑεΗ.  763)*  πασσάλφ 
πάσσαχον  πάσσαλον 
πάσσαλερ  (Ι«8£θη€β)*  σφήνες 
ηασαάλιον    του    ξυγοΰ    της    η^άρας    τδ 

μέσον 
Λασσαλόφιν  (Ηίπηίρρ.  εοιη•  ρ.  402)*   τοΰ 

πασσάλου,  ό  όέ  σχηματίσμός  βοιαίτιος 
•^πασσαριος•  σταυρός 
πάσσε  (1214)*  συνήθως  ήμΖν 

πάσσε  δ*  αλός  Βείοιο  χρατευτάων 

χα\  Ινεποίχιλλε  (Γ  126)  * 

πολέας  δ*  Ινέπαασεν  άέθλονς 

ένθεν  χαϊ  παστός  τδ  γαμιχδν  ποίχιλμα 
πάσσεταΐ'  έσθίει 
Πόσσιρος•  ό  την  ΕΙρηνην  χτίσας  Ύαερ^ 

βόρειος,    έχαλεΖτο    όέ   ΕΙρήνη    χαϊ     Πελα- 

γοϋ{σ)σα 
πάσσονα  (^230  θ  20)•  παχύτερι^^  -ή  πλα- 

τύτερον,   χαϊ  πάσσους  -^ είναι,  [76] 

πασσυδίςί   (Εογ.  Τγο.  792  Χβη.  ΗβΠ.  IV  4, 

9)*   όμοϋ  πάσχι  σπουδ]^^  ή  όρμγΐ,    τίνες  δί 

πανδημ{ε)ί 
πασσυδίχ^  (Β  12)•  ομοίως 
•\πασαύριον'  άντϊ  τοΰ  πασσυδί-ην.  ΑΙύλείς. 

τό  πασσύριον  ήμων  απάντων  γένος 

(ΒβΓ^ίί.  1->τ.  ρ.  1055,  64) 
πασσύρως'  άρδην,  πανοικί  [81] 


€00.  19  υμν^δι  23  ΚαηηΙαβ,  ρβΓίββ  ίη  ΏΐεάΐΆ  υη^υΐα  (εηβΓΓίιηβΡ  27  παρωδονντες 
38  παρεωρωτο  40  παρά  καιρόν  41  απούσας  44  παροαμένων,  δεδιωυένων  6ΐ  πασ- 
σάμενος  54  πάσσανος  —  άρτώπτης  61  εί.  μίσχη  τό  τοΰ  φυτοΰ  φύλλον  62  πά- 
σον        68  σφήκας        72  άλλος  ^εΐοι  χρατευτών        74  χη^σας  ύπερβόριος 

ΗΕδ.  21  παρφάμΒνος  (ϋ  249)  *  παραπείσας,  εΙπών.  παρηγόρησης  Αά  35  παρώ- 
παλα'  τά  περϊ  τοϊς  όφ&αλμοίς  86  παρόπανος'  εμβρόντητος  λά  37  παρά  τοις  όφ^'ίΐλ- 
μοΐς  43  παρώσατο  (II  Μΐ^,ββ•  IV  11)*  ώοατβ,  χαϊ  ωϋ-ησεν  45  παρότρυναν  (ΑεΙ.  Αρ. 
XIII  50)*  ηαρώξυναν  46  μσ^ρφχετο  {Δ  272)*  παρήλ9εν.  έπορεύετο  49  πάς  (Ο  537)* 
όλος.  έκαστος  Αά  51  γευσάμ$νος  (α  124)  53  πάσαν  ίπ*  αίαν  (θ  1)•  πάσαν  την  χην 
55  πάσσασ^αι  (π  384  ηοη  βορίι.  Α.  202)*  γεύσμσ^αι  57  πασάτω  (Εχο(Ι.  IX  8)•  ^ανάτω 
58  πασιδέκεν  {Δ  95)*  περί  πάντων  δέ  76  πάσσοντος  (Ρβ.  €ΧΙ.νΐ1  16)*  εΙς  αέρα  χέον^ 
τ9ς^  ή  σκορπίζοντος^  ή  (Ιητοντος  (1081)  81  η  άσσων  φίπτων•  χέων.  σχορπίζων  (1076). 
έΜμόσσων   (Ε  401.  900) 


1205 


ηάύτα  —  πατώΰας 


1206 


πάστα  (Απ5ΐορΙι.  ρ.  1184  Εοροΐ.  Γγ.  ΟΥΙΙΙ»)  • 

βρώμα  ίχ  τνροϋ  άνάλου  μιτά   σεμιδάλεως 

χαϊ  οησαμίου  σχίναξόμενον,    οί  όέ  ίτνος 

άλφίτοις  μεμιγμένον 
ηαστάδες•  παστοί^  ατοαί,  χαΐ  των  άμηέλωρ 

αί  συστάδες,    καϊ  τόποι  ^   ίν9α  έδείπνουν^ 

άηο^  τον  πάσ[α\ασΒαι,   Ισως  όέ  χαΐ  οΐ  δια^ 

γεγραμμένοι  οίχοι*    πάσα  ι  γάρ  το  ποιχί- 

λαί.   χαϊ  ετνος  δμοιον 
•^παστάξ'  πάσσαλος  10 

παστά  ς*  στοά,  προστάς,  ηαστάδας  (ΗβΓΟ^. 

11  148  Χ6η.  Μβιη.  III  8,  9)-  ννμφωνας 
παστήρία'  σπλάγχνα,  τά  έρτοσ&ίδια,  Ηολία 

[87] 
ή^πασχαλχενς*  πολύτεχνος 
πασχητιςί'   πάσχειν   &έλει[ν].   ή  άχόλαύτος 

....,  τ;  αίσχράς  -ήδονης  ηττάται 
παταγεί  (Αγ.  ΝϋΙ).  389)•  "φοφιΐ,  χτυπεί  (οί. 

λαταγεϊ)  [»1] 

ΙΙάταιχοι  (ΗβΓΟίΙ.  ΠΙ  37)•  9εοϊ   Φοίνιχες^    20 

ους  Ιστάσι  χατά  τάς  πρνμνας  των  νέων 
παττάλονς  (Αγ.  Υββρ.  129)•  πασσάλους 
πάτανα  (δορΙίΓΟ  Γγ.  31?)•  τρύβλια  (391) 
πατάνια  (ΕυΙ>α1.  ρ.  223  ΑηΙίρΙι.  ρ.  39)*  τά 

εχπέταλα   λοπάδια,    χαϊ  τά  έχπέταλα  χαϊ 

φιαλοείδή  ποτήρια ^   ά  πέδαχνα  χαλοϋσι. 

τινίς  6έ  δίά  του  β  β  ατά  νια  λέγουσιν 
•\'παταπω'  πάλαι  ποτέ 
Παταρ{η)ίς'  πόλις,  χαϊ  δρος  Δυχίας 
πάτασσε  {Ψ  370)•  νηδ  αγωνίας  έπλήσσετο,    30 

έταράττετο 
πατάσσει  (β.  ο.  ^ν^  282)*   πλήσσει,   χρούει. 

τρέμει,  πηδ^,  φοβείται,  άλλεται        [βά  99] 
πατάσσω*  ηχώ  (1090).  δέρω,  πλήσσω 
πάταχνον  σχεΰος  λοπαδίφ  εμφερές 


ιτατβισΟβ*  Ισ^ίετΒ 
πάτε IV  πορεν[σ'\εσ9αι 
πατέοντο'  Ιγεύοντο 

πατέονσΐ'  χαταπατοΰσι  [ΙΙΟβ— 9] 

πατηνόν  πεπατημένον,  χοννόν         [11.  12] 
πατηταί'  οΐ  τραπηταί  [14.  1&] 

πατνή'  χαλή  ύπό  ΠάρΘων 
πατνωματα•    στεγάαματα   οίχον   (φατ — ) 

[18] 
πάτορες'  πλούσιοι 
πάτος*   •ή  πεπατημένη  χαϊ  λεωφόρος  οδός 

(ι  119).  χαϊ  Ινδυμα  της  "Ηρας  (ΟβΙΙίιη.  βρ. 

ΜβΙβΚ  άβ  Ιιοιη.  ρ.  83).  χαϊ  χόπρος 
πατράδελφος'  9εΙος  προς  πατρός         [21] 
πατραλοίας  (ΡΙιίΙοηί(Ι.  €θΐη.  ρ.  421)*  ό  τόν 

πατέρα   άτιμάζων^    πατροτύπτης,    χαϊ   το 

μητραλοίας  (οϋτω)  συντίΒεται 
Πάτραΐ'   πόλις  της  Ελλάδος  (Ρ1ιΠ«ιηοη.  ρ. 

31)  [24] 

πάτρην   πόλιν  Ιπαρχίας.  φυλή  ν.   πατρίδα 

[26] 
πάτρια  ι  (ΗβΓοά.  Ι  200)•  φυλαί  (1114) 
πατρίδι  (06ΐη.  296,  15)*  πατρφς^    [29—82] 
πατριώτης  (Νίοο  οοιη.  ρ.  678) *  παρά  Ά^ψ- 

ναΐοις,  ό  βάρβαρος,  χαϊ  ο(υ)  πολίτης 
πατρόΒεν  πορδαχίδαι*  δτι  πατέρων  εΙ- 

σϊν  όνων  -ήμίονοι  [85] 

πατρόπολις  (ΑηΙίρΙι.  οοιη.  ρ.  129)•  ή  χα- 

τρφα  οΐχία 
πατρφζουσαΐ'  τά  του  πατρός  φρονοΰσαι 

[38-41] 
πατρφος  Ζευς  (Αγ.  Νυΐ).  1470)• 

ναϊ  ναϊ  χαταίδέσ&η(τι)  πατρφον  άία 

χαϊ  άλλοι  πολλοί 
•\πατώσας•  διατριβούαας 


€00.  82  πάστα  (ΟοΓ.)  βΐ  παστά  83  παστάδαι  85  πρόστάς  ηαστάδας  νυμφών 
86  έντοσ^ήδία  (οί.  ίμπαστήρια  ηεριστατήρια  πλαστήρια  πατήρια)  89  αισχρά  ήδονη  9ίΒ  «α- 
ταϊχοϊ        94  τρνβλίον        95  παιδάχαια       98  αγώνος        1102  πάτει&ε'  έσ^ίεται      4  έγένοντο 

22  μητρο —       28  πατρφςί'  πατρίδι        88  πατριότης        84  πορδιχάδαι  —  πρων        87  πά- 
τρα ζουσαι        Ζ\^  πατρόΐον        40  χτένων        48  πατώ  μα  ς  (οί.  ματςί) 

ΗΕδ.  87  παστοφόριον  (ΙβΓΟίη.  XXXV  4)*  τό  τόν  παστδν  φέρον,  τ/  οίχονομία.  ι] 
συναγωγή,  -ή  ναός  εύανϋής  91  πάταγος  (2^283  11769)•  ιρόφος,  χτύπος  Αά  99  ^ 
πατάξαι  1106  πατεύσουσί'  χαταφρονήσουσιν  (πατή — )  7  πατερήται*  έσΒίουσι  (πα- 
τέονται)  8  πατέρες*  πλούσιοι  (πάτορες),  η  πρόγονοι  9  πατευτιχόν  Βηρευτιχόν  («αλ — ) 
11  9τατ7/.(»•  ο  φύσας  12  πατήρια'  έγχοί[χ]λια  (1086).  χαϊ  της  λη[μ]νού  μέρη  τινά  (πα- 
τητήρια) 14  πατίαι•  χώραι  (πατριαί)  15  πάτησαν  {ά  157)•  χατεπάτησαν  18  πα- 
τάν (Ζ  282)*  όδόν  πεπατημένην  21  Παύλος  (ΐ£83ί.  IX  6)•  θαυμαστός  ή  εκλεχτός  σύμβουλος 
24  πατρέμβατοΐ'  ν^ηλοί  (ΑοβοΗ.  8υρρΙ.  350)  26  πάτ^ς  (Α  30)*  πατρίδος,  σημαίνει  όέ 
καϊ  την  ίκ  τοϋ  αυτού  πατρός  γένεσιν  {Ν  354)  29  πατ^ΐί^  γαίαν  (Ν  645)•  πατρψαν  γήρ 
30  πατρίδος  αϊης•  πατρώας  γης  31  πάτριον  τήν  9Μφ(ν  (πατριώτην  ού  πολίτην) 
32  πατρίς*  φυλίς.  πατρίδος  35  πατροκασιγνήτφ^  (ν  842)•  τφ  τοϋ  πατρός  άδελφφ 
88  πατρώϊον  (ο.  0.  Β  46)*  τό  τοϋ  πατρός,  καϊ  άπό  προγόνων  89  πατρώϊος  (β.  ο.  Ζ215)• 
πατρικός  40  πατρωλοίας'  ό  τόν  πατέρα  τνπτων^  η  χτε(ί)νων  41  πάτρωνες*  οΐ  πρωτφΐ 
των  άξιωΒέντων  της  ^Ρωμαίων  πολιτείας  υπό  ^Ρωμύλου  εκατόν  δντες,  ώσπερ  δευτέρων  πατέ^Φν 
τάξιν  ίχόντων  καϊ  έχ  τούτου  οΐ  χρινόμενοι{ς)  βοηϋ^οϊ  παρηγινόμενοι 

76* 


1207 


ηαν^τα^  —  η$ίοί%ονς 


1208 


Λαύίται  (ΑγμΙ.  Γγ.  ΧΟ)*  {Ιαυχί^ς  γίνηαι 

καύλα  (8ορΙι.  Τγ.  1257)*  ϊνβσι^,  άνάπαυύΐς 

παννί'  μιχρόν,  οΐ  6έ  μέγα,  ή  άγοΒάν 

ηαϋνις'  άχόχρεως 

παΰνον  μέγα 

καν  ρ  α  (Γ  2141)*  όλίγα^  ίύαρί&μητα 

Λαυράκις  (ΤΙιβο^ηΙά.  859)*  όλΛγάχις^  ή  ού- 
Αέν  όλως 

κανραχίς'  τήν  ηέμΛτην  Σαμο^ρφας  χα- 
λοϋαιν 

Μανροί'  ολίγοι  [κά  52] 

πανσίβάχτρω9•  Ισχυρών  βαχτηρίων  χρω- 
μένων  [54] 

χανσιχάπη  (ΑηβΙορΙι.  ρ.  1072)*  μηχάνημα 
^ροχφ  Ιοιχός,  δί  ου  τόν  τράχηλον  ίΐρον^ 
ως  μή  δύναα&αι  κροΰκν^γχην  η)ν  Χ^Χρα 
(τφ  στόματι) 

Πανστήρια'  όρη  της  *ΑχαΙας^  έν  οίς  ο 
*Ορίων  άπέΒανε.  χαϊ  ηροβλήματα^  ^^  φράγ- 
ματα [57.  58] 

καφλάξ€ΐ,   (0Γ•1{η.  ρ.  136)*  βράξ^ι^  άναζεί 

ηαφλάζοντα'  [βά  βΟ]•  χαχλάξοντα*  άνα- 
βράξοντα^  ^βρμαίνοντα 

ί£μφών  χζΒίνας 

ΛαχΒίςί    δραχμιΟ'    τό   δίδραχμον,    *Αχαΐος 

[61.641 

Λάχητες  (ΗίρροοΓ.)*  ηλούαιοι.  ηαχεΖς 

Λάχνη*  ή  ιρυχρότης*  άχό  του  Λήοσαν.  ή 
λεητή  χιών,  ή  ηαχεϊα  δρόσος,  ή  τό  πηγνύ- 
μενον  ΰδωρ  ύΛο  ψύχους 

ηαχνουμένης  (εί.  ΑθβεΙι.  ΟΙιο.  81)*  άνιω- 
μένης 

ηαχνοΰταί  (Ρ  112)*  ^μοΰται,  ηήσσεταί' 
καρά.  την  π  ά  χνην,  φρίσσει.,  λυηείται^ 
άνιάται  ((3ΐ9%.  Ν3Ζ    €.  XXVIII  14 ?> 

-^ηαχη*  μνρον  τό  Μενδήοίον  λεγόμενον 

ηαχυμερώς*  άδρώς^  ηαχίως 

ηαχννοοί'  ηαχύν  νουν  έχοντες,  ανόητοι 

ηαχύποδα*  τόν  ύηό  λιμοΰ  χαϊ  φιλαργυρίας 
οίδηααντα 

παχύτερον  άδρότερον.  ούχ  ακριβώς 

{καώτα'  αυγγενοΰς) 


καωται•  συγγενείς,  οίχεΐοι,  ΑάΜΦ99ς 

(ηαώταρ'  συγγενής)  οΓ.  40 

πέαρ'  Γλαυχίας  λιχαρόν 

πεδά  (ΑΙοβ.  Γγ.  48)*  μετά.  ή  γη  (πέόφρ) 

κ^δάγρετον     μεταμέλητον.      μεταλψττόν. 

κοιχίλον,  μεταδίωχτον 
κέδαΐ'  δεσμά,  ΛεριοχελΙδες.  χάί  χρίχοι  Ισχυ- 

τωμένοι  της  νεώς  τοις  χηδαλίοις   χαϊ  τψ 

Ιστφ 
10    "^ηέδαλα*  χοιχίλα 

•^χεδαλευό μένος*    μεταμελόμσνος•    μηα- 

διωχόμενος 
Μίδανφ  ΰηνφ  ή  ήπεδανφ'    χούφφ,   *Ιητ 

*Αγαμέμνονι  (Γγ.  4).  τινϊς  δΐ  οϋ  βεβαέφ 
ηεδανός'  ταπεινός^  πεδεινός,  η  ό  τφ  μάντα 

διδόμενος  μια^ός 
χεδαοριοτ'ής'    Ιπηος   φρυ(α^γματ£ας•    χαϊ 

μετεωριατης 
πεδάροιον  μετέωρον.  ύφοΰ 
20    ηέδαχνα  {Κ\εχ\ά,  ρ.  408)•  τά  ίχκέταλα  χαΐ 

φια?.οειδή  ποτήρια  (1298) 
πεδαχνοΰται  ( Ατίβίορίι.  ρ.  1063) *  έξνπτίω' 

ται.  χαϊ  τρνφςί 
(πεδάορον  μετέωρον)  1356.  1204 
πέδειλα-  υποδήματα  (Ευ&ΙβΟι.  179,  24) 
πέδελ&ε'  ίχέτευοον.  μέτελθΒ 
ηεδέλ^η*  ίχετεύχί,  μετέρχηται 
πέδευρα*  νστερα,  Αάχωνες 
πέδευρον  ΰοτερον.  πάλιν,  όπίαη 
30    ηέδη  (Χβη.  Ες.  VII  13.  14)*  είδος  Ιππασίας. 

χαϊ  περιαχελίς.  δεσμός 
ηέδηοεν  νηοχείριον  ίποίησεν  [94] 

πεδιάδα  γη  ν  την  Φωκίδα 
πεδιαλαΐ'  μεταπέμιραα^αι.  μεταβαλεΐν 
πεδία  χα  πρόβατα  (Ε^βίββ)*  πρόβατα  από 

πεδίου,  χαϊ  ού  λειμώνος 
πεδιάτιδες  πύλαι*  τάς  πληοίον  τον  θυμ- 

βραίου  έν  Ίλίφ  φηοί,  ας  τίνες  *Επιχηλας 

χαλοϋαι 
40    πέδιλα  (α  %)*   υποδήματα,  χαϊ  Ιστιν  οίον 

ποδόειλα  [1200] 

πεδοίχους  (Οογ.)*  μετοίκους 


ΟΟΒ. 


Ι.    44  ήσύχως        49  εύρύ^μητα        52  Ιλαττοι        55  ηρωνος  μή        56  ιτα 
(Χίουΐ)       57  .χατέληξις       61  «άφων       62.  63  =:  63.  62       62  Ιη  δραχμή  —  'Αχαιοι      Ι»3  \α 


56  πανστίρεια 


χειρϊ  —  ^^χΰι  ^^6  ηεοοιίν  69  παχήμερον  71  παχυννοϊ  74  πραώται  (75  =  πΖαρ) 
76  π/όα  80  μεταμίλώμενος  81  ή  πεδανφ  83  πεδάροειον,  μεταίωρον  83]  ροβΐ  86 
πεδαωριατής  84  πεδαυνά  87  πέδηλα  89  πεδελύεΐ'  Ιχε,τενεί,  μετέρχεται  96  πε- 
διάλαι  —  μεταλαβεΐν        97  άποδεδία        98  πεδιά  τίνες,  πύλαι  —  ήλίφ        99  ποδόειδα 

ΗΕ8.  Αά  52  (παυρότΒροΐ')  έλάττους.  όλιγώτεροι  (θ  56)  54  παύαειεν  (Α  192)* 
χαταπαύοεαν  57  παυοωλή•  άνάπαυαις  {Β  386).  τελευτή.  χατάληξις  58  Παφλαγόνες 
(Ν  656)•  ε^νος  Αά  ϋΟ  ήχοϋντα  (Ν  798)  (ί3  ηαχείχί  χειρί  (Γ  376)*  τϋ  Ιαχυρξί  64  πά- 
χετον  (θ  187)*  παχύτ(ε)ρον  94  πεδήται  (8«ρ.  δβΐ.  XVII  2)*  πεπεδημένοι  120Ο  πζδό- 
θ€Ρ  (ν  295)*  άρχή^εν^  έχ  ^έ^^»  ^^ό  γενέσεως^  ίχ  παίδων 


1209 


ηΒδοίχου  χελίόόνος  —  ηΒίύόμβνον 


1210 


πεδοίκον  χελίδόνος•  ϋυνοίχου.  ΑΙαχύλος 

Τροφοϊς  {(τ.  52) 
ηέδον  γη,  έδαφος  [4] 

πέδορτος  (Αβοΐββ)*  ήμίρα^  Ιρ  'η  ού  γίνεται 

εορτή 
Πεδώ'  ή  νυν  καλούμενη  Ελείρύδρα  (ς.  τ.), 

κρήνη  έν  αύτει 
ηέξα'   ή  αρχή  του  φνμοΰ*   δίά  το  πρδς  τφ 

πέδφ  ....,  δ^εν  καϊ  πέζα  Ιματίου  λέγεται 

ή  ώα,  ή  ηρός  τφ  ηίδφ  τά  κατώτατα  μέρη    ι^ 

{Ω  272) 
πεξάς  μόαχους  (Ευροΐ. Γγ.  νΐρ.489)*  ούτως 

εκάλουν  τάς  μιο^αρνούοας  εταίρας  χαρϊς 

οργάνου  (1215) 
πεζεταίροίς  (ΟίΐηοβΙΙι.  23,  2)'    τοις  περϊ 

τον  βααιλέα  δορνφόροις 
«€?»?  λέξις'  κοινή  λέξις 
π  ε  ζην  την  αυνή^,  ή  κοινήν 
Λεζός'  κοινός,   ταπεινός,    ΠεξοΙς  όέ  τοϊς 

εκ  ποδών  πεξίύουαιν  20 

πεζοφόροις  ζώμααιν  ΑΙαχνλος  Τοξότι- 

αιν  (Γγ.  242).     ωαπερ  πέξαν  εχόντων  των 

χιτώνων  τιν^ς  όέ  ποδήρεβι.   Ζω  μα  όέ  τό 

ένδυμα  [14] 

πεζφ  γόφ  (δεβηίο.)*   τφ  ^ιλφ.   καΐ  πεξάς 

εταίρας  Φλέγον  τάς  μια^αρνούαας  χωρίς  όρ~ 

γάνου  (1208)  [16] 

πειΘαρχήσαντες'  πεια&έντες  [18•  10] 
πειθήνιοι•  υπήκοοι^  πειΒόμενοι  [21.  22] 
πείθονται*  πειΘήνιοί  ^Ιύΐν  (Α  79)  30 

«ει9ώ'  ή  όγδοάς 

πεικαλίμαις'  όξείαις^  χαϊ  λεπταΐς 
πείκειν  ξαίνειν  (2276) 
πεΐκος'  ίριον.  ξάμμα  [28.  29] 

πεινέων  πεινών  [&1] 

πεινήν  πεινάν  [88] 


πειράξων  Ινεδρεύων.  λχιατεύων  (ηοη  1 281) 

ι»] 

πείρ^  δ  ου  α  α  (Μΐηβηύ.  ρ.  104) 

πεΖραΐ'  πειρατ(ε)ΐαι,  δόλοι 

Πειραιής'  νήσος  (Ιι.  β.  δήμος) 

ηειράν  {Μεηηηά,  ρ.  225)*  πειράξειν 

πεΐραν  ποιούμενος*  πειράξων 

πείραντες'  έκκεντήααντες 

(Πειρααία  [ΤΙιιΐΰ.  Η  22])•  Αβτεριον 

πείρατα  {Η  102)*  πέρατα,  τέλος 

πειραταί*  κακούργοι ^  λχ^αταί»  9ηρενταϊ  ίν 
νδααι 

πειράταΐ'  [εά  44]  πειράξει,  Ιπϊ  όέ  ληατων^ 
πειρατεύεται  (εύειΐ)  [45] 

ή;^πειρεάα&ε'  πειράο^ητε  (ΑβδοΙι.Α^.  14011) 

[47.  48] 

πειρήα^αΐ'  εβ^'  δτε  λχ^στεύβαι  [50] 

πειρ-ήαοντα  (11301)*  διάπειραν  ληίρομενον 

(52) 

πειρητίξειν  πειράα^αι,  •[ πεφυαήσ&αι,  πε- 
φοβήσ^αι  [54] 

ΠείρηΘοί'  νύμφαι  εν  Εύπρφ  ( — ι9οι) 

πείριν&ος*  πλέγμα ^  τό  έπϊ  της  αμάξης '  τό 
πλινθίον,  τό  έπιτιϋέμενον  τη  άμάξη  τετρά- 
γωνον 

πειρώ   (δορίι.  Ρΐιίΐ.  149)*    απεύδε,   πείραξε 

[58.  50] 

πείααντες'  ποτίααντες,  ύγράταντες 

πείοεα  {ξ  124)*  λειμώνες,  ελη.  [»ά  61]  πο- 
τάμιοι, π{ο)ιώδεις,  ύδατώδεις  τόποι    [62] 

πείαει  (Ευροΐ.  Γγ.  XXIV  ρ.  471) 

πεΐαεν  Ιπειβεν  [64 — 66] 

πείαματα'  αχοινία απόγεια,  πρυμνηαια(ρ,^, 
ξ  269).  περιβόλαια 

πειαόμενον  (Ηετοά,  IX  37)*  παΒεΐν  μέλ- 
λοντα 


€00.  1202  αίσχυλοτρόφοις  5  πέδοτα  8  πέξας,  μόαχους  9  πεξετέροις  15  ιτε- 
ξολόγφ  25  πεικαμμαΐς  26  πεικεΐν  27  πεικός  20  πεπη\  36  πειδαίρουαα^ 
όέρουβά  37  παρατίαι,  δόλος  88.  88»  ροπΐ  1253  Πειριεΐς  κτλ.  (44  οί.  1914)  51  \ται  — 
λήφονται        56  πλήν9ιον  {βοϊϊοΙ.  Ω ί9ϋ)        60  ύγραί-^        61  πεί  ^^  ^"*"  "'*  ' 


ΰει,  έπ\ 


Ιααεα       68.  68»  πε^βεν*  «£ί- 


ΗΕ8.  4  πέδουρος*  μετέωρος  14  πεξών  (Δ  274)•  των  όδευόντων  16  πιθανό- 
της'  πιστότης  18  πεί^εο  {Α  214)•  πείρου  10  πεί^εα^ε  (β  455) •  πείσατε  21  πει- 
^ήαας'  πεια&είς  22  πει&ή'  πεισμονή,  πίστις  28  πεικόν  πικρόν,  πευκεδανόν  (2016. 
2278)  29  πειλός'  παν  τυ  πεπιλωυένον  81  πειναρόν  ^υπαρόν  (2317)  33  πείρω  {Ω 
390)•  πέρας  35  Πειραΐδαο  {Δ  228)•  Πειραίου  παΐδα  Αά  44  πεΐραν  λαμβάνει  (Β  193) 
45  πειρατήριον  (ΙϋΙ>.  ΥΠ  1)'  τόπος  ληστών  47  πείρη^ΛΙ  (Α  302)•  πείφααον  48  πει- 
ρή&ηξηι  (Τ  381)•  πεΐραν  λαμβάνει  50  πειρήσομαι  (Β^73)'  πειράσομαι  52  πειρη- 
τιξε  (Η  235)•  πείραξε  54  Π  ε  ιρ  ι  ει  ς*  νήσος,  καϊ  Άσηρία  (1238)  58  πειρώμενος{Ε 
129)*  πειράξων  59  πειρών  την  παΐδα  (31οβΓ.  310)•  πει^ξων,  διαφ^είρων  Αά  61  [πέδη.] 
62  πείσσεασποιήεντα  (Υ  9)•  τους  διύγρους  τόπους  καϊ  βοτανώδεις  64  πεισεσ^αι  {Α 
289)•  πα&εΐν  65  πείαεται  (Α  188  Υ  127)•  υπομένει  66  πείση'  πεισματική  χώρ^  {ν 
23)•  τφ  δέ  μάλ'  έν  ηείση  κραδιήμεναι 


1211 


ηβίύβνια»  —  Μίλβν 


1212 


η$ίαονταί'  ηάΒωαι  (ηοη  Ηοη.) 

'^ηΒΐχΐΰον  δοκίμαύον  [71] 

»Έχτ€Ϊ  (Αγ.  Λτ.  714)*  χτενίζει,  τίλλεί.  Χ€4- 
ρει.  ξαίνει 

πεχτονμαί*  '^τ^Ιχομαι.  τίλλομαί 

πεχτούμενον  (Αγ.  1>'8.  684)*  τιλλόμενον. 
τίλλοντα,    Πεχτεΐν  γαρ  τό  χείραν 

ηελάγια'  τά  χρόταλα.  Ί*ή  ^έ  ^ίνος  αελαγία 

πελαγίξείν  (Η^ρβίίάββ)  *  τους  οδόντας  αυγ^ 
χρον€ίν.    χαϊ  πλεΐν  πέλαγος  αβατον,    χαϊ    10 
άλαξονεύεα^αι  ^  χαϊ  ^ενδεσ^αί  μεγάλα 

ηέλαγος'  μέγεθος^  τίλή^ος^  βνΘός^  πλάτος 
0αλάασης  [78] 

ηελαξόμενοΐ'  Ιγγιξόμενοι 

"^ηέλαιτον  τό  ίφιχτόν,  μέγΐύτον 

πάλα IV α  (Αίειη.  Γγ.  69  Β;Ι(.)'  «όχβνβ,  μει- 
λίγματα 

Πελάνα'  ί)  Σαλαμίς,  Ιν  τοις  Εύχλον  χρη^ 
ϋμοίς:  -ή  τά  άηό  της  άλω  άπάργματα,  χαϊ 
θυαίαι^  χαϊ  πέμματα  20 

πέλανοι  (ΕυΓ.  ΗβΙ.  1334)*  ηέμματα  εΙς  ^ν- 
0ΐας  έ:ίΐτηδεια 

ηέλανον  άφρόν^  τόν  περϊ  τήν  γην  άφρόν 
(Αβ8€ΐι.  Ρβη.  816).  7^  πέμμα  τι  ηλαχουν- 
τώδες 

ηέλανος'  πέφιν  £χων  ^υπαράν,  ή  τό  ίχ  της 
(ηαι)πάλης  πέμμα.  οΐ  δέ  έπϊ  του  χηρίου 
τιΘέααι,  χαϊ  τόν  περιπεπηγότα  τφ  οτόμίχτι 
άφρόν  (ΕυΓ.  Ογ.  220) 

Μ  έλα  ν  ο  ρ'  τό  τετράχαλχον,  Αάχωνες  30 

πελαργιχοϊ  νόμοΐ'  τό  άντιτρέφειν  τους 
γονείς 

Πελαργιχόν  (Αγ.  Αν.  832)•  άντϊ  του  Πε- 
λασγιχόν.  Πελαργούς  γάρ  φασι  τήν  *Αττι- 
χήν  οίχησαΐ'  άηό  των  -^Πελασγών  μετα- 
φέροντες έΛΪ  -[τά  πτηνά 

ηελαργός'  άγγος  τι  κεράμεον 

π  έλα  ς  •  γείτων^  έγγύς^  πλησίον  [91] 

ηελάααιμί'  προσεγγίσω 

Πελασγοί  (Κ  429)•  οΐ  Θεσσαλοί,  χαϊ  Πε-    40 
λασγιχόν  "Αργός   {Β  681)    ή   Θεσσαλία 
νϋν.   χαϊ    ενιοι   των  βαρβάρων,    χαϊ  γένος 
από    Πελασγού     του    Αρκάδος    γενόμενον 


πολνπλάνητορ    (ΌτΛΧΐη.   ίΓ.   XXII    ρ.   182) 

[94.  Κ] 

Πελαστιχόν  (Εετοά.  Υ  64)*   τκιχίον  ούτω 

ίν  Α&ήναις  χαλούμενοτβ  Τνρρηνώ»  χτισάρ- 

των 
πελάται  (εί.  ΡΙιΙ.  ΕαΙΙι^ρΙι.  ρ.  4  €)*  ο£  6μ 

τήν  άναγκαίαν  τροφήν  μια^φ  δονλεύσντες, 

•^ τρεις   μίσ&αρνοι•    άπό    τοϋ    Μέλας,   η 

Βρέμματα 
πελάχνιν  τρύβλιον  έκπέταλον  (1186) 
πελδασταΐ'  οΐ  τά  άσπιδίσχια  ΙχοψΤΜς 
«βλεθο^άψ*    θεόδ{ω)ρος  ό  τραγικός  "Αλο- 

χριτή;  οΰτως  έπεχαλεΖτο,  τινίς  όέ  ηοοξτην 

αυτόν  φασι  γεγονέναι 
Λελε&ρίαματα'  δρομήματα  (€Ϊ,  «Α — ) 
ηέλε^ρον  (Φ  407)*  μέτρον  γής^  ο  ψασι  μν- 

ρίους  πόδας  εχειν  τινίς  δέ  σταδίύν  εχτ9ν 
Πελε^ρόνιον  πολυφάρμαχον 
Πελε^ρόνιος'  ό  Χείρων^  άηό    του    Πελε- 

Βρονίου,  έν  φ  Ιτράφη  *  οί  όέ  Λολυφάρμαχος 
«έλ64*   υπάρχει  (1134),    έοτ£.    {δίδωοι,  γι• 

εται  [Γ  3]) 
κ  έ  λεία  ι  {μ  62)*  περιστεραί,   χαϊ  αΐ  έν  Αω- 

δώνη    9εσπίξουσαι    μάντεις,     ΙΑριστοτελης 

{ΠΑ.  V  13)  φησϊ  διαφέρειν  χεριστεράς  χβΐ 

πελειάς 
κελειο^ρέμμονα    νησον     (Α«βο1ι.    Ρβη. 

309*  Σαλαμίνα) 
χελείους*  Εωοι  χαΐ  οΐ  Ήπειρεοται  τους  ψί* 

ροντας^  χαϊ  τάς  ηρεσβύτιδας 

ηελεκάν  (Αγ.  ΗΑ.  VIII  12)*  όρνεον  τό  χο- 

λάπτον  καϊ  τρυπούν  τά  δένδρα 
χελέκεα  πέλεκνν  δίστομον  (ΕυΓ.  £γ.  534, 

6.  6) 
πέλεκκος'   στελεός^   6  έστι    ξνλον  εις  τήν 

όπήν  των  πελέκεων  βαλλόμενον    (^V  612) 
πέλεκρα'  άξίνη 
πέλεκυς  (Γ  60)•   άξίνη  δίατομος,    τ}   στα&' 

μίον    ί^αμιαίον     οί    δε    [δω]δεχαμνιαΐον 

(ΟΓβΙβδ) 

-^πελεκύστερον  τό  ατελεόν 
πελεμίξειν  σείειν,  χραδαίνειν  [1316] 

πέλεν  ην,  ύπηρχεν  {Ε  729) 


€00.     69  πά9ονσι 


πέκτει^    χτείνει 


Η£§.  71  πεκούλιον  (βαλάντιον  ρβεηΐίηηι)  78  πελάζειν  (Ε  766)*  έγγιξειν^  πλψ' 
σίΐί^£ΐν  91  πελάσαι  (χ  176)•  Ιγγίσαι,  πλησιάσαι  94  ηέλασε  (θ  277)*  προσηγγισεν 
9&  πέλασσεν  (Β  741)•   έγγίσαι  έποίησεν^πλησίασεν        1316  ηελεμίχέ'η  (Α  535)*  διεσεέσέιι 


1213 


ηβΧένα  —  ηβμηάς 


1214 


ηελένα•  ζεύγος  βοών 

ΙΙελΒος'  *Αχαίός  Φρίξφ  (Γγ. 36).  χαΐ  μήποη 
Τ7}ν  ηαρ*  *Ομήρφ  (Β  691)  Πηλεόν.  δννα" 
ταί  όέ  καϊ  τά  Πέλη  τά  έν  θεσααλίψ  λεγο" 
μένα  δηλοϋν  [20] 

ή^πελεσσύδραΐ'    σν[ν]στρέμματα    υδάτων 

ηελήαρ'  περιστεράς  χαΐ  Ί*  περσικής  τό  ήμισυ» 

Λάχωνες  [24] 

π  έλη  ο  ς  (ΟθΓ.)'  γέρων  [26]     10 

πελιαί'  μέλαιναι  [βά  27]  [28] 

πελιγάνες'  οΐ  ίνδοξοί'  παρά  όέ  Σύροις  οί 

βονλενταί 
•\^πελΙγξαι•  Ιπιδραμεΐν 
πελιδνόν  (ΤΙιαο.  11 49) *  μέλαν  ώς μόλυβδος» 

ή  ΰφαιμον 
πελίχαν  (θΓ&Ιίη.  ρ.  64)*  είδος  ποτηριού  ξυ^ 

λίνου,   διά  τό  πεπελεχήσθαι,  άλλοι  ξυλΙνη 

λεκάνη 
πελιοί'  μέλανες^  ώς  άχρο!^  ή  χλωροί  20 

ΙΙελινναΙος•  6  Ζευς  ίν  Χίφ 
{π  ε  λ  ιό  ν    φαιόν  [εί.  1338].   μεμελανωμένον 

[1401]) 
πελιτνόν  (ΤΙιαο.  II  49  Αΐβχίά.  ρ.  429)•  πβ- 

λιόν 
ηίλλα'  λίΒος 
πέλλαι  (Ρ\η\.  Μογ.  409Β)*  άγγεΐά  τίνα,  β^; 

Α  άμέλγεται  τό  γάλα^  οίον  πύελ\λ]οί  τίνες 

&ΰσαι^  έν  αίς  τό  πΰ^ίφ,,.ΐζουτέστι  τό  γάλα^ 

βίλεΐται  ^|.  30 

Πελλαΐον  {€λ\\.  9ρίίρΜθΙΙΙ,9)'  Μαχεδονιχόν 
πελλάνιος*  ϋοσειΜν  «ρ  Κυρήνη 
πελλαντήρα'  άμολγέα  (1350) 
πΒλλάς*  πέληος,  πρεσβύτης  (οηοιη.) 
πέλλας  (ϋ462)  χάί  πέλλαι*  ποιμενικά  άγ^ 

γεια  [48] 

'ίπελλαιχρόν  ή  πελλαιχνόν'  πυρρόν 
πελλήν  (Μβεβάοηββ)*   ή^κούφην,  χαϊ  φαιάν 

τφ  χρώματι  [46] 

Πελλ{ην)ικαϊ   χλαιναΐ'    έπεί    διαφέρειν    40 


έδόχοχη^  αΐ  εν  Ώελλήνχί  γινόμεναι^  ώς  χαϊ 
άΒλα  τοις  νιχώαι  δίδοσθαι 

-^πέλληον  στέψον 

πελλητήρ  (ΑΐΙι.495Ε)*  πολυφάγος.  άμολγός 

πελλητήρες  (ΤΗββββΙί,  ΑβοΙββ)*  ομοίως 

πελλία*  σπέλεΘοι 

πέλλιξ•  κράνος 

πελλίς  (ΗίρροηαοΙ.  Γγ.  37)*  λεκάνη 

πελλόν  φαιόν  χρώμα^  έμφερ^ς  τφ  πελιδνφ 

πελλοπή-λαύραστον  όξύ^υμον.  ή  ίχλΐ" 
μον  (πέλλοπα)  [66] 

πέλλυτρα  (ΑββεΙι.  ίΓ.  260)  *  οί  δεσμοί ^  οί 
περϊ  τά  σφυρά  χαϊ  τους  αστραγάλους 
των  δρομέων  περιελισσόμενοι^  εις  τό  μι^ 
έκ(σ)τραφήναι  (1343)  [68] 

πέλμα  (ΕΓβΙοβΙΙι.)*  τό  κάτω  τοΰ  ποδός 

ν. 
Πελοπίδαι*  Αγαμέμνων  γε 

Πελοπόννησος*  πόλις  τοϋ^Αργους 

-^ηέλος'  μέγα,  τεράστιον 

πέλτη   (ΕυΓ.  Κ1ι.  305)*    είδος  όπλου,  δόρυ. 

ή  μικρά  δπλα 
πέλτη'  άσπϊς  Ιτυν  ούκ  έχουσα,  ή  όπλου  σχέ- 

ηασμα.  άκόντιον 
πέλτη  ς  (Εογ.  Γγ.  370)*    θρφχιον  όπλον,  χαϊ 

είδος  ταρίχου  ^ 

πέλω  (δορίι.  ΟΤ.  245)*  ειμί^  δίδωμι^  γένομαι 
πέλωρ  (^1^410)*  μέγα,  ύπερφυές 
πέλω  ρ  α   (Β  321.   χ  219)*    Βηρία.   δείματα. 

τέρατα,  σημεία  μεγάλα 
πελωρεύεΐ'  φανερός  ποιεί  (τέρατα) 
•[πελώρης'  τιν^ς  εΙμαρμένης  [71] 

πελώριος  (Γ  167)*  μέγας,  δεινός  [73] 

πέμμα*   είδος  πλακοϋντος.  χαϊ  πάν  πετηό^ 

μενον 
πέμματα'  ποικίλα  εδέσματα  πλακουντικά 
πεμπάδος'  πεντάδος 
πεμπαζόμενοΐ'    επιστρεφόμενοι,   έκπλητ- 

τόμενοι,  μεριμνώντες 
π  ε  μπας  (Χβη.  Ηβΐΐ.  ΥΙΙ  2,  6)*  τρ^αχα; 


ΟΟϋ.  19  πτελέον  (6.  Ρ.  υη^^βΓ  ΡΗΠοΙ.  δυρρί.  II  6  ρ.  737)  23  πέληρ,  περιστεράς 
'  25  πολητός  29  πελιγάνες  30  εί.  αωλίγξαι  81  μελανός  82  πελικάν  —  |^σνα4 
33.34  =  84.88  84  πέλιοι  85  πελιδνόν,  πελειόν  87  τό  μέγα  —  πυελλοί  88  πελ- 
λαιόν  φαιόν,  χαϊ  41  πέλλας,  πέ}^.ητος  44  πελιόχρωνί  45  εί.  πιλνόν  49  πελλήρ 
51  έπέλε&οι  53  ή  πελλάς  λ\  57  πελλυταί  —  περϊ  τάς  62  τεραστικόν  71  τέρατα 
75  πλη^ντικά        76  πεμπάυδος 

ΗΕ8.  20  Πελεστό&οην  (Α^βεΙι.  Ρβτβ.  309)*  νήσορ  τ(^  Σαλαμινίαν  22  πέλεταν 
υπάρχει  {Α20Α),  γίνεται  (^392)  24  πέληται  (Γ287)*  γίνψαι  26  πελειάδες  (Λ  633)• 
περιστεραί  Αά  27  περιστεοαί,  φράσ&αι  (ΒοβοΙίειιιη  (οΓβΙ  πέλΐη)  28  ^κελιανόν*  μολύβδφ 
έοικός  κατά  τήν  χρόαν  (1331)  43  πελλασταί'  υποδήματα,  Λ  περιετί^εσαν  οΐ  δρομείς  περί 
τά  σφυρά,  ϊνα  μή  εξω  βτρέφητοί  (1357)  46  Πβλλήνη  (Β  574)*  πόλις  έν  "Αργεί  56  ββλ- 
λύρον  μετέωρον  (πεδάορον)  58  »βΛ;^ι>τ  α  καΐ  «ελλΰτβμα.  δεσμός  71  πελώρια* 
μεγάλα  (Κ  439)*  τεράστια       78  ^^€Αωροι;  (^Β  741)•  θηρίου 


1215 


πβμηάύαύα  —  ηβηδύ9α$ 


1216 


ΜΒμηάσασα•  ^ξαρι^μησασα 
Κ€{μ)πάσσεταί{δ^\2)'  χατάηένχΒ  άρι^μή- 

ϋΗ'  τυ  γαρ  πέντε  ΑΙοΧεΧς  ηέμηε  λέχουοί. 

χαταχρησηχώς    όέ    χαϊ    ψιλύς   άρί9μήση 

κίμηπλον  (ί^οορΥΐΓ.  826)•   ατημυλον^  λα- 

λον.  οΐ  6έ  λίαν  γηραλίορ 
ηέμηοι  (8ορΙι.  ΡΙιίΙ.  1160)•  άναχέμποι  [83] 
ηεμπωβόΧους  {Α  463)•   ηέντε  όβΜσχονς^ 

έχ  μιας  λαβής  συνεχόμενους  τριαινοεώώς       10 
πέμφελα  (δυαπ — )•  δύσχολα,  τραχέα,  βα9έα 
η%μφίδες  (ΰί.  ΕγεορΙΐΓ.  1106)•  ηομφόλυγες. 

χαϊ  ητηνών  ιρυχαί 
πεμφιδωδεες   πυρετοί    (ΗίρροοΓ.  III  ρ. 

687  Κ)*  φλυχταινώδεις.  ηνευματίαι 
Μέμφιξ  (8ορΙι.  ίΓ.336  ΑβιεΙι.  Γγ.ΙΟΙ)•  κροή. 

ιΡυχή.    χαϊ  αΐ  του  ηλίου  αχτίνες 
κέμ'φις'  ένεχυρασμός 
πενεϊν  ηενητεύειν    (εί.  Αβιοΐι.  8αρρ1.  362) 

[91.  91]    20 
κΒνέσται    (ΤΙι60€Γ.  XVI  35)•    οΐ  μή  γόνφ 

δούλοι^   οΐτινες  είργάζοντο  τήν  γην,    τινίς 

όέ  οί  είλωτες,    τιν^ς  όέ  λάτρεις,   ή  έργάται 

ηένητες  ι)  ύπήχοοι 
Ικενειαδειν  χατεπιστατειν 
ηένης'  6  αύτοδιάχονος 
ηένησσα'  πτωχή 
κεν^έριον  τήν  ηροΐχα.  Θάσιοι 
κεν&ερός  (θ  582  δορίι.  Γγ.  284)•   τφ  νυμ- 

φίφ  ό  της  χόηης  πατήρ,    χαϊ  πεν&ερά  ή    30 

μήτηρ.   τΟεται  δί  χαϊ  έπϊ  του  γαμβρού 
πέν&ος'  συμφορά,  θρήνος,  λύπη  [1400] 

ή^πενόν  μεμελανωμένον  (πελιόν)  [2.  3] 

πεντάσχοινον  ή^στάδιον 
πεντάχα  (1416)•   ή  χειρ  [βά  5] 

πένταχος'  τήν  τάλαρον.  Βοιωτοί 
πεντεχτενή    (ΛηΙίρΙι.  Γγ.   Ι-ΧΧΥΙ    ΑΙβηβηθ. 

ρ.  95) '    ενδύματα ,   υΐον  πριόνων  όδονσιν 

έμφερή,  πεποιχιλμένα 
πέντε  χριταί    (Ερίεΐιβηη.)*    τοσούτοι  τοί^    40 

χωμιχοΐς  Ιχρινον,  ου  μόνον  *Α9ήνησιν,  άλλα 

χαϊ  ίν  Σιχελίρ. 


Πεντέλεια'  δρος  *ΑρχαδΙας^  ίξ  αδ  ^όδων 

ό  ποταμός  χαταφέρεται.  [10] 

π9ντεσνριγγον  ξύλον    (Αγ.  Κςς.  1058)• 

πέντε   όπάς   Εχον    χατά   τό   δεσμωτήρίφρ' 

τεσσάρας  μεν,  εΙς  άς  οΐ  πόδίς  χαϊ  αί  χείρες 

δί€ίροντο'  μίαν  δέ^  δι   ^ς  6  τράχηλος 
χεντετηρίς  (ΤΗυο.  III  104)*  πενταετηρίς 
πΒντηχοντόγνον  (1 679)'  π^ντήχοντα  γύας 

Ιχον  οίον  πεντηχοντοπέλε9ρορ 
Χίντηχοντομέσοδμον    ΛοΧύατ^γ99•    σΐ 

γαρ  μέσοδμαι  στέγαι 
πεντηχοντόστ'^ολον    δπον  οΐ   δροΜίται 

Ί*  ανάγονται 
πέντοζος  (ΗμΜ.)*  Χ^^9  (1405) 
πίντόροβον  ή  γλυχυσίδη 
πέξαι*  χεΐραι,  χτενίσαι 
π^ξαμένη  (5176)•  χτενιααμένη  τάς  τρίχας^ 

χαϊ  ξάνασα 
ηέξις'  ιρίλωσις,  χουρά^  ξύρησις 
'^κεπάγουσα•  απαλή 

πεπαιδεϋσ&αΐ'  πεπαιδοποιήσ^αι  ρΖ] 

ΚΒπαίνεταΐ'  μελανούται  (Ιοη.  Ιη^•  Γγ.  67). 

όπτάται.  μαλάσσεται  (1455).  πέπειρον  γίνε- 

ται.  πραϋνεται  [8] 

κεπαληχέναΐ'  έχπεσεΐν 
πεπαλημέναΐ'  βεβλα{μ)μέναι 
π§παλ(η)μένος'   βεβλαμ{μ)ένος ^   ^«β^νοτ 

γεγονός  [211  Μ]- 

«€»αμένο;(€Γ.  Αμ€Ι.€Ιιο.191)-  ΐίί>ίη^|ΐ|ρ»ι• 
πέπανα  (Βθ€θΙί)'  ικλαχννρτια 
πεπάναι  (Αγ.  ΤΜρ•6Ι5)*  πραϋναι 
πεπανύς'  ό  πολύ9  χρόνον  έχων  παρά   τ& 

νπΓη9ήναι 
πεπαρεύσιμον  εΰφραστον,  σαφές 
πεπαρεΐν  (Ρίηΐ  Ρ.  11  57  [105])•    ένδεΖξαι, 

σημήναι 
πεπάρθαί'  παραχεΐσθαι 
πέπαρμαΐ'  δι   ήλου  χατέχομαι,    ηΒπερόνψ- 

μαι.  χαΒήλωμαι  [39] 

πεπαρφνηχότων    άταχτησάντων,     ύβρι- 

αάντων.     Ώαροινία  γάρ  ή  νβρις 
πεπάσ&αι  (ΕυΓ.  II.  ί.  1426)•  χεχτησθαι 


€00.  81  \λέος  84  πεμποβόλους  86  πεμφολίγες  87  \ωδεις  ηύ&ετοι 
97  ^άααιοι  1400  πτέρνα  5  οί.  έμ'ή  πεντόζω  8  χοιταϊ  (οί.  ίν  πέντε)  9  πεντελεΐα 
14  πεντήκοντομέαολμον  —  μαιοδμαί  ίύ  έχμεαιίν  Ζ'6  πεπάναι  36  εί.  ηεπορέίν 
38  \ομαι         '69  \ομένον 

ΗΕ8.  80»  πέμπε  (ΑΙθ3βί  ίΓ.  26  Α)•  ΑΙολεΙς  πέντε  ^  88  πέμπουσιν  (π  228)•  επεμ- 
'ψαν,  άνέπεμ^Ι^αν^  χατέπιμ'φαν  91  πενία'  άχρημοσύνη,  απορία  92  πένεται  (1(6τί(.  ΧΧΤ 
25)•  πονεΐ,  έν^ργεΐ.  όχρηματεΐ.  χάμνει  1400  πέννα'  πτερά  (Ουοβη^.)  2  πέτο  ντο  Μ  318)• 
ένείργυνν  93  πενταέτηρον  (Β  403)•  πέντε  ίτών  \ά  ^  ή  πέντε  μέρη  {Μ  87)  10  π^ν- 
τεστατήριον  πενταετή  23  πέηαιξεν  (Οίίβοβ  VI  1)•  Ιπάταξεν  25  πεπαλαγμένον 
μεμολνσμένον  (1461)  αίματι  χαϊ  λύθρω  (Ζ  268).  ή  λελενχαμένον  29  πεπαλόεντος  {Ν 
17)•  τραχέος  30  πεπαλόεσσα  (χ  97)*•  τραχεία  39  πεπαρμένον  (Α  246)•  άνειρμίνον. 
π^περονημένον.  χαϋτιλωμένον.  χατεσχημένον,  Ιμπεπηγός•  διακεπερονημένον  (οηοριιιΙ.) 


1317 


πεκαιΤβιτα•  —  πίπαν 


1218 


•^χιιιάβαιται•  ηιότητο!  γ(μθί 
χέηαατο•  ϊγίγΐυαιο.  ίκιηλήριοΐο  [44] 

πιπαχνμμίναις'  π(πυχνφμίνβι[ 
Ώΐηίόημίνοί-  δΐδ^μίνο;  [47.  4β] 

πέχΒίρα  {ΑηίΕΓίΟ.  Γγ.  87)•  ^ραϊα 
τι(π€ίρήαΆαι•  γιγυμνάα^Μ.  {6ια)πιχαρ9ί' 

νιΰο&αι 
«ίτκιρον   πΐπανθίν,  άριμ»ν,  ίάΐίτημένο», 

άχμαίαν 
^επιίρους  (ΕυροΙ.  ρ.  439)-  Ιφημένονι.  Μ    1φ 

όΐίάραί  [>.αβΐίν\  ήτοι  βχαφνλής     [ΑΒ-^Η] 
(τΐίπίχανται-  πιχράύηαι)  ΐί.  1444 

ίίίχιραγχίναι•  τίνι^χέναι 

Λΐ*ίρασμ4νοι•  ιιιηληριομίνο(  [Η] 

■{■  κουΐντα (  (τίίχίκταιΐ)•  χίχΐικται 
Λ€Λααμίνος•  τιΟΧιμμίνοί  [β1] 

ηΐηλαδηχάζ•  σιοηνάι.  νϊρανΒΐΙ( 
ηοίλααμένον  μη  άλτ/βίς,  ιρινδος         [Η] 
1  πέιιληγι'  ηέπληχται 
ηεπί.*}•μένον•   {ϋήχοσμημίνορ.  Ικτηίβμί-    20 

νον  [61-Μ] 

κέπληται-  χύει. 
ιτίπΧοΊΐ  -η  ϋίιιλοί  {Ζ  90)'    Ιμάτιοτ  ^  Ιν- 

ίιυμα  γυναιχΐϊον  [72] 

ηΐαννμϊνοι•  σάφρονΐς,  αννΐτοί 
αΐΐιννμίρο»     στόμα•     βΐσαφροηαμίρορ. 

αΐϊηΜκ  [75.  7•] 

Λίηνυτοί'  αννιιόί  ίατι 
π«ποΑτ|]Ίΐμα[  '      δίδΙ^ηΜί•     άίτήγημα*. 

^^^         (7Β-βΙ]    30 

κΐκοι^τ^βΐΐί•  9β,ρρήαη(.  ι«ΐΓΓ«ν»((.  ΟλΙ- 
ααΐ  [84] 


ιιιχοιΒΙαν(ϊ}•  Ιλ*1δβ.  ηροαδοιιίαψ 

■^  χ  ι  α  ο  ιΟ  ά  τατ  ΐ  •   κροσφιΧίοτατι.  φΐίΐ 

(1492>  [87] 

ΛίποΙιοται•  ■{■ίβου  «ί  ^ίηα 
ηΐαοίΛμένον   Λοιότηία  ΐχον,  ή  χιρώρα- 

ξάμίνοΒ  (1479)  [Ν] 

Λίηομφα  (Ρ1«1.  «ρίιΐ.  2  ρ.  312  0)-  ΐιι«μ«« 
αίπον   (Ε  109)-    ηροσφίλέοιαΓΐ.   κροίτηβί- 

στατ».  ΙχΧντ»,  μαΧαχί  [Η] 

ηιαορβ,ομίνος•  φανΐρόζ  (1435) 
ηίηορΐϊν  (Ρίη•1.  Ρ.  11  57)-  δοΰται  <3012) 
ΐΕΐιιορ»^<τ9α(  (λΜ^I).  Κ%.  691)-  α'ηβΛφλί• 

Γαι.  ανν{τι)τΐίίο»αι. 
κιπορηημίνη'  τ^  ιτερόΓ);  σννίζομΐιτί 
ηίχβσμαι  1_0γρη\)•  άχ-ήχοα 
(_ηί«ύτημαι•)  ΓτταμΜ  [""ϊ] 

πίκραϋΧαι-  Μοί  ΙχΒύβ,ν  (1506.  2066) 
«ιηρΎΐμίρος'  αιφναημένοί 
ΐΛΐχράχαμιν  (Αγ.  Βιη.  302)*  ίαράξαμΐ9 
Ιπεπριίταρα'  βαυμιιπία  (ηρΐητάΐ) 
χιηρίίο!•  Ιχθΰ(  χοιόι  ['— 10] 

χίπρνταν(υ»βί!•    ώημΐμηνιΐΐΐΜβ'ΐ.   χαΐ 

κ^κτανβαΐ'  άνίφχ9αί.  ηιριέχαν  [II] 

ηίΛΤίί-  ΛροιΙΐΈται  τήν  *ροφήν 
κΐΧΐίον   φνΧΛΧίίον.  '^εΰρυτίον 
ηΐατηναί  (Αίοΐ.)-  πιριβλιφάμίνοί  [\1—1Λ\ 
ηαινραχταιμένα'  κιηωρημίνα 
Μέπναμαί-  άχήχοα.  ίμα9ον,  ΐΐδον  (λ6041) 
ηίκύαμιβα-  -ήχούβαμη.  καΐ  τά  όμοια 
κιπνομίνος  (ΡΙιΙ.  8;ιηρ.  ρ.  179  Ε)•   ΟΑψ 
χαϊ  τά  όμοκί  [Κ] 

■^πί'ΚΐΒγμίνο»•  κίχΧαομίνον  [Ζ7] 

πίχαν  Ιχίντο(.  άο9ίνής 


!θι         45   αίΛλαχομένοις         βϊ   πέαΧτιται    (ιη  «ΐπΛι}ατα(' 

IV        70  πίπληκίαι  «:ί.  πλιΐη)        14  αιγχλάν      7&  λίΛκι      83  α(- 

1500  ήπταμαί        10  ζητΐΐν        12  α'ΐΊΐιίχβιτ         21  «ιηυρωμίνα  (οί. 


.     €00.     43   ϋέκ: 

ΕΙΠ)  ββ  «επλι^τΊ 
«οβ^ΐΐί  »7  Ιφίΐ 
μιίί^ιο;)        2:  [Α  ο  ν 

ΗΕδ,     44    ηέπαυται   (Γ  134)•    χηραΰ(Γ)ται    <•4   ιι(π/παντ«)  47  ααιιΐβοίμβρ 

(Α  100|-  πιΐποιοΕν  48  η{>η«ί»ου•τα  (Ο  26)-  χιΐβουβα  Η  κίΑΐΕνμαι  (II  Μ■^^.  IX  27 
Βοιπ.  VIII  3β|'   ήλπισα.   ϋαρρύ  54  χΐΑ(μμίνι;ιι   (Ιβτίΐ.  Π  1)-    ^μικ^ΐΐσαν,   ^β   χλίβάνψ 

γιναμίνην         3ί  ηίη^νιτοι'  μαλάαοιται.  Χαϊ  τί  δμοια  (1124)  &§  *ίΚ(ρ-ημένθ!  (Φ  58)• 

ό  ηίΐτίρΐΐ>μίι>οΐ  61  πΐπΛα^υΙνην  ΙΖ268)-  μΕϋσλυομ^νοι'  (1425)  04  η^ηλαται'  ^πΛοΓα» 
((ΐ£«τ— )         «7  Λίηλτί)^»!  (^363)-  ίτνπτον.  ίχρότουν        «8  ίΓίπλν>Ί'<α  (Β''<!3)-  Λλήξαβα 

69  η«Λ2))>'«>;  (ϋ2Ι)4)-  πΛι^οιτιομ  72  πεηνοιαν  ίνιργάρ,  θίροΛίύαιν  (αοιηνύισν}  79  λι•^ 
πννμίνοί  (Γ203)-  φρόνιαο!,  αννΐτόί  (Οι)1.  Ι.  Ρ.  129)        7β  κέπνυσαι  (Ο  37Τ)'  αυνίτά{  Λ 

70  πεποί-ημένον  νοιάτήτο  ίχον  (1489)  80  «ιηοίτιται  (Ζ56)•  πΐ^ραχτοι  91  ηίιιοι- 
»ας  (IV  βρ^;.  XVIII  20) '  βαρρ>ϊ;  84  ιιι>αί9η;  Μ  624)-  Βαρρ-ήη^;  87  ηε»οι9άί 
(Ηοιη.)'  ίΧαίπας.  αιατίύαας  00  πβίίοληοτο  (Υ  217)-  ίκτιοιο  03  ηΐπηιρ^α  (ρ  29*)* 
ίπαβον  98  ηεηοραυίνοι•  τετυψΧαμένοι.  (1619)  99  κίΛοαΒε  (Γ  99)-  ηίπάνθατβ 
ΙίΟΙ  ηϊποτ.οΓίίΐι  (Β90)•  ι;πΓαιιτοι  7  ηΐΆρυμίναι-  αυνιτοί  {κιαν-)  8  πιπραμέν-η• 
ΐΐμαρμένη  (1379)  »  αηιραμένον  (Γ  309)•  μίμβραμίΐΌϊ  10  «ίπρητσι-  τΕΓίίηοιϊαι.  ίρι- 
οτοι.  [τό  είμαρμένι,ν  ζήτΐ•]  13  «ίΐΓτηταί  (£45)•  ήπλαταί  (1464)  17  ηοιτηίόί  (ί  354)• 
δι'  άοί)έν»ιαν  χοΐ  ίΕίΛίαι•  ηίττιηχβί         18  ;[£η.νμίΐ!θΐ  (ΑμγΙι.  8ιιρρΙ,  185)•  μοθοοκ!,  »5  ίΙΜ- 

ί  (Β  195)-  βχοιίσφΒ,^     'ίη«ώ(         *•  κιπιιχαιιμίνα  (Β  717)-  1«ι- 


παβμίνβ,  κιριχΐχαλνμμένα 


1219 


ηεπαραμίνο»  —  η8ρ$γη&ής 


1220 


Λίηωρωμένϋί'  έσχληρωμένα,  τ€τνφλΛμέ•' 

νοι  (1498) 
κέ^α'  ηλέον.  έχέκανα,  ύπίράνω        [81.  82] 
Κίράγην  δίέρρωγα.  'Ρίν^ων 
ΛίραΙνεί  (Αβ<€ΐι•   8αρρ1.  462)*    έπΙ  ηέρας 

Αψει,  ηληροϊ.  άνύίΐ, 
η%ραίν€ΐν  (Ρθ8ί(Ιίρρ. ρ. 614)*  έ^ανύαν,  άηο' 

Μληροΰν 
χίραινον  οΐ  Πυ^α^ριχοϊ  τους  ίζΜρι{τ)τονς 

αριθμούς  10 

(ίζΒραιονμΒνοΐ'  τίλαονμινοι) 
{χΒραιονσ^αΐ'    διαπίράρ  ηλοίφ  ^^^^- 

βάρτα) 
ηίραΐτατον  ηορρώτατον 
η^ραιτέρω   («.  ο.  ΕυΓ.  ΑικΙγ.  270)*  ηΜ,ω 

ίμπροσ&£ν,  μετά  το  τέλος  άλλο 
ΛΒραιω&ήναΐ'  τελαω&ήναί 
πέρα  λόγου  {ΟτΛίιη,  ρ«  60)*  ύη^ρ  λόγον 
κέρας '  το   τέλος,  χαϊ  ή  λνοίς.  χαΐ  τό  της 

γής  ηέρας  ^  20 

ηεράσαί'  διαβηναι.  άποδόσ&αι  έκΐ  κέρατα 

^5  ϊν^ί  V  ^^ί  ^^  Λέρας  δίελ&εΐν  [48] 

κέρασα  ς  (Ηοιη.)*  6/;  τό  πέρας  της  θαλάσ^ 

αης    δαπέρασας,  έηώλησας 
πβρατ-^εύει•  ορίζει.  -^ στέλλει,  -φλέγει 
περατουμένην  έχηληρουμένην 
ΠΒργαΙα  Βεός'  ή  ^Αρτεμις 
πέργαμα  (δορίι.  Ρΐιίΐ.  347  «1.) 
περγάμιον  δήμιορ 

{Πέργαμορ')  ή  ακρόπολις  της  'ΙλΙου  30 

κέργουλον  όρνιθάριορ  -{■  άργειλέγω  {άγριον. 

Αάχωνες) 
πέργουν  πρέσβ•\εις.  οΐ  αύτοΙ 
Πέρδιχος  χαηηλεΖον      [Λά  58]  [54—58] 
^περάτρια'    η   ηαραγγέλλουαα    την    ωραν 

ταΐς  κεχτημέναις  [60.  61] 

πέρΐ'  ηερισσόν.  ηερίεστι 
κεριαγαΐς'  χαμπαϊς 


κεριαγγέλλειν    τό  [μή]   σννάγαν   οχλορ 
έΆΪ  τάς  εκφοράς  τώρ  τετελεντΊ^χόταν 

κεριάγεί'  περιφέρει,  η  κάμπτει 

περιάγννται  {II  78)*  περιχλάτίζ^   σνρτρί- 
βεται.  περιέρχεται,  περιηχεΐ 

περιάγνυτο  (Η68Ϊοά.8ευ1.279)*  περιεχλάτο. 
καϊ  τά  όμοια 

περιαγόραιος'  περίλογος.  περιαγορευτης 

περιαεΐς'  περίρηυτοι.  πιρίπνοοι, 

περιαθρεϊρ'  περισκοηεϊρ 

περιαίρυτο'  περιελάμβαναν .  π€ριέε2[β» 

περίαλλος'  τό  Ισχίορ  [οταρ  εΙλ^Ιψ 

περιαμησάμερος'  Βερίσας  [74 — 19] 

περιαυί^αδίζεταΐ'    έν   ύπερη^φανίψ    άρα- 
στρέφεται,  ή  μεγαλοφρονεΐ 

περιαυτίζεσ&αΐ'  τό  Ιρ  αύτφ  Ινδιατρίβεί»^ 
η  άποδώοραι  έαυτφ  [79] 

πίρϊ  αυτόν  {Ο^ιηοβΙΗ.  23,  24)*  προς  αντόν 

ιτβρι/?αλλ€ίν'  περιλαμβάνειν.  πείΐ^ειν.  στρέ- 
φειν.  εΐδέναι 

περιβάλλουσαν-  ομοίως 

περιβάλλεσ&αΐ'  ύπερβάλλεσθαι, 

περίβαρα  (Αγ.  Ι^γ».  45)*  υποδήματα 

περιβαρίδες  (ΤΙιοοροιηρ.  εοσι.  ρ.8ΐ1)*  υπο- 
δημάτων είδος  γυναικεϊορ  ( — ίων) 

Περιβασώ  (ΑΓ^ίνί)*  ι}  Αφροδίτη 

περιβεβυσμένος'  περιηεφραγμένος 

περιβήναι  (Ε  21) '  πεπτωχότος 
σαι,  ύπερμαχήσαι 

κεριβλίπεΧΛί'  περισκοπεΐ 

περίβλεπτος  (Η«Γ€.ίυΓ.508)'  έξοχος  [•ά9Ι] 

περιβόητος  (ηο» 8ορΙι.  ΟΤ.  191)*  ί^ϊ  χαχον 
ή  αγαθού  φήμηρ  εχωρ 

(περίβοιος'  ύηέρτιμος) 

περιβολή-  -[  περιδίρμ α  τος 

περίβολοΐ'     τείχη   πόλεων,    ή    περίδρομα 

[9».  Μ] 

περιγηθής'  περιχαρής  [98] 


€00.  88  περάγειν^  6ΐ£ρ()αι;'έρ€4ν  Οω*  84  ηληρεί  36  περί  (εί.  βωμίσκοί)  87. 
88  περρ —  40  οί.  οίχυπέρα  λόγου  45  οργίζει  (ΡοτΙβ  περατοί•  ό.  τΐλεΐ)  41.  48.  49 
=  49.  48.  47        47  περγέα  —  ϊ/        48  πέργαμας        4β»>  ροβΐ  1548  50  περγονλον,  οί. 

σπέργουλος  51  εΓ.  αηίργυς  52  καϊ  π7)λός  63  περιαγχάμ'φαις  (εΓ.  ΡΙιοΙ.  414,  15) 
66  περιάγνοιται  67  περιάγνοιτο  68  \ορίος  69  περ  ιαδείς  (γΓ.  εύαδεΐς)  73  \χά' 
μένος  74  περιαπατων  75  ωδίς  76  περιαπτάω,  περιαματάω  93  περιβ.  περίβ οίος. 
περιδ.  ύπεοτ. 

ΙΙΚ8.     31  περάαν  {Β  613)*    διαπεράρ  82  Περαιβοί  (Β  749)•    ε^νος    Θεσσαλιχόν 

(ΤΗιιο.  IV  78)  43  πέρατα   (ξ\.  ΡββΙιη.)•  ^α  '^^έλη  Αά  53   χω?.ός  κάπηλος  ό  Πέρδιξ  ήν. 

ένΰ^εν   εηοι   τι)ν  παροιμίαν   φασΧ   διαδοΌήναι  ....   (Αρρρπά.  ρτον.  IV  50)  54  περιδόμεϋ'α 

(Ψ  483)•  αυν&ήχην  παράαχωμεν  55  περεονμενυΐ'  τίλίΐούμίνοι,  (πεοαι — )  56  περεού- 
σ^αΐ'  διαπεράν  πλοίω  έπιβάντα  (περαι — )  57  περίτιοαν  (1110)•  ετίμησαν  58  ^€^(7/)- 
σαι  (Μ  53)•  διαπεράσαι  60  πέρΰ•αι  (11708)•  πορΟ-ηΰ-ήναι  61  πέρ9ετο  {Μ.  15)*  έχορ- 
&εΐτο  74  περιααμάτων  (βεΐιοΐ.  Ονε%.  Νβζ.)*  πίοιάτιτων  (αηιηΐεΐα)  75  περιάο  ιδος 
{περίοδος)•    ή   εγκύκλιος   φδή  76   περίαπτα•   περιάμματα   (1574)         79   περιαντίζεται 

(Ο^πΊΙ.   €.   ΙυΙ.   ρ.   100  0)*    μεγαλοφρονεϊ  89  περίβησαν   (5  424)*   ύπερήσπισαρ,   καϊ    τά 

όμοια  ΑΛ  91  περιβόητος  95  περιβομβεΐσ&αι  (Ον^ζ.  Νβζ.  ΟΓ.  ΧΧΧΙ11  νοΙ.  Ι  ρ•  529  ϋ)* 
περιηχεΖσ^οί       96  πέρι  γάρ  (Ηθη.)*  περωσώς  γάρ        98  περίγειος'  πρδς  τήρ  γην 


1223 


Λ«ρ*ίπ$»  —  ηβρ**λντψ 


1221 


χίριέίίΒί'  ηερίέρχΒχαι,  ηΒραργάζίται,  φν- 

λάττΒΐ,  9€ραπΒύεί  [64] 

πΒρίΒΛΤισμένη'    περαξίσμένη.    ββριχβχα- 

0αρμένη  {^ί.  Αγ.  ΑοΙι.  606) 
ΜΒρίέηων  ενεργών 
Μεριεργάσει  (Οβιη.  248,  26)*  Λράξ€ΐ{ς)  «£- 

ρισσά 
ΜΜρίεργον  αερίχτόν.  'ή  στρεβλόν  [60] 

ΜΒριερέττων  χωττηλατων  (1674) 
ΧΒριέσομαι  (Ρ1«1.  Αΐ€ί1>.  Ι  ρ.  119  €)*  ηε-    ^0 

ριγενήσομαί^  κρατήσω^  νιχήσω^  χατισχνσω 
(περιεσόμενοί)•  μέλλοντες  ηεριγενέαθαί 
Λ  $ρ  ίεσ  ηάσ  ^η  '    έσείοΒη.    •\  «ερώέδεται 

[78.  74] 
ΜΜριέσταΐ'  περίγενη(σε)ταί.  νιχήσεί 
Μερίεστήξεί'  Λεριστα&ήσεταί  [«ά  76] 

πίριεστοιχίαμίνοι•    οΐ  περιέχοντες,  χαϊ 

ηεριεχόμενοί 
ηεριετέμοντο*  περιήλασαν  (οΓ.  περιτα — ) 
κεριετί&ουν  ίχρέμων  20 

περιέτυχον  {Ίϊιηο,  VIII  23  •εΙιο1.)*   <η}νέ'• 

τνχον  [81] 

%εριέφραξαν•  έσχέπασαν,  ίφύλαξαν 
περιέχομαι  σον  άντιηοιοϋμαΐ  σον      [84] 
περιέχοντες*  περιλαβόντες.  χαϊ  τά  όμοια 
*^(ί^ξνξ  (Ευροΐ.  Γγ.  ΙΧΙΧΥΙΙΙ)  *   ομόζυγος, 

σύζυγος 
περιηγές  (ΟιΙΙ.  ΑροΠ.  69) *  χνχλοτερές^  ««- 

ριφερές 
ίπεριήγεί'  έζωγρόφει  30 

περιήγητος  (ΑηΙίρΗ.  εοιη.  ρ.  84)*    ό  περι- 

ηόρφυρος  χιτών 
περιηγμένα'  περιφερόμενα 
χεριτ^εσαν   (Χβη.  ΗβΠ.  IV  5,  10)*   ηεριηρ- 

χοντο 
περιηθελεν  ηγάπα  [93] 

ηεριη^έλησεν  ήγάηησεν 
ηεριήχασε'  περιώρνξεν,  περιέγραψεν 


'  ηεριέγραιραν,  ωρυξαν 

ΛΜριήχοντα•  

περιήλυσις  (Ηβτοά.  II  131)*  π€ρ£φ6ος 
περιημεχτεΖ  (ΗβΓΟ^.)*  άχαναχτεϊ,  άναίται, 

δυσχολαίνει 
ηερι-ην  νπηρχεν.  ίχλεόναζεν 
κεριχιρημένον    {ΐί,  ΤΙιαο.  III  11)*    χίΧΛμ^ 

μένον 
περιήρρον  ηεριχιεσαν  Ρ^β] 

περιηχή&η*  Λεριεψι&υρΙσ&ιι  [4] 

περι&είς'  χύχλψ  Βείς,  Λεραβφά99φ9β  {λΛ  9^ 

χερι&ειωσαι  (Μβηιηά.  €οηι.  ρ^  1Μ>*  ββ^ 

χαθαραι,  χνρίως  &είφ 
περιθέσ^αΐ'    Λεριηοιήσασ&αι.     Μρ^βλαβί" 

σΒαι,  χνχλφ  θεΐναι 
Περι&οΐδαΐ'  δήμος  φυλής  της  ΟΙνι^δος 
περιΒραυσ&έντα'  χέριπεσόντα.  φαγέντα 
περι&ρεχτέον    (ΡΙιΙ.  ΡΗβΐϋΙ.   ρ.   160  Ε)' 

κεριδραμητέον 
περι&υρεΐν  τό  έχϊ  ταΐς  Θνραις   Ιατασ^αί 

περιϊοντας•  ηεριερχομένους 
περιΐπηενοντας'  περιτρέχοντας  [16] 

περιΐστάμενος'  χυχλεύσας  [!&  10] 

περιΐών  (Αγ.  Γγ.  ίηο.  ΙΙΠ)•    Λερΐ€ρχφββ99ς 

περιχάμπτεταΐ'  ή^ περιχιρεΐται  ρ^ 

περιχάρδιος  ύμην  ό  Ιλϊ  τιβ  ^^ρδίψ,  (ΜΙ' 

II  217) 
περιχάρπιον  τό  λέπυρον^  σχέηασμα 
περιχεφαλαία'   ή  έκ  τριχών  χβ^ννΖα  Με- 

ρι&ετή,   χαϊ  μέρος  τι  τι'ς  νεώς,   τ}  χάσ{σ)ις 
ηεριχέχντ αι'  περαίληφεν 
ηεριχήδεο'  φείδον  φροντίζων 
ηερίχηλα   {ε  240   σ  308)*    ηερισσώς   ξίξρέ^ 

τά  περιχεκαυμένα.  περιεαχιαμένα  [33] 

ηεριχλντψ'  σφόδρα  ένδόξω 


€00.  65  περιεπτησμένη  67  ]άσσει  71  ηερίσσομαι  —  ί)  μελλ\  79  εχρέ- 
μονν  92  αγάπη  97  περίλησις  1705  χυχλω&είς  8  χυκλωβ-ηναι  28  \πιος  (Απ- 
βίοΐ.  8οη.  βπίιη.  IV  4)         29  περι^ετικόν  μέρος        82  ξηράται  (οί.  ενκηλυν) 

ΗΕ8.  64  ηεριέπείραν  (Ι  ΤίιηοΙΗ.  VI  10)•  έπηξαν  69  ηεριερεία'  χαΰ^αρσία  (πε- 
ρίστια•  καθάρσια)  73  περιεακεμμένος  (βΓβ?.  Ν>'88.  II  43  0)  •  ήκριβωμένος  74  χε- 
ριέσσων  κωπηλατών  (1670)  Αίΐ  76  περιφράξει^  ή  περικυκλώσει  (βά  περιστείξει)  81  ^τε- 
ριευτίξεσ^αΐ'  άποδούναι  αΰτώ (ίί>18)      84  περίζωμα  \1ετεηί.\\1{  ί)'  περιβόλαιον      93  ηε- 

π^ 
ριη9λουν'  άγα        1702  περιήσω'  ηεριδώσω  (προήσω'  προδ — )        4  περι&είης  (Α  386)* 
θ 

μα  πειηαί^είς  λά  5  λάβεις  (ρ3Γ3ρ!)Γ.  Α  386)  6  περϊ  ^εόν  προς  9εόν  13  ηεριΐδμε- 
ναι  {^  728)•  περωσώς  εΐδέναι  16  περιΛασεται  ώρας  (ΕυΓ.  Αίο  449)*  περιέρχεται  τάς 
ώρας  18  περιΐστασο  (II  Τίιη.  II  16)•  χύκλευσον.  σκόπησον,  περίφευγε,  ανάτρεπε  19  π  ε- 
ριστοιχείωοαί'   περίελί^ε  21   περιχά^αρμα    (Ργοτ.  XXI  18)  22  περιχα&αίρων 

φφΐιΙβΓ.  XVIII  10)•  άναλύων  τον  πεφαρμαχευμένον ^  ή  τον  γεγοητευμένον  23  περιχαλλές 
(α  632)*  λίαν  χαλόν  24  περιχαλλέος  {Α  603)*  περισσώς  χαλοΰ  26  περϊ  χαπνφ  {Α 
317)*  περϊ  τόν  χαπνόν        23  περϊ  χήρι  {Α  Α6)•  χατά  ^υχην 


1227 


η9ρ$6ψ(τα§  —  ηίρ$(ίχΒλίς 


1228 


περίόιρεταί  (ΡΙβΙ.  1^9%^•  744  Ε)*  χαταφρΟ' 

νήσει 
(ίίΒρίπαθής')  δίαηοϊ>ηΒίίς 
Κ€ρίπα9ως'  συμίταθητιχης.  λυπηρώς 
ΛΒριχαλαχ&ήναί'  περίπλαχηναι       [1890] 
ΜΒρίπατοΐ'    αΐ   ίστορίαι  άοϊ  οΐ  λόγοι,    ή 

τόποι  6ιαχινησί(χτ0 
ΛΒρΙ  ίΐέζαν  τά  πιρϊ  τους  πόδας 
ΛερίΛεξία'  τοΛείνασις 

πΒριπείρχί'  περιχεντήσχ^  10 

ΚΒριηεπήδηχα'  περιπεπόληχα 

ΜΒριπέηλιγμαΐ' [β] 

πΒριπεπλίγμένα    (δίΓαΙίΜ.  Γγ.  Τ  ρ.  788)- 

περιπεπλεγμένα  τοις  σχέλεαιν.  οΐ  γάρ  άλεΐ- 

πται  τό  βήμα  πλίγμα  λίγουαιν 
ηεριπεπλίχ&αΐ'    διηλλαχέναι    τά    σχέλη 

ασχημόρως 
ΜίρΙπεπτον  τό  περιπεπεμμίνον 
περιπετάσας'  περι[α)πλώσας 
περιπέτεια  (ΑτίβΙοΙ.  ροβί.  ο.  6)*  ύπό9εσις.    20 

σνμπτωσις.  σνμβααις 
περιπετεΐς'    περιε[ρ]χόμενοι,    ενάντιοι,    ή 

προπετεΐς.  ή  περιπεαοντες 
περιπετρίζεσ&αΐ'  περιχηούεοΒαΐ        [14] 
περιπενχές  {Α  844)  [»ά  15]•  Λερισσως  ηι- 

χρόν^  δια  τό  χρίεσΰαι*  κιχρά  γάρ  ή  ηεύχη 

[16] 

περιπηγής  (οί.  Νιο.  ΑΙ.  107)•  κεριχαγείς^ 
έμπαγείς 

[ΐά  18]  ηεριηλίγδ-ην'  ηεριβάδην  30 

περίΆλίξ•  ίτεραιληφώς  [20.  21] 

ηερίπλονς'  περιόδους 

περϊ  πόδα  (ΡΙβΙ.  οοαι.  ρ.  660.  687)•  οϋτως 
έχαλουν  τό  αρμόξον  μιταφέροντες  άηό 
τών  συμμέτρων  τυϊς  ίίοσϊν  νΛυδημάτων, 
ή  άχριβώς 

περϊ  ηοδός'  άντϊ  τον  άρμοζαν,  χαϊ  περϊ 
ηόδα'  τό  ήρμοσμένον^  από  τών  υποδημά- 
των 


περιηοιεΐταΐ'  προξενεί  [βά  29] 

κερίΛοίησις'  πλεονασμός,  χτησις 
περιποιητικός*  διοικητής 
περιπολεί    {?\»ϊ,  ΡΙιαΗγ.  246  Β)-     περι^ 

δένει,  περιέρχεται,  περιέπει,  αναστρέφεται, 

περιπολεύει,  χνχλεύει,  χαϊ  τά  όμοια 
περίπολος    (ΕυροΙ.  Γγ.  Ε VI  ιΙ.)•     φρφυρός, 

Ιφορος 
περϊ   πολλού   ποιου    (εί.    ΗϋΓΟ^   Ι  71)* 

τίμα,  Βεράχενε  (1992) 
κεριηόνηρος   *ΑρτΙμων    (Αηιοτ.  £γ•  XIX 

Αγ.  Α€ΐι.  850)•    παρά   τήν  παρο^μίβοβ  «φτ 

περιφόρητος  Άρτέμων.    εΐοϊ  Μ  !4ρνΙ* 

μωνες  δύο 
περιππενει   (ΑβοΙ)•    άφίησιν    αντούς   χαί 

περιπρωχτιόσα    (Οοηι.    ιη.    ίΓ.    Ου^ΙΧ}* 

τρνφερενομένη  έπϊ  τή  πνγιβ 
περιπτνσσομαΐ'  χαταφιλώ  [3& — Ζ1] 

περιπτνχαί  (ΕυΓ.  Ρΐιο^η.  1357)•  περίβολοι 

[39] 
{περιπνγής'  πόρνος,  μάχλος)  οί.  1816 
περίπνστα'  διαβόητα 
περιραίνεσ&αι,  περιραντιξεσθαι,  ^αντ4^€- 

οθαι  (ΙΧ%1) 
περιρέζειν  τό  Ιπϊ  τοις  χαθαραίοις  Βύειν 
'\περιρεμβανσαι*  περιφΰαρήναι    [44.  45] 
περιρρηδής  (χ  84)*  περιχεχλασ μένος,  περί' 

ατροβηθείς,  οΐ  δέ  περιερριμ μένος,  ή  ύπτιασ- 

μένος  [47] 

περϊ  σέ'    περϊ  σον,   έγγνς  σον,    γνησίως 

διάχειμαι  £49] 

περισείρια'  τά  πλάγια  της  γλωττης  (ΡοΙΙ. 

Π  107) 
περίσημον  διαβόητον 
περισχαίρουσι    (ςί.   Νοηη.    Ιοβηη.   Χ    9)• 

ηερισχαρίζονσι 
περισχελές    (Ηίρρ•ΐί|τ.  664,  20)  •     σχληρόν^ 

δυσχερές,  ή  μέχρι  τύν  ποδών 


€00.     98  λνπηηώς,   διαπονη^είς        1804  οΓ.  πεηίέπειηαν        5  περιπεπ^όληχα  περιπέπλη- 

'ΐαι      7  μέλεσι  —  πλέγμα        ^  π^ρίπεμπτον         \{^  πε ριπετάαΰαι  πετάσας        ΡοβΙ  10]  8 

εριπεηληχ^αι       17  ηεριπηγείς  —  ένπαγείς       18  περιττλέγδην       1!>  π^ριπλή ξ       22  5ΐί- 

ίπλας       24  περίπυδυς  —  αρμόζων         32  ηεραππίύει  —  άφεί  —  όδευα      (33  οΓ.  σαν- 
^..\  νΜ   1--.-,^../  Λΐΐ ., .  ^ Α.:.     1^-. .,'....-  ι>^^ι(^ιΐι:ι . -„ 


γμαι 
πε 


λοπρωχτίάν)         'όΗ  \πτηχαί        41ί  περιρρυδής,  περιχυχλαομένυς        ΡοδΙ  51]  <>1  ηερισιγάν 


^ίον  (θ  25)•  περϊ  τό  άχρωτήηιον  45  περϊ  ^έ9^εαι  {Ονο$,  Νβζ.  Ο.  IV  *237)•  περϊ  ταΐς  πα- 
οειαΐς  47  περισαίνοντες  (χ  215)•  χολαχενοντες,  παρά  τό  σαίνειν,  ώς  τών  χννών  τήν 
(ούράν)  χινονντων       49  περϊ  σείο  (Γ  137;*  περϊ  σον.  χαϊ  -^περιέσσιον  περϊ  σου 


2311 


ηβρίτρΒφβτο  —  ηβρονα* 


1233 


π€ρίτρέφίτο  (ξ  477)*  «£ρ<£9η{σσ€το•  ο&βν 

χαϊ  τροφαλΙλ]ις  τΰ  πεπηγμένον 
περιτρίβομένων  '\' ηαρεσομένων 
ηερίτριμμα  της  αγοράς  (Οβιη.  269,  19)* 

τετριμμένου 
περιτροπέων    (Β   295)*     ηεριτρεηόμενος, 

μέλλων  τελειοΰσΒαι,  η  ηεριε  ρχόμενος 
περιτρόηον  Ιλιγγος  (1920)  [26—28] 

«εριττοί'  περισσοί ,  περίεργοι 
ΛΒριφαλλΙα'    πομπή    Δωνύσφ    τελούμενη    10 

των  φαλλών 
περιφάνεια'  λαμπρότης,  δόξα 
χεριφανέστερον  έμφανεοτερον    [ΖΖ — 85] 
Μεριφερόμενα'  λαλονμενα 
περίφημος^  ονομαστός 
Περιφήτης*  ό  χορνίη}της 
περιφΒείρεταΐ'    τάς  φ&εΐρας  συλλέγει•   ή 

μειονται,  Ιλαττονται 
περιφοιτωντα•    περιερχόμενον,    περιγινό- 

μενον  20 

περιφορά    (ΡΙβΙ.  Εβ;^.  Χ  893  €)*    ^   χατά 

χνχλον  χίνησις 
περιφοραί•  ομοίως  [43.  44] 

περιφραστιχώς'    δύο  λέξεων  ^ό  αυτό  οη- 

μαινονσών  όνομα 
περιφρονείς  (Αγ.  ΝιιΙ>Ι>.  225)*  περισσοφρο- 

νεΐς^  νπερφρονεΐς  [47.  48] 

περιχαρής    (δορΗ.  Α{.  693   ΒίρΗϋ.  ρ.  395)• 

χαιρόμενος  (βίε),  γελωτοποιός 
περιχάσχειν  (Ηίρρο€Γ.  469,  49  =  II  ρ. 237    30 

Κ)*  άνοΐξαι  το  στόμα  [51] 

περιχιλονντες*    άντϊ    (του)    άδην    χορε- 

σ9έντες 
ή;^περιχλανίζεταΐ'    περιχαλύπτεται.    χαλ- 

λωπίζεται,  ή^  ή  ηαραστραγγεύεται  (ν.  λανί- 

ή^περιχό ραΐ'  ηεριχορεΐαι 
ηεριχορίζειν    Ινόηλως,   συντόνως  όρχεΐ- 
σΘαι  [56.  57] 


περιχωρεΐ'  συμμίσγεται 
περιχώρησον  μέτρησαν,  περίστησοψ 
αερίιρημα'    ηεριχατάμαγμα,     (^Λίριψ^ημα- 

τα*)  άντίλντρα^  άντίίρυχα  [»ά.  §9] 

περίιρυχτος'  ηεριηό&ητος^  έχ  ψνχ'ης  ολίβ 

άγαηώμενος 
περιώγανα*  έηίσσωτρα,   οΐ  δ^  τάς  τενημίας, 

αΐ  περιπηγνννται  ταΐς  αμόξαις  (€ί.  ωγαναν) 
•^περιώχαλα*    νχέρσεμ να ,    νΛβρβαλλόιηΦς 

χαλά  (Αγ.  ΤΙιβΒίη.  282  ?) 
περιωπή  {2  8  βΐ.)*  άποψις.  τόπος  ύψι^λός, 

δ9εν  έστϊ  περισχοπησαι.   άχρωρεια         [96] 
περιώσας'  ωθήσας:  ζώσας  (Οοτ.) 
ΐΓεριοσσιν*  ξώσιν.  ύπάρχωσιν 
περιώσιον  {ά  359)*  αεριωσίως,   π^ριβϋώς. 

περισσόν.  μέγα^  ή  ηολύ  (Οτ^%•  Γί«ζ.  €.  ΙΤ 

1971) 
περχάξει  (ΤΗ^ορΙΐΓ.  ΟΡ.  III  22)•  μίΧανιξμ, 

ηοίχίλλει.  ή  πεπαίνεται 
ηερχαΐνειν*  διαποιχίλλεσ&αι,  χαΐ  τά  όμοια 
πέρχανα*  τά  Ιστον  περιπλέγματα    {εί.  πευ- 

χάνα) 
περχνόν  {Ω  316)*  μελανόν,  ποιχίλον 
αερχνός  (ί^οορίι. 260) *  γλανχός.  μέλας,  χαΐ 

τά  όμοια 
αερχώματα   (ΑββοΗ.  δαρρί.  2331}•    τά  Ιπϊ 

τον  προσώπου  ποιχίλματα  [75] 

Περμησός  (Η68ίθ(1.  ΤΗ.  5)*  ποταμός 
πέρναται  (Αγ.  £ςς.  176)*  πωλεΐταε,       [78] 
περνάς  (ΗίρροηβεΙ.  Γγ.  37)*  πωλείς 
πέρναξ'  &ρίδαξ 
Πέρνη'  ενιοί  μετά  του  τ  Πτέρνη,  είναι  γάρ 

τι  άχρωη}ριον  της  ΑΙγίνης  οντω  προσαγο- 

ρενόμενον 
περνήν  Ιμπωλεΐν 
πέρνησον  πώλησον 
περομνύναι•  έλέγχεσθαι 
περόναΐ'    ηόρπαι,    ίΰοΧ  τά   άντιχείμενα   τη 

χνήμχι  οστά  (Ροΐί  11  191)  [86.  87] 


€00.  23  της  αγοράς  ροκ!  1926  30  περισφαλλία  46  περισωφρονεΐς  52  ηερι- 
χειλ\  (53  πε  ριχλιδ^'  {ώρ)αΐζ£ται  νβΐ  τζίριχλιδανίξεται  ΜβίηβΙί.)  53  παραατρατεύεται 
ίί8  περιώσσ ιον^  περιωασίως  73  εί.  πραχνός  Ππερνάται  80  εί.  τέρναξ  82  «ερ- 
νεΐν^  ίμπωλάν 

ΗΕ8.  26  περιτρόπιος  (ε  130)  *  Ιπάνω  της  τρόπιδας  27  περιτροπόωντες  ((465)* 
περιχωρονντες  28  περίτροχον  (^455)•  στ^ογγΰλον  33  περιφέρεια  (ΕεοΙββ.  IX  3)• 
διαστροφή,  χνχλος  34  περιφερές  (II  Μβεε.  XIII  5)*  στρογγύλον  35  περιφέρεται  (Ργοτ. 
Χ  25)•  πλανάται      43  περιφοράς-  (©Γβ^•  Νί*ζ.  (1β  ΤΙιβοΙ.  2)•  περισπασμοϋ.  πλάνης      44  9Τ£ρ4- 


秕  7Κ£|ϋ  Χυ^^  αυυατυ  {π  ^\α )  τΐίρι^ραΑΛετο  Αα  ου  τ;  νπο  τα  ίχνη  πάντων  χι  νοΓ.  IV 
13)  65  περιωπής  (Οτη^.  Νοζ.  δΙβΠΐ.  Ι  ρ.  1)*  προσότρεως  75  Πέρχωσος  χαϊ  Περχώτη 
(Β  835)*  πόλις  78  περνάμενα  {Σ  292)*  πωλούμενα  (1764)  86  περόνη  {Ε  425)*  ^αφίς 
87  περονήσατο  {Κ  133)*  έπορπήσατο^  Ιπερονήσατο^  διείρατο 


1233 


ηβρ»ύχ»α  —  τηταλατόν 


123» 


ηερόσχια'  τα  ^άχη 

πέρηερα'  ηροτιετή  [90] 

ηέρηερος  (Ρο1}1>.  XXXII  6,  5)•   μετά  βλα- 

χίας  έηαιρόαίνος  [92] 

Πέ^^αμος  (ΑβοΙ.)*  βασιλεύς 
ηε^^εΒήχατο  (ΑβοΙ  )*  κεριε&ήχατο 
Περρενς'  ηρως  *Α&ήνησι  τιμάταί 
πε^^έχειν  (Α«οΙ.)*  ύη^ρέχείν 
\πε^^ηαιπηίαν  η}ν  άνατρίπουσαν  ΪΛηθ9 
Περρίδαι  (Νΐοβικί.)*  της  *Αττΐχής  όημος  Ιν    10 

Άφέδναις 
πέρ  σε  (δβρρίι.  Γγ.  109,  2)•  ηρός  σε  [2000.1] 
Πέρσης*  χνβεντιχοϋ  βόλου  όνομα 
Περσίδα  στολήν  Περσιχην,  δ  ίστιν  ύπό' 

δημα 
Περσία'  Βεά  •η  "Αρτεμις 
ηερσιχά'    ίϊδη   χαρύων,    η   εντελή  νποδή' 

ματα  (Αγ.  £εεΙ.  319   Εχβ.  229).    χαϊ  όρ&αϊ 

βαχτηρίαι  (Αγ.  Γγ.  XI  ρ.  999).   χαϊ  δρχηας 

Περσιχή  (Αγ.  Τ1ΐ68τη.  1175) 
ηερσιχυς  όρνις   (ΟγαΠπ.  Γγ.  Ι  ρ.  162)*   ο 

άλεχτρυών 
πέρ  σο  ς*  6  Ιχ^ΰς  ηοιός,  έν  ΈρνΒρ^  Υ^^ό^ 

μένος 
περ{υ)σινόν  ζφηβον  τον  έξ  έφηβων 
πέρντί'  ο  ηαρεληλνΒώς  χρόνος 
Πέρφερες  {Ιϊετοά.  IV  33)•  θεωροί 
Περφίλα'  Σωσίβιος,  χύριον  όνομα 
ηερώσιον  (Οογ.)*  μέγα 
πέσημα  (ΕιΐΓ.  ΑΙε.  698)*  πτώμα 
πεσχέων  δερμάτων  (Νίε.  ΤΙι.  519) 
πέσχον  πιχρόν   (οί.  πειχόν).   ή  χώδιον^  ή 

δέρμα 
πέσμα•   ή  πίΐσμα.   ή  μίσχος,   ζστι  δϊ  έξ  ου 

το  φύλλον  ηρτηται  [18] 

πέσσαι*  πΐααι.   [η  πάσχην.  χαϊ  νέμειν,  χαϊ 

τεχνάσΒαι  η;  διάνοι^ 
πεσσά  πεντέγραμμα  χβ^ΛΛ^ων  βολάς* 


20 


Σοφοχλ'ής  ΝαυπλΙφ  ΠυρχαεΙ  (Γγ.  393).  παρ* 

όσον  πέντε  γραμμαϊς  Ιπαιζον,    διαφέρει  δέ 

πετ{τ)ίία  χνβείας.    έν  ^  μ^  γαρ  τους  χν- 

βου;    άναρρίπτουσιν    έν  όέ  τχ)  πετ{τ)εΙ^ 

αυτό  μόνον  τάς  ψήφους  μεταχινοϋσι 
πέσσει•  πεπαίνει.  θεραπεύει,  χατέχει.  χατα- 

πραΰνει  [22] 

πέσσεταΐ'  όπταται,  *ΑρχαΙδες  όπτήσει 
πεσσεύων  μετατίθεσο'  την  γνώμην  προς 

το  χρεισσον  [25.  26] 

πεσσοΐς'  πιττοΐς.  βολίοις^  χύβοις 
πέσ{α)ον•   -[όρος'  χωρίον  Κύπριοι '   πεδίον 

Μυλίΐς'  τινές  ομαλές 
πεσσός'    ούτως  έχάλουν  τάς  ψήφους^    αίς 

ίπαιξον,  χαϊ  τό  περϊ  τήν  χόρην  μέλαν  τον 

οφθαλμού  (ΡοΠ.  II  71)  [30.  31] 

πεσσύγγιον  (ΑβοΙ^β)*  σχντεΐον 
'^πεσσύπτη'  σχυτεύριά, 
πέσσυρα  (ΑβοΙ^β)*  πίσνρα.  τέσσαρα 
πέσσυρες-  τέσσαρες.  ΑΙολεΙς 
-^πεσών  πάσχων 
πέτα*  πτώσις.  στάχυα{ς) 
πετάξει-  άπλοϊ.  σχεπάξει  (2051) 
πεταιτά'  μετέωρα,  αμπελουργία^  ώς  αΐ  άνα- 

δενδράδες 
πετάλα'  -^ονόματα  θήλεια,  χαϊ  βοϋς 
πέταλα,  ούδετέρως  (8ΐηϋΐ(1.  Γγ.  Ι  6  ρ.  787)• 

τά  φύλλα 
πεταλίδων  ύων  -^μεταίη  (ΑοΙιββί  Γγ.  8)^ 

από  των  μόσχων,    πέτηλοι  γαρ   ούτοι  Λ^- 

γονται 
πεταλίξειν  βλαστεΐν.  φνλλολογεΐν 
πεταλισμός'    6  διά  φύλλων   όστραχισμός 

γινόμενος 
πέταλο  ν  φύλλον.^  χαϊ  της  έπιγλωσσίδος  τό 

χαλύπτον  τό  στόμα 
-^πεταλωτόν    άχμαιότατον.    εύειδέστατορ 

[47-δΙ] 

εΟΟ.    93  πέ^^αμύ^'   94  9τ«^^^Μχατο        95  προς  *Α\        99  περσέ  (οΓ.  περϊ  ίμέ) 
2003  πόλιν        4  περσιθέα,  η  Άφροδί^ί      Ί  περσεύς  ΑοΗβη.  ΝΑ  111.28        8  €ί.  πρύανο§ 


[13] 


80 


9  πέρυσι  (ΑροΙΙ.  ϊ>^'»ο.  ρ^ιιΙ.  56,  7) 

19  ηέσσαι,  π^ίσαι        20  πέντε   γράμματα 


28   όμα 


910 


17  πίίσμα  ή  μόσχος  (οΓ  πάσμα') 


ψαλίς        29  €ί.  2302  πεμφθοί        32  πέσ- 

συμπτον^  σχντίον  (οί.  πισύγγιον)        (33  νεσσύχια•  σχυτάρια^)        40  όνό        41  πέταλλα 
42]  ροβΐ  46        44  πεττ\     φίλων        45  «έταλλον        47  ηοη  σπαταλούνται  ββά  π^ταχνούντΜ 

ΗΕ8.    90  περπερεύεται   (Ι  Οογ   XIII  4)'   χατεπαίρεται        92  περϊ  πολλού  ποιιΐΎ^ 
ταΐ'  τι.ιιά,  θεραπίύίται  (1830)        2000  πέρσαντες  {ε  107)•  όλέσαντες,  πορ^ήσαντες^  όνελάρ^. 
τες     1  Πέρσας  (Β660)•  τά  αυτά.  χαϊ  το  ί^νος      13  πεσέεσθαι  (1235)*  πεσεΐσθαι      18  ιτ••ν 
σέονται  {Α  824)*  πεσυΰαιν       22  χεϋ{σ)έμεν  {Β  237)*  πέσ{σ)ειν       25  πεσσήματα*  πτο^αΐΜ^ 
(Αββΰΐ).  διιρρί.  337)        26  πεσσήματοζ*  πτώσεως ,  πτοματο;        30  ηεσσοΐσι  (α  107)*  τη^ 
χύβοις'  παρά  τό  τ'ίπτειν  αύτηύς        31  πέσσω'  όητησω  α(Τον        47  πεταλούνται  (ΑτΙβίόρΜ•* 
ρ.  1062)*  έξνητιώνται.  τρυφώσιν  (1186)        48  πέταχνον  ΐΑΐ€χί<1.  ρ.408)*  ποτηριον  έχπέταλοι^, 
(τό)  όέ  αυτό  χαϊ  πέταχνον  49  πετάαας   (Φ  15)*    ^«λώσας.  τανύσα$  50  πετασθαι 

γαμβραί  <Ειιγ.  ΑικΙγοπι.  641)*   χεχτηοί^αι        51  «(Ετάσ&^^ν  ^0  1&9)'  ΛΉ^ώσευεν*  χουφίσεικν, 
από  ένεστώτος  τού  πετάζω  (2038) 

7β 


1235 


ηίταϋος  —  ηίψΟίτηχύτβς 


1235 


ηέχασος  (ΡΗΠαη.  μοι.  ρ•12)'  τό  των  έφη- 
βων φό^μα 
ηέτανρα-  τίγνα  (2058)  [54] 

'\'ηετβλχές'  χαμηνλον  [5β.  571 

πέτίνρον  (ΑγΙ§Ι.  Γγ.  ΟΟΧΧΧΥΙ)•  σανίς^  έφ 
ι^ς  αΐ  ορνΒί;  χοιμώρται,'  χάί  πάν  τό  έμφε- 
ρ^ς  τούτφ,  χαϊ  όργανον  9οιόν  (ΡοΙ^Ι).  ΥΙΙΙ 
6,  8).  χαϊ  ηάν  το  μαχρόν  χαϊ  ύηόηλατν. 
ίση  6έ  λεΆχόν,  όταν  έν  μεηώρφ  χείμενον 
^.  Πέτενρον  λέγεται^  ή  χαϊ  ηέντεν- 
ρον  [5β] 

ηετηλας*  τους  μιχρούς  χαϊ  Βαμνώδεις  φοί- 

νιχας 
π^τηλίς'  άχρίς 

πΐτηνίς*  χόρις  [63.  64] 

ΜΒτραδεΐλαι  {αεπρ — }*    οί  μέν  τους  άχο- 

πνευματισμούς '  οΐ  όέ  είδος  Ιχθύων 
•^Λετρεφράμη'  ϋερασεΐα,  Βερμή    [67— €9] 
πΒττεία'  διά  χύβων  παιδιά 
ΜΒττείαις'  χύβοις^  τάβλαις^  παιδιαΐς 
«εττεύεΐ'  διαπαίζει.  μεταστρέφει,  ηυβφ 

^πεττοί'  βόλια,  έν  οϊς  ταυλίζονοι 

πεττεύονσι•  χυβίύουσιν 

κέττονσιν  έ-ψοϋσιν 

κενδρία'  άρτοΰήχη  (^ί.  σιηύη) 

ηεύ&εταΐ'  ηνν^άνεται.  άχούει  [79] 

κεύ&η'  ηενσις.  έρώτησις 

'ηευΒηνες*  πιστοί,  περίεργοι 

πενΒείς  (πεφ—)'  έφη^είς 

'\•πευΙδας'  λαμπάδας 

•^πενχαλεΐταΐ'  ξηραίνεται,  η  άντϊ  του  ζη- 
τείται  *Αριατέας 

•\ηενχαλέον  ζηρόν.  άγγείον 

χευχαλίμαις'  συνεταΐς,  όξείαις.  ηιχραΐς.  ή 
άγαθαΐς 

πευχαλίμη*  θερμή,  θρασεια.  χαϊ  φλεγμαί- 
νουσα 


πενχαλίμχισι  (5  165)*  Μνχναΐς,   σννβτα^. 

χαϊ  τά  όμοια 
πευχάνα'    [πενχονία.]    Ιστοϋ    παράαλΜγμΛ 

[τροχίαι  (2093)) 
ηενχεδανόν  {Κ  8)'  πεύχαες.  Λίχρόν 
Πευχέτιοί  {?\ι^τε€γά,  ΟλΠίαι.  Γγ.  392)*  οί 

ηερϊ  τό  Βρεντέσιον  οίχοϋντες 
πενχινον  δάχρυ  (Ευτ.  Μβά.  1189)*  πέσβατ 
Ί•«€ΰκλα*  άματροχιαί  (2089^ 
10    χενσις•  έρώτησις,  άηόχρισις 

αενσομαΐ'     ερωτήσω,    άχονσω,     έρ^νπήβω, 

μάθω  α»  262) 
ή^πευστός*  ύπηχοος  (πιστός ί) 
ηέφανται  {Ε  531  Α68€ΐι.  Α^Γ•  331)*   πεψα- 

νέρωνται,  η  ηίψονευμίνοι  είσίν 
ηεφάσθαι  (17  254)*  πεφορεϋσ&αι^  χάί  άν\ί- 

ρήσ9'αι.  όθεν  χαϊ  φάσγανον 
πεφασμένον  (£  127?)*    φανερόν   (ΑοοΙι. 

Ργοοι.  843).  άνχ^ρημένον,  ή  πεφανερωμένο9 

20  ρΐ69] 

Λέφαταΐ'  είρηται,  τέ^νηχεν,  άνήρηγται^  «€- 

φόνευται  (Ρ  689) 
ηεφαύλιχεν  ηυβλυχεν  [Ι] 

πεφέναχιχεν  (ΟβσιοβΙΙι.  22  Β)*  "ήΛάτψιεν 
πεφεναχισμένος'  ίξηπατημένος 
•[πέφη'  ίφάνη  ή  πεφύχασι  [7.  8] 

ηέφηνεν    (Ευ γ.  Ββεείι.   182)*     ίφβα^ερωθι^ 

έφάνη.  νπήρχεν 
κεφηνως'  έτοιμος,  φανερός  [10 — IX] 

30    η  εφ λά  ζει  (Αβοΐββ)*  βράζει 

ηεφλοίδώς'  [βά  14] 

ηεφλοιδέναΐ'  ^φλυχταινοΰσθαι, 

ηέφν ειν  χτίίνειν 

ηέφνεν  άνεΐλεν  [άΛ  17]  [18] 

ηεφοιβησθαι*  χεχοσμήσθαι,  χομάν  [βά  19] 

ηεφοινιγμενη'  -ρματωμένη ,   κεχνρ(ρ)φ- 

μένη.  άηό  φόνου,  ή  φοίηχος 
πεφοιτηχό %^£'  ηαραγενόμενοι 


€00.    52  φρόνημα  53   σίγνα  (2058)  61   πετηλίας-   χαρίς   Αβίίαη.  ΝΑ.  ΥΙΙ  30 

71  παώιλαΐς  89  εΓ.  ηίρχανα  βΐ  ηεΰχλα  90  πευχές  91  τόι*  92  πευχινοδ  άχρνν 
95  μα^ώ  98  πεφονεύεα^αι  2102  πεφαύλαγεν  4  πεφέναχεν  \αεν  9*  πεφη- 
νός        Ι^πέφλοιδος        15  φλεχτενεΐσθαι        19  πεφοβεΐσθαι 

ΗΕ8.  54  πέτανρον  (%\,  Ργοτ.  IX  18)•  είδος  παγί^ος  5β  πετεηνών  {ν  87)•  πε- 
τεινών 57  πετέαθην  (£366)•  έηετοντο.  δνΐχώς  58  ΙΙετευών  (ϋ  500)*  πόλις  1)3  πέ- 
τραι  ι)λίβατ οι  (Π  35)•  ύ'ψηλοϊ  χρημνοί,  άχρώρειαι  ί»4  πετρέμβατοι  (Π  35)•  ύψηλοϊ 
χρημνοί  (οΓ.  πατρέμβατυι)  67  πέτρη  τ  *Ωλενίη  (Β  617)•  πόλις  68  πέτρον  (β  734)• 
λίθον  <)9  πετειςί•  παίζει  73  Πέτρος,  έπιλνων.  επιγινώσχων.  οντος  χαϊ  Σίμων  χαϊ 
•Κηφάς  χαϊ  Συμεών  έλέγετο  79  πεύθετο  {Λ  2{)'  ηχουεν.  έηυνθάνετο  2100  πεφάσ- 
σουηα  (Β  450)*  Ινθουαιωδώς  όρμώσα  3  πεφαυλισμένον  (ΙοΙ).  XXX  4)*  άποδεΛοχιμα- 
σμένον  7  ηεφήμωαο  (Μ3Γ0.  ΐν39)•  παϋσον.  φιμώθητι  8  πεφήναχεν  ήηότησεν  (2104) 
10  πεφήαεαί'  τολμήσεις,  υπομένεις,  τεθνήξη  (Ν  829)  11  πεφήσεται  (Ρ  155)•  φανερό- 
Λοιήβεται  12  πεφειδέσθαι  (Φ  101)*  φείαασ^αι  Αά  14  ή^τόν  φλοιυν  αποβολών  (ι4 
πεφλοϊχώς)  Α(1  17  έφόνευσεν  (Ο  605)  18  πεφοβημένοί  (0  4  Φ  606)*  είς  ίμυγήν  τ9- 
τραμμένοι        Αά  19  δεδοιχέναι  (αεφοβήσθαι) 


1239 


ΠηΧίως  μάχα$ρα  —  ηΧαρ 


1240 


ΠηΧέως  μάχαιρα  (Ατ.  19ο1>•  1059)*  ηαροί" 
μία^  ι)ρ  έχ  ηλήρους  ^Αριητοφάνης  αναγρά- 
φει, οΰτω'  μέγα  φρονεί  μάλλον^  ί}  ό 
Πηλεύς  τ^  μαχαίρρ^      [βά  79]  [80.  81] 

Πήληξ  (Ο  608)*  ηεριχεφαλαΐα ,  άπο  τον 
ηάλλεαΒαι^  δ  έατι  χινεΐσ&αι.  χαϊ  δήμος 
(ΑφβΓίιίη.  73,  22) 

Πηλιάδα  (μελιήν  Π  143)•  τό  δόρυ      [84] 

ίζηλίδνόν  ηελίδνόν 

κηλίχον  οίον^  όποιον,  ηοχαπόν,  διάφορον    10 

187] 

Λΐ^ΧΙναις•  χοϊχαΐς 

ηήλινος•  έχ  ηηλον,  χοϊχός  [90] 

Μηλός  (δορίι.  710)*  οίνος.  "Ιωνες,  ίνθεν  χα- 
ηηλίΐον  χαϊ  χάηηλος  ό  τόν  οίνον  κώλων 

πηλός  άϊδνός-  αερϊ  η) ν  Αίβύην  ίατϊ  τό- 
κος, χαϊ  τόν  ορίζοντα  ωχίανόν 

«η}λυ£  (Ι^βεοη.)*  ^αγάς  (ς.  τ.) 

Λήμα'  βλάβη,  -[άναΊίημονή  (άτη.  «— )  [9^] 

πημαινούσης'  χαχούσης.  χαϊ  τά  όμοια  20 

Μημααΐ'  χαχοϊς.  [«ά  97]  βλάβαις  [98] 

χήμος•  πηνίχα 

Μην  π  ή  χαϊ  ηήν  έκΐ  τον  χατάπασαε  χαϊ 
χαταπάασειν 

πήνα'  απήνη  (δ€ηηαί  «η  πήνεα'  πηνηί) 

Πηνειός  (€«11.  ΒβΙ.  105)*  χοταμός  ίν  θεα- 
σαλ/(κ  [2203] 

ηηνέλο^  (ΙΙ>^€.  81β«ί€ΐι.  Αγ.  ΗΑ.)*  όρνις 
χοιός 

κηνηχίζειν  (ΟΓβΙίη.  Γγ.  ΧΕΙΧ)*  άπαταν  «α 

πηνηχιαμάτων  φεναχιαμάτων  (2181) 

ηήνην  \αά  7]  λέγεται  ή  εργασία 

Ληνία'  Ιντίΰίταί  τίνα  τοις  πλαχονσι  λεγό- 
μένα  πηνία,  έατι  όέ  λίυχά  χαϊ  προσόμοια 
τυϊς  ηηνίοις  όντως  (Ροίΐ.  VI  79) 

ηηνίχα  (Μβηβηά.  ρ.  179)*  ηότε  [«(!  9] 

πηνίχα  δέ'  [βά  10]  πότε  δέ 

ηηνίχη  (ΑιίβΙ.  ρ.  1176)*  θρ^ξ.  έμηλοχη 


κηνίον  (ηοη  Ψ  762)*  ηανούχλΜΛν  (ρβκ•- 
υβίαπη),  ή  άτραχτος,  εΙς  09  ΒίλεΖται  ^ 
χρόχη  [II] 

κήνος•  νφασμα 

κηνώμενον  πηνιξόμενον,  τριβόμεναν 
%ήξαι  (Ηοηι.  1)*  χατασχενάααι.  αχ'ήοαι 
^νί^^ί  (λ128?)*  οτησας,  βαλών,  χαχΛΟχενά- 
σας  [18] 

πηοί  (Γ163  Πββίοά.'   φίλοι)•    συγγενείς,  Λ 
χατ*  επιγαμίαν  οΐχήοι.   αγαθοί,   άραγχάχι, 
άνδρήυι 
χηραξον  (€γ€1€κ)*  αφόδευσορ 
Ώηρεφόνεια•  Περαεφόνεια.  Αάπων^ς 
χηρία*   *Α{σ)πένδιοι  την   χώραν  τον  άγρφν 

χηριί'  χέρδιξ,  Κρήτες 

χηρίς'    όαχη,    >π?λ)^>    αΐδοΐον.     χαϊ    Ιερείον 

ταυρία 
χηροΐς  (εί.  ΡΙβΙ.  ΡΙιββ^Γ.  257  Α)*   βλόπτοα 

Ι"! 

χηρόν  (8ίπ)οηί<Ι.  {«ηΙ).  ΥΙ  22)*    τόν  χαντά- 

χααι  μη  όρωντα 
χήρωσις  (ΡΙβΙ.  οοσι.  ρ.  697)•    βλάβη,  λνκη, 

τύφλωσις 
'^χήαασ&αΐ'  μέμιράσ&αι 
χήτεα'  πίτνρα 

χητΐταΐ'  πιτνρινοι  άρτοι,  Αόχανες         [32] 
χήχυς-  νενρον,  η  το  τοϋ  τόξον  μέσον  Ιμμ 

τά   άχρα,   χι&άρας   δέ  χήχυς    ό  αγχών, 

ή  ό  εις  χαϊ  ημιαυ  ηούς 
πηών  (ΑηΙίιη3('ίι  )'  φίλων,  συγγενών 
χιαξόμζνος-  ^λιβόμίνος 
πιαίνει   (ΕιΐΓ.  Ο^οΙ.  333)*   σιτεύει^  λιπαίνει 

[38.  39] 
Λίαλέον  λιπηρόν  [41] 

πίαλον  παράλίυνον 
χίαρ  {Α  549)•    τό   χράτιατον,    χαϊ  στέαρ.  η 

τυ  ίτέρας  {ε  289).  χαϊ  λιπαρό  ν 


ΟΟΠ.  91  χαϊ  πήλίον  ροδΙ  90  92  οΓ.  άϊδνόν  2200  πήκαι  πην  —  χαταπάησαι  δ.  6  πηνι] 
7  ηήνειον^  τό  άνάπταν  9  ποτέ  10  ποτέ  11  έιιπλοχίΐ  12  αΛ()ακτ«ί  15  πηνό- 
μ  (νυν        24  πήριξ        25  ε  Γ.  π^ηίνα        27  ίνίόν  δέ        31  ηήτυρα       3*^  πητεΐτ  αι,  κητνριοι 


Ζ^  ίΐηχέων        ^'Ι  πιαλόν        43   εΓ.  έχπίαρ,    πέαρ 


1241 


η»ανο»ς  —  η$νοβν 


1242 


ήΐ'ηιάτοίς'  το  ααημον  όργύριον 
πίγγαλος•  σανρος  ό  τίαλονμίνος  χαλχίς 
ηίγγαν  πόοαιον.  *Αμ({ήας,  γλαυκόν 
ηίδαχες'  σταγόΐ'ίς.  '\'ηή)'ξ 
ηιδαχοέσσης  (οΓ.  Ευη  Αη^Γ.  116)*  χαΜ- 

γρου 
ηϊδαξ•  λίβας,  χρήνη,  αναβολή  υδάτων,  ίτηγή, 

άκρα  ύδατος 
ηίδαξι  (Η6Γ0(Ι.  IV  198)•  πηγαΐς 
ηιδ-ηέοαης   (Α  183)•    κα&ύδρου,  ηιδακώ-    10 

δους.   καϊ  ήμεΐς  ηιδάν  λέγομεν   το   όνΟ" 

βάλλείν  ν}'ρόυ  [&2] 

Πιδώ•  δήμος  [54] 

πιέζείν'   κατεχειν.   Βλίβείν,  σφίγγειν.   μα- 

λάααείν.  βηρείν 
πίειρα  (τ  173)*  λί,ηαρά.  ευδαίμων,  πλούσια• 

καϊ  ηιείηχι  (Γ  180) 
Πιερία  (Ευπ.  Βλ€ο\ι.  410)•  δρος  [βά  57]   Ιν 

τχί  Θρ^κχι 
Πιερίδες    (ΕυΓ.  3ΐ6(Ι.  832)•    αΐ  Μοΰααι  έν    20 

ΜακίδονΙφ 
Πίέρι.,    (ΤΙιιιε.  V  13) '   ι)  άχρώρεια  τον  έν 

Μακεδονία  όρους 
πιέοαί'  ηιάααι  [61] 

χίήναΐ'  ώφελήααι,  ανξήααί 
ηιΟάκναι  καϊ  πι&άκνια  (ΡΙλΙ.  εοιη.  ρ.  655 

ΕυΙ)ΐι1.  ρ.  205)•  οΐ  μικροϊ  πίθοι,  καϊ  αιπναι 
πι&ανάς  (ΡΙίΙ.  Οίν.  668  Ο)•  εύπίατονς  [«5] 
ηι&ανόν  άληΰι.νόν  πίατόν.  ενπ{ί)ι3ές  [ϋΐ] 
πιΒήαας  (^398)*  ηιατεύαας,  ηιαϋείς,  πιατω-    $0 

Βείς  [69.  70) 

πι&οίγια'  εορτή  *Α9ήνηα  [72] 

πιΒών  (ΕυΓ  Ιοη.  840)*  η(ε)1ύας 
πικαΐαι•  πικραΐς  [75] 

ηίκείν  ξαίνειν  (πει — ) 
πίκεταΐ'  κτενίζεται  (πει — ) 
πικόν  (12*28)*  ττικρόν.  Χαλδαΐοι  (ΑΙ)8€.  Ι  6) 
πικρό  ν  χαλίπόν,  αργ^έον 
πικρώς'  κατακόηως.  άκρατως 
πίλημα-  ζώνη.  μίτρα  40 

"Ι-πιλιπα;^^^^ •  πυιά  τις  φωνή 


πίλνα'  ίτροαηγγιξε 

ή^πίλναΐ'  ηροοίγγίβαι  [85] 

ηιλνάμενον  έμπίλαξόμενον ,   *)•  πιγννμενον 

(^π)ίλνα<ι&αΐ'  ε}η'ίξειν,  πληαιάζειν,  ηρού^ 
άγειν  [88] 

ηιλνόν  φαυ'ν.  Κύπριοι 

ηίλοις'  ηιλωτοϊς  (ρηΐνίηατίά) 

ή^Λίλός'  κοχλιός 

πίλος  χαλκούς  (Αγ.  1.78.  562)•  είδος  περί" 
κεφαλαίας 

πιμελή'  ατέαρ,  πιότης^  λίπος 

πιμελής'  ευτραφής,  λιπαρός  [95.  96] 

ηίμ ηλαμαΐ'  πληρούμαι  [^] 

πίμπλαται  (Αβ.^εΙι.  Ρργ8.  133)•  πληρούται 

πιιιπράν  (ΕυΓ.  ΤΐΌ.81?)'  Ιμπνρίζειν  φυαάν. 
καίειν 

πίμπραα&αι  (Νίΰ.  ΤΙι.  306)• 

πίμπραταΐ' 

ΙπεμφΒοί'  οφΒαλυών  τά  μελανά.  ^Ηλείοι 

πίνα  (Οοιη.  V  ρ.  810)*  είδος  Ιχθύος,  καϊ 
όβτρεώδες  κογχύλιον 

πίνακας'  τάς  αανίδας.  καϊ  τά  Βραύϋματα 
{μ  67)  των  •|•  όρνεων.  άλλοι  όέ  τάς  δίλ- 
τους.  καϊ  οΐ  Ιπϊ  των  ακυτοτομικών  τρα- 
πεζών λίθοι,    καϊ  τά  άκρα  των  ξύλων 

πίνακες*  άναγηαφαί.  εικόνες 

πινακίδος'  όρχηαις  ποια 

πινάκιον  το  λεύκωμα,  τινίς  δε  αύμβολον 
δικαατικόν  [2309] 

πινακίρ  (Ι,βεοη.)•  πινακίακος 

πίνακας  κ  ουρά*  τά  τμήματα,  καϊ  άποκα" 
θ  άρματα  των  ξύλων 

πινακοπωλης  (Αγ.  Ανν.  II)•  όρνιθοπώλι^ς. 
τίλλοντες  γάρ  αυτά  καϊ  τιθέντες  ^πϊ  πίνα- 
κος  έπώλουν,  τά  λεπτά  όρμαθίζοντες 

πίναξ'    ζωγραφιά,    ίατορία.   αναγραφή,   πΐ- 

9ίοχή 
πιναρά'  ταπεινά,  ευτελή,  ελάχιατα.  ^νπαρα 
πιναρός'  ^υπαρός.  ευτελής,  Ιλάχιατος 
πίνος'  ^ύπος.  καϊ  τ  α  όμοια 
πινόεν  ^υπαρόν.  πιναρόν 


€0Ι>.     44  άαιμον        45   οΓ.  πιπαλίς   βΐ  ζίγνις        46  πιγγανεόσσιην        51    πιδειέασης  — 
πίδαν  —  άιαβάλλον      56  πίερα  —  εύδαίμονα  —  πιείρη      57  έν  τ-ρ  Βάκχ^  ροβΐ  2253      62  πιή' 

θ 
λαι        63  σηπυΐαι        65  όλή        71  πιΒοίπα        74  πικάαι        78  οί.  1228.  2274        81  πί- 
λίμα  —  Ι'ή^ρο-        90  πιλυΐς        92  πίλο        2303  €ί.  πεσοοί        5   οκυτίνων   (δεΙιηοίάβΓ  α<Ι 
Τ1ΐ6θρ1)Γ.  €Ρ  V  5,  1)        7  πινακιδούς 

ΗΕ8.    52  πίδναται  (Τ  93)•  προσπελάζει         54  5Γΐ^€ΐι»   (δ  4ΐ9ν   πιεΐν         Αά  57  [ι? 
λιπαρά]         61    πιεσθείς   (θ  336)•    δηααο^είς  «ϊ»  ηιθανολογία    (Οοΐοβ*.  Π  4)•    όιάλφί 

-  •  '  70  ηιθοϊ'  πια- 

1(01        Η5  πίλ" 
καΧ  τά  ομ<Ηα 
•Τ.Τ  ^•,•^«^  €  «^    <ι/.^(^τ»Μ/.Μ   ^//ί«^ΗΐΓ7ΐι«;         VII         ##  «νχαο^^^*   Φ^Ι»""^"^  Λαι.  μυριψος        98  Λίμ- 
Λλαντο  (χ  248)*  έηληροϋντο        2309  η(^\Γν    ϋ-τνχχφ  ν?*  ^^^)*  ^^^^*Ρ 


1248 


π*νο%ηριΐς  —  τατψβ* 


1214 


κίνοτη^'ης'    ηινοφνΧαξ   λίγόμ$νος,    Πΐνα 

όέ  ΒΪδος  όατρίου  (ΑΙΙι.  89  Ό) 
Κίννμένην  βυνετήν 

ηίννϋΐς'  αύνίαις  [21—24] 

ηινντως  (ΕρΐείαΙ.  εοιη.  ρ.  370)*  όντως  φρο- 

νών 
Λίνωδες  (ΕυΓ.  Ογ.  219)*  ^υπαρόν,  ξηρόν 
Κί,νωδΙα*  άχαΒαρα(α  [28 — 81] 

Λΐονες*  αηατΐται  πλακοϋντες 
πίονος*  λυιαροϋ.  -^ ά}'ρίον.  [&<)  83]  μεγάλου    10 

[34] 
ηίηαλίς'  ή  ηαρά  ησι  χαλχίς^  παρά  όέ  Μοις 

ϋαύρα 
'ϋίπάλλων  (ΑββεΗ.  ΟΗο.  152)*  χραδαΐνων^ 

πάλλων  [37] 

ΚίΛίζειν   (Αγ.  Αντ.  307)•   χατα   μίμησιν  ή 

λέξις   ηίποίηται  της  των   όρνέων   φωνής. 

λέγονσι  όέ  τα  ίτοτίζειν  ή  (χαϊ)  ηιπίσχειν 
ΙΙΙίίλειαί'    α  Ι  Μοϋααι  Ιν  τφ   Μαχεδονιχφ 

Όλύμπφ^  άπό  χρήνης  Πιηλείας  20 

πιηλων  ηληρών 
^ηΐΛον  αχρον 

ΛίκράσχΒί'  πωλεί  [43] 

Χίηώ  (Αγ.  ΗΑ.  IX  1,  21)*  δρνεον  ηολίμιον^ 

ως  τινες^  ίρφδιφ  [45—47] 

ηιρίσαας'  έλεφας 
ΠΖσα'  ηόλις^  όπου  τα  'Ολνμηια  επιτελείται 

(?\ηά.  01.  II  4) 
Λΐσαι  (ΒίρροΰΓ.)'  ποτίααι 

ηιαάχιον  περιστόαιον  μλ 

ηισάκνα  (ίβοοη.)•  πιΘάχνη  [53 — 55] 

ηίαιρα'  ηίτνρα.  *Αχαίθί 
ηισιρίται*  πιτνρινοι  άρτοι  [58.  59] 

ηιομός'  ηιατήρ.  ποτίατρα.  ληνός  [61] 

ηίσορ*  πίΰος.  Αάχωνες 


Μίσσάται  (αβιίβι  ΡΙιοΙ.  Βϋ»Ι.  41,  Ι^'  οΐ  φ 

λευχήν  έχοντες  λέπραν  (^ί.  χάρβανοί) 

κιοαοχωνίας  (ΟΓβΙίη.  Γγ.  €Ι.ΧΙΙ)*  Αιό^9ς 
κισοοχωνίαν  είπεν  διά  το  τά  πρόβατα  αίααι^ 
χρίεο&αι 

πιασοχωνητφ  πυρί  (Α«8^Iι•  Γγ.  113)*  πίβσ^ 
χρίουαιν^  Ινα  τάχιον  χαταχαίηται,  Ηωνη- 
σαι  δέ  εστί  τό  ηεριενεγχεΖν  [β6] 

Πίστα'  Πίατειρα  πόλις.  όντως  είχεν  (ΑβκΙι. 
?ετΛ.  1) 

»ιστι)ν  γνώμην  βεβαίαν  [|§] 

%Λίστις'  άπόδειξις 

Λίστηριον  ποτιση^ριον,  π  ι  σα  ι  γάρ  το 
κοτίσαι,  χαϊ  ηΐστραι  (ΕυΓ.  £γ€\,  29)  βί 
ηοτίστραι  [72] 

πιστούμενος'  ηιστά  τε  ποιών,  βεβαιούμε- 
νος  τό  λεχΘέν 

κιβνγγιον  (Οοιη.  «η.  €€€ΧΧ1Υ)•  σχυτ^η 

ηισνγγων  (δβρρίιο)*  σχυτεων 

ηίσννοι  (θ  2*26}*  πεποιΒότες,  πεπιστενχό- 
τ€ί  [77] 

ηίσνρας  (Ο  630)•  τεσσάρας  (2034) 

ηισνρων*  τό  αύτο  [80.  81] 

Πιτανάτης  στρατός*  6  των  *Ελλήνων, 
ήτοι  άπό  μίρους,  ή  διά  τόν  ΜενεΧαον^  δς 
την  ΙΙιτανάτης,  ου  χάριν  έστράτενσαν.  ίστι 
6έ  τ;  Πιτάνη  φυλή 

Πιτανάτης'  ό  Πιτανάτης  λόχος  αΰτοσχ^ 
διάζεται,  ονχ  ων  ταϊς  άληΒείαις,  Πίτα- 
νάτχ^Βδε  άγώνι  γνμνιχφ  ίν  Πιτόν^  άγο- 
μένω  (ΤΙιυο.  Ι  20  ΗβΓΟίΙ.  IX  53) 

'ηιτίμια  (Ευρ.  Ηβο.  1077)•  τάς  αξίας  τι- 
μωρίας {1)πιτίμιά  φασιν 

ηιτνάς  (λ  391)•  έκτείνων  τίμια  ψασι 

πίτνεΐ'  πίητει:  εκτείνει  (βά  ηίτνησι) 


€0ϋ.  18  πινο  δέ  35  οί.  πίγγαλος,  σκίγγος  Ζ^  π  ι  πάλων  39  πιηλίαι  —  όλνα- 
—  πιπλίας  44  ηιιζω  —  ίτηλεμικύν  —  εράδως  (48  ηιρίας'  Ιλίας  ΑΗι.  II  65  ΒΙ] 
πίσαι  50  π  ία  α  ι  56  Λ-ίσυα,  ηίτηρα  (οΓ.  ττήτεα)  57  πισήοαι,  ίτντ7]ρινοί  (οί. 
πητΐται)  64  πισσοκονίας'  αίόδοτος  65  πιοαοκονήτω  ηνηΧ  πίσση  67  πιατήηα  74  σχυ- 
τίον  75  «ισνγχων  19  πισνρω,  τω  αυτό  82  ίστράτευσεν  83  πιτανάττ}δι  αχώ..^ 
γυμνικά        8ΐί  πιτνεί 


ηίω 
49 


σματα  (^2()9)•  τά  άγκύραια  αχοινία  61  ίτισόμενον  γενησόμενυν  (ίπεηαόμενον).  ηαί^η- 
σόμενον  (ΗΡΓοίΐ.  IX  37)  66  πιοτά  {Β  124)•  βέβαια  69  πιατήρ'  λΐνος  (Ι.  ηίεστήρ' 
ληνός)  72  πιστός  (0437)•  ενΆει^ής  77  πίσννος  (£205)•  πεποιθως,  πιστεύων^  Βαρρων 
80  πίσω*  πράξω        81  πιστώσαντες  στ  ω  (Ζ  233)*  πίστεις  άλλήλοις  Ιδοσαν 


1245 


ηίντ^  —  ηλαχοδς 


1246 


πιτυδάνη'  ασκός  μικρός  [89] 

πίτνλοιν  (ΕιΐΓ.  Τγο.  817)*  ταΐς  χαταφοραΐς 

των  τειχέων  [^^] 

Λίτνλοίς*    ταΐς    χαταφοραΐς    των    υδάτων 

[Βά  91]  καϊ  τοις  ^όφοις  των  υδάτων 
πίτυλος'   όρνιΒάρών  τι  αγριον  (πίπυλοςί), 

ή  συστροφή  της  χΒΐρός,  δταν  ή^πικρώς  €«ι- 

φέρηται  (Ευ γ.  Τγο.  1235.  δηλοΙ  δέ  χαί  τήν 

είρεσίαν,    χαϊ  την   των   ηυχτων  έχατέρας    10 

χειρός  συνέχειαν)  (4485) 
Λίτύλους  (ΕυΓ.   Τγο.  1113  ΑγιβΙ.  ρ.  976)• 

οί  άλεΐπται  τάς  έν  ηεριόδφ  χαταβολάς  των 

ηληγών   οί  όέ  ναυτικοί  το  προς  κέλευσμα 

έλάααι  [94] 

πίτυρα'  τά  των  σίτων  ή  κριθών  φλοιά  [9β] 
ηιφαλλ,ίς'  ηίφιγξ  [98.  99] 

ηιφαυσκόμενος  {Μ2Β0)'  σημαίνων^  λέγων 
ηιφαύσκω  (ΑοβεΙι.  Ευιη.  620)*  ηαραδείχνυ^ 

μι,  άναφαίνω,  εΙς  φως  άγω,  σημαίνω  20 

πιφαυσκων  (Κ  502 «Ι .) '  έμφανίξων,  ηαρα-' 

δεικνύων,  σημαίνων,  λέγων,  καϊ  τα  δμοια 
Λίφιγξ  (ΑΓί8(.ΗΛ  IX  1)•  κορυδαλός  [2404-6] 
πΐων  (Οογ)*  λιπαρών 

ηλαγάν  (ΑβδϋΙι    Α^.  3(>7;*  κληγην  [9] 

ηλαγγόνιον  μύρον  τι  καρά  *Α9ηναίοις 
ίίλαγγών  (ΟβΙΙ.  Οογ.  92)*  χήρινόν  τι  χορό- 

χόσμιον,  σφαίρα,  καλαθίς  (χάχαριςί),  χαϊ 

κλαγγόνες  χεκρΰφαλοι 
(ηλαγιάδδοντερ    [Ι^αοοποβ]*    οΐ  γύμναζα-    30 

μενοι  έν  τοΐς  έφηβείοις)  ^ί,  2479 
ηλαγιάσαΐ'  ηαραλογίσασθαι,  κλανησαι 
ηλάγιοΐ'  δόλιοι 
πλαγίως•  δολίως,  μή  φανερώς.  άσυμφανως. 

αΐνιγματωδώς 
ηλαγκτά'  καμητά  [οά  15] 

Πλαγκταί'   ου  τω  πέτραι  τιν^ς  καλούνται^ 

(άπό)  του  ηλάξεσΒαι  αύτάς  *  άς  ίνιοι  Συμ* 

πληγάδας  καλοΰσιν  [17] 

ηλαγκ{τ)όν'  άνόητον,  τάς  φρένας  βεβλαμ*    40 

μένον,  ηλανώμενον 


ηλαγχθέντες  (ν  278)*  πληγέντες,  ηλανψ• 

Μέντες 
πλάγχ&η  (α  2)*  εστράφη,  .χαϊ  τά  δμοια 
πλαδαρόν  (Νιο.  ΤΙι. 240  ΗίρροοΓ.)*  νοτερόν^ 

ΰπομβρον.  χαύνον,  άσΒενές.  υγρό  ν 
πλαδαρότερος*    ίκλυτώτερος,   χαϊ  τά 

δμοια 
πλα{δ)διχί    (Αγ.  Εχβ.  171.  900) •    ματαΐζει. 

σοβαρεύεται 
πλαδώσαν  ύγράν 
πλαδώσιν  ύγροΐς.  λιπαν&εΐσιν.  ή  αΐ  σάρ- 

κες  αΐ  μή  έστερεωμέναι 
πλάξεσ&αι  (π  151)*  πλανάσΒαι,  άποσφάλ- 

λεσ»αι  [27—29] 

πλά&ανον  (ΤΗβοοΓ.  XV  115)*   κύκλων^  έφ* 

ού  πλάασουσιν  άρτους  καϊ  πλακούντας 
πλα&είς'  προσπελασθείς,  δοθείς 
πλαθεΐσα    (ΕαΓ.  Ηβο.  884  ΑηΟΓ.  25)*    τά 

αυτά 
πλάθεταΐ'  παραγίνεται,  προσπελάζει 
π  λάθους  (Οογ.)•  πλήθους 
ή^πλαΐσΐ'  κλήσι 

πλαίσια  (Αγ.  Κβη.  800)*  ηλινθία 
πλαίσιον  (Χεη.  Αη.  111  2,  36)*  ή  ίν  τβτρα- 

γωνφ  των  στρατιωτών  τάξις '   χαϊ  ηίναξ. 

χαϊ  πλινθίον.    χαϊ  διά  ξύλων    τετράγωνα 

πήγματα 
•[πλαίτερ'  πέτραι.  οί  δέ  πάτερ 
πλάκα  ήλιακήν  τήν  άνατολικήν  γήν,  ή 

τήν  ήλιακήν.    Πλάκα  καϊ  τήν  δλην  χβί- 

ραν ,   χαϊ  τήν  •]•  κοινήν  (κοίλίαν  ?) ,   ή  τήν 

γην  [40.  41] 

Πλακία'  χώρα  παρά  τήν   θρ^κην,  εΙς  ήν 

άηοικίαν  ζπεμιραν  *Αθηναΐοι  [43] 

πλακίς'   κλινίδιον  κατεσκευασμένον  έξ  άν^ 

θών,  (έν)  τχί  εορτή  των  Παναθηναίων 
Πλάκος'  όρος  της  Κιλικίας,   τιν^ς  δέ  0λα- 

κούσιον  λέγουσιν  (Χ  479) 
πλακούς    (ΡΙιβηίββ  ΑΙΙι.  58  £)*    έκτος  τοΰ 

πέμματος    καϊ   ό    σπερματικός    τύπος    της 

ημέρας  μαλάχης 


θ 


€00.    90  πιτυλίη        95  κρί        2407  λιπαράν        31  πλασθείς       42  αθηναίους 

ΗΕ8.    89  Πιτύια  (Β  829)•  πόλις  θρφκης        90»  πιτυλεΐν  'φόφοις  υδάτων        Αά  91 
[τειχέων]        94  πιτύνη  (Αη'βίορίι.  Γγ.  ΟΟΧίΙΥ)•   χνήκας,  ό  τον  τυρόν  πογρίων        96  πίτνς 

ων 
(2^390)*  δένδρον^  έμφερ^ς  πεύκ^        9%  π  εφ  αύ  σκέτο  (Φ  99)•  φαΐνε     λέγεων        99  πιφαύ- 


γας   {μ  61)•   τάς  Συμπληγάδας  πέτρους        Αά  1&   [πλα)τχτά\        17   πλαγκτέ   (φ  363)*   παρά- 
φρων,   καϊ  πεπληγμένε  τήν  διάνοιαν  27   ηλαζόμβνος  (,λ  ^Μ*    ^νν^^Όδ•    ή  πλανώμενος 

21^  πλάζουσι  {Β  132)*   πλανώσι.   διαμαρτάνουσι  Τ(5ν  έηιθ>)ν^<^^*  οφάλλουσι        29  πλάζων 
(Ρ  751)  •  πλάνων      40  πλάκας  (Ειοά.  XXXI  17)  •  6έλ>««ιο      ^ν  -νηλαχάτην  (ήλα— >•  έριβυρ- 


γικόν  έργαλεΐον       43  πλαχίιισιν  άμα^ίαις  ((2πλ-^^\ 


1347 


πλαητήρ  —  ηλ§ϊα$ 


12» 


Μλαχτή^  (0•Γ.)'  τ^  χοΰ  άλίχτρνόρος  ηλή' 

χτρον 
πλάχτρον  (8•ρΙι.  ίΓ.  157) -  ηΧάνημα.  ^«λ^- 

θος,  ή  τό  πλήχτρον  [49.  ΜΙ] 

ηλάνα'  τριαχάς 
πλάνη '  απάτη 
-^πλανιΤταΐ'  άοτέρ%ς,   τρίχοναιν  έπισήμοις. 

ι^τοι  μέτατάαταί 
ηλάνος  (ΙιοοΓ.  385  Ό)'  πλανήτης ^  αηατ€ων 

[Μ] 
ηλανύττων  (εί.  Αγ.  Ατ.  3)*  πλάνων 
ηλάξ'  ίπϊ  της  γι'ς^  χαϊ  όρος.   χαΐ  τά  μβμα- 

ξωμένα.    χαϊ  τυ   διπλούν,    χαϊ   ή  ηλαηϊα 

ηέτρα,  ή  πλόχας  της  χοιλίας.  χαϊ  ή  γαστηρ 

(Απ§(ο(.  ρ.  «η.  III  14) 
πλαριάν  μίγννσθαι  (θέλαν) 
πλάσμα  (Ποπι.  1110, 18}*  αχηματισμός,  φ£ν- 

σμα.  ή  χτίημα 
πλασταρενοντες'  πλάσσοντες  [61] 

πλάστιγγι  (ΡΙαΙ.  €ίτ    VIII  650  Ε)•  [Ισχία 
ηλάστιγξ•  μάατιζ,  ή  τοΰ  ζυγού  τό  άνχίρ^ 

ροπον.  χαϊ  τό  νύν  λίγόμενον  λίτρα,  χαϊ 

τό  προς  τοχ^ς  χοττόβους  πινάχιον  (ΡοΙΙ.  VI 

110).  χαϊ  μέρος  η  τοΰ  αυλού,  χαϊ  σύριγγας 

τό  ξύγωμα 
πλαστουργήσαντα'  πλάσαντα,  ποιήσαντα 
πλάστρα  (Αγ.  Γγ.  VI  10  ρ.  1079)•  ίνώτια. 

χαϊ  θίών  τύποι 
πλατά'  προσπίλαστά 
πλαταγώνιον  (Τ1ι^ο€γ.  XI  57  Νίοηά.)*  τό 

της  μήχωνος  και  ανεμώνης  φύλλον 
πλαταγωνίσας'  άπυληχυί^ίαας,  χαϊ  ιροφή' 

σας 
Ίπλαταγεΐν  χροτεΐν  (ν.  λαταγεί) 
πλάταΐ'   των  σπαΟ^ων  τά  πλατέα   (ΡοΠ.  II 

181) 
πλαταΐσαΐ'  τό  ωμο&ετήσαι 
πλαταμών    τόπος  πλατύς  χαϊ  μέγας  ύπο' 

^αλάττως.  οί  δί  λεωπετρία,  οΐ  δέ  όλισΰηρά 

πέτρα 
πλάταν  (8ορΙι.  Αί.  358)  *  [3^73]  πλοΐον  [74] 


10 


20 


30 


πλάτανος'  δένδροτ^  προς  ό  οί 

τάς  ζημίας  έν  λενχωματι  ίξ€τ£9€^Λψ     [7^ 
πλατεάζειν  ίλαζοηύεαΒαι.  ψκψππίξβχν 
πλατεία*  χόαμος  τις  [19| 

πλατεΐαΐ'  χαρποϊ  των  χειρών 
πλατείαις   (ο£.   ΡΙιϊΙφιιιοβ•   ρ.   18)*    φνμπις, 

άγοραΐς 
(πλατειάσαι  (ΡΗ^Γ^ετ.  ίΓ.  ΧΕΥΊΙ)-  το  πλα- 

τεί^  τιβ  χειρϊ  πατάξαι 

^πλατήορ'  

πλάτη  (Ηίρροετ.  4 10,  31)*  ή  ώμοΜλάνψ.  ταΧ 

ή  θαλάσσια 
πλάτιγξ'   της  χωχης  τό  αχρον^    φ  «Λι^βΜ- 

ται  τό  ύδωρ 
πλάτιν  (ί3^€ορΙι.  821)*  γυναΐχα.  τ}  τήν  δ^ιρΜ- 

σιν  (2499) 
πλάτις'  ή  γυνή,  -^ή  άπιστος^  -^χΧοΛψ,  σύν- 

οδος^  άθροισμα 
πλατίσταχος  (γΓ.  Αγ.  Ι,^τβ.   10<Ι1-   7υτ)βι- 

χείον  αίδοιον.  χαϊ  Ιχ9'ύς  ποιος 
πλατορόα'  &υΌία,  Αίνδιοι 
πλαχυγίζειν  (Αγ.    Εςς.  830)*    πατολαζ^- 

νεύεσ^αι,  άπό   των  πλατών  χών  έν  τοις 

χώπαις  χαϊ  της  Βαλάοσης 
πλατύνειν  μηρύειν  [91] 

πλατύν  *Ελλήσποντον  (Ρ 432)*  τ^  πατέ 

τήν  Τροίαν  μέρος  τού  Έλλ'ηαΜόντον'    από 

χού  όλου  τό  μέρος  χοπιχώς  λέγων  [91) 

πλατύ  ύδωρ  (ΑγϊιΙοΙ.  ιη6ΐ€0Γ•  2,  3)*  το  οΑ- 

μυρόν 
πλάτων  χαλχωμάτιόν  τι,  φ  τόν    όρόν  άν- 

τλούσιν,  ντε  γάλα  συμπήα{σ)ωσιν  [9€] 

πλέα  (Λ68θ1ι.  Ργοπι.  696)•  πλείτ^ 
ίπλατύρ*  δούλος,  ή  δήμος 
'Ιπλάτυς'  ή  των  λοχόντων  άθροιαις  (2485) 

[23Μ1 
πλεγματεύεσ&αΐ'  ΙμηλέχεσΟ^αι 
πλέ^ρα*   μέτρα  γης.   ή  διύγρονς   χαϊ  βάτα- 

νώδεις  τόπους 
40     πλέ^ρισμα•  δρόμημα  (1301) 

π  λεία  ι  {Β  226)*  ?/  ή^πλείη.  πλήρεις 


000.  47  άλεχτρυώνος  (48  πλάνημα  «ά  πλάγχτρον'\)  53  μετανάστεαι  ( — ταταιί) 
57   μέρος   —  μ^μαζόμίνα    (οί.    έπλαχίζετο)  61    οί.   παστήρια   πατηρια    βΐ.  ββ    πλαστά 

71    ίτλαταΐς,    τυ   όμθ\)ετήοαι  72   ίπι^αλάττιος  77    άλαζωνίΰεα&αι  78    ηλατεία 

79  .τλατίΐα,  δάοντες  83  θάλασσα  85  πλατιγυναιχών  τήν  85  πλατίς  87  οιχεΐον 
2503  ρο8ΐ  6 

1ΙΕ8.  49  πλόχτος'  παρόφηων,  πεπλανημένος  (2418)  50  πλανίς  (στλαγγίς)'  τό  της 
νύμφης  χρναούν  διάδημα  55  πλάντων  άφρων ,  άνους  (πλαγχτός).  χαϊ  ή  πλατεία  πέτρα 
{πλάξ)         βΙ    πλαατηρία  (ΕιΐΓ.  ΕΙ.  835 γ   πλάγχνια  \ό  73   πληγήν.  ή         74    Μλατάνι- 

στον  (β  310)*  πλάτανον  76  πλατέα  (Β  474)*  τά  έν  πλάτει  νεμόμενα,  μεγάλα  79  »Λ«* 
τειάδδοντες'  οί  γνμναζόμενοι  τοις  έφήβυις  (πλάγι—)  91  πλατύ '  μέγα,  ^ύρύ.  άλμυράν 
93  πλατύ-  μέγα^  ιύρύ.  άλμυρόν  96  πλάχ&η  (α  2)•  έπλανη»η  2500  πλέαι  (β  1^)* 
πλειαι^  πλήρεις 


1251 


πλημμυρίς  —  πλννβτα$ 


128 


Λλημ(μ)υρίς  (ι  486)*  τό  ίρμημα  της  Θα- 
λάσσης.  ή  έηίρρυσις,  οΐ  όέ  πλήμνη, 
,ηλημμνρϊς  ^χ  ηόντοίο^ 

Μλημμΰρορ'  μεστόν,  η^κληρωμένον 

ηλήμνη'  ή  χοινιιάς  τοϋ  τροχού  ή  της  συ- 
ρί,γγος,  άηο  τοϋ  ηληροΰσ&αι  ύκ6  του  αξο^ 
νος.   χαϊ  νδωρ  τό  ίηϊ  γλεϋχος  έΛίχ^όμ^νον 

'^Λλί'ιμνος'  αφρός  (Λελανόςί)  [68] 

Ί-ιτλι/μνφ*  παλαιφ  (2559) 

ηλημοχόη  (ΕαΓ.  Γγ.  695)*  τχΙ  ύσηραΐ^  των 
μυστηρίων  χοτυλίοχους  ηληροϋσιν^  οΰς  χα- 
λοΰσι  κλημοχόας 

ηλήν  έχτός^  δμως 

χληνοδί^  ηαρανόμφ  '^τετιμημένχί'  τ^ 
ΛΒηλανημέν(ί  της  όρ&ής  όόοΰ,  τσυτέστί» 
άδίχφ 

πλήντο  {&  51)•  προσεαέλασαν,  χαϊ  έηλή- 
σ&ησαν 

,κληνώδους'  άσϋ'ίνοϋς 

Μλήξαι  (ΑροΠ.  Ιβχ.)*  πατάξαι  ίχ  χειρός 

πλήξαντα  χαϊ  πληγέντα•  είχόνα  ξυλίνην 
ο  δαίδαλος  χαριστήριον  της  Ίχάρου  τα- 

φνί 

β 

ή;  η  λη  ξ  άρα•  ηγλάΒιον  [78] 

Λλήξιππος•  ιππότης,  ίππιχός  [80.  81] 

πλήρωμα•  ναϋς  τραγιχη 

πληρωτής  (Βεσι.  547,  19)*    εράνου   συνα- 

γωγός  [84.  85] 

πλησιαίτερον  (Χβη.  Μ^ιη.  II  1,  23).     [87] 
πλησιφαή ς'  ί)  πληροσέληνος  ημέρα 
πληα μοναΐς'  νπερβολαϊς.  ή  πεπληρωμέναίς 

(Μοηοδίίοΐι.  159)  [90] 

πλήαον  πλήρωσον 
πλήσαων   ^ηγνύων,  οχίζων.  τύπτων,  άδι- 

χών,  βλάπτων  [93] 

\πλητήοαντα•  δηλούντα 
πλήτης'  πλησιαστής 


-^πλητίνες•  δίλτοι  (Ι9| 

^πλήτομον  παλαιόρ.  14χαρνα99ς  (1^ 

κλίγμα•    βήμα,    άπό   των    χυλΛομένων  ιβΐ 

παλαιόντων,  όταν  περιβάντες  τοις  σχέλιη 

χατατρέχωσιν 
πλινθεύεται•  έξαπατάταί,  ΙλΙ  άναισθήτβν 
πλιν^ίδες•  δοχίδες 
πλίνθος•  μέρος  τι  της  κεφαλτίς  τον  χίοτΗ- 

ή  πηλός  όπτη9είς  [2βΜ] 

10    ηλί^αντα-  διαναβάντα,  χαϊ  άναστάντα^  χαϊ 

διαβάντα 
πλίσσοντο  {ζ  2\8)•  διέβαινον     .  [7] 

Πλοάδες  των  έν  *Ερχομ€9φ    (Τ1ιβ•ρ^. 

Η Ρ1.  IV  10,  2.   12,  4*  1^7^00   τ£ν€^  οντν 

χαλούνται 
πλοιάρια    (Αγ.  Ββη.  139    Μ«η«ιιά.    ρ.  88)* 

πλοία  μιχρά.  ή  υποδήματα  ποια 
πλόϊμα  (Οβιη.  ΤΙιαο  )*  τα  πλφ  πεμπόμενα 
πλόχαμα'  τά  περιόστεα  νεύρα 
20    πλόχαμοι  (Ρίηά.  Ρ.  IV  145   Η  176)-  χόν- 

δυλοι  τριχόν  πεπλεγμένοι 
πλοχαμώδεα•  τορ  ούλον  βόστρνχον 
π  λόχος•  πλόχαμος  [Ιλ  Ι^ 

πλόμενον  φανέν,  γεννωμενον  (γ^ψό^.) 
•{πλουάται•  πλονΒήσεται  [19] 

πλους•  πλους  της  νεώς  τό  Λερίγραφον^  μί- 

χρι  ού   τόν  φόρτον  λαβείν  οφείλει,   άλλε 

χαϊ   τήν  πεζήν   όδόν   πλουν    (Νιο.  ΤΙιβτ. 

195  ΑηΙίιηβεΙ).)  ελεγον 
30    πλουσιόδωρος•  ηλουσίως  χαριξόμενος 
-^πλούσιον  ή^Βαλασσίοαδές,   οΐ  όέ  τύ  ΰδαρ 
Πλου  τ  εν  ς  (Μοβοΐι.  III  119)•  '^ιότ^^• 
πλούσ ιος'  χρημάτων  χαι  περιουσίας  χύριος 
πλούτος•   ή    ίχ  των  σπερμάτων  έπιχαρπία^ 

χαϊ  η  τίανσπερμία 
Πλούτων  ό  χαταχΘόνίος  δαίμων  [27] 

πλννεΐ'  χαΟαίρει 
πλύνεταΐ'  βλασφημείται,  λοιδορεΖται     [30] 


€00.     67  πλημμυρεί        68  πλύμνη  —  πόντου        69  πλημνρόν        76  δίδαλός  (Ευ- 

ϊ 
8ΐ8ΐΗ.  882,  38)        77  πλήξ  άορι  μεγάλφ  Π  115        86  [έτερον  (βη  ^έσερονί)        2600  πλήγμα 
—   παραβάντες  —   χατέχωσιν  2605   ηλήξαντα         6    πλήσσοντο         8   εηερχ^ομένων   οί. 

ίπιληύες         10  πλοΓμα τα,  τά         16  δολίων  ροδΙ  17 

ΗΕ8.      68   ηλήμναι   όέ    (Ε  726)•    αΐ  ηεριέχονσαι   τύν   άξονα    χοιηχίδες  78   πλή- 

^ας•   τύ^ρας  (71  332).    ή^Βανμάσας  80   πληξίππω    {Β  104)*    τω   πλήσοοντι   τονς   Ιππους 

δι    ου   τόν    ίππητην   δηλοΙ 
ρωμα         84 
σ'ιον    (Β 

93    πλήσσοντο    (ξ   218)•    διέβαινον  97    πλήτο•    επλήσ&η    {μ  417).    ήγγιαεν    (5   439) 

99  ηληάδα  (Ιο5.  IX  9  %\.)'  πλήθος  άστρων  ίν  ούρανφ  2604  πλί{•  τό  βήμα.  χαϊ  χΜγ- 
ματα'  τά  πηδήματα,  ελεγον  όέ  πλίξ  χαϊ  τό  από  της  χειρός  εις  τον  λίχανον  διάστημα^  χαϊ 
τό  μεταξύ  των  μηρών  όστυύν   τηΛΐ^ο  7   πλιστάχ  ις   (Εοείββ.  VII  23)•   πλεονάχις   ηολλάχις 

15  πλόχιον  (όβηΐίο.  VII  5)'  είδος  περιδερέου  16  πλοχίων  (ν  295)•  πεπλεγμένων,  δολίων 
19  πλούγε  χαϊ  δει  (Οβιη.  241,  17.  242,  25)•  ούδ*  όλως  27  πλοχμοί  (Ρ  62)•  τίλόχαμοι, 
έμπλοχαί        δΟ  πλυνοί  (^40)*  πύελοι^  έν  ύς  τάς  έσΒήτας  έπλυναν•  ή  βό^ρον^  δπου  9€λννουαι 


ας  {II  όόΖ).    -γναυμασας  βυ   πλ,ηξ;  ιππω    {α  ΐυΐ)*    τω   πλησσοντι   τονς   ιηπους' 

ν    ίππότην   δηλοΙ  81    πλήρωμα    (Ρβ.   ΧΧΠΙ    Ι   Κοηι.    XI   25)•    πλή^ος^    άναπλή- 

ί4   πληροφορία  (Γ  Τ1ίβ89.  Ι  5)•   βεβαωτης        85  πληρώσας•   πλήσας         87   πλη- 
271    3ΐ.)•    εγγύς  90   πλησίστιυν    (λ  7)•    τόν    άνεμον ^    πληρούντα     τό    ίστίον 


1255 


ηοδο(ίτράβη  —  ηο$φνξ$§ς 


α» 


ίξοδοστράβη  (Οοη.  ιη.  ΟΟΟΧΤΙΙΙ)*  τό  γι- 

νόμενον  ηρός  τά  στρέμματα  των  κοδων. 

άλλοί,  τήν  τοϊς  Ιλάφοις  Ισχαμένιιν  πά^ψβ 

(Χβη.  €>η.  Χ  11) 
ηοδοτρόχαλος'   ό  τφ  ηοδί  τον  χεραμιχόν 

τροχόν  χινών  [86] 

ίζοδώνυχος  (Αγ.  Ε(|ς.  38)*  ίσθης  Ιίρά  της 

Πανδρόσου 
ΜΟίΙν  (8ορΗ.  ΟΤ.  537)*  κοαΐν 
Μοηφαγία'  βοτανοφαγία  10 

κοΒεινή  (8ορΙι.  £1.  1104)*  αγαπητή      [91] 
ΜοΒέν   από  τίνος  μέρους,    ή  με&'  ύποχρί-' 

σεως  (θ€Β.  241)   άντϊ  τοΰ  ούτοί  (ηόΒίν) 

[«β] 
ηοΒεΐ  (8ορΗ.  £1. 171)•  ζητή.  Ιπιηο&ίΐζ—'^ί) 
ηό&ημα*  αγάπη,  καϊ  ξήτηοίς 
ηοΒήνντο  (Οογ.)*  ηροσησ&η  [97.  98] 

ποΒολχίς  (Οογ.)'  ή  ηνία  των  υποζυγίων 
κό&ος'  ζρως.  ζήτησις.   έπιπόθησις.  χαΐ  φυ- 

τόν  τι  (ΤΗ^ορΙΐΓ.  ΗΡΙ.  VI  7.  ΥΠΙ  3)  20 

ηοΖ•  εΙς  τίνα  τόπον,  τό  όέ  που  έν  τίνι  τόπφ 
Λ  οι  γης  (Αγ.  Ηβη.  85  «1.)*   εΙς  ποϊον   γης 

τόπον 
Λοία  (βοΙι.  ΤΙΐ(θ€Γ.  III  32)-  [αά  2703]  ή  βο- 

τανωδης  ΰλη.  άλΧοί  τους  πυρούς  χαϊ  τάς 

χριΒάς  [4] 

ποιεϊσ&αι   (ΡΙοΙ.  Τ1ΐ€8β^.    ρ.  128  Β)*    προ- 

σποίεΐοΘαί  [β.  7] 

ποίήεντα  (Υ 9  0  337)•  ποίαν  ξχοντα^  αιτο- 

φόρον  30 

(ποιήεντί  δορΗ.  00  158?)•  εύβοτάνφ,  έλώ- 

δεί  [10.  11] 

ποί  χηχος  (ΑηβΙορΗ.  ρ.  1193)•  οίον  πον  γης, 

εΙς  τίνα  τόπον  [13] 

ποί,κίλα  (€Γ2ΐίη.  Γγ.  IX  ρ.  42)*  πεποιχίλμένα, 

{χε)χαλλωπίσμένα 
ποίχιλεύς    (Αΐ6χί(Ι.  Γγ.    ΕΥΠΙ)•    ποιχίλτής 

[1β] 


ΛΟίχίλον  Ιμάτιον  ξωγραψη^τόν 
ηοίΧίλόστερνος'  ποιχιλόβονλος 
Λ  ο  ίχιλ  ίς  (Αγ.  ΗΑ.  IX   1}  *    ό(ηη,ς  «ιμ; 

κοιχίλως    (ΑηΙΐρΙι.    ΑΙοζί^)*     πξ^λντράπ»; 

κ  ο  ιμ  άνω  ρ  (ΑφβοΙι.  Ρβη.    241)*   ποψην,  γ 

βασιλεύς 

Ποιμενίδαΐ'  γένος^  έξ  ού  6  της  άημητρ•% 
Ιερεύς  [21] 

Λοιμήν  (^  455)*  βασιλεύς,  χαϊ  6  των  προ- 
βάτων 

κοινά*  ποια.  Λάχωνες 

π  ο  IV  αϊ  ς  (Τγα^.  »άηρ.  Γγ.  199)*  ή-έψιχτα^ 
*Ερινύσι^  τψωρίαις 

ποινάσ&αΐ'  ποινήν  λαμβάνειν ,  όταν  άντε- 
χτισίν  τις  λάβχ^.  τό  δϊ  αντό  χαϊ  ^νσιά- 
ξεσ&αι 

ποινάτορας  (ΕαΓ.  ΕΙ.  268)*  τιριωρούς 

κοινή  {Ν  659)*  άν{τ)έχτισις  -ή  νκϊρ  φόνον 
διδομένη,  χαϊ  ή  δωρεάς  χαϊ  τά  διδόμενα 
χρήματα  υπέρ  τίνος  άνχιρημένου  τοις  αυ- 
τού οίχείοις 

κοινηλατήσας'  έλάσας  [34] 

κοινήματα*  τιμωρήματα 

κοιοί'  ποταποί^  ή  όποιοι 

ποίότης'  χρώμα,  ηδονή,  νό{σ)τσς 

ποίου'  τίνος 

ποιπνυ'\'ός'  Βεράπων 

ποιπν[€]νει*  υπουργεί,  διαχονει  [41] 

ή^ποιπνντροισί'  αηουδαίοις 

ποιπνύων  ίνίργών,  Βεραπενων  [44] 

ποίφυγμα  (ΰί.  ΑβΗοΗ.  δβρί.  280)*  σχήμα 
όρχησηκόν 

ποιφνξ αΐ'  ίχφοβήσαι 

ποιφύξεις  (δορΙίΓο)•  Ιχφοβήσεις.  χαι  το 
φυσ^ν  χαϊ  τό  πνεϊν  [έχ  τον]  ποιφνσσειν 
(Ευρίιοη'ο) 


€00.     87   ποδών  ναός 


92 


οντω 


95   ήτησις        (96  πο&ίγνυτο'  προαχα^έσ9η\\ 


98   πό^ι,  ποϋ        99    οΓ.  ^ολχάξει   όλχάξει  λαθραχάξων 
21  άπαλόν        Ζ^  ποινώαατ  α        36  οί  ποίοι        38  τα'ός 


2715   ποιχιλτίς         16    ποιχιλομή 


91  πο^έεσχεν  (^492)•  επό^ει, 
97  πόθι  ίί  187  δορίι.  Τγ.  98; 


ΗΕ8.     86  ποδώκης  (Κ316)•  ώχνς,  ταχύς  τοις  ποσί 
ίπεξητεί        93  ποβέοντες  (Β  778)•  ποΰυνντες.  ΐΙ^ητονντες 

ποϋ,  όπου  98  πο^ί'  πού  (Α  128  ΟθΙΙ.  Ιον.  38)•  ίτόί>ος  (β  126  Α  240)^  λά  2703  ποίηοις 
4  Ποιάντιον  (>•199)•  ΪΙοίαντος  παίδα  6  ποίη  (α  370)•  πόα  δέ  έστιν  ή  της  γης  αυτομάτως 
βλαατάνυνσα   φυτεία,    χαϊ   ίοωτηματιχώς  άντϊ   τον   Λοία    (3(1  χοίη)  7    ποιεύμην    (1  495)* 

έποίονιιην    [επι3εύμην]  10   ποιήεσ{σ)αν    (1150)•    βοτάνας   εχονσαν  11    ποίην    (Ργοτ. 

XXVII  2ό)•  πόαν.  βοτάνην  13    ποίχάξονσ αΐ'    οχεηάξυνσαι  (πυ — )  16   ποιχ ιλομήτη; 

(Α  482)•  ποίΧίλα  βυνλενυμενος,  συνετά         20   ποίχιλτιχήν  {έπιατήμην   1ο5.  XXXVIII  36)• 
πολνμιταοιχι)ν  τέχνην         21    ποιχίλον  (Ηοιη)•    άπα(τη)λόν.  πνκνόν.  αννετόν  (βεΐιοΐ.   ΡΓΟιηβΙΙι. 
308)         23  ηοιμαντιχι}  (6γ6|Γ.  Νθζ.  νοΙ.  1  ρ.  184  €  237  Ρ)•  ή  των  ποιμένων         26  τεοιμένα* 
λαών  (Α  263)•  βασιλεύς  των  όχλων        34  ποινήν  {Ε  266)•  άντέχτισιν,  τιμωρίαν  τον  ^Χ4η- 
μίου        41  ποιπνύοντα  {Α  600)•  ενεργούντα ,  &εραπεύοντα        44  ποίσει'  φ^ερεΖ  (ηύσει) 


1259 


ηολνάϊΜος  —  ηοΙύΜμιι%ον 


13Μ 


κολνάίχος  (Α  166)*  κολλάς  ορμάς  χαΐ  χι- 

νήσεις  Ιχοντος  των  μαχόμενων 
Λθλναιν€  {Α  430)-  κολλοΰ  επαίνου  άξΐΒ, 

•ή  ΛολίίμνΒε  [18] 

κολνάνδριον  τάφος  πολυχώρ^ιτος^  μνήμα 

(ΡοΙΙ.  IX  15)  [20] 

ηολναρχώς'  τελείως  άρχων 
Λ  ο  λν  αρνί  (ΰ  106)*   πολνΒρέμμονι.  Μολλων 

θρεμμάτων  δεσπότης  {— ϋ) 
Μ^ολνβέλεμνοι  (Τγ8^.  ίη€.)*   οΐ  υπόμνημα^    10 

τισάμενοι  τάς  πολυστίχτονς  ^  ότι  τον  'Ορ- 

φέα  άπέχτειναν  πολλοίς  βέλεσιν  [24] 

Πολνβοια'  Θεός  τις  ύπ'  ένίων  μ^ν  Άρτεμις^ 

ύηό  όέ  άλλων  Κόρη  [20.  27] 

ή^πολνδοτος'  χοχλωείδής  [29] 

πολυβοντης'  πλονοίος.  ή  6  δημόσιος  δούλος 
Πολνβφ  τροφεΐ  (ΕυΓ.  Ρΐιοβη. 45)*  τφ  ανά- 
θρεψα νη  Πολύβφ  όνομα  [02] 
ηολνγη&ές*  ηολυχαρές  [04] 
πολνγη&έος  (Ηββίοά.  ορρ.  612)*  ηολλαχώς    20 

χαίροντος 
Πολυγνώτου    του    ζωγράφου    όνος    Ιστϊ 

γεγραμμένος,  έναντίως  Ιπεστ ραμμένος^  ΧΟ' 

μΙζων  σχευοφόρον  χαϊ  την  μυρσίνην 

λαγωόν,  χαϊ  άνάχειται  έν  τφ  άναχείφ  [37] 
πολύδαχρυ*  πολύΘρηνον 
ηολυδάχρυτον  πολλών  δαχρύων  αίτιον 
ηολυδάμνων  πολλούς  δαμαζόντων  [βά40] 

[41-43] 
ηολυδήνεα•  πολύβουλον  [45]    30 

πολύδωρος  (Ζ394?)'  πολλά  λαβούσα  δώρα, 

πολύφερνος.  πολνεδνος 
ηολυειδή ς•  ποικίλος 


Λολυίλιχτον  Λύλύχυ«λα9  άδονάν  (Κν. 

ΡΙιοβη.  315) 
πολύευχτον  (Η€Γθ4.  Ι  86)*    τίμιον,  «βίν- 

πόΒητον  [Μ] 

πολυήρατος'  πολύευχτύς^  ίπΐ  πφλλΛϊς  εά- 
χαΐς  γεννηθείς 

Μολύηρο  ς  (ίοηί€.  ροβΐ•)*  ΜΟλνάραυρος. 
πλούσιος  [53] 

πολύ&εστος  (€«Η.  ΟβΓ.  48) *  ηολναγάπηιτος, 
πολύσεπτος 

κολύΒροον  ( ΑββεΙι.  8αρρΙ.  820) -  «ολι^χΜτ 

ΛοΧυ&ρύλλητα  (ΡΙ«(.  ΡΙιιβά.  100  Β)'  πε- 
φη(μι)σμένα.  ή  Βόρυβον  Ιμποιοϋντα^  όια- 
βεβοημένα 

πολυΒύσανε  (ΒβΓ^Ιί.  Ι^τίο*  ρ.  1001)-  'Αρ- 
τεμι  πολυΒύσανε  χονρα*  όιά  το  ^- 
σάνοις  χαϊ  αυτήν  χρήοΙ^αΐ'  -ή  οτι  πολλά- 
χό^εν  ςίσσεται,  ως  χυνηγέτις.  'ή  ΜοΧυ^ών- 
χτος,  ή  πολυ&υσίαστος  [58.  5•] 

πολυχαγχέος'  πολυξήρου      *  [6ΐ_€3] 

πολύχεστος  (Γ  371)*  πολυπέντητος,  έξ  ον 
τόν  ποιχίλον  δηλοί  [05] 

πολυχηδέος'  πολυφροντίστου 

πολυχέφαλος  (βοΙι.  Ρίηά.  Ρ.  XII  15)-  χών 
χι^αρφδιχών  τι  μέλος 

πολυχληΖσι  (ΰ  74)*  πολυχαΘ4δροις^  «ολν- 
ζύγοις  [λίπίδες]  ταΐς  ναυσίν^  από  τον  χλί- 
νεοΒαι  έν  αύταΐς  τους  έρίσσοντας 

πολύχλητοι  {Δ  438)*  από  ηολΧών  Ιπιχε- 
χλημένοι  τόπων  βοηΒοΙ 

πολύχμητον  (ξ  324)*  μετά  κολΧον  καμά- 
του γεγενημένον^  ή  πολύν  χάματον  ήμΐν 
παρέχοντα,  λέγει  όέ  τόν  σίδηρον        [71] 


€00.     16    αχώντας        19   πολνάνδριος        22  πολυάρνει        31   πολνβοτραφεϊ 

πολν 
—  πολνβοονάμα         32  Η.  β.  άγάατονα        ΖΖ  πολυγε^ές        35  χαίρων        36  ό  νους  —  μνη- 
σίναν        39  ηολύδαχρυ,  τον        40  πολλού  δαμάζων  (Οοηί.  πωλοδαμνών  πώλους  δαμνα- 
ξόντων)         48   αόον         57   άΐσεται  ώς   χννηγέτης  —  πολυ^ώϋστος         60  πολυχα)^χέος    (εί. 
χαγχές) 

ΗΕδ.     18  πολυάϊξ  (Ε  811)•   πολυχίνητε^  πολυόρμητε.  η  παλλάς  έχων  αίγας  20  πο- 

λύ άρρητος  (.^280)•  ηολνεύητος      24  πολνβεν^έος  (//432)•  πολύ  βάθος  έχοντος  2ί•  υο- 

λνβ ότειρα    (ΓΜΪ)•   ?/   γή   πολλούς   τρέφουοα    χαϊ   βόσχοναα  27   πολύβουλος    (Ε  260)* 

συνετή  29  πολνβούται  ίί154)•  πολλάς  άγελας  ή  βόας  έχοντες  32  πολυγάστονα' 
πολνστέναχτα  34  πολνγηθέες  ώραι  (Φ 450)•  αΐ  πολλής  χαράς  αΐτιαι  ονσαι  37  πολύ- 
δαίδαλον  (Α  32)•  ηολΰχοαμον,  πολυποίχιλον  Αά  40  ή  πολυχεντήτων^  ποικίλων  (πολν- 
χέοτων)        41    πολνδειράδος  (Α  4Η9)•   πολλάς  έξοχάς  έχοντος,  οίον  πολλούς  τραχήλους  χαϊ 


58  πολν  ιαχος  (Α  Ιυο)*  πολνορμητος         59  πολνιόρις  (ο  4;)θ) '  εμπειρότατος         πΙ  ηολν- 
χαγκέα    (Α  741)•    άγαν  ξηραντικόν,    μεγάλως  κατάξηρον  β2   πολυκερδέα  {ν  25δ)  •    χαι*- 

ονργον        ί»3   πολύ  κέρδιον  (Γ41)•  πολύ  βέλτιον        65   πολυχηδές  (^37)*  πολλών  χαχων 
αίτιον        71  πολνκνημον  (Β  497)•  δύσβατον,  όρεινόν 


1263 


ηοΐύΐορον  ^  π0ννοηόρο$β* 


18Η 


ηολύτορον  δέρμα  έχίνον  ήτοί  δίά  τάς 
άχάν&ας,  Ιηύ  τιτρώσχουσιν  ή  έπύ  έχφν- 
αας  πολλάς  ίχονσιν 

ηολυφααίας'  πολυλογίας 

Πολνφημον'  ηολύφωνον^  έ»ίΟ«ηχιο^.  ή 
έχχληαία,  έν  ]/  πολλαϊ  φήμαι  χαΐ  χλ-ηδόνες 
€ΐΰίν,  ι)  αχό  τον  πολλά  φημίζίΰ^αί  χαϊ 
ο   ένδοξος,    χαϊ   χνριον   δνομα  Κύχλωπος 

[39.  40] 

ηο'λυφραδέος'  πολυχερδοΰς.  ή  λίαν  δννετοΰ    10 

πολυφραδέΰτερον  αυνετώτερον,  λογιώ^ 
τερον.  πολυχερδέοτερον  [43.  44] 

ΐίΟ  λν  χ  αν  δ  έ  α*    πολλά  χωρούβαν  (Ογ€|;. 

πολνχε(ί)ρία  (ΤΗυο.  II  77)•  πλήθος  Ιργα- 
ξομένων  χαϊ  άννόντων 

ηολύχουν  (Αη'δΙ.  ΗΑ.)•  ηολυειδές 

Λολύχονς'  πολνφόρος 

Πολυώννμον'  την  μονάδα  όντως  Ιχάλουν, 
χαϊ  έηί^ετον  ^Αηόλλωνος  (ΟβΙΙ.  Ο.  7)  20 

πολνωπόν  πολνβροχον,  ηολυόμματον,  "η 
πολλάς  όπα  ς  έχον  [51] 

πολυωρεί'  ηολλήν  φροντίδα  ποιεΐταί.  εναν- 
τίον δε  εστίν  τό  όλιγωρεΐν  ολίγον  φρον- 
τίξαν.  διό  χαϊ  τυν  όλίγωρον  αμελή  λέ- 
γονοίν 

πολφοί  (ΑΓίί^ΙορΙι.  Γγ.  Ιηο.  XXXIII)*  τα  έχ 
των  χίδρων  χαϊ  της  ^ρι(xτ)Ί^ς  έφόμενα 

πόλφνχα'  τον  χόγχον  (ηόφλνχα) 

ηόμα  (Νίο.  ΑΙ.  105)*  πόσις  [56]    30 

ηομάτεσ {σ)ΐ'  πόμασι 

ή;•πομμονσαν'  όμιλείν 

πομπεϊα  (ληάοζϊΑ,  ρ.  33,  1)•  τα  προς  τάς 
πομηάς  σκεύη,  ή  τόποι ^  έν  οϊς  τα  εχ  της 
πομπής  άποτί^εται  (Οβιη.  918,  26) 

ηομπεί  (ΑηΙίιηβοΗ.  Γγ.  4,  2  Β§1ί.)*  πομπευτή 


κομπεύεΐ'  χαταβχολάξίΐ  (€Γ•  έμΜομπεύβη) 

κομπεύων  ηεριάγων.  χαϊ  τά  όμοια 

κόμη  ή*  ίφ^δος.  χαϊ  έξακοστολή^  παρα- 
πομπή [Μ] 

ή^πομπηγορώβ^'  ηροπέμπουσι 

πομπίλος  (ΡαηοΓβΐΜ)*  ποώς  ίχΒνς       [17] 

ηομποστολεΐ  (ΑηεΙι.  Α;.  299)-  έχΜέμχΗ 
τόν  πλουν 

πομποΰ'  οδηγού  [1%.  71] 

πομπών  (8ορ)ι.  00.  723)*  όδτ^γωρ 

ή^πομφαγωγεΐ'  τήν  πομπήν  άγ€ΐ 

πομφ'^αγεΐταί*  φναονται.  άνίίβράξει 

πομφόλνγες  (Νιε.  ΤΙι.  239)*  των  άσπίδ»9 
αΐ  Ιξοχαί,  χαϊ  Ιν  τφ  νδατι  γ^νόμεναι  φΙ- 
δήσεις^  ή  φυσήματα  ύδατος,  έπίί  των  δια- 
χενής  φυσιωμένων  λέγεται  ή  λέξις 

κομφ  ό  λυ  ξ'  ύδατος  χάχΧασμα.  χαϊ  τύν 
ασπίδων  αΐ  έζοχαί 

πονεΐν'  ποιείν.  άσχεΐν,  χαποπα&έΐν,  ^ερ- 
γεϊν  [78.  79] 

κονει5μεναΐ'  έπειγόμεναι  [81] 

πονήματα*  χόποι 

πονηρία*  έπιπονία 

πόνηρον  Μπονον,  χαχοπαΒή 

πόνηρος'  τά  αυτά 

πονηρός'  χαχός,  δεινός,  χαχοϋργος  [87] 

πονίωμεν  (Όοτ.)'  πονώμεν 

-^πόννα-  τό  γράφος,  ή  μάγος  (οΓ.  Μωννα) 

"^πόννος•  μάγος 

πόνος  (.ΑροΠ.  16Χ.)*  άλγος,  ενέργημα  οδύνης 

πόντια  ^άχη'  σπόγγοι,  ή  τά  τούτων  σπα- 
ράγματα 

ή-ποντινοί'  σπόγγοι  [94 — 95] 

πόντος'  θάλαασα,  πέλαγος  [97] 

ποντοπόροις'  ί^αλασσοπλόοις 

ποντοπόροισι  {Β11ί)'  πλωταΖς  [3000—2] 


€00.  38  χλνδονες  ^Οπολνωπον  ^2  πολνωρία  ^ί  πόμφνχα  60  πομ- 
πένεται  1Ζ  πομπαγαγεί  74  άναχράζει  (πομφολνγούται'ϊ)  75  ίξοδοι  χαϊ  —  φύσημα  τι 
70  χόχλασμα       ίίΗπονιώμεν       92  ^άχκη 


ΗΕ8.  39  πολνφλοίαβοιο  {Α  34  ηοη  ΑΓθ1)ί1.  Γγ.  92)•  πολυτάραχου,  πολνχινήτου 
40  πολυφόρβον  (Η  200)•  πολλούς  τρεφονσης  ή  πολλήν  φορβην  εχούσης  43  πολύφρονα 
{ξ  424)•  σώφρονα,  αννετόν,  φρόνιμου  44  πολύχαλχον  {γ  2)•  ίαχυρόν,  στερεόν  51  π  ο- 
λνωοήσεις  (Ρί.  ΟΧΧΧΥΙΙ  3)•  φυλάξεις,  φροντίδα  πολλήν  ποιήσεις  5ί•  πόμαλα'  τρόπον 
τινά  (πηί*— )  64   πομπήες  (γ  325)•    ηροηομηοί,    οΐ  προπέμποντες,   όδιιγοί        67    η ομπός' 

οδηγός  {Ω  182),    προπίμηων  70   πομπυσ μάτων   συρισμάτων   (ποππ — )         71    πομπό- 

βόλω'  πέντε  όβΟΛοκονς 7^πονέεσ&αι  (Κ  116)•  ένεργεϊσ&αι.  χαϊ  τά  όμοια       79  πο- 

νέοντο  (£84)•  ενήργουν  81  πομφυίξεσ9•αΐ'  αίσχύνεα&αι  (πομφολύξεσ^αΐ'  εχχύ- 
νεσ&αι'ί)  87  πονήσατο  (1348)•  χατειηγάσατο  94  ποντοβ ρόχους  (III  Μβεο.  \Ί  4)* 
ύπό  ϋ'αλάσσης  βρεχοιιένους  95  ηοντόχ^εν  (λ  395)•  έχ  πελάγους  97  ποντοηόροιο 
{Α  339)•  ϋ^αλασσυφλόου  3000  ποντοπόρος  {μ  69)•  πέλαγος  διαπορευομένη,  πελαγοδρόμος 
1  ποντοικάροιο  (Β  145)•  του  'Ικαρίου  πελάγους,  δπερ  ώνομάσ&η  από  'Ιχάρου,  τοϋ  ^ίίαιοάλου 
παιδός,  πεσόντος  εΙς  αυτό  χαϊ  αποθανόντος  2  ποντοχεχλημένοι  (Ο  740)*  περίΒχόμενοι 
ύπό  τής  θαλάσσης 


1263 


πολύ^ορον  —  ηοντοπ6ροκί$ 


ηοΧντορον  δέρμα  έχίνον'  "ήτοί  όι«1  τα; 
άκανθας^  ίηύ  τιτρώαχονσιν  ή  έπ€Ϊ  έχφν- 
σ€ΐς  πολλάς  ίχουσιρ 

ηοΧυφααίας'  πολυλογίας 

Πολύφημον'  ηολνφωνον,  ίκίΒεχι,χως.  ή 
ίχχληαία^  ίν  τ^  πολλαϊ  φήμαί  χαϊ  χλ^ι^δόης 
ίΐΰίν,  1/  άηδ  τυϋ  πολλά  φημίζίΰ^αι  χαϊ 
ύ   ίνδοξος,    χαϊ   χν(ΐίθν   ΰνομα   Κύχλωπος 

[39.  40] 

πολνφραδίος'  πολνχίρδονς.  ή  λίαν  δυνετοΰ    10 

πολνφραδέβτερον  αννετωτερον,  λογιω- 
τερον,  πολνχίρδέατίρον  [43.  44] 

π  ο  λν  χ  α  ν  δ  έ  α'    πολλά  χωροϋοαν  (Ογ€|;. 

πολυχε{ί)ρία  ίΤΙιυο.  II  77)•  πληΒος  Ιργα- 
ζομένων  χαϊ  άνυόντων 

ηολύχουν  (ΑτΐδΙ.  ΗΑ.)*  Λολνειδές 

Λολνχονς'  πολνφυρος 

Πολνώννμον'  την  μονάδα  όντως  Ιχάλουν, 
χαϊ  επί&ετον  Άίτόλλωνο;  (ΟθΙΙ.  Ο.  7)  20 

πολνωπόν  πολυβροχον,  ηολυόμμαχον,  τ/ 
πολλάς  όπάς  έχον  [51] 

ηολυωρεί'  Λολλήν  φροντίδα  ποιείται,  εναν- 
τίον δέ  έστιν  το  όλιγωρεΐν  ολίγον  φρον- 
τίξείν.  διό  χαϊ  τον  όλίγωρον  άμίλή  λέ- 
γονσιν 

πολφοί  (ΑΓίκΙορΙι.  Γγ.  Ιηο.  XXXIII)*  τά  Ιχ 
των  χίδρων  χαϊ  της  ^ρ^(xτ)ης  ίιρόμ^να 

πόλφνχα'  τον  χόγχον  (πόφλνχα) 

πόμα  (Νίο.  ΑΙ.  105)*  πόσις  [56]    30 

πομάτεα (σ)ί'  πόμασι 

-[πομμονοαν  όυιλεΐν 

π  ο  μπει  α  (\ηάοζ\ά,  ρ.  33,  1)•  τά  προς  τάς 
πομτιά;  Ο'^ίενη.  η  τόποι  ^  έν  οις  τά  έχ  της 
πομπτίς  άποτί^εται  (Οβιη.  918,  26) 

πομπεί  (Αηΐίπιαοΐι.  Γγ.  4,  2  Β§ΐ£.)*  πομπευτη 


ηομπεύεί'  χατααχολάξει  (€Ϊ»  έμηοί 
πομπενων  ηεριάγων,  χαϊ  τά  δμοι 
ηο μπή'    Ιφοδος,    χαϊ  έξαηοατοΧή 

ηομπί} 
-^πομπηγορωβί'  ηροχίρυιονσι, 
πομπίλος  (ΡαηοΓβΙββ) '  ποιος  ίχΒΰί 
ηομποατολεΐ  (Α«βεΙι.  Αρ.  299)* 

τδν  πλουν 
πομποΰ'  όδηγοΰ 

πομπών  (δορ)ι.  00.  723)•   όδ-ηγίΒψ 
•^πομφαγωγεί'  την  πομηι)9  άγει 
πομφή-αγεΐται'  φναονται,  άναβρέ 
πομφόλνγες  (Νίΰ.  ΤΙι.  239)*   των 

αΐ  Ιξοχαί.   χαϊ  Ιν  τω  νδατι  γενόμ 

δήσεις,  ή  φυσήματα  νδατος,    έηϊ  % 

χενής  φυσιωμενων  λέγετοί  -ή  Χέζις 
Λομφ  ό  λν  ξ'    νδατος  χάχλασμα•   ι 

ασπίδων  αί  ΙξοχαΙ 
πονεΐν   ποιεΐν.  άσχέΐν.   χαχοχα&έΐ 

γεΐν 
πονεύμεναΐ'  έπειγόμεναι 
πονήματα'  χόποι 
πονηρία'  έπιπονία 
πόνηρον  ίπίπονον,  χαχοΜαΒ^^ 
πονηρός*  τά  αυτά 
πονηρός'  χαχός^  δεινός^  χαχοϋρ/ος 
πονίωμεν  (ΟοΓ.)*  πονωμεν 
-^πόννα'  τό  γράφος,  ή  μάγος  (ε£  » 
\πόννος*  μάγος 

πόνος  (ΑροΠ.  1«χ.)*  αλγος^  Μργτ^μΛ 
πόντια  ^άχη'  σπόγγοι^  ή  τά  τούη 

ράγματα 
-^ποντινοί'  σπόγγοι  Ι 

πόντος*  Θάλασσα^  πέλαγος 
ποντοπόροις'  Βαλασσοπλόοις 
ποντοπόροισι  (Β 771)*  πλωταίς  ξβ 


€0ΐ).    3Η  χ?.νδηνες        50  πολνωπόν        52  πολνωρία        54  πόμφνχα 
πένεται       1Ζ  πομπαγαγεί       74  άναχράζει  (πομφολνγοϋται^)       75  Ιξοδοί  καϊ  »-  φ^ 
7(>  χόχλασμα       88  ποηω/ζεν        92  ράχχη 

ΗΕ8.     39  π ολν φλοίσβο  10    (Α  34  ηοη  ΑΓοΙιϋ.  ίΓ.   92)*    χολυταρέχον, 
40  πολνφόρβον  {2  200)•  πολλούς  τηεφοναης  η  πολλήν  φορβήν  ίχούσης        Α" 


ι  >  • ~  ^    -  -  '  -  ~  — —  -'- ν — β       ~~  ~\ί  "— — 

νίοντο  (ϋ'8ί)•    ίνήργονν         81    πομφνίζεσ^αΐ'   αίσχύν^α^οΐ  ( 
νεσ^αιλ)        87   πονήηατο  (1348)•    χατειργάσατο        94  π^ντη 
ι*Λϋ   θαλάσσης  βηεχοηύνονς         95   ποντ  ό&εν   (α  395)*   Ικ  Λΐ) 
(Α  331))*  ^αλαασοφλόου        3000  ποντοπόρος  (μ  69)*  κΰίαγ' 
1  ποντοιχάηοίο  (Β  145)•  του  *Ιχαρίον  πελάγους^  δη^ρ  Λνο' 
παιδόςη  πεσόντος  εις  αυτό  χαϊ  αποθανόντος        %  ΛΦψ%0Χε 
νπό  της  θαλάσσης 


1267 


ηορΐΟΜος  —  ηοηρομβρος 


«Λ 


ηόρταχος'  ωμός 

ηόρταξ•  αρρην  βοΰς,  τΐ9^ς  δάμαλιν^  άλλοι 
ν€θχνόν^  οΐ  6έ  μόσχον  [74] 

ηόρτις  (Ε  162)*  δάμαλις,  ή  νέα  βονς 

Λορτιφόροί'  οί  αίροντες  τά  ή^κόρροια  Μ 
των  ωμών  [77] 

ηορύνωμβν  μάζαν  (Αβοΐ.)*  τ^χΗρϊηροσ- 
ηιέζωμεν 

αορύναν  (Α«ο1.)'  μαγίδα 

Ί-πορφ^τφ*  ηερρνχί  [81— Μ]    10 

πορφύρεος  Βένατος  (£43)-  6  μέλας,  χαϊ 
βα&ύς.  χαϊ  ταραχώδης 

Μορφύρεται•  διαλογίζεται 

Λορφύρ^  (5  16)*  μαλανίζει.  ταράττει.  ηορ- 
φνρίζει 

Λορφυρίων  (Αγ.  Ατ.  707)•  είδος  όρνέου, 
χαϊ  Ιχ3ϋς.  χαϊ  όρνις  ηοιός 

ηορφνροντες'  χαχοτεχνουντες 

κορφυρώματα•  των  ταΐς  Βεαΐς  τνΘέντων 
χοίρων  τά  χρέα  [90.  91]    20 

(πός'  Λούς^  ύχό  άα^ριέων)  4515 

Λοσαχώς'  χατά  πόσους  τρόπους ^  ηολλαχως 

[93.  94] 

ΛοσΒη  (Αγ.  Νυ1>.1017)  *  του  αιδοίου  τό  δέρμα 

χόσθιον  (Αγ.  ΤΗ.  521)*  αΐβχρόν,  ανδρεϊον 

κόσΒων  (Αγ.  Ρβο.  1300  Μβηιιηά.  ρ.  210)- 
ι^ό(7θ77V  τό  άνδρεΙον  αίσχρΰν  λέγουαι• 
ηόσΒωνας  όέ  ηαρά,  τοντο  τους  ηαΐδας^ 
τινές  όέ  τους  ίρώλωνας,  άλλοι  μωρούς  ί} 
ηαιδαριώδεις  [98—8101]    30 

Ποσε ίδεα'  εορτή  Ποσειδωνι  τελούμενη  [3.  4] 

χόσιος  {Α  469)•  πότου 

ηόοιος  {π  75)*  ανδρός 

χόσις  (χ  176  Οοιη.  βη.  ΟΟΟΧΙΙΧ)•  ηόμα. 
άνήρ.   πότος  ή  οίνου  ή  ύδατος 

Λοσότης  (ΡοΙ}1).  XVI  12,  10) •  αριθμός, 
μέτρον 


Λοστημόριθ9'  ολίγον  μέρος  (Ι| 

ηόστος'  Λ9ΐος 

Λοαως  χαϊ  ίίή'  μερικώς 

ηοταμηδόν  δίχην  ηοταμοΰ 

ηοτανόν  (Α68€ΐι.  Α|;. 394)*  ΜΤΊξνάν^  κειβαν 

χοτάγχυμες  (Αβοΐ.)*   ηροσορμέζαμεν 

χοταίνιαν    (ΑββεΙι.  Ργοπι.    102  ι1.)'   ήκ, 

ηρόσφατον,  οΐ  όέ  σύνεγγυς  (κοτάγχιχη) 
ποταμό ς'   6  ώχεανός,   χαϊ  τό  ύγρόν,  %ύ'% 

σωματοειδής  θεός.  χαϊ  έχϊ  τοϋ  τξχατρς  §ψ 

μείον 
χοταμόχωστος'  γη  τις'  άΜό  τοϋ 

νοντος 
χόταρος  (Οογ.)*  γνώριμος 
χοτάται  (ΕυΓ.  Ογ.  7)'  ηέτατοΛ, 
χοτεχλεχτόμαν  (Οογ.)*    προσ€Μθρ€ν4βψ 
χοτεχχετήρια*  τορνεντήρια 
χότερον    όποιον  ίν  έκ   των    όνο^    ή  ^ 

χοϊον  των  δύο 
χοτερόν  ίν  έχ  όύο,  εν 
χότερος'  ίτερος  [2β— 2^ 

χατήρ    (ΕαΓ.  Αΐΰ.  756  Ο^οΐ.  151)*    με^ί" 

χοίόν 
χοτητύν  τό  χίνειν 

χΌτί  (ί&€οη.)*  προς  τι  [Ώ\ 

Ποτίδαια  (Αγ.  Ε9<|.  440  ΤΙιαο.  Ι  57)•  δνορΛ 

πόλεως 
^ποτϊ  δέ'  χότε  δέ  [3&--»] 

χοτϊ  όέ  φάναΐ'  Ιχφάναι 
χοτιδόρχια'  προσαίτια 
χοτϊ  έσπέργί'  προς  η/  έσχέρψ, 
χοτίχρανον  (ΤΙΐίΟΟΓ.  XV  3  ρ.  298  31)•  χρόΰ- 

χρανον^  τό  προαχίφάλαιον.    χαϊ  τό  δερμά- 

τινον    νπηρέσων  ^    εφ*    ου     χα^έξονται  οΐ 

Ιρέσσοντες  [43.  44] 

χοτιρόμενος'  ερωτών  {Η  127  ?).    ή  "^μοΛ^ 

νόμενος 


ΟΟΌ.  79  χαγίδα  87  χορφυρεΐον  89  τι&έντων  96  πόοΒοιον  αίτρόν  97  αι- 
τρόν  —  περϊ  τούτο  3102  πυοειδία  ^  πότος  β  ηοαίεος  1^  |εν  1<»  7^οτα^νο9Ψ 
18  \οοτος  24  χότερον  30  ηοτήτυν  33.  34  =  34.  33  33  ποτιδέα  39  χό- 
τιδε^  φάναι,        42  πόχρανον  —  ύπηρέσσιον 

ΙΙΕ8.     1^  πορτιχός'   ατοά   (ροτίίΰίϋ)  77   πορτμίς   {Λ  \*1\)'    χατά.    τήν    όμφαλ09 

81  πορφνρεί'  ταράττεται.    φροντίζει,  μελανίζει  (3086)  152  πόρφυρεν  χραδι-η  (φ  651)* 

έμερίμνα  ι)  χαρδία        83  πορφύρεον  (Α  482  βΐ.)*  πόρφνρον  (ηώ^ΙαηΙ).  μέλαν  «ίΟ  ηόραβι 

{Π  86)•  χαρίαυνται.  δώσοναν  91  ποααηλώς  (Ρ».  Ι,λΐΐ  (III]  2)•  πολλαχώς.  αναρίθμητος 
93  ποοάως,  μερικώς  (3112)  04  πόδε  (Π  422  ί^  199)•  πυΐ.  πού  98  πόσί  (Ε  745)•  τοί> 
ποαί  99  πόοιας  [Ζ  240)•  τονς  άνδρας  3100  ποσΙ  δατεννιον  {Ψ  ί2ί)'  Ισχυρώς  τοις 
ποαϊ  περιπατούν  Ι  Ποβειδάων  (Α  400)•  ΙΙοαεώών  3  ΙΙοαε ιδήϊον  (^266»•  τό  του 
Ποαειδώνος  4  πόσιν  (Γ  163)•  άνδρα  10  πόατον  (ω  287)•  πόαον  26  ηοτι}  (ε  337)• 
ηοτηνη.  πτηνή        27  πότημα  (!6Γ€ΐιι.  ίΐ  [XXVIII]  39)  *  ποτήριον.  ?/  ό  πότος  αυτός  28  «ο- 

την  (ε  337)•  Ιδίαν,  οί  δι  πτήαιν  32  ποτ  Ι  γαίτ}  (Α  245)•  προς  ττ}  }^  ^^  ηατιδέγμε- 
ναι  {Β  137)•  πηοα^εχόμεναι  36  ποτιδέγμενοι  (Η  415)•  []  οίνψ  δαμαοΟ-έντες  (ττότΐδες) 
37  ποτιδέγμενος  (/ί  123)*  προαδεχόμενος  (ΟβΙΙ.  Πίβη.  147)  38  ποτιδέρχΒται  (Π  10)• 
προαβλΐπεται  43  ποτιόασεται  [ε  389)*  προσδοχ^  (οί.  προ — )  44  χοτϊ  «λάόεαβιν 
(Οίβ^.  Ν9Ζ.  0.  IV  323  6ΐ  }/  298;•  έηϊ  ταϊς  θαλασσίαις  (πέτραις) 


1269 


ποτί  φνΧα  —  ΙΙραξ$Β((γίδαί 


1270 


κοτϊ  φύλα  (ίηε.  βριε.)*  ^Ο^ί  τά  ί9νη 
ηοτϊ  χόρτο  ν   (ίηε.   6ρίο.)*   ηρός  φχοδομη- 

μένον  τοΐχον  [48) 

ηότμος  (Σ  96)•  μόρος,  -ή  χαχασ'^ιευη 
ίίότμφ  (Εμγ. Ηίρρ.  561)*  μόρφ  κατασχεναστφ 
ηότνα  (υ  61)*  πότνια,  σεβαστή ^  Ιντιμος»  ή 

φίλη.  χαϊ  δέσποινα,  χαλή  (ΰί.  ηατνή),  *|-μ€- 

σήτρια 
ηοτνιξί'  ίχετενει,  ηαραχαλεΐ 
ηότνία  γι)  (Ηοπ).  βρί^Γ.  7,  1)•  χαλη  γη 
Λοτνιάδες   (ΕυΓ.  ΒβεεΙι.  663)*    αΐ  Βάχχαι. 

άντϊ   τοϋ  μαινάδες  χαϊ  λνσσάδες^  μανίας 


αΐτιαι 


ηοτνιάζον  ενχον,  ηαραχάλει  [56] 

ίίοτνιάταΐ'    έΛίχαλεΐται.    δνσωπεΖ,    ηαρα- 

χαλει 
ίίοτνιώμαΐ'  Βεοφορονμαι,   έξιΧεονμαι^  ηα- 

ραχαλώ,  δυσφορώ,  μετ*  οιμωγής  Ιχετενω  [50] 
ηοτόμφει  (Αγ.  Ε}Τ8.  206)*  ηροσόζει 
Λοτος'  ευωχία ,  άριστον^  δεΰινον,  ή  αυτό 

τό  πιείν 
(ποτ  ώ  μ  εν  α  ι   [4γ.   Αν.  830]*   διατρίβουσαι^ 

διαχίνούσαι)  4521) 
ποτωμένας'  διατριβούσας  [63.  64] 

πού  αν  ο  ι  (Εβοοη.)*  χναμοι  ίφΒοΙ^  οαπριον 
ποϋ  χ-ηχος    (οί.  ΡΙιβΓβ€Γ.  ρ.  343)*    ηη   γης, 

εις  τίνα  τόπον,   χαϊ  ποϋ  άγχι  [67•  68] 

πουλύπους'  τι  μέρος  τοϋ  άρματ(ε)ίου  τρο- 

χοϋ.  χαϊ  των  αμπέλων 
πουλύποδος  δίχαν   (Α1θ8β.  €θηι.  ρ.  832)* 

δτι  αυτός  τάς  εαυτού  πλεχτάνας  έσθίει 
πούμμα•  τ/  της  χειρός  πυγμή 
πουνιάή^ξειν  παιδιχοΐς  χρήσθαί'  πούνιον 

γαρ  ό  δαχτύλιος  (3156) 
πού  νύ  τοί'  πού  δή  σοι 
ήΐ'πούρδαιν'  μαγειρεϊον,  Λάχωνες 
πουρέαχος'  χρίχος  σίδηρους  τετρυπημένος^ 

χαϊ  ηλον  έχων  εν  τφ   τρυπήματι  ατρεφό" 


μενον,  φ  χρώνται  προς  δεσμόν  αυων,  Πον^ 
σ  τάχους,  ως  Αριστοφάνης  φησϊν  έν  εξη- 
γήσει Ααχωνιχών  [76] 

ποϋ  τ  ρ  IV  (Αβοΐ.)*  ααπρόν  (ρνίΓβιη) 

ή^πουφσρούξεται*  σιχχαίνει  [79] 

κράγματα'  δυσχέρειαι 

πραγματεία*  σύγγραμμα  βίβλου  ή  λόγων 

π  ρ  αγ  ματ  ο  IV   (ΕϋΓ.  ΕΓβεΜΙι.  364,  9)*  πρα- 
γμάτων δυϊχώς 
10    πραγορίτης'  οΙνός  τις 

ηραΘεΐν  (ΗββΗχΙ.  δ€υ(.  240  ?)•  κορΒησαι. 
έξελεΐν 

ή^πρα&ενεύεσΒαι*  ΒρασύνΒσ&αι,  ίπαγγελ- 
λεσ&αι  λο>'θΐ;  [86.  87] 

ηραινοΐ  (ΒοβοΙ.)*  πρηνίξει.  χαταστρέφει 

πράχες'  Άρίσταρχος  ή^χλανίαι.  έλαφοι,  απε- 
δόθησαν δϊ  φρατριαϊ  ανδρών  διαβεβλημέ- 
νων  έπϊ  μοχθηρί^ . 

πραχνόν  μέλανα  (1972.  3229) 
20    πραχτιχόν  άνυστιχόν 

Πράχτιον  πόλις  Τροίας 

πράχτορες  (ΑββοΙι. Ευιη. 320)*  απαιτητοί  [94] 

πράμνη'  δίχελλα.  άμπελος 

Πράμνιος  οίνος  (Αγ.  Ε<|(].  170)*  ό  άπό 
της  Πραμνίας  αμπέλου  ^  ίστι  όέ  Ιγχώμιον 
οίνου,  χαϊ  σχληρός  οίνος  [97] 

πρανή  ή;'χοΐλα 

πρ  αν  ιχ&  έντ  α•  πεσόντα  έπϊ  στόμα  (οί. 
ηρη^) 
39    9ΐρανόν  το  χατωφερές,  πρανές 

ηρανώ'  άχρίδος  είδος  (=ι  πάρνο^ρ)      [3202] 

πράξεις'  βίοι.  ή  διαθήχαι 

Πραξιδίχη'  δαίμονα  τινά  φασι  τήν  ώσπερ 
τέλος  έπιτιΘεΐσαν  τοις  τβ  λεγομένοις,  διό 
χαϊ  τά  αγάλματα  χεφαλάς  γίνεσθαι  χαϊ  τά 
θύματα  ομοίως 

Πραξιεργίδαΐ'  οΐ  τό  εδος  τό  άρχαΐον  της 
Αθηνάς  άμφιεννύντες  [β] 


λ  ον  ον 

€00.  46  φυ  47  χώρρον  51  φίλημα  60  εΓ.  όμφά  61  άριστος  δείπνος  ιη.  ρΓ. 
64  ϊοω  τό  6Γ)  ποϋαΐ',  οΐ  66  τοϋ  άγχη  69  πολύπους  70  πολύποδες  (^(.  πολύ —  βΐ 
πρή&μα)  72  οΓ.  ηνννιάζειν  73  νή  74  μαγείριον  {^{.  πύρδαλον  6ΐ  πυροδαίσιον)  Ί^  ποϋ 
^έαχος,  χρίχι  —  δήλον  έχον  —  στρεφόμενος  71  ποϋριν,  σαθρόν  79  συμφέρει  82  πρά- 
γματα 84  πράθειν  88  πραΐνοι  \ειν  [ειν  90  πράχνον  (97  6  1ΙΙθ6Π(1.)  πρανές  χ. 
χαϊ  πρανϊς        3*^03.  4.  5  =  5.  3.  4        6  πράξειν,  λαβείν 

ΗΕ8.  48  πότμον  (Β  359)•  μόρον^  θάνατον  56  ποτνιάξειν  τό  παιδιχοϊς  χρήσθαι, 
πότνιον   γαρ  τον  δαχτύλιι)ον  λέγονσι   (πουν — )  59   ποτοΐο   (α  149)•    ποτού         63   πο- 

τώνται   {Β  462)•   πέτωνται   (^ΐ.  πωτ — )  64   ποϋ'    έν  Ισφ  τω  ουδαμώς    (ΙοΓβιη.  VI  14).  ?; 

άντϊ  τοϋ  πού  πότε,  άλλαχού  67  πολυβότειρα  (Γ  89)*  πολλούς  βόσχουσα  χαϊ  τρέφουσα 
68  πολύν  έφ*  νγρήν  (Κ  27)*  ^πΐ  πολλήν  θάλασσαν  ύγράν  γαρ  αυτήν  είπεν  προς  αντίδια- 
ατολήν  της  γής  ξηράς  ούσης  76  πού  το  ι  τόξον  {Ε  171)*  πού  σοι  ή  διά  τόξων  εμπειρία 
79  πρ(.)άγει•   υπερέχει,    χ,περβάλλει.   διαφέρει  {προάγει)  86    πραιέναΐ'    ^λθιΐν  (παρι — ) 

87  πραίχων  χήρυξ  (ρταβϋο)  94  πράλη^'  ό  λίαν  άγρόίχος  (προαλής)  97  πρανές'  χαϊ 
πρανής  χατάβασις  (Χβη.  ΑηβΙ).)  3202  Λοαος*  συνετός,  ήσυχος  6  πρά^ιν  λάβοι 
(ΕϋΓ.  Ι.  Α.  272) 

80* 


1267 


ηορΐΟΜος  —  ηοΐιρομβρο^ 


1» 


ηόρταχος'  ωμός 

ηόρταξ-  άρρην  βονς,  τινίς  όαμαλιν,  άΛΛαι 
ν^ογνόν^  οΐ  6έ  μόσχον  [74] 

Λορτις  (Ε  162) '  δάμαλις,  ή  νέα  βονς 

ηορηφόροΐ'  οΐ  αίροντες  τά  '^κόρροια  έπϊ 
των  ώμων  [77] 

ηορννωμεν  μάζαν  (Λβοΐ.)*  τ^  χειρϊ  ηροσ- 
πιέζω  μεν 

Λορϋναν  (Α«ο1.) '  μαγίδα 

•^χορφίτψ'  ηερφνχί  [Β1— Μ]    10 

Λορφύρεος  θάνατος  (£43)-  ό  μέλας,  χαΐ 
βα&νς,  χαϊ  ταραχώδης 

Μορφύρεται•  διαλογίζεται, 

ηορφύρχκ  (£16)*  μαλανίζει,  ταράττει,  ηορ- 
φυρίζει 

ηορφυρίων  (Αγ.  Ατ.  707)*  ύδος  όρνέου. 
χαϊ  Ιχ3ϋς.  χαϊ  όρνις  χοιός 

Λορφνροντες*  χαχοτεχνοΰντες 

πορφνρώματα*  των  ταις  βεαΐς  τν^έντων 
χοίρων  τά  χρέα  [90.  91]    20 

(χός'  ηούς,  ύηό  Δωριέων)  4515 

Λοσαχώς'  χατά  ηόαους  τρόπους ^  ηολλαχώς 

[93.  94] 

κόσΒΐ}  (Αγ.  Νυ1>.1017)  -  τοΰ  αιδοίου  τό  δέρμα 

ΛόσΒιον  (Αγ.  ΤΗ.  521)*  αίβχρόν.  ανδρεΐον 

κόσμων  (Αγ.  Ρ&ο.  1300  Μ^ηιιηά.  ρ.  210)• 
ι^<>σθ17ν  τό  ανδρεΐον  αίσχρύν  λέγουαι• 
ηόσ&ωνας  δϊ  παρά  τούτο  τους  Λαϊδας^ 
τινές  6έ  τους  ίρώλωνας^  άλλοι  μωρούς  ή 
ηαώαριώδεις  [98—8101]     30 

Ώο σείδεα'  εορτή  Ποσειδώνι  τελούμενη  [3.  4] 

χόσιος  (Α  469)•  ηότου 

ηόαιος  (π  75)*  ανδρός 

Λόσις  (χ  176  Οοιη.  βη.  ΟΟΟΧΙΙΧ)•  ηόμα. 
άνήρ,   πότος  η  οίνον  ή  ύδατος 

Λοσότης  (ΡοΙ}1).  XVI  12,  10)  •  αριθμός, 
μέτρον 


ηοατημόριοψ'  ολίγον  μέρος  [Ι| 

ηόατος'  ηοίος 

ηοϋώς  χαϊ  ηη'  μεριχως 

ηοταμηδόν  δίχην  ηοταμον 

ηοτανόν  (Α68€ΐι.  Α|^. 394)-  ητψ^άν^  κετβαή 

χοτάγχυμες  (Α«ο1.)'  ηροσορμίζαμεν 

ηοταίνιον  (ΑνβεΙι.  Ργοπι.  102  «Ι)*  μν, 
ηρόσφατον,   οΐ  όέ  ούνεγγυς  (ποτάγχιον} 

Λοταμός'  ό  ύχεανός.  χαϊ  τό  ύγρόν,  %ύ% 
σωματοειδής  &εός.  χαϊ  έηϊ  τοΰ  ι^χατ•;  #^ 
μείον 

ηοταμόχωατος'  γη  τις'  άπό  του 
νοντος 

ηόταρος  (Οογ.)*  γνώριμος 

ηοτάται  (ΕυΓ.  Ογ.  7)*  ηέτατοΛ 

ηοτεχλεητόμαν  (ΟοΓ.)*    ηροοεηορενόκφ 

ηοτεχχετήρια*  τορνευτήρία 

ηότερον  όποιον  ίν  έχ  των  όνο,  ή  βξί 
ποίον  των  δύο 

πατερό  ν  ίν  ίχ  όύο,  εν 

πότερος'  έτερος  [2β— 2^ 

πατήρ  (ΕαΓ.  Αΐ€.  756  Ο^οί.  151)*  μέτ^ 
ποιόν 

ποτητύν  τό  πίνειν 

πατί  (ί3€οη.)*  προς  τί  [&| 

Ποτίδαια  (Αγ.  Ε^ίΐ-  440  ΤΙιαο.  Ι  57)-  ονομ> 
πόλεως 

^ποτϊ  δέ'  πότε  δε  [35-48] 

ποτί  όέ  φάναΐ'  Ιχφάναί 

ποζιδόρπια'  προσσίτια 

ποτϊ  έσπέρρ.'  ηρός  τρ  έσηέρψ, 

ποτίχρανον  (ΤΙιβοοΓ.  XV  3  ρ.  298  Μ)•  πρόϋ- 
χρανον,  τό  προσχιφάλαιον.  χαϊ  τό  δερμά- 
τινου ν.Ίηρέσιον^  έφ*  ου  χα^έζονται  οΐ 
ίρέσσοντες  [43.  44] 

ποτιρόμενος'  ερωτών  {Η  127  ?).  7/  -^μαι- 
νόμενος 


ΟΟϋ.  79  χαγίδα  87  χορφυρεΐον  89  τιϋ'έντων  96  ηόαΟ-Οίον  αίτρόν  97  αΐ- 
τρόν  —  περϊ  τούτο  3102  ποσειδία  ^  πότος  ^  ποσίεος  1^  \εν  ΙΗ  τιοταίνοον 
1%  \οατος  24  ηότερον  30  ποτήτυν  33.  34  :=  34.  33  ΖΖ  ποτιδέα  39  νό- 
τιο ε,  φάναι,        42  πόχρανον  —  ύπηρέοσιον 

ΠΕδ.    74  πορτιχός'  στοά   (ροτίίεηδ)  77   πορτμίς  (Λ  424)•    χατά   τήν   όυφαλοψ 

81  πορφύρεί'   ταράττεται.    φροντίζει,   μελανίζει  (3086)  152  πόρφυρεν  χραδι-η  (φ  651)* 

έμερίμνα  ή  χαρδία        83  πορφύρεον  {Α  482  βΙ.)•  πόρφνρον  (ηώβίαηΐ).  μέλαν  5Κ)  ιιόρωοι 

{Π  86)•   χαρίαυνται.    δώσοναν        91   ποααηλώς  (Ρ».  Ι,λΙΙ  (III]  2)•  πολλαχώς.    αναοι^αήτος 


1815 


ηούούψράβη  —  η0§ψ4}ί$$ς 


ιηΛ 


Μβδφύτράβ^  (ΟοΒ.  •η.  006ΧΥ1ΙΙ)*  «ό  ψι- 

90μβΡθν  προς  τά  οχρέμματΛ  τ99  Λ9δ4ν. 

έλλύΐ  νήν  τοϊς  ^λέφοίς  ίατΒμίρψβ  ηάγψβ 

(Χβη.  03τη.  Χ  11) 
ΜοδοτρόχαΧος*  6  τφ  ιτοόΐ  τάψ  χβραμαι^ρ 

τρφχόν  ΜΊβών  [8§] 

Λφδόννχοί  (Αγ.  Ε^^.  88)*  ίύ^ς  ί»ρά  της 

Πανδρόσου 
Λ0  9ϊν  (βορίι.  ΟΤ.  637)•  ιτοιβΐ» 
ΛοηφαγΙα'  βοτανοφαγία  10 

Λ0»Βΐν4  (8ορΙι.  ΕΙ.  1104)•  άγααητή      [91] 
Λ0&ίν'  άχά  τίνος  μέρους,    ή  μ%9^*  ύΛΟχρΙ' 

ύβως  {Ρ•Λ.  241)  άντϊ  του  οντΜ  (πό^η) 

Λ0091  (8ορΙι.  ΕΙ.  171)•  ^β£.  2ιηιτοθ«ί  {-{  *> 
ηό^ημα'  αγάπη,  καί  ξητησις 
ΛΌ&ήνυτο  (ΟθΓ.)'  ιτροβι^'σθΐ}  [97•  88] 

ΛΟ^ολχίς  φοτ.)'  ή  ι}ν/α  των  υΜοζυγΙων 
»όΒος'  ίρως.  ξήτησις,  έπινιό^σις.  χαϊ  φν- 

τάν  η  (ΤΗ€ορΙΐΓ.  ΗΡΙ  VI  7.  VIII  8)  28 

η  ο  ι*  €ΐς  τίνα  τόπον,  τό  όέ  ηοΰ  έν  τίνι  τόκψ 
Μύϊ  γής  (Αγ.  Ελη.  85  •!.)•  €ΐς  κοϊορ  γης 

τόπον 
0φία  (ΐ€ΐι.  ΤΙιβθ€Γ.  υΐ  82)•  [«ά  2788]  ή  βο- 

τανωδης  ύλη.  άλλοι  τους  ηυρούς  χαΧ  τάς 
'    χρι^άς  [4] 

9θΐ9ίσΒαι  (ΡΙιΙ.  Τ1ι••|;.   ρ.  128  Β)*   ιιρα- 

σΛθί€Ϊσ&αί  [8•  7] 

ποιήΒντα  (Υ 9  6337)*  ηοΙα9  ίχοντα^  σιτο^ 

φόρον  30 

(Λοιήεντι,  δορίι.  00 158?)'  Βΰβοτάνφ^  έλώ- 

δει  [10.  11] 

ΜοΖ  χήχος  (ΑηβΙορΙι.  ρ.  1193)•  οίον  που  γής. 

εΙς  τίνα  τόπον  [13] 

ποικίλα  (0Γ9ΐίη.  Γγ. IX  ρ.  42)*  πεποιχιλμένα^ 

(χε)χαλλωπισμένα 
ποιχιλεύς    (ΑΙ^ζίύ.  Γγ.   ΕΤΙ!!)*    ηοιχιλτής 

[16] 


Λοιχίλον  Ιμάτιορ'  βωγρβψητόν 
ΜΦΐχιλ6ύτ9ρνος•  παχύυάβουλύς 
Μοιχιλίς  (Αγ.  ΗΑ.  IX  1)•    όρνις  Μΐός 

(Μ.  ΧΙ] 
ΜΦίχίλώς    (Αηϋρΐι.    ΑΙβκΙ^)•    ΐΜΛντ^Μ»; 

Ρ»] 

ΛΦΐμάνωρ  (ΑηεΙι•  ΡβΓ>•   241)*  ιτοΐ|ΐιι^•  η 

βασιλεύς 
Ποιμενίδαι•  γένος ^  έξ  ού  ό  της  άήμηιτρος 

Ιερεύς  [88] 

ΛΟίμην  {ά  465)•  βααιλΛύς.  χαϊ  6  των  «ρ•- 

βάτων 
Λύΐνά'  ηοιά.  Αάχωνες 
ΛΡ 19 αΐ ς  {Ίτ9%.  «άβιρ.  ίτ.  199)•  -^έφιχταΐς^ 

'£ρίνι;σΑ,  τιμωρίαις 
ΜΟίνασΒαΐ'  ποινήν  λαμβάνειν^  δταν  άντέ- 

χτισίν  τις  λάβ•ρ•  τδ  δϊ  αυτό  χαϊ  φνσιά^ 

ξεσ&αι 
Λοινάτορας  (ΕιΐΓ.  ΕΙ.  268)•  τιμωρούς 
Μοινή  (Ν  669)•  άν(τ)έχτισις  ή  νχΐρ  φάνου 

διδομένη,  χαϊ  ι)  δωρεάς  χαϊ  τά  διδόρΜη, 

χρήματα  υπέρ  τίνος  άνχκρημένου  τοις  αυ- 
τού οίχείοις 
Λοινηλατήσας'  έλάσας  [84] 

Λοινήματα'  τιμωρήματα 
Λοιοί'  ποταποί^  ή  όποιοι 
Μοιότης'  χρώμα,  ηδονή.  νό{σ)τος 
ποίου•  τίνος 
ποιπνυή-ός•  θεράπων 

ποιπν[ε]νει•  υπουργεί,  διαχονεΖ  [41] 

ή^ποιπνντροισί'  σπονδαίοις 
ποιπννων  άνεργων,  Βεραπευων  [44] 

ποίφυγμα   (οί.  ΑββεΙι.  8«ρΙ.  280)•    σχήμα 

ορχηστικό  ν 
ποιφύξαί'  έχφοβήσαι 
ποιφύξεις    (δορΙίΓΟ)*    ίχφοβήσεις.   χαϊ    τό 

φυοςίν  χαϊ  τό  πνείν   [έχ  τον]  ποιφνσσειν 

(ΕυρΙιΟΓίο) 


€00.    87  ποδώννμος 


92 


ο  ντο 


95  ήτησις        (96  πο&ίγνυτο•  προσχα^έσ&ηΐ) 


98  5τό9ι,  ποΰ        99   €Ϊ.  Βολχάζει   όλχάζει  λα&ραχάξων 
21  απαλό  ν        Β^  ποινωματα        36  οί  ποιοι        38  τινός 

ΗΕ8.    86  ποδώχης  (Κ316)*  ώχνς,  ταχύς  τοις  ποσί 
έηεξήτει        93  πο^έοντες  (Β  778)•  ποΒούντες.  ξητονντες 


2715  ποιχιλτίς        16  ποιχιλομή 

91  ποΒέεσχεν  (^492)•  έπό^ει. 
91  πό»ι  (ξ  187  δορίι.  Τγ.  98)• 
που,  οπού  98  πο»ί'  που  {Α  128  €»1Ι.  Ιον.  38)•  πό^ος  (β  126  Α  240)  ^  Αά  2703  πσίηαις 
4  Ποια  ν  τ  10  ρ  {γ  199)  *  Ποίαντος  παΐδα  6  ποίη  (σ370)•  πόα  δέ  έστιν  ή  τής  γής  αυτομάτως 
βλαατάνονσα  φυτεία,    χαϊ  έρωτηματιχως  άντϊ  τον  ποία   (βά  χοίη)  7   ποιεύμην    (1495)* 

έποιονμην  [ίπιβενμην]  10  ποιήεσ{σ)αν  (1150)•  βοτάνας  ίχονσαν  11  ποίην  (Ργοτ• 
XX  ΥΠ  25)•  πόαν.  βοτάνην  13  ποιχάξουσαΐ'  σκεπάζονσαι  (πν^)  16  ποικίλο  μη  τη  ς 
(Α  482)*  ποικίλα  βσνλευόμενος,  συνετά  20  ποικιλτικήν  {έπιστήμην  Ιοϋ.  ΧΧΧΥΗΙ  36)* 
πολνμιταρικήν  τέχνην  21  ποιχίλον  (Ηοω)*  άπα(τη)λόν.  πυκνόν.  αννετόν  (βοΐιοΐ.  ΡΓΟιηβΙΙι. 
308)^  23  ποιμαντικοί  (Οτε^.  Κ«ζ.  νοί.  Ι  ρ.  184  €  237  Ο)•  ή  των  ποιμένων  26  ποιμένα* 
λαών  {Α  263)•  βασιλεύς  των  δχλων  34  ποινΗ}ν  {Ε  266)•  άντέχτισιν,  τιμωρίαν  του  έπιτι- 
μίου       41  ποιπνύοντα  {Α  600)•  ενεργούντα^  ^εραπεύοντα       44  ποίσει*  φ^ερεΐ  (πύσει) 


1259 


ηοΐυάϊχος  —  ηολνημιιτον 


13Μ 


κολνάΐκος  (Α  166)*  κολλάς  ορμάς  ηαΧ  μ- 

νήσας  Ιχοντος  των  μαχόμενων 
κολναιν€  (Δ  430)*  ηολλοϋ  επαίνου  άξα. 

4  κολύμυΒε  [18] 

ηολυάν6ρίον•  τάφος  πολυχώρ^ιτος^  μνήμα 

(ΡοΙΙ.  IX  15)  [20] 

Λολναρχώς'  τελείως  άρχων 
Λφλναρνι  (ΰ  106)*   κολυΒρίμμονι.  ωολλων 

θρεμμάτων  δεαχότης  ( — ^) 
Λ^ολυβέλεμνοί  (Ίη%.  ίη€.)'   οΐ  υπόμνημα-    10 

τισάμενοι  τάς  ηολυστίχτονς ^  ότι  τον  'Ορ- 

φέα  άπέχτειναν  πολλοίς  βέλεσιν  [24] 

Πολνβοία'  Βεός  τις  ύη*  ένίων  μέν  Άρτεμις^ 

ύπό  όέ  άλλων  Κόρη  [20.  27] 

ή^Μολνδοτος'  χοχλιοειδής  [29] 

πολυβοντης'  πλονοίος.  ή  6  δημόύίος  δούλος 
Πολύβφ  τροφεΐ  (ΕυΓ. Ρΐιοβη. 45)*  τφ  άνα- 

Βρέίραντι  Πολύβφ  όνομα  [02] 

πολνγη&ίς'  πολυχαρές  [04] 

ηολνγη&έος  (ΗΜίοά.  ορρ.  612)*  πολλαχώς    20 

χαίροντος 
Πολυγνώτου    του    ζωγράφου    δνος    Ιστϊ 

γεγραμμένος,  έναντίως  Ιηεατ ραμμένος  ^  χο- 

μΙζων  αχευοφόρον  χαϊ  τήν  μυρσίνην 

λαγωόν^  χαϊ  άνάχειταί  έν  τφ  άναχειφ  [37] 
πολύδαχρυ'  ηολύ&ρηνον 
ηολυδάχρυτον  πολλών  δαχρνων  αίτιον 
πολυδάμνων*  πολλούς  δαμαζόντων  [8ά40] 

[41-43] 
πολυδήνεα'  πολύβουλον  [45]    30 

πολύδωρος  (Ζ 3941)*  πολλά  λαβονσα  δώρα. 

πολύφερνος.  πολνεδνος 
πολυείδής•  ποιχίλος 


Μύλυέλιχτον  πολύχυχλορ  άδσναψ  (Εατ. 

ΡΙιοβη.  315) 
Μϋλύευχτον  (Βετοά.  Ι  85)*   χίμιαν*  Μολ»- 

.  πόΒητον  [00] 

ηολυήρατος'  πολύευχτϋς^  Ιπϊ  Λολλαΐί  εύ- 

χαΐς  γεννηθείς 
Μφλύηρο  ς    (ίοηί€•   ροβΐ•)*    Μολυάρ&νρος, 

πλούοιος  [03] 

Μύλύ&εστος  (€«11.  ΟβΓ.  48) *  πολυαγάβπξτφς, 

πολύσεπτος 
ΛφλύΒροον  (ΑββεΙι.  8αρρ1.  820)*  ηολύηχφν 
ΛολυΒρύλλητα   (Ρ1«(.  ΡΙιββά.  100  Β)-   πε- 

φη(μι)αμένα»  ή  Βόρυβον  έμποίοϋντα^  όια" 

βεβοημένα 
πολυ&ύοανε  (Β^τ^ΐί.  ΊγτΊο.  ρ.  1001)*  «'^ρ- 

τεμι  πολυ&ύσανε  χούρα*   όιά  τό  ^* 

βάνοις  χαϊ  αυτήν  χρήοΙ^αί'  τ}  ότι  πολλπ- 

χό^εν  ^σσεται^  ως  χυνηγέτις.  ή  Μολν&ωϋ- 

πτος,  η  ηολυΒυσΙαστος  [58.  50] 

πολυχαγχέος'  πολυξήρου      *  [61 — 60] 

πολύχεστος  (Γ  371)*  πολυχέντητος.  έζ  ον 

τόν  ποιχίλον  δηλοΖ  [65] 

Λολυχηδέος*  ηολυφροντίστου 
πολυχέφαλος  (βοΙι.  Ρίηά.  Ρ.  XII  15)*  των 

χι^αρφδιχων  τι  μέλος 
πολυχληίσι  (Β  74)*  πολυχαΒέδροις^  πολύ- 

ζύγοις  [λεπίδες]  ταϊς  ναυσίν^  άπό  του  χλί- 

νεσθαι  έν  αύταΐς  τους  έρέσσοντας 
πολύχλητοι  {Δ  438)*  άπό  πολλών  ίπιχε- 

χλημένοι  τόπων  βοηΒοΙ 
πολύχμητον  {ξ  324)•  μετά  πολλού  χαμά- 

του  γεγενημένον^    ή  πολύν   χάματον    ημίν 

παρέχοντα»  λέγει  δέ  τόν  σίδηρον        [71] 


€00.     16    έχων  τάς        19   πολυάνδριος        22  πολυάρνει        31   πολυβοτ ραφεί 

πολύ 
—  πολνβοονάμα        32  Η.  β.  άγάατονα        ^Ζ  πολυγεΒές        35  χαίρων        36  ό  νους  —  μνρ- 
σίναν        39  ηολύδαχρυ^  τόν        40  πολλού  δαμάζων  (€οηί.  πωλυδαμνών  πώλους  δαμνα- 
ξόντων)         48   αόον         57   βΙΓσεται  ως  χυνηγέτης  —  πολυΒώνστος         60  πολυχαγχέος    (οί. 
χαγχές) 

ΗΕ8.  18  πολυάϊξ  (Ε  811)•  πολνχίνητε,  πολνόρυητε.  η  παλλάς  έχων  αίγας  20  πο- 
λυάρρητος  (|^28ϋ)•  ηολνεύητος  24  πολνβενΒέος  (//432)•  πολύ  βάΟυς  εχυντος  2ί»  πο- 
λυβότειρα  (Γ  89)•  η  γη  πολλούς  τρέφουσα  χαϊ  βόαχονσα  27  πολνβουλος  (£260)• 
συνετή  29  πολνβούται  (ί  154)•  παλλάς  άγέλας  η  βόας  έχοντες  32  παλυγάστονα' 
πολνατέναχτα  34  πολυγηΒέες  ωραι  (Φ 450)•  αΐ  πολλής  χαράς  αιτιαί  ονααι  37  πολύ- 
δαίδαλον  (Α  32)•  ηολύχαπμον^  πολνποίχιλον  Αά  40  ή  πολυκεντήτων ^  ποιχίλων  (πολύ- 
χέατων)  41  πολνδειράδος  (Α  499)•  παλλάς  έξαχάς  έχοντας,  οίον  πολλούς  τραχήλους  χαϊ 
λόφους,  άειρά  όέ  ό  των  αλόγων  ζώων  τηάχηλος,  έπεϊ  έκεΙΒεν  έχδέρεταί  42  πολυδέσμον 
(ε  33)•  πολνγόιιφου.  δεσμοϊ  γάρ  των  νέων  είαν  οΐ  γόμφοι  43  ηολυδευχέα  φωνήν  (τ  521 
9ρ.  Αε1ί9η.  1ΙΑ.  V  38)•  πολλαΐς  έοιχνΐαν  45  πολυδί'ψιον  {Δ  171)•  άννδρην  ή  πολλά  βε- 
βλαμμενον  Ιφαι  γάρ  τό  βλάιραι  χαϊ  διαφΒεΐραι.  ή  παλυπόι^ητον  50  πολυ(^νγω  (Β  392)• 
πολυχαΒέδρω  53   παλνηχέα    φωνήν    (τ  521)•   τήν  πολλοίς   ήχοις   χαϊ   μέλεσι    χρωμένην 

58  πολυΐαχος  (Α  166)•  πολυόρμητος  59  πολνϊδρις  (ο  458)  •  εμπειρότατος  61  πολν- 
χαγχέα  (>1741)•  άγαν  ξηραντιχόν,  μεγάλως  χατάξηρον  62  πολυχερδέα  {ν  2^^)*  παν- 
οϋργον  <)3  πολύ  χέροιυν  (Ρ41)•  πολύ  βέλτιον  65  πολυχηδές  (&37)*  πολλών  καχών 
αίτιον        71  πολύχνημον  {Β  497)•  δύσβατον^  όρεινόν 


1«Β 


Η9ΐύ9»ί»9  —  π•9Τ9πόρο»β* 


«η 


ΜΦλύτοροψ  6έρβα  ίχίψ^ν  ^^ΤΜ  Μί  τάς 

άκέν^Λς^  Ιηύ  ηχρώσχουύΐ^'  ή  ίπΛ  έΜψύ- 

βοζ  πολλάς  ίχουσιρ 
Μφλνφασίας'  πολυλογίας 
Πολύφημον  πολύφ^ρον^    ΐΛίΒβηκύς,   ή 

ίηΜληοίΟγ  Ιν  '^  Μολλαϊ  φήμαι  ηαϊ  ιιλ'ρδόνΜς 

§1§ίν,    ή  ΟΛΟ  χον  9θλλά  ψημέξίο^Μ  χαΐ 

ό  Μοξος.    χαϊ  χνριορ  Ονομα  Εύηλωπος 

(».  Μ] 
πΦλυφραδίος'  Μθλυη€ρδοΰς.  ι^  λίαρ  οννίτον 
πολνφραδέοτΒρον•  αυνίτωπρορ.  λογιύ- 

ηρορ,  πολυΗίρδίαηρορ  [41.  44] 

Μολυ χανδέα'  9θλλά  χωροΰααρ  (βτ•|• 

1Ι•ι.  Ι) 
πολνζε(ί)ρΙα  (Τ1ια€.  II  77)*  πλήθος  Ιργοτ 

ζορ^νωρ  καϊ  «ίΓνέ^ντον 
Λύλύχονρ  (ΑηβΚ.  ΗΑ.)*  Λολναδές 
πολνχους•  ηολυφόρος 
Πολυωννμορ•  τήρ  μοράδα  οΰτως  Μλονρ. 

καϊ  Μ9€τορ  Ιίχόλλωνοί  (0>1Ι.  Ο.  7) 
πολνωπόρ•   ηολύβροχορ.  ηολυόμματορ.  "ή 

παλλάς  όπάς  Ιχορ  [&Ι] 

ΛολνωρίΖ•  Λολλήρ  φρορτίδα  ποαϊται.  /ταν- 

τίορ  δϋστιρ  τό  όλιγωρηϊρ  όλίγορ  φροΡ' 

τίξϋρ.  διό  χαϊ  τόν  όλίγωρορ  άμΜ(  λέ- 

γουσιρ 
ΛολφοΙ  (ΑΓίιΙορΗ.  Γγ.  Ιβο.  XXXIII)•  τά  έχ 

τώρ  χίδρωρ  χαϊ  τής  ίρι(χτ)ης  έιρόμ§ρα 
Λόλφυχα'  τορ  χόγχορ  (ηόφλυχα) 
ηόμα  (ΝΙϋ.  ΑΙ.  105)*  ηόσις  [Μ] 

ηομάτΒσ(σ)ί'  ηόμασί 
ή^ηομμοΰσαρ'  όμίλεΐ» 
ηομηεΐα   {ΚηάοΜ,  ρ.  33,  1)*   τά  προς  τάς 

πομχάς  αχενη.  ^  τόποι,   έρ  οϊς  τά  έχ  τής 

ηομπής  άΛοτΙ^εται  (Οβιη.  918,  26) 
η  ο  μπει  (Αηΐίιηβεΐι.  Γγ.  4,  2  Β%\ί.)'  ίκομπεντη 


Λ9μκ%ύ9ΐ'  ίητοΜχαίλά^  (Λ  έμπΦμΜ€Οαρρ) 
ΛΦμπιύωρ'  η^ριάγωρ.  χαΐ  χά  δμοΐΛ 
Μομπή•   Ιψφδος.   χβΐ  έίμποσηΐ^^    Μπρω^ 
Λομχή  [Μ] 

'^Λομπηγορύαΐ'  πρακέμπον&ι 
πομπίλος  (Ρ<•€τ•ΐ€•)'  ποώς  ΙχίΗίς        [€7] 
Λομποατολ^Ι  (ΑβκΙ.  Α|;.  299)•   έκπίμΜ» 

τόρ  πλύΰρ 
ΛΟμποΰ'  οδηγού  [7••  71] 

19    πομπωρ  (8•ρ1ι.  00.  723)*  όδηχΦ9 
^πομφαγωγΐϊ•  τήρ  χομ«ι}ν  Λγ€ΐ 
ΜΟμφή^αγΒΪχαι•  φυαονται^  άροβράξ^ 
πομφόλνγίς  (ΝΙο.  ΤΙι.  239)*  τον  άοΊκΛωρ 
αί  ίξοχαί,  χαϊ  ίρ  ψψ  ΰδατι  γ^νόμανβίΐ  οΐ- 
δήοας^  ή  φυσήματα  ύδατος,  ίπϊ  τοοπ  δίΜ* 
ηηής  φναί»μέρ»ρ  λέγεται  ή  λέξις 
ΛΦμφόλνξ•    ύδατος  χάχλααμα,  ηαΐ  τώρ 

άακίδ^ρ  αί  έξοχαί 
πορΒΪΡ'  «0Μ7ν.  άοχέίρ,  χαχοχα^έΐπ.   ίνορ^ 


[18.79] 
[81] 


20       /«?» 

ΛΟΡΐύμίναΐ'  ίπαγόμίραι 

πονήματα^  κόποι 
πορηρία'  έπιπορία 
Λόνηρορ'  Μπορορ,  χαχοχαΒή 
πόρηρος'  τά  αυτά 
πονηρός'  χαχός,  όβιν^;,  χαχοΰρχος 
«ον^ομβ»  (ΟθΓ.)'  »ονόμ€ν 
ή^πόρρα'  τό  γράφος,  ή  μάγος  (€11  % 
ή^πόρρος'  μάγος 
30    Μόνος  (ΑροΠ.  ΐ€Χ.)*  άλγος,  ενέργημα  οδύνης 
πορτια  ^άχη*  σπόγγοι^  ή  τά  τούτων  σπα- 
ράγματα 
^-ποντινοΐ'  σπόγγοι  [94 — 95] 

πόντος'  Βάλαοσα^  ηέλαγος  [97] 

ποντοπόρους•  Βαλασσοχλόοις 
πορτοηόροισι  (Β  771)-  πλωταΐς  [900Ο— 2] 


[87] 
) 


€00.  38  χλύδονες  50  πολνωπον  &2  ηολνωρία  54  πόμφυχα  80  ηομ- 
πίύεται,  1Ζ  πομηαγαγεί  74  άναχράξει  (αομφολνγονταιΐ)  75  ίξοδοι  χαϊ  —  φύσημα  τι 
70  χόχλασμα       ^\^  πονιόμεν       92  ^άχχη 

ΗΕ8.  39  πολνωλοίσβοιο  (Α  34  ηοη  ΑΓΰΗΗ.  (τ,  92)*  πολυτάραχου,  πολυχινήτου 
40  πολυφόρβον  (Η  200)*  πολλούς  τρεφούαης  ή  πολλήν  φορβήν  έχονσης  43  πολύφρονα 
ί^  424)*  αώφρονα,  αννετόν,  φρόνιμον  44  πολύχαλχον  {γ  2)*  ίσχυρόν,  στερεόν  51  ιτο- 
λυωρήσεις  (Ριΐ.  0ΧΧΧΥΙ1  3)-  φυλάξεις,  φροντίδα  πολλήν  ποίήσεις  5β  ηόμαλα'  τρόπον 
τίνα  (πω^)  64  πομπή  ες  {γ  325)•  ηροηομηοί,  οΐ  προπέμποντες ,  όδι^γοί  07  πομπό  ς' 
οδηγός  {Ο  182),    προπεμπων         70  πομπυσμάτων  αυριομάτων  {ηοπη — )         71  πομπό- 


{Α  339)•  ^αλαααοφλόου        ΒΟΟΟ 
ί  πόντο IX άροκο  {Β  ϊίζ^)'  τού 
ηαιδός,  πεσόντος  ζίς  αυτό  χαϊ  άποΒαρόρτος 
ύπό  τής  θαλάσσης 


V 


1267 


ηορταχος  —  ηο9»ρομβρος 


1268 


ηόρταχος'  ύμος 

Λόφταξ'   άρρην  βοΰς.  τιν^ς  δάμαλιν^  άλλοι 

νίογνόν^  οΐ  6έ  μόσχον  [74] 

ηόρης  (Ε  162)*  δάμαλις^  ή  νέα  βονς 
ηορηφόροί'   οΐ  αϊροντες  τά  ή^χόρροία  Μ 

τώρ  ωμών  [17] 

ΛΟρύνωμεν  μάζαν  (Χοον)*  τηχειρίηροσ^ 

αορύναν  (Α«ο1.)'  μαγίδα 

ή^κορφίτψ'  ηερφτχ^  [Β1— Μ]    10 

Λύρφύρεος  ^ένατος  (£43)*  ό  μέλας,  χαΐ 

βαθύς,  χαΐ  ταραχώδης 
ηορφύρεται•  δίαλογίζεται 
ηορφύρχι  (5  16)*  μελανίζει,  ταραχτεί,  ηορ- 

φνρίζίΐ 
ηορφυρίων  (Αγ.  Ατ.  707)*    ύδος  όρνέου. 

ηαϊ  Ιχ9ΰς.  χαϊ  όρνις  ηοίός 
Λορφνροντες*  χαχοτεχνοϋντες 
Λορφυρώματα'  των  ταΐς  ΒεαΙς  τυΒέντων 

χοίρων  τά  χρέα  [90.  91]    20 

(ηός*  ηοΰς^  ύχό  άωρνέων)  4515 
ΛΟσαχώς'  χατά  ηόαους  τρόηους^  κολλαχως 

[93.  94] 
ηάσΒΐ}  (Αγ.  Νυ1>.1017)  *  του  αΙδοΙου  τό  δέρμα 
ηόσ&ιον  (Αγ.  ΤΗ.  521)*  αίαχρόν,  άνδρείον 
ηόσθων    (Αγ.  Ρ&ο.  1300   ^Ιεηηηά,  ι^.^\^)' 

Λοσθην    τό    όνδρεΐον    αίσχρΰν    λέγουαι• 

κόσ&ωνας  δί  παρά  τοντο  τους  ίίαΐδας^ 

τινές  6έ  τον;  ίρώλωνας^  άλλοι  μωρούς  ή 

καιδαριώδίΐς  [98—8101]     30 

Ποσε ίδεα'  εορτή  Ποσειδωνι  τελούμενη  [3.  4] 
Λάσιος  {Α  469)•  ηότου 
κόοιος  (π  75)-  ανδρός 
Λοσις    (χ  176    Οοιη.  βη.  ΟΟΟΧΙΙΧ)*    ηόμα, 

άνήρ.   ηότος  ή  οϊνου  ή  νδατος 
Λοσότης    (?ο\}\),  XVI  12,  10)•    αριθμός, 

μέτρον 


ηφύτημόριον  ολίγον  μέρος  [1#] 

ηόατος'  ποίος 

ποσώς  χαϊ  ηη'  μεριχως 

ΛΟταμηδόν  δίχην  ποταμού 

κοτανόν  (Α68€ΐι.  Α|^.  394)*  πτηνόν,  π^τεννόν 

ηοτάγχυμες  (ΑβοΙ.)*  προσορμίζομεν 

ηοταίνιον  (ΑββεΙι.  Ργοπι.  102  β!.)*  νέον^ 
πρόσφατον.  οΐ  δέ  σύνεγγυς  (ποτάγχιον) 

ποταμό  ς '  ό  ώχεανός,  χαΧ  τό  ύγρόν.  χαΐ  ο 
σωματοειδής  θεός.  χαΐ  έπϊ  τοΰ  Ύ/ηατος  ση- 
μείον 

ποταμόχωστος'  γη  τις*  άχδ  τον  αναβαί- 
νοντας 

πόταρος  (ΟοΓ.)*  γνώριμος 

ποτάται  (ΕυΓ.  Ογ.  7)*  πεταται. 

ποτεχλεπτόμαν  (Οογ.)*    προσεπΌρβνόμην 

ποτεχχετήρια'  τορνεντηρια 

πότερον*  όποιον  ίν  έχ  των  δύο^  -ή  αρα 
ποίον  των  δυο 

πατερό  ν  ^ν  ίχ  όύο,  ίν 

πότερος'  ίτερος  [26 — ^28] 

ποτ -ή  ρ  (ΕαΓ.  Κ\ο,  756  €γ^Λ.  151)-  μέτρον 
ποιόν 

ποτητύν  τό  πίνειν 

πΌτί  (ίβοοη.)*  προς  τι  [32] 

Ποτίδαια  (Αγ.  Ε<|<|.  440  ΤΙιαο.  Ι  57)*  όνομα 
πόλεως 

^ποτϊ  δέ'  πότε  δέ  [35—38] 

^οτ^  όέ  φόναΐ'  έχφάναι 

πο^ιδόρπια'  προααίτια 

ποτϊ  έσπέρςί'  προς  τ^  έσηέρψ, 

ποτίχρανον  (ΤΙιεοοΓ.  XV  3  ρ.298  Μ)*  ηρόσ- 
χρανον^  τό  προσχίφάλαιον.  χαί  το  δερμά- 
τινον  νηηρέσιυν^  εφ*  ου  χαθέζονται  οί 
Ιρέσσοντες  [43.  44] 

ποτιρόμενος'  ερωτών  (Η  127?).  η  -γ μαι- 
νόμενος 


€0Ό.  79  χαγίδα  87  πορφυρεΐον  89  τι&έντων  96  ηόσ&οιον  αίτρόν  07  αΐ- 
τρδν  —  περϊ  τοϋτο  Ζ\02  ποσειδία  ^  πότος  ίί  ποσίεος  15  |εν  16  ποτα^νοον 
18  |οστο;  24  πότερον  30  ποτήτυν  33.  34  ^  34.  33  33  ποτιδέα  39  ηό- 
Τ40€,  φάναι^        42  πόχρανον  —  ύπηρέσσιον 

ΙΙΕ8.    Ί^  πορτιχός'   στοά  (ροτίίεηχ)  77  πορτμίς  (-/1424)•    κατά   την   όυφαλόν 

81  πορφύρεί'  ταράττιται.   φροντίζει,  μελανίζει  (3086)  82  ηόρφυρεν  χραδίη  (Φ  551)* 

έμερίμνα  ή  καρδία        83  πορφύρεον  (Α  482  3ΐ.)*  πόρφνρον  (ηιΰί^ΰαηΐ).  μέλαν        90  ηόρωσι 
(Π  86)•   χαρίαονται.    δώαοναιν        91   ποααπλώς  (Ρ».  Ι,λΙΙ  ίΙΙΙ]  2)•  ηολλαχώς.   αϊ 


1269 


ττοτί  φνλα  •—  Π^αξ$εργ^δα^ 


127• 


Γρ^  , 


ηοτϊ  φνλα  (ίηο.  βρκ•)*  ^^ός  τά  ΙΒνη 
ποτϊ  χόρτου   (ίηο.   βρίο.)*   «ρός  φχοδομη^ 

μένον  τοΐχον  [4β} 

ηότμος  (Σ  96)•  μόρος.  ή  ^(ατασκευη 
πότ^<ρ  (ΕιΐΓ.  Ηίρρ.  561)*  μόρφ  χατασχεναστφ 
πότνα  (υ  61)*  ηότνια^  σεβαστή,  Ιντιμος,  'ή 

φίλη.  χαΐ  δέσποινα,  χαλή  (οί.  κατνή),  •|-μβ- 

σήτρίΛ 
Λοτνι^'  Ιχετινει,  χαραχαλεΐ 
πότνια  γτ}  (Ηοιη.  βρΙ^Γ.  7,  1)•  χαλή  γη  10 

Λοτνίάδες   (ΕυΓ.  ΒβοεΙι.  663)*    αί  Βάχχαί, 

άντϊ   του   μαινάδες  χαϊ  λνσσάδες^  μανίας 

αΧτιαι 
Λοτνιάζον  ενχον,  ηαραχάλει  [Μ] 

ίϊοτνιάταί'    έκίχαλείται,    δνσωπεί.    ηορα-^ 

χαλεΐ 
ηοτνιώμαΐ'  Βεσφοροΰμαι,   έξιλεοΰμαι,  ιτα- 

ραχαλώ,  δυσφορώ,  μετ*  οιμωγής  Ιχετενω  [59] 
ποτόμφει  (Αγ.  Ε^8.  206)*  προσόζει 
Λοτος'   ευωχία ,  άριστον,  δευινον»   ή  αυτό    20 

τό  πιείν 
(ίϊοτώμεναι   [4γ.   Αν.  830]*   διατρίβουααι^ 

διαχινοϋσαι)  4521) 
ποτωμένας'  διατριβονσας  [63.  64] 

ίί  ου  αν  ο  ι  (Ι«8€οη.)*  χναμοι  έφ&οί,  όαηριον 
Λοϋ  χήχος    (οί.  ΡΙιβΓβ€Γ.  ρ.  343)*    ίτη   γης, 

εΙς  τίνα  τόπον,   χαϊ  που  άγχι  [61.  68] 

πονλύπυυς'  τι  μέρος  του  άρματ(ε)ίου  τρο^ 

χοϋ.  χαϊ  των  αμπέλων 
πονλνπ οδός  δίχαν   (Αίεββ.  εοιη.  ρ.  832)*    ^α 

δτι  αυτός  τάς  έαυτοϋ  πλεχτάνας  ΙσΘίει 
πονμμα'  ι)  της  χειρός  πυγμή 
πουνιάή^ζειν  παιδιχοΐς  χρήσΒαΐ'  ηούνιον 

γαρ  ό  δαχτύλως  (3156) 
που  νύ  τοί'  πού  δή  σοι 
ή^πούρδαιν  μαγειρεΐον,  Λάχωνες 
πονρέαχος'  χρίχος  σιδηρούς  τετρυπημένος, 

χαϊ  ήλον  έχων  ίν  τω   τρυπήματι  ατρεφό" 


μενον,  φ  χρώνται  προς  δεσμόν  &υών.  Που• 
0 τάχους,  ως  ^Αριστοφάνης  φησϊν  έν  έξη- 
γήσει  Ααχωνιχών  [76] 

ηοΰτριν  (Αβοΐ.)*  σαπρόν  (ρηΐτβη) 

•[πουφσρούζεται'  σιχχαίνει  [79] 

ηράγματα'  δυσχέρειαι 

πραγματεία*  σύγγραμμα  βίβλου  ή  λόγων 

πραγμάτοιν  (ΕαΓ.  ΕΓβεΜΙι.  364,  9)-  πρα- 
γμάτων δυϊχώς 

πραγορίτης'  οΙνός  τις 

πραΘεΙν  (Ηββκχΐ.  δοαί.  210 ?)*  πορθησαι. 
έξελεΐν 

ή^πρα&ενεύεσ&αι•  ΒρασύνΒο&αι,  έπαγγέλ• 
λεσ&αι  λόγοις  [86.  87] 

πραινοϊ  (ΒοβοΙ.)*  πρηνίξει.  χαταστρέφει 

π  ράχες*  *Αρίσταρχος  -^χλανίαι.  ίλαφοι,  άπΒ- 
δόμησαν  όέ  φρατριαϊ  ανδρών  διαβεβλημέ• 
νων  έπϊ  μοχ^ηρίςί 

πραχνόν  μέλανα  (1972.  3229) 

πραχτιχόν  άνυστιχόν 

Πράχτιον  πόλις  Τροίας 

πράχτορες  ( ΑββοΙι. Ευιη.  320)*  άπαιτηταί  [94] 

πράμνη'  δίχελλα,  άμπελος 

Πράμνιος  οίνος  (Αγ.  Ε<|(].  170)*  ό  άπό 
της  Πραμνίας  αμπέλου,  ίατι  δέ  ίγχώμιθ9 
οίνου,  χαϊ  σχληρός  οίνος  [97] 

πρανή  •|•κοΓλα 

πρ  αν ιχ& έντ α*  πεσόντα  έπϊ  στόμα  (ε£. 
πρη—) 

π  ρ  αν  ό  ν  τό  χατωφερές,  πρανές 

πρανώ•  άχρίδος  είδος  (=  πάρνο^ρ)      [3202] 

πράξεις•  βίοι.  ή  δια^ήχαι 

Πραξιδίχη'  δαίμονα  τινά  φασι  τήν  ώσπιρ 
τέλος  έηιτιΒεΐααν  τοις  τβ  λεγομένοις,  διό 
χαϊ  τά  αγάλματα  χεφαλάς  γίνεσ^αι  χαϊ  τά 
θύματα  ομοίως 

Πραξιεργίδαΐ'  οΐ  τό  ίδος  τό  άρχαιον  της 
Ά^νάς  άμφιεννύντες  [β] 


λ  ον  ον 

€00.  46  φυ  47  χώρρον  51  φίλημα  60  εΓ.  όμφά  61  άριστος  δείπνος  πι.  ρΓ. 
64  ϊοω  τό  65  που  α  ΐ',  οί  ββ  του  άγχη  69  π  ο  λν  που  ς  10  πολύποδες  (^{.  πολύ —  βΐ 
πρήθμα)  72  οΓ.  ηυννιάζειν  73  ν  ή  74  μαγείριον  (οί.  πύρδαλον  βΙ  πυροδαίσιον)  75  που 
^έαχος,  χρίχι  —  δήλον  έχον  —  στρεφόμενος  77  πούριν,  σα&ρόν  79  συμφέρει  82  πρά^ 
γματα  84  πράΒειν  ^ύ  π  ρ  αίνο  ι  \ειν  \ειν  90  πράχνον  (97  β  1ΙΙθ6Γί(1.)  πρανές  χ, 
χαϊ  πρανϊς        3*^03.  4.  5  =  5.  3.  4        6  πράξειν,  λαβείν 

ΗΕ8.  48  πότμον  (υ  359)*  μόρον,  Θάνατον  56  ποτνιάζειν  τό  παιδιχοις  χρήσ^αι, 
πυτνιον   γαρ  τον  δαΗτνλι)ον  λέγουσι   (πουν — )  59   ποτοΐο   (α  149)•    ποτον         63   πο^ 

τώνται   (Β  462)•  πέτωνται   (οί.  πωτ — )  64   ποϋ'    έν  Ισφ  τφ  ουδαμώς    (ΐ6Γ6ΐη.  VI  14).  ή 

ΐΐντί  τον  πού  πότε^  άλλαχοϋ  67  πολυβότ ειρα  (Γ  89)•  πολλούς  βόσχονσα  χαϊ  τρέφουσα 
68  πολύν  ίφ*  νγρήν  (Κ  27)*  ^πΐ  πολλήν  {θάλασσαν  νγράν  γαρ  αυτήν  είπεν  πρδς  αντίδια- 
ατολήν  της  γης  ξηράς  ούσης  76  πού  το  ι  τόξον  {Ε  171)•  πού  σοι  ή  διά  τόξων  εμπειρία 
79  πρ(.)άγεΐ'   υπερέχει,   χπερβάλλει.   διαφέρει    (προάγει)  86    πραιέναΐ'    ελ^εΐν   (παρι — ) 

87  πραίχων  χήρνξ  (ρταβϋο)  ΙΗ  πράληξ'  ό  λίαν  άγροίχος  (προαλής)  97  πρανές*  χαϊ 
πρανής  χατά βασις  (Χβη.  ΑηβΙ).)  3202  0τ£>αος*  συνετός,  ήσυχος  6  πρά^ίν  λάΐ^ι 
(ΕυΓ.  Ι.  Α.  272)  ^^ 

80* 


1271 


ηρά{$ς  —  ηρ^ιητήρα 


1272 


9ρά§ις•  άηαΐτψτις.  άννσίς^  ή  έργου  ΛοίηΛς. 

ή  βίος 
πραίκίδες  (Τ1ΐ60§η!ά.  656)*  φρίρβς.  ή  ό  τό^ 

Λος^  δπον  αΐ  φρένες,  όιάνοιαι  [#.  10] 

η  ρ  ακίς  (Ευη  Ββοείι.  997)*  φρήρ^  διάψοια 
Λ^άαα  (ΤΙιβορΙΐΓ.  ΗΡ1.  1Υ  7  ΥΙ  1)•  τιΐ  βρύα 

χβΐ  τά  φνχία 
ψίρασιαί  (η  127 ?)*  αΐ  ίν  ψοίς  χήχοις  τ«- 

τράγωνοι  ΧαχανιαΙ^   οΙθ9  ΜΒρασιαΙ,  δίά  τό 

έιτί  ηέρασι  των  χήηων  10 

κράσις  (ΑΓίβΙορΗ.  Ηογ.  Γγ.  II)*  άγορασία 
ηρασοκονρίς  (δΐηΐΐίά.  οοιη.  ρ.  787)*  ξφον 

χλωρόν,  χείρον  τά  έν  τοϊς  χήποις  λάχανα 
ηρασόργ-ην  δρέχανον^  φ  τά  ηράαα  χει- 

ροναιν 
Πράστιλλος  (ΕυροΙ.  Γγ.  ΧΟΙΙ)*  ηόλις  θρ^- 

χίας 
ηρατάνιον  μαλλόν  (οί.  άμνόν) 
ή^^ρατασία'  χατευχή  αρχομένης  άροτριό- 

σεως  20 

ηρατήνιον    τό  ή^ΰκερον,    ήΊΛττίχοί,   χάί 

ήλιχία  τις  προβάτου  νέον  ώς  όέ  ίνιοί  τον 

πρώτον  γεννωμένου^  οΐ  όέ  ΙνιανσιαΙον^  άλ" 

Χοι  αρχομένου  αννουοίας 
ηρατίας   (Οοηίοί)*    6   τά  δημόσια  πωλών 

χαΐ  χηρνσσων  (^ί,  κωληταΐ) 
ηράττεΐ'  μέλλει,  εργάζεται 
η  ρ  ατά  (— ώ)•  ή  νονμηνία 
Μρανμενως'    ηρο&ύμως,    ηράφ    τφ   μένει 

χρώμενος  30 

πραΰνεΐ'  χατασιγαίνει.  χατακοιμίζει 
ηραννεταΐ'  μαλάσσεται  [27] 

πρφως•  ήμέρως 

ηρεχνόν  Λοιχιλόχροον  έλαφον 
ηρέμνα  (Αγ.  Ι^β.  267)*  τά  Ισχυρά  στελέχη 

των  χαταβλαστημάτων 
ηρέμνια-  τά  ηάχος  Ιχοντα  ξνλα 
πρεμνίάσαΐ'  Ιχριζωσαι 
κρέμνον   στέλεχος,  βλαστός,    ηάν  ^ίξωμα 

δένδρου  τό  γηράσχον,  ή  τό  της  άμηέλου    40 

ηρός  τ^  γ^  ηρέμνον 
ηρέμνον  εστίας  (ΤΓβ^.)*    *ίί  οΐχίας  θε- 
μέλιος 
Πρεμνουσία'  χρήνη  έν  τη  *Αττιχη 
ηρέηις  (ΒοβοΙ.)*  ώμοίωσαι 


κρέηον*  όμοιον.  μέτριον,  συμψάρορ.  ωραΧαν. 

άριστον 
Λρέηον  τέρας.  Εύπριοι  (χρεπτόψ) 
κρεητά'  φαντάσματα ,  είχόνες 
Λρέσβα  (Β  721  λΙ)•  Ιντιμος^   Μρεσβντάτη, 

σεμνή 
κρεσβεια  (8ορΗ. Γγ.  19 Οί.)*  χράττι.  χαΙ  Ί-ιΙ^ 

χιερεία,  χαϊ  άρχιά  χάί  Ιερά  {αρχικά,  γέρα) 
ή^ηρέσβεΐ'  ή  τιμή  μείζων 
πρέσβειρα  (Αγ.  ΑοΙι.  883  «Ι.)*     προημητψ 

άρχηγέτις 
πρέσβεις  (ΑββεΙι.  Ρβπ. 840)  *  γέροντας,  βασι- 
λείς άρχοντες,  ηροτιμούμενοι.  χάί  οί  κρε- 

σ  β  ευ  τ  αϊ   μεσίται,    απόστολοι   [ή\   ένεκεν 

ειρήνης 
πρεσβεύειν  (8ορΙι.  Α.  720)*  προτιμαρ^  άρ- 

χειν.  μεγαλύνειν 
πρεσβεύοντες*  αΐτοΰντες,  παρακαλοΰντες. 

λέγοντες 
πρβσβήϊον  (ηοη  θ  289)*  πρεσβεϊον^  κατά 

τιμήν,  τίμημα,    άπό  τούτου  χαϊ   οί  πρε- 

<ίβύται  έντιμοι 
πρεσβυγένεια  {Εετοά.  ΥΙ  51)*   παλαι»τέρα 

γένεσις 
πρέσβυς*  γέρων,  χαϊ  όρνις  ο  τρόχιλος  (Αγ. 

ΗΑ.  IX  11) 
πρεσβυτάτη  (Φ  143)•  έντιμοτάττ^  [51] 

πρεσβύτερος  Κόδρου•  παροιμία  Ιπϊ  τάν 

πάνυ  παλαιών 
πρεσβύτης  (Χ«η.8}•ιηρ.ΙΥ17)*  γέρα^ν:  ήλι- 

χία  τις  (ηρεσβυτής^) 
(πρέσγυς)  πρέσβυς  [βά  54]  [55] 

πρενμενές*  ϊλαον,  εύνουν,  πρόΒυμον 
πρευμενοϋς (ΑββεΙι.    δυρρΙ.   210)* 

πράον 
πρέίρας•  είχασ μένος,  εΙχασ9είς 
πρηγορεων  (Αγ.  Αν.  1113  Ες^.  374)•    των 

όρνέων  ό  πρόλοβος,  ότι  προσυλλέγεται  έν 

αύτοΐς  τά  αιτία 
^ηρηγορενων  προαγορεντής,  ή  δημοχόπος 
πρήθμα'  πολύποδος  κεφαλή,  ίνιοι  πλεκτάνη 
ή^ηρήϊον  πρότερον 

πρηχτήρα'  δραστήρα,  ποτέ  6έ  εμπορον 
ηρηχτήρά  τε  έργων  (Ι  443)  • 

α  δει  πράττειν  δηλούντα 


€00.    14  ηράσις        15  ηρασιχουρίς        18  ηράταμον        19  εί.  γαλάσιον  προηρό- 

τ 
σων  20  πρατίνιον  24  \ένως  29  έλαφρόν  36  πρεπίς,  όμοίωσις  43  άρχηγη 
53  ήλιχιώτης        59  \ερέων  —  πρόλογος 

ΗΕ8.  9  πραπίδεσσι  {Α  608)-  φρησί,  διανοίαις  10  πραπίδων  (Ρ  319)*  φρένων, 
διανοιών  (ςί.  προαπίδων)  27  πραϋπάΙ^ειαν  (Ι  Τίιη.  VI  11)*  πραΰτητα  51  πρεσβύτε- 
ρος (Α  786^*  μείζων,  φρονιμώτερος  Αά  54  [αίοράνομος  55  πραιτείριον'  τύπος,  έν^α 
συνάγεται  ο  λαός 


1273 


ηριΐμάββς  —  ηροαιίηκίνής 


1274 


ηρημάδες  χαϊ  κρήμναι  (ΛΗβΙ.  ΗΑ.  ΥΙ1Ι 
15)*  είδος  θυννώδους  Ιχθύος 

•\•ηρήν  ταύρος  [β§] 

ηρηνής  (Ε  68)*  ίπϊ  πρόσωπον  πεχτωχως* 
από  τον  έπϊ  την  ή^νεων  πεπτωχέναί^  νίΦΡ 
όέ  ήδη 

πρήνιξβ  (ΕυρΗοΓίο  ρ.  61)*  χατεβαλίν 

πρηνι,χ^έντα  (ΰί.  Ι«3Τ€θρ1ΐΓ.  1006)*  έπϊηρόύ^ 
ωπον  χαϊ  Ιπϊ  στόμα  πεσόντα  70.  71] 

πρήξις  {Ο  524 ?)•  αννσις  10 

πρηροσία'  θυσία  Ά&ήνησι  (3219) 

πρήσαΐ'  φλίξαι^  φυσήσαι^  έμπρήσαΐ' 

πυρός  δηίοιο  θύρετρα  {Β  415) 

ϋαί' 

δάχρυ*  άναπρήοας  (Ι  433) 
άντΙ  τοϋ  άναφυσήσας.  ό9εν  χαϊ  ήμέίς  τους 
πεφυσημένονς  πεπρημένους  φαμέν 

πρήσεν  ίχλαεν.  έφύσησεν  {ΑΑ8ί)^)'  έχόΧ- 
πωσεν.  ένέπρησεν^  ΙφΧεξε 

πρηστήρ  (Ηββ.  ΤΗβο^^.  846)*  σφοδρός  ίνε-    20 
μος,  χαϊ  δφεως  τι  είδος,  χαϊ  τάς  έχ  πλα- 
γίου τοϋ  τραχήλου  ημών  φλέβας  πρηστή- 
ράς  (ΕαΓ.  Γγ.  388)  φασιν,  ή  πυρ  άπό  τον 
ούρανοϋ  (Η^Γοά.  Τ11  42) 

ηρητήνας  (Αγ.  Β^^ζ.)*  "Τούς  ενιαυσίους  άρ- 
νας 

πρηών  τό  ύπερέχον 

πριάμενος  (ΟβσιοβΙΙι.  1369,  20)*  άγοράσας^ 
ώνηοάμενος  [βά  79] 

πριαμωθήσομαΐ'    ξυρήσομαι.    Ιπεώή   τό    30 
τραγιχόν   τοϋ  Πριάμου   πρόσωπον  ξυρίας 
εστίν  (Οοιηίο.)  [81] 

( )'  άγοράσειεν 

πρίεται  (Βίεη&ηά.  ΕΜ.  688, 12)*  φυσ{ι)οΰται 

Πριηπίδος  τε  τής  πρό  Βοσπόρου  πό- 
λεως (ΒβΓ^Κ.  1,3'Γ.  ρ.  1047)*  ^Ελλησπον- 
τ  ιαχής,  τον  Πρίαπον  τον  Διονύσου  χαϊ 
Περχώτην  φασίν  οΐχίσαι  [84—86] 

ηρϊν  ϊγχύρσαι  {δύρ.  ΒβοοΙι^Ι.  ίΓ.  3)*  πρϊν 
πλησιάσαι  τής  χαχοπαθείας  [88.  89]    40 

πρινοχόπος'  χοπών 

πρίονας'  χερών  τους  δεσμούς 


ή^πρίοπες'  τά  υγιή  ^χοντα  [9&] 

πρισμοις'  ταΐς  βιαίοις  χατοχαϊς 

πρίστης*  ^ίνη,  ηρίων 

πρίω  (Αγ.  ΑεΗ.  34)*  άγόρασον 

πρίων  (Αγ.  ΑεΙι.  36)*  αγοράζων 

πριωμασί'  πρίσμασι 

πρό'  τό  τε  σύνηθες• 

χαρπαλίμως  πρό  νεών  έχέμεν  (Ι  708) 
χαϊ  άντϊ  τον  άπό' 

δ^ου  (τ')  άσαιμι  προταμών  (Ι  485) 

προάγεσθαί'  έπεξεργάζεσ^αι         [3301.  2^ 

{προαγήλχί'  προτιμήστε)  ^^.  3497 

προάγομαι*  προέρχομαι 

ηροάγομεν  προφέρομεν,  προτρέπομεν 

προαγορενσας'  ηροειπών^  προφηζεύσας^ 
προξενήσας  (3302) 

προαγόρευσις'  προφητεία  [7] 

προαγωγός  (Αγ.  ΤΙι.  340)*  διδάσχαλος  πα- 
χών, χαϊ  μαστροπός,  μόνος,  μαυλιστής.  χαϊ 
ή  Ιπ'  αίσχροϊς  έπϊ  τό  πορνεϋσαι  προάγονσά 
τ  ίνας 

προαθύροντες'  προσπαίξοντες 

προαιρεΐταΐ'  προχέχληται.  προτιμάται 

προαίρεσις'  επιλογή  χαλοϋ  ή  χαχοΰ 

ηροαχτιχόν  προβαΐνον 

προαλεΐ  (Φ  262)*  χαταφερεΐ^  χαταβατφ 

προαλεστάτην  προπετεστάτην^  προχειρο- 
τατην  (^(.  3520.  3523)  [15] 

προαμείίρασθαι  (οΓ.  Ρΐ8(.  Ι6£;β^.  921  €)* 
προαλλάξασθαι.  παρελθειν 

προαμεϋσαΐ'  ομοίως 

προαμευτής'  εργάτης  προηγούμενος 

προαναθρήσας'  προσιδών  (προ — ) 

προαναθρούσης*  προαναβλεπούσης 

προαναΒρώσχειν  προπηδάν 

προαναχρούεταΐ'  αναχαιτίζει 

{προανάρρησις'  προαναχήρυξις ^  πρόρρη- 
σις^  προαγόρευσις)  €ί.  άνάρρησις 

προανάσχοΐ'  προανεχτείνει(ε) 

•^προαπίδων  φρενών,  διανοιών  (γτο  πρα-) 

προαρτξί'  προαρμόζει,  προτείνει 

προασπιστής*  πρόμαχος^  βοηθός 


€00.  64  θοινώδονς  68  π  ρή  ν  ιζβ^  χατέλαβεν  69  €ί.  πραν^  78  πρήον 
79  πρήαμος        80  πρημευθήσομαι         83  περιχότης  —  οΐχήσαι        95  ^ίνων         3308  χα- 

δ 
χός        χαϊ  ή  ...  τινός]  ροβΚ  5        9  προσα\^        21  προπαί 

ΗΕ8.  66  πρηνέας  (Ζ  307)*  έπϊ  πρόσωπον  70  πρήξαι  {Α  562)*  πρά^αι  71  πρή- 
|αι  ό*  Ιμπης  (Α  562)*  πράξαι  δ*  όμως  Αά  79  χαϊ  όνομα  χύριον  (Πρίαμος)  81  πρίατο 
(ξ  115)  84  πριμιχήριος'  ό  πρώτος  τής  τυχούσης  τάξεως  85  π(>ιμίΛΐ)'^σν*  τιμίων 
86  πριν  πρότερον        88  πριν  μιν  {Α  29)*  πρϊν  αυτόν,  ή  αυτήν        89  πρινής  {Ε  58)*'^1 

πρόσωπον  πεσών      93  πριούατον  τόπος  εργαστηρίου      3301  προαγαγών 2  προα- 

γ-^ενων  προξένων  (3305)        7  προάγω  ν  αρχόμενος         15  προαλής  (8ίΓ9εί4.  ΧΧί  8)* 
προπετής^  πρόχειρος 


1875 


ηροάό%β$ον  —  η^φδωμάτΒΦν 


1376 


[•Α  27]  προάσΧΒίορ  (ΤΙιιο^  II 34)*  κρό  της 

πόλεως 
προαύλια  (ΡΙβΙ.  ΟπΙ^τΚ  417  Ε) *  τα  προαν^ 

λήμΛζα  [»ά  28] 

προβαλ€ΐ'  ίρωτήση 
προβαλείν  άρνα'  πόλεμαν  ίχα^η^βίλαι 
μροβαλλούς•  ασπίδας 
προβαλοΐμην  (Τ  218)*  ύπ€ρβαλοίμιΐ(Ρ 
Μροβαλοΰ'  Ιρώτησον  [84] 

προβάς  (οί.  8ορΙι.  Α.  853)'  υπερβάς  10 

πρόβαύΐ'  βοαχήμασι  [87] 

πρόβατα  (Ηοιη.)*  τά  τετράποδα,  άπό  του 

^ρδ  της  βάσ€ως  πρόβασιν  ίχειν  έτέραν  των 

ΙμπρούΒεν  ποδών  προς  τά  όχίαΒια 
πρόβατα  π€δι{α)κά'  τά  Ιπϊ  ρομήν  έχπψ" 

πόμενα  (1197) 
προβατήματα  (1•€00.)'  πρόβατα 
προβατοπωλης  (Κτ.  Εςς.  132)*  οΰτω  χω- 

μφδίΐται  Αυσιχλής  προβατοχάπηλος  γημας 

*Λύπααίαν  η}ν  πόρνην  [42.  43]    29 

προβιβάζεταΐ'  προχόπτη  [43] 

προβιβάσαντα'  προάξαντα 
προβίβασΒεΙς•  προαχΒ^Ις  [«4  47] 

προβιβάσΒων  προβαίνων  [49] 

πρόβλημα  (ΕυΓ.  ίΓ.  634,  2)-  ιτρ<{Λο;το^  [31] 
προβλήτας  {Μ  259)*  τα;  ίξω  προβεβλημέ-' 

9ας  τοΰ  τείχους 

στήλας  τε  προβλήτας  έμόχ)Μ>ν 
προβλώσχειν  (φ  239)*  προμολίσχην,  προ* 

ίρχ€σΒαί,  προπορενεο&αι,  80 

προβόλίον  (Χβη.  Ο^η.  Χ  12)*  σιβύνη,  Ιχουοα 

μετά  την  άχμήν  ηροβολάς,  ή  σπυρίς 
πρόβολοι-  λίθοι  (.α  251  ?) 
πρόβολος'    *|-  πρόμουλος.    πρόμαχος,    προ- 

νοητής,     χνβερνήτης:    Ιίρεύς    (πρόηολος). 

[βά  56]  χαϊ  ό  εις  την  θάλασσαν  προβεβλη- 

μνος  λί»ος  [Λά  36]  [:)7.  58] 

ή^πρόβονεν  έπέρανεν 
προβοσχίς  (Ρο1>'5.  III  46,  12)-   τό  έχτετα- 

μένον  χαϊ  προβεβλημένον  τής  δφεως  τοΰ    40 

έλέφαντος 


Μρό βούλας•  Η^ρχ^ς  νοίΐ  βαυλΛντηρίον.  ή 

ό  προύχεπτόμενος 
Μροβώντες  (ΟπΗη.  Γγ.  V)*  [•άβ2]  προβαί- 

ψοντες  [Μ] 

ίςρογίν(ε)ιος  (ΤΙιβοεΓ.  III  8) •  αύγέ9(ΐΒ)αύς 
προγενέσθην  παραγενέοΒηρ  [ββ] 

προγενής  (€ί.  βορΗ.  Α.  938)*  6  Μρφγεαηω- 

μένος 
προγένοιντο  (€•Ι1.  ΟΙιβ.  178)•     «αρα/έ- 

νοίντο 
ή;'προγον9ϋσαΐ'  προελ&εΐν 
Μρθ]^'^ωνίαν•    των   ήηορημίρβηβ    'ή    λέξις. 

ίατι  όΙ  ύφασμάτιον  ποιχίλον^   6  ι^ιτι  ιτα^ 

ιράμενος  ό  μάγειρος  Βύιι^  άς  έν  άαμΜάφ 

(€ί.  προτόνίΛν) 
ηρό γόνοι•  οΐ  πρωτόγονοι  άρνες^  •£  δέ  μετ 

αυτούς  μίτασ{σ)αι^  ίρσαι    άηαλοί  χαϊ 

τφ  Ιαρι  γινόμενοι• 

Ιρχατο^  χωρΧς  { )  δό  μότασ{ά)αι^ 

χωρίς  δ'  αΰ^'  Ιρσαι  (ι  221) 
πρόγονος  (Ειιγ.Ιοβ.267)*  πρόπαΜπος,  ηρο- 

πάτωρ.  συγγενής,  ή  πρεσβύτατος  άνηρ 
προγόνων  πατέρων 

προγράμματα  {Όοίύ.  772,  15)*  άχΒέματα 
προδανίς•  πρότερον 

προδέδαεν  προμεμάθηχεν  [77] 

προδέξαντες  (ΗβΓοά.  Ι  60)*  προδείξαντες 
πρόδηλος  (Ευη  Ογ.  187)-  προφανής 

προδιαλαβεϊν 

προδιασνρας•  παραβας  τάς  συνΒτξχας 
προδίχείν  (Ι,^βί&β)*  επιτροπεύειν 
πρόδιχος  {Χεη.  }\ε\\.  IV  2,  8)*  σννήγορος 
προδοχάξων  ηαρατηρών,  Ινεδρενων 
προδοχήσι  {ά  107)*  προενέδραις^  χροόδοις 
πρόδομος'  προστάς,  πρόστωον 
προδόμφ  (1469)*  προστάδι^  προστόφ 
πρόδοσιν*  '\•  προδομάπον 
πρόδρομα-    τά   έν  τφ   αξονι   ξύλα.     ή   τά 

προαχμάξοντα  σνχα   (Τ1ΐ60ρΙΐΓ.  Αΐΐι.  77  Ο) 
προδωμάτιον*  τό  πρό  τοΰ  χοιτώνος  στοΐ- 

διον 


€00.  28  .ροαύρια,  τά  πρό  αυτόν  λήμματα  29  — βάλλει  30  προβάλλειν^ 
τό  επ\  34  προβάλους,  ασπίς  31.  2.  3.  4  =  34.  33.  31.  32  52  Ιμόγλευον  56  εί. 
ποόμου  3590  ΜΙ  προβοσχίς  68  ηροεγενοντο^  παραγένοντο  85  προς  όδοΐς  86  προς 
τας        (88  ηρόδομά  τιΐ)        !Η)  τό  Ιδιον 

ΗΕ8.  λά  27  [προάστεων  χαϊ]  Αά  28  ωσπερ  προάμπουλα  (1)3γΙ)3Γ6  ρτο  νροαμ- 
βολάς)  τά  προχι^αρίαματα  34  η  ρο  β  άλλο  μεν  οι  ς  (Ρτον.  XXII  21)*  έρωτώαιν  37  «ρο- 
βασί€  (ΒΊήί'  ιΐ  των  βοσχηιιάταυ  νηΐ<τ/.•Γ  42  Ληηίϋ  Άην  η^  ΐΤ.  \1λ\•  άηίατρύ^ία.  «/>ον^ί•ν«νβ^ 


Κβϊ.  Ογ.  111  ρ.  106)•  λίθων 

(11277)        ώ  πρό  γάρ  ήχε  {Α  195)-  'προεπεμ'φε  γάρ        66  προγενέστερος  (Β  655)*'^^- 

ύβύτερος        77  πρό  ό*  ένήχε  {Α  208)*  προέπεμιρε  δέ  (με) 


1279 


η(ΐοϋ•βωμβνος  —  η^6κ9Ρ 


1280 


Λρο&Βωμενος•  ηροορών  [72] 

προί^εσμία'  καιρός ^  δριαις^  διορία^  δρι,αμα 
Λρο&Βσπίξοντα*    ηροστάττοντα.    ή    ηρο- 

μαντενόμενον 
τίρο^εσηίζων  (Ηίρροη»)*  ηροψιμεύωρ 
ηρο&έων  ηροτρέχων  [77] 

ηρό&ημα*    *|-6ο.αα,    17    ατι  πρόσθημα   χαϊ 

ηροσθήχη,  ή  -[ηλεχταμένη  [79] 

ηρο^υμία  (δορίι.  ΟΤ.  838)•  χαρά   [81.  82] 
ηροϊάΧλε^ν  ηροηέμηειν,  προτίθεται     [84]    10 
(κροιάίραί  [ΑμοΙι.  δβρί.  322]*  ηροπέμιραι) 

3400 
9ροΐαφεν  (Α  3)*  ηροέηεμ^εν,  κροδιέφ&εΐ" 

ρεν.  δηλοΐ  όέ  διά  της  λέξεως  την  μετ'  όδύ- 

νης  αυτών  άπώλειαν 
(κροΐδόμενοΐ'  ηρογνόντες)  3401  [88] 

κροΧείς*  ηροηέμηων 
Μροΐεμαΐ'  ηροδίδομαι, 
Μροΐεμένη'  χροβαλλομένη 
Μροϊέμενοΐ'    άηολνοντες.   παραχωρφϋντες,    20 

απορρίπτοντες 
Μροϊ{ε)μένον'  χροδόντος 
Λροϊέναΐ'  ηροπέμηειν  [08 — 95] 

Λροϊξήσαντες'  προσχομίααντες (3712. 3803) 
^ροΐηλε  (θ 365)*  [»ά97]  έΛεζέτεινεν  (ΙΙοΐ€ΐι. 

ΕιίΓορ.  21) 
ή^ηροΐθες*  προφανώς,  προβεβηχώς 
ηροΐχα  (ΡΙβΙ.  €ί?.  346Ε)*  δωρεάν^  φερψήν. 

παν  γάρ  δώρον  προίξ 
προιχός'  πονηρός,  οΐ  δέ  μωρός      [ηά  3590]    30 
προϊχέσθαί  (Αγ.  Ε(](|.  761)*  έφιχέσ&αί 
ηροίχτης    (ρ  449)  *    πτωχός^    προσαιτητής 

(-αίτης)  [3-9] 

ηροΐστορες  (ΑββεΗ.  Εαιη.)*  μαρτνρονντες 
προΐσχεταΐ'  προβάλλεται  (οί.  πρού — ) 
προϊαχόμενος  (ΤΙιαο.   IV  87)•   προβαλλό- 
μενος 


ηροΐαχομένον  προτείνοντος χΜΪρΛ,  δίχΛίον 

προβάλλοντος 
προΐσχονταΐ'  προβάλλονται 
ηροΐσχοντο  (ΤΙιυο.  111  68)*  ίδφ^αν 
Προιτίδες'  ή^χάριτες 
προίχνενεΐ'  θερεΜεύει 
ή^προΐών  παρείν 

ηρόχα    (ΗβΓοά.  1  111)*    ευθύς ^     εξαίφνης 

[Βά  19)  [29] 
κροχαλεΐσθαι  (Ρ1«Ι.  ΕιιΙΙιττ.  ρ.  5  Α)*  ποτέ 
μ^  Ιηϊ  τοΰ  άλαξονιχοϋ^  εΙς  αμιλλαν  αρε- 
τής χαλεΐοθαί  τίνα*  ποτ^  όέ  ^Ι  τον  αγο- 
μένου χαΧ  προτρεπομένου 
προχαλεΐται  ($«ρρΙιο  ΑΙΙι.  599  Ο)*  ««λ(ϊ; 
προτρέπει  [22] 

πρόχας  (ρ  295)*  έλάφους 
προχαταβολή'  ένθήχη 
(προχαταγνούς•  πρϊν  χαταπτύσας)  3815 
προχαταθ-ήγεοΘαι•  προαχονάσΒαι 
προχαταθήσεσθαι  δεΙ*    ηροχομίσασ^αι 
δεΖ  [28.  29] 

πρόκειται  (Χβη.  ΕΠ  II  3,  2)*  ηαράχειται 
προχέοιτο  (^οη«8)*  προκείμενος  εΐη 
ηροκεχηνότες*  προς  τά  άνω  βλέποντες 
κροκεχειρισμένον  (ΡΙβΙ.   ίβ^•  ^^  Α)* 

προβεβλημένον,  ήτ{ο)ιμασμένον 
προκιθώνιον  (Ιοηββ)*  το  πρόρινον 
προκλήδην  -^ προκελεΰσαι  [36] 

πρόχλητος'  πρόθυμος,  άχό  τοΰ  πλ-ηθηναι 
Προχλόνιον  τόπος  Θεσσαλίας 
πρόχλυτα  {Υ  204)*   τά  προειρημένα,  προ- 

ηχουσμένα 
ηρόχνις'  είδος  Ισχάδων  (ΑΙΙι.  653  Β) 
προχόλπιον   το  προ  του  κόλπον^  η  προ 

τοΰ  σχοποΰ 
προκομίδδεν  προχομίξειν  [43] 

πρόχον  ήλίθιον  (3500) 


€00.  (8500  εΓ.  βρόχος  πρόχον  βρυχοί  πρόχοος  Ινονχη$)  1  ίπιχεσθαι  (16  χορύη- 
6ε;  1)  19  €ί.  χαϊ  πρόχα  τε  δι)  εί  %\.  3039  δρόσος  24  οί.  πόρχας  πράχες  πέχαρι  προύχας 
82  κάτω  34  προχιόνιον  (ιπίεταΐί)  35  προχελήδης]  ρο5ΐ  30.  €Γ.  προσχλήδην  37  προ 
39  προχλητά  (3528)        42  \ίδην  \ζει 

ΗΕ8.  72  πρόθεσις  (^1.  Ποιη.  IX  11)*  προαίρεσις.  προάπλωσις  77  προθήβαι  (0  362)* 
άρτιο  (βίο),  άχμάζοντες  79  προθορών  {&  363)•  προπηδήσας  81  πρόθυμο;  (II  Ρβίτ. 
V  3)•  Ιλαρός  Η2  πρόϊαΐ'  άπιοι^  αΐ  πρωται  γινόμενοι  (πρώαι)  84  προΐαλλεν  (θ  365)* 
προέπεμ-φεν  86  προΐκται*  προόίόωσι  (3464)  93  προΓενται*  προα^οι^ται  (3799)  94  προιε- 
σταΐ'  προσποιείται,  προσέρχεται  (προσίεται)  95  πρόϊζα'  πρψην  (πρωϊξά)  Αά  97  χροετι- 
μήθη.  (οί.  προαγηλ-η)  χαϊ  Αά  3500  πτωχός  (ρ  412,  οί.  3502)  3  πρό'ί  με'  προδώσεις  με 
4  πρόϊμον  (09686  IX  10)*  σϋχον  προαχμάζον  (ςί.  πρόδρομα)  5  προΐομαι  ( — εμαι)•  παρέρ- 
χομαι 6  προϊόντες  (προέντες)'  ποοδόντες  7  προίρης'  πρώρας  8  προϊσμένη'  προ- 
βαλλόμενη (3511)  9  προΐσταται*  επιπολάζει  (3795)  Αά  19  δρόσον  (πρώχα)  20  ηροκα- 
δέστερον  προυργιέσ(αί)τερον  (προαλέστ — )  23  προ[κ]αλ£στερον'  έτοιμότερον  28  πρό- 
καυτα  (Υ  204)*  προειρημένα,  προηχουσμένα  (3539)  29  προκείμενα  (191)*  παρακείμενα 
88  πρόχλι^σι;*  χλ^σι;  ίπί  δίκης  (προσχ — )  48  προκομίων  προλειμάταη/  (ρηνίΐαοίοηηη 
€ί.  3601) 


1281 


η(ΐοχόνδυΧα  —  ηρονομία 


1282 


προχόνδνλα'  τά  μετά  τους  κονδύλους  έν 

ταΐς  χερσί 
Προχόν(ν)ησος  (ΗβΓΟίΙ.  ΥΙ  33) *  ηόλίς^  ηαΐ 

νήσος  παρά  Κύξ%χον 
ή^πρόχοος'  [&(]  47]  ηονηρός  (3500) 
προχοπής'  αυξήσεως 
προχοττίς*  ή  χαίτη 
πρόχοττα'  είδος  χουράς^  ή  χεφαλής  τρ^- 

χωμα'  χοττϊς  γαρ  ή  χεφαλή.  χαϊ  οΐ  άλβ-' 

χτρυόνες  χοττοί  διά  τον  έηΐ  τη  χεφαλη    10 

λόφον 
ηρόχρισις'  προτίμησες 
ηρόχριτον*  έxλεxτόν^  έχλελεγμένον       [58] 
ηράχροοσαι  (Η6Γθά.ΐνΐ52  ¥11188)•  έηάΧ- 

ληλοι,   άλλαί  έη*  άλλας,  χαΐ  ναΰς  αί  χατ* 

αλλτ|λον  νενεωλχημέναι.  δτι  οΐ  τίροσσοϊ  τά 

άχρα"  ή  άντίχέφαλοί 
προχρόσσας  (<?35)*  αλλάς  έη*  άλλαις,  χλί' 

μαχηδόν  (3829) 
ηρόχροσσον  ου  ή^χαΒαροϋν^  χλιμαχα^τόν    20 

ε 
ή^-προχυχλίς*  ή  ημνήστρια 

προχυλινδούμενος'  προχυλιόμενος  (3612) 

ή^πρόχυμον  ηρο&υμον 

ήΐ'προχυνεΐν  τό  έγχωρείν 

πρόχωνα  (Ηίρρθ€Γ.  638,  6)*  τ^  ίχ  των  μη 
ηεφρυγμένων  χρι9ών  άλφιτα 

ηρόλη'φις'  πρόγνωσες 

ηρολόβίον  τό  προέχον  τοΰ  λοβοΰ       [64] 

προλόγια'  θυσία  πρό  των  χαραων  τελου-    30 
μένη^  ύπο  Δαχώνων 

•^ηρόλογος'  6  ηερίτιΘέμενος  τοΐς  προελ- 
&οΰσιν  έίΐϊ  δεΐπνον,  χαϊ  ό  γαργαρεών  των 
όρνίΒων,  δν  οί  παλαίοϊ  ηρηγορεών  (ηρό" 
λοβός)  [61] 

προμάδδας  (Ι«8€θη.)*  μάζας  προμεμαγμένας 

πρόμαλος  (Ευροΐίβ.  ΗίρροεΓ.  667,  47)*  μν- 
ρίχη,  η  άγνος 

ή^προμαλχατεύειν  μετατροπενειν 


προμαχεών  (ΗβΓοά.  Ι  164)*  πύργος 
πρόμαχος•   [αά  72]  μάζα  έβδομαίφ  παώΐφ 

γινομένη 

[8(1  73] προαγωγοί 

προμένειοί'  ^οιαΐ  τίνες  {ύπό  Ερητών  λέ- 
γονται) 
προμή&εια'  πρόνοια^  επιμέλεια 
προμηθέστεροΐ'  προνοητιχώτεροι 
Π  ρ  ο  μη  &  εύ  ς  '  *|-  έπιχινδύνους  έπισφαλως 

έχων,  χαϊ  όνομα 
προμήκης  (δορίι.  £1.  1078   ΤΗικ.  III  82)• 

σώφρων 
προμη^ούμενος  (ΡΙβΙ.  Ργο(.  361  Β)*  προ- 

νοούμενος^  προβλέπων 
προμήτωρ*  πατήρ  μητρός  [81] 

προμνηστΐναι  (Λ 232)*  έπΙ  μίαν,  από  τοΰ 

προσμένειν 
προμνήστρια•  ι)  συνιστώσα  άλλήλοις  τους 

γαμοϋντας.  {προξενούσα  νυμφίους  ή  νύμ- 

φας)  3841 
προμνώμενοΐ'  προμνηστευόμενοι 
πρόμοις*  προμάχοις^  προαγωνισταΐς ^  χρο^ 

στάταις,  προηγουμένοις 
πρό  μόλε  (^92)  •  πρόελ&ε 
ή^προμόλη'  οδός  [ϋά  87]  [88] 

πρόμος  (Η75)'  πρόμαχος,  αντίδικος  [89.00] 
πρόμοχ&οΐ'  τά  προβεβλημένα  τών  τοίχων 
προμυλαία'    &εός    ιδρυμένη   έν   τοΐς  μυ- 

λώσι 
προμυχθίζει  χαλχοδεσμών  όπλων 

(Αββϊΐι.  8€ρ(.  160)*  αντί  του  πρόσω  χωρεί 
Πρόνεως•  Ποσειδών  (Προναΐοςΐ) 
Προναίας  (Αββεΐι.  Εαιη.  21  ΟαΙΙ.  Γγ.  €€ΧΧ)• 

*Α&ηνάς  τέμενος  έν  Δελφοΐς  [06] 

πρόνοια   (δορίι.    ΟΤ.   978)*   προενθυμησις^ 

επιμέλεια,  φροντίς 
προνομαία*  προβοσχίς  [90] 

προνομία'  τά  οφειλόμενα  τφ  άξιώματι.  ή 

ή  έχ  τών  νόμων  εξουσία  [3(1  3600] 


€0ϋ,  45  οΓ.  μεταχόνδυλοι  46  χύζηχον  ^9  προχοπίς  50  χοττϊ  γάο  —  τήν 
χεφαλήν  λ.        ^Ζπροχριτόν        54  νενεολ\        61  πεφυραμένων       66  γρηγορεών       68  προ - 

μ  άλας  —  προμεματτομένας  74  προμένεοι  (βεΐιοΐ.  Νίο.  ΑΙ.  490)  78  προμηι  οί.  τό  προ--- 
81  έπιμνείαν  91  προμαχέοι  92  προμυλέα  —  μύλωσι  93  προσχωρίου  98  προ^ 
νομέα^  προβόσχησις        3600  προνόμια 

ΗΕ8.  Χά  47  [πόλις.  ή]  53  Προχρίς  (λ  320)*  ^γάτηρ  Ερεχθέως  64  προλογί- 
ζεΐ'  προλέγει  67  πρόμαχοι  (1/588  Ρ  316)*  βασιλείς,  χαϊ  τά  τείχη,  προμαχώνες  όέ  οί 
επϊ  τών  τειχών  πρόβολοι  Αά  72  υπό  Ερητών  Αά  78  προαέν,  λέγοντες  81  προμνη- 
στ  Ινα  (ι  λ  232)•  έτερα  πρό  της  ετέρας,  οί  δέ  έξης  χαϊ  έχ  6ιαστημάτων  άναμένουσαι  άλλη^ 
λα[ι]ς  Αά  87  προσδόχησις  88  προμόνη•  (Ι.,  προνομή'  προβοσχίς)  89  προαόνης• 
προπετής  χαϊ  προ[σ]πεσών,  οί  όέ  τ^ρό&υμος.  προΙσ'Ινενεχηζώς  (βά  προνωπής)  90  πρόμου,,* 
πρόβουλος  (335ϋ)  96  προνοεί  (Ι  Τίιη.  Υ  8)*  επιμελείται  99  προνομεύει  (γ6€6ΙΙ3)* 
^  θεσπίζει,  αρπάζει  ^  χατασνρει  (ΑΙοογ.  304)|  αίχμαλωτεύπ        Αά  8600  ή  διαρπαγή  (προνομεία) 

81 


1283 


προν/αδν  —  ηρθ(ία$9ρίζονύα 


1»4 


προνομίων  χροΧημμάτωρ  (3643)  [Ζ] 

ηρονωκής  (ΕυΓ.   Αίο.  85)*    προτ€τ€ψ,ένος. 

προνενευχως,  οί  όέ  ηροχετης^  Ετοιμος^  πρό- 
χειρος 
προνώπία  (ΕυΓ.  Β8€€ΐι.  639) *  τά  ίμπροσ&€9 

των  πυλών ^   χα&άπερ  ένώπια  τά  Μον^ 

οπού  αΐ  είχόνες  τίθενται 
προνώπίον   (ΕυΓ.  Ηίρρ.  374)*   τό  χροχεί' 

μενον^  οίον  πρόΒνρον 
προξενεί*  μαρτυρεί  (ηοη  δορίι.  Ττ.  726) 
πρόξενοι•    οΐ  ηροστάται^  χαΐ  ξενίας  έπΐ" 

μελούμενοί^  ήγουν  τους  ξένους   ύποδεχό' 

μενοι 
πρόξενος•  φίλος^  ό  έν  τρ  έαυτοΰ  ξένων 

προϊστάμενος 
προοιχίαί•  χαρά  Ελειτο^μψ  '^έν  Ισω  τφ 

δημφ 
προοίμίον  πρόλογος^  αρχή  παντός  λόγου 
πρόοιντο    (Β«ηι.  682,  26)*    παραδωσουσι^ 

δωσουσιν 
προολεΐ•  '^χαταλειπεί  [13.  14] 

πρόουρον    τό  απόσταγμα  της  σταφυλής^ 

πρϊν  ηατηΒ^  [16] 

προπαίδεύματα•  προμαΒήμϋτα 

-^προπαίσω•    προαγωγός^  μαστροπός,   χαΐ 

μάντις.  μαστρόπευσις 
ή^προπαλως•  δαιρύίως  [20] 

πρόπας  (ΕυΓ.  ΡΗοβη.  627)*  άπας 
πρόπαστον  τόν  πρό  της  παστάδος  τόπον 


(προπηλακιστής•)    φιλόνεοίος,     χοΧομοη 

της,  υβριστικός^  αδιχος  [34] 

"^προπίονι•  εύ9ίΐ 

προπίωμεν  δια  του  οΙνΟυ  ημψτωμσν 
πρόποδες  όρους•  των  όρων  τά  ποσύχοντα, 

[><1  «]   [»] 
προποδών  (Αγ.  νβ&ρ.  1236)*  Ιμπροα^€» 
πρόπολοι•  ύπηρέται^  δούλοι,  νεσηίόροι,  προ- 

φηται  [41.  42] 

10    προπτόρ&ια•  ίν  τοις  άξοσιν  (8•1β«ειι•)  ή 

λέξις  φέρεται 
Προπύλαια•  ή  Έχάτη 
προπύλαιον  πρόουρον 
πρόπωνα    (Α«ο1.)*    -^  εύχρατη•     -^  βνφημα, 

πρόχειρα^  έτοιμα^  ανεμπόδιστα 
πρόρινον  τό  μεταξύ  των  σαρπών  χαϊ  τον 

δέρματος  (3635) 
πρόρριξον  (ΕυΓ.  Ηίρρ.  684) *  σύψ  ταΖς  φίξαις 

άνασπώμενον 
20    πρόρρησιν  (Τ1ιη&  Ι  49)*  «φ(^λ€^4ν,  Μρσφψ• 

τείαν 
πρόρρησις•  (προ)λόγος.  χαϊ  τά  δμοια 
προς•    πρό^εσις.    χαϊ  ξύλσν   έν   ΑΙ&σχίφ 

(ν^Ί^)•    καϊ  άντϊ  του  έπί 
προς  άγα^'^όν  έπ*  ά/αθφ,  ^1  χαΧφ 
προσαγγελία•  προσαγωγή  (άφίαϋο) 
προσάγει•  προσέρχεται,  προσφέρει 
{προσαγήλαι  [οί.  ΕυροΙίά.  ϋτ.  XIX  ρ.  468]* 

τιμήσαι)  οί.  3676 


προπάτωρ  (ΕυΓ.  Ογ.  1441)*  χατρός^ατήρ    30    {προσαγήλχί•  τιμήση)  οί.  3677 


προπεπηλάχισται  (ΟβιηοβΙΙι.) *  χα&υβρι- 
σται 

προπέποται  (ϋβηι.34,  24)*  προδέδοται  [26] 

προπέτηλον  πεποίηται  άχό  τοϋ  προπί- 
πτειν  [28.  29] 

ή[προπεώντες•  χροεστωτες 

προπηλακίζει  (ΡΙβΙ.  είν.  662  Β  Ββπι.  312, 
16)*  ερεθίζει,  χολαχεύει,  ή  υβρίζει^  αδικείς 
έξουδενεΐ 

προπηλαχισμός  (06ηΐ08ΐ1ι.  330,  14)*  ερε- 
θισμός, έξουδένωμα 


[551 


40 


προσαγόμενον  άγαττήσαντα.  «ρο(α)χτ^ 
σάμενον 

προσαγορεύει  (ΡΙβΙ.  €1ΐ8ηηίά.  ρ.  164  £)- 
ασπάζεται 

προσαγορεύσας  (ΤΙιβορΙΐΓ.  €!ι8Γ.  5)-  προσ- 
ειηών.  χαϊ  τά  όμοια  [60] 

προσαγωγή•  χροσέλευσις 

προσαγώγιον  (ΡΙβΙ.  Ρΐιίΐβΐ.  66  €)*  διαβή- 
της^ τό  των  τεχτόνων  όργανον 

προσα&νροντα'  προσπαίζοντα  (3309) 

προσαιθρίζουσα    ηόμηιμον     φλόγα 


€0Β.  1  χρονόμων  προβλημάτων  Ζ  χρονάπως^  (νσ;  (οί.  3689)  9  ξενίςί  17  προ- 
πα^ματα  22  χροπάστεον  43  άξωσιν  44  χρόπυλαι  49  χροφήτην  61  ή  τό 
63  χροσαι^ερί 

ΗΕδ.  2  προνόου  (Ργοτ.  III  4)*  έν&υμοΰ,  Ιηιμελον  13  πρόοπτον  προφανές  (Μοογ. 
329)  1^  πρό  υ  τοϋ  (Κ  224)•  ούτος  πρό  τούτου ^  ή  έτερος  τοϋ  έτερου  (ν.  προς  τοϋ) 
16  προπαδίζων  (2ν  168)  *  προβαίνων  πρότης  άσηίδος  20  προπάροι^εν  έσθ*  δτε  ίχΐ 
χρόνου  (ρ  27/)*  εΐ  όέ  θέλεις ^  ίπίμεινον,  έγώ  δ'  εΙμι  προπάρονΟ'εν  26  προπεριζόμ,ενος• 
αγχαλιζόμενος  (Ζ\β^)  28  προπετής  (δίΓ&α(1.  IX  18)'  ηροπίητων  πρό  τοϋ  λογισμού  2ύ  προ^ 
πέφανται  {Β  332)*  φανερόν  έστι  34  ηροπηνές•  έμπροσθεν  χατωφερές  (3641)  Αά  37  χαϊ 
τάς  προχειμένας  της  Αιγύπτου  νήσους  (Προσωπΐτις)  3ο  προποδίζων  {Ν  168)*  προβαίνων 
(3616)  41  προπρηνές  (Γ 218)*  επϊ  πρόσωπον,  η  ίμπροσ&εν  χατωφερές  42  {προ)προχν' 
λινδούμενος  (Χ 221)*  τοις  ποσί.  πρό  των  ποδών  τωλιόμενος,  οΐ  δέ  £ί;  τό  ζμπροσί^εν  πορενό- 
μένος  55  προσαγηόχασι  (Ιιβτϋ.  Χ  19)*  προσήγαγον  (οί.  προσενηνόχασι)  60  «ροσα/ο- 
ρεύονσι  (Ι•Χα)'  χαλοΰσι 


1285 


ηρού.αίΙ^Λον  —  ηρού€ννίη8§ 


1286 


(Α6β€ΐι.  Α|;.301)'  ^ρδς  τδν  αΙ^έρα  ποιοΰβα^ 
ώστε  άνω  πέμπεσ&αι  τήν  φλόγα 

ηροσ. αίνων  πρσσύ,χόμενος^  προσαγόμβνος 

προσαίταις•  πτωχοΐς 

ηροσαχές'  έγγνς  (προσεχές^) 

ηρός  άκεσμόν  ηρός  ύγείαν 

προσάχτριδες•  οί  της  μηλολόν9ης  προς 
τφ  ατόματι  μιχροί  ηόδίς  [09.  70] 

ηροσαν[τ]έχειν'  Λροσχεΐσ^αι 

Λροσάντης  { Εητ. Μ θ^. 305) "  σχληρός^  ενάν- 
τιο;, δυσχερής^  ίχ^ρός^  άηδης 

ηροσαντίον  εναντίον^  άντίπαλον 

%ηροαανίχων  προσμένων,  χουφίζων 

ηροσάνων '  ηροααύξων,  "Ανειν  γάρ  τδ 
ανξειν^    χαΐ  αυτήν  (άνην)  τήν  ανξησί» 

[70.  η] 

προσεχτεί    (δορίι.  ίη  627)-    προσπλίτίΜ^ 

συνάπτει 
προσαρασσόμενον  προσρ^ησσόμενον 
πρδς  άρχτον  (ΗβΓοά.  III  102)*  -^πρός  με^ 

σημβρίαν 
προσανξω'  προ[σ\άγω 
προσανρίζουσα  χερσαΐφ  τροχ•^  (Τ'^^ 

ίΓ.  204)*  ύπδ  της  αύρας  ή  ν  ο  τ  Ι;  προσπί' 

πτονσα  τη  τροχη,    δύναται  όέ  οίον  χατα^ 

λαμβάνουσα*  ΙπαυρεΙν  γάρ  το  χαταλαμ^ 

βάνειν  χαϊ  έπιτυγχάνειν 
πρδς  αϋριον  εΙς  αϋριον 
προσαυρών  προστυχών  [80] 

προς  αυτήν  περϊ  αυτήν 
προς  αύτοϋ'  παρ'  αντοΰ 
πρδς  άφοσίωσιν  πρδς  τψήν 
προσάφας  (ΕαΓ.  δυρρί.  361)*  σννάιρας 
προσβαίνεΐ'  εγγίζει 
προσβάλλοιντο    (Τΐιυο.  Ι  49)*    τίρός  τωρ 

άλλΜν  Ιβαλον  της  ά&λήσεως 
προσβολών  (ΕοΓ.  ίΓ.  212)*  προσελ^ών 
πρόσβαλον     προσχατίΜλίθτιτι     (προσβα^ 

λον?) 


10 


[8ά08] 


[8701] 
[4.  δ] 


20 


προσβλητόν  χολλητόν 

προσβολή  (β.  ε.  8ορ1ι.  ίΓ.  773)*  των  αθλη- 
τών ή  συναφής  χαϊ  χατοχή,  χαΧ  ή  ορμή 

προσβ{ωμ)ολοχεΖ'  προς  χάριν  λέγει 

πρόσγειος'  ταπεινός 

προσγίνεται  (Εηγ.  ΕΙ.  771) 

προσγράφεΐ'  προσχρίνει 

'^προσδεΤταΐ'  προσδέεται 

προσδέδορχας'  προσεΐδες 

προσδέχεταΐ'  προσποιείται 

προσδιατρΐιραΐ'  χρονίσαι 

προσεγχεΐσ&αι•  έγχεισ&αι^  έπιχεΐσ&αι 

προσεδρεύεΐ'  σχολάζει  [9] 

πρόσεδρος*    ό  παραχα^μενος,    σχολάζων 

[11.  Μ] 

προσεΐναΐ'  ένυπάρχειν 

πρόσειπβ'  άσηασαι^  προσαγόρευσον.  προσ^ 
χύνησον 

(ηροσείρων  [ΒαΓ. ίΓ. 864, 10 ?] ■  προσάπτων) 
3810 

ηροσείσας  (ΡΙβΙ.  ΡΙιββάΓ.  230  ϋ)'  προανα- 
χινήσας^  χαϊ  οίον  άπαγγείλας.  άηυ  των 
ηεριαγόντων  τά  τετράποδα^  δπου  βούλεται. 
τους  γάρ  &αλλούς  σείοντες  έπεδίδοσαν 

ιτροσβισι  (Τΐιιιο.  IV  85)*  προσέρχεται    [Π] 

προσεχτέα'  σπουδαστέα 

ηροσεχτέον  (ΡΙβΙ.  Μβηοη.  96  Ο)*  τδ  προα^ 
έχειν^  χελευστίΜως 

προσεχτιχώτεροι  (Χβη.  Μβιη.  III  5,  0)* 
νηφαλιώτεροι  [21] 

Π  ρ  οσ  ελήν  ιδες'  αΐ  *ΑρχαδΐΜΛΪ  νύμφαι 

[»-»] 

προσεμάξατο'  χατεμάξατο 

πρδς  έμαυτόν  έν  έμοί.  9ίς  έβντάν 

*  προσεπλ{ά)χη.  έηλησίασίν 

πρδς  έμοΰ*  πρδς  έμέ.  λ* 

προσεμπεδούντες'  έπφεβαΐΛΰντβς  (βΟΙλ) 

[81] 

προσεννέπεί'  προσαγορβάίι (ϋ21)  [88.  80] 


€00.    07  προσαχ]       68  μωλολόν$ης  —  παίδες  72  πρόσαντις       78  προύάντιον 

75  Ιανών  —  άνεΐν        (80  €ί.  άρκτος)        82  \ξουσαι  84  \ρών   (οί.  3782)        92  προσελ- 

^ων,  προσβολών^  έξ  αντιστρόφως  96  προαχαίρειν  8706  χρονηααι  1&  προααναχ]  — 
σείοντας 

ΗΕ8.    69  ηροσαμύνομεν  (Β  238)*   βοη^οϋμεν  70  προσανεύουσαν  (Γ  411)* 

εύτρεπίζουσαν ^  στρωνύουοαν  (3057)  76  ηοοσαπήλαι•    τιμήοαι    (προσαγ —    οί.  προίηλε) 

77  προσαπειλή'  τιμή    (ηροοαγήλη*   τιμήσ^^  85  προααυσιάτω    (ο  440)*    ηροαφω^ 

νείτω  Αά  98  προοδέ  ^  3702  προς  δέ  με  (ΙΓ  59)*  προς  όέ  τούτοις  έμέ  4  ποός  Διός 
(Α  239)*  παρά  τον  Διός  5  ηροσεβήσατο  (Β  48)*  ηρο{σ)έβη  9  προνομη*  αρπαγή 
11  προσέξω  { — θέα»)*    προσ9ήσω  12  προσειζήσαντες'   προαχομίααντες    (3496.  3803) 


1287 


ηρούΒνηνόχαύί  —  ηρούίηχαχα* 


1288 


ηροσενηνόχασί'  Λροσαγηοχασι 
κροσεηέλασΒ'  προσηγγισεν 
προσεπεμβαίνει•    επιβαίνει,    ίηιτω^άζει, 

έπιγελξί 
ηροαέηηξαν  ηροσήλωσα%  (ς.  τ.) 
Λρός  έπίβασιν  προς  βά^ιαιν 
αροσεποίσω'  ηροσεηάξω 
αροσεηοιησω'  έσχηματίσω  [42] 

Λροσερήσομαΐ'  επερωτήσω 
^ηροσεράχατοΐ'  τεταγμένοι  ήσαν  (ιτροσβ- 

σάχατο) 
ηροαερηνσχι'  ηροσέλθχί  [4β.  47] 

Λροσερ(ρ)ύη•  7ίρο{σ)ήλ^εν  (3881) 
ηροσέσχε*  ηροσηλ&ε  (δορίι.  Ρΐιϋ.  236). 

προσέπλενσε,  χροσώρμηίτεν 
ηρός  εν&εΖαν  ηρός  ορθότητα 
ηροσέφν  (Ρ\αΙ,  Τίιη.   45  Α)*    ηροσεγένετο 

[62] 
ηροαεχίς'  έγγνς  (3666).  νηφον,  νουνεχές 
προσέχει*  ομοίως 
προσεχής*  γείτων.  σπουδαίος  (3440) 
προσεχώς*  σπουδαίως 
προσειριά'  ηροσαγόρενσις,  χαΐ  -ή  προς  τίνα 

ομιλία  (3443) 
προς  Ε  ω   (δορΙι.  00.  441)*  προς  άνατολήν 

[59] 
προσηγορία*  ονομασία 
προσήγορος  (δορΙι.  Α.  1169)•  προσκυνητής 
χροσήϊχται  (εί.  Εογ.  ΑΙο.  1063)*  προοέοιχε 
προσηικάμενοι*  προσλαβόμενοι  (3717) 
προσήχατο'  προσηνέγχατο 
προσήχει•  πρέπει,  διαφέρει,  χρή.  άρμόττει. 

συμφέρει 
προσήχοντες'  συγγενείς 
προσηκόντως  (Τΐιυο.  II  43)*   όφειλόντως. 

ηρεηόντως,  όφειλόμενον.  δεόντως 
προσήλια  (ΰίΐ  ΑββεΙι.  Ργοοι.  810) *  προς  άνα- 
τολήν      ψ 
προσήλωσαν  προσέπηξαν  (3738).   έσταύ- 

ρωσαν 
προσήλωταΐ'  άνεστανρωται  [71] 


ηρός  ήμων  (Ηβτο^.  VIII 60)•  υπέρ  ημών  [73] 
προσηνές  (Τΐιυο.  ΗβΓοά.  Ηίρροατ.)*   χαλόν. 

ήδύ,  έπιειηές,  αγαθόν,  πρψον^  χρτηστόν 
προσηνής*  προσφιλής 
προσηνως  (ΤΗβορΙΐΓ•  €Ιΐ8Γ.  17)-  ήδέως.  χαϊ 

τά  δμοια  [77] 

-^προσήρενε•  προσέθιγεν 
προοηρτημένοι  (Αγ.  ΗΑ.  V  18)*    ....  πε- 

χολλημένοι 
10    πρό{σ)ηται  (δορίιοΰΐ.)•  προσεγγίζει        [81] 
προσηύρετο'   προσέτυχε,    χροστ^γάγετο 

(3684)  [83] 

προσ&εΐναΐ'  τό  παραδοΰναι  τφ  έαητημένφ 

ύπό  χήρυχι*  δπερ  νϋν  χϋρσαΐ  φασι 
προσ&είς*  προσ9ήχην  λαβών 
'^προσθέματα'  τά  ηυγιαΐα 
πρόσθεν  Ιμπροσθεν,  προ  τούτον^  άνω&εν 

ή  ίνΒεν  [88] 

προς  θεοΰ'  τό  τυχόν,  Άττιχοϊ  6έ  χά^ιη 
20        θεον  φαβιν  είναι 

προσδέσεις*  δευτερώσεις 

προς  θε-^όν  χατά  τον  Φεόν.  έπϊ  την  ^όν 

(προσ^έω  [Ιοηββ]*  προοΘήσω)  3611 

πρόσθη•  πρόσ&εσις 

προσ^ίάξειν  άφελεΐν  τάς  έχ  της  όσφύος 

τρίχας  [Μ.  95] 

προσίαοι*  προσέρχονται,  προσφέρουσι 
προσίει-  εγγίζει  (^η)  [98] 

προσίενται*  προσάγονται 
30    προσίεσ&αι*  ίφέλχεσθαι.  προσφέρεσθαι 
προσίεται  (Αγ.  Ες  ς.  359)•  άρέσχεται»  προσ- 

δέχεται,  ήδέως  λαμβάνει 
προσιζήσαΐ'  προαχαθεσΒήναι  [3803] 

προσιζήσας*  προσχαΒίσας 
ιτρι^σιθι  (ΕυΓ.  Ογ.  149)•  πρόσελθε 
προαίχτορος•  προσιχέτορος  από  τον  προο- 

ιχνεΐσθαι  τους  Ιχέτας 
πρόσιμεν*  προσερχόμενα,  πρεσβενομεν 
προαίναντες*  βλάψαντες  (3884.  3773) 
40    προσιοϋσα*  παρερχομένη  [10] 

προσίπταται*  προηέτεται  [12] 


€00.  37  έπιτοΒάζει  39  έπίπασιν;  έπίβασιν  βάδισιν  40  \οίησω  48]  ρο5ΐ  50 
53  νήφων  ίί5  τρέπει  69  έτρωσαν  70  άνέστρωται  92  πρόσ&χι)  πρόο&ες  δορίι.  ΟΤ. 
1460        93  όσφνας         3801  ά,  ου  προσίεται  με 

ΙΙΕ8.  42  προσερεύγεται  (Ο  621)•  έρευγεται  46  προ[σ]έσθαι*  ίχδοΰναι  (3432) 
47  προσέτι  (τ  10)•  προς  τούτοις  52  προσέφη  (Ηοιη.)*  προσεΐηεν  59  προς  ζόφον 
(μ  81)•  ίτρός  δνσιν  71  προσήλυτος  (Εχοά.  XII  48)•  πάροικος,  αλλοεθνής  73  προσή- 
ναντες'  βλάιραντες  (3884)  77  προσήνεον*  ύψηλόν.  τίμιον  (προηγμένον)  81  προσηνδα 
(Ηοπι.)•  προσεΐπε,  προσελάλει  83  προς  ήώ  {ι  26)•  προς  άνατολήν  88  προ^σ^θέοντα' 
Ιμπροσθεν   τρέχοντα  94   πηοσ&ίσταμαι  (Δ  54)•    προΐσταμαι,    εμποδίζω,    ύπερμαχώ 

95  προΐσταται*    έηυινλάζει,  προσκόπτει  (3509)  98  προσίεμεν   προσερχόμενα    (3807) 

8803  προσιζήσαντες•    προσχομίσαντες    (3469)  10   προσίρον    προσάπτων    (προσεί — ) 

12  προσίσχεταΐ'  προσβάλλεται  (ιηο  3511) 


1289 


ηρβ<)$%όν  —  η(ιβατατ^^ζ^ον 


1290 


προαιτόν  φ  δυνατοί  ης  ηροσελΒεΐν 
ηροσίών  ηροσελ&ών,  ηροαρχόμενος    [15] 
ηρόσχειταΐ'  ίχ  ηροσθήχης  χέΐται 
ηρός  χάντρα  λαχτίξχί    (ΕοΓ.  ΒβοοΙι.  976 

Γγ.  607)*  ηαρομία  έηϊ  τον  χατά,  των  εναν- 
τίον η  λέγειν  ή  ηράττειν 
ηροσχηδεϊς   (ΗβΓοά.  VIII  136)•    χατ'  έχι- 

γαμίαν  οίχεΐοί 
ηρόσχηκτε'  ηροσήμαννε^  ηρόλεγε^  ηρομήνυε 
ίϊροσχλήδην  προσχαλεσάμενος  (3636) 
πρόσχλησις'  προτροπής  ή  -^πρόσραρις  έιτί 

δίχης 
ηροσχομίσατο'  ηροσηνέγχατο  ( — άτω) 
ηροσχομιστέον  ηροσενεχτέον 
ηροσχομιδή•  αναφορά  [25] 

[26]    προβλέπειν  (δορΗ.  Α.  688)  [Π] 

προσχορή•  άνηδή,  ^Χ^ρή  [29] 

ηροσχροϋσαι•  ηαροργίααι.  ηροσηλώσαι 
^ηροσχροννιον  ηρόφραγμα  (ς.  τ.) 
προσχυνεΐ  (ΗβτοιΙ.  VII  136)*  ηροσπϋηει 
προσχνρεί  (Αββοΐι.  ΟΙιο.  13)*  ηροαεγγίξη 
ηροαχνροϊ*  βεβαιοΖ 
ηροσλαξόμενα*  ηροσλαμβανόμενα 
ηροσλαζυμεναι  (ΕαΓ.  Ηβο.  63)*  ηροσλαβ" 

βανόμεναι  [87] 

ηροσλίίίαρηοαί•  παραχαλέσαι 
ηροαμελοϋ'  έπιμελον 
ηροαμίξας    (Χ«η.  ΕΠ  II  4,  21)*    ηροσελ* 

&ών,   συνάιρας  [41] 

ηροσόδίον  (8ορΙιθ€ΐ. 8ρ.  Αγ.  Ατ.863)*  φδή, 

&εοΰ  νμνον  Λεριέχονσα  [49] 

ηροσοίχίσαντες*  προσχα&ίσαντες 
ηρόσοιχος  (ΤΙιυο.  Ι  24) *  οίχεΐος^  δ  κλησίσν 

οΐχών 
ηρός  οΐμον  (ΕαΓ.  Ηβο.  39 ?) *  ηρός  τήν  όδόν 
προαοίσεσ^ε'  ηροσδέξησ^ε 
προσοχείλαι*  προσορμίσαί  εΙς  τήν  χην  (3949) 
ηρός  δλεθρον  ηρός  Βάνατον 
ηροοόν  Ιννηάρχον  (3950)  [51] 


ηροσορμίσαντες*  ηροαοχεΙΧαντες 
ηρός  ονριον  ηρός  εύ9ές^  έηιτήδειον 
ηρός  ονρΙον  τα  αυτά 
ηροσοχή'  χατανόησις,  νηιρις  [56] 

ηρόσηαιον  (8ορ1ι. Γγ. 310) *  ηρόσφατον,νέον 

ηροσηαλαίει• 

ηροσηελάξεί'  ηροσεγγίξει 

ή^ηροσηέζω  (ΑηΙίρΙι•  οοιη.  ρ.  77?),  ηροσηε- 

λάξεταί 
10    η  ροσηερ  ι  βάλλεται•  ηροσηεριλαμβάνεται 
ηροαηέφυχεν  ίχ  φύσεως  αυνην 
ηροσηήγματα•  μέρος  τι  της  νεώς         [64] 
ηροσηίητω  (δορίι.  ΡΗίΙ.  485)*  λιηαρώ,  ίχε- 

τεύω 
ηροσηλαξει•  ηροσηελάζει 
ηροσηλήξω'  τύψω 
ηρόσηολοι•   ηρόηολοι.    ^εράηαιναι,    Θερό- 

ηοντες,  δονλοι  [69] 

ηροσηορισ&έν  έηινοη&έν 
20    ηροσηταίει•  σχανδαλίζει 
ηρόσηταισμα•  ηρόσχομμα 
ηροσηταΐοντες•  ηροσχρούονψες ,  ηροσχό» 

ητοντες  (74.  75] 

ηροσητύσσεταΐ'  ηροσ άγεται,  ηροοέλχεται. 

ηροσαγορευει^  άαηάξεται 
ηροσραίνονσι•  ηροσβάλλουσι 
{ηροσρέουσι)•  ηροσ έρχονται  (3750.  3881) 
ηρόσρησις  (ΡΙβΙ.  ΟΙιβπηίά.  164  Ο)*   ηροσ^ 

ηγορία,  άσηασμός 
30    9ίροσριητονμενον•  τοις  χνμασι  ηερίΜροψρ 

όμενον,  τωματιξόμενον 
ηροσρνέντων  ηροσελ&όντων  (3881) 
ή^ηροσήεΐ'  ηροσεηεΐχΒν,  ηροοΒέει    [83.  84) 
ηροσσαίνουσί  με•  ηροϋβάΐλύυσι^  ηροοέρ* 

χονται  [8§] 

-^ηροσώτερον  έ^ωτβρσν  (9962) 

ηροσταΒεΙη'  [89--•1] 

ηροστασία'  χυβέρνησις 

ηροστατήριος    (8ορ1ι.  £1^.687,  ΒμιοβΙΙι.)* 

■       ■ 


€0Ό,  20  προοχληδίς  23  χροβηνεγχτέον  30  παροργηοαι  43  ηρούώδιον 
ΑΙ  προαοΐοηα^ε  48  προαοχΐλαι  \ήοαι  50  »ρούόν^  ίνυπάρχοϊν  9Ζ\ήύαντ9ς 
[χίλλαντες       71  αχονδάπτει 

ΗΒδ.  15  προΙα]χαταγνούς'  χρίν  χαταπτναας  25  πρό/χχομμα  (Ι  €ογ.  VIII  9)* 
ξημία,  βλάβη  26  προοχόπτειν  άμαρτάνειν  (Ιοβηη.  VI  9.  10)  27  «ροαχοηήν  (II  €ογ• 
VI  Ζ)'    ΰχάνδαλον  29    προειχρόσΰας    {Β  35)*    άλλας   έη'    άλλας    χλιμαχηδόν    (3666) 

87  πρό[<ί]λη'φίς•  γνώαις  (ηοη  Κοιη.  XI  16)  41  ηρομνήατρια*    ηροξενονοα    νυμφίους 

ή  νύμφας  (3583)  48  ποόαοδος  (II Μ&€0. IV 8) *  ίντευξις,  ή  χέρδονς  ηροο^ηχη  51  -{ηρό" 
οον  Φ&ηαον  (3961)  96  προβοχ&ιαμός  {ΙΛΧ)'  πρόαχρονοις,  δεινοπάθεια.  ηά9ος  γνώ- 
μης, ανμπά&εια  64  προαπήξομαι*  προαχιητηβο  (3ο75)  69  προοποιεΓται*  σ;^μα- 
τίζεται  1\  προοπτύξομαι^*  [ΒυΓ.  ΡΙιοθΐι.  1671\  ^(ΐοοχυνήσο)  7^  προοητύξομαι  {γνΙΛ• 
υποβάλω,  ηαραμυ^ήαομαι  88  πρόο'ημ.ο^•    '«^  θανάτου   «ροοανομένου    {Τί'ΡΟΌΤΙΜ.Ο») 

^  προαήναντες'  βλάιραντες  (3773)  8ί}  ,^ηάοω  1,1  δ^)*  «όρρω  έμχροβθεν,  μακράν  ύς 
τονμηοοο^εν  89  προς  τάνδε  ανλάν  (Εΐι  ΊΒ«^•^''^ν  *^^δ  ταύτη  ν  τήν  αύλήν  90  χ-ρό^ 
τάν  (ίο.)*  ηρός  ταύτην       91  χρός  τάνδ^  Πη  )  *  ^^Λ^βδ 


1391 


ηροϋτότου  ^  Πρ•<ί»ιιΪ9»ς 


12Κ 


τόν  *Αη6λλωνα  οΰτω  λέγουσι^  χαρόσ^ν  ηρο 
των  &υρων  αυτόν  άφώρύοντο       [94—96] 

προστάτον  (βορίι.  ΟΤ.  419)* 

οστ'  ον  Κρέοντος  προατάτου  γ^γράφομαι 
άκό  ταυ  ΆΘήνησι  νομίμου•  ανάγει  όέ  9ΐς 
τους  ήρωας,  Ιρεμον  γάρ  ηροοτάτην  οΐ  μέ" 
τοιχοί•  χαΐ  οΐ  μή  άκογραφόμκνοι  τοντον^ 
άκροστασίου  δίκιιν  ώφειλον 

ηροστίρνίοάμενος•  ηροακτυξάμχνος 
<34β9)  19 

ηρός  τέρμασι,'  Λρός  τά  τίλη  ['^ΝΙΟ] 

Λροστίβόζβταΐ'  -^μερίζεται.  Λρο[σ]πθ' 
ρεύεται 

ηροατιματαΐ'  χαταχρίνεται 

ηρόστιμον  (ΗίρροοΓ.  2,  2)*  ξημία.  «αρα- 
γραφή  (3883) 

ηρόοτομον  ΙηΧ  ξίφους  χεΐται  (Ρο11•  II 
201)  [δ] 

Λρός  τούμφανές'  εΙς  τό  φανερόν 

ηροοτρεκόμενοι*   σέβοντες^  τιμωντες^    {φ 
ηροσκυνοΰντες 

Μροστρίβεται  (Αγ.  Βςς.  6)'  χροοπήσοεται 

Λροοτρόηαιος  (ΤΓβ;.)*  φονϊός^  μιαρός^ 
αίματι  μεμιασμένος.  χαΧ  κρός  τίνα  τρεπό^ 
μένος  δεήσει  χα^άρσεως  [10] 

ηροατροηαίων  (Αββοΐι.  ΟΙιο.  274)*  Ιχετευ^ 
αίμον^  χαϊ  Ιχετων  [12] 

προστροκ'ρ  ( Αββοΐι. ΟΙιο.  18) *  Ιχετεί^*  πρόσ- 
οδος, τιμή 

ηρόστροχον  ηρόσαντες (ηοη 8ορ1ι.  ΡΙι. 769)    ^ 

ή^πρόστροχον  ((περιτ — )'  στρογγυλον 

ηροστυχών  (8ορ1ι.  £1.  1463)-  άκαντήσας 
(4022) 

%ροστόφ  (ΡΙαΙ.  ΡγοΙ.  314  Β)*  χοιτωνι  [18] 

ηροσυηουργεισ^αΐ'  ύπηρετεΐα^αι  [20.21] 

ή^Λροσφάτης'  ηλάγιος  πεσων 

Λρόσφατον  τό  άρτίως  γινόμενον^  νέον^ 
νεαρόν 


προσφέρεις  χόρας  (Βατ•  Οη  Μθ)*  ίμοίας 

αλλήλων  χόρας 
προσφ&όγγεταΐ'  άσχάζβται 
προσφιλεστάτοις•  άγοΛί^άίς 
πρόσφορα*    τά    ίπιτι^δείως    ΜρΘοφ^ 

μένα 
πρόσφορον  Ιπιτήδειον^  άρμόζοψ.  οΙπεΛΟψ, 

άχόλουΒον 
προσφοϋσα  (ΒοβοΙ•!)*  ΙνδαχξΗίσα  (3936) 
πρόσφυγα*  χαταφυγόντα  [ύ] 

προσφυίς'  προσφχείωμένοιν 
προσφυεστέροις'  προσοιχειωΒεϊ/σκν 
προσφυή'  προσεοιχότα•  άρμόξθ9τα  [β. 91] 
προσφωνεί  (Α.β•€ΐι.  ΐΐ,  154)*  προσαγορενει 

ρβ.»] 

πρόσχημα*  πρόφασις,  ύχόχρισις.  προπό- 
λυμμα 

προσχίσματα  (ΑΗβΙορΙι•  Γγ.ΟΟΧΧΧΙΧ)*  εί- 
δος υποδήματος^  Ισχιομένον  έπ  των  Ιμ* 
προσ^εν 

προσχόμενον  προτείνοντα 

πρόσχορος  (ΑηβΙ.  Γγ.  ΟΟΧΕ)*  ο  χαρά  τψ 
χορφ  γινόμενος 

προσχωρεί  (ΰί.  Β«γ.  Μ•θ•  222)•  συμμία- 
γεται 

πρόσω  (Κο§άι,  ΟΙιο.  368  βοΐι.)*  ίμίτροσθεν^ 
προ  τούτου 

προσφδία  (ΟγΙΜβ•  ΡοΙΙ.  ΙΥ  64)•  μ«τ'  οργά- 
νου φδή 

προσω^εΐται•  ηροστρίβεται  [48] 

προαώκειλε'  προσόρμισε  εΙς  χην 

προ  σων*  ένυπάρχων  (3850)  [51.  52] 

προσωπεΐον  ή  νυν  χαλουμένη  των  γυ- 
ναικών προσωηίς 

προσωπεΐον*  σχηματισμός  [55.  56] 

'^προσώπη*  ηρόσοιρις 

Προσωπιτις  (ΗβΓοά.  II  41  ΤΙιαο•  II  109)* 
νήσος  Ιν  ΑΙγύπτφ 


€0Β•  98  προτερανισάμενος  8915  οΓ.  χατάτροηον  17  πρόστφ  29  προσ- 
φερησχορράς*  ομοίως  —  χοάρων  ^οάς  82  προσοιχειωμένον  Ζ^  προσφείς  41  ι^ροσ- 
ατήματα  48.44  =  44.43  48  πρόσχωρος  —  χωρφ  49  προσωχειλαι^  προοα»ρμήσαι 
98  προσωπιον^  τις  (€ί.  πρόποδες) 


ΗΕ8.  94  προστατ  οΐ  μέτοιχοι.  χαϊ  οΐ  μ^  έχοντες  άηροστασίου  ίδίώχοντο  «9  προ  σ- 
τάμα• χοιτων  99  προστάς  (Ιυάίΰ.  III  23)*  πρόστωον  8900  προστήσας  (Α  156)* 
προαγαγών  5  προς  του  (ϋΓ224)*  ηοος  του  ετέρου  10  προστροπαίω  (ΕιΐΓ.  Η.  ί.  1259)* 
ίχετεύω  12  προστραπέσ^αι  (Ζ  337)*  άηοτραπηναι,  προΒυμη^ήναι  18  προς  ί^ηοτϋ- 
πωσιν  (Ι  Τίιη.  Ι  16)*  προς  σημεΐον  20  προσφανή  (γεαπρανη)*  Θεόφραστος  εν  Μεταλλιχφ 
χρνσίου  συρροάς  21  προσφασ^αι  {"φ  106)*  προσειπείν  81  προσφυείς  (ηοτκίυη)* 
προσπλαχείς  85  ποοσφύς  (μ  433)*  προσπλαχείς,  ηερυιλαχείς  86  προσφϋσα  (^Ο  213)* 
Μαχονσα  (3929)  88  προς  χάοιν  (ΕυΓ.  Η€€.  261  εϊ  Ι.ΧΧ)*  προς  τέρψιν  89  πρόσχες 
(Ρβ.  Υ  2.  XXI  19)*  ίπίβλεψον  48  ηρόσ,ω  χαϊ  οπίσω  {Α  343)*  εν  τφ  εμπροσ^εν^  6  έστι 
μετά  ταύτα ^  χαϊ  έν  τφ  παρελΒόντι  χρόνφ,  ή  τά  ενεστώτα  χαϊ  τά  μέλλοντα  51  πρώσον 
ώίΗίσον  (3861)  52  προσωπαιδουντες•  έπιβεβαωϋντες  (2730)  55  πρόσωπο»  {Οτ^^, 
ϋαζ.  Ογ.39  ρ. 360)*  έστϊ  συνδρομή  Ιδιοτήτων       6^  πρόσωπον  τό  πρόσωπον,  Ύ>μηρφς  (^524) 


1295 


ηρόνροηος  —  τ(ζοχίον%ο 


1296 


πρότροπος*    οΙνός  τις^   τοΰ  γλεύκους  τό 

πρόχυμα 
προτρύγαια'  έορτη  ΔίΛνυσου  χα\  Πόση- 

δώνος  [22.  23] 

-^προϋ'  ηροσέρχου 
ή^προύβα*  τύ  λευχόν 

προύβη  (Μ8εΙιοΑ11ι.680€)•  ηροέβη  [27.28] 
'\'9ρονεσμένη'  αναβαλλόμενη,  προϊούσα 
ηρον&ηχα  (ΕυΓ.  Αΐε.  752)*  προέ&ηχα 
προύχας•  δορχάδας  (νρόχας'ί) 
ηρουλέσι  (ίβο.  ΒοβοΙ.)*  ^^ζοίς  όΐίλίταις 
ή^ηροΰμορ'  είδος  σιχύου 
ηρουνιχοί'    οί  μισΒοΰ  χομίζοντες  τά  ώνΐΛ 

άηο  της  αγοράς^  ους  ηνες  παιδαρίωνας 

χαλοΰοί'  δρομείς,  ταχείς^  όξεΖς,  ευκίνητοι^ 

γοργοί,  μίΟ&ωτοί 
προννους  (€>'ρΓπ1)'  βουνονς 
ηρονξένεις  (ΟβιηοβΙΗ.  252,  25)*  έξένιξες 
ηρούπεμιρε  (θ  367  δορίι.  £1.  1158)-  προ- 

έπεμιρεν 
ηρούπτον  (ΤΙιυο.  V 99) *  ηρόδηλον^  φανερόν 
ή^ηρονρα'  ηλενμων,  ή  πνεύμων 
ηρονργιαίτατα'  ηρονοητιχώτατα 
προυργίαίτερον  (0«ιη.  412,  7)-  ηροχρινό* 

μενον,  ηροτιμότερον  (4028).  χρεΐττον,  άναγ^ 

χαιότερον,  ώφελιμώτερον 
ηρονργον  όμοίως'  έτοιμου,  ηρδ  Ιργον 
'^ηρούσελα*  ηρούτελα,  κροτελεΐ 
{ηρουσελεΐ'  ηροπηλαχίζεί)  3721 
{^αρουσελεΐν  ηροηηλαχίζειν,  ύβρίξειν)ί^1 
κρουατημεν  (£υΓ.  ΑηάΓ.  221)'  προέστημεν 
ηρούστησας'  ηροέστησας,  εντρέπισας 
ηρούστησε'  ηροέστησε,  εντρέπισεν        [47] 
προντυιραν  (Ν  136)•   ηροίνευααν.  ηροηλ- 

9ον,  προεχώρησαν  [49] 

προ  ν  χει   (δορΙι.  ΡΙπΙ.  138)*   προέχει,  πρω- 
τεύει, χρεΐιτυν  έστι 


Μοούχοιο  (8ορ1ι.  ΑηΙ.  80)*  προφασίζοιο 
(4098) 

Λ  ρούχο  ν  προέχον 

προύχονταΐ'  ενέχονται  (Τΐιαιί•  Ι  1401) 

προύχοντες  (ΑηβΙοΙ.  Νίΰοαι•  Ι  3}*  προά- 
γοντες,  μέγιστοι  [&$.  56] 

προφαΐνων  προλέγων.  προδήλων 

προφανεΐς'  προφανέστεροι  [59.  €0] 

προφαντά  (Η0γο<Ι.  IX  93)*  προφτ^τιχά 
10    πρόφαντον  (δορίι.  Τγ.  1161)*  λόγιον^  ^ο- 
πρόηιον,  προδεδηλωμένον 

πρόφασις    (ΤΙιαο.  III  9)*    αΐτία^    άφοραή 

(64.  «] 

προφέρει*  [δμοιον] 

προφέρεις  (Α€8€ΐιίη•  7,  35)*  οΐ  νέοι  μεν 
δντες,  πρεσβύτεροι  όέ  φαινόμενοι 

χροφορεΐσ^αι  χΚτ,  Ανν.  4)*  τό  ταΖς  δια- 
ζομέναις  τόν  στήμονα  παραδιδόναι,  [69 — 71] 

πρό  φόως  (Π  188) '  πρό  τον   χα&7}χοντος 
20        χρόνου  εΙς  φως  αυτόν  προήγαγε  γεννηΒέντα 

προφράγματα*  τά  προσκήνια  [78.  74] 

πρόφρων  [βά  75]  εύνους,  φρόνιμος 

προφύσια'  έν  τοΙς  μετάλλοις  τά  σχέπης 
χάριν  ή^των  εν  ταις  φύσαις  ανλ^δν  τιθέ- 
μενα 

^9θχόξοις'  προβαΐνοις.  άναποδίξοις 

ϋροχάνι;  (δορίι.  ΑηΙ.  79  εβΠ.  6βΓ.  74) -  οχή- 
^ις»  πρόφαβις,  χαϊ  καλύπτρα 

ΠροχαρισΙα'  ή  θέτις  οΰτω  που  τιμάται 
30    '^ρόχασον  πρόελ^ε  [81] 

προχέει  (^ί,  Φ  219)*  εκπέμπει 

προχειρίζεται*  προφέρει,  προχέει.  εκλέ- 
γεται [84] 

προχείρως  (ΡΙ&Ι.  δχοαρ.  204  Β)*  έτοιμως, 
ταχέως,  οξέως  [86.  87] 

προχέοντο'  επάλληλοι  έφέροντο.  προΐεσαν. 
ζρρεον.  προ[σ]ήρχοντο  [89.  90] 


€00.    20  πρόρυμα  (£ί. πρόουρον)      21  προτρυγέα      33  οϊχου  {πρώϊμοςί)       86  ηρου- 

ρ 
ξενεις'  ξενίζεις        48  προντυφαν        51  προφητίζοιο  (4098)        52  \ον  1)18        66  προφέ  {Β 
2511)        68  προφερεΐσ^Όΐ        71  προφοώς  —  γεννηθέντος        83  προέχει 

ΗΕδ.  22  [προτνχών]  προστυχών  (ΟβιηοβΙΙι.  799,  5)*  παρατυχών  23  ηρωτό- 
γονος'  νέος  (4163)  27  προυγελείν  (οί.  ΑββεΗ.  Ργοπι.  438)*  προπηλακίζειν,  νβρίξειν  (4043) 
28  ηΩΩΊΐνίΡτ^ηω'    ηηητίαητέηη%  /4Ω41 )  47    πηοντηοπάδ'ην'    χατα  τηοΛΊΐυ  4!Ι    «τ />/>«* - 


^.^__  ^__ ,     „^.,^,, .,.     ._    πρυφρασσα  (Κ  290)•   πρόθυμος,  εννοούσα. 

διανοούμενη        74  προφρονέως  {Ε  810)*  προθύμως        Αά  75  πρόθυμος  {η  244)        81  προ- 

?έα'  πρόφασις        84  προχειρίσαι  (Εχοά.  IV  13)*  έπιλέξαι        86  ποόχειρος  (Ργου.  XI  3)• 
τοιμος,  ευχερής        87  προχειρότατον  Ετοιμον        89  πρόχθης  (ν  65)*  τδ  έχβαλλόμενον 
εις  τήν  θάλασσαν       90  προχΰ'ήσεσι  (Ρ  263)*  ταΐς  εΙς  τήν  Ι^άλαασαν  προχύσεσι 


1297 


πρόχνν  —  πρωίη 


1^8 


πρόχνν  έπϊ  γόνατα,  οίον  ηρό  γόνατος* 
πρόχνυ  χα^εξομένη  (ί  666) 

καΐ  ^ταντελω;  (^  69)• 
ηρόχνυ^   έηεϊ  πολλών  άνδρων  ύπό  γού^ 
νατ'  έλυσε 

χαΐ  πρόρρίξον,  παντελώς^  χαΐ  τελείων  (4056) 
ηροχοαί  (δυρρί.  989)*  αΐ  έχρύσείς  των  «ο- 

ταμών.  χαΐ  ύδρίαι  [98] 

Λροχοΐδας  {Χ^η.  ΚΠ.ΥΙΙΙΒ,ίΟ)-  τάςάμίδας 
ή^πρόχοΐ'  ηρόχοοι^  ήγουν  ύδρίαί'  10 

άμφιχύβωται  /τροχοί, 

ήτοί  όέ  (λέγεταί)   άπό  του   δλου  περιφε^ 

ρεΐς  χύβους  άμφιχύβωται*   ή  άπό  της  τον 

οτων,  το  Ιξ  αμφοτέρων  δηλούντος 
προχοΐδια•  αί  χαταχύσεις 
ηροχοΐδιον  άγγείόν  η  οίνηρόν^  σταμνίς, 

χαϊ  οίον  ώς  προχοΐδιον^  ήγουν   χατάχνσιν 

[9Β.  99] 
ηροχόφ  {σ  397)•  τρ  χαταχυσεί 
προχύτας  (ΕαΓ.  ΕΙ.  803)•  όλάς^  άπαρχάς       20 
προ  χύτη  ς  (δίπιβΓίβΙυβ)  *  ποτήριόν  τι  [4198] 

προ'φάτης{' 

•)  πανώλε&ρος  ΒβιηοβΗι.  332,  22 

προωδων  Ιξέχων  τους  οδόντας 

πρόωμαΐ'  έάσω^  προχωρήσω 

π  ρ  ο  ω  με^  α'    Ιάσωμεν^     παραχωρήσωμεν 

( — ομεν) 
προ  ω  ρ  ας    (ΤΗβορΗΓ.  €Ρ.  III  14,  7   ΗΡ.  II 

1,  3)*  τά  πρώτα  χλήματα 
πρόωρον  πρό  χαιροΰ  {οί.  Οτο^.  Νβζ.  Αγο.    30 

ΥΠ  114) 
'\'πρόωφος'  πρόσχοπος 
προωχής  ίππος•  ο  Ιχ  των  όπισθεν  μετέω^ 

ρος  χαϊ  τψ  αναστήματα  χαϊ  τζ  Ιππασίψ, 
•\πρύανος'  νέος  (περυσινός  1) 
πρυλεΐς*  οί  μέν  πολλούς  λαούς•  οΐ  όέ  «ρο- 

μάχονς,  ή  πεζούς  όπλίτας  αθρόους 
πρυλέες   (Δ  49)•   πεζοϊ  όπλιται*   άπό  της 

πορ(ε)ίας,  τουτέστι  πορεί^  χρώμενοι 


πρύλιν  (Ο&ΙΙ. Ιον. 62) *  πυρρίχην,  ή  όπλίτην 

[16] 

ή^πρυλεύσεις•  ίπϊ  της  Ιχφοράς  των  τελβν- 
τησάντων  παρά  τφ  ΙερεΙ 

^ύμνα•  τά  πρέμνα^  ή  τά  όπισθεν  του 
πλοίου 

ή^πρύμναι•  αΐ  άχραι 

ή^πρύμναδε'  πρυμνόθεν.  πάν  γάρ  το  πρόσ^ 
γειον  χάτωθεν  πρύμνον  λέγεται         [21] 

ηρύμνηθεν  ούρον  (Ε«Γ.  Τγο.  20)•  τόν 
όπισθεν  άνεμον^  τόν  έπιηίδειον  [28] 

ηρυμνόν  τό  ίσχατον,  τό  αχρον.  χαϊ  πρύ- 
μνη ν  (Μ  149)  τι) ν  έσχάτην,  [χαϊ  πάν  Ισχα- 
τον]  Ιχ  ^ιζών 

η  ρυ  μν  ό  ς  (ϋί  446)  •  χάτωθεν  βαρύς,  ή 
Ί*  πλούτος 

πρυμνώρεια  (£  307)•  άχρώρεια.  άχρον, 
όρους  τό  Ισχατον  μέρος 

πρυτανεία  (Ρβιη.  1363,  23)•  ή  λεγομένη 
χαταβολή^  τό  δέχατον  τού  τιμήματος 

{πρυτανεία')  λέγεται  όέ  χαϊ  ή  έπϊ  μηνϊ 
μισθοφορία^  χαϊ  τό  άργύριον,  δ  χατετίθε- 
σαν  οί  διχαξόμενοι 

πρυτανειον  τρία  Άθήνησι  συσσίτια  θ  ε» 
σμοφορεΐον^  πρυτανεΐον 

πρυτανεύει*  διοιχεΐ 

πρύτανις  (ΑββεΙι.  δηρρί.  371)•  βασιλεύς, 
άρχων,  χορηγός,  ταμίας,  διοιχητής 

πρφ    (6.  ο.  Αγ.  Ατ.  129) •    άντϊ  του  πρωί 

[32-84] 

πρωθήβην  άρτι  ήβώσαν,  άχμάζουσαν 

πρωί•  Άττιχώτερον  τό  ύφέν.  σημαίνει  όέ 
τό  Ιν  ώρ^,  χαϊ  πρό  του  δέοντος  χαι- 
ροΰ, ή  πρό  της  χαθηχούσης  ώρας  ώς  όιρέ 
έπϊ  τού  χαθυστεροΰντος  της  προσηχούσης 
ώρας 

πρώια•  ταχέα 

πρωΐζά•  πρώτα,  πρωί 

πρωΐη  (ΗβΓοά.  ΥΙΙΙ  6)•  ορθρινή      [40—42] 


000.  91  προγόνον  —  έπϊ  πολλών  92  ύδρείαι  98  προ  χοή  ς  95  ύδρείαι  4101  όλας 
5  προωδων  6  πρόσομαι  (εί.  ού  μή  πρόωμαι)  16  πρύλεις  (20  Ρογ(6  πρύμνα^ε' 
πρ,  χάτωθεν  —  πρυμνόν)  22  ούρων  24  πρύμναν  —  πρύμναν  2β  \νώρια  28.  29 
=  29.  28  2^  πρυτανεία,  ςυοά  ΐΓΓβρββΓαΙ  ροβΐ  συσσίτια.  Μοχ  εοάβχ  χαϊ  ού  χατετ.  τό  άργ, 
οί  δ.        87  π  ρ  α>  Γ  α        88  πρώΐξα 

ΗΕ8.  9Ζ  προ  χοής  (υ  65)•  το  έχβαλλόμενον  εις  την  θάλασσαν  χαϊ  τού  ποταμού  τό 
προστόμον  προχοή  ύ^  πρόχοιο  (δορέ.  Α.  80)•  προφασίξοιο,  ή  προβάλλοιο,  χαϊ  σχεπάζοιο. 
παρ*  δ  χαϊ  τάς  ασπίδας  προβάλους  (1.  — αλούς)  έλεγον  (4051)  99  πρόχοος  (σ397)•  ξέστης, 
μέτρον  (4055)  4103  πρόχυσις'  τό  μεταξύ  χώμα  16  πρυλέεσσ'  άραρυία  (Ε  744)* 
πεξοΐς  ήρμοσμένη  21  πρυμνήσια  {Α  476)•  απόγεια  σχοινιά  23  πρύμνη  (ν  84)•  τά 
οπίσω,  ή  τό  τέλος  τού  πλοίου  82  πρω^ήβας  (θ  518)*  άχμαίους  88  πρω&ήβαι  (θ  262)* 
άρτι  ακμάζοντες  84  πρώηβες'  άρτι  άχμάζοντες  40  πρωινή ς'  έπ  ο'φιν,  έπϊ  πρόσωπον 
(πρηνής)  41  πρώϊον  (Ο  470)•  κατ*  εχείνην  τήν  ήμέραν,  οί  δί  πρό  χαιροΰ,  ταχύ,  ή  άντϊ 
τού  πρώην  (ΖοηοάοΙ.)        42  πρώχεα*  δώρα  (προίχια) 


1299 


ηρωΜΒς  —  κτβρνίς 


13Μ 


Λ  ράχες  (ΟβΠ.  Αρ.  41)*  οταγόνΒς^  ιρεχάδες, 
οταλαγμοί 

πρωκτός  Χοντρού  ηίρίγιν'^  (Αγ.  νββρ. 
602)•  παροιμία  [βά  44] 

'^ηρωλυ^ίαι•  ηαρπμένοι^  ηοραΧελυμένοι 

ή^ηρωλύ^ιον  6  έπιφερής  χαϊ  ΙηΙ  στόμα 

πρών  (Ρ  747)•  δρος^  κρημνός,  οΐ  όέ  δρονς 
^ξοχήρ  [48.  49] 

πρφρα  (8ορ1ι.  Γγ.  653)*  πρόσωπον,  ή  το  Ιμ- 
προσ&εν  τοΰ  πλοίου,  η  "^  στολή  ( — ίςΐ)  δία-    10 
χεχαλλωΛίσμένη   τάς  όφείς^    ή  '^Ιπιχαλν- 
ητονσα 

ηρφράσαντες*  χροτήσαντες,  ή  όέ  μετα^ 
φορά  από  των  νεών  χαϊ  της  είρεσίας 

πρωραχ&η  {Ίταζ.)*  ή  μεταφορά  άπό  των 
πλοίων,  έχεΐνα  γαρ  εν  τ^  πρωρψ  τόν  φόρ-• 
τον  φέρει  ^  χαϊ  έπαιωρονμενα  έγχα&έξεται 
τη  θαλασσή,  φυαιχως  όέ  οΐ  γέροντες  ίπϊ 
τό  πρόσωπον  φέρονται,  Πρφρα  6έ  τό 
πρόσωπον  20 

ή^πρωρεΐ•  [βά  58]  προορ^.  φοβείται 

πρωσιν  προώθησιν  (3964)  [5&.  56] 

{π  ρω  σον  ωθησον)  3850.  3950 

πρώτησι  ^νρησιν  (Χ 66)*  έπ*  άχραις  ταΐς 
ϋ^ύραις 

πρφτεριχή  (δβίβυο.  ΑΙΙι.  77  Ό)'  εΙδός  τι 
σνχής  πρωίμου,  χαϊ  πεδίον  τι  οντω  κα- 
λείται [59] 

πρωτόαλος*  πρωτόπλους 

πρωτόβαθρον'  τόν  προεδρίας  όξιω&έντα      30 

πρωτογόνων  (δορΗ.  ΡΙιίΙ.  180)•  πρώτων 
φανέντων  [63] 

π  ρ  ωτ  ο  γνν  αΐχ  ε  ς'  οί  μίαν  ήγμένοι  γυ- 
ναίκα 

πρωτόλεια  (ΕυΓ.  Ογ.  382)•  άπάργματα 

πρωτόλειον  απαρχή  (4166).  η  τύ  -[πρώ- 
τον έλ3εΐν  την  λείαν 


-[πρωτώλη'  πρώτη,  ^^  πτ^οάν 
•[πρωτολήδεσθαί'  τό  Μρώταν  απόπειρα- 

σθαι 
ηρωτόμφαλον  τό  της  άσπίδος  μέσον  [Π] 
πρωτοπαγεΐς  (Ε  194)*  οΐ  π^ώτφν  πα^ιγ- 

μένοι  δίφροι^  καινοί 
πρωτοπραξία'  τό  πρώτον  είσπραττόμενφ^ 
πρωτοστάτης  (Χβη.  1.80.  XI  5)*  ό  χρωης 

παρά  τό  κέρας  της  παρατάξεως  τεταγμένος 

Ρ«] 

-[πρωτοτνπως'  ό  άκολούθ^ος  (4018).  πρ•- 

τονργός 
ηρώτφ  ^νμφ   (Π  371)*   τφ  άχρψ  τοΰ  ^ 

μοΰ  (4008) 
πταίει  (ΤΙιυο.   Ι  122)*   πίπτει ^    άμα^άνει. 

σφάλλει  [18] 

πτάκες  ή  πτάχιδες  (Οοιηίοί)*  δειλοί^  έπτψ 

χότες.  χαϊ  πταχίϋμός 
πτακωρεΐν  πτησσειν,  δεδοιχέναι  [81] 

πταμένη'  πετασ^ειαα.  διελ&οναα  (ηοηΗοη.) 
ητάξ'  πτάκις,  πτώξ.  δειλός  (οιιοιη»8ΐ.?) 
πτάτο'  επτη  (Ψ"  880?).  ξδραμεν  (4187) 
πταώτην  κατεπτηχότα 
πτελέα'    συς  ύπό  Ααχώνων.    ό   είδος  δέν- 
δρου 
ή^πτελεάδες'  πτελεωδες 
-[πτελεόν  τό  συλλέγεσθαι  [89] 

πτερά*  πτέρυγες,  ή  οικοδομήματα  Ιερόν  έχ 

λί&ων  [91] 

Πτ έριδες*    των   Νυμφών   τίνες    οΰτω  χα- 

λοννταΐ'  άπό  της  πόας 
πτίρνα'    τοϋ  αρότρου  τό  οιδήριον^   τό  χα- 

τατεΐνον    ύηό   τήν  γύην.    χαϊ    τον    ποδός. 

χαϊ  τα  έσχατα  μέρη  τών  όηών 
•[πτέρνεται  [95—97] 

πτερνίς'  τα  πυ9μένια  τών  Ιατρικών  λεχα- 

νίδων,   ά   μέχρι   %^ύν  προσδέουσιν  άλυσει- 


€00.  44  πρωκτός,  —  ππν  47  πρωνίας  (1ι.  β.  πρών  Ιηχάνει)  52  π  ρ  οράχθη 
ίπεωρούμενα  54  πρώσωσι,  προσώΟηαιν  57  Οηηίοισιν  61  \δρείας  64  ανΐαν  — 
γυναίκες       65  άρπάγματα       (66  τό  πού  τοϋ  διελεΐν)        71  κετοί       75  προτονηγός        76  π  ρ  ω- 


παγματα        (00  το  που  του  όιε/ 
τορϋμω  79   πτακίς    η    πταχίυες    —    επτηχότες  80    πλακτωρείν 

84  πτώτο        85  (κότα        (86  Κιλίκων  βοΙι.  Ι,^οορΙι.  833)        86  άπό 


83    πταχίς 


1301 


ητερνοβάνης  *—  ητωχάς  »ύηΒ$ρος 


1302 


δίοις  μαχροΐς  έν  τοις  Ιατρ(ε)ίοις  (λίβχί^.)• 
καϊ  (πτέρνις  Λγ.  ΗΑ.  IX  36)  είδος  Ιέραχος 

[99] 

ητερνοβάτης'  των  Ιατρικών  τις  Ιπώέαμα»ν 

ητερόεντα  (ΑροΙΙ.  16Χ  136,  31)-  ταχέα,  οί 

όέ  πεφορτισμένα,  χονφα.  εύόρμοστα  [4202] 

ητεροΐ'  εξαίρει 

{χτεροΐς'  τείχεσι  ήζ διαστήμασιν)  4191 
ητερόν  σκηνή  (ραρίΐίο)  ^ 

πτερονόμος*    τοις  πτεροΐς   ή^νομωσα   καϊ    10 
ή^νεμωμένη,  δ&εν  καϊ  τό  νέμειν  έηιστρο^ 
φήν  άγειν 
ητεροφόροΐ'  τέλος  τι  ατρατιωτικόν ^  ή  ώς 
(ήγουν  1)  διά  τήν  έν  τοις  λόφοις  ητέρωαιν, 
καλούνται  δε  ούτως  καϊ  των  έν  ΑΙγνητφ 
Ιερέων  τινές 
πτέρυγες*    εύθυντηρες,  τά  ηηδάλια  (8ορ1ι• 
ίΓ.  975).   καϊ  μέρος  χιτώνος^   τά  ηερϊ  τά 
κράσπεδα,  δήλοι  δε  καϊ  των  πηδαλίων  τά 
ηλατέα  καϊ  τά  χείλη  20 

ή^ητέρυγες'  σκέηαις 

πτερύγια'  μέρος  τι  του  ^υμοΰ.  καϊ  του 
πνεύμονος  τοϋ  λοβοϋ  τά  άχρα'  καϊ  του 
ώτός  τό  ανω'  καϊ  ξίφους  τά  έχατέρω&εν. 
ή  τά  άκρα  των  Ιματίων  ([«XX  ?) 
ητερυγίξειν  μηδέν  άνύειν,  δταν  γάρ  τά 
μήπω  δυνάμενα  πέτεσ^αι  των  όρνέων  ηεΐ" 
ράζοντα  έηφάλληται  καϊ  κιη^  τάς  ητέρχ)- 
γας  ητερυγίζειν  λέγεται  (Αγ.  Ρ1.  674) 
δζτερύγιον  άκρωτϊ}ριον^  ητέρυξ  30 

ίζτερυξαμένη•  διασείσασα 
ητερύσσεταΐ'  τά  ητερά  τινάσσει^  ηέτεται 
πτερυγοτύραννος'  δρνις  ηοώς  έν  ^Ινδιχιβ 

*Αλεξάνδρφ  δο&είς 
ητέρων  (€οιη.  IV  ρ.  647)• 

αλλ*  ή  τρίορχος^  ή  ητέρων^  ή  στρον&ίας 
είδος  όρνέου 
πτερών  ταρσοϋ'  των  ητερων  [17] 

πτερωτός  (δορίι.  00.  1460)*  αναπτερωθείς 
πτηνό  ς  (Α«8€ΐι.  Ργοπι.  1024)*  ό  Ιπτάμενος       40 
πτήξαι  (ΕυΓ.  ΑηάΓ.  165)*  δείλιασα*. 


πτήξαντα'  την  δψιν  εΙς  τοϋδαφος  κατα^ 

βαλόντα 
πτήξεν  εΙς  φόβον  ήγαγεν 
πτήναΐ'  ταχέως  ένεχθηναι 
πτήσσων  ύποπίπτων,  κρυβόμενος  [25] 

πτίλα  (ΗβΓοά.  II  76)•  πτερά  απαλά        [27] 
πτίσαι•  κόίραι  [20] 

πτισάνη*  κυκεών 
πτίσατε'  άποδερματίσατε 
πτόησις*  δειλία 

πτοία*  πτυρμός.  φόβος,  θόρυβος ^  ή  ταραχή 
ή^πτοίαν  ή  πτοιον 
(πτοιάσθαί'  τό  όργάν  προς  συνουσίαν)  εί. 

έπτοάσΘαι 
πτοιώμενον  πτοιάσθαι  λέγεται*  τό  παρορ- 

μάσθαι  προς  τά  αφροδίσια  [36 — 42] 

πτόρθος  {ξ  128)•  δρπηξ,  βλαστός^  κλάδος^ 

ή  εκφυσις  του  δένδρου,  θαλλός 
ή^  πτόριμον    (Ο^'ΡΓΠ  1) •    ταχύ.    φρόνιμον 

(πορ—) 
-^πτορισμός  (βγρχη ?) •  φροντισμός  (πορ — ) 

(«1 

πτύελο  ν  σκεΰος  έπιτήδεισν  προς  λουτρόν, 

ή  πτύσμα  [48] 

πτυκτόν  πτυσσόμενον,  τ/  καμπτόμενον 
πτύξ*  ή  πτυχή,  ή  πλέξ(ις) 
πτύξις'  δίπλωσις.  κάμψις 
πτΰον  (δορίιοεί.)•  Βρΐναξ,  ξύλον  έν  φ  δια- 

χωρίζουσι  τον  σΐτον  από  του  άχυρου 
πτυόφιν  (2^588)•  του  πτύου,  ίστιδέγεωρ- 

γικόν  ίργαλεϊον  [54] 

πτύρεταΐ'    κλάται.    κραδαίνεται.    σείεται• 

φοβείται,  φρίττει 
πτυρμός'  φρίκη,  καϊ  τά  δμοια 
πτύσσεΐ'  κραδαίνει,  ή  τά  δόρατα  διπλοί  [58] 
πτυχαί'  στο{λ)αί.  περιβολαί 
πτύχες'  μερίδες  (Σ  Α8ίί).  καϊ  αΐ  των  όρων 

αποκλίσεις,  είσϊ  όέ  αί  φάραγγες 
Πτφΐδες'  Νύμφαι 
πτωκάς  κύπειρος'    παρά  Σιμμίρ,  ή  πόα, 

διά  τό  χθαμαλή  είναι 


000.  4201  πτερνόεντα  5  πτέρνοις  9  πτερύγιαι  10  χινε4  14  πτερευ\ 
15  τηεραν  \>\9  (16  εί.  ταρσίοις  πτεροίς  26  εΓ.  τιλλά)  33  πτοιρμός  ΡοβΙ  34  Ό•ορ.  ή 
ταρ.        (47  πύελος  ευπι  πτνε?.ον  εοηί.)        50  πτύχη       55  κλαδαίνεται        62  ή 

ΗΕ8.  99  ητερνισμόν  (Ρ».  ΧΕ  10)•  έπίβουλον  {~~ήν)  4202  ητεοόεντα'  ομοίως 
17  πτερωτοΐς  (Ρ».  ΟΧΙ,νΐΙΙ  10  Ργου.  Ι  17)•  πετεινοΐς  25  πτήααι  (Ο  ΠΟ)-  ταχέως  πέτε- 
ται  27  πτιλός  (ίενίΐ.  XXI  20)•  ό  μαδαρός,  καϊ  λελεπισμένος  τους  οφθαλμούς  29  πτί- 
σεΐ'  κό•φει  36  ητολέμοιο  (Η  232)*  πολέμου  37  πτολίεθρον  {Β  228)*  πόλιν  καϊ  πόλις 
38  πτόλις'  ^ναύγος.  ή  ηόλις  (Β  130)  Ζ^'  πολεμίζομεν  (Β  328)*  πολεμίσωμεν  40  πτο- 
λίεσσι  (φ  252)•  πόλεσι  41  πτόρθος  (ΕϋΓ.  Ηεε.  20)•  κλάδος,  βλαστός  42  ητολίπορ- 
&ος  {Β  278)•  πολεμιστής,  άπό  τοϋ  τάς  πόλεις  ηορ^εΐν  46  ητύγμα'  κόλπωμα,  δίπλωμα  {Ε 
315)  48  πτυκτίον  (Ογο^.  Νοζ.  Ογ.  ΧίΥΙ  ρ.  722)•  [ητυπτίον]  /^ι^λ^ον  54  πτύοχλον 
υπόδημα  άνδρεΐον  (επτυσχλον)        58  πτυσοοίμ-^^^  (β  ^^)*  χολαχβνοιμεν 


1303 


ηνωχίς  —  ην&αν 


1301 


πτωχές*  δειλοί•  λαγοοί,  δορχάδες.  έλαφοι• 

νεβροί 
ητωματα'  αΐ  ανρρήσεις  ίν  τοις  μετάλλοις 
ητώξ'  λαγωός  (Ρ  676).  άηό  τοϋ  χατεατη* 

χέναί,  ή  ταηεινόν 
ητώβ{α)εί'  έαντόν  χαταχρνπτει,  φοβείται^ 

δέδιε  [67] 

ητώααοντες  (ΊγΗΛΟ.  2,  36)*  δειλιώντες 
ητωτόν  το  ηίητον 
ητωχενειν  {ρ  19} '  ΙηαιτεΙν^  άηό  τον  πτώο^    10 

οειν  ή  έπτηχέναι^  -ήγουν  ταηεινοϋο^αι 
{μυαλό ν   έφ*   φ  ή   οταφυλή  ηατεΖται)  €£. 

4181 
πναλος*  ή  άοάμιν^ος.  ή  λάρναξ 
Λνάνιον  (ΑΙΰΐη.  ίΓ.  71)*   τό  δίά  του  γάλα- 

χτος  ^όφημα  (βά  πυαρ).  οΐ  δέ  ηανοπερμίαν 

ήψημένην  ίν  γλυχεΐ  (δοβίΜαβ) 
Λύανοί'  χύαμοι•  χαΐ  καν  δαηριον 
πνανόιρία  (1»γ€ην^.  οτ.)*  εορτή  'ΑθιΙνηβιν. 

εϊρηται  δέ^  ηαρόοον  χυάμων  έμηϋϊλανται.    20 

χάί  άγεται  Πυανε^ριωνος  έβδόαχί,    ίηειδή 

εψουαιν  ίτνος,    οΰτω  δέ  χέχληνται  ό  μην 

χαΐ  ή  εορτής  διά  τό  άΒάραν  έψεΐν,  ά  χα- 

λοΰοί  ηνανα 
ηϋαρ'  ηυτία  (08ΐ1ίββ  ΑΙΙι.  57  Α) 
ηυγαΐα'   τάς  οηείρας  των  χιονών,    χαϊ  του 

οώματος  ημών  τα  χατά  τό  Ιερόν  όοτοΰν 

[Π] 
ηύ γ  αργός  (δορΗ.  Γγ.  977)*  είδος  άετοϋ 
ηυγή  (Αγ.  ΤΗββιη.  1187)-  τό  χά&ισμα  30 

Πυγμαίοι  (Γ  6)•  ί^ος  κρό  της  ΑΙγύητου, 

τφ  μεγέ&ει  πάνυ  μικρόν^  οίον  πηχυαΐον 
Πυγμαίων  ό  Άδωνις  ίχαρά  Ευπρίοις    [82] 
πυγμή   (Αγ.  Υββρ.  1384)•    γρόν9ος.    ηυχτή. 

ήγουν  τό  ουγχεχλεΐα&αι  τους  δακτύλους 
ηυγόνος  (Χβη.  Ο^η.  Χ  2)•  τοϋ  ατηχεος,  Ιοτι 

όέ  ή  ηυγώ(ν)    από  όλεχράνου  άχρι  τοϋ 

μικρού  δαχτύλου 
πυγόριζαΐ'  οΰτω  χαλούνταί  τίνες  των  ^ι- 

ζών  40 

πυγός*  ό  πηχυς 


ηνγούχελίς•  ξώόν  τι*  χαϊ  ό  '^  βραχύς 

ηνγούοιον  (χ  617)*  πηχναΧαν 

ηνγων  μέτρον  τό  άηό  τον  όΚεχ^νον^  ο«^ 
έοτίν  ό  άγχών^  ίως  Ιξω  της  χεμ^ς^  ^Μοα- 
χαμμένων  των  δαχτύλων,  χαΐ  €Μΐ^αμή 

πυδαρίζειν  τό  μή  άνέχε^^αέ  τκνο;,  αλλ* 
άποπηδάν,  χαλεπαίνειν   (οΓ.  Αγ.  Ε^^•  697) 

ηυέλιον  πύελος  χαλχη 

πυελίς  (ΑηβΙορΙι.  ρ.  1074)*  οφ^^γιδοφύλάξ, 
[ηά  92]  Ιν^α  ή  ψήφος  έρ  δαχτνλίψ 

χύελος'  εν  φ  οΐ  πυροΙ  έπλύνοψτ^.  ύχέψψ 
έμβατή 

•^πυήρ•  άναπεηληβμίνον 

Πύ&ια'    πανήγυρις^   χαϊ   έο^τή  'Ελλψπχ^ 

[Κ  «71 

Πύ^ιον  [τό  ύδωρ,]  ΘουχνδΙδης  (ΥΙ  54) 

Πυθίων  άναχτόρων  (Τγ•^.  »€.  ίτ.  205)* 
έ»1  τοϋ  έν  Χρ(ν<Τ{7)  Ιεροϋ^  τ^γονν  ^ΑπάΙλβ^ 
νος  (λ  1374)  [4Μ] 

πυ&μένες'  βάσεις  αΐ  χατά  των  δένδρων 

πυ&μήν  τό  ύποχάτω  της  λίχάντ^^  χαΐ  παν» 
τός  οχεύους.  γένεσις ,  αρχή ,  φίζα  (ΑηΑ. 
βαρρί.  104).  χαϊ  της  μήτρας  τό  άνω  μέρος 
(ΑηβΙοΙ.  Η  Α.  IX  4).  χαϊ  άριΒ^μός  ης  παρά 
τοις  γεωμετριχοΐς  (ΡΙιΙ.  €ίτ.   546  Ο)       [)] 

πύ^οιτο'  σαπείη 

χυ&όληπτος*  υπό  του  Πυ^ιχοΰ  ....       [6] 

πυ^ό μένος  (ΗβΓοιΙ.  Ι  154)•  άχανσας.  Ιρω- 
τήσας.  μαΒών 

πυ^ομένων   (μ  46)  *    σηηομένων.    τό   γάρ 

πύο  ς  αΙμά  ίστι  χατά  μεταβολήν 
πύΟον  (δορΗ.  ΟΤ.  60))*  έρώττ^σον 
πύί^υντο'  ήχουον.  ^μα9ον 
πυ&ον  Χελίδόνος  (Απβίορίι.  Γγ.  ίηο.  ΧΧ)• 

παροιμιώδες  ^,^  ||^ 

Πυ^ώ'  πόλις  Φωκίδος 
Πυ&ώδ*   όδός'  παροιμία  έπΙ  τών  τά  αυτά 

πραττόντων 
Πν^ων  ό  εγγαστρίμυθος  ή  έγγαστρίμαντις, 

ή  Βυζάντιος  τό  γένος  (ΟβπαοβΙΙι.) 
πύΘων  δαιμόνων  μαντιχόν 


€0Ό.     65  πετεινόν         68   \ται  Μβ  70  77  πτίχη         71   άσα,μυνθος  7Ζ    η  ν  αν  ο  ι 

74  \οτρία  —  έμπίπλαται  —  π^ανετριώνος  —  χαϊ  θάραν    (οΓ.  ίηβΟΓ.  Είβυβ.)  75   ηύας^  πιτνα 

76  πυ γαίας        80  πόρρω  της        83  πυγτή,  ήγουν        91  πυελίον        92  χαϊ  ηνη         93  έα- 
βάτη        95  Πυ^εία        99  χρ,,        4310  πυ&οϋν,  τό        18  πυδώδε 


1305 


ηνίθ¥  —  πύξ^νον 


1306 


ηύΐον  το  γάλα  [17] 

ηύχαξε  (ΕυΓ.  Τγο.  349  8ορΙι.  Αί.  681)•  χά- 
λυητΒ,  στεφάνου,  ίΐύχρον 

ηυχάζονσΐ'  χαλνΛτουσί.  ατεφανονσι.  ιτν- 
χνονσί,  χρυΛτουαι.  φνλόσσουσι,  αχέηουσι^ 
περιβάλλονσι^  στεγάζουσι,  σχιόζονσί  (οοο- 
ηιββίίε.) 

ηύχα  η  ο  ιη  τ  οίο  (Σ  608)*  έκιμελως  χατε- 
σχενασμένου 

ίϊνχασάντων  χαλνφάντων  10 

•^ηνχασμός'  δασντης  γεννήματος  [23] 

ηνχιμήδεος  (α  438)*  συνετής,  ή  επιμελούς 
χατά  τό  ηονήσαι 

πυχ(ι)νήν  [βά  25]  στεγνήν^  Ιαχυράν^  σνν- 
ίχή  _  [2β.  Ζϊ] 

ηυχινόν  [βά  28]  συνεχή,  (αυχινόν)  λέ• 
χος'  διά  τό  έχ  κολλών  Ιματίων  τά  στρώ" 
ματα  συντί9εσ&αί  (Ι  621) 

ίΐυχινόφρων  πολύφρων^  σώφρων 

ηυχνά'  συχνά  [αά  80]  [81]    20 

(πυχναΐα)•  τό  έν  ΆΒήναις  διχαστήρων^  τήν 
ηύχνα  Ίων  {ίτ.  65) 

ηυχναίοις'  ηολλοΐς  [84] 

ηυχνως  (Αγ.  ΤΙιββοι.  434) *  συνεχώς^  συχνως 

«νχτας'  γρόν&ους,  άγωνιστάς 

ηύχτης  (δορΗ.  Τγ.  442)*  πολέμιος,  ανένδοτος 

ηύλα'  πύλαι 

πυλαγόροι  (ΒβιηοβΙΙι.  277,  1)*  οΐ  προεστώ- 
τες  της  πυλαίας,    πυλαία  δέ  έστι  ή  εΙς 
Πύλας^  τάς  Θερμοπύλας,  γινομένη  σύνοδος    30 
τώΐ'  *Αμφιχτυόνων 

πύλαΐ'  Αριστοφάνης  Τελμισσεΰσιν  (Γγ.  XI) 
-[από  των  ^υτων  λέγει*  έχεΖνοι  γάρ  έπι•- 
σχέπτονται  τάς  έχτροηάς  του  ήπατος  χαϊ 
τάς  φλέβας,  διό  χαϊ  τάς  έδούς  πύλας 
(ΕυΓ.  ΕΙ.  828)  λέγουσι,  (ό)  ποιητής  γάρ 
ουδέποτε  π  ύλη  ν  ένιχώς  λέγει,  άλλα  πλη^ 
&υντιχώς,  θνραν  μέντοι  χαϊ  &ύρας  λέγει ' 
θυράον  ύψηλάων  (ι  804) 


ή^πυλαιαστάς'  τους  ιρεύστας.  ' Ρόδιοι 
ή^πυλαιΐδεες'  αΐ  έν  χάλλει  χρινόμεναι  των 

γυναιχών  χαϊ  νιχωσαι 
πυλαίμαχος  (Αγ.  Εςς.  1172)*  πολέμαρχος 

[χαϊ  όνομα  χύριον  [44] 

πύλαρα*  τά  στελέχη 
πυλάρταο'  τη  πύλη  προσηρτημένου 
πυλάρταο  χρατεροΐο   (2^^415)*   του  τάς 

πύλας  Ισχυρώς  έπαρτώντος,  ή  ήρμοσμένας 

Ιχοντος.    λέγει  όέ  έπϊ  του  ςίδου.    πυλωρού 

Ισχυρού 
πυλάτιδες  άγοραί  (8ορΙι.  Τγ.  639)*  δπου 

σχίνίασιν  οί  *^μφιχτύονες  εΙς  τήν  λεγομέ" 

νην  Πυλαίαν  έν  τη  πανηγυρει 
πυλαυρός  (ΤΙιββββΠΙ)*  πυλωρός 
πυλαωρούς  (Ηοιιι.ί)*   τους  πύλας  φυλάσ^ 

σοντας,   τιν^ς  όέ  χλέπτας  [51.  52] 

πνλεωνα  (ΑΙειη.  ίΓ.  15, 2  €9\].ίτ,€€01\11\)' 

στέφανον  (4361) 
'^πυλευρόν  πυλωρόν 
πυληγόροΐ'   τελωναι,    χαϊ  οΐ  των  πανηγύ- 
ρεων ίπιμεληταΐ  [56] 
πύλιγγες•  αΐ  έν  τη  εδρψ  ^Ο^Χ^ζ'  ^βΐ  Ιουλοι, 

βόστρυχοι,  χίχιννοι 
πυλλει  (Μβεβάοο.)*  -^Βραύει,  λέγει,  διαβο^. 

&ρυλλεΐ  [50] 

ή^πυλωλάχτας'  χαχών  μεστούς 
πυλών  στέφανος  (4353) 
πυλωρός*  ό  πυΒμήν  τής  χοίλίας      [63.  64] 
πύνδαξ  (ΑΓίβΙορΙι.  ρ.  1057)*   πυ9μήν  (εοΐ. 

215,  8)  [66.  67] 

πυνιάξειν  περαίνειν  ή^ώς  άρραίνειν 
ή^πυνιχούς'   τους  έφΟούς  ερεβίν&ους,  χαϊ 

φαχούς  (4372) 
Πύννα'  ή  "Ήρα 
πυνός*  ό  πρωχτός 
•^πύν[ν]ους'  χυάμους  έφθούς  (4369) 
πύξ'  πυγμή  [βά  78]  [74] 

πύξινον  χρωμά  τι  Ιματίου 


€00.  24  συνετώς  ή  επιμελώς  80  παλαιά  32  πυχναΐων  83  παλαιοΐς  40  τελ- 
μινσεΰσιν  ^Ι  πυλαίας,  τάς  ^Ζ  \ άρχος  46  \ιμένου  47  έπαρτιούντος  —  πυλωρούς 
Ισχυρούς  48  πυλατίδες  53  πυλέ  ων,  στεφάνων  57  χαϊ  χίννοι  62  οΓ.  ίχφυσις, 
στάχυς  (68  οΐ,  πουνιάζειν  βΐ  ποτνιάζειν)  (69  τίυνίσχους^)  70  πϋήνα  71  πύννος' 
ό  τρώχτος        74  πυξίδα 

Η£8•  17  πύχα'  επιμελώς*  πύχα  δ*  έτρεφε  (Ε  70)  χαί'  πύχα  ποητοΐο  (Σ  608)  τοΰ  επι- 
μελώς χατεσχευασμένου,  χαί  *  πυχινόν  λέχος  (1  621)  τό  επιμελείας  ήξιωμένον,  διά  τό  έχ  πολλών 
Ιματίων  είναι  23  πύχ*  έβάλλετο  (Ι  588)*  πυχνώς  έβάλλετο  λά  25  συνετήν  (ϋΤ  302) 
26  πυχινοΐσι*  συνεχέσι  (Π  212).  χαϊ  τά  όμοια  27  πυχινόν  όέ  άχ^ος  (Π  599)*  πυχνή 
λύπη  Αά  28  συνετόν  (Ζ  187)  Αά  80  συνετά,  πολλά  (Γ  202)  81  πυχναϊ  πτερά  {Λ 
454)•  34  πυχναρωγαλέην  {ν  438)•  πυχνάς  ^αγαδας  εχουσαν  44  πύλαι  ουρα- 
νού (Ε  749)•  τα  νέφη  51  Πύλος-  πόλις  52  πύλη:  ^θνρα  56  Πυλήνη  (Β  639)•  πόλις 
Αιτωλίας  59  πύλφ  (Ε  397)•  άντϊ  του  πύλη  τη  τοΰ  αδου  63  πυμ.άτοις  (^  65)•  έσχά- 
τοις  64  πύματον  (Α  758  9ΐ.)*  έσχατον,  τελευταΐον  (Χ  203)  ββ.ΐΜτνΦιίνομα&  (β  315)* 
άχούω  67  πυν&ανόμην  {ν  256)*  ήχουον  Αά  73  γρόν^ος  (ΙΐΦβτ.  823)  74  πυξ  ία 
(Εχοά.  XXIV  12)  •  δίπτυχα  .  •  \'    . 


^ 


1307 


ηύξ  —  πυρίμαχος 


1318 


^ηνξ*  ίμαντωμένην  κλίνην 

ηνόν  (Οοιη.)*  γάλα  το  ηρωτον^  δ  κήγννται 

έψόμενον 
ηυηηάζονσι  (Οί&ϋη.  ίΓ.  ΥΙΙ  ρ.  48)*  φωνζ 

κοίφ  χρωνται 
ηνηπαξ*  το  νυν  βόμβαξ  λίγόμενον  ικνιτ- 

χαξ  ίλεγον,  ώς  Αυχόφρων  φήΘη.  ονχ  Ιστι 

δέ,   τό  μίν  γάρ  βόμβαξ  τί&ίταί  χαΐ  έηϊ 

σχετλιασμού  χαΐ  έαϊ  γέλαηος^  τό  δέ  πύκ- 

ηαξ  ούχΙ 
ην  ρ  (ΗίρροεΓ.)*  ηνρετός 
κυράγρα'  χαρχίνος 
ηνράγρη  ή  κυράγρα'    χαλχεντίχδν  έργα- 

λεΐον^  χαρχίνος,  ηάγουρος  [83—86] 

ηνραχτάν'  Ιμηνρεύων 
ηυραμίδες*  7ίυρ{αμ}οειδεΐς  λαμπάδες 
Ιηνραμονντα'  την  πνρίΐμίδα 
κυραμίδες•  οίχοδομ-ήματα  γεωμετριχά^  έηϊ 

τά  χότω  χατερχόμενα 
Πνραμος'    ποταμός  ΕίλιχΙας  (Χβη.   Αη.   Ι 

4,  1  ΕηρΙιΟΓίο).  άλλοι  δέ  χόρτον  οΰτω  χα- 

λονσι 
ηνραμονς  (Αγ.  Εςς.  277)•  είδος  πλαχονν 

τος^    έχ    πυρών  πεφρυγμέναη>   χαϊ  μέλιτί 

άναδεδευμένων 
ηνρά  μνΐα'  ή  μέλισσα  [9Ζ] 

πνραννον  εΙς  δ  άν  πυρ  ^νανηται^  δςίδίον, 

η  βόλβιτον^  ή  τοιούτον  τι.  οί  όέ  τήν  &έρ^ 

μανστριν 
πυργηδόν*  χαζά  τάξιν  -^ τείχους  [96] 

πυργήρης"   μετέωρος  ώς  πύργος,   χαϊ  (Ιοη. 

ίΓ.  47)  ίν  Φρουροΐς'    πυργείαν   σχοπην 
πυργηρούμε&α  (ΕϋΓ.  Ογ.  754)*  εντός  έσμίν 

των  πύργων  ^  ού  τολμώμεν  έξιέναί.  γράφε- 
ται όέ  πυργιούμε&α 
πυργηρονμεν  φυλάττομεν  τά  τείχη 
πνργηρούμενον  τά  τείχη  φυλάττον 
πυρ  γ  Ιο  ν  μέρος  τριήρους 
Πυργΐταΐ'  οί  Ερήτες 
πυργΐτις'  βοτάνη  [4404] 


ηνργος•  ηρομαχεών.  τείχος  (Ζ  386)* 
άλΧ  Ιπϊ  πνργον  ίβι^ 

χαϊ  τάξις  Ιν  τετραγωνφ  οΜλιτων  (ά  3Μ)' 
ίστασαν^  όππότε  πύργος  *Αχαιύ9  ίΧ• 
λος  έηελΜν 

χαϊ  πολεμιστήριον  όργανον 
πνργοϋται  (Ιοη.  Γγ.  63)-  ύφίΗίται 
πνργονχος  (ΡοΙ^Ι).  ΧΥΙ  3,    12>-  μ£ρος  η 

της  νεως  [8] 

10    ή^πύργωσις'  μέρος  τι  της  9€ως 

πνρδαλον   όιροΜοιειον^  όπτανέίον,  χαΐ  η 

χαύσιμον  φρύγανον^  -ή  ξνλσν,  η  μαγ&ρύη, 

^  λεί'φανον.  οΐ  δέ  πύρδανον 
πνρδανα'  τά  λείψανα•  χαϊ  τά  ζώπυραϊκ 

πυρός 
πυρέας'  πυρπολητάς^  έμΜνρσϋντας  την  η»* 

λιν.  άπό  της  πυρ  ευ  ς  €ΐ^ε£ας 
ηυρεΐον    άγγείον  χεράμιον   εΙς  βοίρυς  Ι*- 

Βεσιν  (Ι.ΧΧ?) 
20    •\πυρένεσΐ'  αρμασι 

πυρ  έπϊ  πυρ  (ίβ^Κ• ^66 Α)*  χαροιμία  [«4 11\ 
πυρετός'   φλογισμός^   χανμα.   το   άέ  αββι 

πυρ  λέγει  (Χ  31) 
πυρήνες  (ΗβΓοά.  II 92)*  τά  εντός  των  έλαΐΜ 

όατά 
ηνριατόν  τό  ίφ^ν  πνρ£,    δ   γίνεται  α 

του  πρώτου  γάλαχτος 
ή^πυριαττός'  ουνετός 
ίπυρινίζειν 
30    πυριβρεμέτας'  ό  χαλινός*  ΤιμΛχυδας{νί 

Αθ8ε1ι.  8βρΙ.  207)    δϊ   (λέγει)    ήτοι  6  πνοί 

βρέμων^  ή  δίά  πυρός  βρέμοντος  γεγονώς 
πυρίεφ&α  (ΡΙπΙίρρίά.  IV  ρ.  470)-    τό  Μρό- 

τον  γάλα  [23—25] 

πυριχρόταφος-   ό  μετά  ηνρός  χεχροτημί- 

νος  σίδηρος 
πυρίμαχος  (ΑπδΙοΙ.  Αυϋο.  ιϊιϊγ.  110)•   ό  ίν 

ή^τή  ανίκητος,   χαϊ  λί&ος   άπό  τον  σνμ^- 

βηχότος  πυρίμαχος 
40     [8(1  28]  τα  οα(&)ρόν  [^ά  28] 


€00.     11   ηύον         84  ηύραυνος   ΓοοΙβ   ΡΗοΙ.         ενδνόμενος        91   πνρσμ,",  —  μέλαη 
92   πυραμυΐα        94   βόλβητον  —  &ερμά.ατρίν         97  πνργήρως  —  χοπήν  4401    Λνογί- 

διον  ΡοΙΙ.  1  92  3  πνργήτις  (γι/τρίί  Αρυΐβ].  (1β  ΙιογΙ>.  ο.  96)  5  τάξεις  —  έστειλαν  10  ό^ρο- 
ποίϊον  —  μαγείρίον  (οί.  πονρδαιν,  ηνρδανσων)  —  ηνρδαμον  12  πυρπολήτας^  εμπνριούττας 
17  πυρίναι        22  πυρ  Ι  εφ^^αι  —  γόνατος        26  \πΊ]μένος 


οίχαυστος  {Ν  ο64)  *  πεπυρωμένος         26  πυρϊ   χ  ου  λέω  (θ  235) '    διαυγή    τινός   χαυστιχψ, 
ισχυρφ        Αά  28  πυρίον        ή  &υμιατήριον  ([.XX) 


1309 


πνρκίμαραγοίς  —  ηυϋμα 


1310 


ηυρισμαράγοις'  τοΐς  ή^άπό  Λνρός  ήχον^ 

σιν 
ηνρΐτις'  λί9ος^  άφ'  οΰ  πυρ  τ£χτ£ται 
Ιίνρι,φλεγέ&ων  {χ  513) '  ηοταμός  έν  ςίδου 
πνρχαϊά'  Ιμ-πυριαμός 
ίΐνρκόοί'   νπό  Δελφών  Ιερείς  δι*  έμπνρων 

μαντενυμενοι  [34.  85] 

ηνρνηταί*  έσΘίηται 
πνρνοι*  ζείαΐ  }η>ηστώδεις,  "ή  ό  χατειργασμέ- 

νος  σίτος,  άλλοι  χόρτος^  άλλοι  μαγίδα,  χάί    10 

ονδετέρως  {τ)ά  πύρνα  (ρ  362)• 

ώ;  αν  πνρνα  χατά  μνηστήρας  άγείροι 
ίΐνρνος'  -φωμός  (ρ  12) 
ηνροδανσιον  μαγειρεΐον 
πνρόεντι*  θερμφ 
πνροί'  πύρινοι  χεχινημένοι 
^ πυρός   αυγή  (ζ  305) •   ό   χατανγαζόμενος 

χαϊ    χαταφωτιξόμενος    τόπος    ύπό    πυρός 

[48—47] 
1  πυρός  δέμας'  οξέως  χαϊ  Ισχυρώς  20 

πυρολαμπίς  (Απ&Ι.  ΗΑ•  V  19)•  ζώον  πτψ• 

νόν,  έν  σχότει  λάμπον  [50] 

πυρπαλάμης'  πυρηαλαμους  Ιλεγον  τους 

διά  τάχους  τι  μηχανάσ^αι  δυναμένους,  χαϊ 

τους  ποιχίλους  τό  η&ος 
πυρπολεί  (Αγ.  ΝυΙ).  1497  Ίτα^.  ίηο.  251)• 

απτ«ι,  χαίει,  πυρσεύει 
πυρπολέοντας  (χ  30)*  πυρπολονμένους,  ή 

περϊ  την  πυράν  αναστρεφόμενους 
πυρπολούμενος'   έμπυριζόμενος,  ηαρά  τό    30 

πολεΐν  έν  αύτφ  τό  ηϋρ 
ή^πυρπερέγχεί'  Κρατίνος  από  {δι)^ράμ- 

βου  έν  Βουχόλοις  (Γγ.  1)  άρξάμενος,  επειδή 

χορόν  ούχ  Ιλαβεν  παρά  του  άρχοντος.  £ατιν 

•|•οι5  ήτήρει 
Ώυρραία  (Τ)ΐ6θρ1ΐΓ.  €Ρ1.  II  6,  4)*  λόφος  έν 

Δωτίω.   οί  όέ  ΠυρραΙαν  είναι  μοΐραν  της 

Θεσσαλίας  λέγουσιν,  από  Πυρράς  της  Δευ^ 

χαλιών ος^  ως  φησι  Σουΐδας.  δοχοϋσι  δέ  ε/^ 

ταύτην   χαταφυγεϊν   οΐ   διαφεύγοντες  των 

Κενταύρων 
Πυρραίη*  Θέτιδος  έπώνυμον 
πυρραλίς  (Οβίΐίαι.  ΑΙΗ.  394  ϋ) '  όρνις  ποιος 


40 


Πύρραχος•  ήρως  χατ*  *ΕρυσΙχ&ονα  γεγονώς 

Πνρριάδαΐ'  οΰτως  ίχαλοΰντο  οΐ  νυν  Μο- 
λοσσοϊ  άπό  Πύρρου  του  Ήπειρώτον 

ηυρρίας*  των  υφεών  τις  άπό  χρώματος 

πυρρίχά'  χλαμύς,  ή  ηελτάριον 

πυρρίχας  (ΕυΓ.  ΑηάΓ.  1136)•  τάς  ένοπλους 
όρχτ^σεις 

ηυρριχίζειν*  την  ένόπλιον  δρχησιν  χαϊ 
σύντονον  πυρρίχην  έλεγον  οί  μέν  άπό 
Πυρρίχου  τοϋ  Κρητός*  οΐ  όέ  άπό  τοΰ  διά" 
πυρον  είναι*  οί  όέ  άπό  Πύρρου  τοΰ  '^χιλ- 
λέως.  έφησ&έντα  γάρ  τφ  Εύρυπύλου  φόνφ 
όρχήσασ&αΐ  φησιν  ^Αρχίλοχος*  δ^εν  χαϊ  ό 
πυρρίχιος  πους  ωνομάσ&η 

Πύρρων  χύριον  όνομα,  ή  χυνός 

ηυρσαΐς  γένυϋΐ  (ΕυΓ.  ΡΙιοβη.  32)*  ταις 
ξανΒαΐς  &ριξί 

Πυρσανίδες'  οΰτω  Νύμφαι  χαλοΰνται 

πυρσεύει.  δ^δουχεϊ,  λάμπει,  έξάπτει,  άητει 
πϋρ 

πυρσοί  (ηοη  ^1^  211)*  λαμπάδες  χαιόμεναι, 
λαμπτήρες,  φρυχτωρία 

πυρσοχόρσου  λέοντος  (Αβ8€ΐι.  Γγ.  105)* 
πυρροχεφάλου,  ξαν9οτρΙχον 

ή^πυρσολεΖφοι  ή  ηυρσόλειφ^αι•  ύπό 
πυρις  μεμαδισμένοι  χαϊ  πεφλ.,σμένοι 

(πυρσόλοφοι  εί.  4476) 

πυρσός  (£ιιγ.  ΡΗο^η.  1836)*  λαμπάς,  ή  τά 
διά  πυρός  σημεία 

ηυρσοφόρος  (Χβη.  Ι.30.  ΧΠΙ  2)*  άγγεΐον 
ευμέγεθες,  εΙς  δ  ξύλα  Ιτίθεσαν  πεπυρωμένα, 
ή  ό  τΰ  πυρ  φέρων  άπό  τοϋ  πρώτου  βω- 
μού έπϊ  τά  δρια,  χαϊ  φυλάττων  μή  άπο- 
σβεσθή,  σημαίνει  6έ  την  λαμπαδηφόρον 
(€Γ.  ΕυΓ.  δυρρί.  260) 

πυρσφ  πυρί' 

πυρφόρος  (Η^Γοά.  VIII  6)*  ό  πυρ  φέρων, 
χαϊ  ό  μόνος  διασωθείς  έν  πολέμφ 

«υρώλοφοι  (ΑηΙιΊηαεΙι.  Γγ.  ΟΧΙΠ)•  ίμάντεςοί 
παρ*  όπτη^εισών  βυρσών  τεμνόμενοι    [77] 

πυσάνια*  πανσπερμία  έφ9ή 

πύσει  {Δ  174)*  σηψει 

πύσμα'  έρώτησις.  πεϋσις 


€00.  37  ξειαϊ  χαϊ  σιτσόει^'  —  άπυρνάωσαν  πύρνα,  χαϊ  τά  χνηστηράγεία  39  \δαν- 
σιον,  μαγειρίον  54  πολεμεΐν  5β  πυρράς•  της  δε  χαλλίονος  —  σουίλας  59  χατερυσίχθων 
β2  χλαμίς  64  των  εύρητύλου  φωνών  05  πύρρωνος  0^  γένυξι  70  πυρσοχουρσο- 
λέοντος        (71  πυρομάχοΐ'  λίθοι  ύπόί)        78  ηναανία        79  €Γ.  ποίσει 

ΗΕ8.  34  πύρνα  (ρ  362)*  δρύφη,  χλάσματα.  σιτία  35  πυρίη,  δσαι  τής  μάξης  σνμ- 
πιέζουσι  τή  χειρϊ  εΙς  τό  στόμα  λαμβάνουσαι  43  πυρός  δηΐοιο  {Β  415)•  ύπό  τοΰ  πυρός 
τοϋ  πολεμικού  44  πυρός'  σίτος  45  πυρός  μειλίς,  σεμένων  χαϊ  πυρός  τά  χεχαρισμενα 
ποιεΐν,  τουτέστι  ^άπτειν  46  πυρός  μένος  (Ζ  182  ΊτΛζ,  Γγ.  ίηο.  63)•  ηυρ^^  περιφραστιχώς• 
ήγουν  πυρός  δύναμις  47  πυρός  άνθος  (1212)*  τό  λαμπρότατον  50  πνροφόροίΟ 
{Μ  314)*  αιτοφόρου       77  πύρωσις  (^Ι.  Ρββίιη.)•  δοκιμασία 


1311 


ηνΰΰαχος  —  ^αβδοφόρο^ 


αύσόαχος*  ξνλον  χαμπύλον  τοις  μόσχοις 

«ερϊ  τους  μνχτηρας  τι&έμενον  (δ)  χωλύ$ί 

θηλάζ€ΐν  (2051) 
πνατις  (ΑθβεΙι.  86ρΙ.  64)*  ίρωτησις,  πεναις, 

αγγελία,  άχοή,  ή^πεί^ώ 
Ί-χντα*  Λάχωνες  τα  έρνΘρά  Ιμάτια 
πυτία'  οίον  πηττουσα^  παρά  τό  πηττειν,  έν 

^  τό  γάλα  πήγνυται  η  χνήχος  ό  τόν  τνρόν 

πηγννων  [85] 

πυτίνη  πλεχτής  λάγννος   (ΑηβΙ.  Γγ.  ίηΰ. 

.€€ΧΙ-ΐν)'   ή^οΐνον.    ίπλεχον  όέ  ταύτας  ώς 

έηϊ  τό  πολύ   οΐ  δβσμωται^  χαϊ  ατίνρίδας, 

χαϊ  τά  τοιαύτα,  η  ή  άμίς 
πω    (δορΗΓΟ.  ίη  89)*    που.    δ^εν.    οπόθεν. 

Δωριείς 
πώγων  γενειον,  άλλοι  η}ν  άναφοράν  της 

φλογός  (ΑββοΙι.  Α ^.306  ΕιΐΓ.  ίΓ.  833) 
ποάεα'  βοσχηματα^  [αά  89]  πλη9υντιχως 
πωλείται  (ό  384)*   αννεχώς  έπϊ  τόρ  αυτόν 

τόνον   παραγίνεται,    τό  6έ  χα^'  ημάς  πω- 

λεΐσθαι  περνάσ&αι  λέγουσι  [91] 

πωλενειν  (Χοη.  βς.  II 1)*  παιδενειν  πώλους 

[93.  94] 
πωληταί  (Οβιη.  788,  6)*  οντοι  ίπώλονν  τά 

ένεχυρισθέντα'  άρχη  τις 
ή^πωλία'  χαλχοϋν  πηγμά  τι,   φέρει  δέ  έπϊ 

των  ώμων  τάς  τών  Αευχιππίδων  πώλους, 

δύο  όέ  είναι  παρΰ'ένους  φααίν 


πωλιχοΐς    διώγμασ^    (Εατ.   Αιιάτ 

τοις  διά  των  αρμάτων  δαόγμαα^ 
πωλοδαμ{ν)ειν  (8ορΙι•    Αί•   649)* 

δαμάζειν 
ηωλοδάμνης   (οί.  Ευτ.  Η1ΐ6«.  187   ] 

II  1)*  πώλους  δαμάξων 
πώλος  (ΕαΙ>υ1.)*  εταίρα,    Μωλονς  ; 

τάς  Ιλ^γον,  οίον  ^Αφροδίττ^ς,  Ίίώλύυ 

ϋη.  ρ.  ()9)  τον;  νέονς^   χαϊ  τάς  νέί 
10        παρθένους 

πωλούμενοΐ'  συνερχόμενοί,  (4493) 
πώμα  (ΕαΓ.  Ιοη.  1212)*  Ζχηωμα 
πώμαλα  (ΑηβΙορΙι.  Ιοεβί.  Γη  III)*  ^ι 

ού^  ού  μάλα,  ουδαμώς,     χαϊ  χΜεν 

έστϊν  πάλιν  ουδαμώς 
πώ  μοι  (4487)*  ποΰ  μοι.  οίαν  ηοΰ  γι 
'\πώννα  (2989.  90)•  γραφίον 
ή^πώπαΐ'  φοραί,  ^ωρκΣ^ 
πωρειν  (ΕΙ^ί)*  χηδενειν^  πενΒ^ΐψ  (41^ 
20    ηωρήσαΐ'  λυπησαι,   χαϊ  τά  όμοια 
χωρητύς    (Αηΐίη&οΐι.) *     ταΧοΜΜωρΙα^ 

&ος 
πώρινο  ν    (ΗβΓοά.  Υ  62) •    λ^^ινον. 

πώ(ρο)ς  ού  πάς  λί&ος 
πώρος*  ό  ταλαίπωρος 
ή^πώς'  πός,  ύπό  Δωρεών 
πώϋξ•  ποιος  όρνις.    6  ^Αριστοτέλης 

περϊ  ζώων  (IX  18) 


[> 


*Ρά•  δη.  σύνδεσμος  {Β  1)• 

άλλοι  μέν  ^α  &εοί  τε  χαϊ  άνέρες 
χαϊ  παρά  ίατροΐς  ^ιξίον  τι  (ρά) 

^άας'  ρεύματα  (€}τίΙΙ.  Υοίδ.) 

ραβάττειν  άνω  χαϊ  χάτω  βαδίξειν.  τινίς 
όέ  τύητειν^  χαϊ  -φύφον  ποιείν  [αά  8]  τοΐς 
ποσί^  χαϊ  ράσσειν  [4] 


^άβδοΐ'  χαϊ  τό  σύνη&ες  χαϊ  ή  δι> 
^ίί  ^Vί^  ωίτεί  φλέβες  (ΤΙιοορΙΐΓ.  €Ρ. 
XII  6).  χαϊ  όβελοϊ  όέ  οί  παρατιΘέμεν 
Όμηρου  στίχοις.  χαϊ  οΐ  τών  φοινίχω^ 
νες  (ΤΙιβορΙΐΓ.  ΗΡ.  Π  2,  2) 

^αβδοφόροΐ'  ραβδοίχοι.  χαϊ  ό  βρα 
^αβδονόμος 


€00.    84  τιιτία  οίον  ηιπτιοΰσα  —  πίπτειν        84  η  ....  ηηγνύων\  ροβΙ  86  86  λ 

—  ταύτα  88  οΓ.  Λωπολία  95  ηωληται  4513  ^α)(>ό;  δυίάοβ  (15  δΐός'  πονς'ί)  ρ 
ρά  —  ίητροΐς        5  πίριτι9έμενοι        β  χαϊ  ....  |νομο;]  ροδΙ  5 

ΗΕδ.     85  πίτνλος'  ή  ανατροφή  της  χειρός^  δταν  πνχνώς  έπιφέρηται.  δ-ηλοΐ  δε  χ 
είρίοίαν^  χαϊ  τι)ν  τών  πνκτών  ίχατέρας  χειρός  συνέχειαν         Αά  89  ποίμνια  {Α  677)  91 

λέσχετο  {Α  490)•  ανεατρίφετο.  ενρίσκετο  93  πωλεύμενοι  (β  55)*  σννιόντες  9. 
λίσσεαι  (£350)•  φοιτήσεις^  παηαγενήσεις^  άναστρέ-φεις  4502  πωλοεΐσΟ'ε'  επιμ{ 
πολλάχίζ  φοιταν       ΑίΙ  6  λύπη  (4510}       8  π^πολία-  ή  αναφορά  τον  πυρός  (4488)       1« 


20  πωτάσ^αΐ'  πέταο9αι  (πότ—)  21  πωτώμεναι  (Αγ.  Ρβο.  830)•  διατρίβονσαι.  δια 
σαι  (ποτ — )  22  πωτώνται  (Β  462)•  πέτωνται  πώϋ  (Γ  198  βΐ.)*  ποίμνιαν^  ΐ|  : 
Ρ  Αά  3  χαϊ  φράσειν       4  ^άβδιδα*  τά  διδασκαλεία 


1313 


ξάγα  —  ^^ων 


1314 


(ιάγα-  ακμή.  βΙα,  ορμή  (ΗίρροοΓ.  233,  431). 

χα  1 1}  ρ  ημείς  ρώγα  Βηλνχως^  Άττιχοϊ  ^αγα 

(ΡΙ&Ι.  ΙββτβΤ.  VIII  ρ.  845  Α)  [8] 

•\(}άγανον  ^φδιον,  θούριοι 
^αγάς'  πήλνξ,  ή  σταφνλΐς^  ^ωγάς  [11] 

^αγδαΐον  (Οοηιίοί)*  τό  όξυ^  ορμής  μΒστόν^ 

ή  ά&ρονν^    σφοδρόν^    Ισχνρόν^    φοβίρόν^ 

σχληρόν  [18] 

'Ραδαμάν^'νος  δρχος   (€Γ8ΐίη.)'  τον  έχϊ 

χηνϊ  χαϊ  χυνί  χαϊ  τοις  τοιοντοις  ορχον         10 
^αδαμεΐ'  βλαστάνει  [16] 

^άδαμον  (Νιο.  ΑΙ.  92)*  χανλόν^  βλαστόν 
^αδανάταΐ'  πλανάται  (113) 
^αδάνη'  χρόχη.  ομοίως  φοδάνη 
(ίαδανίξεταΐ'    τινάσσεται    (€ί•    βραδ^-) 

[Μ] 
^αδανώροΐ'    οΐ   των    λάχανων    χηηουροί• 

Ταραντΐνοι  (145)  [28] 

^ςίδια•  εΰχολα^  ευχερή 
^^δια  (ΡΙιβτβΰΓ.  ίΓ.  Ι«ΧΧ  VI)  *  υπόδημα  ποιόν  *    20 

οΐ  δέ  σανδάλιον  (50.  395)  [26] 

^αδινόν  (Σ  576)•  λεχτόν.^  Ισχνόν.  εύχίντ^- 

τον.  άπαλόν.  εύδιάσειστον 
^^διουργεί'  ^ρ,δίως  ηοιει,  χαχοηοιεΐ,  δει» 

νοποιεΐ 
^ρ,διουργός*  πλαστογράφος^  ή '^^χυγράφος^ 

πονηρός^  μηχανουργός^  πολυμήχανος 
^φδίως'  εύχόλως^  ευχερώς  [81.  82] 

(ίάξειν  (ΟΓβΙίη.  Ηβπηίρρ.)*  τρώγειν.  χυρίως 

Ιηϊ  τών  χυνών  μιμητιχώς  έπΙ  του  (ποιου)    30 

ήχου 
^ά^αγος'  τάραχος,  ήχος,  θόρυβος,  ιρόφος 
•\^α^άμη*  ^^στώνη,  ^ςί^μία 
^α&αίνεταΐ'  ραίνεται,  βρέχεται 
^α^άμιγγες   {Α  536)*    ^ανίδες,    σταγόνες, 

χαϊ  ό  άπό  τών  Ιππων  χονιορτός  (Ψ  502). 

άλλοι  ή^^αΒάμιγγες  λέγουσι 
^α&απυγίζειν    (Αγ.   Ες^.   806)*    ο    τίνες 

σχομβρίζειν,    τό    τφ    σχέλονς    ηλάτει 


παίειν  χατά  τών  Ισχίων,  τό  εΙς  τόν  γλου• 

τόν  σιμφ  ποδϊ  τύπτειν 
φα&ασσόμενοΐ'  φαινόμενοι»  πληττόμενοι 
^αϋ'μίξεσ&αΐ'  ^αίνεσ^αι 
^ςί&υμία'  αμέλεια,  χατήφεια.  άνοχη 
^φ&υμος'  ό  μή  πονητιχός  [βά  42]  [48—46] 
φ  φ  (δορίι.  ίΓ.  978  Ιοη.  Γγ.  66)  *  ^φστον,  ^φδίως 
\^αιβίας*  άζήμιος  δήμος  (97) 
^αιβόν  (ΑΓΰ1ιίΙθ€ΐι.  ίΓ.  60,  4)*  έπιχαμπές,  τό 

μή  όρ^όν,  χαμπύλον,   στρεβλόν,  σχαμβόν 

^άιδια'   σανδάλια,  οί  6έ  υποδήματα  γυναι- 

χεΐα  (25)  [51.  52] 

^αίεΐ'  πορ&εΐ,  φθείρει 
φαίεταΐ'  πλανάται  (62.  18.  113).  φαίνει 
^αίζεταΐ'  υγιαίνει 
ή^^αιχαχερεΐς'  στρεβλοχέρατοι 
-^^αίχερος'  χαλεπός 
'Ραιχός   (8ορ1ι.  ίτ.  979)•  Έλλην.  Ύωμαΐοι 

δε  τό  Γπροσ^έντες,  Γραιχόν  φασι  (162) 
φαίνεΐ'  μιλτοΙ  [60] 

ραϊξία'  τόπος  Ιδιος  Ιατρού  έν  Ταραντίνοις 
ϊ^αίοιτο'  [&ά  62].  πλανφτο  [68] 

(φον  (ΡΙ&Ιο)*  συγχριτιχόν  -^ή  Ετερον 
φ  α  ίο  υ  σι*  φ^είρουσιν 
^αΐσαι•  τρισυλλάβως  Άττιχοϊ  τό  Ιχ  νόσου 

άναλαβεΐν 
(αΐσας  (ΟβιηοβΙΙι.  13,2)*  ύγιάνας,  άνασφήλας 
φφστα  (Τΐιβοοτ.  XI  7)*  ^ρ,δίως,  εύχόλως 
^αιστάζεΐ'  πονει.  ώ&εί  (130)  [70] 

^αιστήρ'  σφϋρα  σιδηρά  μονοχέφαλος,  τιν^ς 

δέ  σιαγόνα 
^αιστήρα  (Σ  477)*  ομοίως 
φςίστον  ύπερ&ετιχόν 
ί^αίστωρ•  χραντήρ  {άετη  αρΗ  εηΐίηΘη») 
^αίσω  (οί.  ΡΙβΙ.  ΑχίοοΙι.  364  0)*  βελτίον  σχώ 
•^^αιφάσσει•  άγνεύει  (146) 
^αίω'  φθείρω 
φφων  εύ^μότερος 


€00.    7  ^άγα        (10  €ί.  π  2193        12  €ί.  όράγδαιναν)        14  έπι; 
25  ^αδίαι        &  ^α^απυρίζειν  —  ^ομβ\        46  ^αι*  ^άίστον        50 
βοχέροις'  στρεβλοχεράτοιςΐ)     ^    ^^  όαιχος        60  χατεγράσσοντο 
στήρ        σταγόνα        73  φ  α  ιστό  ν         74  χρατήρ;  οί.  ^άστωρ 


ίνιον        19  χρόχος 

αΐδια       (56  ^αι- 

η  €ί.  ίστήρ  βΐ  ^ο- 


ηοάοΐ. 

άν&ος. 

όαδίως 

(Ψ  583) 

ίχλυτος. 

ίη  πατ^. 

&ώδημ 

χόπτεται   €ί.  245)  6%  φαΙα\'  ύγείαν      *  'ϋΟ  φαίνοντο    {Α  282)•    έβάλλοντο.    χατεπάσ^ 

αοντο       Αά  62  φ^είροιτο  (56.  215)        68  ^αιομένου  (ζ  326)•  φθειρομένον       70  ^αίσαι 

(ν  151)*  φ^ειραι 

83 


1311 


ηνΰΰαχος  —  ^αβδοφόρο§ 


Λνσααχος•  ξνλον  χαμηνλον  τοΐς  μόσχοις 

χερϊ  τους  μυχτηρας  τιΒέμενον  {δ)  χωλύα 

θήλαζαν  (2061) 
πύστις  (ΑθβοΙι.  86ρ(.  64)*  έρώτησις,  πεναις, 

αγγελία,  άχοή,  ή^  πειθώ 
Ί* »  υ  τ  α  *  Αάχωνες  τα  ερυθρά  Ιμάτια 
%ντία'  οίον  ηήττονσα^  παρά  τό  πηττειν,  έν 

'ζ  τό  γάλα  ηήγννται  ή  χνηχος  ό  τόν  τνρόν 

πηγννων  [85] 

πντίνη  ηλεχτή,  λάγννος   (ΑγϊβΙ.  Γγ.  ίηε.    10 
.€ΟΧΙ*ΐν)'   -^οινον,    ίπλεχον  όέ  ταύτας  ως 

ίηϊ  τό  πολύ  οΐ  δεσμωται^  χαϊ  σπνρίδας^ 

χαί  τά  τοιαϋτα.  η  ή  άμίς 
ηώ    (δορΙίΓΟ.  Γγ.  89)*    ηοϋ,    δ^εν.    οπόθεν» 

Δωριείς 
πώγων   γένειον,  άλλοι  τι^ν  άναφοράν  τίΐς 

φλογός  (ΑββοΗ.  Α^.  306  ΕιΐΓ.  ίΓ.  833) 
πώεα*  βοσχηματα^  [βά  89]  πληθυντιχώς 
πωλείται  (δ  384)*   αννεχώς  έπϊ  τόν  αυτόν 

τόπον   παραγίνεται,    τό  δέ  χαθ*  ημάς  πω-    20 

λεΐαθαι  περνάσθαι  λέγονσι  [91] 

πω  λεν  ε  IV  (Χβη.  6(|.  11 1)*  παιδενειν  πώλους 

[03.  94] 
πωληταί  (Οβιη.  788,  6)*  οντοι  ίπώλουν  τά 

ΙνεχνρισΒέντα'  άρχη  τις 
ή^πωλία'   χαλχοΰν  πηγμά  τι.   φέρει  δέ  έπϊ 

των  ώμων  τάς  τών  Αενχιππίδων  πώλους, 

δύο  δέ  είναι  παρθένους  φασίν 


πωλιχοΐς    διώγμασι    (Κατ.   Αβ^. 

τοΐς  δίά  τών  αρμάτων  διβάγμασι^ 
πωλοδαμ(ν)6ΐν  (8ορΙι.    ΑΙ.    649)- 

δαμάζειν 
ηωλοδάμνης   (€ί.  ΕυΓ.  Η1ΐ€••  187   ] 

II  1)*  πώλους  δαμάξων 
πώλος  (Εα6υ].)*  εταίρα.    Μωλονς  γ 

τάς  Ιλεγον^  οίον  ^Αφροδίτης.  9ΤοΑ•ν 

Ιίη.  ρ.  69)  τους  νέονς^   χαϊ  τάς  νέί 

παρθένους 
πωλούμενοΐ'  συνερχόμενοί,  (4493) 
πώμα  (ΕυΓ.  Ιοη.  1212)*  ίχηωμα 
πώμα  λα  (ΑπΒίορΙι.  1θ€8ΐ.  Γγ.  III)•  άι 

ου,  ού  μάλα^  ουδαμώς,     χαϊ  90^€» 

ίατϊν  πάλιν  ουδαμώς 
πω  μοι  (4487)*  που  μοι.  οίον  ηοΰ  γι 
•\πωννα  (2989.  90)*  γραφίον 
'\πώπαι*  φοραί.  Δωριείς 
πωρεΐν  (ΕΙβί)*  χηδενειν^  πενΒεΐν  (41 ' 
πωρησαΐ'  λυπησαι.   χαΐ  τά  όμοια 
χωρητύς    (Αηΐίηΐλεΐι.)  *     ταλαΐΜ€9ρίΛ , 

θος 
πω  ρ  IV  ο  ν    (Η•Γ0(Ι.  Υ  62)  *     7ίίΒί999. 

πώ{ρο)ς  ού  πάς  λίθος 
πώρος'  ό  ταλαίπωρος 
'\'πώς'  πός.   υπό  Δωριέων  [1 

πώϋξ'  ποιος  όρνις,    ό  ^Αριστοτέλης 

περϊ  ζώων  (IX  18) 


*Ρά•  δη.  σύνδεσμος  {Β  1)* 

άλλοι  μέν  ρα  θεοί  τε  χαϊ  άνέρες 
χαϊ  παρά  ίατροίς  ^ιξίον  τι  (ρά) 

^άας'  ρεύματα  (€}'τΊ\\.  νο88.) 

ραβάττειν  άνω  χαϊ  χάτω  βάδιζαν,  τίνες 
όέ  τνπτειν,  χαϊ  χρόφον  ποιεΐν  [3(1  3]  τοΐς 
ποσί,  χαϊ  ράσσειν  [4] 


^άβδοΐ'  χαϊ  τό  σύνηθες  χαϊ  -ή  δα 
^ν:  Τν^ι  ωσεί  φλέβες  (ΤΙιβορΙΐΓ.  €Ρ. 
XII  6).  χαϊ  όβελοϊ  δ^  οΐ  ηαρατιθέμεη 
Όμηρου  στίχοις,  χαϊ  οί  τών  φοινίχωι 
νες  (ΤίιβορΙΐΓ.  ΗΡ.  Π  2,  2) 

^αβδοφόροΐ'  ραβδοίχοι.  χαϊ  ό  βρα^ 
(ιαβδονόμος 


€00.    84  πιτια  οίον  ηιπτιοϋαα  —  ηίητειν        84  η  ....  ηηγνύων]  ροβΐ  86  86  λ 

—  ταύτα  88  ζί.  πωπολία  9δ  πωληται  4ι^\Ζ  πωηός  δυίάαβ  (15  πός'  ηονςΐ)  ρ 
ρά  —  Ιητροΐς        5  περιτιθέμενοι        6  χαϊ  ....  Ινόμο^]  ροδΙ  5 

ΗΕδ.     85  πίτνλος'  ή  ανατροφή  της  χειρός^  όταν  πνκνώς  έπιφέρηται.  δηλοΖ  δέ  κ» 
είρίοίαν^  χαϊ  την  τών  πνχτών  έχατέρας  χειρός  ουνέχειαν         \Λ  89  ποίμνια  {Α  677)  91 

λέαχετο  {Α  490)•  ανεατρέφίτο,  εύρίσκετο  93  πωλεύμενοι  (β  65)*  σνηόντβς  9ι 
λίασεαι  {Ε  350)*  φοιτήσεις^  παηαγενήσεις ^  άναστρέ-φεις  4502  πωλοείσ-Ο-ε•  Ιπίμί 
πολλάκις  φοιταν  Α(1  6  λντπ}  (4510)  8  πωχολία'  ή  αναφορά  τον  πυρός  (4488)  |<! 
ρωσις  (Βοιη.  XI  25)•  ^ξ  όστέων  σύμφνσις  χαϊ  αννδεσμος  λέγει  τόδε  (£.  λέγεται,  τό  δ 
σαοχών  πώρως  (πώρος)  χαϊ  αναισθησία  16  πωσ αχώς'  ποσαπλώς  \Ί  πώς  τ*  άρ'  ( 
πώς  δέ  \Η  πώς  τ'  ά  ρ  τοι  (Αί2^)'  πώς  δη  σοι  19  πώς  χ  εν  έοι  (α  333)*  πώς  αν  γ 
20  πωτάσθαί'  πέτασθαι  (ποτ — )  21  πωτώμεναι  (Αγ.  Ρβο.  830)*  διατρίβονσαι.  δια 
σαι  {ποτ — )  22  πωτώνται  (Β  462)*  πέτωνται  πώϋ  (Γ  198  &!.)'  χοίμνιον^  -ή  9 
Ρ  Αά  3  χαϊ  φράσειν       4  ^άβδιδα*  τά  διδασκαλεία 


1313 


ξάγα  —  ^^ων 


1314 


(ιάγα-  άχμή.  βία,  ορμή  (ΗίρροοΓ.  233,  431). 

χα  1 1}  ρ  ήμεΐς  ρώγα  Βηλνχώς^  Άττιχοϊ  ^άγα 

(ΡΙ&Ι.  ΙββτβΤ.  VIII  ρ.  845  Α)  [8] 

•^^άγανον'  ^φδων.  θούριοι 

^αγάς'  πήλνξ,  ή  σταφνλίς,  ^ωγάς  [11] 

^αγδαΐον  (€οιιιί€ί)*  τό  όξν,  όρμης  μΒοτάρ^ 

ή  ά&ρονν,    σφοδρόν,    Ισχνρόν^    φοβερόν^ 

σχληρόν  [18] 

'Ραδαμάν&νος  δρχος   (€Γ8ΐίη.)*  τον  έηϊ 

χηνϊ  χαϊ  χυνϊ  χαϊ  τοις  τοιοντοις  δρχον 
^αδαμεΐ'  βλαστάνει  [16] 

^άδαμον  (Νίο.  ΑΙ.  92)*  χανλόν,  βλαστόν 
φαδανάταΐ'  πλανάται  (113) 
φαδάνη'  χρόχη.  ομοίως  φοδάνη 
ραδανίξεται•    τινάσσεται    (€ί•    βραδ — ) 

φαδανώροΐ'    οΐ   των    λάχανων    χηΛουροί• 

Ταραντΐνοι  (145)  [28] 

φςίδια•  ενχολα^  ευχερή 
φφδια  (ΡΙιβτβΰΓ.  ίΓ.  Ι«ΧΧνΐ)  -  υπόδημα  ηοιόν 

οί  δέ  σανδάλων  (50.  395)  [26] 

φαδινόν  (Σ  576)*  λεπτόν^,  Ισχνόν,  εύχίνη- 

τον.  άπαλόν.  εύδιάσειστον 
φ^διουργεν  φρ,δίως  ποιεί,  χαχοποιεΐ^  δει» 

νοποιεϊ 
φρ,διουργός'  πλαστογράφος^  ή  ταχογράφος^ 

πονηρός,  μηχανουργός,  πολυμήχανος 
φςίδίως'  ευχόλως,  ευχερώς  [81.  82] 

φάζειν  (€Γ8ΐίη.  Ηβπηίρρ.)*  τρώγειν.  χυρίως 

Ιηϊ  των  χυνων  μιμητιχώς  έπϊ  του  (ποιου) 

ήχου 
φάΰ-αγος*  τάραχος,  "ήχος,  θόρυβος,  ιρόφος 
'^(»α^άμη'  φ^στώνη,  φςί^μία 
φα&αΐνεταΐ'  ραΐνεται,  βρέχεται 
φα^άμιγγες   {Α  536)*    φανίδες,    σταγόνες. 

χαϊ  ό  άπό  των  Ιηπων  χονιορτός  {Ψ  502). 

άλλοι  ή^  (}αΒάμιγγες  λέγουσι 
φα^απυγίζειν    (Αγ.   Ες^.   806)*    ο    τίνες 

σχομβρίξειν.    τό    τφ    σχέλους    ηλάτει 


παίειν  χατά  των  Ισχίων,  τό  εΙς  τόν  γλου- 

τόν  σιμφ  ποδϊ  τύπτειν 
φα&ασσόμενοΐ'  φαινόμενοι,  πληττόμενοι 
φα9•μίξεσ&αΐ'  φαίνεσ^αι 
φςί^υμία*  αμέλεια,  χατήφεια,  ανοχή 
φφ&υμος*  ό  μή  πονητιχός  [αά  42]  [48 — 46] 
φφ  (8ορΙι.  ίΓ.  978  Ιοη.  ίΓ.  66)*  φγ.στον,  φςίδίως 
^φαιβίας'  άζήμιος  δήμος  (97) 
φαιβόν  (ΑΓΰΙιίΙθ€ΐι.  ίτ,  60,  4)*  έπιχαμπές,  τό 
10        μή  όρΒόν,  χαμπύλον,  στρεβλόν,  σχαμβόν 

[49] 

φάιδια'   σανδάλια,  οί  6έ  υποδήματα  γυναι- 

χεια  (25)  [51.  52] 

φαίεΐ'  πορθεί,  φ&είρει 

φαίεταΐ'  πλανάται  (62.  18.  113).  φαίνει 

φαίζεταΐ'  υγιαίνει 

ή^φαιχαχερεΐς'  στρεβλοχέρατοι 

ή^φαίχερος'  χαλεπός 

'Ραιχός   (δορίι.  ίτ,  979)•  Έλλην.  Τωμαΐοι 
20        δε  τό  Γ  προσ9•έντες,  Γραιχόν  φασι  (162) 

φαίνει*  μιλτοί  [60] 

ραϊξία'  τόπος  Ιδιος  Ιατρού  έν  Ταραντίνοις 

φαίοιτο'  [&ά  62].  πλανφτο  [68] 

φςίον  (ΡΙβΙο)•  συγχριτιχόν  ή^ή  ίτερον 

φ  α  ίου  σι*  φθείρουσιν 

φαΐ  σαι*  τρισυλλάβως  Άττιχοϊ  τό  Ιχ  νόσου 
άναλαβεΐν 

φαΐσας  (Οβιηοβίΐι.  13, 2)*  ύγιάνας,  άνασφήλας 

φςίστα  (Τΐιβοοτ.  XI  7)*  φ^δίως,  εύχόλως 
30    φ  α  ισ τάζει-  πονεΐ.  ώ^εΐ  (130)  [70] 

φαιστήρ'  σφΰρα  σιδηρά  μονοχέφαλος,  τιν^ς 
δέ  σιαγόνα 

φαιστήρα  (Σ  477)*  ομοίως 

φςίστον  ύπερ&ετιχόν 

φαίστωρ*  χραντήρ  {άβια  αρΗ  ύΐηίΗ0η$) 

φαΐσω  {οί,  ΡΙαΙ.  ΑχίοοΙι.  3640)*  βελτίον  σχω 

ή^φαιφάσσεΐ'  άγνεύει  (146) 

φαίω'  φθείρω 

φ  ρ,  ω  ν  εύ^μότερος 


€0Ό,  7  φάγα  (10  οί,  π  2193  12  €ί.  όράγδαιναν)  14  έπιτήνιον  19  χρόχος 
25  φαδίαι  μ  φα^απυρίζειν  —  ^ομβ\  46  φαΐ'  φαΐστον  50  2αΐδια  (56  φαι- 
βοχέροις'  στρεβλοχεράτοιςΐ)  ^  ^^  φαίχος  60  χατεγράσσοντο  71  €ί.  ίστήρ  6(  ^ο- 
στήρ        σταγόνα        73  φαιστόν         74  χρατήρ;  οί.  φάστωρ 


φαδίως  δονεΐσθαι 
(Ψ 583)•  λεπφ 


28   φαδές'  τό  άμφοτέρως  έραβχλχμένον  (άμφιρραδές)  ^      26  φαδινήν 
81  φαδμωες  (Ζ  323)•  ^εράΛηψη       32  φαΐσας-  ύγιάνας  ^     Αά  42  άλλα. 


χόπτεται   οί,  245)  52  φαίαν  ύγείαν         60  φαίνοντο    {Α  282)•    έβάλλοντο,   χατεπάσ^ 

σοντο       Αά  62  φΒείροιτο  (56.  215)        68  φαίομένου  {ζ  326)•  φΒειρομένου       70  φαΐσαι 
(ν  151)*  φΒεΐραι 

83 


ίζη 


ΛβββΛχφς  —  ^ΛβΛφψ•§•» 


1313 


Μ^τίψη  ι^λίπτι^^  λάγ-αψφς   (^ΑήΙΙ  βτ.  »£.    ϋ 

π(ί     ί^ΛψΗΤΦ.    ίί.    ^)'     Μ9ν^     Φ^Μ9.     4η$€Ψ^ 

ΑφοοίΙί 

ψΑΛ^ός  (.\«Λ€%,  Αρ.  9Κ  Εβτ.  ίτ•  β33> 

ΜΦλέΙΤΛΐ  (&  3β4>'   ^ΌΨίχως  έπί  τον  Λντβν 
τ&ίτ&ρ  Μο^γίΜίΧΛΐ,    τό  ^€  ζα^  'ήρ^ί  ^^^^    Τ§ 

(Λ  Μ] 


τ»£ς  ^αί  αν* 

Ιφλ3^Λμ^9)Μΐ9    ( 


ν:»• 


(«»>      [««] 


1μ>Ι.  &.  ΙΙΙ>•   ^ττΐ  τκ 


^πΦ99Λ  ,»«1  9#  -  ψψ^ίψί^  Η  ^1 


*  «« 


ΜΦ^ί9φψ    (Ηη^.  Τ€2)-     λ£3ατΦ9. 

Μφ{^φ)ζ  Φν  Ήάς  λ£9φς 
Λ»ρφς'  ό  ηΐφήίφρφς  [14] 

'^ΜφΧία'  χαλχύνψ  πήγμα  τι.   φ^ρ€ί  ^  έπϊ  'ί^ΜΦς-  πός,   νχό  άφ^άφφ  [1^—21] 

%&ψ  6νΦ9  τάς  τη  ΑινκίΜπώφΦ  πφλφνς.  ηΛϋξ-  ΜΦΐός  ορης,    ά  *Α(•ΦτΦηλ3^   ητ  το 

δύφ  Λέ  ιΐναι  ΜΛ^έψους  φΜ€ί9  «^  ζφφφ  (IX  18) 


'Ρά'  Λτ/.  /τύψ^64τμοί  (Β  1)• 

άλλα  υέν  όα  θεοί  τε  χαϊ  άνε(*ις 
και  ηαρά  ίατροΐς  {>ιξίον  τι  {ήά) 

(»άα;'  ρη'ηιατα  [^)x'^\\.  Υοβί.; 

(β  α  β  άτ  τ  αν  άρω  καΐ  χάτω  βαδίζειν.  ητΙς 
Λ^.  τύητειν,  και  ιρύφορ  ποιιΐν  [3(1  Ζ\  τοις 
ποσί^  χαϊ  ράοοειρ  [4] 


^άβδοΐ'  χαΐ  το  οντηΒες  χαϊ  ή  όιάφνσι; 
της  γης^  άαύ  φλίβις  (ΤΊι^ορΙΐΓ.  €Ρ.  IV  13 
XII  (>).  χαΐ  όβελοϊ  δε  οΐ  παρατι&έμε^οι  τοις 
'Ομήρον  οτίχοις.  χαϊ  οΐ  των  ψο^,νίχαν  χλω- 
ψες  (ΤΙΐΜρΙΐΓ.  ΗΡ.  II  2,  2) 

(ίοβδοφόροΐ'  ραβδοΐχοι.  χαϊ  ό  βραβεντής 
^αβδορόμος 


€0Ρ.     84  ,τιτία  οίον  χιχτιοΰσα  —  ηϋιτειν        84  τ; ηηγνυων^  ροβΐ  86         86  λάχνης 

^^  ταύτα       88  οί.  πω.Ίολία      !>5  ηωλήται      4^1Ζ  χωρός  δυΐ<)33       (15  ιζός'  πονςί)  Ρ  1  μεν 

(ρά  —  Ιητηοΐς        5  πίοιτι&ίμενοι        6  χαϊ  ....  |ρόμο^-]  ροδΙ  5 

ΙΙΕί».     Η5  πίτνλης•  τ)  ανατροφή  της  χειρός,  όταν  πνχνώς  επιφέρηται.  δηλοΐ  όέ   χαϊ  η}ν 
ίίρραίαν,  γ.αϊ  την  τώρ  πυ'/.τών  ίχατ^ρας  χειρός  αννέχειαν         Αά  89  ποίμνια  (-/ί677)  91  χα- 

λ^Ο'/.ΦΊΟ  {Α  490)•  ανεατρεφετο.  ενρίσχετο  93  ηωλεύμενοι  {β  65)•  αυνιόντες  94  χω- 
λίηηίαι  ί^3Γ>0;•  φοιχ-ήσεις^  παραγενήσας^  άναστρέιρεις  4502  πωλοεϊσΟ'ε'  εχιμελως  ό 
πολλάκις  φηιτΰν  Α(1  β  λύπη  (4510;  8  χωχολία'  ή  αναφορά  τον  χυρός  (\Α88)  14  ηω- 
ρωοις  (Ηοπη.  XI  25)•  ίξ  όστέων  σύμφνσις  χαϊ  αύνδεσμος  λέγει  τόδε  (£.  λέγεται,  τό  ^^\  ίχΐ 
ααρχοΐν  χώρως  (πώρος)  χαϊ  αναισθησία  16  πωσαχώς'  χοσαπλώς  17  πως  τ*  άρ*  (^  22)* 
ηώς  δε  18  πως  τ'  άρ  τ  οι  (Α  123)*  πώς  δη  σοι  19  πώς  χεν  ίοι  (α  333)*  πώς  αν  γένοιτο 
20  πωτάσ^αΐ'  πέτασθαι  (πότ—)  21  πωτώμεναι  (Αγ.  Ρβΰ.  830)*  διατρίβονσαι,  διαχινον- 
ύαι  (χοτ^  22  χωτωνται  {Β  462)*  πέτωνται  πώϋ  (Γ  198  «!.)*  ποίμνιον,  -ή  ποίμνη 
Ρ  Αύ  3  χαϊ  φράσην       4  ^άβδιδα'  τά  δώασχαλεϊα 


1313 


ξάγα  —  ^^ων 


1314 


(>άγα'  άκμψ  βία,  ορμή  (ΗίρροοΓ.  233,  431). 

καϊ-ήρ  ημείς  ράγα  Βηλνχως^  Άττιχοϊ  ^αγα 

(ΡΙ&Ι.  ΙββτβΤ.  VIII  ρ.  845  Α)  [8] 

"^^άγανον  ^φδων.  Θούριοι 
^αγάς'  ιτήλνξ^  ή  αταφνλΐς,  ^ωγάς  [11] 

(ι αγ Ισαίου  (Οοιηίοί)*  τό  όξύ,  ορμής  μεστάρ^ 

ή  αίρουν ,    σφοδρόν,    Ισχνρόν^    φοβερόν^ 

σχληρόν  [18] 

'Ραδαμάν^νος  ορχος   (€Γ8ΐίη.)*  τον  έηϊ 

χηνϊ  χαϊ  χυνϊ  χαϊ  τοΐς  τοιοντοις  δρχον 
^αδαμεΐ'  βλαστάνει  [16] 

^άδαμον  (Νίο.  ΑΙ.  92)*  χανλόν^  βλαστόρ 
φαδανάταΐ'  πλανάται  (113) 
φαδάνη'  χρόχη.  ομοίως  φοδάνη 
(ίαδανίξεται*    τινάσσεται    (€ί•    βραδ~~) 

(21] 
φαδανώροΐ'    οΐ   των    λάχανων    χηΛουροΙ, 

Ταραντΐνοι  (145)  ββ] 

φφδια'  εϋχολα^  ευχερή 
φφδια  (Ρ1ιβΤ6ΰΓ.  ίΓ.  Ι«ΧΧνΐ)  *  υπόδημα  ποιόν 

οΐ  δέ  σανδάλιον  (50.  395)  [26] 

φαδινόν  (Σ  576)*  λεπτόν^  Ισχνόν,  εύχίνη- 

τον.  άπαλόν,  εύδιάσειστον 
φ^διουργεί'  φςίδίως  ποιεί,  χαχοποιεΐ,  ό«ι- 

νοποιει 
φςίδιουργός*  πλαστογράφος,  ή  ταχυγράφος^ 

πονηρός^  μηχανουργός^  πολυμήχανος 
φφδίως*  ενχόλως^  ευχερώς  [81.  32] 

φάζειν  (€Γ8ΐίη.  Ηβπηίρρ.)*  τρώγειν,  χυρίως 

επΙ  των  χυνων  μιμητιχως  έπΙ  τοϋ  (ποιου) 

ήχου 
(ΐά^αγος'  τάραχος,  ήχος,  θόρυβος,  ^όφος 
ή^φα^άμη'  φ^στώνη,  φςί^μία 
φαΒαΙνεταΐ'  ραίνεται,  βρέχεται 
φα^άμιγγες   {Α  536)*    φανίδες,    σταγόνες, 

χαϊ  ό  άπό  των  Ιππων  χονιορτός  {Ψ  502). 

άλλοι  ή^  φαΒάμιγγες  λέγουσι 
(ια^απυγίξειν    (Αγ.   Ες^.   806)*    δ   τίνες 

σχομβρίζειν.    τό    τφ    σχέλους    ηλάτει 


παίειν  χατά  των  Ισχίων,  τό  εΙς  τόν  γλου- 

τόν  σιμφ  ποδϊ  τύπτειν 
φα&ασσόμενοΐ'  φαινόμενοι»  πληττόμενοι 
φαϋ'μίξεσ&αι-  φαίνεσ^αι 
φςί^υμία'  αμέλεια,  χατήφεια,  ανοχή 
φφ&υμος*  ό  μή  πονητιχός  [βά  42]  [43 — 46] 
φ  φ  (δορίι.  ίΓ.  978  Ιοη.  Γγ.  66)*  φςίστον,  φ^Ιως 
•^φαιβίας'  άζήμιος  δήμος  (97) 
φαιβόν  (ΑΓΰ1ιίΙθ€ΐι.  ίτ,  60,  4)*  έπιχαμπές,  τό 
10        μη  όρΒόν,  χαμπύλον,  στρεβλόν,  σχαμβόν 

[49] 
φάιδια'   σανδάλια,  οί  6έ  υποδήματα  γυναι- 

χεΐα  (25)  [51.  52] 

φ  αϊ  ε  ι*  πορθεί,  φθείρει 
φαίεταΐ'  πλανάται  (62.  18.  113).  φαίνει 
φαίζεταΐ'  υγιαίνει 
ή^φαιχαχερεΐς'  στρεβλοχέρατοι 
ή^φαίχερος'  χαλεπός 

'Ραιχός   (8ορΗ.  ίτ.  979)•  Έλλην.  Ύωμαΐοι 
20        ^έ  ^'ό  Γπροσ^έντες,  Γραιχόν  φασι  (162) 
φαίνει*  μιλτοΖ  [00] 

ραιξία'  τόπος  Ιδιος  Ιατρού  έν  Ταραντίνοις 
φαίοιτο'  [βά  62].  πλανφτο  [63] 

φςίον  (ΡΙ&Ιο)'  σνγχριτιχόν  ή^ή  Ετερον 
φαίουσί'  φθείρουσιν 
φαΐσαι•  τρισυλλάβως  Άττιχοϊ  τό  Ιχ  νόσου 

άναλαβεΐν 
φαΐσας  (Οβιηοβίΐι.  13,2)•  ύγιάνας,  άνασφήλας 
φςίστα  (Τΐιβοοτ.  XI  7)•  φ^δίως,  εύχόλως 
30    φαιστάξεί'  πονεΐ.  ώθει  (130)  [70] 

φαιστήρ'  σφΰρα  σιδηρά  μονοχέφαλος,  τιν^ς 

δέ  σιαγόνα 
φαιά  τήρα  (Σ  477)*  ομοίως 
φςίστον  ύπερ^ετιχόν 
φαΐστωρ*  χραντήρ  {άβια  αρΗ  ύΐηίΗ0η$) 
φαΐσω  {οί.  ΡΙ&Ι.  ΑχίοοΙι.  3640)*  βελτίον  οχω 
•^φαιφάσσει•  άγνεύει  (146) 
φαίω'  φθείρω 
φφων  εΰ&υμότερος 


€0Ό.  7  φάγα  (10  οί.  π  2193  12  οί.  όράγδαιναν)  14  έπιχήνιον  19  χρόχος 
25  φαδίαι  88  φα^απυρίζειν  —  χομβ\  46  φαΐ'  φαΐστον  50  2αίδια  (56  φαι• 
βοχέροις•  στρεβΜχεράτοιςΛ)  ^  ^  φαίχος  60  χατεγράσσοντο  71  οί,  Ιστήρ  6(  ^ο- 
στήρ        σταγόνα        73  φ  α  ιστό  ν         74  χρατήρ;  οί.  φάστωρ 

ΗΕ8.  8  φάβδος-  βέλος  11  φάγαται  (υ  150)•  φάναται  (128)  18  όαδαλόν  (Ζβ- 
ηοάοΐ.  Σ  576)•  άπαλόν.  εύδιάσειστον  16  φάδαίνος  (ΙοΙ).  VIII  16)*  βλαστός  απαλός,  χλάδος. 
άνθος.  δρπη^.  χαϊ  τά  τοιαύτα  ^οοΐ.  1145,  20)  21  φάδανον  {τ.  ί.  Σ  576)*  φάδινον,  άπό  του 
φαδίως  δονεΐσθαι  28  φαδές*  τό  άμφοτέρως  ί;ηξΜχλιμένον  (άμφιρραδές)  26  φαδινήν 
(7583)•  λεπφ  81  φαδμώες  (Ζ  323)*  θερώΐΜη  32  φαΐσας-  ύγιάνας  Αά  42  άλλα 
έχλυτος.  άλλοι  έπϊ  τον  μεγάλου  θυμοϋ  (μεγαλοθύμέν  &ά  ζα&όμου)  χέχρηνται  τή  λέξει.  η.  ββΰ. 
ίη  ιηβΓΚ.  48  φηί^ίκΐά'  χενός  (Μβηΐι.  Υ  22)  44  φαμά  (ΜβΙΙΙι.  II  18)•  υψηλή  45  φα- 
θώδημα*  'ψ€ν<ι^•(16ο^  ,  49  φαιδήλες•  εμφανές  51  φαιδεΐταΐ'  σχώητει  (διαιρείται• 
χόπτεται  οί.  245)  ΊΆ  φαίαν  ύγείαν  ϋΟ  φαίνοντο  {Α  282)•  έβάλλοντο,  χατεπάσ- 
σοντο  Αά  62  φθείροιτο  (56.  215)  68  φαιομένον  {ζ  326)•  φθειρομένου  70  φαισαι 
{ν  151)*  φθεΐραι 

83 


1315 


^άχ8^  άζΒ$  •—  ^αφαν$δω&ηναΛ 


131( 


^άχβ'  άζα  (9ρϊ€.  ίιΐ€.)*  Ιμάτια  ξηραίρει 

•[φάκελος*  σκληρός  (85) 

^άχη  (8ορΙι.  Ρΐιί].  39)-  άηοραχίαματα,  ααΧ 
αποσπάσματα  (154).  ίμάτΐΛ 

ζακίόες   (Νί€λΐι4.)'    όρόδαμνοι^   χλάδοί 

[88.  84] 

Ί-^αχλεό;•  σκληρός  (80)  [86] 

^αχτι^ριον*  δρχησίς  τις  (ζί.  μαχτήρ) 

φαχτηρίοις  κέντροισιν  (8ορ1ι.  Ιτ,  730)* 
<£ντΙ  τον  ται;  χώηαις•  δξΑ  τό  [άΙ^άττΜ^αι, 
χαϊ  Ιν  Φιλοκτήτη  τω  έν  Τρυίςί  (Γγ.  632)• 

μέλη  βοών  άνανλα  καϊ  (βακτήρια 
άντϊ  του  ^ροφωί^η  χαϊ  θορυβώδη  [89] 

Σφακτηρία*  τύμπανα 

(αχτοί'  φάραγγες,  ηίτραι,  χαράδραι  (124) 

^αχτός  λόφος' 

^άκτρια{ι)'  τά  ^αβδία^  ίν  οίς  τους  καρ- 
πούς άηαράσσονσιν 

•\^αχωλέον•  ^άκος 

(άματα'  βοτρύδια.  σταφνλίς.  Μακεδόνες  [96] 

\^αμβάς'  δ  δήμιος  (47) 

(άμνος'  τό  φντόν^  δχερ  εΙς  άλεξιφάρμακον 
παραλαμβάνεται  [βά  98] 

'Ραμνονσιάδας  άκτάς•  δήμος  έν  τρ  Άτ• 
τικ^,  δηου  Νέμεσις  τιμάται 

Ύαμνουσία  Νέμεσις*  Ιν  'Ραμνονντι  Νε- 
μέσεως  ϊδρυτο  άγαλμα  δεκάπηχυ^  ^Λ((Λα' 
θον,  ίργον  Φειδίου  ^  Ιχον  έν  τζ  χειρϊ  μη- 
λέας κλάδον 

ή^^αμοσαίτης*  κατάρατος 

ή^ΐ^αμφαδέκταΐ'  τό  πυκτεύειν 

^αμφάξεί'  ^ύγχει  ώ&Ί}σει  [^94] 

^αμφή'  κοηίς,  μάχαιρα,  ή  τά  των  όρνέων 
^νγχη  (^άμφη)  ^ 

^αμφησταί'  ΙχΒϋς  ποιοι 

Ι^αμφις'  νεώς  είδος 

ράμφος*  ρύγχος  τό  έ»ϊ  τψ  στόματι  των 
μεγάλων  πετεινών 

^αμ-φά  γόνατα'  βλαισά  γόνατα,  τό  δέ  αυτό 
καΐ  ^αιβά 

^αμ-φόν*  καμπυλον,  βλαισόν 

^άνα'  άρνα.  ^Ρωμαίοι  δέ  βάτραχον 


10 


^ανίς  (Αγ.  ΑοΙι.  171)*  σταλαγμός 
^ανάταΐ'  πλανάται  (18).  ύΛ€ίρ€ταΛ 
φαντίζεΐ'  σκωπτει  (121)  [15] 

^άξ  [βά  16]  ή  της  αταφυλτίς  [«4  ϋ) 

(γίον'  ευχερές,  κοΰφον,  ευχοΧον 
^άπα  (Μ&ΰβιΙοηββ)*  τήν  καλάμτιν^   χάΧ  τσνς 

έν  αύτιη  αύλοϋντας  ^απανλονς 
^απίδες'  υποδήματα,  περόναι  (147) 
(απιδοποιόν    [τον  ποιητήν]    άω^ιεϊς'  ^ 

ποιχιλτήν.  τΐΙ  τάς  κρηπΐδας  Λοιοϋντα 
(απίζεΐ'    -^ σκωπτει  (114).    άλοξί.    ή^πα^^{ι. 

μαστιγοΐ,  τύπτει 
^απίς•  ^άβδος,  κρηπίς.  -^κωμι^,  γογγυλίς^  ά 

δέ  λαφάνηρ  (147) 
φαπίύαΐ'  (}άβδφ  πλήξαι,  ή  βίλοτίύαι 
φάπταΐ'  φάραγγες,  χαράδραι  (91).  γέφυραι 
ϊ^άπτειν  (π  423)*  μηχανάσ&αι^  χατα^κευά- 

ξειν 

*Ράριον  πεδίον 

29    'Ραρος'  Ισχυρός,  χαϊ  όνομα  Τ9ΰ  Τριπτολέ- 

μου  πατρός 
^άσαα{τε  υ  150)*  βάνατε  (11) 
^^στα'  ευχερή^  εύκολα 
φαστάζει•  πονεΐ.  (ΟΌέΪ  (69).  ταράττεται 
^ψστον  ευχερές,  ευκολον 
(^^στωνεύεταΐ'    ^^^μει^     άμελ^ΐ^    χατα- 

φρονεί 
φγίστώνη'  ^ςί&υμία,  χαϊ  τ  Α  όμοια 
^^στώνης  (ΗβΓοά.  III  136)*   τρνφ^^^,   τέρ- 

ιρεως.  αναπαύσεως 
-^ράστωρ'  κρατήρ  (74) 
(^  ατά  ν  αν  τορύνην 
ή^^ατίξεί'  πρεσβεύει 
ή^^ατιχεύειν  καταράα^αι  (α  7066  εοΙ.  613, 

12) 
•\^ατώνα  (383)*  ^εκτηρα.  σφαγέα  [40] 

^αφάνη'  κράμβη 
^αφανιδω^ήναΐ'    τους  μοιχούς    ταΐς   (5α- 

φανίοιν  ήλαυνον  κατά  της  έδρας 

τις  γαρ 
άντϊ  της  ραφανίδος  ορών  όξιιΌ^μίαν 
ίλ&οι  προς  ημάς;  (Οοιη.  ίηο.  Γγ.  ΟΙ^ΧΧΙ  Υ) 


30 


40 


€00.  79  ^ακεάζει  (80.  85  ^*  άσκελήςί)  81  ά.ιοαν.ορακίσματα  88  μέλι  —  άνανδα 
92  ^άκτος,  95  βοστρύχια  99  |ου<;^α^  100  \οναίαν  3  Ι^τ/,  ρυγχωδήατ^  4  μάχη 
6  ίχΒεΙς  8  ζί.  όέμφος  βΐ  σίραμφος  11  ^άνα  —  βάτραχοι  (13  ρα^αίνεται*  απείρεται 
ΡΗοΙ.  480,  10)  17  ^απατήν,  κ.  όαπάλους  19  εί.  άρπίδες  22  κροπίς  —  λαμψάνην 
2Η  ' ράριον,  παιδίον  27  ^άρος  {€Ϊ.  ^ρός)  36  ^οτάναν,  τό  ^ένναν   (^ΐ.  βρατάναν) 

42  μυχούς 

ΗΕδ.  83  ^ακκίζειν  τό  διαιρείν  τά  μέλη  της  ^άχεως,  ή  παίειν  ((^αχ—)  84  ^αχχί- 
ξεί'  6  διακόπτων  86  (^άκκος  {ξ  178)*  διερρωγός  Ιμάτιον  89  ^ακτήριαι•  ^οφωδ-η  χαϊ 
^οουβώδη  96  ^αμας'   ό  ΰ'ψιστος  9εός  Αά  98  καϊ  δένδοον  ακανθώδες  (Ρβ.   Ι.Υ1Ι    10) 

104  ^ομφαία'  μάχαιρα,  καϊ  ή  πυγαή  της  χειρός  15  ^  α  ντο  ν  (Οβηβι.  XXX  32)*    Λοιχί^ 

λον        Αά  16  [(ίάγά\  —  [{\ν  ήμεΐς  ρώγα  καλοϋμεν]        40  -^^  αυλό  ν  άγραυλον.  αγροιχον 


1317 


ραφανίς  —  ^Βκτός 


1318 


(ίαφανίς  (χαΐ)  ί^ά  φανός  διαφέρεί  ηαρά  τοΙς 
Άττιχοΐς*  ^ά φανός  μίν  γάρ  ή  χράμβη^ 
^αφανϊς  δέτ}  ηαρ*  ήμΐν  ^άφαν(ος).  Τρύ- 
φων δέ  φησι,  χαρά  Δωρίεΰαι  τάς  μιχράς 
^αφανϊδας  Χέγεσ^αι^  τάς  δέ  μέγαλας  ^  α  - 
φας  [44] 

^αφανονροί'  ιαιπονροί  (22) 

(}αφάσσεΐ'  ηλανάται 

(^αφίς   (ΑΓοΙιίρρ.   Γγ.  IV  ρ.  726)*    ύηόδημα. 
ηερόνη.  χαΐ  άγριόν  τι  λάχανον  λα^ρανωδες•    10 
χαϊ  ή  ^άβδος  (122) 

^άφοί'  δρνεις  τινές 

^αχάδην  έηϊ  της  ^άχεως 

^αχάς'  χωρίον  σννδενδρον  χαϊ  μετέωρον^ 
δια  το  ιρόφον  άηοτελήν  χαταπνεόμενον 

^άχετρον  ^αχίς'  ώς  πλενρόν  χαϊ  9ίλευρά, 
οΐ  δέ  τήν  ^άχιν  τοϋ  ΙερΙον  {Ό'ιάγιη,  «4 
8ορ1ι.  Γγ.  21) 

^αχ&έντος'  σπαραχ&έντος  [58.  54] 

^αχία  (δορίι.  Γγ.  981  ΤΙιιιο.  IV  10)*  ηάς  ηε-    20 
τρώδης  αΙγιαλός 

^αχίζειν  (ΒίηβΓΰΙι.)*  τό  είχαίως  χαϊ  ^ς^δίως 
^ενδεσθαι 

^αχίζων  (δορΙι.  Αί.  55)*  διαχόητον,  διά 
τό  την  ηρώτην  χαϊ  μεγάλην  διαχοπην  χατά 
τήν  ^άχιν  γίνεα&αι 

^άχι  {(τα€€$)*  τό  ατέμφνλον 

^άχις  (Η6Γ0(Ι•1[Ι54)*  άχρα,  όσφνς.  η  άχαν^ 
θα  τοΰ  νώτου  (δορΙι.  ίτ.  21) 

^αχιστήρ  (Τΐιβοροιηρ.  ΰοιη. ρ.  809)*  ίρενστης.    30 
άλαξών,  μεγαλουργός,  μεγάλα  χαχουργών^ 
μεγάλα  ίΙ)ευδόμενος 

^άχοι  (Χ  6η.  €γη.  Χ  7)*  χοιράδες,  -  ατοιβαί. 
σάγματα,  ίνιοι  τους  φαχέλους  των  ξύλοίν 
άλλοι  τάς  μυριχίνας  ^βδους,  ίστι  δέ  άχαν^ 
9ωδες  φυτόν,  άφ'  ού  τό* ίίερίφραγμα 

'Ραχός'  "Ελλην  (58).  δηλοΐ  δέ  παρά  τοις 
βαρβάροις  τόν  Ιλεύϋ-ερον,  χαϊ  ό  φραγμός 
των  τειχών  (^άχος)  [08] 


^α^φδία'  ή  σύνταξις  των  λόγων,  ή  λόγων 
συρραφή,  ή  μέρος  ποιήματος 

^α'ψφδοί  (Ρΐ8ΐ.  €ί?.  3Θ5  Α)*  ύηοχριταϊ 
έπων  [66] 

^αίΡφδός'  Σοφοκλής  ΟΙδϋιοδι  (Τ  399)  ού- 
τως ξφη  τήν  Σφίγγα  [&ά  67] 

^έα  (Ε  304  &1.)*  ^^δίως,  ευχερώς 

'Ρέας  πόντος  (βοΐι.  Αββεΐι.  Ργοοι.  837)*  ηαρά 
τόν  Άδριαχόν  χόλπον,  §ν9'α  τιμάται  (ή  *Ρία. 
χαϊ)  6  Βόσηορος  [10] 

^έγματα  {11ίγ€,  ίτ.  58)*  τά  βάμματα 

^έγος  (ΑηβΟΓ.  Α*.  138)*  ^άμμα,  βάμμα,  ^χ- 

Μος  [16] 

^έγχειν  (ΗίρροοΓ.)*  έηϊ  των  χοιμωμένων 
(^έδδι  (Βθ6θΙί)'  ηράττει,  «Ονει  [76] 

^εδίων  αρμάτων  (248)  [78—80] 

^εέ&ρων  (8ορΙι.  Αη(.  105)*  γευμάτων,  ^εί- 

Βρων 
ί^ί«*  (;(:  158  ΡΗβΓβΟΓ.  ρ;  335)  *  ηράττει.  θυει^ 

Ιερεύει.  ηαρασχευάζει  [83 — 85] 

φέ9•η  (ΑροΙΙ.  Ιβχ.)*  μέλη  τοΰ  σώματος,  σώμα. 

πρόσωπον  [«^  86] 

^έ^ος  (8ορΙι.  ΑηΙ.  529)*  πρόσωπον,  παρειά 
^£4  (ΑμοΙι.  86ρ(.  80)*  ^έει^  χειται  [89] 

^εϊα  ζώοντες  (δ  805)*  άπόνως  χαί  άμα- 

χ^ως  ζώντες 
φεΐά  χ  εν  ευχερώς  ήνεγχεν  [92^98] 

Ι}εΐ&ρον  {Α  186)*    ^εΰμα.    λέγεται  δέ  χαϊ 

^έε^ρον  [200] 

ή;- ^  ει  ρ  ο  ς*  ταλί^ωρος 
'ΡειτοΙ  (ΤΙιιιο.  II  19  8ορΙι.  ίτ.  981)•   εν  τ^ 

Άττιχή  δυο  είσϊν  οΐ  προς  τρ  *Ελευσΐνι  'Ρει- 

τοϊ  ^ωγμοΐ.  χαϊ  ό  μέν  προς  τη  ^αλάττ^ 

της  πρεσβυτέρας  9εοΰ  νομίζεται,  ό  δέ  προς 

τό  άστυ  της  νεωτέρας,  δ^εν  τους  λουτρούς 

άγνίζεσ^αι  τους  θιάσους 
^έχος'  ζώμα.  ζώνη 
^  ε  χτ  ό  ς'    ανδρείος  (&Α  ρέκτης  ^)  ή  χιτών 

(τ€€ία) 


€00.  43  τρυφήν  47  λαμτρ—  56  τοΰ  είχέως  (58  ^άχιον^)  59  ^αχίς  (^ί. 
^νΧ^$}  ^1  ί^χοί  —  στυβαί  —  σφαχέλους  62  οΓ.  ίραχος.  όρήχου.  χλαδαράχοι,  ^ήχος 
69  πόρτος        75  ^εδδει        ^Ι  ^είαχεν         (201  ^εΐος  £Μ.  539,  301)        2  ελενσει  '—  ^ωγμός 

ΗΕ8.  44  ^άφανος*  χράμβη  58  ^αχίζειν  παίειν  τό  ίερεΐον  54  ^άχη-  άπορα- 
χΐσματα  χαϊ  αποσπάσματα  (81)  63  (^  άψα  ι  (Σ  367)*  συν9εΖναι  66  ^α-φφδημα'  ιρεϋσαα. 
φλυαρία  (45)  Αά  67  χαϊ  οί  τά  *Ομήρου  ςίδοντες  ποιοϊ  (ίπη)  ^'ψφδοϊ  χαλοΰνται  70  ρε- 
γεονάριος'  γειτονίαρχος  (Ουεβη^.  1287)  73  ^εγισταί'  οΐ  βάφεις  76  ^εδείη'  τράχηλος, 
ή  ^εδέοη  (ΕυΓ.  Τγο.  99)  ^  78  ^έε  (Γ339),  ^έεν  (^249)•  ίρρει,  ίρεεν  79  ^έε  δ'  αΐματι 
γαία  (ά  451)*  χατερρεΐτο  ή  γη  άπό  τοΰ  αίματος  80  ι^έεθρα  {Β  461  βΐ.)*  ^εΐ9ρα,  γεύματα 
83  ^έζεσχον  (Ο  250)*  Ι&νον.  Ιπραττον  84  ^έζουσι•  πράττουσι  {Δ  32).  ^ύουοι.  χαϊ  τά 
όμοια  (ε  102)  85  ^εθεον*  σπλάγχνων^  μελών  (Χ  68),  σωμάτων  {Π  856)  Αά  86  &ηρίον 
(οί.  (ίέος)  89  ^εΖα'  δρ,δίως  ευχερώς  μωλωπωνι  (Ι.  μάλα,  πάνυ)  Ισχυρώς  92  ^ειγεδανοΐς' 
φοβεροΐς  98  ^ειγηλά'  φοβερά  94  ^είγησε  βοήν  (β  596)*  έφοβή9ης  95  όείγησεν 
(Γ  259)•  έφοβή^  96  όειγήνος'  άπειράγα&ος  (ΡηγΙνος  ύ.  305)  97  ^είζω-  ώ»ήσω  {ψ 
673?)  98  Ύείης  {Β  203)•  της  'Ρέας  200  ^εινοτόρος  (Φ  392)•  τάς  ασπίδας  τοηών,  ή 
τιτρώσχων 

83* 


1319 


ρΒχνύρ  —  ^ητόρ 


1» 


[•1 


[12] 


10 


^εχτωρ•  άΛομαχτρών,  ή  Ιματίων 

^Βμβέσ&ω'  τά  δμοια 

φΒμβον£ν  σφερδόνας 

ϊ^€μεΐ•  όδννψ.  σήπη 

φ9μφ^ήναΐ'  ^έμβεσΒαι 

(ίμφος  (Αβοΐ.)*  το  στόμα,  ή  φίς 

φέίϋ'  ηράξει,  ^σ€έ,  Ιβρεύσεί.  Λαρασχηβά- 

σει,  έτοιμάση  (8  θ2?),  ξέσει  [14.  15] 

^έοντα  (Α$ΧγάΛαΛηϊ,  ίτ»  3)*  ^ά.  έχηωματα 
φέοντι*  ή^^εΐ 
^ Β  όντων  καρερχομένων 
(^έος'  φενμα  (βοΙι.  ΑββοΙι.  Ρτοιη.  400)  [«4  19] 
^έηεί'  χλίνει^  β^^ρ^^  χα^έλχα  [21] 

^^πεις-  ^έψις  [«4  22]  [22] 

(εν εν  (ΕΙβί)*  Ιδίωχεν 
ή^^εΰμιν  βρέφος  νεαγνόν 
^ενσαντα    (Ρ1•1.  ΟΙτ.  ΥΙΙΙ  544  Ε)•    ίγχλί- 

ναντα 
φευσταλέον  (έον 

(^  εν  στον  χυτόν  [29 — II]    20 

φύτρας*  χλίνας  [•4  22] 

φέωνος'  ενωνος.  ή^ ανδρός 
φήγεα  (γ  349)*    ηαλλία  βακτά^    ά»ό  'Ρο- 

μαίων.  βεβαμμένα  Ιμάτια,  *ΡηγεΙς  γάρ  οΐ 

βαφείς 
(ηγενς'  βαφενς 

'Ρηγΐνος*  τους  δειλούς  'Ρηγίνονς  ίλεγον 

[27.28] 
(ή  γ  μα  (ΑτεΙιίρρ•  Ι Υ  ρ.  725)*  τάσις  άνέμον. 

χατά  μήχος  τραύματος  ούλη  (244).    στα-  •30 

λαγμα  (309) 
ρήγματα*  σχίσματα 
(ηγμίν   αΙγιαλός,  ηερϊ  δνηερ  ^ήγννται  τό 

χνμα 
[42]  τά  ή^άπορπνματα  της  πέτρας 
(}ηγμΙς*    αΙγιαλός,   διά  (το)  ^ήσσειν  τά  χν- 

ματα  έχεΖ  [44] 

(ήγννταί'  διαιρείται^  χαταχόπτεται  (51) 


(ήγος    (1661   ν  73)*    φάχος.     Μερίύτρωμ. 

σπάραγμα,  προσχεφάλαια  (172)       [4Τ— Μ] 
φηίτεροι•  [«451]  εύχερέστ9ροι^  εΰχοπωτ^ 
(ήνεα'  ηρόβατα^  οΙα  (προβάτεεΛί) 
(ή  ν  ες  (ΝΙΰ.  ΤΙι.  453)*  άρν9ς^  ηρόβατα 
Ιφήνιχες  (ΗΙρρο€Γ.  611,  14)•  άρναχίδες  [95] 
'Ρήνος'  όνομα  ηοταμον 
(ήξαί'  διελεΐν.  χαταβαλεΐν  (λ  538).  άποίχ- 

σαι.  χράξαι 
φήξαί  με  χαΐ  φράσαι  άεϊ  λόγοψ  (€«. 

ίτ.  €Ι.ΧΧΥ)*    άντϊ  τον   έχρήξοΛ    φωνήν 

(ήξε'  [&4βΟ]  χατέβαλεν.  ίχραξεν.  απέλυσε^, 

διέχο^εν 
(ηξήνορα  (Η  228) *  Λολεμ^στ^^9  ίεραχτίχόψ^ 
ή  άνδρεϊον  ηολεμιατήν  [β] 

φχΐξίφλοια  (ΤΙιβορΙΐΓ.  ΗΡ.  Ι  6,  2)*  ^{«τη 

τόν  φλονν 
φηξίφρονα*  χαταβαλόντα  ττ^ν  φρένα 
^ησίδιον  λεξίδιον 
φησάμενος'  διομολογησάμενος  (278) 
φήσαντο*  έψηφίσαντο  [»4  67] 

ζήσεις  (ΕρΙιίρρ.  ρ.  335)•    νόμοι ^   δόγματα. 

λόγοι^  λέξεις,  ψηφίσματα 
(ησχομένων  λεγομένων  [70.  71] 

'Ρησόσαρχος,  δς  (}έεί  τά  Θέσφατα  (Ερί- 
€ΐΐ8Πΐι.)*  ήτοι  παρά  τήν  ^σιν  ειρψ^εν -ίΐ 
ως  ΆσχληΜίάδης  έν  ς'  τραγφόονμένεαν^  άρι- 
στον αυτόν  γεγονέναι  άλή^ειαν  εΙκεΧν,  έγέ' 
νετο  δέ  χαϊ  έτερος  [73] 

φήσσεΐ'  τέμνει,  σχίζει,  τύπτει^  χροτεί 
(ητήν  (€Γ.  Χβη.  ΗβΙΙ.  III  5,  6)*  ττήν  ώρισμέ- 
νην  ήμέραν  τοις  Θεοΐς  εΙς  θνσ^αν  σηααίνει 

[76] 

(ητοΙ  (ΗβΒίοθ.  ορρ.  4)*  οΐ  ζνδοξοι     [»ά  ΤΙ] 

(η τόν   (ΤΙιιιο.  II  7)•    το  τεταγμένον,   δ  αν 

τις  τάξηται.    χαϊ  ρησάμενοι*    ταξάμενοι 

[79.  80) 


€00.    ^απόμάχτρων      ΑΖ  ύηγμός      ^Α  ^ηνέχες      61.62.63  =  63.61.62       ^  ^ηξει\ 
72  ίν  χαϊ  τραγ\        (Ρήσος  άρχος,  υς  χρέειΐ) 

ΗΕ8.    6  ^έμβεται  (Ργου.  VII  12)•   πλανάται,  γυρεύει        12  υέξαί'  ποιήσαι  (Γ  354). 
Βΰσαι  {Α  444)        14  ^έξομεν  (ΑΒ21)'  ποιήσομεν.  χαΧ  τά  δμοια        15  ρέοιτο  {ι  459)*  φθεί- 
ροιτο        Αά  19  {^εναα,  θτ/ρά^ν  (ΟβΙΙ.  Οίβη.  100)        21  ^έπει  (θ  72)*  έβαοεΐτο        Αά  22  ρέπον- 
{διον  ΤΙΐ€θ^ηθ8(.  11,  10)        23  ^ερπιδάω•  τό  πυρ  έχχαίονσι  {(>ιπίδα,  ω)        29  ρεφέα'  έστε- 
γασμένα    (άμφηρεφέα)        30  ^εφονγια'   ^εμπτά        31   ^εχ&έν   (Ρ  '02)'   πραχ^έν,    σνντελε- 
σΒέν      Αά32  στεγάσας  (βο  έρέ^ρας)      37  ^ήγησεν  (Γ 259)*  ίφοβήέη,  έδειλέασεν      38  φ-ήγλαΐ' 
σιδηρά  ώς  όάβδοι  (τβραΐαβ)        42  (^ηγμίνος  (Υ  229)*        44  ^ήγννοχε  {Ε  141)•  τάσις  άνε- 
μου, ή  τραύματος  ουλή  (239)        47  όηνων  βοηθών  (άρηγων)        48  ^ηδίων  χαρούχαιν.  όαι- 
δίων  (177)      49  ^ηδίως  {Δ  390)*  ευχολως,  εύ^^ερως       50  όήϊα  χαϊ  οηίδια  {Υ  266)•  ομοίως- 
ευχερώς  μάλα,  (ίαδίως        Αά  61   εύχαταγωνιστοτεροι  {Σ  258)        55  Ύήνη  ποιμήν    (Β  728)• 
χαϊ  πόλις        59  ^ηξάτω  (Ιβββί.  52,  9)*  χραξάτω        Κά  60  διέρρηξε  (^Υ507)        62  όηξΊίνορες 
(δ  5)•  ομοίως        Αύ  67  οΐ  όέ  έτύπτοντο  (^ήσσοντο)        70  'Ρήσος  (3120)•  ποταμιάς  Τρωάδας 
71  ^ή  σον  τ  ας  {Σ  571)*  τοΓ;  ποσϊ  χροτοΰντας        73  ^ήσιας  (φ  291)•   ομιλίας        76  ^τ^τήρα 
(1443)*  διδάσχαλον        Αά  77  ταξάμενοι        79  ^ητόν  τό  τεταγμένον       ^  (ήτωρ*    ό  ^ήψ 
ιδίαν  αποφαίνων  γνώμην  χριτήν 


1321 


ρήτορες  —  ^Ρϊηα$ 


1322 


ρήτορες    (Ευ γ.  Η«ο.  126)*    λέκται,    ονχ  οΐ 

σννηγοροί  μόνοι 
^ήτραΐ'    συνΘηχαι  διά  λόγωρ.   ή  δίχαι.  ή 

όμιλίαι 
^ήτρας'  συνΒήχας 

ρήτρ-ης•  (»ητορα(ης  [85] 

^ητων  φανερών  [87] 

^ητφρ    (8ορΙι.   ίτ.  982)*  συνήγορος,  χαΐ   ο 

τήν  Ιδίαν  άηοφαίνων  γν^μην,  ή  χριτής 
^ύνχν  οτάσις,  ΙξονσΙα 
(ίηχ&έντα*  χαταβληϋ'έντα.  χωρισ^έντα 
^ηχιάδαί-   οΐ  τους  χαταδίχους  εΙς  ^αχίας 

βάλλοντες 

ύνΧ^^  (Η€Γθά.  VII  142)*  φραγμός 

^Ια'  άχρωτήρια  δρ^υι.  χαΐ  τά  εΙς  θάλασσαν 

ίγχείμενα  [ηά  Μ] 

^  ία IV α  (ΒοβοΙ.  €γ61.)*  ^γή,  λιβάς  [96.  97] 
φίγα  (Ε1«ί)*  σιώχα 
ρίγεδανής   (Τ  325)*    φρίχώδους.   χαλεΛης^ 

χαχίστης^  φοβέρας 
(^ί,γεδανόν  φριχωδες^  δμοιον  [^1] 

ριγηλό  ν  (Νίΰ.  ΑΠ.  220)•  φοβερόν  [8] 

(^ίγησεν  (Γ259  λΙ)'  ίφριξεν.  έφοβή9η   [5] 
^Ιγιον  [»ά  6]  φρίχτόν 
φΐγίοτα*  φοβερώτατα,  ατυχέστατα 
*Ριγίστη'  χρήνη  της  Σινωηίδος 
φίγμα*  σταλαγμός  (239) 
ήΐ'^ιγνόν  ^ιγεδανόν^  φρίχωδες 
ή^^ιδαεί'  σχυβαλίζει 
(^  ι  ζει  ν    τρώγειν.   ή^χαίειν  (369).    μυστιλά' 

σ&αι,  ^ηλάζειν 
φίζοϋχος  (Οβίΐίιη.  (τ.  ΟΟΙΧΙΧΥ)•  σηερμο- 

γόνος 
'^^ιξών  νεάξων.  Έρετριεΐς 
(}ΙΒρον  (Βθ6θΙ.?)'  ^εΰμα 
φιχνήν  δ^ιν  φριχτην 
^ιχνοί'  Ισχνοί  σαρξίν,  Ιαίχεχαμμένοι^  σχαμ- 

βοί^  σχολιοί 
^ίχνονσ&αι  (8ορΙι. ίΓ.295)*  διέλχεσ&αι^  χαϊ 

ηαντοδαηώς  διαφέρεσ&αι  χατ'  είδος  (372) 


^ιχνοΰταΐ'    λεπτύνεται,    εηϊ   των  όστέωρ 

των  γερόντων 
φιχνοτέρους'  άοΒενεστέρους 
Ι^ιχνοφυεΐς•  τάς  στρεβλός^  χαϊ  ίΐεηιεσμένας 
(^ιχνώσεαι•  ^υσωθυ^ση 
^ίμβαΐ'  ^οιαΐ  μεγάλαι.  άμεινον  όέ  διά  τον 

8  ξίμβαι  (ς.  ν.) 
^Ιμβησις'  άγχύλη  τον  ώμου,  οΐ  δέ  βραχίονα 

του  Ιερείου 
10    ^ίμφα  (Ζ  511  •1.)*   ^^δίως^  ευχερώς,  συνε- 
χώς, ή  ταχέως 
'\'  φ  ίμφ  ια  (^ίμφ'  Ιαλανί)'   ^ςίδίως   ίρρι- 

"φαν 
φιναν  (Μ6η8η(1.ίΓ.  ΟεΟΧΧνίΙ)*  έηϊ  τοΰ  έξα- 

Λατάν  χαταβουχολοΰντας 
.ρίνεαί'  αΐ  μέλαιναι  Ιαχάδες 
^ίνη•  Ιχθύος  δορά 
Ι^ινηλάτην  -^δνον.τόν  χα^ιχνονμενον  τρ 

όσμ'η 
20    ^ινόβατος  (Αγ.  ΗΑ.  VI  11)*  ΙχΒΰς  ηοιός 
(^ινοβ όλους  άνεμους•  ή  τάς  διά  της  ένέ^ 

δρας  φύσας 
^ινοδέψου•  βυρσοδέψου 
ήινόχερως  (€«1Πχβη.  ΑΙΙι.  201  0)*   τδ  τ€- 

τράαουν  Βηρίον.  χαϊ  κοιός  όρνις  έν  ΑΙΒιο- 

ηί^  [88.  87] 

^ινοηύλη  (ΡοΙ]τΙ>.  XV  31,  10)*  μνχρά  πύλη 

[89] 

^ινοτόρος  (Φ  392)*  ξινούς  διατορών^  του^ 
[12]    30        τέστιν  δήλα  χαϊ  φάλαγγας  διαχόητων.  "ή 

βυρσοτόμος 
ξινούς  {Δ  447)*  βύρσας,  δέρματα,  άσηιδας 
^ινοχόος•  χωνη 

Ί-^ι^φα  ^ήτρας'  συνΒήχας  [44] 

^ινωτηρία*  μέρος  τι  της  νεώς  (ΡοΙΙ.  1  86) 
^ιξιχάζεται•  φιχάζεται.  στροβεΐται 
(Η  ο  ν  (ι  190)*  άχρωτήριον  δρους 
^Ιον   ΟΙναΐον    ΟΙνώη  της  ΆργεΙας  όρος 

χα}.εΛΟν  [49.  &0] 

40    'ΡίΛαι  (ΑεβΰΙι.  ίν.  66  Αίειη.)*  όρη  ΣχνΒιχά' 

δΒεν  βορράς  6  άνεμος  ηνεϊ 


€00.  9Ζ  όηχός  (οι,  ί^2)  ^  ^ίενα  818  €Γ.  ^άξειν,  βρίξειν  18  ^ειΒρον 
(10.  17  (φ)ριχν— ?)  18  ίχανοί  22  στρύβλας  28  φυσωΒήσει  28  τους  —  χαϊ  β\  80  €ί. 
ηελάγια  (81  ονΒον'Ι)  32  Ι  άστο ^  40  διά  τό  Αίσχον  48  ο^νήναιον^  οίνοήτης  άρτείας 
51  Τίπαι 

ΗΕ8.  85  δητφ  (ω  445)*  ώμολογημένφ.  έσταμένφ  87  ^ητώς  (Ι  Τίιη.  IV  1)*  φα- 
νεοώς  Αά  04  ι;  μόλα  (ρεΐα  μάλ*)  98  ^ία  μάλα  (ΒοβοΙ.  €γ61.)*  ευχερώς  ηάνυ  97  ρ  ία 
φεροι  (Ρ  70)*  ^ψδίως  φέροι  801  ^ιγειστα  (Ε  873)*  φριχωδέστατα  3  όιγηδανης 
{Τ  325)*  φριχτής  5  ^ηγϊνος'  άπειράγαθος  (196)  Αά  6  φοβεοώτερον  {Α  325).  χαλεηώ^ 
τερον  {Α  405)  12  ^Ιζαι  {ι  390)*  οΐ  Βέσεις  του  οφθαλμού,  χαϊ  ηαντων  φυτών  86  ^ινός 
(Λ  616)*    δέρμα(τος)  ....  87   Αινόν  (Ε  308)*   την  βύρσαν.   τό  δέρμα         89  ξινότερος 

(Φ 392)*  τό  δπλον  ....      44  ^ινφ  (Η  248)*  δέρματι,  β^ροχΐ      49  ^ίος  (— ον)*  άχρα^  χορυφη^ 
όρος  χαλεηόν,  χρημνός        50  ^ίου  (Β  154)*  άχροτηρίου 


1323 


^ίηβαύ*  —  ροίδνας 


II» 


(»1π€σ(σ)ι  (β  256)*   ιριάθοις,  ηλέγμασιν  έχ 

χαλάμων 
^ιηή'  ορμή  [•4  58]  ^οχή  [Μ.  »] 

ϊ^ίηίδίον  μέρος  της  ν^ώς 
^ιηί£§ι  (Αγ.  Η&η.  363)*  φυσ^  πνει^  κνα•^ν 

ΛέμΛΜ»  άραχαίει 
^ΐΜίξΒται  (Οοιη.  &η.  ΧΙΥΙΙΙ)*  άροχινείται. 
φΐΜίζω9'  χινων 
(ι,Λίρ  (1«&€6ά.)'  ^ΐΛΐς^  τό  ηλέγμα^  ή  έχ  αχοί- 

νον  Μέτασος,  *Λττιχοϊ  δέ  ^ιηίδα  (Αγ.  ΑοΙι. 

888),  φ  τό  Λνρ  χαΐονσΐ'  χαί  τρακέζας  οντω 

λέγονσι 
φιπίς'  τον  σχέλους  τό  άχροχώλων         [9Ζ] 
ή^^ΐΛον  μχχρόν  [β4] 

^Ιηος*  Ιδαφος  ηρός  χοίτην 
Ι^Ις'  ^ίν.  ^ΰά&ωρ  [67] 

(^ίσχοί'  εΙδός  τι  μυών 
ζίααουσα•  λυπονμένη  (313) 
^ίστρον*  ητυον  (λι^        ^ 
Ί'(Η^αν€ν*  έρρίψανεν  (^Γ^ανΙ) 
^ιχνοϋσ&αι  (ΟγφΙ. Ι) *  χινέίσΒαι  άσχημάνως 

(319) 
^ίιρασπις  (Αγ.  Νιι1>1>. 353) '  6  ίν  τφ  πολέμφ 

τά  όπλα  ^Ιφας  έχ  φόβον^  δαλός 
^ιψοχίνδυνος'  παράβολος^  τολμηρός^  έηι- 

χένδυνος  (ΡοΙΙ.  Ι  179) 
Ί-^όα*  γεύματα 
^οαΐ*  γεύματα ^  ^€Ϊ&ρα^  πηγαί:  ίηηόδρομος 

ϋοία) 
(^οάς•)   τους  χαλαμώνας,    πηγάς,  χεύματα 

[18—80] 
^όβίλλος•  βασιλίσχος  όρνις 
ή^ρόγαν  τον  φονέα,  τον  αύτόχειρα  (139) 
^όγαν  ^ωγα  {Ιαεβτία) 
ή^^ογεΐ'  όργμ.  άχμάξει.  δαμάζει 
^ογενς*  βαφενς 
ήΐ-ρογία'  άκέστρια 
^ογχιήν  ^έγχειν.  Έχίχαρμος 
^ογοί  (ΗβΓβΰΙεβπΒ) *  σιροϊ  σιτικοί^  σιτοβο- 
λώνες 
^ό δ  αμνοί    (ΑβοΙ.  ΟοΓ.)*    χλωνες^    βλαστοί 

[90] 


*Ρ  ο  δανό  ς  (ΑΗβΙοΙ.  Μ«1βατ.  Ι  18)*  Μύταμ$$ 
όνομα 

^ο6βα*  έρνΒρά 

^όδεον  (ΕοΓ.  Μ6(1.  841)*  ενχρονρ.  €νωδες. 
εύειδές 

(ίοδη  (ΑγοΙιιΙ.  Γγ.  28)•  αυτό  τό  δέ»δρΦ9 

φφδια•  υπόδημα  άνδρείον  (25).  χαΐ  άμΜέλη 
είδος  (^οδωνιά) 

^οδιαχόν    (ΟίρΙιϋ«  ίΓ.  Ι  ρ.  377)-     Λ9Ψΐιρ(Λ 
10        χαί  Ιχηώματος  είδος 

^οδιάς'  ΛοτηρΙου  είδος 

'Ρόδιοι  την  Βνσίαν 

^όδιον  (Αγ.  Ι«78.  943)*  μνρον  [4ϋ] 

\οδόεντα  (ΕαΓ.  ΙΑ.  1298)•  χνροά  [1] 

\όδον  (ΡΙι«Γβ€Γ.  Ι  29  ρ.  300)*  ΜιτνλίξΦσΛΛί 
τό  της  γυναιχός,  χαϊ  τό  σύνη&€ς 

^φδωνιά    (0Γ8ΐίη.  ρ.  83)*    ό    τάΛΦς^    Ιν%α 
φύεται  τά  ^όδα,  χα^άηερ  χαί  Ιωνιάψ  ολό» 
τά  Ια  φύεταΐ'   χαϊ  χρινονιά,   Ιψ^  τί 
30        χρίνα.  δηλοΐ  δέ  χαϊ  τό  αναιδές  (ϋί.  395) 

'Ροδώηις  (β»ρρ\ϊ.  <Γ.  138.  148) <  αδτιι  γένει 
μέν  ην 

^οήν  {?\λϊ.  Τ1ΐΜ6ΐ.  206  Ο)•  ^νσί» 

Ι^οΒεϊ'  όρμ^ 

^ο^ειν  όρμαν.  τρέχον,  λέγειν.  όΐΜ^χην 

Ιο9ιάζ9ΐν  (Οοηι.  Υ  ρ.  928)*  ^Λανν^ν,  άχ• 
του  ιρόφου  της  είρεσίας.  οί  δέ  τήν  άναχφ- 
κήν  τον  ύδατος  ^ό&ον  φασίν         [10.  11] 

^ό9ιον  (ΕοΓ.  ΑηάΓ.  1096)*  ταχύ^  όρμητιχάν 
30    ^ό^ον  τόν  από  των  χνμάτων  ^ρόφον 

^ό^φ'  όρμ-ή  μετά  ^όφον 

^οία'  χνλίστρα  των  Ιπποητ  παρά  τφ  ποταμψ 
χαϊ  ίράμμφ  (376) 

^οίαγξ'  φάραγξ 

^οιβδεΐ'  ροιξεΐ.  όιοχει.  ροφεΐ 

^οΐβδος  (δορίι.  Αη(.  1004)*  ρόγχος,  ^ρόφος 
ποώς 

ροιβδώδεί'   [μίτά  ήχον  άείδει^    ξ^ς  οί  ποι- 
μένες 
40     .»ιδαμός*  ό  όσπάραγος 

^οιδμός'  ποιος  ιρόφος 

-^^οίδνας'  δάχνας  (431) 


€00.    58  άναχλίνεται        61  \χόλιον        65  ^ίπος        66  ^όΒων        83  ρώγαν        87  ρογ- 

δ 

χίην,  (^εγκεΐν        89  οΓ.  ορόό—  βΐ  ραδ—        94  ^όότ;        97  ^οόιάί        400^όδιο^        4  αροί 
^  ρυδόπς        19  άηδεί  (οί.  ΤΙιβο^ηοβΙ.  24,  2) 


10  ρό^ειον  {εϋμα^  χύμα  (ε  412^,  τό  μετά 


1325 


ρο$ζ8ϊ  —  ^υβ'μός 


1326 


(}οιζεΐ'  δίώχΒΐ,  όρμ^.  τρέχει 

^ ο ίζη δόν  (Νί€.  ΤΙι. 5&6)'  σφοδρώς  -ήχητιχόν 

(}οιζήσαι  (Κ  602)*  ποιόν  ηχον  άΛοτελέύοι* 
αυρίσαι 

^οΐζος'  ιρόφος^  ήχος,  ^ενμα  σφοδρόν 

(^οίζονντος'  ήχοΰντος 

^οίζωσον  (~-ησον)'  -ήχησαν  σφοδρός 

(^  ο  ίχόν  (ΑΓοΙιίΙοοΙι.) *  σχολιόν ,  χαμπνλον^ 
σχαμβόν,  ^νσόν.  ριχνόν 

'ΡοΙχον  χρι^οηομηία'  ^Ερατοσθένης  Ιν    10 
τψ  ίννάτω  των  Άμαθουσίων  (ρ.  231),  /βα- 
σιλέα τοϋτον  αίχμάλωτον  γενόμενον^  είτα 
ύποστρέιραντα  ηρός  εαυτόν^  τ^  ηόλει  Ά^ίι^ 
ναίων  χριΒάς  έχηέμ^αι  φησίν 

ή^^οιλιαίς'  δάχναις  (422) 

φοϊσμός'  ο  των  ϊηηων  [&4  Κε\ 

βόμβος  (Τ1ΐ60€Γ.  II  30)*  ψόφος,  στροφός, 
ήχος.  δϊνος.  χώνος.  ξυΧήριον^  ού  έξηηται 
σχοινίον^  χαΧ  έν  ταΧς  τεΚεταϊς  δινεΐται  [βά 
33]  Ινα  ^οιξη.  τοντο  αυτό  (χβΐ  ^νμβος  20 
έχαλεϊτο).  χαϊ  Ιχ&ΰς  τις  των  ηλατέων,  χαϊ 
ό  έν  τοις  δεσμοΐς  γόμφος  (ιη«4!ΰΙ) 

^όμβφ  (Εαηρ.)*  ηεριφορρ^  χννήσει 

^ομβωτόν  έπίμηχες 

^όμιξα'  είδος  άχοντίου  {τ%ηη$χ) 

^όμος'  σχόληξ  έν  ξ,νλοις 

Ρομφαία  (Ρ1ι ^ΙβΓοΙι.) *   θρφχιον  άμνντήριον^ 
μάχαιρα^  ξίφος^  ή  άχόντιον  μαχρόν 

^ομφφξει*  βαστάζει  (ως  ^ομφαίαν) 

^ομφεΐς'  Ιμάντες^  οίς  ^άπτεται  τά  ύποδη•    80 
ματα  (^ί.  όρμοι) 

ή^^όνειν  χρίνεσ&αι 

^όος'  ξονς^  ^νμι/,  ^ενμα  {Σ  402 ?) 

^οηαΖς'  χλίσεσι 

φΌχαλίξει•  στρέφει^  χινεΐ  ώς  ^όπαλον 

ρόπαλο  ν  βαχτηρία^  ^βδος 

^οπή'  χλίσις^  νεΰμα  [αά  46]  δυνΰψ,ις^  βοή' 
Θεια  [47] 

^οητίον  χλειδίον  {^οητίον  ηχείδιονί) 

^όητρον  ίόπαλον  (Εην.  Ηίρρ.  1172).  ^1  τό    40 
έηιχαταηίπτον  της  ηαγίδος  χαϊ  σνλλαρψά" 
νον  (ΑΓΰΙιΠ!ΰ&•  ίτ.  881»).  χαϊ  τό  έηίσηαστρον 
της  θύρας*  Ινιοι  χρίχον  (Ι^^βίβ»).   χαϊ  τό 
αΐδοΐον,  χαϊ  τό  χαμπνλον  ξύλον 


^οταρία*  τορύνιον 

^ονβοτός  (Μ&€6ΐΙ.?)'  (όφημα 

^ονγχος  (Βοβοϋ)*  πρόσωπον 

^ουδόν  ([.βοοηβΒ)*  ^ενστιχως 

^^ουμάζεταΐ'  φρίττει 

•^^οντο'  τοντο,  Μαχεδόνες 

^οφεΐ'  χατίΐπίνεί,  αναλαμβάνει  .^\ 

^όφιον  χύχα  (χΰμαΐ) 

^όφια  (Α6θΙ.?)*  χνματα,  ή  ^όθια 

^ό  χ  αν  ο  ν  σχυταλίδα^  άηοραχτηριον^  '^  άπο- 

ρηγλιωσι  τό  μέτρον 
^ οχ» ει  (ε  402  μ  60)•  ήχεΐ^  ψοφεΐ.  χλνξει 
^οώδες  (οηβάίΰΙ)* 
^ναξ'  περιχεφαλαΐα,  πύργος,  ^εΰμανδρηγόν 

(ΤΗα€.  IV  96  βοΐιοΐ.) 
^υάχετον  (Αγ.  £78ί8(Γ.  170)•  θόρυβον.  ή 

τόν  ρέοντα  όχετόν 
ρνβδην  (ΗίρροηβεΙ.  Γγ.  34  ΑπβΙοΙ.  ΗΑ.  IX  40)• 

[&ά  65]  ή  ταχύτητι.  ή  μετ*  ήχου  σφοδρού 
δυγχιάζειν  ή^ διαστρέφειν.  ρογχάζειν 
ή^^υδεί'  περιηλέχεται 

^ύδην  εύχόλως^  ή  αθρόως  έπιτρέχοντες 
Ι^νδωμένην  ^οφωμένην 
ή^^νδία•  ^οά,  ή  ^Οίά 
^νδόν  ή  ^νδην  (ο  426)•  χύδην^  δαψϋίώς^ 

^ενστιχως^  σφοδρός 
^ύεινα'  άρνα.  Κύπριοι 
ξύεται*  [•ιΙ78]  είργει.  σχέπει.  [βάΐβ]  χωλύει 
ϋνζα'  βία,  ή  του  τόξου  τάσις  (617) 
^ύζειν*  νλαχτειν  (ΗιτΗτβ) 
φύξονσι  (Ηβηηίρρ.)*  διαμωχωνται,  μισοΰσι. 

γογγνξουσιν 
^νζόν   πενθόν   διά  τό  τους  πενθοΰντας 

άναυδόν  τίνα  τίχον  προφέρειν 
ή^^νήαν   χατόχον  -^ πιπάξεσθαι.  χαϊ  ^υά 

ό  Ιππος  [79] 

^υηφενής'  πλούσιος 
^υθήναΐ'  •\ίρεχθηναι^  δ  δηλοϊ  έξαιρεθήναι, 

ή  ξυσθηναι  (οΓ.  ^νστόν) 
(ρυθμίζει*  χανονίζει 
^υθμοποιός'  ό  μέλη  χαϊ  ^νθμούς  ποιόν 
^ύθμός'  χανών.  μέτρον,  τρόπος,  μέλος  εΰ- 

φωνον,  άχολουθία.  τάξις,  (ή  έμμέλεια  (496)) 

σύγχρισις 


ΟΟΒ.  29  ^νχνόν  33  έναροίξη  τοΰτο  αυτό  Ζ7  ^όμοξ  38  έράχιΰν  50  τό 
^Ινιον  (οί.  ^ατάνα,  βρατάνα)  ^2  ύουγός  53  ρενστιχόν  60  παρεχτήριος  τ}  αποριχοΰσι 
{οί,  ^άγανον,  έπιρρόγανον)  ΡοβΙ  62  ^εϋμα  ύδρηγόν  68  ^υδεΐν  (η  ίπηάξεσθαι  χαϊ 
^οία  ό  Ιππόδρομος})        80  \φένης 

ΗΕ8.  Αά  32  ^ισμός  Αά  33  'ΡομελΙας  (ΙΥ  Ηβ^.  XV  26ν  μετέωρος  περιτομής  Αά 
46  όάβδος  47  ^οπήϊα  (Ν  199)*  σύμφυτος  τόπος,  χαϊ  όοπηρια  ομοίως  57  ^οϋν  (^ΙηΜ• 
IV  2»)•  ^εΰμα  Αά  65  δαψιλός  Αά  73  σώζει  (Κ  417)  φνλάττει  (Κ  259)  79  ^ν^ - 
σ  οντά  ι  (ΖιοίιβΓ.  XIV  12)•  φθαρήσονται.  ξεύσουσιν 


1311 


ηΰούαχος  —  φαβδοφόρο» 


1312 


ηνσααχος'   ξνλον  χαμηνλον  τοΐς  μόσχοις 

ηερί  τους  μχη(τηρας  τιΒέμενον  (^)  αωλύΗ 

θηλάζίίν  (2051) 
πύστις  (ΑθβοΙι.  86ρ(.  64)*  έρώτησίς,  π^νσις, 

άγγιλία,  άχοή.  ή^  πειθώ 
ή^πντά'  Αάχωνες  τα  έρν&ρά  Ιμάτια 
ηντία'  οίον  πηττουσα,  παρά  τό  πηττειν,  έν 

^  τό  γάλα  ηήγνυται  η  χνήχος  ό  τόν  τνρόν 

πηγννων  [85] 

ηντίνη  ηλεχτή^  λάγυνος   (ΑγΙβΙ.  Γγ.  ίηε.    10 
.ΟΟΧΙ^ΙΥ)*   -^οίνον.    ίηλεχον  6έ  ταύτας  ως 

έηϊ  τό  ηολύ   οΐ  δεσμωται^  χαϊ  αηυρίδας^ 

χαΧ  τά  τοιαύτα,  η  ή  άμίς 
η  ω    (δορΙίΓΟ.  Γγ.  89) '    ηοΰ.    δ^εν,    όπόΒεν. 

Δωριείς 
ηώγων*   γενειον,  άλλοι  τι}ν  άναφοράν  της 

φλογός  (ΑββοΙι.  Α».  306  ΕιΐΓ.  Γγ.  833) 
πώεα'  βοσχηματα,  [αά  89]  πληθνντιχως 
χωλείται  (δ  384)*   συνεχώς  έπϊ  τόν  αυτόν 

τόηον  παραγίνεται,    τό  6έ  χαθ*  ημάς  πω-    20 

λεΐσθαι  ηερνάσθαι  λέγουσι  [01] 

ηωλενειν  (Χβη.  6(|.  II 1)*  παιδεύειν  ηώλους 

[03.  04] 
ηωληταί  (Οβιη.  788,  6)*  ούτοι  Ιπώλουν  τά, 

ένεχυρισΘέντα'  αρχή  τις 
•^ηωλία*  χαλχοΰν  πήγμα  τι,   φέρει  όέ  έπϊ 

των  ωμών  τάς  των  Αευχιππίδων  πώλους, 

δύο  όέ  είναι  παρ^'ένους  φασίν 


πολιχοίς    διώγμασι    (Ειιτ.    Αηάτ.  972)* 

τοις  δίά  των  αρμάτων  διώγμΛσι 
ηωλοδαμ(ν)εΙν  (8ορΙι.  Αί.  649)*     τίώλον 

δαμάζειν 
πωλοδάμνης   (οί.  Εαη  ΗΙΐθ•.  187    Χ€ΐι.  6ς. 

II  1)*  πώλους  δαμάξων 
Μωλος  (Εα6υ1.)*   εταίρα,  πώλο  ν  ς  γάρ  αν- 

τάς  Ιλεγον,  οίον  Αφροδίτης,  πώλο  ν  ς  (€η- 

Ιίη.  ρ.  69)  τους  νέους,  χαϊ  τάς  νέας^  χαϊ 

παρθένους 
πωλούμενοΐ'  συνερχόρανοι  (4493)      [4502] 
πώμα  (ΕυΓ.  Ιοη.  1212)*  εχπωμα 
ηώμαλα  (ΑΓίΒίορΙι.  Ιοΰβΐ.  ίΓ.  III)*    άντϊ  τοΰ 

οϋ,  ου  μάλα,  ουδαμώς,    χαϊ  πό&εν^  όπερ 

έστϊν  πάλιν  ουδαμώς 
%ώ  μοι  (4487)*  που  μοι.  οίον  πον  γάρ 
^πώννα  (2989.  90)*  γραφίον  [βά  6] 

'^πώπαι*  φοραί.  Δωριείς  [8] 

πωρειν  (Εΐβί)*  χηδεύειν,  πεν&εΐν  (4153) 
πωρήσαι•  λυπήσαι.  χαϊ  τά  δμοια 
κωρητύς    (Αηΐίιη&εΐι.) *    ταλαιπωρία^    πέν- 

9ος 
πώρινο  ν    (Ε•τοά.  Ύ  62) •    λΐ^ινον.    6  δέ 

πω  {ρ ο) ς  ού  πάς  λίθος 
πώρος'  ό  ταλαίπωρος  [14] 

^'πώς'  πάς,   υπό  Δωριέων  [16 — 23] 

πώϋξ'  ποιος  όρνις,    ό  *Αριστοτέλης   έν  τφ 

περϊ  ζώων  (IX  18) 


*Ρά'  δή.  σύνδεσμος  {Β  1)* 

άλλοι  μέν  ρα  θεοί  τε  χαϊ  άνέρες 
χαϊ  παρά  ίατροΐς  ^ι.ζίον  τι  (ρά) 

(^άας'  (γεύματα  (€}'Τ\\\.  Υοβ».) 

ραβάττειν  άνω  χαϊ  χάτω  βαδίξειν.  τιν^ς 
όέ  τύπτειν,  χαϊ  ιρόφον  ποιεΐν  [αά  3]  τοΐς 
ποσί,  χαϊ  (ιάααειν  [4] 


^άβδοΐ'  χαϊ  τό  σύνηθες  χαϊ  ή  διάφυσις 
^7ί  ϊήζ^  ^οεϊ  φλέβες  (ΤΗβορΗπ.  ΟΡ.  IV  13 
XII  6).  χαϊ  όβελοϊ  δ^  οί  παρατιθέμενοι  τοις 
Όμηρου  στίχοις.  χαϊ  οί  των  φοινίχων  χλώ- 
νες  (ΤίιβορΙΐΓ.  ΗΡ.  II  2,  2) 

^αβδοφόροΐ'  ραβδούχοι,  χαϊ  ό  βραβεχηής 
^αβδονόμος 


ΟΟΡ.  84  πιτια  οίον  πιπτιοϋσα  —  ηίπτειν  84  τ;  ....  πηγνύων^  ροβΐ  86  8β  λάγννες 
'-'ταϋτα  88  οΓ.  πωπολια  95  ηωλήται  4^1Ζ  πωοός  δυίάββ  (15  πός*  πούςΐ)  Ρ  1  μέν 
ρά  —  ίητροΐς        5  περιτι&έμενοι        6  χαϊ  ....  |νόμο^]  ροδΙ  5 

ΠΕ8.  85  πίτνλος'  ή  ανατροφή  της  χειρός^  δταν  πνχνώς  έπιφέρηται.  δηλοΐ  όέ  χαϊ  τΊ}ν 
είρίσίαν,  χαϊ  τ?/ν  τώι»  πυκτών  έχατέρας  χειρός  αυνέχειαν  Α(1  80  ποίμνια  (^677)  91  π<σ- 
λέσχετο  {Α  490)•  αΓ£θΤ()6φ£το.  ενρίαχετο  93  ηωλεύμενοι  {β  65)•  συνιόντες  94  «τω- 
λίσσεαι  (£350)*  φοιτήσεις,  παραγενήσεις^  άναστρέ'φεις  4502  πωλοείο^-ε'  ίπιμελώς  ό 
πολλάκις  φοιτάν  ΧΑ  6  λυπτ/  (4510)  8  χωπολία'  ή  αναφορά  τον  πυρός  (4488)  14  ηώ- 
ρωσις  (Βοιη.  XI  25)•  ίξ  όστέων  σύμφνσις  χαϊ  σύνδεσμος  λέγει  τόδε  (£.  λέγεται,  τό  δέ)  έπϊ 
σαρκών  πώρως  (πώρος)  χαϊ  αναισθησία  16  πωσ αχώς'  ποσ απλώς  17  πώς  τ*  άυ*  (γ  22)* 
πώς  δέ  18  πώς  τ'  άρ  τοι  (Α  123)*  πώς  δή  σοι  10  πώς  χεν  Ιοι  (α  333)*  πώς  αν  γένοιτο 
20  πωτάσθαί'  πέτασθαι  (πότ — )  21  πωτώμεναι  (Αγ.  Ρβο.  830)*  διατρίβουσαι,  διαχινον- 
σαι  (ποτ — >  22  πωτώνται  (Β  462)*  πέτωνται  πώϋ  (Γ  198  &!.)*  ποίμνιον^  ή  ποίμνη 
Ρ  Αά  Ζ  χαϊ  φράααν       4  ^άβδιδα'  τά  διδασχαλεϊα 


1313 


ξάγα  —  ^^ων 


1314 


(>άγα'  άχμή.  βΙα,  ορμή  (Ηίρροϋτ.  233,  481). 
χαΐ  -ήν  ημείς  ρώγα  θηλνχώς^  ΆττιχοΙ  ^ά)^α 
(ΡΙ&Ι.  ΐ6βΓ«?.  VIII  ρ.  845  Α)  [8] 

•\^άγανον  ^φδων.  Θούριοι 

^αγάς'  πήλυξ^  ή  σταφυλές,  ^ωγάς  [11] 

^αγδαΐον  (€οιιιί€ί)*  τό  όξ;ύ,  όρμης  μ%στά»^ 
η  άΒρουν,  σφοδρόν,  Ισχνρόν^  φοβερόν^ 
σχληρόν  [18] 

'Ραδαμάν^υος  δρχος  (Ογ&Ιιιι*)*  τον  έηϊ 
χηνϊ  χαϊ  χυνϊ  χαϊ  τοις  τοιούτοις  ορχον         10 

^αδαμεΐ'  βλαστάνει  [16] 

^άδαμον  (Νίΰ.  ΑΙ.  92)*  χαυλόν,  βλαστόν 

^αδανάταΐ'  πλανάται  (113) 

^αδάνη'  χρόχη.  ομοίως  φοδάνη 

(ίαδανίξεταΐ'    τινάσσεται    (^^.    βραδ—) 

(«ι 

^αδανώροΐ'    οΐ   των    λαχάνοίν    χηηουροί* 

Ταραντΐνοι  (145)  Ρ8] 

^ςίδια'  εϋχολα^  ευχερή 
^φδια  (Ρ1ιβΤ6€Γ.  ίΓ.  Ι«ΧΧ ΥΙ)  *  ύηόδημα  ηοιόν  *    20 

οΐ  δέ  σανδάλιον  (50.  395)  [26] 

φαδινόν  (Σ  576)*  λεπτόν^  ίσχνόν.  εύχίνη" 

τον,  άπαλόν,  εύδιάσειστον 
^^διονργεν  ^γΑΐως  Λοιεΐ.  χαχοηοιεί^  ό«ι- 

νοηοιει 
^ςίδιουργός'  πλαστογράφος,  ή  ταχυγράφος^ 

πονηρός,  μηχανουργός,  πολυμήχανος 
^ςίδίως•  εύχόλως,  ευχερώς  [81.  82] 

^άζειν  (€Γ8ΐίη•  Ηβπηίρρ.)*  ^ρώγειν.  χυρίως 

Ιηϊ  των  χυνων  μιμητιχως  ίπΧ  του  (ποιου)    30 

ήχου 
^ά&αγος'  τάραχος,  ήχος,  θόρυβος,  ιρόφος 
ή^^α&άμη*  (^^στώνη,  ^(ΐ^μία 
^αΘαίνεταΐ'  ραίνεται,  βρέχεται 
^α&άμιγγες   {Α  536)*    ^ανίδες,    σταγόνες. 

χαϊ  ό  άπό  των  Ιππων  χονιορτός  (Ψ  502). 

άλλοι  -^^α^άμιγγες  λέγουσι 
ρα^απυγίξειν    (Αγ.   Ες^.  806)*    ο    τίνες 

σχομβρίξειν,    τό    τφ    σχέλους    ηλάτει 


παίειν  χατά  των  Ισχίων,  τό  εΙς  τόν  γλον- 

τόν  σιμφ  ποδϊ  τύπτειν 
^α&ασσόμενοΐ'  φαινόμενοι,  πληττόμενοι 
^α^μίξεσ^αΐ'  ^αίνεσ^αι 
^ςί&υμία'  αμέλεια,  χατήφεια.  ανοχή 
(^γί&υμος*  ό  μή  πονητιχός  [βά  42]  [43 — 46] 
}φ  (δορίι.  Γγ.  978  Ιοη.  ίΓ.66)'  ^γίστον,  φςίδίως 
Υ^αιβΙας'  άξήμιος  δήμος  (97) 
φαιβόν  (ΑΓΰΜΙθ€ΐι.  ίΓ.  60,  4)*  έπιχαμπές,  τό 

μή  όρΒόν,  χαμπύλον,  στρεβλόν,  σχαμβόν 

^άιδια'   σανδάλίΛ.  οΐ  δέ  υποδήματα  γυναχ- 

χεία  (25)  [51.  52] 

^αΐεΐ'  πορ&εΐ,  φ&είρει 
^αίεταΐ'  πλανάται  (62.  18.  113).  φαίνει 
^αίζεταΐ'  υγιαίνει 
ή^^αιχαχερεΐς'  στρεβλοχέρατοι 
ή^^αίχερος'  χαλεπός 
Ταιχός   (8ορΗ.  ίτ.  979)•  "Έλλην.  Ύωμαΐοι 

δέ  τό  Γπροσ&έντες,  Γραιχόν  φασι  (162) 
φαΐνει'  μίλτοι  [00] 

ραίξία'  τόπος  Ιδιος  Ιατρού  έν  Ταραντίνοις 
ί^αίοιτο'  [&θ  62].  πλανφτο  [63] 

^γίον  (ΡΙβΙο)*  συγχριτιχόν  ή^ή  έτερον 
^αίουσί'  φ^είρουσιν 
^αισαι*  τρισυλλάβως  Άττιχοϊ  τό  Ιχ  νόσου 

άναλαβεΐν 
(αίσας  (Οβιηοβίΐι.  13, 2)'  ύγιάνας,  άνασφήλας 
^ςίστα  (ΤΗβοοτ.  XI  7)*  ^^δίως,  ενχόλως 
1^  α  ι  στάζει-  πονει.  ώ&ει  (130)  [70] 

^αιστήρ'  σφΰρα  σιδηρά  μονοχέφαλος,  τιν^ς 

δέ  σιαγόνα 
^αιστήρα  (Σ  477)*  ομοίως 
φςίστον  ύπερ^ετιχόν 
^αίστωρ•  χραντήρ  {άβια  αρΗ  βιηίηβη») 
}αΙσω  ^^ί,  ΡΙβΙ.  ΑχίοοΙι.  364  0)•  βελτίον  σχω 
ή^^αιφάσσει•  άγνενει  (146) 
^αΐω'  φθείρω 
^ψων*  εύ&υμότερος 


€00.    7  ^άγα        (10  εί.  π  2193        12  εί.  όράγδαιναν)        14  έ^τι; 
25  ^αδίαι       μ  ^α^'απυρίξειν  —  χομβ\        46  ^αΓ*  ^αΐστον       60 
βοχέροις'  στρεβλοχεράτοις^)         ^^  όαΐχος        60  χατεγράσσοντο 


στηρ 


σταγόνα        73  ^αιστόν        74  χρατήρ;  οί.  ^άστώρ 
ΗΕ8.    8  ράβδος-  βέλος       11  ^άγαται  (υ  150)*  (}άναται  (128) 


}νιον        19  χρόχος 

αΐδια        (56  ^αι- 

\1  οί,  Ιστήρ  6ΐ  ^οι- 


18  όαδαλόν  (Ζβ- 


(7583)•  λεπφ  81  ^αδμωες  (Ζ  323)•  ^εράπέαφΛί  32  ^αΐσας-  ύγιάνας  Αά  42  άλλα 
ίχλυτος.  άλλοι  έπϊ  τ<ηβ  μεγάλου  &υμοϋ  (μεγαλο^ύμόν  λΑ  ζαΘόμου)  χέχρηνται  τη  λέξει.  πι.  86ΰ. 
ίη  ίύΒΤ^,  48  φηηίχλά'  χενός  (ΜβϋΙι.  Υ  22)  44  ^αμά  (ΜβΙΙΗ.  II  18)•  ύιρηλή  45  ^α- 
&ώδημα•  'φευ(ή»α'(ίβΌ)  ,  49  ^αιδήλες*  εμφανές  51  ^αιδείται*  σχώπτει  (διαιρεΐταΐ' 
χόπτεται  οί.  245)  Μ  φαίαν  ύγείαν  60  βαίνοντα  (Α  282)*  έβάλλοντο,  χατεπάσ^ 
σοντο  Α4  62  φ^είροιτο  (56.  215)  68  φαιομένον  {ζ  326)*  φΒειρομένου  70  φ  αϊ  σα  ι 
(ν  151)*  φ^εΐραι 

83 


1315 


^άχ8*  αζΒί  •—  ^αφαν$δω&ηνα$ 


1316 


^άχβ*  άξΒί  (βρίΰ.  ίηο.)*  Ιμάτια  ξηραΐνα 

\^άχ€λος*  σκληρός  (85) 

^άηη  (8ορΙι.  Ρΐιϋ.  39)-    άποραχίσματα.  καΐ 

αποσπάσματα  (154).  Ιμάτια 
^αχΐδες   (Νίοη^.)*    άρόδαμνοι^   χλάδοι 

[88.  84] 
^^αχλεός*  σκληρός  (80)  [86] 

φαχτηρίοις  χέντροισιν  (8ορ1ι.  ίη  730)* 
<£ντΙ  του  ταις  χωπαις  *  δαί  τό  [ά]^άττ€σ^αι. 
χαϊ  ίν  Φιλοκτήτη  τφ  ίν  Τροίφ  (ίΓ.  632)• 

μίλη  βοών  άνανλα  χαϊ  (αχτηρια 
άντϊ  τοϋ  'ψοφωδη  χαϊ  θορυβώδη  [89] 

ί^αχτήρια'  τύμπανα 

^αχτοί*  φάραγγες.  ηέτραι,  χαράδραι  (124) 

ι^αχτός  λόφος* 

ί^άχτρια{ι)'  τά  φαβδία^  ίν  σίς  τους  χαρ^ 
Λούς  άπαράσσουσιν 

•^(αχωλέον  ^άχος 

φάματα'  βοτρνδια.  σταφυλίς.  Μακεδόνες  [96] 

^φαμβάς-  6  δήμιος  (47) 

φάμνος'  τό  φυτόν^  δηερ  εΙς  άλεξιφάρμαχον 
παραλαμβάνεται  [βά  98] 

*Ραμνουσιάδας  άχτάς•  δήμος  έν  τρ  Άτ• 
τΐ9φ,  δηου  Νέμεσις  τιμάται 

Ύ αμνού  σία  Νέμεσις•  ίν  'Ραμνοϋντι  Νε- 
μέσεως  ϊδρυτο  άγαλμα  δεκάπηχυ^  όλόλι- 
Βον^  ίργον  Φειδίου^  ϊχον  έν  τζ  χειρϊ  μη- 
λέας κλάδον 

ή^φαμοσαίτης*  χατάρατος 

•^φαμφαδέχταΐ'  τό  πυκτενειν 

φαμφάξεί'  ^ύγχει  ώΒΊ^αει  [^94] 

ί^αμφή'  κοηίς,  μάχαιρα•  η  τά  των  όρνέων 
φνγχη  (^άμφη) 

φαμφησταί'  ΙχΒϋς  ηοιοί 

φαμφίς*  νεώς  είδος 

Ι^άμφος'  ^νγχος  τό  έηΧ  τω  στόματι  των 
μεγάλων  πετεινών 

φαμιρά  γόνατα*  βλαισά  γόνατα,  τό  όέ  αυτό 
καϊ  ^αιβά 

φαμ-φόν  καμηνλον,  βλαιαόν 

φαν  α*  άρνα,  *ΡωμαΙοι  δέ  βάτραχον 


10 


φ  αν  ι  ς  (Αγ.  ΑοΙι.  171)*  ύταλαγμός 

φανάται*  πλανάται  (18).  ύπείρετοΛ 

φαν  τ  ι  ζει-  σκώητει  (121)  [15] 

φαξ  [&ά  16]  η  της  σταφυλής  [«ά  1^ 

φ  {ίο  ν  ευχερές,  κοϋφον.  ενχολί^ρ 

φάπα  (Μ&οβάοηββ)*  τήν  χαλάμην^   χαϊ  τους 

έν  αύτΐβ  ανλονντας  φαπανλονς 
φαπίδες'  -υποδήματα,  περόναι  (147) 
φαπιδοποιόν    [τόν  ποιι^τήν]    ^ω^ιείς'  ι/ 

ποιχιλτήν.  ή  τάς  κρηπϊδας  ποιονντα 
φαπίζει-    -^σκώπτει  (114).   άλθγί.    ή- παίξει. 

μαστιγοΐ,  τυπτει 
φαπίς•  φάβδος,  κρηπίς,  ^κώμη,  ψογγυλίς^  οί 

δέ  λατράνην  (147) 
φαπίσαΐ'  φάβδφ  πλήξαι,  ή  άλοηύ€ΐι 
φάπταΐ'  φάραγγες,  χαράδραι  (91).  γέφνραι 
φάπτειν  (π  423)*  μηχανάσ&αι^  χατααχευά- 

ζην 

'Ράριον  πεδίον 

29    'Ραρος'  Ισχυρός,  καϊ  όνομα  τοι}  Τριπτολέ- 

μου  πατρός 
φάσσα(τε  υ  150)*  βάνατε  (11) 
φςίστα'  ευχερή,  εύκολα 
φ  α  στάξει•  πονεί,  ΜεΙ  (69).  ταρόττεται 
φψστον  ευχερές,  εΰκολον 
φγίστωνενεταΐ'    φ^^μεΐ,    άμελ^ΐ^     χατα- 

φρονεί 
φψστώνη*  φ^Βυμία,  καϊ  τά  όμοια 
φφστώνης  (ΗβΓού.  III  136)*   τρυψης,    τέρ- 

ιρεως,  αναπαύσεως 
-^φάστωρ'  κρατήρ  (74) 
φατάναν  τορύνην 
ή^φατίξεί'  πρεσβεύει 
ή^φατιχεύειν  καταράοΒαι  (α  7066  εοΙ.  613, 

12) 
•^φατώνα  (383)•  φεκτήρα,  σφαγέα  [40] 

φαφάνη'  κράμβη 
φαφανιδωΒήναΐ'    τους  μοιχούς    ταΐς   φα- 

φανίοιν  ήλαυνον  κατά  τής  έδρας 

τ*ν  γάρ 
άντϊ  τής  φαφανίδος  ορών  όξ-υϋ^μίαν 
^λ^οι  προς  ημάς;  (Οοιη.  ίηο.  Γγ.  ΟΙ.ΧΧΙ  V) 


30 


40 


ΗΕδ.  83  φακκίζειν  τό  διαιοεΐν  τά  μέλη  τής  φάχεως,  ή  παίειν  (φαχ—)  84  φακκί- 
ξεί'  ο  διακόπτων  86  φάκκος  (ξ  178)*  διερρωγός  ίμάτων  89  φακτήριαί'  ιροφωδη  καϊ 
ϋοονβώδη  96  ^αμας*   ό  ΰ'ψιστος  Βεός         Αά  98  καϊ  δένδοον  ακανθώδες  (Ρι.  £ΥΙΙ   10) 

1θ4  φομφαία'  μάχαιρα,   καϊ  ή  πυγαή  τής  χειρός         15  ^  αν  το  ν  (Οβηβι.  XXX  32)*   ποικί- 
λο ν       Αά  16  [φάγα]  —  [ήν  ήμεΐς  ρώγα  χαλοΰμεν]        40  ή^  φ  αυλό  ν  άγραυλον,  άγροιχον 


1319 


ρ€ηνώρ  —  ^ητόν 


133• 


^εχτων  άηομαχτρόν.  ή  Ιματίων  [β] 

^εμβέσ&ω'  τά  δμοια 

φεμβονάν  σφενδόνας 

^  φ  εμεί•  όδυν^.  σήπει 

φεμφ&ηναΐ'  φέμβεσ&αί 

(ίμφος  (Α•οΙ.)*  το  στόμα,  ή  φίς  [12] 

φέξεί'  πράξει,  ^σβέ,  Ιερεύσει,  ηαραοχενά- 

ϋει^  ετοιμάσει  (8  621),  ξέσει  [14.  15] 

φίοντα  (Αβ^^ά•ι^8η^.  ίΓ.  3)*  φυτά,  έχχώματα 
φέοντί'  •\φει  10 

φ  ε  όντων  κατερχομένων 
φίος'  φενμα  (βοΙι.  Α68€ΐι.  Ργοπι.  400)  [•4  19] 
φίηεί'  ϋλίνει^  β^ρ^^  χα^έΧχει  [21] 

^φέηεις'  φέψις  [αά  22]  [22] 

φενεν  (Εΐβί)*  ίδίωχεν 
ή^φεΰμιν  βρέφος  νεαγνόν 
φενσαντα    (Ρ1•(.  ΟΙτ.  ΥΙΙΙ  544  Ε)•    έγκλί- 

ναντα 
φενσταλέον  φέον 

φενστόν  χυτόν  [29 — II]    20 

φέψας'  χλίνας  [•ιΙ  92] 

φέωνος'  ενωνος,  ή;- ανδρός 
φιΙ^γεα  (γ  349)*    ηαΧΚία  βακτά^    άηδ  Το- 

μαίων,  βεβαμμένα  Ιμάτια.  'ΡηγεΙς  γάρ  οΐ 

βαφείς 
φ'Ίγενς*  βαφενς 

'Ρηγΐνος'  τους  δειλούς  'Ρηγίνους  έλεγαν 

[97.98] 
φήγμα  (ΑηΙιίρρ•  1Υ  ρ.  725)*  τάσις  ανέμου. 

χατά  μηχος  τραύματος  ούλη  (244).    στά-  *30 

λαγμα  (309) 
ρήγματα*  σχίσματα 
ρηγμίν   αιγιαλός ,  ηερϊ  δνηερ  φήγνυται  τό 

χνμα 
[42]  τά  -^άπορκυματα  της  ηέτρας 
φηγμίς'   αΙγιαλός,   διά  (τό)  φήσσειν  τά  κΰ- 

ματα  ίχεί  [44] 

φήγνυταΐ'  διαιρείται^  χαταχόπτεται  (51) 


φήγος    (1661  ν  73)*    φάχος•     Μερίστρωμα. 

σπάραγμα,  προσχεφάλαια  (172)       [47—56] 
φηίτεροΐ'  [•Α51]  εύχερέστεροε^  εϋχαπείτεροι 
φήνεα'  πρόβατα^  οΙα  {προβάτεεΛ%} 
φήνες  (ΝΙΰ.  ΤΙι.  453)-  άρνες^  ηρόβατα 
φήνιχες  (ΗΙρροΰΓ.  611,  14)•  άρναχίδες  [55] 
'Ρήνος'  όνομα  ποταμού 
φήξαί'  διελεϊν.  χαταβαλεΐν  (λ  538).  άχολΰ- 

σαι.  χράξαι 
φήξαί  με  χαϊ  φράσαι  άεϊ  λόγον  (Οβη. 

ίτ.  €Ι.ΧΧΥ)*    άντϊ   τοΰ  έχρτί^αι    φωνήν 

[591 
φήξε'  [8460]  χατέβαλεν.  Ιχραξεν.  άΛίλυσεν. 

φηξήνορα  (£Γ228)*  πολεμιστήν  πραχτιχον, 

ή  άνδρεΖον  πολεμιστήν  [92] 

φηξίφλοια  (ΤΗβορΙΐΓ.  ΗΡ.  1  6,  2)•  ^ξαντα 

τόν  φλούν 
φηξίφρονα*  χαταβαλόντα  την  ψρέψα 
φησίδιον  λεξίδιον 
φησάμενος'  διομολογησάμενος  (278) 
φήσαντο'  έψηφίσαντο  [^ά  97] 

φήσεις  (ΕρΗίρρ.  ρ.  335)*    νόμοι  ^    δόγματα. 

λόγοι^  λέξεις,  ψηφίσματα 
φησχομένων  λεγομένων  [70.  71] 

*Ρησόσαρχος,  δς  φέει  τά  θέσφατα  (Βρί- 
€ΐΐ8Πΐι.)'  ήτοι  παρά  τήν  φησιν  είριψτεν*  ή 
ώς  Άσχληπιάδης  έν  ς  τραγφδονμένων^  άρι- 
στον αυτόν  γεγονέναι  άλή^ειαν  εϋτ^ν,  έγέ- 
νετο  δέ  χαϊ  έτερος  [73] 

φήσσεΐ'  τέμνει^  οχίζη.  τύπτει^  χροτεΐ 
φητήν  (€Γ.  Χβη.  ΗβΠ.  III  5,  6)*  την  ώρισμί- 
νην  ήμέραν  τοΙς  Θεοΐς  εΙς  &νσ£αν  οηααίνη 

[76] 

φητοί  (Ηββίοά.  ορρ.  4)*  οΐ  ίνδοξοι     [ηά  77] 

φητόν   (ΤΙιυο.  II  7)•    το  τεταγμένον^    δ  αν 

τις  τάξηται.    χαΐ  (ίησάμενοι•    ταξάμενοι 

[79.  80] 


€00.  ^απόμάχτρων  4Ζ  ^ηγμός  ^^  φηνέχες  61.62.63  =  63.61.62  ^  (βηξεί\ 
72  Εν  χαϊ  τραγ\        (Ρήσος  άρχος,  υς  χρέειΐ) 

ΗΕ8.  6  φέμβεται  (Ργου.  VII  12)•  πλανάται,  γυρενη  12  όέξαί'  ποιήσαι  (Γ  354). 
Βνσαι  {Α  444)  14  φέξομεν  (^837)*  ποιήσομεν.  χαΧ  τά  δμοια  15  ρέοιτο  {ι  459)*  φ^εί- 
ροιτο  Αά  10  φενμα.  4ηρίον  (€8Ι1.  Οίβη.  100}  21  φέπει  (θ  72)'  έβα^εΐτο  λά  22  φέπον- 
(δίον  Τ1ΐ€0^η08ΐ.  11,  10)  23  φερπιδάω'  το  πυρ  έχχαίουσι  (φιπίδα,  ω)  29  ρεφέα*  έστε- 
γασμένα  (άμφηρεφέα)  90  φεφούγια*  φεμπτά  31  φεχ&έν  (Ρ  '02)'  πραχ^έν,  συντελε- 
σΘέν      Αά32  στεγάσας  (αά  έρέψας)      37  φήγησεν  (Γ 259)•  Ιφοβήέη,  έδειλίασεν      38  φήγλαΐ' 


Οίων  \ι//;^  '^υ  ρχιοιως  ι^  όυυ)'  ευχολως,  ευχερώς  3υ  Ο  η  ία  χαι  ρηίοια  {χ  ζόο)'  ομοίως* 
ευχερώς  μάλα,  φ^δίως  Αά  61  εύχαταγωνιστοτεροι  (Σ  25ο)  55  *Ρήνη  ποιμήν  (Β  728)• 
χαϊ  πόλις  50  φηξάτω  (Ιβββί.  52,  9)•  χραξάτω  Αά  60  διέρρηξε  (^V507)  ϋ2  φηξήνορες 
(δ  5)•  ομοίως  Αύ  67  οΐ  όέ  Ιτύπτοντο  (φήσσοντο)  70  'Ρήσος  (ΛΓ20)•  ποταμός  Τρωάδος 
71  φήσοντας  (Σ  571)•  τοις  ποσϊ  χροτοΰντας  73  φήσιας  (φ  291)•  ομιλίας  76  φητήρα 
(1443)•  διδάσχαλον        ΑΑ  77  ταξάμενοι        79  φητόν  τό  τεταγμένον        ^  φήτωρ'   ό  τήν 


ιδίαν  άποφαίνων  γνώμην  χριτήν 


1321 


^ή%ορ$ς  —  Ψϊηα$ 


1322 


ρήτορες   (Ευ γ.  Η6€.  126)*    λέ^ηοι.   ονχ  61 

συνήγοροι  μόνοι 
(}ήτρα(,'    συνθήκαι  διά  λόγων,   ή  δίχαι•  ή 

όμιλίαι 
μήτρας•  σννΒήχας 

ρήτρης'  (}ητοριχής  [85] 

^ητόν  φανερών  [87] 

ϊ^ητωρ    (δορίι.  ίτ.  982)'  συνήγορος,  χάί   ο 

τήν  Ιδίαν  άηοφαίνων  γνήμην,  ή  χρίτής 
"^ύνχν  οτάσις.  Ιξουσία  10 

ρηχ&έντα*  χαταβλτ^έντα.  χωρισ^έντα 
ρηχιάδαί'  οί  τους  κατάδικους  €ΐς  ^αχίας 

βάλλονης 
^ηχίς-  άχρα 

ύ^Χ^^  (ΗβΓοά.  Τ1Ι  142)*  φραγμός 
(Η α*  ακρωτήρια  δρ9ια,  καΐ  τά  €ΐς  θάλασσαν 

ίγκείμενα  [ηά  94] 

^  ία  IV α  (ΒοβοΙ.  €γ€(.)'  ^^η,  λιβάς  [96.  97] 
^ίγα  (Βίβί)*  σιώπα 
ριγ^δανής   (Γ  325)*    φρικώδους,   χαλβπης^    20 

κάκιστης,  φοββρας 
(^ιγεδανόν  φρικώδες,  όμοιον  [^1] 

(ηγηλόν  (Νίε.  Α11.  220)•  φοβερόν  [8] 

^ίγησεν  (Γ2Β9  λΙ)'  ίφριξεν.  έφοβήΒη   [δ] 
^ίγιον  [ιό  β]  φριχτόν 
^ίγιστα•  φοβερώτατα.  ατυχέστατα 
*Ριγίστη'  κρήνη  της  Σινιηπίδος 
^ϊγμα*  σταλαγμός  (239) 
ή^^ιγνόν  ^ιγεδανόν,  φρικώδες 
ΐΐ^ιδαεί'  σκνβαλίζει  [12]    80 

ρίζειν    τρώγειν.    ή^καίειν  (369).    μυστύΑ" 

σ^αι.  Βηλάξειν 
^ιξοΰχος  (Οβίΐίιη.  ίτ.  ΟΟυίΧΧΤ)•  σηερμο- 

γόνος 
•\^ιξών*  νεάξων.  Έρετριεΐς 
^ΙΒρον  (Βοβο(.?)*  φεΰμα 
^ικνήν  διριν  φρικτην 
ρικνοί'  ίσχνοϊ  σαρξίν.  έηΐκεκαμμένοι,  σκαμ- 

βοί,  σκόλιοι 
^ικνοΰσ&αι  (δορΙι. (ν. 295) *  διέλκεσ&αι^  καϊ    40 

ηαντοδαηως  διαφέρεσ&αι  κατ*  είδος  (372) 


^ικνοϋται*    λεπτύνεται»    «πΐ   των  όστίων 

των  γερόντων 
(ικνοτέρους'  άσ&ενεστίρους 
ϊ^ικνοφυεΐς'  τάς  στρεβλάς,  καϊ  κεκιεσμένας 
^ικνώσ^αι*  {^υσωθηση 
Ι^ΐμβαι•  ^οιαΐ  μεγάλαι.  άμεινον  6έ  δίά  τον 

Β  ξΐμβαι  (ς.  ▼.) 
^ίμβησις'  αγκύλη  του  ώμου.  οί  δέ  βραχίθ9Λ 

τοϋ  ίερείου 
^ίμφα  (Ζ  511  ι1.)*   ^ψ^δίως,  ευχερώς,  συνε- 

χως.  ή  ταχέως 
ή^  ^  Ιμφ  ια  (^ίμφ'  Ιαλαν1)'   ^^δίως  ^ρρι- 

•φαν 
^ιναν  (Μ6η8η(1.ίΓ.  ΟεΟΧΧνίΙ)•  έπϊ  του  έξα- 

πατάν  καταβουκολοΰντας 
,ρίνεαί'  αί  μέλαιναι  Ισχάδες 
^ίνη*  Ιχ&ύος  δορά 
Ι^ινηλάτην  ή^δνον  τΛν  κα&ικνούμενον  τζ 

όσμί 
^ινόβατος  (Αγ.  ΗΑ.  VI  11)*  ΙχΒνς  ηοιός 
ί^ινοβόλους  άνεμους*  ή  τάς  διά  της  Μ" 

δρας  φύσας 
^ινοδέφου'  βυρσοδέψου 
^ινόκερως  (Οαΐΐίχβη.  ΑΙΙι.  201  0)*   τ^  τε- 

τράπουν  &ηρΙον.  καϊ  ποιος  όρνις  εν  ΑΙΘιο^ 

πί^  [85.  87] 

^ινοπύλη  (Ροίγί).  ΧΥ  31,  10)*  μιχρά  πύλη 

[89] 

(ίΐνοτόρος  (Φ  392) *  ξινούς  διατορων,  τον- 

τέστιν  όπλα  καϊ  φάλαγγας  διακόπτα»ν.  ή 

βυρσοτόμος 
ξινούς  {Δ  447)*  βύρσας,  δέρματα,  ασπίδας 
ϊ^ινοχόος'  χώνη 

Ί-^ινφα  ^ήτρας'  συνθήκας  [44] 

^ινωτηρία'  μέρος  τι  της  νεώς  (ΡοΙΙ.  Ι  86) 
^ιξικάξεται*  ^ικάζεται.  στροβεΐται 
^ίον  (ι  190)*  άκρωτήριον  όρους 
^ίον   ΟΙναΊον    ΟΙνώη  της  ΆργεΙας  όρος 

χα}^πόν  [49.  &0] 

Ύίπαι  (Αεβεΐι.  Γγ.  66  ΑΙοιη.)•  όρη  ΣκυΒικά' 

ό9εν  βορράς  6  άνεμος  πνει 


€00.  93  όηχός  (εί.  162)  95  ^ίενα  818  €Γ.  ^άξειν,  βρίξειν  18  ^εΐ9ρον 
(10.  17  {φ)ρικν^^)  18  Ικανοί  22  στρύβλας  28  ^υσω&ήσει  28  τούς  —  καϊ  β\  80  Οί. 
π£λά>'ΐα  (81  όνθον'^)  Ζ2  \αστος  40  διά  τό  ρίσκον  48  οΐνήναιον,  οίνοήτης  άρτείας 
51  Ύϋιαι 

ΗΕδ.  85  όητφ  {ω  445)*  ώμολογημένφ.  έσταμένω  87  ^ητως  (Ι  Τίιη.  IV  1)'  φα- 
νεοώς  Αά  94  ι;  μάλα  (^εϊα  μάλ')  99  φ  Ια  μάλα  (ΒοβοΙ.  €γ6Ι.)*  ευχερώς  πάνυ  97  ρ  Ια 
φεροι  (Ρ  70) '  ^ςίδίως  φέροι  801  ^ίγβιστα  (Ε  873)*  φρικωδέστατα  8  όιγήδανής 
(Τ  325)*  φρικτής  5  ^ηγινος'  άηειράγα9ος  (196)  Αό  β  φοβερώτερον  {Α  325).  χαλεπώ" 
τερον  {Λ  405)  12  ^ίξαι  {ι  390)*  οί  δέσεις  τοϋ  όφΒα)^οΰ,  καϊ  πάντων  φυτών  86  ^ινός 
(Υ  616)*   δέρμα(τος)  ....  87   Αινόν  (£308)*   τήν  βύρσαν.   τό  δέρμα         89  ξινότερος 

(Φ 392)*  το  οπλον  ....      ^  {^ινφ  (Η  248)*  δέρματι^  βύρσχι      49  (^ίος  {^ον)'  άκρα,  κορυφή, 
όρος  χαλεπόν,  κρημνός 


44  {^ινφ  (Η  248)*  δέρματι,  βύρσχι 
50  ^ίου  (Β  164)*  ακρωτηρίου 


1323 


^ίηεϋϋ*  —  ροίδνας 


1ΙΗ 


(ρίπεσ(σ)ι  (ε  256)*   ψίά^οις,  ηλέγμασιρ  έχ 

καλάμων 
(,ιπή'  ορμή  [ΐ4  Μ]  ^οπή  [54.  Μ] 

(^ΐΛίδιον  μέρος  της  νεώς 
^4ΐτ^(β4  (Αγ.  Καη.  363) '  φνσ§ί^  κνεΐ^  ηνσήρ 

ηέμΛΛ*  ώβαχαΐεί 
^ΐΛίξΜΨΛΐ  (Οοιη.  ιη.  ΧΙ.νΐΙΙ)*  ανακινείται 
φίΜίζων  χινών 
(ΐΛΐρ  (Εαοβό.)*  ^ιηΐς^  τό  ηλέγμα^  ή  έχ  αχοί- 

νων  πέτασος.  *Αττιχοϊ  δ^  ^ιηίδα  (Αγ.  ΑοΙι• 

888),  1^  τό  ηϋρ  χαΐονσΐ'  χαΐ  τρακέζας  οντω 

λέγονσι 
^ϋτί;*  του  σχέλονς  τό  άχροχώλιον         [β2] 
\^Ιαον*  μχχρόν  [64] 

^ΐηος'  ίδαφος  προς  χοΐνην 
(^Ις'  ^ίν.  ^ώ&ων  [67] 

^Ισχοΐ'  εΙδός  τι  μυών 
^ίασουσα'  λνχονμένη  (313) 
φίστρον  ητύον  {λι — )        ^ι^ 
-^(^ίιρανεν  έρρίφανεν  {ξΧιραν%) 
^ιχνοϋσ^αι  (0γ61. Ι) *  χινεΐσθαι  άσχημόνως 

(319) 
(ίΐιρασπις  ( Αγ. Νιι1)1>. 353) *  ό  ^ν  τφ  πολέμφ 

τά  όπλα  ^ίψας  έχ  φόβου,  δειλός 
ριιροχίνδυνος'  παράβολος,  τολμηρός,  ίπι- 

χίνδννος  (ΡοΙΙ.  Ι  179) 
ή^^όα•  γεύματα 
^οαί'  γεύματα,  ^εΖ9ρα,  πηγαΐ:  Ιππόδρομος 

(^οία) 
(^οάς')   τους  χαλαμώνας.    πηγάς,   χεύματα 

[18-80] 
^όβιλλος'  βασιλίσχος  όρνις 
ή^ρόγαν  τον  φονέα,  τον  αντόχειρα  (139) 
^όγαν  ^ώγα  (ΙαΰβΗα) 
ή^^ογεΐ'  όργςί,  άχμάζει.  δαμάζει 
^ογενς'  βαφενς 
ή^^ογία'  άχέστρια 
^ογχιην  ^έγχειν.  ^Επίχαρμος 
^ογοί  (Η6ΓΒ€ΐ66η8) *  σιροϊ  οιτιχοί,  σιτοβο- 
λώνες 

^ό  δ  αμνό  ι    (ΑβοΙ  ΟοΓ.)*    χλώνες,    βλαστοί 

[90] 


*Ρ  ο  δανό  ς  (ΑΗβΙοΙ.  ΜβΙβοτ.  1  18)*   ΜΌταμ$$ 

όνομα 
^όδεα'  έρν&ρά 
^όδεον  (ΕυΓ.  Μβό.  841)*   είίχρσυν.   δυάδες. 

εύειδές 
φοδη  (ΑΓεΙιίΙ.  Γγ.  28)*  αυτό  τό  δέρόραν 
ί^όδια'  υπόδημα  άνδρεϊον  (25).  χαΐ  άμπέλη 

είδος  ((^οδαη^ιά) 
^οδιαχόν    (ϋίρΐιίΐ•  Γγ.  Ι  ρ.  377)-    Λοη^ρίκ 
10        χαϊ  έχπωματος  είδος 
^οδιάς*  ποτηριού  είδος 

^Ρόδιοι  την  ^νσίαν 

(^όδιον  (Αγ.  Ι«^8.  943) '  μύραν  [4ϋ] 

Ιοδόεντα  (ΕυΓ.  ΙΑ.  1298)*  πη}ρρά  [ί] 

}όδον  (ΡΙΐ€Γβ€Γ.  1  29  ρ.  300)•    Λτνλίξναίβι 

τό  της  γυναικός,  χαϊ  τό  σύντ^Β^ς 
^οδωνιά    (ΟηΙίιι.  ρ.  83)*    ό    τοΜφς^    ίρ9α 

φύεται  τά  ^όδα,  χαΘάπερ  χαϊ  Ι99ΐά^  οποο 

τά  Ια  φύεταΐ'    χαϊ   χρινωνιά^    ίν&α  τέ 
20        χρίνα,   δηλοΐ  όέ  χαϊ  τό  αναιδές  (€ί.  396) 
'Ροδώπις  (διρρίι.  Γγ.  138.  148)•  αύτη  γένει 

μέν  ην 

^οην  (Ρΐ8ΐ.  ΤΙΐΜβΙ.  206  Ο)*  ρνσΐ9 
^ο&εΐ'  όρμ{ί 

Ι^οΒεϊν  όρμάν.  τρέχειν,  λέγειν•  Ολλ^χμιψ 
^ο&ιάξειν  (€οηι.  V  ρ.  928)•  έλαύναν,  άπο 

του  ^όφου  της  είρεσίας.  οί  6έ  η^  άναχο- 

ιτήν  του  ύδατος  ^ό^ον  φασίν         [10.  11] 
^ό^ιον  (ΒοΓ.  Αη^Γ.  1096)•  ταχν,  ορμητικά» 
80    ^ό^ον  τόν  από  των  κυμάτων  ψόφον 
^ό&φ'  όρμχΙ  μετά  'ψόφου 
ροΐα'  κυλίστρα  των  Ιηπατν  παρά  τφ  ποταμό 

χαϊ  ιράμμφ  (376) 
ίίΟίαγ^'  φάραγξ 

^οιβδεΐ'  ροιξεΐ,  δισχει.  ροφεϊ 

^οΐβδος  (δορίι.  ΑηΙ.  1004)*    ρόγχος,  ^όφος 

ποως 
ροιβδώδει•    [μετά  ήχου  άείδει^    ώς  οί  χοι- 

μένες 
40    ,.ιδαμός*  ό  άσπάραγος 
^οιδμός'  ποιος  'ψόφος 
ή^^οέδνας'  δάχνας  (431) 


600.    58  άνακλίνεται        61  \χόλιον        ^  ^ίπος        66  ^όθων        83  ρώγαν        87  ρογ- 

χίην,  (^εγχεΐν        89  οΓ.  όρόδ —  βΐ  ^αδ —        94  ^όδη        97  ^οόιάς        400  όόδιος       4  άναί 
^  ροδόπς        19  άηδεϊ  (οί.  ΤΙιβο^ηοβΙ.  24,  2) 

ΗΕ8.  Αά  58  βολτ^  (Π  689)  54  ^ιπής-  ορμής  (3ί  462).  βουλής,  όοπής  55  φίπη 
τ*  άνοια  (Π  589)*  ορμή  του  άγαν  εκτεταμένου  62  όιπιστά  (ΙβΓ€ΐη.  XXII  14)*  διαπνεόμενα 
64  όίπτάζων  (Ξ  267)•  ρίπτων        67  ^Ισαντες  {Α  3)•  φιλονεικήσαντες  (έρι — )        78  ροάων 


1325 


ροίζεί  —  ^ν&μός 


1326 


(^οιξΒΐ'  δίώχει,  όρμξί,  ^Ο^Χ^^ 

Ι^οιζηδόν  (Μ Ιΰ. Τΐι.  556) *  σφοδράς  ήχητιχόν 

^οιζήσαι,  (Κ  502)*  αοιόν  ηχον  άηοτελέσοί• 
συρίσαι 

ροϊζος*  τρόφος,  νχοί•  ^^νμα  σφοδρόν 

(^Οίξονντος'  -ήχοΰντος 

^οίζωσον  (—ησον)'  "ήχηοον  σφοδρώς 

(^  ο  ιχόν  (ΑΓεΙιίΙοεΙι.)*  σχολιόν^  χαμηύλον^ 
σκαμβόν,  ^υσόν,  ίίχνά» 

^ΡοΙχου  χρι&οηομηία*  *Ερατοσ&ένης  ίν    10 
τφ  έννάτω  των  Άμα&ουσίων  (ρ.  231),  βα-- 
σιλέα  τούτον  αίχμάλωτον  γενόμενον^  είτα 
νποστρέιραντα  ηρός  έαντόν^  τ^  Λολεί  'Α^ψ- 
ναίων  χρί^άς  έχηέμ%ραί  φησίν 

•^^οιΧ^αΙς"  δάχναις  (422) 

φοϊσμός'  6  των  ϊηηων  [8(1  82] 

βόμβος  (ΤΗβοοΓ.  II  30)-  τρόφος.  στρόφρς. 
ήχος.  δίνος.  χωνος.  ξνΧηριον^  ού  ίξήκται 
αχοίνίσν^  χάί  ίν  ταΐς  τεΧεταΐς  διν^Ζται  [ιά 
33]  ϊνα  ίοιζ•η.  τοντο  αυτό  (χαϊ  ^νμβος  20 
έχαλεΐτο).  χαϊ  ΙχΟ'ΰς  τις  των  ηλατέων,  χαϊ 
ό  έν  τοις  δεσμοΖς  γόμφος  (ιηβΑίεΙ) 

ίόμβφ  (Ειιτίρ.)'  κεριφορςί^  Χί^ήαει 

^ομβωτόν  έπίμηχες 

^όμιξα-  είδος  άχοντίου  (τν/ηφχ) 

^όμος'  σχβίληξ  έν  ξύλοις 

^ομφαΐα  (ΡΙι^ΙβΓοΙι.) '  Θρ^ιον  άμνντήρων^ 
μάχαιρα^  ξίφος^  ή  άχόντιον  μαχρόν 

^ομφ^ίζεΐ'  βαστάξει  {ως  ^ομφαίαν) 

^ομφεΐς'   Ιμάντες^  οίς  ^άητεται  τά  ύποδή"    30 
ματα  (εί.  όρμοι) 

ή^^όνειν  χρίνεσΒαι 

^όος'  ξοΰς^  ^νμη^  ^εΰμα  {Σ  402  ?) 

^οηαΖς'  χλίσεϋΐ 

ι^οηαλίξεί'  στρέφει^  χινεΐ  ώς  ^όααλον 

^όηαλον  βαχτηρία^  ^βδος 

^οπή'  χλίσις^  νεΰμα  [ηά  46]  δνναμις^  βοή» 
Θεια  [47] 

^οητίον  χλειδίον  {^οητίον  ηχείδιον^) 

Ι^όητρον  ^όκαλον  (Βατ.  Ηίρρ.  1172).  ^1  τδ    40 
έηιχαταηίπτον  της  ηαγίδος  χαϊ  σνλλαμβά" 
νον  {ΚχΜΜάί»  ίτ,  88Ι>).  χαϊ  τδ  ΙηΙύηαστρον 
της  Θύρας•  ένιοι  χρίχον  (Γ^βίββ).  χαϊ  τδ 
αΐδοΐον,  χαϊ  τό  χαμπύλον  ξύλον 


^οταρία'  τορννιον 

^ουβοτός  (Μβεβά.Ι)*  ρόφημα 

^ούγχος  (ΒοβοΙί)*  ηράσωηον 

(^  ου  δον  (Ι.ΐ€οη€8)'  ^ευστιχώς 

^ίουμάζεταΐ'  φρίττει 

ή^^οΰτο'  τοντο.  Μαχεδόνες  '   " ' 

^οφεΐ'  χαταπίνει.  αναλαμβάνει  ΐΐ^ΐ 

^όφιον  χύχα  (χνμα^) 

^όφια  (Α0θ1.?)*  χνματα,  ή  ^ό^ια 

^ό  χάνο  ν  σχυταλίδα^  αΛοραχτήρων,  '^  άπο- 

ρηγλιώσι  τό  μέτρον 
^οχ^εί  (ε  402  μ  60)•  -ήχεΐ^  ^οφεΐ.  χλύξει 
^οώδες  (ιηβίΐίοί)* 
^ύαξ'  ηεριχεφαλαΐα,  πύργος,  ^ενμανδρηγόν 

(ΤΙια€.  IV  96  βεΐιοΐ.) 
^νάχετον  (Αγ.  Ι^βιβΙγ.  170)•  Θόρνβον.  ή 

τδν  ρέοντα  όχετόν 
^νβδην  (ΗίρροηβΰΙ.  Γγ.  34  Αη'βΙοΙ.  ΗΑ.  IX  40)• 

[8(1  65]  ή  ταχύτητι.  ι^  μετ*  ηχον  σφοδρού 
δνγχιάζειν  -^ διαστρέφειν.  ρογχάζειν 
ή^^νδεί'  Λεριηλέχεται 

^ύδην  εύχόλως,  -ή  ά&ρόως  έπιτρέχοντες 
ί^νδωμένην  ξοφωμένην 
^^υδία'  ^οά,  ή  ^οιά 
^νδδν  ^  ί^ύδην  (ο  426)•  χύδην^  δαψιλώς, 

^ευστίχως,  σφοδρώς 
^ύεινα•  άρνα.  Εύηριοι 
ξύεται*  [8(178]  είργει.  σχέηει.  [8ά73]  χωλύει 
ϋνξα'  βία,  -ή  τον  τόξου  τάσις  (517) 
^ύξειν  νλαχτείν  (ΜτΗτβ) 
^ύζονσι  (Ηθτηιίρρ.)*  διαμωχωνται.  μισονσι. 

γογγύξουσιν 
^υξων   ηεν^ων   διά  τό  τους  ηεν&οΰντας 

άναυδόν  τίνα  τίχον  ηροφέρειν 
ή^^υήαν    χατόχον  -^ ηυιάξεσ^αι.  χαϊ  ^υά 

ό  Ιππος  [79] 

^υηφενής•  πλούσιος 
^υ9'ήναι•  •{• έρεχΒηναι^  δ  δηλοϊ  έξαιρεθτίναι. 

ή  ξυσ&ηναι  (οΓ.  ^υστόν) 
^υ&μίζεΐ'  χανονίζει 
^ν&μοποιός•  ό  μέλη  χαϊ  ^ν^μούς  ποιών 
^υ&μός'  χανών.  μέτρον,  τρόπος,  μέλος  εϋ- 

φωνον.  άχολοχ^ία,  τάξις,  {ή  έμμέλεια  (496)) 

σύγχρισις 


€00.  29  ^νχνόν  33  έναροίξη  τοντο  αύτώ  Ζ7  ^όμοξ  38  έράχιόν  50  τδ 
^Ινιον  (οί,  ^ατάνα,  βρατάνα)  η  ^ονγός  53  ρευστνχόν  60  παρεκτηριος  τ}  άποριχοϋσι 
{^ί,  ^άγανον.  έπιρρόγανον)  ΨοΒΪ  62  ^ενμα  ύδρηγόν  68  ^νδεϊν  (78  Ιππάζεσ&αι  χαϊ 
^οία  ό  Ιπποδρομος'Ι)        80  \φένης 

ΗΕ8.  Αά  32  ^ισμός  Κά  83  'ΡομελΙας  (ΙΥ  Κβ^^ιτ.  ΧΤ  25ν  μετέωρος  περιτομης  ΑΛ 
46  Ράβδος  47  ^οπηΐα  (Ν  199)•  σύμφυτο;  τόπος,  χαϊ  δοπηρια  ομοίως  57  ^οΰν  (8ίΓ8€ΐ4• 
IV  29)•  ρεύμα  Χά  65  δαιριλώς  Αά  73  σώζει  (Ε  417)  φυλάττει  (Κ  259)  79  ^υή- 
σονται  (Ζ8εΙΐ8Γ.  XIV  12)•  φ^αρήσονται*  ^εύσουσιν 


1327 


^νχάνη  —  ^ννρνς 


1328 


^υχάνη•  ή^άλ^ητήριον.  -^χΒίρομήρΐύν,  άμνρ- 

τήριον,  ΤΒχτονιχάν  έργαλέίορ 
^νμα'  φτό  ίλαφρόν  χα  Ι  πυανόν,  όλχός  {τ9• 

ιηιι^ηΜίι).  ^νμη  (<ιι•ρ«<ΐΜ).  φνλαιη^,  άκό  τ•ν 

^<9Α9^βορΙι.  Αί.  168) 
^ΡΙ^•9^  δίασχορηΙξΗΡ 
^Ι^^τ^•^  (Εηροΐ.  Γγ.  XV  ρ.  452)•  δΐνος 
^Φμιΐ  (ΒιΐΓ.  Κ!ι.  64)  •  ορμή 
^^νμβάδας•  λάϊγγας  τάς  διβαχιαμέρας 
ί^ύμή'  τάξίς  έρημος 
^νμιγξ'  χείμαρρος 
ϊ^νμμα  (Νιο.  Αΐβχ.  96)*  σμήμα.  χαΐ  ή  αμψ- 

ματοδοχίς,  σμηματο^}χη 
^νμματα  (Ρ1ιΙ.εί?.429Ε)*  τρίμματα,  σμή^- 

ματα 
^υμός  (Ζ  40)*  του  άρματος  τό  έχτίταμέρον 

ξνλον   ηαρά.   τους  Ιηπους  ίως  του  ζυγοϋ 

μέαον  άηο  του  αξμνος^   δ  τίνες  στήμονα 

(Ιβιηοηβιηί)    χαλοΰσίν.    χαϊ  στα^μίον   {τι 

Βΐιοάϋ)  [96] 

^ν{μο)τομεϊται.'  εΙς  όρΒόν  χό/ίτεται, 
^υνδάχη  (ΟΙβιίϋ)*   όρνί&ιον  ήλίχον^  Λίρι- 

στερά  (99.  500] 

^υηαίνεΐ'  ομήχει»  χαΒαρΙξει.  πλύνεί  (?) 
^νΛαρόν  αίσχρόν 
^υηαρός   (ΡΙαΙ.  Ραπη.  130  Ο)*    Λερίψηφος. 

αίσχροχερδής 
*Ρύηας  (Α6Β£|ι.  ίτ.  394)*  τους  έν  τζ  Άρχα- 

δίςί  Άχαωύς 
^υπόεν  αίσχρόν,  αίσχροχερδές 
^ύηος  (Αγ.  Ε^βίβίΓ.  1199)*  ^ύίίον  ΙΑττιχοϊ 

τόν  εις  τάς  σφραγίδας  χηρόν  λέγουσί 
^υηοχονδύλους  (ΒίρροηβοΙ.  Γγ.  134  ΑτοΙιΠ. 

ίΓ.  193)*  αεί  λυπώντας  χαϊ  ^υπαρούς 
ρυηηαηαί  (ΑπΒίορΗ.)*  ναυτι,χόν  επιφώνημα 
^ύπτεί'  σμήχει,  ηλύνει 
^^ύπται    (Ιοη€8)*    οΐ   άναρροφοΰντες  (544. 

546) 
^νκτιχόν  (ΑηβΙοΙ.  ύβ  ββηι.  ε.  5)*  σμηχτι- 

χόν,  χα&αρτίχόν  [12.  13] 

Ί-^νσβ'  λυτρωσαμένω 

^ύσια  (^673)*  ένεχυράσματα^  σωτήρια,  λύ- 
τρα, λεηλασία 
θυσιάζει*  άντενεχυράζει 


^υσίαν  βολάν  τί^  των  τόξβ^ν  τάσίΜ'  ώά 
τοΰ  ίρύσαι,  ή  του  ^ύσιορ  (474) 

^νσίλλας*  τάς  ίντίδας 

^νσίοις  ένταφαΐς•  έλχναταΖς^  ύβό  τέψ 
ή^λοΐΛφν  γινομέναις 

^ύσιον  (8ορΗ.  00.  858)*  έλχνατάν.  λύτρο9, 
τίμημα,  ή  τό  ίρΒχα  ίνεχ^^ν  χατεχόβΐνη, 
παρά  τό  ^ύεσ&αι  τόν  χατΒχόμενσν 

^ύσις-  φιάλη  χρυσή  (ΑΙΙι.  XI  ρ.  496  Κ).  χ«1 
10        ξύλινόν  τι  στα^ριίον.  ή  απόρροια 

^νσοισι  (ΕαΓ.  Τγο.  491)*  ^βρυσίξχόσι,  γε- 
ραιοΐς 

^υσμοΰσ&αι  (ϋ6ΐΒ0€Γ.)*  σνγχρ£9€σ9Λΐ 

^υσοΰταΐ'  γηράσχει,  γεχήραχΒ 

ΐ^υστάξοντες  {χ  109)*  [λά  Μ]  ί^οντες, 
μεθ•*  ύβρεως  σηαράασοντες  [Κ[ 

^νστόν  δόρυ.  Κρητες  (481) 

^ντά'  τά  στέμφυλα  (βρύτεα),    χαΐ  πήγανεν 
λευχόν  (Όοτ.).   ή  πόπανα  (ΟηΙίη•  ρ.  169). 
20        ή  είδος  φιαλών 

^υτά'  Ιερά  τά  ήπατοσχόκϋί»  τ^  τά  έλχυστά 

^υτήρ•  ήνίον,  λώρος,  Ιμάς,  έλχνστήρ 

^υτήρες  (ΑροΙΙ.  Ιβχ.)*  ήνίαι,^  Ιμάντες  τώψ 
ΪΜΛων,  οίον  έλχυστήρες 

^ντήρι  χρούων  ό  Ενχνος  (8ορ1ι.  £γ.  4^) 
λέγει  * 

χαλ  μήρ  ύβριζαν  αύτίχ*  έκ  βάΒρων  ελά 

ξντήρι  χρούων  (γλουτόν)  ύχτίου  ποδός 

Ινιοι  6έ  ούχ  έχϊ  τοΰ  Κύκνου^  άλλ*  έίά  τά* 

80        πολεμίων,  ωατε  είναι  τόν  λόγον   φεύγοτ- 

τας  αυτούς  τφ   ύητίφ    ΛοδΙ    τους    Ιδίον; 

γλουτούς  ποιήσω  τύπτειν 

^υτήρος  (8ορΙι.  00.  900)*  6  λόγος•  χαΒά- 
περ  άρματεύει  ίππος,  έχ  μέρονς  γαρ  τάν 
ποδών  τούτο  βούλεται  δηλοϋν.  *Ρυτήρας 
όέ  ίλεγον  τάς  ήνίας,  ήτοι  χαλινούς  [34—35] 

δύτο'  έρύσατο,  ίσωσεν 

^υτοί*  έλχυστοί,  λίθοι  μεγάλοι^  διά  τό  μέ- 
γεθος ου  δυνάμενοι  βασταχ&ηνοΛ, 
40    ^υτόν   ποταμηδόν  (^υδόνί),    πολύ,   μέγα. 
έλχυστόν 

^ύτορας*  τους  Βαλλούς  τονς  χαΒ^τηρίονς 

^ύτρα'  λυτήρια,  σα^τήρια,  σώστρα 

ή^^ύτρυς•  χύτας 


€00.    86  ^υμα    (^υμινά,  ελαφρά  πυχνά  Ί\ϊεοζηοΒί.2Ζ,^ί)      90  λαιγγάστας       9Ζ  όαα- 

το^χη        95  περϊ  —  στήμονα  χαϊ  σταϋ-μίον  χαλονσιν        507  ^υποχαν*      11  σμι\       (21  χρν 
σίς)        22  γερεοΐς        82  μή  —  ελω  —  πόλος        81  ^ύτο        41  ρύτρα 

ΗΕ8.  96  ^υμός*  τάξις,  ή  έμμέλεια  99  δύονται  (1396)*  σώξουσιν  500  ^νπαν 
(^93)-  ^ύπον,  πίνον  12  ^ύσαΐ'  φύλαξαι  {Ω  \2Λ).  ^υτίδας  ίχουσαι  (^υσαί  1503)  18  ^ν- 
σατο  (ιρ  244)*  ήλενθέρωσεν,  έλυτρώσατο  (Οτε$.  Ναζ.  €.  XVIII  18)  Αά  25  δνσιάζοντες' 
ίνεχυριάξοντες  26  μύστης  (Ρβ.  £ΧΙΧ  [ΙΧΧ]  6)-  σωτήρ,  λυτρωτής  84  δυτίίρσι  (ΙΖ475)> 
λώροι;,  ϊμάσι       85  ίυτίδα*  σπίλον  (ΕρΙΐΜ.  V  17)        86  'Ρύτιον  (Β  648)•  ηολις 


1329 

ίνταρ  (ςί.  Α»ΐ1ι.  8(ρΙ.  318)-  σ»τηρ.  βοψ 

Βός.  ίλχΐνς 
^ύφαι•  αμήσαι,  αμήξαι.  κλΰναι.  λοιδορήααι. 

ίοφήααι  (Ιοοββ).  χα&άραί 
ρύφΐ!  (ΡΙβΙ.  Τίαι.  65Ε)'  ιιάΒαραΐ!,  χα3αρισμός 
^νιρύμι&α'  καΒβριαύμΐβα.  ^οφηαόμΐ&α 
^αγάδΐ!   (ϊΓ.   Λ'ΐ€.   ΤΗ.   389)•    κ^μΓοΙ   δκ- 

αχιομέναι 
^αιγαΐ•  ίι]ξης.  χα\  άκορραγαΐ,  άηο(ρ)ρήξαί 
^<σγαΧέα  (ν  435)*    δΐΐοχιαμένα.  (κατίρρη- 

γμίνα)  [5β] 

^ύγας•   οΐ  μίν  τί/ν   όραο&νραν    οί  Αί  τήν 

ίιηομάόα.    βΐ   όΐ   τ^;  9νρ16βς'   άίΧΟί  τάί 

χΧίμακαι,   χαΐ   αύτούί  τους   βαΘμούί  τά» 

χλψάχιαν.  ςωγάΐΐας• 

άνΑ  ^αγαί  μιγάροιο  (χ  143) 
^αγμό{•   -^δγχοί.  ηοΙΧοί  τάΛος.  ^ξΐ!  {&Μ) 
^άδίγγα-    ηληγαΐ  ΰφοίμοι   ύιαχιχομμίναι. 

οΐ  δι  μύλΒΛίί  (691) 
έψδιό»  (ΗίρροηκΙ.  Ιτ-  63)*  ΐύ»  ίρψδιότ 


^νταρ  —  Σαβάζίος 


■  σπινδαρ 
,νδάςει 


όρμάν 


^αίβννβ;  (λβθΐΒ«)'  μνχτηρις 

ίάχομαι'  οργίζομαι.  Χνηοϋμαι.  Αάχιονα 

^ώχααα•  ΛρΙουαα  τούί  άδόνναί 

^ύμα-  ^ύμην,  Ιαχύν.  όρμημα,  ύς  γνύμα 
γνύμην 

ρωμαλίο;•  Ιαχνρόι,  άνδριΧος.  ύι^ήί.  γί*- 
ναϊοί.  9ρααύ;  [μΛ  β] 

ίιόμη•  δνναμιι,  ίοχύ;.  δγχος,  ύγΐία,  άνίρΐΐα 
[ΜΙ 

^αίρι^ί!"  ηοταμίας  νΐαί  ΐίδο; 

ίι'  ώνιύς-  άξίΛΐ.  πΛονοΜΐ;  [ββ] 

φή^  (λΓοΙιϊ].  ίί.  190)-  χάχχοί.  ή  άδο;  φα- 
λαγγίου (Νίΐ,  ΤΚ.  716) 

^ύοντο  (Σ  411)•  ύρμιον,  ίρρομίνωι  ίχι- 
νονντο,  ορμή»  ελάμβαναν 


1330 

^οιτάί'  ΐΙδθ(  φίΛοϋ  ^αντηΑανι 

^ύαΐς   (Ηθΐη.)'   ΐά   δοΛία   τ£ν  φυτ£ν.   χαΧ 

^αμνύδη!  νλη.  -ή  ΐ16θ!  λύγοο  [71) 

^ΦΛΒύίΐν  ^ΦΛΟπηλΐΧ».  ι^Αη-  ΰί  χαΐ  {πΐ  τοΰ 

μΐταβάλλιαΒαι  («ί.  έραπ)  [ΐ{] 

^αιΐίίΜόν  τά  Ιηίχτητον  χαΐ  άραϊνμένορ 
ίαΛ(χά•  τα  Λαρΐμηορεύματο 
'ΡΦΛΪτις'   τύν   τριττυάν   τι.;   χαΧ   ίΐατριάν 

οΰΐα  χαλΐΐτβι  [II] 

ρβΐΛβΛάλ•ηί'  6  ίαηο»  Ίοιλάΐΐ'.   'ΙΊάΛΟν  δί 

Ιλχγο»  τ6ν  λιπτον  χαΐ  ηοιχίλον  φύρτον 
^άκθ{  (ΑβκΙι.  Ιγ.  266)*   ^ιοιαχόν.   (ΙιτΙ  τον 

ούδίνόί  άξιον,  ό  γάρ  ς£ιιαί  λΐκτΑΐ  φύρ- 

%οι,  ήγουν  μίγματα,  χρώματα,  όαα  ζαγρά' 

ψοΐ!,  βαφηίσι,  μνριφοΐ;  χρηαιμαϋΐΐ 
ία>ρός•  αψοδρύί,  χαΐ  τά  χάρτα  .... 
ίοααμένοι•  ^ααάμΐνοι.  ύνϊχάς 
^άααοΟαί  (^Γ.  €β11.  0().  175)-    ΙχΜα9αι, 

όρμήααι,  έπεΙγεσΆαι 
ίωαύαι-  σηονδάξίιν 
^αια^είς  (ΡΙιΙ.  δτιηρ.  210Ο)'  Ισχύβαι,  νγ(ά- 

νας  τή^  διάνοιαν 
ίάσΐί  (ΤΗίορΙΐΓ.  ύβ  τβοΐ.  §23)-  υγεία 
}β>αττίρ•  σφύρα  (^ί.  ίααττήρ) 
^σατήρίον   φρενών  (Τγ*κ.  Ιηβ.)  κίνημα, 

χαϊ  καρορμητιχόν   (673).   'Ράααι  γάρ  %ο 

εΐί  άλκήν  ηαρορμήααι 
^ασνικάν'  όρμτ}ταίόν 
^ϋατρον  Ιμβολον 
ι    ^ώται•  Ιπταται 

^ύτιγγε!•    κληγαϊ    νφαιμοι   διαχιχομμίνβί 

(553) 
^αχιιν  βρύχίιν  τοις  όδοΰαι  (659) 
{^αιχμάδα;•)  ^αιγά&ας.  ^αγάδα;  γη; 
^αχμοΐι-  ίνξεα,ν,  ή  ίηγμοϊ! 
ίωχμόί  {Ψ  *29)-  βά&Ο!  γή! 
^αί^'  βοτάνη  Αηαλ-ή 


Σά  (ΕϋΓ.  Γγ.  763)*   οάα,  υγιή,  άχΐραια.   χαϊ 

άντονυμία  δευτίρον  «ροαώηον  (γ  92) 
(ααάμα  [Ι.βΐθοββ]'  σηαάμη)  ι:(.  116 
σαβάζειν  εύάζιιν,  βακχεύειν  (2.  4] 


Σαβάξιο!  (Αγ.  !.}'«.  388) ■  ίκάννμον  Λίονύ- 
σον.  οΐ  α  υΙΑν  Διανύοον  χαΐ  Σάβον 
Μιηε  χοΛ,οΰαιν  αυτόν.    Φρΰξ  ίί  ό  Σαβά- 


€00.     44   βμΐξαι         47   ^ογάδε;         49   ίαγ.  χατερρηγχία        51   ^ώγας  —  άναρώγας 
59  ίατχώοα       β8  ΐ(.  ίχιρρώκία       6&  ^ιόνιοί       61  αφαλ\  τ{.  ^όγαν       68  ώρμονρ       74  αραϊον 
7β  ίββτϊ  τ(ί  —  τρυηάν         79  αριοί,  δ  γάρ  λεπτόι  ^ώχοι  ήγονν  ό  φόρτοί  μίγματ 
!Γ —       ακ  .ί   !_.. ρ3  όρμηοηχάν        Σ   6  ο•-"--- 


80  «Τ. 


1ΜΙ 


ύαβααίς  —  ύακιιίζβιψ 


ΟΛ 


Γί 


βΛβΛΐιό(  (Η1ρρ«κτ.  υ  ρ.  210  Κ)•  Λ  βα»^ 

ΧίΜ 

α$αατ ϋΐί'  αατράχινΛ  ζφ6*Λ 

ίβαχά(-    αύστηριπί,    (ηρέΐ  ΐ^βΐ),    «ρα- 

χίκΐ 
'Λβάξαβ•  Λιααιιιδάαα;,  διαααλιύβαί 

'^ΛβΛίΙχνν  (ΤΐΐΕΕίϊιΙ.  1Γ.  ηΐ)•  €0  

^αέβίΐϋοί•  σάβίΐροί,  ίάβνβι,  χόρβί 
■^βαβ^ΙΙβν  ι•'  Ι>οχτύλι»Ρ 
'αάβνψ^π^  χύι-αΛϋ  (1316) 
βΑβος-  ββχχ*ΐΛ 
βάβντΧΛΐ•    <Μο(    βυρήσιως  $!{  κβΛίΛΜ- 

βμάν    ΐίάηροψ   δί   ίοϋ   «^;«Μί,    4   «ίί 

χβψβΧηί,  ϋι^λον.   νινί;  ^  τό  ρ)9*ΜύβΨ 
β^Ι^α^ΐί'  κΜχιο»  μοψόατομρ*.  ■^φαρΗρΛ. 

άζ»τρο»  ίΧ(Λ.  Αη.  IV  <,  16  Ηβιοί  ΤΙΙ  64) 
ΙβΛγαψΛ'  οκαιάβμαΐΛ.  *ιρ>β43ΛΐΛ  ββ— Β^ 
β*??άδΐϊ»  (ΡίΐΜ•) 
(,Σηργάίΐοί  [ΓΙβΤ]*  «κ^;  ΑιΛ/βς  *Λ 

ΦρυγΙαί) 
βάψίαί    (ΑΓΜβρΙι.  ρ.  1037) '    ^^  μύ(ΐ•ν, 

^  ιριί^Άαΐ  (<(.  ί.) 

4  χιριβόΧβιβ»,  ΟΜίχαβμΛ 

λήνιηη»  ύ6ΐΜ«οριχ<(»  ίι!Λαχ«ν 
βΛγηνιύϋψ  (ΗβΓοί  ΤΙ  81)-  ί^ρηΐ•».  αΐ- 

«α]Ί]νιναα»τ(ΐ  (Ηβηί  III  119)•_κού(Μ- 

λιορχιΤ&^Μ'αΐ   διχτΈίοκ  ίββί  ....   -{-οΐΐ  Ηβΐ 

ΟΛγήνη•  ηΐίέγμα  »  ίκ  καίΐαμα»  ίΐί  ΰηραν 

ίχ9ν»ν  [Αάχωνί! 
■^0Λ¥ί!ριτο9•  μηΦίλίΜΧην 
ααγΙ{•  πήρα 

'\ααψΧύ{ΐί{•  «λα^ρον  βήμα 
σάγμα  (Εητ.  ΑβιΙγ.  617)•    «<ϊ  ίΐντρο»  τηί 

άυπίδοί 
αάγος-  μέροι  τι  χηί  κανοκΧΙαί 
9άγ»νροψ•  γυργά9ιον 
Σάγραι-  ΙΒνος  ΑΙΟίόηη»  (25!) 
'^βαγροΐς•  χομΙϊ.  ή  κίλβχυί 


•^»«•  μόρ*α  Μ 

βΛ^Λρνψά•  9ΛρΛχ4  Ι^) 

«^«1}  (λκίαί  ΙΓ.  Η)•  ψά  άψΛίέΐΛ  ώΜΤΐΛ 
νΛ9ρά•  άβΒηξ.  κηΛααμέψ» 
βΛίραξ•  φΜ^ 

αΔΘσψ  (ΙβΙββΙΜ.]-  ύκφΐίΛο*αμ*  ΟΛ  ηΛίβ» 

άρςίβΛψ,  ί*\  τον  αΙΑοίον  [Μ] 

■^σΛΐηί!•  Αμ1«Ι{  (480)  [4&  «] 

Μ    βα(χ»*ί0«ι  (ΑΓ.ΡΐΒΐ.β81)-  4ια«ααΜ»ί(Μΐ, 

τΑ  ΜΜ^Φ^*"  <1'*βίΙ«() 

άακίίκαι.  0>Μ(ΐ!«  ρΐ] 

βΛίνονρβι  χαΐ  «αι*«νρίδβ(*  •<  «<{  «^ 
^ΐ  ηΐΜχαι  χ(««ίτκ«{  &ητΜ  Χ«1  *ύβα 
<17β.  β13.  1261) 

ΧΑΙοι•  κολίμίΜ,  ΜΧφβί.  χαΐ  ΙΟη»/,  9ΐ  κ^ 
τίζοψ  ϋϊκΜΧϊ  (λπΜΙ.  Ιτ.  β)  ρΐ] 

Φαίρίΐν  αα^ΰ»,  χοαμύβ 
■ΥβΛίρόί•  αβρύς 
■γσαΐί•  χοΰ(•ΐ,  χάρος 
Χα\α»ρία•  ή  '£1*ν«1*  «ρβτ«ρ•ν 
'βαιαχάν  ΟλΙλ  ^ΐΛονή  (66) 
2αχ^ό(β)ι•*'  «Ιδοι  ^ννυταν  ό^)^Λ»9» 
Σάχαι  (βα•*.  ΤΙΙ  64)-  αϊ  Χχι»« 
«^χαια  (ΟΐΜΐΗ)-  4  2ν•>β4Χΐ)  /ιφητ 
ν^χα»'  τύ  τήί  γννααόί 
30    Σ^»>ΐ  (Αγ.  Ατ.  30)• 

ήμίΐΐ  γάρ,  ύ  'νδρις  ρΐ  κα^ιόψης  Ιψ  ΐΛγψ, 

νοβον  νοβοΰμη  τήν  Ιταψτίαρ   £α(χρ) 

φΰΐΦ  ίί  ιτροβαγορ^'ΐ  &α    τά  ξένΛ{   είναι* 

οΐ  γ&ρ  Σάχΐί  θρφχκ 

Σάχας  άφιχνιϊ  (ΟτιΙΙα.)  [βλ.  7•] 

βαχίαηαίος  (£126   αΐΐ.  1•ν.  71)-   κολι- 

βίίχί'  ΐ)ϊμβ(0(  χλίναντίί  (_Α  692)•  χ(ρα- 

40    ααχχίζΐΐ,ν  ίχϊ  χοΰ  Ιχχοονα*  &^  χλΦίτή» 
τούΐ  ββχχονΐ'  -{-όχοΐαν  φα•*  χάΐ^  ίργάιοίς 

Ι"] 


€00.    (6  £α<Ηΐ>      •  Αιαχευάοα;      12  άβηροι-  δάχτυλοι  νγτ.Ι 
γάδηρ      Ρβιΐ  2>1  »ί      Μ  χύΡίς      <β  μοίββ 


...     -  -     .  Ι»ί«νί!        »•β- 

,__.,.       ...        ._^.  .^_         40βαβ'αρυ}'α,  <α^ρα]^        42  βιίφε»        η  €ΐ. 

άνίροαά&<ον       (48  Αοϋλοί  Βο«οΙίηΤ>       Μ  βαιχσνήβαι,  διαβαικάνη (^Γ.  46)       Η  οαϊοΐ 

04  βαχαιοί        66  βαχαΐα        β1  βιί&ρίί        68  βαχασα-  σαφ^νοα         ΡμΙ  71)  αβιΐ  —  Χί^α 
ΒΕ8.     18  Σα}>4α(ο;   (Γ187)-   χοτακόΐ  ^νίΐα;  χαΐ  ΦρνγΙας         19  βαραβάρια   (Αηϋ- 
|ιΙι•η.  III  ρ.  115)-  ΐί^αχΐα  (190)        20  βαύίοΕί   (ΕζκΙι.  Ι  34)-   ΐί  χαχβν   (Ιχανον)         ΖΙ  «α. 
βαώ&   (ΓίΚ3Χ)'    βτρατιάν         22   βαβαώ&•  «αντοχράιαρ  69   σαθΊύ«(-   βαλκΜ    (βτα — ) 

41  0αθ((ΐ-  τίΐ  <1<τ9ΐΓ^  (43)  46  ααΙ•  %6  χινη^ναι  άκΧός  48  βαίχιαί-  ^ί.αχαί,  μα^ 
οΐΛπονς.  ίνιοι  ανΙο9^χαί  (82)  49  βαίχουλουμ•  χρόνοι,  βάκχος.  'ΡιύμαΙοί  &2  (σαίν*- 
ται   ι  ΤΙιβΜ.  111  3')   χινΐΐται,    βαίιιΐιται,   τα^αΓΤίτα*        66  βίκτός  ^  σεκτιί'   ίλαώι  Φλαβτ^ 

ίί2  «ι  Ρι•ΐ)•ιι.  II  28,  2)  69  ναχίΐα•  δκο»  <ΰ  χ^νσ^ον  (ίφβται  10  ααχίλίοψ•  ύμούη 
6  ««κχινον-  Ιίαηάψ,  ύβ^βρίί  («ιίχίΜν) 


1335 


ύάμα  —  ααννάδας 


13Μ 


β&μα  (ΤΙΐΜΟ.  Ι  12Β)-  μνήμα,  Λ»ραΙς  ϋ 

«κΜ2«ΐβ*  (165) 
σήμαινα-  ίίΑο.'  η/ίί,  ϋς  ίχΜΜΒ  Μ^ψημήν 

ααμπίπιαι-  αψρα}•1^η*.  «α^  Έκιχάρμφ 

ααμάκια-  χοομαρίον  Μοί 

σάμαί  (Ιίϊβίΐφΐΐί)•  5ίίΐ  η<  6ροΜηί,  οΐβ* 
βούταμιη.  οι  ί)1  ψαΐμΐψ  (ΕηΙο•1Ι>.).  Μβΐ  «Ι 
αλΐίονί  (,αάχι-'ΐ-)  Ίχί  ηΰ  βάττβνβΜ.  ίπΜ 
&ί  τήν  βαύιομον  ααλΜΐβ&αι  αάμαχβ.  «αϊ 
τοξίχΑ;    χάλαιιο;.    άφ'  οΟ  χΑ  ίΛπτά  «ννά- 

βάμβαΐα  ΙβιρρΙιο,  αΐϋη.)•  βανδαλβ  (116) 
νί  ^μνητοί  Ίόβα{•    άΪΛά  χαΐ  «•ΪΜ()ηι- 

«(ιχ)ι(«,   Οΐί  ΒίΧΟΨ 

βάμ*α•  *ά  Ιν  ταΙ(  Λβϋ  η«  ΙματΙα»  Λβ^ 

βήμα.  Μχ»Μς 
βαμένορα•  <Α>  |ϊρα|ϊιν<φ>  η»  βψηρίζ^ψ- 

•4μ•ρα*  βάμίροί.  «τμΐ^Μ 

βάμιρ•*  (ει1Ι.υΐ.  4Κ)-  βήμΜρο»,  νΰν  [Τα- 

ραντίνοι  [Μ] 

ΣαμίΛ•  ίϋός  «  ΛμαΙλβα 
ΧαμΙα  γ{\•  Ιατριχόρ  μίγμα,  όμοιον  τ§  Ι'Ι'ίί 

τρ*βΑ»χβ 
ΣαμιαχΑΐ  Γ(ο«β(   (ΟπΙΙβ.  ϊγ.  XI  ρ.  »)■ 

νώ»   ΣαμΙαν    ΒριΛλβνμίψα»  α;  χβ<μ^4(- 

ναϋς  χατίβιρΜίττο  βι'  ολβν.  άίδνμος  ιέ  «ιΐΐ 
£αμαίναϊ   ίδιακ^ρα*  ηαριί  ΐάί  άλλας  ναΰς 
η)ν  χο<αβχΐυήν   ίχαν•   ηί^Οτεραι  μίν  ^ά^ 
«ί•(  τ^ΐ  γβατέραί,  τσύί  δί  Ιμβόίοοι  βιαί- 
μηνται,   άί   ύοχίΐρ   ^χχίβιν   ν£ν   έμοί»ϊ 
χαηαχινάβΰαι,  οίο»  ύοαρώρουί  ΐΐται.   διύ 
»ύΙ  έϋί  φΟαύτ^ί  Χέγηαι  (ΟΙιΟΜϋίΙ)- 
ναϋς  α  τΐί  ύχνηόροί  ΣαμίΛ  ύό(  (1£θ! 
Ιχονβα 
ααμΙΟ-η-  ^φημά  η,  ύς  ΙλανχΙκ  ό  Ιαχρός 
βαμινιί'  9αμινά,  βνκχιΒς.  Λάπανα 
ΣαμΙαν  6  δήμοΐ'   φ)ί•ί  «ί  καρά  τφ  Άρι- 
ατοφάνιι,   τοϋί  ίχ  ίοϋ  μυλ,ύνος  16άν  Βλ' 
βυλανίους  φ.  II  ρ.  &72)  ■ 


Σαμίοψ  ύ  Αημάί   ΙατίΛ   ι 

χατακλ^ττόμινοί  <ήι  βφιν  «ιΐτν»,  χβΐ  ίη- 
«ορβ*.  ίβη  Μ  χαΐ  ^^^α  Ιντβ^ώ,  Αι'  ^ 
κ•λνρ(ύμμΜτ»ψ  Ιφ^  ό^μβΨ•  Ακι!* 
Έίλήν^ρ  ΣΛμίΛΐ  κοΙνΐράμμΛτβ*  Ο^ατη 
«ρατοι  χαΐ  ζ(η;•^μ»Μ  χ*1  Αι(Β)Μνηί  «4' 
χού(  ϋλαυι  Έλληνας  τ^ν  διΛ  «ί»  πΜ>- 
ρβιν  χαΐ  ιίχοβι  «ΤΜχ«ώ»«  χρ^ην 
10    βάμμα•  ίργαναν  μ«ΐ)•ιχ6ν  κβφ^  '/νβ*!;  {Β] 

Σαμοϋία-  οι  Μ  Ζαμβρινίβ-  ή  ΤΚ^μμϊ 

9Λμνλΐ£•  4  κροκολν  ιίχΐ  τβ»  μβΐΜ•Μ|- 
7<£>  {»».  1»0) 

ναμφ^ραί  (λτ.  Ε^η.  608)*  σαμφΛρΛί  Ικμλ 
λί/ονΐΜ,  οΐί  ίκυκχ4ρα«ΐαί  τΑ  Ο  ντΜχΑ*. 
«οϋτο  γΑρ  βΛ»  ίλι^ον  ....  (131) 

βαμ^Φϋχος•  αλίΙαχΊΐ  γίνηοί  ίν  ΑΙγύηψ. 
£11μ  Αέ  μάραΰοι•  ΧΛΧοΰβΐψ  βιΐη^ 

■(■•αμΒ«ν  ιηραν»^<βΐ}  (Βατ.  Β1.  1140) 

ΑρβΙΙ.  ΗΗοά.  II  048) 
ίβανδαράχ-η•  χρύμαικ  ιΐ&οί 
βαβδαΙΐ(•  *ροκή  ακά  γηί.  2*Μ>ι  Μ  «4»  λίβ» 

δνεμη 
βανύάλΐΛ  (Πιβορηιρ.  (Μη.  ρ.  609)-    μ»- 

ίαΧα'  γνιΐΛαιϊα  ύκοδηματν,  ^  χ«ι  βλαν 

τΐΛ.  χαΐ  ^τ^Μόί  ΪΜΐΙίβμος  «α*δΛί%ρ» 

ΧανδαΙιάτα  (Τίηιβη•)-  ή  ΣαρίΛ  ιη1«ι 

βανύαράχη-   νροφή  τις  τάν  ΐΛβλΛΜβΟτ,  4ί 

30       '^μβτοτΜηΐ  (ΗΑ.  IX  10).    χαΐ  «ϋΜ;  η  μτ- 

ταΧίίχάν 
Σανδαροφάιιος•  ύηύ  Άλΐξάρδρον  Λοταμβί 

μ(τηνομάβ9ΐ),  χαϊ  έχίή»ιι  ΆχεσΙττης 
βάνδνξ•    ϋνδρον    ΰαμνιπδΐς,    ού    Ψα    άν^ 

χροίάν  χάχχψ   ίμψίρή   ίχει,    »£  Σα,αίβΜί, 

■ή  φά^αχον  Ιατριχόν.    χαϊ  χιβαχύς 
•^βαν&ίΐ;•  αίββόμΐνοί,  γβαύς  [9}^ 

{Σ)ανίχιτΐ{•  ϋΐοφιλή! 
βανίς  (ΟιΙΙίαι.  Γγ.  ]05)'  9νρα..  λΐύχημα,  ί» 
40        φ   αΐ  γραφαΐ   'Α^Ί/νηνιν    ί}'ράφσντο    χρίί 

τούί   χαχαύργους.    ιίθιται  δέ  χαΐ    £ι•1  %ον 

ίβ')τανροΰ 
•^βάνιτρα•  χροφάι,  τιΒήνη 
βαννάδαι'  χάί  άγρΙας  αΐϊοί 


€00.    η  ααμαΐνα      84  ααμαχία      3Λ  στι^ΐάία      Μ  βαμβάχη  ~  Βητην       (η  βα- 

μάνιορα  —  Ταραντϊνοιΐ)         47  ααμέναι  —  τααβάμενος  ϋιαιτίραν  —  αιο^μονται  άς  οοχχδ  

ίχ9υοιιρώρονί  1Μ  φηβί  τΐ  ηρΐ  τάν  άριβτοαάνονί  —  ί/ίνονχο  Μ  ή  —  οΰ  ζΛΛ  !■« 
Σάμορνα;  (Ι.  ΑΙμονία  αΙ  Άρτιμι  Σ.)  αβ  βάμψουχαι  Μ  βανδαίαρύχη  βΖ  ααψ- 
ί,.,Ι  —        ρο,ι  04  χαϊ  Μύς  χτΛ. 


ΒΕ8.  ^31  αάμβαι-  »νραί  (90) 
_'•άμον  ύληέαβη     "  •     -      ■' 

μον,  ^  όμαψνιΐΛ{  Χέγι 


,  _     .  ΒψνοΛί  Χέγεται  χαϊ  τό  ίψ  βύτ^^  όρ  . 
ηιλίΐ,  χαϊ  οϋοίιτοτΐ  Σαμο9ρ^3ΐην  ηιαΑ  •ν•Μ«Μ> 


_  44    Σάμη   (ο  246)-    ηόΧίί  ΆφαΧ(Χ)ιιτ{Λί 


η  Σάμον  ύληίαβης  Θρηχ1νη(   (Ν  12.  13)-    τής  ΣαμιΛρρπίί.   δ3Λαι  της  Λούς   θοάχ^' Σά- 
•     '-  α  «ανίδαί  (Μ  αΐ)•  Ούρα*  '     ^^^ 


1337 


αάννίον  —  ΰαρχήρη  ύτάχυν 


1338 


αάννιον   (ΟγαΙϊιι.)*    τό  αΐδοΐον^    άντϊ  του 
κέρχίον  [αά  72]  τό  γάρ  αίδοΐον  έσθ*  οτε 
ονράν  ίλεγον^  ώς  Εύίίολίς  (Γγ.  ίηε.  ΓΧΧΧνί) 
ϋαν{ν)ιόηληκτος'  αΐδοιόπληχτος 
ααννίς*  ή;• δρυοοάνδραξ,  θούρίΟί, 
αάννορος'  μωρός ^  ηαρά  *Ρίν9ωνι,   Ταραν- 
τίνοι  [76] 

αά^αι  χαΐ  σάττΒίν  νάξαι.  ν{ά)ααην 
αάξασ^αΐ'  όηλίσασ&αι  [λά  78] 

σα  οι  (<0α\\.  Οβί.  22)•  βοη9εΐ^  χαΐ  (Το^€4  10 

ααοσίμβροτος•  ό  σώζα»ν  άν&ρώπονς    [81] 
Σάηαί'  ί&νος  θρφχιον 
σαηέρδ-ης'  δνομα  Ιχ&νος,  οί  όέ  ταρίχον  εί- 
δος,  άλλοι  νηό  Ποντικών  τδν  χοραχϊνον 
Ιχ&νν 
αάηιϋΌς*  ϋνσία.  Πάφιοι 
ααηρία•  σήψις,  σά&ρωμα,  τνδράχιν        [86] 
ααηρόν  παλαιόν.  αίσχρόν^  άχάΒαρτον 
σαπνλλειν  ααίνειν.  'ΡΙν&ων 
Ίσάμφαρος'  μωρολόγος  20 

σαράβαρα  (ΑηΙίρΗ&η. οοσι.  ρ.  115)'  τά  ηερί 

τάς  χνημΐδας  ενδύματα  (19) 
σάραβος•  τό  γυναιχείον  αίδοΐον  (10) 
αάραγος'   υπηρέτης  ό  σαρων  τάς  δημοσίας 

στοάς 

Σάραηις  (110)*   Περσικός  χιτών  μεσόλευ- 

κος,   ώς  Ετησίας•    χαϊ    διαρρηξαμένη 

τόν  σάραπιν  χαϊ  τάς  τρίχας  χα^βι- 

μένη  έτίλλετό   τε  χαϊ  βοην  έηοίει. 

καλείται  όέ  χαϊ  ό  Πλούτων  ούτως  30 

σαραηίονς*  τάς  μαινίδας,  Περγαΐοι       [95] 

σαραχηρώ*    ηαρά   Βηρώσφ    ή    κοσμήτρια 

της  "Ηρας 
σαργάναΐ'    δεσμοί ^    καϊ  ηλέγματα  γυργα- 

&ώδη  (322)  σχοινιών  άγκυράγωγα 
σάργανος'  ό  άγροΐκος 
•\σαρδαναηαλά'  άλΧοια  (Ο^ΗΠ.  Βγ.) 
Σαρδανάηαλ{λ)ος  ΓΑγ.  Αττ.  1021)*  ηάν- 
τ  ες  σχεδόν  άπάσης  ακολασίας  καϊ  τρυφής 
δοϋλον  τούτον  άναγράφουσι  γεγονέναι,  χαϊ    40 
έαϊ  τφ  μνήματι  αύτοϋ  έν  τ^  *Ασσνρί^  έν 
Νίνφ  φασϊν  έηιγεγράφ^αι  Άσσνρίοις  γράμ- 

μασι•   Σαρδανάηαλ{λ)ος γε^^ό- 

νασι  όέ  δύο  Σαρδανάίίαλ(λ)οι 
σαρδανάφαλλος•  γελωτοποιός 


σάρδιον  (ν  302)*  βοτάνη  Ιστϊ  δηλητήριος^ 
ήτις  άπαν  τό  σώμα  τον  φαγόντος  αύτην 
σπασμφ  υποβάλλει^  ώς  καϊ  τών  χειλέων 
τοΌ  στόματος  σνσταλέντων  έκ  του  τοιού' 
τον  σπασμού  γυμνοΰσΘαι  λοιπόν  χαΙ  Τθύ£ 
οδόντας  ^  καϊ  γέλωτος  φαντασίας  όβΙκνίΗ 
σ^Όΐ  τοις  όρώσιν.  έν^εν  τό  Σαρδόψ^^ί 
γέλως  (ΡΙβΙ.  0\ύ.  337  Α) 

σαρδόνες'  έν  κννηγετικφ  (ΥΙι  9)  μέρη  τινά 
διχτύων  δηλοννται 

Σαρδόνιος  γέλως'  ό  κα&'  ύπόκρισιν  ή  έπϊ 
χατάρψ.  έρριμμένος  γέλως,  ή  ύποχοριστικώς 
Σαρδόνιος  γέλως.  οί  την  Σαρδόνα  κα- 
τοικονντες  τφ  Ερόνφ  Ι^ον  γελώντα{ς) 
καϊ  άσπαζόμενοι  άλλήλονς'  αίσχρόν  γάρ 
ήγονντο  δακρύειν  καϊ  &ρηνεΐν  τόν  ούν 
προσποιητόν  γέλαηα  κλη&ήνοΛ  Σαρδόνισν. 
τινές  όέ  άπό  Σαρδόνος  της  νησον.  φύεται 
γάρ  τις  βοτάνη  ενταύθα  ^  "ής  οί  γενσάμενοι 
μετά  σπασμού  καϊ  γέλωτος  άποθνησκουσιν. 
άλλοι  τόν  καΟ^  ύπόκρισιν  γινόμενον  γέλωτπ, 
Σαρδόνιον  καλεϊν  εΐώΰ'ασιν^  άπό  τΦΰ 
σεσηρέναι  τοις  όδονσιν 

ή;^σάρδοντα•  διαπίπτοντα 

σαρδώ'  έν  Πασιφά'ρ  (Α1ε8€ί  €θΐη.)  τό  ϋορ^ 
δόνιον  ή  σφραγϊς  είρηται 

Σαρδώ  (0&)].  Οβί.  21)*  νήσος  μεγάλη^  πλη- 
σίον Αφρικής^  η  καϊ  Σαρδών 

σάρητον  (δορΗ.  ίτ,  132)*  ό  σάραπις^  είδος 
χιτώνος  (110) 

Ισαρκών  σπερμολόγος 

σάρι  (ΤΙΐϋορΙΐΓ.  ΗΡ.  IV  9)*  φντόν  τι  γινό- 
μενον έν  τοις  κατ  ΑΙγνπτον  ελεσιν 

σαρίν  όρνέον  είδος ^  δμοιον  ^άρφ  (ψαρίφ) 

σαρίρ'  κλάδος  φοίνικος  Αάκωνες 

σάρισα  (ΤΗβορΙΐΓ.  ΗΡ.  111  11,  2)*  δόρν  μα- 
κρόν, είδος  άκοντίον  Ελληνικούς  σπάθη 
βαρβαρική.  Μακεδόνες 

σαρκάξει*  μειδιςί,  ειρωνεύεται ^  καταγελμ, 
άπό  τον  σεσηρέναι 

σαρκάζων  μετά  πικρίας  γελών 

σαρκάσας*  μετά  πικρίας  τ}  ήρεμα  τάς  τών 
χειλιών  σάρκας  διανοίξας,  γελάσας 

σαρκήρη  στάχνν  (Ύη%.  Ιιΐΰ.  206)*  τον 
έκ    σαρκών    σννηρμοσμένον ,    καϊ   ούκ  έχ 


€00.  77  &άπτειν  83  καρκίνον  88  σαπνλλειν  93  πλάτων  96  Ιήρω 
97  σχοινίον  άγνράτωγα  202  σαρδόνιον  γέλως  3  σάρσονες  —  μέρει  4  τήν  σάροον 
6  σαρδώ  —  \φά.,  7  σαρδών  —  σαρδώνη  8  καϊ  είδος  10  σαρϊν,  σαρόν  φ.  13  σά- 
ρισσα        17  σαρκήρης  —  τών 

ΗΒ8.    76  σάνονροι'  τάς  ουράς  σαίνοντες (54.  613.  1261)        Αά  78  πλήσασ&αι 

81   σαόφοων  (δ  168)*  σώφρων       86  σαπριονσι  (Ε«εΐ6β.  ΧΙ)*  σήπονσι       96  σαραφίν 
γνώσεως  πληθυσμός^  η  σοφίας  χύσις 


1339 


ύαρχΦΜϋΙα  —  €ανρα 


13Μ 


[ηβ] 
0ΛρηΦηόλ{λ)α'  φντοΰ  Μκ^ναν 
0ΛρχΛ9  (ΗΙρρΜίβΙ.  ϋτ•  188)*  «Μΐιιρι•^ 

ΐ|ΐ«€α*  ηΛλλύσματα.  ηαϊ  Μάκρ^Μ  καρά 


ψΦΛ'  Βφρμβέ.  ΕαρύατίΦΐ  (480) 
€Λρμό$*  99ρ6ς  γής.  χαΐ  ΐίάλλυνμα,  ^ΑΛμ 

^4ν<^9  4λΛικ  χόρταν 
σάρον  Ίων  'Αργ^Ιοις  (Ιτ•  9)•  ιΙ;  ιηλαιόν    10 
-|-ώί(αα«ρο9•  βαρυτονητέαν^  ώς  Μβρά  Σβί' 
φροΗ,  ΜΙμ  6έ  λέ^β49|  ^4  ΛχρηΜί  9ΐβι 
δίά  τό  χήρας 
σάροψ•  ηάλ{λ)ν9τραν.  Βυζάνηοι 
α  αράς  (ΒβΓΟΜΐ•)*  άρί/Ιήιό$  νι^  ΛορΑ  Βαβυ- 
λωνίοις  [14  8•] 

2«ρ«η|6((ι>4θν  (Αβκΐι.  8«ρρΙ 889)*  τ6  μίχα. 
χαΐ  ι)  ^ν  6|^({»9  χαΐ  Ε»λΜίψ  κί€ρα  υψηλο- 
τάτη 
ΣαρΛ'ήδοψχος  {Μ  879)•  Σαρπηδόνος.  άλις    2• 
Μ  7βντ|7  Χ^Μ  «β  )^βΜΐί^  ΣαρΛήδ<ί9Τος. 

Χβριη^όβίν*  ηόσμος  τύν  ^ζΛν^  άκ6  μέρους• 
ίοτι  6έ  ώίό  λΙΒον  σαρπηδονίου  ηολουμέ- 
νον.  χαϊ  δνομα  χύριαν 

Σαρκηδώρ  άηχη  (8•ρΙι.  ίτ,  ί8)*  άντΙ  τον 
Σαρπηδορία.  τόηος  όέ  ούτος  θρφχης,  άΜΪ 
χλνδοίνας  ίχωψ  ηαΐ  χνματιξόμβρος^  ί»ρδρ 
ΠοοΒώύνς  89 

αάρηους'  κιβωτούς,  ΒιΒυΡοϊ  όέ  ξυλΙνους 
οΐχίας 

-^σαρρυφ^^ΐν  μωραΐν^ιν  (εί.  ύ^^ώφ^αι) 

οάρϋαΐ'  αμαξαι, 

ή-οαρϋΐτεί*  χορός  ηρός  μύλον  ποιονμενϋς 
τήν  χορΒίαν,  Μκωρες 

οαρω•  χοαμήοω 

οάρων  λάγνος,  τιν^ς  6έ  τό  γυναιχέΐον 

οαρωνες'  τά  τύν  Βηρατών  λινά 

ΣαρωνΙα  Άρτεμις'  *Αχαιός  θηοεΐ  (Γγ.  17).    40 
άΛο  τοΰ  έν  Τροιζήνι  Σαροίναίοΰ  χόλχου 

ή^οαααλαγΛΪ'  ΒρηνβΖ  (95.  96) 

οαρωνίδες  (€α11.  Ιοτ.  22)*  ηέτραι.  ή  αί  διά 
ηαλαίότητα  ΧΒχηννΖαι  δρύίς 

οάτρα*  αηπία  (ΰάατρα'  οηλίαιί) 


άοαι*  «αΟ^Μΐ.  Πάψω*,   (€Λ0λι*  ΜοΒβρί 
•041)  •  [«) 

Λταρίδ9ς*    οοϋοφ^ώος•    κΟ€μθί    ΜΡφβλίί 
γυροίΧΛϊος  (882) 

Λτ9ς'  τό  Ιμ*  Ηος.  ΛωραίΙς 

άτιλλΛ'  ΛλΜίΛς  τδ  Ιοτρον 

«€^ιτα4  (Αΐϋβτ.  ίτ.  XIX  12)*  αί  ά[βΜ{Μ 
ΣατνιόΜίς'    Μοτομάς  Ιρ  Αολβγβίψ,  (#87). 
οΐ  Μ  Αίλ»γ%ς  Εορωο  τάοος^  Μλ^ηέχβρβι 
ούτΰΐίς  δρτ^ς•  ίοτι  δδ  ηβΐ  ΚίλίΜία$  Μ^τομάς 

ατός*  όίί  Ηος 

ατράκαι*  άρχη/οΐ^  οτρατηΧΑτΛΐ•  Π^οα^ 

δϊήλ^ις 
Σατρ^^άς'  §9ρος  ΑΙΒί4κω9  (85) 
άττα•  ηάλνμμα  %%φαΧης  γυροίχαίας  (214) 
αατήοραί'    ακάφοί  βοτρύορρ^    Λορά  Μ- 

τιωοίΡ  [Μ] 

ατύραρ'  ηαταφίρη 

ατνρ ιορ'  ΛΟα  τις  ονρορψδς  προς  τάς  ^Αψρο- 

δίοίας  ορμάς.  ηαΧ  £β»•9  (ΑτΜοΙ.  ΗΑ.  ΤΙΠ  δ) 

τοτράΛονρ^  ή  λψρέίορ 
άτνροί  («Õ  Βιο^)*  μορφαΐ  ^ΜροΜύς 
άτνρος*  ι}  ίοταοις.  ή  χορβνηί^ 
'^οανΛδαι•  ααΰδοί.  Άμβρέας  Ψ9ύς  οοβλοέρους 

οΰτω  καλέΐα^αί  ψησοβ  ύκδ  Μαχοδάρφρ 
άρη'  ό  χόϋμφς  Βαβυλείρως  (—μ) 
ανχ^ν  ίηρόρ.  ΣυραχούοΕΟί  (β) 
ανχρι^ν"  άβρόρ.  ϋίαψρόρ.  έχρ^ρ  [88| 

[64]  τροφερόρ.  α^μ^άψ.  αοβαρόν 

ανχροΛοδΒς'  άβρόχοδ^ς 
αϋλα  (δ{ιηθΒ{4.  Αη.  6:.  18)*  ηοϋφα.  ιΐονχα. 

τρυφερά 
ανλορ•  άβρόρ.  χοΰφορ.  άηρορ.   τρυψερόν» 

*ΑττίχοΙ 
ανλονσ^αΐ'   τρνφαρ^  Βρύχτ€φ9ηι^  ένα- 

βρύνεα&αί 

αυλώ  (— ον)*  Βρύχτου 
αύλωμα'  Βρύμμα  [71] 

αυνά*  άχαλά 
αν  ν  ίο  ν  άχόντιον  βαρβαρίχόν.  χαϊ  αα9ρδρ^ 

χαννον^  άο&ενές  (288),  χαρά  Χρατί»φ  (ίτ, 

ίη€.  ΟΧΧΠ) 
ο  αν  ρ  α-    τό  έρπετόν  ξωον    (ΤΙιβοοτ.  II  58). 

χαϊ    Ιχ&ϋς   μέγιοτος^    οανρος    {Κτιβίί.  Η  Α. 

IX  2) 


€00.    28  χάλνμμα  26  οί.  άρως        27  όραιαήχχι        28  οεϊ       29  αχό  μέρονς  τών  9εων 

81  βνΗνοί        88  χοομίξω  88  τρνξηνί       40  χετηνηδρύες;    οί.  σορ—  οωρ —  «Ι  άρχωνίδας 

45  οατείς       46  πηλεΐας  47  σατΓναι,  αί  άμάξαι  ^    48  οατναύόεις       49  έχετός        62  €{. 
ψανχρόν        68  €ί.  ψανχρ^       66  οανλά        67  οανλόν  —  άβρόν        74  οανρα  —  οανρός 

ΗΕ8.  218  ααρχοβόρα  (Οτ9ζ.  Νβζ.)*  οαρχοφάγον  ϋά  20  [ή  χάλνντρον]  48  αάτον 
(ΜιΙΙΙι.  XIII  83)•  οιηχόν  μέτρον  (2β$)  84  οαττίν  (Ιοβιι.  II 1)*  όνομα  τόχον  68  οάτ^ην 
μόδίος  γέμων^  -όγονν  Ιν  ^Ιμιον  αόδιον  'Ιταλίχόν  64  οαναρόν*  άβρόν.  έλαφρόρ.  άχραν] 
71  αανλατηρ*  οορατο9ηχη  (280) 


1341 


Σανρα§  —  (ί€ίρήν 


1342 


Σανραι  (ΗβειΙβΦαβ,  ΗβΓοά.  ΤΙΙ  110)*  έθνος 

θρφχίορ 
αανρΐταί'  εΙδός  τι  δφεων 
βαυρίγγη'  ηόα  τις,  χαϊ  τό  ξύον  ή  ααύρα 
ααυροβριθ^ς  Ιγχος  {Ίχλ%,  ίηο.  ίχ.  207)* 

6Χ  του    αανρωτηρος   βαρύ,    χαϊ  Μαχύλος 

(Γγ.  329)   όηίΰ&οβρι»ές  έγχος  Ιφη 
αανρωτή*  ηοιχίλη 
ααυρωτήρ*  τό  έαχατορ  αιδήριον  τον  δόρα^ 

τος,  δηλοΙ  όέ  χαϊ  οτάΒμην,  *{-  χεοτόν  10 

οανρωτήρες'  τοις  {α)τύραξιν  των  όηίοω 

των  δοράτων^  ήτοι  οιδήρον  τοΰ  δόρατος 
αανρωτήρος'  τοΰ  οιδηρίον  (Ε  153) 
Ο  αν  ρ  ωτ  οΐς  δό  ρααΐ'   τοις  ααυρωτηρας 

ίχοναι  χατά  της  έχιδορατίδος 
σανσαχας*  τυρούς  άααλονς  ευτραφούς,  χαϊ 

δοχοΰσι  δέ  ούτοι  (εΰ)εηιφόρονς  ηοιεϊν  ηρός 

συνουσίαν 
σαυσαρόν  ή^ιριθυρόν 

ή^σαυσιαλεΐ'  μαστιγάται,  Ηλείοι  20 

σαυτορία'  σωτηρία,  Άμερία(ς)  (306) 
σανχμόν  σαχνόν^  χαννον^  σα^ρόν^  (2σθβ- 

νές  (273.  296) 
σάφα  (Εογ.  Ογ.)*  σαφώς^  φανερός^  λαμπρώς 
ααφές*  τά  αυτά 
σαφηνιεί*  έρμηνευ{σ)ει 
σαφήνιαον  ερμήνευσαν 
ααφήτωρ'  μάντις  άλη&ής^  μηνυτής,  έρμη- 

νεύς 
Ισάγματα'  φορτία  (σαχ— )  30 

'ίσαγμίς'  ήτοιμαο μένος  (σαχ — ) 
σ  αχνό  ν  άσ&ενές,  χαΰνον  (288) 
αα'ψίς'  ό  άγα&ός  δαίμων,  καρά  Άράβοις 
σάω  (Π 363  ΟβΙΙίιη•  ερ.  ΧΧΧ11Ι)*  σώζε,  σώσον 
σαώζει,  (Ο^ρηί)*  σώζει 
Σαωχίς'  ή  ΣαμοΘρςοίη  όντως  έχαλεΐτο  τό 

πρότερον 
σαωμένα*  θεωρούσα 

σαώς'  ήλιος.  Βαβυλώνιοι  [808.  4] 

σαώτερος  {Α  32)*  υγιέστερος,  σώος,  υγιής,    40 

ή  σωτηριώτερος,   άηό   ηρωτοτύηου   σάος 

ΑΙολιχοϋ 


σαωτηρία•  σωτηρία  (287)  ['— Π] 

σέβας•  τιμή,  9αΰμα,  θάμβος,  ίχαλη^ξις,  αΙ- 
δώς  {Σ  178) 

σεβάσμιον  τιμητόν,  Λροσχννητόν        [14] 

σεβαστός•  ηροσχυνητός,  τιμητός 

σεβέννιον  (ΑποΙιίβ^θηββ  ιηβά.)*  τό  έΛ*  ^^Λ§φ 
τφ  φοΙνίΜΐ  φλοιώδες  γινόμενον 

σεβερός*  ευσεβής,  δίχαιος 

σέβεσθαι  (ΕυΓ.  Ογ.  347)-  αΐδεΐσθαι,  Ιντρέ- 
ηεσθαι,  ηροσχυνειν,  αίσχυνεσθαι 

σέβηται•  λατρεύηται.  ή  αΐδηται 

σεβιστόν  τιμητόν 

σέβις-  ηυξίς  (421) 

σεγάνιον  γυργαθωδες  (197)  ηλέγμα  ηαρά 
Ύοδίοις 

σέδας•  χαθέδρας  (σέλλας) 

σε(.)έλλισαΐ'  Φρύνιχος  έν  Κρόνφ  (ρ.684)• 
άγαμαι  Διονϋ  σου  στόματος,  ώς  σε(σ)ίλ' 
λισαι 
χεχόμηαχας  ηολλάχις,  Αισχίνης  τις  υπήρχε, 
Σέλλου  χαλούμενος,  άλαξών  χαϊ  έν  τφ 
προσποιεΐσθαι  πλοντεΐν,  πενόμενος  χαθ* 
νηερβολήν,  ώς  τους  παραπλήσιους  τούτφ 
χαλεΐσθαι (438)  [2&] 

σέθεν  (Α  180)*  σον,  ΙσοδνναμεΙ  όέ  αύτφ 
χαΐ  τό  σεν  χαϊ  τό  σέο  καΐ  σείο•  τό  όέ 
χαθ'  "Ομηρον  τον  σον  σύναρ^ρον* 

μνήσαι  πατρός  σεΐο  (Ω  486) 
χαϊ  σοΐο  ή  έχ  σου 

σεΐα*  έδιωξα,  Βοιωτοί  (458) 

σεΐν  &ειν,  Αάχωνες 

-^σ είναι•  Ο'ειναι,  Κρήτες 

^σείεις•  έξαπατψ,ς,  *Αττιχοί  [31.  82] 

σειομένονς•  χαθαλλομένους  [84—86] 

σειραί'  πλέγματα,  ήνίαι,  ή  πλεχτοϊ  Ιμάντες 

(«8] 

σειραφόρον  ( Αββεΐι.  Α^.  1640) *  ήγεμονιχόν. 
μετήχται  δέ  άπδ  τών  δεξιοσείρων  Ιππων 

σειρήν  (θ  19.  25)*  άναδέσμην,  χαϊ  μέλιττα 
(\τί8Ϊ,  ΗΑ.  IX  40),  ή  μελίττης  οίχος,  χαϊ 
όρνιθάριόν  τι  ποιόν,  χαϊ  ίμάτιον  άσπάθη^ 
τον  λεπτόν  [41] 


000.  76  σαυρίται  84  σαυσάχας  98  σαφήτορ  99  α(  χαλήζω  801  Ι^νι; 
5  \τύπου  σωσηώ  17  σέβερος  21  πηξίς  24  χρονίω  —  \λίσαι  χεχομμένα  26  όμη- 
ρουν        28  σείν  θείν  ΙΗηεί)        40  σείρη  ή  άναδέσμη 

ΗΕ8.  803  σαώσεις  (^183)*  σώσεις  4  σάωμεν  (Χ  175)*  σώσωμεν  7  σαόφρονα 
(Φ462)'  σώφρονα  8  σβέννυται  (Ργοτ.Χ7)*  χατασβέννυται  9  σβέσαι•  παΰσαι  (17621), 
χατασβέσαι  (Ι  678 ?)  10  σ εαυτόν  τοΰ  σοι  11  σέβαμα  (ΙεβαΙ.  XVI  8)*  επιστροφή  πο- 
νηρά 14  αεβάσσατο'  σεβαστόν  ήγήσατο  (Ζ  167),  έτίμησεν,  ένετράπη  (Ζ  417)  25  (^)β- 
δέχ  (16831.  XVI  7)*  πό{λις)  Μωαβιτών.  ερμηνεύεται  δέ  μελέτησις  31  Σειθονίη  (ΗβΓθ4.  VII 
122)*  ή  Θεσσαλία  82  σεΙο  (Γ  137)*  σοΰ  ή  τοΰ  σοΰ  84  σείνεται*  χαχοποιεί  85  σεΐο 
φονήσας  (Σ  336)*  τοΰ  σοφόνεος  86  σεϊον  ζυγόν  (γ  486)*  από  τοΰ  παραχολουθοΰντος, 
συνεχώς  χαϊ  έπιτεταμένως  Ιτρεχον  88  αειραχθήσαι•  χρεών  άποχοπαί  41  σειρή•  άλν^ 
σις,  δεσαός 


1843 


ύ9»ρίίψ9ς  —  ϋβΐμίς 


1311 


σΛίρήης'  οί  λΜτοΙ  ιταΐ  δίΛψαψΜΐί  χιχύρβς 

ΟΜίρίδας  (Χαι.  ΥβηιΙ.  IX  1λ  19)*  τάς  αβι- 

α•^ρ40^'  4  ιίλιο^  χαΙ  4  τ•ί)ί  ιτννό^  αστήρ 
Ζϋρίον  )τν»ό(  6^X179*  Χ•φο)τΛιΙ(  (ίΓ.  782) 

τ&»  άστρφ•9  «ννα.  ^  όέ  Αρχίλοχος  (ΙΙτ.  68) 

τόν  ^λιον•   'Ιβυχος  (Ατ.  8)  Μ  ιτ€ί9τα  τά 

άστρα  [47— Μ] 

σβιρ^ν*  τό  άψδρΒΪύν^  ^ίριστρον.  Σαιυώηοι 
σειροφόρος'  ή^οΐωνός  ήγ^μοναιός 
σ9ΐσαΐ'  σνχοφαντησαι.  ώι6  τόρ  τά  αηρό» 

όρυα  σαόντων  [Μ] 

σ%ισάχ&%ι,α•  Σόλων  χρίύν  άΛΟκσπήν  ^ 

μοσίιαν  %αϊ  (όιαττιχον  ϊνομοθ^η/σιν,  φητβρ 

σζισάχ&ηαν  ίχάλ^σβ,  παρά  τό  άποσΛίσασΒΜ 

τά  βάρη  των  δαρΒίων 
σβισμός  (ΤΙιαο.  III  89)'  τρόμος 
σ9ίσό•[φ9λος•  ή^τό  των  τροχίλων  Μος 
σο  Ισων  ( Α1•ι1ά.  €οαι.)  *  άγ]^ς  κοραμοίχόν^  ίν 

φ  τους  χυάμους  φρύγουσιν 
σοίφα'  σποτία.  Ερήτος 
σοηάρΒς'  χόρρω^βν  (σέχασα) 
σοκονα'  Οίχύα 

ή^σοκουάνη•  ϋίαίας  Μος.  Αάχωνίς       [Μ] 
σολαγίξίΐ•  «ίββται,  φλέγααι,  άηό  του  σί- 

λας  (Οτη;.  Νβι.  Ακ.  ?Ι  41) 
σοΧαγΒίτα*,  (Αγ.  Να1)6.  286)*  7^  σύτά 
σέλαιναΐ'  λαμπάδας 
σίλάοντες  (Νιε.  ΤΗ.  691)*  Χάμχοντζς 
σέλας*  φώς^  αύγη.  ηνρ^  ψλόξ^  φέγγος  του 

ηυρός,  λαμηρότης,  ή  χαΒ^έδρα(ς)  (Ελοοη.) 
ίσΒλάσεί  (—αγέι)'  φλέγ^ι^  λαμπαδίζει 
ΣΒλ(.)ασία'  Άρημις 
Σ€λ(.)ασία  (Χβη.  ΗβΠ.  II  2,  13)-  τόπος  της 

Ααχωνιχης,   δ^-εν  εΙκός  χληΒηναι  τήν  "Αρ^ 

τεμιν 
σέλας  πυρός  {Δ  559)*    ^|  λαμπρότης  του 

πυρός  ^  περιφραστίχώς  •   Ιν^εν  χαΐ  οελ-ήνη^ 

παρά  τήν  λαμπρότητα  τήν  περϊ  αυτήν  γινο^ 

μένην  του  ηλίου ' 

εϊατο  πεντήκοντα  (σέλ^)  πυρός  αί^ο- 
μένοιο 


σολασφόρος  (ΑβκΙι•  Κ«βι.  10X2)*  λβξοψ' 

φόρος  (ΑβμίΜό•— > 
'^οολάτης'  ηοχλίΜς 
ο•Λ<£χλθν(ΑΚ•ΙοΙ.ΗΑ.ΙΙΙ1)*  ΜΟβμαΙ^Ηκ 

ή  τά  σολέχΜ  λογόμβ^α.  ΥβνΙν  δέ  φσΛ'  ω- 

λάχη  λίγοτσι^  δσσ,  Λλοολ  βωωτσχέΐ,  ΖέΙ•- 

χος  όέ  λίγοτΜ  τό  ίΜ  το0  Φ^λωχίσυ  ψσρίω 
σολάχη'  Μη  θαλασσίων  θ^^ίβοψ 
σολαχίας•  Μος  Ιχθύων  (οϋ)  βΛ^^ωλων 
10    σβλονηίς'  οίδος  ί»Λ4μα^ος^   Λπά  το»  βοω- 

λίως  ηληΗν.  ιμΙ  ύκόόυιμα  ψνΡΟΛχύον.  ^ 

δρνΛον  άχρώοφάγον 
σολήψας  (Ειγ.  Ιγ.  852)-  κόχοωα^  τφ  άβί^ 

δμοια  πέμματα 
σεληνίς'  φυλαχτήρίο»^  ίπβρ  (ό^ικ)  &ΐ|^ 

μσται  τοίϊς  παώίοίς  [Ο] 

σολίαρ•  φοίνιξ 
σολίδος*  τά  μίταξύ  δ^αφράτμωτα  των  δω- 

στημάτων  τής  νββ^   χα&άω^  ιμΙ  Ιν  «•« 
20       βίβλίοις^  τά  μίταξύ  τω9  ωαραγραφων 
σίλινον  τό  /υνααίοϊον 
σολινονσίΛ'  πράμβης  Μσς 
σολίνον  στέφανος*  ικένβη  ιτ^•#φη».  δά 

τοΰτο  ηαλ  δν  τφ  'Ισ^μΜχψ  σίγωνί  σηψέν^ 

έχρήσαντο  σύτφ  (Ρκή») 
σολίς'  ωτνχξον^  (ή)  χωταβωτά»  βΜ^ίίσΌ 
Σβλλάδαΐ'  γένος  ΙΒαψσνΛν  (ίνδωί&ν) 
ή^σολληγορον  ούχορβίσς  άωωψΛνημΛ 
ΣΜλλήας  (Β  659)•    ποταμός    θοσκρωΗος, 
30       <2φ*  ού  χαΐ  τό  19νος  Σελλοί^    χαϊ  ά}λο{ς) 

τής  Τρωάδος.  οί  δδ  άναγί,νόόσχοντες  χστί 

σχ/ναλοιφήν 

άβφϊ  δέ  ^  Έλλοί  (Π  234) 

ούχ  ύγιως  άχούουσι  τό  ί^νος 
Σελληΐάδεω  (ΑΓΰΙιίΙ.  Γγ.  102)  •  Σολλέωςυίό; 

ό  μάντις^  Βατουοιάδης  τό  δνομα 
σελλίξεσ&αΐ'   ψελλίζεσ^αι.     τινδς  δέ  σελ- 

λίξεί'  άλαζονεύει 
σέλματα    (ΑτΜΙ,  Γγ.  6,  1)•     ηΐ  ς^^  «^ 
40        νείός•  ή  τά  άπό  τοΰ  ξυγοΰ   οίς  τάν  ξνγ09 

διαστήματα,    ή  αΐ  χαΟ'έδροΛ   των   ίρετων^ 

χαϊ  αυναρμογαϊ  των  σανίδων  [§|] 

σελμίς'  όρμιά  τρί,χίνη.  χαϊ  τά  ΙχρΙα 


€00.    42  \ήναι.       57  εί.  τιναχτοπτιληξ      61  σεχούανα       68  κί,  χασέλα        72  σέλας 

δ  ως  πυρός  ή  —  εΐάτον       7%  είσϊν  ως  τοχεί       79  δμοιον,  άπέμματα      80  \άται.        84  γύνωξ 
\  προσήχειν      ΡοβΙ  87  ή  ζνδοξον      90  σελληϊς  —  άμφίοις  σελλοϊ     91  σελληϊόέω,  σελέωί 

92  ^α| 

ΗΕ8.    47  σειροί  ^^ανλβι;       48  σειρήνες*  οί  μέν  Ιξω  γυναιχάς  φασι  μ^λφδσύσας, 
ό  όέ  *Αχύλας  (Ιβιβί.  XIII  21)  στρον&οχά μήλον       49  σειρομάστης  (Ιαάίο.  Υ  8)*  έΐδος  άχον- 
τίον  <425)       50  σειρομαστών  (Ιιιάίο.  ¥8)*  δορυφόρων,  χαϊ  είδος  λόγχης 
(θ  199)-  έσείσΒη       68  σέχρετον  συνέδριον       81  ΣελαΛίάδαο  (Β  698] 
Μ  σέλμενοι  {Μ  88)*  γβνόμβνοι  {έελμένοΐ'  στενόμονοι) 


Σ^Λψτίφΐ 


1345 


ύελμων  —  ύβνας 


1346 


ΰΒλμων  βανίδων  [αά  06]  [97] 

ϋέλπιδες'  βχεδίαι 

αέλπον  σίλφιαν 

Σελχροί'  Πέρααί 

ύεμαλία•  ^όχ[κ]η.  Άργεΐοι 

ϋεμέλη'  τράπεζα,  παρά  6έ  Φρννίχφ  {ίη^, 

Γγ.  21)  εορτή 
οεμελοΐ'^ρίδαί•    οί  άνευ  χελνφονς•    οϋς 

ίνιρι  λίφαχας  (ιρίλ — ) 
α  έ  μελό  ς '  χοχλίας  10 

βεμίαρ'  χιτών,  ή  πλάξ  άντΙ  ατέγης  έπιχεί- 

μένος,  ώς  Αάχωνες 
Σεμίραμίς    (ΤΙι60€γ.  ΧΥΙ  100)*    περιστερά 

όρειος  Έλληνιατί 
ΰεμνά   της   βής  παρθένου   μνατήρία' 

Σοφοχλής  τα  άρρητα,   χαϊ  ανεξήγητα  μν» 

ατήρια 
ΰεμναϊ  ξ^εαί  (ΤΙιαο.  Ι  126,  7)*   τάς  Εΰμε- 

νίδας  οΰτως  ^λεγον,  χαϊ  'Ερινύας  έπϊ  εύ- 

φημίϋμφ  20 

ύεμνή'  τίμια,  αώφρα>ν  [41®] 

αεμνολόγημα*  

αεμνόν  χατάατνγνον,  χαϊ  ηουχον,  δηΧύΙ  όέ 

χαϊ  ίνδοξον,  χαϊ  ^αυμαύτόν,  χαϊ  άξιον  Ιν- 

τροπής,  χαϊ  μέγα  (606),  χαϊ  εξιν  ίχον 
ΰεμνννεα&αι  (ΕυΓ.  Γγ.  916)*  χομπάξεύ^αι, 

μέγα  φρονεΐν,  λαμπρννεϋ&αι 
αεμνννόμενος    (Λγ.  Βαη.  1020) '    χομπά- 

ξων,  μέγα  φρονών.  λαμπρννόμενος 
βέμπαλα-  υποδήματα  (138)  [15•]    30 

αεπτά'  9'ανμαοτά,  αεβάαμια 
σεπτεύειν  αέβειν 

Φεπτενομένης•  ευχόμενης,  σεβόμενης    [19] 
βεπτόν  (ΑΜεΙι.  Ργοπι.  813)*  ξντιμον,  άγιον, 

αεβάαμιον,  αεβαβτόν 
αεπυΐς'  πνξίς  (321) 
αεργοί*  Ιλαφοι 

'\οερήτιον•  ή  οερίς  [24.  25] 

οερίδες•  αειραί  (344) 

ή^οερίζω'  ύτηρίζω,  ατηρίξομαι  (έρίδω)  40 

Σέριφο  ς '  *Αριατοφάνης  (Γγ.  €€ΧΙ!υ1ΙΙ)  τήν 


Ααχεδαίμονα  Σέριφον,  Ιατι  δέ  χαϊ  πόα  αέ- 

ριφος  λεγομένη 
αέρχος'  άλεχτρνων,  χαϊ  άλεχτορίδες  αέλχες 
α  έρμο  ι  (Εβεβά.)*  ^^9βθί  (222) 
αερός'  ή^χ^ές.  Ηλείοι 
αέρτης'  γερανός.  Πολυρρήνιοι  (2779) 
αέρφοι  (Αγ.  Αυτ.  82)  *  οΐ  πτερωτοϊ  μύρμηχες 
ή^αές'  Ιλα&ες.  Πάφιοι 
αέβαχταΐ'    έοταλται.    χα&ό  χαϊ  ήμεΐς  τήν 

ατολήν  αάγην  λέγομεν 
αεοαλαγμένον  [&θ  86] 

οεβάχ^  αΐ'    έαχευάα^αι ,    χα^οπλίζεβ^αι. 

Σάγη  γάρ  ή  χα^όπλιας 
αεαέλλιααι  (ΡΙΐΓ^τηίοΙ).  οοιη.  ρ.  584)*  

άλαζονενεο^αι  χαϊ  ϋχώπτειν,  άπό  ΑΙΰχΙνου 

του  Σελλοΰ  (324) 
ύέΰελι  (ΤΙιβορΙΐΓ.  IX  15,  5  Αΐβχίβ)*  πόα  τις 
αεβήχαομαΐ'  ή^ πεπλάνημαι. 
αέαηλοι  (ΕρίεΙιαπη.) '  χοχλίαι.  Αάχωνες 
ϋεΰημαΰμένον  (Ββιη.  999,  16)*    έοφραγι- 

αμένον  [43] 

βεαηπυΐα•  διερρωγυΐα 
ϋέαηρε'  γελ§,  δολίως,  ^χει  τους  οδόντας 

(γελώοα) 
αεαηρέναΐ'  γελάν  προαποιητώς 
ϋεαηρυΐαι•  γελωααι  χατά  &υμοΰ,  ή  ίν  ύπο- 

χρίαει,  ή  προαποιητώς 
ύεοηρώς*  χεχηνώς,  διηνοιγμένον ,  άνοιχτόν 

Ιχων  ατόμα 

αεοιμωμένος  (ΑηβΙοΙ.  ρ.  βη.  IV  2)*  

οεϋοβημένος'   τε&ορυβημένος ,  άταχτος  τη 

χινήαει,  τεταραγμένος 
ϋέβο^'  ποιος  ΙχΒΰς 
αεαύανται*  ωρμήχαΰΐν 
οέαυφος'  πανούργος  [54] 

ϋεαωαμένος'  γχ/ναιχϊ  ϋυγγεγονώς 
ίοεπτηρία'  χα%αρμός.  Ιχ^οις         [57.  58] 
οεΰαΐ'   {ά)πελάϋαι.  ίλάααι.  διωξαι.  ή  όρμήν 

έμβαλεΐν  [60] 

σεύας'  παρορμήΰας.  διώξας• 

σεύας  έχ  πεδίοιο  (Ο  681)  [62] 


€00.     403  χελίφους 
21  σεητυΐς        33  σερφοί 

ρηγυΐα        45  γελωσα  ροβΐ  46 


8  έριννύας         15   σέμπαδα         17  σεύειν         18   έγχομένης 
38  σεσελίσ^αι        39  σεσέλη       41  σισήλοι       44  διαρ- 

ως 
48  |<^;  1)18        61  οευάσας 


ΗΕ8.  Αά  96  άνταπόδοαις  (ΜΥΙΙ  [VIII]  15)  97  Σελοί'  Ι^ος  ^  Δωδώνη,  ή  πτωχοί 
410  σεμνείον  (ΡΙιίΙο  II  ρ.  475,  15)•  οίχος  Ιερός  15*  Σέξ[ε]στος'  όνομα  χνριον  19  σε- 
πτοί  (Ι  493)*  μεταβαλλόμενοι  (στρεπτοί)  24  σερί-  ζωστήρ  25  σειρομάστης  {Ιηάίο. 
ν8)•  είδος  {ά)χονταρίου  (349)  Αό  36  σεσαγμένον,  διατεταγμένον  43  σεσηνομένον  (σε- 
σιλλω — )•  διασεσυρ\ημένον  54  σεσωρευμένα  (II  Τίιη.  III  6)*  βεβαρημένα  57  σεϋ 
(Β  27)•  σου  58  σεΰα  (Υ  189)•  έδιωξα  60  σευάμενος  (Χ  22)*  όρμήσας,  χαϊ  τα  δμοια 
62  σεϋ 6  (Ζ  133)•  δίωχε 

85 


1347 


ΰ€ν8»  — •  ΰΐξίίαμοΒΛδίίς 


α» 


«6 VI ι-  διωχΗ  [64] 

(πνΒύ&αι,'  όρμασΒαι^  διωχην  [Μ] 

σίνομένη'  κορίνομένη^  όρμώσα  [β8] 

σβχές'  τον  Έρμου  αστήρ.  Βαβυλώνιοι 
αί^ασΒαΐ'  σαρ^ναι,  Βαυμάσαι 
σέων  (ΗβπηΙρρ•  Ατ•  Ι. χι.  731) '  στμων 
ση  (Ιβοοη.)•  τρέχΒ 
σηγψ,  (1.8ΰοη.  ?)*  σιωη^ 
σηδόν  γλαυχόν  Ιλαιον  (1808) 
ή^οηδραχεΖ•  χτυπεί 

σηχα'   όντως  έπιφ&έγγονται  οΐ  ηοιμέρες  ύς 

τό  συγχλεΐσαι  τα  ποίμνια  [ΤΙ] 

-^σηχανατά  χαϊ  χλουρά  φαβδία  [79] 

σηχΐς  (Αγ.  Υββρ.  768)•  οίχογενής  δούλος,  ή 

δούλη,  οίον  έχ  του  σηχοΰ  (47) 
σηχοί  (ι  219)*  αί  μάνδραι^  αΙέκανλΒίς.  άηό 

του  τά  ύααγόμενα  σώα  μένειν 
ση  χ  οι  ς '  ομοίως 
σηχολόαι•  λχμιταΐ 
σηχοχόρος  (ρ  224)*  ό  ττ^ν  έηιμέλβιορ  των 

σηχών  ποιούμενος, δ^εν  χαϊ  νεωχό^ 

ρος  [«4  84] 

σηχός  (8ίιηοη{4.  4,  6)*  οίχος.  τάφος,  ναός, 

μάνδρα,  ενδότερος  τόπος  του  ίερου 
σηχύλλαΐ'  αΐ  ταμίαι  παιδίσχαι 
σηχψ'  οΐχφ,  έν  φ  Ιφηβοι  γυμνάζονται,  ή 

βα&ίΐ  τόπφ 
σηχωτήρ*  ό  αναφορεύς  του  ξυγοΰ  [89.  90] 
σήλια'  τά  μιχρά  πιθάρια,  χαϊ  σχεΰος  άρτο- 

ποιητιχόν  (σηλία) 
σήμα'  τάφος,  μνήμα,  ή  ναοϋ  είδος    [&(1  92] 
σημαΐα'  σημεΐον  [βά  98]  [94] 

σημαίνειν     [εά  95]    δειχνύειν.    διχάζειν. 

βουλενεσ&αι.    σαλπίζειν 
σημάντορες   (τ  314)•    έπιτάχτορες^  βασι- 
λείς^ ηγεμόνες '  από  τον  σημαίνειν,  δ  έστι 
προστάσσειν.  ηνίοχοι,  έπιστάται 
σήμαντρα  (Εαη  ΙΤ.  1372)•  σφραγίδες 
σημασία'  φανέρωσις  (διά  σάλπιγγος) 
σήματα*  τέρατα,  σημεία.  Αττικοί  όέ  μνή- 
ματα  (Όεϊη.  1071,  7) 


ή^σηματίζονται  Λέδσν  (Ττ•^•  ίΒ0.ίΓ.2<β)• 
δσοι  σημΜίσννται,  δσοι  Τρω^ς  λέγ^ηηαι  <&« 
Σημαχίδαΐ'  δήμος  της  ^Αψτ^σχϋ^ς  φολ^ 
ση  με  10  ν  τέρας,  ή  σφραγίς  (Ατ•  Ε^^.  942) 
σήμερον  αύτίχα,  ταχύ  [5Μ] 

σημήνασ^αι  (ϋβη.  904,  5)*   σφραγΙσασΗί 

[β.η 

"^σήνα'  ΒυσΙα,  Αάχωνες 

σήνασα'  προσγελάσασα,  προσΛαί^Λβα  Λ\Χ[ 
10  σηνίχη'  άτροχος  άμαξα,  χαϊ  τό  τ^τράπονε 
ξώον,  σαύρ^  ηαραπλήσιαρ.  χαϊ  ζώον  πέλν- 
πουν,  δμοιον  τοις  χατοιχΜοες  δψοες 

σηπεδύν  (ΡΙιΙ.  ΡΙίΑοά.  9β  Β)*  σι^^^      [II] 

σήπες  (Νιο.  ΤΙι.  817)*  ξωα  έρετετά^  όψας 

σηπετοΰ'  σηπεδόνος  [1€] 

σηποιαλίς'  είδος  άμκέλον 

ή^σηρά•  σχύλα,   ή  δεσμός  πλεχτός  (σηρά 

θΓβ<.) 

σήραγγες  (Ρ1•(.  ΡΙια64.  110  Β)•    χύΟείδείζ 
20        τόποι,  ή  χισηρεεδεις.  ή  πόροι  γ^ς  λαε(τ}ο•' 
φόροι,  ή  πέτραι  (8ορΙι.  ίΓ.  603) 
Σηράγγειον  (Ε^ηίβι)•  βαλαν^οψ 
σήραγγας  ή  σήραγξ'  έπι^νμία 
σηράγγων  σπηλαίων.  ΙπιΒνμιΛψ 
σήραγξ'  σκήλαιον,  χοιλότης,  νψαΧσς  ηέτρα 

ψήγματα  έχουσα 
σήραμβος'  είδος  χαν^ρου  (χ  2260) 
Σήρες'    ξώα   νήΒοντα   μέταξαν.    ΐ|  άνομα 
^θνους,  οΒεν  Ιρχεται  χαϊ  τό  άλοιτήριχον 
30    ση  ρ  ίο  ν  (Ειεοη.)*  Βηρίον 

σηρών  σχωλήχων  των  γεννώντων   τά  ση- 
ρικά'  ση  ρε  ς  γάρ  οΐ  σκωληχες 
σής'  σκώληξ  ό  έν  τοις  μελισσ{Β)£οις  γινόμε- 
νος χαϊ  ύφάσμασι 
σησάμη    (ΗίρροΰΓ.  555,  7)*     σησαμίς,    χώ. 

πλακοΰς  εκ  σησάμης 
σησαμίτης'  άρτου  είδος 
σησαμοειδής'    έν  Άντιχνρςί    ηόα   έοιχίπα 
ήριγίροντι  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  97  Κ) 
40    σησαμόεσσα•   έχ  σησάμης  χατεσχενασμένη 
μάζα 


€00.  71  σήτων  72  τρέχει  ΊΖ  σιγ^  80  στ/χίλλαι  503  άντιμία  19  χει- 
σωρίδες        20  \  γιο  ν        31  ίνακνραι  —  ^ιγέροντι 

ΗΕ8.  64  σεϋ*  σεΐο,  σου  66  σεύοντο*  έπορενοντο  68  σεύονται  (Α  415)•  άπο- 
διώκονσιν  77  Σηκάνη  (ω  306)•  πόλις  Σικελίας  (609)  79  σήχασΒεν  (θ  131)•  σηχάσθη- 
σαν,  συνεκλείσΘησαν  Αά  84  Κορεΐν  γάρ  τό  σαίρειν  χαϊ  σηχοί  οί  ναοϊ  χαϊ  αί  μάνδραι•  τό 
δ^  κορεΐν  άπό  τού  χαλλύνειν  τό  έδαφος '  χ  όρη  γάρ  καϊ  χάρος  είσϊ  τό  χαΘαρόν  χαϊ  χαλόν, 
αφ*  ου  καϊ  τά  έν  τοΐς  όφ^αλμοΐς  διαυγή  κόρα  ι  λέγονται,  χαϊ  ό  τάς  μάνδρας  χοσμών  χαΧ  χαλ- 
λύνων  σηκοκόρος,  καϊ  μυληκόρον  τό  τον  μύλον  χοροϋν  89  σήλατο  {Μ  438)-  έσεισεν, 
έτίναξεν,  κατέβαλεν,  ερρηξε  90  σήλεχτος'  χαμοδικαστής  Αά  92  [σημαία,  σημεΐον]  Αά9Ζ 
αίγνον  94  σήμαινε  {Α  296)•  πρόστασσε  Αά  95  πηοστάττειν  {Ξ  85),  άοχειν  (Α  289 1 
504  σημαιναΐον  σημαίνει  6  σήμνον  μέγα  (412)  7  σημόχοινος  (Χ  30)*  ή  ανατολή 
10  σηνιατήριον  τό  χόσκινον  (691)  13  σηνονροι  (ηοη  €8(  Βθ€θ(.)'  *<^^  ούρσΖς  σαίνοτ- 
τες  (176)        16  -[-σηπόων  τύ  άρμήν  ελάμβαναν 


1349 


ΰηΰαμόεντ'  άρτον  —  (ί$δάρ$ος 


1350 


σησαμόεντ'  άρτον  (Οοιη.  IV  ρ.  661) '  οΰ- 
τος  ^XΒιτο  ά&λον  τοΐς  διαγρυπνήσασι^  ηυ- 
ραμονς  χαΧ  σηοάμινος  χαΐ   τοιαϋτά  τίνα 

[Μ] 

σησαμονς•  πέμμΛ  έχ  μέλιτος  χαϊ  σησάμης 

ση  στ  ρ  α•    χόσχινα.    ή  χύμβαλα   (σέίστρα 

(€γ•1.)) 
σητάνιοί'  χαλαροί  κυροϊ  ούτω  χαλοννταί 
σητείονς•  νέους  [42] 

σητοδόχιδίς'  ιΐη^χαΐ^  ή  κτηνά  ξφα 
σ&εναρά'  Ισχυρά  [ζωά] 
α&εναρόν   Ισχυρόν^  '^^ήψ  άσανή  ίρρωμέ» 


νον,  δυνατόν 


σ&ένει  (ΑββεΙι.  Εαιη.  609)*  δύναταί, 
σ&έναα*  άγων  τις  ίν  Άργα  οΰτω  κροση^ 

γόρευτο 
σ&ενής'  Ισχυρός^  χαρτερός 
σ&ένος'  δύναμις,  βία^  Ισχύς 
σθενώσει,*  ίνισχύσει^  δυναμώσει 
σιάδες•  ί&υσία^  ηαρά  Δάχωσιν  {σεΐα  δαίς) 
σίαΐ•  ητύσαι,  Πάφιοι 
σιαλενδρίς  (Αγ.   ΗΑ.   ΥΗΙ  3  ρ.  693,  7)• 

ΛΟίός  δρνις  ηαρά  Καλλιμάχφ 
σιαλίδων  διαλόγων  (662) 
σιαλίζειν  δπερ  Ισον  τφ  χατασηαν  έτερου 

έσ&ίοντος^  ή  χαΧ  ηερϊ  δείχνϋτψ  διαλεγομέ^ 

νου  χαταπίνειν  τόν  σίαλον 
σιαλίς'  βλέννος,  ΆχαωΙ 
σίαλοι  (Ι  208)*  ευτραφείς^  λιηαροί 
σιαλοηάλλαγος'  ό  καράληρος^  χαϊ  ανόητος 
σιαλόρ'  Ί-θαλ/;.  Αάχωνες 
σίαλος'  σίελος,  άφρός^  ατυελος 
σιαλοΰταΐ'  τρέφεται 
σιαλόχους  (ΗΙρροετ.  1017  Ο)*  τους^ηροσ^ 

ραίνοντας  σίαλον  έν  τφ  ηροσδιαλέγεσθαι 

(654) 
σιάλωμα  (ΡοΙ^Ι).  ΤΙ  23,  4)*  μέρος  τι  του 

όπλου  του  χαλουμένου  Βυρεοϋ 
σιαλόσαΐ'  ποίΜίλαι  • 
σίαόρ'  θίασος,  Λάχωνες 
σιβαία'  ή  σίββα,  πήρα  (χΐββα) 
σίβδαΐ'  ^οιαί  (633) 


σιβδία'  σιδία  (636) 

σίβλη&ρα'  ηόηανα  τά  κεριχεχνιομένα 

σι  βόλε*  τί  θέλεις.  Κύπριοι 

σ4/?ι;λλ4ά  (Ατ.  Ε(|φ  61)  [λΑ  71] 

σιβύνη•  δπλον  δόρατι  ηαραπλησιον 

σιγάζοντας•  Βενοφών  έν  άναβάαει  (Π  1, 
92)  ΙπΙ  του  σιγάν  λιπαροΰντα 

αι>^αΛοβν*    ποιχίλον  τη   γραφή ^  λαμηρόν. 
2ΐ)'αλομα  γάρ  οί  σχυτεΐς  λέγουσιν^  έν  φ 
10       τά  δέρματα  δασύνουσι 

σιγαλόεντα  (Ε  226  βΐ.)*  λαμπρά^  ποιχίλα^ 
χαϊ  τά  δμοια 

σιγαλοί•   οί  άφωνοι»  χαϊ  οί  άγριοι  τέττιγες 

σιγαλώματα'  τά  ηεριαχτόμενα  ταΐς  ωαις 

σίγε•  ^ίγγανε.  Αάχωνες 

σιγέρπης  (Οβίΐίηι.  €ρ.  ΧΙ.νΐ6)*  λα^ροδάχτης 

σιγηλός  (Βαη  Ρΐιοβιι.  741)*  άφωνος 

σιγημονςίς•  σιγςίς 

σιγηρως•  σιγηλως^  ησύχως 
20    οίγχηρες•  ύπηρέται  βάρβαροι 

σίγλαι-  ένώτια  (620) 

σίγλον  νόμισμα  Περσιχόν  δυνάμενον  οχτώ 
άβολους  Αττικούς,  χαϊ  είδος  ένωτίων.  Βε- 
νοφών έν  ίχτη  αναβάσεως  (Ι  6,  6)  λέγει, 
δύναται  6έ  ό  σίγλος  δύο  δραγμάς  *Αττιχάς 

σιγλοφόρων  στάσις  ευνούχων   (Οΐιοβ- 

ΓίΗ?)*   τάς  χαταχλεΐδας  των  έναηίων  σι- 

γ  λα  ς  φασίν,  οί  δε  αυτά  τά  ένώτια.  Ιστι 

δϊ   χαϊ  νόμισμα  Σαρδιανιχόν,    δυνάμενον 

80        οχτώ  όβολούς  Άττίχούς 

σίγραι•  των  άγρία»ν  συών  οί  βραχείς  χαϊ 
σιμοί 

σίγυνοι  (ΟχρΓϋ  αρ.  ΑηβΙοΙ.  ροβί.  21)*  τά 
ξυστά  δόρατα^  ή  τους  όλολιδήρους  άχοντας 

Σιγώρ•  πόλις  μιχρά  της  Παλαιστίνης 

σίδαι  (Βο«ο(!)*  ^οιαί 

ή^σίδαιον  έτεροχλινές 

σιδάρεοι  θεοί•  παρά  Αριστοφάνει  έν  Νε- 
φέλαις  (τ.  248)* 
40  σιδαρέοισιν  ώσηερ  έν  Βυξαντίφ 

έπεϊ  οί  έν  τφ  Βυξαντίφ  λεπτφ  νομισματίφ 
σιδηρφ  χαϊ  έλαχίστφ  έχρώντο 

σιδάριος  (ΤΙι60€Γ.  XXIX  24)*  χαλχοϋς 


€00.  47  σ&ενία  (ΡΙοΙαγοΙι.  1140  €)  52  σίαι,  πτησαι  &5  Ισον  τό  (60  σιαλος 
ΡοΙΙ.  II  103)  ββ  αραιού  6^  σία  ρ  69  εί.  βλή^α  10  σίβολε  71  σιχυλλιάν 
74  σχν&αι  1β  \λφοί  Ιίί  σίγη  85  άττιχως  —  άττιχών  (έν  τη  ά1)  86  σαοδονιχόν 
—  όχτοβολων  άττιχών  87  σημοί  Γοί.  σίχα)  91  \χρινές  οΐ,άδιον,  τράδιον  98  σιοαρέος^ 
Λ.  *Α.  έ.  Ν.  σιδαρέοι  9εός  ώς  έν  Β.  έτι  είσϊ  Βηζάντιοι  έν  τφ  λ.  νομίαματι  φ  σ.  χ.  έ,  έχ^ 
98  χαλχεύς 

ΗΒ8.  84  Σ-ήσαμος  (Β  863)•  πόλις  Παφλαγονίας  (ΕαβΙ&ΙΙι.  362,  8)  86  σησιν  (Α 
297)*  ταΐς  σαΖς  87  σησιν  έχε  φοεσίν  (Β  33)*  έν  χαϊς  σαΐς  φύλασσε  διανοίαις^  χαϊ  μετά 
(διά)  ψυχής  έχε  χαΧ  διαμνημόνευε  οβ  Σηστός  (Β 826)*  πόλις  Ευρώπης  42  σητόβηωτη 
(Ιβοοΐ).  V  2)•  ύηό  σχώληχος  βεβρωμένα       Κύ  71  [ν  χό  τους  χροσσούς  άηοκΦοί^αι  (σιλλυβιάν) 

ο5 


1351 


ιίίδη  —  ύ»Ιφίον  Χαμών 


138 


σίΐ^ψ  Θεόφραστος  (Ι Υ 11)  φντόν  έτερον  της 
^Οίάς  φησιν  είναι,  την  σίδην^  φνεσ9αι  όέ 
έν  τφ  Νεαφ  [9&] 

σίδηρΖτιν  τέχνην  (ΕαροΙ.  Γγ.  ΧΠΙ  ρ.  681)* 
τήν  Λολεμιχήν,  άλλοι  όέ  τήν  Βαν^Ιου  φα- 
σίν^  ήγουν  τήν  χαλχεντιχήν 

ύίδηρίτιν  ηόαν  τήν  έλξίντιν  καλονμένην, 
ίστι  όέ  χαϊ  λΙΒος,  άφ*  οΰ  οΐ  μεταλλεΐς  γί- 
γνεσθαι τόν  σίδηρον 

σίδια*  τά  των  ^οιύν  λέηυρα*  σίδαι  γάρ  αΐ 
^οιαΐ,  τίθεται  όέ  χαΐ  έηϊ  ηάντων  χλωρών 

σιδίφ'  χόχτίφ  ^οάς  (1855)  [600] 

Σιδονντιάς•  χώμη  της  Κορινθίας 

ή^αίδριμνον  ενζωνον 

σίξε  (ι  394)•  ήχει,  χατά  μίμησιν  ήχου 

θίξει•  ^ει,  ηεριρρεΐ^  τινές»  άμεινον  δϊ  έπϊ 
τοϋ  σίξειν  όφθαλμόν 

σιζενς*  άγναφος  (624) 

σιηγόνες  (ΗίρροεΓ.  219  €)*  γνάθοι 

Σιθωνίη  (Εηοά,  Υ1Ι 122)•  ή  Θεσσαλία  €(.  331 

αιχα'  ύς.  Αάχωνες  (587) 

Σ IX ανία•  Σιχελία  ηρότερον 

Σ IX αν ίη  (ω  306)•  χωρίον  Σιχελίας  (477) 

Σιχανοί'  χοροί  τίνες 

Σ^χελία'  χώρα  Θρςίχης  (ΟχηΙΙ.) 

σιχελίζειν  (ΕρίοΙιβηη.) *  "ί άτηρενεσθαι,  οΐ 
όέ  ηονηρενεσθαι 

Σίχελός  στρατιώτης•  καροιμιωδες  [λΑΙΖ] 

-^σίχεον  ως  Ίστρος  [15— Π] 

σ^χιννι;  (ΕϋΓ. €γο\, 37)•  δρχησίς  τις  •{• στρα- 
τιωτική Σατύρων  σύντονος,  άηό  τοϋ  σεί' 
εσθαι  χαϊ  χινεΐσθαι,  "Ήν  όέ  χαϊ  ίμμέλεια 
τραγιχή  χαϊ  χωμιχή  χόρδαξ 

•\σίχχα•  χονφη 

σίχλαΐ'  ένώτια  (584) 

σιχλός'  ή^ βάρβαρος  σιχός 

σιχύ(α)'  είδος  χολοχνντης  (ΕυΙΗ^ϋβιη.).  χαϊ 
σχενος  ίατριχόν  (ΕιιΙ)υ1.) 

αιχυός  σπερματίας  (ΟΓβΙίη.)•  δν  ήμεΐς 
μηλοηέηονα 


σιχύς'  6  γναφενς  (60&>  (9] 

σ  1.x  ν  ων  ία  (Μβ^ΙοροΗΙβ•)*   χολοχύντη 
σιχνώνια•  ύποδηρ^τα  γυναεχέια,  χαΙ^^έΑΐι 
0ίχχαι•  χράσηεδα 
σιχχαξόμενος*  σχωητόμεψος 
σιχχός•  ό  μχχρόσιτος.  -η  ό  ά-ηδτής 
ή^σιλαίνει•  σχώκτει^  υβρίζει  (α&λλ— Ι) 
σ  ιλαη  ορ  δη  σ  αι   (δορΙίΓο)  *     άβρν99§Ηί^ 

θρνκτεσθαι^  χλιδάν  (641) 
10    σίΧβαι•  φοιαί  (567) 

ύίλβη•  είδος  ηέμματος  {έχ)  χρεθί^ς^  ^Η^άμΐϋ 

χαϊ  μήχοίνος 
σιλβία•  σιδίΛ  (568)  [ΐς 

ή^σίλγης•  χολυμβητής 
ή^σιλήνει•  μυλ(λ)ίζει,  σχοΛτβλ,  Ύβεωκψ. 
Σιλιινοί  (ΕαροΙ.) '  Σάτυροι 
ΣίλΙΙ^αι  (ΑβΒοΙι.  ΡβΓΒ.  303)-    της  Σαλφ- 

νος,  πλησίον  του  λεγομένου  ΤροκΛίαυ 
σ  ίλη  Λ  ο  ρ  δ  εΖν  σιλη9€ορδήσβίΐ•  στριηριίτ^ 
20        άβρύνεσθαι^  θρύπτεσθαι^  χλιδάν  (632) 
σιλλαίνειν   σιλλοϋν.    το  δια^ρ&ν^χά 

μωχάσθαι,  άκό   του  τοις  ΙλΧοΙς,   τοντίβη 

τοις  όφθαλμοΐς,  σίνεσθαι  [ϋ] 

σίλλοι•  ίμμετρον  σχωμμα 
αιλλοί•  τρίχωμα  ή^ή  λεΐον 
σιλλοΐ•  άναξαίνει,  λυχεΖ 
σιλλοΐ•  μωχάται,  ^έγει^  χαχολογΒΐ 
σιλλόν  λευχαίας  σχοινίον 
σιλλός•    άναφάλαντος,    μώμος^    χαχολογία^ 
30        χαϊ  χλευασμός 

σίλλνβα•    χροσσοί  οί   όέ   τά    άνθεμια.   χαϊ 

χοροχόβμία,  {χαϊ  των  βιβλίων  τά  δερμάπα) 
(σιλλνβιάν  το  τους  χροσσο-ύς  άποσείεσθαι) 

οί.  571 
αίλλ-ΰβον    άχανθά(ρ)ιον  άδρόν  χαΐ  Ιδώδι- 

μόν  τι  [52.  53] 

σίλφιον  (Απδίορίι.)*  ξηρόν.  οί  όέ  νεχρόν 
σιλφίου  λειμών  Σοφοχλης  (Γγ.  734)  κερί 

γης  έν  Λιβύη  το  σίλφιον  φερονσης.    οΐ  ϊε 
40        εΙδός  τι  της  Λιβύης  «το  σίλφιον 


ΟΟΒ.    96  σιδηριτόν         ί>8  λεπτά  (ΓοΓίβ  λέπη)         (602  εύζωμον,  €Τίΐ€α?  5    Βυεβη^. 

αιαστης)       6  σιντόνες       13  διορθονμένων  —  μηδεοϊ  αποδιδόντων       18  έν  μελεία       23  μη- 
λοπέπονον  26   σιχνωνέα  30  μικρός   σΐτος  (33  σίβδαΐ  αη   σίμβαι'ί     α.    ξίμβαι  εΚ 

ρίμβαι       38  σιλτ/η  ΒοβοΙ.Ι)        41  σιδηροπορδησαι       44  σίλλας  —  σχάμμα        45  σιλλέα 
46  σιλλεΐ        49  άναφαλλαντός        50  σίλλνμα        χαϊ  —  τω  δ4ρματα]  ροβΐ  651 

ΗΕ8.  95  σιδήρ{ε)ιος  ό*  ορυμαγδός  (Ρ  424)•  ο  άπό  του  σιδτήρου  χάί  των  όπλων 
ιΙ^όφος  600  Σιδόνιοι  (6  84)*  Φοίνιχες  χαϊ  οί  τήν  Ιρυθράν  οίχοΰντες  θάλασσαν  λά 
13  έπίϊ  ξένοις  έχρωντο  στρατιώταις  ως  Ιπιπολύ  οί  περϊ  *Ιέρωνα  τόν  τύραννον,  ώς  διωθουμένωτ 
αυτών  τόν  μισθόν,  μηδενός  αποδίδοντος  15  σίχερα  (ίυο.  Ι  15)•  οίνος  συμμιγεϊς  ηδύσμασιν, 
ή  πάν  πόμα  έμποιοϋν  μέθην,  μη  έξ  αμπέλου  όε,  σχευαστόν,  σύνθετον  16  σιχύνδαροι•  τά 
προσκυνήματα   (1012)         17  Σίχημα  (Ρβ.  ίΙΧ  6)'   ή  νέα  πόλις^    ή  άναβαίνουσα,    ήγουν  η  έξ 

ίθνών  εκκλησία        25   Σικυών  (Β  572)•  πόλις 36   ΣιλγΙνοι•  οΐ  2^τυροι        43  σι- 

χλος'   τετράδραχμον  *Λττιχόν        52  σίλμη'  Πλάτωνος  (€ί?.  Ι  ρ.  333  Α)        Λ  ύΐλός  {σμί- 
λος)•  ή  πρίνος,  οΐ  δε  τόν  σωρόν  {τόν  νωθρόν  «θ  μιλλο;) 


1353 


ύίμα»  —  ύίρα»ον 


1354 


αίμαί'  της  ί(ΐ9άρας  τά  άχρα.  χαϊ  έν   ταΐς 

όροφαΐς  ^έαεις  τινές 
Σ  ι  μα  ί^  α   (Αγ.  ΑοΙι.  524)*   εταίρας  Μίγαρί' 

οτης  όνομα 
αίμβλαι    (67ρΓίί?)*    δηου  αί  μέλίύβαι  τό 

μέλι  τί&έαόι,  χύβεΒρα 
αίμβλ{η)ίδ€ς'  μέλιαααι, 
όίμβλοι  (Η68ίοά.  ΤΗ.  694)*    τα  νμήνη^  τά 

αγγεία  τά  των  μελιαοων^  Ιν  οίς  τά  χηρία 

ουνάγεται.  *Αττιχοϊ  χαΧ  τ6ν  ^βαυρόν  ^ο 

ΰΐμβλαι  ( — ους)*  τάς  Βήχας  των  μελισσών 
σιμή  χείρ'  σχήμα  τραγιχόν  [63] 

ή^σίμιον  αΙγιαλός  [β&.  66] 

σιμοί  νώτα*  άντϊ  τον  μεταβάλλει  (άναβ — ) 

τά  νώτα.    σιμά[ς]  όέ  ίλεγον  τάς  μετεώ' 

ρους  αναβάσεις 
σιμό  ν  (Απ8(.  ίτ,  XXI  ρ.  978)*  τό  πρόσαντες 

χωρίον  [69—71] 

Σιμωνίδης  (Αγ.  Υββρ.  1410)*  νΙός  Αεοπρε- 

ηοϋς  20 

σ  ίμω  ρ•    παρά  Πάρ&οις  χαλειταΐ  τι  μυός 

άγριου  είδος,  ού  τάς  δοράς  (βίο)  χρώνται 

χρός  χιτώνας 
ή^σίν  την  σεμνήν,  ββών 
σινάμωρος'  χαχόσχολος 
σινάηυξ*  γογγνλίς 
σ  IV  αρά  ν  (ΗίρροοΓ.  774  Β)*  τό  χεχαχωμένον 

χαϊ  βεβλαμμένον  ηονηρόν.    -^  οΐ  όέ  σίντις 

ηερϊ  τό  δράν 
σινάς'  ή  φ9αρτιχη  (εΓ.  ^ινάς)  30 

Σινδίς'  ή  ΣχυΒία.  χαϊ  ή  πόρνη  {Σινδιχή• 

Σχυ^ίς) 
27&νόιχόν  διάσφαγμα  (Ηίρροη8€(.  Γγ. 65)* 

το  της  γνναιχός 
σίνδις'  γέρων  (736) 
Σίνδοΐ'  ί^νος  -^^Ινδιχόν,  ίστι  δϊ  ηόλις  Ιχεΐ 

Ι^ινόκχό;  λιμήν  λεγομένη 
αινδοχν^ορνοΐ'  υπόδημα  ποιόν 
σινδονς'  χιτώνας,  σινδόνας 
σίνδρων  (Ηίρροη.  Γγ.  49)*  [βά  85]  άπελευ-    40 

^^έρονς  ή  δούλους 

σίνεσ^αΐ'  χαχονργεΐν,  βλάπτειν,  ή  βλάπτε- 

σθαι 


ή^  αίνε  ς,  σίνις'  χλέπτης,  χαχονργος,  λχ/στης 
σινέσχοντο  (ξ  6)*  ίβλαητον  [89] 

σινιάσαι•  σεΐσαι,  χοσχινεΰσαι•  χαϊ  τό  χό' 

σχινον  όέ  σινιατήριον  (510)  [91] 

σ  IV  ίο  ν  χόαχινον 
σινόδους  (Αγ.  ΗΑ.  VIII  2.  13  IX  2)*  ^ρ 

ό  σινόμενος  τοις  όδοϋσιν 
σινόμενοΐ'  βλαπτόμενοι 
αίνος  (ΑββοΙι.  Α^.  389)•  βλάβος         [&ά  96) 
αινονταΐ'  βλάπτεται  (2686) 
σίνταΐ'  [βά  97]  χαχονργοι 
σίντην  ή  σίντης'  [8ά98]  χαχονργος,  βλα" 

βερός 
Σίντιες  {Α  594)*    θρ^χων  τι  γένος,   οΐ  όέ 

του;  τ^ν  Αήμνον  οίχοϋντας 
σινωπίσαι  (Αΐβχίά.)*  τοντο  πεποίηται  παρά 

την  έταίραν  Σινώπην.  έχωμφδεΐτο  γάρ  έπϊ 

τφ  άσχημονεΐν 
σιόαν  {]Λ*^)'  οντω  χαλονσι  Χαλδαΐοι  τόν 

Πάνημον  μήνα 
σιοχόρος•  νεωχόρος.  Βεοχόρος,  Βεραπεντής 

Βεων 
-[σιομαλίδαΐ'  ή^διαμάχαι,   ή^χαϊ  τό  ηηδάν 
σίον  (δρβαβίρρ.  ΑΙΙι.  61  €)  *  λάχανον  έμφερές 

σελίνφ 
σιορ*  Θεός,  Αάχωνες 
σιπαλόν*  άχά^αρτον.  είδεχ^έστατον 
σιπαλή'  Ιπάργεμος.  βλοσυρά,  δεινή,  τουτέστι 

λεύχας  έπϊ  των  οφθαλμών  έχουσα 
σιπαλός  (ροβί.  ΕΜ.  714,  5)*   χαλεπός,  χαϊ 

τά  δμοια 
σίπτα'  σιώπα,  Μεαάπιοι 
σιπτώναΐ'  άπειχάσαι  (ΰί.  θισπώσαι) 
σιπνη  (Αγ.  Ρ1υ(.  608  δορίι.  Γγ.  260)  *  σιτηρόν 

άγγεΐον,  άρτο&ήχη.  φησϊ  όέ  πενδρία(ν) 
Σίπνλον  όρος  Ανδίας  χαϊ  Φρυγίας 
ή^Σίρα'  Πάρ&οι  μεγάλα,   χαϊ  πλεχτόν  ίμάν- 

τωμα  ίν  ταΐς  ναυσίν.    οΐ  όέ  τά  ^άχττη 

[14—16] 
σίραιον  βραχέως  (ΑηΙΐρΙι.  ΑΙΗ.  68  Α)  τό 

από  της  αταφίδος  §ψημα,  οΐ  όέ  τό  γλνχύ, 

χαϊ  ήψημένον  οίνον 
σι  ^άμφος'  τό  (τί?)  ρύγχος 


€00.  72  Θεοπρεπονς  75  Ιορο; 
(87  σινες  (ΐΒθοη.)'  ΒΖνες'ί)  90  \άσαι 
τό  1  μήνω  4  εί.  συρμίον  ^  σιορ 
Ιρά,  σειρά,  σπείρα        16  βραχέως  ροβΐ  715 


77  σιντϊς;  παοάίΛά  ΟΙΝΔΡΩΝ  84  σ  ινδού  ς 
99  λίμνην  «00  σινοπίσαι  —  σινώπιν  —  έπϊ 
7  έσπάργαιμος  11  σιδηρούν  12  €οηί.  Σήρα, 
σιραιόν        17  ^ύγγος 

ΉΕ8,  63  σιμιχίν&ια  (λοί.  Αρ.  XIX  12)•  φαχιόλια,  ζωνάρια,  ώράοια  τών  ιερέων  0^^^ 
άηΰΐία)  65  ΙΙιμόει;  (£774)•  ποταμός  Τροίας  66  ^(^(^βντι  (Γ  53)*  ποτα/ιφ  Τρωά- 
δας 69  σιμός*  τυφλός  {ΣΙ[1Ι]ΑΑ0Σ)  70  σιμονσι*  μέμφονται  71  Σιλωάμ  (Ιοβηη. 
IX  7)•  άπεσταλμένί  » ^  «*  -      «-«  -     /  -ν     _€  «ι        ολ  _/  >-*-»  ι^ν. 

βλάπτεται        91  οι 

πτιχοί  (Π  353) 

Ι^  σιραιοις  (ΕαΓ.  ΗβΓε.  Γ.  446)        16  σιροΐς  (724/ 


τυφΛο;  {Ζ111ΐ}Λ/!υΖ)        ΙΌ  σιμουσι*  μέμφονται        «ι  ΛίΑωαμ  (ΐοβϋη. 

9ος        Αά  85  πονηρών,  βλαπτιχων  {σιναρων),  οΐ  όέ        89  σίνεται  {Ο  45)• 

ινιατήριον  χόαχινον  (510)        Αα  95  οί  οέ  ήμίονος  (γΖνος)       Αά  97  βλα- 

Αά  98  βλαπτικός  (Υ  165)        14  σιραγγωδες  (ΗίρροεΓ.  Ι  ρ.  431  Κ)*  σα^ρόν 


1355 


2»ρβαίονον  —  ύίντα 


ίϋϋ 


ή^Σιρβαίονον  βρέφος  άηό  ξένης  ένην^γμί" 
νον  χάί  η€3ίρα[γ]μίνον 

σΙρβηνο9'  ηόχανόν  η,  δ  παρίτί&€Χ0  τ^ 
'Αφροδίτ^ 

Σιρέων*  των  Σΐριν  οΐχηύάντων^  τήν  νυν 
'Ηράχλβίαν  [21] 

ϋΐρία•  άσφάλαα,  Αάχωνες 

αίρις•  ώίοίδίντος 

αροΖς  (Οβιη.  100,  29)*  όρύγμΛσιν^  έν  οίς 
χατετίΟ'εντο  τά  αηέρματα  [25]    10 

αρός'  [βά  26].  κί^ος.  δεσμωρήριον 

ορρούς  (ΕαΓ.  ίη  824)*  χους  Ί-βιριε^.  οΐ  όέ 
χάφρους  έσχεηαΰμένονς  [28] 

βίΟΛβΙς'  τό  ηαρά  τοις  ΙατροΙς  λίγόμ^νον 
αέσελι 

σίϋανον  τόν  όξίνην  οίνον 

ασάρίον  χοσμάρων  χρνϋονν  χυναιχεΐον, 
ώς  άλνοείδιον  [12] 

ύίσΙΧαρος'  Λέρδιξ.  Περγαΐοι  [24] 

σΐοίλλος•    νόσημα,    χα&άχίρ  σχωληχίαβις.    20 
χαϊ  ξωόν  τι  (οί.  σχίλλος) 

€ΐϋίνδιος'  γέρων  (681)  [27] 

^ι,αόη'  χονρά  ηοιά,  Φασηλΐται 

'^αιβογάρδοσις  αγοράς,  σφηγξ         [40] 

αισύμβρια  (Αγ.  Ατ.  160)•  άν&η 

σισύμβριον  (ΟηΜη.)*  δίδυμος  άν&νλλων 
Χί.  Θεόφραστος  (VI  1,  1)  όέ  τό  σισύμβρων 
γηράσχον  μΐταβάλλειν,  οΐ  όέ  αυτό  ήδυόο' 
μου  ηλατυφυλλότερον  [48] 

δίθυρα  (Αγ.  Ηβη.  1459)*  τό  ηαχύ  Ιμάτιον    30 
άηό  αίγείων  δερμάτων 

σίσυρνον  (ΑββοΙι.  Γγ.  104,  26)*  τήν  σισύρ- 
ιπ/ν  οΐ  χατά  Αιβνην  τό  έχ  των  χωδίων 
^αητόμενον  άμηεχόνιον  χαλονσι.  τό  αυτό 
χαϊ  σισύραί 

αισυρνώδη  στολήν  (δορΗ.  Γγ.  376)'  τόν 
έχ  της  σισύρνης  στολιαμόν,  διαφέρει  δέ 
χαϊ  σίσυρνα  σισνρας,  Σίσυρνα  μϊν  γαρ 
χιτωνος  είδος,  σισύρα  δέ  διφ9έρα,  εΙς 
άμπεχόνην  χαϊ  στρωμνήν  έηιτηδείως  Ιχου-  40 
σα,  χα&οΛερ  τα  χώδια  χαϊ  αΐ  μηλωταί 


σίσυρνος'  οντω  χαλ§Ζταί  %ις  τωψ  έατροΑ 

έηιδέσμων 
σίσυρος*  φέμματος  Μος 
σίσυς"  χαϊ  αυτή  βαΐτη,  οί  δέ  Μός  τιχίκί- 

νης  βύτελές.  άλλοι  χιτώνα   οΙ/μο»  χι*^ 

δωτόν 
Σισυφ(ε)Ιοις'  Εοριν^ίοις^   χαΜοΖς  (Ιν. 

Μβά.  4041)*  ^<^  Σιβύφοτβ  βασΜως 
Σίσυφος'  άχατητιχός^  ότέ  έχϊ  των  μιγϋΛ 

εχόντων Σισύφον  άΜατίξτικου 

ϋΐτα  (δορίι.  ίτ.  424)*  άρτοι^  βρώματα^  ^9^ 
σιταρχία*    τό  ίίς  όψωψιον    όιατηΛγμένε» 

δοΛάνημα•  ό  όέ  τούτου  έπιμβλούμβ^ος  $1- 

ταρχος  (Μ) 

αιτηρέϋίον  (Βοη.  48,  3  Χοη.  Αη.  ▼12,4)* 

έφόδιον 
σιτήσας  ( — ίσας)•  4^ρέψας 
σιτία   (Αγ.  Ε^ς.   676)*    δαπάνημα^  βρ^ΐ^Λ 

(σιτεία).  ϋΐτηρέσιον 
ϋΐτίζειν  ίρωμίζειν 
αιτίζοντος'  αίτορ  παρέχοντος 
σιτνίδες*  ^σία  τις  ΝϋμψΛΐς  έπιτΕλβυμέν^ 

σιτοδ{ε)Ια  (Τΐιιΐΰ.  1? 36) *  λι^^,  ένδεια σίτη 
σιτοχάπηλοι*  σιτοπωλαι 
αιτοχλονεισ9'αι•  ύηό  δίψονς  ^νοχλ^ύΛ%ω. 

οΐ  δϊ  νκό  δίιρους  ή^χλύεσ^αι  χαϊ  τό  φαγεα 
σιτόχουρος'  ό  άχρηστος  (Μβη•&4.)  ιαΐ 

μάτην  τρεφόμενος 
σιτομνημονεΐν  αντϊ  τοϋ  τά  άιτα  μηράί' 

παρόσον  άπεγράφοντο  οΐ  λαμβάνοντες  χαρά 

των  δεσποτών  τά  τεταγμένα  μέτρα 
σιτοποιός  (ΗβΓοά. III 162  Τΐιαο.1178)-  άρ- 

τοχόπος.  ή  ηέητρια 
σΐτος'  τροφή  (ο  333) 

σίτου  χαϊ  χρειών  ήδ*    οίνου  βεβρί&αβι 

χαϊ  τόχος,  χαϊ  ό  μισθός 
σίτου  έχβολή  (ΤΙιαο.  IV  1)-    -ή  κρωχη  Ιχ- 

φύσις  της  χλόης 
αιτούμενος  (Αγ.  Εςς.  416)*  έσ^ίων 
σίττα  (ΤΙι60€Γ.  IV  45)*  επιφώνημα  αΐξίν 


€00.  20  τήν  των  είρην  23  σείρ'  πεπαιδευμένος  ΟγτΊΜ,  Υοβδ.  30  δξννον  38  οι- 
σοχοΰρα,  ^οιά,  φασηλεΐται  41  \βια  42  άποδνόσμου  πλατύ  φυλλοροοΰν  46  |θΐ7>  — 
στολή  —  σισύρνα  Μδ  —  διφ3ίρα  ^Ί  ϋΐσϋρνος  48  γράμματος  ^9  σισυ  ς  51  δτι 
•—  από  άττιχοΰ  σισύφου       64  εί.  ίοιτ —      63  \πώλοι      65  ^      68  τρυφή  —  χρεών  οΐ  δ*  οίνοι 

ΗΕ8.     21   Σιρηναίων  λόγους   (ΕυΓ.  ΑηάΓ. 


1357 


ύΐχχας  ^^  ίίκαλθΛ$ά 


1358 


σίττας'  δρνις  ηοιός.  ίνωι  όέ  τόν  ίριτταχόν 
λέγοναίν 

σίττη  (Ηίρροιι•€(.  ίτ,  Ι.Χ1Ι)*  ορνι;  Λοιός.  οί 
όέ  δρνοχολάΛτης  (οΓ.  Ιττα) 

αίττον  οΐ  μίν  γλαΰχα•  ή  χίασαν  ή  Ιέραχα 

α ιτ τνβ  αι*  δερματίναι  ατολαΐ,  τά  μιχρά 
Ιμαντάρια 

ή^αίφα'  χωρία 

σιφλόν  χαχόν,  έχίμωμον,  κηρόν.  αίσχρόν, 
μωρόν,  μωμητόν 

σίφλος  {1,γ€.  1134)*  μωμος 

σίφλόααί•  άφανίσαι 

ϋιφλονν  μωμαα&αι.  αίαχύνειν,  πηροϋν. 
βλάητην 

αιφλώαειεν  (Β  242)*  άφανίαείεν.  μωμή- 
αειεν 

αίφνα*  ηοιός  Ιχ%νς 

ύίφνιάζβιν  (Αγ.  ίτ,  ίηε.  €11)*  χαταδαχτυ^ 
λίζειν  διαβέβΧηνται  γάρ  οΐ  Σίφνιοι  ώς 
ηαιδιχοΐς  χρώμενοΐ'  ύίφνιάβαι  οϋν  τό 
ϋχιμαλίααι  # 

Σίφνιοι•  άχά&αρτοι,  άκό  Σίφνου  της  νήαου 

ϋίφνον  (-^ιν) "  τήν  γην ''^9ηναΐοι (\η Ιι χπιηίβ)! 
χαϊ  ή  άημητριαχή  σιιτνα 

^Σίφνιος  άρραβών  ικβρί  των  ΣιφνΙα^ν 
άτοκα  διεδίδοτο,  ως  τφ  δαχτνλφ  αχψαλί' 
ζόντων.  δηλοΖ  οΰν  τόν  διά  δαχτυλίου  δΐ" 
δόμενον^  έηΧ  του  χαχοαχόλου 

αιφνός*  χενός 

Φίφννει*  χενοΐ 

ή^βιφώμαΐ'  τήχομαι 

σίφων  ^υηαρός  άνΒρωκος^  χαϊ  λίχνος»  ή 
ΒΪδος  θηρίου  μυρμηχοεώές^  χαϊ  όργανον 
αχόλοπι  δμοιον^  Ιν  φ  τους  μαραίκηους  &τ(- 
αχοηοϋαι.  χαϊ  των  αταχύων  χαϊ  τοΰ  ηυροΰ 
οΐ  χαυλίόχοι,  χαϊ  οίς  οΐ  χάηηλοι  τόν  οίνον 
άρύονται  (ΗίρροηλοΙ.  ίτ.  56).  χαϊ  όργανον 
τι  είς  ηρόεαιν  ύδάτοίν  ίν  τοΖς  έμηρηομοις 

αιφώνιον*  τά,  αυτά  [02.  98] 

αιχ&αρίς•  Αιβυχαϊ  όρχήαεις  (Ιιι1>8) 

ϋχάζει•  χωλεύει^  χωλαίνει 

οχαι^  (Α  501)*  άριατερφ  χειρί.  ηαρά  τό 
ίαχιάα^αι  αυτήν  χαϊ  χρνητεα&αι  ως  τά 
9ίολλά^  ηαρ*  φ  χαϊ  ή  δεξιά  ηαρά  τήν  δέξιν. 


ή  ότι  άα^ίνεατέρα  έατϊ  της  δεξιάς^  χαϊ  οίον 
ϋχάξει^  ή  αχιά  έβτιν.  άριατερά  όέ  χαϊ  ευώ- 
νυμος χατ*  εύφημιβμόν  λέγεται 

Σχαΐ'ραι  ηύλ'ραιν  (Χ  360)"  οΰτως  όνομα•^ 
ατιχως  Σχαιαΐς  ίν  'Ώ,ίφ,  διά  τό  έξ  άριατε- 
ρων  χεΐα^-αι•  ή  διά  τό  αχαιάς  μάχας  έν 
αύταΐς  γεγενήα9αι•  ή  διά  τό  ϋχολιάς  είναι 
χατά  τήν  εΐαβολήν,  τάς  αύτάς  χαϊ  Δαρ^ 
δ  ανίας  χαλεΐ 
10  Σχ  αιο  ί  (ΗβΰβΙββυΒ) *  ί^ος  Θρςιχιον.  χαϊ 
άμα&εΐς^  χαϊ  άηαίδευτοι  [09] 

αχαιός  (Αίοιη.  ίΓ.  20  «1.)*  δύαχολος.  ηονη» 
ρός,  χαχός,  μωρός  ^  άηαίδευτος^  άμα^ς, 
άηάνθρωηος^  άδιχος^  τραχύς,  αχληρός^ 
έηαχ9ής^  ταραχώδης,   άριατερός  (οηοηΐλΐΐ.) 

αχαιότης  (8ορΙι•  Α.  1028) *  άναια^ηαία.  μο- 
ρία,  ταραχή  [802] 

σχα^ρει  (ΤΙιβοοτ.  Ι Υ  19)*  άλλεται^  ϋχιρτξί^ 
ηηδ^  τρέχει,  όρχεΐται 
20    ή^ϋχαιωρία•   όρχηαις,  χορεία,  χαιρία,  ιται- 
διά  (863).   χαϊ  τά  όμοια 

(ϋχαίροντα•  σχιρτώντα  ηαιδα)  €ί.  927 

αχαλαθυρμάτια  (Αγ.  Να1>1».  629)*  άχαρι- 
φηματα  [ηά  5]  [β] 

ϋχαλα&άρβα•  τύρβη,  άηό  τοϋ  αχαλεύειν 

αχαλαϋ^αρβία•  άχηδία 

αχαλα&ύρει•  [βά  9]  λάΒρα  ηληαιάξει 

αχαλαθύρων  άχολααταίνων  [βά  10] 

ϋχαλαηάζεΐ'  ^έμβεται  (822) 
80    ή^αχάλατος•  ό  αχαφιτός 

ϋχαλεύεΐ'  χινεϊ^  άναατρέφει,  όρύαβει 

αχαληνοειδέες  οχετοί  (ΗΙρροοΓ.  III  ρ. 
380  Κ)*  έντερα 

αχαληνόν  (?!&(.  Ο^ηοατϋ.  &!.)*  αχολιόν^ 
ηολνγωνον»  τοΰ  γάρ  τριγώνου  είδη  τρία* 
Ιαόηλευρον  ίαοαχελές  αχαληνόν 

αχαλίς'  αχαφεΐον 

αχαλλίον  (ΑβοΙ.)*  χυλίχιον  μιχρόν,  ο(•όέ 
όχαλλόν  (ΡΜΐ6ΐ8θ 
40    αχ  άλμη  (8ορΙι.  ίτ.  558)*   μάχαιρα  θρ^χία^ 
χαϊ  ϋΐδηρολάβον  όέ  αύτην  τίνες  λέγουαιν 

αχάλλοντες  (ΗβΓοά.  Π  14)*  βχάητοντες 

αχαλοβατεΐ'  χλίμαχι  βαίνει 

αχαλοηιά  (ΤΙιβορΙΐΓ.  ΥΙΙ  12,  3) 


€00.    Ί%  σιφλός         80  ηυρεΐν         85  δημήτηρχαϊ  (ΡοΙΙ.  Χ  162)         86  αΐδόύμενον^^ 
90  χαδίσχοι  —  χρώνται       96  ηεοϊ  τοις  δεξιοϊς       804  ηαώεία       5  αχαθύρματα,  σχαου»^ 
φίσματα        7  οί.  χαλαΐ        10  άχολ.  αχαλαθ\        14  σχαληνιεΐς        15  σχαλινόν  Μ§  (οΓ.  άσχαΧη^ 
νές)       16  σχαφίον  {α.  χαλίς)       18  θρ^χιος       20|ταί       20^  σχαλόηετα  ροβΐ  σχάλοψ 

ΗΕ8.    92  σιχά  (Ιοαηη.  IV  5)*  χο^οία  98  σιχαβαττειν  (σχαιοβατεΐν)*  τό  μετά 

σηονδής  άηιέναι.  οΐ  δί  τό  χενεμβατεΐν  99  σχαιόνριον  (γ  295)*  χαλεηόν  άχοωτηριον.  Ιστι 
γάρ  δνσβατον  802  σχαιωρούμενον•  ταραττόμενον  Α4  5  αχαλαύματα  (γο6•}  β  σχ<£Λα* 
χλΐμαξ,  άνάβασμα       Αά  9  σχαλάνει.  ή       Αά  10  ^  σχαλαύοίν 


1859 


ϋηάλοψ  —  ύκαφύρ^ 


ΙΧ» 


9κάΧοιρ  (Αγ.  Αοΐι.  879)*  άσπάλαξ^  ζωον  γεω- 

ρύχον^  τυφλόν 
σκαλπάζειν  (ίμβωδως  βαδίξειν  (811) 
ή^ϋχαλτωμίζ€ίν•  λαμηνρίζαν 
σχαλω'  σχαλύφω  ( — αύσω) 
^αχαλώνια'  τά  άσχωρώνια  χαΐ  ή^άχμαΐα, 

ά  σχαμβά  χαϊ  χαμηνλα 

αχάμαια'  χύων 

σχαμ•\μάδες'  ηόρναι  [28.  29] 

αχαμβάλλεΐ'  άχηδΐ,.  10 

αχαμβάλυξ'  οχαμβός,  ατρεβλός 

σχαμβηρίζοντες'  ύλία^αίνοντες 

ώ  η 
σχαμβίς'  θερμοποτίς,  λαχ  ρ 

σχαμβά  ς-  στρεβλός 

σκόμβυχες  (Αβοΐ.)'  σχόλοχες^  χάραχες  (845) 

ΣχαμβωνΙδαί  (Αγ.  Υββρ.  81)*    δήμος  της 

Λεοντίδος  φυλής 
^σχαμφνσεΐ•  μεμψιμοιρείς  αγαναχτεί 
σχαμωνία  (ΤΙιβορΙΐΓ.  IV 5, 1)*  είδος  βοτάνης    20 
σχάναμα'  τόπος  ηρός  το  εν  στιβάσασ^αι 
ή^σχανα,.,ντα'  έπιχαλχ . .  χαρά  (Γγ. 93)  21ο»- 

φρονίωαχανάς  ηορενση  Ιν  τή  άσηίδι,  Καλ" 

λίας  όέ  αχενος 
σχανδάλη&ρ*  Ιστάς  (Αγ.  Αείι.  687)   χαϊ 

σχάνδαλον  τό  έν  ταΐς  μυάγραις 
σχάνδαλος*  έμποδισμός 
Σχάνδεια-  χωρίον  ή  χόλις  (Κ  268?).   χαϊ 

είδος  ηεριχεφαλαΐας 
σχάνδιξ   (Αγ.  ΑεΗ.  378)*    λάχανον  άγριον^    30 

παρο  χαϊ  σχανδιχοπωλην  τόν  Εύρυιί- 

δην  λέγονσιν^  Ιπειδή  λαχανοηωλητρίας  νΐόν 

αύτύν  εΙναΙ  φασι 
σχάνδυχες'  αχόλοπες,  χάραχες  (835) 
σχανεύεσ^αΐ'  έπαρι(σ)τερεύεσθαι 
σχάν^αν  χράββατον 
σχάνιξ•  έπαρίατερα 
ή^σχάνος*  αΙτία.  χώλνμα 
σχαηανενς  (Ι.>'€ορ1ι.  652)*  σχαφενς 
σχαηάνη  (ΤΙιβορΙΐΓ.  ΟΡ.  III  25)*  αχαφε{Ζ)ον,    40 

όρνγιον.  δίχελ{λ)α 
σχαπάνιον  ή  βαχτηρία.  άλλοι  σχίηωνα 
σχάηαρδος'  6  ταραχώδης,  χαϊ  ανάγωγος 
σχαηέρδα'  έν  τοϊς  Διονυσίοις  αγομένη  πη- 


χψυμίνης  δοχοΰ  άνδρομήηνυς  χαΐ  τετρφ- 

νης  διεΐρναι  διά σχοιψίον'  χαί  ^ 

οΐ  αγωνιζόμενοι  άντέους   άλλήλθί{ς)  τη; 

νωτονς  ίχοντες χαΧ   χάν  τ6  δυσχψ; 

ϋχαηέρδα  Χέγεται  κβλ   ό  Μάσχωιν  αχ«• 

ηίρδης 
σχαχερδεΰσαι  (Ηίρροιι«οΙ.   Γγ.  1)-  Αμ^ 

ρήσαι 
σχάηετος•  τάφρος,  άλλοι  χάφος 
σχάχος'  χλόδος.  χαϊ  άνεμος  Μοιός 
αχάητει  (ΕαΓ.  Η.  ί.  999)*  €{^ι>ττβ4 
σχάραιβον  αίμοηοιάρ 
ϋχαρδαμύττειν  (Ενη  ΟγοΙ.  626)"  το  κν- 

χνως  χαταμύειν  χαϊ  άναβλέχει^  χοϊς  ^μ- 

μασι 
σχαρ&μοί'  χινητοί  (βά  €νσχαρ9μοι),  ση- 

ρισμοί 
σχαρ&μοΖς*  χινησεσι.  δρόριοις»  χρψεωι.Χύτ 

χτισμοΐς.  χαϊ  υΙός  Τεύχρου  αναγράφεται 
σχαρία'  ηαώιά  (804) 
σχαρί^ς•  είδος  έλμίν&ων 
σχαρίξεται*  ταράττεται»  βράζει 
σχαριφάσΒαΐ'   ξνειν.   ^χάκτειν.    γραφέα. 

δθεν  χαϊ  6  {σ)χάριφος 
σχάριφος*  ξέσις.  γραφή,    μίμτισις  άχρφ^ζ 

τνηου 
σχάρχη•  θρ^ιστϊ  αργύρια 
σχαρκαδεϋσαΐ'  χρΖναι  (Β65) 
σχάρτας  (ΟοΓ.)*  'ΐαχύς  [Αά  1•) 

σχαρφάα&αι•  σχεδάννυσί^βιι  (σχαρι — )  [72] 
-[σχαρφνής'  Ιαχυρός 

σχαρφόν  είδος  χαμίνον  έν  τω  Μεταλλιχφ 
σχάφαΐ'  όψοηλύνια 

σχάφαλος*  άντλητήρ  [77] 

σχαφηφόροι  (ΤΙιβορΙΐΓ.)*    οΐ  μέτοιχοι  όν- 
τως έχαλοΰντο  *  σχάφας  γάρ  ίφερον  έν  τοϊ; 

ΠαναΒηναίοις  ς   Ινα   ώς    εννοι    άριΒμωνται 

μετέχοντες  των  θυσιών 
σχαφίον  (ΑηββορΙ).  ρ.  1002)*    κτνον,   χβΧ 

είδος  χονράς  της  χεφαλής^  δ  χεέρεα&αΐ  φααι 

τάς  έταίρευ[ν]ονσας•  είναι   δέ   αεριτρόχα- 

λον.  χαϊ  Ιατριχόν  έηίδεσμον 
σχάφος•  ηλοιάριον 
σχαφωρη•  ή  άλώπηξ  [82] 


510 

^^.  ΟΟΌ.    21   σχαλα]  ^εμβαδως        33  ^ερμότϊς        38  σχαμονία        41  σχανδαλο&ρί- 

'  στας  43  σχα.,,α  45  σχανδννες  52  σχήηωνα  53  €Γ.  χαηαρδ —  54  διή^ηται  — 
σχάπεοδα  56  οί.  χα^—  ^1  σχάηος  63  παιδία  64  οί.  άαχ —  67  τόπου  68  ^ράι- 
χης  το  άγριον        78  εύνοϊ  —  μετέρχοντες 

ΗΕδ.  28  σχάμματα'  άγονες,  στάδια  29  Σχάμανδρος•  ποταμός ^  δς  χαϊ  Βάν^ς 
χαλείται  λά  70  οΐ  όέ  σχάτας  72  Σχάρφη  (Β  532)*  πόΜς  Αοχρίδος  ΎΙ  σχαφίδες 
{ι  223)*  ηοιμενιχά  αγγεία  82  σχεδάζει  (Γβο.)*  σχορπίξει,  ά&ετεί,  ταράττει,  ή^ίχχέΒΐ»  χα- 
ταργει 


1361 


(ίχ€&ρόν  —  (ίχηνωταί 


1362 


σχε&ρόν  (ΰί.  Εογ.  Γγ.  88  ΗίρροοΓ.  II  ρ.  630  Κ) 
άχρφές  [84-81] 

•[σχΒΐράξαί'  }(ρεωφαγησαι  [89] 

ή^σχείραφΒΐν*  χαχοπραγμονεΐν  [91] 

σχειρόν  [βά  92]  σχληρόν  (962) 

σχεΐρος'  ^νηος  (σχΐρα),  χαϊ  ό  δρψύς  τυρός, 
χαΐ  άλσος  χαϊ  δρυμός  (ΑγιβΙαγοΗ.  Ψ  331). 
Φίλητάς  όέ  τήν  ^υηωδη  γην 

σχείρων  (ΑηβΙοΙ.  973,  19)*  άργέστης  λέγε- 
ται, δοχεΖ  όέ  άπό  των  Σχειρωνίδων  ηετρών    10 
χαταηνεϊν 

αχειρώααα^αΐ'  σχληροΰσ&αί  (1030) 

σχέλεαι  (ΟπϋΜ  ΡοΠ.  ΥΠ  59)*  τά  των  σχε- 
λών  σχεπάσματα,  Πάρθοι  σαρά  β αρ  α 
(ς.  τ.) 

σχελέεσ^αι,'  άγαν  σχληρως  δίοχεΐσΒαι, 

ΣχελερδεΙα'  "Ανθεια  ή  νήσος 

σχελετά'  σχίλλα 

σχέλεταΐ'  ξηραίνει,  Ισχναίνει 

σχέλεφερ•  βόλου  όνομα.  Αάχωνες  20 

%σχέλισμα*  το  άείμνημα 

σχελήχερον*  νηπιον»  Αρχίλοχος  (Γγ.  192) 

σχελίδες  ( Αγ.  Εςς. 362) *  τά  ηεριμψίη  τμή- 
ματα 

σχέλισμα'  δρόμημα 

σχελλόν  διεστραμμένον 

Ίσχελλόμενα*  σχελετευόμενα 

ίσχελίς'  το  άηό  της  ^άχεως  εως  του  υπο- 
γαστρίου 

σχελοϊν  (Αγ. Ρβο. 241  Εογ. ΟγοΙ  182) •  κοδών    30 

σχέλος*  τάττεται  έήί  του  φορτιχοΰ,  χαϊ  μέ- 
ρος τι  της  νεώς 

σχελοΰνται•  σχελετισθησονται 

σχέμμα  (ΡΙβΙ.  €ίτ.  436  €)*  διάνοια 

σχέηαρνον  (ι  391)*  τδν  άμφίστομον  κέ" 
λεχυν 

σχέηαρνον  (ΗίρροεΓ.  742  Ρ)*  επιδέσμου 
Ιατριχοϋ  όνομα 

σχέπας  {η  282)*  σχέπη.  υποδοχή 


σχεπάσΒην  θερμανΒήναι 

σχέπη'  σχέπασμα 

σχεπινός'  Ιχ^ς  ποιος  (ϋοτΊο) 

σχεπόωσι  (ν  99)*  σχέπωσι.  παρέχωσιν 

σχέπτετο   (Π  361)*    άπεχρούετο.    έφυλάσ- 

σετο,  παρετηρει,  περιεβλέπετο 
•[σχεραός'  οίδός 
σχέραφος'  λοιδορία,  βλασφημία 
Ίσχέρβολον  λοίδορον.  απατεώνα  (ΟαΠίιη. 

ίΓ.  €ει.χχχΐ) 

σχέρβολλε'  λοιδορεί 

σχερβόλλεΐ'  άπατ^ 

σχέρβολος'  λοίδορος,  χαϊ  τά  όμοια      [927] 

σχερός'  αΐδοιολείχτης 

σχερολίγγες*  λαιχασταί,  ή  ώπισταί 

σχεύαχας*  ευωνύμους 

σχευή'  δπλισις,  στολή 

σχευοποιούς  {€οιη.)'  τους  τά  πρόσωπα 
ποιοϋντας 

σχεΰος'  άγγεΐον  άπαν,  χαϊ  τό  σχευοϋσΟ'αι 
έτοιμάξεσΘαι 

σχευώρημα  (Οβιη.  955,  3.  1035,  13)•  πλά- 
σμα, χαχουργία,  χατασχευή.  τό  γινόμενον 
χατασχεύασμα  εΙς  βλάβην 

σχευωρία  (ΡΜΙοιηο)*  χατασχευή 

σχειράμενος  {μ  247)*  άποβλέψας 

σχέίρομαι  (ΜβηβηάθΓ)*  θεωρήσω 

σ  χειρ  ι  ς  (ΡΙοΙ.  Ιβ^β:•  β36  Ο)*  θεωρία 

σχηχός'  πόας  είδος,  χαϊ  ζώου  (σχίγχος) 

σχήλειεν  σχελετεύσειεν.  ξηραίνειεν.  χαύ- 
σειεν  (!Ρ^191?) 

σχήλαΐ'  ξηράναι 

σχηνάς  (Μβηαηά.)*  χαταγωγάς,  οΐχήματα 

σχήν  δ  τίνες  μ^  'Ψ'^χή^ι  τινές  6έ  φάλαιναν 

σχηνή*   ή  άπό  ξύλων  ή  περιβολαίων  οΐχία 

[45-41] 

σχηνώντες  (Χβη.  ΚΠ  IV  2,  11)*  σύσχηνοι. 
λέγονται  δϊ  χαϊ  σχηνωταί 

σχηνωταί'  συσχηνούντες 


€00.    83  οΓ.  σχιερόν        93  πυρρώδη        94  σχειρών  άργτ^τίς        98  άν^ία        904  €ί. 
σχελίδες       9  σχελών        11  \ασθήαονται        16  \άοθαι        (18  σκεπανός  Ορρίβη.  Άλ.  Ι  106) 
20  σχέπετο        (22  οί.  χερ —  βΐ  σχερ—)        25  σχερβολεΐ 
σις       34  \ώριμα        43  σχήν  ω  μα  ραριΐιο   Οίοββαο        48 
49  συγσχ\ 


26  λοίδος        3ί  σχεύη^  $πλη» 
σχηνόντες  —  λέγεται  —^  \τύ$ 


(ΕΧΧ)*  οΐχημα,  οίχος,  τόπος 


86 


1363 


ύηηηάψΛΟΨ  —  αχίψαχΒς 


1361 


βχηχτρον  [&1] 

βχηηήϊον  ητύον 

ακηπηνιον  βακτηρία,  τρίαινα,  βάχτραν^ 
χηρνχ(ε)ιαν.  ράβδος 

αχΊ}πτ€ται,  (Ι.^8ί8β  166,  34)*  ηροφααίζίται 

ϋχηητοιτο*  προφααίζοίτο 

αχηπτός  (Χοη.  Αη.  III  1,  11)*  ΧΒραννός 
άνω&εν  δίάηυρος  [56.  &7] 

αηήητρον  {Α28)'  χυρίως  μίν  πααα  ράβδος*    10 
από  τον  αχηρϋιτεα^αι  έη*  αι^τ]/,  6  έατιν 
έηερείδεα^αί.    χα  Ι    τδ    βαοιλιχδν    όέ   βιίμ- 
βολον  [59] 

ϋχηρίπτόμενος'  Ιιτερειδόμενος ^  ατηριζό- 
μένος  ^  έπαναηανόμβνος  ^άβδφ  (ηΟΒ  λ  696) 

[8ά  60]  [61] 

σχηρόν  αχληρόν.  τ(ρ)αχυ  (892) 

σχή^αί*  Λεσεΐν 

σχήιρας'  ηροφααΐσας 

αχη'φίς'  πρόφασις  20 

σχίά'  σχίααις^  έηιφάνεΐΛ  τον  χρώματος  άν- 
τίμορφος 

αχιαγραφίαν  (ΡΙαΙ.  €ίτ.  366  6)*  τήν  αχη- 
νογραφίαν  οντω  λέγονσιν.  έλέγετο  δέ  τις 
χαϊ  ^Απολλόδωρος  ξ<ογράφος  σχίογράφος 
άντΙ  τον  σχηνογράφος,  ούτος  όέ  χαϊ  κΐλον 
έφόρεί  όρ&όν.  χαϊ  έν  τοΐς  εργοις  Ιπιγράφε- 
ται,'  μωμήσεταί  τις  μάλλον  ή  μιμη- 
σεται 

αχιαγράφος'  ό  ^Απολλόδωρος  30 

σχίαδεύς,  τινίς  δέ  σχίαινα'  είδος  ΙχΒνος 
(Αγ.  ΗΑ.  VIII  19) 

σχίάδεια  (ϋβιηβίΓ.  ΑΛ.  141  Ρ)*  σκηνοπη- 
γία.  ίστι  όέ  τόπος  ^  Ιν  φ  τά  μειράχια  έχα- 
&έζετο 

σχιάδειον  (Αγ.  ΤΙι.  823)•  σχψτή,  χαμελαύ- 
χιον  (985) 

οχιά  ζει  (δορίι.  Γγ.  703)•  σκεπάζει 

ΣχίαΒος  (δίιηοηίά.  Γγ.  212  Ββιη.  49,  4)•  νή- 
σος Ενκλάδων  40 

Σκιάποδες  (ΟΙββίβΒ)*  οΐ  έν  Αιβύ^η  πλατεΐς 
εχονσι  τονς  πόδας  ^  χαϊ  ποιοϋσι  σκιάν  αΰ- 
τοΐς  έν  χανματι 


ΣχιάΛους  (Η•αΙ••ιι•)*  ίΒν^  Λ^ρί  τ^ν  Μ- 
ΒίύΛία»  ηλατνπονν 

Σχιάρα'  ή  Εεφαλψίία 

σχιάς'  ή  άναδίνδράς,  ηαΧ  ιηπ|ΐη^  §ίρύφωμέβ^ 
χαϊ  τό  θολωδες  σκιάδ(έ)ΐΦν^  ^ψ  φ  6  άά- 
νυσος  χάΘτιται.  χαϊ  τό  Μ^νταοβέΐον.  ηΐ 
χλάδοί  ιύμΒγέΒεις  σκιάδας  λέγοντοί,  ιιΐ 
ή  τοΰ  σώματος  σχιά^  6&§9  χαϊ  τές  β^> 
έτεχμαίροντο 

'^σχιδαρόν  άραιόν 

σχίδναται  (^308)*  διασχεδάντΌται,  σχο^ 
πίζεται^  χωρίξίται 

σχίδνανταΐ'  διασχορπίζ^ντΛΛ. 

σχιδναμένον  διααχορηιξομέψον 

σ  χ  ιερόν  {ν  3781)*  χατάσχιον,  [«ά  82]  €ν- 
σχιον,  1^  σχιά,ν  Ιχον 

σχιΒαχός'  Ιχ^ς ό  χαΧ τράχανρος  Ο^' ^^ 

σχίλλα'  σχαμμωνία^  4^ανατιιψ>ό^ς  μνύν [β] 

σχίλλος'  Ιχτΐνος 

ή^σχίλλωνται*  έδάνννται  [ΘΒ| 

σχιμβάζεΐ'  χωλενει 

σχιμβασμός'  φιλήματος  Μος 

σχιμβάδες•  νλη  εΰ^€τος  αίς  τοίχω9  ^πίΗ- 

σιν,  σκέπης  χάριν 
σχιμβόλος'  "ήλί^^ιος 
σχιμβός*  χωλός 

σχίμποδα  (Αγ.  ΝηΜ.  264)*  ηράβββτον 
σχιμπόδιον    (ΡΙιϋβηο)'    ευτελές    χλινίδιβ9 

μονόχοιτον 
σχιμπόδων  χραββάτων 
σκίμπονς'  χράββατος 
σκίμπτει*  σχίμπεται.  χαλεπαένει»  ερείδεται. 

επιπίπτει 
σκίμπτεσ^αι•  τά  αυτά 
σχίμ'ψαΐ'  Ιμκαγηναι  [αά  1000].  ΙμΜελασ^- 

ναι  (ΑροΠ.  Ιβζ.  142,  21)  [1^] 

σκιμφ9χί  (Ηίρροατ.  π.  ν,  Ι  ρ.  135,  25)•  «> 

γίσχι.  προσπελασθώ 
σκίμϊραιτο'  ή^έλόβοιτο 
σκ  ίμ'φασ&αΐ'   έρείβασθ^αι.    -(•  πλήξαι.   1%- 

π[λ'\αγΊ}ναι 
σκίναχες•  ίπϊ  των  λαγωών    (οΓ.  Νίο.  ΤΙιβΓ. 

577) 


600.     52  οί.  ακαφίον         55   διά  πνρύς        ^  σκηιρας        67  πηλόν        70   σχιαδία, 
■,.αχηνοηηγία         71   σκιάδιον,   σκηνίκωμα,  λαύκιον         77   ώοοφο\     σκιόδαι         89   οΓ.    χαι— 
^ΐΒχιμ—        96  χολός        95  μονοκοίτιον        1004  έγγίσει,  προσπελάσει 

ΗΕ8.    51  σκηπανίω  {Ν59)'  τά  αυτά      56  σκηπτοΰχοι  (Β86)•  βασιλείς       51 • 

αχηητροφόρος  βασιλεύς  (Α  279)  59  σκηρίπτεσ&αι  (ρ  196)*  έπερεΙδεα^Όΐ  φάβδφ^  η 
άλΧψ  τινί  Αά  60  τον  έπερείδεσθαΐ  Τ(ν&  λόγφ,  σκήπτεσθαι  προφασιζόμενον  61  σχη- 
ρίΛτονμενος'  τά  αυτά  Αά  82  άκρι{βές)  (Άά  σχεδόν)  85  σχιλλβΖον  σχιάδίΦν  (971) 
ο8  σχιμαλίσαΐ'  χαταδακτνλίσαι  (ΜοβΓ.  ρ.  360)  Αά  1060  έχιύίαχηναι  1  σχιμίίτνεΐ' 
χαλεπαινει,   ερείδεται,  επιπίπτει         2  σχίμπτεσΘαί'   τά   αυτά 


ίκπλαγήναι 


Αά  1060  έχίύΜχηναι        ι   σχιμ^ 

8  σχίμψαΐ'   έμηαγψ^αι. 


1365 


ύχ^νόάλαμος  —  (ί»όλ$α 


1366 


σκινδάλαμος'  αχόλοψ,  τι,ν^ς  όέ  διά  τον  χ 
σχινδάλαμος,  άλλοι  αχινδαλμός  (Αγ. 
ΝαΙ).  130) 

σχίνδαρΒνβα&αΐ'  χαχοσχολ^ύΒσΒΜ ψ  δοτ 
χτνλίζξσ&αι^  αχιμαλίζΒσ^Μ 

σχινδαρίσαι,•  τά  αυτά 

σχίνδάρίΒ)ίος•  δρχηας  ούτω  χαλονμένη 

σχίνδαροί•  τά  ηροσχυνήματα  (616) 

σχίνδαρος'  ή  έπανάστασις  νυχτός  άφροδι- 
οίων  ενεχα  510 

σχιν&αρίζείν^  ^νιοι  σχα{ν9α)ρέξ€ΐν• 
τΰ  γαρ  τφ  μέσφ  δαχτνλφ  τήν  μυχτηρα 
ηαίειν  δηλοΐ,  ώς  Δίδυμος 

οχιν^Ιζεταΐ'  λαχτίξεται  (1141.  1178) 

σχιΟΒίδέα  (Αγ.  Αν.  686)*  σχιοΒώή 

σ  χ  ιό  εν  σχιερόν,  μίλαν.  βα&ύ 

οχιόεντα  (Ηοιη.) *  σνσχια.  οχοτηνά.  υψηλά, 
ή  τά  μεγάλην  σχιάν  ηοιοΰντα 

σχίουρος'  ζωον,  ό  χαϊ  χαμψίονρος.  άλ- 
λοι Ιίΐηουρος  20 

σχίπεί'  ννσσει  (1043) 

σχιχός'  οχνιφός.  6  μιχρολόγος  (1042) 

σχίπων  βαχτηρία^  ράβδος 

οχΐρ&αχος*  ΙχΘύς  6  χαϊ  τράχουρος  (740. 
983)  [24] 

{σχίρα'  εορτή  ΆΘΊ}νηοιν  (Αγ.  Εοεϊ.  18). 
■[άρείονος.  -ή  χωρία  ΰλην  Ιχοτηα  εύθετου- 
σαν  εΙς  φρύγανα  («ά  σχίρα)  ΰί.  884) 

{σχιράς  *Α^ηνά'  ΣχΙρον  φασί  τάν  Ποσει- 
δώνος ύιόν,  γημαντα  ΣαλαμΖνα  τίν  *Ασώ~    30 
/τον.  ΰί.  886) 

{ή^σχίρατες  (-—φες ?) •  οί  ηροννιχοι,  χαϊ  χν- 
βευταί  οί.  889) 

σχιρείται  (Σχιρΐται) 

σχιρός  (σχνρος)'  έστΙν  ή  λατύηη 

{Σχιρίτης  (ΤΙιυο.  Υ  67)  λόχος  οΰτω  χαλού- 
μένος  ό  προχινδυνεύων.  τ} ν  δί  Άρχαδιχός» 
€ί.  887) 

{σχιρόμαντις'  6  Μ  Σχίρφ  μαντευόμενος. 
τόπος  όέ   ι^ν  σδτος^    δ4^εν   τους  οΙωνούς    40 
ίβλεπον,  €ί.  891) 

σχιροφόρια*  όνομα  εορτής 

οχιρτ^  (Ρΐ3ΐ.  ί^εζζ.  716  Β)•  άλλεται^  κινεί- 
ται, όρχεΐται,  τρέχει^  αναστρέφεται 

σχίρτηαις'  Ιαχνς,  δνναμις,  χαϊ  τά  όμοια 

σχιρ{ω)&ώσι  (ΗίρροοΓ.  658,  45)*  σχληρυν- 
&ώαιν  (1187) 


€00. 


σχιρώϋαϋ&αι'  άΛθ(σ)χληρονσΒαι  (895) 

σχίταλοι  (Αγ.  Ες^.  643)*  άηό  των  αφρο- 
δισίων χαϊ  της  ηροννιχίας  της  νυχτερννης 
Θεούς  τινας  ϊβχημάτισεν,  θέων  δέ  φγ^Φΐ 
ηεηλάσΘαι  τοϋνομα 

ή^σχιτυηίαΐ'  σχηναί 

βχιφίας  (ΕρΊοΪΛπα.  ίτ,  29)*  είδος  Ιχθύος 

σχιφίξεί'  ξιφίζει,  Ιστι  δϊ  9χήμα  μαχαίρι- 
7(ής  όρχησεως 

βχιφίνιον  πλέγμα  έχ  φοίνικος 

βχίφος'  ξίφος,  οΐ  μέν  τό  έγχειρίδιον^  άλλοι 
έηϊ  τον  αΐδοίον 

σχιφύδρια  (Ερί€ΐΐ8ηιι.  ίτ.  23) *  είδος  κογχν- 
λίον 

σκί'φαι•  όκλάσαι.  Αχαιοί  [99] 

σκλήρος'  νόσημα  τι  άραχνίδων  Ιν  τοις  ϋμή^ 
νεσι,  προς  τό  σήκεσ^αι  τά  κηρία  (Ατ. 
ΗΑ.  IX  40) 

σχληφροί  (ΤΙιβοροηρ.  οοηι.  ρ.8ΐ3)*  οί  Ισχνοϊ 
χαϊ  λεητοϊ  τοις  σώμαϋΐ 

σχνιηόν  μιχρολόγον  (1021) 

σχνίητειν  νύσοπν  (1020).  ή^ χαινοτομεΐν 

•^σκνιφ'•  άκρα  ημέρας  χαΧ  εσπέρας  ή;•  λείοι 

σχνιφόν  άμνδρόν  βλέκον  (ΡοΙΙ.  II  65). 
^Αττιχοϊ  γάρ  χαΧ  τό  σκότος  σκνίφος  λέ- 
γονσι 

σκνίψ  (8ΐΓ8ΐΙί<1.  ίτ.  XII  ρ.  790)*  ζωον  χλω- 
ρό ν  τε  καϊ  τετράχτερον 

•^σκοβαδές'  έδεσμα  τι 

ή^σκογχονλας•  γογγνσμούς.  τον^ρυσμονς 

σκοιά'  σκοτεινά,  τιν^ς  "^χολόροβοι 

σκ  ο  Ιδιο  ν  σκιάδ(ε)ιον 

σχοΖδος•  αρχή  τις  παρά  Μαχεδόσι  τεταγμένη 
έηϊ  των  δικαστηρίων,  Ή  λέξις  χεΐται  έν 
ταΧς  έπιστολαϊς  *Αλεξάνδρον  [52] 

σκοιόν  Ισχνρόν,  δασύ,  μαλακόν.  βα%ν• 
μέγα,  χλωρόν,  ηοιχίλον,  σνσχιον 

σ  κ  οι  η  ο  ς*  ή  έξοχη  των  ξύλων,  έφ'  ών  είσιν 
οΐ  κέραμοι  (77) 

σκοίιρ'  ψώρα 

σκό  λεφραΐ'  κατακεκανμέναι  τάς  τρίχας 
(1068) 

σχόλια'  τήν  παροίνιον  φδήν  όντως  έλεγον, 
ον  δίά  τόν  της  μελοποιΐας  τρόπον ,  δτι 
σκόλιος  ην,  άλλ*  ότι  ούχ  άπαντα  ν^^ 
αυτά,  άλλα  μόνοι  οί  συνετοί  ^ 


σχολιά  (Ρΐ3ΐ.  Τ1ιβ86(.  194  Β)*  αχαριβί^  οΜ 


10  \ρήσαι  1%  σνσχηνα  2Ζ  τραχοϋρος  26  σκιροφορειά  ^ΙΒ^'^ι^ύρ  ,.  ^„ 
του  νομού  40  σκληρός;  ^ΐ.  κλήρος,  σκήνος  (48  σκον^ύλαςί)  51  ΒΙβηβηά.  ϋτ.ΐΐ^ρΐ  Ϊ51 
51  σχολεία  ^ 

ΗΕδ.    24  σχίπωνι  ^ζειρός  (ΕυΓ.  Ηβε.  65)*   βακτηοί^  χ^ί9ος         9Β  σκληραγφνίσ^* 

ίί^ης*  διάβολος.  Αττικοί,  λάλος,  στωμύλος  ^ίψίβ 


ασκησις.   παρά  τό  σκληρώς  άγεσ^αι       52  σκο 
€ΐ  ψοίΘης) 


86 


1»7 


αχοΐλί  —  αχόρνος 


13(8 


όρ&ά.   άδίχα.    δνσχΒρή»    έΛίχαμχή.    άνισα. 

δνσχολα 
ή^σκολλέ'  σχνμμόν 
σχόλλνς  (Αΐ€ΐη.  ίΓ.  35)*   Ο(ορνφή  η  χαταλβ- 

λειμμένη    των   τριχών,    τινές   όΑ  μάλλον, 

ίίλόχαμον 
σχολοΐς'  δρεηάνοις  (1211) 
σχολόηαξ  (ΑηβΙ.  Η  Α.  IX  8)*    δρνις  Λοιός 

αχολόηενδρα  (Αγ.  ΗΑ.  Ι  5)*    ξωον  χαΐ    10 
ένάλίον  χαϊ  χερσαΐον  [65] 

ύχόλοΛΒς'  όρ9ά  χαϊ  οξέα  ξύλα,  ατ{αυ)ροί, 
χάραχ€ς  [07] 

σχολοφρή•  χαταχεχαυμένη  (1056) 

σχόλοφρον'  Βρανίον 

\αχολοβρ^'  χαλεηαίν€ΐ  (1074.  1079) 

σχόλο^'  ξνλον  ώξυμμένον 

σχόλο^ιν   ώς  όπτωοιν  τό  γάρ  καλαιόν 
τΦύς  χαχονργοΰντας  άνεσχολόπιζον ,  όξύ^ 
νοντες  ξνλον  {χαϊ)  δια(τείνοντ€ς)  της  ^α-    20 
χέως  χαϊ  τον  νιήτον,  χαΒαηερ  τους  όπτω^ 
μένους  Ιχ&ΰς  έηϊ  όβελίσχων 

σχόλυβος*  6  ΙσΒώμενος  βολβός 

αχολνβρα-  ι)  σχυ^ρωίίή  (1070.  1079) 

σχολνΒρια  (ΡΙβΙ.  Εα%<1.  278  Β)-  τοΛεινά 
διφρία,  υποπόδια 

ϋχολύΒρων*  ταχεινών,  άπό  αχολΰΒρίον  δί- 
φρων 

α  χ  ό  λυ  μο  ς  (ΗοΓϊοά.   ορρ.  580)  *   λάχανον 
αγριον  άχαν&ώδες  30 

σχολύπτειν'    έχτίλλειν,    χολούειν.    (σπα- 
ράττειν) 

σχολύφρα'    αχυΒρωπη»    σκληρά,    ίργώδης, 
δυσχερής 

σχολύχραΐ'  χολοϋσαι,  κολοβωσαι 

σχομβρίδες*  ίχ&νες 

σχομβρίσαΐ'   γογγύααι.  χαϊ  ηαιδιάς  ασελ- 
γούς είδος  (ΙυΙ)8) 

Σχόμβροΐ'  Θρφχιον  ΙΒνος 

ή^σχονδάμνα'  ^άφανος  |0 

•^Όχόνδρον  δρυπτόν.  η  δρύπτει 

σχόνυξα  (ΡΗ6Γ6€Γ.  Γγ.  Ι.Ι  ρ.  353)*  ?/  χόνυζα. 


Ιστι  δ^  ψντδν  Ί*  άφνλΧον  ίχΛψως^  χ«1  «ο- 
βάδας  έξ  αΰνης  έχοΐονν^  χαϊ  χαΣς  οΙχΙβ; 
στεγάαματα  επιβάλλον 

σχοηεΖβΒαι•  όράσ^αι 

σχόπελος'  υψηλός  τόηος^  "ή  Μέτρα^  4^ίΚ 
ρεια ,  άφ*  ής  ίστι  βχοπβΖψ  τά  χύχλφ,  ιιί 
εξέχουσα  εΙς  Βάλασσατβ  πέτρα,  οί  δέ  όφ•- 
ηολις  [81. 9^ 

σχοπή'  άποψις 

σχοπήσΛΐς*  σχέψεις  [Μ,  Ν] 

σχρπιαέ  (Εατ.  Ρ1ι•€η.  223)  -  άχρωρ€ίΛί,  ύψ^ 
λοϊ  τόποι 

σχοπιή'  υψηλός  τόπος,  άφ'  ^ύ  Ιστί»  Ιδώ 
χαί  περισχέψαα&αι 

σχοπιωροΰνται•  ,χατά *  (Ατ.Τ€5|. 

361) 

σχοπός  (Κ  324)* 

σοϊ  δ*  έγώ  οΰχ  αλιος  σχοπός  ίσβομΜΐ 

[99.  υις 

ϋχοπών  (8ορΙι.  ΟΤ.  68)•   σχ&κτόμίνος,  19- 

Βυμοΰμενος 
σχοραχίξεί'  εΙς  Ιρημον  πέμπει,   χαΙ  ά^- 

ται.  άπό  του  εΙς  χύραχας  πέμπειν ,  τό  έι- 

φαυλίζειν 

σχοραχισμός-    χλευασμός,    άπατη,    νβ^ 

φαυλισμός,  άποδοχιμασία 
σχορδάζειν  σπάσ&αι, 
σχορδαμυχτεΖ   (ΟοΓ.)•    πνχψά    χλεΐα,  χά 

ανοίγει  τους  όφ&αλμούς 
σχορδινάσΒαι  (Ατ.  Υηρ.  642)-    τό  πσρί 

φύσιν  τά   μέλη  έχτεΐνειν    χαϊ  στρέφεσ^ 

μετά  χάσμης,  γίνεται  όέ    τοΰτο  περϊ  τον; 

έγειρομένους    ίξ    ΰπνου,     όταν    χασμ&δει; 

υντες  έχτεινωαι  τάς  χείρας,    όπερ   χαϊ  χΐρί 

τους  άλλως  πως  βασανιζομένονς   χαΐ   δίΛ- 

στρεφομένους  ίξω  μελών  γίνεται 
σχόρδυλ,.,    θαλάσσιος  Ιχ^Ος.    ζνιοι  χορ- 

δύλη 
σχορδύλη  (Αγ.  ΗΑ.  VI  17)•    ζύόν  τι  τβν 

τελματιαίων,  εμφερ^ς  χαλαβωτρ 
σχόρί^οΐ'  τόρνοι  ή^σχορωβροί 
ακόρνος-  κόρνος,  μυρσίνη  τό  φντόν 


€00.    (59  σκόλλε-  σκύλλε  (Οχρηί))       60  οκολλνς  —  μάλλον       6β  όρ&έα       71  ο^ι- 
12  όίττωσιν      Ρθ8ΐ80|  σπαοάττειν^  έκτίλλειν      (86  εΰφνλλονΤ)      91  σχόηη       97. 98  χα- 

έ 
1105  αχαρδ —  κλαίει         β  π  φυ  τά  —  ότε  άλλους 


τάσχοπος  —  άλλοιόσκοηος  Ισομαι 
-ηώς       8  τέλματέων 


ΗΕ8.  ίί3  σκόλοπις  (Μ  63)•  ό^ία  ξύλα  όρ^ά  ^  65  σχολοπωνυμον  τόν  στίαυλοω- 
σιμον,  άπό  τών  σκολόπων  67  ακόλος'  άκάν^ης  είδος  (1212)  89  σχόπες'  όρνέου  γένος 
(σχώπες)  90  αχοπεύει  (ΡΓον.  ^21)•  ίχνεύει.  επιτηρεί  93  σχοπιαζέμεναι  (Α"  40)• 
χατασχοπεΐν         94   σκοπιάζων    άποσχέπων   (Σ  58)*    σκεπτόμενος         99    σχοπός    (1.6τίΙ. 


χατασκοπειν 
XXVII)•  τύπος 


1100  σχοπεί  (σχωπτει)*  χλευάζει,  διαπαίζει,  χαταπαίζει,  μέμφεται  (1219^ 


1369 


ύχορόβνλος  —  ΰχν&ρός 


1370 


ατίορόβνλος•  χάν&αρος 

ϋχόροδα  (Ειιροΐ.  Γγ.  ?  ρ.  ^0)*  τόησς  ίν  φ 
τά  αχόροδα  φύεται  [Αά  12] 

οχοροδίοαι  (Αγ.  Ε^η.  494)'  τό  ηρό  της 
μάχης  ακορόδοις  όνατρΐψαι  τους  άλεχτρνό- 
νας 

{οχόροδοΐ'  τόρμοι)  εΓ.  έβχόροδοι 

αχοροδονν  (Οοιη.  βη.  ΟΟΟΧΟΥΙΙ)*  αννον- 
οιάξαν  (1272.  71) 

σχορηίος'  τό  άατρον,  χαϊ  τό  χερααΐον  έρ-    10 
ηετόν.    χαϊ  ^αλάαβίος  Ιχ9ϋς  (ΜηββίιηαεΙι• 
ρ.  570).    χαϊ  ηόα,  ήν  ίνωι  αχορπίουρον 
(ΤΗβορΙΐΓ.  IX  19) 

σχο(ρ)Λΐος  όχτώηονς'  παροιμία*  σχορ- 
ηίον  όχτωηονν  εγείρεις  (§;1.  ο  504) 

σχορπιονται*  άγριαίνεται^  έρε&Ιξεται 

σχορπίωσ{αι)•  ώς  ^ρίον  τραχύνου^  όρ- 
γίζον 

σχοταΐον  δταν  ϋναχοτόαχ/,  ή  σχοτία 

σχοταρία'  ζόφος.  Αχαιοί  20 

σχοτία  ς*  δραηέτης 

σχοτεϋει*  δραπετεύει  [23] 

σχοτία•  μέρος  τι  παρά  τοις  άρχιτέχτούΐ 
προααγορευόμενον  τριγλύφον.  χαϊ  Αφρο- 
δίτης Σχοτιας  Ιερόν  χατ'  ΑΙγυητον  (ΕΜ. 
543,  49) 

σχότιος  (ΟαΙΠοι.  Γγ.  ΟΥΙΙΙ  3  ΟΙΧΧ)•  νόΘος^ 
ο  λά9ρα  γεννη&εϊς  των  γονέων  της  χόρης, 
τους  γαρ  μη  έχ  φανεράς,  λα&ραίας  δ^  μι- 
ξεως  γεγονότος  σχοτίονς  έχάλονν,  ίνιοι  30 
ηαρ^ενίονς,  άλλοι  χοριναίονς'  χα- 
9άηερ  Μαρούας  έν  τζ  α 

σχοτοδινιςί*  σχοτοΰται 

σχοτοδινιάαας'  μετά  ύχότους  οφθαλμών 
συστραφείς^  δ  εστίν  Ιλιγγιάσας 

σχοτοιβόρον  συννεφές,  σχοτεινόν 

σχοτόμαινα'  *Αττιχόν  τό  οντω  λέγειν 

σχοτομήνη•  βαρεία  νύξ^  ή  άσέληνος 

σχοτομηνία'  σχότος  σελήνης 

σχοτομήνιος  (ξ  457)*  άσέληνος  νύξ  40 

σχότος•  όλεθρος,  θάνατος 

σχότος  δσσε  χάλνψε  (Φ  181)*  ϋ-άνατος 
χατέσχεν 

σχονλαι  (Εβεοη.)*  χνησαι 


σχνβα•  λάχανον  ή  λαιράνη.  τινίς  όέ  σχοΰβα 

σχνβαλίζεται•    έξονθενείται ,    ηαρα(ρ)ρί'• 

πτεται ,    άηοδοχιμάζεται 
σχνβαλισμός•  έχφανλισμα,  χαϊ  τό  άδόχι- 

μον.    έχ  μεταφοράς    των    σχνβάλφν    των 

άχυρων 
σχνδά•  σχιά,  Εΰχλος 
σχυδίζει-  λαχτίζει  (1015.  1178) 
σχνδιχαί'   Πολέμων  {ίτ.  ΧΟΥΙ)  παρά  ^Ερ- 

μοδώρφ    γεγράφθαι    φησί•    υποδήματα 

όέ  φορεΐν  τήν  έλενθέρην  σχυθιχάς 

λενχάς  χαϊ  μασθλητίνας 
σχνδμαίνειν  σχυθρωπάζειν,  νεμεσάν,  όρ^ 

γίζεσθαι 
σχνθμαινος•  σχνθρωπός  [45] 

(σχυδμανεΐς•  ^μωθήση)  1174 
σχύζει•  λυπεί,  [οργίζεται 
σχύζεσθαι   (Ο  113)*    χολοΰσθαι,   θυμοΰ- 

σθαι^  σχυθρωπάζειν 
οχύζης  (Οοιη.  βη.  ΟΕΧΧνίΙ)*  παρά  Φιλητξ,' 

παύσω  σε  της  σχύζης,    άντϊ  τοΰ  της 

χάπρας 
σχυζομένη•  λυπουμένη  [ηά  49] 

σχύζουσιν  ήσυχη  ύποφθέγγονται^  ωσπερ 

χύνες 
Σχύ^αι•  οϋτω  τι  των  γενεών  έλέγετο 
Σχύθης  δνειον  δαιτα•  παροιμία    [αά  52] 
Σχυθιάς  (ΝΙοηοΓ)*  ούτως  έχαλεΐτο  ή  άηλος 
Σχυθιχά  (Αΐε.  Γγ.  104)*  υποδήματα  ποια 
Σχυθιχόν  ξύλον    (8βρρ»ι.   Γγ.  167)•    τήν 

διάπυρον,   ίνιοι  τήν  θαιρίαν 
Σχυθιχός-  Ερατΐνος   (Γγ.  IX V)    ΣχυΒιχδν 

ίφη  τήν  Ίππόνιχον,    διά  τό  πυρρόν  είναι, 

χαϊ  φ   ξανθίζονται   αί  γυναίχες   χαϊ  βά- 

πτουσι  τά  Ιρια 
σχυθιστϊ  χειρόμαχτρον  (δορίι.  Γγ.  429)* 

οΐ  Σχνθαι  των  λαμβανομένων  ή;•  πόλων  ών 

τάς  χεφαλάς  εχδέροντες  [ήσαν]  άντϊ  χει- 

ρομάχτρων  έχρωντο 
σχυθράζει  (Εαη  ΕΙ.  830)*  σχυ&ρωπάζει 
σχύθραξ'  μεΐραξ,  έφηβος 
σχυθρός  (Μβηβηά.  ρ. 72)*  στυγνός  τας  δχρεις, 

χαλεπός,  ωμός,  σχυ&ρωπός 


ΟΟΌ.    19  σχοτέον      2!^  παρθένους  —  τη  Ιάς,  χοτοδινιά      ^βαρεία      Ζβ  ή 
δάσχια,  εύχλος        42  μασ9λητύνας        47  σχυ^εσ^αι        48  φίλιτα        (51 
γένος '^)        ^  σχυ^ίας       57  σχυ^ίς,  τίχ\ 


40  σχν- 
οΰτω  Ιππέων  τι 


1Μ7 


αχολλί  —  ύηύρνος 


1! 


όρ&ά.   άδίχα,    δυσχ€ρή.    έΛίχαμπή.    άνισα. 

δνσχολα 
ή^σκολλέ'  σχνμμόν 
σχόλλνς  (Αΐ€ΐη.  ίτ.  35)*   αορνφή  ή  χαταλε- 

λείμμένη    των    τριχών,    τιν^ς   όέ  μαλλόν, 

ίξλόχαμον 
σχολοΐς'  δρεκάνοις  (1211) 
σχολόηαξ  (ΑηβΙ.  Η  Α.  IX  8)*    ορνι,ς  Λοιός 

ί«1 

σχολόπενδρα  (Αγ.  ΗΑ.  Ι  5)*    ξωον  χαΐ    10 
ένάλίον  χαϊ  χερσαΐον  [65] 

ΰχόλοηες'  όρ9ά  χαϊ  οξέα  ξνλα,  στ{αυ)ροί^ 
χάραχες  [07] 

αχολοφρή'  χαταχεχανμένη  (1056) 

σχόλοφρον  &ρανίον 

-^αχολοβρ^'  χαλεηαίνει  (1074.  1079) 

σχόλο^'  ξύλον  ξβξνμμένον 

σχόλο^ιν   ώς  όητωοίν*  τό  γάρ  ηολαιόν 
τους  χαχουργοϋντας  άνεσχολόπιζον ,  όξν- 
νοντες  ξύλον  {χαϊ)  δια{τείνοντες)  της  ^α-    20 
χέως  χαϊ  τον  νιάτον,  χα^άηερ  τους  όπτα^^ 
μένους  Ιχ&ΰς  έπϊ  όβελίσχων 

σχόλυβος'  ό  Ια&ώμενος  βολβός 

σχολυβρα-  ή  σχυ^ρωπή  (1070.  1079) 

σχολύ^ρια  (ΡΙαΙ.  ΕαΙΙι^ά.  278  Β)-  ταπεινά 
διφρία,  νηοπόδια 

σχολύ&ρων  ταχεινών,  άηό  αχολν^ρων  δι- 
φρον 

ϋ  χ  ό  λν μο  ς  (Ηοηοά.   ορρ.  680) *   Λά;ι^ανον 
αγριον  άχαν&ώδες  30 

αχολύίΐτειν    έχτίλλειν,    χολουειν.    (σ^α- 
ράττΒίν) 

ϋχολύφρα*    οχυ^ρωπη.    αχληρά,    ίργώδης, 
δυσχερής 

αχολύίραΐ'  κολονσαί,  κολοβώσαί 

αχομβρίδΒς'  ίχ^νες 

αχομβρίααΐ'   γογγνααι,  χαϊ  ηαιδίάς  ασελ- 
γούς είδος  (ΙυΙ>8) 

Σχόμβροί'  Θρφχων  ^Θνος 

ή^σχονδάμνα'  (ίάφανος  40 

•\σχόνδρον  δρυητόν,  ή  δρυπτει 

σχόνυξα  (ΡΗβΓβΟΓ.  ίτ.  £1  ρ.  353)*  ή  χόνυζα. 


Ιστι  δϊ  ψυτδν  •)■  άφνλλον  ίχΛψως^  χαί  ι 
βάδας  έξ  αυτής  έκοίσυν^  ηάί  χάίς  •6 
στεγάσματα  έπέβαλλον 

σχοηεΐϋ&αι•  όρασ^αε, 

σχόηελος*  υψηλός  τόηος^  'ή  ΜέτρΜ^  ή  α 
ρεια,  άφ*  -ής  ίστε,  9Μθπ€Ϊν  τά  χύχλα, 
εξέχουσα  εΙς  θάλασσαν  πέτρα,  οί  δ^  α 
Λολις  [99. 

σχοπή'  άχοιρίς 

σχοίΐήσεις'  σχέψεις  [91 

οχοηιαΐ  (ΕιΐΓ.  Ρ1ΐ0€ΐι.  223)  -  άχρώρευαι^  « 
λοϊ  τόηοι 

σχοχίή*  υψηλός  τόπος ^  άφ*  ού  Ιση»  ί 
χαί  κεριοχέψαα&αι 

σχοπιωροϋνται•  ,χατά *  (Ατ.^ 

361) 

σχοχός  (Κ  324)* 

σοϊ  δ'  έγώ  ούχ  άλιος  σχοπός  Ισβορ 

[Μ.  Ι 

αχ  ο  πω  ν  (8ορ1ι.  ΟΤ.  68)*  σχ€κτόμ;ί9σς^ 
Βνμονμενος 

σχοραχιζεΐ'  εΙς  ίρημσν  πέμπει^  χαΐ  ι 
ται.  από  του  εΙς  χόραχας  ηέμΜεεν^  τό 
φαυλίξείν 

σχοραχισμός-  χλευασμός,  άπατη,  ή 
φαυλισμός^  άποδοχψασία 

σχορδάξειν  σπάσ^αε 

αχορδαμυχτεί  (Οογ.)•  πυχ^ά  χλεία 
ανοίγει  τους  όφ&αλμσύς 

σχορδι,νάσ^αι  (Αγ.  Υββρ.  642)•  τό  ι 
φύσιν  τά  μέλη  έχτείνειν  χαϊ  στρέφε 
μετά  χάσμης.  γίνεται  δε  τοϋτο  περϊ 
εγειρομένονς  ίξ  νπνον^  δταν  χασμι 
υντες  έχτείνωσι  τάς  χείρας,  όπερ  χαϊ 
τους  άλλως  πως  βασανιζομένονς  χαΐ 
στρεφόμενους  εξω  μελών  γίνεται 

σχόρδυλ..,  θαλάσσιος  ΙχΘΟς.  ενιοι  χ 
δνλη 

σχορδνλη  (Αγ.  ΗΑ.  VI  17)•  ζώόν  τι 
τελματιαίων^  εμφερες  χαλαβωτχ/ 

σχόρί^οΐ'  τόρνοι  -[σχορωβροί 

βκόρνος'  κόρνος,  μυρσίνη  τό  φντόν 


€01).    (59  σκόλλε*  σκΰλλε  (Οχρπί))       60  βκολλνς  --  μάλλον       6β  όρ&έα       71 
μον      12  όπτωοιν      ΡοβΙβΟ]  απαράττειν^  ίκτίλλειν      (86  ενφυλλονί)      91   αχό  η  η       97. 9£ 

έ 

τάσχοπος  —  άλλοιόσκοηος  εσομαι         1105  σκαρδ —  κλαίει         6  π  φυ  τά  —  ότε  αϋ 

ηως       8  τελματέων 


σιμον^ 

(σχώπε 
χατασχοηεΐν 
XXVI 1) 


ΗΕ8.    ^»3  σχόλοπες  {Μ  63)*  οξέα  ξύλα  όρ&ά        65  σχολοπώνυμον  τόν  στίαν 

από  των  οκολόπων        67  σκόλος'  άκάν\>ης  είδος  (1212)        89  σχόπες'  όρνέου  ι 

»>)         90  σκοπεύει   (ΡΓΟν.  V  21)•    ίχνεύει.   επιτηρεί         93   σχοπιαζέμεναε   (Κ 

'.οηεΐν         94   σχοπιάζων    άποσχέπων   {&  58)*    σκεπτόμενος         99    σχοηός    (ί 

)*  τύπος        1100  σχοπεϊ  (σχώπτει)*  χλευάζει^  διαπαίζει^  χαταπαίζει^  μέμφεται  (121 


1369 


ύχορόβνλος  —  ϋην&ρός 


1370 


ύχορόβνλος•  χάνΘαρος 

αχ  όρο  δ  α  (Εαροΐ.  Γγ.  ?  ρ.  ^0)*  τόηος  ίν  φ 
τά  αχόροδα  φύεται  [ΚΑ  12] 

ϋχοροδίααι  (Αγ.  Ε^η.  494)*  τό  πρό  της 
μάχης  ακορόδοις  όνατρΐψαι  τους  άλίχτρνό- 
νας 

(αχόροδοΐ'  τόρμοι)  οι.  έβχόροδοί 

ϋχοροδοϋν  (Οοιη.  βη.  ΟΟΟΧΟΥΠ)*  συνου- 
οιάξην  (1272.  71) 

σχορπίος'  τό  άατρον,  χαΐ  τό  χερϋάίον  έρ- 
ηετόν,  χαϊ  ^αλάααιος  Ιχ&νς  (ΜηββίιηαοΙι. 
ρ.  570).  χαϊ  ηόα,  ήν  ΙνίΟί  οχορηίονρον 
(Τ1ΐ6θρΙ)Γ.  IX  19) 

αχο{ρ)ηίος  όχτώηους'  παροιμία•  αχορ- 
πίον  όχτωηονν  εγείρεις  (^1.  ο  504) 

σχορηιονταΐ'  άγριαίνεται^  ερεθίζεται 

σχορηΙωσ{αι)•  ώς  ^ρίον  τραχύνου^  όρ- 
γιζαν 

σχοταΐον  δταν  ϋναχοτόαχ/,  ή  βχοτία 

σχοταρία'  ζόφος.  Αχαιοί 

σχοτίας'  δραηέτης 

σχοτενει•  δραπετεύει  [23] 

σχοτία*  μέρος  τι  παρά  τοις  άρχιτέχτοόΐ 
προααγορενόμενον  τριγλύφον,  χαϊ  Αφρο- 
δίτης Σχοτιας  Ιερόν  χατ'  ΑΙγυπτον  (ΕΜ. 
543,  49) 

σχότιος  (Ο&ΙΙίιη.  Γγ.  €ΥΙΙΙ  3  ΟΙΧΧ)•  νό9ος^ 
6  λά&ρα  γεννη&εϊς  των  γονέων  της  χόρης. 
τους  γάρ  μή  έχ  φανεράς,  λαθραίας  δ^  μί- 
ξεως  γεγονότας  αχοτίονς  έχάλονν,  Ινιοι 
παρ^ενίονς,  άλλοι  χοριναίονς'  χα- 
9άηερ  Μαραύας  έν  τη  α* 

σχοτοδινιςί'  οχοτοΰται 

αχοτοδινιάϋας•  μετά  βχότονς  οφθαλμών 
ανατραφείς^  δ  έατιν  Ιλιγγιάαας 

ϋχοτοιβόρον  αυννεφές,  βχοτεινόν 

αχοτόμαινα'  Άττιχόν  τό  οντω  λέγειν 

ύχοτομήνη'  βα^εΐα  νύξ,  ή  άαέληνος 

αχοτομηνία'  αχότος  οελήνης 

ϋχοτομήνιος  (^  457)•  άαέληνος  νύξ 

αχότος'  όλεθρος,  θάνατος 

αχότος  δα  α  ε  χάλν^ρε  (Φ  181)*  θάνατος 
χατέαχεν 

α  χ  ούλα  ι  (Εοεοη.)*  χνηααι 


αχνβα'  λάχανον  ή  λα^άνη.  τινίς  όέ  αχοΰβα 

αχνβαλίζεταΐ'    έξονθενεΐται ,    παρα(ρ)ρί•• 

πτεται ,    άποδοχιμάζεται 
ϋχνβαλιαμός'  έχφανλιαμα,  χαϊ  τό  άδόχι- 

μον.    έχ  μεταφοράς    των    αχνβάλφν    των 

άχυρων 
αχνδά•  οχιά,  Ενχλος 
αχνδίζεΐ'  λαχτίζει  (1015.  1178) 
10    αχνδιχαί'   Πολέμων  (£γ.  ΧΟΥΙ)  παρά'Ερ- 

μοδώρφ    γεγράφθαι    φηαί'    υποδήματα 

όέ  φορεΐν  την  έλενθέρην  αχνθιχάς 

λενχάς  χαϊ  μααθλητίνας 
σχνδμαίνειν  σχυθρωπάζειν,  νεμεσάν,  όρ- 

γίζεαθαι 
σχνθμαινος'  σχνθρωπός  [45] 

(σχνδμανεις•  θνμωθηση)  1174 
σχύζεΐ'  λνπεΐ,  [οργίζεται 
σχύζεσθαι  (Ο  113)•    χολοϋσθαι,   θνμον- 
20        αθαι^  σχνθρωπάζειν 

σχύζης  (Οοιη.  «η.  €Ι.ΧΧνΐΙ)•  παρά  Φιλητξί' 

παύσω  σε  της  σχνζης.    άντϊ  τον  της 

χάπρας 
σχνζομένη*  λνπονμένη  [&ά  49] 

σχνζονσιν  ήσνχή  ύποφθέγγονται^  ωσπερ 

χύνες 
Σχνθαι•  οντω  τι  των  γενεών  Ιλέγετο 
Σχνθης  όνειο  ν  δαιτα*  παροιμία    [βά  52] 
Σχνθιάς  (ΝΙοηοΓ)*  όντως  ^χαλεΐτο  ή  άηλος 
30    Σχνθιχά  (Αΐε.  Γγ.  104)•  υποδήματα  ποια 
Σχνθιχόν  ξύλον    (δβρρίι.   Γη  167)•    τήν 

διάπνρον,   Ινιοι  την  θαχρίαν 
Σχνθιχός'   Ερατΐνος   (Ατ.  ΕΧΥ)    Σχνθιχόν 

ίφη  τήν  Ίππόνιχον,    διά  τό  πνρρόν  είναι. 

χαϊ  φ   ξανθίζονται   αΐ  γνναΐχες  χαϊ  βά- 

πτονσι  τά  ίρια 
σχνθιστϊ  χειρόμαχτρον  (8ορ1ι.  ίπ.  429)• 

οΐ  Σχύθαι  των  λαμβανομένων  ή^  πόλων  άν 

τάς  χεφαλάς  έχδέροντες  [ήσαν]  άντϊ  χει» 
40        ρομάχτρων  έχρωντο 

σχνθράζει  (ΕαΓ.  ΕΙ.  830)•  σχνθρωπάζει 

σχνθραξ'  μεΐραξ,  Ιφηβος 

σχνθρός  (Μβηβηιΐ.  ρ.  72)•  στυγνός  τάς  δ\ρείς, 

χαλεπός,  ωμός,  σχνθρωπός 


ΟΟΌ.  19  σχοτέον  25  παρθένονς  —  τη  ίάς,  χοτοδινια  30  βαρεία  Ζβ  ή  40  (Τχν- 
δάσχια,  εύχλος  42  μασθλητύνας  47  σχύ^εσ^αι  48  φίλιτα  (51  οντά»  Ιππέων  τι 
γένος  1)        6Ζ  σχν^-ίας       57  σχν^ίς,  τίχ\ 


1371 


Σ*ν&ή¥  ίρημία  —  ϋχολοβάτης 


137! 


Σχυ^ων  έρημΙα  (Αγ.  ΑοΗ.  704)*  παροιμία^ 

ΟΛΟ   των    φνγόντων  ^ξ  Εφέσου  Σχν9ών 

διαδο9ίΐσα  *  φοβη^έντ$ς  γάρ  «αϊ  ταραχ^έν^ 

τ€ς  αατά  γνώμτιν•  τί^βται  ταΐννν  έηϊ  των 

έρημΰνμένων  υπό  τίνων 
σχνλα*  αΙχμΛλωσΙα  [ιά  62] 

σχυλαίας'   τά  σχνλα^  χαϊ  λάφυρα,   οΐ  δε 

τάς  πανοπλίας 
σχύλαξ'  οχήμα  άφροδιαιαχόν  ^  ώς  τό  των 

φοίνιχιζόντων  10 

ϋχυλεύσας  (Έίηοά,  Ι  82)*  αίχμαλωτίύσας 
σχύλλειν  τό  τοις  δνυξι  σκαν 
σχυλλανίς'  ή  κολεμιχή.  Ισως  άπα  του  σχυ- 

λεύΒίν 
σχυλλίς'  χληματίς 

σχύλλον  τι)γ  χύνα  λέγουσιν  [19] 

σχυλόδειρος  (Οβιη.  781,  18)•  ο  τάς  βύρσας 

βυροίύων  [72] 

σχύλος-  δέρμα,  χώδων  (Οιΐΐίη.  ίη  0ΧΙΙ1 1). 

οΐ  δέ  ^άχος,  χαϊ  τριβωνιον^  ή  δέρμα  άρχου,    20 

τό  τοΰ  χαστανίου  χάλυμμα  [74] 

σχύλσις'  ^μός.  σάλος,  ταραχτΙ 
σχύμνος'  ό  σχύλαξ  τοΰ  λέοντος  [Π] 

σχυνίζεΐ'  λαχτίξη  (1015.  1141) 
'^'σχυξίφόν  σχύφον 
σχύρβια•  χρόμμυα 
σχυρ&άλια'  Θεόφραστος  τους  έφηβους  οΰ» 

τω  φησϊ  χαλεΙσ9αι,  Δι,ονύσιος  δϊ  τους  ριεί" 

ραχας 
σχυρ&άλιος'  νεανίσχος  [88]    30 

ΣχνρΙα   δίχη    (Οοιη.   βη.)*   Αρτεμίδωρος 

ιδίως   φησϊ   ή    Θησέως   χαλεΐταί    τελευτή, 

φυγόντα  γάρ  αυτόν  εΙς  Σχΰρον  ίχεΖ  χατα- 

χρημνισ&ηναί  φασιν 
Σχϋρος•  πόλις,  χαϊ  νήσος  [Χά  85] 

[86]  άργιλώδης.  Λυσίμαχος  τήν  λατύπην 
σχυρω&ωσι   (ν.  1.  Ηίρροατ.  II  ρ.  828  Κ)* 

λι»ω»ωσίν  (1029) 
σχυρωτή  οδός-  -ή  ίππόχροτος {?\ηά.Ϋ.Ύ93) 
σχύτα  (8ορΗΓθ)'  τόν  τράχηλον,  Σιχελοί  40 


σχυτάλαΐ'  βαχτηρίαι,  χαϊ  αΐ  £ιηαΐίβΙ  Ζ1«. 
χαϊ  δφεων  είδος  (Νί€.  ΤΙι.  384).  φραγέλλίΛ, 
λώροι,  πίναχες,  έφ*  οίς  4  ^ίχη  τράφπ  η 
των  ανθρώπων  άμα^τήματοί•  "ή  θάλοοί 
δερμάτινοι 

ϋχυτάλη  Ααχωνιχή  (Αγ.  1*5*. 991)*  έπίτή 
αγγελιαφόρων  τάσσεται,  Μθος  γάρ  ην  α^ 
χαϊον  τό  χρήσασ^αι  ταΐς  σχντάΧαις^  (άνή) 
των  παρ*  "Έλλησι  γραμματείαπβ  χαΧ  βφΧΙβ» 

σχυτάλια•  αύλίδια,  περί'^στ^ώματα•  χαίχ^ 
φάβδωμα 

σχυταλίδα  (Ια^8  Αϋι.  177  Α)-  αϋΐόν  χοιή 

σχυταλίδες  ( Α1βηιι<Ιπηί) *  έΐδος  χαρώεη 

σχυταλουμένη*  ξύλφ  τυπτομένη  (ΙΙ| 

σχύτη•  χεφαλή 

σχυτίζεΐ'  σκαράττει 

σχυτίνη  έπιχουρία  (Αγ.  Ι•)γ*.  110  8ΐΓ8ΐΙ 

ρ.  785) '  *Αττιχοϊ  έηΐ  τά^ν  άσ^ενού*• 

των  βοη&ημάτων 

σχύτινον  χα^ειμένον  (Αγ.  ΚαΜ».  538)* 
διεζωσμένοι  είσ^εσαν  οι  χεομιχοί  ύχ9χρι• 
ταΐ,  οί  δέ  αΙδοΐα  δερμάτινα  τον  γελφίβν 
χάριν  ανωτέρω  των  Ισχίων  χαϊ  των  §ι- 
δοΐων  ηεριχείμενοι 

σχυτοδέίρης  (ΤΙιβορΙΐΓ.  III  18,  15)*  δερμΛ- 
τομαλϋίχτης 

σχϋτος  {ξ  34)*  καν  δέρμα 

σχυτοτόμος*  λωροτόμος,  [βά  1298]  σχ^ 
νορράφος 

σχυφοχώναχτος'  Επίχαρμος  έν  τοις  Μηά 
τοις  σχύφοις  περιφόρητος 

σχύφος*  είδος  ποτηριού,  ή  ^χηωμα 

Ί•ακω•  πεδίσχη  (σηχώ'  παίδίσχη%)  [7] 

σχώληξ'  τό  χυλιόμενον  χύμα  (ΑφοΙμ).  χαΙ 
από  της  άλω  τό  δινη&έν  χαϊ  συναχθώ  εΙς 
λιχμητόν 

σχωληχίξονται•  χινοϋνται  ώς  οΐ  σχώληχες 

σχωλοβάτης-  όνομα  ^ηρίον  μιχροϋ,  {πα- 
ρα)πλησίου  έρισύβχ^,  τό  γινόμενσν  έν  τρ 
άλω  χαϊ  τφ  σίτφ  λυμαινόμενον 


€00.    62  σχύλα        66  σχύλλειν        71  σχνλοδέ^ιος       73  αχύλον         79  σχυφόν 

τ 
81    αχυρθαλιάς        86   άργιολίδης  (ΕΜ.  720,  25)        Η8  άπόχρι        89   σχντατό  ν  —  σιχΜν 
90  ίΐλαι  —  όφρε..   είσϊ  φρ\        (92  περιξώματαΐ)        93  σκυταυλίδα'  ανλοποιόν  (Αΐϊι.  117Α) 

€ 

1200  σκντινον,  χαΘημένων  —  άνω,,,  των  —  πχείμενοι        1  \έ\ρις        2  σχυτος        Ζ  σχη- 

ε 
ροράφος        4  πφορητήν        ^  σχώλυξ        10  ίρισνβης 

ΗΕ8.  Αά  62  [πραΐδα]  70  σκυλί; ναι•  ξηραν^ήναι  (σκλ— )  72  σχύλλου  (ίιιο. 
VII  6)•  ίνόχλει  74  σχυλμανεϊς*  θνμω^σρ  (σχυδ—)  77  σχύμνους  {Σ  319)*  έχγόνονς 
λεόντΰον,  χαϊ  άλλων  ζώων  83  σχυρ&άλια*  μειοάχια,  Ιφηβοι  Α^85  ι^  λατνπτ^  (892)  Α4 
86  σχϋρος  96  σχυτεΰς'  σαγγάριος,  χαϊ  χαλιγαριος  Αά  1208  σχυτεύς  (ΜΟ€γ.)  7  α  χω  λα 
(16881.  Ι,νΐΙ  14)•  ξύλα  οξυμένα 


1373 


(ίχώλοΛύΛ  — -  ύμίς 


1374 


σχώλοιβι,•  δρεηάνοις*  διά  τήν  σχολίόττιτα 

(1061) 
17x0 λα;-  ράβδος,  οχάνδαλος.  [ηά  12]  οί  δί 

σχόλο'ψ,  η  ράβδος,  ή  όχωξυμμένος  κάσσαλος 
ώστε  οχώλος  ηνρίχαυ^τος  (Ν  564) 

17  άχάνΒης  είδος  (1067).  καρά  το  σχέλλω. 

τό  ξηραίνω,  ίστί  δέ  χαΐ  ηόλις  έν  Βοιωτί^ 

(Β  497)  [13] 

αχώμ{μ)ατα  (Οβιη.  1261, 12) *  λοιδορήματα 

γέλωτος  χάριν  10 

0χωρνυφ1αν   τό  αχάνδαλον   (Ερΐοΐι^ηη.), 

ίν  Μηύίν  έν  όέ  Τρίαχάαι,ν  τά  οϋΐώδη  χρέα 
ϋχώηες  (ε  661)*    είδος  όρνέων^    σΙ  όέ  χο- 

λοίούς,  χαϊ  είδος  όρχηαεως  [17] 

ύχωηενμάτων  (Αθ8ΰΙι.  Γγ.  74)*   ύχημα  της 

χειρός  ηρός  τό  μετωηον  τιθεμένης,   ώοκερ 

άηοαχοηούντων 
αχώπτεί'  γελοιάξει^  ηαΐζει^  ληρεΐ  (1100) 
αχωρίδες•  γραες 
οχ  ω  ρ  ία   (ΑγιβΙοΙ.  ά.  ββηβ.  6)*   ή  γαιώδης  έν    20 

νποατά&μιυ 
οχω^αι  (ΑηΙίρΙΐλΐι.  ρ.  79)*  μέμιρ{.,,)αι 
αμάν  βμηχειν 

ομαραγεί  {β  210)-  -ήχεΙ,  ^>οφεϊ  [25] 

αμαράγνα'  μάστιγξ,  ^άβδος.  χαϊ  χωρίς  του 

ο"  (^.  γ.) 
αμάρδιχον  οτρον&ίον  (1398) 
αμαρδιχοηωλαΐ'  οΐ  τους  ατρον&ονς  ηω^ 

λονντες 
ομαρίδες  (Ερίΰ1ΐ8πη.  Γγ.  10)-  γράες,   χαϊ    30 

Ιχ9νδια  μιχρά  άριοτα'  οί  όέ  τάς  μαινίδας 
ή^  ομαρχόν  '   χα&αρόν.    βρωτιχόν.    δριμύ 

(1236) 
ομερδαλέον  φοβερόν  [Βά  31] 

βμερδνόν  (Ο  687)*  δηνόν^  χαταπληχτιχόν^ 

ίϊολεμιχόν,  αχν&ρωηόν 
αμέρδος'  λημα.  ^ωμη,  δύναμις,  δρμημα 
ϋμέρδος•  Ιχθύος  είδος 
αμηχτιχόν  τήλης  ή  θέρμη  ((θ9ηϊ  §τα€Η 

άβΰοεΐηιη)  40 

-[ομιχρόν  χαθαρόν.  δριμν  (1230) 
ή^αμήλαΐ'  ^ίιραι 
ή^ομηλαχεΖ'  φωνεΐ  (1253) 
αμήναι'   των  μελιοοών  οΐ  χηροδόχοι^  ήτοι 

αΐ  θήχαι 


ύμηνίων  ή  ηρόηολις'  .... 
σμηνοχόμος'  μελιοοονργός 
ο  μην  ο  ς  (Αβ•€ΐι.  Ρ6Γ8. 128)-  τό  μελιαοων  χαϊ 

ύφηχών  ά&ροιαμα,  τά  όέ  αγγεία  α  μήνη 
ομηρία   (ΤΗθορΙΐΓ.  VI,  1,  4)-   χίΟύός.  Χαλ- 

χώεις 
ομήριγγες  (Ε^εορίιτ.  37)-  ηλεχταί^  οειραί. 

βόοτρνχοι,    χαϊ  των  χυνων  έν  τοΐς  μηροΐς 

χαϊ  τοΐς  αύχέοιν  όρ9αϊ  τρίχες 
ομήρίγξ'  πόα,  χαϊ  είδος  άχάν&ης 
ομήρινθος'  όρνις  ποιος 
%ομήρινθοι    (ΡΙαΙ.   1.6^8:.  644  Ε  τ.  Ι.)• 

βπάρτα,  οχοινία  (ο  Ρααβ.  Ευ8ΐ8ΐΙι.  1333, 32  ?) 
•^  α  μη  ο  ο  ν  τό  του  ομφαλού  μέρος  (πρότμηαιν) 
ομήχεί'  τρίβει^  χαθαίρει 
ομήχη*  τό  οευτλίον 
ομιχρίζεύθαί'  διατταοθαι 
σμιχρόν  μιχρόν,  ή  τον  όβολοϋ'   τίμιον 

(Εαροΐ.  Γγ.  XX  ρ.  506) 
ομιλαχτει•  φωνήν  αποτελεί  (1238) 
ομΐλαξ  (Εαροΐ.  ρ.  426)*    χιττοειδϊς  φντόν 

έλΐύοόμενον.    έρπει  όέ  άεϊ  προς  τό  νψος^ 

χαϊ  λεπτούς  άνίηοι  χλώνας,  χαϊ  των  εγγύς 

έοτηχότων  χαταδράύβεται  φυτών,  ώς  χα- 

ταπνίγεοθαι  νπ'  αύτον 

ομιλεύματα  (Αγ.  Ββα.  819)*  διαγλύμ(μ)ατα 

όμιλο  ς '  δένδρον  (ίλάτχί  δμοίον,)  οί  όέ  πρί- 
νος, άλλοι  μίλαχα,  |^  ατεφανοννται 

αμινδυρ(ίδ)εια'  είδος  υποδημάτων  γυναι- 
χείων  (1281) 

ομίνθα  (Ο^πΐ)*  ό  χατοιχίδιος  μυς 

Σμινθεύς'  ό  Ιν  τη  Σμίνθφ  τιμώμενος,  λέ- 
γεται όέ  [χαϊ]  ό  ^Απόλλων  {Α  39) 

αμίνθος'  μυς.  χαϊ  ό  Απόλλων  όέ  Σμίνθιος 
διά  τό  έπϊ  μυωπίας  φαβϊ  βεβηχέναι 

ομίνθουροΐ'  τά{ς)  ουράς  Ί*οΙ  ααίνοντες 

ομίντα'  παλίουρος 

ομινύη  (Αγ.  ΝαΙ>.  1500)*  ϋχαφ[ε]ίδιον ,  δί- 
χελλαν 

ή^ομινύης'  ομινύη 

α μιρεύ ς•  μέτρον  οίνιχόν  εΙς  Πεντάπολιν 
Αιβύης.   χαϊ  ο  μη  ρε  ν  ς 

ομιρίς'  άμμου  είδος ,  ή  αμήχονται  οί  αχλη^ 
ροϊ  των  λίθων,   χαϊ  δένδρον 

ομίς'  μυς  (1288) 


€00.  12  άποξυσμός  —  ή  ξ.  παρά  τό  σχελώ  20  σχοοίδες  γράες  (οί.  χωρίδες,  χαρα^ 
βίδες)  (29  μίχρ*  άττα)  Ζίί  σμέρδνος;  €ί.  εύομεοδής  37  ΕΝΙΗΑΑΙί  40  σμηνίοψ 
^  σμήριξ  οί.  μήρίγξ  51  διαιτάσθαι  Ροι(  52  Αάτη  δμοιον  οΓ.  1256  56  αμίλος  — 
πρίνος  (οί.  αίλός  €ΐ  απιλος)       60  σμίνθειος       63  δίχελλον       ^  σμνς 

ΗΕ8.    Αά  12  [ή  σχώληξ]  13  σχολο^-    ξύλον    όξυμ(μ)ένον.    ι{  άχανθα   (σχό-^) 

17  σχώμμα'  είδος  χουράς,  ή  λίιδορίας     25  σμαραγήσε^  (Φ  199)*  ήχτ\σει,  ^^οφήίτβι      Α4  31 
χαταπληχτιχόν  (Β  334) 


1375 


ύμογερόν  —  ϋόλον 


1376 


αμογ  €  ρ  όρ   (Οχρηί)  *   ύχληρόν.   έπίβουλον, 

μοχ^ρόν 
ύμοί,ός'  χαλεηός,  φοβερός^  ατνγνός 
αμοίφ  προβώ  κ  φ  (Α«8€ΐι.  Κ%,  639)*  ψοβζ- 

ρφ,  ί\  οτυγνφ^  ϋκν^ρωπφ 
ΰμοχορδονν  (Οοιη. βη. ΟΟΟΧΟΥΠ) *  τό  αχη- 

ματίξζΰϋ'αι,  τάς  γυναίκας 
ομοχόρδους'   τους  τάς  ή^όφρΰς  έγχοίΧονς 

ίχοντας 
ομορδοϋν  αυνουαίάξαν  (1114)  10 

αμόρδωνες'    υΛΟχορίοτίχως  από  των  μο- 
ρίων ώς  ηόα9ωνες 
βμνγερόν*   έηίηονον,    οίχτρόν.    μοχ^ρόν, 

πονηρόν.   Ιηίβουλον,   άνιαρόν,   χαλεΛον 
ομυγερώς  (Ηοιη.)•  έηυιόνως  (οί.  Ιηιομ — ) 
ύαύδρος•  διάπυρος  αίδηρος 
αμυχτηρ'  ό  μνχτήρ 
αμυλίχη'  τοϋ  ζυγοΰ  τό  τρήμα,  έν  φ  ό  Ιατο- 

βοενς  χα^ρμοαται 
αμύλλα'  αανρα  20 

6μννδαρίδ(ε)ία'  ν/ίοδήμαχα^  άηό  οχυτέως 

τινός  Σμυνδνρίδον,   ή  τά  ηολντελή,  άηό 

Σμννδνρίδου  (1257) 
αμνξαί'  φλέξαι,  ίμπρηοαι,  μαράναι  (ΰί.  χα- 

τααμνξαι) 
αμνός  (ΒοοοΙ.1)*  σκυθρωπός  (1269) 
Σμυρναίος*  από  Σαύρνης 
αμυρνείον   (Τ1ι«ορΙΐΓ.) *  του  Ιηηοσελίνου  υ 

χαρηός,  χαϊ  αύτη  ή  βοτάνη 
ομϋρος  (Αγ.   ΗΑ.    V  10)•    ό   άρσην   Ιχθύς,    30 

χαϊ  ή  &ήλεια  αμύραινα 
σμνρτή'  σμνρτός 
σμνς'  ό  μύς  (1267) 
σμύσσεταί'  άηομύσαεται 
αμυατία'    -η    ηρόπολίς,    Λυαιχράτης    (154. 

1240) 
σμύχοιτο  (ΛΓ  411)'  άφανίζουτο,  χαταχαίοι- 

το»  φ&είροίτο.  τρύχοιτο 
σμνχεί'  φ&είρει.  τρυχει 

σμυχόμενον  [94]    40 

σμώγη'    ^ανίς.    τό   τυχόν.    *^ μεριάς  βο(ν)' 

γλωσσον  [96] 


ύμώδίγξ'  ΰφαιμος  μώλαηρ^    ό   τής  Μλίξή; 

τύηος 
αμωδιξ  (Β  267)•   μώλωψ^    τ&  ομο  λΧι^τ^ 

οίδημα,  φλέψ,  φλυχτίς  [9] 

ή^σμωσή•  ανέμου  ηνοη 
-[σμων&Ιοντα'   τά  ταρασσόμερα^  ζέοηε, 

πομφόλυγας  ηοιοϋντα 
σμώχειν  ένεργεΐν  μετά  σπονδής 
σοάνα  ( — λα)*  άξίνη,  Πάφιοί, 
σοβάδες•  ύηερήφανοι,   άστατοι,   μαίνόμενα 

(ΑάΙΜ] 
σοβαρεύεο&αι*  έξιτήλως^  ^^•  τον  δέοψτο; 

(φέρεσ&αι) 
σοβαρεύεται•  επαίρεται 
σοβαρή^ητιχήν  σφοδράτβ 
σοβαρός  (Αγ.  1ΙιιΙ>.   604  «ί)*    ι^ικ^ιίφβΜς, 

αυθάδης,  σεμνός•  άηό  τοΰ  ^έβας.  τ}  σνβΛ- 

ρός  χαί  ηλονσιος^  από  Συβαοιτω9 
σοβεί  ν   όιωχαρ.  τρέχειν .  άΛ€λαύρ€ΐν  (Ιλ. 

£ς.  Υ  6) 
σοβεΐταΐ'  διώκεται 
σοβών*  των  σοβων.  άφ'  ού  χαϊ  τό  σοβείν 

σόγχος  (εβίΐίηι.  Γγ.  £ΧΙΙ1)•  λάχανον  αγρνη 
^σοιδηύδεις•    βάχχαι.   διά    τό    σεσοήσθω, 

έν  τφ  βακχεύειν.   Σόος  γάρ   ι}    ορμ^  υΰ, 

φορά 
σοί^ης-  ιρί^ρος.  άλαζών.  διάβολος  (1052) 

{^Αττικοί,  λάλος,  στωμύλος) 
σοίκιδες•  κώνωπες 

σο  Ιο  (ο  510)*  τοΰ  σον  [18—21] 

Σόλοΐ'  πόλις 
σοκςί'  βροχίξει,  όχλενει 
σολοικίζει  (Οβιη.  1110)*  βαρβαρίζει 
σολοικισμός'  δτε  τις  άτέχνως  διαλεγεταί 
σόλοικον  τό  άμα&ές 
σόλοικος•  ίηισεσυρμένος,  αδιάφορος 
σολοιτύπος•   μυδρακτυπος.   χαϊ  χαλχός  τι; 

έν  Κνπρψ  (σολοίτυπος) 
σόλον   (Ψ  826)•    αύτοχώνεντον  δί- 

ΰχον,  η  οιδηροϋν,  ή  κεχωνενμένον 
σόλον  δίαχον 


€00.  69  σ  μοΐς  (οί.  μοΐος,  αμνός)  70  α  μοΐο  ς  74  α  μορδον  ε  ό  ς  —  π&ωνες 
77  αμυδρός        79  τρίμμα        82   αμύξαι  —  μαράναι        85   αμνρνίον        86  σμνρνος  — 

ο'δ 
σμνρναία        90  ηρπ        (1300  σμώνη,        1301  σμωόωντα)        2  (εΐν        9  άπολανειν         14  σε- 
σοβεΐσ^αι       22  εΐιί1ιηβ8(1.  αά  ΜβΙβΙ.  ρ.  619  Βοηη. 

ΗΒδ.  94  αμυχών  {Οίΐε%.  Νβζ.  €.  XIII  132  ρ.  74  Ογ.)•  τά  αυτά  96  σμώδιγγες 
(Ψ"  716)•  μώλωπες,  τραύματα  99  αμώμενος  (οί.  Αγιβ*.  £γ.  IX  ρ.  1100)  (ΑΙοβΓ.  355)  Α4 
1304  ή  μιαινόμεναι  12  Σόδομα•  πήρωαις.  τύφλωσις.  η  ατείρωσις,  έατωσα  σιωπή,  ομοίωμα, 
έχκλιαις,  χαϊ  θεμέλιος  (ΡΓορ.  ίη  Ιβββί.  ΧΐΙΙ  ρ.  217)  18  ύοΐσι  {Α  ^)•  τοις  σοΐς  19  σοΙ 
πάντες  μαχόμεσθα  (Ε  ο75)'  διά  σέ  πάντες  μαχόμεθα        20  σόεις  (1681)"  σώζεις 


1377 


2ολονι^τίς  —  ύη^ράΰ^ον 


1378 


Σολονντίς  (ΗβΓθά<  II  32)*    άκρα  της  Αί- 

βνης 
Σολνμοίσιν  (Ζ  184)*  ί&νη  Σχν9ών 
σομφόν  (ΗίρροοΓ•  II  ρ.  103)*  χαννον 
σομφώδβις'  αί  χαυνότ^ραι.  των  αΙγιαλων 
•[ΰοναρόν•  ^ωμαλέον  (ΰοβ — ) 
σόοι  (Α  344)*   ΰωτήρίοι,  νγΐΒΪς^  όλόηληροι^ 

ϋωξόμενοι 
σόος*  σώος  (τ  300),  χαϊ  τά  όμοια,  χαϊ  ορμή 

προς  αύξηαιν  10 

σοονταί•  φζύγεί,  διώχεται,  (1366)  « 

σορδίσμός*  τό  μή  χα^αρώς  δίαλέγ^σ^αΐγ 

ήτοι  έλληνίζειν  [39] 

σορέλλη   (ΑηβΙ.  Γγ.  XVI  ρ.  1033)*   οχωμμά 

τι  έπιχωριάζον  εΙς  τονς  γέροντας^  άηό  τής 

ϋοροϋ  [41—43] 

βόρνιξα*  εΰξωμον  (9Τίί€ά) 
σορόα'  παλιονρον  είδος 
ϋορός  {Ψ  91)*  μνήμα^  9ήχη 
ϋορωνίς  (ΟοΓ.)*  έ^^άτη  ηαλαιά  20 

αόαοος'  ή  διόητρα.  χαϊ  τό  όταδιαιον  διά- 

ατημα 
00  ν  (Αγ.  ΥβΒρ.  209)*  19ι,  τρέχε^  δρμα     [50] 
σούχινος  (ΒοβοΙ.)*  ό  ευνούχος 
ϋοΰχλαΐ'  φοινιχοβάλανοι.  Φοίνικες 
0ονχ{λ)οβάλανος*  τό  αυτό 
•\σονλαδ*  ηεριέχεα^αι 
α  ου  ν  σον,  υγιές 

ή^σούμωρος'  χεχορτααμένος^  πλήρης 
-[σουνεητάσ^αΐ'  συναχολου^σαι  30 

Σουνιεύς•  Σουνιής,  δήμος  (Οβιη.  238) 
Σου  ν  10  ν  (γ  278)*  άχρωτήριον  τής  Άττιχής 
σους   (θ6ΐηο€ΓίΙ.) *   ή  ηόρευσις.   άλλοι  Ί- τό 

ους,  ή  δρόμος  [61] 

σουαρέ  (ΟαΠ.  ΙΗ.  4)*  ίτε,  ορμάτε 
αού  σ  IV  ο  ν    (Ηίρροα:.  II  ρ.  661  Κ)*    τ^  έχ 

{χ)ρίνου  μύρον 
σου  α  ο*  Ι^ι,  δρμα 
σοϋσο'  Ιρχου,  ηορενου 
σουτ  α  ι*  ϊρχεται^  πορεύεται^  διώκεται  (1337).    40 

σώζεται 
σοφία'  πάσα  τέχνη  (Ο  412),   χαϊ  επιστήμη 

[68.  69] 


σοφίζεται  (Αη  Ε^φ  718)*  σοφόν  τι  λέγει, 

χαϊ  παραχρούεται  λόγφ 
σοφιστήν  πάσαν  τέχνην  σοφίαν  Ιλεγον, 

χαϊ  σοφιστάς  τους  περϊ  μουσιχήν  δια- 

τρίβοντας  χαϊ  τους  μετά  κιθάρας  ρ,δοντας 
σοφιστής*  άπατεών,  διδάσκαλος,  πανούργος 
σοφός*  φρόνιμος,  φιλότεχνος,  καϊ  έξευρετί' 

κός,  καϊ  ό  των  θείων  ίμπειρος 
σοφώς'  εύτάκτως,  χαλώ  ς 
σο  ω  μην  ώρμώμην,  [προάγουσα 
σ  π  ά  '   φλοιός  ^Ιζης.   ή  έρυ&ρόδανον,   ή  τό 

φυτόν  τοΰ  φοίνικος,  καϊ  όργανον  μουσνκόν 
σπάδακες'  κύνες  (1396) 
ή^σπαδάχηρ'  σπαράττει 
σπάδιον  (ΑΓ^ίνΐ)*  τό  στάδιον 
σπαδόνα'  τό  σπάσμα  [β^  80] 

σπάδων  ό  ευνούχος 
σηάξεί'  σκυξςί.  Αχαιοί 
σπαθ§.    (Οίρΐιίΐ.  ίΓ.  II  27  ρ.  395)*    τρυφφ, 

αναλίσκει,  άσώτως  καϊ  αφειδώς  άλαζονενε* 

ται  [84] 

σπαθατόν  τό  ορθόν  ύφος,  σπάθχι  κεκρου^ 

μένορ,  ου  κτενί 
σπάθη  μα  (οί.  ΡΙιοΙ.  529,  6)*  πύκνωμα,  άπό 

τών  ταΐς  σπάθαις  κατακρουόντων  τά  ύφη 
σπαθητόν  γχη^αικεΐον 
σπαθίξεσθαι•  μύρφ  άλείφεσθαι 
σπαθίνης  (0γ6Κ.)*    τών  έλάφων  τις  οΰτω 

καλείται,  ή  ήλικία[ν]  έλάφου 
σπαθίς*  Ιμάτιον  σπάθη  ύφασμένον 
σπαθίσματα'  τά  σπαδονίσματα 
σπαθώσΐ'  σκορπίζωσιν 
σπ αίρει    (Νκ.  ΑΙ.  318)*    άλλεται,   σκιρτ^, 

πηδςί.    σκορπίζει.    Ί*  ίρυχαγωγεί 
σπαιρόντων  τήν  ^υχ^^ν  έκπνεόντων 
σπάκα  (Βϋτοά,  Ι  110)-  κϋνα,  ή  σφίγξ 
σ  πάλα  ξ  (ΑπβΙοΙ.  άβ  απίαι.  3, 1)*  είδος  άρον^ 

ραίον  μυός,  Ικ  γενετής  τυφλού,  καϊ  Ιππων 

είδος  οΐ  σπάλακες  {βραάιοΒ») 
σπαλακία•  νόσος  ή  περϊ  τους  οφθαλμούς, 

πήρωσις 
Ίσπαράσιον    δρνεον,    έμφερ^ς   στρουθφ» 

ίνιοι  σκί^  (1227) 


ΟΟΒ.  38  χαννω\  40  αωροϋ  (οί.  τορελλή)  44  παλινούρου  47  αορωνής  (οί.  ααρ — 
σωρ—)  52  Φοίνικες  ροβΐ  1353  55  σούνσων  58  σουνιεϊς,  δ\  ^9  α  ο  ϋ.  ο  ν  ϋΟ  σους,  ή 
64  σοϋσοι,  θίορμα  75  ορμώμην  82  σκύζαι  85  ύφεστάθη  89  οπα^ήνης  90  σπα- 
νές      96  σπάλεί 


ΗΕ8.    89 
(Εζβ€)ι.  XXV]  2 


^  αόρδιδον*  ^υπαρόν  (ίοτάίάνιη)        41  αορεύει  (σο — )*  συνάγει       42  Σόορ 
.  3)-  Τύρος         43  σορηδόν  (ΡΗϋο  ΥΜ.  Ι  17  ρ.  96)*  όμοϋ,  παρά  τό  σωρόν 


(σπάδωνα)        84  σπά^η*  μάχαιρα,  ξίφος 


87 


1379 


<ίηαύλα9ρΛν  —  ύηβζμαχίας 


ι» 


σηαλνσσΒται•  σηαράσαται^  ΤΜράσοίται 

σπάναχα•  όρίγανον 

σηανίαν  τή9  ϋηανώτητα,  ύς  όύίαν^  τήν 

όαιότητα  [14Μ] 

ϋηάνιον  άραιόν 

σηανόν  τίμιον,  ηολλοΰ  άξιον  έοτιν 
σπαραβάραί*  οί  γίρ(ρ)οφόροί 
σηαρασσόμΒ0α•  ξεόμ^Βα,  ταραττόμβΒα 
οηαράγμααι  (Εατ.  Βιε€ΐι.)'  ξ%αμοΙς,  ^αρα-'    10 

χαΧς,  άποβολαϊς.  δαρμοΐς 
αηαργαί*  όργαί,  όρμαί 
ΟΛαργάν   δτε  οΐ  μασΒοϊ  ηλήρεις  ύαι  >'(£- 

λαχτος 
ϋπάργανα  (Αγ.  ΑοΗ.  431)*  δεσμά,  {^άχη 
σηαργάνοις    (ΑββοΗ.  €1ιο.  756)*    δεσμοϊς, 

^άχεαι 
σπαργοναι  (— ώσι  ΡΙιΙ.  6ίτ.  460  €)*  κλημ- 

μυροϋσιν,   άηοστάξοναιν 
α  κ  αργών  (ΕαΓ.  Βΐ€€ΐι.  701)*  6  ηλήρης^  χαϊ    20 

δεόμενος  ί{χ)χρΙΰεως 
σηαρνάς  (ΑββοΙι.  Α|^.  556)*  σπανίους,  άραιάς, 

διεσπαρμένας 
σηάρνιοΐ'  ίνΒαλάττιοι  ηίτραι 
σηαρνόν  (ΟιΙΙ.  Βίιη.  19)*  σηάνιον^  όλΙγον 
σηαρνοηόλιος    (Μβηιηά.    000Ι.ΧΧΧ1Π)* 

όλιγοηόλιος 
σηάρξαί'    σηαργανήσαι.    σπαράξαι    (1461) 

[20.  21] 
Σηάρτη'  ηόλις.  χαϊ  στάΒμη τεχτονιχή  (Ομ-    30 

Ιίη.  ίΓ.  ΓΧΧ) 
Σχάρτωλος  (ΤΙιαο.  II  79)*  ηόλις 
σπασμός   (ΤΙιυο.  11  49)*    ή   παλίρροια,  χαϊ 

το  πά^ος  (25] 

σηάσσατο*  [βά  26].  Ύίγρενσεν 
σηάσωμεν  άγρενσωμεν,  έλχνσωμεν 
σηατάγγαι  (ΑηβΙορΙι.  ρ.  1119)*  οΐ  μεγάλοι 

έχϊνοι  οΐ  θαλάσσιοι 
σηαταγγίξειν  ταράσαειν 

σηαταλ^'  τρνφςί  40 

-^σησταλςίς•  μαστιγωτιςίς 


σηατΒίων  δερματίνωρ 

σπατίΛχτον  διεβηοσμένορ,   χαϊ  -^ευχ^ 

σηατίξεί'  των  {σ)Ματ4ω9  ίλχΜΐ ,  των  ^ψ 

μάτον,  τύν  τιτΒείν 
σηατίλονροι•   οΐ  τήν  ούράρ  %1ς  η^  μ•- 

τίλην  έχτιΒίντες 
αηατίλη  (ΗΙρρθ€Γ.  388,  36)-  τ6  ύγρόν  Αμ- 

χώρημα 
βηάτος•  δέρμα,  σχύτος 
•^σηανον9ες  ΣαλαμΙνιοι  ρΐ| 

σπειμα'  σχοινίον  (κεϊσμα)  [41] 

σηείομεν  ηορευΒώμ^ν.  άχολουθι^αφμεψ 
σηεΐό  μοι  (Κ  285)*  ΐΛοχαλούθτιαΦν ^  βντ- 

εΧ»ί  μοι  (4^ 

{σηειρά)*  ^σηύλΛΨ  οΐ  ηρός  τ§  βάσπϋ- 

Βοι,  χαϊ  της  νεώς  σχεϋός  τι  (β  318).  μ1 

σνστρεμμα  έχ  σχοινίαν^    τίΐ  φάχη  (δ  214). 

χαϊ  Ιμάτια,  χαϊ  Ιστία,  άλλο^  Μας  Ιμαίί§9 

ευμέγεθες  γνναιχείον 
σηεΐραΐ'  σειραί,  δράγματα,  £λ&]^^^  χαίΗ 

μαλάγματα  των  ν9ύν 
σηείραμα'  πλήθος  [48) 

ή^σπείρεσιν  ή^αί  έλνγαΖς  τοΌ  δφεως 
(^σ/ίειρηδών  είλησις^  Λ€ρίΜλοχή)  1465 
σηεΐρον  (β  318)*  τό  χαλ09  Ιμάτισν^  νβΐ  τ• 

^αχώδες 
σηείσαΐ'  έχχύσαι ,  αρασανέγχαι ,  9ϋααι  % 
σκέλεχτος•  ηελεχάν 
σκελλάμεναι  (Αβοΐ.)*  ατ€ϋίάμα9αΜ, 
σηέλληξι'  σαελέ^οις 
σηένδαμνον  ξύλον  (σφ — ) 
σπένδεσΒαι•  Βυσιάξεσ&αι 
σπένδεταΐ'  Βνεται  Γ3β] 

σηενδόμενος'  άνατι^εϊς  τφ  &€ψ 
σηέος  (ά  279) '  σπΐ)λαιον^  άντρον 
σηεργανήσαι  (Αβοΐ. ?)•  αχαράξαι  (1419) 
σηέργδην  έρρωμένως 
σ ηέργουλος'  όρνΦάριον  άγριον 
σπέργνς'  πρέσβυς 

σηερηδών  εϊλησις,  ηεριηλοχή  [Μ] 

σπερματίας  ( εΓβΙίη.  ρ.  97)  •  ^ μέγας  σιχνό; 


€00.  (09  σπάλν^ρον^)  1401  σπάρναχα  (οΓ.  πάναχτος)  Ο  σηάργαι  (ΓοΓίβ  Ηίρ- 
ροοΓ.  1053  Ο)        14  ηλτΐρες        1Ζ  σπαρτωλός        2^  σπάσατο        (33  σηατιχτόνί)       88  & 

τ 
ενανον  {Βετ%)ί.  ϊ'ΛηΙ  ΑΓΟβά.  ρ.  ΧΠ        45  Ιμά  ^^ΐ.  Β&βίΐ.  ΡβΙτίο.  ΚίβαιηιεΙι.  ρ.  138)         46  €ΐ  έχι- 
ζευχΓήρ        63  οΓ.  πέργονλος        65  σηέρηδον 

ΗΕ9.  1403  σηανίζεται  (ΙοΙ).  XIV  11)•  σχορπίξεται,  άηορεί  20  σηάρτα  (Β  135)• 
σχοινιά.  ^άα{μ)ατα  21  σηαρτίον  (ΑαιιίΙ.  Οβηββ.  XIV  24)•  ^άμ{μ)ατος  25  σχασάμενος 
(κ  439)•  έλχνσας        Αά  26   εϊλχυσεν  (Α  240)         39  σχειλάς-  ηέτρας  (σηιλάς)        41    σπιν- 

θτ/ρ'  ακοντισμός ηνρός  άποβολαί  (1524)       44  σπεΐος  (β  104)*  σχήλαιον        48  σχεϊρα' 

πλήΒος.  στράτευμα,  [τάγματα,  ή  συστροφαί  58  σηένδομαι  (II  Τίηι.  ΙΤ  6)*  ^νομΜ 
6β  σηίρμα  ηυρός  (β  490)*  τό  ήμίχαυστον  ξύλον.  ι)  αύτδ  τό  χνρ.  ή  βρ^χύ  τι  ταυ  πυρός•  ^ 
ττ\ν  λαμπηδόνα,  ή  σαινΒηρα 


1381 


ύηβρ/ίοίόγος  —  ϋηοδέονχο 


1382 


σπερμολόγος  (Ρβηι. 269, 19) *  φλύαρος,  χαϊ 

6  τά   σπέρματα  σνλλέγων,   χα  Ι  χολοιώδες 

ξώον 
σηερμονόμος'  τά  αυτά 
σηέρξομαΐ'  όργισ^ήαομαι  ^ 

σαβρυνείν  σπείρείν  [ιά  71] 

α  Λ  έ  ρ  χει*  σηονδάξεί^  ΟΛεύδεί  [73] 

αηέρχει,ν    σκεύδειν.   χαλεηαίνειν.   θυμού» 

σΰ'αί.  άπείλεΐν,  ταράσσεοΘαι 
ϋηερχνή  (Ηίρρο€Γ.  II  ρ.  672  Κ)*   σπερχυο-    10 

ποιος 
απερχνόν   (Ηββίοά.  8€αΙ•  454)*   οκουδαϊον. 

χαΐ  είδος  ίέρακος 
σηερχνός*  ταχύς,  σηονδαΐος,  άγαν  έγχείμε• 

νος  προς  τι,  γ]^  ίπειγόμενος 
απερχόμενος  {Δ  110)-  έπειγόμενος 
απέρχοντες'  επείγοντες.  &υμονντες 
οπερχνλλάδην     χ  έκρ  αγ  α  ς    (Οοη. 

€€€Ι,ΧΧΧνΐ1)'  άγαναχτήσας  ύλαχτείς  άγαν, 

παρά  τό  σπέρχεσ&αι  20 

σπέρχων  Ιπείγων,  χελεύων 
οπέσ&αι  {χ  324)*  έπαχολοχ^σαι 
-^σπέταΐ'  Ιβταται, 
σπέτε'  είπατε  (οί•  ίσπετε) 
σπεύδεταί•  έρι&[ρ]εύεταί,  ερεθίζεται 
σπεύδων   (Ηοβ.  8ΰαΙ•  864)*   σπουδάζων, 

ενεργών 
σπεύααιτο'  παραχαλέαείεν 
ΣπενσανδρΙδαΐ'  γένος  ΙΒαγενων 
σπεΰσεν  ίχαμεν  (ι  2501),  έταΧαιπώρησεν,    30 

έχαχοπάθτισεν 
απήλαίον  άντρον,  σπέος 
ή^σπηλόν  σχληρόν 

σπήλυγγες•  τά  χοΐλα  της  γης,  σπηλαία 
ή^σπήσονζαι,'  συνέσονται  (1526) 
σπίγγος*  Ιχθύς 
σπίγγον  απίνον 

άσπιλα•  στέμφυλα  [91] 

σπιγνόν  μικρόν,  βραχύ 
σπίδεος  (^253)*  μεγάλου,  στρογγυλού,  μα-    40 

κροϋ         φ 
α  π  ίδιον  (Α68ε1ι.  Γγ.  369)•  τά  αυτά   (οί.  -ψί- 

διον) 
σπιδές'  μέγα,  πλατύ,  ευρύ 


σπιδνόν  πυχνόν,  συνεχές,  ηεπηγός 
σπιδόεν  μέλαν,  πλατύ,  σχδτεινόν,  πυκνόν, 

μέγα 
απίζα  (8ορ1ι•  ίι.  395)*  όρνιθάριον,  στρουθφ 

ίμφερές 
απιζία•  τά  δρνεα  άπαντα  (οί.  §πιζα) 
σπιζίας  (Αγ.  ΗΑ.  VIII 3  IX  36)*  είδος  ίέρακος 
σπιζίτης  (ίά.)'  είδος  αίγιθαλοΰ  όρνέου 
σπιθαμή*  τό  μέτρον,  τό  άπό  του  μεγάλου 

δαχτύλου  έπϊ  τον  μικρόν  διάστημα  έκταθέν 
σπιθίαι•  σανίδες  νεώς 
σπίκανον  σπάνιον 
σπίλα-  χορδαϊ  έξ  εντέρων  (2905.  6) 
σπιλάδες  (ε  405)*   αΐ  περιεχόμεναι  τη  θα- 
λασσή πέτραι 
απίλαξ'  μύλος  ό  πλατανώδης 
σ  πίλο  ι*  αί  έν  τοΙς  Ιματίοις  κηλίδες 
απίλον  Παρνασσίαν  Ία»ν  'Ομφάλη  (ί^. 

19).  ούκ  εΰ.  σπιλάδες  γάρ  πέτραι 
σπίλος*  ^ύπος  Ιματίου.  [1517]  κηλίς,  πέτρα 

πωρώδης,  χοιράς.  γη  κεραμική 
ίσπίλη•  συμπεφυκός.  λεΖον 
ή^σ πίλων  τραχείς  τόποι 
απιλωσαι*  ^υπύσαι 
σπίνα•  6  σπίνος 

ή^σπινδεΐρα  (Βοβο(.?)'  άροτρον      [28.  24] 
σπινθία  (—νια)•  είδος  όρνιθαρίων,  σπίνοι 
-^σπίσονταΐ'  συνωνται  (1493) 
σπλάγχνα•  ήπαρ,  Ιγκατα,  χαΧτά  εντός  των 

ζώων 
σπλαχρός  (Ο^ρπίΙ)•  μεμιασμένος 
σπλεχοΰν  (Αγ.  Εχβ.  152)-  κληαιάζειν,  συν- 

ουαιάζειν,  περαίνειν 
σπληδαί  (-^ός  Νίο.  ΤΙι.  763  Ι,γο.  483)•  σπο- 

δός  λεπτή,  χόνις 
σπλήνες'  οί  ύπό  τφ  λέβητι  Ιλιχες.  χαϊ  παρά 

τοις  Ιατροις  τά  επιμήκη  όθόνια  (Ηίρροβτ. 

II  ρ.  233  Κ) 
(σπληνόδους•  ασθενούς  οί.  π  2574) 
σπογγία•  σπογγώδη 
σπόγγος•  απογγίον 

σποδείν  (Αγ.  Αν.  1016)*  παίειν,  αυγγίνεαθαι 
σποδεΐσθαι•  περαίνεσ&αι 
σποδέοντο•  έμάχοντο,  έτύπτοντο 


€0Β.  (70  €ί.  ίσπερξάμην)  75  σπέρχνη  80  \υλάγδην  (93  σπείσονται•  συν- 
θήαονται'ϊ)  98  €ί.  ^ριγνος  99  μικρού  1500  €ί.  άσπιδίς  1500.  1  =  1.  1500  7  αίγι- 
δαλον  ^  έκτεθ^ν  ί^  παονασείαν  Π  χοιρασγή  (18  βά  σϋΐλόν  —  ίριλόν^)  *ΙΙ  σπΖνα, 
ό  σπίνος       22  ΤϋβοριιοιΙ.  Ιο,  9        29  ^ί,  κατασπ —  6ΐ  διεσπ —        32  σπόγγια 

ΗΕ8.  λύ  71  θνμοΰσθαι.  άπειλείν,  όκόχειν  78  Σπερχειός  (Π  174)*  ινΜΗ^  Θεσσα- 
λίας 97  σπιλάδες  (βρίβΙ.  ΙαιΙαβ  12)*  μεμια{σ)μένοι  1517  σπίδος•  πρϊνσς^Ά  όμιλος) 
23  Σπίνθεος•  άροτρον  (1523).  *Απόλλων  (1259)        24  σπινθήρες  (Δ  77)*  άποβοΐαϊ  πυρός 

87* 


1383 


ΰηοδίά  —  ύτα^μά 


13» 


αηοδίά  (ΒαΓ.  Οχοί•  616)*  χομ^,  σηοδός 
σηοδηϋΐλανρα  (ΗίρροηιβΙ.)*  ή  €άς  οόον; 

τρίβουσα^  ή  έν  €θΐς  όδ^Ις  €ριβομένη 
σηόδΐϋον  ( Αγ.  Υββρ.  829)  *  όχτηοορ^  φ^99 
σκοδός•  χάνις,  τέφρα:  άφόδενμα  (ψό&ος) 
σκοδούμενος  (ΕυΓ.  ΑηάΓ.  1129)*   τυκτό" 

μένος,  χαΧ  τά  δμοια 
σκύλας   (βορίι.   Γγ.  10)*  χιτωρίβχος  βαΒ^ς 

σχντινος,  ό  βνρσινος  &ωραξ 
ϋΛολή^ια'  τά  παρατιλλόμενα  έρίδιαάπότβήβ    10 

σχ€λων  τώρ  προβάτων 
σκολείσα  (ΑβοΙ.)*  οταλεΖβα 
σκόμενοΐ'  μετελΒόντες 
βηονδαΐ'  εύχαΐ,  σννΒηχαι,  {ά  1591) 
αηονδεϊον  (ΑπβΙ.  ίΓ.  XVII  ρ.  964)*  άγγεΧον^ 

Ιν  φ  τοις  είδωλοις  οίνον  έχέσπενδον  λοί" 

βείον,  έν  φ  ίλαιον 
σηονδή'  6  έηιχεόμενος  ταΖς  Βυαίαις  οίνος, 

οννΒηχη,  δρχος  [49] 

σηόνδίχες'  οΐ  τάς  αηονδάς  χέοντες  20 

ΟΛονδυλη*  ή  γαλή  ηαρ*  ΆττιχοΙς 
οπόηια'  ηέμμα,  δ  τννες  στατίας  (1616. 

1667) 
{ΣΛ)οράδες•  Εχη(λάδες  νήσοι  Ιν  τφ  ΑΙγαίφ 
ΟΛοράδην  (ΡΙλΙ.  ΡτοΙ.  322  Α)*  έσηαρμένως, 

ή  έν  διαφόροίς 
οηορευτής*  σηορΒνς 
αηοργαί'  έρεΒισμοϊ  εΙς  τό  τεχείν  (14091) 
σηόρΒνγγες  (ΡοΙΙ.  II  28)*  αΐ  συνεστραμμέ- 

ναι  μετά  ^νπου  τρίχες  (Οοιη.  €€0X111)  30 

σηορΒνγγια*   τρίβολα,   τά  δίαχωρ'ή(μα)τα 

των  αίγών^  ά  τίνες  απνράδας  χαλονσιν 

αηορτία•  εορτή  αγομένη [60] 

οηονδαξ'  άλετρίβανος 
βηουδαρχαιρεσίαι,'   οΐ  περί  τά  αρχαιρε- 
σία σπουδάζοντες 
σηουδαρχίαι  (εί.  Χεη.  $3™ρ.  Ι  4)*   χατά 

σηουδήν  άρχοντες 
σπονδασμα  (ΡΙιΙ.  Ρ1ΐ36άΓ.  249  Β)*  σπονδή 
σπονδή'   ή  συνήθης  ήμΐν  σπουδή,   οίον  (ο    40 

229) 


Ρβΐ 


{σΛΦνδ^  νυν)  ά9άβααβ%• 

μετά  τάχονς 
σηύγγας•  δρνις  {ζί,  πίγγαν} 

%σηυρ^1ς* 

σηυρ^Ιξει,ν  (ΑΓίιΙορΙι.  €06£.1Ι)*  σπίσ^α, 

χαϊ  άγαναχτείν,  πνόαρίζσιν.  χαΐ  σφνζμ» 
σπυρίς  {\ά,  ρ.  1123)*  τό  τσ^ν  πνρών  άγρς 
σηυρίχνι,ον'  πΧεχτόν  Τ9,  έξ  οίσνων 
^σπύραΒοΐ'   των  Λροβάχσηβ    χαΧ  Λίγάψ  ^ 

χόπρος 
σκυρούς  (βτΓίαιβ.)*  πνρούς 
ή^σταβατίναι•  χωκεωνες 
\σταβεύς'  χωηεων  (1949) 
•^στάγην  χάρδοησν  (1660) 
σταγόνες*  ^ανίδες,  '\Βνγαχέρ€ς 
-^σταγρόν  ξηρόν,  Βερμόν.  άΜμαΐ&ψ  (1613»* 
σταγών  (Τίηββ.  Εοατ.  99  €)  *  ^τ  ψοζς  μ£τ$χ. 

λιχοΐς  τό  χαΒαρόν   σώ^^ριον^    ^^ητ)  ιι1 

σταγσνόΒαλκον  τόψ  διαιρϋϋψτα  τανη 

χαλοΰσιν 
σταδαΐα  ( ΑμοΙι.  Ρβη.  239)  -  έ^τψ^άτα.  •ρ•ιι 
σταδαΐον  μέλος'  τό  κρψοίβ  [81.  Μ] 

σταδία*  ή  λυχνία  [81) 

σταδινόν  ηαρά  ή;'^^ωνί  χολίτην 
στάδιο  ν  τέλειον  (&€.  χιτώνα),  βραβείσν  (\ 

▼.),  έκίνίχιος  δόξα 
στάδιος  χιτών    (Ο&ΐϋηι.    ΗφοΙ•   ίΓ.  Ι,ΙΧ)* 

ατατός  Βώραξ  ρΐ] 

σταΒερόν  βέβοΜν^  Ισχνράν^  έδραΐον.  άλλα 

όέ  τό  ύποσϊατιχόν,    οί  όέ  μεοΊ^μβρινόν,  ^ 

έατηχός.   Ινιοι  Βερμόν,  χα^αρόν^  γαληνότ, 

ενδιον 
σταΒερήν'     ττ/ν    μεσημβρινής    ωραν^    Ηρ 

Βερμήν,  ως  Πλάτων  (Ρ1ι86ιΙγ.  242  Α) 
σταΒεύειν  πυροϋσΒαι  (οί.  σα^ —  1649) 
βταΒενβαι    (Αγ.  Άν.  1061)•     το   τφ  πνξΐ 

'')<^^Χν  χλιάναι  χρέας^  χαϊ  τό  όητήσαι 
σταΒευτός  (ΑοεΙι.  ΡΓΟη.  22)*  κεφλογισμί- 

νος  ήρεμα 
σταΒμά'  θυρετρα  (ΕοΓ.  Η.  Γ.999).  τάλσντε 
οταΒμά'  φλιαί  φ  [96] 


€00.    88  σποδι^^λαϋρα         39  σπόδησον         (47  λοιβάσιονί)        51    σπονδύλλη^ 
ε  π 

1/  γάλλη  π  63  έγαίω  54  ίνδιαφόρονς  57  μεταρν  58  τρίβηλα  —  σπυρίδος  61  άλεχτ\ 
64  σποΰσμα,  σπ.  σπούδασμα  70  οίσυίων  72  \ρρούς  1)18  74  |  ίνα  ι  89  €Ϊ,  ορΒοστά- 
διοι        96  Βήρατρα        97  σταΒμία^  φλοιαί 

ΗΕδ.  49  σπονδεΐα  (Εχοά.  XX Υ  29) '  αγγεία,  δι  ων  σπένδουαι  60  σχόρτονλον 
τόχον  (βροΓίαΙββ)  73  σταβαλοχόμαν  (δορίι.  Γγ.  991)-  ούλοχόμην  (14948.  2024)  76  στα- 
βόλιχον  εύατραβον  83  στάδιο  ν  γυμνάοιον.  χαϊ  τόπος  μέγας  άπλοΰς  χαϊ  ομαλός,  ή  μέ- 
τρον  χωρίον  (εί.  απάδιον)  84  στάζει-  ^έει  86  σταδίη  (Η  240  ι1.)*  ή  σνατάδην  χαϊ  έχ 
χειρός  μάχη,  η  έχ  συστάσεως  χαϊ  έχ  διαδρομής  90  στα^εν.  μένος  (σταΒμονμενος) •  τεχμΜί- 
ρόμενος,  σνλλογιζόμενος^  στοχαζόμενος  98  σερπενδιβίλουμ^  βίλ  χλονμβίνανμ,  ΡαψΛίχως 
(ροΓρβηαΙευΙιιιη) 


1385 


ύτά^μη  —  0τάτο$ 


1386 


ϋτά^μη  (Ο  410)*  ϋπά^ος,  έν  ^  άπορ^οΰ- 
Οίν  οΐ  τέκτονες'    δ^εν   χαϊ   βτα^^μήύα^ 
ϋ&αι  (€8ΐ1ίιηΐ€ΐι.)   τό  άπορΒώοαι  λέγίται, 
ή  κανών  ^  χαϊ  τό  έν  τφ  δίΛβήματι  μολι- 
βοϋν  αχεϋος.   χαΐ  ξύλον  νανπηγήαιμον 
ατα&μηλάταί'  έξωαται  νίων 
ατα&μήαας  (Ειιτ. Ιοη.  1137)*  έν  ξυγφ  οτήαας 
Στα&μία'  εηί&ετον  ΆθΊΐνάς 
ατα&μήααα&αι  (ΗβΓοά.  Υ1Ι  214)*   αυμβα- 

λίΐν,  ύχάοαι  10 

ατα&μοΐ'  έηαύλας,  δηου  Ιΰτανται  ϊχποι 
χαϊ  βόες,  χαϊ  ατραηωτιχή  χατάλνϋις•  χαϊ 
ή  των  &νρων  ηαραατάς,  χαϊ  τά  ίχατέρω^ 
&εν  των  ^ρών  ξύλα,  ά  νΰν  πήγματα 
χαλοϋμεν  (η  89)  [1605] 

ϋτα&μόνβς•  φλιαί  [7] 

ϋτα&μονχος  (ΑββοΙι.  Γγ.  222)-  ο  της  οΐχίας 
χύριος.  χαϊ  ξενοδόχος  [9.  10] 

ή^οτενάξειν  λνηείν  (— α^αί).  «ν^ί  όέ  ιτα- 
τάξαι  τό  Ιερόν  όατονν.    άλλοι  έηάειν  (1•    20 
ηαίειν)  άηλώς.    οί   όέ    χαταμαν&άνειν  τά 
ατή&η  (1741.  1826) 
ϋταινίον  τό  Ιερόν  όότονν,  χαϊ  τό  υΛογά- 

οτριον 
-^ϋταιρόν  ξηρόν,  Βερμόν.  άχρατον  (1679) 
α  τ  αϊ  ς  (Ευροΐ.  Γγ.ΧΙ.  ρ.  661)*  φύραμα  αλεύ- 
ρου ηυροϋ 
οταίτήϊα'  ηέμματος  είδος 
ύτα{ι)τίας  (Ερί€ΐΐ8πιι.) *  άρτου  είδος 
ή^ϋταιτιχή•  Ιοτηχας  30 

οταχτ-ήν  (Αιι(ίρ1ΐ8η.  €θΐη.  ρ.  131)*    τό  άηό 

αμνρνης  γίνόμενον 
6τα(χ)τίχόν'  ηεμμάτιον  ηλαχουντώδες,  άλ- 
λοι δέ  αγγεία  διυλίζοντα  Νειλόον  νδωρ 
βταχτόν  τό  διυλωμένον 
€ταλαγεΖ'  μαρμαρύοαει  (αελ — ?) 
οταλαγμός'  ϋταγών,  ^ανίς 
βταλάααων  (ΕαΓ.  ΑπιΙγ.  1046)*  οτάζων 
σταλείς  (Ρίηά.  01.  XIII  47)•  πεμφ&είς 
βταλεηδόνες'  ϋταλαγμοί  [26]    40 

οταλήναι^λ&εΐν.  ήτοιμάα^αι 
οταλίδας'  τους  χαμαχας,  ή  χόραχας 
οταλίζομαΐ'  έπϊ  της  ύτήλης  Ί* τρόηον  εατη- 
ο(^ας 


ύτάλίχες  (Χοη.  €γη,  II  8)*   πααοαλοι.  ξν- 

ιηραι  (1720.  21).  ϋτηλαι 
οτάλιξ'  ξύστρα  (1720.  21).  ή  «άοοαλος 
οταμάγορις*  δταν  Ιν  νψβ  κλείονες  ουοτρα- 

φώόί  ατήμονες 
ύτ  α  μίνες  (€ί.  β  252)*   ηαραοτάται,  χαϊ  τά 

έηϊ  της  οχεδίας  όρ^ά  ξύλα,  προς  ά  αί  αα- 

νίδες  ηροαηλοϋνται,  ή  ηάύύαλοι,  ηαρά  τό 

έοτάναι 
βταμνίον  θάαιον   (Αγ.  Ι.^.  196) '    χερά- 

μείον  άγγείον 
ϋτάμνος  (Αΐβχ.  €θΐη.  ρ.|465)*  υδρία,  χάλκη. 

χάλα^ος 
ύταμνονροι•  οΐ  τοις  έφήβοις  προστιθέμενοι 

ελαίου  ατάμνοι 
-^ΰτάνει•  τείνεται  (ατει — ).  ουμβέβναται 
ή;βτάνης'  δύατηνος 

'^οταρεί*  βάητει  [40] 

στάρτοΐ'  αΐ  τάξεις  τοΰ  κλήρους  (=  στρα- 
τοί) 
στασάμενον  δανεισάμενον 
στασάνη*  έγγύη,  ύηο^χη 
στασιάζει  (Αγ.  Εςς.  69  Α)*  θόρυβον  χινεΐ, 

άταχτει 
στάσιμον  -^θος'  βέβαιον,  στερεόν 
στάσις'  θέαις.  χορός  (ΑββεΙι.  ΟΗο. 468).  συν- 

έδρα,   έργαστήριον 
στασιωται    (ΗβΓοά.  Υ11Ι  132)*    οί  έχ  της 

αυτής  τάξεως 
ή^στατά'  μαχρά  (έκτατα 'ί)  [49] 

στ  ατή*  '^κάρνη,  χάρδοπος  (1672) 
στ  ατή  ρ*  τετράγραμμος  (1609) 
στατήρσι  ηροστιΒέντες*  ύπίρ  στατήρων 

οριζόμενοι,  συνΒήχας  τι&έντες  ηερϊ  στατή- 

ρος,  έλέγετο  όέ  χαϊ  τό  χρυσίον  στ  ατή  ρ 
στατιαΐον    τό  ηενταμνοϋν.    χαϊ  διστά- 

τους  τυρούς  τους  δεχάμνους 
'^στατίδας•  ναύτας  εΙς  ηόλεμον 
στατίζονταΐ'  Ιερώνται^  αύλίζονται,  ϊσταν- 

ται 
στατίζουσι  (ΕαΓ.  ΕΙ.  316)•  στάσιν  ξχουσιν 
στατίνη'  ή  έχ  στέατος  ηεκοιημένη  χαϊ  άηλή 

(1662.  1616.  1640)  [68] 

{α)τάτοι*  αρχή  τις 


600,  1604  ηαράύτασις  18  €ί.  Ιαοατάσιον  (19  άγγεϊον  διυλίζον  το  Ι)  23  ατάσ- 
αων  27  ίτοιμάοαι  32  ύφεί  33  ατ  αμήν  ες  34  σταμνεϊον  4Ζ  δασυνάμενον 
^  στατηχάρνη        52  όργι\       53  ηενταμιοϋν  —  διαατάτους  τ,ρούς 

ΗΕ8.  1605  ήι-σταΒμηότα'  λέγεται  πολύ  άφεστηχότα  7  στα&μόν  ζσχατον  (ΙβΓβοι. 
IX  2)  9  στατήρ  (ΜαΟά.  XVII  27)*  τετράγοαμμον,  ήγουν  ήμισυ  ούγγίας  10  σταθμών  {ρ 
187.  223)•  των  τής  ^ρας  παραστατών,  ή  μανδρών,  η  τόπων  ϊν^α  άναπαύεταΙ  τις  -ρϋ  στάλη• 
ταμεΐον  χτηνων,  ό  σταλός  40  σταρτήμας•  τά  σίτη  άλευρον  (1677)  γεγενημένα•  ϊ)  γά^  ζύμη 
στέαρ  λέγεται  (σταιτίνας)  49  στατεύει  (€Γ€ΐί€.Ι)•  θίϋίπει,  (1693)  58  στρατιών  τό 
τής  ^ φύσεως  όπερ  έξέστη  χατά  -{φυλάς  (είαϋο) 


1387 


(ίτάτος  —  ύ%βίχΒίν 


13Μ 


(α)τάτος'  ϋχάφη  (1668).  ^ϋΐΑοιόέ  τάς  ιτέντβ 
μνας  [%1] 

οτάτρια'  ίμηλέχτρια 

-{βταυνίξ'  Ιέραξ 

βτανροι  (ΑροΙΙ.  Ιβζ.  144,  18)•  οί  χαταπε- 
ηηγότζς  ϋχόλοηες^  χάραχΐς^  χαϊ  πάντα  τά 
έβτώτα  ξυλα^  άηό  τοϋ  έύτάραί    [65.  66] 

βτανρον  αταύρφϋον 

άταφος  (8ίηιοιϋ<1.  «ρί^.  112)-  βχαφο; (1660). 
λίχάνη 

ύταφνλη'  ό  διαβήτης,  άπό  μέρους,  έιτβΐ 
ύταφύλη  χαταχρηβτιχώς  έλέγ^το  ή  του  δια* 
βήτου  μέθη  χρεμαμένη  μολυβίς,  ώτΙ(Ι)  όέ 
χανόνα  άΛοδέδωχεν.  ίοτι  όέ  ή  μολυβί  ς 
-η  χαΒί$μένη  (Οβίΐίιη.  {τ,  6ΕΙΧ)  διά  τοϋ 
διαβήτου  χανών  λα,ξοΧχός^  έν  φ  οταΒμΙ' 
ζουοι  τους  λί&ους,  δ  ίβτιν  άηορ^οϋοιν. 
*Αττίχοί  (ΝίοορΙι.  €θπι.  ρ.  856)  6έ  τήν  έν  τφ 
οτόματι  χΙονα  οταφυλήν  βότρυν  6έ  χαϊ 
όηώραν  τήν  άπό  της  αμπέλου  (η  121).  τιν^ς 
δέ  του  ζυγού  τό  μέοον 

αταφυλίζζιν  τό  σνν{δ)ιάξ6ίν  τάς  Λας 
τοϋ  Ιματίου 

ϋταφυλίνος  άγριος,  όν  Ινιοι  χέρας 
(Τ1ΐ6θρΗΓ.  IX  15,  5)  χαλοΰαι.  χαϊ  ξώορ  ήλΐ- 
χον  σφονδύλη  (Αγ.  ΗΑ.  ΥΙΙΙ  24) 

οταφυλοβολείον  μέρος  τι  της  ληνοΰ 

σταφυλοδρόμοΐ'  τινίς  τύν  Εαρνεατώψ^ 
παρορμώντας  τους  έπΙ  τρύ/ι^ 

στάχυ  ς '  Ιατριχός  επίδεσμος,  χαϊ  πόα  τις  (οί. 
αίγίλω^ρ),  χαϊ  της  σιτηρουχίας  ή  έχφυαις 
(ΡοΠ.  11  168).  χαϊ  παρά  τοις  ναυπηγοΐς  τό 
ίηϊ  της  φάλαγγος  μεριξόμενον         [75.  76] 

στέατα-  άλευρα,  ζύμη  (1640)  [78] 

στεγανίσαΐ'  στέ}η[ί  ύηοδεχ^ναι 

στεγανόμιον  τον  μισθόν  τήν  διδόμενον 
ύπ^ρ  της  μονής  τφ  πανδοχει 

στεγανόν  στεινότερον,  τό  δυνάμενον  στέ- 
γειν  τους  λόγους  χαϊ  μη  έξαγγέλλειν,  στε- 
νόν  όέ  7^  πυχνόν,  σφιγχτόν,  συνεχές 

στεγανόποδες  δρνι&ες  (Αη  ΗΑ.  II  12 
VIII  3)*  οί  έν  ΰδατι  τρεφόμενοι  χαϊ  δια- 
τρίβοντες,  χαϊ  τους  πόδας  έχοντες  στεγα- 
νούς, ήτοι  δέρματι  Ινειλημμένονς 


στ^γανωματα•  τά  έψ  τοίς  τοέχβίς^  #έΑβ- 

γόμχνοι  σύνδεσμοι 
στογανώτερον*  σιεοκηλότσ^ΦΨ 
στεγαστήρ'  τό  ^ιωτόν  ίψιιμα 
στέγεί'  χρύπτει^  συνέχει^  βαστάζοι    [>4β^ 
στεγίτιν*  τι)ν  πόρνην 
στεγ{ν)'ή  γαστήρ  (Ηίρρθ€τ.  604,  21) 
στεγναί•  στερεοί 
στεγνοί•  στερονει,  '\ταηει»οΖ 
10    στεγνό  ν  \στενόν,  πενιχρόν 
στέμματα  (Α6θΙ)*  τά  ατέμμΜχα 
στείβει•  οδεύει,  πατεί 
-^στειβεύς•  όδευτής  (1867) 
στειβομένη  (Πιβοατ. ΧΥΙΙ 122)*  Λατσυμέ^ιι. 

στείβοντες  (^1  534)  δέ  οΐ  Μορυεατσνντίζ' 

άφ*  ού  χαϊ  ό  πλϋτης  στειβ^ύς 
στεϊλαι•  συστεΐλαι.  άποστεΖλαι 
στειλαμένη'  παραψησαμέντι 
στειλάμεψοί'  συστείλαντες.  Μλεύύβντας 
20    στειλάμενος•  ομοίως  [1^] 

στειλέαν  τήν  μαχράν  φάφα9θ9,  Άνηφάν^ 

έν  ΕιΒαρωδφ  (Γγ.  IV) 
στβιλβιι^  (φ  442)•  τον  ηέλέκΌος  'ή  άπή,  ύί 

ήν  έντ19εται  τό  ξύλον 
στεΐνεα'  ή  στενοχωρία 
στείνομαΐ'  όδυνωμαι,  στένω 
στ  ε  IV  ό  ν  {Εετοά,  VII  176)*    λ&ττόν.  στενό- 

χωρον 
στείνοντο  (5  34)*  έστενοχεΒρσϋντο 
30    στεΐνος    (Μ  66)*    στένωμα^     Φτ^νοχωρημα 

{^ηγμός  1865) 
-^  στείνων   ωραΐστής,   χαϊ   έπ'    αντφ  άρέ- 

σχων 
στεινωπόν  (μ  234)*  στενάν.  'ή  τόν  ύπό  τήψ 

Σχύλλαν  χαϊ  Χάρυβδιν  τόπον  στενόν  δντβ. 

[10.  11] 
στείοντες'  Ιστάμενοι  (1869) 
στείρα•   ή  άτοχος  (χ  522).     χαϊ  τό  έξέχο9 

τής  πρώρας  ξύλον  χατά  τήν  τρόπιν  {Α  482) 
40    Στειριεΐς    (Ι,γΒΐΜ  147,  13)*     δήμος    φυλής 

τής  Πανδιονίδος 
στείρωμα•  τρόπις 

στ  είχε  (δορΗ.  ΑΙ.  73)*  ϊ^ι,  ηορενον 
στείχειν  (Α  331)•  πορεύεσ&αι 


€0Ό.  69  καχόνος  —  καθήμενη  72  [βόλιον  74  |οι;σ/α;  79  \ήσαι  80  οτ€- 
γ  ανάμεναν  85  &οΙωπον  87  στεγητήν  88  στέγη,  γαστήρ  95  όπλνττ^ς  (97  πα- 
ραιρευ  — ?)        1700  αντοφάνης        2  στειλέη        Ζ  στεινέα 

ΗΕδ.  61  οτατό^  Ιππος  (Ζ  506)*  ό  έπϊ  φάτνη  τρεφόμενος  χαϊ  [έξ]ίστηχως  έπϊ  πολύν 
χρόνον  65  σταυρούς  {ξ  11)•  έχ  τοϋ  εΙς  την  αϋραν  ϊστασΘαι  66  σταυροτύπως  (Οτ^. 
Νβζ.  €.12  νοί.  11  ρ.  31)•  σταυροειδώς  75  στέαρ-  λίπος,  ζύμη  (^Ι.  ίη  ΟβηΙ.)  76  στ^^α^' 
έμής  78  ατβατο;  (φ  178)•  λίπους  Α4  86  υπομένει  (1  €θΓ.  XIII  7)  1Μ0  στ%1λαν 
{^γ  11)*  συνέστειλαν  10  στεινωπός  (7  427)*  στινός  τόπος  11  στείωμ^ν  (Ο  297)• 
στώαεν 


1389 


ατ»ίχωμ8ν  —  ΰτίρφνίον 


1390 


στεΙχωμΒν  (β.  €.  ΑμοΙι.  Ργοοβ•  81)*  Λορο)- 

Βωμεν  (1883) 
στελίόν  (β  236),  ονδΒτέρως'  το  τοϋ  ίϋΧέ" 

χυος  ξνλορ  [20.  XI] 

ατελέχία•  ηρεμνία 
στέλεχος    (ΤΙιβορΙΐΓ.  Ι  2)*    κορμός   ξύλου, 

χλάδος 
στελίς'  ...  ηερϊ  φυτών  (Π  17)   τήν  Ιξέαν' 

ύπό  Εύβοέων 
στελλάνδρα  (Βίοη^ι.  (7Τ>)*  4  ^^^  10 

έστελλα-  ξύσμα  (Χβη.  Αη.  111  3,  201) 
στέλλεΐ'  πέμπει,  στολίζει,  όρμψ. 
στέλλεται•  φοβείται  [•ά  28]  [29] 

στέλμα'  στέφος,  στέμμα 
ατελμονίαι  (Χβη.  Οχη.  VI  1)*  ξώματα 
στελνπην  άσφόδελον 
στεμβάζειν  λοιδορεΖν,  χλευόζειν 
στεμβάσεις•  λοιδορία  [35] 

στεμ{μ)ατιαΐον•  δίχηλάν τι έν έορτ^  •^πομ^' 

πέων  δαίμονος  20 

στέμφυλα'  τα  πτίσματα  των  ελαίων  (ΑΙΙιβ- 

ηίβηβ.)•   0^  ^^  ^^^  άπυρήνους  ^λαίας•  χαϊ 

των  σταφυλών  τα  έχχιέσματα  (ΑΙβχβηιΙηηί) 

[»8] 
στεναγμός'  λύπη  [40] 

στενάσαι•  τιν^ς  πλήξαι  χαϊ  παΐσαι•   οΐ  όέ 

στένιον  τό  στή&ος  (1611) 

ή^στεναχείλαΐ'  δαμάξεσΒαι  [43] 

στενάχοντί'  στένοντι 

στένει•   δυσπα&εΐ,  στενοχορειται.   στενάζει    30 

[4β1 
στενολεσχεΐ  (οί.  Ατ.  ΝιιΙ).  319)*  στενολογεί 
στενολεσχία•      μιχρολογέα ,     λεπτολογία^ 

όλίγη  ομιλία 
στενόπορος  (€ί.  Βαη  Αηάτ.  1143)*    ιττβιη) 

ίδός  [50.  51] 

στενυγρόν*  εύριπωδες,  στενόν,  καΐ  συριγ^ 

γώδες 
στένων  (Β6πι.  332,  12)*  στενάζϋ9ν 
στενωπός  (8ορΙι.  ΟΤ.  1399)-  ή  αγυιά,  χαϊ    40 

πλατεία,  καϊ  αμφοδος 
στενωπφ•  στενότητι  τόπων,  ή  ^ύμ'η 


στεπτ-ήρια•  στέμματα,  ά  οΐ  Ικέται  έκ  των 

κλάδων  έξηπτον 
στέργεί'  φιλεΐ,  άγαπξί 
•^στεργάνος'  κόπρων  (81€Τ€ηλ,  κοπρών^) 
στέργηΒρον  (€ί.  Αββεΐι.  Ργοπι.  492)*  φίλ- 

τρον,  καϊ  πόα  τις 
στέργουσιν  άγαπωσιν 
στέρεα  ί'    τίνϊς   των   δικαστικών    ψήφων 

[Βά  61] 
στερέμνιον  στερεόν,  Ισχυρότατον 
στερεό  ν  κατιιπληκτικόν  [εά  63] 

ή^στερηναϊα,  οδός,  ή  'Ιπποκόον  τί•  -η 

πολέμια,  καϊ  στερητική  των  πάντων,  οίον 

[ατερνοτύπη  καϊ  στερναΐα]  *  η  άπειΒΊ)ς  από 

των  στρηνιωντων  Ιππων 
στέρησις•  άποστέρησις,  αρπαγή 
στερ&ή^έμεν  στερηθήναι 
στερίσκω'  αποστερώ 
στεριφευομένη•  παρ^ενευομένη 
στ  ερίφη  (Αγ.  ΤΙιββιη.  641)*  στείρα,  μή  τε- 

κοϋσα,  μηδί  τίκτουσα 
στερίφοις*  άνισχυροις.  άγόνοις,  στέροις 
στεριφώτερον    άνισχυρότερον,    μή  στε- 

ρεώτερον 
στέρνα  (ΕαΓ.  ΕΙ.  1321)•  στήθη 
στέρνιξ'  έντεριωνη 
στερνόμαντις  (8ορ1ι.  ίτ,  66)*  ό  ένγαστρί^ 

μύθος,  Πύ&ων 
στέρνο  ν  στήθος  (Β  479).  διάνοιαν,  φρένα 

(8ορΚ.  Τγ.  482) 
στερνοτυπούμενοι•  εΙς  τά  στήθη  κοπτό' 

μενοι 
στερνοτύπτης•  ό  τό  στήθος  τύπτων 
στεροπή'  [βά  78]  αυγή 
στεροπηγερέτα  Ζευς    (Π  298)*    ό   τάς 

άστραπάς  συναγείρων  [λά  70] 

στερρό  ν  (ΕυΓ.  Αηάτ•  98)*   Ισχυρόν,  άσφα^ 

λές,  βέβαιον 
στερφίνα'  δερμάτινη•  οΐ  δέ  δέρματα  όνεια 

(στέρφινα)•   οί  όέ  στείρα  (βά  στερίφα),  ή 

σκληρά  (βά  στέριφνα) 
ατέρφνιον  (στέριφνονί)•  σκληρόν,  στερεόν 


€00.  22  πρέμια  (οί.  καλάμια)  24  εΐξέαν  (οί,  άστυλις)  2β  σωσμα  81  στελμό' 
νια  34  |^£ΐ;  37  πταίσματα  —  άπυρίνους  Ιλας  49  στενοπόρος  52  στένυτρον, 
εύρνπωδέστερον       55  τόπφ       56  οΐχέται      64  τον  στέρνων  των       76  καμπτ\       78  στερόπη 

ΗΕ8.    20  στέλγει•  ξύστρα       21  στελγίς'  ξυστρίς  (στλεγγίς)       Αά  28  καϊ  στέλλε- 

σθαί' 29  στέλλοιμι  (^ί  325)*  πέμποιμι,  καϊ  άποστέλλοιμι       35  στέμμα  (Α  28)* 

στεφάνωμα  38  στεναγήν  πεπυκνωμένην  (στεγανήν)  40  στεναγώτερον  πεπυκνωμένον 
(στεγαν--)  43  στεναχίζετο  (£Γ  96)*  ανέστενον  46  στενόεσ(σ)α•  στενακτιχή  (ρ  102) 
50  στενοτυπούμεναι•  εις  τά  στήθη  κοπτόμβναι,  στεονοτυπούμεναι  51  Χτέντορι 
είσαμένη  (£785)*  τω  Στέντορι  όμοιωθεΐσα  Αά  61  ά}Χοι  δέ  αστέρας  {ίχον)  Αά  63  ιτοι- 
κίλον  (άστερόεν)       λά  78  αστραπή  (Δ  66)       Αά  79  [αστραπή] 


1391 


ατέρφος  —  ΰτήόαΰ9α$ 


19» 


στέρφος  (Ιοιιμ)*  ^^ρμα»  βύρϋα 
οχίρχανα'  ΛερΙδΒΐηνον,  Ήλβίοι 
στέρψανον  άξίνη^  πέλβχνς  (1990) 
α  τ  εν  τ  ο  (Β  597  λ  684) '  χατά  διάψοιαν  Ιύτατο 

χαϊ  δίωρίζετο^  ή  δίεβεβαωϋτο 
στεφάναι*  αί  των  βωμών  ωλέναι,  χαΐ  τεί- 
χους έκάλξεις  χαϊ  ην  ρ  γ  ων  (ΕαΓ.  Η6Ο.910) 

χαϊ  αΐ  των  βλεφάρων  άηολήξεις,  χαϊ  χέρι- 

χεφαλαΐας 

στεφάνη•  όρους  έξοχη,  χαϊ  είδος  Λερίχεφα"    10 

λαΐας  Ιξοχάς  έχοΰσης  (Κ  30).   χαϊ  χόσμος 

γυναίχεΐος 
στεφανίσαΐ'  στεφάνωσαν 
στεφανίων  είδος  χολοιοΰ 
στέφανον  Ιχφέρειν  19ος  ην^  όηάτε  καΐ" 

δίον  άρρεν  γένοίτο  ηαρά  Άττιχοϊς^  στέφα^ 

νον  έλαίας  τιΒέναν  ηρό  των  θυρών  *  ίκϊ  όέ 

των  &ηλείών  ίρία  διά  τήν  ταλασίαν     [92] 
στέφανος  ηολέμοιο  (ΐν^  736)*  μεταφορι^^ 

χώς,  άηό  της  στεφάνης^  ο  έστιν  περίβλημα    20 

χεφαλής  γυναιχίΐον 
στεφανοφορέοντα*  άη*  οίχου  τινός  χα* 

λονμένου  Στεφανηφόρου 
στεφάνωμα  (€Γ&Ιίη.  (τ,  XIII  ρ.  100)*  τόν 

λωτόν,  διά  τό  αάντα  τά  φυλλώδη  χαϊ  ηοώδη 

στεφανώματα  λέγεσ&αι 
στέφεα•  στεφώνες,  ίν  Όχοΰντι  τόκος  στ€- 

φάνων  (Στεφανώνω)  χαλεΖταν 
στέφει  (θ  170) '  χοσμεΐ,  στέφανοι 
στέφεται*  στεφανονται,  χοσμείται  ^Κ^ 

στεφέτην  ( — ίτην)'  Ιχέτην 
στ  εφ  έ  ων  (ΕαΓ.  Τγο.  258)*  στεφάνων 
στέφη  {ΟΐΛϋη,  Γγ.  Υ  ρ.  34)*  στέμματα,  άίταρ- 

χαϊ,  άρχαί 
στέφος  (ΑββοΗ.  Γγ.  231)*  τά  αυτά 
στεφών  ύιρηλός,  άηόχρημνος 
στέ^αι*    ηληρωοαι.    στεφανώσαι.    χεράσαι. 

χυχλωοαι 
στη  (Α  197)•  παρέστη,  ίστη 
στηβύσαειν  άδολεβχεΐν  [1807]    40 

ή^ατηδόν  γλανχόν  (474)  [9] 

στη^ίας'  δρνις  ηοώς  (σηιζίας^) 
στήΒος'  τό  έν  τη  &αλάσση  πρόαχωμα.   χαϊ 

τό  υπό  τους  ποδών   δαχτύλους  ατη^ννίον 

(ΗίρροοΓ.  III  ρ.  222  Κ) 
στήλαι  (1Γ259)*    οΐ  λίθοι  του   τείχους  οΐ 


προΒστώτ^ς  χάτΦ&ΜΡ  ηξ^ός   άντίρ&ΜμΛ.  ιά 
Βεμέλιοι 
στήλας  διστόμονς'  τοβ^  τάς  Ήραχλείββς 

στήλας•  Ινισΐ  αότάς  νήύσνς  ά^αί  φασν,  ά 

6έ  προσχωματα,  οΙ  6έ  τωψ  -ήπ^ίρωρ  ίχρε;, 

οί  δέ  πόλεις,   χαϊ  οί  μέν  Μο,   οΐ  6έ  τ^ 

οί  όέ  μίαν^  οΐ  δέ  τεσσάρας 
•^στήληχα•  τήν  ννσσαν 
στηλίδια•  οΐ  τε^ειμένοι  οροί, 
στηλίτας    (Ρβιη.  122,  6)"     όντως  ΙβκΑη• 

Άττιχοί^  οίτινες  έπ'  αίτίψι   τί9Ϊ  {ί)στ^ 

γράφησαν 
στηλιτευ^είσης•  φα9€ρωθ€£αης^  δημασαο- 

&εΙσης 
στηλιτενοιντο'  χαταβάλλοίντο 
στηλιτενοντος'  χαχίΐβάλλοντος 
στηλιτενσαΐ'   έπϊ  στήλης  γράτ^αι,  ΒρίΛμ» 

βενσαι,  δημοσιεϋσαι,  ΜοραδΈ^γματίσαι 
στήμα'  Ιν  ναυτνχοίς  ονόμασε»  άναγέγρβπτα, 

χαϊ  έπΙ  φυτοϋ  τΙΒετοΜ^    χαϊ  χά  6μο*Λ  (ιί- 

δοΧαί) 
στημνίον  δ  ή/ιεΐς  χατάατημον  ή  κε- 

λύστημον 
στημονίας  χιχίννους  (ΟηιΙίιι•  Γγ.  ΧΟΠ)* 

τσίς  στήμοσιν  όμοιους 
στη  ναι*  χαλεπώς  ή  σχληρώς  Ιχ&» 
στήνια  (Εα1>α1.  Γγ.ΧΧΤ  ρ.  271)•  ^ο^  *^^ 

νησιν  χαϊ  {βτηνιοναι)  διασχσ^πτσυσι  χεί 

λοιδοροΰσιν 
στη  ν  10  ν  στήθος  (1741.  1611) 
στηνιώσαΐ'  βλααφημήσαι,  λοιδορήσαι (182^; 
στηρα'  τά  λίθινα  πρόθυρα 
ίστήριον  Ιέραχι,  Σέλευκος 
στήριγγες  (Χβη.  Ες.  15  ΝίοοβΙτ.  οοοι.  ρ.290)' 

ερείσματα,   οί  όέ  τό  δίχρουν^    όπερ  ύχ^τι- 

θέασι  τφ  της  αμάξης  ξνγω,   οί  δέ  βάχτρσν 
ατή  ^\άντασχομένη  {ζ  141)•    τσ^  χείρα; 

υπό  τό  πρόσωπον  άνατεΐνασα 
'στηριγμένον  Ιστάμενον 
στηρίξαί'   στηβαι  (μ  4341),  ένερεΐσαι,  άρ- 

μόβαι.  ίγγίβαι,  χρύτραι 
στήααΐ'  χαθίσαι.  πληρωσαι  (1804) 
στήαααθαι  (Ε^βί'β  117, 39) *  τό  δανείσαΰθα 

οΰτως  ίλεγον.   έπϊ  σταθμφ  γάρ  πάλαι  έδά- 

νειζον,    χαϊ  ατάσιμον  τό   δεδανεισαένοψ 


€00.    83  οί.  στρέφος,  τέρφος      84  στερχανά  οί.  τέρχανον  τέρχνεα  ταρχάνιον       91  τα- 

τ 
λάσειαν        95  των  λώσον        1806  στωβύσαειν  δυί(Ι.        11  πρόσχωσμα        13  τρία         15  στή- 
λη δια;  οί,  δρος        16  αΐτίαν  τινάς        (22  στημόνιον'\) 

ΗΕδ.    92  στέφανος (Ργοτ.  Ι  9  IV  9)*  των  πνευματικών  χαρισμάτων  6  στέφσ- 

νος        1807  στη  όέ  παρέξ  {Α  486)*  παρέστη  δέ  έχτός       9  στήθεσι  λασίοισι  {Α  189)* 
πεπυχνωμένοις  λογισμφ  χαϊ  εύί^ιυχί^        86  στήσεν  {Β  558)*  ωρμησεν 


.< 


1393 


ύχηύίφυΧΧον  —  ϋτόλοχιιορ 


1394 


ϋτηαίφνλλον  τηλέφιλον  τό  φντάν 
ατ'ήτα  (€ί^Α  6)•  γυνή 
ύτΐα  ψήφους  (ΗίρροοΓ.)*  οΐ  δέ  ύτίας,  δη^ 
λοϊ  δέ  χαϊ  ύΤΒνοχωρίαν^    χαΐ  λί^οχανίαν 

[401 

οηβαρόν  (ΟβΙΙ.  Βίβη.  76) '  εΰρσατον,  βαρύ^ 

εντονον,  ατΒρρόν,  Ιοχνρόν  (Ε  746) 
ϋτίβάς'   από  ράβδων  χαϊ  χλωρών  χόρτων 

ατρώϋΐς,  χαϊ  φύλλων,  ή  χαμαιχοίτη 
'^ατίβδός•  μαατιγίας.  δραπέτης 
βτίβεύαν    Ιχνεύειρ^   ηατείν,  κορΒυΒϋ^αι. 

χαϊ  ατείβειν  ομοίως  [4β] 

ατίβη  (Αη1ίρΙΐ8ΐι.  οοιη.  ρ.  103)*  ά(νδ)ράχνη. 

χαϊ  χρώμα  μεταλλιχόν  μέλαν  (ΰτίμμι) 
βτιβ{ε)ίάν'  ^ιγοϋν  [49] 

ύτίβος•  τρίβος,  οδός.  χαϊ  ή  Ιχνους  ξήτηϋΐς 
€τίγματα'  ηληγαί,  ποιχίλματα 
ϋτίγμή  (ΆεηΛηά,  Γγ.  060Ι.ΧΧΧΙΧ)•  νυγμή 
ή^ΣτιγνοΙη*  τό  χωρίον 
ατίγων  (ΑπβΙορΗ.  ρ.  974)*  ατιγματίας    [96] 
ϋτίλα.  ατίλη  (Αγ.  ν«8ρ. 213) *  τό  ονδέν  χαϊ 

τό  τυχόν,  ίατι  δέ  ό  αταλαγμός        [57.  58] 
ατίλβει  {Εητ.  Ηίρρ.  195)*  λάμπει 
ατίλβη  (Αηβίορίι.  ρ.  1168)•  λύχνος,  έλλύ- 

χνιον,  ίνιοι  φανόν  Άττίχοϊ  δέ  Ιαοητρον 
οτίλβων    (ΑιΙβΙοΙ.  άβ  ιηαηά.  2,  8)*    ό  τοΰ 

Έρμου  άατήρ 
ατιλβωααί'  άπαατράιραι  [68—86] 

ϋτίξας    (Αγ.  Κβη.  1511)*    οημείον  ηοιήαας, 

μαοτιγώαας 
ατίξαα&αΐ'  ηερίατήααΰΒαι  έν  χύχλφ 
ή^ϋτίοντες•  Ιατάμενοί  (1712) 
ατιπτης  •^§δρας'  όδευομένης  οδοΰ        [71] 
ατίτ&όν  είδος  άχρίδος  [78] 

ύτΐφος   (β.  ο.  Αγ.  £ςς.  852)*    τάξις  ηολί- 

αιχή.  ή  όχλος,  ούατρεμμα 
ϋπφρός'  ηυχνός,  βΰ^αλι;^ (ΑΗκΙορΙι.  ρ.  997) 

[1β] 
ατίχες  {Δ  201  &1.)*  τάξεις  όχλων,  χαϊ  ύτί' 

χας  τά  αυτά 


ύτιχηδόν*  χατά  ύχίχον  ϋτ-ξΰαι 

ατίχος'  περίπατος  [80] 

ύτίχους'  τάξεις,  πλή^,  ή  τόποι  των  ατρα- 

τευμάτων 
ύτίχουοι  (δορίι.  Αη(.  1129) *  βαδίζουοι,  πο- 
ρεύονται 
ύτίχωμεν  (ΑββΰΙι.  Ργοοι.  81)*  πορεν^ωμεν^ 

βαδίοωμεν  (1718) 
ύτλεγγίς  (Αη'ΒίορΙι.  ρ.1042)'  ξύατρα  (1720) 
10    ϋτλέγγίύμα  (οι.  ΡΙ&Ι.  ΟΙιβΓίηίά.  ρ.  324)*    6 

από  των  άποξυομάτων  γλοιός 
ατοαί    (βεΙι.  Αγ.  Εε€ΐ.  14)*    τά  ταμεία,    χαϊ 

έπιμήχη  εΐβΐν 
στοβάζειν  χαχολογεΐν  (1928) 
στο  β  ο  ς*  λοιδορία,  όνειδος 
στοβααμάτων  λοιδοριων  (1920) 
οτο(ί)βάσουαΐ'  σωρεύσουσι 
στοιβή   (ΒίρροηβεΙ.) *    σύρΒεσις,    χαϊ  είδος 

χόρτου 
20    "Ιστοιχηδόν    (ΤΗθορΙΐΓ.  III  12,  7)•    χατά 

τάξιν.  χατά  στοιχεΐον  (1897) 
στοιχεΐον  πάν  τό  άτμητον  χαϊ  άμερές 
στοιχεία•  πυρ,  ύδωρ,  γη,  χαϊ  αήρ,  άφ*  ύν 

τά  σώματα,   ή  γράμματα  [95] 

{σ)τοιχειουμένοις'  δώασχομίνοις       [97] 
στοιχ{ε)ίωοις'  διατυπωσις,  ή  πρώτη  μά- 

^σις 
στοιχομυ^είν  τό  εφεξής  λέγειν,  χαϊ  άδο^ 

λεσχεΐν 
30    στοιχώ•  συναινώ 

στολάρχης•  ό  τοΰ  στόλου  άρχων,  ό  ναύ- 
αρχος 
στολή'  στάσις.  πορεία,  χίνι^σι;  (ΑββοΙι.  δαρρί. 

764).  ένδυμα,  χαϊ  περιβόλαιον 
στολμόν  χρωτός  (Εογ.  Αα^γ.  148)*   στο- 

λισμόν  σώματος 
στολμός'  στολισμός  (βοΙι.  ΑββοΗ.  ΟΗο.  29) 
στόλοχρ  ον  •   τό  περιχεχομμένον  τάς  χό- 

μας,    χαϊ   γεγονός    ιριλόν,    είτε    δένδρον, 
40        είτε  άνθρωπος,   δήλοι  δέ  χαϊ  άνειδές,  χαϊ 

σχληρόν 


€00.    39  στηά,  ψήφος  —  στηάς       54  στιγών,  μαστιγίας       60  στίλβει,  αύχμός 
75  ΰί.  2105        88  στοβός        1900  συνενώ       2  <:£.  χειτών        8  χρωτόν        5  γέγονε 


πλεύσας.    προατάξας.    ποιήσας  68  στίλος'   ό  προηγούμενος  της  ποίμνης  χριός  (χτίλος) 


συστήιιατα.  τάγματα  76  στιχάει  (0636)*  πο^άεται  80  στιχός  εΙμι  (Υ  362)•  δι  όλης 
της  τάξεως  αυτών  πορεύο/ιαι  95  (σ)τοιχειουμενοι  (Οτζ%.  Τίβζ.)*  διδασκόμενα  χατά  τήν 
τάξιν       97  στοιχειωδόν  χατά  ταξιν.  ίνορδίνως  (1892) 


Ιι 


1895 


ύτολοηρατίς  —  ύ%ρα%$ω%§ς  ποτάμ$ος 


ί 


ή^στολοχρατές*  τό  τής  'Ιοΰς  μέχΛηον^  όιά 

τά  κέρατα  [1907.  8] 

στόλο;*  ηλοΰς^  ηλοϊα  ηολλά,  χαΐ  ο  της  νίάς 

Ιμβολος  (Α6β€ΐι.  ΡθΠ.  408)  λέγεται  ^  τό  ίΐς 

όξύ  συνεστραμμένον 
στολυξώδης'  μιχρολόγος  [II] 

στόμα  λανρης  (ζ  137)*  το  τι/;  θύρα;  χάσμα 
στομάχοιο  &έμΒ&λα  (Ρ 47)*  τόρφάρνγγα^ 

ιΐτοι  τό  της  χοιλίας  στόμα  [βΔ  18] 

στόμια  (ΑηβΙοΙ.  (Ιβ  σιαηθ.  4)*  χάσματα  10 

στ ό μις  (ΑβΒοΙΐ)^!.  Γγ*  432)*   ό  άκειθης,  μέγα 

στόμα  έχον.  χαΐ  του;  ΪΛπους  όέ  στόμια  ς 

λέγουσι  τους  άηηθούντας  τοις  χαλινοίς 
στομοδόχον  (Ρ})6Γ6€γ.  ίτ.  Ι,ΧΧΙ•)*  στωμύ• 

λον  (2112)  [Μ] 

στ  ο  μφ  άσ  αι•  στομφολογησαι,  χομπάσαι. 

άλαξονενεσΟαι 
στόμφ-^ας'  αλαζονεία 
στομωμάτων  χαραγμάτων,  τιν^ς  δε  στο- 

βασμάτων  (1889)*   λοιδοριών,    Στόβοζ    20 

χαΐ  η  λοώορία  (21] 

στοναχων  στενάζων  [28] 

στ  όνο  ι*  τα  έσω  των  χεραμίων^  χαΧ  στρογ- 

γύλα  [25] 

στόνυξί'  χέρασι 
στόννχες'  τά  εΙς  όξύ  (οί.  Εατ.  Οχοΐ.  401)* 

λήγοντα^  χάί  τά  άχρα  των  ονύχων       [28] 
στορ>Ί7  (£ιηρ«άθ€ΐ.) *  φιλία,  άγάηη 
στοργηοαί'  φιλήσαι 

(στορέσαι  δ  298)*  στρώσα*  30 

στορεα^έν  στρωΘέν 
στο  ρ  εν  ς '    γαληνοΛΟΐός,    χα  Ι    τό    άντϊ   τον 

σιδήρον     τρύηανον     έμβαλλόμενον    ξνλον 

^άμνον^   η   δάφνης 
στόρνη  (ΟβΙΗιη.,  Ε^εορΥι.  1330)*  ζώνη 
^στόρ&η'   τό  οξύ  τον  δόρατος,  χαϊ  έηιδο- 

ρατίς 
στορννμενος'  έστρωμένος 
στορνντεα'  χαταστρωτέα.  περιοιχοδομητέα 
στορηάν  (Ατοά.)*  την  άστραπην  (2030)  40 

στορχάζειν    εΙς   (ση)χονς  '/.αταχλείει,ν  τά 

βοσχήματα 


στορχάσω•  σνγχλείσω 

στονμνά  (Ε•Μΐι.  Βο•οΙ.)*  α^^στηρά  (Η 

στοϋηος'    ι}  τοι;  τ^τ^λβντψεόσι  έίά 

φσρ(ε)ίων  σχηνή 
στοχάζεται*  οίεται,  χατά  σχοΛον  /Μλ 
στοχαζόμε&α•  τεκμαιρόμενα 
ο^οχίζ^ί  [εί 

στραβαλός•  ό  στρογγνλίας  ηαΐ  τετράγ 

άνθρωπος,  *Αχαιοί 
στρ  αβαλοχόμαν    (8ορ1ιθ€ΐ.)  *    μΙ 

μην  (1573) 
στραβεύς'  χωηεύς  (1574) 
στραβήλφ  (8ορ1ι.  ίτ.  802)*    τφ   χάγχ^ 

έσάλκιζον  (1980) 
(στρα/9όΛιχοιτ*  ενστραβον)  ^ΐ.  ^ταβ^ 
στράβωνες  (Οοιη.  ιη.  €€€ΧΙΥ)•  -γέπα 

κενός 
στραγγαλιαί  χαϊ  στραγγαλίδας  (8 

ρ.  783) '  σνστροφαΐ^  διαστροφαΐ.  πα] 

ή  πλοχαί 
στραγγαλονταΐ'  συστρέψσται 
στραγγίζεΐ'  «4^^€4 
στραγ{γ)εύεΐ'    διαβάΧλ^ι,     οι)»   ευθύς 

ρεύεται 
στραγ(γ)εύεταΐ'  διατρίβ^ε, 
στράγξ  (στραγγίςί)'  αταγών 
στραγγός'  στρεβλός,  άταχτος•  ή- ή  ατά 
στραγγουρία  (Αηβίορίι.  ρ.  1095)-    ή 

ονρία 
ή^στράνθανα'  οξέα 
στράταρχος    (Ρίηά.  1.  IV  44)•     στρα% 

στρατηγιάν  (Χεη,  Αη.  VII  1,  33)-    τό 

θυμεΐν  της  στρατηγίας 
στρατηλάτης  (ΕυΓ.  ΚΙι.  173)*  -ήγεμών, 

χων  στρατον 
Στράτιον'    ηολεμιχόν ,    η  ψοβερόν 

Υββρ.  619).    χαΐ  ΪΛίθετον   Διός   (ΗβΓΟ 

119) 
στρατιώτης*     ό  εν  τω    στρατφ   άριΒι 

μένος 
οτρατιωτϊς  ποτάμιος*  ηόα 


ΟΟΡ.  15  ατομίς  16  |χονν,  στομνλον  18  χομφάααι  20  στομωχάτων  22  σ 
νάχων  Ζα  οτορνοίμενος  ΖΙ  ατον,.τέα  Ζ^βτορτίαν  Ζ9  οίΛατόρχαζον  41  στον/ 
43  χατασχοπεΓ,  βάλλει  46  οτραβάλος  48  \ομςίν  ύίβ  53  \ίδαι  64  στρατιάς  07  στρ 
69  \ώτης 

ΗΕδ.  1907  στολισμό;*  Ιματισμός,  χόαμος  8  στο'λοι*  τά  αχρα  των  τομών  χαϊ  ό 
χόραχες  απότομοι  II  στόμα  (Κ  8)*  τό  };ατ£ρ>'αστιχ<οτατον  μέρος  τοϋ  πολέμον  Κι 
οηλοΐ  δ^  χαϊ  φιλμόν  χηλόν  (ΕυΓ.  Ηίρρ.  1223)  17  στομνλο;*  ηολυλάλος,  φλναρίος,  δει 
αίαχρός  (2114)  21  στοναχάς  {Β  39)•  στεναγμού;  23  στονόβντα  (θ  159  βϊ.)  •  στι 
γμόν  ποίονντα,  ατενάζοντα  25  στόνο;  (Κ  483)*  στεναγμός  28  στορβάζειν  χα^ιολο 
(1887)  Αό  45  ατοιχομν^εΐς-  μαχρογορεΐς  47  στράβηλσί'  χοχλίαι  62  βτρα 
τραχύ  63  στρατεύομαι*  διατρίβω  66  Στρατίη  {Β  606)*  ηόλις  ^Αρκαδίας  70  στ{ 
τολογήσαντι  (II  Τίπι.  Π  4)*  στρατενσαντι 


1397 


ύτρατόν  αίχμητήν   —  ΰχρον&ός 


1398 


ότρατόν  αίχμητήν  (Ειιγ.  Ηβο•  116)*  τον 

ηολΒμΐϋτήν  ύτρατόν 
βτρατός  {Α10)'  τό  ηλήθος  των  ηολ»μονν* 

των  ατρατιωτων  (€ί.  αταρτοί)  [78.  74] 

ατραφήναΐ'  άναατραφηναι,  ή  ΰτραφ^ή- 

ναι  (ΟοΓ.) 
ϋτρέβλαί  ναντιχαί    (Αββΰΐι•  8αρρ1.  440)* 

τά  ξύλα  των  ν^ών,  έν  οίς  διαοφηνοΰνται 

γομφονμενα,  *ΑττίχοΙ  δέ  τά  βαύανιύτήρια 
ύτρηβλόν  (Αγ.  ΤΙι. 416) *  χαμχύΧύν^  νκοΧίόν    10 
ϋτρ^βλονμ^νοι.  (Οοηι.  &η.  Γγ.  Ι.Χ¥ΙΙ)-  δεο- 

μονμενοί 
ύτρεβλοϋται  (€ί.  Αγ.  ΝαΙ».  620)*  οίχίζ^ται^ 

βααανίξεταί 
ατρεβλφ-  χόγχφ,  φ  έαάλίΐιξον  (19^0) 
ϋτρέμμα•  είδος  ηέμματος 
ατρέμματα  (ΗίρροοΓ.  748  Ό)•    ηίρϊ  νενρα 

[8»1 
οτρεητοί  (Χβη.  ΚΠ  Ι  3,  2)*  δρμοι,  τά  ηερϊ 

τας  χείρας  ιρέλ[λ]ία  20 

ατρεΛτοΐο  χιτώνος  (Ε  113)*   του  άλυαι- 

δωτον  θώρακος,  ή  τον  Βώραχος  τον  ύηο^ 

δντον 
ατρεητόν*  φίλημα  τι  ποιόν,  ή  οχολιόν 
ϋτρενγεί'   άνιςί,]   χαταγωνίζεται,   ηροϋδια- 

τρίβει,  βραδύνει 
*  οτραγγεΰεται.  ταλαΐΛωρεΐτ<η,  χαταηο- 

νεΐται.  τρ τρορημερεΐ 

οτρενγομαΐ'  διατρίβω,  άφ'  ού  χαϊ  ύτράγξ 

ι)  χατά  βραχύ  πρόεαις  30 

ατρέφανον  άξίνη,  χαϊ  ηέλεχνς  (1785) 
ϋτρεφεδίνηθεν   (δέ)   οί   δααε   (21792)- 

διεβτράφη.  έαχοτοδινίααεν 
ατρέφεΐ'    χάμπτει,   λνγίζει  (λ  1338).   άχο- 

αείεται,  όιο'χβι.  'ψιλοΐ 
ότρέφος*  ατρέμμα.  δέρμα,  βύρΰα,  Δωριείς 
ή^Στρεφονραΐ'    των  *Ινδων   γένος   τι,   οΐ 

χαλοννται  Εοφίλοι 
ατρέφωαις•  χάλνψις  αγγείων  δέρματι  γινο- 
μένη 40 
Στρειραΐοι  (Αηβίορίι.  ρ.  993)•   ξ9νος  περί 

ΜαχεδονΙαν 
ΰτ ρε-ψ ίμαλ(λ)  ο  ς    (ΑπβΙορΙι.  ρ.  1197  Γγ. 

Ι*ΧΧΧΙΧ)'    μεταφοριχως  λέγονϋΐν  άκό  των 

έρίων,    Στρεχρίμαλλα   γάρ  λέγονται  τά 

αυνεατραμμένονς  έχοντα  τονς  μαλλονς 


ατρέιρις'  βτροφή.  άηάτη 

ΰτρείροδιχείν    (Αγ.  Νιι1>1).  434)*    τό  άηο^ 

ατρέφειν  τήν  δίχην 
ύτρηνές•  ααφές,  Ιαχνρόν,  τραχύ,  οτνγνόν, 

όξν.  άνατετα[γ]μένον,  βτρηνόν  (ϊ^ϊ^^9^VΒ^η^) 
ή^ατρηννεταΐ'  οτρηνιφ 
ϋτρηνιώντες'  ηεηλ^γμένοι,  δηλοΐ  δϊ  χαϊ  τό 

δια  κλοντον  νβρίζειν,  χαϊ  βαρέως  φέρειν 
ατρηνόν  βοάν  τό  ϋχληρόν 
ατρίγλος'  τά  εντός  τον  χέρατος :  ννχτίφοι- 

τον.    χαλειται  όέ  χαϊ  νυχτοβόα.    οΐ  6έ  νυ- 

χτοχόραχα  (βά  ατρίγγα) 
^'^9^νχός'    τειχίον.    οτριχτόριον,    ϋτεφάνη 

δώματος 
ύτριφνός•  αφιγχτός.  ηυχνός.  ατερεός 
^ατριφοΰ'  λαμηόδιχε,  άηόχνιαον 
ϋτροβάξων  σννεχως  ατρεφόμενος 
ϋτροβάνιχος'  ή  τφ  ατροβειν  νιχώοα 
ύτροβανίΰχος'  τρίηους 
ΰτροβεΐ*  ταρόΰαει  {Α9%€Ϊϊ.Α^Λ2ίβ),  χινεΐ 
ύτρόβ.ιλος'  ανατροφή  αελλώδης,  χαϊ  η  ηί- 

τνς,  χαϊ  ό  χαρηός  αντης.  χαϊ  εΙδός  τι  όρ- 

χηαεως,  χαϊ  ή^γνναιχείας  χρναης 
ύτροβεΐν   άηοβείεβΒαι,   άηοαοβείν  έαυτον, 

άηοδιώχειν,  ΒορνβεΙν 
βτροβελόν  αχολιόν,  χαμπνλον 
ατροβελός•  αοβαρός,  τρνφερός 
ατροβήααι*  ανβτρέψαι,  έκφοβήβαι     [2017] 
ατροβητώς*  τεταραγμένως 
βτρόβοι  (ΑββοΙι^τΙ.)  *  ανατροφαί 
Στρογγνλη'    αννεατραμμένη,    χαΐ  Διηάρα 

νήαος 
ϋτροιβάν  άνιατρέφειν 
ατροίβηλος'  ίπαρμα  πληγής  Ιν  χεφαλη 
στροιβός*  δΐνος  (2025)  [24] 

βτ ρόμβο  ς*  δΐνος,  χό;ι:λο^  (Ε^βορΙι.  250).  ^ομ- 

βος  (5  413).  ανατροφή  άνέμον,  περιφερής 

λίθος 
στρόμβιλον  περιδεδινημένον 
στρομβοΐ'  ανατρέφει,  χαϊ  τά  όμοια       [28] 
ήΐΌτρωνν/  ,  λαγώς 

στροπά'  αστραπή,  Πάφιοι  (1938.  2034) 
στρον&ίον  πόας  ^ίξα  (ΗίρροοΓ.  II  ρ.  556 

Κ),  εν&ετος  προς  έρίων  ίχπλνσιν 
στρου&ός*  ό  χαταφερής,  χαϊ  λάγνος,  Άττΐ" 

χοϊ  δέ  τάς  ατρονθοχαμήλονς 


€00.  76  διασφημοϋνται  88  στρατεύεται  93  εί.  στέρφος  97  ίερων  στέ'φιν  μάλα 
2000  οί.  άστρηνές  ένστρηνές  Ιστρηνες  8  στρηνοιβοάν  4  ννχτοίφντον  5  εί.  τριγχός 
8  στρεβάζων       11  στροβεΐται      18  στροβιτιως      28  δεινός      25  δεινό;      30  στροπή 

ΗΕ8.  73  στρατόων(το  Γ  187)•  Ιστρατοπεδεύοντο  (οί.  ^στρ — )  74  {σ)τατή'  πόρνη 
(1650)  ^  88  στρεπτοί  {Ι  Α9Ζ)'  Βύμετά&ετοι,  εύμετάβολοι  2017  στρόβιλοι•  χαταιγίδες, 
χαϊ  τά  ΰμοια        24  στροβαλοχομάς,  ονχ'  όμας  (1948)        28  ατρωννύμενον  έστρωμένον 

88  ♦ 


1399 


ΰχρονς  —  ύτυφ^λίζ^^ν 


1 


οτρονς'  6  στρον^ος,  χαΐ  δοηραον 
ατροφαΐ  (ΟγοΗοοΙ)•  άστραχαί  (1938.  2030} 
στροφάδες•  σχόληχΒς 
ΣτροφαΙος  (ΑΗβΙορΙι.  ίΓ.€€Ι.ΥΙΙ)•  Έρμης, 

ό  προς  ταΐς  θύραις  Ιδρυμένος*  διά  τόν  της 

^ρας  στροφέα 
ατροφάλιγγι  (Φ  503)*  σνατροψβ 
αχροφάλ^γξ*  ανατροφή  χονωρτοΰ,  χαΐ  έν 

φ  οΐ  τροχοί  ατρέφονται  [19] 

ατροφαλίξ^τΒ  {α  314)*  ατρέφ^η  10 

ατροφαί'  [&ά  41]   αΐ  χατά  διαιρέσεις  των 

μΒλων 
στρόφιγγα•  τον  στροφέα 
στρόφιγξ•  6  αυτός 
ατρόφιον  (ΡΙι6Γ€€Γ.  ρ. 296  Αιΐ8(ορΗ.  ρ.  1186) * 

ή  στρογγυλή  ζώνη 
στ  ρ  ό  φις  (Αγ.  Νυ1>1>.  451)  *    σχολιός,  ούχ 

άηλοϋς,  ηολύηλοχος 
στροφός  (ρ  198)*   συνεστραμμέρος  λώρος, 

ή  αχοινίον,  παρά  τό  έστράφ&αι  20 

στροφοί•  τά  λ%ητά  τριχώια 
Στρύμη  (Ββιη.  1213,  19)•  κόλις  [49] 

Στρυμόνιοι    (ΗβΓΟίΙ.  VII  75)*    οΐ  Βιθυνοί 

τό  ηρότΒρον 
Στρυμόνιος-  ό  βορράς  (ΟβΙΙ.  Βθΐ.  26) 
στ  ρ  ύ  μοξ  •  ξύλον  μεμηχανημένον  έν  ταΐς 

ληνοίς  ηρός  την  των  σταφυλών  Ιχθλ4φ4ν 
στρυφνόν    στερεόν,    Ιαχυρόν,    αύστηρόν, 

έπεατυμμένον,   ηυχνόν 
στρυφνός  {λιηρϊϊΐά,  ίτ,  Ι  ρ.  317)*  μάζα,  ή    30 

οίνος  στυφός 
ατρωματεύς•    ΙχΘΰς  ποιος  έν  τη   έρυ&ρ^ 

θαλασσή 
ατρωματίζειν  τό  έπισάττειν  δνω 
στρωματίτην  έραναν  (€γ&(. Γγ. Ι,ΧΧΧΥΠΙ) 

τίνα,  έν  ω  έαυτοΐς  παρεΐχον  τά  στρώματα 
στρωμνή'  χοίτη 

στρωφάν  νήθειν,  χλώθειν,  περιστρέφειν 
στρωφώντο'  περιεβλέποντο.  έστρέφοντο 
στρωφάται    (ΕεΒΪοά,  Ορ.  526)*    περιατρέ-    40 

φεται 
•\στυαγόν'  τό  στύμα,  παράγωγος 
στυγεΐν  μισεΐν,  στυγνάξαν.  φοβεΐσθαι  [64] 
στυγέουσι  (ΟαΙΙ.  Γγ.  Ι,ΙΙ  2)*  μισοϋσι 


στυγΒρόν  στυ^άν.    χαχοΜαΒές.   φοβ^ 

χαλεχόν,  μισητόν  (β.  €.  α  249) 
στυγέων  φοβούμενος,  μισών 
στυγηρφ•  μίοητφ,  φοβ%ρφ 
στνγήσω•  μισήσω•  χαΐ  τά  ομοία 
ατυγνόν  -^άργόν,  οίμόν.  χαλΜκόν 
-^στύγψωσον  χώρισαν  (1853) 
στυγονσι  (8ορΙι.  Αϊ.  133)"   φοβούνται 

σοϋσιν 
Στυγός  ύδωρ    (Ζ  271)*     τής  Χξΐιήν^ 

φδου  τό  ύδωρ,  ή  ό  των  ^€ών  6(ηως 
στυλίς•  μέρος  τι  της  "ήμιολίας  ν€ώς 
στυλοβάτης  (ΡΙιΙ.  €θΐη•  ρ. 628)*  ταυ  χ 

ή  βάσις 
στύμος*  στέλεχος,  χορμός 
στυμνά•  αχληρά  (1941) 
Στύμφη•  ή  Χαλχίς  (8Ι•ρ1ι.  Β7Ζ.683, 13) 
Στύξ•  χρηνη  έν  φδου,  τ}  ό  σχώψ  τό  0( 

(στρίξί)•  ή  δρχος  θέων 
στύξαι•  φοβηθήναι,  χατοΛλαγηναι.  | 

αγαγειν.  μισήσαΧ 
στύξαιμι  {λ  602)*  εΙς  χατάπλ^ιξίν  αγά 
στυπάζει•  βροντή.  ^οφεΖ,  α»θ€4  (2094) 
στύηεα•  στύπη  ή  στελέχν^ 
στύπος•  στέλεχος,  χορμός.  χαΐ  τοΰ  ό^ 

μου  τό  σώμα,  χαί  τό  χύτος,    χαϊ  ό  4 

της  βροντής 
στυπογλύφος•  ξυλογλύφος,    Στύπα 

ό  στέλεχος,  ήγουν  τό  κρέμνον 
στύηηαχα  (ΑπΒίορΙι.  ρ.  1197)-  στ%}Λχ\ 

πώλην 
στυππίον  (Όεηϊ.  1145,  6)*  το  λίνον 
στυραχίζειν  χεντρίζειν 
στύραξ•    [αά  92]   σαυρατη)ρ     τον    δό(\ 

χαί  λόγχη  (Χβη.  ΗβΗ.  VI  2,  10  [19]) 

δένδρον  όμωνΰμως.  χαϊ  θυμίαμα  (Τίΐ€ 

ΗΡ1.  IX  7,  3) 
ατυφαλμείν  αχυβαλίζειν 
στυφά  ν  βροντάν  (2084) 
Ί-στιίφοί•  κέρδος 

στυφέ λή'  σκληρά  (ΟΙίΙοηί,  Ογτ^ηΛεΊ) 
στυφελίζειν  (ΗίρροΰΓ.  III  ρ.  116  Κ)' 

σείειν,  χραδαίνειν,  τινάσσειν^  ώθεΐν, 

τάασειν,  ένυβρίξειν  (Φ  380) 


Ό.    3Τ  στροφίγγη,  συστροφη      41  κατά*  ό|      44  ατροφίας      46  στροφίς      62 
ατρώφοντος,  όπερ  έβλέποντο        86  στνπη'  ό  άτυπος  ή  στ]  ροδΙ  87         87  σ 


€00. 
ναΐς      60 
πεα  —  κήτος        89  ατυππακόν 

ΗΕδ.  39  στροφάλιγγος'  αυατροφής  Αά  41  \άντιλογίαι.  διαατροφαΐ  (^1.  Ργοι 
1  3).  καϊ]  49  Στ  ρυμών  ποταμός  64  ατυγέει  (θ  370)•  μιαεΐ  70  στυγητοί  ι 
III  3)*  μισητοί,  χαλεποί,  φοβεροί  80  Στύμφηλος  (Β  β08)'  πόλις  ή  όρος'Αρχαδίας  85  α 
γεί'  στρέφεται  Αά  92  [πόλις  Εύβοιας  (Β  639).  χαί]  96  στυφέλεξε  δέ  μιν  (Η  2 
διέσεισεν  αυτόν       99  ατνφελιξομένονς  {η  108)*  σχληρως  ύβριξσμένονς 


1401 


ύτυφελίξα^  —  ύνγχοίτίον 


1402 


στυφελίξαι  (Α  681)*  διασεΐσαι         [2101] 
στυφελοϊ  ηάγοι*  <2ντΙ  τον  σχληροί 
στνφλόν  ή  στυφ^λόν   τραχύς  σχληρόν^ 

βαρύ.  άργόν•  στερρόν 
ϋτυφοχόμΛος  (Αγ.  Ατ.  1299)*    ο  μάχιμος 

άλετίτρνών»  καϊ  δρτνξ 
στνφρόν  ατερέμνιον^  βαρύ  (1876)       [6.  7] 
στνιραΐ'  στυγνάσαι 
στϋιρίς*  χόλλησις 
Στωΐχοί'  ου  μόνον  οΐ  από  Ζήνωνος  φιλό--    10 

αοφοι^  άλΧά  χαί  τίνες  γραμματικοί 
στωμιξ•  δοχίς  ξυλΙνη  [12] 

στωμύλή^ια'  χομιρά 
ατ  ω  μύλο  ς  (Αγ.  ΑοΙι.  429)*  6  λάλος.  αιΒα* 

νολόγος.  ευτράπελος  τφ  λόγφ  (1917) 
στωμνλλεσ&αί  (ΑπβΙορΙι.)*  τρανως  λαληααι 
στωμύλλων  (Αγ.  Νυ1>1).  1003)*  λάλων 
στωμύλματα  (Αγ.  Κιη.  92)*  κεριλαλήματα 
ή^στωνενμέναν  διαστρέφονσαν  συντόνως 
σναγχος'  ^ίξα,  έν  τ}  οΐ  συς  θηρεύονται         20 
σνάδες•  αΐ  νες,  εσχηματισμένως 
αν  αν  ία   (£ρί€ΐιβηιι.)  *    λοώορία.    χαϊ  ή  διά 

χειρός  μάχη  (2214.  2631) 
ύύαρον  τόν  χλωνα 
αύαρτον  βούγλωσσον 
ή^σύας'  χύων  τις  ηολύρρηνος 
ίσύβας'  λάγνος 
σύβαχα'  σνώδη 

σνβάλλας'  ό  χαταφερής  προς  τά  άφροδίαια 
σνβαρίζει  (Αγ.  Ρβε.  344)•  τρνφςί  (2143)        30 
σνβαριν  την  πολυτελή  τρυφήν 
ίΣυβαριχαϊς'  τρυφηλαΐς  (2276)  [31] 

Σύβαρις  διά  πλατείας•  [αά  32] 

Συβαρΐταΐ'  τρυφηταί 
Συβαριτικός*  τρυφερός 
συβαρνίς'  περίχομμα 

συβήνη•  αύλοθηxη^  ή  τοξοθήχη,   ή  ό  ναυ- 
τικός χιτών 
συβίνη  (Αΐβχίά.  Γγ.  III  ρ.  442)•  χαπροβόλον. 

έμβόλιον  40 


συ  β  όσια  (Α  678)*  συοφόρβια 

συβότας•  χοιροβοϋχούς 

συβότοιο'  συς  βό άκοντος 

σύβρα•    έπϊ  βοών,    σημαίνει  όέ  ή^τά  προς 

^υπαρόν  τι  έχουσας 
συβριαχόν  τό  πολυτελές 
συβριάζεΐ'  σοβαρεύεται,  τρυφφ  (2128) 
συβριασμός  (ΡΙΐΓ^ηίοΙι.  €θΐη.  ρ.  605)*   ό  έν 

εύωχίμ  θόρυβος 
(Συβρίδαι•  δήμος  τής)  *Ερεχ9ηΐδος  φυλής 
συβροί•  1(σ)χνοί,  λαγαροί,  ή^ τάφροι 
σύβρος'  κάπρος 

συβώτας'  Σπεύσιππος  ό  φιλόσοφος,  ξώόντι 
Συβώτης'  σνοτρόφος,  χοιροτρόφος,  χοίρο- 

βοσκός»  καϊ  όνομα  κύριον  [50 — 51•] 

συγγίνομαΐ'  συνομιλώ  [53] 

συγγινωσχόμενοΐ'  πει^όμενοι 
συγγνώμων   (Χβη.  ΚΠ  ΥΙ  1,  37)*  Ιλεημοίν 
συγγονή'  σύστασις,  Δημόκριτος  (ρ.  423) 
σύγγονος'  αδελφός 
συγγραμμάτων  (ΗβΓοά.  Ι  48)*  βίβλων 
ίσυγκαρβαλώσας'  συστρέιρας 
συγκαλείται*  συνεδρεύει  [61.  62] 

συγκατέληξε'  συμηέπαυχαι 
συγκαχρΰσαΐ'   συγχέαι,    συμφΰραι,   συμ^ 

φρνξαι  [65] 

σνγκεκλεισμενοΐ'  πολιορχονμενοι 
•^συγχεχοπιταμένους'  συγκεκομμένους 
συγκεκορδυλισμένα*  συνηΒροισμέ- 

να.  συνειλημ[μ]ένα'  συνεστραμμένα      [60] 
συγχηδεσταί*  οΐ  της  νύμφης  καΐτοΰγαμ- 

βροϋ  γονείς  (Ββιη.  949,  6?) 
ή^συγκοιμοΰσ&αι•  συνελΒεΐν 
σύγκλυδα'  συγκεχυμένα  καϊ 
σύγκλυδες•  ομοίως  συμμιγεΐς  σύνεγγυς 
συγχλύδων   (ΡΙβΙ•  €ί?.  VIII  669  Α)•    συλ- 
λεκτών, ή  τίνων  μεμιγμένων 
συγκοιτάλιον  σύγκοιτον 
συγκοίτιον    έταίρφ  συγκοιμηΒείσ(η)  μι- 

σΒωμα 


€00.  2108  ο{.  άναατύ'φαι,  σνβτύ^ραι  8  στύίραι  9  στύ'φις  11  στώμιξ  16  στω- 
μυλών  20  \έναι  27  εί.  ύβάλης  29  τροφήν  7Λ  συβαρηταϊ  36  εί.  σύρβη  91  συ  μ- 
βίνης  47  σύμβρος  54  €Γ.  ού  ουγγ.  56  οί,  σύντονη  63  \έληβε  64  συ  γ  κ  αν- 
χρήααι  —  αυφρύξαι  68  \υλιμένα  72  σύγκλ,δα  73  συμμιγεΐς,  σύνεγγυς  καϊ  συγ- 
κλυδες  όμοια       74  συγκλήδων       ΡοβΙ  76]  80  συγκομάτιον 

ΗΕ8.  2101  στυφελίζειν  κακοϋν.  διασείειν  6  (α)τύχας'  τάξας  (1877)  7  στυ- 
χιοΰοΐ'  διατυποΰσι  (στοιχειοϋαι)  12  στωμοδόκον  στωμύλον  (1916)  81  Συβαρητι- 
κοϊ  λόγοί'  τόν  γάρ  ΑΙσωπον  έν  Ίταλίψ.  γενόμενον  σπουδασ&ήναι  σφόδρα  φησίν,  ως  καϊ  τό 
των  λόγων  αύτοΰ  είδος  έπιδατριλεΰααι ,  καϊ  Συβαριτικόν  προσαγοοευΘήναι,  παροιμιώδεις  οΰν  οί 
Συβαριτικοϊ  λόγοι  (Υββρ.  1269)  Αά  32  παροιμιώδες  έπϊ  τών  σοβαοώς  πορευομένων  ^  συγ- 
γενήσεις  (ΡΙβΙ.  Εβ^^.  XII  ρ.  948  Ε)  *  τάς  συνουσίας  (Ηοη.  γ,  ^ί)  9ΐ  συγγένεια*  51«  συγ- 
γενικός*  53  συγγ[ε]νώϋομαι•  συμβουλεύσω  61  συγκαλέσας  (Β  66  1Γ  302)*  συναρι- 
^μήοας  62  συγκατάΒεσις  (II €ογ.  VI 16) *  συμφώνησις  65  συγκεΐσ^αι  (Ι Κ6|^. XXII 8) * 
συν&ηχην  χάί  όμολογίαν  πεαοιέίσ^αι       60  σνγχέχυται  (Ιολ  XXX  17)*  συντετάραχται 


1399 


ύνρονς  —  ϋτνφιΧίζαν 


1Μ 


στ  ρ  ου  ς '  6  στρον&ος,  χαϊ  δβηρνον 
ύτροφαί  (ΟΓβΙίοβΙ)*  άστραχαί  (1938.  2030} 
στροφάδίς'  σχώληχΒς 
ΣτροφαΖος  ( ΑΗκΙορΙι.  ίτ. €€Ι.ΥΙΙ) •  Έρμης, 

ό  ηρός  ταϊς  θύραις  Ιδρυμένος*  δίά  τόν  της 

^ρας  στροφέα 
ατροφάλιγγι  (Φ  603)*  συστροφβ 
στροφάλιγξ•  σνστροφή  χονωρτοΰ,  χαϊ  έν 

φ  οΐ  τροχοί  στρέφονται  [99] 

στροφαλίζετΐ  (σ  314)*  στρέφετε  10 

ατροφαΐ•  [βά  41]   αί  χατά  διαιρέσεις  των 

μελών 
στρόφιγγα•  τον  στροφέα 
στρόφιγξ•  6  αυτός 
στρόφιον  (Ρ1ΐθΓ6€Γ. ρ. 296  ΑπβΙορΙι.  ρ.  1186) * 

•ή  στρογγυλή  ζώνη 
στ  ρ  ό  φις  (Αγ.  Νυ1>1>.  461)*    σχολιός,  ούχ 

άίϊλονς,  ηολύηλοχος 
στροφός   (ρ  198)*   σννεστραμμένος  λώρος, 

ή  σχοινίον,  ηαρά  τό  έστράφ&αι  20 

στροφοί•  τά  λεητά  τριχώια 
Στρνμη  (ϋβιη.  1213,  19)•  ηόλις  [40] 

Στρνμόνιοί    (ΗβΓοά.  VII  76)*    οί  Βι&ννοϊ 

το  κρότερον 
Στρνμόνιος-  ό  βορράς  (€8ΐΙ.  Όε\,  26) 
στ  ρν  μοξ  •  ξνλον  μεμηχανημένον  έν  ταΐς 

ληνοίς  ηρός  την  των  σταφυλων  ΙχΒλιιριν 
στρνφνόν    στερεόν,    Ιοχνρόν,    αύστηράν. 

έηεστυμμένον,   ηυχνόν 
στρυφνός  {Κιηρϊίΐά,  ίτ,  Ι  ρ.  317)*  μάζα,  ή    30 

οίνος  στυφός 
στρωματεύς'    Ιχ^ϋς  ηοιός  έν  τη   έρυ&ρ^ 

^αλάσαχι 
στρωματίζειν  το  έπισάττειν  δνφ 
στρωματίτην  ίρανόν  (€γ3(. Γγ. Ι,ΧΧΧΥΙΠ) 

τίνα,  έν  ω  έαυτοΐς  ηαρεΐχον  τά  στρώματα 
στρωμνή'  χοίτη 

στρωφάν  νή&ειν,  χλώΒειν,  ηεριατρέφειν 
στρωφώντο'  ηεριεβλέποντο,  έστρίφοντο 
στρωφάται    (Ηββίοά.  Ορ.  626)*    ηεριστρέ-    40 

φεται 
-^στυαγόν  τό  στύμα,  ηαραγώγως 
στυγεΧν  μισεΐν.  στυγνάξειν,  φοβεΐσ&αι[Μ] 
στυγέουσι  (Ο&ΙΙ.  Γγ.  £11  2)*  μισοϋσι 


η 


στνγίρόν  στνγνόν.    χαΜοπα^ές.   ψφβψι 

χαλεχόν,  μισητόν  (β.  €.  α  249) 
στνγέων  φοβούμενος,  μισώψ 
στυγηρφ•  μωητφ,  φοβερψ 
στνγήσω•  μισήσω•  χαΧ  τά  όμοία 
στυγνό  ν  ή^άργόν,  οίμόν.  χαλαεάν 
'^στύγνωσον  χώριαον  (1863) 
στυγοϋσι  (8ορΙι.  Αί.  133)*  φοβσΰντω,ρ^ 

σοΰσιν 
Στυγός  ύδωρ    (Ζ  271)*     τής  χρήνι^  αί 

γίδου  τό  ύδωρ.  ή  6  των  ^εων  όρχύς 
στυλίς•  μέρος  τι  της  ήμεολίας  νΜως 
στυλοβάτης  (ΡΙιΙ.  €θΐιι.  ρ. 628)*  τσΰ  ήωα 

ή  βάσις 
στύμος'  στέλεχος,  χορμός 
στυμνά•  σχληρά  (1941) 
Στύμφη•  ή  ΣαλχΙς  (8ΐ•ρΙι.  Β7Ζ.683, 13)  Π 
Στύξ'  χρηνη  έν  ςίδου.  ϊ}  ό  σχώψ  τό  όρηει  ' 

(στρίξ^).  ή  δρχος  θέων 
στύξαι•  φοβη&ηναι,  χατοΛλαγίίναι,  -^η•• 

αγαγείν.  μισήσαΐ 
στΰξαιμι  (λ  602)*  εΙς  χατάπληζιν  σγόγεφ. 
στυηάζει•  βροντή,  ^οφεϊ,  βίθεΖ  (2094)  β)] 
στύκεα•  στύηη  ή  στελέχτ^ 
στύηος•  στέλεχος,  χορμός.  χαΙ  τον  όψΜ- 

μου  τό  σώμα,  χαϊ  τό  ττντος.   χαϊ  ό  ψέφ•; 

της  βροντής 
στυηογλύφος'  ξυλογΧύφος.    Στύκοςμΐ 

ό  στέλεχος,  ήγουν  τό  Μρέμψον 
στύηηαχα  (ΑπβΙορΙι.  ρ.  1197)•  ατυΛΜ(ι)ί»' 

ηώλην 
στυππίον  (06ΐη.  1145,  6)-  τό  λίνον 
στυραχίζειν  χεντρίζειν 
στύραξ•    [3(1  92]   σανρωτήρ     τον    δόρβΤΦ;^ 

χαϊ  λόγχη  (Χβη.  ΗβΙΙ.  VI  2,  10  [19]).  χύ 

δένδρον  όμωννμως.  χαϊ  &υμίαμα  (ΤίιβορΙΐΓ. 

ΗΡΙ.  IX  7,  3) 
στυφαλμεΐν  σχυβαλίζειν 
στυφά  ν  βροντάν  (2084) 
ή^στύφος'  κέρδος  [9Ι] 

στυφέ λή•  σχληρά  (ΟϋΙοηΐ,  €3ΓΓ6η36ί) 
στυφελίζειν  (ΗίρροΰΓ.  III  ρ.  116  Κ)'  δια- 

σείειν,  χραδαίνειν,  τινάσσειν ^  ωΘεϊν,χΛ- 

τάσσειν,  ένυβρίξειν  (Φ  380)  [99] 


€00.    37  στροφίγγη,  συστροφη      41  χατά*  δ\      44  στροφίος      46  στροφίς      ^Ζ  λη- 
60  στρώφοντος,  όπερ  έβλέποντο        86  στνπη'  ό  στύπος  ή  στ.]  ρθ8ΐ  87         87  στν- 


ναις 

η  ε  α  —  χητος 


89  στυηπαχόν 


ΗΕδ.  30  στροφάλιγγος•  συστροφής  Αά  41  \άντιλογίαι.  διαστροφαΐ  (^1.  Ργο?6Γ^. 
1  3).  χσΐ]  49  Στρυμών  ποταμός  64  στυγέει  (θ  370)•  μισεΐ  70  στνγητοί  (ΤίΙ. 
III  3)'  μισητοί,  χαλεποί,  φοβεροί  ^  Στύμφηλος  (Β  6θ8)'  ηόλις  ή  δρος'Άρχαδιας  85  στύ- 
γεί'  στρέφεται  Αά  92  [ηόλις  Ευβοίας  (Β  639).  χαϊ]  96  στυφέλεξε  δέ  μιν  (Η  261)* 
διέσεισεν  αυτόν       99  σ τύφε λιξο μένους  (η  108)*  σχληρως  ύβριξομένανς 


1401 


(ίχνψβλίξαί  —  ύνγχοίτίον 


1402 


στνφελίξαι,  (Α  681)-  διασεΐσαι         [2101] 
στυφελοϊ  ηάγοί*  άντϊ  τον  σκληροί 
οτνφλόν  ή  στυφελόν   τραχύς  σχληρόν^ 

βαρύ,  αργό  ν.  σηρρόν 
στυφοκόμηος  (Αγ.  Ατ.  1299)*    ό  μάχιμος 

άλεχτρνίόν.  χαϊ  δρτυξ 
στνφρόν  ατερέμνιον,  βαρύ  (1876)      [β.  7] 
στνιραι•  στνγνάσαι 
στϋιρις'  χόλλησις 
ΣτωΐχοΙ*  ου  μόνον  οΐ  άηό  Ζήνωνος  φιλό'    10 

σοφοι^  άλλα  χαΐ  τίνες  γραμματικοί 
στωμιξ'  δοχίς  ξνλίνη  [12] 

στωμύλή^ια•  χομφά 
στ  ω  μύλο  ς  (Αγ.  ΑοΙι.  429)*  ό  λάλος.  ΛίΒα•- 

νολόγος.  ευτράπελος  τφ  λόγφ  (1917) 
στωμύλλεσ&αι  (ΑΓίβΙορΙι.)*  τρανως  λίΐλήααι 
στωμύλλων  (Αγ.  Νυ1>1).  1003)•  λάλων 
στωμνλματα  (Αγ.  Κιη.  92)-  περιλαλήματα 
ήΐΌτονενμέναν  διαστρέφονσαν  σίΐντόνως 
σύαγχος'  ^ίξα,  έν  ^  οί  σνς  &ηρευονται         20 
συ ά δες•  αί  νες,  εσχηματισμένως 
σνανία  (Ερί€ΐιβηιι.) *    λοιδορία.    χαϊ  ή  διά 

χειρός  μάχη  (2214.  2631) 
σύαρον  τον  χλωνα 
σύαρτον  βούγλωσσον 
ή^σύας•  χύων  τις  πολνρρηνος 
%αύβας'  λάγνος 
σύβαχα*  σνώδη 

σνβάλλας•  ό  χαταφερής  προς  τά  αφροδίσια 
συβαρίζει  (Αγ.  Ρβΰ.  344)•  τρνφςί  (2143)        30 
σνβαριν  την  πολυτελή  τρυφήν 
ίΣυβαριχαϊς-  τρνφηλαΐς  (2276)  [81] 

Σνβαρις  διά  πλατείας•  [•ά  82] 

Σνβαρΐταΐ'  τρυφηταί 
Σνβαριτιχός'  τρυφερός 
συβαρνίς'  περίχομμα 
συβήνη•  αύλοθηχη^  ή  τοξοθήχη.   ή  ό  ναν^ 

τιχός  χιτών 
συβίνη  (Αΐβχίά.  Γγ.  III  ρ.  442)•  χαπροβόλον. 

έμβόλιον  40 


συ  β  όσια  (Α  678)•  συοφόρβια 

συβότας•  χοιροβοσχούς 

συβότοιο•  συς  βόσχοντος 

σύβρα•  έπϊ  βοών.  σημαίνει  όέ  -^τά  προς 
^υπαρόν  τι  έχουσας 

συβριαχόν  τΰ  πολυτελές 

συ  β  ρ  ιά  ζει•  σοβαρεύεται^  τρυφψ  (2128) 

συβριασμός  (ΡΙΐΓ^ηίοΙι.  €θΐη.  ρ.  605)-  ό  έν 
εύωχί^  θόρυβος 

{ΣυβρΙδαι•  δήμος  τής)  Έρεχ9ηΐδος  φυλής 

συβροί•  1(σ)χνοί^  λαγαροί^  ή^ τάφροι 

σύβρος•  χάπρος 

συβώτας'  Σηεύσ ίππος  ό  φιλόσοφος,  ζωόν τι 

Συβώτης•  συοτρόφος^  χοιροτρόφος ^  χοίρο- 
βοσχός.  χαϊ  όνομα  χνριον  [&0 — 51•] 

συγγίνομαΐ'  συνομιλώ  [58] 

συγγινωσχόμενοΐ'  πει&όμενοι 

συγγνώμων   (Χβη.  ΚΠ  VI  1,  37)•  ελεήμων 

σνγγονή•  σύστασις,  Αημόχριτος  (ρ.  423) 

σύγγονος•  αδελφός 

συγγραμμάτων  (ΗβΓοά.  Ι  48)•  βίβλαν 

ίσυγχαρβαλώσας'  συστρέιρας 

συγχαλείταΐ'  συνεδρεύει  [61.  62] 

συγχατέληξε'  συμπέπαυχαι 

συγχαχρΰσαι•  συγχέαι^  συ^φνραι,^  συμ^ 
φρϋξαι  [65] 

σνγχεχλεισμένοΐ'  πολιορχονμενοι 

•^συγχΒχοπιταμένονς•  συγχεχομμένους 

συγχεχορδυλισμένα•  συνηθροισμέ- 
να.  συνειλημ[μ]ένα'  συνεστραμμένα      [60] 

συγχηδεσταί•  οΐ  της  νύμφης  χαϊ  του  γαμ- 
βρού γονείς  (Ββιη.  949,  6?) 

ή^συγχοιμοΰσ&αΐ'  σννελΒεΐν 

σύγχλυδα•  συγκεχυμένα  χαϊ 

σύγχλυδες•  ομοίως  συμμιγεΐς  σύνεγγυς 

συγχλύδων  (ΡΙβΙ•  €ί?.  VIII  669  Α)•  συλ- 
λεκτών, ή  τίνων  μεμιγμένων 

συγκοιτάλιον  σύγκοιτον 

συγκοίτιον  εταίροι  συγκοιμη0είσ(η)  μί- 
σθωμα 


ΗΕ8.  2101  στυφελίζειν  κακονν.  διααείειν  6  (α)τύχας•  τάξας  (1877)  7  στυ- 
χιοϋαΐ'  διατυποναι  (στοιχειοϋαι)  12  στωμοδόκον  οτωμύλον  (1916)  81  Συβαρητι- 
κοϊ  λόγοι•  τόν  γάρ  ΑΙαωπον  έν  Ίταλί^  γενόμενον  σπουδαα&ηναι  σφόδρα  φησίν,  ώς  καϊ  τό 
των  λόγων  αύτοΰ  είδος  έπιδα'ψιλεΰααι,  καϊ  Συβαριτικδν  προσαγοοευΘήναι,  παροιμιώδεις  οΰν  οΐ 
Συβαριτικοϊ  λόγοι  (νββρ.  1269)  Αά  82  παροιμιώδες  έπϊ  τών  σοραοώς  πορευομένων  ^  συγ- 
γενή σεις  (ΡΙβΙ.  Ιιβ^ι^.  XII  ρ.  948  Ε)  *  τάς  συνουσίας  (νίο^τ.  γ,  2&1)  Μ  συγγένεια•  61«  συγ- 
γενικός• 58  συγγ[ε\νώαομαι*  συμβουλεύσω  61  συγχαλέαας  (Β  66  1Γ  302)•  συναρι- 
^μήοας  68  συγχατάΒεσις  (II 6θΓ.  VI 16) •  συμφώνησις  65  συγκεισ&αι  (Ι Κθ|^. XXII ο) ' 
συν&ήκην  χαϊ  όμολογίαν  πεαοιέίσ^αι       60  σνγχέχυται  (Ιολ  XXX  17)•  σνντετόρακται 


ΐοΗ 


ύτ^ΙΦΰς  —  €%9φ9ΐίζΛ§ψ 


στροΰς'  ό  ύτρΰΐΟΘΦς•  χαΐ  4φπρίΦ9 
βτροψΛΐ  (ΟηΙΐΜΐ)•  έβτρΛΜοΙ  (ΙΜι  Μ•> 
στροφάδίς*  σΐ(4λφί9ς 
ΣτροφαΙος  (ΑτΜορΙι.  &;€ΟΙ.ΤΠ)*  '^Β^μ4ι» 
ό  Λράς  τΛϊς  θύραις  Ι6ρυμέ9Φς*  Μ  «όν  «ϊ|( 

βτροφάΧιψψι  (Φ  608)*  «ν^ιρ•^ 
#τρ•φιΙΑ4;^^*  συστραψή  ηο9%ύρτφΘ•  χβΐ  έτ 
^  οΐ  τροχοί  οτρίφορτΜ  [99\ 

9τροφΛλίξ9τ9  (σ  814)•  #ν^η» 
#τ^οφβ<*  [•4  41}  αΐ  ηβιτά  Αμι^^μι^  «Ιν 

στρόφιγγα*  τ09  ατροφία 

ατρόφιγ^'  6  αυτός 

ατρόφιον  (ΡΙιβΓβατ.  ρ. '29β  ΑΗ•ΙορΙι.ρ•118()* 

ι}  ατρογγύλη  ξ4ψιι 
ατρόφις  (Αγ.  Ν«1>^.  461)*   #«ολι^,  αύχ 

άΜλονς^  ΛολύΜλοχας 
ατρόφος  (ρ  198)•  ανηατραμμένος  Ιώρος^ 

ή  αχοίΛβΙορ^  Λαρά  τ4  ίοτράφ&αι  Μ 

ατρόφοί•  τά  λ»πτά  τριχώια 
Στ  ρύμη  (ΰαοί.  1218^  19)•  Μόλις  [4§] 

2€ρυμ^νιθ4    (Ηβτο4•  Υ11  76)*   ο^  Βιθυνοί 

τό  πρότΒρορ 
Στρνμόνιος•  6  βορράς  (0•11.  ΌοΙ.  26) 
ατρύμο{•  ^ιίλον  ^Μμιι^^αιητμένο»  έτ  να!ρ 

Χι/νοϋί  Λρός  τι}ν  γ«ν  βταφιιλον  ίΐί^λλψΜτ 
ατρυφν09'    ατβρβ^ι   Ισχυρόΐβ»    αύατηράρ. 

έκ€στνμμέρθ9^  Λοκνάν 
στρυφνός  (Αιηρ1ιΙ4.  6τ.  Ι  ρ.  817)•  μάζα,  ι}    8• 

οίνος  στυφός 
στρωματΒύς'    ΙχΒϋς  ηουάς  έν  τζ  έρυθρξί 

&αλάσσχί 
στρωματίζειν  τό  έΛίσάττεν»  όνφ 
στρωματίτην  πρανόν  (ΟγαΙ. ίΓ. Ι*ΧΧΧνΐ1Ι) 

τινα^  έν  φ  έαυτοϊς  ηαρΛχον  τά.  στρώματα 
στρωμνή'  χοίτη 

στρωφάν  νή^Βίν,  χλαίθ£4ν,  περιστρέφΗν 
στρωφωντο•  η^ραβλέκαντο.  ^στρέφοντα 
στρωφαται    {Έίηϊοά.  Ορ.  626)*    κερωτρέ"    40 

φεται 
ή^στυαγόν  τό  στύμα,  καραγώγος 
στυγεΐν  μισεΐν,  στυγνάζείν•  φοβεΐσθαι  [9Α] 
στυγέουσι  (€β11.  Γγ.  Ι«ΙΙ  2)*  μισοΰσι, 


Π 


ατνγ9ρ49*  0τν]η»έρ. 

χαλΜ^,  μΛΟψτόν  (•.  ε.  «  948) 
στντέΦΡ'.ψαβσύβϋΡος.  μι^Λψ 
ατνψηρφ'  μί^η^φ,  φοβαρφ 
ατνγ^σω•  μί04^ω,  χβΐ  «4  ^λμλ 
9τυψν09•  \ά(^ρ49.  αίμάψ•  χηλοΛφ^ 
-1•#τι$/ν•#ο»*  χΛρ9Λύ9  (1881) 
ατυγαϋσι  (8•ρΙι•  ΑΙ.  188)*  φοβαήηΛ^μ^ 

σσΰσοβ 
Στνψός  ΰδ9ρ   (Ζ  271)•    «|τ  «|4'ν  ■• 

ίδσν  τό  ΰδωρ.  ι)  4  «ι6ν  9μΓρ  4ίρή( 
ση;Α<^•  μ^ρο;  τι  της  ι^μΜύΧίας  νοως 
στυλοβάτης  (ΡΙιΙ.  θΜΐ•^.0Χβ)*  «ρ8ι^β« 

στύμος*  στέλβχος,  »90μό$ 

στυμνά•  σχληρά  (1841) 

Στύμφψ  4ΧΒλ«(((8Ι•ρ^Βιχ.888|18)  Η 
ΧΐΊ>ί*  ιτ^ηι  έτ  ^ί6ον.  4  ύ  0μ6^  «4  Ιρ» 

<^^Ι>•  4  ^ρ«θ€  θ•ι6ν 
#τι$^α&•  φ«^}ΐ|64*^  ««τα«Λ«/φ«•.  ^-ϋΡ- 

αγαγεΙί9•  μισήσοΑ 
στνξαιμι  (λ  608)•  9ΐς  ηατάκλαι^η  άξάμφ 
στυπάζα•  βρόντοι.  ψοφαΖ^  ονθαΐ  (2884)  |Β) 
στύκεα'  στύαη  4  ^ν*^Μζΐ| 
#νι$ικο^•  ατέλιχο^,  ηορμόσ•  χ«1  «#δ  <φ6ιν 

μον  τό  σύμα,  χαΐ  ν3  χιΐτ•^.   χβΐ  4  φέ^ 

«4ί  βροντής 
στυκογλύφος'  {υλστλύφος.   Στύηος^^^ 

ό  στΐλίχος^  ^ίγσον  τό  κρέμψ^ηβ 
στύκκαχα  (ΑΗ•ΙορΙι.  ρ.  1197)•  στυκ/^ι)»- 

ηώλην 
στυηηίον  {Όαα.  1146,  6)*  τό  λίνον 
στυραχίζειν  χεντρίζ^ιψ 
στύραξ'   [βά  92]  σαυρβ^ρ    τοϋ   δόρβηί, 

χαΐ  Κόγχη  (Χβη.  Η•11.  ΥΙ  2,  10  [19]).  ηΐ 

δένδρον  όμωνύμως.  χαϊ  θυμίαμα  (Τ1ιβ•ρ^• 

ΗΡ1.  IX  7,  3) 
στυφαλμείν  σχυβαλίξοιψ 
στυφάν  βροντάν  (2084) 
•^στύφος*  κέρδος  ρ|| 

στυφελή'  σκληρά  (ΟΙίΙοηί,  €γταΏΜ€ΐ) 
ατυφελίζείν  (Ηίρροατ.  III  ρ.  116  Κ)•  δίΛ- 

σείειν,  χραδαίνειν,  τινάσσευβ^  οόθΜΐν^αα- 

τάσσειν,  ένυβρίξειν  (Φ  380)  [Μ] 


000.  37  στροφίγγη,  αυστροφ-ο  41  χατά'  δ\  44  στροφίος  46  στροφές  82 λ^ 
ναΐς  60  στρώφοντος^  δηερ  έβλέποντο  86  στύηη*  ό  στύχος  ή  στ.]  ρ08ΐ  σ7  87  στύ- 
ηεα  —  χήτος       89  στυκηαχόν 

ΗΕ8.  89  στροφάλιγγος'  συστροφής  Χά  41  \άντιλογΙαι.  δίοστροφαέ  (|^|.  ΡτοψτΛ. 
1  3).  χαϊ]  49  Στ  ρυμών  ποταμός  64  στυγέει  (θ  370)*  μισεί  70  ατυψ-ητσέ  (ΤΐΙ. 
111  3)*  μισητοί^  χαλεποί,  φοβεροί  80  Στύμφηλος {Β6α8)'  ηόλιςή  δροςΆρχα&έας  88  στύ- 
γεί'  στρέφεται  Αά  92  [Λόλις  Ευβοίας  (Β  688ι.  χαΐ]  98  στυφίλα^α  δέ  μ%9  (0  281)* 
διέσειαεΜ  αυτόν       98  ννιΐφβλι^ομ^νον;  («  108)*  οχΛΐ}ρ«;  ύβρ^ζομόνσνς 


1401 


ύτυφεϋξα^  —  ΰνγχοίτΛον 


1402 


στνφελίξαί  (Α  681)•  διασεΐσαί         [2101] 
σχνφελοί  ηάγοί'  άντϊ  τον  σκληροί 
στνφλόν  ή  στυφβλόν   τραχύς  σχληρόν^ 

βαρύ,  αργό  ν.  στερρόν 
στνφοχόμπος  (Αγ.  Αν.  1299}*    6  μάχιμος 

άλεχτρνίόν,  χαϊ  δρτυξ 
στνφρόν  στερέμνιον^  βξίρύ  (1876)       [6.  1] 
ατϋ'ψαί'  ατυγνάααι, 
στϋ-ψίς'  χόλλησις 
ΣτωϊχοΙ'  ου  μόνον  οΐ  άηό  Ζήνωνος  φιλό'    10 

σοφοί^  άλλα  χαί  τίνες  γραμματικοί 
στωμιξ'  δοχϊς  ξύλινη  [12] 

ατωμνλ'\ια'  χομιρά 
στωμνλος  (Αγ.  Αΰΐι.  429)*  ό  λάλος.  ηιΒα- 

νολόγος,  ευτράπελος  τφ  λόγφ  (1917) 
στωμνλλεσ&αι  (ΑπΒίορΙι.)*  τρανως  λαληόαι 
στωμνλλων  (Αγ.  ΝαΙ>1».  1003)•  λάλων 
στωμύλματα  (Αγ.  Ηβη.  92)*  ηεριλαλήματα 
ή^στωνευμέναν  διαατρέφουσαν  συντόνως 
ύύαγχος'  ^ίζα,  έν  χΐ  οΐ  συς  Βηρευονται         20 
σνάδες'  αΐ  νες,  Ισχηματισμένως 
α  υ  αν  ία  (Ερίεΐιβπη.)  •    λοώορία.    χαϊ  ή  διά 

χειρός  μάχη  (2214.  2631) 
σύαρον  τόν  χλώνα 
συ  άρτο  ν  βούγλωσσον 
•^σνας'  χύων  τις  ηολύρρηνος 
ίσνβας'  λάγνος 
σνβακα'  σνώδη 

σνβάλλας•  ό  χαταφερής  ηρός  τά,  άφροδίΰΐα 
συβαρίζει  (Αγ.  Ρβο.  344)•  τρυφξί  (2143)        30 
σύβαριν  την  ηολντελή  τρυφην 
ίΣνβαριχαΐς'  τρυφηλαΐς  (2276)  [31] 

Σύβαρις  διά  ηλατείας•  [•ά  82] 

Σνβαρΐταΐ'  τρνφηταί 
Σνβαριτιχός'  τρυφερός 
συβαρνίς'  ηερίχομμα 
συβήνη'  αύλοθηχη,  ή  τοξο^ήχη,   ή  ό  ναυ^ 

τικός  χιτών 
συβίνη  (Αΐβζί^.  Γγ.  III  ρ.  442)•  χααροβόλον. 

έμβόλιον  40 


συ  β  όσια  {Δ  678)*  συοφόρβια 

σνβότας'  χοιροβοσχούς 

συβότοιο'  σΰς  βόσχοντος 

σύβρα'    έκΐ  βοών.    σημαίνει  όέ  ή^τά  ηρός 

φυηαρόν  τι  έχουσας 
συβριαχόν  τό  αολυτελές 
συβριάζεΐ'  σοβαρεύεται,  τρυφςί  (2128) 
συβριασμός  (ΡΙΐΓ^ηίΰΗ.  €θΐη.  ρ.  606)•   ό  έν 

εύωχίςί  θόρυβος 
(Συβρίδαΐ'  δήμος  της)  *Ερεχ9ηΐδος  φυλής 
συβροί*  1(σ)χνοΙ,  λαγαροί,  -^ τάφροι 
σύβρος*  κάπρος 

συβώτας'  Σπεύσιππος  ό  φιλόσοφος,  ζωόν  τι 
Συβώτης'  συοτρόφος,  χοιροτρόφος,  χοιρο^ 

βοσκός,  καϊ  όνομα  κύριον  [60—51•] 

συγγίνομαΐ'  συνομιλώ  [53] 

συγγινωσκόμενοΐ'  ηει&όμενοι 
συγγνώμων   (Χβη.  ΚΠ  ΎΙ  1,  37)•  Ιλεήμων 
συγγονή'  σύστασις,  Δημόκριτος  (ρ.  423) 
σύγγονος'  αδελφός 
συγγραμμάτων  (ΗβΓΟ^.  Ι  48)•  βίβλων 
ίσυγκαρβαλώσας'  συστρέψας 
συγκαλείται*  συνεδρεύει  [61.  62] 

συγκατέληξε•  συμηέηαυχαι 
ουγκαχρϋσαι•   συγχέαι,    συ^φΰραι,   ανμ- 

φρνξαι  [65] 

σνγκεκλεισμένοΐ'  ηολιορχονμενοι 
ή^συγκεκοηιταμένους*  συγκεκομμένους 
συγκεκορδυλισμένα'  συνη&ροισμέ- 

να.  συνειλημ[μ]ένα•  συνεστραμμένα      [60] 
συγκηδεσταί'  οΐ  τής  νύμφης  καϊ  του  γαμ» 

βροΰ  γονείς  {Όεπι.  949,  6?) 
•^συγκοιμοΰσ^αΐ'  σιτνελθεΐν 
σύγκλυδα'  συγκεχυμένα  χαϊ 
σύγχλυδες*  ομοίως  συμμιγεΐς  σύνεγγυς 
συγκλύδων   (ΡΙβΙ.  Οίν.  VIII  669  Α)•   συλ- 
λεκτών, ή  τίνων  μεμιγμένων 
συγκοιτάλιον  σύγκοιτον 
συγκοίτιον    ίταίρφ  συγκοιμηΒείσ(η)  μι- 

σθωμα 


ΗΕ8.  2101  ατυφελίξειν  κακοΰν.  διασείειν  6  {ο)τύχας*  τάξας  (1877)  1  στυ- 
χιοϋαΐ'  διατυποΰαι  (ατοιχειοϋοι)  12  στωμοδόκον  ατωμύλον  (1916)  81  Συβαρητι- 
κοϊ  λόγοί'  τόν  γαρ  ΑΙσωηον  έν  'Ιταλίςί  γενόμενον  οηουδαοΒήναι  σφόδρα  φηαίν,  ώς  καϊ  τό 
των  λόγων  αυτού  είδος  έΛίδα-ψιλεϋοαι ,  καϊ  Συβαριτικόν  ηροααγοοεν^ήναι,  παροιμιώδεις  οΰν  οΐ 
Συβαριτικοϊ  λόγοι  (Υββρ.  1269)  Αά  82  παροιμιώδες  έπϊ  τών  σοραοως  πορευομένων  50  συγ- 
γενήσεις  (ΡΙβΙ.  1<6β;β;.  XII  ρ.  948  Β)  *  τάς  συνουσίας  (Άοετ.  γ.  Ζ5ί)  51  συγγένεια*  51«  συγ- 
γενικός* 58  συγγ[ε]νώσομαι•  αυμβουλεύαω  61  συγκαλέσας  (Β  66  Κ  302)*  συναρι- 
^μήαας  62  συγχατά&εσις  (ΙΙΟοΓ. ΥΙΙΟ)•  συμφώνησις  65  συγκεϊσ&αι  (1  Κβ;. ΧΧ11 8) * 
συν&ηχην  χαΧ  όμολαγίαν  ηεαοιέίύ^αι       60  σνγχέχνται  (Ιο^  ΙϋίΧ  17}*  σνρτετάραχται 


1405 


<{νγ»ομκί%6ορ  —  ϋν*οφάν%ιις 


14Ν 


σνγχομιστέον  σνναχτέον 
συγχομίστήρια*  &υοία  ίαΐ  χαρπύρ  σχη^ 

χομιδίβ 
συγκομίστός    άρτος*    ηαρά   όίοχλει   τφ 

Ίατρφ 
συγκομάτιον    σχκνασία  τις  καρά  τοΙς 

όίραρτυταΐς 
συγκοΜΊΐμεναί'  μαστιγω^ηραι,  ή^μεμαστι» 

γωμέναι  [82] 

συγκρίνει•  συνισοί  [84]    |0 

σνγκρίΟίς'  μίξις•  γένεσις,  όμοίωσις»  άντί' 

ηαρά&εσις 
ανγκρίΧίχός'  δμοίος 
σνγχροτεΐ'    ταραχτεί•    σννόγεί^    σννανξει 

(2647) 
σνγκρονεΐ'  σννα&ροίζεί,  ή  σννενφραΐνεται 

(2648) 
ανγκρονμα'  χρέος,  δάνείΟΡ.  τιν^  τήν  σύμ- 

μιχτον  λοηάδα 
συγκρον(σ)τά'  Ιμάτια,  ών  ή  κροκΧς  άνατέ-    79 

τριηται 
Ίσνγκινεΐν  ( — νλίειν^)•  σνξυγεΐν,  σνττρο- 

χάζειν 
συγκυρία'  συντνχία  [Μ.  Μ] 

σνγκύρεται  (— ρ<τ«ι)•  σνντενξεται 
αυγ χαίρε IV  (Αγ.  Ρ«ε.  1317)*  Ιηιχαίρειν 
σνγχάσαι•  συγχωρησαι  [98] 

σνγχεναι  (θ  139)*  συγχέαι,  συγκόψαι,  συν- 

τρΐ^αι 
ϋυγχέομαΐ'  συντρίβομαι,  καϊ  τά  δμοια  30 

σνγχριαφ&έντα•  σννενεχΒέντα 
ήΐΌνγχίας'    τό  ηρός   άγκιστρον  μέρος  της 

όρμιάς 
σνγχρήσομαι    (Μβηβηά.  ίΓ.   V    ρ.  129) 

[2204—7] 
συ  δη  ν  (Αββεΐι.  ΡβΓβ.  480)*  ταχέως,  καϊ  όρ- 

μητικώς 
συ  ζην  (Οβιη.  363,  4)•  όμοΰ  ζην 
συζυγεΐν   τά  ύηοζύγια  ύποφωνεΐν  έν  τφ 

ίλκειν  40 

συζυγία'  συνάφεια 


σύζωσμα'  έν  τφ  μΛχαλΧυκψ    (ΤΙΐΜρ^τΜΐ) 

τόν  έκρέονχα  χαλχάν 
συήλαΐ'  χόηοι  βορβορω6€ΐς 
συηνία  (Ρ1ΐ6Γβ€Γ.  Γγ.  XI    ρ•  3Α4)*    τ«9«ζ% 

αηδία,  απ 6  χων  συων  (2121) 
σύ&εν  ώομησαν 
συ^ήναι•  δραμΛίν,  όρμτίσαι 
σΰ&ι•  έλ&έ 

συ&νόν  χεκρυμμένον  (χνθ90ν%) 
σϋχα  (Αγ.  Κιη.  1278  Ηφρ•€Γ.  108&  Η)*  ο 

^Ι  χοίς  βλεφάροις  νόστιμα  ^   δ  τνβ^ς  βν- 

χωσιν 
συκάζεΐ'   δοκιμάζει,    σνχοφαντέί    ή  σνη 

χρώγει.  καϊ  χ6  χνίζΒΐν  έν   ταΖς  ίρωχαοΗ 

όμιλίαις    (ΡΙιΙ.  €θηι.   ρ.    β9ΐ     Μ€ηΒΐ  Ιτ. 

ΟΟΟΟΧΧΧΙΙ)  [ΖΙ] 

-^συκαμΊίίδωρος'  μωρός 
συκάμινα  (ΑηιρΙιίά.  Γγ.  VI  ρ.  318)*  4  «ι^' 

ένίοις  μορέα,  χό  δένδρον,     χαΧ  ό  χαρκές 

της  συκομορέας 
ή^συκάνης•  συνετός 
συκάστρια'  συκοφάντρια 
Συκάτης•  ό  Διόνυσος  (ΑΐΙι.  78  €) 
συκη  (€ί.  Τ1ΐ6ορ1ΐΓ.  III  9,  3    Κνροΐ.  ίτ.  1 1 

ρ.  426)*    το    έν   χαΐς    ηΐύκαες    γενόμενη 

Ί*  δενδρωδες 
συκηγορίαν  (Οοηι.)*  τι^  έν  ^ψ  λέγειν  β»- 

κοφανχίαν 
συκή  ΑΙγυηχία'  η  λεγομένη  ΧΜρωνία  τ• 

δένδρον 
συκίδας'    χάς  έχουσας  έν   τοις    δαχχυλίοΐί 

συκάς 
'\συκιδαφόρος'  Ινίοχεό  σνχοφάντης'  «οτέ 

δέ  ό  συκόηρωκτος 
σύκινη*  μάχαιρα^  συκοφάντρια 
σύκινον  άσΒενές  [84] 

σϋκον  αΐτεΐν  (Αγ.  Τβιρ.  303)*   χολαχεν&9 
σϋκον  έφ'  *Ερμ'^'  παροιμία  [ιεά.  Μ] 

συκοσπαδίας'  ό  συκοφάντης 
συκοφάντης•    χρευδοκατήγορος.     χαχοχρά- 

γμων 


κλ" 
ΟΟϋ.     80   διο  87  συνάξει      92  συγκυρεί;  €Ϊ.  κατά  συγκ\      11  συναφία       1Ζ  βαρ- 

βαρώδεις  (εί.  συόαι,  ύοκαί,  ύολλός)        15  \σεν        17   σύθι        20  €ί.  άποσυκάζειν         23  τ^ζ 

ων 

σνκομορέας  ροβΐ  2224        26   συκεατίς        29   κεράτια  (1ι.  β.  κεράτια,  υηάβ  8υρΓ<   χερατωνία) 

32  συκηνη,        36  έρμην  —  φανεί 

ΗΕ8.  82  αυγκρι&ωμεν  (Ι  Μβεο.  Χ  71)*  δμοιωΒωμεν  84  συγκρινόμενη  (8«ρίβΒΐ. 
VII  29)•  προς  ισότητα  δοκιμαζόμενη  93  συγκύρημα  (δ^ιηιηβεΗ.  Ι  Ηεβ;^^.  XX  26) -  σνντύχηαα 
94  συγκυροΰντα  (ΟβυΙβΓ.  II  37  8ΐ.)'  διαφέροντα  98  σύγχεί'  ταράττη  (οί.  συνχεΖ)  καϊ 
τάρασσαι  (1612)  2204  σύγχυσις  (ββηββ.  VII  9)*  μίξις.  θόρυβος,  αφανισμός  5  σύγ- 
χυτό  (Π  471)•  συνεχύΒη,  συνεταράχΘη,  ή^συνεχωρή^η  6  συ  όέ  σύν&εο  {Α  76)•  σύ  ^ 
κατάΒου,  σύ(ν)Βου  δέ  ε  σύ  ό'  έν  φρεσϊ  βάλε  ο  (Α  297)•  σύ  δ*  έγκαχάΒου  χαις  φρεσί 
21  συ  Γ  {Α  293)*  συάγρφ  34  συκομοοέα'  συχάμινον  (Γ666ηβ)  Αά  38  έιτί  χων  χεψένενν 
επ'  ΰίφελεί^  χων  βουλομένων,  οπότε  φανεΐη  σϋκον  πρώτον  χφ  *Ερμζ  άνετίΒεσαν 


1405 


ύνΜοφάντα$  -—  ΰνμβοναί 


1406 


σνχοφάνταί'  οΐ  ίπηρ^άξοντΒς 

συκοφαντία  (ΑββεΙιίη.  47,  21)*  χαταλαλιά 

σνχχάδαΐ'  ^άηη  (— όα  ^άιττ€ΐ?) 

συχχάδες*  είδος  υποδήματος 

σύχχοί*  υποδήματα  Φ^για  [44] 

συλ^'  ^xδν€ι^  συλεύεί  (σχυ — ) 

σύλαχον  (Ι.3€οη.)'  έλαχαν  (2258) 

συ  λα  ν  άφαιρείσ^αι^  γυμροϋν^  σχνλεύείν 

συλήσεί'  δμοι,ον 

συλη&είς  (Ιβοατ.  119  Β)*  αφαιρεθείς 

συλλαβές  όδού'   τους  συλώντας  χαΐ  έχ* 

δύοντας 
συλλαμβάνει  (Αγ.  Υββρ.  734)*  βοηθεί 
συλ(λ)αγνεύσας'  συμχορνεύσας 
συλλέγεται•  συνάγεται 
συλλελογισμένα'  άπό  συλλογισμών 
συλλήβδην  (Αββεΐι.  Ργοπι.  605) *  όμοΰ  συλ^ 

ληπτιχως^  ώς  δι*  ολίγων  πολλά  εΙπεΙν  συν» 

τόμως 
συλλή πτορ α'   συναγωνιστήν,   συνεργόν^ 

σύμμαχον 
συλλή-ψεται•   [ηά  57]  ύπερασπιεΐ•    χαϊ  τά 

δμοια  (Αγ.  Εςς.  229) 
συλλίρ  (Ιιεοη,)*  βλάχος  (2246) 
σνλλογισάμενος  (ΙβοεΓ.  267  Β)*  συναγα- 

γών  τόν  λογιομόν,  χαϊ  θεωρήσας 
σύλλογος  (Βαη  ΙΑ.  514)-  σύνοδος  άνΒρΰί^ 

πων,  άθροισμα 
συλλοχισμός'  όνομα  ταχτίΜόν 
ή^σύλον  ένέχυρον 
συλώ•  σχυλεύω 

συμβαθέν  τό  άπό  συμβάσεως  ορισθέν 
συ  μ  β  αϊ  εν  συνέλθοιεν  (ΕαΓ.  ΡΗ.  5901) 
συμβαίνοντα*  συμφωνούντα 
συμβαλεΧν  (ΕαΓ.  Ηβά.  675)*  διαχρΐναι 
συμβαλείν  συναλλάξαι,  χαϊ  ενύπνια  έπΐ" 

γνώναι,  χαϊ  εΙς  μάχην  συμβαλεΐν.  λοιδορεΐν 

(δορΗ.  Αί.  1323) 
συμβάλλειν  συμμίσγειν^  συνιέναι, 
συμβάλλεται*  λέγεται  [71] 

συμβάλλων  {}ίοχΛτ, 339) *  συναρμόξων  [73] 


σύμβαμα*  χατηγόρημα.  συμβεβηχός 
συμβάμεν  συμφωνείν 
ή^συμβαριτιχαις'  Περσιχαΐς,  ύπερηφάνοις^ 

ηολυτελέσι  (2130) 
συμβάσεως  (Τ1ιιΐ€.  IV  130)*  εΙρήνης 
σύμβασις  (ΕιΐΓ.  ΡΙιοεη.  85)*    επάνοδος  εΙς 

είρήνην  ή  φιλίαν 
συμβατήριοι  (ΤΙιώ€•  V  76)*  είρηνιχοί  δια- 
θέσεις 
10    συμβεβηχός 

συμβέβληταΐ'  άπαντ^^   συνενήνεχται,  ν€- 

νόηται  [βά  81]  [82] 

συμβήν  (Α6θ1.)*  σύμφωνα  λέγειν 
συμβήναι   (ΕαΓ.  ΑηάΓ.  233)*   συνομολογή- 

σασθαι 
συμβιβάζει*  εΙς  φιλίαν  άγει.  ή  συλλαλεΐ 
συμβιβασθέντες'  διδαχθέντες^  διαλε^ 

χθέντες 
συμβίβασις'  πεΐσις,  διδαχή,  πίστις       [88] 
20    συμβλημένος  (ο 440)*  συναντήσας  [90.91] 
σύμβολα-  σημεία 
συμβόλαια•  χοινωνία  χρημάτων,  ή  τάγματα 

(ηά  συμμορίαιΐ).  ή  γράμματα 
συμβολαιογράφος*  ό  τά  συμβόλαια  γρά^ 

φων 
συμβόλαιον  (Μβηβηά•  ίΓ.  €€ΟΧΟΙ)'    συν- 

άλλαγμα,  συγγραφής   άσφάλαια^  γράμμα» 

τεΐον  [96.  9η 

συμβολατεύειν  (Ερίοΐι.)*  συναλλαχτεύειν 

30    συμβολεΐ  (Αββεΐι.  θβρί.  352)*   συντυγχάνει 

συμβολεύς•  άλίβυτιχόν  σχεΰος^  περϊ  δ  τά 

λίνα  πλέχουσιν 
συμβολή•  μίξις.  (δόσις  εί.  2309) 
συμβολήσαι•  συντυχειν 
συμβολιχώς•  σεσημειωμένως 
σύμβολον    σημείον.    συμπόσιον.    ορισμός. 

[χαϊ  τό   διδόμενον   τοις   είσιοϋσιν  εΙς  τό 

διχαστήριον 
σύμβολο  ς  (ΑββεΙι.  Ργοβι.  487) '  οΙωνός 
40    σύμβοτον  σύννομον,  σύνηθες 
συμβοϋαί•  συνωμόται 


€00.    43  υποδήματος      46  σύλαιον  (συλλίον  ΑΙΐΓβηβ)       58  σύλλιρ,  θύλαχον       ΡοβΙ 

ε 
63]  2268.  69.    ΙηΙβΓ  μάχην  «Ι  συμβαλεΐν]  συμβαλεΐν,  συμμίσγειν,  συνεΐναι       66  σύμβαθ,, 

68  εί.  ου  συμβαίνει  71  συνάγονται  74  σύμβαχα  83  σύμβην  2300  συμβουλενς\ 
ροβΐ  2308 ;  σχοινιοσυμβολεύς  Ιεζ.  τΐιβί.  302,  26  4  χαΐ  . . .  διχαστήριον]  ροβΐ  2304  7  συν- 
ομόται  (σύμβουλοι  ΡΙιοΙ.  549,  9) 

ΗΕ8.  44  συλαγωγών  (ΟοΙοΗ.  II  8)*  άπογυμνών  Κό.  57  Ιγγαστρον  Ιξει  (Ιβββί.  ΥΠ 
14  τ.  1.)  71  συμβαλλόμενοι  (Ιβββί.  ΧΙΥΙ  6)*  συναγόμενοι  73  συμβάλλαι  (ΕαΓ.  ΙΑ. 
160)*  συναγωνίξου  Α<1  81  ώφελεΐ  (ββρίβηΐ.  Υ  8)  %Ζ  συμβεί  (εί.  ξυμβη  6ΐ  συμπέσω) 
^%  συμβιβα(σά)τω  (Ιαάίο.  XIII  8)*   διδαξάτω  90  σύμβλητο  (Η  39.  231)•  άπήντησβρ 

91  συμβιβώσαι  (Κχο4.  Ι Υ  12)*  συνάπτοσαι,  διδάσχοσαι,  συαηοοενομαΐ  σε  9β  σνμβολαί• 
μάχαι       97  σναβολαΐας  δίχας  (Τΐιβο.  Ι  77     τές  χατί  σΌμβαΧα[ιον]  (οί.  ξυμβ^) 


1407 


ύυμβονάδόι»  -^  ύνμιρ^φος 


14Φ8 


σνμβουάδδΒί'  ύπερμαχεΐ,  Αάχωνες 
συμβουλή-  γνώμη  [•<Ι  23ΙΗΙ)  [10.  11] 

συμβώ  μ  εν  (Ίηζ.  λύ<ρ.  121)*  συναφ^ωμεν 

[18] 
συμμάρχρας  (ϋΤ  467  ΕυΓ.  €γο\.  397)-  συλ- 
λαβών, δήσας 
σύμμαχος  (ΑΓεΗίΙοοΙι.  Γγ.  77)•  βοη&ός 
συμμεμαρτυρημένη'  συνείλημμένη 
συμμετρία"  Ινδυμα  γυναιχείον  πο&ήρες^  ούχ 

έχον  σύρμα  10 

συμμίσγειν  (ΟβΠίιη.  βρ.  XIX  6)*    όμιλε&ν, 

συμμορία*  ηολ^τιχόν  σύστημα ,  ικλ^^^, 
σύνταγμα 

συμμοριή^ώντας*  τους  έχ  της  αύτης  συμ- 
μορίας 

συμμϋσαι*  σχοτωσαι 

συμμυολόγους'  άντϊ  του  σιωπώντας 

συμμύων'  σιωπών  [24] 

συμπαρομαρτούσαν     συναχολου^οΰσαν    20 

[26.  27] 

συμηεριγενόμενον  συμηεριλαμβανόμενον 

129] 

συμηέσ'η   (Ιβοοτ,  ρ.  9,  8)*   συμβη,  συγχρο- 
τη&η 

συμηεσών  συντυχών 

συμηεφλασμένος'  συντε&λιμμένος 

συμηιεξούσης'  9λιβούσης 

συμηίτνει  (ΕιΐΓ.  Ηβο.  840)*  συμπίπτει 

συμηλάττομεν  χρευδόμε&α  30 

1συμηλ(ν}ευσάντων'  όμονοησάντων  (Οβ- 
ιηοβίΐι.  284,  17) 

^,συμηνευσμός'  ή^όμόνος  ( — Οία) 

συμπληγάδες  (ΕαΓ. Η6(1.2)*  αί  παρ*  Όμήρφ 
πλα(γ)χταί 

σύμπλους  (ΕυΓ.  Η€Γ8ε1.  216)*  συνοδευτής 

συμποδίζεΐ'  χωλύει 

συμπο&έν  χαταποΒέν 

Ισυμποδιστής'  ώμος  ίχ  του  Ισου 

σύμπορπον*  τόν  μι)  ^αφαΐς  συνειλημμένον    40 
χατά  τους  ώμους  χιτώνα 

συμπόσιον'  τόπος  ευωχίας  χαϊ  πόσεως 


σύμπραξα  (2426)*  βοηθήσει,   αυράρξει 

(— ϊ}ί•4),  συλλάβει 
σύμπτωμα•  συνάντημα.  συμβεβγ^χός  έξάπξψΛ 
συμφανές•  φανερόν 
συμφανής•  φανερός 
συμφέρει*  αρμόζει,  -^άγα^-όν.  συνφδει.  σνρ- 

(ευ)τυχεΖ,  συντυγχάνει 
συμφέρεσ^αΐ'  συμφωνεΐν^   συναρμόττεν^ 

άχολου&εΐν^  συντυγχάνειν 
συμφέρον  συνοιστόν  (~Όΐσον) 
συμφερτή  (Ν  231)•   συμφορητή^   σνναχΓ^ 

[Κ] 
συμφητωρ'  μάντις,  μάρτυς 
συμφυείς•  συντριβείς 
(σύμφοιτον  συμπορευόμενον)  €Γ.  2371 
συμφορά•  συντυχία,  σύμπτωμα,  ατυχία 
συμφορήσας  (Ηβτοιί.  Υ  92)  -  ά&ροίαας^  συν- 

αγαγών 
(συμφόρηαις•  σύναξις) 
συμφορή^ίας    (-^ητάς)•     σνμΛεφορημέτης, 

συμμίχτου 
σύμφορον    άρμόζον^    χαλόν^     σνμφέροτ, 

σύμφωνον 
σύμφορος  λιμός    (Η6ΐίο4.    Ορρ.   300)*  ό 

συμπίπτων^  χαϊ  συνών  [62] 

•^σύμφρα•  Βυσία  τφ  'Απόλλαηη  τελούμενη 
σνμφραή^σ^ήμεν  χαταπληθί^ναι 
ή^αυμφράξαι•  συμφράααι  [66] 

συμφυά•  όμοφυά  (—ή)  [6β] 

ούμφυλον  τάγμα 
συμφυράοουαί'  συμμιγηοονται,  (Ιββ^ ί.  XIII 

8?) 
σύ(μ)φυτον*  αυνόν 
σύμφυτος*  ή  νεχτάριος  ^ίζα,  Ί}ν  ίνιοι  έλέ- 

νιον^  Ινιοι  δέ  μηδίχην 
αυμφΰααι    (ΡΙλΧ,  δ^ιηρ.   192  Ρ)•     άνάψαι 

(συν — ) 
συμφωνία  (ΡΙβΙ.  δγηαρ.  187  Β)*  ομοφωνία 
συμφώνων  ομοίων  [76] 

"^αυμίΡηρ^'  αυμψηλαφςί 
αύμχρηφος  (ΡΙαΙ.)*  δ  τά  αυτά  φρονών^  χαϊ 

χατατι&έμενος 


ΟΟΌ.  8  αυμβουαδει  21  αυμβηααι  23  αυμμών  32  συμπέφιλα,στανό- 
μος  84  συμπιτνεΐ  (42  αύμποδα  στήσω  ΡοΠ.  ΤΙ  159?)  43  σύμποο^  ποντόν  ΑηΙβ  Μ 
συμφόρησις,  ροβΐ  56  σύναξις        71  σ.  συμπορευόμενον,  σ,        72  μηδιχην        73  σνμφήσαι 

ΗΕ8.  Αά 2309  δόσις  (βά  συμβολή)  10  συμβίχη-  είδος  οργάνου  (σαμβύχη)  11  {Σ)ύμη 
(Β  671)•  νήσος  13  σύμμαρ,  συλλαβών  24  συμπάντων  (^90)•  όμοϋ  πάντων  26  συμ- 
πειρασ&έντες  (Χβη.  ΗβΠ.  Υ  2,  41)-  συντραφέντες  (βεΗ.  ΡΙβΙ.  ρ.  326)  27  συμπατάγησαν 
(7  102)•  συνεχρότησαν ,  συνέχρουσαν  τάς  χείρας  πλατείας  ποιήσαντες  29  συμπεηερονη- 
μένους  (Εχοά.  XXX ΥΙ  13  ΤίβεΗ.)*  συμπεφιβλομένους.  συρραφέντας  περόνη  58  σνμφημι 
{%\.  Κοιη.  ΥΙΙ  16)*  συναινώ,  συνομολογώ  (2737)  62  συμφράδμονες  (Β  372)-  όμόφρονες, 
σύμβουλοι  66  συμφράσ(σ)ατο  (Α  537)*  συνεσχέ^ατο  68  συμφυλητών  (1  ΤΙΐϋ85.  II 
14)•  όμοε&νών       76  συμηρη^είς  (ΙβΓβιη.  XXII  19)•  βλαβείς^  τρω^είς 


1409 


ϋνν  —  (ίννδονλος 


1410 


βύν*  ξύν^  ^βο.^  όμον.  χαϊ  άντΙ  του  εΙς  χαΐ 

μετά  άπό  χαϊ  ηρός.   χαϊ  ^λϊ  τοΰ  όμον 
αννάγειν  (Μβηβηά.  ίηΐ  ρ. 202)*  μετ'  άλλη- 

λων  ηίνειν 
συναγείραι  (ΗβΓοΑ.  Ι  4)*  ουναγαγεΐν^  συν^ 

άίραί 
σνναγελάζονταί  (ΑηβΙοΙ.  ΗΑ.  IX  2) *  ουν- 

διαίτύνταί 
σνναγέσχΒΟ'  -^ ίσχνοηρβηέΐς 
συναγηγβρχώς'  συνα^ροίσας,  συνάξας       *  10 
σνναγη γερμένων  ουναχ&έντων 
ανναγορενεί'  νη^ρ  αύτον  λέγει 
αυνάγονσι*  συνεληλν^ότος  ηίνουσιν 
συναγρίδα  (Αγ.  ΗΑ.  II  13.  16)*  ^αλάΰοιος 

Ιχ»νς  [80] 

σνναγώγιον  (^ί,  Μβηιιι^.  ρ•  115)*  ουμηό- 

σων  Ι^ου 
συνφδεί'  συμφωνεί 
συνφδοντα•  συμφωνούντα 
(συνάει•  συγχοιματιη)  2540  20 

(συναέσαί'  συγχοιμηΒηναι)  2543 
συν  *Α^αν$,  χαϊ  χέρα  χίνει•    καροιμία 

[Λά  Μ] 
συναθροίζεται    (Αγ.  ΗΑ.  ΥΙΙ  2)*    συν^ 

άγεται 
συνάθροισμα•  συναχτήριον 
συναΐδιος'  συνυηάρχων 
σύναιμος  (8ορΙι.  £1  156)*  αδελφός 
συναινεί*  συνευδοχεΐ,  συγχατατίθεται 
σύναινος'  ομόδοξος  30 

συναινώ    (ΟλΙΗιη.  ίΓ.  ΧΧΥΙΙ)*     σνντί9ημι 

12401-<] 
συναιρουμένοίς'    συμβαλλομένοις    (2420. 

2536) 
σύναιχμα'  σνμμαχα 
συναλλάσσωμεν  συνάγωμεν 
συνάλλαγμα•    σύν<ιξις,  ή  γαμιχόν  συμβό- 

λαιον  [8—10] 

συναλισ&είς•  συναχθείς^  συναθροισθείς 
συναλισθέντες'  συναχθέντες  40 


συνάλματα'  συμπηδήματα  [14] 

συναναχραθεΐσα'  συγχερασθεΐσα        [16] 
συνάορος    (6.  ΰ.  Εαη  Αΐΰ.  824)*    σύζυγος^ 

γυνή^  συγχοιτος^  συνηρμοομένη 
(αυναηηρτημένος•  συνημμένος)  2519 
συναηηρτιαμένος•  ηεηληρωμένος 
συνάπτεται  ( ΑββεΙι.  Ρ «γβ.  742) *  αυμηορεύε- 

τα*,  συνέρχεται 
συναράμενος•  συναγωνιζόμενος,  συμβαλό- 

μένος  (2404) 
σνναράααεί'  συγχρούει  [22] 

συναρήραχταΐ'  συγχέχοηται 
συναρία•  συνοδία  αλλόφυλος  (όμοφ — )  [2&] 
•^ουνάρξει•  συμίιράξαι^  βοηθήσει,  συλλάβει 

(2345),  ενώσει 
σύναρξις•  συνουσία,  χαϊ  τά  δμοια 
σύναρσις-  συναφή,  αρμονία  (2425) 
συναρτων  συναπτών  [30] 

συνασπίζεΐ'  συμμαχεί 
συνασπισμός•  πύχνωσις.  οί  όέ  συνασπισμός 

ΙΜ] 
συναυλία  (Αγ.  Εςς.  9)*  συμφωνία 
συνάφεια•  σύζευξις,  ίνωσις 
συνάχθεται•  συλλυπεΐται 
συνάιρας  (ΑΙβχίά.  ρ. 435)  *  συνδήσας,  ένώσας, 

συμμίξας 
συμβαίνοντα•  συμφωνούντα 
συνδεδραμηχότων  συνελθόντων 
συνδει•  συντηρεί  [»ά  40] 

συνδεόμενος•  συνδεδεμένος 
συνδέοντες•  συνδεσμοΰντες  [43—45] 

συνδήσας  άρα  \  τώ  χεϊρε•    συνδήσας  δή 

τάς  χείρας 
συνδιαίωνίζειν  συνδιάγειν  εις  αΙωνας 
συνδιεξέρχου•  συνεχπέρα  [49] 

συν  διημέρευσαν  την  ήμέραν  συνδιήγαγον 
σύνδιχος•   σύμφωνος,  ή  συνήγορος  βουλής 
σύνδιχοι•  οί  έν  ταΐς  δίχαις  βοηθοί 
συνδο[χ]τιχόν  συνδεδο[γ]μένον 
σύνδουλος  (ΕαΓ.  Μβά.  64)*  όμόδουλος 


60Β.  9>ί  σπείρουσι  9Ζ  άθηνξί  —  χείρα  9^  συνάχτηριον  συνάθροισμα  2407  σα- 
μιχόν  19  συναπάγεται  (27  σννερξις  ΡΙβΙ.  €Ι?.  460  Α)  ΖΛ  \θηται  41  αν^δεδη- 
μένος        (46  ϋΐ  ΡΙ•(.  ΕαΙΙΐ3τρ!ΐΓ.  ρ.  4  €)        50  συνδιήγων 

ΗΒ8.  89  συναγρόμενοι•  συναγόμενοι  Κά  93  Ιπϊ  τοΰ  μή  χρήναι  έπϊ  ταΐς  των  θεών 
έλπίσι  χαθημένους  άργεΐν  2401  συναίνυτο  (Φ  502)*  συνελάμβανεν  2  συναίρεσθαι• 
συνερωτάν  (2531)  ο  συναιρήματα•  ερωτήματα,  συλλαλήματα  8  σνναλοιφή'  συναγωγή. 
συγχεχυμένη  συγχρισις  9  συναλείφων  τά  αυτά  10  συναλιζόμενος  (ΑοΙ.  Αρ.  Ι  4) 
14  συναλλαχτής•  φιλιαστής  16  συνανοίσετε  (ββηββ. Ι.  25)  *  σνναν{εν)έγχατε  22  σνν- 
αρθρος•  μετά  άρθρου  τοΰ  προηγουμένου  των  ονομάτων  25  συναρίς'  συναφή,  [φίλος] 
αρμονία  (2428)  80  συνασπιεΐ  (III  Μβοο.  III  10)  88  συναυθλοϋμαΐ'  διαπεραιονμαι 
(συνναυσθλ — )  Α 4  40  συγχοιμάται  (συνάει)         48  συνδέσαι•  συνχοιμηθήναι  (αυνάεσαι) 

44  σύνδεσμος  (IV  Κβ^β»•  ^Ι  ^4)*  ηλοχή.  ομόνοια  45  συνδείηζεν  Ιμασι  {Κ  499)-  συν- 
έδησε  όέ  τους  άγωγεΐς  των  Ιππων  49  σΰν  δ*  ήμιν  δ  αϊ  τ  α  ταραξαι  {Α  579)*  συν^αράξαι 
ήμΐν  τήν  ευωχίαν 

89 


1411 


αννόούμινος  —  ύννβρέύ$*ν 


1412 


συνδούμίνος•  βνρδ€δ€μένος,  ϋνννηάρχων^ 

αυνων 
ύννδραμΒίν•    ονρ^ϋΒαι.    βαη9ήθΛί.   «νμ- 

φωρήααι,    σνρομολαγηααί 
οννδνάξειν  βνρΜράττΒίν,  [βά&Τ]  νυμβον» 

λεύΒοΘαι, 
^ννδυααμός'  συζυγία 
αννεβάλοντο'  ύυνέ^εντο 
ύννέβημεν    βυνεχωρήοαμεν.    συνε^έμΒ^α, 

άμολογηοαμεν,  βυνωδενααμερ 
σννεδεία&αΐ'  ύνγχα&Ϋήΰαι 
^ύυνέ&εί'  αυντρέχεί 
σννέδρα'  ή  ϋτάαις^    [ήρ   νυν   ατατίωνα 

λίγουϋΐ] 
συνεδρεύουΰί'    αχη^έρχονται^    εΙς  βουλήν 

συνάγονται 
ύυνέδρίον  δίχαατήριον 
σννέεργον  (^^2^)•  αννέιργαν,  βυνεδέσμβυαν 

[β7— β9] 
σννέ&ετο'  συνετάξατο  (2626)  [71] 

ϋννέΒριαε'  αυνέτεμε,  λεητά  έκοίησεν,  άηό 

του  Βρίοαι^  δ  έοτι  τεμεΐν  [7%,  14] 

•^ΰυνείχανα'  σύνοδος  {κί•  2633) 
συνείαεί'  συμφέρει 
ύυνΙε]έλας'  συνειλήσας 
συνειλεγμένα•  συνηγμένα,  συνη&ροιβμένα 
ή^συνειλοέντες'  συΧλαβόντες  (2606) 
συνειλοΰμενα*  συστρεφόμενα 
σννειλοΰνται*  συστρέφονται 
συνείλοχας'  συνήγαγες,  ήθροισας 
συνειλοχώς   (Ββιη.   328,   12)*    συναγαγών 

[84.  85] 
συνεέρει  {Όενα,  328,  12) *   συνάπτει,  μι- 

γνύει 
συνεΐρκτο'  έδέδετο  [88] 

συνείροντες'  συνάητοντες,  ΕΙρειν  γάρ  το 

όμοΰν 
συνείρυταΐ'  συνέσηασται 


συνεισ^όρχί'  

"^σννείσι*  σνΡΛΐ»έσαι 
συν§ισέφρησ9ν  σηνειαψβ^γχε^ 
(συνειστιατο  εί.  συνεσηατο^  [Μ] 

συνεκδοχή•    όταν  τι;  ώ€0  μέρφν^  ΜβρΛ' 

^βν 

συνεϋδοχιχώς'  συλληπτιχως 
συνεχόμισε•  συνήγαγεν 
συνεχοσμοϋντο'  σννεχρίνοντο 
10  *συνέχυρσ9    (Βατοά.  Υ1ΙΙ  87  IX  90)•    #ν»- 

έτυχΒν  [βΜΐ  1] 

συνελάβετο•    έβοηθησε,    ή  χατα  γαστρ^: 

ίχει  (--λαβε) 
συνεληλακότες'  ίΧάσαντίς  [4  &] 

σννελόντες'  συναγαγόντες  (2479) 
συνελόντί'  συναγαγόντι 
συνελόντι   φάναι*    συντόμβ^    λέ^σκν^  ^ 

εΐαεΐν 
συνελόντι  φήσαι•  όμοΙως  [1•] 

20    συνέμηοροι  (ΑφμΙι.  βιιρρΐ•  939)*   αύνο^ 

σύμφωνοι 
ή^συνέμυσε•  σννέτριψσ 
σννενέγχαι•  συμφρονεΖν 
συνεν{ην)εγμένος'  σννελθώρ 
συνενεχ^έντων  κεισΒέντων.  σνλ2αξφ9έ»• 

των 
συνέντας•  γνάντας 

συνέντ-ης'  συνεργός  [18.  19] 

συνεηέρανε•  συνετέλεσΒν 
30    συνεηεράν^η'  έτελειωΘη,  ηέρατι  ύκεβλήΒΐ! 

συνεΛλάχη'   συνήφ&η  ή  μετά  γχτναιχός,  ί 

προς  ανδρός  ηάλχί 
συνεηισχύει•  συμβοηθεΐ  (Χβη.  Μ^Λ.  Π 

4,6) 
συνερανισάμενος'  συμαληρούμενος 
συνεργεΐ'  βοη&εΐ 
ή;•συνερέσείν'  συλλέγειν  συγχεχνμένους 


000.    59  — /?αλλ—        (62  συνΒέει  βη   σννέτρεχεί)        66  συνέργον        72  σννε&ροίσ€ 

—  &ρΙσειν  Ρθ8(  78]  83  συνειλεχώς  90  \ό μένα  89  ^ρειν  —  όμοΰ  90  σννείρ.ταί 
92  σν9βισ^ορεΐ  98  \ένεγχεν  97  \ησε  99  συνέχρίοε,  συνητυχεν  2508  συνελαλ^Ι 
6  συνελοέντες,  συνάγοντες       28  Ιβ^οί^ΙαΓ  ροβΐ  Ιστυγνίασεν      25  €ί.  Οββββ  IV  14 

ΗΕ8.  Αά  57  [χυβάν  τό  άλτβές^  χαχών\  67  συνέργα^εν  {Β  36)*  σννεΐχον,  ηεριάρί- 
ζον  68  συνεχμωτ-^  {Β  465)*  συναρμολογώ  τοΰ  τραχτ}λου  χαϊ  της  χεφαλής  των  σφσνούλωψ 
1)9  συνέηχε  (^8)*  συνήχεν  71  συνέΒλασε'  συνέτρι^φε  (ΡμΙπι.  Ονΐ  16)  73  σννιείς- 
γνούς,  νοών  74  συνίημι  δ  φής'  νοώ  δ  λέγεις  84  [συνείνησις]  συνείδ-ησις'  διά^ε- 
πίς  85  συνείηετο  (ΑοΙ.  Αρ.  XX  4)*  ήχολούΘει  88  συνείρεί'  συνάπτει  (2485)  94  σνν- 
έχδημος  (II  Οογ.  ΤΙΙΙ  19)*  συνοδοιπόρος  2500  συνεχτιχωτατα  (ΡΗίΙο  Ι  ρ.  2»  23)*  χεφβ- 
λαιωδέστερα  1  συνεχύρωσεν  (Οβηεβ.  XXX  7)*  έβεβαίωσε  4  συνελάσωμεν  (σ  38)* 
συμβάλωμεν  5  συνέλευσις*  σύνοδος  10  συνελόχησε  (Ι  Ηβεο.  IV  28)*  σιινεδρεναεψ 
18  συνεξεβράσΒη    (II   Μβοο.   V  8)*    συνεξεβλήΒη  19  συνεκαρτιμένος*    σχ^ν-ημμένσς 

22  συνέηεσεν  έστύνασεν,  έστυγνίασεν  {ΟΒηεΛ,Π  &),  συνέβη,  Ιτυχεν{Εητ,ΕΒϋΛί^)  28  ανν- 
εκέστή  (ΑοΙ.  Αρ.  XVI  22)        24  συνεαιτιΘεμένων  (Ριβίιη.  1116)*  συν(εν)Βδρευόντ€99 


1413 


ύννβρίββνύ»  —  ίίνν•ίι<ί9ιι%α$ 


1414 


•\αυνΒρίβοναι•  σνγχέχυρχα^ 
σννβρέσ^αι•  συνίρωτάν  (2402) 
σννέριΒοι  (ΡΙ•(.  !.€%%.  Χ  889  Ο)-    σιιν- 

νφαίνονααι.  συνεργοί 
σννβρΙ'.ίσαντα*  συψάφανχα 
σννέρίαί'  ονγχα&ίσαι  μ»τά  τινος^  ή  σνγχα- 

θβ!ρ|α^  τινί  [35] 

σννέρρ§9ν  (Χβη.  Αη.  ΥΙ  3,  6)*  σννίτρβχορ 
συνέρρηχται,  (θ  137)*    σννέφΒαρταί,  βέ- 

βληται  10 

συν8ρρώγ9ΐ  (Τ1ιιΐ€.  Ι  66)*  σνναίίχρότητο 
σννέρχΒταΐ'  συνάγεται 
ύύνβύίς'  νόηαις 
συνέσχληχ9•  σνμΛέπηγΒ 
συνεσχολνμμένον 

( ')  συγκεχαλυμμένον 

σννεαηοδωμένον  συγχεχομμέρον        [44] 

συνεστηχώς'  σννηγμένος 

σννέστησεν    (Οβω.  1192,  1)*    ίχόσμησεν, 

έίφεσεν  (2640) 
σννεστιάτο'  σννηρίύτα 
σννέσηοι  (ΑββοΙι•  8€ρΙ.  773)*   αυναγωγοί. 

ομοτράπεζοι 
σννέοτνβας'  συνεσχυΒρόΛοχας  (2701) 
σννέστνβεν  ομοίως  έσχν^ωπαχεν 
σννεστνφωμένοΐ'  αννεοχυΒρωΛαχότες 
σννεστώς  χιτών  6  αυμβλι^τός      [Μ — 58] 
συνετό ς'  σοφός,  συγχεχροτημένος 
αΰν  εύαγεν  σύν  τφ  άγαθφ  [61.  62] 

σννεννιον  σνγχοιτον  30 

σννεύνονς'  συγχοίτονς,  σνναηοδήμονς 
συνεφείαζεν  εΐαέχάλει,  ώνόμασται  χαΐ  .•.• 

συνεφόρμα'  [67] 

σννέχεεν  Ιμιξεν  [69] 

συνέχεχαί'  συμχλέχεται  [71] 

σννεχή'  άναγχαΐα,  ηυχνά 
συνεχόμεναΐ'  χρατονμεναί  [74] 


20 


συν  έχον  χρατει 

συνεχώρησαν    συνωμολόγησαν.    σχτνεηά- 

9τισ«9 
συνεχώς•  ένδελεχώς,  ηυχνως.  άεΐ^  άδίΛλεΙ- 

Λχως 
συνέψεσ^αι*   άχολουΒησαι^  ή  άχολουΒεϊν 

συνε^ίά'  

{συνεί^ίάτρια)*    συρΜαίχτρια^    ή  αννοίΗ'- 

λήτρια 
συνεωραχότες•  συσχεφάμενοι 
-^συνή'  συμηαίξη.  συναχμάξει 
συνηβόλησεν  άπήντησεν 
συνήγορος*  προστάτης 
ή^συνηγηόχεί'  έχόμισεν 
συνήδβταί*  συγχαίρει^  έφήδεται 
συνήθεια•  ίθος 
συνήθεις*  όμΌίοτρόηους ^  Ιν  όμοέοις  ήΒ90ΐ 

τε^ραμμένους  [88] 

συνήχεν  Εγνω,  ένόησεν  [96] 

συνηλ{λ)άσσετο•  έφιλωΰτο  [99.  98] 

συνημμένοι  (ΡΙβΙ.  Ρ1ι•6<1.  60  Β  Ι)*  συνηνω- 

μένοί 
συνημοσύνη    {Χ  261)*    συν&ήχη,    δρχοι. 

συμβόλαια 
συνήνεγχε'  συνεβάλλετο 
συνηνέχ&η'  ηροσεγένετο  [98] 

συνήργεις'  συνέχαμ(ν)ες 
-^συνχίρημένον    τόν  χρατοϋντα.    ή  συμ» 

ηληρούμενον 
σύνηρες'  (συνηρμοσμένον) 
{συνηρεφές')  σύσχιον  £ιιγ•  Ογ.  967 
συνηρτίξοντο'  συνη^ροίξοντο 
συνήρτυες'  συνήρμοττες 
συνησ^είης*  συγχαρείης 
συνησ^έντες  (Ββιη.  ΜίιΙΟ,  6)*  συγχαρέντες 
συνρσΒηται•  σύροιδβν  [2607] 


στ 


€00.  ΖΙ  συνέρεσ^αι  Ζ8  \ώγη  42^  οί.  έσχύλωσεν  ^2  συνε.  ,οχιτών  ΙΛσύν- 
ευνον  €γΐ\\\,  ^  συνεφί\  εΐα  (76  ΡοτΙο  (συνεχωρείτην  Εατ.  Ηβο.  125)*  συνεχώοη- 
σαν  κτλ.)  78  άκολου^'}σ&αι  80  συνεδρία*  συμηλέκτρια  (81  συνηβ^Ι)  95  άνΒηχη 
2605  \χαρίέντες 

ΗΕδ.    35  συνερόμενος'  συμβαλλόμενος  (2404.  2420)  44  αυνεστάλη  (ΙΗ  |Ι•€€. 

▼  33)-  ηεφόβηται^  έδειλίασε  53  συνέταξεν  (Ι^βνίΙ.  XXIV  23)-  ένετείλατο^  καρη^ειλεν 
54  συνετέ  (Ρβ.  II  10)*  νοήσατε        55  συνετέλεσα  (ΐ€Γ«ιη.  ΥΙ  11)*  άηάλεσα        56  συνετέ- 

ε  ε 

λέσ^ησαν  (Οβη.  111)*  επληρώ&ησαν  57  συνετιώσαι  (Ρ8.ΧΧΧΙΘ)*  σοφίσωσαι  58  σύν- 
έτος  (δ  76)*  συνήκεν  61  συνευδοχούσι  {ζ\,  Ηοιη.  Ι  32)*  συγχοινωνουσιν  62  αυνεύ- 
λητο'  συνεβάλλοντο  67  συνεφύροντο  (Οββββ  1Υ  14)*  συνεμολύνοντο  69  συνεχές 
(1126)*  άδιάλειπτον  71  συνέχευεν\  ήφάνιζεν.  συνέχεεν  (Ο  ΙΊΖ)  74  συνεχόαενον 
(\  Κ»(|;8;.  Χ1Υ  6)*  εναντιοΰμ^νον,  η  αρρωστούν  79  ουνε^ήσΒη  (ΙβΓβη.  XXXI  33)*  ουνελε- 
πτύνΒη  88  ουνήΒλησαν  (ΡΜΙίρρ.  Ι Υ  3)-  συνηγωνίσαντο  99  συνήλασε  (ΑεΙ.  Αρ.  ΥΠ 
26)-  συνεχωορσεν•  έδίωξεν  9Ζ  συνειλημμένα  (—νως  ΒΙοη^τβ.  ΑΓβορ.  ρ. 566  Β) -  άμα^  όμοϋ^ 
συντόμως  98  συνήλυαις  (€τΓββ»•  Ν»,  τίΐ•  609  II  ρ.  10  0)*  συνδρομή  έαΐ  το  αυτό  98  ουνήο' 
ρος  (θ  99)*  συνηρμοαμένη.  χαϊ  συνήθης  2697  συνηύηιχόχων  συμηραξάντων  (ΙοββρΚ. 
Β.  Ι.  III  7 ,  28) 

89* 


1415 


ύυρήύω  —  0νΡονΙω%$Μή 


1416 


σννήσω'  ηασ^ήσομαι 

0υν&άχων•  σνγχαΘέδρων 

ή^ανν&Βΐσα*    χά   ίξ  έηιβολής   ουμΜαγέντα 

[ανν^Βίναν 

σύν&εμα'    σημΒΪον  αφορμής,    δραματούρ' 

/ημα,  σύμβλημα 
0υν&έματος'  σημείου 
σννΒεο   (Α  76)*    νόησον,    σνρ^Ηοηξ^ίησαι, 

σύν9ου^  σύνες^  χαΐ  αερΙ  σαυτοΰ  διαλόγισαι 
συν^εαίαι  (Β  339)•  σιη^χαι  [1&]    10 

αύν&εαις'    αρμονία    (Ρ1•1.   Ρ1ι•«4.  92  Ε). 

χόλΧησις 
0ννΒετά'  συντεθειμένα  [18] 

σύν^ετον   έξ  έτεροεώόν  ηρ  αγ μάτων 

αυγχείμενον 
συν^ενσεται  (ν  246)*  αυρδραμεΐται,  συν- 

οίσει  [21] 

σύν^ημα'  σημεϊον,  σνρΒήκη 
συνθήματα*  μαθήματα,  πονήματα,  ανν^ή" 

3ία4.  σημεία 
συνΒηματιαΙοι  (Αγ.  Τΐιηηι.  466)*  οΐ  ήρ» 

γοΧαβημένοι    χαϊ    έχδεδομέροι^    έχδόσιμοι 

[26.  26] 
συν&ραύεσθαι  (Ροΐ7ΐ>.  ΥΙΙΙ  18,  9)*  συη- 

τρίβεσθαι  [28] 

συνθνμείν  συμπεί^σθαι  (Ερίοΐΐλπιι.) 
συνΒνξω'  συναντήσω  [81] 

συνίασιν  νοοΰσιν  [88—86] 

συνίημι  (ΡΗίΙβιη.  ίτ,  ΧΙ,Ι»)*  νοω  (2474) 
συν^ξήσεως*  συγχαθίσεως,  έχ  του  συνιζά-    30 

νείν,    εζεσΒαί  γάρ  τό  χαθέζεσΒαί 
ή-σννίρνα*  συνεχείς 
ή^συνίσσεις'  άντϊ  του  συγχλείείς 
συνιστάνειν    έπαίνεΐν  (2546).    φανεροΰν. 

βεβαιούν.  ηαρατι9έναι 
συνιστορεΐ'  σύνοίδα  ( — εν) 
συνίστωρ    (ΕυΓ.   δυρρί.  1174)*    γνώστης. 

[8(1  42]  συνόμιλος,  συμηράχτωρ 
σύνιτε'  συνέλθατε  [44] 


20 


συνχαλω•  οχϊνάγω 

συνχομίσας•  σνναγαγών^  ά^ροίΜσις 
συνχροτεΐ'  βαι^ΒΛ  συνόριη, 
συνχρούεταΐ'  συνευψραίΐβ9€σΛ 
συνχυρούσαις•  συνηη^χαηφύΦΟΜ^ 
σννλήητορα•  βνηθόν^  ύν99^γά9  βΙ] 

σύννα[^\ος•  σύροιχος 
(συννανσ&λοΰμαΐ'  δίαπ^οαίαϋμαί)  2131 
συννένοφεν  (ΑιίβΙορΙι•  ρ.  Μ3)*  έΦτοΒρύ• 

ηαχερ 
σύρνβνσίς  {?ο\γ^,  II  40,  5)*  ανρτχβηίΟΜΐ^, 

χατάνευσις 
συννεφές'  σχοτεινόν 

σύννοια  (Τη;.)*  λι)ιπ|.  ίνψοια         ρ7.  98] 
σύννομα  (ΤΙιβοετ.  ΥΙΙΙ  66)•  σι>νόρ0|Μΐ.  ^ 

φρονα 
σύννομους  (ΑηεΙι. 61ιο.  688) *  αν9ΐ^9ης  [81] 
ή^συννυργίς'  ξύστρα  [€^ 

σύνοδος'  πολλών  καρονσία^   -ή  αυνοδοαώ- 

ρος  (συνοδός)  [Κ] 

συνοιχέται•  σύνοίχοί 
συνοιχία•  τά  πλείονα  έφίσπΛ 
συνοίσειν  συνεισενεγχέίν,  {τό  ^Ις  το  «οτ• 

συμφέρειν  Τ>Γ€ΐιϋηί)  2662 
συνοΐσεται•  συμΜεΙσβται,    αυνύίεύσετβι. 

συμβαλεΐται  (ΑββοΗ.  8νρρ1.  243)  [1•] 

συνοιχήσεταί•  συναναιρ^θΊ^σβται 
συνοχλάζεΐ'  ή^ξεΖ 
συνοχωχά'  νόσος,  λοιδορία.  μάχι^ 
συνολχή•  άναπνευστιχή^  άνξίλτ/Μτιχή     [Κ] 
συνομαρτεΐ'  συναχολουθεΖ 
συνομαρτεύεΐ'  σύνεισι,  χαϊ  τά  όμοια 
συνόμίλος'  σύλλογος,  σύντροφος 
σύνοηος'  συνοδός 
σύνοπτα'  ευνόητα^  ορατά 
σύνοπτρον  σύνοίρις  άστρων 
σύνοροζ'  συγγείτων 
συνόσα  (ΰθΐ.)'  όμοϋ 
συνουλωτιχή'  φαρμαχίς 


ΟΟΡ.    10  επιβουλής        24  συνθηματιέο        30  ΙοΙ).  τΐιβιη.   Ρ .  62        36   σννιζηως, 

συγχαΘήσεως        46.47.48.49  συγχ\        60  συλλ\        60  συν&εΐς        67  συνοίχια  ίφεατά 

68  Ι.6Χ•  ΒβΚΙί.  300, 16      70  συνεισόμεθα      71  συνοιχοίσεται^  συνανερε&ήσεται      79  σύν- 
οδος       (88  όμόθεν'Ι)        84  \οτίχή 

ΗΕ8.  16  συν&εσιάων  (Ε  319)*  εντολών,  συν&ηχων  ,  18  συνθέτηχα  ίψ.  Ι.  ΡμΙβ. 
ΙΧΧΙΙ15)•  συνεθέμην  (2712)  21  συνθήχας  (δ^ρίβηΐ.  XII  21)•  δρ{χ)ους  25  αννθήσψ 
συντάξχι.    [συν&ηναι]   (2470)         26  συνΒήχη'   διάλεχτος         28   σύν^ου'   χατάΒον^    σνν&εο 


(ΤβΓβηΙίηί)*    τό   €^;  το  αυτό  συμφέρειν  68  συννόεΐ'    έννό^ι^   ένζυμου 

61  σύννους  (Ι  ΕδάΓ.  VIII  68)•  χατηφεΐς  ( — ής)  68  συνόβαυνοι,  συναυλιστή^ια,  χαϊ  χοι- 
μητήρια  ^2753)  66  συνοθούμενος'  συνερχόμενος  (2743)  70  συνοισόμβΒ'α  (Θ  400)• 
συνελευσομεθα        76  συνοχωχότε  (11218)•  ίπισυμπεπτωχότες,  Συνοχωχή  γάρ  ι)  σνμκτωσις 


1417 


ύυνονύίΜύίς  —  ύνραί 


1418 


συνουαίωαις'  μίξις  τις^  Βνωσις^  συγγαμία^ 

συντνχία  [86. 81] 

σννοφρνς    (Τΐιβοατ.  XXVIII  70)*    ιι^γαλό" 

φρφν^  μίγάλανχος  [89.  90] 

συνΛΛρομαρχοΰν  σνναχολαν&Βΐν       [9Ζ] 
σννΛολενμένους   (Ιοηβ•)*    σχη^ιόντας 

[Μ.  »] 
σννρυσμοΰσ&αΐ'  σνγχρΙνβσΒαι  [97] 

0υνσονσ&αί,•    έηϊ  τό  αυτό   ουμφέρεα^ϋΛ 

<1361)  10 

σννοτΒίητον'    σνμΛΒΛυχνωμένην»    σνμιτβ- 

φυκυΐαν 
σννστροβίλίσαί'  συνστρέψαι 
σννστύ'ψαΐ'  0χυ9ρ€Μάσαι  (2549) 
σννονρισχ'ής*  ό  ηάντα  σννσύρων 
ούνταγμα'  σύγγραμμα^  ή  Ιχ  λόγων  τάγμα 

[ΙΙΜ] 
σνντάξα,'  ηαραγγύίίΧ  [6] 

αννταξίς•  ή  τηράς,  ή  δίοΐκηοίς.  ή  σύνθεαις 
σννταξον  ηαράσχου  20 

συνταργαν^έντ^ς'    συντίταραγμένο^ 

[10—12] 
ανντβΒραμμένου'  συγγενούς^  ή  όμοτρό- 

φου 
συντΒ^ράνωται  (Εατ.  ΒμοΙι•  633)*  σνμ- 

ηέητωχ8 
οννηίνας  (ΡΙλΙο  ρΜβΙιιι)*  σαουδάσας    [16] 
σνντίλΒίσ&αΐ'  ηΧτιρονσ^Μ  [18] 

σνντΒλβατής* 

αυντέρμων  30 

αυντεταμένον*  σνγχ^ομμένου.  συντόμως 

είρημένου 
σνντβταραγμένον  συγκεχυμένου 
συντέτηχα•  χροσανάχειμαι 
συντευξόμβνοί•  συντυγχάνοντες 
συν  τ^•  σύν  αύτρ 
συντόμως  (Τίιηοΰΐ.  ρ.  699) '  διΛ  βραχέων 


^συντορη  (0«ηιθ€ΐϋ.) *  σύστασις  (2156) 
σνντονον  σφοδρόν,  Ισχυρόν.  συνεχές  [28] 
συντρίβει*  συνΒλ§ί 

συντριβής•  συνδιατρίβουσα»  συνσΰσα   [61] 
σύντρσφον  συνανάτροφον  [66] 

συντυχία•  συνέντευξι,ς  (σύντευξις^)      [65] 
^συνείλάσσεσ&αΐ'    συνσυρίσασ^αι.    συν- 

άγειν  ηοίμρια  έν  ΰλ^ί  [67 — 69] 

συνφδά  (Εβγ.  Ηβ1•  174)*  σύμφωνα 
συνφδία'  συγχορεία 
συνωθήσει•  συνελάσει 
συνω&ούμενοι'  συνελαυνόμενοι  (2665) 
συνφχισμένων  {Όειη.  425,  18)*  συνεληλυ- 

Βύτων 
συνωμάρτησε•  συνηχολούθησεν 
συνωμε9α  (3Γ381)*  συνΜμε^^  συν9ήχας 

ηονησόμε^α 
συνωμοσία'{χϊϊα€.)'  η  μεΒ*  δρχων  φιλία 
συνωρίδα  "Αρης  δίχωλον 
συνωρίδος•  δυάδος 

συν  ω  ρις•  άρμα  έχ  δύο  ϊππων^  -ή  συζυγία 
σύνωρον    σύμφωνσν.    όμολογούμενσν.    ίΙ 

συγγενή 
{συνωφρυωμένος    [Τμ;.]*    λυηούμκνος) 

2687 
συσβαύβαλοι  (ΟηΙΙη.  Γγ.  ΧΧΧΙΙΙΙ»)-  συών 

αύλιατήρια  χαΐ  χοιμητήρια  (2663) 
Συσβσιωτοι  {Οηίηι.  ίν.  0Ι.1ΙΙ)*  οΐ  Βοιω- 
τοί σύες 
συορόγχαι  (6/ρηί)'  βλαχτιχοί  [64] 

συοφόρβια•  συών  άγέλαι 
συοφορβός•  συς  τρέφων 
συοχαί'  βόρβοροι,  ή  χοίρων  ασφαλείς  δεσμοί 
Συηαλήττιος  (ΐΜβ.  79,  20)*  δήμος  φυλής 

Κεχροηίδος         .  ■.'■ 
Συίίαλητ(τ)ίου£'  χαχούργους 
σύραΐ'  ^ολυτ6λ|^ (2763) 


€00.    91.  96  συμηΐ      96  συνρι^μοϋσ^αι      99  συνστείητον       2700  συνστρου- 

λήααι       ι  \ηάααι      2  ουνσυρίστης  —  σνρούρων       9  συντάργανες       17  συντελέσΒαι 

«^20  σύν  τε  ταμνομένουΐ   8η  συντεταμένου  €υηι  συντετμημένου  εοηίαβυιηΙ)        66  αύλή%  εά  συ- 

' στορχάζειν      ^Ι  αυνφδεία       51  εί.  άσύνορον       57  αυός^  φορβός^  συστρέφωρ     5β  συόαι• 

βάρβαροι  ροβΐ  2752,  ΓβΙΙ^ιιβ  ροβΙ  56        ^  συηαλετίττειος 

ΗΒ8.    86  συνοΰται•  λυηεΐται  (696)        87  συνοφρυμένος•  λυηούμενος  (Λ  συνω—) 
89  συνοχή  (Ι«υ€.  XXI  25)*  άσΒένεια^  αδημονία^  ταραχή        90  συμηαίστωρ  (ΟΓβ;.  Νβζ.  τοί.  II 


^^ξαα^αι•  άσπάβασ^άι  (υαΐβίαΰετε)         «^  «^...«^«τ^.     «.^...^,^»^,  ..  «.^^»«»»«^  — 

διεκτετάσ&αι  (συντετάσ^αΐ'  διαχτάσ^αι  οοά.)  12  συντέτηχα  (Ρβ.  ΕΧΧΙΙ  15)*  συνε^έμην 
(2618)  16  συντέλειας  (ΙΚβίρβ;.  VIII  3)•  χαχίας  18  συντείεσ^ήτω  (Ρβ.  VII 10)*  τελειω- 
&ήτω  28  αύντρεις  αΐνύμενος  (ι  429>'  όμοϋ  τρεις  συλλαμβάνων  61  σύντριμμα  (%\. 
890Γ.)*  αμάρτημα  66  συντροχάσει  (Εοείββ.  XII  β)*  χαταντήσει,  κληρώσει  65  συντυ- 
χίζειν  συνσωρεύειν  (ΡΗΠοΙ.  XII  ρ.  623)  67  σύμφημι  (Κοη.  VII  16  εί.  2353)  68  συγ- 
χαίρω       69  συγχεΐ•  ταράσσει,  λυχεί  (1 612 ρβηρΙΐΓ.)       54  συός  άγριου  (Θ338)'  συάγρσυ 


1419 


2υρα%0αΙα  τραπ»ζα  — >  ύυφαρ 


14Μ 


Σνραχοσία  τράίξ^ζα  (ΑΗ•Ι•ρΙι.  ρ.  1038)* 
ηολντ^λής 

αύρας  μαχαίρας*  [^^^]  ιτολντβλ•^,  δίάτό 
ΛαροίχέΙν  αυτούς  Πέροαις'  §1  μή  ίνχϊ  ταυ 
αοβαρέίς *  χαΐ  μήκατ^  αύβρας,  Σνβρ(ί)ά' 
ξι  ι  ν  γάρ  τύ  9ρύητ9α&αΛ  ηαΐ  χλώ&ν  φααι 

αύρβα'  μετά  θορύβου 

αύρβη*  καρά  ταΖς  μεταλλίχαΐς  (—χα  Ι) 

αυρβηνεύς•  ΚρατΙνας  έν  θρφττοίς ((τ. XIII). 
ήτοί  {α)ύλτιτής'  αύρβη  γάρ  ή  αύλοΘήτιη. 
ή  ταραχώδης 

Συργάατωρ•  αναφορβός.  χαΐ  δνομα  βαρ- 
βαριχόν 

αύρη'  ηλήΒος,  ανρματα  ή^ναυμαγίας 

αν  ρ  Ια   (ΟηΙΙη.  ρ.  132)*    ή  Λαχεία  χλαίνα. 

ήτοί  άηό  του  αιαύρνης'  ή  δτι  ίν  ^Κα^^ικα- 

δοχΐ^  γίνεταί,  ούτοι  δέ  Σύροι  [10] 

'αύριγγες'  έχ  χαλάμων  πανδαύρία^  ή  χατα- 

,  τρήαας  εΙς  άλλήλας  ίμκϋιτανααΛ 

βνρΐ^^^ιον  τροχού  χένωμα^  δί  ου  ίνίεται 

όΜ$εη 
^ψ^ρ^τί'  δαρατα^ήχη.  ή  όργανον  μουαίχάν 

άύριγγος'  αύλοΰ  μαυαιχού.  ι]  της  δόρατα- 
ίήχης  (Τ  387)  τ^^  είδος 

ΣυρΙ'η  ίνψαίχι  (ίηο.  6ρίΰ•)*  τρ  Λερϊ  Πάν- 
τον:  ή  νυν  λεγομένη  Σύρος  νηαος•  ίατι  όέ 
των  Ευχλάδων  (ο  402) 

ΣυρΙοις  χύβοις'  μήκοτε  Σύριον  λέγει  τδν 
Πέρσην  λεγόμενον  *  διά  τό  ΣυρΙαν  λέγεα^αι 
γήν  τήν  άηό  Φοινίκης  μέχρι  Βαβυλώνας 

Σύριον  (Α€8€ΐι.Ρ6η.84)*  Λσαύριον,  τό  διά 
Συρίας  φερόμενον,  ή  διά  τό  αώλινον  (των 
Σολύμοίν) 

αυρίσχος  {Κ\ει\ά.)'  άγγεΐόν  τι  χλεχτάν^  εΙς 
ύ  σΰχα  έμβάλλονσι,   τιν^ς  δϊ  ύρίσχον 

συριστής'  γερανός  άρρην  (432) 

αύρκεσσί'  σαρξίν.  ΑΙολεϊς 

αύρχιζε'  σάρχαζε 

αυρμαία  (Εετοά.  II  125)*  άγων  τις  ίν  Αα- 
χεδαίμονι^  Ιηα&λον  έχων  αυρμαίαν,  έστι  δέ 
βρωμάτιον  διά  ατέατος  χαΐ  μέλιτος,  λέγε- 
ται όέ  χαϊ  αυρμαισμός  (ΗίρροΰΓ.  ρ.  805 
Η),  χαϊ  έατι  χρός  χά^αραιν,  χαϊ  ηόμα  δι 
ύδατος  χαϊ  άλων 


αυρματϊς  στρατιά'  ι)   ^ά   0νμφή(γ')μαη 

χαϊ  φρύγανα  αύρουαα  χαΧ  σνλλέγαυΦα 
συρμίον  λάχανάν  Τ4  09λέ9ψ  έ9ΐΜΟς  (ΐΐ 

οίον) 
συρμιατ'ήρ*  (υλακείλης 
αυρράδ{ι)ος•  νόθο;,  μιχτός.  βί*ΛΐΦ£      ψΛ[ 
αύρτης'  χαλινός  Μ 

συρτίς*  φ^αρά^  χαϊ  Λν^ 
^αυράασει•  αυμΛίπτει  [1^ 

10    αυρφετός*    Οχλος,    ή  χο9ΐορτ6ς  μ^τά  χό- 

ηρών.  τινές  δέ  χμμ4ψ  χαϊ  σνρμάς.  ι|  άχά' 

Βαρτος 
σύρφη'  φρύγανα 

σύρφος'  9ηρώιον  μίΜράν^  &πάΙ»9  άμκές 
σύρων  (ΑηβιΗ.  ρ.  345)*  ίλχΦ9 
σϋς•  γυνή,  ύς*  αύαγρος 
συσχάνία  (ϋθΓ.)'  τό  αυσσίηοψ 
ουαχευή'  επιβουλή 

σύαχηνος  (Χβη.  ΕΠ  II  2,  32)•  σι>Ρ•«]ί•( 
20    αύσχια'  αύνδενδρα 

συαηαστόν    των  τραγιχοον  Τ4   έγχηρώ^βν 

έχαλεϊτο^  Λς  Πολέμων  (ίη  ΧΟΥ)  φηοί^  τέ 

συντρέχον,  έν  ΑΙαντος  ύπαχρίατοί   [1100.4] 
συσσίτιο  ν  (Αγ.  Ρΐαΐ.  602) '  άριστον.  ι^  τον 

συνεσ^ίοντά  ηνι  (σύσσιταν) 
συασοίη  (Οβηοατϋ.)*  ή  άναμπόδιατος  φορά 
συστάσεις*  σύνοδοι.  συμφβΜβέοΛ 
συστατων   συγχροτων.  ή^ανστεον,    χαΐ  τα 

βμοια 
30    ^συστήσασ^αΐ'  πήξασ^αι 

ή^σύστηνον  {έ)στενοχωρημένο9.    [τρίχινος 

χιτών,  ή  ρυηαρός.  Αντίμαχος 
συστομώτερον  σχάφης  (Β1«ηιη4•  ρ.  69)* 

παροιμία  [αά  11) 

συστραφέντες*  συνελ&όντες  [13] 

συστροφή'  Ιλιγξ  υδάτων,  ή  σχοτισμός 
συτάσσεΐ'  ίχετεύει  (€ί.  τύσσει) 
σύτο'  €ορμησεν,  ωρμα.  άνήλ&εν,    άντ}χόντΐ' 

σεν  (Φ  167  ?) 
40    συφαιός'  χοιροβοσχός 
σύφαχα'  γλενχος 
συφαχίζειν  όπωρίξειν 
«τνφαρ  (ΟβΙΙίιη.  ίΓ.  ΧΙ,ΙΧ  8ορ1ιΐΌίΓ.8)*  γήρας^ 

τό  νπέρτατον  οί  δέ  το  τοϋ  δφεως.  χαΐ  τό 


€00.  66  ούλοΙ  (αυρβήνηί)  60  αησύρνης  72  χννωμα  75  ένηγαίη  %0  ούρ- 
χεοι  —  αΐωλεΐς  86  οί.  ύρράδιος  87  ώμοαεν  (92  {^έφεα,  ^έίρας,  συνρεφειων  τοοββ  ηιΗίΙί) 
95  σνρφος  —  έμπης  08  σύαχανα  99  —  2801]  ροβΐ  2806  5  αύααιτον  16  σντρι 
20  αύφαρ 

ΗΕ8.  70  Συρία•  διά  τ6{ύ]  αύρεα&αι  υπό  τού  χαταχλυαμού  87  σΰορα(θ61)*  όμόαε^ 
ίίς  τό  αυτό  (2694)  89  Σύρος  <βίε)'  "Αραχρ  91  συρρίφη-  ανναχέπη  (2695)  2803  σύο- 
αημον  (ΜβΓΟ.  XIV  14)*  σημείον  4  ούς'  ονααημος,  αυομός  (Ι«.  αυααειαμός'  σεισμός)  ΧΑ 
II  έηϊ  (€ο4.  άηό)  των  τάς  σχάφας  φερόντων  μετοίκων  όιά  τό  άηαρρηοίαατον ,  οίς  αύδέ  χανεϊν 
έφίετο        10  συστρεμ(μ)άτων  (II  Κ^βίβ»•  'ν  2)*  ξ^ορνβων.  ηλάνων 


1421 


ύνφΒος  — -  ύφ»νδ6να$αψ 


1422 


10 


20 


έρ(ρ)ντώωμέρον  συχσν,  χαϊ  χό  έηϊ  τον  γά" 

λατηος  ^τροφόδες 
σνφΒός'  τόηος^  δηου  αΐ  συς  τρέφαντβΛ 
συφ(9)ιοί*  οΐ  των  ανων  οίχον 
συχνά^  κυχνά^  συνηχη^  ηολλά 
συχνοΖς•  συνίχέσί,  χαϊ  τά  όμοια 
{σφαγ^Ιον*)  ^  φ  τό  των  Ι^ρέΙων  ύχοδίχΜ" 

ταί  αίμα,  τόηος  (Ειιτ.  ΕΙ.  800) 
α  φαγί}  (Χβη.  Υ€ΐι•(.  Χ  16)*  ό  χατά  τήν  χα- 

ταχλεΐδα  τόηος 
σφάγία'  ή  της  Ιερουργίας  ημέρα 
σφάγιο  ν  ηρόβατον  (Ειιγ.  ΕΙ.  514),  Βϋμα 

(ΕιΐΓ.  Η€€.  109) 
σ  φαγί  ς  (Εοτ.  ΕΙ.  1142)  *  τό  κροχάρδων,  χαϊ 

+  ύ  'ίομή  ^ 

σφαδάζει  (Εογ.  ίτ.  818)*  βράζει,  όνσθανα- 

τβΓ.  χαλεηως  φέρει,  διασαάται.  αγαναχτεί. 

δυσφορεί,  άταχτεϊ,  μετά  χολής  οργίζεται, 

χαϊ  μετά  χόλου  Λολλον^  ή  μετά  σηασμοΰ 

πηδξί,  μαίνεται,  σχεύδει,  διασεΐ^ει,  ^μου- 

ται.  ταράττεται  ύπό  τραύματος  ζέοντος 
σφαδασμός  (Ρ1«Ι.  €1τ.ΙΧ679Ε)*  σκασμός, 

χαϊ  τά  όμοια  [91.  82] 

ή^σφαΐλειν  κλήσαι  [Μ] 

σφαιρηδόν  κεριφερές^   στρΰγγύλον  ε&ς 

σφαίρα  (ηοη  Ν  204) 
σφαιρωτήρ'  [εά  Μ]  σχύτος  [»4  8β] 

σφαχελισμός  (Ειιτ.  &•  761) '  παραηΧηξΙα 
σφαχελίσαν  (Ρ1λ(.  Τίιη.  84  Β)*  χαχε^Θέν. 

χαταφΒαρέν 
σφαχελίζει    (ΟηΙΙη.  ίτ.  ΧΙ.ΥΙ1Ι)'    χρσύει 

τοις  ηοσί,    χανεΐ  δεινός,    όδυναται.    ση^ 

διασπάται,  άλγυνεται.  Σφαχελισμός  γάρ 

χαϊ  σφάχελος  ή  άμετρος  οδύνη '  χαϊ  ή 

μετά  σηασμοΰ  της  χολής  ηρόεσις'  χαϊ  η 

των  όστέων  σήψις 
σ(φ)άχια'  της  άμηέλου  τά  χλήματα 
σφάχος  (ΟΓβΙίο.  ίτ,  ΟΧΧΧΥ)*  χόρτος^  δν  τά 

κτήνη  έσ&Ιει,  οΐ  όέ  τό  έηϊ  των  δρυών  έηι- 

γεννώμενον^  δ  χαλοϋσι  βρύον.  ούχ  εΰ.  έχεί"    40 

νος  γάρ  φάσχος  (4.  ?.)  λέγεται 


σφαχώδηχλιτύν   χα&'  ήν  ό  σφάχος 

έφύετο.  Ιστι  όέ  άγριον  φυτόν 
σφαλάσσειν  τέμνειν,  χεντεΖν 
σφαλεΐεν  άηοτύχοιεν,  -φευσΜην  (εά  οφα- 

λείην) 
σφαλερόν    (8ορΙι.  ΑΙ.  169) '    έηιχίνδυνον. 

σα^ρόν,  άβέβαιον 
σφαλερόν  έηισφαλές,  έηιχίνδυνον        [47] 
σφάλλειν   (Χβη.  ΕΠ  Υ11Ι  8,  10)•   χλίνειν. 

τίαταβάλλειν.  άμαρτάνειν 
σφαλμςί'  σχιρτξί.  αφάλλεται.  άλλοι  άντϊ  του 

σφαδάζειν  τετάχ^αι  φασί.   Ινιοι  μετά  έηΐ" 

ΒυμΙας  τι  ηράττειν  {?ο\γΙ.  ΧΧΧΥ  6,  2) 
ή^σφάλλον  χολάχευσον  [δ1] 

σ  φ  αλός  (ΕρΙοΐΜίηη.  ρ.  454 ' )  Ιστι  γάρ 

ξύλον  ηοδων  δεαμωτιχόν   οΐ  όέ  χορμόν  ή 

δίαχον  άλλοι  δισχοειδές  τι  σχενος  μολύ^ 

βδινον  έχον  χρίχον^  δ  δ^σμοΰντες  ύκϊρ  ι^ν 

χεφαλήν  ^Ιητουσιν  έν  τοΧς  άγωσι 
σφάνιον  χλινίδιον  {^^,  έν  σφανίψ)  ^ 
^σφαραγγές'  ^τ.^-^ 

σφ(α)ραγίζεΐ'  βροντςί.  ταράττει,  ^οφ^' 
σφαραγεΰντο  {ι  390.  440)*  χατεηονοΰντο. 

έφλέγοντο,  έψόφουν  (2834) 
σφάραγος'    βρόγχος,   τράχηλος,   λαιμός. 

-ψόφος 
σφάς  {Β  567)•  αυτούς^  αύτάς^  αυτά  (8ορΙι• 

ΟΤ.  1470) 
σφέ  (Αβ•€ΐι.  Ργοιιι.  9)•  αυτούς ^  αύτάς^  αυτά 
σφέας  (δ  ΤΙ)*  αυτούς^  χατ'  ^^^λιαιν 
σφεδανόν  (Α  165)*   έηιτεταμένον,   συντο^ 

νώτατον.  σφοδρόν.  όξύ  [6Ζ.  63] 

σφειδρόν  χαΧ^αρόν,  εύωδες 
σφειλόν  (Βοβοΐ.)*  λοξόν.  ηυχνόν,  εύχίνψ 

τον  (2896).  ηροσφνές.  δριμύ 
σφείων  {Δ  635)*  αύτων 
σφέλας  [σ  393) •  ύηοηόδιον  [68] 

σφέλμα*  τό  άν^ος  της  ηρίνου 
Σφενδαλής'  δήμος  τής  *Αττιχής  (ΐί,Εετοά. 

IX  15) 
σφενδόναιαν  σφενδόνην.  ή  τήν  σφραγίδα 


δ  . 
ΟΟΏ,  25  α  φα  γ  10  ν  ηρόβατον  Θΰμα  (οί•  βαο  Ιοοο)  ή  έν  φ  26  χαταχλί"  27  σφα- 
γέα 29  δυα^ανατΓ.  —  δόλου  35  σφαιριδόν  36  ϋί.  φαιρωτήρ  41  σφαχός  — 
φαχός  λέγεται  42  χ  λιτή  ν  —  φαχός  52  .ω  αλλ  ό  ς  —  δεαμαηήριον  —  μολυάδειν  εί.  οοΐ. 
ο35,  29  ϋ  σφάραγγος  62  δανόν;  α.  δανών  64  ^ί.  φιαρόν^  φιλυρόν^  ψιαρόν 
^σφειλόν  (εί,  άαφηλοι^  ΕΜ.  100,  49)       70  σφενδάλης 

ΗΒ8.    31  σφαδάζουσα•  φηγνυμένη  (ΒμΠ.  εοΜ.  Ιη  Ογ6§τ.  Νβι.  Ογ.  ΧΧΧΙΥ)        32  οΦβ- 
δάν  σφοδρόν  (^ί  165).  χαταηληχτιχως     34  σφαιραγεΰντο  (4  390)*  ^ι^φονν (2856)      Αά  36 

^^νίχιον  σανδαλίου,  —  χόμμα  λώρου  (Οτ«ί.  Νβι.)  47  σφάλμα•  αμάρτημα  51  σφάλ- 
οντά  ι*  άμαρτάνονσιν  62  σφεδανων  (Φ  542)*  φονεύετν^  όλλύς^  χτεΐνων.  τινές  έηεσηεν^ 
μένων,  άλλοι  σύνΒετον  είναι  έχ  του  σφέ  χαϊ  δ  ανων  ^  δ  έστι  χι^ων•  έστι  54  ^ματιχόν 
68  σφεζόμενοι  (Γ  152)•  έηιχα^όμενοι       66  σφέλα  (ρ  231)•  ΐδΛοεεόδια 


1423 


αφΒψδοΨίΐν  —  αφΰρα 


1421 


βφ$νδόνη9  (ΡΙβΙ.  €Ι?.  369  Ε)*  τον  δαττυ- 

λΐον  τό  Λεριφ€ρές.  ή  οφραγίς 
οφέρτα'  χά  άφορα  δένδρα  (άφ^ρτα^)   [74] 
ϋφ^τέρηΰί  (α  7)*  ταϊς  αύτων 

αυτών  γάρ   ϋφίχέρχ^ύιν    άταβ^αλίΌϋΐν 
δλοντο 
σφετερίζα  Βίς  Ιδιον  κέρδος  {χΒ)χ'ηνώς 
σφετίριζόμενος    (Οαη.  218,  12)*    ύφαι- 

ρονμενος.   Ιδιοποωύμενος 
σφΒΧΒρΙζον    Ιδιοποωϋμβνος^   χαϊ  κροσ- 

λαμβανόμίνος  [19--8>] 

Σφήχβια  (Χβηι^ΟΓ.)*  ή  Εύηρος  τδ  ηρότΒ- 

ρον.  χαϊ  τά  των  αφιμάν  χηρία  (οφηχέία) 
αφηχίσχος  (Αγ.  Ρ1ιι(.  301)-  τά  μαχρά  των 

ξύλων  χαϊ    £ΐς   οξύ    σννηγμένα    σφηχί^ 

σχο9ς  λέγουσιν  έηύ  χαϊ  οΐ  0φήχΜς  τήν 

χαΜαν    έΛίσυνηγμίνην  άγαν  ίχοψσι,    χαϊ 

τ»ύς   Χαγαρονς   τοΙς  σόμασιν  άν^ρόχονς 

.  ΛροχοίλΙονς 

\%9μός*  βίδος  αύλήσ^ως  $Ιρημένον  άχδ 
ίξΙίφ§ρΒίας  των  βομ(β)ών 
ψχί^ί&ις'  χηρία  σφηχων 
9φίΙχοΙ    (8ορΙι•  Γγ.  26)*    ού  Χίχνμένοι  τη 

σαρχώσα,    άλΧά   αννιαφιγμένοι,    Ινιοι  όέ 

^ωμαλέονς 
ίσφηχων  ηοιχιλων 
σφηχός  λόφοψ'  τό  άχρον  του  λόφοψ^  τό 

έηϊ  των  ύτων  άποχρ^μάμενον  του  λόφον^ 

της  περικεφαλαίας  τδ  οννεοφιγμένον»  Α  6" 

φονρον  δέ^  οίον  λόφο9  οΰράν  [91] 

σφήχωμα  (Αγ.  Ρβο.  1216)*  ηύχνωμα.  χαϊ  δ 

δεσμός 
σφήλαί•    ηλανήσαι.    βλάχραί    {.σαλενσαι, 

χινησαι) 
οφ-ήλείεν  άποτνχεΐν  ηοιήαειεν 
σφηλόν  λοξόν.  ηνχνόν,  εύχίνητον,  'Ασφη^ 

λον  δε  τό  άχίνητον  (2865) 
σφηνεύς  (ΕαΙΙι>ά.)*  Ιχ^ς  ηοώς  ^αλάττιος 
σφηνονμενος'  στρεβλούμενος    [98—2900] 
Σφήττιοΐ'  δήμος  της  *Αχαμαντίδος  φυλής 
σφί'  έαντφ  ή  έαντή 

σφΙ{);)χται(ΟτΛ{\η.)'  οίχίναιδοι,  χαϊάηαλοί 
σφίγχτήρ'  χιτών,  Ταραντΐνοί 
σφίδες•  χορδαϊ  μαγείριχαί  (1611) 


σφίδη-  χορδή  [Τ] 

σφίσιν  (Ηοη.)*  έαντοΐς  [Μά  8] 

σφισίμολος•  διαφορά  της  αε^ήσ^ως     ■ 
σφόδελος•  ή  ίλιμος  δασύ  άψΘος  ή['άρχο9 

σχιερόν,  οΐ  όέ  ύίτον 
ύφοδελοφόρο9ς'  τους  μίτοέΜΟψς 
α  φόδρα*  ηάνν^  ηολύ^  άγαν^  λ£β9 
σφοδρόν  Ιντονον,  Ισχνρόν,  όξύ,  στιβαρόν, 

εύτανον,  χαλεχόν  (14] 

10    σφονδύλη  (Αγ.  Ρ•€.  1077)*  δμοεόν  τί  φαβι 

ή^οαλαφίφ  είναι  ^  όσμήν  φαύλη9  ηρΘϋμί- 

ναν,  εΐ  τις  άψεται  αύτης 
σφόνδνλος  (Αγ.  Υηρ.  1489)*  τράχηλος 
.    €φόνδ9λοΐ'  αί  άρμοψαλ  τβ»  μβλ»».  χαΐ  εΐ 
^Ιξΐ    των  φντων  Λυόμενες,  άλλοι  τάς  6λχα#η• 

χάς  ψήφονς.  χαϊ  τά  της  φάχεως  <)στΐίί.  χαΐ 

των  σχορκίων  αΐ  Μ.  των  χέντρων  κ^ι- 

γραφαέ  (Νί€.  Τΐι.  781.  797) 
ή^σφορτάν  λιμόν  [19] 

20    σφραγίδες*  αΐ  Μ  των  δαχτνλέβνψψ  3μΙ  τά 

των  Ιματίων  σημεία 
ύφραγιδονυχαργοχομήτας  (Αγ.  Νιι^331)« 

τους  Εχοντας  σφραγίδας  έν  τοϊς  όαχτολίοις 

όνυχας  λί&ους,  χαϊ  χομωντας 
σφραγίς•  χελείνη,  χαΐ  6  έν  τψ    δσχτυλίψ 

λΐ&ος^  ή  σήμαντρον 
%ύφηρός•  τό  του  Ιματίου  σημεΐον 
σφριαί'  οΛειλαί^  όργαΐ 
σφριγρ,'  ηεριτίταται^  Λεριταέ»ο(τά\ι.  άλλοι 
90        αφυζει^  πλήρης  τυγχάνει,  αάλιστα  δέ  Ιλϊ 

Βηλείας^  εύσωματει  (Αγ. Να6. 799),  άχμά- 

ξ€ΐ^  ν€α^€ΐ,  χακριφ  (ί^ίβίΓ.  80) 
σφριγανόν  (Ηίρροετ.)*    άχμαΐον,    δαψιλές 

σφοδρόν  [27] 

σφριγωντα'  έηαιρόμενα^  ισχύοντα 
α  φ  ρ  ιγ  ω  ο  α'    ηεηυχνωμένη^    σννεστηχυΐα^ 

Ισχύουσα 
σφυγμός*    φλεγμονή,    χυρίως  δέ  ό  παλμός 

των  αρτηριών 
40    σφυδρά*  ή  περιφέρεια  των  κοδών 
σφυδάν  Ισχυρός ^  εύρωστος^  σχληρός 
σφύζει*  Ληδςί,  φλεγμαίνει,  χαίεται,  άλλεται 

ή  φλέψ 
σφϋρα*  έργαλεΐον  τεχτονιχόν^  ή  χαλχεντι- 


€00.    90  όραν      (σφήχωμα  λόφουρον^)  2902  έαντοΰ  ή  εαυτής         17  άμοργαί 

21  \γους^  χομήτας        25  πλήρεις       28  αφριγόντα  (ηοη  ΑββεΙι.  Ργοπι.  380)        83  στέλλεται  ή 


84 


1429 


ύφν^ά  —  αχέτίίον 


143(! 


χ6ν   {ή  ι)  καβά  ηαί  λΐγομίβη  χάντρα  (4• 

τ.)  ι  'ζ^ί  βοΑασβιοί) 
αφνρά  (ά  147)-  τά  ιμ^Ι  τούί  άατρβγάΧιηκ, 

αΐ   ηιρίφέρΐιαί   π5ν  ηοΙ>£ν.    ή  χΛν   ύζ£ψ 

τ^  ίιιίιηΐΐα  χαΐ  χατιότατα   (Ρίιιί.  Ρ.  II  48) 
ϋψνζϋα  (Αγ.  ΗΑ.  ΤΙΙ  β)-    τά  Ιικιχα^- 

μαΐα  τον  αίγώβ  χαΐ  ηραβάταν.   οΐ  ϋ  β«ν- 

ράίαι 
σψνρήΐατοί   (ΤΙΐΜη-.  XXII  47)-    αφύραις 

ίληλα\α]μίνος ,   οιΐ  χηνίντόΐ  IV 

σψ^ριήμαια•  χά  αι6ήρια,  οη  οι!  χεΓται 
βφβροίίται'    ή  λίξΐί  ηα^  %οΐί  τά  Ιμιο- 

χροφικά 
αφνρά»•  βφνίρόν.  ■ή  τό  Ιιιάναι  τϋψ  ^•τρα-^Μ 

ϊά^Μ^.  ή  ϊν  ννχλφ  τά  κΆματα  4^Η 

αφύρηβί!•  δίάροσίί  ^Η 

αφα  (^  674)-  ύμιΐι.  <  Ομά;  (Ο  146)     [«Υ) 
αψηέ   (^  8) *    ΐα(ττβν{.   £βη  ΑΙ  τον   τρίτον 

κροοαίιιον 
οφβΐν  ύμϊν(Α337),  χαΐ  ι}μόν(ΒαΓ.ΡΙιΟΒη.    20 

460),  χαΐ  αιίτοϊί  (βφαΐν)  [4β.  47] 

οχαδόνίΐ  (ΕαΙΙΐ]'4.  ΐοιη.  ρ.  689)-  τά  χηρία 
τά»  μΐλίΛβώτ,  ίνΟα  ο1  οχ(όΛΐ)κ«{.  οί  6ί  τήν 
ύηΐρβάλλονααν  ήίονήν  βχα6άι»ις 

οχαδύψ'  κνβΐνταιός  ^άΛοΐ 

βχαΧίδΐί  (Χβο.  ΟϊΙι.  II  8)-  ύι'  ιίν  βχάζοννΐ 
τά  βϋττνα  ύρθά  ^στήτα  <2953> 

βχαλίβαι•    9ηίά*αι.    χαΐ   (Ινίν];α1ον   ηΐ 
^τοχον   (^  ιίηίμ(;ΐχτο>•  ΕΗ.  110,  32).    χύί    30 
(ίβι^ΛιιβΤοι•  [Μ] 

βχάβαι•  μηαβάΐΛί 

οχάβα•  άφήβα 

βχάβον  (ΒπΓ.  ΡΚοβη.  454)-   άφιίχΐ.  χατά- 

αχαοτηρία•  όρμαιτηρία.  χαΐ  μίροί  τί  ίν  τζ 

νηΐ  (31X19) 
■\βχαν6αι•  Ιβχνόψανοί 
βχίύην  (Χ«π. Ηϊρρικίι.  3,  4)-  ■ήανχη,  βά&ιιν 
«Ζβδΐα-   μίΛρά   ναϋι.   ή  ξύλα  ά   αννδίοναι,    40 

χαΐ  ονι<πί  αλίονβίν.    η  οηλα   (Αιΐΐΐι.  ϋΐιο. 

162)  τά  ίΧ  χΕί^Αΐ  τιτρφοκοντα 


βχΐ6ίάζ»ιρ•    ίγγίξιαι.    1χ  ΐΜ^ηχ^ντοΐ  /ψ 
ίτοΐμφ  Χέγαν.  ύ]>ηαί  δί  χβΐ  Μ  τον  τβ- 
Ζία{  ΗΟΐΐϊν 
4χ»6ιαβθιΙί-  Ιτγίβ9*1ί  (88.  β4] 

βχιδί-η  (ΗβΓοά.  IV  88)-    [•ά  6»]   )}  ιίχαΐηί 
ηΕκοιημίνη  ναΰί.  ΛιΛβαβΐ(,  γίφνρα,  ζΐϋτμΛ 
βχϋίοψ  (ΑΓίβΙοΙ.  •ρ.  κΙιοΙ.  ΕαΓ.  ΗΙΐΜ.311)- 
τό  6όρυ,  δ  μή  άχορχίζηαι.  ή  τά  ύββνκρί' 
κΰί  γηόμινον.  ^  ίχ  τον  βύν»γγν!  [βΤ.  ββ] 
αχίδρόί'  τλήμα»,  καρτ*ρα(ύ( 
βχί9*ν  ΙμιινΐΡ,  ίχρατήβΐ}  [»Λ  ΤΟ] 

οχίΟέτα»  {»  637.  642)•  [■«  31]  ^ηιβχέτα• 
αχί&«ψ•  χατέύχον  (£  428) 
ίβχΐβί/ν  (_ίηΛ.  ΰΐιο.  832)-  χατίχαν 
Ι^χιΛΐΑβι  (Αγ.  Εςη.  3β2)-  χρέα  ίχψ-ήχη  τν 
*    τμημίνα.  οΐ  δί  ΛλίνρΙδεΐ 
βχίίινοί-   άγρια   χνκάριββος.    οΐ  &ί  άρχί 
»οΐ  [Ιβ— 1 

βχβλννάζΜΐ-  φλψβρίΐ 
βχ*ι»δνλάλτιατοί•  ίβχινδνλτϊβ9 
γον  τους  ίν  τοϊς  ^ταύραΐί.    αΛ4  το 
χητιχαν  δργάψον,  δ  αχβνδϋΧη  Λ^1 
βχέραφος  (βτβΐ.)•  βίΛβψ^Λα.  λοώορι 
Σχ*9ΐν    (ί  8^    Ί  Σχιρία.     ή  τών  Φα 
χήρα,  ή  ν^βοί  Είρχνρα  τό  ηρόηρον  οντάς 
ΙχαλΛίτο 
9χίράν•  χΰμα  -{- ίτοι^β».  ΆμιρΙβί 
βχιρύί'  ακτή,  αΙγιαΧός 
οχίβΐ{•  Ιαοχή  (ΒίρρΒΟΓ.  11(8  V).  χατάατα- 

βίζ.  ανγγένιια.  φΜα 
βχ^τ^χή•  χατααχηίχή  οΐΜίααα 
βχΐτιχάί•  ό  κρός  ταια  ίχαν  βχέαιρ  χαί  εγ- 
γύτητα, ιβτι  δί  τάρ  «ρόι  τι 
οχιτικόί'  οίχαιπτιχάί 
βχΐτίίίάζα•  δναφορά,  δψβχιριώι»^  δνβιΐΐτΐΐ 
βχίτλιαζίτα•    βαριίβ9ο,    άκοίηαχαΐΐτο). 

Σχίτλιοο  γάρ  τΰ  άδιχον 
βχΐτλιΛζαψ-  άδιχούμηοί  [92] 

βχΐτΐιαβμοί  (Τίιιε.  ¥111631)-  δνβτροηίαι. 

δνβφημίαι  ίδννηραί 
βχίτλιο»•  χα1*ιιόν,  όδνγηρό»,  ίηορον,  άΒν- 
μον.  άτνχίί.  άδίχον 


000. 


ύιιίρ  Τ10Ι  ΡοιΙ  891  ι}  ή  ....  9βλάαβιος  80  ύιαχαρίβματα  Β  βφνλΐ- 
λβιτΟί  η  οφνρίματα  40  βφοΟρόν  ή  έν  ...  ηί},4^^'^'^  ρθ*'  ^1  ^  βφβ(~  βί  βχΛ- 
δονη  (ϋ  {Ι.  Ι  1061.  1069  Ε».  Τ3Θ,  43)  Μ  μίτάβαίλι  67  αχαιτήρια,  ορμητήρια  — 
ΐμΐύος  (οΓ.  ζαβχηρία)  68  Ιβχνύφανοι  β1  ίΐ.  ίβ^^ιάξομιν  73  αχέ9ιβρ  (70  βί.  γιί,ν»- 
μάξαι,  ίβχελ—,  χιίν^        81  οί.  χιρ — ,  βχιρ—)         ΒΙ  χαί  ή  χο«ρά        81  ή 

ΗΕ3.  43  βφάϊ  (Π  18)-  της  έαντάτ  40  αφΛΪτ»ρον  (Α  216)-  ύμέτΐρον,  ϋμάν  τύρ 
δύο  η  βφαν  (Μ.  166)-  έανταν  68  οχανδέί-  το  δίχτνον  (2961)  08  αχίδιοι-  ηΐτϊ- 
ίΛΪΐ        04    βχιδίη'   αννάφιια.    χοινιονία  (βχίβιί)  Α4  06    βχΐδία   (β  251).    καΐ  τό  έχ  χΐιρός 

ηατάέαι  σντα  Μνηαι  (Β  830).  χαΙ  βΤ  βχΐ6ό9ΐν  (Ώ  807)-  1χχύ0«ν  β§  βχιδάν  ίγγύς 
(Δ  247),  ^χ  χΐ,^  (£468)  Αβ  70  Μβχη  (Γ119)  Αά  η  &ιβζ«»ι|τ»  (2978)  76  Ιβχ^α- 
— ^^ια  ".ίτοΜί        ΐ7  ΐβΖ(Γ<θ(-  έμη        78   β];β9ήτα-   χάΤΜχιθιίτ». βΙΐ71)        91  ιι;[ί(λια( 

""  '  *  90 


(Πμ; 


1«7 


αχένΧιψς  —  σΜκβύβ* 


ια 


< 


βχ4*λιθί  (ΑρβΙΐΜ.  1•χ.)-  τϋας.  άψψΛ- 
μβ»ν.  ψορηχίί.   βτηαγμαΰ  άξιος,  ζαλικύς 

[«1 

αχήμα•  ηΐΛομα.  Ιμβηβμύς.  ύίΛΒ*βι{.  κόμ- 
βοι {Κ**Λ.  ββρί.  470) 

βχτιμαηζάμίνοί•  κροβΛΟΐοϋμΐψ^ι ,  βχήμα 
ύηδΐίκνύοντί! 

βχηματιβμάί•  ηλάβμα 

■^βζηματοβόλ»»•  ι^τβι  4ηΙ  τύν  6ιχαβηίν 
«οϋτονι  ίλάμβαν«»  10 

{'Χν9•  'Ζ''0()  30δ&  («ΜΙ.  Χ] 

βζ^•*ί!  (λ  70)-  κρο4φΐ{ 

•Ζ^βϊββαι  (^747)-  χα<α<ιχ<ίι|ηβ»α( 

αχι'ΐαουίί•    χαλύονβί   (Λ  819),    Ααιίβονην^^^Ρ 

βχι]β0ν  έφίξ<ον.  χαΐ  «1  ^/ιοίΗ 
βχτί{()τ•η(>ΐαι:'  ίγκνρν.  όρμ^βτηρία* ^61) 
«χϋα-  οχώο{  ανύόνος.  κήγμα  (ίή~)  20 

ίχίόαξ-  χλάαμα  ^ύλβ» 
βχΐ&κι•  αμόΧινα 
«χϋος-  τήν  ύκόαχιαιρ 

βχίξα  (Αγ.  Ρκ.  1031)•  ^  Αα(«<ίί     [1»-"] 
(β^^ι^ίαί  [ΟηΙΐΒ.  Γγ.  ΧΟ]•  λΜτ^ί  *βρ'  "^τ- 

αχιζοχι^άνί^οψ!  (Οοηι.  η.  Τγ.  ΟΙ,ΧΧΤΙΙΙ)- 

τους  ανχοφάψτας 
αχίζάκοΑις  (&γ.  Ηλ.  ΤΙΙΙ3)-  τ*ν  ο^ί<η 

τά  ίνοίρβ  [XI]     30 

ΙίχϊΐΌ;•  ίΐδοί  βμαράμδον  ΐΐργαβμένον 
αχινάταί-  αχιναιίαν  άγάυ  τις  έηιτάφιος  ί» 

Αακίδαίμονι 
ϋχϊνδαν  βιρμάβτριον 

οχΐνορ  ^ιατράγαν                            {λΛ  ΖΪ] 
ϋχινοχέφαλο;  (ΟγιΙΪβ.  Γγ.  Ι  ρ.  ϋ2)-  

είδοί  φντοϋ 
αχινός-  [»ίυ]  χαΐ  ι|  οχίΛλα  (Αγ.  ΡΙ  υ  1. 730). 

καΐ  ίΐδοί  φντοΰ 
ΐχινοϋντα•   νήβΟ!  ίαΐι   Σχινοϋα{ιι)α   Φα>-    40 

κίδοι 


βχΙβμΛ•  κο6δί  ίά  βχΐβμαχα,  χαΐ  Λ/χ^ΚΐΛ 

βχήμα  (ΡοΙΙ.  IV  105) 
•χι(•)ματ'•Αί{-  6μοίι»ί 
βχίβμή•  διαχίίρίαις 
αχιβχά•    τΑ    γρίμματα.     καΐ    τα    "ί^ΤΤ" 

(ΤΙιβορΙΐΓ.  ΤΙΙ  4,  7) 
βχιατόν  ΛροιηιιψάΧαιον 
βχί(.')ιόί  (Αροΐΐαά.  ΐοα».   ρ.  453)-  χη^ψκ 

αοιύς   γνναιχιΐαί,    χατά   νό    βτηΟβί  «έρ) 

βννΐχάμενος 
αχοίΛΧΟ  (Β  Θ8)'  Λαύααιντο,   ΑΗαχΜΐ* 
αχοίΐ]Χΐ•  νομίαοιτί,  ύηοΧάβοιη 
ΣχοΙνίκος•  ό  ΆμψίΛρέον  -ήνίαχος.  η1  «^ 

η{  τι;  (Αγ.  ΗΑ.  ΤΙΙΙ  3).   χαΐ  ψψτ*9{ί^ 
ψχοινίνην   φηνήψ-    π/ν  σα&ρά»  χέΟ^ 

ρωγνΐαν 
αχοίνινος  ήβμάς   (ΟηΜη.   ^^.  XIII  ^11) 

δι'  ού    τάί   ^ρήψονς    οΐ    διχβντβΐ  ύ{  •<[ 

ιΐδρίοϊ  χαΆιάβι,ν 
αχοίνίον   τί  μ•μιλΧΦμέΨθψ   (Αγ  14 

22)-  Ιρ(ρ)α»ον  ύ«ί^  «ί  βαβ^βη  τ^  ^τ»- 

ραν,   όχοτι  ΡραΙιύνοι^  έχΐ  τ^  έχηϋτιίη 

καΐ  Ιψ  τ^  νηι  6  βχοινούρόμος  (β) 

^ρνΐί   τις  |4Ι| 

βχοινοτινί;   (απ«4.  ΤΙΙ  38)•    ιίρΜ*.  ^ 

χρΛ-  (41) 

οχολοίΟΓ'  •ί}βύχιον.  βραδΰ 
βχοΧαΙτίρον     (Πιβε.  II  76> ■     ήρ^ύΐψη. 

βραδύτιρον 
αχολαίαν  άρ^^ν 
αχολή-  ού  μύτον  τό  μηδίν  ύράψ,    ΛλΛΑ  χι 

Γΐϊ  πιαί  τι  ϋχολάζιιν.   χαΐ  ή  διατριβή 
αχόΧΐΒ•  βιμψολοϊήματα  (Η.  |:| 

αχύμινος  Λί(ΐ1  ίοορί  (Μ  298)-   «τββρ- 

ΰ£Ϊί  χοΐ  ΒνλλτιφίιΙς  ύηό  τον  δόρατος 
οχάντις•  (Ιληφότις.  «ροαχόντΐς 
^αχνρ■  έχϊνος  (βχήρ) 
αχάμίϋα•  χαταβχιΒάμι*  (Η] 

ΐαάδδα  {Ι,Λίοη.)  *  ΙταραΓηρ(ϊ 


εΟΡ.    ΜΟΆβχήβα!      9  Αρμη\        19  ΒχΙ&οί        η  αχίδος 
ΑΙ.  ρ.  26       ,29  Χίνχιΐν        20  βχι'ίμα        31  \'ΐης         35  σχοίσντο 
σητε        89  νδριίας  χατα&ίαβιρ        40  όπιίταν         42  αχοίναιν  (βίς) 
τΐί  ροβΐ  40        47  αχοίαιοί     ΐΐ.  ού  βχολ—        55  ΐί.  χήρ        5!)  σαι 

ΗΕ3.    96  αχίδαχας  (ΙΙΙΒ«κΚ'ΧνΐΗ  38)-  χΛαοκατα  ξύλαν 
ίφφι,  χα9έξ(ΐ        2  α;ΐηβΐ(ν-  <ίμ»ί£(ιν  (Κ  166),  χαιλι3βί[ν  (Λ  4), 
462)•  βχίζαις        1β  ο;[ίδαίί-   τά  ξύλα        17  βχίδαξ-   τύρ  ξύλΐΒ\ 
οχίδαξι       ΑΪ  2ί  (ίαίβααι  τήν  αχίρου  τράγιιπ  οΐ  χαΐίαπιζόμινοί,   ' 


1Θ   ΙΕΐνββίΙ    β    ϊΐΐιοΐ.   0«Μ 

—  ίηίοχοιαν  $6  ηηα- 
...  τις  ροϊΐ  44,  χαΐ  όρτν 
ιλδΐϊ,  ιταραληρίί 

8001  βχήπει  (χ 70. 218) 

χίζί«ι  (Β  4«) 
λενίίοΰν  τους  όδίι• 


21 


■  ΐίόΧις  Βοιωτίας  {Β  4^7)  ,   χαΐ  τ^  τη;  αχοίν 

τε   (Ρβ.  XI.  10)-  ^Μαίβατε  01   αχάμΐθ 

»  (4  1Μ)         Μ  βχομέρη-  χαταβχιθ€Ϊβα  (Α  278).    άίτΛΧύ»ΜΛ  «[ 
««>  («434)         η  ϋχύνται  (ν  161)  ■  άηάίχατηαι 


14!« 


βωβή^^ς  —  %ά  άηό  τ^ίηοόος 


1430 


αηβήρις•  »αΰί,  ηορΒμί:.  Ινιοι  τήν  «οΛαΜί• 

ααγάοΛί'  οάσαι  (αφάααι)  [ΟΧ] 

αάζει'  διααιόζα.  βονίίν€ται 

αωχίΐ  (βαρίι.  ΕΙ.  119  ■!.)■  Ισχύΐι.  βοη3»ΐ 

αύχοί  (¥  ^2)•  αααΐοίχοί,  αάοαιοί.  Ιαχνρός 

ούχον  δυνατόν 

•^σαχόνδας•  δ  γαμιχύί  οΙκΟΐ 

αωχόον•    βόα   άκούοντα.    τόν  'Βρμήν.    χαϊ 

αιααΐονιου 
βαλήνίς•    οΐ  οτιγαατήρΐ{.   χαΐ  τάν  ύατρα• 

χοδέρμαιν  τι  γίνοί   χογχνλίαρ   (ΑΗΐΙ.  ΗΑ. 

IV  4.  β),   τάαοΐται  Αϊ  χαΐ  ^1  *μ»  μορΙα» 
■^σαλίγξαι•  δραμίϊν 

ααίούί•  ύί  ιΛ 

οώμα•  [»Λ  13]  !>ίμα}  ίΗ 

/ιάμαι  (Ερ^I}'^.  ρ.  887)*  ίραιο.  ^α^ι4Ϊί        V 
αομάλοιφοί'  ο  χατηΧίιμμέψΟί 
σαμαχοφύλαξ•  ύορνφάρος.  νιοτοφύραι.  χαΐ 

\βααίλίΐί6[  φνΧ.αξ 
βών  αφα,ν.  η  βλάατηβιτ,  άαό  τοϋ  αιύΐοΟαι. 

'^ττιxΛ  δί  αωζόμΐνον 
αώαν  έλόχληρον,  ύ]ΐιαΪΡθο  [ϊβ] 

αάοντο-  άρμωντο.  ήρχοντο 
βαμάτια'  τά  αχύτινα  αΐ&οϊα 

■  οΐ  χίνις,  καρά  ί 


(- 


ην 


Ξαιοφβινι 


(Αη  Ιι.  η  ρ.  10*8)•  άγϊίϊο»,  ίΙ( 
(αχιύηΐ)   έμβάίΧΐται.    ι)  ξνλοχαν- 
θήλια 

»ρ«ιΐΕ(-  βοννίζη  (1311) 
Φρ-ηδύν  χατά  αύβτημα  αιοσρίνμίνον.  XI- 
γιτοι  δί  άναρί&μ-ητο» 
αρΐΐα'  ηλήθοί  (85] 


ααρόί'  αοναγαγη,  ^  Λαμοΰ  ^ιαφίρν. 
θ£{•  &  δλάχΧ-ηροί,  χαΐ  κΟλιο!.  6  οαζβμζνΟ!, 

χαΐ  ααος  ύκάρχα» 
βύαιχί(•  οΐ  έφΒοΙ  χύαμοι 
β»βΙβίθΐ•  οΐ  χηβίοΐ 

σαιαίιαχος•  ό  %ού{  οίκον;  αάζ»9   {Μ.  Κ] 
ααατίος•  σα8ι;ηι  άξιοί  (3098) 
σ άστρα-   ασιχήρια.   μήνυχρα   (Χ».  Ηβη.  II 

10,  2),  Λύτρα•   νιινοΐ,  φδή.    σβτρηίματα, 

τά   τον  ΐροχοΰ  ξύΧα.    χαΐ  6   ίκί   χοντον 

αΐδηροί  ίηίοαιτρον 
αύται  (Οογ.)*  όρμ&ται,  Ιρχηαι,  κορΐϋηαί 
Σύτβιρα    (Αγ.  Η».  376    I7^υ^^  150,  β)- 
ΙΙ    ή  Άβηνά  καρά  τοϊϊ  'Βλληηρ.  χατά  ΓαΛη- 
Κ,  νόν  άντϋοτόί  χις 
ΨάφτΙοί•  σβθ^ναι  άξίοι  (3093; 
Σατήρ'    ότου   άΧόί   χόνδρος. 

[χαϊ]  δ  ίΧη>9(ρίθί,  ή  λυτρΐητί; 
βαχ-ηρίαχόν  τδ  ιΐί  ύ{φαρα•>  νζχραΰ  ίάίτ' 

σαιτήριοί•  ά  ούριας  ίψιμαί 
Σατηροί  άιάΐ  (ΑβιΛ.Ιτ.&ί,  ί 

τρίτο»  χρατηρα  χαλούμηον 
^αΦψράτορίί•  ΟΛψρονέατΐροι 
βιαφρονιατήρα  (ΗΙρροατ.  Ι  ρ. 136 Ε)-  τα» 

άδύντω»  τινάί  οϋτα  Χίγοναιν  [&.  β] 

9»φρο»ιοττϊί•  >ον9ίπ|τι{ΐ 
σΦφροαύνη  (ιηοηοιί.  &05)'  αοφία,  ίηίατήμη 
βώχαν  (Νιο.  ΤΙι.  690)-  τρίβιιν 
οιοχίί•  ίΐδοί  άμιιέΧον  (ΡοΙΙ.  ΤΙ  82) 
βηχομένουί•  τρφομέψονς 
Σφχάί•  6  <Μΐ>  ΙΓονρι{τ«ν  ηαχήρ  (ύ.  Κάμβη) 
[Κ] 


ατ&  χαλη- 

ό  Ζίύί.    ΜΗ 

μιοί!  ^Η 


α  αυτά,  άναφαριχώς• 
ηρατετύχ&αί  ίάαομ**  (Π  60) 

ΐζ.51 


τά  αίσχίη•  τά  χίΙ(ΐ» 

τά  άμιί»Λ•  τά  χρΐΙττονΛ  [β] 

τά  άκδ  τρίΜοδος•  καροιμϊα     [»ί  ^  β.  9] 


εΟΟ.  64  οαίχΐΐ  ^  αάκσν,  αδύνατο»  Μ  (ί.  αύλίξαι,  Λΐλί}•ξαι,  ίίάΧΐϊξι  Κ  αύαν 
—  ή  βίάατηβις  —  αεβύΐσΒαι  —  ααιζόμίνοί  79  χατιιλημμένοί  αώματι  τά  ■  9\ι^ηΧον  αρ- 
βΟ-ια  83  Ιναριθμητάν  ΗΙί  ^  1)3  σαατίΧοί  84  αιοατιύματα  —  ίχίσαατροί^  Ρο•(  Μ) 
αωτεύματα,  αωτρεύματα        31Ο0  αοιχΐν,  ΐί.  φιόχειρ  Τ    Ζ  τάα 

ΗΕ8.  62  αώίαχορ  (Θ363]-  ίααζσν  ΑΛ  IX  κτάμα  (Η•ΙΙΗ.  Χ1Τ  12  «οΙΙ.  Ηικ.  VI  29) 
78  ααοντΐΐ   (ι  43θ)'   αύξοντι;.   χρνιηοντιι  (3113)  85  οβρννίί'   ίΧάτη.   χαΐ  βόΧΐί  (ίί. 

σάρα —  αοηαι — )        91  ααιοόΧιβροί  {χ  28) '  ό  αρόδηΧος,  χαΐ  φαηρόι.  χαΐ  μέγαί,  χαϊ  τίΧΐίοί 

92  ααρ-ήχ  (ΙΐΒ3ί.ν-2)'  ίκλιχτή 1101  αατ-ηρίου  (Εζοι]. ΙΧΧΙΙβ) ■  ίξιλααμοϋ      9  βα- 

φρσν  φρόνιμαί.  χαθαράί,  άγνάί        6  ααφροβίζΐται•  αεμνύνιται        II  βώοντει  (ι430)' 
χρύπτοντί;  (3078)  Γ  2   τά  ά  (ι  310)•   [άτικα,  4  τ•Μΐντα]         >  %ά  άδάνοντα-   <ά  άρέ- 

ακοντα        β  τά  άντααΐον  βααύ   (57)         Αύ  Ι  ϊιιΐ   τύΛ^ίίαΐΒήί  %•>ο^4ΐΗα>'   ήτοι  Ληδ   τον 

άιΧψίΧον  τρΙηοδθ{•  -ή  άχδ  τον  ΠνΒαγοριχον 8  <ιί  0491)  (}<«•  Π  10)'  «^  Λχή^ητα, 

τά  άχατβΧηκτα        9  ΤαβιήΧ  (Ιμμ.  ΤΙΙ  β)-  ΛταΟοϋ  ΘμΑκ; ''-'  •  %^ 

90  • 


1Μ1 


Έσράία  —  ταλααία 


1 


Ι 


ται  ΒρτΛϋΐΜ  χρίβίψφ  ίμψιρίί,  ^  χράπταί 
ί»  τοϊί  Λο}^μο({  ^'τΐ  βάίάηγγοί       [11•.  ^] 

ίαγαΐί'  άρχαΐΐ,  ή^ιμονίαι; 
■Υΐάγανα-  ταϋια.  Κρ^ΐ 

ταγή'  βααΛαί){  6αρΐά.  »1  ^  9ννα{((  χΛ» 
Λρός  τό  ζή*  άναγχαίαη  (ΑΗιΙ.  0«β.  II  3) 

χΛγηνΙαί   (ϋηΙΐΒ.  ρ.  90)>  Μΐβμάηκ   (ιίχό)    10 
η})>α»«ν.    οί  Αϊ  «(ία;  ^ΤζΑν,  ίκίχιάμηοψ 
χηγάνφ,   φ  κ^ββάΙΧηαι  μΜι,    (,αιι)βάμη, 
τνρόί  [18] 

άγιΧος•  φιώκλόί  Λίι 

αχοί  (ν  159  Αβκ^.  Ρβη.  23)-  «^«κάται, 
βρχομτΕ,-,  ι\γΐρ.όνΐ{ 
τα^ύρια  (Ενραΐ.  ρ.  Α31)*  τ4  ϋαχΜτα,  τι> 

•];  χαγάνα^Λ'    ΛαχΛοναιή  »ΐ   (ίρχι| 

[«-Μ] 
Μ(ΐ>αρ7ΐα;'    «αριΐ   ^ΙακιΑαιμον^υ    ίβρτ7) 
ΠοβιιΑίΒΓαΐ'  ΧΛΪίψαύτζΤαίψαριαχαί,  Ταί- 
ναρο» γάρ  Λίθο»  ΑαχΛψιχήί 
Γαϊρ  ΐ>ιαΐν*  ταΐί  βίβΐ; 
■αιψ1α{ϊ\•  βτίμματΛ  ΐΛ»  ΙΐρίΛν,  ΛίοΛήμΛχα 

4  ύΐομοϊ  1»ρι»1 
:αινιονντΐί•  κοαμοϋψτΐς,  διαμοϋνηι,  ατι-    3φ 

φανούντε; 
■ά  κίρατα•  τά  ίκρα 
■αχιρόν  η/χτόν.  οίχτράν 
αχτιχοϊς•  σιραιια>τιχοΪ! ,  πολεμιχοΓί 
οχτοιι  ■  όμοϊΐΒς 

άχ  τον  νίΐρον  (Αιιιιίρρ.  ρ.  466)-  τα  ται• 
μαγεΙρα>ν  ξηρά  άρτύματα-  δια  το  ίνβα  χαΐ 
«ό  νίτρον  «αι1«ϊο9αι 

αχσνίί   (ΰπΙβΙ.  ίτ.  III  ρ.  340)-   ΐροχίαχοι, 
οτίατος  Κΐκομμίνιηι  μι&'  άλάν,  χαΐ  ξηράν    |ο 
[χαϊ]  άρτυμάτον 


χάΧα•  μίγ« 

ψαΧαιργοΙ  {δζΚ}•  οΐ  ύ»ιβμέ»θψτίί  τά 

τΧητιχοΙ,  ταλαί*αρο*,  δνβ«α&*ΐί 
ταίαιρψόψ  (ΥβΗ)-  «1  αυτά 
ταΐαίνι;;  (8»ρ^00.  1263)-  άβΐϋη,χι 

«(όρου 
ταλαικαιρία*  μοχ^ρΪΛ 
ταλαίκαρο!•  ίκίχονος,  «Άι^μμΙε 
ταΛακαρΑ«α£  (Ημιο^.  8ο.  42Α)•  «Λ^ 

ύκομον^Μί;    ιτατΑ    τή»    χ<φϋα»    (! 

0€.  «2) 
ταλαίφρα»  (ΒαΓ.  Β•1.  524)•  χαρτ<^ 
τβλα9ΐ£»ι•  9ρηβιΐ 
τάίβ»ΐα  (1 122]-  ξνγά,  σταθμοί 
\αλανταίαίν  μΜμραψ,   χαΐ  βτΛ0βΐΜβ 
Τα1.άρ%ατα•  άτυχϊατατα 
ταΛβι•τΐ(!«('  αταΒμίζει,    ^υΐΌβναηΐ  (1 

Νκ.Τ) 
ταλαντιαΐον  ^β^ιϊ  (6) 
ΤΆλιίνηαν'  χολο!.  Άρημίδωρ«ς 
ταλαντον    βιαβμιίι,    £ν)•(((.    Άπή   1ι 

ίκατ(Ιι>,    ^   ίχαΓόι•   ίΐΜΟΟυτίψχί^    ^  ^ 

^^κοΓταιτίΐ'Τΐ.  >!  ΐ€τραχόβΐΛ.  •^  Ζ^** 

τον  ΐΓ«ντν''("ταΑυο 
χάλαντοί'  ταλαιχάρον 
ταλαντάβΐΐ'  βταΒμήοα,  στηαβί 
ταίαάν  ιΐιτοντατιχ^*.  Ιοχυρί»,  βίβιοτ 
ταΧαηίΙριοί    (ι;  24)-     τληταιος   χβτά 

ιηΐρβ*,    1^   τηλάβιν    &ι«ατΐΜΐραίΛμΐβΦ', 

α  άψίγμίνοί 
ταίαρί(•  ίξ  ού  βάλλουσι  τους  άαχραγί 

χαλαροί   (£  Β68)-    χάλα»οι.   ίρΙα>ν.    *ι 
οΐί  οΐ  τυροϊ  ηήγνννΐαί  ■ 

χλιχτοϊ;  Ιν  ΐαΚάροιαι  φέοον  μίλι 

ταΛα;'  αβλιο;,  ταλαϊπαροί 

ταλάοία•   τά  Ιρια.    χαϊ  τ}   ίν  τοις   τολι 

ΐργαζομίνη  χρόχη,  ή  ίρια 
ταλααία   (ΡΙ»1.  \.ΐ%%.  VII   ρ.  805)-    ίρ* 


•ρι)  25   τά   ίί  ίΙ7   βί. 

αχτοτίτον      49.  50  =:  Μ.  4 
60  ταλαίχωρον         66   φίρα» 


000.    υ  ταρϊιτίβ  —   ϋί^σνίομ  (Ϊ3 

34  θ^αι»  —  ΰΐΟβίαι;  ϋ^Γ.  νοη.)       3Β  τιχτι 
ΐτοΛαοισα.         94  ταΛαντ^ιοι•        51  ταλαι 
αχαρπον        68  χαϊ  ...  Ιρια  ροιΙ  72 
λ 

ΗΕ3.  11>  τα|3ΐρνία-  χοηι;  11>>  ταβίονιον•  πανδοχίίαν  18  τα}•ηνον 
929  ΡΙιΙ.Οοηι.ρ.672)-  τιί>•αρορ  (Ηοεγ.)  Ζ4  τά  ύ'  άιτοινα  {Α  20)'  τά  ύέ  λύτρα  Χ 
ταύτα  26  τ^  δ'  Ιρήμα  ψσβιϊται  (Ε  ΙΙΟγ  τα  ίί  ηράβατα  ίοημα  γενόμινα  τρ  το 
νο(   ψνγ^        Ν  τά  Οίαββύλ(ι)α•   χους   ίιαλογισμούι   (ΕΐΐΛ.  ΧΙ  5}         2Θ  ταβείς    ι 

4πλοιβ(ίΓ        2»  Ιτατβίορ-  μαα9όί,  ητθίον        30  ταίό(ζ1»ΟΒα  (η21)-  8 

ταϊί  32  ταΐι^'  διοιχητηι,  βροοΐάττΐ!  ΑΖ  ταΛαντον-  Αίτραι  έχατον  ΐίχοοι  κέντΊ  ι 
μ^;>α«  ΈΛίφάνίο»  (II  ρ.  1»)  β  ταλακΐχβέα  ((  222)-  ύηομίροβτα  τά  κέψ^η  « 
α*ίν  (.0  1«4)-  ύπομΜίνΜ 


ύιαβο< 


1433 


ταλαύ$ονργία  —  ταν&αρνστός 


1434 


ταλασίουργία  (ΡΙβΙ.  ΡοΙίΙ.  ρ.  282  €)•  των 

έρίων  τά  ίργα 
ταλασιονργός  (Ρ1λ(.  Ιοη•  640 €) *  έρωνργός 

[78.  74] 
ταλάσ(σ)αι  (ΑροΙΙ•  149,  8)*  ύπομΛίναι,  χαϊ 

τά  δμοία 
ταλαύ^ινον  (Ε  289)*  ΰχομονι/ηχιίν ,  τολ- 

μηρόν,  Λολεμιστήν 
ταλάφρονα  (Λ^  300)*    τλτιτυίόψ  χατά  τάς 

φρένας.  οί  όέ  Ισχνρογνώμονα  10 

ταλαωρεα•  τοξεύματα 
Ταλαιός•  ό  Ζευς  έν  Ερήτ^ί  (Ταλλαϊος) 
ταλαίδίτης'  άγων  γνμψιχός  {ΤαλΧαυάτης) 
'\ταλιχ'ής'  αναιδής 

ταλίχην  τηλιχαύτην  [^|||; 

^τάλ^^'  ά  έρως  [85] 

τάλις  (ΑηβΙ.  ίΓ.  ΟΟΕΧΙ)  *  ι)  μεΧλόγαμος  Λορ- 
^ίρος  χαϊ  χατωνομασμένη  τινέ,  οΐ  όέ  γυ- 
|Β||£χα  γαμετήν^  οί  6έ  νύμφτιρ 
ΤοΑύβίος'  Ιερεύς 
ταΧώς•  ό  ήλιος 
τάμα  (δορίι.  ΟΤ.)*  ^Α  ίμά 
τ  α  μας*  γαμβρός  [90.  91] 

ταμείν  (ΕαΓ.  Ηβ6.  12041)*  τεμείν    [98.  94] 
ταμεσίχροα  (^511)*  τέμνοντα  τον  χρωτα, 

άηό  μέρους  όέ  λέγει  την  σάρχα 
τά  μέταζε  (Η€8ίο4.  Ορ.  396)*  μετά  ταϋτα. 

Δωριείς 
-^ταμετάτΐ'  τηνιχάδε  (1106) 
τ  αμίαι•   οί  των  δημοσίων  χρημάτβ»ν  χαϊ    80 

πάντων  των  χοινών  προστάται  χαϊ  φύλα- 

χες^  ταμιοΰχοι 
ταμίαν  (ΟΓβΙκβ)*  ζημίαν 
ταμιείας•    φύλαξ    χρημάτβαν^    προστάτης, 

δεσπότης,  οίχονόμος,  διοιχητής 
ταμιειον  χοιτώνα 


20 


ταμιενεται  (ΑΗ•(.  ΤΙιβΜΐ.  ίτ.  Χ)*  040&χ€ΐ- 

ται.  άποχρνβει 
ταμίη*  ή  προστάτις  τοΰ  οϊχον,   διοιχήτρια, 

ή  χελλαρία  πίστη  (Ζ  381).  χαϊ  αρχή  Ά^ή- 

ψησιν 
ταμίην  δέσποιναν,  τήν  τοΰ  οίχου  κροεστώ' 

σαν  [105.  6] 

Ταμιράδαι•  ίερεις  τίνες  ^ν  Εύπρφ 
τ  ά  μισό  ς  (ΗίρροΰΓ.  667,  36)*  ή  πντία 
τάμνειν  (Ηβ8ίο4.  ορ.  421.  741)*  διατέμνειν 
τάμνεν  (Γ  273)•  ένέχοιρεν 
τάμνοντες•  διατέμνοντες,  ποιονντες• 
τάμνον  τ'  άμφϊ  {Σ  528) 

περιήλαννον 
τάμοις'  τέμοις,  ποιήσαις  [18 — 15•] 

τ  αν  συ,  Άττιχώς.  ή  ταύτην  (τάν),  ή  τούτων 
τ  αν  άγρα•    άγγεΐον  χαλχονν,    εν  φ  ήρτνον 

τά  χρέα 
Ταναγρίδαι•  οί  Ταναγρεΐς  ν^, 

ΤαναγραΙων    φυήν    ΚητεΖ    όμο^ατφ 

"Εφορος  λέγει  είναι  τίνα  έν  ΤσνάγψΆ 

χντατον,  δς  έλέγετο  Κητενς  ,    *ι  .^ 

ταναηχέα•  δι*  όλου  ήχονημένα,  δξέα^  Λμ&τ 

τεταμένην  τήν  άχμήν  Ιχοντα  [Μ] 

ταναηχέος•    μαχροϋ,    τοΰ  μαχράν  λαβήν 

Εχοντος 
ταναηχές•  εύμηχες  [28] 

ταναής•  έχτεταμένης  [25.  26] 

τανα(όν)•  Ισχυρόν.  όξύ,  λεπτόν.   σχληρόν; 

μέγα.  νγρόν,  μαχρόν  [28.  29] 

{τανανφή'  λεπτοϋφή)  εί.  ί 39 
τ  αν  δον  (ΕοΓ.  Ογ.  514)*  τά  Ινδον    [81 — 88] 
ταν^αλύξει•  τρέμει,  Δωριείς,  οί  όέ  σπαίρει 
τάνΒάριον  ερύθημα  [86.  87] 

τανΒαρνστός'  ά  τρόμου  παρασχεναστιχός 

[89] 


€00.  Ίβ  ταλαβρινόν  78  ταλαορεα  (Οιο6Γ.  Οληοη.  87,  22)  92  ταλιχήν  ταλι- 
χάτην  %%λ  ταλλίς  ^6  ταμετάξαι  108  ^^ι;^1;α  11  τάμνοντ  — περιελαύνων  12  ποιή- 
σεις        18  χήτει  ομοιότητα  —  παχυττ*         21  ταναηχέως         84   τανταλύζει  —  σπέρει 

ε 
85  ταν&\        88  τανόδρυστος  —  πσχευάτιος 

ΗΕ8.  1Β  ταλασίφρων  (Δ  421)*  ταλαχάρδιος,  Ισχυρός,  τολμηρός.  9ρασύς,  ύηομον^ΐ" 
χός,  Ισχυρόφρων  74  ταλάσεις  (^829)*  υπομείνεις,  τολαήσεις  83  ταλιχηνός'  ταλιχάν- 
την  ^9  ταλίων  άΒλΙων  (ταλαόν  ά&λιον)  90  ταμβ  (Γ  292)*  έταμεν  -^91  ταμέει 
(Ν  501)•  τέμνει  98  ταμέσθαι  (1576)*  άπομερίσαι.  έπιτ[ι]μήσαι  94  ταμεία  (IV  Κβ^β»• 
IX  2)*  άπόχρυψα  οΐχηματα  105  τ  α  μείον  Θάλαμος  (οί.  γυάλα)  6  ταμειοϋχος•  οίκο^ 
νόμος  18  ταμονες'  διακόπτοντες  14  ταμόντες  (μ  11  Β  124)*  ποιήσαντες.  συνδεμένοι 
15«  τάμωμεν  (Γ94  Τ191)*  ποιήσωμεν  20  ταναηχέΐ  {Η  77)*  τά  αυτά  28  ταναηχό- 
τες  χαλχφ•  τω  έχτεταμένγ  σιδήρφ  25  ταναχιδές•  όξύ.  μαχρόν.  δι  όλου  ήχονημένον 
26  τ  αν  α  οι  ο  (Π  589)*  επιμήκους,  μακρού,  πάνυ  εκτεταμένου  28  τα  ν  α;*  παρηκούσας,  άπό 
του  εΙς  μήκος  τετανύσθαι  29  ταναύποδα  (ι  464)*  όρΒόποδα,  τεταμένοις  τοις  ποσϊ  χατά 
τήν  όδοιπορίαν  81  τανέη•  άποτεταμένχί  82  τανεηχή'  Ιχτεταμένην  έχοντι  τήν  άχμήν 
88  τανηλ(εγ)έος•  παρατεταμένην  ξχοντος  τήν  άλγηδόνα,  μβΧύΏΜΟΐμήτου•  τανηλεγέος  Θανάτοιο 
(θ  70)  Ζβ^τανίφυλλος  {ν  102)*  μαχρόφυλλος  87  τανίσφυάος  (ΗββίοίΙ.  ΤΗ.  364)*  όρ- 
&όσφυρος,  ενσφυρος.  λεπτόσφυρος       89  τανοΰφή  (βορίι.  Ίτ,  002  π.)*  λεπτοΰφη  (τανα^) 


1435 


ψαι^ναλάϋύβτα*  —  ταρροί 


ί 


Φ 


ή^τανταλάσσΒταΐ'  δάχρυα,  στάζει  δάκρυα 
ταννγλωσσοί  («66)*  μαχρόφωνοι.  ή  τηα^ 

μΑνην  ίχουσ(α)ί  τήν  γλώτταν 
τανταλίζεταΐ'  σαλεύεται 
ταννγλώχινες  (θ  297)*  τεταμένας  τάς  γα* 

νιας  Ιχοντες 
ταννεί•  έχτείνει,  ίλχει^  τείνει 
ταννηχές  (Η  385)*  τήν  άχήν  ίχον  καράτε- 

ταμέντιν  [46] 

ταννοντο•  Ιξετείνοντο,  Ετρεχαν • 

ταννοντο  δέ  μωννχες  Ιλλοι  (Π  875) 

εηϊ  των  συων,   έξετείνοντο  διά  τήν  λϋκα- 

ρίαν 

εύόμενοι  ταννοντο  διά  φλογός  ΉφαΙ" 
στοιο  (Ψ  33) 
τανύηεηλος  (Γ  228)*  μαχρόηεΛλος 
ταννηοδας  Έριννς   (δορίι•  Αί•  834)*  τα- 

χύίίοδας^  έν  τάχει  τιμωρονμένας 
ταννπτερος  (Ρίη4.  Αΐ€8«.)'    μαχρόκτερος^ 

τεταμένα  Ιχα^ν  πτερά 
ΐαψυκρώρους•  τάς  χαλνχτρας'  δίάτόηερϊ 

τό  πρόσωπον  περιτετάσΒαί 
ταννο{σ)άμενος  {Δ  112)*  ϊχταΒείς 
τάνυααα  (ΑροΙΙ.  Ιβχ.)"  ενέτεινα       [54.  55] 
(τανύαφνρος  €Γ.  137) 
τανντριχα'  δασντριχα,  λεπτότριχα 
τά  νώτα'  τά  όπίσ&ια  [58] 

τάξις*   ή  έπϊ  όφειλομένοις  χρήμασι  χατα- 

βολή.  ή  άχολου&ία,  χαΐ  εΙρμός  (4•  ▼.) 
τάξος*  δένδρον  τι  όρεινόν 
τάξω'  συντάξω.  &•ήσω 
ταπεινόν  χθαμαλόν 
τάπ(ι)δες    (Χβη.  Αη.  VII  3,  18)•    τάπητες 

(οΓ.  δα-)  [64-69] 

τά^•  σύνδεσμος,  όε,  δή^  άρα,  χαϊ  δη,  ταχέως 

[71-73] 
τάρανδος    (ΑηΜ^.  Οβγ.  31)•     ζώον   ίλάφφ 

παραπλήσιου^    ού  τάς   δοράς  εις  χιτώνας 

χρώνται  ΣχύΒαι 


ΤαραντΙναι•    αϊματι    βαφαί    (Α,Λη 

38),  τινίς  όέ  τάς  πορφύρας•   έδωόψύΐ 

χαϊ  έξ  αύτων  τραχηλιά 
ΤαραντΖνοι  (Ροΐ3τΙ>.)*   Ιππείς   τα^β;  Αν 

ζονται.  οΐ  δετούς  άχοντιστάς^  -ή  τους 

λονς  Ιππεϊς  (%\.  ιρ  204),  ώς  χαϊ  -^Τππα 
ΤαραντΖνον  (ΝίοοΒίηΙ.  €Οβι.  ρ•  290)* 

τιον  γνναιχεΖον  λεπτόΡψ  χρα^τσονς  ίχφ 

τοΰ  ενός  μέρους 
16    Ταράξιππος'  ούτως  ύπ*  ^ίων  Πέλαφ  Ι 

ρεΐται^  ού  τάφος  έν  Όλυμπίμ  [79, 

Τάρας'  πόλις  Ιταλίας•  άπό  Τάροίβτος 

Ποσειδώνος,    ίστι  όέ  Ααχώνων    άποι 

[81- 
Υ  ταρβαρέον  (Ιι.  ΜβΓΟ.  165)*  6$ι»ό»^  φαβ 

(-λίον  ?) 
τάρβος'  φόβος  (Ο  152!) 
ταργαίνειν  ταράσσειν 
ταργάναΐ'  πλοχαΐ^  συνδέσ^ις^  πέδαι'   ' 
20    τάργανον  δξος.  ΑυδοΙ  (Ρΐιοβηία  €•1η 

1^  το  ταράττον.  ή  τό  άπό  στεμφύλ^ψ  λ 

χαϊ  πόα,  ή  χαϊ  σχορπίουρος 
ή^ταρήφη'  χόφινος  μέγας,  οΐ  δέ  νεχρφ^ 

χόν  άγγειον  (ταφήρες^) 
ταριχεύουσαΐ'  τήχουσαι 
ταριχεντόν  τηχτόν.  ξηρόν 
ταρμνξασΘαί'  φοβηΒήναι 
ταρνόν  χολοβόν,  χολοβόουρον 
Τάρνη   (ΟβΙΠιη.  βρ.  1)*   πόλις  έ»  ΑυδΙγ 
30        δϊ  Ιν  Μυσίμ,  δΒεν  ην  Έρμεέας^  6  Άρα 

τέλους  τον  φιλοσόφου  γνώριμος 
τάρπη'    ή^συραχούσιοισύηνος.     τινές    σι 

[98. 
ταρπήμεναι  (£?  3  ^  346)*  τερφΒηναι 
τάρπησαν  (Ο  633)*  τέρψιν  ζλχφον 
(Ταρραχίναΐ'  ί^νος.  ή  πόλις)  €Γ.  173 
τάρρο&οΐ'  παρορμήται.  βοηθοί 
τάρρο&ος'  βοη&ός,  αρωγός 
ταρροί'  τά  άγγεΙα  των  τυρών  (&  2191) 


€00.  (40  —ταν  σταλάσσεται'^.)  41.  42  =  42.  41;  οί.  ^τανταλίχ^η  47  τάνυτ 
μωνύχιπποί  —  ούρων  (ξ  83)  —  εύ  μεταλλοίοντο  49  \ννΰς,  οΓ.  άνύπους  74  έλάφον 
75  πορφύρας,  έδώδημοι  76  ύτρηλούς  Π  ταρανηνόν  87  ο  Γ.  συνταργανές  89  ο 
—  1^  χαϊ  (90  οΓ.  τάρπη,   δάρπη  —  ταρφψα)  ΡοδΙ  90]    τε%μ6ς  ...  τε&υχώς    (333 — 3 

97  αώραχος  οίσύϊνος'ί        200  ταρπημένα.   τερφ&ηνα  τερπνά        1  τέρηιν        3  αρρωγός 

ΠΕ8.  46  τανυ-ην,έας  (ίΤ768)•  έχτεταμένους  δζους  54  τάνυσσαν  (ΝΖ59)'  ενέ^ 
νον  55  ταννσας  (9^25)•  άπλώσας.  έχτείνας.  χρεμάσας  58  ταξάμενοι  (ΑοΙ.  Αρ.  ΧΧ^ 
23)•  υρίσαντες  64  τά  όπλα  τον  φωτός  (Κοιη.  XIII  12)•  τήν  φνλαχήν  της  των  εντθ4 
εργασίας  65  τάπις  (Κ  156)  *  προσχεφάλαιον  6(ί  τάπερ  (Ηοιη.)*  άτινα  67  τάπΊ 
(λ  12)•  ποιχίλοις  στρώμασιν  68  τά  πρόσω'  τά  έμπροσθεν  (οΓ.  έπϊ  τά  π.)  69  τά  πρά 
(Α  6)•  άντϊ  του  άπαξ.  ή  τό  πρώτον,  χαϊ  ίξ  αρχής  71  τάρα  (Ηοιη.)'  άτινα  δη  72  το 
βήσαντες  (Μ  331)•  φοβη&έντες ,  εύλαβηΐίέντες  73  Ταραχίναΐ'  έθνος,  ή  πόλις  (Ταρρ 
79  τ'  άρα  οΐ'  ά  δή  αύτφ  80  τ*  άρα  τάλλα  (Α  465)*  χαϊ  τά  άλλα  δε  82  ταρβεΐ 
285)•  φοβείται  83  τάρβει•  φοβον  84  τάρβησαν  (Ο  280)•  ηύλαβή&ησαν  93  ή-τα 
χούεΐ'  άχούει  (ςρ  2901)       98  ταρόν  ταχύ  (1271)        99  τάρπημεν  {Α  779)*  έχορέο^ημι 


1437 


τΜ^ρός  —  ταυ^οέηααί 


1438 


ταρρός*  χοηη  (ΕιΐΓ.  ΙΤ.  1346).  χαΐ  πλέγμα 
χαλάμινον^  έφ'  ού  τους  τυρούς  ξηραίνον^ 
σιν,  ίνωι  ταρσούς  χρίμαστονς  (Αγ.  Ι9ιιΙ»5. 
226).  χαϊ  λί^ος  ό  χάτω  τιθέμενος  έ#  τφ 
Ιπνφ  Ιν  τοις  μεταλλεΰοίν  (ΡΙιβΓβθΓ.?) 

ταρσήταί•  αγγεία^  Ιν  οίς  οΐ  τυροί  ιρύχονται 

ταρσιήν  (δίηοηίά.  ΑιηοΓ;.)*  την  τρασιάν 

ταρσίοις'  ητεροΐς  άχροις 

Ταρσοί  (Χβη.  Αη.  Ι  2,  23)'  Λόλχς  Συρίας, 
χαϊ  τά  άχρα  των  χειρών  χαϊ  των  ηοδών    10 
{Α  388).  χαϊ  τό  επάνω  τοϋ  πέλματος,   χαϊ 
της  χώηης  τό  άχρον 

ταρσούς  χαλάμων  (ΗβΓοά.  Ι  179)*  πλέγ- 
ματα χαλάμων  [211] 

ταρτημόριον  τό  τριτημόριον,  ή  τό  δίχαλ•- 
χον 

Ταρτηασίαις'  γαλαΐς  (Αγ.  Κιη.  478) 

\τησ{σ)ός'  πόλις  περϊ  τάς  *Ηραχλε{{)ους 

α 

^ΐρφέα  Μϋ  ΕιιΙ>υ1.  €θπι.  ρ.  223)-  συνεχή.    20 
ξηρά,  οξέα,  τραχέα  [1^*1 

ταρφέσΐ'  πυχνοϊς        *  [Π] 

Τόρφη-  πόλις  Δοχρίόος  (Β  5331).  οί  δέ 
σποδός ,  τέφρα  [λά  18] 

ταρφήεντα'  [8ά  19]  τεφρώδη        [20—28] 

ταρφ&ήμεναΐ'  τερφΒήναι 

ταρφύς  στάχυς' 

^άρχ-^η  (^ί.  δοΐοη.  Γγ.  37,  5)*  τάραξις 

ταρχάνιον  έντάφιον 

τέρχανον  (βίε)*  πένθος,  χηδος  80 

ταρχύειν  Βάπτειν,  ένταφιάζειν 

ταρχΰσαι  (ΑροΠ.  Ιμ.)*  Μ^αι,  ένταφιάσαι 

[Μ] 

τάσις'  ώθησις,  σεισμός  [38.  84] 

τάς  σφετέρας  (Ρο]7ΐ>.)*  τΑ;  αύτων  * 

τά  στέγη'  τός  στέγας  [•ά  86]  [87] 

τάς  (ότειλάς'  τά  τραύματα  [89] 

τατες  (Οογ.)*  χατ'  έτος  \4\\ 

τατύρας  (ΕριβηβΙαβ)*  ό  φασιανός  όρνις 


τατωμένα  (δορΗτο  (τ.  62)*  στερομένη 

ταϋγέταις'  πύλαις  ταΖς  μεγάλαις 

τ*  αύληρόν  τε•  Ιμάντα,  'Ηραχλέοίν        [4β] 

Ταύρειον  πώμα*  Σοφοχλής  ΑΙγεΐ  (Γγ.  20). 
άπό  Ταύρου  ποταμού  {ηερϊ)  Τροίζήνα,  παρ* 
φ  χαϊ  χρήνη  Ύόεσσα 

Ταυ  ρ  ία  ( — ύρεια)'  εορτή  τις  αγομένη  Πο- 
σειδώνος 

ταυρίνδα*  φαλλιχή  παιδιά  παρά  Ταραν- 
τίνοις 

ταύροΐ'  οΐ  παρά  Έφεσίοις  οΙνοχόοι  (Αιηβ- 
γ1•§).  χαϊ  οΐ  τέλειοι  βόες 

ταυροπόλια'  -[ά  εΙς  έορτην  άγουσιν  Άρ- 
τέμιόί 

Ταυροπόλαΐ'  ή  Άρτεμις  (δορίι.  Αί.  172), 
χαϊ  ή  'ΑΒηνά  (Χβηοιηβάββ) 

Ταύρος'  Ταύρειος,  ό  Ποσειδών,  Φανόδημος 
όέ  τάς  χριθάς  προσαγορευεσθαι  ταύρον^  ότι 
χέρας  Ιχουσιν,  άλλοι  δέ  τον  παιδεραστήν. 
χαϊ  τό  γυναιχεΐον 

ταυροφάγος  (8ορ1ι.  Γγ.  602)*  ό  ^λόνυσ•; 

ταυρ&φ&ογγοι  (ΑββεΙι.  Γγ.  66,  8)*  παρα- 
πλήσια βουσϊ  φθεγγόμενοι 

ταυροχόλια'  εορτή  έν  Κυζίχφ 

Ταυ  ρω '  ή  έν  Ταύροις  Άρτεμις 

ταύρωσον*  ταϋρον  ποίησον 

ταΰς'  μέγας,  πολύς 

ταϋσας•  μεγαλύνας,  πλεονάσας 

ταύσιμον  μάταιον  (833) 

τ  αυτά•  τά  Ισα,  τά  όμοια 

ταύτασος'  όρνις  ποιος 

τ  αυτέ  ας*  αύλάς  μεγάλας 

ταύτη  (Αγ.  Εςς.  839.  271)*  ούτως,  τούτψ 
τφ  τρόπφ 

τ  αυτί  (Αγ.  Γγ.  Χ  Υ  ρ.  957)•  ταντα.  ι^  τοντο 

[67) 

ταύτη  τοι•  ούτω  δη 

τ  αυτό•  ταυτόν,  τό  αυτό 

ταυτοέπειαι•  ταυτολογίαι 


ΟΟΌ.  7  ^ΐ,  θαρρία  18  ταρτησίαισι,  γάλαις  {^ί.  γαλή  Τ.)*  15  συνηχή  18 
—  βλαστ..,  19  ταρφίεντα  27.  28.  €Γ.  στερχανά  β(  τέρχνεα  42  οΓ.  τεγγύρος,  η 
τιτυρας       48  τατώμενα•  στερωμένη  (826.  980)  44  ταΰγε  ταΐς         45  ταυληρ] 

47  πόα  α,  άηό  αίγειταύρου  ποταμού  Σοφοχλής  Τοοίξηνα  πάρα  χαϊ  χτήνη  49  ταυρί^^•^^, 
χεφαλη  χαϊ  π\         52  ταυροπώλαι  53  παιδαρέστην  56  ταυροχολία  —  χουξιχω 

57  ταύρω        59  ταυ; 

ΗΕ8.    211  τάρτας  ο;  (θ  481)*  ό  ύπό  τήν  γήν  χατώτατος  τόπος       15«  ταρφέας  (Ο 

472)  -  17  τ  αρ  φ  εις•  θεωροί,  θαυμαστοί  (273)      Α(1 18  ι^  βλαστός  (Οβηββ.  ΧΕ1Χ  9  ?)      Αά 

19  [εντάφια]  20  ταρφήες'  χτερισταί.  άγχιστης  (275)  21  ταρφίαι  (τ  357)*  πυχναί,  συν- 
εχείς 22  ταρφήΐα•  εντάφια  (2/6)  28  τάρφθεν  (ζ  99)*  έτέρφθησαν  81  ταρχύσωσι 
{Η  85)*  τά  αυτά  (^ί.  άρχύσωσι  β(  έταρχύσωσι)  88  τάς  ου  τλαγάς  (Ειιγ.  Η6Ο.160)*  τά;  ουχ 
ύπομοντγτιχάς  34  τά;  ο  υ  φερτέρας  (Εογ.  Ηβο.  160)*  τά;  ού  φορητάς  Κά  86  τά;  χέλΛς 
87  τά  στίγματα  (ΟβΙ&Ι.  VI 17) *  τά  παθήματα,  τά  Ιλχη  89  τά  τ'  Ιόντα  (Α  70)*  ταννοντα 
41  τά  τ'  έσόμενα  {Α  70)*  τα  τβ  μέλλοντα  46  τανρβ^ι^ν  (^Γ  268)*  έχ  ταϋρείου  δέρματος 
χατεσχευασμένην  περιχεφϋίλαίαν       67  ταντ^'  ταΰτα•  τοντο  [όμοιότης 


1439 


τανχββηβίρ  ■—  %ί9^»ηη•* 


% 


ταυτθ€η$Ιν*  τό  αυτό  λέγαν 
ταντότητος'    άΛαραλλάχΨου  χαϊ  φυσίκής 

ΐίοινωρίας 
ταφ€ΐς'  ΒεωροΙ.  ^ανμααταΐ  (217).  ή  οΐ  9•- 

χροτάφοι 
ταφΒνς   (8ορΙι.  00.  582)*    Β$ωρός,   χ«1  τά 

όμοια 
ταφήΒς•  χτ€ρισταί,  άγχισχΜίς  (220) 
ταφήΐα•  ίντάφια  (222),  €ΐς  τοφήν  ίΰ^βτα 

Ιμάτια  {οί.  β  99)  [77]    1• 

τάφος  {Ο  804)*    το  γινόμενον  ηΒρίδίΟξνοψ 

έηΐ  χ^  των  χατοιχομένων  τιμ^.  ή  τύμβος. 

ή  σημείον  {έν  Βντιχι^) 
τάφρος '   Ιηίμηχες  όρυγμα  ίξωΒίν  τφΰ  τεί- 
χους   γινόμενον    ηρός   Ιχηληξιψ   ΛολίμΟον 

(θ  213) 
ταφρεϋσαΐ'  διορνξαι 
ταφών  (1193)*  έχΛλαγείς,  &αμβηΒΒΐς 
τάχα  (ΑροΠ.  Ιβζ.)*  '^^χέως^  ώς  σάφα^  ή  Ισως• 

χαϊ  ταχεία  {Α  186)  όμοΙως  [88]    20 

-^ταχή'  βόη 

ταχίνης  (Ι.ι<:οη.)'  λαγωός•  ίλαφος    * 
[λά  8β]  γοργόν.  ταχύ.  ή;^λεπτόν  (οηοιη*•!.) 
ταχνβάμονας  όρχονς'  [ιά  87] 

ταχνναντεί  (ΤΙιυΦ.  VI  31. 34) *  ταχέως  χλέει 
ταχυηόλοΐ'  ταχυίίόροι^  ταχύοδοι  [9Θ.  91] 
τάων  {Δ  46)*  τούτων  [98] 

τάως'  τέως,  Κρήτες.  χαϊ  δασέως  τό  όρνεον 
τεά'  τά  σά 

τεαΐς'  ταΐς  σαΐς  Ζ9 

τ  εάν  (δίιηοηίά.  Γγ.  44)*  σ-ήν 
τέγγει  (δορίι.  Τγ.  848  Εηρβάοεί.)*    βρέχει^ 

υγραίνει,  στάζει 
τέγγεις  (ΕαΓ.  Μβά.  922)*   ηληροΐς.  χλαίεις. 

βρέχεις,  σταλάζεις 
τέγγεσ^αι  (ΡΙβΙ.  €ί?.  423  Β)*  είχειν,  Ινδι- 

δόναι 
τέγγοις'  βρέχοις,  ηληροίς 
τεγγύρος'  όρνεον  ηοιόν 


τέγΒα  (470)*  ηόρυξΛ.  Κωοι  [» 

τέγΒΟί  (Ζ  268)*  ύΛερφοε.  οίποε, 

ή^τεγείδιον  *Φσμάρεθ9  Μοεόψ  γυψΟΜΧΑ 

τέγεος  (α  333)*  τέγονς^  ^Ιγανψ  ^τί^ς 

τέγη*  στέγη•  σϋχημα, 

Τεγησαός'  άχρωτήρι»9  ΚνΜραν  {3Μ) 

τεγχτσύς*  χριατσύς 

τέγος'  στέγη.  δώμα.  ύπ^ρφαν 

τεγοΰν  (ΗΙρροιι«€ΐ.  ίΓ.  61*)*  ^^Μβδοι  τό 

σττ/ν 
τΜήν  (Ρ  39)•  σ^  [11 

τεταγμένοι*  μεμεΒυσμόψφΐ  (^52) 
τέ&αξαι•  (με)μέ9%}σαι 
τε^αρρήχαμεν  έ^αρρήχαμΜΨ  (21 

τε&ηγμέψοψ'  ήχονημέν^ν 
τεΒήλαμεν  άνεφύημεν 
τέΒηλε*  Βάλλει^  έν^έί 
τε^ηλότα•  όμοΙως 
τέ^ηκεν    (φ  105)*    έξεηλάγη^     «1^ 

έχτσηΒη 
τε^ηηός*  πεφοβηριένϋν.  σ&τηρ4ς 
τε^-ήσεταΐ'  "ΒραΜων.  δα9€ΐαΒιίσβτΜ 
τέΒμια  (0•Ι1.  €€γ.  19  Ο.  174)•  νόμους 
τέ^μια'  νόμιμα  [μ 

τε&μός'  νόμος 

τε&ολωμένον  (ΡΙιβτ.  ρ. 313) *  μψνρε^ 
τε&ολβ&ς•  άνάηλεβίς.  Άμερίας 
τεΒο(ω)μένον   Λξυμμένσν•     χαϊ   Ι^^ 

ωξυνα 
τεΒράνενμαι•  σνγχέχλασμαι.    άΛο 

εράνων 
τέ&ραηται•  ηέκηγεν 
Ιτε&ορεΐν  διαηηδήσαι 
•^τε&ράσ^αΐ'  ή^βίχενσ^ιη 
τε^ραυσμένος*  ηεηληγμένος 
τε^ριηηοβάμονι  στόλψ  (Βατ.  Ογ.  9 

τ^  ορμή  τον  άρματος 
τέ9ριηηον   (ΕαΓ.  8ιιρρΙ•  501)•    τετραϊΛ 

άρμα 


ΟΟΒ.  78  ξ^εωρεΐί^^ανμαστοί  %\  τάφρων  (84  τ  άχ;ή  νβΐ  Ιαχή)  σν  ταχνί^ 
94  δασέως]  1ι.  ε,  ταώς  99  ηΧηρεΐς  98  εί.  γέγγει  803  τέγε  9  χρτηστονς  (ίί. 
(εί.  ξ^αξα^)'^)      1^  τε^ηΧάμε^α      28  πεφοβείηνον,  σεσειρός      (35  (ΐεμορνγ — Ι      81 

οι)        ο7  όξ —        38  δρανών        44  τε^ρ^κηόβαμον^  -ή  στολωτη  ορμή 


τες 


ΗΕδ.    77  Τάφιοι  (ο  426)-  οΐ  ΤηΧεβόαι  λεγόμενοι,  οΐ  τάς  Έχινάδας  νήσους  χατοιχο 
83  ταχινοέ'  γοργοί  {^ΐ,  ΟβΠ.  ϋ  114)        Λά  86   τάχιστα  (Γ  102)        Αά  87  άντϊ 

δ 


βραδεΐς,  βέλτιον  όέ  τους  έν  Ιρωτι  γινόμενους*   αβλαβείς  γαρ  οΐ  έηιορχησαντες        90  ταχν 
λων  {Δ  232)•  ταχείς  Ιππους  {εχόντων)        91  ταχύτητας  (Ψ"  740)•  τάχους,  λέγει  δέ  τοΰ 


μου      93  τάων  μοι  {Δ  46)•  τούτων  ιιοι       Αά  303  χαϊ  ηόλις  Άρχαδίας  (Β  607)       10  τέγ( 

χατασχενάσω  (τενξω)        18  τέειν  (ο  619)*  σο^  Δωοιεΐς  (356)        15  τεής  {η  290)*   της 

16  τε^αλνΐαν  (Ι  208)*  ^Ο'άλλουσαν,  άχμάζουσαν       20  τέ^ειγεν  ήι^ατο        21  τε^ελω^ 


»τε^ 


Μλλοντα  (399)        28  τέ^^ηδεν  έ^ανμασεν  (εά  τέ&ηηεν).  ανεφύη  (&<Ι  τέ9ηλεν) 

—      Ζ, 
σατο  {Ο  68)*  έ9ηλάσατο       Αά  88  ^τ'  όπισθεν  εΙς  τήν  πρώτην  χ  ση'  τεΟμός        9Λ  τε^ν 

γαστριμαργία  πολλή  (τεν^εία)        48  τε^ρηδϋίν  ηρωρεύς  (τερ^ρ^) 


1441 


τε•9•νΧλίαμένον  —  χίλβϋίβρον  ηαίάνα 


1442 


•^τεΒνλλιαμένον  τεταραγμένον ,  άη6  της 
Βνέλλης 

τε»υ(μ)μένον  (ΡΙβΙ.  ΡΙιιβάΓ.  338  Α)•  τό 
χεχανμένον  ύηό  πυρός  [48] 

τεΒυωμένον  (Ξ  172)•  'ήγνισμένον,  τεΒν- 
μιασμένον.  ευώδες 

τε&ωγμένοΐ'  τε^νμωμένοί 

τέ^ωχταί'  τε^μαηαί 

τε^ωγμένοΐ'  μεμεΒνσμένοι  (317)    [53.  64] 

τεΐδε-  ένΒάδε  (847  ϋί  €θ1.  1118,  22)  10 

τ  ει  ν  ^ζητεΐν.  άλλοί  όέ  σοι  (τείν  313)  [&7] 

τ  ει  ο  ν  ποίον,  Κρήτες 

τείρεα  (Σ  485)*  άστρα 

{τειρίνονς*  τείρων  διάνοίαν,  λνηων)  ^ί. 531 

[60-68] 

τείρων  λυπών,  τιμωρών.  9(ατ€Μονών 

ή^τείχεα•  τέκνα  [ββ — 68] 

τειχίον  Αττικοί  τον  περίβολον  τοις  χω- 
^ις.  ό  όέ  "Ομηρος  τείχος  μέν  τό  της 
πόλεως^  τειχίον  όέ  τό  της  οΐχίας  (ιν165)    20 

τειχομαχεΐ  (ΤΙιιιο.  1 102  Χ€η.Ηβ11. 1  1,  14)• 
πολιορχεί  ^  [71] 

Τειχοφύλαξ'  ηρως  τις  ίν  Μυρινη  [78— 74^] 

τέχμαρ*  πέρας,  τέλος 

τεχμαίρεο*  σημείωσαι 

τεχμαίρεσ&αι*  σχέπτεσ&αι,  φράζεσθαι 

τεκμαίρομαι  (η  317)*  αποτελέσω,  σημειώ' 
σομαί 

τεκμαίρεται"  έηϊ  τέλο[υ]ς  άγει,  στοχάζε- 
ται, περαίνει  [80]    30 

τεκμήριον  αημείον  άλη&ές 

[ηά  82]  τεκμηρίων  σημείων 

τέκμωρ  {Η  30)*  τέλος  φανερόν,  μαρτύρων, 

σημείον.    τά  όέ  εΙς  ωρ  λήγοντα  ονόματα 
ουδέτερα '  ελωρ,  τέκμωρ,  ΰδωρ 


τεκνού  σα  (8ορΙι•  Τγ.  312)•  τέκνον  ζμβρυον 

έχουσα  '  [85-87] 

τεκτονουργός  (8ορΙι.  ίτ.  163)*  αρχιτέκτων 
τ  έκτων  πάς  τεχνίτης  (ΑροΙΙ.  Ιβζ.)•    ^^δος 

φαλαγγίου 
^τέλα-  σπεύδε  [91] 

τελαμών  {Α  38  Λ  609)*  λώρος,  καί  ό  ανα- 

φορευς  τοϋ  ξίφους  καϊ  της    άσπίδος,    ή 

δεσμός,  ή  φασκιά 
Τελαμώνα  ξ^δειν  (Αγ.  1.7».  1237  8ΐ.) *  αρχή 

σκόλιου 
Τελαμώνιοι  κόνδυλοι  (Αη5ΐορΙιοηΚ  Γγ.  1 

7  ρ.  357)*   οΐ  προσδεόμενοι  τών  τελαμώ- 

νων,  ή  μεγάλοι,  χαλεποί 
τελάσσαι  (Α6θΙ.)'  τολμήσαι,  τλήναι 
τέλγη'   ό  καλούμενος  ^ώπος,    κακώς•   εστί 

γάρ  γέλγη 
•^τελδαίνειν  ( — δε  νιν)•  κομιδής  άξιου 
τελέ&8ΐ•  γίνεται  (Η  282).  ίστι.  τελείται 
τελέ&οιεν  ύπάρχοιεν,  ^άλλοιεν 
Τελεία  (Αγ.  ΤΙι.  973)•  [βά  400]  ή  "Ήρα 
τέλεια  Ιερά  (Οβηι.  1365,  17)*  τά  ενιαύσια, 

οί  6έ  τά  ημέρας  δέκα  ύπερβεβηχότα 
τέλειοι•  οΐ  γεγαμηκότες 
Τέλειος  (Αβ8€ΐι.  Α  β;•  973)•  τελεσιουργός,   ό 

Ζευς,  καϊ  ολόκληρος 
τέλειος  ήμερα•   ή  ύστατη,    καϊ  τελούσα 

τον  βίον  (415)  [5—7] 

τελενικίσαι  (Ογ&Ιϊβ.  ρ.  139) *  άντϊ  τοϋ  [μή] 

κενόν  ποιήσαι  [9.  10] 

'Ιτελεστινόν  τό  ξηρόν  συκον 
τελεσιάς    (ΑΙΗ.  629.  30)•    ή  μετά   ξίφους 

δρχησις,  άπδ  τοϋ  εύρόντος  Τελεσίου    [13] 

τελεσίερον   παιάνα•    τόν    Ιπιτελεστικόν 
τών  τοις  9εοΐς  επιτελουμένων  Ιερών     [15] 


€00.  50  τεΘυμιασμένοι  51  τε^μίαται  52  Ι.•  — 9αγ —  τ«1  — θοχ —  55  τείδαι 
89  \γείου  96  τελγή  —  ^ωπός  —  γελγή  99  \είεν  \ειεν  Βάλοιεν  {οί,  τεΒελώτες  β(  €β\\.  Αρ. 
49)  400  τέλεια•  —  V  '9^  ^  τελενικήσαι  12  τελεσία  14  τελεσιγέρων  — 
τών  έηιτελεστικών 

ΗΕ3.  48  τε^υκώς•  εύχαριστήσας  58  τειαλεσ^ήν  τήν  ΛΛαξαν  (Ο  711 
835  54  Τειγησός•  άχρωτήριον  Κύπρου  (308)  57  τ\ε]ίνειν*  'αΚοδώόναι  6 
{Δ  315)*  καταπονεί  61  τείρεο  {Ε  352)*  κατεπονειτο  (Ρ  745)  62  τείρεσ^αι 
καταπονεΐσΒαι  63  τειρό μενον   (Ε  391)*   καταπονούμενον.  τιμωρούμενον  (εί.  τιμωί 

66  τειχειόεσσαν  (Β 559.  646)*  καλά  τείχη  Ιχουσαν  67  τειχεσιβλήτα•  τείχη  χατα] 
(ΖβηοάοΙ.)  68  τειχεσιπλήτα  {Ε  31.  455)*  προσπελάζων  τείχεσι  71  τείχος  Άρειον 
{Δ  407)*  άντϊ  τοϋ  πόλιν  Άρεως,  δηλοΐ  όέ  καϊ  τό  ίσχυρόν,  καϊ  τό  ασφαλές  ΊΙί'τέκεν  (Β 
513)•  έτεχεν,  έγέννησεν  74  τεκέεσσι  (Γ  160)*  [τέκνοις  Ιδίοις  74^  τέκεσι]ν  έοϊσι  (Μ 
222)*  τέκνοις  ιδίοις         80  τεκμήρατο  (χ  563)*  συνεπεράνατο  Α4  82  [τεκμήρων  ή\ 

85  τεκνώσει  (ΕυΓ.  Ρΐιοβη.  19)*  ευτεκνον  ποιεΐ  86  τεκταινόμενος  (Ργο?.  XI  27)•  κατα- 
σκευάζων  87  τεκτήνατο  (Ε  62)*  κατεσκεύασεν,  έμηχανήσατο  91  τέλα&ι  (Α  586)*  υπό- 
μεινον  Αά  400  [χαΐ  τέλη,  τά  άναλωματα,  καϊ  τά  σχη^έδρια  τών  έν  άοχζ,  καϊ  τό  συντέμνειν, 
τάγμα,  τάξις]  5  τελειότατον  (θ  247)*  έντελέστερον  β  τελειοτατον  πετεηνόν  (β 
247)•  έπΙ  τελεστικώτατον  1  τελείων  (Α  66)*  ήτοι  τήν  ήλικίαν  ή  ολοκλήρων,  άσινών 
9  τελειώσεις  ΓΕζοά.ΧΧΙΧ  10)*  «ΙχιιίσβΑ^  10  τέλεον  (τέΛαον)*  τό  τίλος^  καϊ  πέρας  18  τε- 
λέσαι  (Ηοιη.)•  δοϋναι       15  τελέσιος  ήμίρα•  ή  έσχέτη  (404) 

91 


1443 


%9λ9ίί§Φνργ(α  —  €9Ρ9ριιν$ύό$ς 


1 


τ^λΜύΐουργία*  τό  τΐλϋ^  μ£ψ  Ιργ99 
τ€λ€σιουργΒΐσ9αί'  τ§λΜ»νσΒαι  Η  ίρχφ 
τΜλεσιφάή^στας'  τ9Χ§σίουργός 
τίλίσή^ΒΙα'  Βνσία  τις  έρ  ΑΜφ 
τίλεσφορεί'  ίΐς  τέλος  άγει 
τελεσφόρος•  ό  τελεσφόρων  χαθ'  ωραν  τους 

χαρχούς,  ή  ό  τελείους  αυτούς  φέρων  (οΓ. 

Τ  32) 
τελεσφόρος  οίχος'   τοΰ  γεγαμηηότος  χαϊ 

τεχνείσαντος 
τελέσωμεν  ηράξωμεν 
τ$λετα1'  Ιορταί,  Βυσίαι,  μυστήρια 
τελεύτατον  αχρον^  Ισχατον  [2§.  27] 

{τέλη•  τά  άναλώματα,  χαϊ  τά  συνέδρια  των 

έν  άρχ^,  χαϊ  τό  συντέμνειν,  τάγμα,  τάξις) 

€ί.  400 
τεληέσσας  έχατόμβας  (Α  315)*  τάς  έαι- 

τελεστιχάς  των  γινομένων  ευχών  θυσίας^ 

ή  τφ  άριΒμφ  ηλήρεις 
τέλΒει•  έν  φδ^  τέρπει 
-^τέλ&εια•  όνεώη.  χαΧ  ηόλις {Τ9ν9έα\),  χαϊ 

ί^η.  τέλη.  ούσίαι  (•ά  τέλ^εα) 
τέλ^ος  (ΟβΠ.  0«γ.  77  Ε.Μ.  106)•  χρέος    [32] 
τελλίην  ό  δεΐνα.  Ταραντΐνοι 
Ιτέλλεται•  έπιτελεΐν  (έηϊ  τέλεια)  φαίνεται, 

γίνεται.  άνί(ύ)εται 
-^τελλίς•  δλον.  τάξις,  μέρος  [36] 

τέλλον  έποίουν,  έμελλον 
τέλμα•  τόπος  Ληλείδης^  -^Ιλαφος,  Ύχλέξ^ 

Ιλύς 
τέλματα    (Εετοά.  II  93)*     τά   πηλώδη   χαϊ 

τελευταία  του  ύδατος 
τελμάτων  πηλών 
τελμΐνος•  μολνσματος  πηλώδους 
τελμίς•  ή  έν  τοϊς  τέλμασιν  υφισταμένη  ιλύς 

χαϊ  πηλός 
Τελμισεΐς'  ίΘνος  περϊ  Αυχίαν  (Τελμησσ—) 
τέλος•  τάγμα,   πέρας,   χαϊ  τό  χαταβαλλόμε- 

νον  τοις  τελώναις 
τελούντα*  τεταγμένου  (οΓ.  Μλίΐ) 
τέλσα[ςΥ  στροφός,  τέλη,  πέρα{τα) 
τέλϋον  {Σ  544)*  πέρας,  χαϊ  τά  όμοια 
Ίί§λχΐνες  (ΟβΙΙ.  ΌεΙ  31)*  βάσχανοι,  γόητες. 


φθονεροί,  ή  Λορά  €ήν   ψι^^μμ^  ι|  παρ 

Βέλγειν 
τελχιτ-^ένοντες*  σχληροτρΛχιβφύντεί 
τελώ  μεν  ποιώμεν  [51- 

τέμενος  (Θ  48  •!.)*  ^α^  ^  Μ^*^ 
τόπος  τινϊ  εΙς  τιμήν  ^  ι^  ίΜρ09  χαϊ  βί 
ή  άπονεμηΒϊν  Βεφ  ι}  βασεΧαΖ 

τεμενωρόν  τεμένους  φύλαχΛ 

τέμμαι  (Λ€«1.)'  ^^νβι 
10    τέμματα•  στεφανβίματα  (στ — 1> 

ή^τέμνηξ•  πόρρω 

ίτέμμειν  πεί^ενν,  τιμαν  (Αβ•1.  (691^ 
[•ά  61]  ήγεΐσΒαι 

τέμνοντα•  άμέλγοντα  (€ί•  ίτΒμψβ») 

τέμκη  (Ηβτοά.  VII  173)  •  τά  σύνδε^ι 
χωρία,  τιν^ς  όέ  τά  στενά  των  ορών 

τεμκούροι•  αρχή  έΛίμαλουμέτ^  της 
γυναιχών  εύχοσμέας 

τενάγη•  χά&υδροι  τόποι,  'ή  εεοτάμΐΦς  ι 
20    τεναγώδεσι•  τόποι(ς)ψ    Μν&α  ολίγον 

\τένεα•  χόρυξα  (Μ.  τέγεα) 
τέναρος•  χαχούργος.  συχοφάοτι^ 
τένδει  (ΗμΜ.  ορ.  522)•  έσ^έει,  ι^  λιχ 

Τέν&αι  γάρ  οΐ  λίχνοι 
{Τενεάτας•  Απόλλων  ίο  ^Αργ%»,  «ίιτά  ι 

χαϊ  έν  ΚορίνΒφ)  €ί.  ξωτσάτας 
Τενέδιον  βέλος•  άντϊ  τον  Τ€9έδ{ι)ο 

λίχυς»  παροιμία  δέ  έστιν  Μλϊ  τώο  άπο% 
30        τι  πραττόντων  ,ίτι  άρα  τό  χραγμε 

νεδίω  πελέχει  συνέχοψαν^ 
Τενέδιος    ξυνήγορος•     ό    άπότομοί 

σχληρός 
Τένεδος  (ΑροΙΙ.  Ιει.)•  πόλις  Τρωϊχη,  ι 

σος  (468) 
ή^τενεχούντι•  ένοιχοΰντι.  ΑΙολεΙς 
τέν&αι•  λωποδύται.  μοιχοί 
τεν&ρηδών    (Αγ.  ΗΑ.  IX  43)*     ξωον 

εντόμων    χαϊ    χεντροφόρων     παραπλι 
40        σφηχί.   Ινιοι  άγρίαν  μέλισσαο 
τεν&ρήνιον  (ί6.)*  χηρίον 
τεν&ρηνιωδες  (Ηίρρο€Γ.  916  Α)*    πο^ 

νον  ως  χηρίον  χαϊ  άραιόν 


€00.    10  Αύνδφ        20  έν  τελώς        39.  40.  41  =41.  39.  40        44  άλωναις         46 
σας'  στρέ^ρα^^        ^7  τεμένωηον        58  τείνει        ^  τέμπει      65  τΐ;      66  ποταμός 
τεωρεΐς      73  πράγμα  τενέδιον      (76  Ιιηο  τ*  ένοίχεντι  γβΐ  τ*  ίνΡυχίοντι)      78  χεντω]       80 
χαϊ  χενόν  χηρίον 

ΗΕ8.  26  τελευτήσαι  (^280)*  τελέσαι  27  τελέω  (7180 8ΐ.)*  δω,  παράσχω  Χ 
λισχόμενος  (ΟευΙβΓ.  XXIII  18)*  πληρούμενος,  ηλειονμενος  8(ί  τελμΐν.•  ο  έκ  των  τ 
των  πηλός  51  τέλωρ-  πελώριον.  μαχρόν,  μέγα  (οί.  έλώρη)  52  τελώριος•  μέγας,  ι 
οίος  53  τέλβεσ^αι  (άτεμβ^)'  μεμψιμοιρεΐν.  έπιχαλεΐν  54  τέλβει•  φήγνυται.  όδυ 
(άτεμβ^).  σχίζει,  η  πείθει  (461)  55  τεμένη  (λ  184)*  ναοί.  άλση.  ή  τα  άφωρισμένα 
τιμήν  χωοία  Αά  61  [τείΰεοί^αι]  64  τέμπλα•  τέμπλφ  επίσημα  68  Τέναγος• 
Τροίας  (4/5)        69  τέναι•  ζωναι  (ταενίαι) 


1445 


χΒν9ίνο$  —  τερηωΧη 


1446 


20 


χΒν^ή^ίνοι,'  λ19θί  κλατέζς  [82] 

τέννεΐ'  στένα,  βρυχάται 
τέννος'  στέφανος  έλάΐνος^  ίρίφ  ηΐΛΪΛγμένος 
τένοντες  (Π  587)*  τά  διατεταμένα  νεΰρα^ 

άηό  κεφαλής  εως  των  ποδών,    χαϊ  ιη  σνν^ 

άφεια  των  νευρίων  [86] 

τίνων  (Αγ.  ΗΑ.  111  6)*   τό  έν  τφ  τραχήλφ 

νενρον 
τ εο  {Β  225  Ω  628)•  τίνος 

τέο  μέχρις  όδνρόμενος  χαϊ  άχεύων 

[89-01] 
τέο  ρ-  σον,  Ερήτες  (€ΐ  τρέ)  [98] 

τεονς•  σους 
τ  επτά*  έχτά  (Ρεητάί) 
τέρα  (Αγ.  Κβη.  1343)*  τίρεα,  σημεία      [97] 
τερφζει  (ΡΙ&Ιο;  ΑββεΗ.  Αβ;.  125)*  τερατευει 
τέραμνοί*  στεγανοί  σχιαί.  σχηνώματα 
τέραμνος•  χυιρέλη 
τερασχόποί*  όνειροχρίται 
τεράστια•  θαύματα^  σημεία 
τεράστιοι  ΒεοΙ•  έηϊ  σημείων  τεταγμένοι 
τερατενεται  (ΑββεΗίη.  41,  9)'  δολιενεται 
τερατενόμενον   δολίίνόμενον ^  ιρενδόμε^ 

νον.   ή  σημεΐον  *|ΊΤ0Μ0ν  [&0&.  β] 

τερατοσχόηος  (ΡΙιΙ.  Ι•6Π)•  ^^  ^)'  β^^'^^δ^ 
σημειωτιχός 

τερατουργεί'  παράδοξα  ποιείς  ή  τέρατα 
εργάζεται 

τέρειν  άπαλόν 

τέρεμνα  (ΕοΓ.  ΡΙιοβη.  335)*  οΐχήματα 

τέρειινος'  Ισχυρός,  ή  στέρεμνος        [18] 

τέρενα'  άπαλά^  τρυφερά 

τέρετρα  {ε  246)*  τρύχανα 

τέρεσσεν  ίτρωσεν.  έτόρνωσε 

τερετίξοντα•  λαλοϋντα.  έχ  μεταφοράς  της 
χελιδόνος 

τερετίσματα'  φδαϊ  άπατηλαΐ.  τά  της  κι- 
θάρας χρούματα.  χαϊ  τά  των  τεττίγων 
^σματα 

τερηδών  {οί,  Αγ.  Εςς.  1308)  *  σχώληξ  οίχων    40 
έν  ξύλφ 

τέρ&εται*  ξηραίνεται,  χαίεται 


τερΒρεία  (Ιβοατ.  209  Α)'  λογομαχία,  άπατη* 

φλυαρία,  φληναφία 
τερ^ρεύειν  τηρεΐν,  σχοπεί^.  λιπαρειν 
τερ^ρεύμασι•  φλυαρίαις 
τερΒρεύονται*  άπατώνται 
(τερΒρηδόν  πρωρεύς)  εί.  343 
τέρ&ριοι*  οΐ  εις  τδ  χέρας  τοΰ  Ιστίου  έχα• 

τέρω&εν  δεδεμένοι^  Ιν  οίς  τδ  αρμενον  £λ- 

χουσι 
10    τέρ&ρον  (ΕυΓ.  Γγ.  372  ΗίρροοΓ.  645,  20)•  ό 

λεγόμενος  άρτέμων.  ίνιοι  όέ  τδ  άχρον  του 

χέρως.  χαϊ  στέγη  οΐχίας,  τιν^ς  όέ  τδ  Ι^ίχα- 

τον  χαϊ  ύψηλόν 
τερ&ρωτήρ'  όπου  6  πρωρεύς  ηροορφ  τά  Ιν 

τζ  Βαλάσση 
τ*  Ιρίχαρπον*  μεγαλόχαρπον 
ή^τερίμη•  τάφρος 

ή^τερίνη•  τετριμμένη  (561).   οΐ  δε  τερπωλή 
ή^τερίνος'  τηρών  διάνοιαν^  λυπών 
τέρμα'  σημεΐον.    τέλος  ζωής  (δορίι•  ΟΤ. 

1530).    χαμπτηρ  (7  462).    ^σχατον 
τερματίζει*  τέλειοι^  ορίζει 
τερμάτων  (Εοτ.  ΙΤ.  117)*  τελευταίων 
ΤεριΐΡέρ(ε)ια  χαχά  (οί.  •€ΐιοΙ.  ΕυΓ.  ΗΙιφ•• 

608)*  τά  μεγάλα  [80] 

τέρμινΒος•  φυτδν  έμψερϊς  τφ  λίνφ,  Ιξ  ού 

πλέχουσιν  παρ*  *Α9ηνΑΐοι(ς)  όρμιάς 
τερμιόεντα  (τ 242) •  ποδήρη^  χαϊ  ενμετρον^ 

τδν  μέχρι  των  ποδών  τερματιζόμενον  [89] 
τερμιόεν    άρμοστάν.    τέλειον.    άρμοζαν^ 

πρέπον 
τέρμιον  Ισχατον 
τέρμις'  πους  (ζ{.  Ιρμίς) 
τ  έρμο  να  (ΕοΓ.  Τγο.  1081)*  φραγμόν,  τέλος 
τ έρ μονές*  τέλη,  φραγμοί^  δρια^  τέραατα 
τέρναχα•  της  χάχτου  τοΰ  φυτοΰ  χαυλάν 
Τερπιάδης  (χ  330)*  Τερπίου  υΐός^  ό  Φή- 

μιος.   πατρωνυμιχώς  [47] 

τερπιχέραυνος   (θ  2)-    6  τερπόμίνος^  ι} 

τρέπων  πάλιν  χεραυνοΐς 
τερπνά  (Αγ«γο(.  ρ.  275)*  ηδέα 


30 


τερπωλή  (Ίϊϊεορίϊά.  1086)*  τ^ρ^ι; 


/ 


ΟΟΌ.    (83  Ιιηο  τέννεται  =  στείνεται)  8&  νευρήων  89  τεότινος  —  όχεύων 


€1 


98  τεράζει  502.  3  ^τει —  10  τ έ ρ,, ν  14  τερενέη  (20  τέΒερται  Μβίηβΐί.)  25  τερ- 
Βροί  '19  τερι\  {31  τειρίνους•  τείρωνί)  66  άστατοι  87  \ιν  'ΑΒηναΖοι  παρορμιάς 
39  έν  σχοδφ        40  άρ.  πρ.]  ροβΐ  41        45  καυλός        48  τέρπων  πάσι 

ΗΕ8.  82  τενίαΐ'  ζώναι.  στέφανοι,  ή  δεσμοί^  διαδήματα  (ταινίαι  ^ί.  469)•  86  τενο- 
τωσείς  (Εχοά.  XIII  13)*  νοτοχοπεΐς,  άποκτενεΐς  (βχ  Ας.  δ^ιηιη.  ΤΗβθ(Ι.)  89  τεοΐο  (Θ  37)* 
σού  90  τεόν  (Α  138)*  σόν  91  τ€0^  σοι  98  τεδς  φ&όγγος  (Ε  234)*  ή  ση  ψωνή 
97  τεράτεσι  {Δ  398)*  σημείοις  505  τερατεΐαι*  ιρευδολογίαι  β  τερετίσματα  η  τε- 
οετίματα'  φδαϊ  άπατηλαί^  ήχητιχαΐ.  ή  μωρολογίαι  ηχημένοι  (518)  18  τέρενα  χρόα  {Δ 
237)*  άπαλδν  χρώτα  80  τέρμιοι*  ύστατοι  89  τερμ,ιόεσσα  {Π  803)*  ές  πόδας  άποτερ^ 
ματιζομένη        47  τέρπεται  (Λ  602)*  ήδεται 

91  ♦ 


1447 


τ$ρη9Λλής  —  χΒτραέλίξ 


1 


τ ερ  χωλή  ς  {ϊύ.  984)*  τέρψ§ως  [Μ] 

ή^τερρατόν  Ιαχατον.  ήδύψ  τίρ^νοψ 

ή^τερρητόν  τριήρης  [Μ] 

τερααίνειν  ξηραίνειν 

τέρσει  (ΤΗβοεΓ.  XXII  63)*  ξηραίνει 

τέρτα  (Λβοίβι)*  ή  τρίτη 

τέρν  άσ&ενές^  λεητορ 

τέρνας  Ιηπονς'  οΰτω  λέγονται  δσοι  άδδη^ 

φάγοί  εΐαί.  ίνιοι  τους  ασθενείς 
τερύνης•   τετριμμένος  (530)  όνος.   χαϊ  /έ- 

ρων^  ή  δυσανάληπτος  γέρων 
τερνσκεταί'  νοσεί,  φθίνει 
τερνσχετο'  έτείρετο 
τέρφη  (Νκ.  ΑΙ.  268)•  λέίτνρα 
τέρχνεα*  φυτά  νέα.  ή  εντάφια 
τεριριμβρότου  (μ  269)*  του  τους  βροτούς^ 

ήγουν  τους  άνθρώχους,  τέρηοντος 
τεριρις  (δορΗ.  Αί.  114)*  τερκνότης 
τέρπομαι  (Γ  23  ιν  26)*  τερφΒω 
τεοαίχον  (ΒοβοΙί)*  τό  μικρόν  [70] 

τε  τά  λίαν  χάρτα 

τεταγών  {Α  691)*  διατεΐνας.  τινάξας     [78] 
τεταμένον  (ΤίηοΙΙι.  ΜΠβ•.)*  ήηλωμένον 
τέτανος  (=:  τίτανος)•  χονία.  χρίσμα,  άσβε- 
στος 
τετάνυ{σ)το  (Κ  166)*  έχτέτατο.  έκέχειτο 
τεταργανωμέναι  (ΑΙϋά)*  συμχεηλεγμέναι 

[Κ] 
τέταροι  (ΡΙοΙβη.  Γ«ζ)*  φασιανών  είδη 
τεταρπέσ&αΐ'     έμ/ελΛ^σΒήναι.     τερφ&ήναι 

[81.  82] 
τεταρτημόριον  οΐ  δύο  χαλχοϊ 
τετάρτψ'  μέτρφ  των  υγρών  (Ηετοά.  ΤΙ  57) 
τέταρτον  ήμισυ'  τό  τέταρτον  ήμιστάτηρον 

[86-88] 

τετέλεσταΐ'  γ^γένηται  (2  741).  οΐ  όέ  γεγά- 

μηχεν  [90] 


τετελεσμένον  (^212)*  τό  οΙόν  (τε)  η^ 

τελεσΒηναι,  ήγουν  ηληρωθτίναι        [μ 
τετελεσμένος•   τελισχόμσνος   (%.  τ.). 

δρόγυνος 
τετεύξεται  (Ιί345)*    χατασχ€ν€ίσ^ 

γενήσεται 
τετευχήσΒαι  (χ  103)-  χαΒωΜλΙσΒαι 
τ  έτη  φ  εν  έχΛέχληχται^  έχΜληττίται  (^ 

χεν)  [98- 

10    τετιημένος  (λ  114)*  τήν  ψνχψβ  τετμ 

μένος^  έχκεπληγμένος^  -ή  σχη^χεχνμένοί 
τέτλα    (λτεΧ.  ΡΙιοΙ.  Βί5Ι.  631,  12   Α 

ύηόμεινον^  άνέχου  [ 

τέτορεν  Ιτρωσεν 
τετόρη•  τρώση 

τετραβάμονος  (ΕαΓ.  Τγο.  519) *  τ^ρά 
τετραβαρήων  ηλίν^αν  χαΧ  τάγμ 

Άλχαΐος  (Γγ.  154) 
τετράγχων  όργανον  καλεμίΜΟΨ 
20    τετράγυον  (α  373)*  τεσσάρων  γνύν,  . 

όέ  μέτρον  εχτον  σταδίον.    χαΐ  έν  τψ 

τρφ  τό  χύρτωμα  τοΰ  Ιστοβοέως  γνης. 

γύην  τό  όργνιαΧον  μέτρον 
τετράδι  μέν  τ'  οίχου  (ΡΙιΙ.  οοαι.  ρ. 

τετράδι  μέν  φασι  γενίσ^αι,  (^Ηραχλέα] 

^ηρώτον  ένδοξον  όντα,  άλλφ  ταλαυη 

Ιστιν  οΰν  ή  ηαροιμία  έπΙ   των  άλλοι, 

νούντων 
τετραδισταί  {ΚΙειχά.  ίτ.  III  ρ.  601)* 
30  οδός  νέων  συνήί^ων  χατά  τετράδα  γινί 
τετράδων  όρνεόν  τι.  ΙΙλχαΖος  (ίτ.  151 
τετράδυσιν  ή^άηδόνας 
τετραέλιχτον  α  λ  μα  ν  ήγονν  τριχυμί 
τετραελίχωπες•  τεσσάρας όφ&αλμούς ι 

σ(α)ι  ναϋς 
τετραέλιξ•  τετράχις  ίτεριειλημμένος,  ή 

λυέλιξ,  ή  φυτόν  τι  (ΤΙιβορΙΐΓ.  VI  4,  4) 


€00.    (58  ηερατον  βΙ  έηέραστονί        54  τε  ^υτόν)        57  τέρσει  τέργει  ξ.         62  φ 
(65  οΓ.  τρέχνος  βΐ  τερχάνια,  στερχανά,  ταρχάπον       66  τους  ά.  ή.  τ.  βρ.       69  τεσσιχου      1 


})•   τρεηώμε^α        55  τέρσεται  (η  124)•    ξηραίνεται 
70  τεστήληϊτε^   τνμβφ    (Π  457)*    στήλη  έν  τφ  τ< 
00)         78  τετάργιστο    ( — ρπβτο)*   έχορέσ^ ^   έπλή 


284]  τέ  τι  λΐηνΐ    τέτα^  λίαν  €θά.        77  έμη\        79  τετάργη'  φασγάνων        84  με  '     89 
τέλεσ^αι        601  τετρημένος        7  τετορείη'  τρώσει        11  όργυών        13  όντα  άλΧ  ως 

ΗΕ8.    52  τεοηώμε^α  (α  369) 
7)λίου.    χαίεται.   οί  όέ  ηήγνυται  7 

73  τετακώί*   τετολμηχώς  (ΤΕΤΑΠΩΟ)  ,,  χ        '         ^ < 

81  τετάρηετο  {Ω  513)•   έτρέ^ετο        82  τε{τα)ρπώμε&α  (Ψ  ίΟ)'  έμπλησ^ωμεν 
ταταΐ'  (λ  19)•  τείνει  87  τέταχας  (Η3ΐ)3ΰ.  1  12)•  Ιτνηωσας.  εταξας,  [έτυΛαοας"] 

δ 
τέων  κεφαλήν  (Ρ89)•  τήν  σήν      90  ΤερέβινΒος  (Οβηεβ.  XIV  6)•  ηόλιςΊαχώβ  (πΊώ'β) 
91  ή  χαϊ  μεμιασμένον   (Οβββ.  IV  14)        93  τετ£υ[;']χται   (Γ  101)*   χατεσχεύασται         96 
τηότι  {^Α  554)*  λυπουμένφ.  όργιζομένφ       98  τετιημέναι  (θ  437)*  τετιμωρημέναι       99 
τιηχότες   (Ι  13.  30)*  ομοίως  λελυπημένοι        600   τετιηότι   (Α  554)*  λυπουμένφ ^  τιμω{ 
μένφ       ^^τίτλα&ι  {Α  586)*  νπόμεινον        4  τετληότι  {δ  447>•  ύηομ^μενηχότι       &  τ^τ 
(ο  15)*  ευρείς^  χαταλάβεις       12  τετραδάμονος•  τετράηοδος  (608) 


86 

88 


1449 


νβΐραίτηρον  —  τετνφύύ&α* 


1450 


τετραέτηρον,  τετραετή  χαϊ  τετράενοψ 

(ΟαΙΗοι.  Αρ.  67) 
τετραΟ-έλυμνον  (0  479)•  τετράητυχον^  έχ 

τεσσάρων  ητνχών   [•<!  21]    τε^εψένον^  δ 

εστίν  Ιηι^ματα  Ιχον  τέσσαρα  έηάλληλα^ 

έχ  τεσσάρων  δερμάτων  συνεστός 
τετραΐον  όρνι^άριόν  τι.  Αάχωνες 
τετραχίνη   {?\χΐγ%ε%^  Ηίρροη.  Γγ.  136)*   -ή 

άγρια  »ρίδαξ  [24] 

τετραχτύς'  ΠνΒαγοριχός  δρχος^  ήγουν  των    10 

τεσσάρων  στοιχείων  σημαίνων 
τετράχωμος*  μέλος  τι  συν  όρχήσει  Λεηοιη^ 

μένον  εις  ^Ηραχλέα  έηι,νίχιον,    ΙχαλεΙτο  όέ 

τέσσαρες  χωμοί 
τετραμαίνει  (ΗίρροεΓ.  II  ρ.  842  Κ)*   τρέ- 
40μει^  φοβείται 
τετραμ(μ)έναι    (ε  71)*    άηεστραμ(μ)έναι^ 

ηρός  αυτούς  τάς  διρεις  ίχουσαι 
τετραντίας'  τετράγωνος,  χαϊ  Ισχυρός 
τετ  ράντα   (8ί€υΙί)*   τετράγωνόν  τι  σχήμα.    20 

&ηλοι  όέ  χαϊ  τους  τεσσάρας  χαλχοΰς 
τετράξων  είδος  χαλινού 
τετράοροι  (ν 81)*  τέσσαρες  Ικϊ  του  τε^ρίΛ- 

ίίου  -ίηεξευγμένοι 
τετράρχαΐ'  οΐ  βασιλείς 
τέτραηται*  Ιστραπται 
τετραστάτηρον  (Αγ.  £€€ΐ.  413)*  τήν  τε« 

τράμνουν  [36] 

τετράφυον  τετραπάλαιστον  [38] 

τετραχίζειν  (Αγ.  Γγ.  ίηε.  €ΟΕ.ΧΙΥ)'  τό  έηϊ    30 

τετάρτφ  μέρει  ποΐ€Ϊν  τι  [40] 

τετράχμα'  τετράδραχμα 
τετράίρομαΐ'  εΙς  έχεΐνο  τραπησομαι 
τετράων  όρνις  ηοΐός  [44] 

τετρήναΐ'  τρήσαι  [46—48] 

τέτριγε  (ΕρίεΗβηη.)*  τρίξει  [λά49]  [50.  51] 
τετριμμένη*  πεπατημένη  οδός 
τέτρομος  (Γ  341  ΗίρροοΓ.)*  τρόμος       [54] 


τετρόφασιν  άηενηνόχασι 
τέτροφε*  ηέηηγε.  ηέφυχε.  [ί]μ9τεώρισται 
τετρυχόντεσσί'  -^ χεχυπρωχόσι 
τετρυμένον  (Βενοά.  II  129)*  λεπτόν.  χα* 

ταπεηονημένον.   διεφΒαρμένον 
τετρυμένος  (ΟβΙΗιη.  £ρ.  Ι.ΧΙΧ  1)*  τετρυ^• 

χωμένος,  δεδαηανημένος  Ιν  χαχοίς 
τετρΰσ^αι  (ΗβΓοά.  Ι  22)*    χαταδεδαπανή- 

σΒαι,  χαταηεηονήσΟ'αι  [61) 

τετρυχωμένος  (εί.  ΤΙιυο.  IV  60,  2)*  χατα- 

ηεπονημένος 
τέτρωλον  (ΟΓβΙ.Ι)*  τετράΐπηον  [64) 

τετρωμένος•  ηεηληγμένος 
τέτρωρον     (ΕιΐΓ.    Αΐε.   601)*     τετράιηηον 

άρμα 
τετ  τ  α  (Δ  412)*  νεωτέρου  ηρός  ηρεσβύτερον 

τιμι/ηχι/  προσφώνησις 
τέτταρα  ξύλα'  επί  τής  ^ύρας  οΰτω  λί- 

γουσιν  Άττιχοί 
Τέττιγος  έδρανο  ν    ή  Ταίναρος,    Τέττιξ^ 

γάρ  ό  Κρής  ΤαΙναρον  εχτισεν 
τεττιγοφόρας    (Αγ.  Ες^.  1331)*    ^Αττιχοϊ 

έπϊ  των  τής  χεφαλής  τριχών  είρον  χρυ^ 

σους  τέττιγας 
τέττιξ'  ίξω  τοΰ  συνη9ους  ξωου  παρά  Άτ- 

τιχοΐς  οΐ  των  μαγείρων  ύπηρέται  ξένοι ^  οΐ 

όέ  εντόπιοι  μαία  ων  ες  (ς.  υ.) 
τετυγμένα•  σύνθετα^  πεποιημένα.  πεφρον^ 

τισμένα 
τετύχοντο  {Α  467)*  ήτοιμάζοντο 
τέτυχται  (Γ  101)*  χατεβχεύασται 
τετύλωται•  έμπέφραχται  [76] 

τετύσχετο'  χατεσχευάξετο 
τετύσχων  έμφανίζων 
τετύφωται  (Οβιη.  1483,  2)*  άπόλωλεν.  έμ- 

πέπρησται.   έμβεβρόντηζαι  [^ά  79] 

τετυφωσ&αι  (Ββηι.  Ιΐϋ,  6.  682,  6)*  μεμη- 

νέναι  [81 — 86] 


29  τετραν^Ιας 


€00.  21  ίχων  25  \χτής  26  τεσσάρειν  27  τέτραμένη  2 
20  \άντα  —  χάλχους  61  τετράξων  32  τετραόρχαι  41  τέτραχμα  44  τέτρη- 
γεν,  έτρΰγησεν  45  τρίσαι  57  τετριχότεσσι  58  τετριμμένον  59  τετρυομέ- 
νος  \χομένος  62  \ο μένος  63  τέτραλον  68  ουράς  70  είρομένων  χρυβούς  τέτας 
71  μαίσονες 


του 


πηγνυμένου  γάλαχτος  Αά  79  έπηρΘη  (Ι  ΤίσιοΙΙι.  VI  4)  81  τετύχ^σι  {Α  116)*  η5;α?. 
παρατύχη  82  τετβέμενοΐ'  ύστερούμενοι.  ένδεως  Ιχοντες  {τητ — )  88  τευάζοντες'  ηλα- 
νώμενοι  (τευτ — ) 


1447 


%9ρηωΙής  —  ητραέλίξ 


1 


τ€ρηωλής  (ϊή.  984)*  τέρψΜως  [Μ] 

•\'τ€ρρατόν•  Ιαχατον.  ήδύψ  τερπροψ 

ή^τερρητόν  τριήρης  [Μ] 

τίρσαίν€ΐν  ξηραίνην 

τάρα  ε  ι,  (ΤΗβοατ.  XXII  63)*  ξηραίνει 

τίρτα  (ΑβοΙββ)*  ή  τρίτη 

τέρν  άσ&ενές^  ί^εατόν 

τέρνας  Ιππους*  οΰτω  λ4γθ9ται  6σα  άδίη^ 

φάγοί  είσί,  Ινιοι  τους  όσ&ενεΐς 
τερννης•   τετριμμένος  (530)  δνος,  χαΐ  /έ-    1# 

ρων^  ή  δυσανάληπτος  γέρα>ν 
τβρνσχεταΐ'  νοσεί,  φαίνει 
τερνσηετο'  έτείρετο 
τύρφη  (Νιο.  ΑΙ.  268)•  λέπυρα 
τέρχνεα'  φντά  νέα.  ή  εντάφια 
τεριριμβρότον  (μ  269)*  τοΰ  τους  βροτούς^ 

ήγουν  τους  ανθρώπους^  τέρκοντος 
τερψις  (δορΗ.  Αί.  114)*  τερπνότης 
τέρπομαι  (Γ  23  «  26)*  τερφ0ω 
τεσσίχον  (ΒοβοΙί)*  τό  μικρόν  [70]    20 

τε  τά  λίαν  χάρτα 

τετ  άγων  (Α  591)*  διατείνας,  τινάξας     [73] 
τεταμένον  (ΤίηοΙΙι.  Μίΐβ•.)*  ήηλωμένον 
τέτανος  (=  τίτανος)•  Χ9νία,  χρίσμα,  άσβε^ 

στος 
τετάνυ(σ)το  (Κ  156)*  ίχτέτατο.  έηέχειτο 
τεταργανωμέναι  (ΑΙϋοί)*  συμχεηΧεγμέναι 

ρβ] 

τέταροι  (ΡΙοΙβη.  Γ•ζ)*  φασιανών  είδη 
τεταρηέσ&αΐ'     έμπλησ^ηναι.     τερφ&ηναι    30 

[81.  82] 
τεταρτημόριον  οΐ  δύο  χαλκοί 
τετάρτφ'  μέτρφ  των  υγρών  (ΗβΓθ4.  ΤΙ  67) 
τέταρτον  ήμισυ'  τό  τέταρτον  ήμιστάτηρον 

[86-88] 

τετέλεσταΐ'  γ^γένηται  (2  741).  οΐ  όέ  γεγά- 

μηχεν  [90] 


τετελεσμένον  (^1212)*  τό  οΙόν  (τε)  η^ 

τελεσ^ηναι^  ήγουν  Λληρωθ7}9αι        [μ 
τετελεσμένος*  τελισχόμ€9ος    (%.  τ.}. 

δρόγυνος 
τετεύξεται  (Ιί345)*    χατασΜ€ν€ίσ^ 

γενήσεται 
τετευχήσΒαι  (χ  103)*  χα&^ΜλίσΒαι 
τ  έτη  φ  εν  έχπέπληχται^  έχΜλήτηται  (^ 

Λεν)  [98- 

τετιημένος  (λ  114)*  τη9  ψνχψβ  τημ 

μένος^  έχκεηληγμένος^  -ή  συ]ηί€χνμένο\ 
τέτλα    {ΚτεΧ.  ΡΙιοΙ.  Βί51.  531,  12   Α 

ύκόμεινον^  άνέχου  [ 

τέτορεν  Ιτρωσεν 
τετόρψ  τρώση 

τετραβάμονος  (ΕαΓ.  Τγο.  519) *  τετρώ 
τετραβαρήων  ηλίν^αν  χαΐ  τάγμ 

Άλχαΐος  {ίτ.  154) 
τετράγχων'  όργανον  καλεμιχό^ 
τετράγυον  (σ  373) *  τεσσάρων  γυε$ν.  . 

δϊ  μέτρον  εχτον  σταδίον.   χαϊ  έν  τψ 

τρφ  τό  χύρτωμα  τοΰ  Ιστοβοέως  γνης. 

γύην  τό  όργυιαΖον  μέτρον 
τετράδι  μέν  τ'  οίχου  (ΡΙιΙ•  οοη.  ρ. 

τετράδι  μέν  φασι  γενίσ^αι  (Είρσχλέα] 

•\  πρώτον  ίνδοξον  όντα^  άλλφ  ταλαυα 

ίστιν  ου  ν  ή  παροιμία  έπΙ   τον  άλλοι. 

νούντων 
τετραδισταί  (ΑΙειϊά,  ίτ.  III  ρ.  601)* 

οδός  νέων  συνήί^ων  χατά  τστράδα  γνη 
τετράδων  όρνεόν  τι,  *Αλχαΐος  (ίτ.  151 
τετράδυσιν  ή^άηδόνας 
τετραέλιχτον  άλμαν  ήγονν  τριχυμί 
τετραελίχωπες'  τεσσάρας όφ&αλμούς ( 

ο{α)ι  ναϋς 
τετραέλιξ•  τετράχις  ηεριειΧημμένος,  ή 

λυέλιξ,  ή  φυτόν  τι  (ΤΙιβορΙΐΓ.  VI  4,  4) 


000.    (58  πέρατον  ϋί  έηέραστον'Ι        54  τε  ^ντόν)        57  τέρσει  τέργει  ξ,         62  φ 
(65  εΓ.  τρέχνος  εί  τερχάνια,  στερχανά^  ταρχάνιον       66  του;  ά.  ή.  τ.  βρ,       69  τεσσίχου      'ί 

τρ^ 
284]  τέ  τι  λΐηνΐ    τέτα^  λίαν  οοά,        77  έμη\        79  τετάργη'  φασγάνων        84  μ€  '     89 
τέλεσ^αι        601  τετρημένος        7  τετορείη'  τρώσει        11  όργυών        13  όντα  άλλ'  ως 

ΗΕδ.     52  τεοπώμε^α  (α  369)*   τρεπώμε^α        55  τερσεται  (η  124)*    ξηραίνεται 
•ήλιου,   καίεται,   οί  όέ  πήγννται  70  τεστ7/λι;ϊτε,   τύμβφ    (11457)•    στήλχ^  έν  τω  τ 

73  τετακώς'   τετολμηκώς   (ΤΕΤΑΠΩΟ)         78   τετάργιστο   ( — ρπβτο)•   έχορέα^^   ^λΑι] 
81  τετάρηετο  {Ω  513)*   έτρεΆετο        82  τε{τα)ρπώμε&α  (710)*   έμπλησ&ωμεν         86 
τα  τα  ι*  (λ  19)*  τείνει  87  Τ£τα;|^α;  (Η3ΐ)3ΰ.  1  12)*  ίτνΆωσας,  έταξας,  [^τνπασα;]       88 

ο 
τεων  κεφαλήν  (Ρ89)•  τήν  σήν      90  Τερεβιν&ος  (Οβηββ.  XIV  6)*  πόλις'ίακώβ  (π'Ιωβ) 
91  ή  καϊ  μεμιασμενον   (Οβββ.  IV  14)        93  τε'τ£ν[;;]χται   (Γ  101)*  χατεσχευασται         96 
τηότι  {Α  554)*  λυπουμένφ.  όργιζομενφ       98  τετιημέναι  (θ  437)*  τετιμωρημεναι       99 
τιι^κότε;   (Ι  13.  30)*  ομοίως  λελυπημένοι        600  τετιηότι  (Δ  554)*  λυπουμένφ ^  τιμω^ 
μένφ       Ζ^τίτλα&ι  (Α  586)*  ύπόμεινον        4  τετληότι  {δ  44/ >*  ύπομεμεντρίότι       5  τέτ 
(ρ  15)*  ευρείς^  καταλάβεις       12  τετραδάμονος'  τετράηοδος  (606) 


1449 


τβχραέτηρον  —  τβχνφύα^αί 


1450 


τετραέτηρον,  τετραετή  χαϊ  τετράενοψ 

(ΟαΙΠοι.  Αρ.  67) 
τετρα^έλυμνον  (0  479)•  τετράητυχον^  έχ 

τεσσάρων  ητυχων   [•<!  21]    τε^ειμένον^  δ 

«στιΐ'  έηι^ματα  Ιχον  τέσσαρα  έηάλληλα^ 

έχ  τεσσάρων  δερμάτων  συνεστός 
τετραΐον  όρνι^άριόν  τι.  Αάχωνες 
τετραχίνη   (Ρ1ΐΓ^8;β8,   Ηίρροη.  ίτ.  136)*   ή 

άγρια  »ρίδαξ  [24] 

τετραχτνς'  Πυ&αγοριχός  δρχος^  ήγουν  των    10 

τεσσάρων  στοιχείων  σημαίνων 
τετράχωμος'  μέλος  τι  συν  όρχήσει  πεηοιη^ 

μένον  εΙς  Ήραχλέα  έηινίχιον.    Ιχαλεϊτο  δέ 

τέσσαρες  χωμοι 
τετραμαίνει  (Ηίρροα:.  II  ρ.  842  Κ)'   τρέ- 
40μει^  φοβείται 
τετραμ(β)έναι    (ε  71)*    άηεστραμ(μ)έναι^ 

ηρός  αυτούς  τάς  διρεις  ίχονσαι 
τετραντίας*  τετράγωνος,  χαϊ  Ισχυρός 
τετ  ράντα   (8καΙί)*   τετράγωνόν  τι  σχήμα.    20 

δηλοΐ  όέ  χαϊ  τους  τεσσάρας  χαλχοϋς 
τετράξων  είδος  χαλινού 
τετράοροι  (ν 81)*  τέσσαρες  έχϊ  του  τε&ρίΛ- 

ίίου  Ίηεξευγμένοι 
τετράρχαΐ'  οΐ  βασιλείς 
τέτραηταΐ'  ίστραηται 
τετραστάτηρον  (Αγ.  £€€ΐ.  413)*  τήν  τε« 

τράμνουν  [36] 

τετράφυον  τετραηάλαιστον  [38] 

τετραχίζειν  (Αγ.  Γγ.  ίηε.  0€Ε.ΧΙΥ)'  τό  έηϊ    30 

τετάρτφ  μέρει  ποιεΐν  τι  [40] 

τετράχμα'  τετράδραχμα 
τετρά^ομαι*  εΙς  έχεϊνο  τραπησομαι 
τετράων  όρνις  ηοΐός  [44] 

τετρήναΐ'  τρήσαι  [46—48] 

τέτριγε  (ΕρίεΗβηη.)*  τρίξει  [&ά  49]  [50.51] 
τετριμμένη'  ηεΛατημένη  οδός 
τέτρομος  (Γ34?  ΗίρροοΓ.)*  τρόμος       [54] 


τετρόφασιν•^  άηενηνόχασι 
τέτροφε•  ηέκηγε.  ηέφυχε,  \ι[\μετεώρισται 
τετρυχόντεσσι•  ή^ χεχυπρωχόσι 
τετρυμένον  (ΗβΓοά.  II  129)*  λεητόν.  χα- 

ταπεηονημένον.   διεφΒαρμένον 
τετρυμένος  (ΟβΠίιη.  £ρ.  Ι.ΧΙΧ  1)*  τετρυ^ 

χωμένος,  δεδαηανημένος  έν  χαχοις 
τετρΰσ&αι   (ΗβΓοά.  Ι  22)*    χαταδεδαπανή^ 

σΒαι.  χαταηεπονήσ&αι  [61) 

τετρυχωμένος  (εί.  ΤΙιυο.  IV  60,  2)*  χατα- 

ηεηονημένος 
τέτρωλον  (ΟγφΜ)*  τετράΐππον  [64) 

τετρωμένος•  ηεηληγμένος 
τέτρωρον     (ΕιΐΓ.    Αΐΰ.   601)*     τετράιηηον 

άρμα 
τετ  τ  α  (Δ  412)*  νεωτέρου  ηρός  ηρεσβύτερον 

τιμι/ηχι/  ηροσφώνηαις 
τέτταρα  ξύλα*  έπϊ  τής  ^ύρας  οΰτω  λέ^ 

γουσιν  Άττοίοί 
Τέττιγος  ίδρανον*    ή  Ταίναρος.    Τέττιξ 

γάρ  ό  Κρής  ΤαΙναρον  εχτισεν 
τεττιγοφόρας    (Αγ.  Εςς.  1331)*    *Αττιχοϊ 

έπϊ  των  τής  χεφαλής  τριχών  είρον  χρυ^ 

σους  τέττιγας 
τέττιξ'  ξξω  του  συνη9ους  ζώου  παρά  *Ατ- 

τιχοΐς  οΐ  των  μαγείρων  ύίτηρέται  ξένοι ^  οΐ 

όέ  εντόπιοι  μαίσωνες  (^.  γ.) 
τετυγμένα*  σύνθετα^  πεποιημένα,  πεφρον» 

τισμένα 
τετύχοντο  {Α  467)•  ήτοιμάξοντο 
τέτυχται  (Γ  101)*  χατεβχεύασται 
τετύλωταΐ'  έμπέφραχται  [76] 

τετύσχετο*  χατεσχευάξετο 
τετύσχων  έμφανίξων 
τετύφωται  (Οβιη.  1483,  2)*  άπόλωλεν.  έμ- 

πέπρησται.  έμβεβρόντηζαι  [ζά  79] 

τετυφωσ^αι  (Ββηι.  Ιΐϋ,  6.  682,  6)*  μεμη- 

νέναι  [81 — 83] 


000.  21  ίχων  25  \χτής  26  τεσσάρειν  27  τέτραμένη  29  τετραν&ίας 
20  \άντα  —  χάλχους  31  τετράζων  32  τετραόρχαι  41  τέτραχμα  44  τέτρη- 
γεν^  έτρύγησεν  45  τρίσαι  57  τετριχότεσσι  58  τετριμμένον  59  τετρυομέ- 
νος  Ιχομένος  62  \ο μένος  63  τέτραλον  68  ουράς  70  είρομένων  χρυβούς  τέτας 
71  μαίσονες 

ΗΕ8.  Αά  21  [ο  έστι]  24  τετράχολος  (βΓ6β;•  Νβζ.  ρ. 82,  47  Βγ.) '  τετράπους  36  τε- 
τοαφάληρον  {Α  41)*  τεσσάρας  φαλούς  ίχουσαν^  χαϊ  έξοχάς,  οϊ  είσιν  ήλοι  λαμπροϊ  περϊ  τό 
μετωπον  της  περιχεφαλαίας  χαταχρουόμενοι  88  τετράφ§ω  {Μ  273)*  άναχωρείτω  40  τέ- 
τραχηλισμένα  (Η6ΐ)Γ.  ΙΥ  13)•  πεφανερωμένα  44  τέτρηνεν  (ε  247)*  έτρύπησεν  46  τβ- 
τρήχει  (Β  96)•  τετράχυντο,  πεπύχνωτο.  τετάραχτο,  ή  Θορύβου  πλήρης  ήν  47  τ  ευ  (ο  608 
ί  610)*  τινός  48  τετρίζει  (Ψ  714)*  έτριζεν  Αά  49  [τέτριγεν]  50  τετριγώτας  (Β314)• 
τρίζοντας  51  τετριγυΐα  (Ψ*  101)•  Ιτετρωμένη  (βά  τετρημένη).]  τρίζουσα  54  τετροπω- 
μένους  (Ιοβα.  XI  6)•  νενιχημένους  οϊ  τ  ε  τρυφάλια  (ίΤ  76)•  περιχεφαλαία  64  τ  ε  τρα- 
μ ε  ντ;  (Οβηϋε.  II  6  V  9)*  πληγείσα  76  τετυοευμένον  (Ρβ.  Ι.ΧΥΙΙ  16)*  συγχείμενον.  άπό 
του  πηγνυμένου  γάλαχτος  Αά  79  έπηρθη  (1  ΤισιοΙΗ.  ΥΙ  4)  81  τετύχχ^σι  {Α  116)*  7ν;η7• 
παρατύχη  82  τετώμενοι•  ύστερούμενοι.  ένδεώς  Εχοντες  (τι?τ— )  83  τευάζοντες'  πλα- 
νωμενοι  (τεντ— ) 


1451 


τ$Ό9ίό$ς  —  %η&ύα 


1 


τ€υ&ίδ€ς  (Αγ.  ΗΑ•  Υ  6)*  σηκίαι.  9ρίύ{σ)Μ 
ην&ίς'    ηίμμα    πλαχουντωδ^ς    (Ιλίτοείβ•)• 

χαϊ  ΛΪδος  ΙχΒύος  ^αλαττίον  (ΑηϋρίΜη.  ίτ.  Ι 

20  ρ.  126) 
(τενχονον  Α(Η.  III  114  Ο) 
ΤίυχροΙ'  οΐ  Τρώίς:  χαϊ  οί  ποιηταΐ  (τ«ν- 

χροι) 
τΒΰχρον  ηοιητήν 
^9ν>(τήρος'  ποιητον 
τίυχτοΖς*  χατασχενασθεΐσιν 
τβυχτόν  χΒίροΛΟίητόν^  χατασχ€υαστόν 
τβνμάται    (ΑηΙίηιβοΙι.  (τ.  Ζ,  2)*    τβχνάξα, 

τιμάται  (461) 
Τεύμης*  ποταμός  (τόκος  ί)  Θηβών 
Τενμησία'    ηερϊ  της  Τευμησίας  άλά^ 

κΒχος  οΐ  τά  θηβαϊχά  γεγραφότζς  ίχανά 

Βίρήχασιν 
Τενμησσός'  όρος  Βοιωτίας 
τεΰξαι  (ΕυΓ.  Κ1ΐ68.  959)•    κοιήσαι^  χατα- 

σχΐυάααι  [96.  97] 

τενξις•  χατασχίνή,  ηοίησις 
τευξομένη-  ηοιήσουαα 
τενξόμε&α'  τνχωμεν 
τεντάζει  (ΡΙιβΓβΰΓ.  ίτ,  ΕΥ)•  σχενωρεΐ,  ήσυ- 

χάξει.  διατρίβει,  οΐ  δέ  φροντίζει         [792] 
τεντάζοντες•  ηΧανώμενοι 
τευτααμός'  στραγγεία  [&] 

τενχεα*  δηλα^  οι)  μόνον  τά  ηολεμιχά^  άλλα 

(χαϊ)  της  νεώς^  χαϊ  τά  σχεϋη^  χαϊ  τά  χαλ- 

χευτιχά  εργαλεία  {γ  432)* 

ηλ^ε  όέ  χαλχενς 
δπΧ  έν  χερσϊν  Ιχων  χαλχήϊα^  ηείρατα 
τέχνης  [7—9] 

τενχησταί  (€ε1Ι.  Ιου.  77)•  όηλίται 
τεύχος    (ΡΗβΓβΟΓ.  ρ.  286)•    βιβλίον,    όηλον, 

άγγος^  σκεύος 
τενχοντες-  χατασχενάζοντες 
τενχρος  (0ΓβΙ.)•  αδελφός  νόθος 
τ  εν  χω  •  χατασχενάζω 
τεύχωνταΐ'    σόττωνται,    όηλίξωνται   (Νιο. 

ΤΗ.  1981) 


τέφρα*  ϋκοδός 

τεφρόν  (Αγ.  ΗΑ.  IX  45  Νί&  Τΐι.  173)•  ι 

δόν^  φαιόν^  ηολιόν  [18ι 

τεφρώσας  (ίχοορί!.  227)•  σποδώσας 
τεχνάξω'  τεχνάξομαι 
τέχνη'   Ιχιστήμη.   ή  δόΚος,    χαϊ  άτέχψ 

άδόλως 
τεχνήματα  (8ορ1ι•  ΡΜΙ.  86  Βιιγ•  1Τ.  13 

χατασχενάσματα 

19  τέχνης  γάρ  ούχ  ήμαρτ9ς     (€«■•  α 

ΟΙΧΧΥΠΙΜ 
τέων  δέ  {Ω  387)•  Λοίωψ  δέ  [α4 

τεωρεις*  δραηέται,  χαχοϋργοι,  λχ^αΐ 
τέωρος  (ΗίρροιίΑοΙ.  Γγ.  15) •  σνχοφάντιις, 

τά  όμοια 
τέως-  ίως  (Αγ.  Ρβΰ.  32  ϋβιη.  446,  3χ  μ 
ή  ηρός  τό  ηαρόν,    ή  όμως.    'ή  τότε,   : 
τοιοντφ  (Αγ.  Ρ•ε.  687).  ττξνιχαντα  {Ο  Ι 
ή  άντϊ  του  ηρότερον  (ΑηβΙθρΙι.  ρ.  11& 

20  Γ^'   άρθρον    ηροταχτιχδν    Βηλνχόρ   (Α 

χαϊ  άντϊ  ύποταχτιχού,  [τ}  λάβε  (Η  2] 
ή  σε.  ή  ταύτχι  (ι  5).  "ή  σή.  χε^ρίς  τ< 
ηροσταχτιχόν  άνάλογον  τφ  λάβα• 

Κύχλω%  τη,  ηίε  οίνοψ  (&  347).  λ 
τ  17  (ΟβΙΙ.Ερ.  XXXIX  ρ.  306)•  δέξοΛ    [>λ 
τ^  άλλως*  τχ^  ματαίως  (εί.  π^ν — ) 
τήβεννος•  είδος ηεριβολαίον  παρά  'Ρωμέ 
τήβηθ•  ηερίτιος  μήν  (οΓ.  ΕβΙΚι.  II  16) 
τηγανίτης    (ΗίρροηβοΙ.  35,  2)•     άρτος 
30        τηγάνον  γεγονώς^  χαϊ  μετά    τνροϋ  ΟΜ 
μένος 
τη&αλλαδοϋς  ή  τηθαμμωδοϋς'    ό 
ναιχοτραφής,  άλλοι  τήν  ύηό  τή&τ^  γενί 
νον  χαϊ  τεΒραμμένον,    άλλοι  τήν  μαμ 
θρεπτον  χαϊ  σηάταλον 
τήθεα  (Π  747)•  δατρεα  \ 

τήθη  (ϊίβηβηά.  ρ.  228)•    ή  της   μητρός 
πατρός  (μήτηρ)^  ή  χαϊ  μάμμη,  χαϊ  τηί 
ή  των  γονέων  αδελφή  | 

40    τηθύα-    τενάγη,    ά  ηροχέοναιν  οί  ηοτα 
χαϊ  είδος  όστρέων  (ΑΓ.ΗΑ.ΐν4,  6  VIII 


000.  86  Τεΰχροι  87  τενχρον  98  οί.  τνξιν  99  ποιήσασα  701  τεντά 
4  ατρατηγίαν  15  οπλίζονται  18  χυνία  28.  29  οί.  τέναρος,  λεωργός  31  σε]  9ά 
ύή]  τεή  (Ξ  249)  38  όπτόμενος  40  τηθαλλαδονση,  τη&αμμωδούση  —  ύποτι&ή  42 
ήθεα   διφώυ        43  τ  ήθη  τηθής  ή  —  χαϊ  ή  των 

ΗΕδ.    96  τει;^αν(Φ538)•  χατεσχενασαν      97  τεΰ^ε  (2:608)•  χατεοχενααε      702  τ 
τέξεταΐ'  τε[ν\χνάζει.  τέμνεται  (τενμάται})        5  ή;•τεντάτ{αι)'  τεχνάται  (702)         7  τ€ 
(Α  4)•   χατεαχεύασε        8  τεύχη  (Α  110)•  ποιεί        9  τεύχη   (Η  201)'  οηλα         18    τέφ 
σποδός,   χόνις        19  τέφρη  {Σ  25)  χαϊ  τεφρόν  ομοίως        24  τεχνήσομαι  (!Ρ'415)• 
νοήσω,   τεχνάσομαι         26  τεφ•  τινί  {Π  227).    τ;  τους  σους,   δυϊχως  (Ε  230)  Αά  27   ή 

σων  δέ  33  τ'η  άδρότητι  (II  €θΓ.  Τ1ΙΙ  20)•  τν  ύφηλότητι  84  τ^  άλέσθ-η  (^Ο  711)' 
άμάξ^  (εί.  τειαλέσθην,  τιαλέσθην)  ^  τήδε  (Λ  121)*  ώδε,  ενταύθα  42  τή&εα  {δι^ 
Π  74/)•  τά  άρρυγα,  ή  δατρεα  ζητών        44  τηθηνόν  έράϋμιον  {τιθ — ) 


1453 


Τιΐ^νς  —  »π  ηρός  άητϊνα 


1454 


Τη»νς'  ή  γη  [47) 

τηχίδανοΖο'  τηχομένου,  τήΜοντος        [49] 
τηχεδών  (ΡΙβΙ.  Τίαι.  82  Ε)*   ψΒίύίς^  τηξίς 

[51] 
τηλανγές  (Αι,  Αυ.  1711)*  τηλέσχοηορ.  χα- 

Βαρόν  [58—56] 

τηλεδαποί*  οΐ  ηόρρω^εν  χαϊ  άηο  τον  άλλου 

δαπέδου,   ξένος  αλλοδαπής,  χαϊ  η/λβόα- 

πός  {ο  224)  δμοιον  [58] 

Τηλεβόαι  (Ηββ.  8αι1. 19)•  οΐ Τάφιοι  [89.  61]    10 
τηλέ^ροον  όξύφωνον,  μεγαλόφωνον 
τηλεχλατοί  (1233  Ζ111)*  πόρρω  ίνδοξοι 

[64-66] 
χηλεσχόπος  (Αγ.  1ΙυΙ>5.  290)*  πόρρω  όρων 
τηλεφανής  (ω  83  8ορΙι.  Ρΐι.  189)*  μαχρό- 

&εν  φαινόμενη 
τηλεφανές'  φαινόμενον  μαχρό9εν 
ΤηΧεφΙδην  (λ  618)*  Τηλέφου  υίόν 
τηλέφιλον  (Τ1ΐ€0£Γ. III 29) *  φυτόν  τι.  τιν^ς 

όέ  άείξωον  άγριον  20 

τηΧία  (Αγ.  Ρ1υ(.  1037)•  σηλία^  έν  ^  διαμάτ- 

τεται  τά  άλευρα,  ή  περιφέρεια  χοσχίνον 
τ^^λιδα^  οΰτως  ίχάλουν  τήν  συνηρμ0(σ)μένη9 
τηλιχαϋτα*  τοιαύτα  [75] 

τηλιχώτατον  πρεαβύτατον  [»ά 76]  [77. 78] 
τηλουρόν    (ΑββοΗ.  Ργοιιι.  1.  807)*    πόρρω 

άφωριαμένην.  τιν^ς  μέν  ως  πανοΰργον^  τΐ" 

νϊς  όέ  ω;  χηπουρόν  τφ  τόνφ 
τηλοϋρος'  μαχρό&εν  αποβείς  [81] 

τηλύγετος  (Ι  143)*   ό  τηλοΰ  τής  ήλιχίας    $0 

τοις  γονεϋσι  γεγονώς^  έπϊ  γήργΐ>  ηαΧς  μονο' 

γενής 
τηλυγέτων  άποιχιων  των  μαχράν  άπε* 

χουσών 
τηλωπόν  μαχρό9εν  φαινόμενον 
τημελεία'  Θεραπεία,  επιμέλεια 


τημελές'  επιμελές^  σπουδαΐον 

τημελητής'  επιμελητής 

τημελήσαι•  Θλΐιραι.  φιλοχαλήσαι.  σπουδά- 

σαι.  χαϊ  τημελήσαντες  χαϊ  τημελού- 

μενοι  όαοίως 
τήμερον  (ΑηιΙορΗ. ρ.  1068) *  '^ττιχοί [βά 89] 

χαϊ  τη  μέρα  λέγουσιν 
τη  'μ^•  τη  έμη  ίπεα^αι 
τήμος  (Η  434)*  τηνιχαϋτα,  τότε 
τήν  (χ  102)*   ότέ  μέν  άρθρον  προταχτιχόν 

ϋηλυχόν.  [εά  92]  χαϊ  άντϊ  του  ταύτην 
την  άλλως    (ΟβιηοβΙΙι.  34,  13)*    τήν   μάτην 

[93Μ 
τήνεβλος   (Αγ.  Εςς.  276)*    έφύμνιον^  άφ* 

οΰ  ό  νιχών  τήνεβλος 
τήνεβλα  (ΑΓεΙιίΙοοΙι•  (τ.  118)*    τά  έφύμνια 

φδόμενα  τοΖς  ν^χοσι 
τήν  έπιδεξιάν  περιέφερορ  έν  τοις  συμ- 

ποσίοις  έπϊ  δεξιά  τό  πάλαι  χιθάραν^  είτα 

μυρρίνην^  προς  ήν  ιβδον 
την  εσμό  ς   (ΗίρροοΓ.  623,  17  Μ€.  ΑΙ.  382)• 

νόσημα  περϊ  τά  έντερα  [98] 

ή^τηνήδε^  έποίηαε  δέ  σοι  (1643) 
τήν  ήΐόνα  (Η^Γοά.  VIII  96)•  τήν  αίγιαλόν 
ή^τήνης*  ίως.  Ταραντινοι 
Την  Ια  •  έχωνα,  άλλοι  δέ  τήν  ατηθοδέσμην 

(Βθ6θΙ.) 
τηνίχα  δέ*  τότε  δέ 
τηνιχαϋτα*  [•ά  894]  τότε 
τήν  χύλιχα'  τήν  φιάλην^  τό  ποτήριον 
τήν  παΐδα*  τήν  παρθένον 
τήν  προσήχουσαν*  τήν  όφειλομένην 
τήν  φειδώ '  τό  φείδεσΒαι 
^ήξ^ί  (Ηίρρθ€Γ.  189 Ο) *  φθίσις^  νόσος,  παρά 

τό  τήχεσθαι  [10.  11] 

τη  προς  άχτίνα'  τη  ανατολή         [18 — 15] 


62  τηλύθροον 
96  επιδέξια  τό 


71   άειζωον 
(99  τίνη  δ' 


€00.    57  τηλεδάνοι  —  τηδέδαπος       59  Πάφιοι 
78  €ί.  ταλις       88  τημελισαι    [άλεΐιραιί\        95  τηνεβλατά 
έπόησε  Όοήο.)       (801  τείνη'  σέ^  ώς)       ο  τηνιχάδε 

ΗΕ8.  47  τήΐ  ^ίνωι  σχέτο  (0  248)*  έν  τη  βύρσω  έπεσχέ&η,  δ  έστιν  έν  τφ  όπλω^  ή 
έν  τη  βελέη  49  τήχει  (ΝβΗυιη  Ι  6)*  φθείρει,  δαπανά,  λεπτύνει  51  τηχόμενος  (ε  396)* 
φθειρόμενος.  λεπτννόμενος.  δαηανώμενος  53  τήλε  (θ  14)*  μαχράν.  πόρρω  54  τηλαύ- 
γημα  (Ι.βγί(.  XIII  23)•  αρχή  λέπρας  (οοά.  λαμπρά)  55  τηλανγήσεως  (ΡμΙοι.  ΧΥΙΙ  12)- 
λαμπρότητας  56  τηλαυγως  (Μ«Γ0.  VIII  25)*  λαμπρώς  58  τήλε  δέ  (Χ  291)*  μαχράν  δέ 
60  τηλεθάον  (Ρ  66)*  θάλλον^  άχμάξον^  εύανθές  61  τηλε&όωσαν  (7142)*  θάλλουσαν^ 
θάλπουσαν  64  τηλεχλειτά  (Τ  400)*  ένδοξα ^  χαϊ  μέχρι 'πολλοϋ  άχουόμενα  65  Τηλε^ 
μάχφ  χαϊ  έμοϊ  διαειπέμεν  (δ  216)*  προς  με  χαϊ  Τηλεμάχφ  έσται  ό  λόγος  66  τηλέπν- 
λον  (χ  82)*  μαχράν  άπ'  αλλήλων  έχουσαν  διεστώσας  τάς  πύλας.  έξ  οΰ  τήν  μεγαλην  δηλοϊ^  {ή 
στύλου  πύλαι^  75  τηλίχος  (α  297)*  τηλιχοϋτος.  ή  νήπιος  Αά  76  πορρώτατον  {τηλοτα- 
τον)  77  τηλόθεν  {Α  270)*  πόρρωθεν  .  78  τηλόθι  {Α  30)*  ομοίως  81  τηλυγέτνν 
(Γ  176)•  μονογενή  Αά  89  [τή μέρος]  Α4  92  την  ποτέ  Φοίνιχες  (ο  418)  98Ι>  τήνοε 
{Α  127)•  ταύτην  98  τήν  εύπερίστατον  (Ηβ^Γ.  XII  1)*  τήν  εΰχολον  Α4  804  [πότε.  ή] 
10  τη  όρέξει  (Εοιη.  Ι  27)•  τ^  έπιθυμίγ,  11  τήποδα'  λέβητα,  τρισχελή^  χαλχίον  18  τι;- 
πτ έδεσε  χρεώ  (Κ  85)*  τίς  δέ  ^^ΧΟ^Ια  χαταλαβεΐν;  (939)  1^  τηρεί  {ί  Ιοβηιι.  Υ  18)*  φν- 
λάσσει^  φρουρεί       15  Τήρια  (Β  9Λ)'  άρος  Τρωέϋς 


1455 


ΤιίρΙας  —  Τί^ράϋία 


ΙΙΜ 


Τη  ρ  Ια  ς  (ΤΙιθ€.ΤΙ50.  90)*  ποταμός  ΣιχΜας 

χης  άΧης-  της  ηλάνης 

της  δεΰρο'  τον  Λαρόντος 

τήσδβ  φνοεως•  ταύτης  της  φύσεως      [II] 

της  ύηερφας'  τον  ούρανίσχον 

τητίί  (οί.  Εογ.  Γγ.  495)*  αχάνει 

τήτίς  (Αγ.  ΑοΙι.  16  Γγ.  ρ.  1002)•  Ιν  τφδ$  τφ 

ίτα.    οΐ  όέ  ΔοραΙς  α  ατέ  ς  φασιν    β&ερ 

σατανίονς  πνρούς  [χαΐ]  μή  τβλβσφο-    10 

ρονντας,  άλλα  ηρό  ώρας  αεριζόμενους 
τήτη'  απορία,  Ινδεια,  στέρησις 
τητωμένη'  στερομένη  [17.  28] 

τητωμένον  στερομένου 
τητωμενον  στερισχόμενον 
Τηΰγετον  {ζ  103)•  όρος 
τηναίην  {γ  316  ο  13)*  ματαίαν 
σν  όέ  {τη)νσίην  όδόν  έλθης 

τίν^ς  άρχ{α)ίαν'  άλλοί  βλαβεραν,  ή  περί- 
βόητον  20 

τηΰσιον  μάταιον 
•^τίάλλαχτον    Σέλενχος   παρά   ^Εηαινέτφ 

Ιμβαμμά  η  [85] 

τιάρα  (Χβη.  Αη.  II  6,  23)*  ή  λεγομένη  χνρ- 

βασία,  ταντην  όέ  οΐ  Πέρσαι  βασιλείς  μόνοι. 

έχρώντο  όρΟήν  οί  όέ  στρατηγοί  ύΛΟκεχλΐ" 

μένην.  *Ηρόδοτος  δέ  έν  α   (ο.  132)  άρρενι- 

χώς 
τιάρις'  λόφος  της  περικεφαλαίας  ψ  ηερίθβμα 

χεφαλης,  χαμελανχιον  30 

^τιβά^ων   τιμώμενος 
Τιόσσα'   χρήνη  εν  Ααχεδαψονί^.   τιν^ς  δί 

ηοταμόν 
-[τίβδαινον  φίλον 
τιβδεΖ'  φοβείται 

τιβήν  (ί^^οορΗΓ.  1204)•  λέβης,  τρίηονς 
τιγάς-  εΐόος  άμηέλον 


τίγγα'  ^κοχΛΐ7^  Ιν  Μελίτταις  (Γγ.  Ι).  "Ιμ- 

χλέον  όέ  ού  δαλώι^   ηγγάβαρν  το  χμ• 

βαρι[ν]  λέγει 
τιγόνιον  εΙδός  τι  'Αριστοτέλει   (ΗΑ.  Τ 31 

IV  7) 
Τίγρης  (Η€Τθά.  Ι  189)•     βεοταμδς  Π^Φντ. 

χαΐ  ό  τον  ποταμού  ^οΐζος,  χαϊ  ζωον  [ιέΐή 

τίγρις 
τΐ  δαί•  τί  γάρ  άλλο,  -ή  τι  γάρ;  {ώδε,η- 

ταν^α)  Κρητες.  Βοιωτοί  (Ατ.  Α€λ•  819)  ϋ 

έν^άδε.  *Αττιχοϊ  διά  τί  δή 
τΐ  δη  ποτε'  διά  τί 
τί  δήτά  σοι*  διά  τί  σοι. 
ή^τί  δόστορε'  τί  ποιείτε;  ΤαρΛντϊνΦΐ    βΙ] 
τίεσχε  μνΒονς  {Ίη%,  Ιιΐ€.)'   ^τ^μΛ  λόρη; 

[Μ-4η 

^^ν9ν(0'  ^^  ^^^ Πέρσας 

'^τιητιβεϊν  τιμωρεΐσΒοί 

τιΒαί*  τι&ασσαί,  τέλειοι•  ίργάτιί^ς.  πραύα 

τιΒαιββίσσειν  βόσχειν.  έργάξεσΒαι,  τ^ 
φειν  ή^έ^ήβειν.  θησανρίζ^ιν,  αγαπάν,  9•- 
ρυβεΐν.  τι^έναι  τήν  βόσιψ^  τουτέστι  τρ 
τροφήν  [1^ 

τι^αιβώσσονσι  (51ο.  ΤΙι.  199)-  τΜοΛ 
φνλάσσονσι  (Μ— 1•] 

τιΒήνας'  τροφούς,  τιτ(θ')άς  [ή] 

τι^ηνεΐ•  τρέφει 

τιΒηνεύεται•  όμύΐον 

τι&ηνενόμενος*  τρεφόμενος,  άσχύν 

τιΒηνός'  τροφός,  μοσχοτρόφος.  η  ό  τε 
τι{τ)Βεν6μενα  τημελων  παιδία,  οΐ  όέ  τι- 
θη'νόν•  τόν  έράσμιον  (οΓ.  η/θ- — )   [77.  ?8] 

τι&ηνούμενος*  τρέφων  (βτβ^.  Κιζ.Ι). 
Τι&ηνός  γάρ  ή  τροφός,  χαι  τιτ^οί  οΐ 
μαστοί  [89.  81) 

Τι&ρόσια    (Αγ.  Ηβη.  480)*    χαλεπά,    τρα- 


ΗΕ3.  17  τ'ήσίν  τ  ε  θαλάσσια  έργα  μέμηλε  (ε  67)•  ταϊς  έν  &αλασσ^  χορωναις,  προ- 
αημαίνονσι  όέ  ανται  τονς  χειμώνας  21  της  χονστωδίας'  τον  σνστήματος  27  τητ^η' 
μάμμη,   &εία  28  'τητνμα'   άληΘή  86  τιαλέσ&ην   (Ο  711)•   τήν  άμαξαν    (οΓ.  ταβ— 

τηα—)  Αά  46  [παρά  μέν  Ίονδαίοις  Φορά,  παρά  δε  ^Ελλησι]  51  τίει  (Ι23β)-  τιμ^  οέβε- 
ται,  αΐδίΐται  53  τιέσχετο  {Δ  46)*  έτιμάτο  54  τίεσχον  (χ  414)•  έτίμαη>  Μ  τίετο 
(Ε  78)•  έτιμάτο  56  τίη  {Α  365)•  διά  τί,  Ινατί  57  τιήνη*  ι)  βασίλισσα  (τιτηνη)  62  τ ι- 
&αιβώσσονσιν  {ν  106)•  Ιναποτί&ενται,  άποΒησανρΙζονσι  τήν  τροφήν  αΐ  μέλιτται,  τόν  λεγό- 
μενον  μελίχηρον  64  τί^ει  (β.  €.  £  267)•  ένετίθει,  έδίδον  ώ  τι^είον  μαστός  (ητθέον 
βη  0Γ6ϋ€6  τιθθ(0Ρ?)  66  τί^εισ^α  (ι  404)  *  ποιείς  67  τι,&έντες  (£384)•  ποιονντες 
68  τί&εντο  (0  475)•  παρεσχενάξοντο  69  τίΘεον  (Α  264)•  ΙσόΒεον  70  τι^-ή-  τοοψός 
(τιτ^)  72  τι&ασσενεΐ'  ήαεροΐ,  πραννει  77  τι&ήμενον  (1Γ34)*  παρατι&έμενον^  ο  ίση 
χα^οπλιζόμενον  78  τι&ηνοχομον  γένος'  τους  ΑίΒΙοπας,  έπεϊ  μέλανες  χαϊ  χομηται  {883^ 
80  τί^ησι  {Α  392)•  τι»εΖ  (ΠΟΕΙ)       81  τι&ίασται  (ΤΙΘΡΑΟΑΙ)-  ^τιμάν 


1457 


Τ»9*»ν6ηομον  •—  *ΐ4ομα* 


1468 


σώμα,  λενχόρ  όέ  τάς  χόμας  (878)  [84— 8β] 

τιλίαΐ'  αίγειροί  [88] 

τ  αχ  ει  (ΑηβοΓ.  Γγ.  XXXIV)-  άνα(σ)η^.  μέμ- 
φεται, διαβάλλεί,  άηοσχώητη 

τιλλομένη*  λοιδορονμένη 

τιλμός*  παιδιά 

νίλτον  (Ρ1«(.  ϋονα.  ρ.  685  ϋίοοβίΓ.  ρ.  280)• 
είδος  ταριχίου 

τιμφδιον  μικρά  τιμή 

τι  μαθών  τΐ  βονλόμενος 

τιμαλφεΐν  (ΑμοΙι.  Α;.  922)*  τιμάν 

τιμαλφής'  ίντιμος,  ημι)ν  άλφάνοναα^  διά 
τιμής  αγομένη*  "Ίων  (Γγ.  43)  ΦοίνΜΐ  δεν- 
τέρφ.  τιν^ς  μ^  τήν  -^Ιωνιορ^  ΑΙοχύλσς  δέ 
ίν  Έηιγόνοις  (Γγ.  65)  έηϊ  τον  Ιντίμου  [97] 

τιμαλφέστατα'  τιμιότατα ,  ίίολντιμα.  ή 
όσιώτατα  [99] 

-^τιμάσΐ'  τιαίν 

τιμά(σ)ω'  τιμήσω 

τιμή'  δόξα.  Λοτέ  δέ  χαϊ  τιμωρία ,  ή  άντέχ- 
τισις  ή  χυρία  [998.  4] 

τιμή  εντός  (θ  348)•  εντίμου 

τιμή  ορός  (βοΙι.  ΑμοΙι.  8αρρΙ.  42)•  τιμωρός, 
βοη&ός 

-^τιμηρνειν  τιμιοηωλων 

τιμής'  τίσεως 

τιμήσεως'  ζημίας 

τιμηταί•  οΐ  τιμώμενοι  τήν  έχάστον  ούσίαν 

τίμιος  (κ  38)•  έντιμος^  Μοξος        [XI.  18] 

τιμοϋντας•  τίμιους  όντας 

τιμοϋχος*  Ιντιμος,  αξιόλογος,  χαϊ  άρχων, 
ισχυρότατος,  μέγιστος 

τιμώμαι*  χαταδιχάζω 

τιμώμενος  •  ευθυνόμενος,  χαϊ  έπιτίμιον 
-υπέχων,   οΐ  Οέ  έπιτίμια  πατρός 


τιμωρ^ϊσθαί'  χολάξίσ&αι 

τιμωρία*  ηρόστιμον,  άντακόδοσις.  χόλασις, 

ή  τιμή  ηαρά  Αυσίψ. 
τιμωροϋσΐ'  χαταηονοΰαιν,  έχδιχοΰσιν 
τίν  σοι  (Αΐεη.  Γγ.  15  [29]).  ή  τινά  (ην') 
τιναχτοηήληξ•  σειαολάφος 
τινθαλέφ    (Αγ.  Υββρ.  3281    Ν{€.  ΑΙ.  445)• 

ηυρί,  διαθέρμφ 
τινθαΧέον   διάηυρον.   '\'διάφορον,   '^'διε- 

19  φθαρμένον.   διαφανές  [25.  26] 
τ  ινύ  μενον  •      άηαιτουμενον,      άηοδιδό- 

μενον 
τίνυνται  (Γ  260)*  τιμωροϋνται 
τινύων  άηοδιδών 
-^τιντόν  έφθόν  (τινθόν^) 
τίξον  δεΐξον  [82] 

τίοιτο'  τιμηθείη 
-^τίον  μέσον  ημέρας  έτίμουν 
[Αά  85]  τα  άπρεπη 

20  τι  όνήσω'  τι  ωφελήσω 

τίκτε*  τι  δήηοτε,  ή  χατά  συγχοηήν  τι  ηοτε. 

ή  διά  τΐ,  ή  Ινατί  {Α  202)  [88.  40] 

τι  ηράττεις*  τι  ηοιεϊς  [42] 

τΐ  φέξεις  (Ευτ.  Αίο.  262)•  τι  πράττεις  [44] 
τίριος'  θέρους,  Ερητες  [46] 

Τιρύνθιον'Αργος'  τάς  Μνηήνας 
Τιρύνθιον  Λλίνθε{υ)μα    (ΐΓ^β^.  ίηο.  Γγ. 

202)*    άντϊ  του  τείχος,   ύηό  Κυχλώπων  δέ 

χατεσχευ€ίστο  [49 — 51] 

80    τΖσαι  (ΑμοΙι.  Α£^.  1430) •  άηοδουναι  [53.  54] 

τίσΐ'  ηοίοις  [56] 

τίσις'   άντέχτισις  (α  40).   ^'άτιμία.   ηοινή, 

τιμωρία  [58] 

^τίσις  (Ογ«Ι.)•  τι  ηοτε  (ε£.  τοΐν)  [60] 

τίσομαι•    τιμωρήσομαι    (ΕαΓ.  Μ€4.  1316 ?) 

[62.68] 


97  τιμαίωνα        99  €ί.  Αριστό- 
29  τινν]     81  τίξον      (84  ΤΐΟΝ^ 
45  θέρου,χρήται       48  τούτο  (οΓ. 


€00.    91  τίλμος       92  τίλτον       98  τιμαδία 
δήμος      7  τιμηοηωλων      2Ζ  \λιξ      24  τινολλεον      27— 
σόν  (ΒοβοΙί)•  17  γέρασι  έτίμων  (Θ  161   ΟλΠίπι.  Ιγ.  ΧΙ.Ι)?> 
ΕυχλωΛων  εδος)       55  τίσοι  (ίοΗο  τίοισιΐ) 

ΗΕ8.  84  τι  Ιχανόν  (ΙοΚ  XXI  15);  τι  όφελος  85  τι  χεν  τι  άν  88  τίχτειν 
χαϊ  Ιηϊ  αρρένων  (Φ  ίίΒ)'  τίχτεν  άνήρ  άνάσσων  Μυρμιδόνεσσι  98τιλλά  {πτι—)*  ητερά 
97  τιμαΐ'  ώναί.  τιμήματα  99  Τιμάναξ  (Τιμησιάναξ)'  ό  ηρωχτός,  6  όέ  αυτός  ό  (Ιβ;.  χαϊ) 
Θεόδωρος  908  τι  μέλλει(ς  ΕυΓ.  Ηβο.  726  Αίο.  254)•  τι  βραδύνεις  4  τιμηδές'  ευλαβές 
(ΤΙίΦΟΟΓ.  XXV  79 ?)  12  τιμηουλχων  (Ρτοτ.  XI  26)•    τιμήν  αϊτών,  ή  ^λx§^ν  τήν  τψήν 

18  τιμουλχών  (Ργου.  XXI  26)•  αϊτών,  χαϊ  άηαιτών  25  τιννείν  {Σ  407)•    άηοδουναι 

2β  τινυβειομαι  (ΛΓ  431)*  τι  δή  μέλω  βίου,  δ  έστι  ξήν  ^  82  τιοίμην  (θ  540)•  τίμιος 
εΐην  Αό  85  τίον  έτερων  (Σ  81)  89  τίητε  δέ  σε  χρεώ(ν  Ε  85)•  τις  δέ  σε  χρεία  χατα- 
λαμβάνει  (813)  40  τίητε  με  (Α  605)*  διά  τι  με  42  τίρεα  {Σ  485)•  άστρα  44  τίρε- 
ται  (τει — )*  χαταμολύνεται»  χαταηονεΐται  46  Τίρυνθα  (Β  559)*  ηόλις  έν^Αογει  49  τι- 
σά  μενον  (Ε  391)•  χαταηονουμενον  56  τίσασθαι  (Β  356  8ΐ.)•  τιμωρίας  λαρεΐν  51  τ  ί- 
α ατ  ο  (ι  479)•  έτιμωρήσατο  &Λ  τΙς  γάρ  (Α  Β  <:!.  9^2  ηοη  δορίι.  ΟΤ.  1189)•  τις  δή  ^  τις 
δ'  α-δ  τ  οι  {Α  450)•  τί{<ς)  δέ  σοι  56  τίσοιεν  {Α  42)*  τιαωρίαν  δοΖεν  58  τις  χεν  τις 
άν  60  τίσον  (Α  508)*  τίμησον  68  τις  γάρ  {Α  8)•  τις  οή  68  τίσουσι  {μ  382)•  τιμω- 
ρήσονται 

92 


1459 


%ίς  %^όη0ς  —  τμιι^Βίόα 


ί» 


τις  τροΛος  (1Ι•Ι•9•α1ι<  Γγ.  II  ρ.  764) '  ηα» 

ροιμία  Μ  των  άλλοχάτωψ  [Μ] 

τίται*  ίϋηοροι,  ή  χατήγοροι  τ•ν  άρχόντα^ν 

ι•».  «1 

τίταίν$ιν   οχίύδΗν»   ΧΜύβίΐν,    χραδαίνην. 

ίληαν.    τίσι»  λαμβάν9ίΡ  (ΗμΜ.  ΤΙι.  209 

κΐι.)•    τιμορβιν 
τίχαινομένω  (β  149)*  έχτβταχάτ• 
τιτάν  ηοίδεραστής  [•ά  71] 

Τιτανίδα'   τήν  Εύβοιαρ^  Λαρ00θ9  Βριά'    19 

ρ9ω[ς]  ^υγάχηρ  ην.   Ινιοι  όέ  τήν  Άσωποΰ 

φασι 
Τίτάνες•  τιμωροί,  άηο  τον  τιταΐναν,  άλλοι 

δέ  οΐ  μή  ίχαντίζ  άηοτίααχ  άτιτάνΜς  ωνο^ 

μάξοντο^  οΐ  6έ  ίχοντες  τιτανίς 
Τιτανϊς  γή•  ήτοι  ηαοα  ή  γή^  {ή)  ή  {^Λττίτ 

χή)  άηό  των  χατίΐσχόντων 
τίτανος'  [84  7&]  χαΧ  χονία^  άσβεστος,  οΐ  δέ 

τι  γύψου  χρΙομΛ 
,.τιτανωμένας'  γΜ/νψωμένας  20 

τιτανωτή  χρόα'    γίηρωτή^   ή  ληηζόχροος 

ρβ] 

τίταξ'  έντιμος,  ή  δυνάστης,  οΐ  όέ  βασϋϋύς 

[80-82] 
τιτήναΐ'  βασιλίδες  ή  'Βχτορος  Αν- 

τροις  (ρ.  68  Κοίι.) 
τίτ^αΐ'  τροφοί 
τίτ^Βν  (ΟγφΙ.)*  τίχτειν 
τιτ^ίον    (Αγ.  Ηβη.  412)*    τιτ^ός.    μαστός 

[87.  88]    30 
(τ Ο  τίρ'  (τΟ  τις.  Αάχωνες 
τίτλος'  ητυχίον  έηίγραμμα  ίχον 
Τίτορμος  (ΗβΓοά.  Υ1  127)*  ούτος  Αιτωλός 

άνηρ  διαβ€βοημένος  έηϊ  άνδρείψ,  χαϊ  μεγέ&Βΐ 
τιτράταΐ'  τρυπάται.  διανοίγεται 
τιτυβίζει  (Αγ.  Ατ.  236)*  ο;  χελιδών  φωνεΐ 
τιτνηαΐ'  αΐ  έμηύλαι  (^.  ?.)*  αΐ  ηλάναι 

τιτνρας'  όρνις  ηοιός,  ή  τιτυρο 

τίτυρος'  σάτυρος  (Οογ.).   κάλαμος,  ή  δρνις    40 
(ΤΗβορΙΐΓ.  €Ιΐ8Γ.  6,  2) 


τιτύρινος'   μάνανλος   (Ααι«ηΜ).    ι(  «9ϋ( 

χαλάμινος  (1Ι•ϋ•1•«,  Βογμ) 
τιτύσχετο  (^23)*  ήτοιμάξστΦ^  Λορ^/σκω- 

ξετο.  χατεστοχάζετο  (Μ.  ΙΜΙ 

τιτω'  ήώς  (ΟβΙΗβ.  ίχ.  €0Τ  1).   4  ««^ 
τι  ύμίν  διαφέρει  (Ό^ΜΟβΛ.  43)*  τινά 

μέλει 
τίφαι  (ΤΙιβορΙΐΓ.)*  σΐ  όλϋραε,  χαϊ  τίφηΐύ^ 
τιφαίας'  τάς  των  9ηρών  χαταδύσεις 
τίφια  δρνεα'  τά  έν  τοις  ίλ^σι  /ανάμενε 
τίφος  (ΤΙΐ60€Γ.  ΧΧΥ  15)*  ίλος 
Τΐφυς'   ό  εφιάλτης^   ^-νέαλνς.    χαΐ  4  νίί 

Άργοΰς  χυβερνήτης 
τι  φ  ω  (Τγ•{.)*  τι  είχω  (Ι) 

τίω-  σου  (ΚΙιΙβΙΙι•).  ι^  τιμώ  {^  257).  γ  τή• 

(«4  εΙ»),  (ή  τινί  δβρρίι.  ίΓ.  Μ) 
τλα^ι  (ΡΜ.  Ρτϋι.  1Υ  276)•  ^^πόμεκναε 
τλαιηα^ές'  ταλαίπωρε  (τλαιτ — ) 
τλάς'  ύηομείνας.  ή  ποιήσας 
τλασίφρονα'  ύηομονητιχόν 
τλή&α'  εεραία.  Κυρηναϊοι 
τλή^υμος'  Ισχυροχάρδιος  [11. 18] 

τλημόνως  (ΕαΓ.  Τγο.  40)*  έλεεινώς 
τλήναι  (Αρ•11.  Ιβχ.)*   ύπομΒΐ^αι.   τολμήεεί. 

ηαΒεΐν 
τληηά^ειαί'  ύκομαναί,  ταλαΐΜΦοίαι 
τληηα^ής'  ύηομονητιχός 
τλήσις'  τόλμα,  θράσος 
τλησίηονος'  τολμηρός^  χα^α(μκός  {ΆΚ{ 
τλητων  ύηομονητιχών 
τμάγεν  (Π 374)*  διεχωρίσθψ^σαν^  διέστηεβτ, 

έτμή&ηααν,  έσχίσθησαν 
Τ  μα  ρ  10  ν  δρος  Αρκαδίας 
Τμάριος'  Ζευς  έν  Αωδών^ 
τμήγας'  γατόμος,  άροτήρ 
τμήγος'  [άρότης,]  βούτμημα 
τμήδην  (Η  262)•  τμητικώς,  τομώς,  ταχέα;. 

άηοχ£χ(ω)ρισμένως,   βέλτιον  δέ^   όσον  Ιηι- 

τεμείν,  χαϊ  ονχ  εις  βάθος  τρ«οοαι• 
τμηδην  αύχέν*  ίηήλθεν 
τμηθείσα  (£αΓ.  Μβά.  3  Γγ.  475)*  χοπ^ϊσε 


λδ 


000.  66  οί.  άτίτην  70  |νφ  \άτι  75  έηιγνφον  83  βασι  '  87  τιτ^  ροβΐ  τιτ- 
θίον,  ή  τροφός  ροβΐ  μαστός  91  Τιτόλμος  97  \ρήνος  1001  τίτφ,  ηως  Ροβΐ  1]  ί 
τινί        Ζ  τιφή        (4  τίφεαΐ)        (15  ΜΠ•»7ί3>        83  αυχένες 

Η£8.    65  τίσω  (Ι  142)*  άηοδωσω,  τιμήσω        67  τιταινόμενος  (ΛΓ  23  7518  Λ69β)- 


αχόμενος'  τά  αυτά  Αά  8  Ιν  τοις  ελεσι  9  τιχίζομαΐ'  σχέπομαι  Π  τλήμων  (Κ  231)* 
ύηομονητιχός  18  τλημαθειν  (τληη—)-  ταλαιηωρεΐν^  ηονεΐν  25  τλήτε  (Β  298)*  ι^•- 
μείνατε        26  τλητιχως  (ΡΙιίΙο  ΥΜ.  1  36  ρ.  112)*  ύπομονητιχώς 


1461 


τμη9ηνα»  —  το  μίταζβ 


1462 


τμη&ήναί' 

τμήξαι  (Νιο.  Αΐβχ.  301) -  ΤΒμίϊν,  (δια)λαβ€ΐρ 
^μνί^ς  (Νιο.  Πι.  886)•  τά  αυτά 
ή-τμητός-  τμήμα 

Τμώλος  (Β  866)•  δρος.  χαΐ  ποταμός 
το  (1575)*  τό  άρθρον  ούδέτερον  ηροτατίτιχόρ 
το  μέν  ήμισυ  οίνοηέδοίο 

χαϊ  άντϊ  τον  τοντο  (Α  234)  • 

(τό)  μ^  ονηοτ€  φύλλα  χαϊ  δξους 
φνοα  1^0 

τοαχης'  χιτών  σχιστός 
τόβλιχος'  χρονματίον  μίμησις 
τόγβ  ήχον  Οσον  δυνατόν 
•\'τογέρα•  μοιχός,  λαλαχός 
τ 6  ό'  αύτό'  τό  αυτό  δέ,  όμοΙως  δέ 
τό  δει  ν  τό  δέον 

τό  δήϊον  τ 6  ηολέμιον  [48] 

τό  ένσώματον  τό  μετά  σώματος 
τό  ήλύσιον  ό  ηαράδησος 
τό  ήνυστρον   μέρος  τής  χοιλίας  των  μη-    20 

ρνχωμένων  [52] 

τοί'  οΐ,  ούτοι,  χαϊ  σύνδεσμος  ηοραχληρω- 

ματιχός  [λά  Μ]  [Μ.  55] 

τοιγαροΰν    (δορίι.  Αί.  490)*    δΒεν  δη.    ή 

ούχοΰν 
τοιγάρτοι    (Αββεΐι.  8αρρΙ.  655)*    χαϊ   γάρ. 

τοιγάρτοι 
τοίδε  γε'  έχεΐνοι  δέ,  ή  ούτοι  γε 
τοι&ορύχτρια'  ή  τους  σεισμούς  ποιούσα 

(τον^— )  30 

τοι&ορύσσειν*  σείειν  (τονΒ — ) 
τό  Ιερόν  τό  ^ειον  [62] 

τοιν  τΐ  ποτέ.  Κρήτες  (959)  [64] 

τοίνυν  διά  τοντο 

'ίτοινισταφράσαΐ'  άγγεΧλαι.  εΙπεΐν  [67.68] 
τ  οι  ο  ν  τοιούτον,  δντως  άγα&όν  (ίίε9€Ϊι.Β9ρΧ, 

580).  τούτον,  τάσσεται  χαϊ  έπϊ  ^ανμααμον 

[70] 


τ  ο  Ιο  ι  ς  δέ    (Βογ.  Μ«4.  784)*    τοιούτοις  δέ 

[72—75] 
τοις  τιρδε'  τοις  έν^άδε 
τοις  τνχονσΐ'  τοΐς  έντνγχάνονσι 
τοιχοδιφήτωρ*  τοιχωρύχος  [79] 

τοιχωρύχος    (Ρ1«Ι.  Οίτ.  344  Β)*    λιαστής, 

χλέπτης 
τοίως  (ΤΙΐΜοτ.  ΧΧΙΥ  71)*   Ισχυρώς,  χαλώς. 
(τόχα•  τότε)  [άχριβώς 

τοχάδερ  (Ι,8€0ΐι.)*  ίγχυοι  [88] 

τό  χατά  γάς  ξίφος*  9ηρίδιον  σχολοπέν^ 

δρςί  δμοων 
τοχέες'  πατέρες,  γονείς  [86—80] 

τό  χύρος'  ή  εξουσία,  ή  δεσποτεία  [91] 

τό  λα  ιόν  (ΕυΓ.  ίη  534)-  το  άηιστερόν  [93] 
τολμήσω*  χαρτερήσω 
τολμητίας'  προπετής,  αυθάδης,  νπέρ  τήν 

εαυτού  δύναμιν  έπιχειρών 
τόλυξ'  αΐδοΐον 
%τό  λοβό  ν    τήν  αρχήν  του  ώτός   (ΑββοΙι. 

Ευιη.  1581) 
τολύπαΐ'  τό  χατασχευαστόν  ίριον 
τολυπεύειν  (5  86  Αγ.  Ζγ9.  586)*  ταλαι- 

πωρεΐν,    μοχ^εΐν.    στρέφειν.    μηχανασ^αι. 

έργάξεσΒαι 
τολύπευαα  (Εογ.  ΚΗ.  744)•  τό  χατασχευα- 
στόν ίριον 
τολυπεύσας'  χατεργασάμενος 
τολύπευσεν  (Ο  7)•  έξειργάσατο 
τολυπευτιχώτατος•  έργαστιχώτατος.  ^πι- 

τελεστιχώτατος 
τ  ο  λύπη*  τά  προφυράματα  τών  μαζών,  ά 

χαϊ  βήρηχας  χαλούσιν,  χαϊ  άγα^ίδιον  στή- 

μονός,  ή  φοδάνης 
Τόμαρος*  τό  έν  άωδώνχ^  δρος.  χαϊ  προφή" 

της.   χαϊ  Ιερεύς,  χαϊ  ^ύτης.   χαϊ  μάντις 
τό  μέταξε  (ΗμΜ.  Ορρ.  896)  *  τηνιχάδε(9Β) 

[1107] 


€00 


ούτοι 


10.    40  το  το  —  ή  γάρ  τό  μεν  ήμνσϊ  οίνοπεδιον  —  φυλάτε      51  μηρυχο\      53  τοίσι, 
82  Ιγκυος       83  τόχαι*  διόχαι         1101  τοιτολ|        4  βήριχας       6  τομεταξν  (€ί. 


ητ 


τά  μέταζε)        7  άσι 

ΠΕ8.    48  τάδ'  ίχάνεις  (Σ  298)*  ένθαδε  ήχεις       52  τό9εε  (III  Κβ^ι^.  XIV  28)•  πάρα- 

στάς  (ΜΠ)  Αά  53  χαϊ  άντϊ  τούτοις  54  τοΓα  (7  67)*  τοιαύτα;,  τοιάςδε  55  τοιγάρ 
(Α  76)*  τοιγαροΰν,  σύνδεσμος  62  το  ι  χ  εν  {Β  346)*  οϊτινες  άν  64  τοιϊν  (Ν  66)*  έχεί^ 
νον  67  τουο*  τοντο.  ή  αύτον  68  τοιο&'  τοιοντοι*  άγαμοι  70  τοιο;*  τοιούτο; 
'ΙΖ  τοίονς  (Α  262)•  τοιούτου;  73  το  Ι  ^ά*  οίτινες  δή  74  τ  ο  Γ;*  τούτοι;  75  τ  ο  Γα  ι* 
τοΓ;  σοι;  (βά  τεοΐαι).  ή  Ιν  έαντοΐς.  ή  έν  τούτοις  79  τοίχος  (μ  420)*  τον  πλοίου  ή  πλευρά 
88  τό  χαϊ  (Γ  176)*  διο  χαϊ  86  τοχενσι  {Δ  477)•  γονενσιν.  έγγόνοις  87  τοχέων  (Ο 
660)*  γονέων  88  το'χο;  (ο  175)•  γένεσις  89  τό  χρήγνον  (Α  106)•  τό  αληθές  91  τόλα 
(τόχα)*  τότβ  93  τολέσπενσεν  (Ο  7)*   είργάσατο  1107  τό  μελάνδρνος  {ξ  12)*  το 

μέσον  τον  ξύλον  διά  τό  είναι  έντονο  ν  τοντο  το  μέρος,  άλλοι  Οέ  όιαστε/Λαντε;  τ^  μελάν- 
δρνος  εΙς  ή  (Ι.  δύο)  μέρη  λόγου  άποδεδώχασι  τό  μέσον  τής  δρυός  μέρος  μέλαν  είναι  χαϊ  άση^ 
πτον  διαμένειν 

92  • 


1463 


τβμίύβυα»  —  τόρνος 


1Μ 


τομεύουσί'  τέμ^ϋνσι 

τομβύς  (Τη£^.  Ιβ€.  340)*  τμήτης^  ήγουν  ό 

τέα99ον 
τομή-  ή  ^ίζα,  ό»εν  έτμή^  {Α  2341).  χαί  ή 

ηληγή  τον  ξίφους 
το  μία  (^ϋ^.I^•.3θ6  Οβη.  642,  18) '  τά  άπο- 

τμήματα^  χαΐ  άχρωτηριάσματα  τοΰ  νηιροΰ, 

οΐ  όέ  τά  Ιιρά^  ά  σφάξοντίς  όμνύουσιν  [1Ζ] 
τόμος'  χάρτης,  ή  ό  τέμνων  (τομός) 
τόμουροΐ'    ηροφήται.   Ιερείς.  οΙωνοΦίάποι.    10 

δίάχονοί  [15] 

τόν  (φ  ϊίΒ  Α  36)*  αρΒρον  άρο$νυ(09  ηρο^ 

ταχτιχόν  ίίτώσεως  αΐτιατιχής.  ή  τοϋτον.  ή 

δντινα 
τον  α  ία  (Α1«ζ.  €οβι.  III  ρ.  460)*  φονι^^  τά^ις 
τόν  άφ'  Ιεράς   (ΜβηιιιιΙ.  ρ.  147)*    γραμμή 

τις  έν  τ§  παιδίψ,  τών  Μ900ων^  Ιερά  χαΐου^ 

μένη  [19] 

τόν  εύ^υτενή'  τόν  όρ9όν 
τονΒορϋξεί'  ατάκτως  λαλεΖ.  γογγύξει.  ^&-    20 

φρίξει,  χαϊ  τον&ρύξει  τά  αυτά 
τον&ρΰς'  φαητή 
τόν  Β  ων  ηαρά  Κορίνν^ί  (£γ•39)  έηΐ  νεηιαίου 

χρέως  τό  όνομα 
τόνος'  Ιντασις^  ^^χν^^  έ^βΉ^  δύναμις 
τόνους  (Ρΐιίΐίρρΐά.  ΙΥ  ρ.  470)*   τάς  χειρίας 

άηό  του  τετάσΒαι  [20] 

τόν  ούδόν*  τόν  βατήρα  όδοΛΟΐόν         [28] 
τόν  σόν  τόν  Ιδιον  (8ορΙι.  ΑηΙ.  45)  [λά29] 

[30]    30 
τόν  φ-  λίαν  [εό  31] 

τοξενομαΐ'  αποστερούμαι  (χρημάτων) 
τοξεύοντο'  τόξα  Ιτεινον 
Τοξίου  βοννός'    του  *Αηόλλωνος  του  εν 

Σιχυώνι.    βέλτίον  όέ  άχονειν  την  έν  Αελ- 

φοΐς   Νάχην    λεγομένην    έχεΙ  γάρ   χαϊ  ό 

δράκων   κατετοξεύΒη.    καϊ  ό  ομφαλός  της 

γης  τάφος  έστϊ  τοΰ  Πύ&ωνος 
τόξο  ν  {Α  105)•   κυρίως  αυτό  τόξον.    δηλοΖ 

δέ  καϊ  τήν  τοξικήν  έμηειρίαν  (ΗβΓοά.  Ι  73),    40 

καϊ  αυτά  τά  βέλη  (ΡΙβΙ.  Ιβ^^.  VII  815  Α) 
τοξοηοιεΐν  τάς  όφρΰς  (Αγ.  Ι*χβ.  8)•  σν- 

ατρέφειν  αντάς 


τοξόται  (Αγ.  Κάϊ. 54)  *  οι  ό•ημόύίοι  ύπίΐ^εηι 
τοξότα  λωβητήρ  {Λ  385)*  διά  τόξεηΪΛ• 

βωμενε^  χαϊ  βλάητωρ•  άψ'  ον  τόν  δεάη 

λέγει 
τοξότης  (δορίι.  Αί.  1120)*  Μολίμιατης  [^ 
τό  οΐ  (ΟλΠίαι.  ΏεΙ.  31)*  όπαρ  αντψ 
τό  όντως'  τό  άληΒως  [42| 

τό  όσον  έη*  έμοί'  τό  χατά  δύναμίΡ 
τοχάξεί'   είχάζει.   Ιδρύει•   ύποεετεύει.  οτε- 

χάζεται  [εέ  1^ 

τό  ηαράηαν  (ΡΙι6γμγ«Ι.  ρ.  3ϋ)*  ΜΟρτύΛ^ 

τό  ηαρόν  ευ  τΙΒεσο•     αα^οιμία,  ης  ηΐ 

Πλάτων  έν  ΤοργΙ^  (ρ.  340  Ε)    μν^ρ^κή 
τοηάσαι  (ΡΙιΙ.  Ι.ε%%.  ρ.  691  Β)•  ύκίηϋψείί, 

ύηολαβεϊν 
τοΛαστέον  υκοληκτέθ9•  -όπονοτιτεον 
τό  ηεριόν  ηληΒος 
τοκήϊα  (ΟβΠίιη.  Οβί.  315)*  όπλα  ΨΜείς^  σχ»- 

νία^  τοηεΐα^  κάλοι  (Ι•8εβ^) 
τό  ηρός  άχτΙνα*  τό  προς  άνατολήν 
τό  ίζρομηΒέΙυ]ς'  τό  κρονο-ητιχόν 
τό  κροσεχές'  τό  έγγνς 
τό  πρώτον*  τό  ηρεοβύτατοψ  [11] 

τό  ^α-  δηερ  δη  (1180) 
τόρβηλος'  μεμψίμοιρος 
Τόργιον   όρος  έν  Σιχελίςί^    δηου  νεοτηύ- 

ουσιν  οΐ  γϋηες.   άφ*  ού  χαϊ  αύτοΙ  τόργοι 
τόργος  (Οβίΐ.  ίΓ.  ΟΰΙΥ)•    είδος  γυπός  αίμε- 

τορρόφον,    έατι  όέ  χα  Ι  ό  γύ-φ  παρά  Σαί- 

λιώταις  (βΐ  Ο^ρπίβ) 
τορεΐν  τορήσαι^  τρήσαι^  τεμεΐν 
τορέλλη'  επιφώνημα  Βρηνητιχόν  σνν  αυλό 

θρακικόν 
•γτορκιμόν'  τό  βαρύ  καϊ  μισ-ητόν 
τόρμη'    ενθνς  δρόμος   κατά    τέχνην.    χαϊ 

στροφή,    καϊ  συμπάς  {δρόμος") 
τορμίς'  ή  δέσποινα 
τόρμος*    ή  πλήμνη  του    τροχοϋ^    εΙς  ην  ό 

άξων  (ένήρμοσται) 
τορνεύει  (Αγ.  Τ1ΐ€8πι.  54)*  γλύφει 
τορνενταί'  γΧνπται 
τόρνος  (ΕϋΓ.  Β8€εΗ.  1067)  *  έργαλεΖον  τεχτο- 


€00.     11  σφάζονται   (οί.  μασχαλίσματα  βΐ  έντομα)        18  τι;  τχί  παιδίφ         21   τονΒρί- 
ϊ  αυτά        23  νοτιβίου        29  τερτρέμονα        34   τοξωνβονος        41    €Γ.  τω  οΐ  48  πα- 

50  ύπομονητέον        63  τορελλή  (οί.  σορέλλη)        65  οΓ.  ίχ  τορμών 


ζει  τά 

ρουν  εντίΒεσο 

ΗΕδ 

τέιινειν 


12  τ  ό  110 1'   τοΰτό  μοι        15   τομώτερος  (ΙΙβϋΓ.  IV  12)*    οξύτερος,    δννάμενος 

,_. 19  τόν  ο*  άρ'  προς  τούτον  δέ  26  τόν  όπισΒότατον   (θ  342)•   τόν   όπίσΦη 

τόν  τελευταΐον,  τόν  έσχατον  28  τόν  ^α  (Β  21)*  τόν  δη  Αά  29  τέρμονα^  τό  τέλος  {Σ 
544)  30  τό  νυ  γάο  κατεάξαμεν  (Ν  257)•  τούτο  γάρ  τό  δόρυ  κατεάξαμεν  Αά  31  [τέ- 
ρατι  40  τόξου  ηηχυ  (^1375)*  τό  όλον  τόξον,  κατά  άντεπέκτασιν  της  νευράς  43  τόοσα 
μέμηλε  (Β  25)•  τοσαΰτα  φροντίζει  λά  4^  [ή  τοΒάζει]  47  το  κάροι&εν  τό  προ 
τούτου       67  τοηυργίαις*  έμπυρισμοίς  ( — το  χυρχαϊαϊς) 


1465 


%ορνω<ία$  —  τράγους 


1466 


νίχόν,  φ  τά  οτρογγύλα  σχήματα  η^ριγρά" 

φεταί 
τορνωσαΐ'  περιγρά^αι,  χνηλωσαι         Ι^^^] 
τορνώσας'  τφ  χύχλφ  (ηίριγρόιρας) 
ίτορνοΰμαι  δέ  ηρός  μέτρον    (Τη(^.?)* 

αντί  τον  Λίριγράφομαί 
τό  ^οθιον*  το  χύμα 
τόρον  λίΒ(οχοη)0(όν  σχίνος.  ί}  μίγαλόφω* 

νον  (τορόν) 
το  ρ  όνος*  τόρνος.  Ταραντΐνοι,  10 

τόρος  (ΡΙιίΙ^Η.  ίηΐ  ρ. 868)-  ίργαλέΐον  φρεω^ 

ρνχιχόν,  χαϊ  εΙς  δ  ό  στβλίός  έμβάλλβται 
•^τορόν  τι,  όξίΐα  (τοροτίξ Κτ. λΎ.2βΰ)  [1•1 
τόρρα-  όη€ρ  δη  (1168)  [81] 

"^τορτυρόμενον•  νιφόμενξηβ 
τθρννη'  σίτωδές  τι  (ηο — ) 
τόσα  χαϊ  τόσα  (Οβιη.1307, 19  ΡΙβΙ. ΡΙιΐθ^Γ• 

271  ϋ)  •  ή  τοσαντα 
τό  σέλας'  ή  ίχλαμχρις  [88] 

τό  σχάφος  (Οβιη.  128,  21)*  τό  -κλοΐον  20 

τόσσον  (Ηοιη.)*  τοσούτον ^  τηλιχοϋτον,  λέ- 
γεται χαϊ  έχϊ  θαυμασμού  [80] 
τοσούτον  δλον  τοντο 
τό  στ  αϊ  ς  (Ευροΐ.  ϋτ.  Χι)*  τό  άλενρον 
τόσφ  μάλλον  δσφ  Λλέον 
τό  τάχος'  συντόμως  [94] 
τό  τενχος'  τό  σχεΰος 
τό  τηνιχαντα'  τό  τότε 
τό  τΐ'  διατί 

τον  (ΑροΗ.  16Χ.)*  άρθρον  χροταχτιχόν  [09]    20 
τονμα  (Εβοοη.)*  στόμα 
τούμοϋ'  τοΰ  έμον 

τούμφανές*  φανερόν  [1^^] 

τοϋμηαλιν   (Εογ.  Π^ο.  783)*    τό  εναντίον^ 

άνάχαλιν^  έπειτα  πάλιν  [5] 

τοννη'  συ.  Δάχωνες 
τον    παντός    άξιόλογον    τοΰ    παντός 

χνριον 
τονργον  (ΕυΓ.  Η€€.  1112)*  το  έργον  ^  χατά 

σνναίρεσιν  των  φωνηέντων  40 

τονρθόν  (ΕαΓ.  ίτ.  205)•  το  όρ&όν 


τον  ς  (Ε  423  Α  191)*  άρθρον  προταχτιχόν. 

χαϊ  άντϊ  τοΰ  ονς•  χαϊ  άντϊ  τον  τούτονς 
-^τονσοίρ'   φνσχη  πλήρης  χριμνων^  οτέα- 

τος^  αίματος 
τους  έμβόλονς  (ΗβΓΟ^  Ι  166)•  τά  έμβολα 

των  νέων.  χαϊ  έπϊ  των  Βηλειων 
τονς  έν  τέλει  (ΗβΓΟά.  III 18)-  τού;  έν  τιμχί 

χαί  άρχί 
τούσχατον  τό  έσχατον,  χαϊ  μέγιστον 
τουτάχις  (Οογ.)*  τοσαχηάχις^  δπερ  εστίν  .... 
τοντ^  (ΕαΓ.  Ογοί.  169)*  τοΰτο 
τοντι;*  ό  χόσσυφος 
τοντο  μέν  ιτοτέ  μέν 

τοντο  Πύθιο  ν  τοντο  πρώτον  χαϊ  έσχατον 
τον  τ  ω  (Τλβθ€Γ.  Ι  45)•  έντενθεν,  Δάχωνες 
τοϋφος  (τόφος  ΑβοΙ.)*  τάφο; 
τόφρα  (ΑροΙΙ.  Ιβζ.)*  έν  τοσοντφ.  εως  τον- 

του  τοΰ  χρόνον,    χαϊ  έστιν  άνταποδοτιχόν 

τοΰ  δφρα  ή  άχρι^  ή  έως.  ή  Ινα  (ρΛοΙ  Αρ. 

Κΐιοθ.  3,  807)  [28] 

τραγαλέον  διερρωγότα 
τ  ρ  αγά  ν  οντω  τό  άχαρπεΖν  τίνες  των  γεωρ- 

γιχών  οΐ  δέ  -^ μένων  (αμπέλων^)  νόσον. 

χαϊ  της  φε^νης  τό  πάθος 
τράγαις*  {τραγξίς)^  ΔΙολεΐς 
ΤραγασαΙοι  αλες'  οΐ  άηό  Δεχτοΰ  οντω 

λέγονται  άπό  λίμνης^  ή  χαλείται  Τραγ(ά0)η 
τραγείον  πόας  είδος 
•^τράγη•  πεπληγμένη.  πεπηγνΐα 
τραγηφόροΐ'  αΐ  χόραι  άωννσφ  όργιάξου- 

σαι  τραγην  περιήπτοντο 
τραγίξειν    (Ηΐρρο€Γ.  1175  Ρ)-    τό  τραγάν 

τρ  φωνχΙ  τους  άχμάξοντας  των  παίδων 
τραγιχής'    (τραγφδεΐν   είδνίας)    τραγφδων 

φσματα 
τραγιχόν  πάθος*  μεστόν  σνμφοράς 
τραγιχος  πίθηχος  (Οβη. 307,  25)  *  παροι- 
μία Ιπϊ  των  παρ*  άξίαν  σεμνννομένων 
τραγιστάς'  τους  τά  ίερεΐα  χλέπτοντας 
τραγοπώγων  πόας  είδος 
τράγονς'  σατύρους^  διά  τό  τράγων  ωτα  έχειν 


€0Ί>.  72  ρο8ΐ  χνχλφ]  περιέγρα^εν  73  \ωμαι  1200  τονμα  6  τοννή  9  τοιί- 
θρον  τον  όρθρου  11  κρημνών  20  τοντο  21  €Γ  στοΰπος  22  τούτον  χαϊ  άνταποδο- 
τιχόν τον  χρόνον,  ή  (24  Γραγ — Ι)  Ροβί  26  οντω  —  Τράγη  27  Τραγάσαι,  οΐ  — 
Δέσβον        (29  τραφερή  γή'  πεπηγνΐα  €γτ,  Υθ88.)        81  παιδίων        88  αξίας 

ΗΕ8.  71^  (τορνώσαντο  7  255*)  περιέγραιρεν  79  τορόψ'  έργαλείφ.  όξεΖ^  άχριβεΐ^ 
τρανφ,  Ισχνρφ^  μεγάλφ  (τόρφ  —  τορφ)  81  τόρτνρα*  τον  χεραμίων  προμήχης  πνθμήν 
(γοργνοα)  86  τό  σίνεσθαί'  τό  βλάπτεσθαι  (οί.  Ιπϊ  τό  — )  89  τό  σόν  μένος  (Ζ  407)* 
τήν  σην  όργήν  94  τότε  μοι  χάνοι  εύρεϊα  χθων  (Δ  182)*  εύρν  χαϊ  μέγα  μοι  χάσμα  γης 
γένοιτο^  Ινα  με  δέξηται*  δηερ  έστϊν  άποθάνοιμι  99  τον  όι)  πολλοϊ  άπό  σπινθήρες 
ϊενται  (^77)*  τον  χαλονμένον  χομήτον  αστέρος  1203  τον  μέν  φθίνοντος  μηνός^  τον 
δ*  Ισταμένοιο  (ξ  162)*  Τ9;ν  τριαχάδα  λέγει,  τόν  μήνα  έχειν  φησϊ  ημέρας  είχοσιεννέα^  ώστε 
τήν  τριαχάδα  μέρος  έχειν  χαϊ  τον  παρφχηχότος  χαϊ  τοΰ  έπιόντος  αηνός  8  τοννβχα•  τον- 
τον  χάριν^  τούτον  ίνεχεν       28  τόφρα  δέ  {Α  809)•  τηνιχαΰτα  δε 


1467 


τζαγψβ$ΐ¥  —  τρ$η4ντ*»ν 


1Μ 


τραγφδεΐν  χοφίναν 

τραγφδία'  χορεία:  κωμφδία  (τ^νχ— ) 

τραγφδός  (Αγ.  ν«•ρ.  14β^)*  χορ^ντής:  χ•?- 

μφδός  (τρνγ^)  [41.  41] 

Τραλλβΐς  (ΤΙίθοροηιρ.) *    οΰτως  έχαλοΰντο 

μίσΒοφόροί,  θργΧ€ς  τοϊς  βαοιλεν^υβ^  οΐ  τάς 

φορίίίάς  χρείας  πληροννης 
-^τραλλόν  ηιχρόν 
τράμις  (Ηίρροη.  Ιτ.  84  ΑγοΙι!!.  &.  194)*  τδ 

(τ)ρήμα  της  ίδρας.  ό  όρρος.  €ΐν^ς  ί^τερορ, 

οΐ  δέ  Ισχίον 
τράμηις  (ί^οορίι.  97)•  ναΰς  άκατος.  Λορ* 

^μίς.  τινϊς  ηλοΖα  βαρβαριχά 
τρανές  (8ορ1ι.  Αί.  23)*  σαφές,  άλτιΒές 
τ  ρ  αν  ία  ν  αύλήν  έν  όδφ  μεγάλην 
ΤρανίίροΙ  (ΤΙιβοροιηρ.) '  Ι^νος  θρφαον 
τρανός  (ΜοββΜο.  Γγ.  9,  1)*  ααφής,  αληθής 
τρανόν  ίξαμηνίΛΪον  κρόβατον        [Μ — Μ] 
τρααέξιον  ηαρά  τοις  γεωμέτραις  (τχήμα^ 

το  τάς  μϊν  δύο  Λλ^υράς  άΛ^ναντΙας  κρ6ς 

άλΧήλας  Ιχον  άνίαονς^  τάς  6έ  ταύτας  έπι- 

ξευ^νονσας  Ισας 
^τραηεξβύς'  χαράσιτος  άχλητος 
τραπεζίτης  (ΕυροΙ.  ίτ.  XXXIX) '  χολλυβι- 

ατής,  κερματιστής ^  δανειστής 
τρααεξοΗοιός    (Μβηβηά.  ρ.  223)*    ούχ  ό 

μάγειρος*   αλλ*  6  της  ηάσης  κερΧ  τά  συμ- 
πόσια παρασκευής  έπιμελούμενος  (θ  Ιη^) 
τ ρα πεζοί*  Ιέρεια  τις  Άθήνησιν 
ίτραπεζίτην  Πάριν  (Τη;.  Γγ.  213)*  τδν 

παραβάντα  τήν  τράπεξαν  χαϊ  άτιμάσαντα 

τόρ  Μενέλαου  (παρατραπ — ) 
τραπείομεν  (Γ  441)*  τερφ&ωμεν 
τραπελιζόμενος'  συνεχώς  αναστρεφόμενος 
τραπέμπαλιν    (ΡΙιβΓβεΓβΙ.  ίτ.  Ι, VI)•    ένηλ- 

λαγμένως,  ή  παρηλλαγμένως 
τραπέοντο  (Ηββίοά.  δουΐ.  301)*  έπατοΰντο, 

παρά  {το)  τροπήν  λαμβάνειν  τον  βότρυν 

πατηΒέντα  [68] 

τράπηχΐ'  δόρατι  (οί.  τράφηξ,  τρόπηχος) 
τραπήν  (Οογ.)•  ληνοπατεΐν 
τραπήναΐ'  στραφήναι,  πεισΒηναι 
τραπητός'  ό  οίνος 


τραπομένους*  τρεπομέτονς  [9^ 

τρακ  Φ"  απέλθω 

τραρόν  (0•τ.)*  ^^χύ  (196) 

τρασιά  (Κ«ρ•1.  ίτ.  €ΧΧΧΐν>•   17  τεη  σύηε 

ψύχτρα,  παρά  τό  τερσΜί9Β*9.   '^Τ^νν  <έ«κ, 

ίνθα  ξηραίνουσιρ  αυτά  [1Ζ,  II] 

τραυλόν  ηδύ.  λεπτόν 
τραυλός    (Ηβτοά.  1Υ   155)•     φαλλός,   τψ 

γλωτταν  βεβλαμ(μ)ένος 
10    τραΰμα*  πληγή,  ίλχος.  μ^^λωψ  (1^1) 
τραυματεΐαι  (Τ&αο.  ΤΙΙ  75)*   σφβγαΐ  η- 

τρωμένοι  (τραυματίαι) 
τραύσανον  (ΡΙι•γ•€τ.  £γ.  Ι,ΥΙΙ)  *  ξηράν  αί» 

ή  φρύγανορ  (€ί.  γάρσορα) 
Τραυσός  (Ηβτο<Ι.  Υ  4)•  ΜΒνος  ΣχόΘιχφφ,  Λ 

τους  μ^ν  γεννωμένους  άτιμάζοτβσΐψ  τους  Ιέ 

τελίυτωντας  χατενφημ£ζανσΐ9 
τράφαλλος*  ό  χλωρός  τνρός.    οί  5έ  τρε- 

φαλλίδα  [8!| 

20    τραφερήν  (£308)•   ξηράν,    τό  γάρ  παίξει 

θρέψαι  λέγουσιν 
τραφερόν  πηχτόν.  τρόφεμαν.  λένχόν.  ξψ- 

ρόν.  πεπηγμένον  (εί.  τράχη) 
τράφεται  (Όοτ.)•  πήγνυται 
τράφηξ*  χάραξ.  σχόλωρ.  Ινισε,  δέ  τό  δόρν. 

άλλοι  τό  της  νεώς  χείλύς 
τραφηρά-  ξηρά 
τράφος  (Ογ«Ι.Ι)*  τάφο; 
τράχε  (Οογ.)•  πορεύου  (εΤ.  ^ραχτιχόν) 
30    Τραχείς-  ή  νυν  ΉρεΙχλεια  χαλονμένη 
τραχηλιάσας'  εναντιωθείς,  άπειθήσας 
τραχηλιω'  ύψω  αυχένα 
τράχηλος'  αύχήν  τραχύς,  σκληρός 
τραχήλους  (Ροβίάίρρ.  οοη.  ρ.  517  β1.)•  τα,• 

πορφύρας,  ένιοι  τους  σπονδύλους  των  χογ- 

χνλίων 
τρέ'  σε  Κρήτες  [96.  97] 

τρεις  θεοΐ'  παρά   Σόλωνι  έν   τοις  άξοσιτ 

δρχφ  τέταχται.   ίνιοι  χατά  τό  'Ομηριχόν 
40     Τρεμιλία•  ή  Αυχία 
τρέπεί'  μεταστρέφει 
τρέπεταΐ'  άλλάσσεται.  μεταβάλλεται 
τρεπόντων  επιστρεφόντων 


€00.  51  τι;  τον  57  τραπεζών  61  τραπένον  πάλιν  65  τραπεΐν  71  τραχν 
80  τρανσος        90  τραχής        09  τρέμεινα 

ΗΕ8.  41  τραχτενεΐ'  μηχανάται  42  τ(ρ)αχτωρία'  μηχανουργία  50  τράπε  {Ε 
676)•  ίτρεψεν  51  τραπεζήες  {ρ  309)•  οί  προς  ταΐς  τραηέζαις  λιχνενοντες.  χαϊ  οΐ  επιτρα- 
πέζιοι, χαϊ  οίχουροί.  λύσις  της  τον  σώματος  σννεχείας  χατά  μιχρόν  τι  μέρος  της  συνάφειας 
διακοπείσης  (β<1  τραύμα)  52  τραπεζίας  {Χ  69)•  παρά  τη  τραπέξν  τρνφομένους  68  τρα- 
πέονσι  (η  125)•   πατοϋσιν  έπΙ  τ^  ληνφ  69  τράποντο   (Γ  422)•   «ί^  φυγήν   έτράποηο 

73  τρατιχόν  θρηνητιχόν^  λυπηρόν  (τραγ — )  74  τρανλίζεΐ'  ^ελ?Λζει  (Μοβτ.)  82  τρά- 
φεν  {Α  266)•  έτράφησεν  96  τρεΖν  φοβεΐσθαι,  φεύγειν  97  τρεις  εχαστον  άνσαζ 
(ι  65)  •  τρεις  Εχαστον  φωνήσας  χαϊ  άναχαλεσάμενος.  έθος  γάρ  ήν  -^έν  τοις  των  έχΐ  της  αλλο- 
δαπής τεθνηχότων  τάς  'ψνχάς  μεταχαλεϊσθαι  χατά  τδν  άπόπλουν 


1469 


τρεητότψιτος  —  τρ$βων0φόρ0ς 


1470 


[]<•».  β] 


τρ€ητότητος•  τρΟΛης 

τρέΛω'  διώκω,  ή  φεύγω 

τ  ρέστη  ς'  δειλός 

τρέφειν  Ιχειν  (γ.  1.  ΕοΓ.  ίΓ.  326,  6)•  κη» 
γννναι.  χαϊ  τρέφεται  (ι  346).  ομοίως 

τ  ρ  έχε  IV  αγωνίζεσαι 

τρέχνος'  στέλεχος^  κλάδος^  φντάν^  βλά' 
στημα 

τρέψαν  μετέβαλλαν 

τρέψειαν  νιχήσειαν,  πατά^ειαν  10 

τρέψομαΐ'  έξω  ηορενσομαι.  διώξω 

-^τρηγαλέον  διερρωγότα  (Ερψ^) 

τρήματα  {?\εϊ.  ΟθΓ£^.  494  Β)*  τρυχήματα 

τρηματιχτάς  (ΟθΓ.)'  χνβευτάς.  άηό  τώ» 
έν  τοις  χύβοις  τρημάτω/ν  (βορΙίΓοη.  ϋτ.  99) 

τρηρόν  έλαφρόν,  δειλόν•  ταχύ,  ηλοϊον  μι- 
κρόν 

τρήρων  δειλή,  περιστερά,  άηό  του  τρεϊν^ 
δ  έστιν  φοβεΐσΒαι*  δειλόν  γάρ  τό  ξωον 
καϊ  ταχύ  [19—26]    20 

τρητοΐς  έν  λεχέεσσι  (χ  12  Γ  448)*  τοις 
χατά  τάς  άρμογάς  τετρημένοις^  ή  Ιμαντε^^ 
τοις,  Ιμάσι  γάρ  ένετείνοντο  αί  χλίναι^  ώς 
χαϊ  τά  βά^ρα 

τρητοχουρήτας'  γνησίας  γνναΐχας.  οΐ  δέ 
ηαρ&ένονς  (^ί,  τριτοχονρη) 

τρητόν  έλαιον  διά  τό  κοίλωμα  έχειν  τόν 
άγριον  ίλαιον 

τρηχαλέφ'  τραχεί  [Μ.  20] 

τρηχύ  νόημα'  σχληρόν  νουν  30 

τρί'  χατά  τοΰ  κολλοΰ  τούτο  προστίθεται 

τρία  Θηραμένους  (Ρ•1/Ι6ΐ  ρ.  867  Αη•Ι. 
ρ.  1165)-  άντιχρυς  τά  τοΰ  θηραμένου{ς) 
έιτι^ιίμία  έχτέθειχεν 

τρίαινα'  δόρυ  τρεις  έχον  άχμάς 

τριαινατήρες•  άντϊ  τοΰ  άροτριοΰντος 

τρία  χαΐ  δύο  (Αγ.  Ε^^.  1187)-  έηϊ  χράτ 
σεως  πότου,  δύο  δέ  -ήσαν  κράσεις '  τρεις 
μέν  ύδατος  προς  ίνα  [εά  85]  χαϊ  πέντε 
ύδατος  προς  δύο  40 


τριαχάς  (Εγψοτίάη)'  ή  τριακοστή  τοΰ  μη- 
νός, χαϊ  σύστημα  τι  των  πολιτών 

τριακατίοΐ'  οΐ  έφηβοι,  χαϊ  τό  σύστημα 
αυτών  (Οογ.) 

τρϋίχχ;  (ΑΗ•!.  ίΓ.  €ίΛ)'  άντϊ  τοΰ  τρις. 
Αάχωνες 

τριάκοντα  (ΡΙιι^ηΙοΙι.  οοιη.  1  ρ.  159)*  ούτοι 
έχειροτονοΰντο  διχασταϊ  ΆΒήνησιν^  οίτινες 
έξημίουν  τους  μή  παραγενομένους  τών  πο- 
λιτών εΙς  έχχλησίαν 

τριαχοντόρι(οι)'  πλοία  ύπό  λή  (λ'Ι)  χω- 
πηλατούμενα 

τριάντος  πόρνη  (Ερ{€ΐιαπη.)•  λαμβάνουσα 
τριάντα,  δ  έστι  λεπτά  έίχοσι  (χα') 

τριάξ'  τριαχάς 

τρία  Στησιχόρου  (Εαρο1{<1.  ρ.  481)*  έθος 
ην  παρά  πότον  ^όβσθαι,  ώς  χαϊ  τά  Όμη- 
ρου 

τριβακόν  ίμάτιον 

τριβαλλοί  (Β«ιηο•ΙΙι.  1269,  9)*  συχοφάνται, 
οΐ  δέ  τους  θωπευτιχούς,  έν  τοις  βαλανείοις 
{δια)τρίβοντας,  χαϊ  έπϊ  τά  δείπνα  εαυτούς 
χαλοΰντας 

τρίβανον  λήχυ&ον 

τριβή'  διατριβή,  ή  βραδυτής 

τρίβολα  (Αγ.  ΝηΜ>.  999.  1003)•  οτρεπτά. 
στωμύλα 

τ  ρ  ίβ  όλοι  (Αίοιβί)  *  άχάνθης  είδος  *  δΒεν  χαϊ 
τό  τοΙς  Ιπποις  έν  τοις  χαλινοϊς  ίντιΒέμενον 
(ΡοΙΙ.  Ι  148) 

τρίβολον  άχοντα'  τρίαιναν 

τρίβοντες'  λειοΰντες,  ή  φανεράν  ποιοΰντες, 
ή  λείαν 

τρίβος'  ατραπός ,  οδός 

τρίβουνος  (ΟχρΗΙ)*  έμπειρος  [Μ] 

τρίβων  στολή  έχουσα  σημεία  ώς  γάμμα 

τρίβωνα•  στολισμόν 

τρι/ϊονιον  (Εαροΐί^.  ίΓ•ΙΥρ.637)*  πάλλων, 
περιβόλαιον 

τριβωνοφόρος*  ό  φορών  στολήν         [59] 


€00.    1310  €Γ.  τέρχνεα  16  τρησμαστικτάς  —  άντϊ         Π  τρηιρόν  (τρηρόν  εί 

τριήριον"!}      24  Ιμάντα,  τοις  26  το      ύ1  τρή      32  έχτέΒιρίεν      (34  τοιαινω — 1)      37  τρια- 

χάτιοι,   εύφημοι       38  τρεις  39  ούτω  —  έβημιοΰντο  —  παραγινομένους       4θ  ύποληχοπε- 

λατούμενα  41  τριάκοντα  43  τριάς,  τησιχόρου  —  περϊ  44  τρίβαχον  45  τρί- 
βαλλοι 

ΗΕ8.  1305  τρέσαι  {Ν  515)*  φυγείν,  φοβηθηναι  6  τρεσάντων  (5  622)-  φοβι^θέν- 
των,  ή  διά  δέος  φευγόντα^ν  (ηοη  Τ^γγΙαφ.  ίτ,  11,  14).  χαϊ  τρέσσοντες  ομοίως  19  τρηρω- 
νες  (μ  63)*  περιστεραί       20  τρήρωσι  (£778)•  περιστεραΐς       21  τρηρσώνα  (7855)*  δει^ 

λήν,  άπό  τοΰ τρέμειν       22  τοητοϊ  λοβοί  (5182)*  τά  άλόβα,  τά  γάο  ένώτια  έλλόβια, 

διά  τό  έν  τοις  λοβοις  ένίεσΒαι  23  τρητοΐο  λί^οιο  (ν  77)*  εΐώ&ασιν  έπϊ  τών  λιμέναη^  τρυ- 
παν  λίθους,  Ινα  έξ  αυτών  τά  απόγεια  σχοινία  έξάπτωσιν  οί  ναΰται  28  τρηχεϊα  (4  27)*  τρα- 
χεία, πολλάς  έξοχάς  έχουσα  29  τοηχείαν  {Β  633)*  τραχεΐαν,  καΧ  τά  δμοια  ΑΛ  85  ΓοΙνον 
δέ  μία]  54  τρίβος•  οδός  (οί.  ΡηίΙφηιοιι•  ρ.  67)  59  τρίγανον  είδος  μέτρου  παρά  τοις 
γεωμέτραις 


;« 


1471 


ΤφίψΙ&  —  τψίπφψς 


χ^ΙψΙ'^ψΛ   (Ε  ίίΛγ    ΜΑν#έ««-    γΧΙίΨΛΐ 
γάρ  •ί  όφ^ΛίμΦί'   τψίκΦΜΜΛ^  τψίέψ^]^μβ^ 

τριγΧώχΐΨΐ  (€β1Ι.  ΙΜ.  31  £3Μ)•  τρβγωνψ^ 

τρέίζ  γ^ψίΛς  /χ#τη 
τρίγρνοι  (Εβη  Ιμ•  4Ν)*    «ΐ^έη^τ  /«ρμοτ 

έ««#;ΐ^άιττ<(,  1^  οΙ  τρ§Ις  (Εν.  Β.  ί.  1#23) 
τρίγωνύψ  (Κβρ•!.  ρ.  481)•    ι16#ι  4ργέ99ν 

ψΛλτηψίΦΌ.    ιί  ψντόψ  έρ  ΑΙγύπτψ.    {Μφς 

μέτρον  ΜΜρά  τάΐζ  γίΦρίέτρΛίς) 
^τριγός-  τρηγ^  (ίΜ) 
€ρίζ€ΐ'  φωΗΙ 

*^''ΤΧ^£'  ΛίρίφρΛγμα^  ^ηφάψη,  τηχίΦΡ 
ορίζουσα  {φ  6,  7)•  ψ^ροϋβΛ  ΧΜΜχόν  η 
τρίζω ος'  δς  τρέΙς  ψ9ΨΜάς  έξή/γαγη 
τριήμερος*    θί^μοφόρίΛ  ύηέ   ^^  Λάηβηης 

<144#> 
χρκ^ιμιοΧία  (€•1Ηχ€««•)'  ψαϋς  μαχρά  έψτυ 

ααταΦτρ^μαχύς 
τριήραρχος'  τρνήρΌυς  έρχωψ^  4^τψί  ΛλσΙων 

ΛρΧΜμικων 
τρί'ήρ^ις'  λΧφΪλ  ΜοΧΛμικά 
τριήρη  ς '  ίξω  της  9ίώς  χαΐ  ^09  τι  ίχΛωμα 
τρίηρον  ηΧοΙύν  μικράν 
τριηρφνόμος'  τροίραρχος 
τρι^αΧΧίαΐ'    μεγάΧως  τοΰ  9άΧΧ$ΐ9  αΙτίαι 

(τρί»αΧίδ€ς^) 
τρίηαρηον  τριττ^  (€ί.  τ<ρ4— )  [88] 

τρίχχος*  όρνιΒάρων,  (6)  χαΐ  βασιΧ$ύς, 

ύηό  ΉΧέίων 
τρικόλ{Χ)νβον  (ρθ€ΐ.)'  τ^μισμάτιάν  η 
τρικόνητος'  ό  ΛολΧάχις  άηοΧέσ&αι  άξιος 

χαϊ  χαταχωσΘήναι 
ΤριχόρυνΒος'  ανδρείος  ΊΙρως 
τριχότνΧος  οίνος•  ου  τρΐΐς  χατνΧαι  όβο- 

Χον  ηωΧοϋνται 
τρίχουρος•  6  ίκΐ  τρία  Ιτη  χ(χ[α&]αρμίρος 

χ  ρ  ιό  ς,  ομοίως  χαϊ  6  μή  Χ€χΙα9^ρμένος  .... 
τριχτ  $1ρ  α'   &νσία  Ένυαλίφ.    Βύεται  δέ 

ηάντα  τρία  χαϊ  Ινορχα 


τριητ^Λ  { 


τρίηνζα'  ««ϋ% 
τριη^μία  (ΑμΑ 
τ^έλλ&«τ•^  (β  488) 
τρίμηνοι  πνροί 


Μΐβ>•  ςΰυη 


ί• 


.  ΤΙΠ  1,  4)-  ι£ 


τ^έ^λ.οιτ   (ΟηΙ^  ΒίΒ.  ^  939)•    η4 

^ητον  ίμάπΦν 
τριμίβπφν  ίμάηφ^ί,  *ΛβΛέο§ΐΛΐ  ρΐ) 

τ^&^έτλ9β  ψφάφματΛ  (Κ€»Λ^ι,)•  τψίμβΛ 

[ΜΗ] 
τ^;^|ΐβ(Α1αΜ.^471)Γ  ^^οοβΜτίζφ^  ωίμα  α 

τρίοψ^ον  μίτρφν  η  μλ^ 

τρ^ρ^ρ;  (Δτ.  ίτ.  ΧΠ  ^18Μ>  χλϊ  τριόί•ν; 

Μλιη&υνηχώς'  ώέως  τές  τ^^  Μη^  ηΐ 

τρίαινα 
20    τ^&•1ι^^«&Ρ9  Λρμα  {8•ψ^%€Ϊ^)Γ  τ4  ^χ  ι^μρ 

ΌλνμΛίάδωΦ  ^μίψμένφψ  ^ 

τριοπηΧίς  (Δτ.  Α€^  813)•  Η^μαι  ωπαρϋ^ 
ΤριέΜίον  (ΤΙΗΙ€.  Τΐυ  35)•    ι|  1Μ^.  ηΐ 

ίβρορ  Μ^  έφρτάξαν0ΐ9 
τριΟΛίς    {τρίφττίέ}•    τρίφψφαύψφς.    Ιρμι 

ζωνν    όμοιον    έχρώι,    χαϊ    ««ριτ^βχ^λΐΜ 

τρεις  ίχον  άψΒαΧμούς  ύαλφΰς  [Μ] 

τρίορχος  (8ίΒΐ•Βί4.  Αμ.  Ιτ.  9)  •  €16•^  Ι^ρα•; 
τρίο^•  ό  ύηό  των  1Ινθα/•^αηητ  ^  Μίφως 
33       ν^ον; 

Τρ4«βτρ€;(•  ο(  ηρωτοι  ττννονμανοι  (1448; 
τρ/ιτβ^βν*  η)ρ  τρώηξαν.  ΒοιαοτοΙ 
τρίπΧαχα  (£480)*  τρϊς  έπιχτυχ^ήναι  Ιίυτα- 

μένη{ν) '  Ιξ  ού  την  μίγάΧτ/ν  &ηλοΐ'  τρίατν- 

χορ,  τριαΧήν  [16] 

τρίηοδα  (Θ290)*  Χέβητα  τρισχελή.  χαλχίοψ 
τρίηοΧον   {Σ  642)•    τήν   τρϊς  -ή  ηοΧΧαχα 

μεταβίβΧημένην  διά  της  άροτριάσεως  γην 
ΤρίηοΧις'  είδος  πέμματος.  χαϊ  ηόΧις 
ή^τρίΛονηται•  έορτη  τις  ρΐ] 

τ  ρίπους•  Χέβης,   χρατήρ.   έχρωντο  όέ  αυτό 

είς  τό  θερμαίνει»  ύδωρ,   ό  δέ  έμηνριβή- 

της  ίστϊν  ό  έξ  έαυτοΰ  χόδας  £χων  εΙς  το 

ύαοχαίεοΒαι 


40 


€00.  62  τρινΧήξειν^  71  εί:  στριγχός  78  ^ητόν  84  άηό  ΙΧείων  91  τρίχτυα 
ν^  τρύΧΧιατος  96  ατμαμήνιοι  (1.  σιτανίαι)  1400  τριμίτοατα  2  τρίμμα  ό  άρωμαχί- 
ζων  ηέμμα  —  γινόμενον  9  τρι5#κιο;  —  ΰοΛον;  11  τριόρυχος  εΐ  16  τρυτΛαχαί,  χροα- 
εηι τριητυχόν        17  χαλχία        18  τρίηοΧιν 

ΗΕ8.    64  τρι^Άιίνα;•  εύμόρφους  όφ^αΧμούς      65  τριγχωσαι•  φράξαι       83  Τρίχχη 

(Β  729)•  ιτ(^λι;  θεσσαΧίας       92  τριχτι^^'  Β^!^^^^  φυΧής 99  τρ^/Ε^ι/τα^^ονιστ^^^- 

ό  τρίτος  αγωνιζόμενος  1401  ^Ρ'μ  ^£  (-^  256)*  φοβεΐσ&αί  με  6  τριοπι/ν*  τριόφ^αλμον 
(τρωττίς)  10  τριόροφα  (ΙΙΙΚ«§^;.  ¥18)*  τρίστεγα  16  τριηλ^  τ«τραιτλ]7  Τ€  (α  128)* 
τριιτλασ^ονα  χαΐ  τετραηΧάσια       21  τρ^χο;  (Λ  164)•  τρίηους 


1473 


τρίητήρ  —  τρ»φιιμ»ρβίν 


1474 


τριητήρ  (Νί€.  ΑΙ.  490) '  φ  χήν  σταφυλήν 
τρίβονσιν.  νηό  όέ  Σιχύ,ών  ό  δοΐδυξ  [ΐΛ,  ΊΛ] 

τρϊς  άλιτήρίος*  αμαρτωλός 

τρϊς  εξ  (ΑββοΙι.  \ζ.  33  ΡΙι«γ«€Γ8Ι.  ρ.  315)* 
νικητήριος  βόλος,  χαϊ  ηαροιμία*  τρϊς  Ιξ  ή 
τρεις  χνβοι.  έλέγετο  δέ  έηϊ  τον  εύστοχου^ 
άηό  των  χνβεντών 

τρΙς  ευδαίμων  τρωμαχάριστος 

τρϊς  όλβιος  (8ορΗ. ίΓ. 750) *  τριαμαχάρωτος 

τρισηόλιον  (Ηββίοά.)*  βοτάνη  τις  10 

τρισσός'  είδος  δφεως  (οί.  ^ρίσσος)  [32.33] 

Τρίτα'  όντως  ή  Κνωσσδς  ώνομάζετο 

τριταγωνιστής '  ο  τρίτος  αγωνιζόμενος 
(1399)  [36] 

•^τριταία•  παρά  Σόλωνι  μή  ηλείω  είναι 
τριταίας  τήν  κτιστήν 

•γτριτενς'  γάρ  χοίνικος  ούτος 

Τριτήες  γενεήν  οΐ  άπό  του  Τριτέων  πό- 
λεως χύνες,  ή  έστι  πλησίον  Φωκίδος 

τρίτη  θεσμοφορίων  (Αγ.  ΤΗ.  86)•  ζητεί-    20 
ται,  πως  άμα  μέν  λέγει  τρίτην  θεσμοφο- 
ρίων είναι^  αμα  όέ  μέσην,  τεττάρων  ούσωρ 
ήμερων  (1374) 

τριτημόριον  οΐ  ίξ  χαλκοί 

τριτήμορον  (ΤΗαο.  II  98)*  ίλέγετο  καϊ  ίπΐ 
της  μοίρας ,  χαϊ  έπϊ  νομίσματος  αργυρίου 

Τριτογένεια  {Δ  δ15)•  ι^  τό  τρεΐν  Ινγεν- 
νώσα  τοις  έναντίοις 

Τριτογενής   (Αγ.  Εηη.  1189) '    επιθετικός 
ή  *Α&ηνα.    άπό  του  τρεΐν    ένγεννάν    τοις    30 
πολεμίοις  *  ή  τφ  παρά  Τρίτωνι,  τφ  ποταμφ 
Αιβύης  έμφανισθήναι 

τριτοχονρη'  ή  πάντα  συν(τε)τ4λεσται  τά 
εΙς  τους  γάμους•  τιν^ς  δέ  γνησία  παρθένος 
(1325) 

τριτόμηνις  (Ι,γοητζ,)•  ή  τρίτη  του  μηνός 

τρίτον  ήμίδραχμον  (0ίη8Γ€ΐι.)'  αί  δύο 
δραχμαϊ  καϊ  τριώβολον 

Τριτοπάτορας    (ΡΗίΙοοΙιΟΓ.  8ΐ.)'     άνεμους 
έξ  Ουρανού  χαϊ  Γης  γενομένους ^   χαϊ  γε-    40 
νέσεως  αρχηγούς,    οί  δέ  τους  προπατέρας 
(1413) 


τριτοπηλίς•  σκορόδωψ  δέσμη^  άπδ  τον  πε- 
πιλήσθαι  καϊ  συνεστράφθαι 

τρίτος  κρατήρ•  Σοφοκλής  Ναυπλίφ  κατα- 
πλέοντι  (Γγ.  389).  έν  ταΐς  συνονσίαις  έκιρ^ 
νώντο  κρατήρες  τρεις,  καϊ  τόν  μέν  πρώτον 
Διδς  ^Ολυμπίου  καϊ  θέων  Όλνμπίων  Φλέ- 
γον τόν  όέ  δεύτερον  ήρώα^ν  τόν  όέ  τρί- 
τον σωτήρος 

τριτοστάτις'  Αριστοφάνης  έν  Σχηνάς  .... 
(ίΓ.  ΧΥΙΙ1) 

τριτύς  (Οβιη.  184,  10)*  τριάς 

τριτώ•  ^ενμα.  τρόμος^  φόβος 

τριτώ•  Νίκανδρος  ό  Κολοφωριός  (ίτ.  145) 
φησι  τήν  κεφαλήν  χαλεΐν  Άθαμάνας 

τριφάσιοι  (Ε^τοά,ΙΙίΒβ)•  τριπλάσιοι,  τρί- 
φωνοι 

τρίφυλλα•  πολύφυλλα.  καϊ  πόα  δέ  τις  μη- 
δική ούτω  καλούμενη 

Τρίφυλοΐ'  οΐ  Καύκωνες 

τριφυόν  τριπλούν 

τρίχα•  τριχώς 

τριχάΐκβς  (τ  174)•  τριχόθεν  έλθόντες  ή^ άπό 
βίας  [01.  62] 

τριχή•  εΙς  τρία  μέρη 

'^^^Ζν^(^^  Αββ€λ.  ββρί.  760) *  τρικόρυ- 
φον 

(τρ.ίχθα)•  τριχή'  τό  δ'  αυτό  καϊ  τό  τρί- 
χα^  ή  τό  τρίτον  μέρος  (Ο  189) 

τρίχίδες  (Ευροΐ.  ίΓ.  XVI  ρ.  493)•  αΐ  χαλ- 
κίδες.  *Ηρακλέων  δέ  μεμβράδες 

τριχόβρως  (Αγ.  Αΰλ.  1111)*  θηρίδων  κα- 
τεσθίον  τους  λόφους  των  περικεφαλαίων 

τρίχορδον  όργανον 

τριχοκόμος•  τριχών  έπιμελού μένος 

τριχοτρώκται•  ζωύφια  τά  τάς  τρίχας  κα- 
τεσθίοντα 

τριχώδη'  όργανα  πολιορκητικά,  πρός-^χώ- 
ρησιν  επιτήδεια 

τριχώς•  τρισσώς.  -^ ύπομονητικώς 

•\•τριχώσαι•  θά^αι 

τ  ρ  ιψ  {η)  με  ρ  ε  IV  (Αγ.  Υββρ.  849)*  οτραγγεύε- 
σθαι^  καϊ  παρέλκειν  τάς  ώρας 


000.    26  τρισαλ —         27  τρισεξ  —  τρϊς  κύβοι         28  τρισευδ —        64  τρίττα 

γ 

Α2  τριτημόριον  —  άρ ;  οί.  έχ  τριτημόρου  43  ίν  γεννώσα  44  Ιν  γενναν  —  τό  περϊ 
46  τρίτο  μην  ίς  49  πεπηδεΐσθαι  (οί.  τριοπηλίς)  50  Ικέρνοντο  51  τριτοστάτης  — 
σχηναϊς  57  τρίφυλλοι  62  πολύτιμον  64  τριχήν  66  τριχθάδες  67  τριχό- 
βορος        69  τρίχος 

ΗΕ8 
25  τρις 

βασιλέως^    ^ ^-,η,-  *  -»       ^  ^  --       >-- 

(Κ  253)*  τρίτη        61  τριχάν  (μ  312  ^  483)*  ή  τρίτη  φυλαχή        62  τριχαπτόν  (£ζ€θ1ι.ΧΥί 

υπέρ  των  τριχών  της  κεφίΐλής  άπτόαενον,  η  πολύμιτο 


10)*  τό  βαμβύχινον  ύφασμα  ύπί 


93 


1475 


τρ^ωό^λον  — -  9ρ4γα 


147( 


τριοόβλον  (Ι)•τ.)*  τρΜ»9  ήμψναίωψ  «τα- 
Βμός  [ΙΒ] 

τριωλαξ•  άγων  καρ^ίΜων  δρόμαν 

Τροία*  χόλις 

Τροίης  (α  2)•  τ^;  'ΙλΙον 

Τροιξή(ν)'  Λολις^  ή  χωρίον  έν  *Αργη    [81] 

τρόμος*  ^ύλάβαα,  δέος,  φνχ^Ι  (Γ  34 1) 

τρόνα'  αγάλματα,  ή  φάμματα  άν&ινα  (Χ 
4411) 

τ  ρ  ό  ν  ο  ί'  Ί"  στνΛΛίοι.  στήμίον,  άρκιΜτη, 
άτρακτος 

τρόηα  (ΟΓβΙίιι.  ρ.  113)*  ΒΪδος  ηαώιας^  χαθ' 
^ν  οτρίφουο^  τους  αστραγάλους  εΙς  τό  Ιτ«- 
ρον  μέρος 

τροηαγός*  ό  άκητιμασμένος 

τρόηαί{α  8ορ1ι.  Τγ.  751)*  νιχητήρια^  σύμ- 
βολα νΐχης 

τροηαΐ'  αΐ  δύσεις,  καΧ  αΐ  μΛταβολαΙ^  αίφν- 
γαΐ,  αΐ  διώξεις:  νομίσματα  τίνα  (βά  τρο- 
ΛαΙχά).  χαϊ  αί  μεταβεβληριέναι  φροντίδες 
(ηά  τροηαία) 

τροκαλίξεί'  στρέφει 

τροηαλισμός'  μεταβολή,  χαΐ  τό  έχ  συμ- 
βόλων νποδέχεσ&αι  [91] 

τροηέοντο  (Όφγ.1)*  έηάτονν.  άκό  τούτου 
χαϊ  ό  οίνος  λέγεται,  τραηητός  (12θ2) 

τρόηηχος'  μερϊς  της  χώηης  ό  τρόχηξ^  ού 
επιλαμβάνονται  θΙ  έρέσσοντες•  ώστε  άπό 
μέρους  τήν  χώπην  [94.  95] 

τροηίας  (ϋτ.  Γγ.  VI  ρ.  1028)*  οίνος  μετά- 
βεβληχώς  χαϊ  Ιχλυτος  [97] 

τρόχις'  τό  χατώτατον  της  νεως  (ε  130) 

τροηοί'  οί  Ιμάντες  των  χωηών,  ή  οΐ  χατέ- 
χοντες  τάς  χώηας  δεσμοί  δερμάτινοι ,  όταν 
έλαύνωσιν,  οΐ  τροηωτήρες  (δ  782) 

τρόηον  τινά  (ΜβπΒηά.  Γγ.  Ι Υ  ρ.  234)*  άντϊ 
του  {χαλάς  αν)  [»ά  1500] 

τρόηος'  η&ος.  γνώμη,  ηροαίρεσις 

τροηοΰσ&αι  (οΓ.  ΕιιΙ>υ1.  ρ.  229  ΑεβεΗ.  Ρ^γβ. 
376)-  όρμόζεσΘαι.  μεταβάλλεσθαι,  τρέπεσΒαι 

τροηώσασΘαί'  τό  τήν  χώπην  προς  τόν 
σχαλμόν  δήσαι  τω  τροηωτήρι,  ή  δια  ή^  μη- 
χανής νιχήσαι  [4] 


τρούεται  {Ιλοολ,)•  ΙσχψαΙν^ται^  τψατω, 

^τροΰροΐ'  δρόμοι^  στάδιύΐ 

τρουφωνίδαι  (Ι.«€0Β.)*  ^Ιδως  χροχωτοθ 

τροφαλίς  (Ενροΐ.  ρ.  688)-  τνρός  μαπρός 

τροφίμη•  δέσποινα,  ή  μ^ήτ^ίρ 

τρόφηξ  (Οογ.  Α«ο1.Ι)*  χάρα^^  σχόλοΦ 

τρόφΐ'  τεθραμμένον,  μέγα  (Λ  307)* 
ηολλόν  δέ  τρόφι  χϋμα• 
γέγονε  δ^  χατά  άποχοπήν  τον  τρόψιμον 
10    τρόφιμον  6ν  ήμεΐς  δεαΛόσυνον.  χαϊ  τ  ρέ- 
ψιμο ν*  -^  ανδρός  δαχτνλίω  [%\ 

τρόφι  ς  (ΗΙρρΟϋΓ.)*  ^^  τε&ραμμένος 

τροφιοΰται*  ηαχύνεται 

τροφόεντα  (Ο  621)*  ευτραφή  χβΐ  μχγάλε 

τροφοί'  άντϊ  τοΰ  θρέμματα 

τροφό  ς '  νεώτερος  δεσπότης   (β4  τρόφίμοζ], 
ή  μήτηρ  (δορίι.  ΟΤ.  1092) 

τροχάδες•   σανδάλια  άπό  αΙγ^Ιο/υ  δέρματε; 

τροχαΐα'  μέσα  έν  χύβοις:  ^  όδός^  ώς^Ρ'α- 
20        θων  {τροχιά%) 

τ  ρόχαλο  ί'  οΐ  ήδη  ιΤ€ρ&(009Τ€£^ 

τροχαλόν  τροχαΐον.  ταχύ.  ύ}  Μ^ρετρέχη 

τροχαντήρες'   προς  τα  πι^δαλία,    χαλύτεί 
τής  πρύμνης  μέρος 

τροχαντήρ'  τής  τοΰ  μηρον  χεφαλήςήΐξ• 
Ιχφυσις 

τροχάσας'  σπεύσας,  δραμεόν^  προλαβενν 

τροχηλατεΐ  (ΕαΓ.  Ογ.  26)*  έλαϋνει 

τροχιαί'  αί  των  τροχών  χαράζεις  [0] 

30    τρόχις  (Αββεΐι.  Ργοπι.  941)•    άγγελος,   άχό- 
λουΒος 

τρόχμαλον  (Αγ.  Γγ.  ίυο.  ΟΟΙ,ΧΧ)•    τό  πλή- 
θος των  λίθων,  χαϊ  τόν  σωρόν 

τροχό  εν  τροχοειδίς,  στρογγνλον 

τροχός-  περιβόλαιον,  τιΧχος.  τ}  χύχλος  (δο- 
ρΙΐΟΰΙ.).  ή  δρόμος  (τρόχος) 

τροχ{όω)σαΐ'  τρέχουσαι 

τρόχων    (ΕυΓ.  ΒΙβά.  46)*     δρόμων,     χαϊ  τα 
δμοια 
40    τρύβλιον  (Αηΐίρΐι.  οοιη.  ρ.   39)*   όξνβάφιοψ. 
ή  ποτήριον  •\  μυστηρίου 

τρύγα   (ΤΙιεοοΓ.  VII  70)•     οίνον    άδιήθητοψ 
άπό  ληνού 


€0Ί>.  80  τροίξη  88  ^{.  θρόνα  89  άρπεδώνη  (οΓ.  τρώα.  τρύνης)  98  τρώπηξ  (οί. 
τράπηξ  τράφηξ  τροφής)  1509  τροφή  μ.  δέσποινα  ή  (ΡοΙΙ.  111  73)  10  τροφής  —  αχοί- 
ληξ  (17  εί.  8€ΐιο1.  Ορρίηιβη.  Ηε\.  ϋ  634)  19  τροχαδέσαι  21  τρόχαλοι  22  τραχύ 
(3ά  τρόχμαλον^.)        26  τροχηματεΐ        30  τροχμαλόν        85  τρυβλίον 

ΗΕ8.  76  τριώροφα  (Οβηοκ.  VI  36  βΐ)•  τρίστεγα  81  τρομέοντο  (Κ  10)•  ίτρεμον 
ΟΙ  τροπαλόν   τραχύ   (1622)        94  τροπηχότερον   (ΕρίρΗβη.  Ι  ρ.  771  Ο)•   θεωρητιχώτερον 

άλληγοριχώς,  μεταφοριχώς,  ούκ  αληθώς        95  τροπής  άποσχίασμα  (Ιβοοό.   Ι  17)•  άλ- 

λοιώσεως  χαϊ  φαντασίας  ομοίωμα  97  τροπή'  άλλοίωσις  Α(!  1500  [τον  τόν  τρόπον]  4  τρο- 
πώσοααι  (Ρβ.  ίΧΧΧνίΙΙ  23)*  νιχήσω.  πλήξω  8  τροφ.'οντα  (Ο  621)*  εύτραφ-η^  χαΧ  μεγά- 
λως  αυξόμενα       28  τροχιάς  (ΗβΙΐΓ.  XII  13)*  ποριάς 


1477 


τρνγαβόλ$α  — *  τρωχτι/ς 


1478 


τρυγαβόλία*   ίΐς  ά  χαρχούς  ξηρούς  άκ^τί- 

&εντο 
τρνγεΖ  (Νιο.  ΤΗ.  3581)•  ξηραίνει,  [89] 

τρνγέρανος  (ΡΗίΙβιη.  ρ.  15)*  φάσματι  έοιχώς 
τρνγερονς'  τρυγΜεις^  όξεΐς 
τρνγη   (ΗίρροοΓ.  356,  29)-   ό  πυρός ^  χαϊ  ή 

χριθτ^γ  χαϊ  ηας  άλλος  χαρηός^  χαϊ  ηοιά 

βοτάνη 
•γτρνγήλλα'  τρώγλη  (τρύπημΛί) 
-^τρνγηλλος'   οίχοδόμημα  μεταλλιχόν  χα- 

τααχΒναξόμενον  (τρονλλοςί) 
(τρνγηφάνιον    ό  δεύτερος  οίνος)   οί.  εν» 

τρνφάνιον 
τρύγιος'  τρυγία  οίνου,  "ή  ελαίου 
-^τρύγμα'  δϋιλομα  {ητύγμα%) 
τρυγόνα   ιρ  άλλε  ιν   παροιμία  έΛΪ  των 

φαύλος  ηραττόντίον•  άηό  του  τρύξειν 
τρύγοιηος  (ΑγϊβΙ.  Ρβο.  535)*  ύλχστηρ 
τρυγφδεΐν  κομφδεΐν 
τρύγων   Ιχ&ϋς  θαλάσσιος ,  •ής  τό  χέντρον 

δηλητηριον,   χαϊ  όρνις,   χαϊ  ή  των  γυναΐ' 

χων  μίξις.  χαϊ  σύντροφος 
τρυγώς'  τάς  τρυγώνας  (1369) 
τρύειν  χατατρίβειν,  χαταηονείν 
τρύζει  (ΗίρροοΓ.  664,  52)*  γογγύξει,  ιριΒυ- 

ρ^ζ^^ 

τρύζητε  (1311)*  ιρι9υρίζητε ,  λογοποιήτε, 
γογγνζητε 

τρυηλίς'  ξωμήρυσις 

τρυμαλιαί'  τρϋηαι 

Τρυμαλίτις*  ^Αφροδίτη 

τρύνης•  έφϋίπων.  στημων 

τρύξ'  ό  νέος  οίνος ,  παρά  τήν  τρύγην.  χαΧ 
γλεΰχος  άδιή^ητον 

τρύξοντα  (ρ  387)*  χαταηονήσοντα ,  άνιΛ- 
σοντα 

τρυηάν  τρίβειν  (οΙ)8€θβη.) 

τρυπάνι;*  έργαλείον  τεχτονικόν 

τρυηανίζεται*  τρυηάνφ  πλήσσεται 

τρυηήλα'  τορύνη 

τρυαίπηιον  (Ευροΐ.  ίτ,  XVII  ρ.  555)*  τον 
χαρακτήρα  τον  άηό  της  βουλής  Ιν  ταϊς 
δοχιμασίαις  τοις  άδυνάτοις  χαϊ  τετρυ[μ]- 
μένοις  ,  ϊνα  μηχέτι  στρατεύωνται  ^  τό 


χαλαιον  έχάλουν  τρυοίπηιον,  τροχός  όέ  ι\ν 

ό  επιβαλλόμενος  χαραχτήρ  τΐβ  γνά9φ  των 

Ιππων 
τρύσχεί'  τρύχει.  ξηραίνει  (οΓ.  τρυγεΐ) 
τρΰσις  (Αγ.  ίΓ.  ΥΙ  β  ρ.  1079)*  νόσος,  πόνος 
τρυσμός'  γογγυσμός  (€Γ.  Βρψμός) 
τρυσόν  νοσερόν.  λεπτόν,  άσΒενές 
τρυτάνη'  ό  ζυγός 

τρύφαχτος'  ίνιοι  διά  του  ά•  δρυς  γάρ 
10        τό  ξύλον 

τρυφάλη'  περικεφαλαία,  τρεις  ίχουσα  λαμ- 
προύς αστέρας,  ή  ήλους 
τρυφαλίδες'  τά  τμήματα  του  απαλού  τυροΰ 
τρυφερός*  νέος  απαλός,  ή  ιριλός 
τρυφέν  χλασΒέν 
τρυφηλοΐς'  ΙπιΒυμητ(ιχ)οΐς 
τρυφοχαλάσιρις*  Ινδυμα  γυναιχεΖον 
τρύφος  (ΑροΠ.  ΐ6ζ.)*  χλάαμα  άρτου,  ή  ξύ' 

λον  χαταδεδαπανημένον  [79] 

20    ή^τρυφώματα*  Βρέμματα.  Ίταλ-^οί 

τρύχειν  (Ηίρροοτ.  310,  34)*   φΒείρειν,  τή- 

χειν.  χαταπονείν,  χαχοπονεϊν.  [χαχοπαΒεϊν] 
^ρνχνρο^  (ΕοΓ.  Τγο.  498)*  ^αχώδη 
τρυχίνοις•  ^χίοις  [84] 

τρύχωσα  (Οογ.Ι)*  τρύχουσα.  επιτρίβουσα 
τρώα'  άρπεδόνη 
τρωγάλια  (ΟίρΜΙ.  ρ.  413)*  τά  τραγήματα. 

Αάχωνες 
'\τρωγάλιον  δέρμα•  -^τάς  μελιχοχχίδας 
30    τρο>'α(  [«ά  80] 

τρώγλας'  τρύπας 
Τρωγλοδύται  (ΗβΓοΑ.  ΙΥ  183)*  οί  εΙς  τάς 

τρώγλας  οίχοΰντες 
-^τρωγμός•  τό  έπιΒέσΒαι  τήν  ΰλην  τρωγμόν 
τρώει  (φ  293  0«Π.  Ο.  133)-  τιτρώσχει,  δα- 

πανφ  [94] 

τρώεσΒαΐ'  τραυματίξεσΒαι  (Μ  65) 
τρώξειν  (ΟχρηΙ)*  ιριΒυρίξειν.  συνουσιάζειν 
τρωΒείς'  πληγείς 
40    Τρώϊοι  Ιπποι  (£222)*    άπό  Τρωός  του 

ήρωος-  ή  άπό  Τροίας  [09] 

τρώχτης   (ξ  289)*    φάγος,   ό  άπό  πόντων 

έσΒίων,   χαϊ  χερδαίνειν  βουλόμβνος,  παν- 

ούργος,  άπατεών 


€00.  88  οί.  έτρνγη.  τρύσχει  47  τρυγονοτράλλειν  (Ισιο  χατά  τρ.  ^.)  48  του - 
γητός,  ύληστήρ  (50  τροφός  βο.  ΑββοαΙβρϋΙ  Ρβαβ.  Υ1Ι1  25,  11)  51  ΡογΙο  της  τρυγόνας 
54  τρύζεται  χτλ,  55  ζώον  ^ύσις  65  έχάλουν  τρισ]  6β  οί.  τεούσχεται  ϋΐ  τρύσις 
69  τρυσσόν  (80  τρόφιμα*  τάΙ)  86  τ  ρω  α,  άρπίδώνη  (οί.  τρανοί)  88  τρωγάλιν 
(Ρρωγαλέον^)        92  οί.  ^ώσασΒαι,   ί«§^.  τρωσμός'  τό  άποΒέοΒαι  τη»  ΰλην  τρωσμόν  (αόοΓίιυ) 

ΗΕδ.  29  τρύγητος'  ό  χαιρός,  τρυγητός'  ό  τρύγος  (ΤΗβορΙιτ.  Υ  1,  2)  ^  79  τουφή• 
γαστριμαργία,  πολυφαγία,  είχαιοφαγία  84  τρυχόμενος  {α  288)*  χαταπονούμενος.  ανιώμΛ' 
νος.  δαπανώμενος  Αά  89  "^τρώγλΛς  94  Τρώες  {Α  256)*  οΐ  τι}ν 'Ιλιον  οίχούντες^  χαϊ  οί 
τήν  Τρωάδα  χώραν       99  τροχται  (ο  415)*  χαχούργοι 


.    Λ 


1479 


τρωματα-  -^  τυρβαύία 


ΙΜ 


τρώματα  (Ιοηβ•)*  τραύματα  [ΙΜΦ.  Ζ] 

τρωπασχέσ^ω'    μίταβαλλέσ^ω ^    έηιστρΒ- 

φέσθω 
τρωηαν  [ηά  5]  λΜηρ  [Λά  5] 

τρωηώντο  (ω  635)*   έτρέΛοντο^  μβτ</?αλ- 

λοντο 
τρωηωσα  (τ  621)*  τρέηουσα  τήν  φωνήν 
τρώσας'  ηλήξας^  τοξεύσας 
τρωτός'  ηα&ητός  (πληχτός^)  [1|μ-12] 

Ί-τυί•  ωόβ.  ΚρήτΒς 
τνβηχτίς'  χαχοσχόλος 
τνόβ  (8«ρρΗ.  1,  6)*  ένταν^α.  ΑΙολαΐς 
'^Τυδάν  χολωνάν  Τννδαριδαν  χολωνάν 
τνίγγα'  όρνιΘάριόν  τι 
τυχτόν  (Ε  831)*  χατ€ϋΧ€νασμέρον 
τνχτόν  χ  αχό  ν  τουτέστι  μέγα  χαχόν 
ίτυτ^όν  ολίγον  (τνΜόν  €ΐ€ί,1)  [Ζί] 

τύχω'  ετοιμάζω 
τύλαι  (Αγ.  ΑοΗ.  860  ΤβΙβοΙΙ^.)*   αΐ  έψ  ταΐς 

χΒρσϊ  φλύχταιναι^    ώς  ηίρισοά  τινα^  χαΐ 

τοις  ώμοις 
τ  ύλη•  της  χαμηλού  άκο  της  φάχ$ως  το  άχρον 

δέρμα 
τύλοΐ'    αΐ  όχΜδίΐς  επαναστάσεις,  χαΐ  τά 

των  αχθοφόρων  έηϊ  των  ώμων  τυλωματα 
τύλο  ν    (Αγ.  ΑεΗ.  653)*    τό  αΐδοϊον,    οΐ  6έ 

ξύλον  (ΕυΓ.  Γγ.  694) 
τύλος'  νεν$χρωμένη  σαρξ 
τνλωμα'  τύμμα 
-^-τύλαρος•  μάνδαλος 
ήΐ-τυλαρώσας•  μανδαλώσας 
τνμβάς  γννή'  τνμβάδας  ολίγον  τάς  φαρ- 

μαχίδας^    άπό  τοϋ  ηερϊ  τους  τύμβους  δια- 

τρίβειν  χαϊ  τους  νεχρούς  άχρωτηριάζειν 
τνμβογέρων  (Οοιη.  βη    Γγ.  €00X1»»)•  έσχα- 

τόγηρως,  χαϊ  ηαρη{λλα)γμένος  τ^  διάνοι^ 
τύμβος•  τάφος,  μνημεΐον 
τυμβωρύχος   (Αγ.  Κ«η.  1149)*    λωποδύτης 

νεχρών  [65.  86] 

τύμμα  (ΤΙΐ60€Γ.  IV  55)•  πληγι} 
τύμπανα    (ΕπΓ.  Β8ε€ΐι.  59)*    τά    δερμάτινα 

^αχτήρια    χόσχινα,    τά  ή^  εν  ταΐς  βάχχαις 

χρονόμΐνα 


τυμπα νίξ$€αι•  χλησσετοί^  έχδέρίτοί,  Ιβ|ν• 

ρω;  τύπτεται 
τνμπανον    (Αγ.  ΡΙαΙ.  476)*     φ   αΐ  Βέχρι 

χρούουσιν,  ^}  βίδος  τιμωρίας 
Τνμφαιον  ί&νος•    ά^θ9    έθνος,   λέγαϋ 

τους  Ήπ€ΐρωτας 
τννη  (ΟλΙΙίιη.  Ό.  124)•    -^  ίν    [•ά  42]  Αωξί- 

χώς  δέ  σύ 
τύνη  δέ  έπο ιή σας  (0ΟΓ.)-  σι)  δέ  (799) 
10    τνννός'  μιχρός,  τηλιχοϋτος 

τυννοΰν  τόν  (Αγ.  ΤΙι.  745)*  μιχρόν 
τυντλάξει  (Αγ.  Ρβο.  1148)•  αυτό  χαϊ  οΜ 

λέγει,   ή  ταράττει,    επιβαίνει  ^η^λον.   οί^ 

σχάπτειν  αμπέλους 
τύντλον  (Μβηβηά.  Γγ.  ΟΟΟΧΟΙΙ)•  βτηλόν 
τυντλώδους'  ύλωδους 
τύξιν  τεύξιν,  παρασχευήν 
τυπάδι  (8ορΗ.  ίΓ.  756)*  σφνρρί 
τυπάξειν  χόπτειν 
20    τύπαΐ'  εορτή  τις 
τυπαις•  πληγαΐς 
τύπανον  (Α«8θΙι.  Γγ.  64  0Γ.)*   ξνλορ  τι,  α 

φ  τυμπανίξουσιν 
τυπαστήριον*  τό  των  αλιέων  '^-στνμνίη 
τυπβΐ'  ^οφει,  χτυπεΐ,  χροτβΐ^  ηλήσσ€ΐ 
τυπείς  {Α  191)•  πληγείς  έχ  χειρός,  μΙ  «- 

σων,  "ή  τρω&είς 
τυπήσει•  πλήξει  (τυπτ — ) 
τύπης'  πλήχτης  (τύπτ — )  [Μ] 

30    τυπίας*  ούτω  χαλεΐται  των  τοϋ  χαλχον  η; 

-^τροχών  (ΡοΙΙ  VII  105) 
τυποΐ'  πλάττει^  γλύφει 
τύπος  (Α65εΙι.  δορρΙ.)•  χαραχττ^ρ^  είχών 
τυπούται•   ή^πλήσσεται,    ή- ίοΌται,  μιμείται. 

η  πλάττεται 
τνπώντες'  χοροί  τίνες 
τυραννοδαίμονα    ^^(,  ΟΓβΙίη.  ρ.  149)*  ι?» 

ουκ   αν  τις  τύραννον  μόνον   είποι,    άλλα 

χαϊ  δαίμονα 
40    τύραννο;•    παράνομος  βασιλεύς,    -ή  άρχωψ 

απηνής  χαϊ  απάνθρωπος 
τυρβασία'     χορών    αγωγή     τις     δι&νραμβι• 

χων 


000.  15  τύδαι  19  τνχτήν  23  τΰλλαι,  έν  34  τνμβορνχος  (βϊ  8ίο  θΓΒτ.^8ΐ, 
ΑηΐΗ.  Ρβΐ.  νΐΐϊ  183,  2)  38  πραχτήρια  40  ην  41  τνμφαιον  —  δε  χαΐ  τους  42  έν] 
τηνεΐ'  Ιν  ίχείνφ  τόπφΐ  41  τνντλόν  48  τννφλώδονς,  ύλοάδονς  51  οΓ.  στνπά£ει 
54  τύμπανον        55  τυμπ\        62  τυπεΐ        66  είπη        68  αίθυραμβιχων 

ΗΕδ.     1602  τρσ^ταασΟα^   (17  95)*   περιτρίπεσ&αι        3   τρωπάσχετο  {Α  567)-   ετρέ- 


χωσαι,  Θάφαι       36  τυμβοχόης  (Φ  323)•  τύμβου  χαϊ  χώσεως,  οίον  ταφής       λύ  48  [τνπείς' 
πεσων,  πληγείς.]        60  τυπχισι  (Β  887)•  κληγαΐς 


1481 


τνρβη  —  %ω&άζ8$ 


1482 


τνρβη  (Χ(η.  Ογτ.  1  2,  3)•  ^όρνβος^  [βά  09] 

τάραχος 
Τυρβηνός'  Ιηί&^τον  του  ^πολλοινο; 
τνρβ-ηϋΐς'  -^-ηλίβατόν  αέρα 
ΤυρΒίν  (Ηίρροη8€ΐ.)'  τόηος τις Ελαζομινίων 
τυρεύ^ται  (Όβιη.  436,  5)•  ταραττει,  χυχψ 
τυρενσαΐ'  τά  αυτά.  χαϊ  τυρενων 
τνριχΟ,οΐ'  αύλοϊ  χαλάμίνοί  (τιτνρινοιί) 
Τ  ν  ρις,    6  Περσιχός  χιτών  (84  χάηυρις).  ή 

ποταμός  έχδώούς  εΙς  τόν  Βορνσθένη  {Ετά.    10 

IV  11) 
τυρόβντα  (ΤΙιβοοΓ.  Ι  57)*  ηλαχοΰντα 
τνρόχνηστις  (Αγ.  Ι^γ».  231)•   σχήμα  των 

άχολάστων.  οΐ  όέ  μάχαιραν 
τυροχομεΐον   τάλαρος^  έν  φ  ό  τυρός  της 

επιμελείας  τυγχάνει 
Τυρρηνιχά  σανδάλια  (ΟΓβΙίη.  Γγ.  Χ  ρ. 91) * 

χάττυμά  τι  ύιρηλόν  ούτω  χαλείται        [81] 
Τυρρηνοϊ  δεσμοί'  οΐ  λχμίτριχοϊ  χαϊ  χαλί" 

ποί  (εί.  ^Ι.  δ  701)  20 

τύρρις'  πύργος^  ίπαλξις^  προμαχών 
τύρσις'  τά  αυτά 
τύρσος'  το  Ιν  ΰφει  οίχοδόμημα 
τυρωΒέντα'  ταραχΒέντα^  χινη^έντα 
•^τύσσει•  Ιχετεύει 
τυτάνη•    όργανον  τι^   φ  χρωνται  εΙς  τόν 

άλοτμυν  του  σίτου 
•|•τι;τ77*  το  αύτό&ι 
τυτ&ην  όλίγην^  μιχράν 
τντ^όν  (Ηοιη.  Οβίΐ.  Οίβη.  30)'  όλίγον^  βραχύς    30 

χαϊ  μιχρόν 
τυτώ'  ή  γλαϋξ 
τυφεδανός  (ΰί.  Αγ.  Υββρ.  1364)*    τετυφω^ 

μένος 
τνφεται  (Ειιγ.  Τγο.  146)*  χαίεται,  χαπνίξε- 

ται,  φλέγεται,  [τυφόμενον] 
τνφόμενον  (ΜβΙΐΗ.  XII  20) '  τά  αυτά 
τυφείσας•  μεμαραμμένας 
τύφεσ^αι  (Απ'βΙοΙ.  ΜβΙβΟΓ.  II  6)*  μαραίνε- 

ο&αι,  ήσυχη  έχχαίεσΘαι,  χωρϊς  φλογός  χα-    40 

πνόν  Ιέναι 
Τυφίον  όρος  Βοιωτίας 
τυφλϊνος'  ίχ^ΰς  Νειλώιος.  χαϊ  όφεως  είδος 

(Αγ.  ΗΑ.  VIII  24) 


τυφλοί  (8ορ1ι.  ΟΤ.  389)*  τίθεται  χαϊ  άντϊ 

του  χωφός 
τυφλότερος  σπάλαχος*    τοϋτο  το  ξωον 

ούχ  ίχει  οφθαλμούς*   ίχει  όέ  οδόντας  μι- 

χροτάτους^  χαϊ  ρύγχος  ως  γαλής  ^  χαϊ  πό^ 

δας  άρχου 
τυφλωπες•  είδος  δφεων 

τυφλών  ονείρων  (ΤΓβ^. ίηε. ίΓ• 268) *  

τύφοι  {Ογρη\})'  σφήνες 

τύφος  (ΑηΙίρΙιβη.  ρ.  110,  2)•    άλαζον{ε)ία, 

Ιπαροις^  χενοδοξία 
Τυφω'  άντϊ  του   Τυφωνος,   Σοφοχλής  (Γγ. 

996)  [1707] 

ή^τύφυμεν  βρέχειν 
Τυφωεύς'    θεός  τις  γηγενής ^   ίναντιωθεϊς 

τφ  βασιλεΐ  των  θέων  [10] 

τυφών  ό  μέγας  άνεμος•  τινίς  τά  ίχ  της 

άναθυμιάσεως 
τνφωνος'  πυρωδους  δαίμονος 
τυφωσαι•  πνΐξαι,  άπολέσαι  (εί.  τετύφωται) 
τυχάξεσθαι  (ΗίρροοΓ.)*  στοχάξεσθαι 
τυχεϊν  (άξιώσεως)'  άξια^θήναι  (Εαο.  XX 

35  ?) 
τύχη•  ευτυχία  [Π] 

τυχήσαι•  έπιτυχεΐν  [19] 

τνχθείς'  χατασχευασθείς 
τυχθήναΐ'  γενέσθαι  [>ά  21] 

τύχοι  (ΟγφΙ.)*  λιθοξοΐχά  εργαλεία 
τυχόν  ως  φθάσει,  ώς  λάχοι,  ή  πολλάχις 
Τύχω  ν    ^νιοι  τόν  ^Ερμήν    άλλοι  όέ  τόν 

περϊ  τήν  *Αφροδίτην 
•\τύχουσι•  τεύχουσιν 
-^τύχων  πυλών    τόν  έσφηνωμένον    τύ- 

χους  γάρ  χαϊ  τους  σφήνας  χαλοϋσιν 
τύιραι  {Ε  830)*    τό  διά  χειρός  πατάξαι,  ή 

τρώσαι 
τυιρέλη'  ό  ^ν  τοις  ώσϊ  ^ύπος  (χυιρέληί) 
τύίρον    -^εχχεε,    έχχένωσον,   τρωσον,   δά- 

μασον 
τω  {Δ 327.  299) •  ούτοι  δυΐχώς,  χαϊ  τούτους. 

ή  διά  τούτο  (βά  τω),  ή  τινί  (αά  τφ)  [32. 33] 
τωθάζει•  χλευάζει ,  μετά  χενοδοξίας  σχώ- 

πτει,  ερεθίζει,  χαταχαυχάται.  λΦξέιορεΐ.  Όίο- 

πεύει.  χαχολογεΖ  ^         [35] 


€0Ό.  71  ή  λίβα  τόν  άνεμονί  78  τυροχν.στής  80  τνρρηνιχός  —  ού,.ν  99  Νει- 
λώειος  1701  σπάλαξ  —  μιαρωτάτους  2  τύφλωνες  3  τύφλων  ό  ήρων  5  τύ- 
φος       9  τυφώευς        12  τύφωνος^  ^νρρ\        22  τύχιος        24  λάχει        25  τυχόον 

ΗΕ3.  Αά  69  [αγωγή,]  81  τυρίς  (Χβη.  ΚΠ  VII  5,  10)•  ό  περίβολος  του  τείχους 
1707  Τύφω,,,  ένϊ  των  γιγάντων  (Β  782)  10  τυφωθείς  (Ι  Τίιη.  III  6)•  έπαρθείς,  ύπερη- 
φανεύσας  17  τύχε  {Ε  587)•  χατέτυχεν  19  τυ^^,ήσας  {Δ  106)•  επιτυχών  (ηοη  ΚΙο.  τίι. 
18)  Αά  21  Ηπιτυχειν  22  Τυχίος  {Η  220)*  όνομα  του  χατασχευάσαντος  τήν  ΔΙαντος 
ασπίδα  σχυτοτομου  32  τώγε  {Δ  330)•  ούτοι  γε  ^  των  γάρ•  έχ  των  γάρ  35  τω  χεν 
(ο  32)  •  ούτως  άν 


1479 


τράματα  —  ίνρβααία 


1«Ι 


τβ^μανα  (Ιοβμ)'  τραύματα  [1•0Ι.  Ζ] 

τραχααχία9α>•    μίταββΛλέαΟφ ,    Ιηιβτρι- 

φία&αι 
χ^ηκαν  [ιιΙ  Β]  ίπίβαν  [ιί  9) 

τρακάντο    (σ  535) '    ΙτρίΛοντο,  μίηβά)ι,- 

λοντο 
τρωιιάαα  (γ  621)•  τρέκονβα  «ήρ  φονην 
τραίσαΐ-  ηΧήξαι,  τοξιναας 
τ  ρ  ατοί•  Λα^ητά;  (χΧηχτόςΊ)  [1^~11] 

+τυί-  ό6β.  Βρήτΐ( 
ινβηχτίς•  χαχοαχόΐοί 
χνδί  (βιρρΚ.  1,  &)■  ίνίαΰΒα.  ΑΙαΧαϊς 
Ί-ΤνΑά»  χοΧοναν  Τυν6α^^^αν  χοΐΜβάν 
χύϊγγα'  όρνιΟάριόν  τι 
τνκτάν  (Ε  831)-  χατ^αχενααμίτον 
τνητόν  κακόν  τβντίατι  μέγα  καχί» 
1τντ»άν  ολίγον  (τυΜόΒΟτΛ.Ι)  [ΖΙ] 

τύχω-  ίτοιμάξαι 
«ιίλαι   (Λγ.  ίΑ.  860   ΊβΙηΜ.)-   αΐ  ίψ  ταΐί 

]^ρο1  φλύχτΜνοί,   ύί  Λίριααά  τίνα,  χαΐ 

τοίί  ύμοΐί 
τνΧη•  τήΐ  καμήλου  Λμο  τής  ^α;ι;(ο>ι  το  ίχρον 

τύλοί'    αΐ  ({χθοΑιίϊ  ίηαναατάαΗί ,  καΐ  τΑ 

τύν  άχ9οφόραν  ί»\  τύν  άμαν   τυλόματΛ 
τύΚον    (Αγ.  ΑοΙι.  553)-    τό  αϋοΐοΜ.    βΐ  ϋ 

ξύλον  (ΕυΓ.  Γγ.  βΜ) 
τύλος•  »ΐ»ΐΐιρΐΒμίν>)  σαρξ 
τύλωμα•  τύμμα 
■ίτύλαρος•  μάαύαλος 
■^τυλαράσας'  μανδαλήβας 
τυμβάι  γννή-  τυμβάδας  ίΑίχοο  ιάς  φαρ- 

μακίδας,    άπό  τοϋ  ηιρί  τού;  τύμβους  6ια- 

τρίβαν  χαΐ  τσύι  ναιρούί  ιίχρατηρίάζίΐν 
τνμβογίριον  (ΟοΒί.  ιιιι    Γγ.  ϋΟΟΧΙΐ)-  ίαχα- 

τόγηρας,  χαΧ  ηαρη(λλα)γμένο$  τρ  Α(α»βι']τ 
τύμβος•  τάφος,  μνημιϊορ 
τυμβωρύχος  (Αγ.  Βιη.  1149)'   λωποδύτη; 

νικρών  [ϋ.  86} 

τύμμα  {ΤΙιϊοϊγ.  1Τ  55)'  «λν^ι} 
τύμαανα   (Ειιγ.  ΒκοΙι.  59)-    τά    όΐρμιίτιρα 

βακτήρια    χάιχινα,    τά   ^ίρ   ταΐς  βάχχαις 

χρουομίνα 


Τυμιταν1ζ*ται•  Λλήσσίται,   ίκδίριται,  ϊβιι• 

ράς  τύχτιται 
τύμκανορ    (Αγ.  ΡΙυΙ.  *'β)•      φ    αΐ   Είχια 

χρούουαιν.  ι/  ίΐ&ος  τιμαρίΛς 
Τνμφαϊον  ΐ»νος•    ά9ίον   ίβνφς.  Ιέγαίΐ 

τους  ΊΙπιιρκτας 
τύνη  (ΟΙΙίη.  Ι>.  121)-    ψ  Ιν    Γ>β  42]    4>μ- 

τύρη  δί  ίΐίοιήσαι  (Οογ.)-  αν  6ϊ  (79)) 
10    τυννός•  μιχρός.  τηΧιχοΰτος 

τνννοΰν  τύν  (Αγ.  Πι.  745)-  μίΜρόψ 
τνντλάξΐΐ  (Αγ.  Ρκ.  1148)-    αυτά  παΐ  βΜ 

Χίγει.   ή  ταράτηί.    έχιβαήκί  ιηιΧαν.   βί  ϋ 

οχάΆΤίΐν   αμπέλους 
τύντΧον  (Βίβοιηύ.  ίτ.  ΟΟΟΧΟΙΙ)-  κι^ 
τννχλά&ονς•  ύΧάδους 
χύξιν  «ΰι^ιν.  «αρασχίνήν 
τυκάδι  (βορίι.  ίΓ•  75β)-  σφύρφ 
τυηάζΐιν  κόκτιιν 
20    τύηαι•  ίορτή  τις 
τυκαΐς•  πληγάϊς 
τύΐίανορ  (ΑηεΙ).  Γγ.  64  ΟΓ)•   {ύλΛΡ  η,  ί* 

φ  τνμκονίζουαιψ 
τυααατνριο»•  το  τβ»  <λιή•»  ■^βη^ρ>ώ( 
τνΛΐΐ•  ιροφεΐ,  χτνκίϊ,  )ξ(ιοτβΣ,  ΜλήββΜ 
τνκΐίς  {Λ  !»)■  ηληγ%Χς  ίχ  χΜε^6{,  μΙ  η• 

ααν.  *|  τρβΒΐίς 
τνΛή9*ι•  ηλήξίΐ  {««τ—) 
τύΜΐ)(•  κΧήχτης  (τύπτ—)  ||η 

3Φ    τυαίας•  οΰτατ  χαλιϊται  τύψ  ««ΰ  χβίΜΦβ  (V 

ίτρο^βρ  (ΡοΙΙ  VII  185) 
τνποϊ•  «λάττΐι,  γλύφικ 
τύΛος  (ΑμοΙι.  8ηρρΙ)•  χαραχη^ρ,  «ίη» 
τναοΰται•  -^πλήοαιται,   -^Ιοΰη^  μψιΐΐη. 

■ή  ηλάττεται 
τνκύντβς•  χοροί  ηΜ£ 
τυραννούαΐμονβ    («Γ.  €η1ΐΒ.  ψ.  141)•  ^ 

ούκ  ί»  τις  τΰρΛβηψ  /ιύ*•»  «£η•,   ΰΐί 

χβΐ  6αΙμ9ρα 
40    τύραννος•   ηαράνομ»{  Ρβηλκύς,   ^  Λψν 

απηνής  κβί  ίιιΛν9ρ9Κβί 
τνρβασία-    χβρΛψ   ί^^^ι^    «η 


εοη.     15  τϋόοι         ί9  τυχτήν 
ΑπΙΚ.  ΡΐΙ.  VIII  183,  2)         3Θ  ηραχτηρια 
τηνΐϊ•   Ιν  ίκίϊνψ  τόιτφΐ         4Ϊ  τυντλόν 
α  τύβΛονον        &5  τυμπ\         Η2  τνπιΖ 


ύλΧα 


49  ^1 

ΙΙΕ8.  ΙβΟΖ  τραιαάααΒαι  (Π  95)•  ΐίΐρ*τρίΜΐοΟ• 
Λίτο,  μιτίβάίλιτο  Κά  5  τρίηιαΆαι.  —  στρίφ*β»βΛ,  μι• 
τρίχσναι  II  τρώχαν  ίτριχον  (ζ  319).  έχρβώκί•*.  ία 
ούί)  21  τοχ«φ  δαίίίδα  (δ  637)•  ιι;  χηΜχηΜΜέΜ 
{•ϊβαι,  βιίφαι  38  τυαβοχόης  (Φ323)' 
ηκάν,  ηΧηγίΙς.]        60  τνηρβι  (£  887)- 


Γ«         34  ηιμβορύχο!  (βΙ  »ίο  αρβ^.  Ηιι. 
τιΐμραιο»  —  ίΐ  χβΙ  Γούί        41  ΛΙ 

Οβ  αί»νραμβιχύν 


1483 


τώ  Χ8  —  ύβωματα 


1Μ 


το  χ  β  (Ο  51)*  ούτως  γαρ  άν  [<7] 

τφ  'μφ'  τφ  έμφ  βέλει  (οΓ.  Ιφ  ίμφ)    [18^] 
τ  ω  ν  α  (€γ€1.)-  ξωνη  (εί.  μονότωρος) 
των  άχ€ραίων'  των  ήσύχωρ  [41] 

των  όέ  πάροι^εν  {των)  ηρό  τούτων 
των  έν  τέλει  (δορίι.  Αί.  1352  λ1.)*  των  αρ- 
χόντων έν  τφ  δήμφ 
των  έηϊ  σκηνής  (οί.  Οβηι.  288^  18)*  των 
Βεατριχων  [46] 

των  οΐνάρων  των  της  άμηέλου  φύλλων 

(ΰί.  ΑΙΰΙρΗΓΟη.  βρ.  III  22) 
-^τωνολβεύς'  το  χαχοδαίμων  [48 — Μ] 

τών  κέλας    (Ηβτοά.  ΥΙΙ  152)•    των  0ίλψ 
οίον 


10 


των  ηλωτήρων  τώ9  ΜλΛάψΤΦν^  τάν  νώ- 
των 

των  χτίλων  των  ητ^ρων 

των  τριών  Ιν  (ΡβΙ/ιβΙ.  €4>μ.  ρ.  867)*  θ|• 
ραμίνης  έψηφίσατο  τρ^ίς  ψψωρίας  ηά 
των  ηαράνομόν  τι  δρωντβοψ  (Χ] 

τ  φ  δ  ν  τ*  (Ρΐ8ΐ.  €ίν.  474  Α)*  «ι^  άλί^&οίψ 

τωηιν  μέτρον  δεχαχοίνιχαν 

ταί  Λοδβ  ( Αγ.  ΤΙι.  1183)  •  ταύς  ΜΟδΜς.  δνόως 

τω  φα  (€•11ίιη.  Β.  251)*  ό&ό  ^  [1^ 

τώ  τό,  Ιντεϋ&εν  (τωτώ  τ•1  τώσα) 

τφ  φύσαντι  (8•^^  00.  1116)  [•έ  β]  «φ 
γεννησαντι 

*}-«ο  χορτάν  των  ^των  ύίτοψτ^λλαυ 


Ύάδας*  τά  ΙιτΙ  τον  μετώπου  χέρατα  τον 

ταύρου  του  έν   ούρανφ   άστρου,    είσϊ  όέ 

αστέρες  έπτά^  άν  χατά  τήν  άνατολήν  ύετδς 

γίνεται 

ΰαινα'  τετράηουν  ζώον,  χαϊ  ΙχΒνς 

'^  ύ  αχίζε  ι    (ΒοβοΙ.)  *    οΐ  εΙς  τά   αύχένια 

[4.»} 
ύαχίν&ια•  εορτή  έν  ΑαχεδαΙμονι  {^ΑΛολλω- 

νος)  (τά  ύαχίν&ια) 
Ύαχινθίδες  {?\\τγηίφ.  €θΐη.  ρ.  592)*  επώ- 
νυμοι άπΰ  ΎαχίνΒου  (πάγου) 
ύάχινΘος'   πόας  είδος  [το  ύαχινΒόχομον], 
^ϊρηται  δ^  από  του  ΎαχίνΘου  [9\ 

ύάλε(ο)ν'  λαμπρόν,  ύαλίζον 
ύάλεταΐ'  σχωληχι^  (ζί.  εύλάξει) 
ναλτ/*  ύαλος,  βόμβυξ,  σχώληξ  [13] 

ή-νάλίχος  χώμη'  Διονύσιος 
-^ναλχάδαΐ'  χορός  παίδων.  Δάχωνες 
ύαλο  εν  διαφανές,  λαμηρόν 
ύαλου  ν  λαμπρόν.  πράον  [18] 

ή^ύαμα•  βά&ος  [20] 


ύανέοος*  είχαϊος.  βλοσυρός^  χαλεπός.  νχτι«( 

(ύανεύς Ι) 
ύανεως'  τά  αυτά  (ύανέως^) 
ύανία'  τύρβη,  μάχη^  νβρι§^   ά/9ρ§η[ίΛ  (ά 

συ —  νι/— ) 
ύαξ  (ΒοοοΙ.)*  πηδάλιον.  ό^γός 
Ύαργίδες'   αί  εύειδεΐς  Βάχχοί   αΐ  *ΑργϋΜΐ 

ύ  β  βάλει  (Τ  80)•  ύπερτΙΒσχαι^  ύποβάλία 
10    ύβάλης'  χαταφερής,  λάγνος 
Ύβλα'  πόλις  Σιχελίας 
Ύβλήτης•  μάντις 

υβόν  τόν  χυρτόν,  χαμπύλον,  γυρόν.  [οι  ^ 
ύβός,  χνρτός\  [αιΙ  21] 

νβρεις'  τραύματα,  ονείδη  (ς.  γ.) 
ύβριος  (Η(γο(Ι.  Ι  106?)•   ττ7^  -ύβρεως 
ύβρις  (Αγ.  ΗΑ.  IX  12)•    δρνεον  νυΐΐτεριτ09 

ύβριστοδίχαι    (Ευροΐίβ)*     οΐ   μή   ^έλοντα 
20        είσάγειν  τάς  δίχας  παρά  ^Αττιχοΐς 

ύβωματα  (ΗίρροοΓ.  816  €)*  χνρτώματα 


000.    48  17  των  δήμων        49  ούτιων        51   τ  φ   —   τφ        53  πτήλων         54   τοο*  — 
αϋτο^        56  τω  δητοι        58  οΓ.  χαϊ  τω  πόδε  Υ  Ο  Απόλλωνος  ροβΐ  επώνυμοι;  τά  ν<ιχίν9ιε 

ροιΐ  ύαχιν&όχωμον   (βίο)         10  ύαλίζων         16  ύαλο.^ν    ^     17   ύαλο  ν  Ρθ3ΐ  17]    ηλίθιες 

τίμιος         24  να^         25  άργιαι         27  ύββαλεΐ  28  νβαλλής   (εί.   συβάλλας    βΐ   σύβα;) 

30  μάντης        31  νβλιόν  —  ήβός        33.  34  =  34.  33   {ύβρεως,  ύβρεως) 

ΗΒ8.    37  τώ  χ  ε  λάχον   (ε  311)•   όντως  γαρ  άν  λάχον  38*>  των    {Α  30)•    τούτον 

41  των  μη  σύγγε  μύθον  έλέγξχ^ς  (1518)*  συ  τήν  Ιχετείαν  τούτων  αή  Ιπονείδιστον  ποιή- 
σχις  45  των  μοί'  έχ  των  μοι  48  των  όπισθεν  (λ  66)•  άντϊ  του  νπ^ρ  τούτων  49  τάν 
ούτι  {Α  160)*  ών  ουδαμώς        50  των  παρεχτός  (II  Οογ.  XI  28)*  τώι^  έξωθεν         55  το  οΙ• 


1485 


ΰγγβμος  —  ϋ^Ιος 


1486 


νγγεμος*  συλλαβή.  ΣαλαμΙνιοι 

ύγνλόν*  υγιές  (ύγηλόν)  [40] 

ύγιά'  σώον  (Μο«Γ.  375  ΤΙιυε•  III  31):  9€α- 
ρόν,   Ερήτες 

νγίεια•  αλφιτα  οϊνφ  χαϊ  έλαΐφ  ηεφνραμένα• 

'    χαΐ  ίίάν  τό  Ιχ  (ιΐς)  Βεοΰ  φερόμενοψ,  είτε 

μνρον,  εϊτε  Φαλλός,  •ή  νγίεια  [43] 

ύ  γ  10  ν  ν  τό  σαοϋν.  χάί  τό  ^εραηενειν 

ύγιώς'  όρθως,  σοίως,  όλαχλήρως^  έρρωμέ- 
νως,  χαϊ  εΐ  τι  δμοιον 

^νγλιήναΐ'  φνσησαι 

υγρά  χέλεν^α  (Δ  312) '  ^αλασσία  όδός^ 
χαϊ  ή  ηαρά  τήν  θάλασσαν 

ύγρίην  τό  οϋρον,  Διονύσιος  [49] 

ύγρόν  ίλαιον  (7  291)•  [αά  50]  διά  τό  εΙς 
άνεσιν  άγειν  τό  σόμα,  ή  δτι  ηάντων  των 
υγρών  ύγρότατόν  ίστι  τ^  ίλαιον,  ηασι  γαρ 
τοις  ύγροΐς  ίκιπλεΐ  (έηιπολάζει^.)  βαλλό' 
μενον  τό  ίλαιον 

υγρός"  6  ενχαταφερής  εΙς  ήδονάς 

ύδαλίς'  ύδρωηιών 

ύδαν  (Α6θΐ€8)'  

( ')  άγορασ^εΐσαν 

ύδαρι(^)'  ύδρωηιψ 

ύδατίδες•  σταγόνες 

ύδατοτροφέων  (ρ  208)*  ύηό  ύδατος  αύξο^ 
μένων  ή  τρεφομένων 

ύδέονσιν  ύμνοϋσιν  [68] 

ίύδαρές'  τό  ύδαρόν 

ύ  δ  (ε)  ρ  ων  ύδρωπιων 

Ύδη  {Υ^5)'  Λόλις  της  ΔυδΙας 

ύδεΐν  (ΟβΙΠιη.)*  ύμνεΐν^  [βά  02]  ^δειν,  λέ- 
γειν 

ΰδης'  συνετός,  τ}  ηοιητής 

ύδναΐ'  εγγονοί,  σύντροφοι 

ύδνείν  τρέφειν,  χρύβειν  (βά  χυΟ»— ).  αν- 
ξειν 

ύδνης'  είδώς,  Ιμηειρος 

ύδνό φύλλο {ν)'  ι}  έηϊ  τοις  ΰδνοις  φυομένη 
ηόα  [08] 

ύδος  (ΟβΙΗπι.)*  ύδωρ  [70] 

ύδρα'  ο  ύδρος  δφις,  οΐ  δε  τόν  χέρσυδρον 

νδράν.'  εΙς  9νσίαν  άχραιφνές,  *ΡΙνΒων 


ύδράνη'  τό  άχραιφν^ς  χαϊ  χαΒαρόν 

ύ  δ  ραν  ο  ς'    ό    άγνιστής    των   Έλενσινίων 

[75] 

Ύδρέα'  νήσος  ευτελής  Δολάηων 

ύδρεύειν  ηοτίξειν,  άντλειν 

ύδρευσάμενος'  άντλήσας 

ύδρευσαν  ύδωρ  φέρονσαν,  ήγουν  ύδρενο' 
μένην 

νδρη•  ό  Ιχις 
10    ύδρήϊον  (ΗβΓοά.  ΠΙ  14)*  υδρία 

ύδρηλά  (ΛεβεΗ.  δυρρί.  793)*  ύδατώδη 

ύδρηλοί  (ι  133)•  χόθυδροι,  μαλαχοί,  ίνυ- 
δροι,  ύδατωδεις 

ύδρηλός'  τό  αυτό 

ύδρηναμένη   (δ  750)•    λουσαμένη,  ή  ηε- 
ριρ(ραν)αμένη,  ή  ύδατι  ηεριχεαμένη 

ύδρήνασ&αι*  λούσασ^αι,  ηεριρράνασΒαι 

ήΐνδρηχόες'  Ιχ^ύες 

ύδριαφόροι•  μέτοιχοι 
20    ύδρίσχη'  υδρία 

ύδροδόχοΐ'  λάχχοι 

ύδρόμυλοΐ'  ύδραλετία  άηό  ύδατος 

ύδρος'  όφις  [92] 

Ύδρουαα'  ή  Κέως  ούτως  έχαλειτο        [94] 

ύδροφόρια'  εορτή  ηέν^ιμος  'ΔΒήνησιν 

υδροφόρους•  ύδρορρόους  [97.  96] 

ύει  (Αΐ€8«.  ίΓ.  34)•  βρέχει,  χειμάζει 

,ει'  ^ω.οιω. 

ύελος'  ύαλος 
30    ύεν  ή^εύρεν  [103] 

ύεσι*  στολή,  Παφιοι  [5] 

ύεστάχα'  Ιματισμός 

(υ)ετής•  6  αϋτοετής,  Μαρσύας 

ύετίς•  ύδρίς,  Ταραντΐνοι  [9] 

Ύεύς'  Σαβάξιος 

Ύή•  ή  Σεμέλη  άηό  τή^^]^)σεως.   χαϊ   •]-ι)έ 
δειλέ 

Ύής'  Ζευς  δμβριος 

ή^ύησον  σάλευσον 
40    "^ύητα•  ύστίς.  Ταραντΐνοι 

ύ^λειν  ληρεϊν,  μωραίνειν 

ύ»λος  (ΡΙβΙ.  Τ1ΐ6&€(.  176  13)•  φλυαρία,  μω- 
ρία, ληρότης,  φληναφία 


€0Ό.  38  ΰί.  άηογέμε  44  σαρροϋν  —  Βεραηεύεσ^αι  52  ύδροηίων  58  νδάν  (= 
όδφν)  74  άγνωστης  85  \ανάσΒαι  80.  88  ύδρεία  9Ζ  Ύδροΰσα  ό.έως  96  ύδρο- 
φορία        110  ευσεως        12  ύης        15  ύελεΐν 

ΗΕδ.  40  ύγρόν  μαλαχόν  43  υγιής  (θ  524)•  τέλειος,  σώος  49  υγρό  ν  άέντων 
(ε  478)-  μαλαχώς  πνεόντων  Αά  60  ό  χαταφερής  58  ύδερον  τόν  ύδρωηα  (Μο6Γ.)  Αά 
02  αΐδείν  68  Ύόρα•  νήσος  ευτελής  Δολόηων,  χαϊ  &ηρίον  ηολλάς  έχον  οφεων  δ^εις,  ηολυ- 
χέφαλον  70  ύδραλής*  μετάβολος  75  ύδραλής'  όφις  ύδατος  92  ύδρου  {Δ  723)• 
δφεως  είδος  94  ύδοοχόας'  αμάρας  (Ηθ€Γ.)  97  ύδωρ  χαϊ  γαία  γένοισ&ε  (Η  99)• 
διαλυ^είοιτε  χαϊ  άκο^άνοισΒε  98  ύεν  (Μ  25)•  έβρεχεν  108  ύες  {Ψ  32)*  χοίροι  5  ν§- 
λέψης'  ύελο,...        9  νετός  (Μ  133)•  δμβρος,  δρόσος,  ύδωρ 


1487 


ν^λους  —  Ύνναρ%νς 


14» 


ν^λονς  (ΡΙβΙ.  €ίτ.  336  Ρ)*  φλύαρους^  μω- 
ρονς^  Χήρους  [18.  19] 

ύϊδεΐς  (ΙβοοΓ.  ρ.  424  Α)*  νΙων  νΐοΐ^  ίγγονοι 

νίδες'  [βά  21]  νίών  9'υγατέρ€ς  (ύιϊδαί) 

νϊδήν  νΐον  &νγατέρα[ν] 

νϊδός  (-Όνς)'  ό  τον  νΐον  νΙός 

υΐδονς'  η  νΐδεΐς.  νΙων  νΐονς  ( — οι) 

νίεΐς  (Ρΐ3ΐ.  ΟΙν.  40δ  ί))'  νΙοι  [Μ] 

νΐες  *Αχαιων  (Χ  156)•  οΐ  Έλλι/νε^  Λβρι- 
φραστίχώς 

ύιήν  την  άμπελον,  7/  ν  Ιό  ν 

ή^νίήω'  ίτοίά  βοτάνη 

'\"νίλη'  υμήλος 

υ  Ιό  ν  άναδενδράδα 

νΙοΒεσία*    όταν   τις   Θετόν   νΐόν  λαμβάν^ 

[Μά  ΖΖ]  [33] 

νΐωνεΐς'  νίών  νΐέες 

νΐωνοί'  νίών  νΙοί 

ν  Ιων  ό  ς  (ω  514  ?)•  ό  υΙός  τον  νΐον,  Ιγγονος 

νχελόν  (Ογ*1.?)•  -υγιές  [38] 

^5χος  (0)ΓΓβη3βΙ)•  έρνΘρΐνος  (Ηίρροηαχ)   [40] 

ύλάζεσ^αΐ'  ξυλίξεσ^αι 

ύλαχη'  ύλαγμός,  βοή 

ΎλακΙδης  {ξ  20^)'  Ύλάχον  υιός 

ύλαχόμωροι  {ξ  29)*  οί  περί  τό  ύλαχτεΐν 
μεμορημένοΐ'  όπερ  έστΙν  ϊσον  τφ  ηεπονη- 
μένοΐ'  οΐ  βαρνφωνοί,  όξνφωνοί 

νλαχτη&έντων  φλυαρη9έντων 

νλαχτών  (ΕϋΓ.  ΑΙο.  760)•  μετά  μανίας  χρά- 
ςων  [47.  48] 

Ύλας-  χρήνας  Κιανοί.  καλούνται  όέ  χαϊ 
βάρβαρων  ή;•  γένος  όντως 

ύλάσασ&αΐ'  ξύλα  συναγαγεΐν 

•[νλασσα'  ή  ξνλ{€)ία^  καϊ  φρνγανισμός 

νλάταΐ'  Ιοτερή^ψ  άπέ^ανεν 

Ύλη-  πόλις.  όι^λ»!  δ^  χαϊ  τό  αννη^ες,  χαϊ 
ξύλα  τα  ήδη  χεχομμένα.  ή  σύμφυτος  τό- 
πος^ έξ  ου  αποτελείται  τό  έργον 

ύλη  εν  (οΓ.  δορίι.  Αί.  1218)•  δασύ,  ξυλώδες 

νληέσσης  (Ν  12)-  σνμφύτον,  ή  νλας  έχούσης 


20 


ΰλην  -^χισσίαν.  τ09  στ  έφαναν 
ύλ•ηρενς*  νομίύς  Ιν  νλι/  φνλαττωψ 
ύλης  μητέρα*  Μος  αχώλτξχος^   δ  χβλαοί 

ύλομήτρα.  άλλοι  δέ  βόμβυχα 
νλιγγ€ς'  λόγχαι 

ύλίμη-  μάχη  τΙς  (Η) 

ύλίτης'  οίνου  Μος  [β| 

Ί'νΑλβ4*  τά  ηρός  ΐίάσσωσι  δέρματα 
Ύλεες'  οΐ  Ιν  Κρήτη  Κνδωνιον 
10    ύλίας'  τους  χαρπατίνονς  τόμους 

Ύλλος  (ΑροΙΙ.  Ιβχ.)*  ποταμός  Αυδιας 

ϋ  λόγο  ς*  στρατός.  Περγαΐοι 

ή^ΰλοι*  σπόνδυλοι  (1Ι| 

ύλομανείς  (ΒοβοΙ.)*  ό  ταΐς  νλαις  χΛίρντ 

νλομήτρα'  είδος  σχύλτρίος 

υλοτόμος  (Ηββίοά.  ορρ.  806  8ΐ.)'  ξυΐκόβκ 

ύλωρός  {ΚτϊβΧο^  ΡοΙ.  ?Ι1  13)•  «λιρ  ψυλί^• 

σων  [Λ] 

ύμεδαπών  τοΰ  ύμετέρον  εδάφους  [77.18] 
ύμένιον  λΒπτόν 
ύμενωδες'  λεπτόν,  άεροείδές 
ύμήν  είδος  ενδύματος,   νμέναιος.   ΙπΙπΙσν;. 

χαϊ   τό   διαφανές,    χαϊ    τό    τοΙς   γαμονδα 

έπαυλονμενον  ύμέναιος,  άηό  τον  -^ηκψ 

σης  παιδός,  ή  άπό  τον  όμον  ναέειρ 
ύμης'  υμετέρας 
Ύμήττης-    Ιν  Ύμήττχ^   ό    ΙΛηόλλαηβ  τφο- 

μένος 
Ύμήττιος-  Ζενς  παρά  *ΑτχιχοΙς       [85.  βΙ) 
Ύμμητός'  όρος  Αττικής 
ύμνεΐ'  ευλογείς  ρ,δει 
ύμνηηολείτω*  ύμνείτω 
•\•ύμνίον'  τον  άμόλγην  ^ιοννσιον 
ύμνο&έταΐ'  ποιηταί 
ύμνο&έτης'  ποιητής 
ή^ύμνοτήϊαΐ'   σύνοδοι   των    έη     ίτος  γεγα- 

μημένων 
νάνος*  χρησμός 
•^νναν*  τήν  είρήνην 
Ύνναρεύς*  Ζενς  άπό  τον  'Υ'νναρίον  δρον; 


30 


40 


εΟΒ.  27  νες  (28.  31  ενων'ί)  29  ποία  (30  Ρίλη'  ομιλος'ί)  34.  35  ΓογΙ*• 
νιων  ο  ί  [νίών]'  ν  ιέ  ε  ς  ύιωνοί  (Β  666)  νίών  νΙοί  40  οί.  δυάει  43  νλαχοϋ  44  μεμβ] 
Ισον  τό  ^^  ύλαχτι&έντων,  φλυαρεί  49  χαϊ  ανοι  50  οί.  σνννιλάσσασ&αι,  62  ι; Αϊ; - 
τις        66  χαρπατίμους        Ί^  ύλορός        81  ν  μι        87  νμμήρος  —  αττιχΛ         96  έπϊ 

ΗΕ8.  \8  να  (Μ  129)•  νΐόν,  τέχνον  19  ν  ας  (Α  240)•  τέχνα,  νΙούς  Χά  21  [Θυγα- 
τέρες, ?/]  2ϋ  ν  Ιέ  ο  ς  {Ω  122)  '  νΐον,  τέχνον  Αά  32  χαϊ  τό  άγιον  βάπτισμα  (ΕρΗ^β.  1  δ) 
38  νίο^ετεΐ  (Βαδίΐ.  1  ρ.  608  €)•  νίοποιεΐ,  ον  φύσει,  άλλα  θέσει  38  ύλαγμοί  (φ  575)• 
βοή  40  ύλάεΐ'  θρυλλεΐ.  ύλαχτεϊ  (υ  15).  λέγει  (αά  νδει).  Θρηνεί  (163^  47  νλαον  (λ  5)• 
νλαχτοΰ  48  νλαλοϋν  νλαχτούν  61  ύλί.ροΐ'  τέχτονες  63  νλλεΐ'  Βρνλλεΐ^  λέγα 
(140)        70  ΎλοιχΘνόεντι  (Υ  392)•    όνομα  ποταμού   ΙχΘνας  Ιχοντι        75   ι5μι£    («  375)• 

υμέτερα 77  νμέναιος  {Σ  493)•  γάμος,  ή  ψδή  έπιγάμιος        78  ύμεναίων  (III  Μ•€0. 

IV  6)*  γαμιχων  φσμάτων,  μέλος  ^δής        85  ν  μ  με  (7  412)*  νμάς^  ύμεις,  Μολιχώς         %β  ύμ- 
μες  (Α  274)•  ύμεϊς,  χαϊ  τά  όμοια 


1489 


νννάς  —  νηαχϋ-έντβς 


1490 


νννάς'  αΐξ  άγρια 

ύννη'  αΐξ,  χαΐ  τό  τον  άρύτρον  σιΐήρίον  τό 

τέμνον  την  γην  (νννη).  καϊ  νννις  ομοίως 
νννος'  πώλος  ό  ίν  τ}^  γαστρϊ  νοσήσας^  ηρϊν 

κυηΒηναι  (Ιννός) 
'\'ύντ6τράστιαν*  κατεαγέν.  ΣίΐλαμΙνι,οι 
ή^νντωσε'  σνμΛαρησαν 
ύξον  βόηαον 

ύο•[λλός'  τόπος  σνών  βορβορώδης 
ύοβότης'  συοβόσκης 
νομεμνία'  εορτή  τίς  ίν^Αργει 
ύ  ο  μένη*  βρεχομένη 

ύον  ομοίως  [208] 

ύοσκναμξ,ς  (Ρ1ι«Γ6€γ.  ρ.  284)*  μαιι^,  από 

της  ηόας 
ύοχαί*  το  βορβορώδες  νδωρ  (203) 
ύπάγειν  το  ήσυχως  ηίνειν 
ύίΐαγορ{ε)Ια'  συμβούλια 
•ύηαγορενοναι*  λαλονοιν 
ύχάγορον  κατά  βίαν  νηερήφανον 
νηαγωγεύς  (ΗβΓίηίρρ.  ρ.  97  Αγ.  Αντ.  1148)* 

ηρός  πλίνθων  οίκοδομήν  ηηλός 
ύ  η  αγωγή  (Τΐιυε.  111  97)*  ύηοχώρησις 
ύ πάγων  υπό  δίκην  άγων 
νκαί'   '^πρό  του  καϊ  νυν,  ύπαϊ  πόδα  (Β 

824) 
ύπαϊ  δέ  Ιδεσκε  (Γ  217)*  ύπέβλεπεν     [20] 
ύπαίδράσειαν  ύπόψείαν  (^(,  ύποδραοίην) 
νπαίθα  {Σ  421)*  Ιμπροσ^εν 
νπαί&ριον  υπό  τόν  αέρα 
•\•ύπαικαλούσας'  ύποτρεμούσας 
ύπαιλίχαξβ'  εκ  πέτρας  υποχωρεί 
νπαινίττεταΐ'  αΐνιγματωδώς  ^μφαίνεί 
ύπαλευάμενος   (ο  275)•   φυλαξάμενος 

[28-92] 
ύπαντάξ  (ΑΗ^ΙορΗ.  Γγ.  Ι.  ρ.  1187)•  έ^  έναν* 

τίας  [βά  ΖΧ\ 

νπαντιάζεί'  νπαντ^ 
•^ύπ*  άντιαίης'  υπάτης  ή^  αίσχράς  έξ  έναν* 

τίας  ή;•  πολεμούση; 
ύπάντλ[ε]ια'  χαλκά  αγγεία^  κάδοί 


ΰχαντροΐ'  οί  ύπό  το  σπήλαιον 

ύπανύσ^αι*  ύπουργείν 

-^νπαπίεΐ'  υποστρέφει 

ύπ*  άπειρίας'  ύπό  αμαρτίας 

ύπαρ  (τ  417)*  τδ  μεθ*  ήμέραν  δναρ,  Ιν  ήμέ* 

ρμ.  οίον  φανερώς^  έναργώς,  άλη&ές      [42] 
νπαρνος  ποίμνη'  άρνας  ϋχουσα 
νπάργυρον  τό  χινάμωμον 
ύπάρξας'  κατάρξας 
10    υπαρξις'  προγένεσις.  ή  ουσία 

ύπάρχεί  (ΑροΠ.  16Χ.)'  προκατάρχεί 
ύπαρχος  (δορϋ.  Αϊ.  1094  Χ6η.  ΗβΠ.  ΥΠ  4, 

19)*  οΙκονόμος,  πολέμου  στρατηγός 
υπάρχων  πεφυκώς,  ών 
νπαρχθεΐσαν  προγεγονυΐαν 
ύπασηιαταί'  βοηθοί,  νπηρέταί 
ύπασπίδια    προποδίξων    {Ν  158)*    υπό 

την  ασπίδα   τίθεϊς  τους  πόδας  καϊ  ούτως 

προβαίνων 
20    υπασπιστής  (Χβη.  Αη.  IV  2,  20)•  βοηθός^ 

δορυφόρος,  υπηρέτης 
νπάτη'  υψηλή,  δυνατή 
ύπατε  κρειόντων  {θ  31)*  βασιλεΰ  βασι- 
λευόντων 
νπάτη'  υπέρτατη,  ανωτάτη,  πλούσια 
νπάτμενοΐ'  δοϋλοι^  υπουργοί 
ύπατον  μήστωρα  (θ  22  Ρ  339)•   τόν  ίν 

τφ  βουλεύσασθαι  σοφώτατον,  οίον  πρώτον 
ύπατος'   υψηλός.   Εντιμος,  πρώτος,  διαφέ' 
30        ρων  τών  άλλων,  έξοχώτατας 
ύπ*  αυλή  ν  υπ*  οίκον 
υπ*  αύλοϋ'  μετ'  αΰλοϋ 
■^ύπ*  αύνήν  παρ*  *Εκαταίφ,  Φιλητας 
ύπαφήτορες'  ύίΛΛ$ταγμένοι 
ύπαφρον  (ΕυΓ.  Μη.  707)*  το  μή  φανερόν 

ύπαφρον  λέγουσιν,  άλΜΒ^αφρον  τό  ύγρα- 

σίαν  Εχον  Ιμφερη  άφ^ψ^Ψί^ιοι  κρύφιον  καϊ 

ύπουλον  τό  ύ.ταφρον 
*ΥηαχαιοΙ  (0|τοά.  VII  91)*   όνομα^στικόν 
40    ύπαχϋ'έντες  φεχη.  69,  18)•  υποβληθέντες. 

πεισθέντες.  άπατηθέντες 


€00.    08  ύννής        200  σαλαμήνιος        2  ύξον,  βοήθησον        Ζ  εί.  ύαλος,  ύοχαί^  συόαι, 

συηλαι     (5  ύομεμνόνειαΊ)      1  ύον*  δμοιον      9  ύοσκιαμεις,  μαίνει      18  ύπά  πο      19  ύπαι- 
δαήδασκεν        22  ύπάσσεα        33  υπαντάξας      35  νπαντ\       (39  ύπάπει,  "ύπόστρεφεΙ}^ 

62  παρεκατέω  φιΛιτά^ 


λ, 
50  ύπασθεΐσαν  54  ύπαστή  Μ  βασι 
64  ύπαφροΐς  —  ύπαφρον  —  άλλα  τό  ύπαφον  τό 


98  μήστορα 


28 

(Μ 

{Α  501)•  τόν  ύπογένειον 

μεθ*  ήμέραν,  αληθές 


94 


1476 


ψρ^4ύ§λοψ  «^  ^9^Τ^ 


1471 


Τροία•  Λόλις 

Τροίιις  («  2)*  τϊ^  'ΙΙΚον 

τρόμος•  βύλάβηΛ.  δέο$.  φυγ%\  (Γ  841) 
τρό^α'   αγάλματα,    ή  (ίμματα  4ρ••9β  (Χ 

4411) 
τρόνοΐ'  Ί* στύΜΛίαι,    στήμωρ,    ΛρβηΜηι, 

άτρακτος 
τ  ρόκα  (Οηϋη•  ρ.  118)*  %1&ος  ηαώΛς^  χαΒ* 

φτ  ατρέφοΌΟί  τους  άοτραγέΧους  ύς  τΛ  Ηο- 

ρθ9  μέρος 
τροηαγίς*  4  ώη^ιμασμέψος 
τρΟΛαί{α  8•ρΙι•  Τγ•  7δ1)'  νίχητήρίΛψ  φύμ- 

βοΧα  νίκης 
τροηαί'  αΐ  δύσης,  ηαί  αΐ  μικαβολαί^  αΐ  φυ^ 

γαί^  αΐ  διώ(β*ς:  νομέσματά  τ49α  (ι4  τρο^ 

ΛοίΜά).  χαΐ  αί  μηαβ^^Ιαιμέ^αϋ  φροιατί^ 

(ι4  τροΜαία) 
τροΛαλίζΒΐ•  στρέψη 
τροΛαλισμός'    μΜταβολή,    χαΐ  τδ  4*  συμ- 

βάλο9  <.Λθδίχ$σ^ι  [81] 

τροΜίοντο  (0•τ•1)'  Ιαάτονν.  άκό  νοντ•ν 

χαΐ  ό  οίνος  λέγεται  τρακητός  (1288) 
τρόηηκος•  μίρϊς  τής  χάίκης  6  τρόηιιξ^  σδ 

έίηλαμβάψσνται  οΐ  έρέσσσντΒς*    Λστί  άχό 

μέρους  τήν  Μ^Λψβ  [84.  88] 

τροπίας  (Αγ.  ίΓ.  VI  ρ.  1026)-  αίνος  μηα-^ 

βεβληχώς  χαϊ  Εχλυτος  [87] 

τρόχίς'  τό  χατώτατον  της  νεύς  (§  130) 
τροηοΐ'  οΐ  Ιμάντες  των  χωηύν^  ^  οΐ  χατέ' 

χοντες  τάς  χώηας  δεσμοί  δερμάτινοι^  δταν 

έλαύνωσιν,  οΙ  τροχωτηρες  {δ  782) 
τρόχον  τινά  (Μβηιηά.  ίη  1Υ  ρ.  234)*  άντϊ 

του  (χαλως  άν)  [ββ  1800] 

τρόπο ς'  ι} 9ος,  γνώμη^  ηροαίρεαις 
τροηονσ^αι  (εί.  ΕιιΙ>α1.  ρ.  229  ΑββοΗ.  Ρ^η. 

376)*  άρμόζεσΒαι,  μεταβάλλεσθαι^  τρέχεσ^αι 
τροηώσασ^αΐ'   τό  τήν  χώχην  χρός  τόν 

σχαλμόν  δήσαι  τφ  τροχωτηρι,  ή  διά  "^  μη- 
χανής νιχήσαι  [4] 


τρούοται  {Ιλοοο.)•  ΙσχρΛέσχτΛί^  τφιη«« 
^τροΰροΐ'  δρόμοι^  στάδειοι 
τρονφωνίδαι  (Ι.ΜΜ.)*  Μας  «ραχωταβ 
τροφαΧίς  (Κβρ•!.  ρ.  698)•  τν^ς  μακρός 
τροφίμη•  δέσκοννα.  ^  μψτηρ 
τρόφη(  (Ρ•γ.  ΑμΙΙ)*  χάραξη  σχόΧσψ 
τρόφι•  τοΒραμμένον,  μέγα  (Α  807)* 
χολλόν  41  τρόφι  χνμα• 
γέγονο  41  κατά  έΜοχακ^  ταϋ  ψρόφψον 
18    τ^(^φ»μΦΐ^*  4ν  ήμεϊς  δνΐΜΟσυ9Φ9,  «αϊ  τ^•- 
ψιμον  Ύ ανδρός  δακτνλίω  [8] 

τρόψις  (ΗΙρρ•€Τ.)*  *^  τε^ραμμί^ος 
τροφιοΰταΐ'  χαχύνεται 
τρρφόεντα  (Ο  821)*  βύτραψή  ««1  μχγάλα 
τροφοί•  άντϊ  τον  0ρέμματα 
τροφός•  νεώτερος  δεσηότι^  («4  ψρόφίμας), 

ή  μήτηρ  (8•ρΙι.  ΟΤ.  1082) 
τροχάδες•   σανδάλία  άχό  αίγοίφν  δέρματος 
τροχαία•  μέσα  έν  κύβοις:  ^^  οδός,  ώς  Τέτ- 
18       ^οη  (τροχιάί) 

τροχαΧοί•  οί  ^^δη  περ*(ι)όρτ&ς 
τροχαΚόν  τροχαίσν.  ταχύ.  ή^  "^^οτρόχον 
τροχαντήρες•  χρός  τά  χηδάλία,    χαλΟςεΛ 

της  χρύμνης  μέρος 
τροχαντήρ•  της  τοΰ  μηροΰ  Χ€φεΜ(ς•ήίξ• 

Ικφυσις 
τροχάσας•  σχεύσας^  δραμεεν,  προλαβών 
τροχηλατεΖ  (Εβτ.  Ογ•  28)•  έλαϋναι 
τ^Φχ»αί'  αί  τ£ν  τροχΛν  χαράξεις  [18] 

88    τρόχις  (ΑΜεΙι.  Ργοοα.  941)•   άγγελος,    ακό- 
λουθος 
τρόχμαλον  (Αγ.  Γγ.  ίηο.  ΟΟΙ.ΧΧ)*   τό  πλή- 
θος των  λίθων,  χαϊ  τόν  σωρόν 
τροχό  εν  τροχοειδές,  στρογγνλον 
τροχός'  περιβόλαιον,  τείχος,  ι}  κύκλος  (8ο- 

ρΐιοοί.).  ή  δρόμος  (τρόχος) 
τροχ{όω)σαι•  τρέχουσαι 
τρόχων   (Εογ.  Μεά,  46)•    δρόμων,    χαϊ  τα 
όμοια 
40    τρύβλίον  (Αηΐίρΐι.  εοιη.  ρ.  39)•  όξυβάφιον. 
ή  χοτήριον  '[  μυστηρίου 
τρύγα   (ΤΙιβοοΓ.  VII  70)•    οίνον    άδιήθητον 
άχό  ληνού 


€0Β.  80  τροίζη  88  οί.  θρόνα  88  άρκεδωνη  (εί.  τρώα,  τρύρης)  08  τρώπηξ  (εΓ. 
τράκηξ  τράφηξ  τροφής)  ^  1509  τροφή  μ,  δέσποινα  ή  (ΡοΙΙ.  111  73)  10  τροφι^^  —  σκω- 
ληξ  (Π  εί.  ιεΐιοΐ.  Ορρΐηιιη.  Β«1.  Η  634)  19  τροχαδέσαι  21  τρόχαλοι  22  τραχύ 
(εά  τρόχμαλον^)        26  τροχηματεΐ       80  τροχμαλόν        88  τρύβλίον 

ΗΕ8.  76  τριώροφα  (ββηββ.  ΤΙ  36  αϊ)*  τρίστεγα  81  τρομέοντο  (Ε  10)•  ίτρεμον 
01  τροκαλόν  τραχύ  (1622)  94  τοοχηχότερον  (ΕρίρΙΐΒΐι.  Ι  ρ.  771  Ο)•  θίωρητικώτερον 
άλληγοριχως,  μεταφοριχως,  ούχ  αληθώς  88  τροχής  άποσχίασμα  (ΙαεοΙ).  Ι  17)*  αλ- 
λοιώσεως χαϊ  φαντασίας  ομοίωμα  97  τροχή'  άλλοίίοσις  Αά  1600  [τον  τόν  τρόπον]  4  τρο» 
ηώσοααι  (Ρ•.  Ι.ΧΧΧνΐΙΙ  23)*  οικήσω,  πλήξω  β  τροφ*οντα  (Ο  621)*  ευτραφή,  χαΧ  μεγά- 
λεες  αύξόμενα       88  τροχίας  (ΗοΙίΓ•  Χϋ  13)•  χορίας 


1477 


τρνγαβόλ^α  -«-  τρωχτης 


1478 


τρν)^αβόλια•   ίΐς  ά  χαρχούς  ξηρούς  άη^τίτ- 

&εντο 
τρνγΒΪ  (Νιε.  Τΐι.  3581)•  ξηραίνει  [39] 

τρνγέρανος  (ΡΙιίΙβιη.  ρ.  16)*  φασματι  έοίχώς 
τρνγερονς'  τρυγώδεις^  όξεΐς 
τρΰγη   (Ηίρρο€Γ•  356,  29)*   ό  πυρός ^  χαΐ  ή 

χριΒή^  χαϊ  ηας  άλλος  χαρκός^  χαϊ  ΛΟίΑ 

βοτάνη 
•^τρυγήλλα'  τρώγλη  (τρύαημαί) 
ή^τρνγηλλος*   οίχοδόμημα  μ^ταλλιχόν  χα-    10 

τασχευαζόμενον  (τροϋλλος^) 
{τρυγηφάνιον    ό  δεύτερος  οΐρος)   οί.  έν- 

τρυφάνιον 
τρύγιος'  τρυγία  οίνου^  4  ελαίου 
'^τρύγμα'  δϋιλωμα  {ητνγμα%) 
τρυγόνα   -φάλλειν  παροιμία  έηϊ  χΛν 

φαύλως  πραττόντιον '  άηό  του  τρύζειν 
τρύγοίΛος  (ΑπβΙ.  Ρβο.  635)*  ύλωτήρ 
τρυγφδεΐν  χωμφδεϊν 
τρύγων   Ιχ^ς  Βαλάσσιος^  ^Ις  τό  χέντρον    20 

δηλητηριον,   χαϊ  όρνις,   χαϊ  ή  των  γυναίτ' 

χων  μίξις-  χαϊ  σύντροφος 
τρυγώ ς'  τάς  τρυγώνας  (1369) 
τρύειν  χατατρίβειν,  χαταπονεΐν 
τρύζει  (Ηίρρο€Γ.  664,  62)*  γογγύξει^  ^&θι;- 

τρύζητε  (Ι  311)  *  τρί^υρίζητε ,  λογοηοιήτε^ 
γογγύζητε 

τρυηλίς'  ζωμήρυοίς 

τρυμαλίαί'  τρϋηαι  30 

ΤρυμαλΙτις'  Αφροδίτη 

τρύνης'  έφίηηιον,  στήμων 

τρύξ'  ό  νέος  οίνος  ^  παρά  την  τρύγην,  χαϊ 
γλεΰχος  άδιήθητον 

τρύξοντα  (ρ  387)*  χαταπονήσοντα ^  άνιά" 
σοντα 

τρυπά  ν  τρίβειν  (οΙ>8βθ6η.) 

τρυπάνη*  έργαλεΐον  τεχτονιχόν 

τρυπανίζεται'  τρυπάνφ  πλήσσεται 

τρυπήλα'  τορύνη  49 

τρυσίππιον  (Εαροΐ.  ίΓ.  XVII  ρ.  555)*  τον 
χαραχτηρα  τον  από  της  βουλής  ^ν  ταΐς 
δοχιμασίαις  τοις  άδυνάτοις  χαϊ  τετρυΐμ]- 
μένοις  ,  Ινα  μηχέτι  στρατεύωνται^  τό 


πάλαιαν  έχάλουν  τρυαίπηιον,  τροχός  δϊ  τίν 
ό  επιβαλλόμενος  χαραχτήρ  τη  γνά&φ  τών 
Ιππων 
τρύσχεί'  τρύχει»  ξηραίνει  (οΓ.  τρυγεΖ) 
τρϋσις  (Αγ.  ίν.  ΥΙ  6  ρ.  1079)*  νόσος,  πόνος 
τρυσμός'  γογγυσμός  (εί.  Βριμμός) 
τρυσόν  νοσερόν.  λεπτόν^  άσ&ενές 
τρυτάνη'  ό  ζυγός 
τρύφαχτος*  ίνιοι  διά  του  Δ*  δρυς  γάρ 

τό  ξύλον 
τρυφάλη*  περιχεφαλαία^  τρεις  Ιχουσα  λαμ- 
προύς αστέρας  ^  ή  ήλους 
τρυφαλίδες'  τά  τμήματα  τοϋ  άπαλοϋ  τυρού 
τρυφερός*  νέος  απαλός ^  ή  ψιλός 
τρυφέν  χλασ&έν 
τρυφηλοΐς'  Ιπι9υμητ{ιχ)οΐς 
τρυφοχαλάσιρις'  ίνδυμα  γυναιχεΐον 
τρύφος  (ΑροΗ.  Ιβχ.)*  χλάσμα  άρτου,  ή  ξύ' 
λον  χαταδεδαπανημένον  [79] 

ή^τρυφώματα'  θρέμματα,  Ίταλή^οί 
τρύχειν  (Ηίρροοτ.  310,  34)*   φ&είρειν^  τή- 
χειν,  χαταπονειν,  χαχοπονεΐν,  [χαχοπαΒεΖν] 
τρυχηρά  (Εογ.  Τγο.  498)*  ^αχώδη 
τρυχίνοις•  ^αχίοις  [84] 

τρύχωσα  (ΡοΓ.1)*  τρύχουσα.  επιτρίβουσα 
τρώα'  άρπεδόνη 
τρωγάλια   (ΟίρΗΠ.  ρ.  413)*  τά  τραγήματα. 

Αάχωνες 
•\τρωγάλιον  δέρμα'  -^τάς  μελιχοχχίδας 
τρώγας  [βά  89] 

τρώγλας'  τρύπας 
Τρωγλοδύται  (ΗοΓοΑ.  ΙΥ  183)*  οί  εΙς  τάς 

τρώγλας  οίχούντες 
-^τρωγμός'  τό  έπιΒέσθοί  τήν  ΰλην  τρωγμόν 
τρώει  (φ  293  ΟβΠ.  Ο.  133)-  τιτρώσχει,  δα- 
πάνη [94] 
τρώεσ^αΐ'  τραυματίζεσΒαι  ( Μ  65) 
τρώξειν  {Ογ^τϊΊ)*  ιρι&υρίζειν,  συνουσιάζειν 
τρω^είς'  πληγείς 

Τρώϊοι  Ιπποι  (£222)*    άπυ  Τρωός  τοϋ 

ήρωος-  ή  από  Τροίας  [99] 

τρώχτης   (ξ  289)*    φάγος^   ό  άπό  πάντων 

έσ9ίων,   χαϊ  χερδαίνειν  βουλόμενος^  παν- 

ούργος,  άπατεών 


€00.  38  οί.  έτρύγη.  τρύσχει  47  τρυγονοχράλλειν  (Ισιο  χατά  τρ.  ιΡ•)  48  τον- 
γητός^  ύληστήρ  (50  τροφός  βε.  ΑββειιΙβρπΙ  Ρβυβ.  ΥΠΙ  25,  11)  51  ΡοΓίβ  της  τρυγονος 
&4  τρύζεται  χτλ,  55  ξώον  ^ύσις  65  έχάλουν  τρισ\  66  €Γ.  τερύσχεται  67  τρύσις 
69  τρυσσόν  (80  τρόφιμα*  τά?)  86  τρώα,  άρηεδώνη  (οί.  τρυνοι)  88  τρωγάλιν 
(Γρωγαλέον 'ί)        112  οί.  ^ώσασ^αι,   ί,ε%,  τρωσμός'  τό  άπο&έσ9αι  τήν  ύλην  τρωσμόν  {αύοτίπε) 

ΗΕ8.  39  τρύγητος'  ό  χαιρός^  τρυγητός'ό  τρύγος  (ΤΗβορΙΐΓ.  Υ  1,  2)  ^  79  τουφτ^• 
γαστριμαργία^  πολυφαγία^  είχαιοφαγία  84  τρυχόμενος  (α  288)*  χαταπονούμενος,  ανιώμΛ' 
νος.  δαπανώμενος  Αά  89  -^ τρώγλας  94  Τρώες  (Α  256)*  οί  την  'Ιλων  οίχούντες ^  χαϊ  Η 
τήν  Τρωάδα  χώραν       99  τρώχται  (ο  415)*  χαχούργοι 

93  » 


^  Λ 


1179 


τρύμαψα —  ψυρβαύί» 


14Μ 


ψρώμα^α  (Ιοβμ)*  τραύρΛ^α  [ΙΜΙ.  Ι] 

τρωχασχέσ^ω"   μΜχαβαλλίύ^^   ΙιτΜτρβ- 

φέσ&ω 
τρφκ&ν  [ιά  &]  λμΙ^ο»  [•4  5] 

τ^«ικ«Ϊ9Τ0  (ο  185)*   1τρέιιονν0|  ριβηβύλ^ 

λοντο 
τρωηωσα  {τ  β2Ι)*  «ι^σνσα  «φτ  φβηφτ 

τρωτός'  καΒητός  (αληχτόςί)  (Ι^— 1>] 

-^τνί*  άδ§,  Ερήτ§ς 

τυβηατίί'  ΧΛΜΟ^χόΧφς 

τΰδί  (βιρρίι.  1,  δ)*  ΗταΰΒα.  ΑΙολΟς 

-^Τνδ&ρ  κρΚω9ά9'  Τυνδαριδίρ  ηολΜρΛψ 

τύίγγα•  όρριΜρίόν  η 

τνΜτορ  {Ε  831)*  χαταηίβναομένΐίρ 

τΌΜτόν  παχόρ'  τ•υτέβτι  μέγα  κακάρ 

ίτντ^όν  ολίγον  (τυΜδρ  ΟτβΙ.Ι>  [11] 

ψύχω•  ίτοψάξο 

ψύλαι  (Αγ.  ΑοΙι.  860  Τ•1μ1Μ.)•  ^  ίρ  τβίζ 

χφροί  φλύχτβΛραι^  4ς  ιη^#β  «μ,  ηβΧ 

τοΙς  ωμΦϋ 
€ύλψ  τής  χαμήλβυ  έΛΟ  τής  (άχβως  ψό  Ιηρ•Ρ 

δέρμα 
τιΙλΦ4*   αΐ  όχΜδΜίς  έιτβνβοηίσβι^,  χαΐ  τά 

τωρ  άχ^οφόρωρ  έηϊ  τύρ  ύμωρ  τυλώμαΐΤΛ 
τύλορ  (Αγ.  ΑεΙι.  653)•    τό  αίδάίορ.    φί  Μ 

ίύΧ9Ρ  (ΒοΓ.  Γγ.  6Μ) 
τύλος '  νβΜχρβμ^  σαρξ 
τύλωμα'  τύμμα 
^τύλαρος'  μάνδαλος 
"^τυλαρώσας'  μανδαλωσας 
τυμβάς  γυνή•  τνμβάδας  ίλ€γον  τάς  φαρ- 

μαχίδας^    άηό  του  η^ρΧ  τους  τύμβους  όια- 

τρίβαν  χαϊ  τους  νεχρούς  άχρωττ^ιάζαν 
τυμβογέρων  (Οοιη.  «η.  ίΓ.  ΟβΟΧΙ^)•  έσχα- 

τόγηρως^  χαϊ  ηαρη{λλά)γμένος  ττβ  διανοίςί 
τύμβος•  τάφος ^  μνημβΖον 
τυμβωρύχος  (Ατ.  Ηβη.  1149)*   λωποδύτης 

νεχρών  [3&.  Η] 

τύμμα  (ΤΙιοοΰΓ.  1?  55)*  πληγή 
τύμπανα  (Εογ.  Ββεοΐι.  59)*    τά.   δερμάτινα 

φαχτήρια    χόσχινα^   τά  '\'έν  ταΐς  βάχχαις 

χρουόμβΡΛ 


ρως  τύκτβται 
τύμηαρορ   (Αγ.  Ρ1«Ι.  476)•     φ  οΛ  Βέκχμ 

χρούουύΐρ,  ή  είδος  τψωρία^ 
ΤυμφαΙορ  Ι^ρος'   49«ο»   έθ9Φς.  λέγηδΐ 

τους  Ήπειρωτας 
τύρη  (€•1ϋΜ.  Ρ.  124)-  -^ίρ   {Μά  42]  Αωρ^ 

χως  6έ  αύ 
τύνη  όέ  έχοιήοας  (ΙΙογ.)*  σν  δέ  (799) 
14    τνρνός'  μικρός,  τηλιχοϋτος 

τυρροΰν  τόρ  (Αγ.  ΤΚ•  745)*  μιχρορ 
τνρτλάξει  (Αγ.  Ριε.  1148)•  αυτό  παΐ  οΜ 

λέγει,  ή  ταράττει,  έκφαίρει  ιη|λοΰ•   #ί  ^ 

σχ<£ιτ«»ν  αμπέλους 
τύρτλον  (βίοηηά.  ίτ.  ΟΟΟΖΟΙΙ)•  «ιμ^ 
τνρτλωδους'  ύλώδους 
τι>(»ν•  τεύξι».  Λαραοχευην 
τνηάδι  {Βορ}ί.  Γγ.  754)*  σφύρ^ 
τυηάξειρ•  χόπτειν 
44    Ψν^αΐ"  εορτή  τις 
τυΛαΖς*  ίίληγάϊς 
τύκαρορ  (Α«βε1ι.  ίΓ.  54  Οί.)*  ξύλορ  τι^  Ιν 

φ  τυμπανίξουοιρ 
τυηαστήριορ'  τό  τωρ  άλιέεορ  •^ατυμρίον 
τυηεΐ•  ψοφεϊ^  χτυηεϊ^  χροτοΖ^  χλήσσοι 
τνηείς  {Α  191)•  ηληγεϊς  έχ  χειρός,  »βΙ  ιη- 

σείν.  ή  τρωΒείς 
τυηήσεΐ'  πλήξει  (τυπτ — ) 
τι^ιτι^^•  πλήχτης  (τύχτ— )  [41] 

44    τνκίας'  ούτω  χαλειται  των  τον  χαλχον  τις 

-^  τροχών  (ΡοΙΙ.  VII  105) 
τυποΐ•  πλάττει^  γλύφει 
τύπος  (Αβ$οΙι.  8ϋρρΙ.)'  χαραχτήρ^  ειχών 
τυποϋται•  -^ηλήσσεται,  •[Ιονται.  μιμείται, 

ή  πλαττεται 
τυπωντες•  χοροί  τίνες 
τυραννοδαΐμονα   {^(.  ΟγαΜπ.  ρ.  149)•  ^^ν 

ούχ  άν  τις  τύραννον  μόνον  είποι,    άλλα 

χαϊ  δαίμονα 
40    τύραννος•   παράνομος  βασιλεύς ^   ι}  άρχων 

απηνής  χαϊ  απάνθρωπος 
τυρβασία•    χορών   αγωγή   τις    διΒνραμβίΓ 

χών 


€00.  15  τνδαι  19  τνχτήν  28  τυλλαι,  εν  34  τνμβορνχος  (βΐ βίο  6γ«^.  Νιζ. 
ΑηΐΗ.  Ραΐ.  VIII  183,  2)  88  πραχτήρια  40  ην  41  τνμφαιον  —  όέ  χαϊ  τους  42  (ν] 
τηνεΐ'  Ιν  ίχείνφ  τόπφΐ  47  τυντλόν  48  τυνφλώδους^  ύλωδονς  51  οΓ.  στυπάζει 
54  τύμπανον        55  τυμπ\        62  τνπεί        66  είπχι        68  αίΒυραμβιχών 

ΗΕ8.^  Ι&ίΖ  τρωπάασΒαι  (0  95)*  περιτρέπεσθαι  3  τρωπάσχετο  (Α  ^ΒΊ)*  ετρέ' 
•,  μετεβάλλετο  Αά  5  τρέπεσθαι.  —  στρέφεσθαι^  μεταβάλλεοΒαι  10  τ  ρω  χω  σι  (Χ  163)* 
οίΗΐι      II  τρώγων  ίτρεχον  (ξ  319).  έχρούνιζον.  έστάλαξον       12  τον*  σου  (τ ν  ιη  τού' 


πετο^ 
τρέχουσι 


σι){)  ΙΙ'τυχτφ  οαπέδφ  (ο  627)*  £ΐΙ  χατβσκεναβτμένφ  85  τυμβοχοήσαι  (Φ  ^3)-  ιτ«ρ4- 
χωοαι^  θάψαι  84  τνμβοχόης  (Φ 323)•  τύμβου  χαϊ  χώσεως^  οίορ  ταφής  Α4  48  [τνπείς• 
πεσείρ^  πληγείς.]       60  τυπησι  (£  887)*  «λιι/•!^ 


1481 


τνρβη  —  τω&άζ€$ 


1482 


τύρβη  (Χ«η.  Ο^τη  Ι  2,  3)*  ^όρυβος^  [βά  69] 

τάραχος 
Τνρβηνός'  6ηί&€τον  τοΰ  ΆπόΧλιανος 
τνρβησις'  •[ήλιβατόν  αέρα 
ΤνρΒίν  (Ηίρροη&€ΐ.)'  τόηος τις Κλαξομινίων 
τυρεύεται  (Ρθΐη.  436,  6)*  ταραττββ,  χνχ^ 
τυρΒνσαΐ'  χά.  αυτά,  χαϊ  τυρ^ύων 
τνρίχίλοι•  αΰλοϊ  χαλάμινοι  (τί,τνρινοι^) 
Τνρίς.   ό  Περσικός  χιτών  (Βά  Χ(ίκνρις),  ή 

ποταμός  έχδιδονς  €ΐς  τόν  ΒορνσΒένη  (Βτά,    10 

IV  11) 
τυρόβντα  (Τ1ΐ60€Γ.  Ι  57)*  ηλαχονντα 
τνρόχνηστις  (Αγ.  Ε)^!.  231)*   σχήμα  των 

ακολάστων,  οΐ  όέ  μάχαιραν 
τνροκομεΐον   τάλαρος^  έν  φ  ό  τυρός  της 

επιμελείας  τυγχάνει 
Τυρρηνικά  σανδάλια  (ΟηΙίιι.  Γγ.  Χ  ρ. 91) * 

κάττυμά  τι  ύ^ηλόν  οντω  καλείται        [81] 
Τνρρηνοϊ  δεσμοί'  οΐ  λψίτριχοϊ  χαΧ  χαλέ" 

ηοί  (^(.  ^1.  ό  701)  20 

τύρρις'  πύργος,  ^παλξις^  προμαχών 
τύρσις'  τά  αυτά 
τύρσος'  το  έν  ΰψει  οΙκοδόμημα 
τυρω&έντα'  ταραχΒέντα,  χινη^έντα 
ή^τύσσεΐ'  Ικετεύει 
τντάνη'    όργανον  τι,   φ  χρώνται  εΙς  τόν 

άλοητόν  του  σίτου 
ή^τύτη*  τό  αυτόθι 
τυτθην  όλίγην,  μικράν 
τυτθόν  (Ηοηι.  Οβίΐ.  Οί&η.  30)*  όλΙγον,  βραχύ,    30 

καϊ  μικρόν 
τυτώ'  ή  γλαϋξ 
τυφεδανός  (εί.  Αγ.  Υββρ.  1364)*    τετυφω» 

μένος 
τύφεται  (ΕυΓ.  Τγο.  146)*  καίεται,  καπνίζε- 
ται, φλέγεται,  [τυφόμενον] 
τυφόμενον  (ΜαΙΙΙι.  XII  20)*  τά  αυτά 
τυφείσας'  μεμαραμμένας 
τύφεσ&αι  (ΑηβΙοΙ.  ΜβΙοοΓ.  II  δ)*  μαραίνε- 

σθαι^  ήσυχη  έκκαΙεσΘαι,  χωρϊς  φλογός  κα-    40 

πνόν  Ιέναι 
Τυφίον  όρος  Βοιωτίας 
τυφλΐνος'  Ιχ9νς  Νειλωιος,  καϊ  όφεως  είδος 

(Αγ.  ΗΑ.  ΥΗΙ  24) 


τυφλός  (δορίι.  ΟΤ.  389)*  τίθεται  καϊ  άντϊ 
τοΰ  κωφός 

τυφλότερος  σπάλακος'  τούτο  τό  ζωον 
ούχ  ίχει  οφθαλμούς '  έχει  όέ  οδόντας  μι- 
κρότατους, καϊ  ρύγχος  ως  γαλής,  καϊ  πό- 
δας άρχου 

τυφλωπες'  είδος  δφεων 

τυφλών  ονείρων  (Τγβ^. ΐηε.  Γγ. 268) *  

τύφοι  (0^ρηί?)•  σφήνες 

τύφος  (ΑηΙίρΙιβιι.  ρ.  110,  2)*  άλαζον{ε)ία^ 
Ιπαρσις,  κενοδοξία 

Τυφώ'  άντϊ  τοΰ  Τνφωνος.  Σοφοκλής  (Γγ. 
996)  [Π07] 

•^τύφυμεν  βρέχειν 

Τυφωεύς'  θεός  τις  γηγενής,  Ιναντιωθεϊς 
τφ  βασιλει  των  θέων  [10] 

τυφών  ό  μέγας  άνεμος*  τιν^ς  τά  έκ  της 
άναθυμιάσεως 

τνφώνος'  πυρώδους  δαίμονος 

τυφωσαι•  πνΐξαι,  άπολέσαι  {ζί,  τετύφωται) 

τνχάζεσθαι  (ΗίρροΰΓ.)*  στοχάξεσθαι 

τύχε IV  {άξιώσεως)'  άξιωθήναι  (Ευο.  XX 
35  ?) 

τύχη'  ευτυχία  [11] 

τυχήσαΐ'  έπιτυχεΐν  [19] 

τνχθείς'  κατασκευασθείς 

τυχθήναΐ'  γενέσθαι  [βά  21] 

τύχοι  {Ότεϊ,)•  λιθοξοϊκά  εργαλεία 

τυχόν  ως  φθάσει,  ώς  λάχοι,  ή  πολλάκις 

Τύχω  ν  Ινιοι  τόν  *Ερμήν  άλλοι  όέ  τόν 
περϊ  τήν  *Αφροδίτην 

•^τύχουσι*  τεύχουσιν 

'\τύχων  πυλών  τόν  έσφηνωμένον  τύ- 
χους  γάρ  καϊ  τους  σφήνας  καλοϋσιν 

τύψαι  (Ε  830)*  το  διά  χειρός  πατάξαι,  ή 
τρώααι 

τυιρέλη'  ό  ίν  τοις  ώσϊ  ^ύπος  (κυιρέληΐ) 

τύ^ον  ή^εκχεε,  έκκένωσον,  τρώσον,  όα- 
μασον 

τώ  (^ί327.  299)*  ούτοι  δυϊκώς,  καϊ  τούτους, 
ή  διά  τούτο  (βά  τώ).  7/  τινί  (αά  τφ)  [32. 33] 

τωθάζεΐ'  χλευάζει,  μετά  κενοδοξίας  σκώ- 
πτει,  ερεθίζει,  καταχαυχάται.  λ^ίόορεϊ.  9'ω- 
πεύει.  κακολογεί  •.  ^        [35] 


€00.  71  ή  λίβα  τόν  άνεμονί  78  τυροχν,στής  80  τυρρηνικός  —  ου., ν  99  Νει- 
λώειος  1701  σπάλαξ  —  μιαρωτάτους  2  τύφλωνες  3  τύφλων  ό  ήρων  5  τν- 
φος        9  τυφώευς        12  τύφωνος,  πυρρ\        22  τν;|^ιο^        24  λάχει        25  τυχόον 

ΗΕ8.  Αά  69  [αγωγή,]  81  τυρίς  (Χβη.  ΚΠ  VII  5,  10)*  ό  περίβολος  τοΰ  τείχους 
1707  Τύφω.,,  ένϊ  τών  γιγάντων  (Β  782)  10  τυφωθείς  (Ι  Τίηι.  ΠΙ  6)*  έπαρθείς,  ύπερη- 
φανεύσας  17  τύχε  {Ε  587)•  κατέτυχεν  19  τυχήσας  {Δ  106)*  επιτυχών  (ηοη  λίο.  Τ^. 
18)  Αά  21  Ηπιτυχειν  22  Τυχίος  (Π  220)*  όνομα  τοΰ  κατασκευάσαντος  τήν  ΑΙαντος 
ασπίδα  σχυτοτομου  32  τώγε  {Α  330)*  ούτοι  γε  ώ  τών  γάρ'  έχ  τών  γάρ  35  τώ  χ<ν 
(ω  32)  *  ούτως  αν 


1483 


τω  Η8  •—  ύβάματα 


1484 


το  Η  Β  (Ο  51 )'  οΰτως  γαρ  άν  [Ζ1] 

τφ  'μφ'  '^Φ  ^Ι^ψ  βέλει  (€Γ.  Ιφ  έμφ)    [16^] 
των  α  (ΟΓβΙ.)*  ξόνη  (€ί.  μονότωνος) 
των  άχεραίων  των  ήσυχων  [41] 

των  όέ  ηάροι^εν  (των)  ηρό  τούτων 
των  έν  τέλα  (δορίι.  Αί.  1352  •1.)*  των  αρ- 
χόντων έν  τφ  δήμφ 
των  έίίϊ  σκηνής  (οί.  Ρβη.  288,  18)•  των 
Βεατρικων  [46] 

των  οΐνάρων  των  της  αμπέλου  φύλλων 

(€ί.  ΑΙείρΙίΓΟη.  βρ.  111  22) 
-^τωνολββύς'  το  χαχοδαίμων  [48 — 50] 

των  ϋέλας    (ΗβτοΑ.  Υ1Ι  152)*    των  κλη^ 
οίον 


10 


των  ηλωτήρων  των  Λλ*φψ€ων^  των  «ο- 

των 
των  ητίλων  των  ητερων 
των  τριών  ίν  (ΡοΙ^ιφΙ.  οομι.  ρ.  867)'  θ^• 

ραμένης   έψηφίσατο   τρέΐς    ψΜμωρΙας  χβτέ 

των  Λαράνομόν  τι  δρωντην  [95] 

τφ  δντ4,  (Ρ1•1.  Οίν.  474  Α)•  «γ  άλι^»^ 
τωηιν  μέτρον  δεχαχοίνιχον 
τώ  Λοδί  ( Αγ.  ΤΙι.  1183) •  τους  πόδας.  δύΜς 
τω  ^α  (€•Πίοι.  Β.  251)•  διό  δή  [Ι•] 

το^  τό,  ΙντΒυ^εν  (τωτώ  τβΐ  χώσα) 
τφ  φύσαντι  (8ορΙι.  00.  1116)   [«4  62]  τφ 

γ^ννησαντι 
ή[τω  χορτάν  των  σίτων  ύΜοστελλαϋ 


Ύάδας'   τά  έιτί  τον  μηώΛου  χέρατα  τον 

τανρον  τον   έν   ούρανφ   άστρου,    είσΐ  όέ 

αστέρες  ίητά^  ών  χατά  τήν  άνατολί^ν  ύετός 

γίνεται 

υαινα'  τετράαουν  ξώον,  χαΐ  Ιχ^ς 

ή^ύαχ  ίζει    (ΒοοοΙ.)  *    οί  εΙς  τά    αϋχένια 

[4.6] 
ύαχίν&ια'  έορτι)  έν  Λαχεδαίμονι  {Άκόλλω- 

νος)  (τά  ύαχίν^ια) 
'Υαχιν&ίδες  {?\ίτγηι^ϊί.  εοιη.  ρ.  592)•  Ιχώ- 

ννμοι  άηδ  Ύαχίν^ου  (ηάγου) 
ύάχιν&ος'   ηόας  είδος  [το  ύαχινΒόχομον], 
είρηται  όέ  από  του  Υακίνθου  [9] 

ύαλε  (ο)  ν  λαμπρόν,  ύαλίζον 
ύάλεταί'  σχωληχι^  (οΓ.  εύλόζει,) 
ύάλη'  ϋαλος.  βόμβυξ.  σχώληξ  [18] 

-|-νάλ6Χ0^  χωμη'  Διονύσιος 
ή^ύαλχάδαΐ'  χορός  παίδων.  Λάχωνες 
ύαλο  εν  διαφανές,  λαμηρόν 
ύαλου  ν  λαμπρόν.  ηράον  [18] 

•^ναμα'  βά&ος  [20] 


ύανέοος•  είχαΐος,  βλοσυρός^  χαλεπός.  νχτι»ς 

(ύανενς ?) 
ύανεως'  τά  αυτά  (ύανέωςί) 
ύανία'  τύρβη,  μάχη,  ύβρις^  άγερωχία  (ώ 

συ —  ύη — ) 
ϋαξ  (ΒοβοΙ.)*  αηδάλιον.  οδηγός 
Ύαργίδες'   αΐ  εύειδείς  Βάκχαι    αΐ  *ΑργεΪΛί 

[26] 
ύββάλει  (Τ  80)*  ύηερτί^εται^  υποβάλλει 
10    ύβάλης'  καταφερής,  λάγνος 
Ύβλα-  ηόλις  Σικελίας 
Ύβλητης•  μάντις 
υβόν  τόν  κυρτόν,  καμηΰλον,  γνρόν.   [οί  δι 

ύβός,  κυρτός]  [^ά  ΖΙ] 

ύβρεις '  τραύματα,  ονείδη  (ς.  ν.) 
ύβριος  (Η6Γ0(1.  Ι  106 ?)*  της  ύβρεως 
ύβρις  (Αγ.  ΗΑ.  IX  12)*   δρνεον  νυχτερινό» 

ι»ι 

ύβριστοδίχαι    (Ευροΐΐβ)*    οΐ  μή    ^έλοντα 
20        είσάγειν  τάς  δίκας  χαρά  ΆττιχοΖς 

ύβώματα  (ΗίρροεΓ.  816  €)'  κυρτώματα 


000.    43  η  των  δήμων        49  ούτιών        51   τ  φ   —   τφ        53  χτήλων        54   τώοι  — 
&β  β-ίΛ  ΧίΛ'ΤΛ,        Β^Λ  ^ψ  ^/.ϊ  β-Α*.  βτΧΛβ  γ  ΐί  *Αχόλλωνος  ροβΐ  έχώνυμοι ;  τά  ύαχΙνΒια 


αι;το^        56  τώ  δητοι        58  οΓ.  καϊ  τώ  χόδε  *    -  -. — , ^,  ^,^-- ^^, — .,   •»-  ^««^...-^.^ 

ρο$1  ύακινΒόχωμον   (βίο)         10  ναλίζων         16  ύαλο  Λ  ν         17   ύαλο  ν  Ρο$1  17]    ηλιΘιος 

τίμιος         24  υαξ         25   άργιαι         27  ύββαλεΐ  28  νβαλλής    (οί.   συβάλλας   βΐ    σύβας) 

30  μάντης        31  νβλιόν  —  ήβός        33.  34  =  34.  33   (ύβρεως,  ύβρεως) 

38ί»   των   (Α  30)*    τούτων 

Λ.  Λ  -    «• 


1^  ^01)*   τω  υαχινϋφ.   έστι  όέ  αν^ος  μέλαν  καϊ  μαλαχον  13  υαλιης  η  ναλίί 

βλοσυρός  (2 1.  22)      19  ν  έλος '  ύαλος  (ΜοβΓ.).  βόρβορος  (οΐ.  ύολλός)  ή  λί9ος  τίμιος 
ηολις  (Β  521)•  χόλις  Φωκίδος        26  ναοιν  (Β  463)*  υΐοϊς        Αά  31  [υβριστής] 
οτής  (Κοη.  1  20)*  ύχερήφανος^  άγνώμων 


20  Ύάμ- 
85  ύβρί' 


1485 


ύγγΒμος  —  νΌΊος 


1486 


ϋγγίμος'  συλλαβή.  Σαλαμίνιοι 

ύγυλόν  υγιές  (ύγηλόν)  [40] 

ύγί&'  σώον  (Μο«γ.  375  ΤΙιιιο•  III  31):  νβα- 
ρόν,   Κρήτίς 

νγίεια•  άλφιτα  οϊνφ  χαϊ  έλαΐφ  ηεφνραμένα. 

•    χαΐ  ηάν  τό  Ιχ  (ιΐς)  Βεοϋ  φερόμενοψ,  βΪτβ 

μνρον^  εϊτ€  Φαλλός.  •ή  ύγίεια  [43] 

ύ  γιου  ν  τό  σαονν.  χαϊ  τό  Βεραπενειν 

ύγιώς'  όρΒώς^  σοίως,  όλαχλήρως^  έρρωμέ- 
νως,  χαϊ  εΐ  τι  δμοιον 

•\ύγλιήναΐ'  φυσησαι 

υγρά  χέλενΒα  (Α  312)-  Βαλασσία  όδός^ 
χαϊ  ή  παρά  τήν  Βάλασσαν 

ύγρίην  τό  οϋρον,  Διονύσιος  [49] 

ύγρόν  ίλαιον  (7  291)•  [•ά  50]  διά  τό  ίΐς 
άνεσιν  άγειν  τό  οωμα,  'ή  δτι  ηάντων  των 
υγρών  ύγρότατόν  Ιστι  τ^  ίλαιον.  ηασι  γάρ 
τοις  ύγροΐς  Ιηιηλεΐ  (έηΐΛολάζειΙ)  βαλλό- 
μενον  τό  ίλαιον 

ύγρός'  ό  ενχαταφερης  εΙς  ήδονάς 

ύδαλίς'  ύδρωηιων 

νδαν  (Α6θΐ€8)'  

( ')  άγοραοΒεΐσαν 

ύδαρι(ςί)'  ύδρωπιψ. 

ύδατίδες•  σταγόνες 

ύδατοτροφέων  Γ^208)'  ύηό  ύδατος  αύξο^ 
μένα>ν  ή  τρεφομένων 

νδέονσιν  ύμνονσιν  [Μ] 

^ύδαρές'  τό  νδαρόν 

ύ  δ  (ε)  ρ  ων  νδρωπιων 

Ύ δη  (Υ  285)-  Λόλις  της  Λυδίας 

ύδεΐν  (ΟβΙΗιη.)*  ύμνεΐν^  [βά  β2]  γίδειν,  λέ- 
γειν 

νδης'  συνετός,  τ!}  ηοιητής 

ύδναι*  εγγονοί,  σύντροφοι 

ύδνείν  τρέφειν,  χρύβειν  (βά  χυθι»— ).  ού- 
ξειν 

νδνης'  είδως,  Ιμηειρος 

ύδνόφυλλο(ν)'  ή  Ιηϊ  τοις  ΰδνοις  φυομένη 
ηόα  [ββ] 

ύδος  (ΟβΙΠπι.)*  ύδωρ  [70] 

ΰδρα*  ό  ΰδρος  όφις.  οΐ  δε  τόν  χέρσυδρον 

νδράν,'  εΙς  ΒυσΙαν  άχραιφνές.  *ΡΙν9ων 


ύδράνη*  τό  άχραιφνίς  χαϊ  χαΘαρόν 

ύ  δ  ραν  ό  ς'    ό    άγνιστής   των    Βλενσινίων 

[75] 

Ύδρέα'  νήσος  ευτελής  Δολόηων 

ύδρεύειν  ηοτίζειν.  άντλειν 

ύδρενσάμενος'  άντλήσας 

ύδρευσαν  ΰδωρ  φέρουσαν,  ήγουν  ύδρενο- 
μένην 

νδρη'  ό  έχις 
10    ύδρήΐον  (ΗβΓοά.  ΠΙ  14)*  υδρία 

ύδρηλά  (ΛεβεΗ.  δυρρί.  793)*  ύδατώδη 

ύδρηλοί  {ι  133)*  χό&υδροι,  μαλακοί,  ίνυ- 
δροι,  ύδατώδεις 

ύδρηλός'  τό  αυτό 

νδρηναμένη   (δ  750)*    λουσαμένη,  ή  ηε- 
ριρ{ραν)αμένη,  η  ύδατι  ηεριχεαμένη 

ύδρήνασΒαΐ'  λούσασ^αι,  περιρράναοΒαι 

^νδρηχόες*  ΙχΒύες 

ύδριαφόροΐ'  μέτοιχοι 
20    νδρίσχη'  υδρία 

ύδροδόχοΐ'  λάχχοι 

ύδρόμυλοΐ'  ύδραλετία  άηό  ύδατος 

ύδρος'  όφις  [02] 

Ύδρουσα'  ή  Εέως  ούτως  έχαλεΐτο         [94] 

ύδροφόρια'  ίορτη  ηένΒιμος  *ΑΒηνησιν 

υδροφόρους*  ύδρορρόους  [97.  96] 

ύει  (Αΐ€8€.  ίΓ.  34)*  βρέχει»  χειμάξει 

.ει'  ^ω,οιω. 

ύελος'  ύαλος 
30    ύεν  ή^εύρεν  [103] 

ύεσι*  στολή.  Πάφιοι  [5] 

ύεστάχα'  Ιματισμός 

(υ)ετής'  ό  αύτοετής,  Μαρσύας 

ύετίς*  ύδρίς.  ΤαραΨτΐνοι  [9] 

Ύεύς'  Σαβάξιος 

Ύή'  ή  Σεμέλη  άηό  τής^)σεως.   χαϊ   -[ύ^ 
δειλέ 

Ύής'  Ζενς  δμβριος 

ή^ύησον  σάλευσον 
40    \ύητα'  ύστίς.  Ταραντΐνοι 

ύΒλεΐν  ληρεΐν,  μωραίνειν 

ύΒλος  (Ρΐ8ΐ.  Τ1ΐ6&β(.  176  13)•  φλυαρία,  μω- 
ρία, ληρότης,  φληναφία 


■Λ 


ΟΟΌ.  38  οί.  άηογέμε  44  σαρρούν  —  ΒεραηεύεσΒαι  52  ύδροηίων  58  ν  6  α  ν  (=: 
όδξίν)  74  άγνωστης  85  \ανάσΒαι  80.  88  ύδρεία  9Ζ  Ύδροΰσα  ό.έως  9^  ύδρο- 
φορία        1\0  ευσεως        12  ντ;;        15  νβλβιν 

ΗΕδ.  40  ύγρόν  μαλαχόν  43  υγιής  (θ  624)*  τέλειος,  σώος  49  υγρό  ν  άέντων 
(β  478)*  μαλαχως  πνεόντων  Αά  60  ό  χαταφερής  58  ύδερον  τόν  ύδρωηα  (Μο6Γ.)  Α4 
VI  αΙδεΧν  68  Ύόρα*  νήσος  ευτελής  Δολόηων.  χαϊ  Βηρίον  ηολλάς  έχον  όφεων  ό'φεις,  κολυ- 
χέφαλον  70  ύδραλής'  μετάβολος  75  ύδραλής'  όφις  ύδατος  92  ύδρου  (Α  723)* 
όφεως  είδος  94  ύδοοχόας'  αμάρας  (Ηο6Γ.)  97  ύδωρ  χαϊ  γαία  γένοισΒε  (Η  99)* 
διαλυΘείοιτε  χαϊ  άπο^άνοισθε  98  ύεν  (Μ  25)*  έβρεχεν  108  ύες  {Ψ  32)*  χοίροι  5  υ§- 
λέψης'  ύελο 9  ύετός  (Μ  133)*  δμβρος.  δρόσος,  ύδωρ 


1487 


ν&λονς  —  ΎνναρΒνς 


1488 


υ^λονς  (Ρΐ8(.  είτ.  336  Ρ)*  φΧνάρους^  μω- 
ρούς^ Χήρους  [18.  19] 

ύ ιδείς  (ΙδοεΓ.  ρ.  424  Α)*  νΙων  νΙοΙ,  Ιγγονοι 

ύΐδες'  [βά  21]  υίών  ΰ'υγατέρες  (ύιΧδαΐ) 

ύϊδήν  νΐον  &νγατέρα[ν] 

νϊδός  (-Όνς)'  ό  τον  νΙού  νΙός 

νΐδοϋς•  τ}  νΐδεΐς.  νΙών  νΐονς  { — οι) 

νΐεΐς  (Ρΐ8ΐ.  ΟΙν.  405  ί))'  νΙοί  [Μ] 

νΐες  Αχαιών  (Χ  156)•  οΐ  Έλλι/νεί  ηερι,' 
φραστίχώς 

ύίήν  την  αμηελον,  ή  ν  Ιό  ν 

'^νίήω•  ίτοιά  βοτάνη 

Ί-υιλι/•  υμήλος 

ν  Ιό  ν  άναδενδράδα 

νΙοΒεσία'    όταν   τις   Βετόν   νΐόν  λαμβάν^ 

[Λά  Ζ2]  [33] 

ν  Ιων  εις*  νΙών  νίέες 

νΐωνοί'  νΙών  νΐοί 

νΐωνός  {ω  514 ?)•  ό  νίός  τον  νΐον^  Ιγγονος 

ντίελόν  (ΟγΗ.?)•  ύγιίς  [38] 

^^ος  (ΟχΓβηββί)•  Ιρν&ρΙνος  (Ηΐρροηβχ)   [40] 

νλάξεσΟ'αΐ'  ξυλίζεσθαι 

ύλαχη'  ύλαγμός,  βοι} 

Ύλαχίδης  {ξ  20ί)'  Ύλάχον  υιός 

ύλαχόμωροι  {ξ  29)*  οί  ηερϊ  τό  ύλαχτεΐν 
μεμορημένοΐ'  όπερ  έστϊν  Ισον  τω  ίϊεηονη- 
μένοΐ'  οΐ  βαρνφωνοι^  όξνφωνοί 

νλαχτη&έντων  φλναρηΒέντων 

νλαχτων  (ΕϋΓ.  ΑΙο.  760)•  μετά  μανίας  χρά- 
ςων  [47.  48] 

Ύλας-  χρήνας  Κιανοί.  χαλοννται  όέ  καΐ 
βαρβάρων  ή;•  γένος  όντως 

ύλάσασ&αΐ'  ξύλα  αυναγαγεΐν 

•[νλασσα'  ή  ξυλ{ε)ία,  χαΐ  φρνγανισμός 

ύλάταΐ'  ^οτερή^ΐΐ^  απέθανεν 

^Υλη-  ίτόλις.  δηλ4ί  δ^  χαϊ  τό  σύνηθες,  χαϊ 
ξύλα  τα  ήδη  χεχομμένα,  ή  αύμφντος  τό- 
πος^ έξ  ου  αποτελείται  τό  έργον 

ύλη  εν  (οί.  δορίι.  Αί.  1218)•  δασν,  ξυλώδες 

νληέσσης  {Ν  12)-  σύμφυτου,  ή  ΰλας  εχούσης 


ΰλην  -{-χιασ^αν.  τόρ  στέφανον 

ύληρενς•  νομεύς  Ιν  νΧ-ρ  φνλάττων 

ΰλης  μητέρα•  Μος  οχωλΎξΧος^  δ  χαΧεαΛί 
ύλομήτρα.  άλλοι  δ^  βόμβνχα 

νλιγγες'  Χόγχαι 

ύλίμη-  μάχη  τις  (Μ) 

ύλίτης'  οϊνου  είδος  [β) 

Ί*νλλ€4'  τά  Λρός  χάσσωσι  δέρματα 

Ύλεες'  οΐ  Ιν  Κρήτη  Κυδώνιον 
10    ύλίας'  τους  χαρχατίνονς  τόμονς 

Ύλλος  (ΑροΙΙ.  Ιβχ.)*  ποταμός  Λυδίας 

νλογος'  στρατός,  Περγαΐοι 

Ί*νλθ(*  σηόνδυλοι  [ϋ] 

ύλομανείς  (ΒοβοΙ.)*  ^  ^ΛΪς  νλαις  χαίρων 

νλομήτρα'  είδος  σχώληκος 

υλοτόμος  (Ηββίοά.  ορρ.  805  8ΐ.)'  ξνλ^τόμος 

ύλωρός  (ΑπβΙοΙ^  Ροΐ.  ΥΙΙ  13)*  «Αι/ν  φυληβ- 
σων  [Τϋ] 

ύμεδαπών  τον  υμετέρου  εδάφους  [77.18] 
20    ύμένιον  λεητόν 

ύμενώδες'  λεητόν,  άεροειδές 

ύμήν  είδος  ενδύματος,  νμέναιος.  ΙχίΛλον;, 
χαϊ  τό  διαφανές,  χαϊ  τό  τοΙς  γαμούσα 
έπαυλονμενον  ύμέναιος^  άηό  του  Ίί^.κ^- 
σης  ηαιδός^  ή  άηό  τον  όμον  ναίειν 

ύμης•  υμετέρας 

Ύμήττης'  ίν  Ύμήττχί  ό  *Απόλλων  τιμώ- 
μενος 

Ύμήττιος•  Ζενς  παρά  *Αττιχοΐς        [85.  8β] 
30    Ύμμητός-  όρος  Άττιχης 

ύμνεΐ'  ευλογεί,  ρ,δει 

ύμνηηολείτω'  ύμνείτω 

•\•ύμνίον'  τον  άμόλγην  Διοννσιον 

ύμνο&έται•  ποιηταί 

ύμνοΘέτης'  ποιητής 

'\•ύμνοτήϊαΐ'  σύνοδοι  των  έη  ^τος  γεγα- 
μημένων 

νάνος•  χρησμός 

ή"  ν  ν  αν  την  είρήνην 
40    Ύνναρεύς•  Ζενς  άηό  τον  Ύνναρίον  δρον; 


εΟΒ.  27  ν  ες  (28.  31  ενιον'».)  20  ηοΐα  (30  Ρίλη-  δμιλοςλ)  34.  35  ΡογΙ^ 
ν  Ιων  ο  ί  [νιων]•   ν  ιέ  ε  ς  νιωνοί  (Β  666)  νΙών  νΙοί        40  οΓ.  δυάει        43  νλαχον         44  μεμω- 

Ισον  τό        ^^  ύλαχτι&έντων,  φλυαρι\        49  χαϊ  άνοι        50  οΓ.  συννιλάσσασ9αι         62  νλτ/- 
τις        66  χαρηατίμονς        74  νλορός        81  νμι        87  νμμήρος  —  άττιχ.".         96  έηΐ 

ΗΕ8.  18  ύ  α  (Μ  129)•  νΐόν,  τέχνον  19  ν  ας  (Α  240)•  τέκνα,  νΙούς  Αά  21  [&νγα- 
τέρες,  ?/]  2(»  ν  Ιέ  ο  ς  (Ω  122)•  νΐον,  τέχνον  Αά  32  χαϊ  τό  αγιον  βάπτισμα  (ΕρΗββ.  1  5) 
33  νΐο&ετεϊ  (ΒαδΠ.  1  ρ.  608  Ο)  •  νίοηοιεΐ,  ου  φύσει,  άλλα  θέσει  38  ύλαγμοί  (φ  575)• 
βοή  40  ι5λαει•  θρυλλει.  ύλαχτεΐ  (υ  15).  λέγει  (αά  ϋδει).  Θρηνεί  (163)  47  νλαον  (π  5)• 
νλαχτού  48  νλαλονν  νλαχτονν  61  ύλί.ροι•  τέχτονες  63  ύλλεΐ•  &ρνλλεΐ^  λέγει 
(140)        70  Ύλοιχθυόεντι  {Υ  392)•    όνομα  ποταμού   ίχ9νας  εχοντι        75  νμά   (α  375)• 

υμέτερα Π  ύμέναιος  (Σ  493)•  γάμος,  ή  ωδή  έπιγάμιος        78  ύμεναίων  (III  Μ»€Γ. 

IV  6)*  γαμιχών  φσμάτων,  μέλος  ^δής        9^  ν  μ  με  (7  412)*  νμάς,  νμεΧς,  ΑΙολιχώς        86  ι^μ- 
μες  (Α  274)•  νμεΐς,  χαϊ  τά  όμοια 


1489 


νννάς  —  νηαχ&έντΒς 


1490 


νννάς•  αΐξ  άγρια 

•ύνντί'  αϊξ.  χαϊ  τό  τον  άροτρου  σιί^ήρίον  τό 

τέμνον  τήν  γήν  (ϋννη),  χαϊ  νννις  ομοίως 
ΰννος'  ηωλος  ό  ίν  τ]^  γαστρϊ  νοσήσας^  ηρϊν 

χυηΒηναι  (Ιννός) 
•^ύντΒτράστιαν  κατεαγέν,  Σαλαμίνιοι 
ή^νντωοΒ'  συμπαρησαν 
ΰξον  βόησον 

ύοή'λλός'  τόπος  συών  βορβορώδης 
ύοβότης'  συοβόσχης 
νομεμνία•  εορτή  τις  ί ν  ^ Αργεί 
νομένη'  βρεχομένη 

ύον  ομοίως  [208] 

ύοσχυαμ^ς  (Ρ1ι«Γ6€γ.  ρ.  284)*  μαίνχ^^  άηό 

της  ηόας 
ύοχαί'  τό  βορβορώδες  νδωρ  (203) 
ύηάγειν'  τό  ήσΰχως  πίνειν 
ύηαγορ{έ)ία'  συμβούλια 
ύηαγορενουοί'  λαλοΰοίν 
ύηάγορον  χατά  βίαν  νηερήφανον 
ύηαγωγεύς  (Ηβηηίρρ.  ρ.  97  Αγ.  Αντ.  1148)* 

ηρός  ηλίνθων  οίχοδομήν  ηηλός 
υπαγωγή  (Τΐιυο.  III  97)•  ύηοχώρησις 
ύ  π  άγων  νηό  δίχην  άγων 
νκαί'   "^ηρό  του  χαΧ  νυν,   νηαϊ  πόδα  (Β 

824) 
ύπαϊ  όέ  Ιδεσχε  (Γ  217)•  ύπέβλεπεν     [20] 
ύπαιδράσειαν  ύπόψειαν  (οΓ.  ύποδρασίην) 
νπαιθα  {Σ  421)*  ίμπροσ^εν 
ύπαί&ριον  υπό  τόν  αέρα 
•^ύπαιχαλούσας*  ύποτρεμούσας 
ύπαιλίχαξβ'  έχ  πέτρας  υποχωρεί 
ύπαινίττεταί•  αΐνιγματωδως  ίμφαίνει 
ύπαλευάμενος  (ο  275)•   φυλαξάμενος 

[28-92] 
ύπαντά^  (ΑΗ^ΙορΗ.  Γγ.  Ι.  ρ.  1187)*  έ^  έναν^ 

τίας  [βά  83] 

ύπαντιάζεί'  νπαντ^ 
-^ύπ'  άντιαίης'  υπό  της  ή^αίσχράς  έ|  έναν^ 

τίας  ή^πολεμούση; 
ύπάντλ[ε]ια*  χαλχά  άγγεΐα^  χάδοί 


ύηαντροί'  οΐ  υπό  τό  σπήλαων 

ύπανύσ^αΐ'  ύπουργεΐν 

•^υπαπίεΐ'  υποστρέφει 

ύπ*  άπειρίας'  ύπό  αμαρτίας 

υ  παρ  (τ  417)•  τό  μεθ*  ήμέραν  δναρ,  ενήμε- 
ρη, οίον  φανερως^  έναργώς,  άλη9ές      [42] 

ΰπαρνος  ποίμνη'  άρνας  έχουσα 

ύπάργυρον  τό  χινάμωμον 

ύπάρξας'  χατάρξας 
10    ΰπαρξις'  προγένεσις.  ή  ουσία 

υπάρχει,  (ΑροΠ.  1βχ.)'  προχατάρχει 

ύπαρχος  (δορϋ.  Αί.  1094  Χβη.  ΗεΙΙ.  ΥΙΙ  4, 
19)•  οίχονόμος,  πολέμου  στρατηγός 

υπάρχων  πεφυχώς,  ών 

νπαρχ^εΖσαν  προγεγονυΐαν 

ύπασπισταί'  βοηθοί,  ύπηρέται 

υπασπίδια    προποδίξων    {Ν  158)•    υπό 
τήν  ασπίδα  τι&εϊς  τους  πόδας  χαϊ  ούτως 
προβαίνων 
20    υπασπιστής  (Χβη.  Αη.  IV  2,  20)•  βοηθός^ 
δορυφόρος^  υπηρέτης 

υπάτη*  υψηλή,  δυνατή 

ύπατε  χρειόντων  (θ  31)*  βασιλεΰ  βασι- 
λευόντων 

ύπάτη'  υπέρτατη,  ανωτάτη,  πλούσια 

ύπάτμενοΐ'  δούλοι^  υπουργοί 

ύ πατον  μήστωρα  (θ  22  Ρ  339)*  τόν  Ιν 
τφ  βουλεύσασ^αι  σοφωτατον^  οίον  πρώτον 

ύπατος*   υψηλός,   έντιμος,  πρώτος,  διαφέ^ 
30        ρων  των  άλλων,  έξοχώτατας 

ύπ*  αυλή  ν  υπ*  οίχον 

υπ*  αύλοϋ'  μετ   αύλοϋ 

•\ύπ*  αύνήν  παρ*  Έχαταίω.  Φιλητας 

ύπαφήτορες'  ύϋΛΛΒταγμένοι 

ύπαφρον  (ΕυΓ.  ΗΜβ.  707)*  το  μή  φανερόν 
ύπαφρον  λέγουσιν,  άλλΛΜηοΦοον  τό  ύγρα- 
σίαν  έχον  Ιμφερή  άφ(^^ιοι  χρύφιον  χαϊ 
ύπουλον  τό  ύπαφρον 

'Υπαχαιοί  {ϊίξτοά.  VII  91)•   όνομα•[στιχόν 
40    ύπαχ^έντες  (Ββιη.  59,  18)*  υποβληθέντες, 
πεισ&έντες,  άπατηθέντες 


€00.    08  ύννής       200  σαλαμήνιος        2  ύξον,  βοήΘησον        Ζ  εΓ.  ύαλος,  ύοχαί^  συόαι^ 

συηλαι     (5  ύομεμνύνειαΊ)      7  ύον*  δμοιον      9  ύοσχιαμεις,  μαΐνει      18  ύπά  πο      19  ύπαι- 
δαήδασχεν       22  ύπάσσεα        33  υπαντάξας      35  υπαντ\       (39  ύπάπει,  υπόστρεφε "ί)^ 

50   ύπασθεΐσαν         54   ύπαστή         Μ    βασι         98  μήστορα         62  παρεχατέω  φιΛιτά^ 
04  ύπαφροΐς  —  ύπαφρον  —  άλλα  τό  ύπαφον  τό 

28 

ί* 

(Δ  501) 

μεθ*  ήμέραν,  αληθές 

94 


1491 


ϋπία  — -  ύη8ρβάλλί$ 


14» 


νηεα'  τά  όηητια  [68.  69] 

νηέγρα^Βν  (οί.  ΤΙιυο.  V  56)*  ίχάρξίζεν^  ή 

ίγραίρεν 
ύίΐΒδίσμΒν^η*  υπεξέχειτο  [71] 

ύηεζΒνγμένος'  νηοτΒχαγμίνος 
ύκεξωϋ&αί'  τό  εΙς  άνδρας  έλθ€ϊν»  Φιλητας 
ύηεζωσμένοί'  -^ άν4ΐη€ίσαντ€ς 
ύηέΒην  [βά  76]  -^ύΜΗ^έμψ  [77—82] 

ύη^ίχ^ί  (δορίι.  Αι.  670)*  ύηααονΒΐ,  ύποχω- 

ρεΐ^  υποτάσσεται 
ύίΐείκετε*  τά  αυτά 
ύηΒίλημμένη*  άντ(ε)ιλημμένη 
ύηειΧημμένον  (Οβιη.  623,  5)*    ύκονενοΊ^' 

μένον,  νηενηνεγμένον  [87] 

ύηεΖξά  σνι,  (Χοη.  Αη.  ΥΙΙ  7,  31)*  ύηεχω- 

ρησά  σα  [8•— 98] 

ύηέχειντο'  υποκείμενοι  ήσαν 
ύηέχΒεσις'  νπόθεσις 

ύηεχινοΰντο'  Ί* κατενοίγοντο^  ή  έΛΧΟουντο 
(ύηεκκανστρια'    ή   τής   Ά^Ίΐνάς    ιέρεια) 

€Γ.  424 
ύπέκλινεν  ύηέταξεν  [68] 

ύηεκχρο&έων  (^  125)*  ύπεχτρέχα^ν    [606] 
ύηελθεΐν  νπεισελ^εΐν^  ύποδραμεΐν 
ύηέλαίος•  γλοιός  [8] 

ύπελείν  νπειλεΧν  [&] 

ύηεμνήμνκεν  (Χ  491)*  ύηομέμνχε^  κλαίει^ 

στενάζει^  στνγνάζει 
ύη*  έμοΐ'  ύπό  τήν  έμήν  έξονσίαν 
ύηεμφαίνεΐ'  φανεροί 
ύπεναντίος•  εχθρός  [10] 

νπενες'  εΙς  τετάρτην 


νπ'  ένεσίχιαι  (6ρί€.  ροβΙ.)-  βσνλαΖς 
ύηενηνεγμένον*  νκοχείμενον  [14] 

ύπενόστησεν  (Τΐιιιο.  III  89)-    νηέύχρί^, 

ύπεχώρησεν  νόστος  γάρ  ή  οδός 
•^ύπεξέΒαντο     (ΑροΠορΙι.    Γγ.   II    ρ.  882)* 

νπεκέκαυτο  [Ι7~1^ 

ύπεξήκριζον  (ΕυΓ.  Βΐΰοΐι.  676)*  νβριζη 
ύπεξίει    (οΓ.   ΡΙβΙ.  Ρ1ΐ86(1.  106  Α)-     «χί|(- 

σταται 
10    ύπεξίσταταΐ'  τά  αυτά 
ύπεξίστησί'  μεθίστησι 
ύπέπισα'  νπεπότισα 

ύπεηόδισεν  άνεπόδισεν  [β] 

ύπέρα•  ίν  τρ  νηί  σχοινιά  τινά   (€ί,  €  260) 
ύηερα}^ασ&είς  (εί.  ΡΙθΙ.  δ^^ιηρ.  ρ.  180  Α)' 

νπερθανμάσας  [29—11] 

νπερα  (Αγ.  Η  Α.  V  19)-  σχωλ'ψίές  τίνες 
'^ύηεραγονασήΐ'τάς  •    είμαρμένας    χρόχας, 

οίον  νπερστήμονας 
20    ύπεραίρεταΐ'  υψονται 

ύπεραέΐ    {Α  297)*    νκεράγονη,    αατά    χψ 

πνοην  [86—68] 

ή^ύπεράλλα  ηέτηξ'  νπ^ρ  το  δέον 
ύπεράλ{λ)εταΐ'  νπερπηδ^ 
ύηεραλεΖταΐ'  υπερπηδήσει  [42] 

ύπερανάστης'  μετανάστης,  μεταβάτης 
ύπερανέστηκεν '      ύπερβέβηχεν^    έχ  τον 

υπέρ  ήτοι  νψηλότερον 
ύπέραντλα*  πολλά  [46.  47] 

30    ύπέρανχος  (Αββεϋ.  δβρΙ.  483)-  -υπερήφανος 
υπερβάλλει,•  νπερνικςί.  νπερτέ&εται.  παρα- 
βαίνει,  ή  ίπαναφέρει  εΙς  σνυβονλίαν 


€00.     β1  /ύηεα•   τά  οπίσθια        70   νπέρραιρεν        71    νπεδέαμενεν  74    άλίδρας  — 

φιλήτας        84  ΆβΜΜχται        604  ύπέλλειν   νπειλιΐν   βη   νπελεϊν^  νφίλεΐν%  12    ύπενε- 

σίησι        13   ϊ'Μίέΐ(9\        (21    \ι^ει  —   |ατο?)        25   \ησίν  1)18         32  ύπέραι  85    ύπεράίΐ 
48  ύπέραγχος 

ΗΕδ.  68  νπέασιν  (1202)*  ίληλύθασιν  69  ϋπεδείδεσκεν  (Γ  217)•  ύπεβλεπετο 
72  νπέδοί  (κ  398)•  [υπεισέλθοί]  νπεισήλθεν  Αά  76  [ίαπροσθεν]  77  ύπέΘεντο  (Ιβτηη. 
ΟΧΧνί  25)•  σννεβονλενοντο  78  νπεθολίάσθη  (Ο  520)•  έμπροσθεν  έκλείσ»ην  79  ύπε- 
^όμησεν'  ομοίως^  80  ύπεθοεί  (ΕϋΓ.  ΑικΙγ.  195)•  υπερέχει,  υπερβάλλει  (399)  81  νπε- 
9ρον'    νπό   τόν   αέρα  82   ϋπειδονμενοι   (Ρο1>'5.    1   66,   6)•    νφορώμενοι    (οΓ.    νπηδ—) 

87  -^ύπείνεχεν  νπέβαλεν,  νπεΐχεν  (526)  89  νπείξομαι  (Α  294)•  7/^ω,  νπονοστήσω,  υπο- 
χωρήσω (οί.  νποεί-^)  90  νπείραλα  (Ψ'227)•  νπό  τήν  άλα,  ύπ^ρ  τήν  θάλασσαν  91  νπείρ- 
οχος  (Ζ  208)•  υπέροχος,  υπερέχων  ^2  νπεΐχεν  νπέβαλ{λ}εν  (526)  93  νπ'  έχδιό- 
σαισαν  παρά  τό  έκ  Δώς  είμαρμέυον  98  νπεκδράμω  (Ε»Γ.  Απάτ.  338)*  φ[ε]ύγω  800  νπέ- 
κτρενον  (ίρ  3)•  το  έτρεμαν  (ςί.  296)  3  ύπέλαβεν  (ΑοΙ.  Αρ.  1  9}•  υπεδέξατο  5  νπέμ- 
'βρνον  (ι  244)*  νεογνόν  βρέφος  νπέβαλεν,  ϊνα  εΰρχί  άμέλξαι  10  ύπένερθεν  (Β  150)•  ύπο- 
κάτωθεν  14  ύπενόθενσεν  (II  Μβοο.  IV  7)•  ιΪΛεφί^έΐοίν  17  ύπεξέφερε  (θ  268)•  προ- 
έτεινε,  προεβάλλετο  18  ύπεξέφερον  (Ε  377)*  εις  το  έξω  έφερον  19  ύπεξελέασθαι 
(Ο  180)•  ιί^Γβκκλίνειν  (οΓ.  ^^ίΐλ— )  26  υπέρ  (Π  €ογ.  XI  23)•  πρόθεοις.  πολύ,  πλέον,  λίαν 
29  ύπειρεσία'  ή  των  έρεσσ όντων  καθέδρα  (^ί.  νπη — )  30  ύπειλημμένον  ύπενενοημένον 
31  {ν)περάγον  (Ι  Νβοΰ.  VI  43)•  διαφέρον  36  νπέραε  (£260)*  τα  σχοινιά  87  νπέραχαος 
(Ι  €θΓ.  \\1  36)•  μέγας  38  νπεράλα  Ιψ  227)•  θάλασσαν  42  νηεράλμενον  (Ε  138)• 
ι^Λβραλλόμενον  46  υπερασπίζω  (Ι.ΧΧ)•  βοηθώ,  άντιλαυβάνω.  καϊ  ύηερασπιστής  (θ€Β«5. 
XV  1)•  άντιλήπτωρ        47  ύπερασηιω  (ΙΤ  Κ«|^;.  XIX  34)•  προΐσταμαι  " 


1493 


ύπβρβάν  —  ΰηβρχόμηας 


1494 


ή^ύπερβάν  νΛΒρώαν 

ύπέρβασις'  νβρις,  άδιχία.  χάρος,  αμαρτία, 
ύηερηφανία,  ηαράβασις  όρχων 

ύηερβασίης  {Π  18)*  άδιχίας,  νκερηψανίας 

ύκερβατόν  ύηερβαινόμενον 

ύηέρβιον  (Ρ  19)*  νηεράγοντα  τβ  βΐμ.  ύηίρ 
δύναμιν.  ηάνυ  βιαίως 

ύκερβληδην  νκεράγαν 

ύηερβλνζεΐ'  

ύηερβολή•  ηολύ 

ύπερβολία*    νβρις.    χάρος    (οΓ.  νηερολβή) 

[99] 

ύηεργνϊον  ύηέρμηχες^  μέγα  (ύηέργνον) 

ύηερδέα  (Ρ  330)*    ύηεραγάντως  ένδεά,    ή 
ελάσσονα  χατά  δνραμιν 

νπερδέα  δημ{ον)  έχοντα  [62] 

ύχέρδιχοΐ'  σννηγάροί  οΐ  τό  δίχαιον  υπερ- 
βαίνοντες 

νίξερδειηνεΖ'  ύπερτρυφ^, 


νηερηγάα^ψ  νηβρεΒαυμάσ&η 
νηερηχάντισεν  (Αγ. ΡΙαΙ.  666) *  ύηερέδραμεν 
ύηερήχρισας*  ύηεράγαν  {νηέρ  άχραν)  έπή- 

δησας 
νηερήμεροί'  οΐ  έν  ταΐς  χαταδίχαις  ηρός 

^χτισιν  ημέρας  λαβάντες  χαϊ  μή  δίολυσά- 

μενοί 
ύαερημερος  (ΑηΙίρΙιο  136|  39   Ε^βίββ  167, 

42)-  ΙχηράΒεσμος  [91] 

10    ύηερήνωρ  (£516  Ηββ.  ΤΗ.  995)*  ενιρυχος^ 

ανδρείος,  υβριστής,  υπερέχων,  υπερήφανος. 

παράνομος,  ή   ά  υπερέχων  χατά  τήν  άν- 

δρείαν  [98] 

ύπερήρτο'  χατεξανίστατο  (ς.  ν.)    [96 — ^97] 
ύπερήφανος'  ύπέρφρων.  άγνώμων 
ύπερ^$ϊ  (Εαη  ΑηάΓ.  195)*   υπερέχει,  ύπο- 

^9έχει,  ήγουν  9έει  (280)  [400.  1] 

ύπερ&έοντας•  ύπερτρέχοντας 
υπερθέσεις*  άναβολαΐ.  υπερβάσεις     [4—9] 


ύπερείδει  (ΡΙβΙ.  ΡΙΐ8β4.  99  Β)*  στηρίζει  [66]    20    ύπερίδη'  χαταφρονρ  (366) 


ύπερειδούσης'  στηριζούσης 
ύπέρειπε*  χατέβαλ(λ)εν,  άπό  του  έρείπειν 
ύπερείσατε'  στηρίζατε 
ύπερεή^χστήξεί'  ύπερσταΒήσεται 
ύπερέχτισις'  ύπεραπότισις 
ύπερένεγχαν  ύφωθησαν 
νπερέλασις•  ύπέρθεσις^  υπερβολή         [74] 
ύπε{ρ)έξουσΐ'  μείζονες  έσονται  [16] 

ύπέρεπτε  (Φ  271)•  ήσθιεν.  ύπενεδίδου.  ύ- 

πέσυρεν 
ύπέρευγε'  ύπερχάλως  [Ϊ9— 81] 

ύπερέσσεται*  περιέσται^  κρατήσει 
υπερέχει-  άνω&εν  επιβάλλει,  βοη&εΐ,  δια- 

φ^ρ€ί,  υπερβάλλει^  υπεράνω  έχει 
ύπερέχοντί'  έξουσιάζοντι 
ύπερζέσας'  άναφλεχΒεις 


30 


ύπεριχταίνοντο  (ψ  3)•   Ινιοι  υπέρ  δύνα- 
μιν^  Ιχνουν  ύπεριχνοΰντο  διά  τήν  χαράν^ 
ο  έστιν  έξετείνοντο 
ύπεριππία'  άγων  τις  παρθένων  [18] 

ύπερισχύουσαν  ύπερβάλλουσαν 
ύπερίων  τόν  έν  τφ  άέρι^  ή  6  ήλιος  άπό 

του  ύπ^ρ  ημάς  Ιέναι 
ή^ύπερχαταβαπτύουσαν  άντϊτοΰ  υπερή- 
φανους λόγους  ποιούμενους 
ύπερχαχεΖν  δ  νυν  έχχαχειν 
υπέρ  χάρα  φοιτωντα  (ΕιΐΓ.  Ηίρρ.  1058)• 

υπέρ  χεφαλής  έρχάμενον 
ύπερχείμενον  άνω  χείμενον  [20] 

ύπερχείσθω-  ύίΐίΐΆίθείσ^ω  [22] 

ύπερχόμπως  ( ΑμοΙι.  ΙΒ|^136) *  υπερηφά- 
νως ^Βα  [24.  25] 


€0Ό.     51  μαρτυρία         56  ΰπερβλύδην^    ύπεοάγων         68  ^ρεϋτειν    ^     71   \χτησις 
ύπεράφρων        410  ύπερίδει^  χαταφρονεΐ        1\  υπιχταίνΦντο        12  ύπεριπτία  {Λ. 
έφιππος  ϋί  ίππετοΰμαι)        18  δεχόμενον        19  άναχείμενον 

ΗΕ8.  59  ύπεργμένων  δοθέντων,  προελ^όντων  (νπηγ^)  62  ύπέρδεσμα'  ενέχυρα, 
υποδήματα  (604)  66  ύπερείδεί'  χαταφρονει  (410)  74  ύπερένδοξος  (ΟβηΙ.  Ιγ.  ριιβΓ. 
23,  25)•  άγαν  ένδοξος  76  ύπερέπτατο  {θ  192)•  ύπερίπτατο.  ύπερέδραμεν.  ύπερεπήδη- 
σεν        79  ύπεριφερές'  μετεωοοφόρον  (υπεράφρυς  [Οτ9%.  Νιζ.  II  78  Β]*  μετεωροφρονων) 


θεοϋ  γνώμρν  4  ύπερθοξεονται  (β  179)•  ύπερπηδωσιν  5  ύπέρ&ορον  (1472)*  ύπερ^ 
επήδησα,  ύπερηλάμην  6  υπέρθυμοι  (Ζ  111)*  πράθυμοι.  μεγαλάφυχοι  7  ύπερθώριος 
{η  90)•  ο  επάνω  των  ^υρων  τόπος  8  Ύπερία  (Ζ  457  -^  Β  734)•  ή  των  Φαιάχων  πάλις. 
χαϊ  χρήνη  ($ορΙι.  Γγ.  758  Όί.)  9  ύπερίοντα  (μ  133)•  υπέρ  ημάς  Ιόντα  6  ήλιος ,  άπό  του 
υπέρ  ήμας  Ιέναι  18  ύπέριπτεν  (Φ  271)•  χατέσει^  (377)  ^  ύπέρχεισαι  (Ργου.  XXXI  29 
£ιβ€ΐι.  ΧΥΙ46>'  υπερβάλλεις  22  υπέρ  χεφαλής  (Β  20)*  υπεράνω  της  χεφαλής  24  ύπερ- 
*  η  της  'Αθψάς  ίέραα  (297)        25  ύπερχάσμια'  ως  άγγελοι,  χαϊ  τα  μέλλοντα 


χαυστρα 
ν»έρ  τόν  χάσμον 


94 


■Ν 


«1 

•ι 


1495 


ύη€ρηνάρ$ον  —  νηερφυως 


1496 


ύπερχυάνεον  λίαν  χυάΐβ99ν 
ύπερχυδαντας    {Δ  66)*    ^η^ρίχοντας   τζ 

δόξρ^  νηερενδόξαυς  γενομένους  [18] 

νπερμαζ^'  νηερτρυφψ 
ύηερμενέΐ  (Β  116)*    τφ  νηεράγοντι  χατά 

τό  μένος^  τουτέοη  τζ  ί^χύί  ύηερχρατεί 
ύηερμενης'  μεγάλην  Ιχων  Ισχύν  [<2] 

ύηέρμορα  {Β  155)*  ύη^ρ  τό  δέον,  ύπ^ρ  τό 

χα^ήχον 
ύη^ρ  μόρον  (Φ  517)*  ομοίως  10 

•^νηερνεμεΐς*  ύηερορψς  (499) 
•ύπερνήχεται*  υπερέχει^  ύηερβαίνει 
ύηερνιχ  §ί'  άντίμάχεταί  [18] 

ύΛεροι(α)ζομενου'  ύηερηφανευομένου 
ύΛεροιησάμενοί'  νπερηφανονντβί  [41—43] 
νηεροηλίαις  {Α  205 ?)'  ύΛερηψ9ΐ9ίαις^  ν- 

ηερφροσύναις  [45] 

•ύηεροηλίαοαίτο    (ρ  268)*    νιχήσειεν.   ή 

ύηερηφ  ανήσείεν 
νηέροηλον   ύκ^ρ    τό    δέον.    νηερήφαναν,    20 

•[ιρενδές 
νηέροΛτον  μεγα^  χαϊ  νηϊρ  τό  μέτρον^  χαϊ 

τά  όμοια 
ύηερορ^'   χαταφρονεΐ^  παραβλέπει 
υηερόριος'  έχτός  των  ορίων 
ύ/ίέρον  Λεριστροφήν  (Ρΐιϋειη. ΰοηι. ρ.  11)* 

παροιμία  [ιά  51]  [52] 

ύ/ιερόφρνς'  υπερήφανους  [54] 

ύηεροχή'  έξοχη,  υπερβολή 
ϋπέροχον  ηερισαόν,  δεινόν.  μείζον  30 

υπεροψία*    ύπερηφανία,   παρά  τό  τά  νπ^ρ 

αυτόν  ^εωρεΐν  [58] 

ύπερπηδών  υπέρβαρων  [60] 

ύπερσχεΐν  •[ άνατελεΐν,  νπερμαχησαι»  βοη- 

Βήσαι,  αχεπάσαι 
νπέρσχες'  σχέβί^ίφ^,  χαϊ  τά  όμοια 
ύπερτάτην  {Ενίτ1'ίΐθ.ί2ί9)'  νψηλήν,  ύπερ- 

βαίνονσαν 
υπέρτατος  (^Γ381)•  μέγιστος,  πρεσβντατος. 


ή^ύπερτεΐς'  Ερητικων  πόλεων  έπίΒβτα 
ύπερτελής  (ΑβκΙι.  Α§.  286)  -  ύπίρ  τό  τέλ$; 

άφιχομένη 
ύηερτέλλοντες'  ανατέλλοντες 
ύπερτέλλων  νπερα{να)χέλλωίρ ^   νπερψΛΐ' 

νόμενος  των  άλλων  άστρων 
ύπερτενη    (ΑββεΗ^τΙ.  Βεΐύί.    ΑΟ.  353,  10) 

ύπερανατείνονσα ,  υψηλή 
υπέρτερα•  υψηλότερα  (€Γ.  8€ΐιο1. Ε•Γ. ΡΙιμβ. 

335) '  οΐ  όέ  νεωτέρα,  ^  πρεσβυτέρα,  ή  άρο- 

τρον 
ύπερτερία  (ξ  70  ΡΙβΙ.  ΤΗβββΙ.  207  Α)*  η 

άνα^&εν  της  αμάξης  έχιτι^έμενον 
ύκερτερίχισι•  νεωτερισμοΐς.  νχερηφανίαι; 
ύπερτερώτερος'  νεώτερος 
ίύπέρτερον  εσχατον,  νστερον.   νεωτερον. 

ευγενή 
ίύπερτερείη'  τό  πήγμα  της  αμάξης 
"Ιύπέρτερα  (γ^^)'  χρέατα  έτζτός  τον  σώμα- 
τος προς  την  σύγχρισιν  των  εντός 
^υπερτερούν  δεσπόζον  [79] 

ύπέρτεχνον  σπονδαΐον 
νπερτοναίων  υπέρ  των  άνω    σννδεδεμέ' 

νων  χαϊ  διατετα[γ]μένων 
Ίύπέρν^ρος'  ή^πυραχτής  (πνρράχης) 
υπέρφασις'  νπερηφανία,  μεγαλορρημοσντη 
ύπερφέρεις   (ΕυΓ.  Η^ηοΐ.  554) -    ύπερβάΧ- 
^  λεις  [8^] 

υπέρ  φευ  (ΑββεΙι.  Α|^.  362  β].)*  ύπεράγαν 
υπερφίαλος   (Ο  94)•    υπερήφανος,    υβρι- 
στής, παράνομος,  [βά  87]  ι;  εχσπονδος 
ύπερφλύζεΐ'  άναρρεΐ,  Ιχφυσαί 
ύπέρφρονα  (δορΗ.  Αί.  1236)*  υπερήφανοι. 

αγνώμονα,  υψηλόφρονα 
ύπερφυά    (Αγ.   ΝυΙ).   76   Ε^ς.   141)•     υπέο 

φύσιν  μίγαν 
ύπερφυές    (ΗβΓ0().    IX    78)•     υπερμέγεθες, 

μείζον 
ύπερφύς  (ΗβΓοά.  VI  127)•  νπεργεννη^είς 


ανώτατος,  υψηλότατος,  ευγενέστατος    [65]     40    ύπερφυώς  (Αγ.  Αείι.  142)•  ύπεραγόντως 
εΟΒ.    4β  Ιήσσαιτο 


53  ύπερόφους        61  ύπεραχεΐν,   άνατελεΐν         62  νπερά- 

ης  ης 

χεσον  64  ύψηλώτατες  65  υπέρτερος    —    των    στέγων  74  ύπερτερεοίτερος 

78  ύπέρτερον   €γτ\\\,  Υοβδ.         81   ύπίρ   των  νεών         82  ύπέρι&ρος         84   \ερεΐς    \α)^ίς 
86  υ^βρφΓ.        90  φύσει  μέγα 

ΗΕδ.  28  ύπερχυδέοντας'  λίαν  ένδοξους  32  ύπερμενέον  ύπερηφανοϋντα,  υπερέ- 
χοντα τή  δυνάμει  38  ύπέρογχον  (Εχοιί.  XVIII  22)*  μέγα,  ύψηλόν,  ύπερ  μέτρον  41  ύπερόλ- 
βη'  χόρυς.  ύβρις  (οί.  υπερβολή)  42  ύπεροπεύεΐ'  ψεύδεται  (ήπ — )  43  υπεροπενς'  ψεν- 
στης,  υπερόπτης  (ήπ — )  45  ύπεροπλήσαΐ'  ύπερβήναι,  ύποπηδήσαι  Αά  &1  λέγεται  δέ  Ιπϊ 
των  τά  αυτά  ποιούντων  χαϊ  μηδέν  περαινόντων  52  ύπερούσιος*  αγαπητός,  πεφιλημένος 
54  ύπέροφρυς  (θΓβ^.  Κβζ.  II  ρ.  78 Β)•  ύπέροπτος  58  ύπερπα&ήσας  (Εμγ.  ΡΙιο^•  1456)* 
πάνυ  λυπη&είς  ( — ασ*  — εΐσα)  60  ύπεράγη  {Π  300)•  διερράγη  65  ύπερ  τέγος  (Ο〧. 
Νβζ.  ΟβΓίη.  1 178)*  υπεράνω  της  στέγης  79  υπερτήρα  (ΡΙβΙ.  ΤΙιβαβΙ.  207  Α)•  τό  της  αμάξης 
πήγμα  85  ύπερφερές  (ΕΧΧ)•  μέγα  υπέρ  φύσει,  ή  ύπεράγων  Αά  87  [ύπερφυής'  μβχβ- 
λοπρεπής.] 


1497 


νηερχβίλες  —  ύπ9βιβάζον%βς 


1498 


υη%ρχ%ιλέ£'  ύπερμ^μετρημένον 

ύηερχβιλών  ύπερμέστων 

ύπερχέων  υπερέχων 

νηέρχολος  (ΑηΙίρΙι.  ίΓ.  Χ61Ι  ρ.  159)*  νηερ- 

βαλλόντως  όργιζόμενος 
ύηέρχρεως  (θ€ΐη.  821,  14)*  ό  κολλώ  ηλειω 

της  ονσίας  οφειλών 
ν  περώ   (ΑηβΙ.  ίΓ.  ίηο.  Ι.1Ι)*  ύκοβαλω.  άντϊ 

τοΰ  ηροερώ  ν  περώ  (435)  [500.  1] 

νπερωησαν  (θ  122)*  νπεχώρησαν  [8] 

νπερφον  άνώγαιον 
ύπερώφ&η  (ΤΗαο.  Υ  28)-  παρώφΒη 
ύπεσάχ[χ]ισεν*  ύπηθει  τφ  σάχ[χ]φ.  ίνιοι 

ηρόχοπτε  [7] 

νπεσις'  ταπείνωσις^  Μοοις  [9] 

υπεσπληπαμένον  (Οοιηκί)'    "ύποπιασμέ" 

νον.  ή  ηεποααλμένον  [11—14] 

νπεστόρεσταί-  νπέστρωται^  ήπλωται  [16] 
ύπεσχηχώς'  ύποστάς 
νπέσχηταΐ'  έτιήγγελται 
ύπέφηνεν  (ρ  409)*   νπέδειξεν^  εφανέρωσεν 
ν  π  εχ  άλχ  ίΟ  α'    ηρός   χαλχού   υπε^έμην 

[21.  22) 
νπεχε'  υπόφερε,  πάρεχε,  υπόμενε 
ύπέχεί'  υπομένει,  ύφίσταταί.  δίδωσιν 
ύπέχεταΐ'  ή^ προμη&εΐται 
ύπεχευεν  (Α  842)*  νπεβαλλεν^  νπέχυσεν 
ύπηγάγετο'  ήπάτησεν  [βά  27]  [28] 

ύπηλάτων  (ΗίρροεΓ.  11  ρ.  38  Κ)*  των  ή^ύηό 

ίλάττων,  ένιοί  φύλλων  [30.  ΖΙ] 

ύπ-ήλλαξεν  ύπεχώρει 

ύπήν  ύπηρχεν  [84] 

ύ  π  η  ν  ας  (οί.  Αββοΐι^ΐ.  Γγ.  26)*  γενειάδας 
ύαηνέμια  ώά  (ΡΙβΙ.  εοιη.  ρ.  629)*   τά  δίχα 

του  όχευ^ήναΜ  γεννώμενα 
ύπηνέμους'  σχεπηνούς 
ή-ύπηνέμιον  άνεμον  ύετύν,  χαϊ  τά  όμοια 
ύπήνη'  τό  γένειον ,  ήτοι  πώγων,  άλλοι,  μΰ- 


σταζ,  ο[λλθ4  νηήνη^  δς  έστι  υπό  την  (»Ζνα 

τόπος  [40] 

ύπηντίαξον  (ΗβΓοά.  ΙΥ  21) *  ΰπηρταη^  [42] 
•^ύπήρατος•  λογομάχος,  ΰπέρλαμπρος 
υπηρεσία  (ΤΗιιο.  II  93)*  των  χωπηλατούν- 

των  δέρματα  τίνα,  ώς  προσχεφάλαια ,  έφ' 

ων  χαθέζονται  [4&] 

ύπηρέαιον  ή  σανίς  της  χα^έδρας 
ύπήτριον  (ΤΙι«οροιηρ.   €θπι.  ρ.  811)*   ύπο- 
10        γάστριον,  Ιφήβαιον 

ΰπηχεί  (οΓ.  ΡΙι6Γ6€Γ.  ρ.  254)*  βομβει 
υπήχ&ην  ήλΘον  [51.  52] 

ύπίσχεται  (Ψ* 209)*  άναδέχεται,  ύπισχνεΐ- 

ται 
ύπισχνεΐται  (ΡΙβΙ.  Οίν.  61>6  Ε)•   ομολογεί, 

συντΙΒϋ^αι,  επαγγέλλεται 
υπ*  Ιχνιον  υπό  τά  Ιχνη 
ύπιωγαί  {ε  404)*  ύηαγωγαΐ,  ύποδρομαϊ  της 

πέτρας  διά  σχέπην,  σχεπηνά  μέρη 
20    ή^ύπνάσσει•  ύπνώσσει 
ύπνοΐ'  χοιμάται 

ΰπνος{3  7Ζ^)  [βά  58] 

ι/Λ  νου  δώρο  ν  {Η  482)*  ΰπνος,  άνάπαυσις 
ύπνώ'  χοιμώμαι.  ί)  αγρυπνώ 
ύπνωτιχόν  (ΑτίβΙοΚ.  άο  βοοη.  €.  3)'  ό  μαν» 

δραγόρας 

υπό*  πρό^εαις [63] 

υπόβαθρα-  χρηπίς.  Θεμέλιος,  ύπόβασις 
ύποβαίνει*  έλαττοϋται 
30    ύποβάσεΐ'  ύποχαταβάσει  [67] 

ύποβασμόν  ΰποβάΘραν 
•[ύπόβασις'    ό  ένδότατος  χιτών,  ή  περί- 

ζωμα 
ΰποβατάν  ύποβίηή^όν,  τό  ύποπόδιον  ( — ά- 

ύποβεβηχώς•  μιχρότΐφΐ^^  έλάττατν 
ΰποβιβάξοντες'   ύποχαταβαίνοντες.   ίλατ- 
τοϋντες 


€0Ό,    95   ΰπέρχειλον  νπέρμεστον         98  πολλών  99  υπερβάλω         500  ΰπερώ, 

στόματος,  ύπερφα,  άνώγαια       2  ΰπερεχώρησαν       %  ύπεσίς  \^  ύπεστόρηται       21  έφ' 

Ισης        82  ΰπήλλαζεν  {ΰπέχαζενί)        41   νπηντουν        54  νπίχνίον  (οί.  Οβίΐ.   Οίβη.  97) 
61  μανδραγόρας        68  ύποβάσιμον,  ύπόβαΘρον 

ΗΕ8.  500  ύπερω  (α  362  Π  184)*  άνώγαια  1  ύπερφα  (%\.  ίη  Ρβαίαι.)*  στόματος 
8  ύπερώϊον  (Β  514)*  υπερφον,  άνώγαιον  οϊχημα  7  ύπεσενεχίζετο  γέα  (Β  784)'  ύπε- 
χάμπτετο,  έχινεΐτο  9  ύπέρβιος*  ύπέωρος  11  υπέστη  (Ι  515)*  ύπέσχετο  12  ύπέ^ 
τρέχον  (Β  426)*  υπεράνω  τοΰ  πυρός  είχον  13  ύπέστανον  (Β  286) '  υπέστησαν,  Ιπηγγεί^ 
λαντο  14  ύπεστειλάμην  (Α€ΐ.  Αρ.  XX  20)*  παρχ^τησάμψί  16  υπέχεσΘαί'  -υπερβάλω 
λ/εσΘαι  (\.  ύποσχέσΘαι*  ύποβαλέσ&αι)  21  ύπ*  εύ&είας'  ίπ  Ισης  22  υπεύθυνος 
(Α0β€Κ• ΡΓΟίη.  324) '  Ινοχος.  ύποχείμενος  Αά  27  ύπέμεινεν  (ιά  ύπειχεν)  28  ύπηδόμενοι* 
ύφορώμ»»οι  (ύπιδ^)  30  ύπι]λυξ^εν  (Η  215)*  ύπέδυ,  ύπεισήλθεν  31  ύπηλήφα- 
μην  ένομίσαμεν  84  υπ -ή  ε  ι  (1.  ύποΙσει)'  υπομένει,  υποφέρει  40  ύπήνημος-  σχέπι^ 
42  ύηηοΐη  {ρ  25)*  υπό  τόν  άρθρον,  προς  της  εω  45  ύπηρέτης'  δούλος  51  ύπήω 
(Ηοη•)  * .  ι)ιτο  τόν  άρθρον  52  ύπήραλα  (Ηοιη.)*  ι^^^  την  θάλασσαν  Αά  58  χυρίως  (λΛ 
•'ΐί(«0.Ο?'  68  ύποαχταΐνοντο  (Ψ  3)*  ίτρεμον       67  υποβάλλει  (βοΗοΙ.  Τ  80)•  ύποχρούει 


^ 


1499 


νποβ^βαύΛ'ίν  —  νηοβ'ημωρ 


15Μ 


νκοβιβαα^έν  ή^υχοβίβ^υχμέναν.  νχοΛΕ- 
ίίτοχός  ΠΑ.  75] 

νηοβολίμαΐον  (ΡΙ•Ι.  Οίτ.  ΥΙΙ  ρ.  637  Ε)* 
ον  γνησίον^  αλλά  νάΒον^  νηοβαΧλομΐνον^ 
ώς  άπό  τών  χαμαιριφών  ηαώίων^  αηερ 
έανταΐς  ύΛοβάλλουίην  αΐ  γυναίκες 

ύποβορβόρίον  ή  τρνξ 

ύηόβρυχα  (€319)*  νκοβρνχια,  ύηό  τό  νδωρ, 
ύηό  χάτω  των  κυμάτων  βυ&ισ&έντΒς 

[79-81]    10 

νκογΒγραμμένη  (ΑπβΙ.  Γγ.  00Ι.ΧΧ1Ι) *  έγ- 
ιαχρψένη 

ύκόγειον  ύηό  τήν  γην 

ύηογενΒΐάζων  (ΑμοΜπ.  ρ.  9,  20)*  Λιτά- 
νίύων.  άηό  του  γενείου  άπτόμΛνος 

νηογλωττίς  (ΡΙ•Ι.  οοιη.  ρ.  632)*  «Ιβο;  στε- 
φάνου, χαΐ  ηά&ος  τι  κατά  τήν  γλωτταν 
(ΗίρροΰΓ.  471,  22).    χαΐ  μέρος  ένστόμιον 

Ιββ] 

ΰηόγνυθα*  το  χα^σ&αι  τάς  χείρας  ίχοντα    20 
νηό  γνάΒον  [88] 

νηογράμματα  (Ατίι!ορΙι.  ρ.  1078)*  στιμί- 
σματα  των  οφθαλμών 

ύχογραμμός'  τύηος,  μίμημα 

νηογράφειν  τυποΰσΒαί 

νχογραφ'ζναΐ'  είσακουσθήναί 

'^ύ/ΐογραψίον  των  ίηϊ  τφ  σώματι  δεδα- 
νείομένΦΡ 

ύηόγυον  (ΗΙρρθ€Γ.  ρ.  1225  0)*   κροσδόκι- 
μον.  έγγύς^  ^^  όμοϋ,  χαϊ  τό  ηρό  ολίγου  γε-    30 
γονός^  χαΐ  τό  ίτοιμον,  ηρόαφατον        [95] 

υποδέγμενος  {ν  310)•  υποδεχόμενος 

υποδεέστερος  (ΗβΓοά. 1 134) *  ταπεινότερο» 

ύηοδεής'  ένδεης^  καταδεής.  ύπόφοβος 

ύηοδενδρυάζειν  τό  έξ  άφανονς  κσΐ  αι- 
φνιδίως έπιφαίνεσΒαί 

ύηοδεξίη  (173)•  υποδοχή ,  ή  ή  χορηγία 
προς  ύποδοχήν 

ύποδέραια'  ύποτραχήλια 


ύκοδέραιον  ύκοδείρυον  χαϊ  πε^ιτραχηλιη 
ύποδερίς    (ΑΗβίΦρΙι.    ρ.    1079)*     όρμίακ^ς. 

ίνιοι  πλοκίον  τι  περιτρα2[ήλιαρ  χαΧ  μέρ^ς  η 
ύχοδέσματα'  Μχυρα 
ύχοδέσμιος'  [8(1  605]  ύβεοτβΒεΙς 
^ύηό  δ'  έτεινε  (ΕυΓ.  Ογ.  907)-    υπέβαλλα 
ύποδήσαΐ'  ένεχυραθήνιιι,  Ίταλιώται       [8] 
υποδιδάσκαλος  (Ρ1&(.Ιοη.  ρ.  636  Α)*  χορο- 
διδάσκαλος 
υπόδικος    (ΑββοΙι.  Εοη.  260)*     υπεύθυνος, 

χρεώστης,  ένοχος  δίκης 
ύποδμως  (ό  386)*  ϋποτεταγμενος  ^   δούλος, 

Βεράπων 
νπόδρα  (Ηοιη.)'  ύποβλειράμ^νος ^  βλαπτικός 
ύχοδράξ  (Νιο.  ΤΗ.  457  ΟβΠΐιιι.)•  όμύίως 
νποδρακείρ'  ύποπτευσας  ( — αι)  [15] 

ύποδραμών  (Αγ.  Ες  ς.  657. 682)  •  ύφερπύσας 
ύποδρασίας'  τάς  έχΒρας 
ύποδρασίη'  υποψία  (τ.  ύπαι — >  [Μ] 

ίύπό  δρόμον  (Εοτ.  ΡΙιοβιι.  1406)*  νπο  τρο- 

χααμόν,   υπό  κακοήθεια» 
ύποδρόμους•  στόμια 
ύχοδύεσ&αι*  όειλιαν 

ύποδϋναΐ'  ύπεκδΰναι  [24] 

ύποδύς'  ύποβάς,  ύχεισελΒών  [26—28] 

ύποέστης'  χιτών 
ύποεχμένη'   ύπείκουσα.    ^ε(Ηζπ€νονσα  (β. 

ύχοατ — ) 
ύποξάκοροΐ'  νεωκόροι 
ύποζατηΒείς*  ύποκατασχων 
ύποζνγια'   κτήνη  τά  υπό    τον   ζνγόν,   χαϊ 

[βά  33]  πάντα  τά  έξευγμένα  [94] 

ύποΒέσεις'    καταβολαί,    πράγματα,    αιτίαι, 

προφάσεις  [36] 

ύπόΘευτον  "Ρόδιοι  έπϊ  Βυσίας 
ύποΒήκη-    παραίνεσις,   διδασκαλία,    ή  ίνέ- 

χνρον.   ή  συμβουλή 
ύποΒημοσύνη  (Ο  412)*  τά  αντά 
ύποΒήμων  ύποΘέσΒίς  καταγράφουν        (41] 


€0Ρ.  85  ύπογλωττός  89  στημίοματα  94  ολίγον  95  ύποδαΐον  97  τάπα- 
νώτερος  98  επίφοβος  600  ύποδέξειν,  ύποδοχεΐν  1  ύποδέρεα  2  ΰποδέρεον^ 
ΰποδίριον  8  ύποοερές  6  ύποδέτινε  11  ύπόδμος  13  ύπόδραξ  16  νφαρπάσας 
20  ύποδρόμον,  νποτρ.  ύποκ.        81  ύπεξακόροι        (32  €ί.  ζαγωσαι)        40  κακογοάφα^ν 

ΗΕδ.    74  ύποβλεπόμενος  (Ι  δβιη.  XVIII  9)•  ύηονοων,  έχ&ραίνων        75  ύποβλήδην 
2)•  υποβάλλων  τον  λόγον  πρ\ν  οιωπήσαι  τόν  λέγοντα,    άλλοι  ύπολαμβάνων         79   ύπο- 


εσωτέρου  Ιματιον        £•   υποεικεν  {/ι  'Ζ\)ί)'   ανεχωρει  Ζβ  υποειξομαι  [Ψ  ΌυΖ)*  νποχω' 

ρήσω        Αά  38  τα  ύπόξωμα   (Ρΐ3ΐ.  ΰίν.  Χ  ρ.  616  €)  34  ύποΒέσΒαι  {Α  787)*  ξηϊφΒον- 

λεϋααι        36ύπόθ£θ(ο  309)*  ϋχό9ου,  συμβούλευσαν  41  ύχοΒήαομαι  {α  ΤΑ)* ^βϊ$άξΐβ 

χα\  ύηόΒου  ομοίως  '      ..    . 


β\ 


1501 


νηο&υμίς  —  ύτζό^ηαρτί  Χί9ψ 


1502 


νπο&νμίς  (Αίο.  8&ρρΙι•  ΑηβοΓ.)*    στέφανος 

ύποτράχηλος 
-^ύηοίατι^Βίς'  νποστραην^ίίς 
ύκοΙζΒα&αί'  νηονοέίν 
ύκοιίίονρίΐ'  άντϊ  τον  συνέστη  χαΐ  γ^γά^ 

μηται  [46.  47] 

ύποι(σ)τά'  φορητά^  βασταχτά 
ν  Λ  ο  ία  ο '  νηενέγχω^  ύπομενό^  ηαϊ  τά  ομοία 
νποχα&ησ&αΐ'  ίνεδρενείν 
υΛΟχάλνχα'  νηό  την  χλεΐδα  τον  ή^ηνρός    10 

(«1 

ϋποχείσεται,'  νΛοβλη&ησεται 
Ύϋηοχεντά'  νηομονητιχά 
νποχέοιτο•  νηοχείαεται 
νηό  χεν^εα*  νηό  χοΐλα  [67] 

νηοχόληιον    τοΰ   χοροϋ'    της    ατάσ^ως 

χωραί  αΐ  άτψοί 
νηοχομ^ρίας'  τό  χομφόν  νηοφαΐνων 
ύηοχορίξεσ&αΐ'  νηοχοριατοίοΧς Χόγοις χρή^ 

σ&αί^  ήτοι  χολαχεύειν  20 

νηοχορίζόμενος'  ομοίως  [62] 

νηοχρέχειν*   ίηϊ  των  ϊηηων^  ηορείας  τις 

τρόηος,  βήμα  ^^^ 

νηό  χράτεσφιν*  νηό  τή  χεφαλίβ 
νηοχρι&ήναΐ'  άηοχρι^ναι 
νηοχρίναιτο  (ΑροΙΙ.  Ιβχ.  160,  1)*  νηοχρί- 

σει  τι  ηοιων 
νηοχρίνοιτο'  άηοχρίνοιτο.  ίνθενχάίνηο^ 

χριτής^  ο  άηοχρινόμενος  ηρός  τόν  χορόν 
νηόχρισις•  εΙρωνεΙα,  ύηονλότης,  δόλος  30 

νηοχριτής•    μάντης,    χαϊ  ό  έν  τ§  οχηνζ 

άηοχρινόμενος 
νηοχρονει*  αντιλέγει 
νποχροννιδία•  &νσία  τις  ηαρά  Ενιδίοις 
νηοχρονσταλις•    είδος  τον  λίνον  σηέρ" 

ματος 
νηοχνδές  (Οίηβη^Ι-»  ΕορΙιοπο)        [74.  75] 
ϋηόχνχλον  {δ  131) '  νπότροχον,  ή  χάτω- 

&εν  σηεΐραν  έχοντα 


(ύηοχνλίς')  ύποφρύδΐον 
νηοχυσ{ϋ)αμένη    (λ  263  Ζ  261)*    ίγχνος 

γενομϋτη^  έγχύμων 
νηολαβών  νηονοήσας^  νομίσας,  άηοχρι^είς 
ύηολαΐς    (Αγ.  ΗΑ.  ΤΙ  7   ΤΙιβορΙΐΓ.  0.  Ρ.  II 

17,  9)*   όρνις  τις  τ»ρ  αχωληχοφάγων 
νηολαλεϊ'  "φι^ρίξει  ί 

νηολάμβανε'  νόμιζε,  άντιτΙΒει 
ΎηοΧάμητειρα'  'Εχάτη  έν  Μιλήτφ 
νηολαηάξας'  νποχενώσας  [84.  65] 

νηοληΐς'  είδος  όρνιθος,  ή  ...  λα  ι  ς  (679) 
νηοληχάν  νηοχρούειν  [88.  69] 

νηολείηεί'  έχΧείηει 

ύηόλινον  τό  δρμινον  (ς.  ▼.)  [92] 

ύηόλι(σ)φον'  όλισ9ηρόν  [94.  96] 

νηομάζιον  θηλάζον  ηαιδίον 
νηομαλανδριώδες   (ΕρίοΙιβπη.)*    εΙδός  τι 

ταρίχου 
'^νηομέλα&ρα'  Αρτέμιδος  Ιήί^ετον^  ως  ό 

Μννδιος 
ύηομειδιώντί'  γελωντι  [^00] 

ύηομηλαφήσαΐ'  ιρηλαφήσαι 
ύηομονή'  χαρτερία 
νηομνηματιστής'  ό  νηόμνημα  λέγων 
ύηονέμεσ&αι  (ΕρίΰΙιβΓπι.)*  έξαηατάν 
ύηό  νηΐω  (γ  81)*   τόηος  δένδρον  ^χον^  Ιν 

οίς  έδέαμενον  τάς  νανς 
νηονοεΐ'  ύηοητεύει 
νηονο^ενσαι•  νηοφ^εΐραι  (€ί.  ιίιτβν— ) 
ύηόνοια'  νηερηφανία^  Βρα§9( 
νηονομαΐ'  χλοηαί.  οχετοί 
νηονοστήσας-  έηανελΒων^  ίχοατρέφας 
νηοννσσεται*  χαταηονεΐται  (€ψΛΛΒ)     [12] 
νηοπα^ών  ήρεμα  ηα&ων 
νποηεράτωσις*  τελείωσις  (15] 

ύηοηερχόξονσι    (η  126)*    μεταβάλλονσιν 

έχ  τον  όμφαχος  χαϊ  νηομελαίνονται 
^ηό  ηαντϊ  λέ&φ  (ΡΓ•χί11.  δορίι.  Γγ.  34) 

[•ά  17]  [18] 


€00.  ^Ζ  ύηο&νμιος  (€{.έηιΒνμίς)  41^  ύηηχονρεΐ  (ϋ  ύηομενετάΐ)  Μ  ύηο- 
χεν&εα^  ϋηοχοίλια  66  9ορηαι  τις  64  ύηοχρατέσφιν  67  άποχριτής  77  νηο- 
φρνδιον  ροβΐ  73  79  νπαλάϊς  82  ύπολαμητήρα  86  ροβΐ  87:  ύπολιαπάξας 
98  νπολιφόν        97  ΑΙΗ.  III  121  Β.        716  χαταβί  ύπομελαΐνεται 

ΙΙΕ8.  46  νηοιχονρονσα'  εΙς  βά&ος  (ΒββΙΗαβ)  οίχονσα  47  ύηοΐαει  (^\.  Ργ•τ. 
8&Ιοιη.)'  ^φ^ίί^ί'ΐ  βαστάσει  52  ύηό  χόρασιν  (Κ  152)*  ύηό  ταΐς  χεφαλαΐς  57  ύηοχνσ- 
ααμένη  (λ  253)*  έγχνοΰσα  62  ύηόχρασιν  (Κ  152)-  ύηό  ταΐς  χεφαλαΐς  74  ύηοχνχλα 
{Σ  375)*  τους  άστραγάλονς  τους  ύποτιΒεμένονς  τφ  ηνΒμένι  των  τριπόδων  75  ύηοχνησα'^ 
μένη  (λ  253)*  ύηό  γαοτρός  Ιχοναα  έγχοέλιον  84  ύηοληητέον  (ΡΙβΙ.  €ίτ.  Χ  613  Α)*  ν^. 
μιστέον  85  ύηόληιρις'  υπόνοια^  χαϊ  τά  όμοια  88  ύηολίζοντες  {Σ  519)*  μεγίφ§ι 
έλάααντες^  όλιγώτεροι        89  ύηολιμαΐος'   ό  μο  (§16)  γνήσιος  (ύιίοβολ — )        92  ΰπολιπα- 

£οϊσί  (Ηοπι.)*  σνν(εν)τραφέσι      94  ύηολαιόν  -[ύποδαιστόν  (ύηό  λαιόν  πόδαΐ)       95  ύπο- 
ύέας  (^ί451)'  έχχλίνας       700  ύπό  μηνί&μων  ύπό  τήν  όργήν       12  ύποοργός•  νπονργός 
ηΌ9θη8ξία'  ταηείνωσις  (728)        Αά  17  παροιμία  τό  ^ύπό  «αντϊ  λΙΒφ  σχορηίος  εΰδίΐ^ 
χ  Λ9  ύποηιάξομεν  (Οτ9^.  Νη.  Ι  ρ.  533)*   ταπεινονμεν,  μαραίνομεν.    Ύποπιασμός  γάρ  τα- 
.   ΜΗ9ω0ί$  έ0η  σάαατος  (Ογο;.  Ν•ι.  Ογ.  ΧΥΙ  ρ.  240  0) 

•  .>•■■ 


1503 


νηοηΙύαΦ  ^  νηοψωνηϋαί 


1501 


νηοηϊααΐ'  ύκοηοχίσαι  [20] 

νηόηλαως  (ΙΙβΓΟίΙ.  ΥΙΙ  47)*  μίστός^  Ιμηλ^ως 
νηοποΐίΐταΐ'  ηροσΛΟΐεΐται  [23] 

νπόητερος    (Ευπ.  Γγ.  424) *    χοΰφος,   χαϊ 

νηόπτερος  ό  ταχύς  (Ιοιι.  Γγ.  14) 
[&(1  25]  ύΛΟΛτίρον  ταχείας 
ν  Λ  ο  Λ  τ  ί  ι '  €  ι  •  ν,Ίυνοεΐ,  ν:τολαμβάνει 
ΰχοΛτυς  εχ\>ρός  (Λοβεΐι.  Α^.  1637) 
ύπόπτως  (ΤΙηΐΰ.  VIII  66)*  ίχ^ροειδώς 
νπόπτωσις'  κατάπτωσις  10 

ν/ίόίζτωτον  ύιιοΛίπτον 
νπόρ(ε)ία•  τά  ύπό  τά  όηη 
νΛοηίνους'    τους    ν. ιό    (ηρϊ    φ^εγγομενονς 

[38—35] 
ύηορράητει,ς  λύγους  (ΕϋΓ.  ΑΙο. 664)*  αυν- 

τί9ης 
ύποσαχίζαν   ύπη&(1ν  τω  σάχχφ,  χαϊ  τυ 

προσχό.Ίταν 
Ιύηοσχελίσεί'  απατ7/σε4,  χλευάσει 
ύπόαχοπον  χέρα'  Αισχύλος  (Γγ.  330).  ωσ-    20 

περ  οΐ  άτιοσχοηοΰντες  ^  οντω  χελεύεί  σχη- 

ηατίσαι   τήν  χείρα ^   χαΒάπερ  τους  Πάνας 

ηοιοΰαι,    σχήμα    δέ    Ιστιν    όρχηστιχΰν    ό 

σχοπός  [40] 

νηοσμος'  όσφραινόμενος 
ύποσμύχεί'  θλίβει,  ανί(χ,  χαταπονεΐ,  ίχ  με^ 

ταφοράς  των  τραυμάτων 
ύποσμνχΐται*  ύηοχαίεται  [44] 

ύηόσκονδος  (Η«Γθά.  VI  103)*  οηονδάς  αΙ- 

^σας  30 

{}ηοο(α)είοναι  (ι  385)*  χάτο&εν  ίλχουσιν 
ύίϊόστα'  υπόμενε 
υποστάθμη  (Ρΐ3ΐ.  ΡΙιαοάΓ.  109  Β)•   τρυγία, 

τρνξ  [49.  50] 

ύ Λοσταχύοιτο    {ν  212)•    ύπαύξοιτο    από 

του  στάχυος 
νποστειλάμενος  (ΡΙαΙ.  Αροΐ.  24  Α)*  ύ.ιο- 

χρυψάμενος.  φοβη&ιί; 


νηοστέλλεσ^αί'  άναδνεσ&αι.  δολιενεα^ι, 

υποχρίνεσ&αι. 
ύποστέλλεταΐ'  φοβείται,  χαΐ  τά  όμοια 
ύπόστερνον  υηογάατριον  [Μ] 

υΆοσττίσαΐ'  όταν  τις  έγχάθετον  ση/σ|^  έ» 

τω  (όνΊ}σασ&αί  τι  [58.  59] 

ύποστολή'  δειλία,  φυγή  [81] 

ύΛοστροφον     άφιγμένον^    ύποστρεφαντΛ 

[63.61] 
ύηοσχεΐν  ύχοβαλεΐν,  δοϋναι 
ίίηοαχεσεις•  έκαγγελίαι  67—68^] 

ύηοτίτροφεν  υηέτρ•\οφεν  ( — άφηί)  [70] 
ύηοτιμήσεως'  ηροφάσεως  [Π] 

^^ηοτον^ορύξεί'  γογγύζει, 
ύηοτοπάσαΐ'  ύηολαβεΐν^  ύπονοεΐν 
ύποτοηήαομεν  ύπονοήσομεν 
νποτρέχοντες'  υπεισ ερχόμενοι,  αιεενδοττί; 
ύπότριμμα  (ΑπβΙ.  Γγ.  XVII  1000)*  ^χ  φοί- 

νιχος  χαϊ  μέλιτος  χαϊ  χυμένον   χαϊ  άλ/Λψ 

τινών  άρτυμάτων  έργον 
ύποτρύζεΐ'   υποβάλλει,  ύποφιΒνριζει,  χοΓ- 

>'^ζ^''  (70.  80] 

ύπουλος  (ΗίρροοΓ.21,  32)•  ΰηοπτος,  δόλιος, 

ύποχριτής,  όλέ&ριος,  άσυμφανής.  Ύπο^ν]- 

λα  δε  λέγεται  τά  μι)  φανερά  των   όφ^βλ- 

μών  ελχη 
ύπουργεΐ'  υπηρετεί 
ΰπουρα'  υπό  τά  όρη 
ύποφαίνεΐ'  φανεροί,  0£4χνι;(£ 
'^-ΰποφαίσεις'  εις  θεωρίας 
υποφέρει*  υπομένει 
νποφέρονταΐ'  υποβάλλονται 
νποφί}ταΐ'  μάντεις,  προφήται^  Ιερείς,  δαα- 

μηνευταί,  χρησμολόγοι  (ϋ  235) 
νποφητορες'   νποτεταγμένοι    (οΓ.  νπαφ—) 
νποφ^άς  (Η  144)*  προφΟάσας  [91 1 

νπόφορος'   νπό  τέλος ^  [βά  92]   νπεν^υτος 
νποφωνήααΐ'  νποδεϊξαι 


€0ί).    24  καϊ  νπύπτοης       3β  συντιθείς       37  νπω^εΐν       38  [τ;  σε  ι        39  νποσχεπύν- 
χέρα       42  ύποσμύγει        51  τής        53  υποστέλειΟΛ^αι        78  υποβάλει        79  ύποστ] 

ΗΕδ.    20  ύποπλαχω  (Ζ  396)*   υπό  τω  Πλαν.εΐ  όρει  Κιλιχίας        23  υπό   πραιτίδωτ 
(Λ^412)'    υπό   των   φηενών  Αά  25  [ύποπέτρου]  33  ύποργη\>εΐσα'    νηοχριο&εΐσα 

34  υπό  ροπής  (β•  192)*  υπό  τής  όραής  35  ύπορρόφιοι  (Ι  640)*  υπόστεγοι  40  ύπό 
σχήπτρφ  (Ζ  159)•  νπό  τή  βασιλείς^  44  ύποσμύχουσα'  ένδον  (βοοΙ.  8€Γ.)  ερε^ίζουσα 
^Ι^  ύποσταίη   (/ 445)•   ύπόσχοιτο         50   ύπόστασις   (ΤΙΐ6θάθΓΡ(.)•   πρόσωπον  56   υπό- 

στήμα  (Ι  δηιη.  XIII  23)*  πλήθος  58  ύποστήσεται  (?».  0ΧΧ1Χ  3)•  {^πομενεΐ  59  υπο- 
στήτω  {Ι  160)•  ύποταγιμω,  εΐξάτω,  παραχωρησάτω  61  νποστρέσαι  (Η2ΐ7)•  άηοφυγείν 
διά  δέος  63  υπόστρωμα*  περίστρωμα  (Μθ6Γ.  ΑΙΙ.  ρ.  374)  64  ύπόσχετο  (ί!ί5ΐ4)'  ύπό- 
αχού,  Ιπαγγέλου  67  υπόσχομαι  (Χ  114)*  υποβάλλομαι,  επαγγέλλομαι  68  -ύΜοαχύν 
(Ε  269)•  τά  αυτά  68ί»  [ύποτάβλων  ύπεξουσίαν]  10  υποτίθεται  (1  Τΐιη.  Ι Υ  6)•  σι;^!- 
βουλευει  72  νποτίτθια  (Ηθ!ί686  XIV  2)*  θηλάζοντα,  γαλουχουμενα  παιδία  79  4τΜΟτρθ' 
πον  (Ζ  501)•  4τπεστροφότα ,  έπανελΘόντα  έχ  δευτέρου  80  υπότροπος  (Ζ  367)•  ι?^  ύπΟ" 
στροφής        91  'ΰποφ9'αμένη  (ο  171)•  προφΟ'άσασα        Α<1  92  [ύπό  χΐνσον] 


ί/ 


1505 


Ύττοχαλχίς  —  ύφαΐς 


Ύΐίοχαίχίί  (ΗβοιίΒΜβ)*  4  ^"^  Όμήραν 
ΧαΧκΙς  6ιά  τά  χΐϊΜίκ  ν»^  ιι  Ορο( 

ύτιάχια  (Αγ.  νβ»ρ.  138«)•  τά  ύπά  τούί 
όφβαίμούς  οί&'Ίματα.  άπο  μίρον;  6ΐ  ολιμ• 
•η)ν  όφιν  6ηλοΙ  (Μ  463).  χαΐ  τά  χελιύ- 
ματα  (ΤΙΐϊορΙΐΓ.  ΗΡΙ..  Χ  20,  3) 

οκίβιιίί'  ι)  θαφία 

ν«αίρ(ΐ)[α-  τύ  χάτα>  μίρος  τον  άρον;  (1" 
318) 

ύιια>ρόφιον•  νκάστΐ}'ον  {Ζυτ.  Ογ.  117?) 
(99.  ΜΜ] 

ύράξ•  μΙ]ΐ&-ην,  άναμίξ 

νρΐίγαΐέον  διιρρίΟΐΊΐί  [ί] 

νριατόμος•  ό  τά  ιτηρΐα  τίμνιαν  τών  μιλια- 

νριγγα•  χτύον.  Σαλαμίνιοι 

νρίαιδα•  αηνρίδίον,  οτιυρί; 

ύριαος  (Αγ.  Γγ.  Ι  5  ρ.  1ΙΤ5)-  φορμύ; 

Ύρμίνη-  ηάλις.   (μάχη  ΕΙιί) 

νρον  σμήνοι.  Κρήτΐί  (804).  ί/ουχον 

ΎρράύίΟ!"  άαύ  τινο;  τάΒ  προγΟΒίοΐ',  άδο- 
ξοι, ι}  (Ιχαΐα;.  Ύρρα  παιδίον  (ΑίοΙ.) 

^νρραχα-  ■ίπρίαχν 

■^ύρρώψΆαι.•   ψληναψβν 

ύρχαχόζ•  όατρίον 

ύρτάνα-  -^  άπομάχυτρας 

ύρτήρ•  Άλυνΐύς 

■ύρχα!  (Γοιη.  V  ρ.  66)'  άμφατοιι  χιράμιον, 
;(α1  βιχιϋ^!  τΑ  ιϊδοι 

ύρχη-  ίφ'  ής  »«  φορτία  φέρονοιρ  ηί  ναΰται 

ιΙγ'  χοίρος,  ή  οϋι.  καΐ  ίχ9ϋς  (ΑΓοΙιββίΓΒΐ.) 

ι!;•  ■^άλΐίφαβσϋί•  οΐ  γάρ  Σχνΰαι  άί.ΐίμ(^μ)ατι 
χρ£ρται  ύιίιρ  καΙ  μοαχ{ί)Ιψ  ατέατι 

ϋσας-  βρέξα; 

ναγινορ-  βάμ(μ}α  Τ. 

νιι6οι  (3ιιρρΙιο)'  όζοι,  χλάδοι 

ύααί  (ΗΐΓοι].  II  33)-  βρέξαι 

να(ιμι-  ΪΧΗ  βαϋςω  (ΰς  ιϊμι) 

ιϊ(  ίχώμαοα-    παροιμία   ίπΐ    τάν    άχύαμως 


■^ύα&λόί•  σσλόί,  φλύαρος 

ναχλοί   (ΒΐΓΠΐίρρ.  (γ.  VI  ρ.  412)-    άγχνλαι, 


βρόχοι,   οδ;  ι}μίϊί  ϋαιιΧονς  τάα   υποδημά- 
των χαΐ  χ&ί  λ4}•ναί  των  ίματίβιν 
'.ύσχν^ά•  ύόί  άφόδενμα 

Ιύαχίνιοι-  ναχάνιοι 

ϋαμή&ες-  οιίβία»  {»νσ~)  [31.  82] 

■\ύοόν  τό  δαοτ.  βοάς  σύν  άρότρψ  αυνανα- 

(α)τροφή 
ναηληξ•    βαλβίς.    μύαφ,   δ   πΧήααων   τούί 

βόας.    χαΐ  «αγίς  λύχων 
10     υιτΛλϊΐ^β'  τδ  ^όπτρον  [χΑ  3ΰ| 

ναηΧτίγξ    (ΡΙίΙ.   ΡΙιββ^γ.   254   Ε)-     άφιαι;, 

άφιτη(ΐΙα.    ηάγη  [ιΛ  36] 


ναααχο;  (Αγ.  £.}•β.  1001)-  {ιαταχός 

ναταξ•  κάαααλος  χιράτινος 

'Υσαέλκνον     το   νΰν   '^ροχιια 

:ορ   ΰροί   ίν 

"Αργίί   χαλούμηον 

νσία)ωαο{•  βοτά»^  αμήχουαα 

ύπτάδα•  -ή  δααιϊα  άμπελος 

ύστακητιΖ-  φιναχί^ίι 

[441 

ύητάς'  πλαοτάς  άμπίλαιν 

|4β.  47) 

ϋοτίρα.•  μήτρα 

14».  60) 

ϋατΕράποχ,ς    (Αγ.  Ι,^β.  326)- 

χάμινος 

ύατερόαοτμος-   ψ  ξάΐ'ΐι   ό   τ 

άφοί   ως  Τ£- 

»Βί(κοιι    ^έϊονιν.     άλλοι    τον 

ί  δίύτίρον 

γάμον 

ύατιαχχός  (ΗΙιίηΙΙιο)-  ίίοτι'ιριον 

ηοιάν.  Ίτα- 

ύατρία-   χαίλ^ύς 

ϋαιριξ  {Οβ\\.  ϋίβη.  96)  [»Λ 

ύστριχίϊ    (Ρΐίΐ.  γοπι.  ρ.  624)-   μάστιξ  ιτί 

πλί}ΐμίνη  έξ  ύίΐων  ιριχώΐ! 
νατρος-  γαστήρ 
ν;  ύπά   (/ύπαλον    δραμίΐται-     παροιμία 

Ιπϊ  τύν  έαντούς  «^  όλΐβρον  ίμβαλ{λ)όνταρ 
ΰααπίς-  ι)  σάμφυχος 

ύτ»όν  γ4  Λνρίιφ»ον  |6Ι.  62] 

ύφαίαρ    (ΤΙιεορΗΓ.  ΟΡ.   [Ι  17,  1)•     το  ίπι- 

φνάμΐνον  ταϊς  πΐύκαΐί  χαΐ  Ιλάταις 
ύφαίρΐοα•  μιίοαις,  ατέρηοις  [β5] 

ύφαΐς•  ή  ώα,  λύμα.  -^φν^αχή 


000.  »4|χΕί  ΜΙ  ύρΒίγάλίον  (ίύρίδα•....  ύρίς•  αη.  σΐί.)  1  νρίαοο; 
8  μάχη  ΤΙΐίοκηαιΙ.  23,  21  1π  νρχας,  άμφω  τών  χιραμίαν  —  τι  17  ύρχι}  19  ύώ 
χαΐ  21  ϋοιίίνόν  22  ύαδοί  2&  έχομααα  27  λαγνάς  Μ  άφιοτι'ιριον  τϋ  γ•^  52  τάφος  ψ 
60  πνρέφβιον        (63  ίΐζ.  νφέαρ ;   ΐΐ,  ατελί;)        (*Β  αάμα 

ΗΕ3.  »9  ΰιάς-  άρτίβ,ς  (ύγιάς)  800  «ρεί-  φοβείται  (τριΐ)  3  Ύρία  (Β  496)• 
ΐίόλις  Βοιωτίας  31  ϊ>αμηνας  <£40)'  μάχας  32  ναμι)νη•  μάχη  (^  462ι.  παράταξα: 
ταραχή,  αννοδο;  (»Α  νηί•ίΐ)}  ΚΛ  36  τη;  αφρα)•Ιδοί  (»ύ  Λυ(λίΛα)  Αά  36  πάσσαλος,  xα^  ύ 
κιράτινος  χρίχος  (αά  ύατάξ)  44  ύαταλωχι^-  ρυατάξίι  (ν>ιχτ-)  4β  νατατα  (Α  232)- 
Ιαχατα  ίϊ  νβτατον  (Ε  703)-  έαχάτιον,  τιλενταΐου  Α9  ύοτΐροβονΧία  (Ρτοϊ.  XXXI  !)■ 
μετάνοια,  μετάμελοί,  ι)  έσχατη  βονλή  50  ΰατιρον  {Α  ΤΙ)•  -^αοον,  ηχτον,  ΐοχατον  Μ  Μ 
ζάο9  άατραχύδιρμο»,  Ινάλιον,  βράαιμον  61  νφαίι)μο9  (Οπΐ.  ϋίχ.  ίβιπΙ).  XXI  94)-  αίμβ- 
τάδες        β>  ιίφ«ΧρΕΐ  (ο  &16)-  χατασχινάζει        66  νφαγα>ρή  {β  Θ5)-  μεγαληγόραις 


{ 


ιιφαιρίτιιια•  μαία 

ύφάλοίί'  ΐοΐί  ύιισχάτα  ΐήΐ  Βαλάαατ];  

ύφαλος  φάη[•  ή  ιιρύφα 

νφαιρύ•  μίιά 

ΰφααμα•  ίοτύί  ίΐί  (72— ϊ*] 

ίύφΐΐμίνοί'  ίνίΐ6ομίνοί(%Μ},  κΐχαλασμΐ- 

νοί,  ήΐατταμένοι 
ύφαΐρίΐ-  ί/υτρήσαι.  ύφάται.  Άμιρίας 
Αφιίτο  (Ειιι-.ΡΙιο'η.31)-  ύηΐβάλλΐτο  (—ίτ) 
ΰφιΧίον  ά  λίβης 
ύφίλκιται  (ΐφ— )"  «ροτρίηΐται 
ύφ4ν'    ^"β,   ομού.     καΐ   αόΟος  π^αφδιάν 
[β1.  8Ζ| 
ύφβζαίρα»"  ύφαιρεΖν,  /ηαίριι,ν 
ύφβξαιρομίναν  ίηαιρομένον 
ύφέξΐΐ'  καρααυ'ιαίί 
ύφίξιλι-  Ιααρυν 
νφέξα  (ΕιΐΓ.  Ηβο-  1ΐ43)-  δάααι 
ύφέαιι•  ύΛοκατοβάαΐί 
ΰφΐοι;"   νΛϊιιύοαίί,  ταπίΐναιοις ,  ίλάτΐασι;, 

-{-ύφίσιιο !>;'  σνμποδιημούς 
νφίοτάναί-  ιΐναι,  ύιτάρχαν 
\ύφίαηά!•  όχιτόί 
ύψίοτιόί•  ίΐυπόαχατοί.  ϊιηοχΐίμ^νοί 
ΰφετιβιι  (ΟγεΙ.)-  ύπσμονηιόν 
νφννη'^ί•  ίί'ίίτ)'"ί  (9β) 

!ίιρΐ7»•οι•  χατα«Χΐνάααι  [98] 

ύψιέμίνσν  Ιν&ι&ομίνον  (875;  [β<1  99] 

νφιζάνιι•  ίΚατίοί'ΐαι,  ύαοχάθτιται,  νψίιται 
ύφιζάνορτι•  ύιιΟχαΒημένψ 
ύφΐηαιν  ΰΛοχαλά,  ίίαττοί,  μΐΐοΐ 
ύφιοτάί•  ΰΛΟΤίβίΙς 


ρι«   -    Γω  Ι51β 

.•'ψίσιαται-  ύαομέρΐί  [9•*-Τ1 

{-φύλμιαν  ιΑΓίβΙ.  ίΤ.  XII  ρ.  963>'  /«(μ;  η 

τυν  ανλοΰ  αρό;  τψ  οτόματι,   ή  αΐ  γίνττ^ 

ύε;,  χαΐ  ύηοΟιμά  *( 
ύφύρ(μιαιι)•  χρναβν»  κοαμάρι,ον       |Ι0- ΙΙ| 
νφυίιρον  (ΰί.  Τίιοο.  IV  26)"  ύααβρύχΜ 
■ύφ'  ι•ύ  (τί.  ΕυΓ.  Ηκ.  305)•  ηαρ'  ο^ 

ύφ•  ύν  νπό  την  (16-»]     Ι 

10     ι)φαγόρη  (ρ  4Β6)•  μΐγαληίΐάρΐ 

ύφαύχ£\•ι;'  }•αϋροι.  -ή  νΛίρήφαΡίκ 
ν«!αύχην  <8ορΙι.  (γ.  Θ9Θ) '  μΐ]ταΧανχην 
-{■ϋψιϊίοι•   τραπΐζΐται  ιΙρ}•νρίον  (Μ] 

νιρηγορία•  ύκίρηφανία  (ΐβ- Π) 

ύ^ιβά  μονός-  Ιν  ΰφιι  βαίνοντο{ 
ύφΐζυγοί  (Δ  166)'   νίρηλήν    1χα>ν   Η]ν  **- 
1)ίί(>Βΐ'  (11| 

ύφικίραννος•  ή  ύιάιτυρος  κλ-ηγή 
20    ν^ί-χόίαιρον•  ίραχΐϊαν.  ΰίΐ^-ηΧήν  [β] 

ϊ-^ιμέΆιπν  (Ηιιΐοί.  ΤΙι.   529   ΒβεεΙι;Ι.>-  ιΊ 

ΐίίίΐ  βααΛιύων 
ΰι/τιον  μιΐζοΒ.  μετίίπροΒ 
ϋιριηίΐηλο»  (Λ'437)-  ύψηλάν,  μαχρόν  («] 
χΊιΐΊ.τόρον!•  όι'  νψον;  τρέχορτα;     (41— 44| 

■|-ιίνιτιλί'(('  ΐαχιτάνις.  ζτ' 

νφίοιον    (8ορ1ι.   Τγ.   1191>-  νφηΐότη*• 

30  (4Β| 

ύιίιφοϊτης•  ύψτιλοιιάρσς  [Μ—Μ] 
ύφον  δι^ττα•  ίί;  ΰφο!  όρμ^ 

ν  ω-  βρίχφ                                     '  (δϊ) 


εΟΟ.     69  ύφαλοαφα 
88    ύφέξ€ΐ,  »3    \οτά! 

ΖΟ   \ρΊ,   μι^ταληγοριΖ        2 
βόμοί        35  νφινόΛον  ά 


φαναί-   ϊμπρηαιίί  Άμ. 

86   Ιΐΐι 

ίλαϊΐίΐο,   μ(Ηΐ»          1ΐ 

.ί,,ώίρβο 

ΐΗ   8ίε  *υΙ  ύφηττιοινία 

^Ι    ίρη 

32)       5»  ίΐΒίΓίί 

»   11ατ\         ΐβ   Γθ[Ιι 
911   —ΐμένον         »02   |ι 

Γϋίροι        22   Ιουχίϊν  ίίκ 
3β  νϊ^Ι  (ίί.  Ρίηιΐ,  Γγ.  2 

ΗΕδ.  12  ύφαι))!))!--  μί}'ολαύζΐ)υ  73  ιΐιριεί;  (Ειιγ.  Μβ<1.211)'  ύηίνίούς  74  ι]φ[()ί- 
{νταΐ'  «αρομαλογοϋοιν  Θ1  ύφίντίΐ  (ιί  434)'  2''^'''""'"ΐ'  ύφίλύντι;  83  ύφΐ(λ•(α 
(ΙοΙ>.  XXI  1»  ϊΙ.)'  Ιπ^ριν,  έχούφησιν  96  ύφήμΐνοι-  αοΟήμινοί  (Βΐΐ{.  Νβχ.  υ>πη.  1.  ίΙ4>. 
τοίΐίίΐ'ΐίί  (βιΙ  νφαμένος)  98  ύίρηνίοχοι  (Ζ  19)•  ^ι-ίοχο!  Αά  99  ητα)Τ(ιναιμ/»ον  (ΐ^ι- 
ίΐίμον)  905   ύφιμένηί•   ένδι&υμίηπς  6   ύφορρ*    φοβιίται         7   ι!9'<>Ρ'ο>''    ναοβιστ 

10  ΰφοριπμεΐΌ;  (Μβΰο,  11  7,  !4)'  ύποβλιηύμετσς ,  φοβούμινο;,  ύηονοων  II  ιΐφναηιαΕ 
(η  10δ)'  ύφαίΓουβιν  ΙΑ  ΰφοραβ(£ι;ν-  α)α^ΐ|!ίΐί);>•  17  ύφοραα&αι•  όιανοιία9β( 
18  ιΙφαρίΒ.ιίΕνον'  τά  αυτά  19  ΰχιοί-  ηίί  24  ύφηβριαίτια  (^  354)•  <ί  ί*  ν*»ι 
βρονΊάν  26  ύϋ>-ηρΐφέ!  (δ  ίη)  ■  εβ  ύφί(  ϊί»  όροφοι  'ϊ»"!  '(  ύι[τίλι1ιί  ϋοοφιίΐί.  ίξ  ύύ  τί 
μέγα  χβΐ  ΟψηλΰΜ  6ηΚοΐ  Π  νψηΚόν  (Υ  14Θ)•  μίγα  ϊ»  ι5_ιίι•ίΖ£ίΓ  ΓηΛΟί  |£  772)-  ιίΛο 
ναν  ΐίΐ  ιΤΐΐοΐ  Ιχειν  τους  τραχήλονς,  οίον  ύ^ραύχίνίς,  >|  μΐ}αλόφιανοι  ΧΑ  ύφ)}μ£^<ο{ιορ 
(ίϊ14υ)•  άνω.  ύφηλσϋ  83  ΰ»ιβί /Γΐρ»ιί ωη  άρμήααμεν  {577)-  μΕΐ^ιορα»  αιίτ^μ  ^λ1  ιίρίΕ- 
ράν  ώρμ-ήααμεν  311  ύφίκομο!  {ιι  3571•  φοίΐ'ΐί.  χβΐ  ι»  άνα  τά;  τ^ίχαΐ  ί/βν  40  χη^ιβί- 
της  (Ν  822)•  ίί;  ύφος  πιτάμιρο;  43  ϋψίΐίνλον  (Ζ  416)•  νφηΐάί  ηύίΐί  ίχορ  43  ιίφι- 
ρίψΐς-  ξτ'  ^1(177  44  Λιρίροφον  {β  387)•  <{μο/»ΐ  48  ΰψιιιΐ'οιι  (Οκί.  Νμ.  τβΙ.  II  ρ. 
13Β,  2)•  νφανχηΐ),  ύιρηί!ΐ{  τψ  φρονήματι         ίΟ  νψι^^'ΐ  (Β  772)'  ΰφανταΐίί  &1    «'φ4β•' 

(Κ  16)-  άναιβι  &ΐ  ν-φύσι  (ίΓ  461)•  ιί;  ν^οΐ  Η  ϋΐ'ύραφον  ("^  397)-  ύφιτλβ»,  ρ^ 
51  ύιροΰ  (,4  186)'  άνο  ίι•  ΐί(•ίΐ         57  ύαλννναι»•  μοΧύναν  ^^ 


1 


ύίπδία    (λΙΙι.  ρ.  96  ε^- 


Φά  (Α«οΙ.)'  ΐΐ'ί,  Ί>> 

φαν  λ(}ΐιιν  (139;  φάαν)  (>— Μ 

φάβα•  μέγας  φόβο;  (ΐΓ.  βάβαν).  καϊ  τύ  σνν- 

η&ίί.     όσπριο»    (ΑΜ£ϋ.  ίι.  206.  252).    χαΐ 

πίριατιρά;  άγρίαί  αιΐΐρμαφάϊον 
φαβοτύπος  (ίι.  ΠΑ.  VIII  3)•  (ϋο!  Ι^αακοί 
φαβοχτόνοί-  Ιιρακσκτόνοί 
Φαβρίς•  νηαϋιΟΒ  αρύ  τη;  '^τ^ιχ■ήί 
φαγανΆράηιπν•  άχα&άρτων 
φάγαίρα     (Αοΐϋ}!.  Γγ.  219     Ειιγ.  Γγ.  790)• 

φαγέ&αινα  νόαοί  φομα  ίΧχάδΐξ  νιμομινον 
ψαγϊαΒ,ρου    (€οιη    Γγ.  ΟΟΙ,ΧΧΧΙΙ)•     ιιολυ- 

φά}ον 
ψά)Ίί.οί•  άμνο! 
■^φαγΧαός•  χείμαρροί 
ψαγόνες'  αιαγάνις,  ϊνάΆοι 
φάγνΧοΐ'  -^ μαατοί.  μάραιπηοι 
φάγ-(αρος  (Οοιη.  V  ρ.  1161)•  ίχ8ί;  αοίός 
φαδάσαι-  γι-άψαι  [19] 

φαέβίΐ'  χαία,  ί^μπίΐ,  φαίνει 
φαέθοντα  (δορίι.  Αί.  930)-  ίπιφανί},  λάμ- 

φαέΟοντα•   τοχον  επιφανή  χαϊ  χαταχλη- 

χτιχόν  Τ]}  ίΐροοοίίΐ 
φαί&αν  (5ορΙι.Ε1. 826  «Ι.) '  φαίνων,  λάμπων 
φαίΐνή  (Κ76)'  λαμπρά,  φαιδρά 
ψάιν  {ξ  602)-  ίκέτΐα^ν  [86] 

φαιινάν  [ιΛΖΙ]  φαώρόν,  άραϊο»  (ψαινν—) 
-{ψαέαααΟαι•  ϋιΐν,  μαβεϊν  (ψραο^} 
φαεαϊμβροτοί    (Ο  785) '     ν   ιό    ψώς    τοις 

άνϋριόπαις  παρΐχθμί»ν•  ""^  ή^•-θ;    [30.  31] 
φαζάλη•   πά^ος  ααματίχύν,   δ  γίνεται  ιοϊ; 

ίρνθράν  βάλααααν  πλέοναιν 


^ψάηχί;•   οφθαλμοί 

φά&ι  (ΡΙϊΙ,  Οίϊ.  ρ.  434)-  ιίηέ 

Φαίαχα-  ί3ι•0ί 

Φοιάχω»•  τά  αυτά  ίβνη 

^  φαίδίΐ'  όφιι 

Φαί&ιιιαί•  όνομα  χνριον.  ή  λαμπρός,  χατά 

ιΙιυχί)ν  Ισχυρός,  έπίοημος.  οίΐονδαϊο!  (β  617 

/]  605) 
φαιδρός  (Αγ. Ε^η. 530)-  χαβ-αρός.  }Κ}η}9ά!. 

φανερός 
φαιδρνντήί  (Εΐιϊ  3ρ.  Ρπυβ.  V  14,  5)•  ότΰ 

εύος  τον  ϋίοΰ  βιροΛίνιαν 
φαιδροπάν  (ΕιΐΓ.  Ογ.  892)  ■  χιίηιίν  <ί  πράο- 

φαΐεν  α'ν-  [Η  43]  ε'υιοιεν  αν  [44.  45] 

φαΐην  αν  (ογβΙ.  Α11.)'  εϊποψι  άρ 
ψ-αίχανοχ  (ΟγϊΙ.)  ■  πτϊ)ΐανον 
ψαιχάαιον   (ΕγβΙοϊΙΙι,)•    υποδήματος   ιΐδος 

γεαργιχοϋ  [49] 

ψαιχάν  Ιλαψρόν.  Ιτομόν.  χοΰφον.  λαμΛρόν 
ψαικψ   (3θρΙι.  Γγ.  999)•   ίνιργφ,  άχμάξοντι, 

άπό  τοϋ  φαίνειν  οίον  λαμπρύν 
φαιχώς•   λαμαράς.    ή   λίαν,   καΐ   τά   όμοια 
[68-5»Ι 
φ•ιιινόλα•  τό  ΰψαομα  οΰταΐί  ,Ιχοναα  χαι,-^ 

νάν  ψαινόλαν'  (βΜιιΙΙιο)  Τ 

ςιοΐΒοΑίί  {33ρρΙιο)'  λαμηρά,  φααφύρος     Α)' 
φΛ'ίνόν  ψαιτεινόν 

ΦΛίνύλή-ιος-  δνομα  ηραιοί  [β4.  65] 

φαιούς  (Αΐεχίί.  ρ.  436)•  ίρτοτις  ('νπαρονς 
φοιρίδδειν  {ίΛαύ.)-  αψαιρίζαιν 
ψαιρατήρ  (Ι.30ϊί,)-  (α)χύτος  [β*] 

φύκελον  (Ειιγ.  ϋ^οΐ.  24)  ■  φορτίον  εύάλπιτον 


1 


^ 


ϋΟΟ.     ί§  ύα&δία        59   φ^νριον  Φ   (θ  ΡοϊΙί   ίίραξ   φασσσχτόνοί)        !)  νηοήΑιιιι•  πρ 

11  φάγινα  13  ψαγεαώριον  13  φαγηλος  (ί  και  α.  ά.  σιζ.  ροΗΐ  7  22  φάθοντα 
25  ίπίατειλεν        37  αυτά  τά        40  }ί)•η9ός        61   φ  αινολίς 

ΗΒ8.    61  ύίΐιιατάριος  (Ογι•ε•  Κβί.  Οΐ'.  XIX  ρ.  289)-  αίριαιι,  άς  φαβι,  ηαι•  τον  ΰψιατοχ 
οίβομένων  Φ  'Λ  φάανίΐιν  (Α'ΙΰΟ)•  έψάνηααν         4  φαάν&τι  (Ρ  660) '  έψάνη        5  φαον- 

τερον  (Ογϊϊ.  Λβϊ.  II  ρ.  34,  201)•  λαμπροτιρον  19  ψάεοι  {π  15)•  όφ%αλμοί  26  ψαέν- 
&ΐν  (Α  20θ>-  ίψάντ,σαν  Αι)  27  λαμαρόν  (Ι' 247)  30  ψαεαψόρος  {ϋτι•-%.  Νβϊ.  II  ρ.  41, 
617)'  γναιαί  ψατίξαν,  χαϊ  ό  το  φας  παρέχαν  31  φαξαχ•ηνΙαις•  δειλίαις  (φνζαχιναϊς- 
διιΧαϊς)  35  φαΐ-  δήμος  (ψαίδιμοςί)  Αιΐ  43  [ψαίειν  άν,]  44  φαΙ(ΐ)  α  217)-  ιΕ(πα(] 
45  φαΙ(ην    ζ  285)*    ίίπαιμι         49   ψαίχελον  ψορτίον  (φάχελον)  63    φαιλάνης-    ιϊλιιιά• 

ριον  μίμβράίΙν)ον.  ή  γλφοιίόκομον  54  ψαΐμεν  (Η  βΠ'  εϊχοιμιν.  ϋπολάβοιμεν  Ά  φαί- 
ναχίξΐί-  ηλαν^,  αηατρ,  χλιυάξιι  56  φαίϋαχιαβίΐί *  άηατηθείς  5?  φαιναχιομιΐΐ' 
το  ο/ιοια  (φενα —  !«■)  58  φαιπΐΐ  (ιτ73)•  λάμπει,  φαντάξει  59  φοίτίτοι  (ΰ456)'  δοχεϊ. 
χαΐ  άμοια  04  φαίνα,ν  <£353)•  δαχνύων,  δηλών  6»  φαιοί-  (Οβηβί.  XXX  33.35)-  μίλαν 
69  Φαιοτός  (Β  Μ8)'  ηοΑι;  /{Έι^η^ι,- 

95  • 


< 


1511 


φαΜέΙους  —  φαμάξα$ 


151! 


φακέλους  (ΤΙίΒε•  II  77)*  φόρτους 

φάηελοι  (Ηατοά.  IV  67)•  όμοΙως 

φ  αχό  ς*  βρύον  τό  Ιρ  τβ  λίμνη*  καΐ  μέλασμά 

τι  έν  τ§  δψα,  χαΐ  μέρος  τον  χαλινού,  χαϊ 

ή  λεητή  της  μεταλλικής  λΐ&ου.   χαϊ  ίατρι- 

χόν  σχεΰος  (Ηίρρθ€Γ.  676,  44) 
φάχταΐ'  ληνοί,  σιηύαι,  πύελοι         [75.  76] 
φάλαγγες-  πολεμιχαϊ  τάξεις,  άχό  του  ηέλας 

αλλήλων  είναι  {Β  558).  χαϊ  τά  των  δαχτύ- 


Φαληρεύς'  ηολίτης 

Φαληριχαί•  ^όφανοι  αί  άίΐό  της  Αττατϋ 

φαληριόωντα  (Α^  799)  *  λ^Όχαν^ίξοντα,^ 

λευχαινόμενα 
φαληρίς'  όρνις  λιμναίος  (Αγ.  Αν.  565. 87ίι. 

χαϊ  τό  (φυτόν) 
Φάλης'  δερμάτινον  χαϊ  άνδρεΐον 
φαλίξεί'  ^έλει 
φαλιχρόν  άχρατον 


λων  άρθρα  (Αγ.  ΗΑ.  1 15).  χαϊ  νέων  ύηερ-    10    φαλιόν  (Οβίΐίιη.)* 


ί«ί  7]  ΡΙ 


είσματα 
φαλάγγια•  στρογγυλά  ξύλα  χαϊ  σύμμετρα, 

'^τηχοί  δΐ  χόραχας  [79] 

φάλα(γ)ξ  (ΡΙαΙ.  ΰοιη.  ρ.  620)*  ζωον  ηαραπλή- 

αιον  άράχνχι,  δ  δή  χαϊ  αυτό  ύφαίνΒΐν  δοχεΐ 
φαλάγγωμα'  πομπή  τις  ίν  τοΙς  Αιονυσίοις 
φαλαγγώσα'  τεΒηριωμένη,  •ήρε&ίύμένη 
φάλαγξ'  πολεμιστών  ηαράταξις 
φάλαΐ'  δρα,  σχόπει  (παμφάλαΐ) 
1  φαλαγγοστορύναΐ'    [όργανα    πολεμικά 

{(αΙα€) 
Φαλάκραΐ'  τόπος  τής^Ιδης  (ΤΙιβορΗΓ.  ΗΡ. 

111  17,  6),  χαϊ  νύμφαι  {Φαλαχραΐαι) 
Φαλάχρας'  άκρας  της  Εύβοιας  (118) 
Φάλακρον  άχρωτήριον'Ίδης  [89] 

φαλάν^η*  ίριουργός 
φάλαν^ον  Μολιόν,   χαϊ  ή  Νέστορις  κάρα, 

οί  δέ  φαλαχρόν 
ΙφιΕλα'  ή  μαιρά  χάρα 
φάλαρα  (Π  106)*  άστραγαλίσχος  ό  έπϊ  της 

περικεφαλαίας^  χαϊ  παραγναθίδες ,  χαλινοί, 

ή  Ιπποκόσμια  [94.  95] 

φαλαρόν  λευχόν.  ?.ευχοχέφαλον 
φαλαρός   (ΤΙιοοοΓ.  V  104  VIII  27)•   φαλιο,-, 

φαλαχρύς ,  λενχεμέτω:ϊος 
'\•φαλεριαώ'  πέφριχα  (123) 
φάληρα  (ΛΊε.  Τ1ι.  462)*   λευκά,   αφρίζοντα, 

φρίσσοντα 


20 


30 


φαλιόπουν  λευχόπουν,     Φαλιοϊ  ταϋρ•: 

(08ΐΙίιη.  Γγ.  ΟΙ,ΧΧνί)*  λευχομέτωποι 
φαλίπτεΐ'  μωραίνει 
φαλίσσεταΐ'  λευχαίνεται,  αφρίζει 
φάλκη'  ό  της  κόμης  αύχμός.  ι/  ννχτερίς 
φάλ{λ)αΐ'  φάλ(λ)αιναι  [14-ϋ] 

φάλ(λ)αινα  (Αγ.  ΗΑ.  Ι  6)-  ι^  ^ρ  «^  χιψε• 

λη  &ρίξ»  χαϊ  ΙχΒΰς  κητώδης  [18] 

φάλλι;  (ΒΙιο«ϋί?)'  ή  πεταμένη  φνχη 
φαλλικά   (ΑπβΙ.  ΡοβΙ.   ε.  4)'   φδ•ή  πεχοιψ 

μένη  εις  τον  άιόνυσον,  τον  φαλ{λ)ον  α^ο- 

μένου 
φαλλικό  ν  (Αγ.  ΑοΗ.  261)  *  όρχημά  τι,  οί  Ι^ 

μέλος,    αλλοι    φδήν    αύτοσχέδιον    έπϊ  τό 

φαλλω  {ΐδομένην 
φαλός'  λευκός,  ή  βόλος,   χαϊ   φαλόν  τβτ 

εμμανή  (110)  [2ί] 

φαλόν  τό  στερεόν  κύκλωμα  τοΰ  στίηνον. 

οί  όέ  τόν  μωρόν 
φάλος'    ό    λόφος    της   περιχεφαλαίας.    αοΐ 

τ ρυφάλεια    ή    τρεΐς    κεφάλας    ίχονϋα: 

ίνιοι  λευκός  ήλος.  άλλοι  ^ελλός,άλλοί  χβ- 

φός  (φαλός) 
•^φαλύγματα'  ύγράσματα 
φαλννεΐ'  λαμπρύνει  (198) 
φαλύσσεταΐ'  χαταρρήσαει,  περιέρχεται 
φαλω&είς'  παρατραπείς  [30] 

•^φαμόξαί'  φάσεις  [32 — 36] 


€00.    12  φακέλφί      Ί^  σηπύαι  (φαχωταί<)      ^0  ΤοιΛα  φαλάγγιον  φάλα}'ξ  85  ί^β- 

λαγγας  στορνύναι       91  φ,α?,ανθόν       96  ?.ευχοσχαιφαλεον  ροβΐ  97        101  αί  ράφανοι  2  φα- 

ληριόσοντα        4   ΡοΓίβ   (θεό:;)   χαϊ  δ.  ά.        9   φαλαιοί  γάρ   οΐ        11   άφρίσσει  15  οί. 

πάλχος         20  φ  άλικα  —   ηδομένυυ         21   φαλλικών  —   φαλω        22  φαλλός    —  το  φάλ- 

τ         ον 
λον  έμμανη  (οοηίυικίϋηβ  άλφός  6ΐ  ύφαλος)        2^  φ  αλός        81  Ρογ(6  φάμμαΐ'  μάξαι.  φάσεις 
(βά  φάμαι) 


ΗΕ8.     75   Φαχεέ'    διάνοιξις  (πρ9)  76    φραχτεΐν*   φράττειν,     Φραχτός  γαρ  ό 


32   φαμένων   τετελευτηχότων  (πεφα — )         33   φαμελία'    όμόδου 
λέγομεν        35  φ  ά  μεν  ο  ς  {Ε  290)*  ειπών        36  φάμην  (ν  131)*  έίπον 


34  φαμέν  (Ο  735)* 


4- 


1513 


φαμμη  —  φααγανβτα$ 


1514 


φόμμη-  άλφιτα  (τ.  ψάμμτιν) 

φαμμάστρια'  τά  "ψαιστά.  χάί  εορτή  τις 

φαν  (Αβοΐ.)'  [>Α  89]  λέγειν  (2) 

φάναι  (ΗβΓοά.  1  39)*  εΙπΒΪν 

Φαναΐος•  'Απόλλων,  Αχαιός  Όμφάλχί  (Γγ• 

33).  ηαρά  Χίοις  οΰτω  λέγεται 

φ  αν  αν  9'έλΗν [48] 

φάνας  (ΕυΓ.  ΒΙιμ.  943)  *  [•ι1  44]  τάς  έχλάμ- 

^ΡΒΐς 
φαϊβόν  τό  φαινόμενον^  φωτεινόν  χαΐ  λαμ-    10 

ίίρόν,  Ιάττιχοϊ  δέ  λνχνονχον  έχάλονν^  δ 

ήμΒίς  νΰν  φανάν  [46] 

φαντάζομαι  (βεΐιοΐ.  Αη  ΑεΙι.  823)*  σνχο^ 

φαντοϋμαι 
Ιφαντάζον  δόμων (ΕαΓ. ΑηάΓ. 876) * 

φαΐνου 
φαντάσας*  δβίξας 
φαντασία•  τό  μή  δν  άλη^ές^  αλλά  σχήματι 

(φανταο^έν) 
φάντι  (ΑΗίοί)*  είπόντι  20 

φαντίξοιτο'  φαίνοιτο 
φάντος  (ΑϋίοΙ) *  εϋιόντος  /  - 

φανοτάτη'  φωτεινότατη,  [ή  ηλάτανος  ψφ^ί- 

νωτάτη^  περιφανής^  λαμπρά  "'' 

φαορχίς'  τρυγίς  (173)  [56.  57] 

Φάπην  τήν  Παφίην 

ή^φαραγγαΐον  της  φαρέτρας  τό  χάλνμμα 
φάραγξ'  τάφρος^  κοίλωμα 
φάραγξΐ'  χοιλάσι 

φάραΐ'  ύφαΐνειν^  ηλέχειν  30 

φαραιόάχη'  μυρίχη 
φάργμα  (Αϋί€ί)*  φραγμός 
φαρέτρα'  τοξόται  (οΐ,  ηολλή  φ,) 
φαρετρεών  (ΗβΓοά.  1  216)*  βελο&ήχη 
φάρη  (8ορ1ι.  Τγ.  916)*  Ιμάτια,  νεφέλαι 
φα  ρ  IX ό  ν  φάρμοΜον  σύνθετον  &ανάσιμον 

φάριον  τό{ν)  ίρβονν [70] 

φαρχάζεΐ'  χλέχτει 
{Φαρχηδών  [Τΐιβοροιηρ.] *  ηόλις) 
φαρχιδούμενοι'  στνγνάζοντες  40 

φαρχίς   (8ορ1ι.  ίη  1000)*    ρντϊς  ή  ίχ  τοϋ 

γηρους  γινομένη,  ί)  ^ίζα^  ηρός  ^υτίδας  ηοΐ' 

οϋσα.  [ή  στολίς 
φαρχιδων  ^υτίδων 


ή^φάρχΒς'  ν^οσαοί 
φάρχτον  φυλαχήν  αχεύαξε 
φάρμαχα'  βοτάναι.  χρώματα•  χαϊ  ηάσα  αόα 
φαρμαχενεται•  σx^υάζεται^  άρτνεται 
φαρμαχίτης  (Οοιη.  ΟΟΟΧΧ)*  άδ[δ]ηφάγος 
φαρμαχίς  (Αγ.  ΝυΙ>.  749  Οβιη.  793,  27)•  4λϊ 

γυναικός  φαρμαχίδος.  χαϊ  είδος  φαρμάκου» 

ή  άχρίς 
φαρμαχοι  (Ηίρροη&εΙ.  1τ.  7)*  καθαρτήριοι• 

ηεριχαΒαΙροντες  τάς  ηόλεις^  ανήρ  χαϊ  γυνή 
-^φαρμαχή  (ΒίρροηβεΙ.  Γγ.  36  Βπη1()*  ή  χύ^ 

τρα,    ήν  ήτοίμαξον  τοις  χα&αίρουοι  τάς 

ηόλεις 
φάρμαχον  ή  υποστάτη  (ΤΙιβορΙίΓΜί.  ηβ- 

Ιβΐΐ.)•    άλλοι   σύν^εσις  |^  Ί*  χηδίύουοι  τά 

ΐ€ρά  των  ζώων 
φαρμάκωνες  (8ορΙι.  ίτ.  1001)*  τά  βαφεία^ 

διά  τό  τά  βάμματα  φάρμακα  χαλεισ&αι 
φαρμάξαι•  όξΰναι,  βά'^αι 
φαρμάξασα'  άπατήσαοα 
φαρμάασει•  [αά87]  Θεραηεύει,  φαρμαχεύει 
φαρμάσσων  (4  393)*  βάπτων,  ατόμων^  στο- 

μοκοιών,   φαρμακεύων 
φαρματτόμενος'  κολακευόμενος.  άλειφό- 

μένος 
Φάρος  (β  97)*  Ιμάτιον^  χερφόλαιον.  άχρω- 

τήριον  χαϊ  νηαος  έν  ΑΙγύπτφ 
?  φάρος   στέλλων    (£υΓ.  Ημ.  1061)*    τό 

περιβόλαιον  στέλλουν  ^  ή  τό  Αρμκνον 
φαροϋν  (08ΐ1ίιη8€ΐι.) *  άροτρ^άν 
φάρα  ο  ς  (Νίο.  ΤΙι.  664)*    τρύφος^  κλάσμα. 

ητερύγιον  (ΡοΙΙ.  VII  121)  [β4  9>] 

φαρύγε&ρον  (ΗίρροοΓβΙ.) *  ό  κατά  τά  ιτα- 

ρία(&)μια  τόπος 
φαρυγίνδην    (Οοιη.  βη.  εΟΧΧΧΥΙΙ)*    άντϊ 

τον  (κατά)  γαστριμαργίαν 
φάρυγξ  (ι  373)*  λάρνγξ,  βρό{γ)χος,  στόμα 
φαρυαός'  τολμηρός^  Βρασύς 
ή^φαρβό'  ομοίως 
φαρύνει•  λαμπρύνει  (127.  433) 
φαρωσαΐ'  άρόσαι^  νεώσαι,  λαμπρϋν19ήν]αι 

[200] 
φάσακες•  συκοφάνται  (φαν — )  [2] 

φασγάνεται•  ξίφει  αναιρείται 


ΟΟϋ.  44  ίλλάμ'φεις  45  λνχνοϋκον  ^  δομώ  Μ  ι;  ....  λαμπρά  ρο•Ιί63  (Μ  φορ- 
κίς  Αοοίββ  ?)  65  φ.  βελοΒηκη  66  φ.  τοξότης  β^  φάριχον  (69  ΡοΗ.  ΥΙΕ  ρ.  290  ΒΙίΙι;.) 
72Ι>  €ί.  174  74  \άάα  ή  πόλις  (Φαρχηδών)  81  φάοαακοι  87  φαρμάσσοι  90•  σν•- 
λων  —  ατέλων       96  φαρύγαΒρον        94  φαρυγγιοα 

ΗΕ8. 
λάμποντα 
ή  αυγή 
(Φάρος) 
άνελεΐν 


1515 


φαβγαν*ύύαν  —  φβΙΙάτας 


1»16 


φασγανίίοσαν'  ίξαφισμένιιν 

φασγανίον  έξαρισμένων 

φάσείς'  ^γxλήματα^  βνχοφαιηίαι,  ή ίρυπρίων 

δ^Μίς.  λόγοι,  ψημαι  [7] 

Φασιανοί*  δ(^£ΐς  ηοιοί.  οί  Οί  τους  Ποντί' 

κούς  φασιν 
Φάσις'  ποταμός  Κόλχων 
φασχάδΒς  (ΑΙ».  Μ^ιά.)*  όρν€ΐς  ηοιοί  [11] 
φάσχΜί'  λέγ^ι 

φάσχοντα'  λέγοντα  10 

φάσχος'  τό  έηΐ  των  δρνων  γενόμηον 
φασχϋίλιον  (ΑΓίιΙορΙι.  ρ.  1078)*  βαλάντιον 

δερμάτινου,  Φάσχωλος  όέ  τό  μέγα^  εΙς  δ 

τά  Ιμάτια  έμβάλλίται 
φάσχω(ΐβ  8ορΗ.  ΕΙ.  319)•  λέγω{ν) 
φάσμα  (ΑββοΙι.  Α;.  415  8ορΗ.  Ττ.50θ)•  φάν- 
τασμα, σημεΐον^  τέρας 
φασαοφόνοι  (0  238)*  τφ  τάς  φάσσαςφο- 

νεύοντι,   Ιατι  όέ  €ΐδος  η€ριατ%ρας  ύηό  τήν 

τρυγόνα  [19]    20 

φατέ  (Αγ.  ΡΙυΙ.  200)•  λέγηε 
φατίξβΐ'  λέγει,  ή^ χωρίζει  (χρ^ξειΊ) 
φατιρίς'  είδος  όρχησεως 
ή^φάτης'  ιρεύστης 

φάτις  {φ  362)*  φήμη•  δόξα.  λόγος,  χλιδών 
φάτνη'  χάί  ή  τράχεζα^  (Βυη  ίτ.  379  ΕιιΙ)ΐι1• 

ίΓ.  XVII  ρ.  270)  χαΐ  ή  των  χτψίών^  χάί 

εΐ  τι  των  τοίΛύτων  (Ε  271) 
φατνώματα  (ΑμοΙι.  ίτ,  73)*  σανώώματα 
φατνωτών*  σανιδωτων  [29]    30 

φ  ατοί  (Τΐηο  ΡΙιΙίβΒ)*  τε&νεωτες.  ρητοί 
φ  ατό  ν  τε&νηχός.  (ιητόν  (ΟβΠ.  Οβί.  60) 
φατός'  ομοίως 
φατός'    στοίβη,    φήμη    (ΰοηίυβ.    ΦΑΟΙΟϋ. 

ΦΑΤΙ€) 
φάτραΐ'  σύστημα 
φατρία'  σύνταγμα^  σύστημα 
φάτριν  τόπον  νπαιΒρον,  έρείπων,  φάνα 
•\•φατώσαν'  γνώ^ι 

Φαϋδα(ί)'  γένη  Σκν&αι  40 

φαύειν  ποιείν  


φανζειν  (ΑΗίοί)*  φρύγειν 

φανλα•  χαχά,  δόλια,  εύτέλί} 

φανλία  (ΤΙιβορΙΐΓ.  ΗΡ.  II  %  12)•  άΐδος  έλαίες. 
οΐ  δέ  τάς  λενχας  (της  σνχης^    •€•  φυλίας} 

φανλια  (Οοπι.  11  ρ.  363.  79β)-  μηλΛ  τά  με- 
γάλα (4Κ] 

-^φανλιξ'  ορθός 

Φαννος'  Ίταλιχός  θεός  [41] 

φαύλο  ν  άδρόν,  χαλόν^  (ύειδές^  Μ^χα  (8ορ^ 
ίΓ.  38).  μοχ^ρόν.  άραιόν,  ηάνν  "ήλί^σν 

φαύλος*  χαχός^  δόλιος ,  χαλβΜός»  ευτελής, 
άκλονς  (ΕνΓ.  Γγ.  476).  χαταγέλαατος 

φ  αν  λ  ω  ς*  ολοσχερώς,  χαΐ  τά  όμοια 

φαΰνος'  φαίνων  αυτόν 

φανό  ν  άχαν&ωδες  φυτόν 

φανόφοροΐ'  ΑΙολεις,  Ιέρειαι 

φαΰρος'  χοϋφος  (ιραυχρός) 

φανσιγγες  (Αηβίορίι.  Γγ.  €€ΧΧΧ¥1Ι)*  αί  ίτ 
ταΐς  ητέρναις  γινόμεναι  φαγάδες,  ίνιοι  τά; 
άηό  του  πυρός  Ιν  ταις  χντ/μαΐζ  χαΐ  τοις 
σχέλεσι  γινόμενος  φλίίχταίνας.  δτηλοναι  όέ 
χαΐ  αύγάς  χαΧ  αχτίνας.  ^Λλθ4  Αέ  αίμορρϋΐ- 
δας  χαϊ  φλυχταίνας  χαϊ  λαμπηδόνας     [Ά\ 

φανσμα'  σπλάγχνα  έχ  σίτων  ηεΛονημένα. 
χαϊ  αΐ  άπαρχαϊ  των  ηεμμάτεον 

•|•Φαβν•  εΰμόρφων^  έγένετρ  ι^ρέαϋτιν  (Μβ- 
ηβηά.  ρ.  168)  [Μ] 

φέβεσ&αΐ'  φεύγειν 

φέβομαΐ'  φεύγω^  φοβούμαι  [β1— βΙ] 

φέγγουσαν  λαμπρύνουσαν 

Ιφέγγος'  φως  ημέρας,  φέγγος  σελήνης 

Φειά  (Η  135    ο  297)•  πόλις  Θεσσαλίας 

φειδαλφιτήσαι  (οοιηκ.)*  φειδωλό  ν  π(ρϊ 
τά  άλφιτα  γενέσθαι 

φείδεσθαι•  ίλεεΐν  [69] 

φειδός  (ΟβΠίιη.  Γγ.  ΟΟΟΟΙ,Χ)-  φειδωλός 

φειδοϋς'  φειδωλίας  [72] 

φειδώλιον  δίφρος,  σφέλας.  χόρτος        [74] 

Φείδων  (£  316)*  όνομα  χυριον  [76.  77] 

φελγύνεΐ'  άσυνετεΐ,  ληρεί 

πελλάτας*  λίθος  σκληρός  άπό  τοΛου 


26   οΓ.   πατνώματα 
47  .τβ- 


€00.     208  φασιανοί  —   ποντισμούς         (14   €ί.   σφαχός,   φακός)         26  εί.   . 
39.  81  =  31.  80        33  φάτραι        35  ΰπεθρον  έρίπιον        45  φανλιος,  σιταλιχός 

ληλθιτόν         60   φοβάμαι         65    (^  66    Φεία   (ίιηο  ΊΙλείας)         73   φελάς        74    δαπάνητ 

σχνίφος        79  ηελλάντας 


19  φάτε  {π  93)•     είπατε 


παρά  δε  "Ελλησι  Γάγ{γ}ης       77  φεϊσαι  (Ιοβΐ  II  17)*  ρΰσαι,  σωσαι 


1517 


ψΒλλΒυον  —  φηλητιιά$ 


1518 


φελλενον*  έκυιλέορ 

φελλενς    (ΟΓβϋη.  ίη  XVII)*    τό   δναεργές 

χωρίον 
φελλΙνίΟί•  όροβάχχαι 
φελΧΙνας'  χοϋφος^  άηό  τον  φελλού 
φελλός  (Αΐβχ.  €οπι.  ρ.  423  Οοιη.  Γγ.  ΟΧΟΥΙ)• 

[8(1  Μ]  ηαϊ  φλοώς  δένδρου^  χαϊ  ξνλον  έλα- 

φρόν  [8ΐ1  84] 

φέναχας'  απατεώνας 
φέναξ  (Αγ.  ΑοΙι.  89  Ηβη.  909)*  χλενασττ^ς^    10 

άπατεών^  ^εύστης^  ηλάνος 
Φενεός-  [ηά  917]  πόλις  Άρχαδίας  [88] 

φεννέον  μηδιχή  οδός.  Παμφυλιοι         [90] 
φέν[ν]ος'  θάνατος,  Ινιαυτός 
Φέραι  (Β  711)•  πόλις  της  'Ηλειας  (ίιηο  Θεσ- 
σαλίας) 
Φεραία  (ΟιΙΙ.  ϋί•η.  259)•  Ά^ηνησι  ξεριχή 

^εός,  οΐ  δέ  τήν  *Εχάτην 
φερανγές*  χατάλαμηρον 

φέρβειν  (ΕιΐΓ.  Ηίρρ.  75)*   τρέφειν^  βόσχειν    20 
φέρβεται  (Ηίρρο€Γ.  1283|  4)*  τρέφεται 
φέρβητας•  νομείς  ^-, 

φερβόμενος*  τρεφόμενος  [^Ι/§ 

φερέγγυος  (8ορ1ι.  ΕΙ.  942)*  αξιόπιστος^  έγ^ 

γχχητής^  χσΧ  βεβαιωτής,    Έγγνος  βέβαιος 
φερέγγνον    (ΑβιοΙι.  8βρΙ.  449)*    βέβαιον^ 

δυνατόν 
φέρε IV  λαμβάνειν,  βαστάζειν.  νηομένειν 
Φερεχλέα'  τόν'Άδωνιν  [8^] 

φερέοιχος   (Ηββίοά.  ορρ.  569)*   ό  χοχλίας,    80 

Ινιοι  ζωον  δμοιον  γαλ•^  ύηό  δρυσΐ  χαϊ  έλά- 

ταις  γινόμενον.   οΐ  5έ  ζώον  σφηχός  μείζον 
φερέσβιος   (Ηββίοά.  Τΐι.  693)*    6  τά  ηρός 

τόν  βίον  φέρων  χαϊ  σώζων  ^  ή  ζιηοποιός 

[7-91 
φέριστε  (Ζ  123)*  βέλτιστε ^  χράτιστε,  έξο- 

χώτατε^  άγα^έ.    χαλλίον.  μείζον  (εά  φέρ^ 

τερον) 
φ  {έ)  ρ  μια  (Ηβηβηά.  ίΓ.  ΙιΧΙΧ)  *  άς  Ινιοι  άσίλ" 


λας  τάς  έχ  σχοίνων  ηλ^xομένας^  χαϊ  ίχ- 

&υηρά  άγγύεί^  οίον  σχνρίδια 
φερνάς  (ΗβΓοά.  Ι  93  Εογ.  ^εό.  956)*  ηροΐ- 

χας^  δώρα  ννμφιχά^  άηδ  τού  φέρειν  φεράς^ 

χαϊ  χάντα  τά  φερόμενα 
φερνή  (ΑμοΙι.  δαρρί.  979)*   ηροίξ^   δ£ρα 

νυμφικά 
φέροντα  (χ  124)*  ηροσεφέροντο 
φερρεύεΐ'  αποφέρει 
Φερ(ρ)εφάττιον  τόπος  έν  άγορ^ 
Φερσεφόνεια  {ϋενι.  1259,  9)*   ή  της  Δη- 

μητρός  ^γάτηρ,    ή    φέρουσα  τό  άφ^νος^ 

τουτέστι  τόν  πλοντον,  διά  τόν  χαρπόν^  (ή) 

άπό  τοΰ  φέρειν  δ{ν)ησιν 
φερτάζεΐ'  φέρει  [19—22] 

φέρτρον  (Γ  236)*  φορεΐον,  χαϊ  ή  των  νε- 

χρών  χλίνη 
φέρτρυς•  ά&λος»  Θούριοι 
φέρων  λαμβάνων 
φερώνυμος'  άληΒεύων  τφ  ονόματι 
φετμαις'  έντολαΐς^  παραγγελίαις  (£φ— ) 
φεΰ'  σχετλιασμού  επίρρημα 
φεύγει•  άποδιδράσχει^  άντϊ  νοΰ  εύ&ύνεσ^αι^ 

ώς  χαϊ  φεύγειν  χλοπης  ί{  μοιχείας  φαμέν 
φευχτά•  φεύξιμα 

φευχταΐοι  (—έοι)•  άποτρόπαιοί  [82] 

φευ  φεϋ  (Αγ.  Αν.  162)*  Ισον  €φ  οΐμοι 
φε^άλυξ  (Αγ.  Ζγε.  107)*    φέψελος^  σπιν- 

θϊ/ρ,   άνθραξ  ^ 
Φηγαιενς  (Ι^^βί&Β)•  δήμος  4^^ος      [86] 
φηγός  (Ζ  237)*  ή  δρυς 
-^φηδαινής'  άφρενής  [89] 

φηληχό&ρεπτον  άπό  όλνν9ων  της  συχης 

τε&ραμμένον 
φήληξ  (Αγ.  Ρβε.  1165  ίη  XXXIX)-  δλυν&ος^ 

τό  μη  πεπεμμένον  σΰχον  [42] 

(φηλησίαις•  χλε^οσύναις)  οΓ.  480 
{φηλήτης'  χλέπτης^  λχ^στής)  εί.  481 
φηλήτησι  (Ηββίοά.  ορρ.  373)*  λησταΐς 


•1 


< 


€00.  81  δυσελγ^ς  82  βοΗοΙ.  ΝΙο.  Τ1ι.  869  85  άπαταιών  93  φ  βρε  ά  ΖΟΟ  βέ- 
βαιο της  5  γάλλη  ύπό  δυοϊ  χαϊ  έλαίας  11  άστηλας  12  φέράς  88  Ισον  τό  40  υπό 
ολονΒον        41  δλον^ος  —  πεπαμένων 

ΗΕ8•  Αά  84  [σχληρός  τόπος  χαϊ  δυσεργης^  χαϊ  έξ  Ιπιπολής  πετρώδης.]  —  [τό  δέ  αυτό 
χαϊ  φελλεύς.]  [χαϊ  τό  των  βιβλίων  Ιξω&εν  σχέηασμα  (φελΧάς.)]  [χαϊ  άλαζών  (φέναξ)]  Α4 
87  [Φβνέα]  88  φεννίδα'  παιδιάν  σφαίρας  (φαινίνδα)  90  φεννίς•  είδος  παιδιάς  μετά 
σφαίρας  (288)  90  φερέγγους•  φέρων  τό  βφλίον^  ή  τζΙ  βίβλφ  έμφερομένους  (ΟοΙ>€ΐ  ΝθΤ• 
Ι.6θΙ•  ρ.  179)  804  φβρβι^τ<{ρ40&*  τάγμα  στρατιαηιχόν  ({ετειάοτϋ)  7  φέρεσχον  (χ  108)* 
έφερον  8  Φ^ρι^το;  (Ν  199  Ειιγ.  ΑΙο.  10)*  όνομα  χύριον  9  φ^ρι*  άγριε  ή  άγριαι  ((Μ) 
19  φέρτατος  (^581)*  άγαΒώτατος  20  φέρτε  (1171)*  φέρετε^  χατά  συγχοπην  21  φέρ- 
τατον  (Ρ  105)*  χράτιστον^  άγαΒώτατον.  φέριστον,  βέλτιατον  22  ψέρτερον  (^4169)*  χρεύτ- 
σον,  άπό  τοΰ  φέρειν  βέλτιον  82  φεύξεσ&αι  (Ο 700)*  φενγεσΒαι  (φυγεϊσΒαι)  86  φήγινος 
(Β  838)•  δρύΐνοα  80  φηδωσαι-  άπατήσαι.  ψΒεΐραι^  άπολέσαι  (φηλ^)  42  φήί  (Β  137)• 
ειπεν^  Ιλεγεν      ^ 


•■  1^ 


1519 


φηλι/νδν  γένος  —  φ^ογγ^ΐ 


132• 


>' 


(φηλητων  γίνος'  ηλεχτών)  ^ί,  188 
φήλον   άΛατηλόν^   ληθα^ρ,   3Τβχ«νρχστ, 

έχφουλορ 
φηλω^βΐς•  ώίατη&€ΐς 
φηλωΒίΐσα  (ροβίβ  •ρ.  8ιιΙ^)*  άπΛτη^εϊσα 
{φήλφ  μύ^φ'  ηίΛλασμέρφ  λάγφ)  €ί.  614 
^φηλώσωμεν  (φημι—)'  ά^^ι  τον  βοήσωμεν 
φήματα'  βήματα,  φάσματα 
-^φημασί,μεν  βοηαωμίν  [50.  Μ] 

φημίζεταί'  μανίΒυεταί.  λίγα  10 

φ  ή  μις '  φήμη^  χλ^δών^  φωνή^  λόγος  (£239) 

{Μ] 
φήνας'  δείξας 
φηνάσης'  δειξάσης 
ψν^ν  (γ  372)•  άετοϋ  είδος 
φηνόν  λαμπρόν 
φήνωσι  (ο  26)*  δειξωσι 
φήρα'  Θήρα.  είπερ  (φή  ^α) 
Φήρες  (Β  373)•  οί  Εέντανροι^  ΑΙολίχως 
φηρία'  θηρία.  ΑΙολεΙς  20 

φήρον  ή  τωρ  αρχαίων  ϋ-εων  τροφή 
Ψν^  δορίι.  ΟΤ.  655)•  λέγεις,  {απολαμβάνεις 
φήσ^α  (Φ  186) '  λέγεις,  ίφησ&α 
φήσομαΐ'  λέξομαι^  βοήσομαι  [67] 

φθαίημεν  φθάσωμεν 
φϋ•άν  {Α  51)*  ίφ&ασαν  δϊ  ηολλφ  τους  ίιτ- 

ηέας  οΐ  κεξοί 
φθάνει  (1 502)  •  καταλαμβάνει^  προλαμβάνει 
φθατ-ήσχί'  φθάσ^ 

φθείεΐ'  ^σχει  [88*67]    30 

φθείρ'  6  της  κίτυος  χαρηός.  χαϊ  μέρη  της 

νεώς  ηρδς  τη  πρύμνη,  χαϊ  Ιχθνς  τις  (Αγ. 

ΗΑ.  V  31) 
φθείρα*  φθειρίασις 
φθείρεται  (δορΗ.  ΕΙ.  234)*  πλανάται,  άπόλ' 

λνται 


φθειροχομίδης*  φ^Μ^ρων  γέμων  [82] 

φθειρών  δρος  (Β868)*  πιτνώδ€ς  όρος^ ίω 

τό  πληθύνειν  έν  αύτφ   π£τυα{ι}.    των  γέρ 

στροβίλων  τά  εντός   φΘίΐρας  χαλάαθβι 

[84-81] 
φ^ηναι  (Ρ1•Ι.  Α\€Λ.  Ι  ρ.  131  Β)-  φθάϋω^ 
προλαβεϊν  [•ά  66] 

φθήσεται  (Ι80€Γ.  ρ.  56  Ο)*    ηαταλψ^ται. 
φθάσει  {μύ  80]  [Μ] 

ή^φθιαχόν  τμητιχόν 
φθιεΐ  (δορίι.  ΕΙ  1414)•  φ»ίσα, 
φ%ίμενοι*  θανόντες  [94] 

φθίνα'  ή  Ιρνσίβη  (φοξ;νάς).  χαϊ  είδος έλαΐΛς 

(φθινάς) 
φθινάς  άμέρα  (Ευτ.ΗβηεΙ.  779>*  τήν  ίστα^ 

μένον  τρίτην  τριμήνων  λέγει 
φθινάσμασι  (Αβ•εΙι•  Ροπ.  232)•   φΟίσίΑ 

[08-48•] 

ίφθινόπωρον  (ΤΙιιιο.  II  31)•    δ    άπό  της 

πεντεχαιδεχάτης  αύγούστον  μηνδς  εως  της 

πεντεχαιδεχάτης  δεχεμβρίον.  οί  δέ  από  της 

είχοστης  δευτέρας  αύγούστ^υ  εως  πάλιν  εΙ- 

χοστης  δευτέρας  δεχεμβρέον  [Χ] 

φθΊνύθουσιν  (α  250)*  εΙς  φ^ίσιν  άγονοι» 

φ^ινύουσι  (Ζ  3271)  φθειρω^^αι 

φθίνουσαν  Ιλαττουμίνην  [6] 

φθίρ  (Βοοο(.)'  ^  ^£  πίτυος  καρπός 

φθισα•  ή  λεπτή  άπό  φθίσεως  [9.  1•] 

φθισιχός'  φ^οΐχός  [12.  18] 

φθισίμβροτος  (^339)•    άνϋ'ρωποχτόνος, 

διαφ^είρων  τους  άνδρας 
φθίβων  εΙς  φθίσιν  άξων  [εά  15]  χαϊ  φθε- 
ρών  [16] 

φθιτοί'  φθαρτοί^  θνητοί,  νεχροί.  ή  είδωλα 

[18«.^] 
φθογγή'  φθέγμα,  ή  φωνή 


€00.  53  φημίς  ^  φανό  ν  62  αΐωλεΐς  6Ζ  φήρος  64  φής  66  φήξομαι 
72  φθεΐ       92  φθίη        94  θανείς        402  τεχέσθαι       11  φθισχός,  φθισιχό;      14  άνάχτονος 

ΗΕ8.  50  φήμη  (β  53)*  άχοή,  ονομασία  51  φημί  (Β  129)*  λέγω.  νπολαμβάτο 
54  φήν  {Σ  326)*  εΐηον^  λίγων  67  φητώ  (βεΐιοΐ.  Ι  404)*  στρόφιγξ  68  φθαρτόν  (84- 
ρί^ηΚ.  1X15)*  θνητόν  74  Φθειάδος  (ΕιΐΓ.  Η60.  451)*  Θβτταλιχΐ7;  75  φθειμένων  (Εηγ. 
Ιΐ6€.  139)•  αποθανόντων  76  φθάνει  (ΑΓίβΙοΙ.  άβ  %εϊίετ.  1  18)*  άναλίσχεται  77  φθεινό- 
πωρον  (ΤΙιυο.  Π  31)•  τροπή  χατά  τό  θίρος.  ή  νόσος  82  ψθείης  (β  368)•  φθαρείης 
84  Φηρσί  (Α  268)*  Κένταυροι;  85  φθείοονται  {Α  821)*  οαιφθαοι/σονται  86  φθή 
(Κ  451)•  έφθασεν  87  φθείη  (Π  861)*  φθάση  πρότερος  Αά  88  όεΐ^αι  (84  φήναι)  Α4 
89  χαΐ  ^  Φθία  {Α  155)*  πόλις  Θεσσαλίας  94  φθίμενος  (θ  359)*  φθαρείς,  θανωψ 
98  φθίναντος'  λήγοντος,  πανομίνου,  άναλισχομίνου  99  φθ^νοντο;  μηνός  (ξ  162)• 
λΐ7>'οντο;  τον  μηνός.  Φθίνων  δέ  μην  χαλεΐται  ό  άπό  είχάδος  εως  τριαχάδος'  μέσος  δέ  μήν  ό 
άπό  δεχάδος  εως  είχάδος '  Ιστάμενος  όέ  μήν  ό  άπό  πρώτης  έως  πίμπτης  400  φ^ινόντον 
(χ  470)  *  φΟ^ειρομενον  2  φθιννθειν  (Β  346)*  φθείρεσθαι,  τήχεσθαι  6  Φ  θ  ίο  ι  (^^686)* 
οί  υπό  Πρωτεσιλάφ  τεταγμένοι  9  φθίσεσθαι  (ν  384  Τ  329)*  θ'ανεΐν  10  φ^ισήνορα 
(Β  833)*  Ύή  τους  άνδρας  διαω^είροή^υσα,  ή  τήν  άνδρείαν  12  φθίσει  (Ζ  407  Χ  61)•  άπο- 
λίσει  18  φθίσ^αι  (1246!  «4281)*  όλέσαι  Αά  15  χαΐ  φθέρσων  16  φ^ινοιτο 
(λ  330)*  θάνοιτο  ή  έθανεν  (Ι^εε.  φθΐτο'  9άνοι,  φ^ίτο'  εθανε)  18«.  ^  Φ^ιείταν  (Ειτ. 
Τγο.  187)  *  Θετταλιφ  {Εετοά.  Ι  56) 


1521 


φ&όγγος  —  φ»λόδίΜθς 


1522 


φ^όγγος'  φθογγη,  φωνή,  χαΐ  τά  δμοια  {Ε 

234) 
φ^ό-η   (Ρΐ8(.  Οοοι.  ρ.  679)*   φ^ίσις^  φ^ορά^ 

λύμη 
ή^φΒοατήσεί*  φΒάση  :ξτήσασ&αί 
φ^όΐς    (ΟθΙΗιη.  Γγ.  ΟΟΟΧΧΧΥΙΙ   Εαροΐ.  Γγ. 

Ι.ΧΧΙ)  *  ηΧαχοϋς,  χαΐ  τά  ηρος  λεητόν  άλη" 

Χεσμένα,  χαϊ  τό  απορρέον  ψήγμα  του  χρν^ 

οίον  (€.  Ι  η.  145) 
φ9ΌνΒΪς'  ζηλοΐς,  βασχαίνεις  10 

φθονερός  (Μβηβηιΐ.  Γγ.  Ι.ΧΧ) *  ξηΧωτής^  ξη- 

ΧότυΛος 
φ&όνος•  ηά&ος  έηϊ  τ-ζ  τον  πέΧας  εύηραγίφ 
φ&ορά  (ΤΙιιιε.  II  47)*  δλεί^ρος 
φ^όσις•  φ&Ιοίς 
^φΒίδίον    οΧιγοχρόνιον ,   όΧΙγον  (^ί,  ψί^ 

^ιον) 
-^φ^ήρεταί'  οδύρεται  [31] 

φιαρόν  Χαμκρόν^  χαΒαρόν(,  άγνόν^  Ιλαράν ; 

443)  20 

φιαρννεΐ'  Χαμπρύνει 
φιβάΧεως  (Ρ1ΐ6ΓβΙ>Γυ(.  ρ.  287)*  είδος  σνχων^ 

χαϊ  ή   σνχή  όμωνύμως.   τιν^ς  δέ  Ιαχάδας 

[85] 
Φΐγα  (Ηβ8ί<Μΐ•)^  φΐχα.  σφίγγα 
ΦίγάΧ{ε)ια'  ΪμΛ  ενός  των  Δυχάονος  ηαΐδων 
φίδάχνη'  ηιθάριον  μιχρόν  στενόν 
φιδίτια'  συσσίτια  [40.  41] 

φίδνα*  ^ίζα  ή  Αχίλλειος  χαΧουμένη  (^ΐ.  Ιδα- 

νόν)  [43]    30 

Φίχιον  (ΗοΙοά.  8ο.  33)•  δρος  Θηβών  (435) 

[45.  46] 
φιλαίμων  φίλων  τό  αΐμα 
φιΧαίτατος  (Χβη.   ΗβΠ.  VII  3,  8)*  φίλος 

σφόδρα 
φιλαίτιοι'  μεμψίμοιροι 
φιλαίτιος  (ΑββοΙι.  8υρρ1.485)*  μεμψίμοιρος 
φιλαχριβοΰντες•  μετ*  άχριβείας  διαχωρί- 

ξοντες 

φιλαχροάμονας'  40 

φιλαλτ^θι/^*  ο  τι) ν  άλη^ειαν  φιλών 


φιλαΧΧηΧΙαψ'  .* 

'  οί  φίΧοϋντ^ς  άΧΧηΧονς 

φίλαξ'  δρυς  (659),  ή^νέος,  ή^ Ηλείοι 
φιΧαπεχ&ημόνως  (ΡΙβΙ.  Οίτ.  600  Β)'  φι- 

Χομίσως^  φιΧονντα(ς)  μισεΐσ&αι 
φιλαργυρία  (ΟίρΙιΠ.  Γγ.  XIV  ρ.  421)*  φιλο- 
χρηματία 
φίλατο'  έφίλησεν  (ΟβΙΗιη.  Ι.3Ι.  53)  [βά  58] 

[Μ] 
φιλαυτία   (ΑηβίοΙ.  ΕΙΙι.  IX  8)*   τό  πάντα 

προς  τά  εαυτό  άρέσχοντα  πράττειν 
φίλαυτοι  ({1>ίά.)*  οΐ  εαυτούς  φιΧοΰντες 
φιλεί'  εΐωθεν  (Ηίρρο€Γ.).   ξενίζει,  ή  χατά 

ψυχήν  άγαπςί  (Ι  342  ?)  [63.  64] 

φίλένόοτο^'  ελεήμων 
φιλεόντων   (ω  484)*    φιλείτωσαν,    ως  τό 

ίστων  Ιστωσαν  [67] 

φιλεργήσασι• 

φίλεργο ί'  οΐ  τό  ίργον  φιλοΰντες 
φιλέριδες'  οί  άγαπωντες  έρίσαοΒαι 
φιλέταιρος'  πεφιλημένος 
φιλέψιος  (ΡΙβΙ.  Οοιη.  £γ.  XXXIV)*  φιλοπαίγ- 

μοαν,  φιλοπάλαιστρος 
φίλη  σχίνου'  παραφυάς  [74] 

φιλήμης'  φιλίας 

φίλη  ν  (φιΧήμην'ί)'  φιλίαν  [βά  76] 

φιλήρετμοι  (α  131) *  φιλόχωποι^  φιλοναϋ' 

ται  [78] 

ή^φιλήσι,α•  φιλοτήσια,  προσφιλβ      [80.  81] 
φιλήτωρ  (Οτθ*.)•  εραστής  [83] 

φίλια'  προσφιλέστατα  [85.  86] 

ή^φιλιός'  ό  αποτρόπαιος,  χατ'  ευφημισμόν 
φίλιπποι*  μοιχοί 
Φιλιστίδ{ε)ιον  νόμισμα  τι 
φιλίων  (τ  351)*  άντϊ  τοΰ  φίλτερος,  προσ- 

φιλέστερος,  έσχημάτισται  όέ  διά  τό  μέτρον, 

ώς  τό  χαλλίων 

ξείνων  τηλεδαπων  φιλίων  έμόν  Ζχετο 
δώμα 
φιλόδιχος  (ϋβιη.  1287,  17)*  φιλοπραγμα>ν 

[92] 


€0Ρ.  24  ζηλεΐς  (29.  30  θΓάο  φ9ν— )  34  φιβαλέα  37  φισταλία  —  λυχίονος 
38  πειΘ\  39  φιδατία*  σνσσίτιον  44  φιχισν,  προσΒηβών  47  φιλώμων  τό  60  τ^ 
πάντα  65  φιλέντολος  66  φιλήτωσαν  —  Ιστησαν  71  (έτερο;  ΊΖ  φιλέ&ιος  87  «υ- 
φημισμένον        90  έμών  —  δόμα 

ΗΕ8.    31  φία'  πιονία  (φιλοπονία)  35  φίβλα'  πόρπη,  φιχίον  (Φίχιονί^  ΜΒράνη 

40  Φιδίαι*  λι^οξόοι  41  φίδωλος*  έπιΒυμητός  43  φ  ιδρό  ν  χα&αρόν,  λαμπρον^  άγνόν• 
ΙΧαρόν  (432)  45  φίλα  (Α  170)•  προσφιλέστατα  46  φίλαι  (Κ  280)•  φίλησαν  Αά  96 
ήγάπησεν  (Υ  304)  59  φιλαυρά'  τά  χαχά,  τά  άτοπα  63  φιλέεσχον  (Γ  388)*  έξένισί» 
ϋ  φιλβχήδωτον  χηδεμονιχόν  (ί.  φιλοχηδή'  τόν)         67  φιλέουσα  (^196)*  φιλούσα 


1\  φίΧη^εν  (Β  668)*  έφιλήΘησαν         Αά  76  ^  την  προσφιλεστάτην  {Α  20)        78  φίλησα 


¥ 


ι 


1523 


ψίλύ^'αηος  —  φίνητα$ 


υ» 


φίλό^αχος•  αργή 

ψίλο&εάμων  (ΡΙβΙ.  Οίτ.  475  ΡΕ)*  φίλο- 

Ι^εωρητής 
φιλο&Μαμοσί'  φιλοθεωρηταΖς  [96] 

φίλο&φο;(ΤΙΐ6θσ.1Υ62)'  ηασχητής  [98-500] 
φιλόχαλος•  φιλόχοσμος  [βά  1]  [2] 

φίλοχηδής  (Αγ.  Γγ. 00Ι.ΧΧΥ1ΙΙ) *  <)  χηδεμο- 

νιχός  (464) 
φιλοκνιγμιδε;*  φίλοπλο^ 

φιλοχρινβΓν*  διαιρεΐν  10 

φίλοχτ^ανο;*   φίλοχττ{μον,  φ4λο;ΐ^ρι}ματο^ 
φιλοχτεανώτατε  (Α  122)*  φιλοχ^ι^ματώ- 

τατβ 
φιλοχτήμων  φιλοχρήματος 
φιλολάμπαδος'  ή  "Αρτεμις 
φιλολόγος'  άαχητής,  Λολνλαλος 
φιλόλογος  (Αΐβχίά.  ρ.  512)*  λαλιάς^  λάλος 
φιλομειδής  (Γ 424)*  φιλόγελως^  φιλών  τά 

μειδιάματα.  Ιλαρά 
Φιλομηλείδης  (δ  343  ρ  134)*  οί  μ^  χύ-    20 
ριον  όνομα,    ηολλάχις   γάρ    ηατρωνυμαχφ 
τνπφ  χνριον  δηλονται^  άς  ΕύηρΙδης^  *Ηρα- 
χλείδης  [14.  16] 

φιλόνειχος  (ΜβηβηΑ.  Γγ.  €000X0)*   μάχι- 

μος,  φίλερις.     Φιλονειχία  γάρ  ή  μάχη 
φιλοηενστεΐν  άχονειν,  μαν^άνειν,  έρωτάν 
φιλοηευατονντα*  ήδέως  άχονοντα.  ή  ερω- 
τώντα 
φιλοηοιός*  φίλεργος 

φιλοπονία  {ι)*  σπουδαία  έργα  (431)  30 

φιλοπόνος'  φίλεργος^  σπουδαίος 
φιλόπυστος'  φιλοπράγμων 
φιλόσοφος*  ό  πάντων  πειράζεις ^  φιλομα- 
θής 
φιλόστοργος'  φιλότεχνος  [βά  24] 

φιλόστροφος'  εύμετάβολος 
φιλό[σύμ]μαχος*  φιλολοίδορος,  μάχιμος 
φίλος  (Α  381)*  ό  προσφιλής 
φιλότης  (Β  232)*  φιλία,  ή  συνουσία 
φιλοτησία   (ΤΗβοροιηρ.  ρ.  804)*    πρόποσίς    40 
τις  μετά  τό  δεΐπνον  νπ^ρ  ψιλίας  [30] 


φιλοτιμείται*  μεγάλα    φ^ονέϊ^  έχοί^εαι, 

πλοντεΐ 
φιλοτιμία*  δωρεά,    κενοδοξία  (•€&οΙ  Εν. 

ΡΗοβη.  536).  πλούτος,   μεγαλοφροσύνη 
φιλότιμος  (ΕαΓ.  Ρΐιοβη.  670)*  ό  φιλοψη- 

μάν  μεγάλως,  ή  &έλων  αι/τός  δοξάζ^Ηί 
φιλοτιμονμενοΐ'  δαψιλώς  τεμωντες 
φιλοτίμως    (ΏνοΛ.  1389,  23)•     φιλοδόΐφ;. 

πλουσίως,  μεγαλοιρύχως.  δαψιλως  {ΙίεΛ.  Μ 

ι  6,26) 
φιλοφρονούμαι    (ΡΙβΙ.   Ι.«η•  Π  669  ΒΙ' 

δεξιώς  χαϊ  προΘνμως   είσδέχομαι^  ή  ομλ• 

δέχομαι 
φιλοφροσύνη  {ϊά,  628  €)*  Μροθνμία,  δίΛ- 

Βεσις,   σπουδή,    άγάπτ^.    παρά    τό  φίλβ  ^ 

φίλια   φρονεΐν 
φιλοχωρων  (οί.  ΑπβΙ.  ρ.  1005)*  τήψ  χό^ 

άγαπων  (€ί.  εμφιλ — ) 
φιλο^βνατι^;*  ό  τό  ιρεΰδος  φίλων  (11164!) 
φιλό4>νχον  (ΕυΓ.  ΡΙιοβη.  600)*  άψνχον 
φίλτατα'    τά   όμματα   χαΐ   Μροσφελέβτβη 

ι«ι 

φίλτρον  φιλία 

φίλυδρα  (ΤΙιβορΙΐΓ. ΗΡΙ.  ΥΠ  5,  1)-  (δ)  φάά 

τό  ύδωρ 
φιλύρινον    (εί.  Αγ.   Ατ•Ά77)*    <Μ€κ;. 

^λαφριίν 
φιλνρον  εύωδες 
Φιλωνίδας'  ύποχοριστιχως  άντϊ  χοϋ  ψύυα» 

Φιλωνίδης  (ΤΙιβοροπηρ.  οοιη.  ρ.  793)  [48.  49] 
•^ΦιλώίΡ'  χρήνη,   ή  φίλος  (Φιλότης) 
φιλωτερίς'  χασταναία  (^έα)  [52.  ϋ] 

φιμά'  χΐ}μός,  παραστόμιον,  ψιμός 
φιμοί•  δεσμεύει,   έμφράττει.    άγχει.   έχιατο- 

μίζει 
φιμοΐ'  δεσμοί  ( — οι) 
φιμοϋν  δεσμεύειν,  χαϊ  τά  όμοια 
φίν  {Α  15  03ΐΙίιη.ίΓ.0Ι.ΧΧνΐ1Ι  8ορΙΐΓ.ΓΓ.83)' 

συτοΐί,  7/  αύταΐς 
φίνακα'  δρνν  (455) 
-^^ φίνηταΐ'  συντι!^ι^ 


ΟΟΡ.      Ρο$1  99   φιλούσα  τά  σπάστρα  513   φιλομηδιάδης  —  χνρίως  —  Ευριπίδης 


ήραχλεί        16  μάχημος        20  φιλοπονία 
—  δοξάζεται        37  διά&ησις        40  ίύιρυχον 
σφειδρόν,  ιριαρόν        54φίμα        58φΐρ 


22  φιλοπίστη 
44  φιλΰό()α 


23  περασθείς         ΖΖ  θέλων  ή 
45  έλαφρόν  ρο§Ι  46        46  ά. 


Η£δ.  96  Φιλο&ερσ(ε)ίδης  (χ  287)•  Φιλοθέρσου  παις  96  φίλοι  (Β  66)*  προσφι- 
λέστατοι 99  φιλοχαλία  500  φιλοΐστωρ  (νεοεηΐ,)*  φίλων  Ιστορεϊν  Αά  1  [φιλονα' 
τά  σπάστρα  (ίηηηάίαβτη)  2  φιλοχέρτομε  (χ  287)*  φιλών  σχωπτειν  14  φιλομύ^ο' 
ηεπλασμίνω  λόγω   (φηλφ  μύΘψΊ)        15  φίλο  ν  {Α  167)*  προσφιλές        Αά  24    [Φιλόσοφο  ν; 


ποιτε        52  φιλαίτατα*  φίλτατα        53  φιλώτατο^'  φίλτατο; 


1525 


φ{ϋ»ος  —  φλογμφ 


1526 


φίσχος'  δημόσιον,  ταμεΖον  πολύχρημον 
φ ισχ  ο  συνήγορος*  ό  ταμιείων  συνήγορος 
φίτρον  μέτρον,  μάταίον.   ^φδιον,   χαΐ  τό 

μέσον  τοΰ  ^ινίου^  τό  χοΐλον  (βά  φίλτρον), 

χάί  ό  χορμός  τοΰ  ξύλου,  χαρά  τό  φύίσ&αί 

(ΟβϋίηιβΰύιΐΒ  φιτρόν) 
φΖτυ  (8ορΙι.  ίΓ.  816  &1.)*  φυτόν,  φντενμα 
φίτυμα   (Α68€ΐι.  Α|;.  1281)*    τέχνον,    γέν- 
νημα 
φιτύσατο  (ΗΜίοά.  ΤΙι.  986)-